Original subtitles

(Deze man is eigenlijk Michael Ende, auteur van de roman "Momo".)

Ben je bang? door wat je daar ziet?

Je kunt me maar beter mijn bril teruggeven.

Ik ben blij dat je tijd hebt.

Anders zou je zeker reizen met een snellere trein.

Laat me je een verhaal vertellen.

Ik vertel het alsof het in de toekomst zou gebeuren.

Of in het verleden.

Voor mij maakt dat geen verschil.

Het is gestart ... aan de rand van een grote stad ...

Wie ben je ?

- Wie ben je ? - Momo

- Wat doe jij hier ? - Ik woon hier.

Ben jij een politieagent?

- Heb je honger ? - Oh ja, heel veel. Wie ben je ?

Beppo Strassenkehrer (Streetsweeper).

- Goedemorgen. - Goedemorgen.

- Goedemorgen, Eliana. - Ochtend, Beppo.

Wat doe je hier zo vroeg?

Het is zondag.

- Geef me hier een hand, wil je? - Ja.

- Er is een Momo in het theater. - Een wat ?

Een Momo.

Wat is dat ?

Ik weet het niet. Een kind, denk ik. Zegt dat het daar leeft.

- Een kind ? Alleen? - Ja. Zegt, het heeft honger.

Verkoop me iets, wil je?

Laat maar. Ik neem geen geld van je af, Beppo. Ik zal je iets aardigs geven.

- Kom op. Schieten. - Doel! Doel!

Kom op, laten we naar binnen gaan. We zullen erover praten.

Nee nee. Ik praat niet meer met hem. Het zal gewoon problemen worden.

Houd dat vast, wil je? Kom hier, kleintje.

Het is goed. Oom Gigi is hier.

Zo hard als je vader, toch?

Eliana! Eliana!

(Schreeuwen) Gigi! Gigi! Daar ben je.

Oké, Nicola, oké. Maar ik heb niet veel tijd.

Ik heb een nieuwe baan, weet je? Oke dan. Proost.

Gigi! Wat moet ik doen met die stomme hond?

Ga weg !

Begrijp je niet, dat ik je hier niet meer wil hebben?

Je drinkt geen druppel meer in mijn huis.

Kakkerlak!

Nee hou er mee op !

Helpen ! Help me !

Zie je: Mensen zoals ze in een buitenwijk wonen.

Een beetje gek, maar liefdeswaardig.

Bijna allemaal hebben ze een baan, dat maakt ze niet rijk,

maar voedt ze en verlaat de tijd voor geluk en problemen.

Gigi heeft geen echte baan.

Soms is hij parkwacht, getuige zijn van een huwelijk,

hondenuitlater, Liefdesbriefje,

bijwonen bij een begrafenis, souvenir verkoper.

Maar vooral, hij is toeristische gids.

Je zag het zelf. Hij heeft de hele boel gesloopt.

Hij deed het niet. De vaas had al een traan van tevoren.

Heb je het hem gevraagd, als hij me de gitaar geeft?

Vraag het hem zelf.

Kan je me zeggen, waar wil je die gitaar eigenlijk voor?

Je kunt niet eens spelen.

En jij ook niet. Kegel op, geef het al aan hem.

Alsjeblieft, jij grote kind.

En dan ? Speel iets.

Morgen, Eliana. Vandaag werkt het nog niet. Maar morgen.

Een hele bus van toeristen komt morgen naar het theater.

Je kunt komen en horen, hoe leuk ik speel. OOW.

Dames en heren. Het oudste amfitheater ter wereld met een eigen schip.

De mooie argonauten veroverden de oude Helena ermee, en gaf haar als een geschenk aan koning Ludwig de doorweekte.

Kom dichterbij, kom dichterbij. Hallo, kinderen!

Het grootste gezicht echter is de grot van keizerin Strapazia Augustina.

Met spannende muurschilderingen van haar liefdesleven.

- Alsjeblieft, Gigi, stuur ze weg. - Ben je gek ?

Zie je niet dat ze hier zijn voor een rondleiding?

Stuur ze weg. Je hoort ?

Dames en heren.

Mijn assistent Beppo Strassenkehrer heeft me gewoon op de hoogte gebracht van het volgende:

Helaas is Keizerin Strapazia ingestort.

Ik moet je daarom vragen om deze unieke tour als voltooid te beschouwen.

Wil je zo vriendelijk zijn me naar de kassa te volgen?

- Hej Beppo. Waar is je Momo? - Daarin.

En waarom komt ze niet uit?

Zij is bang, je zou haar terug kunnen sturen naar de inrichting.

- Heeft ze geen ouders? - Nee, ze wil hier blijven.

Ga weg. Ga weg.

Hoe oud ben je eigenlijk?

Honderd ?

Honderd en twee?

Stilte. Stilte aub. Dames en heren, mag ik?

Luister. Het is duidelijk dat we hier te maken hebben met een klein meisje, dat is bang.

Ze is weggelopen uit een van deze vreselijke stoffelijk overschotten en heeft niemand om voor haar te zorgen.

En ...

... ze kan niet tellen.

Ik denk dat ze hier wil blijven, omdat ze het hier leuk vindt.

Nu: laten we eens kijken, als we het kleine meisje ook leuk zullen vinden.

Ja. En als we haar leuk vinden: Waarom zou ze hier niet blijven?

Ja ! Ja ! Ze zal hier blijven!

Zo. Kom op, kleintje.

Kom maar naar buiten. Wees niet bang.

Kom op. Kom gewoon.

Je hoeft niet bang voor ons te zijn.

Dus jij bent Momo.

- Hé, jij zwerver. Kom maar naar beneden en help een beetje. - Maar ik ben aan het werk. Hoor je het niet?

Vandaag ben ik aan het vegen geweest weer bij de oude stadsmuur.

Er zijn vijf stenen van een andere kleur in de muur.

Zoals een T. Je begrijpt wat ik bedoel ?

Weet je, Momo. Dat waren toen compleet andere tijden,

toen de muur werd gebouwd.

Veel mensen hebben daar gewerkt.

Maar er waren er twee, die deze stenen in de muur hebben gestopt.

En dat waren we met z'n tweetjes. Jij en ik.

We zagen er toen heel anders uit, heel anders.

Maar wij waren het. Ik herkende ons.

Dat was een teken.

Jaaa Jaaa. Okee.

Je grot wordt langzaam een ​​echte woning.

De kachel is bijna klaar.

Alleen de pijp in de muur, en je kunt beginnen met koken.

Proost ... kakkerlak ...

Ik wil die kachel niet zien.

Het is zeker helling en krom. Ik wed dat al haar potten naar beneden vallen.

Ik hoorde het, zijn grootvader hielp het bouwen van de scheve toren van Pisa.

Ben je opnieuw begonnen? Kom hier. Oplichter.

Eliana. Vertel het hem, dat ik niet meer met hem praat.

Denk je, je komt met alles weg, alleen omdat je sterker bent.

Hij wou me vermoorden, weet je?

- Waarom ? - Geen idee.

Ik weet het niet. Geen idee.

Als hij zo doorgaat, Ik kan hem op een dag echt vermoorden.

Kun je het geloven?

Ik heb altijd betaald, maar hij laat het me niet drink in zijn bar meer.

- Waarom ? - Geen idee, waarom.

Geen idee.

Hier. Ik heb een geschenk voor je.

Het zal je geluk brengen, wanneer je iets bent verloren.

