Original subtitles

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫[سه دوست]

‫لیون مکان اصلی این داستان است.

‫وقایع در اینجا رخ می‌دهند.

‫یه سری وقایع

‫و اینجا.

‫همچنین اینجا.

‫اینجا هم رخ می‌دهند.

‫همچنین اینجا.

‫همچنین اینجا.

‫همچنین اینجا.

‫این آقا رو می‌بینید؟

‫اون من نیستم.

‫اصلا من نیستم.

‫اسمش توماسه.

‫خبر نداره که...

‫در این داستان شخص مهمیه. ‫البته شخصیت اصلی نیست.

‫درواقع شخصیت اصلی همین نزدیکیه.

‫یه لحظه صبر کنید.

‫ایناهاش.

‫یعنی...

‫ایشونه.

‫ببینید چطور خودشون رو معرفی می‌کنن.

‫اسمش رو بهش می‌گه.

‫جوآن بلیر.

‫اون هم می‌گه توماس دوال.

‫می‌گه که انگلیسی درس می‌ده.

‫می‌تونم همین‌جا...

‫وایستم و به صورتش خیره بمونم.

‫ولی به زودی کلاس‌ها شروع می‌شن. ‫باز هم ایشون رو می‌بینیم.

‫این هم...

‫یکی از دوستان صمیمی جوآنه.

‫تاریخ و جغرافیا درس می‌ده.

‫اسمش آلیسه.

‫امروز توماس با خیلی‌ها آشنا ‫می‌شه چون که جدیده.

‫اومده که جایگزین من بشه.

‫ممکنه متوجه شده باشید که یه سری ‫ از ملاقات باهاش خیلی خوشحالن...

‫مثلا این معلم فرانسوی که کتاب ‫ تحسین‌برانگیزی نوشته.

‫داره وارد کلاس من می‌شه.

‫یعنی کلاس سابقم.

‫پشت میز سابقم می‌شینه.

‫چه خاطراتی زنده شد!

‫باید اعتراف کنم که دلم واسه ‫شاگردهام تنگ شده.

‫واقعا عاشق شغلم بودم و بچه‌ها ‫هم من رو دوست داشتن.

‫البته اون داستانش جداست. ‫یعنی واسه شما جداست.

‫از نظر من این داستان قبل‌تر شروع شد.

‫حدود یه سال قبل.

‫کمی بیشتر از یه سال.

‫گاهی‌اوقات تشخیص شروع یه داستان سخته.

‫اصلا شروع وقایع کجاست؟

‫فکر نمی‌کنم بهترین انتخاب این باشه.

‫ولی همین لحظه رو انتخاب می‌کنم.

‫سلام!

‫شرمنده، من عجله دارم.

‫وقتی میام می‌ری؟

‫ملاقات مهمی دارم.

‫کاریه؟

‫- نه. ‫- با آقای ایکس.

‫- آقای ایکس؟ ‫- لقبش شده.

‫اسمش آدرینه.

‫- فردا قراره شام بخوریم دیگه؟ ‫- فردا نمی‌تونم!

‫- اصلا دیگه وقتت خالی نیست. ‫- ببخشید، من...

‫دوباره آقای ایکسه؟

‫دوباره؟ انقدر زیاد که نمی‌بینمش.

‫تازه اصلا تصمیمش با من نیست.

‫ممکنه یه مدتی نبینمش، واسه همین...

‫من می‌رم دیگه. می‌بینمتون!

‫- می‌بوسمتون. ‫- خوش بگذره!

‫ممنون.

‫در مورد اون یارو متاهله خیلی ‫ بااحتیاط رفتار می‌کنه، نه؟

‫سعی می‌کنم قضاوت نکنم.

‫تو هم این روزها عجیبی.

‫واقعا؟

‫به نظر خسته میای.

‫انگار حواست پرته.

‫ویکتور گفت خصوصی تدریس می‌کنی. ‫درسته؟

‫راجع به این‌جور چیزها حرف می‌زنین؟

‫پیدا کردن داوطلب سخت شده.

‫چطور از پسش برمیای؟

‫همین که کل روز دانش‌آموزها ‫ رو می‌بینی خسته نمی‌شی؟

‫مسئله تدریس نیست. اخیرا نخوابیدم.

‫یه مدتی می‌شه بی‌خوابی دارم.

‫سرت زیادی شلوغ نیست؟

‫جوآن...

‫چی شده؟

‫می‌تونی به من بگی.

‫قضیه جدیه؟

‫می‌ترسم در موردم فکر بد کنی.

‫و حس می‌کنم اگه بگمش دیگه جدی می‌شه.

‫تصمیمش با خودته.

‫شاید اگه حرف بزنی حالت بهتر بشه.

‫دیگه عاشق نیستم.

‫عاشق ویکتور؟

‫چی شده؟ کاری کرده؟

‫نه، اصلا. خیلی خوبه.

‫با کسی آشنا شدی؟

‫نه. اگه اینطوری بود آسون بود.

‫دلیل خوبی واسه کارم داشتم.

‫شاید واسه همین خیلی سخته.

‫نمی‌دونم چی شده.

‫تغییرات رو درک نمی‌کنم.

‫انگار که یهویی یه چیزی...

‫درونم ناپدید شده.

‫احساس شرم دارم.

‫ما با هم بچه داریم. ‫نباید چنین حسی داشته باشم.

‫باید راضی باشم.

‫ولی نیستم.

‫آره خب، عشق بالا و پایین داره.

‫به مرور زمان اشتیاق زوج‌ها کم می‌شه. ‫طبیعیه.

‫بعد تبدیل به یه چیز دیگه می‌شه.

‫اون دائما بهم می‌گه که عاشقمه. ‫مشخصه که راست می‌گه.

‫شاید چون زیاد می‌گه تو به شک می‌افتی.

‫اصلا حسی نسبت بهش داری؟

‫معلومه که دارم. ‫خیلی بهش علاقه دارم.

‫آره، خیلی.

‫واسه همین خوابم نمی‌بره.

‫احساس حیله‌گر بودن دارم. ‫انگار باید دائما تظاهر کنم.

‫حالا مگه این مشکله؟

‫معلومه هست. نمی‌تونم دائما دروغ بگم.

‫ولی اگه دروغ نگم اون اذیت می‌شه...

‫و باید ترکش کنم.

‫نینا خیلی سنش واسه این چیزها کمه.

‫و واسه ویکتور هم منصفانه نیست.

‫جوآن...

‫نمی‌تونی بخاطر کمبود علاقه ‫کسی رو ترک کنی که.

‫خب چرا!

‫راستش من هم اصلا عاشق اریک نبودم.

‫منظورت چیه؟

‫واضحه دیگه.

‫واسم عزیز هست، ولی نمی‌شه ‫ اسمش رو عشق گذاشت.

‫قبل اریک دو بار عمیقا عاشق بودم.

‫ولی عاشق اریک نیستم.

‫و عاشق بودن زیبا بود.

‫ولی اکثرا وحشتناک بود.

‫وای، خیلی وحشتناک بود!

‫دائما می‌ترسیدم که بهم عشق ورزیده نشه.

‫خیلی برام شدید بود.

‫مستقل بودم.

‫دائما حسادت می‌کردم، ‫ گوشیم رو می‌گرفتم دستم.

‫دائما جدا می‌شدیم و ‫دوباره برمی‌گشتیم به هم.

‫مثل شکنجه بود!

‫دیگه خسته شدم.

‫حس می‌کردم سرنوشتم اینه ‫که این الگو رو تا ابد تکرار کنم...

‫تا این‌که با اریک آشنا شدم.

‫و یه گونه جدید از رابطه رو کشف کردم.

‫خیلی خیالم راحت شد.

‫اریک هم چنین احساسی داره؟

‫شما خیلی بی‌نقص به نظر می‌رسید.

‫نه، اریک خیلی عاشق منه.

‫دائما بهم می‌گه.

‫فکر می‌کنه من هم به همون اندازه عاشقشم.

‫آبجو می‌خوری؟

‫آره.

‫نمی‌ترسید که اختلاف نظر داشته باشید؟ ‫با ویکتور خیلی رابطه سالم به نظر نمی‌رسه.

‫سالم به نظر نمی‌رسه؟

‫احیانا زیاده‌روی نمی‌کنی؟

‫عشق هماهنگ کم پیش میاد. ‫البته به جز اوایل رابطه.

‫من دوست دارم ملایم باشه و تظاهر کنم.

‫ناسالم نیست!

‫دائما واسه شخص مقابل تلاش می‌کنی.

‫شلوار کوچولوی من، دوستت دارم

‫تو بامزه‌ترین شلوارم هستی

‫وقتی بسته‌بندیت کردم که بریم...

‫تبدیل به سوغاتی شدی...

‫وقتی پیر بشم و موهام مثل برف سفید بشه.

‫آقایی که می‌بینید که به ‫ جوآن نگاه می‌کنه، ویکتوره.

‫و ویکتور من هستم.

‫یعنی چند وقت پیش من بودم.

‫البته خیلی به من توجه نکنید. ‫شخصی که اهمیت داره...

‫یعنی واقعا خیلی مهمه...

‫اونه.

‫اونه که باید تماشا بشه.

‫کاش از اولش بلد بودم.

‫می‌دیدم که چقدر سخت تلاش می‌کنه.

‫کاش کمتر حماقت می‌کردم.

‫ولی دیگه وقت سکوته.

‫ساکت می‌شم.

‫بیا...

‫این مال توئه.

‫چطوری؟

‫مادرجون!

‫- خوبی؟ ‫- آره، ببخشید دیر کردم.

‫ببخشید.

‫چه بوی خوبی می‌دی!

‫عطریه که واسم خریدی.

‫- خوشم اومد. ‫- من هم.

‫- سفارش ندادید که ما بیاییم؟ ‫- معلومه.

‫چه قشنگ.

‫ربکا نمیاد؟

‫نه، رفته پیش آقای ایکس.

‫آقای ایکس؟

‫آره، طرف زن داره.

‫می‌خواد رابطه مخفی بمونه.

‫ما هم کنجکاو و مخفی هستیم!

‫ظاهرا طرف سرش شلوغه.

‫و حس می‌کنم دختره هم راحت نیست. ‫یا حتی خجالت می‌کشه.

‫- از چی؟ ‫- نمی‌دونم.

‫اصلا دیگه حرفی نمی‌زنه. ‫یه خبرهایی هست.

‫شاید طرف خیلی زشته.

‫یا خیلی خنگه.

‫یا هر دوش. خیلی زشت و خنگ.

‫مثل یه گوجه فرنگی زشت که پا داره.

‫چی می‌خوری؟

‫ژامبون ژاپنی و پنیر خوبه.

«مترجم: «تارخ علی‌خانی ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫آلیس؟

‫من...

‫چیه؟ چیزی می‌خوای بگی؟

‫یه لیوان آب می‌خوای بذارم کنار تختت؟

‫آره، حتما. ممنون عزیزم.

‫وای، چقدر خوشگلی!

‫کل شب داشتم نگاهت می‌کردم.

‫به نظر حواست پرت بود.

‫بوی خوبی می‌دی.

‫ببخشید. خسته‌ام.

‫باشه...

‫هر بار که لمست می‌کنم همین رو می‌گی.

‫نمی‌دونم چه فکری باید بکنم، ولی...

‫می‌دونم، شرمنده. ‫ولی واقعا خسته‌ام.

‫بهت می‌گم دیگه جوآن...

‫خیلی از خودت کار می‌کشی.

‫تازه عشق‌بازی مزایایی داره که اثبات شدن.

‫آرومت می‌کنه، خوابت رو بهتر می‌کنه.

‫بهت لذت می‌ده، لذت هم انرژیت ‫ رو بیشتر می‌کنه.

‫من هم دارم کم‌کم نگران می‌شم.

‫باید نگران بشم؟

‫دیگه...

