Original subtitles

Przepraszam pana, gdzie jest ulica Vizirminet?

To pierwsza po lewej, druga po prawej i u góry.

Dziękuję panu.

GORĄCE WDOWY

- Pani Dominique Bouvier? - Tak, proszę pana.

Byłem przyjacielem pani męża i dowiedziałem się o...

Zapraszam.

Przepraszam, że niepokoję, ale...

Nie przeszkadzasz. Daj mi płaszcz.

Przepraszam, zapomniałem się przedstawić.

Olivier Buran, doradca.

Proszę usiąść.

Napijesz się czegoś?

Szklankę wody, proszę.

- Nie wolisz alkoholu? - Nie, dziękuję.

On był samą słodyczą...

Głupio tak mówić...

Dlaczego tego dnia musiał wziąć samochód?

Nie, wolę szkocką.

Jeszcze poproszę.

Nie powinnaś tyle pić.

Nie wiesz, jak to jest

tak nagle zostać samą.

Więc piję,

by zapomnieć.

To bardzo miłe, ale nie chciałbym przesadzić.

Nie przesadzisz.

Halo?

Czy to dom pani Guylaine de la Bouverie?

Tak, wiem o tym. W tej sprawie właśnie dzwonię.

Byłem kolegą jej męża.

Mógłbym się z nią spotkać w jakimś terminie?

To przede wszystkim.

Tak, czekam.

Dziś o 15:00?

Dobrze, dziękuję.

Dobra!

- Pani mnie oczekuje. - Dobrze, proszę za mną.

Proszę usiąść.

Powiem pani.

Proszę pani, spotkanie.

Madame, przyjaźniłem się z pani mężem.

Spokój jego duszy.

Zapewniam, że podzielam pani żal.

Może coś do picia? Co by pan chciał?

Poproszę szklankę wody.

Nie wolisz pan kawy czy alkoholu?

Nie, dziękuję.

- Toinette? - Tak, proszę pani?

Przynieś panu szklankę wody, a dla mnie kawę.

Tak, proszę pani.

Prosił pan o spotkanie w cztery oczy.

Tak, madame. Wolałbym tak.

Mam nadzieję, że nie masz jakichś złych wieści?

W żadnym wypadku, madame.

Dziękuję.

- Możesz odejść. Jesteś wolna. - Dziękuję pani.

- Ale wróć koło piątej. - Tak, proszę pani.

To straszne.

Okropne.

Nie spodziewaliśmy się tego.

Ten świat jest trudny dla mężczyzn.

Nie mieli nic, a mimo to...

Bądź pewna, droga pani, że w pełni podzielam twój smutek.

Dziękuję.

Zaraz. Już idę.

Dzień dobry, mogę pomówić z panią Raoul Duray.

Proszę.

Wracaj, młodzieńcze.

Naprawdę masz coś przeciwko moim historiom z laskami?

Dla mnie to jest przytłaczające.

Możesz wymyślić coś innego?

Widzisz, czerń wszędzie podnieca.

Mówimy o naiwności, tak.

Biorąc jednak pod uwagę sposób i wyniki,

opracowałem naprawdę świetny system.

- Czyżby? - Tak, to straszna rzecz.

- Opowiedz mi o nim. - Jeszcze za wcześnie.

Ale mogę cię zapewnić, że będziesz częścią planu.

Zgoda?

Podwieziesz mnie?

- To nie mój styl, ale pospiesz się. - Ok.

- Więc go znałeś? - Tak, proszę pani.

Byłem przyjacielem pani męża.

No cóż, powiem panu, że ma pan dziwne towarzystwo.

Słucham?

Może nie wiedziałeś, ale do śmierci był gejem?

- Ma to coś wspólnego ze śmiercią? - Oczywiście, że nie.

Wygląda na to, że ten humor ci nie leży.

Wreszcie coś będziesz miał.

Tak, madame. Twoją dupę.

- Tak? - A nie?

No, dobra.

Słucham...