En in het algemeen.

Dat is de reden !

Ik heb hem daarvoor mijn radio gegeven.

Maar alleen omdat je het wist, dat er een bankbiljet achter zit.

Geloof je echt, zou ik je geven mijn mooie radio voor zo'n goedkope afdruk?

En hoe wist je dat? over het geld, terwijl ik dat niet deed?

Ik zag een gast hem daar neerzetten, als een offer.

Was het veel?

Zoveel als mijn radio waard was.

Dus onze hele problemen zijn alleen over een goedkope afdruk van de heilige Antonius?

Eigenlijk ja.

Bedankt, oom Ettore.

En waarom heeft oom Ettore het nu?

Omdat hij het weggooide.

Hij haalde het geld eruit en gooide het gewoon weg.

Om de heilige Antonius weg te gooien. Deze jonge mensen.

Geen respect voor wat dan ook en wie dan ook.

Oké, goed. Vergeven en vergeten.

Vind je de melodie leuk?

Nu mis ik alleen de woorden.

Vanaf nu was alles goed voor kleine Momo.

Ze moest eten, ze had een plek om te blijven.

En wat het belangrijkste was: Ze had veel goede vrienden.

Maar ook de mensen zouden snel beseffen, dat ze veel geluk hadden gehad.

Ze hadden Momo nodig.

En zo kwam het, dat ze altijd veel bezoekers had.

Probeer het, Beppo.

Zijn ze al goed?

Wat is dat ?

Voor jou. Ik heb het gevonden. In de vuilnis.

Lezen.

Hoe ?

Je moet leren lezen. En om te schrijven.

Dat is moeilijk.

Kijk, Momo ...

Er zijn zoveel woorden.

Zo is het:

Soms heb je dat

een heel lange straat voor je.

Je denkt, het is zo verschrikkelijk lang.

Je kunt het nooit redden.

Ja, dat denk je.

En je begint je te haasten. En je schiet op en je schiet op.

En ook al is het dat niet steeds korter worden, de straat.

Het is nog steeds zo lang als voorheen.

En je oefent jezelf en oefen jezelf uit.

Je schrikt.

En op het einde

je bent helemaal buiten adem en kan niet meer doorgaan.

Je moet nooit denken de hele straat ineens, begrijp je?

Niet de hele straat.

Je moet altijd denken zo ongeveer de volgende stap.

Adem

en stap

en vegen.

En adem - en stap - en vegen.

Op deze manier is het vreugde.

Dat is belangrijk.

Zo ben je goed werk verrichten.

En dat is, hoe het zou moeten zijn, is het niet?

En plotseling realiseer je je, dat je de hele straat hebt gedaan.

Stap voor stap, dat is.

En je merkte het niet eens, hoe.

En je bent niet buiten adem.

Dat is belangrijk.

VOOR

M - O - M - O

Voor Momo.

Ja, ja. Ik hoor het. Ik ben tenslotte niet doof.

Zal ik het naar boven brengen? Ik denk dat de soep in orde is, Mr. Fusi.

Nee, ik doe het zelf. Zoals je weet:

Ze houdt niet van vreemden.

- Je kunt de bloem pakken. - Welke kleur ?

Welke kleur hebben we gisteren gehad?

Rood - zoals liefde.

Dan krijg je vandaag een witte.

Degenen die Momo nodig hadden, maar had het nog niet gemerkt,

die werden verteld door de anderen: Ga Momo bekijken.

En degenen die haar nodig hadden en kon haar niet gaan opzoeken, heeft haar gestuurd.

Hij zingt niet. Hij zingt niet meer.

Wat ?

Dat is als een wonder.

Hij zingt al een half jaar niet meer.

En je kijkt hem gewoon aan, en hij begint al te zingen.

I denk ...

Ik denk dat je naar hem moet luisteren, zelfs als hij niet zingt.

Dus wat is er aan de hand ? Komt ze eraan?

- Nee. - Maar er komt een storm aan.

Ik ga naar huis. Ik ben bang.

Kom op. Laten we gewoon spelen zonder Momo.

En wat ?

Ik weet het niet. Gewoon iets.

- We spelen het schip. - Nee. Nee, niet weer.

Ja. We spelen ontdekkingsreis. Ik ben de beroemde professor en ontdekkingsreiziger.

Nee. Ik ben de professor.

- Stop met het drummen. Dat is mijn badkuip. Bukken. - Waarom ?

Omdat ik het nodig heb.

Iedereen aan boord.

- Waar is het bord? - Maakt niet uit. Overal.

Waar kan Momo zijn?

Momo. Momo.

- Ja. Kom op. - Iedereen aan boord. Iedereen aan boord.

Alarm. Alarm. Tyfoon aan de horizon.

- Volle kracht vooruit. - Laat de zeilen vallen.

Vrouwen en kinderen onder dek.

Wees voorbereid op het ergste, mannen.

Radarspecialisten, ga de mast in.

Bereid contra-fictie-kanon voor op schieten.

Het is een schum-schum gummilasticum.

Al twintig jaar wacht ik om deze zeldzame exemplaren voor mijn telescoop te krijgen.

Contra-fictie-kanon klaar om te schieten.

Het is een schande, dat je gewoon wilt fotograferen het laatste schum-schum gummilasticum.

Man, we zijn in groot gevaar.

Maar deze moet dat wel zijn meer dan een miljard jaar oud.

Anders is het vandaag alleen te vinden als microscopisch klein afval in tomatensaus.

En soms heel zelden in groene inkt.

Doen jullie geen verdorie over je leven?

Vuur!

We zijn aan het zinken. We zijn aan het zinken.

Iedereen: naar de reddingsboten!

Red jezelf, als je kunt.

Wij zijn gedoemd. Het ding komt recht op ons af.

Alleen mannen die in de reddingsboot zitten. Hoe typisch.

Heb je geen advies? voor ons, professor?

We kunnen alleen vragen de prachtige inheemse Momosan.

Daar komt ze.

Wat zegt ze ?

Ze zegt dat haar mensen een oud lied hebben, dat zal de zwervende tyfoon in slaap brengen.

Als iemand de moed heeft om het te zingen.

Wat een onzin. Een slaapliedje voor een tyfoon.

Men zal geen vooroordelen hebben.

Ik ben het er helemaal mee eens. Laat haar zingen. Het kan geen schade aanrichten, toch?

Ga je ons liedje spelen?

Voor eeuwige tijden

Ik wil aan je zijde staan

Als de maan daarboven

En de aarde

Hoor je de stilte

Hoor je de sterren

Zingen van ver

ik hou van jou

Niemand van hen kon voorzien, dat spoedig een schaduw op hun vriendschap zou vallen.

Een schaduw, die groeide en groeide

en nu al ontrold een beetje duister over de grote stad.

Het was als een stilte en onwaarneembare verovering,

dat boekte elke dag vooruitgang en dat niemand weerstand bood tegen,

omdat niemand er echt rekening mee heeft gehouden.

En de veroveraars? Wie waren zij ?

Hot.

Goedendag.

Ik voel me ineens vreselijk koud.

Zet je pot neer, Mr. Fusi. Maak je geen zorgen over je oude dove moeder.

Je moet weten: Tijd is geld, Mr Fusi.

Mag ik je vragen om plaats te nemen, meneer Fusi.

Dank je.

We hebben opgemerkt dat je je tijd verspilt op een geheel onverantwoordelijke manier.