‫- نه. ‫- دیگه من رو نمی‌خوای؟

‫خسته‌ام. اخیرا خوب نخوابیدم.

‫واقعا باید بخوابم.

‫به نظر حواست پرته.

‫حتی انگار یکم ازم دوری می‌کنی.

‫چند ماهی شده.

‫- واقعا؟ ‫- آره.

‫چند ماه شده و الان داری بهم می‌گی؟

‫سعی می‌کنم باهات حرف بزنم.

‫ولی دائما سرت شلوغه.

‫در دسترس نیستی.

‫به نظرم خوبه که حرف بزنیم.

‫مطمئن نیستم.

‫چرا که نه؟ ما که همیشه در کنار هم بودیم.

‫حتی وقتی شرایط خوب نبوده.

‫باید حرف‌هات رو بزنی.

‫گمون نمی‌کنم خوشت بیاد بشنوی.

‫اشتباه می‌کنی.

‫خوشم نمیاد که حرف‌هات رو نزنی.

‫جوآن، چی می‌خوای دقیقا؟

‫تا کی می‌تونی تظاهر کنی؟

‫باید بشنوم!

‫نمی‌شه همین‌طوری ولم کنی که.

‫لطفا.

‫گوش کن جوآن...

‫من دیگه عاشق نیستم.

‫از کِی؟

‫نمی‌دونم. یادآوریش سخته.

‫قبلا اطمینان نداشتم.

‫و الان داری؟

‫با کسی آشنا شدی؟ بخاطر اینه؟

‫این‌جور اتفاقات پیش میان. ‫درک می‌‌کنم.

‫نه، با کسی آشنا نشدم.

‫من ناامیدت کردم؟

‫نه.

‫از نظرم تو بی‌نقصی.

‫امکان نداره. حتما یه کاری کردم دیگه.

‫نمی‌شه یهویی عشقت تموم بشه که.

‫تو کاری نکردی.

‫شرمنده، من...

‫انقدر عذرخواهی نکن.

‫بیا اینجا.

‫چه کاری از دستم برمیاد؟

‫نمی‌دونم!

‫می‌دونی جوآن...

‫عشق و اشتیاق چیزیه که ‫ زوج‌ها باید روش کار کنن.

‫جدی می‌گم.

‫باید یه راهی پیدا کنیم...

‫که تازگی رو دوباره به وجود بیاریم.

‫داری دوره سختی رو می‌گذرونی جوآن.

‫نینا هنوز کم‌سنه، ‫همین رابطه ما رو عوض کرده.

‫مهمه دیگه!

‫و تدریس هم طاقت‌فرساست.

‫من هم انتظارم ازت بالاست. ‫مشخصه.

‫مطمئن نیستم ویکتور.

‫هست دیگه.

‫دائما بهت می‌گم دوستت دارم، ‫چون حقیقته، واقعا دارم!

‫حتما همین...

‫تو رو به شک می‌اندازه.

‫می‌اندازه دیگه؟

‫آره، درسته. شاید.

‫احساس گناه دارم که به ‫ اندازه تو احساسات ندارم.

‫طبیعیه دیگه.

‫سعی می‌کنم یکم فاصله بگیرم.

‫کمتر آویزونت باشم.

‫سعیم رو می‌کنم. ولی مطمئن نیستم که بتونم.

‫ولی قول می‌دم سعی کنم. ‫واقعا می‌گم.

‫درسته. شاید من اغراق می‌کنم.

‫من الان حالت طبیعی ندارم. ‫خیلی کم‌خوابی دارم.

‫می‌رم یه مدت توی هال بخوابم.

‫توی هال؟

‫به نینا چی بگیم؟

‫که باید تنها بخوابم چون که...

‫چون...

‫می‌گیم که بابایی خروپف می‌کنه.

‫ممنون!

‫مصاحبه چطور پیش رفت؟

‫بد. ولی گمونم عیبی نداره.

‫راستش خوشحالم. شغل جالبی نبود.

‫هفته دیگه یه مصاحبه بهتر دارم.

‫توی راه داشتم فکر می‌کردم که توی ‫جامعه دائما چقدر مصاحبه می‌شیم.

‫دائما ارزیابی می‌شیم. درجه بندی می‌کنیم ‫ و یا درجه‌ بندی می‌شیم.

‫حتی وقتی با کسی آشنا می‌شیم.

‫از سر کنجکاوی توی یه ‫برنامه دوست‌یابی ثبت نام کردم.

‫و انگار داشتم دنبال کار می‌گشتم.

‫سوال‌هاشون یکی بود!

‫- برنامه دوست‌یابی ثبت‌نام کردی؟ ‫- آره، که ببینم چطوریه.

‫خسته شدم انقدر منتظر تو موندم. ‫واسه همین امتحانش کردم.

‫و با یه آقای خوبی آشنا شدم.

‫از یکی از عکس‌هاش خوشم اومد. ‫قرار ملاقات گذاشتیم.

‫و کی بود دقیقا؟

‫دیشب.

‫ربکا؟

‫آنتونان؟

‫آره، خودمم.

‫ببخشید.

‫اصلا نشناختمت.

‫امروز موهام رو کوتاه کردم. ‫شاید دلیلش اینه.

‫توی حسابت نوشته بودی که از سفر خوشت میاد.

‫من هم همین‌طور. خوشحالم که اتفاق نظر داریم.

‫درواقع تازه از ایسلند برگشتم. حرف نداشت.

‫راستش هول‌هولکی پرش کردم.

‫دیدم همه نوشتن که از سفر خوششون میاد، ‫واسه همین من هم نوشتم.

‫مشخصا کسی دوست نداره خونه بمونه.

‫- تا حالا ایسلند رفتی؟ ‫- نه.

‫گمونم ازش خوشت بیاد.

‫گمون نکنم. از پرواز خوشم نمیاد.

‫دوست ندارم خیلی دور بشم. ‫به نظرم اطرافمون زیبایی هست.

‫- اینجا هم آتشفشان غیرفعال داریم! ‫- در این مورد موافق نیستم.

‫سفر خوبی بود، آتشفشان‌ها ‫ هم همشون غیرفعال نبودن.

‫دوست داشتم برم یه جای دور.

‫آدم با دور شدن هم می‌تونه فرار کنه دیگه؟

‫اسمش رو گذاشتم سیر و سیاهت.

‫می‌خواستی باهاش بخوابی؟

‫اصلا ازش خوشم نیومد. ‫بهت اطمینان می‌دم.

‫از هیچیش هوشم نیومد...

‫نه صورتش، نه موهاش.

‫اصلا!

‫باورم نمی‌شه یه برنامه ‫انقدر گول‌زننده باشه.

‫انگار قرارمون بخاطر تکنولوژی بود.

‫ممکن بود با کسی آشنا بشی که ازش خوشت میاد.

‫نمی‌دونم.

‫فرض کنیم ازش خوشت می‌اومد.

‫باهاش می‌خوابیدی؟

‫احتمالا. که چی؟

‫که چی؟

‫تو هم با آلیس می‌خوابی.

‫اون فرق داره.

‫کسی که بعد من بیاد خیانت‌کردنه.

‫موضوع نظم و ظواهره.

‫اگه کسی جز آلیس باشه خیانته.

‫می‌بینم که حسادت می‌کنی!

‫دوست دارم همین الان بهت خیانت کنم.

‫که اهمیت بدی و حسادت کنی.

‫خوب می‌شه!

‫می‌دونی، اگه می‌تونستم ‫فورا آلیس رو ترک می‌کردم...

‫ولی ظاهرا نمی‌تونم.

‫بهش وابسته‌ام.

‫جلوم رو می‌گیره.

‫نمی‌تونم بهش بگم که می‌خوام ترکش کنم.

‫چاره‌ای ندارم. ببخشید.

‫درک می‌کنم.

‫من هم نمی‌خوام که ناراحتش کنی.

‫خب چطوری بود؟

‫چهره‌اش رو یادم نیست. ‫موهاش قهوه‌ای یا روشن بود.

‫فقط کشش دوطرفه بینمون رو یادمه.

‫آروم و جادویی بود.

‫هم رو بوسیدیم و شماره‌اش رو بهم داد.

‫یادته؟

‫یادداشتش کردم.

‫عمرا!

‫باورم نمی‌شه!

‫شاید شماره یه آشنا باشه.

‫نه، مخاطبینم رو بررسی کردم.

‫بهش زنگ بزن!

‫واسه چی؟ مزاحم تلفنی بشیم؟

‫دیگه نوجوان نیستیم که.

‫بهشون تدریس می‌کنی!

‫دستت رو بکش آقا!

‫خجالت بکش.

‫ممکنه شماره یه مرد باشه.

‫اگه شماره واقعی باشه از لحاظ آماری ‫ پنجاه درصد احتمال داره که مرد باشه.

‫تا زنگ نزنی مطمئن نمی‌شی. ‫فکر کن مرد رویاهات باشه.

‫رویایی ندارم و نمی‌خوام هم خیانت کنم.

‫اصلا کنجکاو نیستی؟ امتحان کن!

‫با این و اون بودم و بهش علاقه‌ای ندارم.

‫حتی برعکسش.

‫چطوری توضیح بدم؟

‫یکم شبیه صخره‌نوردیه.

‫یه سری دوستش دارن. ‫من سرگیجه می‌گیرم.

‫ترسش من رو روانی می‌کنه.

‫حرفم اینه که...

‫اخلاقی نیست. درکشون می‌کنم.

‫ولی مناسب من نیست. ‫من خودم رو می‌شناسم.

‫تو چی جوآن؟ نظر تو چیه؟

‫من؟ نمی‌دونم.

‫در مورد رابطه و صخره‌نوردی و سرگیجه...

‫ملایمت و آرامش حرف می‌زنین...

‫در مورد عشق نیست.

‫یه رابطه که به قصد سرگرمی شروع شه ‫ هم ممکنه منجر به عشق بشه.

‫تو دنبال عشق می‌گردی.

‫از نظر من عشق یه چیز بدیهیه.

‫یه چیزیه که آشکاره.

‫آره.

‫چیزی که در مقابلش چاره‌ای نداری.

‫احساس این که...

‫سرنوشت داره وارد عمل می‌شه.

‫می‌دونم، یه سری کار داره.

‫پدرم می‌تونه بهم پول قرض بده، ‫مامانت هم گفت کمکمون می‌کنه.

‫و به عنوان کارمند دولتی راحت ‫ می‌تونیم وام بگیریم.

‫خوب نیست؟

‫- نمی‌دونم. ‫- آینده رو نمی‌بینی.

‫ولی وقتی درست بشه می‌بینی راحت بود.

‫واسه من ترسناک نیست.

‫و یه پروژه‌ست دیگه.

‫جای نینا اینجا خیلی بهتره.

‫دیدی اتاقش چقدره؟

‫بیا ببین جوآن! باغ داره.

‫شانس آوردیم اینجا رو پیدا کردیم.

‫ما اولین نفری هستیم ازش بازدید کرده.

‫کسی قبل ما ندیدتش.

‫و این...

‫این هم اتاق ما می‌شه.

‫البته تو دفتر خودت رو داری.

‫گربه زبونت رو خورده؟

‫یکم شوکه شدم.

‫همینه دیگه. غافلگیری همینه.

‫خوشت اومد یا نه؟

‫نمی‌دونم چی بگم.

‫- غافلگیرت کردم؟ ‫- آره.

‫باید زود تصمیم بگیریم.

‫احتمالا می‌تونم دو یا سه روز ‫دیگه وقت بگیرم.

‫خیلی یهویی نیست.

‫نظرت چیه؟ بگو.

‫می‌دونم زمان خیلی خوبی نیست.

‫هنوز نیاز به استراحت داری، ‫ولی خب...

‫خوبه که آینده‌نگری کنیم.

‫شیوه‌ای واسه شروع مجدده. ‫از اول.