Chciałbym pomówać z panią Léon Quick.

To ja.

Byłem przyjacielem panio męża i myślałem, że...

Nie mów nic więcej. Proszę, wejdź...

- Ile był ci winien? - Proszę?

Ta... Ile pieniędzy mu pożyczyłeś?

Ale nie po to tu jestem.

Chwila... Zaczekaj tu na mnie, proszę.

To wszystko dla mnie?

Zatrzymaj to wszystko.

Mam na imię Emma.

O..., Boże!

- Dzień dobry. - Dzień dobry pani.

A więc... znałaś mojego męża?

- Tak, byłem jego przyjacielem. - Musiałeś być jedynym.

- Czemu tak mówisz? - Bo był dupkiem.

Lubił tylko wkurwiać innych.

Nie miał nawet jednego przyjaciela, o którym bym wiedziała.

A ty przychodzisz i mówisz, że go znałaś? Kim ty, kurwa, jesteś?

Proszę posłuchać, nie znaliśmy się zbyt długo, ale jednak...

Ale co on mógł dla ciebie zrobić?

Chciał bym cię poznał.

Nie, to jakiś żart.

Nie, bo jestem tutaj.

To właśnie zobaczymy.

Julie?

Tak, proszę pani.

Julie, zaprowadź pana do mojego pokoju.

Dobrze, proszę pani.

Idź tam. Tam przyjmuję moich przyjaciół.

Bo ja mam przyjaciół.

Diane, przyjaciółka z dzieciństwa.

Olivier, znajomy, który tędy przejeżdża.

A ja nazywam się Valérie.

Dobrze, Olivier, poznajmy się bliżej.

Julie, przebierz się dla tego dżentelmena.

Dobrze, proszę pani.

Proszę o ciszę.

Myślę, że nie czas robić to tu,

gdy nasz drogi Lucien jeszcze tu jest.

Dalej, idziemy.

Jestem umówiona z Panią.

- Zapraszam. - Dziękuję.

Byłem przyjacielem pani męża.

Proszę, wziąść się w garść.

Nie idź, młody człowieku, wszystko ci wytłumaczę.

Nie idź, zostań ze mną.

Dokąd on idzie?

Młodzieńcze...

Nie odchodź, ale co ja zrobiłem?

Ty jesteś Olivier?

- Tak, co się dzieje? - Och, coś strasznego!

Gdzie jest Alain?

Alain... Alain?

Alain ?

Wyjaśnisz mi to?

Daj nam chwilę.

Co jest grane?

Cicho, zaczekaj,

podejdź...

Chciałam ci zrobić niespodziankę...

Użyłem twojej metody, ale ją ulepszyłem.

Dałem ogłoszenie w gazecie,

i to "znajome" przychodzą się zobaczyć, nie trzeba jeździć.

Możemy to załatwić na miejscu, to wszystko.

Z przykrością dowiedzieliśmy się o śmierci pani Alain Dubois.

Air Floating Board przesyła kondolencje jej mężowi,

kapitanowi Boeinga.

Wiesz, zawód jest bardzo ważny.

Jesteś moim szwagrem,

alors tu as perdu ta soeur, nous sommes très très malheureux,

très malheureux, qu'est-ce que tu en dis ?

Czemu wcześniej na to nie wpadłem?

Nigdy nie pomyślisz do końca.

Ale skoro tu jestem, wszystko jest załatwione,

teraz musimy tylko spróbować, OK?

- Witam, jestem przyjaciółką rodziny. - Proszę, wejdź.

Witam, kim jesteś?

- Też jesteśmy bliskimi rodziny. - Aha...

Będzie nas trzy, by go pocieszyć.

Witam.

Byłam przyjaciółką twojej żony.

- Była moją siostrą. - Acha.

Chodź, przedstawię cię jej mężowi.

Wyrazy współczucia, proszę pana.

Była przyjaciółką Christine.

O tak, byliśmy bardzo blisko, często o tobie rozmawialiśmy.

Proszę, usiądź.