Ik zal je dat bewijzen met een eenvoudige kleine berekening.

- Eén minuut heeft ... - Pardon alsjeblieft. Ik voel me ineens vreselijk koud.

... 60 seconden. Eén uur heeft 60 minuten.

Kun je volgen?

60 maal 60 is gelijk aan 3 600.

Eén dag heeft 24 uur, 365 dagen per jaar.

Dit resulteert in een totaal van

31 536 000 seconden per jaar.

Hoe oud ben je, Mr. Fusi? - 42.

- 42 ... 42 ... - Vreselijk koud.

Dat is gelijk aan een levensduur van

1 324 512 000 seconden.

Dat is goed. Een indrukwekkend aantal, vind je niet?

Goed. Hoe lang slaap je gemiddeld per nacht, Mr. Fusi?

Ongeveer acht uur.

Dat is 441 504 000 seconden,

die we als verloren zouden moeten beschouwen.

Hoeveel tijd moet je besteden? naar je werk per dag, Mr. Fusi?

Ongeveer acht uur ook.

Dus we hebben nog een keer dezelfde som op het min-account.

En hoeveel tijd heb je nodig voor je maaltijden?

Twee uur.

In 42 jaar resulteert dat in 110 376 000 seconden, precies.

Je leeft alleen met je oude moeder.

We weten dat je een vol uur opoffert elke dag aan de oude vrouw.

Jij zit bij haar, jij praat met haar

hoewel ze bijna doof is en bijna geen woord hoort.

Dat levert 55 188 00 seconden op.

Een keer per week ga je naar de bioscoop. Je bent lid in een koorgenootschap.

Twee keer per week bezoek je een bar.

En op de resterende avonden, je ontmoet een aantal vrienden van je.

Soms neem je zelfs de tijd een boek lezen.

Je bent je tijd aan het doden met nutteloze dingen, Mr. Fusi.

En dit resulteert in een som van ... van ...

165 564 000 seconden.

Voel je je niet goed, meneer Fusi?

Wees niet bang. We zijn bijna klaar.

Maar daarvoor moeten we komen praten over een speciaal hoofdstuk van je leven.

Is dat niet waar, Mr. Fusi?

Er bestaat een klein geheim.

Weet jij dat ook?

Ik had gedacht ... behalve van mij ... en Miss Daria ...

Ben je van plan met juffrouw Daria te trouwen?

Nee. Dat is niet mogelijk.

En toch bezoek je haar elke dag een half uur.

En gewoon om haar een bloem te brengen.

Waarvoor ?

Maar ze is er altijd zo blij mee.

Unemotionally gezien, dat is verloren tijd voor jou, Mr. Fusi.

En dat gebeurt helemaal in de aanzienlijke som van ...

Miss Daria ...

27 594 000 seconden.

En als we nu je gewoonte om te zitten toevoegen elke dag een half uur aan het raam,

voordat je gaat slapen. Om na te denken over de afgelopen dag.

Dan hebben we weer een negatieve som van

27 594 000 seconden.

En dat levert het resultaat op

1 324 512 000 seconden.

Precies zijn.

Dus, mijn lieve Fusi,

dat is het saldo van je 42 jaar.

Nul nul nul.

Alarmerend.

Zoals je ziet: Je hebt je hele leven al doorgebracht.

Zou het niet beter zijn, als je zou beginnen te sparen?

Ja dat zou ik leuk vinden. Wat moet ik doen ?

Dat weet je vast wel hoe tijd te besparen, mijn liefste.

En de tijd die ik ga redden. Moet ik het ergens storten?

En zo ja, waar? Welke bank ?

Maak je daar geen zorgen over.

Dat je met vertrouwen naar ons kunt vertrekken.

Je kunt er zeker van zijn dat we niet verliezen

het kleinste beetje van je opgeslagen tijd.

Hier.

Deze is mooi, is het niet?

Mr Fusi? Wat is het ? Je ziet er echt bleek uit.

Voel je je niet lekker ?

Wat ... wat is er aan de hand?

Waarom heb ik dit?

Wat is er aan de hand ? Was er iemand hier?

Nee, niemand. Ik heb niemand gezien.

Waar ben je de hele tijd geweest?

Hopp, hopp, hopp. Tijd is geld.

We hebben geen tijd te verliezen.

Houd dit voor eens en voor altijd in gedachten: Tijd is geld. Je begrijpt ?

Ze hadden geen gele bloemen in de winkel. Dus ging ik op zoek naar een.

- Je wou vandaag een gele hebben, nietwaar? - Gooi het weg.

- Gooi het weg ? Waarom ? - Gooi het weg.

- Waarom ? - Gooi het weg !

- En breng de soep naar boven. - Maar ...

Breng het nu naar boven! Verdwijn uit mijn zicht.

- Waarom ik ? - Ga al weg!

En wees snel.

Haast je ! Haast je ! Tijd is geld.

Begrijp je ?

Dat is waar het allemaal om draait.

Tijd is geld.

Fusi was niet de enige die kennis maakte met deze vreemde grijze mannen.

Ze liepen door de grote stad in groeiende aantallen

het lijkt altijd erg druk te zijn.

Ze hadden plannen met de tijd van de mensen.

- Uitgebreide en langetermijnplannen. - Het is allemaal bezet.

- Maar er is niemand binnen. - Dat is niet jouw zaak.

Voor jou is mijn bar helemaal bezet. Je verjaagt gewoon mijn klanten.

En van dat ene glas goedkope rode wijn, dat je drinkt, ik kan de huur niet betalen.

Dus: ga weg hier.

Als het Fusi alleen zou zijn, zou ik denken, de man is een beetje gek geworden.

Maar Nino is begonnen al op dezelfde manier.

Het wordt steeds meer. Elke dag.

Ik vraag mezelf, als er zoiets bestaat als ...

Besmettelijke gekte.

Zeker.

Het moet zoiets zijn als een epidemie.

Ze worden verslonden tegen de tijd dat ze dat niet hebben gedaan.

Oh, dat is slecht.

Maar dan moeten we helpen onze vrienden, nietwaar?

- Weet je, Momo ... - Wees stil !

- Laat me met rust. - Bloedige dronkaard.

Ik wilde je al opzoeken,

maar ik heb geen tijd meer voor dergelijke privézaken.

We kloppen elke dag een nieuwe verdieping. Het is allemaal georganiseerd.

Soul-silo's.

Ik ben een eerlijke metselaar.

Altijd geweest. Een eerlijke metselaar.

Ben altijd trots op mijn werk geweest.

Maar nu: veel te veel zand in de mortel.

Dat duurt vier of vijf jaar. Dan zal het allemaal kapot gaan.

Heeft er gewoon een nodig om te hoesten ...

Maar goed. Wat zal ik doen ?

Ik krijg mijn geld.

Maar zodra ik genoeg heb, Ik zal stoppen met die rotzooi.

Gaat iets anders doen met mijn leven.

Okee.

Ik zal morgen komen. En dan zal ik je alles vertellen.

Of overmorgen.

Ja ik zal dat doen. Zeker. Geloof me.

Ik beloof.

Ik zweer het.

Het kind heeft mij bezocht. En ik heb gesproken

en praten als een waterval.

Al het werk, de drukte, geld verdienen.

Het was als een grote knoop in mijn borst.

Maar dit kind ...

gewoon daar zitten, naar me kijken en luisteren, en plotseling werd het losser.

De knoop.

Verdwenen.

Vreemd.