‫نمی‌دونم چی بگم.

‫مطمئن نیستم فکر خوبی باشه.

‫خونه رو دوست نداری؟

‫یا...

‫چنین کاری رو دوست نداری؟

‫لازم نیست الان جواب بدی.

‫اگه می‌خوای فکر کنی.

‫روش فکر کن. نمی‌خوام روت فشار بیارم.

‫گمون نکنم چنین چیزی بخوام.

‫همون‌‌طور که گفتم، قبل جواب دادن فکر کن.

‫و اگه چنین چیزی نخواستی.

‫شاید بخاطر اینه که...

‫شاید اطمینان نداری.

‫و نمی‌دونم، شاید یه روزی.

‫شاید یه روزی خواستی. از کجا معلوم؟

‫ویکتور؟

‫نمی‌خوام امیدوار باشی.

‫من با امید مشکلی ندارم.

‫راحت نیستم که بهت امید الکی بدم.

‫- نکن. ‫- متاسفم.

‫کاری که خواستی رو کردم. ‫سه ماه جدا خوابیدیم.

‫روت فشاری نیاوردم.

‫حتی جلوی خودم رو گرفتم ‫ و بهت ابراز علاقه نکردم...

‫با وجود این‌که مایل بودم بکنم.

‫همش بخاطر این‌که تو احساس ‫سرکوب شدن نداشته باشی...

‫که راحت‌ باشی و دوباره به خودت بیای.

‫و حالا می‌گی همه اون شب‌هایی که ‫ بی‌خوابی کشیدم فایده نداشته؟

‫می‌دونم که تلاشت رو کردی.

‫البته که متوجه شدم. من هم تلاش کردم.

‫سعی کردم خودم رو قانع کنم ‫که گذراست. که می‌گذره.

‫ولی می‌بینم که دارم تو رو اذیت می‌کنم.

‫هر چی بیشتر از احساسم بهت می‌گم ‫ بیشتر تو اذیت می‌شی.

‫کاش اوضاع درست می‌شد، ‫ولی نمی‌تونم تظاهر کنم که شده.

‫ولی تو داری بخاطر من تظاهر می‌کنی ‫و اذیت می‌شی.

‫- بدون من خیلی حالت بهتره. ‫- نه، درست نیست! اصلا.

‫من نمی‌تونم زندگیم رو بدون تو تصور کنم.

‫بدون تو زندگی با عقل جور در نمیاد. ‫اصلا زندگی نیست.

‫نینا رو داری.

‫زن‌های دیگه هم هستن. ‫ممکنه زود یه نفر دیگه رو پیدا کنی.

‫یا اصلا کسی رو پیدا نکنم!

‫یه سری بعد جدا شدن اصلا ‫دیگه میلی به زندگی ندارن.

‫جدی می‌گی جوآن؟

‫واقعا می‌خوای ترکم کنی؟

‫ویکتور!

‫ولم کن!

‫ولم کن! نه، الان نمی‌تونم.

‫خیلی فشار رومه!

‫نزدیکم نیا. برو!

‫آخرین فرصت رو بهت می‌دم. ‫همین الان، همین‌جا.

‫بگو می‌خوای اوضاع رو درست کنیم، ‫ وگرنه من می‌رم.

‫می‌تونیم حرف بزنیم ویکتور. ‫لازم نیست انقدر سخت بگیری.

‫تعجبی نداره. حتما شک کردی.

‫کجا می‌ری؟

‫نمی‌دونم. بعدا تصمیم می‌گیرم.

‫چند ثانیه وقت داری...

‫که تصمیمت رو بگیری.

‫وقتت تموم شد.

‫باشه.

‫جوآن...

‫حداقل می‌تونی سعی کنی جلوم رو بگیری.

‫سعیت رو بکن.

‫نباید این حرف رو بزنم، ولی من آماده‌ام.

‫آماده‌ای؟

‫آره. تصمیم گرفتم امشب باهاش حرف بزنم.

‫امشب؟ مطمئنی؟

‫آره، به نظر نگرانی.

‫نه صرفا...

‫دارم به اون فکر می‌کنم.

‫آره، من هم می‌‌کنم.

‫و فکر می‌کنم که...

‫هر چی بیشتر صبر کنم، سخت‌تر می‌شه.

‫باید خودخواهی رو کنار بذارم...

‫و قبول کنم که ازم متنفر می‌شه.

‫همینه دیگه.

‫باید شهامت داشته باشم.

‫ولی اریک اون شب با آلیس حرف نزد.

‫بخاطر من. چیزی نگفت.

‫کلاس نهمی‌ها بیست دقیقه‌ست ‫ که منتظر ویکتورن.

‫توی راهه؟

‫حتما هست دیگه.

‫- با هم نیومدین؟ ‫- امروز نه.

‫مریضه؟

‫فکر نکنم. بهش زنگ زدی؟

‫جواب نمی‌ده. گفتم شاید تو خبر داشته باشی.

‫آقای آرزویان نیستن. ‫برید اتاق مطالعه شماره 204.

‫ویکتور نیومده؟

‫هنوز خبری نشده؟

‫چندین بار باهاش تماس گرفتم.

‫سلام. جوآن. آلیس.

‫جوآن، همراهم میای؟

‫- جوآن بلیر؟ ‫- خودم هستم.

‫شما شریک زندگی آقای ویکتور آرزویان هستید؟

‫بله.

‫بشینید لطفا.

‫بله. گمونم مشخصه.

‫این آقای پلیس اومده که بگه من فوت کردم.

‫البته به این شکل بیانش نمی‌کنه.

‫اول بهش می‌گه که من شب تصادف کردم.

‫یه تصادف شدید.

‫که نتونستن من رو احیا کنن. ‫و کالبدشکافی داره انجام می‌شه.

‫و این که متاسف هستند.

‫من هم متاسفم.

‫عجب احمقی بودم.

‫خوشحال می‌شدم که به جوآن بگم...

‫چقدر متاسف هستم.

‫باید بگم که تصورم از مرگم یه چیز دیگه بود.

‫البته فرض می‌کردم که ناراحت بشن ‫ و دلشون برام تنگ بشه.

‫و واقعا هم همین شد.

‫البته اون‌طوری که فکر می‌کردم ‫ هم رضایت‌بخش نبود.

‫نه، خوشم نیومد.

‫یعنی مورد عشق قرار گرفتن حس خوبی داشت.

‫و مهمه که آدم واسه عزیزانش سوگواری کنه.

‫ولی می‌خواستم بهشون بگم که گریه نکنن.

‫که دیگه حالم خوبه.

‫برخلاف تصور همه...

‫جوآن خیلی زود برگشت سرکارش.

‫سلام جوآن.

‫خوبی؟ قوی باش.

‫ممنون.

‫فکر می‌کرد مقصر مرگ من اونه...

‫و احتمالا فکر می‌کرد که لیاقت این محبتی ‫که دیگران بهش می‌کنند رو نداره.

‫دلسوزی مردم براش یا ‫ دلسوزی خودش واسه خودش...

‫احساس بی‌صداقتی و بی‌احترامی نسبت ‫به من رو واسش داشت.

‫- خوشحال شدم دیدمت. چیزی خواستی بگو. ‫- ممنون.

‫سلام.

‫سلام خانم.

‫احساس می‌کرد لیاقت این ‫رفتارهای خوب رو نداره.

‫چون احساس می‌کرد نینا رو ‫ از پدرش محروم کرده...

‫سعی کرد توجه‌ای که من ‫بهش می‌کردم رو جایگزین کنه.

‫من و نینا اکثرا با هم سینما می‌رفتیم.

‫جوآن خیلی اهل فیلم دیدن نبود.

‫ولی شروع کرد به سینما رفتن...

‫و ازش خوشش اومد.

‫ نمی‌خواست ‫ کسی براش دلسوزی کنه.

‫اما برخلاف این تحسین دوستانش رو جلب کرد.

‫تحسینی که به آلیس و ربکا ‫ اطمینان خاطر می‌داد...

‫و در این حال باعث ناراحتیشون می‌شد.

‫چون که زندگی خودشون در مقابل ‫زندگی جوآن تحسین‌برانگیز نبود.

‫بله. مرگ من سلسله عواقبی به ‫همراه داشت که تصور نمی‌کردم.

‫الو؟

‫بله؟

‫شما به من زنگ زدید.

‫بله. واسه این‌که راهی برای صرفه‌جویی در ‫ مصرف انرژی کسب و کارتون پیشنهاد بدم.

‫اشتباه گرفتید. من کسب و کاری ندارم.

‫شماره من رو از کجا آوردید؟

‫من تماس‌های تبلیغاتیم رو مسدود کردم.

‫توی خوابم بهم رسید.

‫جانم؟

‫بله، من چیزی واسه ارائه ندارم. ‫یعنی از لحاظ تبلیغاتی.

‫درواقع اصلا چیزی واسه ارائه ندارم.

‫چندین باری خواب شما رو دیدم.

‫ببخشید، یعنی چندین بار توی ‫خوابم شماره تلفن شما رو دیدم.

‫یه دوستم پیشنهاد کرد که باهاتون تماس بگیرم.

‫من رو سرکار گذاشتید؟

‫نه، صرفا می‌خواستم ببینم ‫ صاحب این شماره تلفن کیه.

‫واقعا ببخشید که مزاحم شدم.

‫خواهش می‌کنم، درک می‌کنم.

‫احتمالا اگه من هم بودم ‫همین‌ کار رو می‌کردم.

‫آیا این هم از اثرات مرگ من بود؟

‫اریک و ربکا جرئت نکردن که مدتی هم رو ببینن.

‫زندگی به نحوی شکننده شده بود.

‫واسه همین سعی کردن از ‫ زمانشون با هم لذت ببرن...

‫انگار که اگر همه‌چیز ناگهان متوقف می‌شد...

‫چیزی واسه خودشون باقی مونده باشه.

‫یه پیشنهاد کاری دریافت کردم.

‫عالیه!

‫خیلی خوشحال به نظر نمیای.

‫آخه باید نقل مکان کنم.

‫داخل دیژونه.

‫اونجا خانواده دارم.

‫حتی یکی از دوستان نزدیک بچگیم اونجاست.

‫و شنیدم شهر خوبیه.

‫پیشنهاد رو قبول کردی؟

‫هنوز نه.

‫چرا؟

‫منتظر بودم که با تو حرف بزنم.

‫که ببینم نظرت چیه.

‫مطمئن نیستم که نظر من مهم باشه.

‫خیلی وقته دنبال چنین چیزی بودی.

‫اگه قبول کنم مشکلی نداری؟

‫آخرهفته‌ها وقتم خالیه، ولی...

‫وقت تو نیست، نه؟

‫تا کی انتظار دارن جواب بدی؟

‫مطمئن نیستم، ولی...

‫فردا یا پس‌فردا.

‫انقدر اخم نکن. قبول نمی‌کنم.

‫نمی‌ترسی ما رو با هم ببینن؟

‫واسم مهم نیست.

‫سلام.

‫من رو می‌شناسی؟

‫آره، توی مدرسه هم رو دیدیم.

‫- اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- آره.

‫من دارم میام طبقه پنجم زندگی کنم.

‫باید زودی یه جایی رو پیدا می‌کردم. ‫جاهای زیادی رو ندیدم.

‫- تازه اومدین لیون؟ ‫- آره.

‫خب، بیایید برگردیم اول.

‫خب راستش حالا که اینجاییم، ‫ نیازی نیست برگردیم عقب.

‫می‌تونستم با چیزی به جز ‫ رسیدن توماس شروع کنم.

‫ولی همین مناسب به نظر می‌اومد.

‫می‌دونم سخت به نظر میاد که...

‫برید سراغ یه شاهکار کلاسیک.

‫مخصوصا اگه 446 صفحه باشه.