- Ik dacht, we moeten je bezoeken vaker weer.

Ssshh.

Ben je het er niet mee eens?

Ga je dood aan je haar?

Nino, we komen eraan.

- Hier zijn we weer. - Jaaa Jaaa.

Deze is in huis.

En op deze manier kreeg Momo haar oude vrienden terug, een voor een.

Door dit te doen, kwam ze in de manier waarop van de grijze mannen.

En dat konden ze niet verdragen.

Dus ze moesten actie ondernemen.

Hallo ?

Hallo. Ik ben Bibi-girl, de perfecte pop.

- Goedendag. - Hallo. Ik ben Bibi-girl, de perfecte pop.

Hallo, mijn naam is Momo.

Ik ben de jouwe. Iedereen zal jaloers op je zijn voor mij.

Ik wil meer dingen.

Ik ben Bibi-girl, de perfecte pop.

Hier.

Je bent vrij om te nemen, wat je maar wilt.

Ik ben de jouwe. Iedereen zal jaloers op je zijn voor mij.

Ik wil meer dingen.

Ik denk eerder, iemand is je hier vergeten.

Ik - wil - meer - dingen.

Luister.

Het is gewoon niet mogelijk om op deze manier te spelen.

Je zegt gewoon dezelfde dingen de hele tijd.

Nee. Jij bent beslist niet de mijne.

Hallo. Ik ben Bibi-girl, de perfecte pop.

En ik wil je helemaal niet.

Excuses voor mijn verontschuldigingen.

Wat een leuke pop heb je.

Maar het lijkt mij, dat je niet echt blij bent met haar.

Zal ik je laten zien hoe te spelen met zo'n fantastische pop, mijn liefste?

Ik - wil - meer - dingen.

Zie je ? Ze vertelt het zelfs zelf.

Je moet haar iets aanbieden, je begrijpt ?

Als je een leuke speelkameraad wilt hebben.

Allereerst, ze heeft veel kleren nodig.

Hier hebben we bijvoorbeeld

een heerlijke avondjurk.

Een prachtige ketting

en een grappige ochtendjas.

Een gevoerde ski-jurk, een tennisjurk,

Een badpak, een zijden nachtjapon.

Goed. Dat zou genoeg moeten zijn voor het begin.

Daar zou je in staat moeten zijn om een ​​tijdje te spelen.

Maar misschien kom je snel verveel je je ook.

En daarom bracht ik nog meer speelgoed voor je pop.

Een strijkijzer, een telefoon, een poppentelevisie, een tas, een camera, en hier:

Deze prachtige gitaar.

Alles alleen spelen, druk gewoon op de knop.

Maar nu heb ik het een heel speciale verrassing voor je over.

Omdat we hier hebben een goede metgezel voor Bibi-girl.

Zijn naam is Bubi-boy.

En hij heeft er veel van kleding en speelgoed ook.

En als dat allemaal ook saai wordt, dan hebben we veel vrienden van Bibi-girl.

Er is Rosie-girl en Cozy-girl, Susie-girl en Cutie -girl.

En Hippie-meisje en Happy-girl, Heartie-girl en Painie-girl,

Sugar-girl en Candy-girl, Honingmeisje en zonnig meisje,

Babymeisje en dame-meisje, Huggie-meisje en Squeezie-meisje,

Lieverdsmeisje en Girly-meisje, Fondy-girl en Lovely-girl.

We hebben armbanden en oorringen en pop revolvers.

Zijden kousen en veren hoeden, zonnebrillen en kammen.

Weinig chequeboekjes, badzout en bodylotion. (Achtergrond) Ik wil meer dingen.

Goed. Zie je nu, dat je kunt spelen fantastisch met deze fantastische poppen?

Ja. Denk ik.

Ik weet zeker dat je het niet nodig hebt je oude vrienden helemaal niet meer.

Omdat iedereen, die om je heen zit, wil je nieuwe vrienden worden.

En zeker wilt u om ook hun vriend te worden.

Klopt dat niet? Wil je dat, niet?

Mijn beste.

Wil je dat, niet?

Zou je me willen uitleggen wat het is, dat deze perfecte poppen ontbreken?

Ik denk dat je niet van ze kunt houden.

Dat is het punt niet.

Maar ik ben dol op mijn oude vrienden.

En wat halen ze eruit?

Je laat ze hun leven verspillen. Je bent als een molensteen om hun nek.

Eigenlijk ben jij hun vijand. En jij noemt die liefde?

Wij ... wij zijn je echte vrienden.

Wij wie?

Wij, van de tijdbank. En we laten niemand ons uitlachen.

Durf het niet te proberen. Je kunt ons niet aan.

Probeer het helemaal niet. U ...

... geen kans hebben.

Is er niemand, die van je houdt?

Wat doe je ?

Stop er mee.

Nee.

Dat mag je niet vragen.

Als er meer van jouw soort zou zijn, we zouden onze tijdbank kunnen sluiten.

Niemand mag het weten, wie we zijn en wat we doen.

We moeten niet herkend worden. Niemand mag ons herinneren.

We moeten de tijd roven van de mensen moeizaam.

Hieruit tekenen ... in de tweede plaats ...

Minuten, seconden, uren. Levenslang.

Al die tijd dat ze sparen, is verloren voor hen.

Omdat we het consumeren.

Gebruik het, zuig je tot op de botten.

Zuig je eruit, usurpeer het, verzamel het.

Verhonger daarvoor, verhonger.

Voor je leven.

Levensduur, je hele leven, we zuigen het uit je.

En we worden steeds meer.

We zuigen het uit je, we usurperen het.

En we worden steeds meer. Honderden, miljoenen.

En zuigen en zuigen en zuigen.

Wat was dat ?

Je betoverde me.

Hoorde me eruit.

Ons geheim. Ik heb je ons geheim verteld.

Ik sprak gewoon onzin, mijn lieve kind.

Vergeet het, vergeet het alsjeblieft. Je moet het vergeten.

U moet, u moet, u moet.

Jij moet !

Hij was bang voor mij.

Maar ik was ook bang voor hem.

En op de een of andere manier Ik heb ook medelijden met hem.

Ik weet het niet, waarom.

Kom op, Momo. Je hoeft geen medelijden met hem te hebben.

Je bent niet toegestaan om medelijden met hem te hebben.

Hij was bang voor jou, omdat je hem herkende.

We moeten er gewoon voor zorgen, dat ook alle anderen ze zullen herkennen.

Op deze manier zullen we hen ontslaan, en ze kunnen ons geen kwaad meer doen.

Omdat we ze zullen houden in ons geheugen en herken ze.

En dat hoort te helpen?

Natuurlijk. Dat is waarom hij van je wegliep.

Ze zijn bang voor ons.

Maar als je gelijk hebt, we kunnen ze misschien niet meer vinden.

Misschien verstoppen ze zich voor ons.

Dan zullen we maken ze verlaten hun schuilplaats.

(Zingend) Mensen, luister naar: Waarom heb je niet opeens geen tijd meer?

De kinderen zullen het je vertellen. Alle grote mensen hebben geen idee, wat er aan de hand is.

Kom op, jullie mensen. Kom op, jullie mensen. Alle kinderen bellen je.

Hoor je, jullie mensen. Hoor je, jullie mensen? Je bent je nog niet bewust.

Mensen, luister naar: De dieven zitten al in het midden.

Binnenkort zijn jullie allemaal te herkennen. Dat er niets anders over is dan deze grijze mist.