‫ناهار بخوریم؟

‫دارم با تلفن حرف می‌زنم. ‫یه ده دقیقه دیگه تموم می‌شه.

‫من خیلی وقت ندارم. ‫بعدا ببینمت؟

‫باشه، خوبه. می‌بینمت!

‫ببخشید، دوستم می‌خواست با هم ناهار بخوریم.

‫می‌تونیم بعدا حرف بزنیم.

‫نه، رفت دیگه!

‫و من هم یه ساندویچ خریدم دیگه...

‫خوبه. پس با هم ناهار می‌خوریم.

‫بگو روزت چطوری بود.

‫اول بگو ناهار چی می‌خوری.

‫بیرون می‌خوری یا خونه؟

‫می‌رم توی کلاس بخورم که حرف بزنیم.

‫یکم خوراک که مونده بود رو می‌خورم.

‫توی استودیوم جلوی یه ‫دسته گل کوچیک نشستم که...

‫دیروز چیدمش چون من رو یاد تو می‌انداخت.

‫چطوری عشقم؟

‫تو چی عزیز دلم؟

‫کسی خونه هست؟

‫توماس؟

‫اینجا!

‫این رو پیدا کردم. کافیه؟

‫عالیه.

‫ممنون. می‌شه تا فردا دستم باشه؟

‫آره. لازمش ندارم.

‫خیلی ممنون.

‫بچه داری؟

‫یه دختر هشت ساله. ‫بچه تو چند سالشه؟

‫اون هم تقریبا هشت سالشه.

‫عالیه! شاید با هم دوست شدن.

‫واسه اون اومدم لیون.

‫آره. مامانش سه سال پیش اومد اینجا.

‫من هم می‌خواستم بیشتر ببینمش. ‫قصد حضانت مشترک داشتیم.

‫امیدوارم عادت کنه.

‫باید برم و اتاقش رو حاضر کنم.

‫حتما خیلی وقته ندیدیش.

‫سعی کردم توی زندگیش حضور داشته باشم.

‫ولی از رفت و آمد خسته شدم.

‫و چهار سالی هم می‌شه که جدا شدیم. ‫اون ترکم کرد.

‫واسه عشق اولش. ‫ ظاهرا هم رو فراموش نکرده بودن.

‫متاسفم.

‫اشکالی نداره. ازش گذر کردم.

‫الان با هم کنار میاییم...

‫و خوشحاله که وقت بیشتری داره که تنها باشه.

‫آره، خوبه.

‫تو هم با پدر دخترت زندگی می‌کنی؟ ‫اگه دوست نداری جواب نده.

‫نه، اون رفته.

‫یعنی جدا شدین؟

‫نه، فوت شده.

‫همون معلمی بود که تو ‫توی مدرسه جایگزینش شدی.

‫ببخشید. خبر داشتم، ولی نمی‌دونستم که...

‫اشکالی نداره.

‫شنیدم کتاب می‌نویسی و...

‫یکم معروفی.

‫خب، یک کتابی نوشتم و خوش شانس بودم.

‫احتمالا بخاطر عنوانش بود.

‫عنوانش چی بود؟

‫«پیچیدگی خوش‌شانس»

‫گمونم ملت عنوان‌های ‫ پر زرق و برق رو دوست دارن.

‫پرواز کردم!

‫رفتم طبقه سه.

‫من هم پرواز کردم! ‫رفتم طبقه چهار!

‫انگار از بچگی هم رو می‌شناختن.

‫نوشیدنی می‌خوای؟

‫حتما.

‫کتابت رو شروع کردم.

‫حوصله‌ات سر نرفت؟

‫نه، خوندنش راحته.

‫عنوانش خوشایند نبود، ‫ولی لذت‌بخشه.

‫و محتواش؟

‫محتواش...

‫مطمئن نیستم که مثل تو مشتاق باشم.

‫من مشتاقم؟

‫تو ظاهرا از مصیبت‌های زندگی ‫به سادگی گذر می‌کنی.

‫و عنوانش هم هست دیگه.

‫«پیچیدگی خوش‌شانس» اینطوریه ‫که انگار داری می‌گی...

‫«بی‌رحمی خو‌ش‌شانس»

‫حتما لزومی نداره که در مصیبت، مصیبت باشه، ‫یا در درد هم درد باشه.

‫نمی‌دونم.

‫می‌خوای هلوییز اینجا پیش نینا ‫ باشه که به کارهات برسی؟

‫من خیلی پیشش نیستم، ‫اگه تو کاری داری من مواظبشون هستم.

‫آره، کلی برگه هست که باید تصحیح کنم.

‫امیدوارم نظرم در مورد کتابت ‫ ناراحتت نکرده باشه.

‫نه، جالب بود و من رو به فکر فرو برد.

‫واسم سوال شد که آیا می‌نویسم ‫که احساس گناه نکنم؟

‫مگه احساس گناه می‌کنی؟

‫نه، ولی خیلی دوست دارم بکنم. ‫گمونم مثل همه آدم‌ها.

‫حالا شاید یکم بیشتر از آدم‌های معمولی.

‫احساس گناه در مورد چی؟

‫حس می‌کنم می‌تونستم بهتر باشم ‫ و یا این‌که مغرورم.

‫تا حالا چنین حسی داشتی؟

‫من احساس گناه نمی‌کنم.

‫واقعا گناهکارم.

‫منظورت چیه؟

‫روزی که پدر نینا تصادف کرد، ‫من ترکش کرده بودم.

‫و اون مست کرد.

‫خبر نداشتم.

‫متاسفم.

‫به نظرم منصفانه نیست که تو احساس گناه کنی.

‫من مستقیما مقصرم دیگه. ‫همینه.

‫ولی مست بود

‫آره، بخاطر من.

‫ببخشیدها. خودش تصمیم گرفت مشروب بخوره.

‫اگه واقعا گناهکار بودی الان زندان بودی.

‫ترک کردن آدم‌ها که جرم نیست.

‫اگه احساسم عوض نمی‌شد چی؟

‫اگه...

‫دلسرد نمی‌شدم؟

‫یا یکم بیشتر خودم رو وادار میکردم.

‫تعطیلات دیگه تموم شده. ‫وقتشه وسایلمون رو جمع کنیم...

‫و جدا بشیم.

‫قول بده که واسم نامه می‌نویسی و ‫ تابستون سال دیگه هم رو...

‫توی درخت گنده می‌بینیم.

‫می‌خوام خودم بخونمش مامانی.

‫خیلی‌خب.

‫فقط پنج دقیقه.

‫دوستت دارم.

‫از دوستم که سبزیجات گرفتم، خودش پرورش ‫می‌ده. یکم واسه امشب می‌خوای؟

‫ممنون، ولی من و نینا شام خوردیم.

‫پس فردا میام، اشکالی نداره.

‫باشه.

‫نینا چطوره؟

‫الان بردم خوابوندمش. ‫گفت که هلوییز بهترین دوستشه.

‫شانس آوردم. بخاطر دخترت حالا ‫اون هم دوست داره بیاد اونجا.

‫عالیه!

‫و خواستم بگم که...

‫ببخشید اگه بی‌ادبی کردم.

‫بی‌ادبی؟ یادم نیست.

‫کردم دیگه. در مورد پدر دخترت بد حرف زدم.

‫حق با تو بود.

‫خوبه که چنین حرف‌هایی رو بشنوم.

‫پس حالم بهتره.

‫امیدوارم با مسائل شخصیم اذیتت نکرده باشم.

‫نه، فرصتی شد که نظرم رو بگم ‫ و مخاطبم رو جذب کنم.

‫حق هم داری. حرف‌هات من رو جذب می‌کنن!

‫ممنون که تشویقم می‌کنی.

‫پس زودی می‌بینمت دیگه؟

‫آره، می‌بینمت.

‫شب خوبی داشته باشی.

‫یه سری از دوست‌هام مزرعه و حیوانات دارن. ‫واسه قدم زدن خوبه...

‫می‌تونیم آخرهفته بعدی با دخترها بریم.

‫همین آخرهفته؟

‫- نمی‌دونم... ‫- تو رو خدا مامانی! می‌خوام برم!

‫می‌خوایم بریم!

‫یه لحظه صبر کن.

‫خوبی؟

‫- آره، تو چی؟ ‫- آره.

‫اریک خونه نیست؟

‫نه، استودیو بود.

‫اوضاع بینتون چطوره؟

‫چرا می‌پرسی؟

‫نمی‌دونم. که ببینم اوضاع چطوره.

‫باشه.

‫از اونجایی که می‌خواستی باهام حرف بزنی. ‫گفتم...

‫نقاشی چیه؟

‫شبیه آثار استفان لوآره!

‫معلومه! شوخی می‌کنی؟

‫از کجا می‌شناسیش؟

‫معروفه. من هم هنر تدریس می‌کنم.

‫توی اینترنت بگردی می‌بینی.

‫گشتم.

‫خوشگل هم هست.

‫واقعا کپی خیلی خوبیه.

‫از کجا آوردیش؟

‫به اریک گفتم که...

‫یه دانش‌آموز سابقم که رفته ‫ هنرستان بهم دادش.

‫ولی راستش مال خود استفان لوآره.

‫امکان نداره. خیلی گرونه.

‫قسم می‌خورم. اصله.

‫پولش رو از کجا آوردی؟

‫نخریدمش. هدیه بود.

‫کی بهت دادش؟

‫همونی که کشیدش.

‫استفان لوآر؟

‫الان گفتی نمی‌شناسیش که.

‫گفتم نمی‌دونستم که معروفه. ‫می‌دونستم که نقاشه.

‫همون مردی بود که توی رویام ‫ شماره‌اش رو داد بهم.

‫و فکر کنم عاشقم شده.

‫عجیبه، نه

‫به جوآن نگفتم و به تو گفتم. ‫چون تو این‌جور چیزها رو درک می‌کنی.

‫حتما...

‫مگه نگفتی اگه تو بودی زنگ می‌زدی؟

‫آره. معلومه!

‫پس کمکم کن یه کاری بکنم.

‫صبر کن. وای...

‫پشت تلفن حرف زدید؟

‫آره. دائما. نویسنده هم هست.

‫و تو هم نسبت بهش حسی داری؟

‫آره، گمونم...

‫خوشم میاد که باهاش حرف بزنم.

‫یه جورهایی می‌خوام ببینمش.

‫اون هم می‌خواد که هم رو ببینیم.

‫آهان. متوجه‌ام.

‫خیلی‌خب.

‫به نظرت فکر خوبیه؟

‫آره، به نظر من که هست.

‫به نظر مطمئن نیستی.

‫هستم، صرفا این که...

‫هستم دیگه.

‫نقاش خیلی بزرگیه. ‫حتما خیلی شگفت‌‌انگیزه.

‫شانس آوردی اگه ببینیش.

‫البته. خوشحال می‌شم.

‫من و ربکا یه فکری داشتیم.

‫می‌خوایم یه آخرهفته بریم تولوز.

‫که دوستم سوفی رو ببینیم.

‫خیلی وقته ندیدمش.

‫اشکالی داره یه آخرهفته تنها باشی؟

‫نه.

‫اصلا.

‫نه، دلم برات تنگ می‌شه.

‫ولی خوشحال می‌شم بری گردش.

‫دوستت دارم.

‫من هم دوستت دارم.

‫این‌طوری؟

‫رازدار خوبی هستی، نه؟

‫منظورت چیه؟

‫آلیس در مورد برنامه‌تون بهم گفت.

‫فرارتون به تولوز آخرهفته دیگه.

‫منتظر بودم که بهت بگه.

‫خیلی وقت بوده که تنها نشدیم.

‫چه حیف. یه بار هم که من تنهام تو نیستی.

‫مطمئن نیستم.

‫شاید روستا واسه من هم خوب باشه.

‫اگه بخوای می‌تونیم هم رو ببینیم.