Kom op, jullie mensen. Kom op, jullie mensen. Zie je niet, wie regeert jouw wereld?

Hoor je, jullie mensen. Hoor je, jullie mensen? Je bent je nog niet bewust.

Kom op zondag naar het theater, en alles zal worden onthuld.

Omdat de kinderen het kunnen vertellen, wie is er echt achter dit alles.

Kom op, mensen. Luister, mensen. Kom op, jullie mensen. Kom op, jullie mensen.

Uw tijd wordt gestolen, door de grijze mannen.

Kom op, mensen. Luister, mensen. Kom op, jullie mensen. Kom op, jullie mensen.

We weten wat er moet gebeuren, en dat vertellen we je graag.

- Dag, Momo. - Tot ziens, Momo.

- Wat jammer. - Er kwam niemand opdagen.

Je kunt echt niet op volwassenen vertrouwen.

Ik vertrouwde ze nooit, maar nu Ik vind ze helemaal niet leuk meer.

Kom op, Momo. Wees niet bedroefd.

We komen gewoon omhoog met iets nieuws.

Een nieuw spel, oké?

Dat was geen spel.

Ja, oké, je hebt gelijk.

Maar ik moet nu gaan. Laten we morgen praten, toch?

Heb een nieuwe baan. Nachtwacht bij de autodump.

Ga je ook weg?

Ik moet.

Maar waarom ? Het is zondag.

Het is een uitzondering, zeiden ze.

Ik zou blij zijn, als je hier vandaag zou blijven.

Ik ook. Maar ik moet ...

Het is een uitzondering, zeiden ze.

Tot ziens, Momo. Ik zie je morgen.

Okee. Dat is het voor vandaag. Middernacht. Laten we naar huis gaan.

Hej, Beppo. Hoe gaat het ? Kom je niet met ons mee?

Ik moet even rusten. Slechts een seconde.

- Ga je gang. - Als jij het zegt. Oke dan.

Het Hooggerechtshof roept agent BLW-553-x. Stap alstublieft vooruit.

U bent agent BLW-553-x?

Ja, hooggerechtshof.

Sinds wanneer besta je?

Precies 11 jaar, 3 maanden, 6 dagen, 8 uur, 33 minuten, en - op sigarenlengte -

18 seconden, precies.

Ben je je bewust van het feit dat er is een groot aantal kinderen in deze stad,

die vandaag over straat liep met posters en borden,

met de bedoeling om de hele stad uit te nodigen en ons bestaan ​​onthullen?

Ik ben me bewust van het feit, hoge Raad.

Hoe verklaar je het feit, dat deze kinderen

precies weten wie we zijn en wat we van plan zijn.

Dat kan ik niet uitleggen.

Waarom lieg je ?

Uhm ... het is ... ehm ...

Gewoonte van beroep, hoge Raad.

Je zult het niet ontkennen, dat je het aan een kind hebt verteld de waarheid over ons, of wel?

We zijn alleen geïnteresseerd in het resultaat.

Wat je ook in gedachten had maakt niet uit voor ons.

Je hebt ons verraden.

Je hebt ons verraden. Je hebt dit kind verteld

enkele van onze belangrijkste geheimen.

Kinderen zijn onze natuurlijke vijanden. Als het niet voor hen was,

het menselijk ras was al volledig in onze hand.

We hebben elk uur, minuut, seconde nodig.

Van de hele mensheid.

Ons doel is ... is ...

Wereldoverheersing.

Pleit u schuldig?

Ja, hooggerechtshof.

Maar geloof me. Ik kan het niet uitleggen, ...

hoe dat ... zou kunnen gebeuren.

En daarom vraag ik het Hooggerechtshof

de verzachtende omstandigheid erkennen, dat ik inderdaad behekst was.

Je staat hier niet tegenover een menselijke rechtbank, maar onze eigen soort.

Maar ik ben het er desondanks mee eens dat we dat zullen doen te maken hebben met dit vreemde kind.

Wat was de naam ?

Momo.

mo-

-mo.

Meisje of jongen ?

Een meisje.

Adres?

Amfitheater.

Dat is goed.

Heel goed.

Je mag gerust zijn, verdachte, dat dit kind ons geen kwaad meer zal doen.

Dat kan je troosten als we nu zijn onmiddellijk een zin voorbij.

- Schuldig. - Schuldig.

De unanieme zin in de zaak van agent BLW-553-x is hoogverraad.

Onze wet is bevelend, dat bent u onmiddellijk worden beroofd van elk moment.

Alsjeblieft: genade.

Mededogen.

Jammer.

Jammer. Genade. Jammer.

Jammer. Jammer.

Jammer.

Oh, waar kom je vandaan?

Wat wil je van me ?

"Kom met mij mee"

Kom met mij mee.

Met wie heb je het?

Ik?

"Kom met mij mee"

Ik denk dat ze echt met me praat.

O mijn God. Mijn God.

Ik kwam te laat.

Ze hebben haar al gepakt.

Wat zal ik doen ? Wat zal ik nu doen ?

Hoogste urgentie. Een klein meisje zoeken.

Leeftijd tien tot twaalf jaar. Fuzzy dark hair. Bruine ogen.

Het dragen van oversized herenjack. Gekleurde patchwork rok.

Woonachtig in sectie RO-2.

Hoogste urgentie. Een klein meisje zoeken.

Leeftijd tien tot twaalf jaar. Fuzzy dark hair. Bruine ogen.

- RU-5 negatief. - RO-3 negatief.

- Aan de kant. - Iedereen nu uit de weg.

Waar gaan we eigenlijk naartoe?

- "Stil" - Stil.

Is het niet geweldig, dat ben ik zo goed al in lezen?

"Stil"

Ze is weg. Geloof me. Ze hebben haar gekidnapt. Ze is weg. Weg.

Waarom geloof je me niet?

Kijken. Mijn vinger is verbrand. Ik heb mijn vinger verbrand.

Kijken. Kijk gewoon. Waarom geloof je me niet?

Met de wedstrijd.

- Beppo ... - De grijze mannen zijn echt. We moeten iets doen. Nu!

Ze hebben haar gevonden. Ze zullen haar vermoorden. Waarom lach je ?

Beppo, stop ermee!

Misschien is ze gewoon gaan wandelen.

Ze doet dat de hele tijd. Je hoeft niet zo opgewonden te raken.

En de auto's?

De auto's. Veel grijze auto's.

En de matras was helemaal omgedraaid. Ik ga de politie zien.

Ze zullen haar terugbrengen naar het gesticht.

Kinderen, die rondzwerven, komen achter de tralies terecht.

Nee, nee, Beppo. Ik zou niet in jouw plaats willen zijn,

wanneer de politie morgen komt om Momo naar het weeshuis te brengen.

En ze kijkt je nog een laatste keer aan.

Nog een laatste keer.

Zal ik je wat vertellen? Morgenochtend ziet alles er anders uit.

En we zullen lachen over de hele onzin.

Jij, ik en Momo. Alle drie.

Beppo!

Beppo, blijf hier!

Bepp ...

Maar u moet me geloven, inspecteur, mijnheer. Ik heb ze zelf gezien. Daar op de vuilnisbelt.

Eén, ze verdwenen in de ijle lucht.

En nu willen ze hetzelfde doen met Momo.

Oke dan. Zou je alsjeblieft op me willen ademen?

Waarom alstublieft ?

Kom op man. Vraag het niet. Adem op mij.

Nee, je bent niet dronken.

Nee, nooit geweest. Waarom zou ik dronken worden?

Waar gaat het over al die rotzooi?

Denk je dat de politie zo stom is? om in zulke sprookjes te geloven?

Ja.

Oh het spijt me.

Sorry. Dat was niet wat ik bedoelde.

Het maakt mij niet uit, wat je bedoelde. Ik ben niet geïnteresseerd.

Deze oude man is gek.

We zullen het moeten ontdekken, als hij een bedreiging voor het publiek is.

Ontladen.

Dank u meneer.

ZY positief, ZY positief.

Concentratie op secties ZY-1,2,3,4 ...

- Z ... 1 ... 2 ... Z ... - ZZ-3 positief!

- ZZ-3 positief! - Waarneming van het gezochte object.

- ZZ-3 positief. - ZZ-3 ...

- ZY positief ... ZY positief ... - Concentratie op sectie ZY ...

Daar is ze ! Ga sneller !

Maar we zijn al aan het rijden zo snel mogelijk.

Het lijkt op we rijden helemaal niet.

Het is als rijden tegen een wattenmuur.

Maakt me gek.

Y-1,2 ...

"Never-alley"

Schildpad, schildpad! Wacht op mij !

Help me, schildpad!

Ik kan het niet maken.

"Ga achteruit"

Geweldig. Het werkt.

Het werkt. Het werkt echt.

Het meisje Momo heeft de sfeer van de tijd verlaten.

Wat een onzin. Geen mens kan dat doen.

- Maar is een feit. - Hij heeft gelijk. Zou je willen opmerken ...

- Alsjeblieft, heren, begrijp ... - U weet het allemaal, over wie ik het heb.

We praten over de zogenaamde "Master Hora".

"The Nowhere-house"

Welkom in het Nowhere-huis.

Sta me toe om mezelf voor te stellen: Ik ben meester Hora.

Secundus Minutius Hora.

Goedendag. Ik ben Momo.

Ik weet. Ik heb je verwacht. Je bent ongewoon op tijd gekomen.

Kom gewoon met mij mee.

Oh wacht. ik wil nemen nog een keer naar de situatie kijken.

Ah. Ze hebben het over jou. Ze kunnen niet begrijpen dat je aan hen bent ontsnapt.

Wie ?

Alsjeblieft. Even kijken.

Kijk eens met mijn omni-sight-bril.

Ik zie niets. Het is allemaal kronkelend.

De grijze mannen. Ken je ze?

Ik ken hen, en zij kennen mij.

Willen ze me kwaad doen?

Jij kan het zeggen.

Maar maak je geen zorgen. Je bent hier veilig.

Terug in de stad, ze zouden kunnen hebben ving me heel gemakkelijk.

Wat denk je ervan, Kassiopeia? Hadden ze je kunnen pakken?

- "Nooit" - Je moet weten:

Kassiopeia kan een beetje in de toekomst kijken.

Een half uur, precies. Daarom weet ze het, als ze ze tegenkomt.

Oh. Dat komt goed van pas.

- Waarom zijn hun gezichten eigenlijk zo grijs? - Omdat ze hun brood verdienen met iets doods.

Ze bestaan ​​door te stelen de hele levensduur van de mensheid.

Oh. Ik zal mijn tijd niet toestaan gestolen worden. Door niemand.

Angst ...

... is een slechte adviseur, heren.

Eén ding is zeker.

Dit kind kent de weg naar de "zogenaamde".

Ze zou ons de weg kunnen wijzen,

dat we hebben gezocht een lange tijd zonder succes.

En dan ...

... mijne heren ...

we zullen ons doel hebben bereikt.

En als ze weigert?

- Ze is onverdeeld. - En helaas verdwenen.

Ja.

Zeker, de "zogenaamde" stuurt haar terug naar ons als een dodelijk gevaar.

Maar dit kind heeft één zwakke plek:

Ze houdt van haar vrienden.

Dus we moeten haar vrienden houden weg van haar, met alle middelen.

En ik wed duizend jaar tegen een tweede deciel,

dat ze geen moeilijkheden zal maken, maar laat ons de weg zien, die we zoeken.

En dat alles

gewoon om haar vrienden terug te krijgen.

Gigi. Gigi. Gigi.

Als je Momo ziet, vertel het haar alsjeblieft, dat ik zo lang niet ben geweest,

omdat ze ons allemaal plaatsen in het kinderdepot.

Ik rende weg, maar ze vangen je altijd weer op.

Ik moet teruggaan.

Blijf alsjeblieft.

Ik ben helemaal rustig. Ik zal in een hoek gaan zitten, alles rustig en luister naar jou.

Je hoort het niet zo'n prachtige stem elke dag.

Een zeldzaamheid. Ik weet het, waar ik het over heb.

Hier, alsjeblieft, mijn kaart.

Ik werk met een groot concertbureau.

Dus, dames en heren, nu gaan we slapen.

- Nu al ? Nog een keer ? - Maar ik wil niet slapen.

- Lichten uit. - Maar ik moet naar Momo zoeken.

Ik moet Momo vinden!

Ik heb de bestelling om je een aanbod te doen.

Je kleine vriend ligt in onze hand.

We zullen het kind geven terug naar jou onder de voorwaarde,

dat zul je nooit meer doen zeg een woord over ons en onze activiteiten.

Verder eisen we een losgeld van 100 000 uren van uw bespaarde tijd.

Als u akkoord gaat, kunnen we regelen voor jou om te worden vrijgelaten.

Zo niet, dan blijf je hier voor altijd. En Momo blijft bij ons.

We zullen deze gulle aanbieding maar één keer doen.

- Dus? - Daar ben ik het mee eens.

En houd er rekening mee: Absoluut dempen en honderdduizend uur.

Wanneer we die hebben ...

je krijgt je kleine Momo terug.

Zeg: Wat is tijd eigenlijk?

Ik bedoel: de tijd zelf. Het moet iets zijn.

Is het een soort muziek, die hoort het gewoon niet,

omdat het er altijd is?

Werkelijk ...

soms ...

Ik heb het gehoord, denk ik.

Binnenin mij. Hier. Zeer stil.

Ik weet.

Dat is, waarom ik je zou kunnen bellen om mij te bezoeken.

Ik zal je nu een geheim vertellen:

Vanaf hier, vanuit het Nowhere-huis in de Never-alley,

komt de hele levensduur van alle mensen.

Oh.

Je maakt het zelf?

Nee, nee, kind. Ik ben alleen de rentmeester.

Het is mijn plicht om elk mens toe te wijzen de levensduur, die aan hem is opgedragen.

Ben jij ...

dood?

Als mensen zouden weten, wat de dood is, ze zouden er niet meer bang voor zijn.

En als ze niet bang zouden zijn, niemand zou hun leven kunnen stelen.

Dan moet je het ze gewoon vertellen.

Ik vertel het hen.

Met elk uur die ik aan hen toewijs.

Maar ik vrees,

ze geloven dat liever, wie maakt ze bang.

Ik ben niet bang. Van niets.

Zou je willen zien, waar komt de tijd vandaan?

Ja.

Oke dan. Ik zal je daarheen leiden.

Maar daar moet je stil zijn.

Je mag niet praten of stel vragen. Geen woord.

Ssshh.

Beloof je ?

Meester Hora?

Dat was zeker de muziek, die ik soms eerder had gehoord.

Was dat de tijd van alle mensen?

Nee, dat was alleen je eigen tijd.

En je melodie.

Maar waar ben ik geweest, meester Hora?

In je eigen hart.

Meester Hora?

Mag ik mijn vrienden meenemen? ook voor jou?

Nog niet.

Je moet wachten voor een hele cirkel van de zon.

Een heel jaar wachten.

Als een zaad, dat in de aarde slaapt, voordat het opkomt.

Wil je dat ?

Ja.

Slaap dan.

Slaap.

En een,

twee drie vier,

en een,

twee drie vier, ...

- Een twee ... - Draai alsjeblieft.

drie, vier en één, twee, drie, vier.

- Let op je armen. - En een, twee,

- drie, vier en ... - OK ?

een, twee, drie, vier en een,

- twee drie vier - Neem de schouders een beetje.

En één, twee, drie, vier en ...

Laten we gaan. Neem je posities in.

Is dat geen fantastische verrassing? Is dat niet fantastisch?

- Ik wed dat je dat niet verwachtte. - (Zingend) We zoete Momos

Zijn zo zuur geweest

Nu zijn we met heel ons hart ...

Ga weg ! Onmiddelijk !

Ga weg ! Jullie allemaal ! Uit!

Onzin.

Deze hele show is domme onzin.

Zo'n rotzooi.

Deze dollies hebben helemaal niets te maken met mijn leven.

Annuleer de show.

Maar de uitzending is helemaal klaar.

- Je kunt niet gewoon ... - Ik zei: Annuleer het!

En wat wil je de pers vertellen?

Okee.

Ik zal deze verdomde show doen.

Maar dan zal ik de mensen vertellen, wat is er aan de hand.

Wat is er aan de hand met Momo.

De hele wereld zal horen, dat ze verdwenen is.

En nu ga weg hier! Uit!

Uit! Ga al weg!

Jij ook ! Out, jullie allemaal!

Ik wil je niet meer zien!

Ga weg !

Wat je van plan bent te doen, bevalt ons niet.

Wees goed en laat het zijn! Ja ?

Tot nu toe heb je niet het genoegen gehad om ons persoonlijk te ontmoeten.

Maar jij bent de onze al geruime tijd.

Van kop tot teen.

(Lachend) Zeg gewoon, dat wist je niet.

Laat maar zo. Wij menen het goed.

Ik zal het niet laten zijn.

Ik neem geen bestellingen meer.

Ik ben niet het kleine onbekende

Gigi Tourist-gids meer.

Ik ben Girolamo, de grote tv-ster.

Je bent een opgeblazen pop.

We hebben je opgeblazen. En als je problemen maakt,

we zullen de lucht uit je laten.

Of geloof je serieus, dat je kleingeestige talent

bracht je, waar ben je nu?

Arme, kleine Gigi.

Je zult altijd een dromer zijn.

Vroeger was je prins Girolamo achter het masker van de arme hond Gigi.

En wat ben je nu?

De arme hond Gigi achter het masker van prins Girolamo.

Wat heb je gedaan met Momo?

Trek daar niet je hersens over op. Je kunt haar niet helpen.

En niet in het minst door verhalen over ons te vertellen.

Maar we houden u niet vast van het spelen van een held.

Als je jezelf wilt verpesten ...

Alstublieft.

Is het niet veel aangenamer

om rijk en beroemd te zijn?

Jazeker.

Oh ja.

Ik ben terug !

Zon!

Wolken!

Leven !

Beppo!

Gigi!

Gigi?

Beppo!

Gigi!

Kinderen !

"Allemaal weg"

Allemaal weg ?

Hoe lang ben ik weg geweest?

- "Een jaar en een dag" - Een jaar en een dag.

Nino. Nino!

- He jij ! Aan de achterkant van de lijn! - Wat doet ze ?

Hallo ! Niet in de rij springen!

Momo. Je bent terug ? Wat een verrassing.

Waarom zit ze niet in het kinderdepot?

- Hier. Neem iets te eten. - Waar is Gigi? Nino, alsjeblieft ...

- Eruit ! - Zie je, hoe het hier is. Sorry.

- Tijd is geld ! - Ja sorry.

Waar is Gigi? Vertel het me, Nino.

Hij leeft op de Groene Heuvel. Ik ben een groot herenhuis.

Hij is rijk. En ook beroemd.

Het spijt me.

- Het spijt me. - En waar is Beppo?

In de mond. I denk.

Ga gewoon naar de achterkant van de lijn.

- Wat is hier aan de hand ? - Tijd is geld.

"Wacht"

Nino zei "Green Hill".

Maar kan je zien is er iets groen hier in de buurt?

Ik kan het niet.

Oh Oh.

Ow!

Waar wacht je op ?

Kom nou, wil je?

We zijn al laat.

Gigi?

- Momo! - Gigi!

Je ziet er precies hetzelfde uit. Momo! Momo!

Waar ben je al die tijd geweest? Meer dan een jaar.

Ben je bij Nino's geweest? Heb je iets gegeten?

En onze goede oude Beppo. Wat is hij van plan ?

Let op je kostuum. Laat deze bundel vuil los, wil je.

Ik heb hem al zo lang niet gezien ...

Ah, Momo, het meest gevaarlijk ding in het leven ...

zijn dromen, die uitkomen.

Stel je voor: ik geef grote concerten. Niet alleen hier in de stad.

Ah. Dus deze Momo is echt? Altijd gedacht, zij is een van je uitvindingen.

- Neem haar gewoon mee op het podium. Neem haar. - Laat haar los!

Ik wil dit pakket niet om ook jou te pakken te krijgen.

Kom binnen, ga naar binnen.

Breng haar naar de Green Hill. En pas op, dat ...

Ik ben zo blij dat je hier weer bent.

Misschien kan ik nu weer echte liedjes maken. Zoals in de oude tijden.

Gigi, alsjeblieft.

Ah, ah. Hoe kom je hier?

Wat zal ik nu met je doen?

Kom op.

Kom met mij mee.

Je zult hier verhongeren.

Zo.

Ik weet zeker dat we zullen vinden iets groen voor jou.

Hou op. Stop alsjeblieft. Nu.

Hou op ! Hou op ! Stop alsjeblieft !

Hallo ! Wat doe je ? U !

Kasseiopeia!

Ik heb je overal gezocht. Kom je 's middags naar me toe?

Of morgen ? Of overmorgen?

- Ah, Paolo, ik heb zoveel te vertellen ... - We mogen hier niet praten, Momo.

- Je weet wel ... - Het was veel leuker in jouw plaats.

- Ren dan gewoon weg. - Ze vangen je altijd weer op.

Ciao, Momo.

Neem me dan maar mee. Ik ben altijd alleen nu.

Zinloos. Probeer het helemaal niet.

Het is niet in ons belang, dat je daar naar binnen gaat.

Waarom ?

Omdat we jou willen om ons een pleziertje te doen.

Als je redelijk bent, je kunt een goede deal winnen.

Voor jou en je vrienden.

Wil je dat ?

Ja.

Dan ontmoeten we elkaar vandaag om middernacht.

Waar?

Maar waar ?

Hier ben ik !

Hallo !

Ik ben hier !

Je bent alleen, arm kind.

Je vrienden zijn buiten je bereik.

Er is niemand over, met wie je je tijd kunt delen.

Het moment zal komen, wanneer je het niet meer aankunt.

Morgen. In een week. In een jaar ...

- Het maakt ons niet uit. - We wachten gewoon.

- Mis je je vrienden? - Zou je ze willen bevrijden?

- Mis je je vrienden? - Mis je je vrienden?

- Zou je ze willen bevrijden? - ... je vrienden ...

- ... gratis ... - ... je vrienden ...

We willen graag kennis maken met deze meester Hora.

Helaas weten we het niet, waar hij leeft.

- Je krijgt hiervoor je vrienden terug. - Je zou je gelukkige oude leven opnieuw kunnen leven.

Wat ben je aan het plannen? Wat wil je van meester Hora?

Waarom maak je je zorgen om hem? Denk niet te veel na.

Leid ons gewoon naar hem.

En als ...

En als ik kon - ik zou het niet doen.

Wat betekent dat: als je kon?

Jij kan.

- Je bent bij meester Hora geweest. - Je kent de weg.

Laat haar zijn. Als ze niet luistert, ze moet leren van haar fouten ...

"Wees niet bang"

Kassiopeia. Ik ben zo blij, je bent terug.

Wat zullen we nu doen ?

"Naar Hora"

Ah, dat is hoe het werkt. Langzaam ...

Zo langzaam als het meisje.

Hoe langzamer we gaan, hoe sneller we bewegen.

Nu achteruit. Precies zoals zij.

Ja, ja. Het is Algoed.

Je hoeft niet bang te zijn.

Bij mij ben je veilig.

Maar de grijze mannen volgden mij.

Maar je hebt jezelf gezien, dat ze gewoon in de ijle lucht verdwijnen,

wanneer ze het steegje Never ingaan.

Ja. Maar hoe ?

Weet je: rond het Nowhere-huis, de tijd gaat achteruit.

En omdat de grijze mannen zijn gemaakt van gestolen tijd,

de tijd loopt uit, zodra ze de tijdafzuigen ingaan.

Ja, en ik?

Je bent net jonger geworden.

Maar niet veel.

Kunnen we niet verhuizen? altijd achteruit dan?

Alleen kort, bedoel ik.

Dus alle mensen zouden dat doen een beetje jonger worden.

Maar de tijddieven zouden verdwijn in de dunne lucht,

en we zouden wegkomen van allemaal samen.

Ja.

Dat zou een idee kunnen zijn.

Laat me denken.

Oh.

Daar buiten is het allemaal vol lelijke rook.

Als een muur. Een muur van rook.

Je herinnert je de uurbloemen.

De grijze mannen beroven hen uit de harten van de mensen.

En bevries ze met de kou, dat ze zichzelf uitstralen.

Ze drogen de bladeren van de bloesem, en rol hun sigaren van hen.

Ze roken ze en consumeren de rest van het leven, dat is achtergelaten in de bladeren.

Op deze manier vergiftigen ze elk uur, die ik stuur.

Ze chanteren me.

- De ring is gesloten. - Hij zit in de val.

Ontsmet hem!

De tijd zal stil blijven staan.

Als je niet slaagt, dan zal ik ook nooit meer ontwaken.

Nooit meer.

De hele wereld slaapt nog steeds.

En stijf.

In de eeuwigheid.

Zal ik je terugzien ?

Neem Kassiopeia mee.

Ze zal je helpen.

Neemt ze ook een uurbloem in?

Ze heeft er geen nodig.

Ze draagt haar eigen kleine tijd in zichzelf.

Maar vergeet niet:

Je hebt maar een uurbloem.

Slechts een uur.

Hallo. Er is iets mis, heren.

Kijk naar de klokken. Ze staan ​​allemaal stil.

Ze werken niet meer.

Zelfs het zandglas staat stil.

- Dus stopte hij ze, en wat? - Je kunt een zandglas niet stoppen.

Onze auto's staan ​​stil. Alles staat stil.

De hele wereld staat stil. Hora heeft de tijd uitgeschakeld.

Maar wat is er dan van ons aan het worden?

Wanneer onze sigarenstock leeg is.

Catastrofe. We moeten terugkeren naar onze voorraad.

- Ik heb meer tijd nodig. - Hoeveel sigaren heb je nog?

- Laat me met rust. - Handen uit mijn koffer.

Beppo.

Beppo. Ik was je aan het zoeken.

Overal.

Oh, Beppo. Mijn beste Beppo.

Wat is er met jou?

Mijn beste Beppo.

Oh mijn god, ze zijn weg.

Wat bedoel je, Nicola?

Ah. Bedankt, Nicola, bedankt.

Een twee drie,

vier vijf zes,

zeven acht negen,

tien, elf, twaalf.

Ik vraag het de heren met even nummers om op te staan.

U wordt gevraagd om onmiddellijk op te lossen.

Ga alsjeblieft naar boven, heren.

- Zes is een lelijk nummer. - Genoeg nu.

Het is niet redelijk om te verminderen ons nummer verder,

"Sluit de deur"

Als we met z'n zesen de catastrofe niet overleven, dan zullen drie het niet beter doen

- Hij heeft gelijk. - Dat weet ik niet zeker ...

Maar hoe ? Ze kan niet bewegen.

- "Met de bloem" -In de tussentijd moeten we kalm blijven, heren.

Hij heeft gelijk. We moeten trainen een plan hoe om te gaan met de situatie.

Ik weet het zeker: een van ons zal overleven, heren.

Maar we moeten voorzichtig omgaan met de voorraad. We weten het niet, voor hoe lang het zal duren.

Dus we moeten ons beperken.

Hoe eerder we beginnen te sparen, hoe langer we zullen verdragen.

En weet je, heren, wat ik bedoel met sparen.

Wat een geluk, dat de deuren naar de winkel waren open, toen de catastrofe begon.

Zouden ze op dat moment gesloten zijn geweest, geen enkele macht ter wereld had hen kunnen openen.

We zouden verloren zijn.

Helaas bent u dat niet helemaal correct, liefje.

Met de deuren geopend, lekt de kou uit, en de uurbloemen zullen langzaam ontdooien.

En dat is zeker: in dat geval kunnen we dat niet voorkomen dat ze terugkeren naar hun oorsprong.

Je bedoelt, dat onze eigen verkoudheid zal niet voldoende zijn om de voorraad bevroren te houden?

Helaas heb je dat gedaan ons aantal teruggebracht tot zes.

Het lijkt mij dat dat een beetje uitslag was.

- Maar dit is de ... - Dit is Momo!

- Waarom kan ze bewegen? - Ze heeft een uurbloem.

- Waar heeft ze het vandaan? - We moeten het van haar nemen.

De bloem kan ons redden.

Hour-bloem.

- Vang haar ! - Snijd haar ontsnappingsroute af!

- Volg haar !

Kassiopeia! Help me !

Geef me de uurbloem.

- Vang haar ! - Geef me de uurbloem!

De bloem ...

is van mij.

Is van mij.

Mijn bloem.

Alsjeblieft, mijn lieve kind.

Geef me de bloem.

Alstublieft.

Geef ... geef mij ...

geef me de ... bloem.

Maar waar is ...

waar is ...

de sigaar!

Waar is ...

Het is ...

goed.

Het is alles ...

over.

"Vlieg naar huis Momo"

Oh goed.

Goed.

Ah, daar ben je.

Heb je verkouden? van deze vreselijke grijze mannen?

Je moet me alles vertellen. We hebben tijd, nietwaar.

Ik heb zoveel gemist.

De beste zal zijn, als je een beetje rust.