‫مگه با آلیس نمی‌ری؟

‫قول می‌دی جایی نگی؟

‫داری نگرانم می‌کنی. چی شده؟

‫دارم واسه بار دوم به بهترین ‫ دوستم خیانت می‌کنم.

‫- قول می‌دی تکرارش نکنی؟ ‫- البته!

‫با آلیس جایی نمی‌رم.

‫من یه بهانه‌ام. داره می‌ره دیدن یه نفر.

‫چطور؟

‫کی؟

‫یه مرد.

‫یه مردی که باهاش در ارتباط بوده.

‫قصدش با این یارو چیه؟

‫نمی‌دونم.

‫نمی‌دونم! من...

‫بهش حسی داره؟

‫نمی‌دونم.

‫حتما بهت گفته دیگه.

‫نمی‌دونم. دیگه چیزی نمی‌گم.

‫یعنی... چرا واست مهمه؟

‫چیزی که مهمه اینه که ما با همیم. ‫فکر کن!

‫- عالیه! ‫- آره.

‫برو دیگه! خوب می‌شه نینا یه دوری بزنه.

‫اون ممکنه یه فکری بکنه.

‫بذار بکنه! تو که تعهدی نداری.

‫نمی‌خوام سو تفاهمی پیش بیاد.

‫مرد باهوشیه.

‫شاید صرفا دوستانه برخورد می‌کنه، ‫قصد خاصی نداره.

‫شاید ازش خوشت میاد ولی نمیتونی اعتراف کنی.

‫محکوم نیستی که مجرد باشی که.

‫در هر صورت از این توماس خوشم میاد.

‫- من هم میاد. ‫- تو اصلا ندیدیش!

‫همچنان می‌تونم نظر بدم. ‫به نظرم خیلی خوبه.

‫- حس خوبی بهش ندارم. ‫- چرا؟ چون ممکنه چیزی پیش بیاد؟

‫در مورد چی حرف می‌زنین؟

‫اصلا به فکرم هم خطور نکرد. ‫صرفا خوشم میاد باهاش حرف بزنم.

‫می‌تونه این‌طوری شروع بشه.

‫می‌دونم تو به مردها فکر نمی‌کنی...

‫ولی کنار نذارش...

‫- می‌فهمی منظورم چیه؟ ‫- معلومه می‌فهمم.

‫ممنون، ولی قصدی ندارم.

‫حتی گفتی که عشق نباید مرکز چیزی باشه.

‫کی در مورد عشق حرفی زد؟

‫ممکنه یه رابطه ساده باشه.

‫حداقل بخاطر دخترت برو.

‫خوشش میاد با مادرش و یه دختر همسنش باشه.

‫چرا شما هم نیایید؟ ما که در هر صورت توی ‫ جنگلیم. می‌تونم بگم شما هم میایین.

‫نه، ما این آخرهفته کار داریم.

‫آره، داریم می‌ریم دیدن دوستمون توی تولوز.

‫جدی؟ کی؟

‫سلام.

‫حاضری؟

‫- آره، تو چی؟ ‫- آره. من هم حاضرم.

‫بزن بریم.

‫آخرهفته خوبی داشته باشین.

‫تو اینجا می‌مونی؟

‫نه، من هم می‌رم دیدن یه سری دوستان.

‫عالیه.

‫آخر هفته خوش بگذره عشقم!

‫وای!

‫مثل بهشته!

‫- قشنگه. ‫- خیلی قشنگه!

‫با شکوهه!

‫- آره، خیلی خوبه. ‫- عین بهشته!

‫شانس آوردیم.

‫دوست دارم اینجا عشق‌بازی کنم. ‫تو چی؟

‫من هم آره.

‫واسم سواله که آلیس بهت آدرسی نداد؟

‫نه که بهم بگی. به من مربوط نیست.

‫محض احتیاط. که بدونم کجاست.

‫نگران نباش، گوشیش پیششه.

‫نگران نیستم.

‫این یارو که رفته ببینتش...

‫اسمش رو نمی‌دونم...

‫تو می‌دونی کیه؟

‫خب آره.

‫آدم درستی هست؟

‫آره، آدم خیلی خوبیه.

‫انقدر خوبه؟

‫آره آروم باش. جای بدی نیست.

‫تو از کجا مطمئنی؟

‫بهم اعتماد کن.

‫راستش من خیلی دوست داشتم جاش باشم.

‫خیلی شانس آورده.

‫ما هم شانس آوردیم.

‫همه شانس آوردن.

‫ولی اگه آلیس عاشقم نیست دنبال چیه؟

‫نمی‌دونم شاید ازت خوشش میاد.

‫دنبال یه چیز قوی‌تره. یه چیز جدی‌تر.

‫دائما می‌گه که عاشقمه.

‫شاید می‌خواد خودش رو راضی کنه.

‫شاید حس می‌کنه یه جای کار اشتباهه.

‫همراهم بیایید به اتاق بعدی...

‫تا بریم بقایای تحسین‌برانگیز ‫ دوران گالو-رومی رو ببینیم.

‫اگه دو هزار سال پیش آشنا می‌شدیم ‫ من اینجا زندگی می‌کردم.

‫و تو می‌اومدی پیشم.

‫گوشیم آنتن نداره.

‫شاید بهتر باشه برگردیم هتل محض ‫این‌که اون برگشته باشه.

‫اگه آلیس زنگ بزنه پیام هم می‌ده.

‫و بهش زنگ می‌زنی. به همین سادگی.

‫رفتی پیش دوستت دیگه. ‫دائم که پیش گوشیت نیستی.

‫مشغول کاری!

‫و من هم می‌خوام یه آخر هفته پیشت باشم.

‫اولین آخرهفته‌مون با هم.

‫آره، ببخشید.

‫- خوشحالی که پیش همیم؟ ‫- آره، خوشحالم!

‫دیگه در مورد آلیس حرف نمی‌زنم.

‫واقعا خوشحالی؟

‫آره.

‫آره، آره، آره!

‫خیلی بزرگه. چه بامزه!

‫- دخترها کجان؟ ‫- با دوستات رفتن توی باغ.

‫عالیه.

‫در هر صورت ممنون.

‫واسه چی؟

‫واسه امروز.

‫از تو هم ممنونم.

‫من که کاری نکردم!

‫تو برنامه‌ریزیش کردی.

‫اگه نمی‌اومدی ازم تشکر نمی‌کردی.

‫پس آخرهفته رو برنامه‌ریزی ‫کردی که ازت تشکر بشه.

‫دقیقا. هر کاری می‌کنم که ازم تشکر بشه.

‫ممنون.

‫- مامانی! ‫- بابایی!

‫بیا ببین!

‫بیا.

‫ممنون.

‫دوست‌هات هم میان؟

‫نه، فردا زود بیدار می‌شن.

‫- ببخشید. ‫- نه، من شرمنده‌ام.

‫خوبی؟

‫ببخشید.

‫واسه من خیلی یهوییه.

‫مشکل از تو نیست.

‫خوشم میاد که پیشت باشم.

‫خوشم میاد که باهات حرف بزنم.

‫که با بچه‌ها سرگرم باشیم.

‫امروز واقعا بهم خوش گذشت.

‫خیلی وقت بود چنین تجربه‌ای نداشتم.

‫ولی هنوز آماده...

‫چیز...

‫آماده عاشقی؟

‫آره.

‫متاسفم.

‫طبیعیه. نباش.

‫شاید به وقت بیشتری نیاز داری.

‫نمی‌دونم.

‫واقعا نمی‌دونم.

‫نمی‌خوام که دوستیمون خراب بشه.

‫اشکالی نداره. حق داریم اشتباه کنیم.

‫و تو همیشه دوستم می‌مونی.

‫فکر کن...

‫توی رابطه‌ای بودی و دختره ‫می‌خواست ترکت کنه.

‫اذیت نمی‌شدی؟

‫نه، گمونم درک می‌کردم.

‫و اگه ناراحت می‌شدم سعی می‌کردم ‫که با آرامش برخورد کنم.

‫ولی هیچ‌وقت به خودم اجازه نمی‌دادم ‫ که ازش متنفر بشم. هرگز.

‫به نظرت ممکنه؟

‫البته.

‫همه زوج‌ها باید به خاطر داشته باشن ‫ که عشق ابدی نیست.

‫یا به خودشون این آزادی رو بدن.

‫شاید...

‫از دستم عصبانی نیستی؟

‫معلومه که نه. درکت می‌کنم.

‫بابت آخرهفته ممنون.

‫ممنون؟

‫چرا از من تشکر می‌کنی؟

‫نمی‌دونم.

‫طبیعی نیست که دو تا معشوقه ‫آخر هفته با هم برن جایی؟

‫چرا انقدر مودبی؟

‫ازم تشکر نکن. لطف که نبود. ‫ما عاشق همیم.

‫ببخشید. شرمنده.

‫گمونم یکم خسته‌ام. و ناراحتم که جدا می‌شیم.

‫نه، راست می‌گی. بد بیانش کردم.

‫- ببخشید. ‫- من هم خیلی بهم خوش‌ گذشت.

‫خب؟

‫خب چی؟

‫خب چطور بود؟

‫- اون پایین؟ ‫- آره دیگه!

‫ببین، خیلی...

‫بی‌نقص بود!

‫دقیقا همون‌طور که فکرش رو می‌کردی.

‫فکر خاصی نمی‌کردم.

‫کردی. گفتی خوب پیش می‌ره و اون محشره.

‫درسته. و خب؟

‫عالی بود؟

‫آره.

‫آره. بود.

‫و درست می‌گفتی. اول یکم فشار روم بود.

‫ولی زودی آروم شدم.

‫از نقاشی‌هاش حرف زد؟

‫یکم. و کلی هم در مورد بچه‌ها حرف زد.

‫- بچه داره؟ ‫- سه تا بچه بزرگ.

‫مکالمه عجیبی واسه شروعه.

‫نه، به نظر من نیست.

‫عجیبه که انقدر زود در مورد ‫این مسائل شخصی حرف بزنی.

‫بد نبود.

‫فقط حرف زدین؟

‫نه، واسم آشپزی هم کرد.

‫خیلی خوشمزه بود.

‫دیگه پیش نرفت؟

‫یه اتاق واسم آماده کرد، ‫ولی توی اتاق خودش خوابیدم.

‫پس محشر بود؟

‫آره، حرف نداشت. واقعا حرف نداشت.

‫بی‌نقص بود.

‫یک‌شنبه خیلی زود گذشت، ‫و یهویی...

‫سوار قطار شدم و اومدم.

‫می‌گی عالی بوده، ولی چهره‌‌ات ‫ ناراحت به نظر می‌رسه.

‫ناراحتی که برگشتی خونه؟

‫می‌تونی باز هم ببینیش. ‫باز هم بهانه برات جور می‌کنم.

‫موضوع این نیست ربکا.

‫یه اتفاقی اتفاد که انتظارش رو نداشتم.

‫چی؟

‫توی ایستگاه یادم افتاد که به اریک زنگ نزدم.

‫گفته بودیم که به هم زنگ می‌زنیم.

‫زنگ زدم و رفت روی پیغام‌گیر.

‫جای پیام گذاشتن...

‫زنگ زدم به گوشی دوستش.

‫و یه خانمی جواب داد.

‫گفتم «ببخشید، خیال کردم ‫ شماره برونو رو گرفتم»

‫اون هم گفت درست گرفتم.

‫ولی داشت شنا می‌کرد. با هم لب ساحل بودن.

‫گفتم «ساحل؟»

‫گفت که رفتن جزایر قناری.

‫مات و مبهوت مونده بودم.

‫ازم خواست کارم رو بهش بگم. ‫یه اسمی از خودم درآوردم.

‫گفتم «لولا هستم و دوباره تماس می‌گیرم.»

‫متوجه نمی‌شم.

‫اگه اریک دروغ گفته یعنی ‫ اون هم داره خیانت می‌کنه.

‫پس رفته دیدن یه نفر دیگه.

‫مطمئن نیستم.

‫با کی می‌خواد خیانت کنه؟

‫اریک رو خوب نمی‌شناسم.

‫راستش...

‫نمی‌دونم چطور چنین چیزی رخ داد.

‫باز هم می‌گم، بین زوج‌ها پیش میاد.

‫مثلا ببین، خودت هم همین‌ کار رو کردی.

‫درسته.

‫درست می‌گی. ولی اون باز هم...

‫نمی‌دونم. انگار خیلی عاشقم بود.

‫شاید خوبه که همزمان واسه ‫هر دوتون این اتفاق رخ بده.

‫با هم مساوی شدین. ‫نیاز نیست احساس گناه کنی.

‫باید به عنوان خبر خوب ببینیش.

‫که با آرامش و صداقت در مورد ‫ رابطه جدیدت پیش بری.

‫متوجه هستی؟

‫دوستت سوفی خوب بود؟

‫آره، خیلی خوب بود.

‫خوشحال شدم پسرش رو دیدم.

‫برونو چی؟

‫برونو هم خب... ‫خوب شد که هم رو دیدیم.

‫سلام رسوند.

‫بیا.

‫نه، ممنون عزیزم.

‫به نظر خوشمزه میاد، ولی گرسنه نیستم.

‫زیاد خوردی؟

‫آره، خیلی.

‫- خوشحالی برگشتی توی تخت خودت می‌خوابی؟ ‫- چه جور هم.

‫کل آخرهفته نتونستم بخوابم.

‫من هم همین‌طور.

‫عادت ندارم جای دیگه بخوابم.

‫گمونم الان خوب بخوابم.

‫من هم همین‌طور.

‫- شب بخیر عزیزم. ‫- شب بخیر خوشگلم.

‫عروسی کنین! عروسی کنین!

‫خواهش می‌کنم!

‫بسه دخترها!

‫با لباست خیلی خوشگل می‌شی

‫- می‌رقصیم و می‌رقصیم. ‫- تا ساعت چهار صبح.

‫لباس‌های خوشگل دارم.

‫پیتزا اومد.

‫عروسی کنین! عروسی کنین!

‫بسه دیگه دخترها. ‫خنده دار نیست.

‫تو رو خدا بابایی، عروسی کنین.

‫دستتون رو بشورید وگرنه از پیتزا خبری نیست.

‫منصفانه نیست.

‫قضیه ازدواج چیه؟

‫تصمیم گرفتن خواهر بشن دیگه.

‫آهان، که این‌طور.

‫نظر تو چیه؟

‫چی؟

‫قاشق و چنگال بیارم یا با دست بخوریم؟

‫دستمال بیارم؟

‫هر طور دوست داری.

‫دستمال میارم.

‫ببین الان واسم چی فرستاده.

‫واقعا روانیته.

‫گمونم.

‫نمی‌تونم آویزون کنم. ممکنه اریک شک کنه.

‫اگه دوست داریش بگیرش.

‫- عمرا. ‫- لطفا بگیر.

‫این مثل یه نامه عاشقانه‌ست.

‫البته دوست دارم یکی توی خونه داشته باشم.

‫واسه چی گفتی که اگه اریک بفهمه...

‫خیلی ناراحت می‌شه؟

‫خب مشخص می‌شه دیگه، مگه نه؟

‫آره خب...

‫شاید درست می‌گی.

‫می‌ترسم سریع‌تر بفهمه.

‫اگه اریک داره خیانت می‌کنه ‫ شاید فورا ترکم کنه.

‫و نمی‌خوای که بکنه؟

‫آخه خیلی یهوییه.

‫من به اریک وابسته‌ام. ‫باهاش خوشحالم.

‫قضیه استفان پیچیده‌ست. ‫خیلی دور زندگی می‌کنه.

‫مطمئن نیستم.

‫آخه وقتی بحث عشق باشه ‫ که دیگه فاصله مهم نیست.

‫من توی عشق خوب نیستم.

‫نمی‌دونم چرا. ولی واسه من جواب نمی‌ده.

‫یعنی به محض این‌که عاشق می‌شم.

‫بدبخت می‌شم. همین.

‫می‌تونم بی‌احتیاطی کنم. ‫می‌ترسم.

‫از همه‌چیز می‌ترسم. از غیاب، خداحافظی...

‫از این که دوست داشته نشم، ‫تازه باعث حسادتم هم می‌شه.

‫اذیتم می‌کنه و بدخلق می‌شم.

‫الان حوصله‌اش رو ندارم.

‫یکم چای می‌خوای؟

‫سلام!

‫چطوری؟

‫سلام!

‫نقاشی‌هات کجان؟

‫نقاشی‌ها؟ یه نقاشیه.

‫نمایش گروهیه. چهل نفریم.

‫واسه همین اجازه دادن یه کار بیارم.

‫این یکیه.

‫یکم زیادی بالاست، ولی...

‫قشنگه.

‫- بالا خوب به نظر می‌رسه. ‫- بد نیست.

‫سلام!

‫سلام.

‫عصربخیر.

‫ببخشید دیر کردیم. باید می‌رفتم ایستگاه.

‫مارتین هستش، دوست قدیمیم ‫که داره میاد اینجا زندگی کنه.

‫سلام.

‫آبجو می‌خوای؟ من دو تا دارم.

‫- حتما. ‫- ممنون.

‫چرا این روزها نمی‌بینمت؟

‫درست می‌گی. خیلی سرم شلوغه.

‫ببخشید.

‫کل هفته بهم زنگ نزدی.

‫هفته پیش هم بهت زنگ زدم و سرت شلوغ بود.

‫می‌خواستم زنگ بزنم.

‫ببخشید. آخه خیلی کار دارم.

‫همین؟

‫اعتراف می‌کنم که خیلی راحت نیست...

‫سرم شلوغه.

‫سرت با خیانت آلیس شلوغه؟

‫آره.

‫آره. ببخشید.

‫اعصابم رو به هم ریخته.

‫از چیزی که فکر می‌کردم تاثیرش شدیدتر بود.

‫- تصمیم نگرفتی کجا زندگی کنی؟ ‫- هنوز نه.

‫توماس گفت از اورلئانز رفتی.

‫دنبال یه تغییر بودم. اما نمی‌دونستم چی.

‫گفتم فرصت واسم تصمیم بگیره.

‫یه فرصت کاری پیش اومد و توماس اینجا بود. ‫گفتم یه دوستی اینجا دارم.

‫توی کدوم محله دنبال خونه‌ای؟

‫هنوز نمی‌دونم.

‫اصلا شهر رو نمی‌شناسم. ‫تازه اومدم اینجا.

‫اگه کمکی نیاز داشتی بگو.

‫ممکنه بگم.

‫چون هیچی نمی‌دونم

‫تو هم معلمی؟

‫آره، معلم موسقیم.

‫ولی صرفا واسه این که خرجم در بیاد.

‫دیگه چیکار می‌کنی؟

‫توی کار موسیقیم.

‫- چه سازی می‌زنی؟ ‫- هیچی.

‫موسیقی می‌نویسم.

‫پس سازنده‌ای.

‫چه باحال.

‫بابت غذا ممنون.

‫بابت اومدنت ممنون.

‫بابت موسیقی ممنون.

‫بابت تعریفاتت ممنون.

‫شب بخیر.

‫شب بخیر.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫خوابیدنت رو تماشا می‌کردم.

‫خیلی وقته اینجایی؟

‫همین اطراف بودم.

‫ویکتور...

‫واقعا متاسفم.

‫نباید باشی.

‫کاش می‌دونستی من چقدر شرمنده‌ام.

‫من خیلی اذیتت کردم!

‫حقیقت نداره.

‫همش تقصیر منه.

‫خودم حماقت کردم.

‫ولی الان نگران توئم.

‫- جدی؟ ‫- آره.

‫الان دیگه همه‌چیز رو می‌بینم.

‫زندگی من رو تماشا می‌کنی؟

‫آره، و می‌بینم که خیلی نگرانی.

‫نگرانی فایده نداره.

‫می‌ترسم که تصمیمات اشتباه بگیرم ‫ و باعث اذیت بیشتری بشم.

‫هیچ‌کس نمی‌تونه همه تصمیماتش رو درست بگیره.

‫هیچ‌کس.

‫از من بپرس دیگه.

‫گاهی‌اوقات حس می‌کنم داری تماشام می‌کنی.

‫درسته. اکثرا تماشات می‌کنم.

‫اگه با یه مرد دیگه وارد رابطه ‫ بشم عصبانی می‌شی؟

‫نه.

‫اصلا حسادت نمی‌کنم.

‫اگه خوشحال باشی من هم خوشحالم.

‫حتی با یه مرد دیگه.

‫پس دیگه دوستم نداری؟

‫همچنان دوستت دارم. ‫ولی به یه شیوه دیگه.

‫این‌طوری قشنگ‌تره...

‫عمیق‌تره.

‫اتفاقی که با اون تصادف واسم رخ داد...

‫مثل یه روانکاوی ناگهانی بود. متوجه هستی؟

‫انگار که ناگهان کامل شدم.

‫قبلا مالکانه برخورد می‌کردم.

‫تو رو به هر قیمتی که شده ‫واسه خودم می‌خواستم.

‫می‌خواستم یا واسه من باشی...

‫یا هیچ‌کس.

‫دیگه نمی‌تونم داشته باشمت...

‫ولی می‌تونم ببینمت.

‫اگه فقط می‌دونستی...

‫که چقدر همچنان عاشق خیره شدن بهت هستم.

‫اگه می‌دونستی...

‫چقدر دوست دارم خوشحالیت رو ببینم.

‫من هم معمولا بهت فکر می‌کنم ویکتور.

‫اون روز داشتم به این فکر می‌کردم که...

‫با هم رفته بودیم انگلیس. خنده‌ام گرفته بود!

‫دنده‌ام شکسته بود و لهجه‌ انگلیسیت ‫ من رو می‌خندوند.

‫خیلی من رو خندوندی...

‫و در عین حال درد هم داشت.

‫یادته؟

‫چون به هتل گفتم واسم مسیج اومده؟

‫و شماره تلفن ماساژور بهم دادن.

‫و می‌گفتن ماساژ؟ ‫و من هم می‌گفتم آره، مسیج.

‫بیا نزدیک‌تر.

‫به همین زودی می‌ری؟

‫از خودت نگفتی.

‫خوبم.

‫نگران من نباش. خوبم.

‫دلم برات تنگ شده.

‫نینا هم دلش برات تنگ شده.

‫بهش بگو دوستش دارم.

‫و خیلی خیلی دلم براش تنگ شده.

‫به اون هم خیلی فکر می‌کنم.

‫شانس آوردید، شما اولین کسی ‫ هستید که ازش بازدید می‌کنه.

‫یه نگاهی بندازید.

‫من برم کلیدها رو برگردونم دفتر.

‫اگه اشکالی نداشته باشه، ‫زود برمی‌گردم، خب؟

‫در هر صورت یه نگاهی بندازید. ‫واسه زوجی مثل شما خوبه.

‫اجاره‌اش خوبه.

‫بسیارخب، می‌بینمتون.

‫خوشت اومد؟

‫آره.

‫به نظرت بگیرمش؟

‫ازت خوشم میاد.

‫به نظرت احمقانه‌ست که چنین حرفی بزنم؟

‫کاش می‌دونستی وقتی پیشت ‫ دراز می‌کشم چقدر خوشحالم.

‫خب.

‫من خوش‌شانسم.

‫نه.

‫منم که خوش‌شانسم.

‫اگه می‌دونستی.

‫زنگ نزدم، ولی یهویی تصمیم گرفتم.

‫می‌ترسیدم نظرم عوض بشه.

‫- خوبی؟ ‫- آره.

‫دیگه نمی‌تونم با این‌ها زندگی کنم.

‫انگار خود استفان پیشمونه. ‫باید از شرشون خلاص بشم.

‫ارزششون خیلی زیاده! ‫می‌شه باهاشون خونه خرید.

‫آره، ولی نمی‌تونم نگهشون دارم.

‫و نمی‌تونم بفروشمشون. ‫هدیه‌ان دیگه.

‫استفان می‌خواد دوباره من رو ببینه.

‫دائما پیام می‌ده و زنگ می‌زنه.

‫اولش قبول کردم، ولی الان...

‫دوست ندارم که برم.

‫نمی‌خوام خیانتم رو ادامه بدم.

‫واقعا؟

‫اصلا پشیمون نیستم. حق با تو بود.

‫و باید اعتراف کنم...

‫که واقعا باهاش بهم خوش می‌گذره.

‫و ممکن بود که عاشقش بشم...

‫حتی داشتم عاشقش می‌شدم.

‫ولی جالبی ماجرا اینه که...

‫در حقیقت عاشق اریک شدم.

‫آخه می‌دونی، من اریک رو می‌پسندیدم، ‫ولی عاشقش نبودم.

‫این قضیه واسم لازم بود...

‫که متوجه بشم که چقدر بهش وابسته‌ام.

‫شاید فکر کنی روانی شدم. ‫خیال می‌کردم دوستش ندارم.

‫ولی حالا که عاشقشم...

‫با ترس زندگی می‌کنم.

‫با ترس؟

‫از ترس این‌که می‌خواد ترکم کنه، ‫ولی جرئتش رو نداره.

‫که تظاهر می‌کنه که عاشقمه. ‫مثل من که سال‌ها تظاهر می‌کردم.

‫تازه...

‫نمی‌دونم در مورد خیانتش چه واکنشی نشون بدم.

‫اذیتم می‌کنه. نمی‌دونم چیکار کنم.

‫فکر نمی‌کنم در حال خیانت باشه.

‫- واقعا؟ ‫- نه.

‫از کجا می‌دونی؟

‫راستش اون روز حرف زدیم.

‫در مورد تو حرف زدیم.

‫گفت خیلی خوش‌شانسه که تو رو داره.

‫بچه‌ها داشتن همون نزدیکی بازی می‌کردن.

‫و گفت که ‫«شاید آلیس هم راضی بشه که بچه‌دار بشیم.»

‫همین رو گفت؟

‫خیلی تحت‌تاثیر قرار گرفته بود.

‫خیلی صادقانه گفت، خیلی...

‫ولی نگو من گفتم. ‫به من اعتماد کرده بود.

‫آره، حتما.

‫باور کن.

‫واقعا خیلی عاشقته.

‫یعنی آلیس، خیلی عاشقه.

‫ممنونم.

‫دوستت دارم. ‫واقعا لازم بود چنین چیزی رو بشنوم.

‫به من مربوط نیست. من هم دوستت دارم.

‫شرمنده. من فقط در مورد خودم حرف می‌زنم.

‫داستان معشوقه تو چطور پیش می‌ره؟

‫تموم شد.

‫چیزی نمونده.

‫دیگه هم رو نمی‌بینیم.

‫اصلا!

‫واقعا؟ چرا؟

‫- راستش... ‫- بخاطر زنش؟

‫نه فقط...

‫بخاطر خودش.

‫سردرگم بود.

‫واقعا...

‫زندگی همینه دیگه.

‫مهم نیست.

‫نباید قاطی چنین چیزی می‌شدیم.

‫خب، چطور بود؟

‫نمایشگاه کتاب؟ ‫حس می‌کردم جام اونجا نیست.

‫حس می‌کردم یه مورچه پیش بقیه مورچه‌هام. ‫پر نویسنده بود.

‫تو چی؟ آپارتمانی دیدی؟

‫یکی هم پیدا کردم.

‫- واقعا؟ چه خوب. ‫- البته به لطف جوآن.

‫- کمکت کرد؟ ‫- بیشتر از کمک.

‫عالیه، نه؟

‫واقعا حرف نداره.

‫با هم صمیمی‌این؟

‫خیلی خوب با هم کنار میاییم.

‫واقعا. دخترهامون هم دوستن.

‫- جدی؟ ‫- آره، دوستش دارم. آره.

‫حس می‌کنم عاشقشم.

‫می‌دونی که نزدیک بود با هم باشیم دیگه؟

‫نه.

‫حتی هم رو بوسیدیم ولی...

‫شریک قبلیش متاسفانه فوت کرده بود.

‫آمادگیش رو نداشت که با کسی باشه.

‫دلیلش رو نمی‌دونم.

‫ولی به نظرم یه روزی راضی می‌شه.

‫یعنی امیدوارم. من صبورم.

‫ممکنه خواسته عجیبی باشه، ولی...

‫می‌خوای تمومش کنیم؟

‫با کسی آشنا شدی؟

‫جدیده...

‫ولی چون چیز خوبیه...

‫گفتم اوضاع بینمون رو روشن کنم.

‫ناراحت نیستی؟

‫نه. یکم شوکه شدم، ولی درک می‌کنم.

‫اخیرا خیلی در دسترس نبودم.

‫تو ناراحت نشدی؟

‫یکم شوکه شدم ولی...

‫یعنی قطعا روم تاثیر داره.

‫خب پس از الان بابتش عذرخواهی می‌کنم.

‫می‌دونستم این‌طوری می‌شه. ‫خودم رو آماده کرده بودم.

‫این‌طوری حس بهتری دارم.

‫من باید برم.

‫می‌خواستم یه چیزی در مورد آلیس بهت بگم.

‫امروز بعدازظهر دیدمش.

‫خب؟

‫شنبه قراره بره پیش معشوقه‌اش.

‫جدا؟

‫ولی دوست نداره بره.

‫- دوست نداره که چی؟ ‫- که ببینتش.

‫- مطمئنی؟ ‫- می‌خواد بهش بگه که بینشون تمومه.

‫جدی؟ مطمئنی؟

‫آره. مطمئنم.

‫خب دیگه. من واقعا دیرم شده.

‫صبر کن!

‫می‌دونی، راستش واقعا روم تاثیر داره.

‫واقعا واقعا متاسفم.

‫متاسفم.

‫شب بخیر عشقم.

‫شب بخیر فرشته‌ی من.

‫شب بخیر عزیز دلم.

‫شب بخیر عزیزم.

‫نگهشون نداشت؟

‫متاسفم.

‫انتظار چنین چیزی نداشتم...

‫یعنی حتی اگه حس می‌کردم ‫اخیرا کمتر توجه می‌کنه...

‫ولی وقتی یه چیزی رو حس کنی، ‫ناخودآگاه امیدوار می‌شی، طبیعیه.

‫حتی اگه امیدی هم نباشه ‫ گاهی‌اوقات یه امیدی پیدا می‌کنی.

‫این‌طور که... مشخص نیست دیگه.

‫ولی در این مورد...

‫برنامه‌ای نداشتم.

‫صرفا خوشحال بودم که دوباره می‌بینمش.

‫خیلی خوب با هم کنار می‌اومدیم.

‫لطف کردی اومدی.

‫ممنون از تو.

‫نه که ناامیدش کرده باشی، ‫اتفاقا برعکس.

‫ولی...

‫آلیس خواست عکس‌ها رو بیارم ‫ و به جاش حرف بزنم.

‫ولی...

‫کل مسیر به این فکر کردم که چی بگم...

‫که کمی دلداریت بدم.

‫نمی‌دونم.

‫متاسفم.

‫نباش.

‫مسیر طولانی‌ای اومدی. من میزبان خوبی نیستم. ‫نوشیدنی میل داری؟

‫حتما.

‫پس من هم یکی می‌خورم.

‫چطوری با هم آشنا شدین؟

‫داستانش طولانیه.

‫برام تعریف کن. بدم نمیاد بشنومش.

‫بعد گرفتن مدرک هنرم وارد تاریخ هنر شدم. ‫همچنین عاشق نقاشی کردن بودم.

‫دوست داشتم که برم مدرسه هنر، ‫ولی اعتماد به نفسش رو نداشتم.

‫الان چی؟ الان چیکار می‌کنی؟

‫خیلی کارها!

‫مثلا همچنان نقاشی می‌کشم.

‫و هنر تدریس می‌کنم. نقاشی.

‫در موردت با شاگردهام حرف زدم.

‫البته وقتی که شاگرد دارم. ‫چون الان مشغول تدریس نیستم.

‫در هر صورت افتخار بزرگیه که اینجا باشم.

‫واقعا آثارتون رو دوست دارم.

‫لطف داری.

‫این یکی موردعلاقمه.

‫و اون یکی.

‫آخه همشون رو دوست دارم.

‫خیلی خوش شانسم که اینجام.

‫این یکی هم خیلی خوشگله.

‫راستش یکم بهم برخورد که ‫ آلیس هدایام رو پس فرستاد.

‫درک می‌کنم‌. ‫خیلی دوستشون داشت.

‫مطمئن نیستم.

‫حس می‌کردم که به نقاشی علاقه‌ای نداره.

‫ببخشید، شما نباید به قطار برگشت برسید؟

‫چرا، ولی راستش.

‫بلیت برگشت نگرفتم. ‫نمی‌دونستم کی برمی‌گردم.

‫- ولی می‌رم. ‫- صبر کن.

‫خانواده منتظرتن؟

‫نه.

‫اتاق خوبه؟

‫یه سرویس کوچیک.

‫چند تا حوله.

‫ممنون.

‫شب بخیر ربکا.

‫شب بخیر.

‫یادم رفت.

‫چی؟

‫ممنون که اومدی.

‫فردا می‌بینمت.

‫باشه.

‫صبح بخیر.

‫صبح بخیر ربکا، خوب خوابیدی؟

‫خیلی خوب.

‫- قهوه؟ ‫- آره لطفا.

‫- شب خوبی داشتیم! ‫- قطعا.

‫جرئت نداشتم بیدارت کنم.

‫باید واسه ناهار برم پیش ‫یه دوستم که اومده یه سری بزنه.

‫یکم مسیرش طولانیه. ‫اشکالی نداره که برسونمت ایستگاه؟

‫نه.

‫یه نقاشی ناقابل واسه تو. ‫در مورد آثارم کلی چیز خوب گفتی.

‫یه سوغاتی از شبی که داشتیم.

‫و می‌شه این نامه رو بدی به آلیس؟

‫می‌رم سوییچ ماشین رو بیارم.

‫باشه.

‫پیتزا، پیتزا، پیتزا!

‫بریم پیتزا بخوریم؟

‫نه، دیر شده.

‫فردا مدرسه دارین.

‫نه دیگه!

‫یه وقت دیگه بچه‌ها. ‫جوآن راست می‌گه، فردا مدرسه دارین.

‫ببخشید، نینا کتش رو اینجا جا گذاشت؟

‫آره، اینجاست.

‫- بیا. ‫- مرسی.

‫یه نوشیدنی می‌خوای؟

‫نه ببخشید، کلی کار دارم.

‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- آره، حتما.

‫اخیرا رفتارت عجیب شده. ‫انگار ذهنت مشغوله.

‫جدا؟

‫آره.

‫بخاطر اینه که...

‫این که...

‫یه اتفاقی رخ داد...

‫که واقعا انتظارش رو نداشتم.

‫انقدر سریع رخ داد که جرئت نکردم ‫ در موردش با تو حرف بزنم.

‫خیلی غافلگیر شده بودم.

‫چی شد؟

‫از واکنشت می‌ترسم.

‫می‌ترسی؟ دلیلی نداره که بترسی.

‫متوجه نمی‌شم.

‫گفتی که می‌تونی بدون قضاوت کردن...

‫درکم کنی.

‫حتما.

‫خب...

‫یعنی...

‫اتفاقی که رخ داد اینه.

‫و حالا نقش بازی می‌کنه که مُرده.

‫کلی پیام گذاشتم.

‫متوجه نمی‌شم. زنگ می‌زنم ولی جواب نمی‌ده.

‫چی باید بگم؟

‫چیکار بکنم؟

‫نمی‌دونم.

‫به عنوان دوستم باهات حرف می‌زنم.

‫مارتین حرفی نزد؟

‫نه.

‫هیچی نگفت؟

‫واسه چی به من می‌گی؟ ‫می‌تونستی مخفیش کنی.

‫متوجه هستی چه تاثیری روی من داره؟

‫نه، نیستی.

‫ببخشید.

‫می‌گی نمی‌خوای کسی رو ناراحت کنی، ‫ولی فقط به فکر خودتی.

‫توماس توی راهه؟

‫نمی‌دونم.

‫همچنان همسایه‌اید؟

‫آره.

‫امروز با هم اومدید؟

‫امروز صبح نه.

‫تماس نگرفت و تلفن رو هم جواب نمی‌ده.

‫می‌فرستمشون سالن مطالعه.

‫آقای دوال نیومدن. برید اتاق 204.

‫چه خبر شده؟

‫خوبی جوآن؟

‫خوبی؟

‫ببخشید.

‫واقعا شرمنده. من اصلا نخوابیدم.

‫تا صبح خوابم نبرد.

‫و شارژ گوشیم هم تموم شد. ‫ببخشید.

‫دیشب خیلی احمقانه و خودخواهانه برخورد کردم.

‫از حرف‌هایی که زدم منظوری نداشتم.

‫ناراحت شده بودم. خودخواهانه برخورد کردم. ‫من رو ببخش.

‫- ببخشید. ‫- به قولی که دادم عمل نکردم.

‫هیچ قولی ندادی.

‫چرا، دادم.

‫قول دادم که ازت متنفر نشم، ‫به آرامی هضم کنم و درک کنم.

‫نتونستم.

‫نمی‌خواستم باهات وارد رابطه بشم ‫که بهت آسیب نزنم.

‫ولی...

‫شکست خوردم.

‫شاید مارتین نمی‌خواد ببینت...

‫چون من بهش گفتم که عاشقتم.

‫چنین حرفی بهش زدی؟

‫آره.

‫می‌خوای بهش زنگ بزنم؟

‫نه.

‫ببخشید.

‫شما با مارتین تماس گرفتید. ‫لطفا پیغام بگذارید.

‫منم.

‫خواستم بهت بگم...

‫که الان می‌دونم چرا جواب نمی‌دی.

‫با توماس حرف زدم...

‫و بهم چیزی رو گفت که...

‫به تو گفته بود.

‫اگه دلیلت اونه جای نگرانی نیست.

‫توماس از ما خبر داره...

‫و درک می‌کنه.

‫همین.

‫حیف می‌شه که...

‫بخاطر این دیگه هم رو نبینیم.

‫مخصوصا حالا که دیگه مشکلی نیست.

‫امیدوارم حالت خوب باشه.

‫در سال 1818 به دنیا اومد و در سال 1848 مرد.

‫تمام زندگیش رو در ‫یورک‌شایر سپری کرده بود.

‫یورک‎شر.

‫یورک‌شر.

‫یک رمان‌نویس انگلیسی ‫و همچنین نمایش‌نامه‌نویس رمانتیک بود.

‫از آن‌جایی که آثار زنان منتشر نمی‌شد ‫ وی با نام «الیس بل» فعالیت می‌کرد.

‫و اسم واقعیش تا سال 1850 منتشر نشده بود.

‫وی فرزند یکی مانده به آخر از 6 فرزند بود.

‫خواهرانش آن و شارلوت نیز نویسنده بودند.

‫وی از سن پایینی با مرگ ‫دست و پنجه نرم می‌کرد زیرا...

‫که مادرش و خواهرانش ‫ماریا و الیزابت مُرده بودند.

‫وی خواندن و نوشتن ‫رو توسط عمه‌ها و پدرش...

‫ببخشید. می‌شه تلفنم رو ‫جواب بدم؟ زود تموم می‌شه.

‫سلام. پیامت رو دریافت کردم.

‫تماس نگرفتم چون راحت نبودم.

‫یعنی بخاطر توماس.

‫واقعا نمی‌دونستم چی بگم. ولی...

‫چطوری بگم؟

‫همچنین راحت نبودم چون ‫ که حس می‌کردم تو خیلی...

‫یعنی قطعا چیزی بین ما بوده.

‫در حالی که من کمتر...

‫نمی‌دونم چطور بهت بگم.

‫من رو ببخش جوآن.

‫واقعا.

‫امیدوارم این توی دوستیمون ‫ خدشه‌ای وارد نکنه.

‫می‌بوسمت.

‫اون شب سعی کردم باهاش حرف بزنم.

‫سعی کردم پیشش ظاهر بشم. ‫ولی نمی‌تونست من رو ببینه.

‫می‌خواستم دوباره بهش بگم که نگران نباشه.

‫ولی متوجه شدم که شاید گفتنش ‫ الان برای من آسون باشه.

‫و این که...

‫زنده بودن...

‫خودش به معنی نگران شدنه.

‫به معنی ناراحت شدن.

‫به معنی سردرگم بودن.

‫خوابم نمی‌بره مامانی.

‫بیا اینجا.

‫مامانی؟

‫من عاشق شدم.

‫- جدی؟ ‫- آره.

‫- عاشق کی؟ ‫- نمی‌خوام کسی بدونه.

‫از کجا می‌دونی عاشق شدی؟

‫چون بهم حرف‌های خوبی می‌زنه.

‫چی می‌گه؟

‫میمون کوچولو...

‫میمون کوچولوی خرابکار.

‫چه بامزه.

‫- می‌خوای امشب پیش من بخوابی؟ ‫- آره.

‫خیلی‌خب.

‫- بیا. ‫- لطف کردی. ممنون.

‫قابلی نداره.

‫ربکا میلارد؟

‫بله!

‫تویی که.

‫آره، منم.

‫ببخشید، خبر نداشتم.

‫اگه خبر داشتم لغوش می‌کردم.

‫رزومه‌ات عکس نداشت.

‫ربکا... من...

‫راستش...

‫به نظرم منصفانه نیست که مردم ‫رو از قیافه‌شون قضاوت کنن.

‫اگه کارفرما بدون عکس تماس بگیره، ‫ نشانه خوبیه.

‫- ولی در این مورد... ‫- متوجه‌ام.

‫حالا می‌خوای مصاحبه بدی؟

‫رئیسم سرش شلوغه. واسه همین من رو فرستاده.

‫نه، در هر صورت سابقه خوبی ندارم.

‫با دروغ به اینجا رسیدم.

‫یه جا خونده بودم که زن‌ها وقتی...

‫نود درصد تجربیات لازم رو داشته باشن ‫جرئت ندارن درخواست بدن...

‫درحالی که مردها با کمتر از ‫ سی درصد هم درخواست می‌دن.

‫خوشحال می‌شم توی نشریه کار کنم...

‫حتی اگه تجربه لازمش رو نداشته باشم.

‫درواقع اصلا تجربه‌ای ندارم.

‫ولی نقاشی می‌کشی؟

‫آره، من...

‫داستان‌های مصور می‌کشم. ‫حالا خیلی خوب نه، ولی باز هم آره.

‫مجبور نیستی تظاهر کنی خوشت میاد. ‫دروغ نگو.

‫خیلی خوشم اومد.

‫بابت دفعه آخر تو داری عذرخواهی می‌کنی...

‫ولی من بودم که رفتارم بد بود.

‫تا حالا سر چنین قراری نرفته بودم. ‫راستش مایل نبودم که جواب بده.

‫ببین، به نظرم کارت خوبه.

‫یه نگاهی می‌اندازم و ‫با رئیسم حرف می‌زنم که...

‫جلسه بذاریم و صحبت کنیم.

‫ببین، من نمی‌خوام خیلی امیدوار بشم.

‫پس ترجیح می‌دم که...

‫حقیقت رو بهم بگی. ‫اگه امیدی نیست بهم بگو.

‫واقعا از کارت خوشم اومده.

‫اگه وقت داری بمون.

‫دوباره یه نگاهی می‌اندازم و ببیشتر می‌گم.

‫گوجه. بابایی؟

‫آره عزیزم.

‫- یکم واسه بقیه بذار. ‫- نگران نباش.

‫سلام!

‫- تنها اومدی؟ ‫- نگران نباش. می‌بینیش.

‫به نظر نگران میام؟

‫ببینیش بهتر می‌شی.

‫خب؟

‫سلام!

‫- چطوری؟ ‫- بده‌اش من.

‫گرفتمش.

‫سلام!

‫خوبی؟

‫- خب کجاست؟ ‫- بس کنین! خودم کافی نیستم مگه؟

‫واقعا میاد؟

‫سلام لئو!

‫- خوبی؟ ‫- آره، تو چی؟

‫- ممنون که اومدی. ‫- ممنون از شما.

‫جوآن، این لئوئه.

‫تازه اومده توی ایستگاه.

‫زنگ زد که بگه رئیسش خوشش اومده، ‫ولی واسه کاتالوگشون بزرگه.

‫فرداش باهام قرار ناهار گذاشت ‫ که اطلاعات لازم رو بهم بده.

‫کلی با هم حرف زدیم.

‫طرف حرف نداشت!

‫محشر بود!

‫کل بعد از ظهر رو با هم بودیم، ‫قدم زدیم، حرف زدیم، شام خوردیم.

‫طبیعتا یه نوشیدنی پیشنهاد دادم. ‫و از اون موقع جدا نشدیم.

‫توی یه اتاق کار می‌کنیم.

‫وقتی می‌ره دست‌هاش رو ‫بشوره دلم براش تنگ می‌شه.

‫به خدا دلم براش تنگ می‌شه.

‫بیا.

‫این دفعه برنامه اشتباه نمی‌کرد. ‫ما اشتباه می‌کردیم.

‫هوش مصنوعی یه سری چیزها ‫رو خیلی زودتر از ما تشخیص داد.

‫عجیبه!

‫ولی شانس آوردم.

‫شانس آوردم دخترها.

‫واقعا شانس آوردم.

‫ببخشید که جار می‌زنم، ولی...

‫- خیلی واست خوشحالیم. ‫- آره!

‫واقعا شگفت‌انگیزه.

‫آرومم می‌کنه.

‫ربکا؟ یه شخصی به اسم آنتونان جلوی دره.

‫- اریک. ‫- سلام.

‫- آلیس. ‫- عصربخیر آنتونان

‫ببین، این هم جوآنه.

‫- عصربخیر. ‫- عصربخیر آنتونان هستم.

‫خوشوقتم.

‫- عصربخیر. توماس هستم. ‫- آنتونان، خوشوتم.

‫- دلم برات تنگ شده بود. ‫- من هم.

‫فهمیدمش آلیس.

‫چی رو؟

‫چیزی که خیلی وقت پیش بهم گفتی.

‫چی بهت گفتم؟

‫این که عشق واسه همه نیست.

‫که وقتی یه شخص خوب رو پیدا می‌کنی ‫ باید در کنارش تظاهر کنی.

‫من گفتم؟

‫آره، گفتم.

‫گمونم کمی زیاده‌روی کردم.

‫نه، به نظرم درست می‌گی.

‫به نظرم الان...

‫می‌خوام امتحانش کنم.

‫آلیس، ببخشید، یخ داری؟

‫آره، صبر کن.

‫الان برمی‌گردم.

‫صبر کن.

‫یه تیکه کیک می‌خوای؟

‫حتما.

‫ممنون.

‫بریم بشینیم؟

‫حتما.

«مترجم: «تارخ علی‌خانی ‫ تلگرام: aManOfWar@

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming