Original subtitles

ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez

‫باید بریم خونه.

‫فرصتی نمونده. ‫بیاین دیگه.

‫اطلاعات خاصی ندارم.

‫خیلی‌خب. یعنی باهام موافق نیستی که...

‫خیلی‌خب بچه‌ها. ‫دیگه تا صبح تعطیلیم.

‫وقتشه برین خونه.

‫- شبتون به خیر. ‫- مرسی سارا.

‫به سلامت.

‫- شب به خیر. ‫- شب به خیر.

‫- مرسی سارا. ‫- شب به خیر.

«کیارش نعمت گرگانی»

‫دیگه وقتشه که بیای تو عزیز دلم.

‫می‌شه لطفا پنج دقیقه دیگه هم بمونم؟

‫مگان، به حرف مامانت گوش کن.

‫خیلی‌خب کلانتر.

‫بریم تو.

‫آفرین دختر.

‫- شب به خیر. ‫- شب به خیر کلانتر.

‫زود برین خونه.

‫کیش و مات.

‫اِم، آره، شکستم دادی.

‫شکستم دادی بابا.

‫هنوز هم رقیب نداری.

‫خیلی‌خب آقای لو.

‫وقتشه بریم تو زیرزمین، خب؟

‫داریم... داریم بازی می‌کنیم!

‫آروم باشین. آروم باشین.

‫- چیزی نیست. ‫- ببخشید.

‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.

‫جینا می‌بردتون زیرزمین،

‫بعدش می‌تونین صبح برگردین بالا.

‫صحبت کرده بودیم دیگه، یادتونه؟

‫دختر خوبی هستی‌ها.

‫عه، اینجا رو. ‫جینا اومد.

‫- بریم. ‫- بریم آقای لو.

‫بلند شین. ‫آفرین.

‫آروم می‌ریم، خب؟

‫- عه، جلوی پاتون رو بپاین. ‫- مراقب باشین.

‫اِم، واقعا خیلی خوب قانعش می‌کنی.

‫- ممنون. ‫- خواهش.

‫اِم، بهتره به مامانت بگی ‫که اگه می‌خواد...

‫شب پیشش بمونه، ‫قدمش رو تخم چشممونه.

‫وای.

‫هی می‌گه حالش بهتر می‌شه.

‫انکار تو خانواده‌مون ریشه عمیقی دوونده.

‫اِم، لابد... لابد فردا می‌بینمت دیگه.

‫آره. اِم، لابد فردا می‌بینمت دیگه سرکار.

‫زود برو خونه، خب؟

‫درسته. آره. چشم خانم.

‫سلام. همه‌چی ردیفه؟

‫ظاهرا که ردیفه.

‫خیلی‌خب.

‫خب، برو خونه. ‫صبح می‌بینمت.

‫شب به خیر کلانتر.

‫فرانک! ‫تن لشت رو بلند کن دیگه!

‫بلند شو دیگه فرانک! ‫باید بری خونه!

‫هوا داره تاریک می‌شه.

‫فرانک!

‫به درک بابا.

‫لارن دخلت رو میاره.

‫بابا نمیاد خونه؟

‫همین الان‌ها دیگه میاد.

‫قرار بود تا هوا تاریک نشده بیاد خونه.

‫قول داده بود.

‫خب، بابات گاهی اوقات فراموشکار می‌شه دیگه.

‫مشکل خاصی نیست. ‫تو برو دعات رو بخون.

‫من یه دقیقه دیگه میام پیشت.

‫خیلی‌خب.

‫امان از دستت فرانک.

‫کنون که به خواب می‌روم،

‫از خداوند خواستارم ‫مراقب روحم باشد.

‫اگر در خواب جان سپردم،

‫از خداوند خواستارم ‫روحم را نزد خود ببرد.

‫مگان؟

‫منم، مامان‌بزرگ.

‫بیا دم پنجره.

‫ولی نباید بیام.

‫اشکالی نداره.

‫به کسی نمی‌گم.

‫بین خودمون می‌مونه.

‫قول می‌دی؟

‫قول می‌دی،

‫من هم که اصلا زیر قولم نمی‌زنم.

‫وای.

‫دلم خیلی برات تنگ شده بود.

‫مگان، داری چیکار می‌کنی؟

‫تو که شبیه مامان‌بزرگم نیستی.

‫مامان‌بزرگت نیست‌ها.

‫خیلی احساس تنهایی می‌کنم.

‫عزیز دلم، خواهشا...

‫شاید بتونی راهم بدی تو خونه.

‫مگان، نه!

‫نورمن، چیزیت نمی‌شه.

‫پریان سری دارن...

‫از «برکه اشک» برمی‌گردن.

‫خوبت می‌کنن.

‫نه. زخم حاصله از پنجه هیولائه خیلی عمیقه.

‫به دوستانم بگو دلم براشون تنگ می‌شه.

‫از طرف من از والدینم خداحافظی کن.

‫نورمن؟

‫نورمن! نورمن! نه، خواهش می‌کنم!

‫تو بهترین دوستمی!

‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫نورمن، نه!

‫ولی پریان دارن از «برکه اشک» میان دیگه، نه؟

‫درمانش می‌کنن.

‫شرمنده رفیق.

‫نورمن مرده،

‫وقتی هم که آدم بمیره، ‫دیگه کارش تمومه.

‫زنده‌اش کن!

‫باید زنده‌اش کنی!

‫آها. زندگی گاهی اوقات ‫دشوار می‌شه دیگه بچه جان.

‫مامان، جولی نورمن رو کشت!

‫جولی.

‫چیه؟ دارم براش داستان تعریف می‌کنم دیگه.

‫مامان، جولی نورمن رو کشت!

‫جولی، داری چیکار می‌کنی؟

‫خیلی‌خب.

‫آروم باش. نورمن چش شده؟

‫هیولاها کشتنش.

‫هیولاها کشتنش؟

‫- خب، این که خبر خوبیه. ‫- واسه چی؟

‫آخه هیولاها واقعی نیستن عزیز دلم،

‫حالا وقتی هیولاها واقعی نیستن،

‫یعنی نورمن هنوز زنده است دیگه، مگه نه؟

‫واقعا؟

‫اوهوم. با نورمن بازی کن.

‫صبح به خیر.

‫این دفعه چی شده؟

‫لارن مجبورتون کرده ‫باز هم مسابقه آشپزی بذارین؟

‫آشغال عوضی.

‫بهت چی گفته بودم فرانک؟

‫دیر شده بود، ‫من هم...

‫هر کی بچه داره، ‫باید پنجره‌هاش رو میخکوب کنه.

‫باید پنجره‌های خونه‌اش رو میخکوب کنه فرانک!

‫- نه. نه. ‫- درست می‌گم یا نه؟

‫نه. طاقت ندارم. نکش.

‫داشته باش. می‌خوای مست کنی؟ ‫می‌خوای مست کنی، ها؟

‫نه.

‫نه! نه! آخ!

‫مرد جماعت باید از خانواده‌اش ‫محافظت کنه فرانک!

‫مرد جماعت باید از خانواده‌اش محافظت کنه!

‫- روم سیاهه. ‫- ببین چیکار کردی.

‫روم سیاهه. نه!

‫- این‌قدر گریه نکن. ‫- وای! نه!

‫ببین چه گهی خوردی فرانک!

‫چشمت رو باز کن و ببین!

‫ببین چیکار کردی! ‫ببینشون!

‫ببینشون! ببینش!

‫- نه! نه! ‫- ببینش!

‫نه!

‫- نه؟ طاقت نداری، ها؟ ‫- طاقت ندارم.

‫طاقت نداری؟ ‫طاقت نداری؟ ها؟

‫ببینش پدرسوخته!

‫ببینش!

‫طا... طا... طاقت ندارم!

‫زندانیش کن. ‫شنیدی چی گفتم؟

‫زندانیش کن.

‫نمی...

‫در اختیار خودتونن پدر.

‫می‌دونی امروز صبح ‫یاد چی افتاده بودم؟

‫- هوم؟ ‫- یاد اولین باری...

‫که با ماشین رفته بودیم ‫دیدن پدر و مادرت.

‫این‌طور که یادمه،

‫سوار ولوو مدل هشتاد و سه‌ام بودیم...

‫که ترمزش در نقش بود...

‫و در سمت راستش باز نمی‌شد.

‫خدایا. ‫اون ماشین واقعا مرگبار بود.

‫نه بابا، ماشینه یه پا قهرمان بود.

‫خیلی می‌ترسیدم که والدینم ازت متنفر بشن.

‫ولی متنفر نشدن دیگه.

‫نه.

‫گاهی اوقات یاد ‫دورانی می‌افتم...

‫که شرایط این شکلی نبود.

‫یاد قدیم‌ها می‌افتم.

‫از این حرف‌ها نزن.

‫چه حرفی نزنم؟

‫ای بابا.

‫چرا وسط جاده درخت افتاده؟

‫حتما طوفان شده بوده ‫و از کجا کنده شده دیگه.

‫یعنی طوفانه فقط با یه درخت کار داشته؟

‫خب، حدودا یک و نیم کیلومتر پیش ‫یه خروجی بود.

‫گمون کنم مجبوریم دور بزنیم.

‫شاید بتونیم با کاروانمون هلش بدیم.

‫گمون نکنم جواب بده رفیق.

‫بابا، بلندم کن.

‫بیا ببینم.

‫دارن چیکار می‌کنن؟

‫می‌شه خواهشا بریم؟

‫آره. بیا ببینم.

‫جیم!

‫- باشه. ‫- بیا رفیق.

‫توافق کرده بودیم دیگه کلانتر.

‫نباید بیاین اینجا.

‫اومدم پسرم رو ببینم دانا.

‫خواهش می‌کنم.

‫پس بفرمایین تو.

‫چیه؟

‫عین شعر می‌مونی‌ها. ‫می‌دونستی؟

‫همه‌چی با حضورت زیبا می‌شه.

‫حتی اینجا هم زیبا می‌شه.

‫سلام کلانتر استیونز.

‫سلام فاطمه.

‫بیشتر بهمون سر بزنین.

‫باشه. باشه.

‫یه دقیقه تنهاتون می‌ذارم.

‫اصلا عوض نمی‌شه، مگه نه؟

‫واسه چی اومدی اینجا؟

‫آها. خب، اِم...

‫دیشب دو نفر رو از دست دادیم.

‫عه، واقعا؟

‫خب، دقیقا چی شد ‫که از دستشون دادیم؟

‫لارن پرت و دختر کوچولوش، ‫مگان رو از دست دادیم.

‫- لارن همسر... ‫- آره، خودم لارن رو می‌شناسم.

‫اگه تو مراسم ختمش شرکت کنی ‫و تو عزاش سهیم بشی،

‫قشنگ می‌شه.

‫ببین. یه کم سرم شلوغه، ‫اینه که اگه کار دیگه‌ای نداری...

‫کار دیگه‌ای ندارم.

‫کار دیگه‌ای ندارم.

‫با خودم گفتم...

‫خودم می‌رم بیرون.

‫- خداحافظ فاطمه. ‫- خداحافظ.

‫می‌شه برگردیم یه جایی ‫که اثری از تمدن بشر داشته باشه؟

‫خب، شاید تابلوی بزرگراه رو ندیده باشیم؟

‫تابلویی نبود.

‫بابا؟ بابا، چرا اون کلاغ‌ها ‫داشتن اون شکلی پرواز می‌کردن؟

‫نمی‌دونم رفیق.

‫گاهی اوقات کلاغ‌ها ‫کارهای بامزه‌ای می‌کنن دیگه.

‫قار قار! قار قار!

‫مطمئنی داریم درست می‌ریم؟

‫آخه... بزرگراه دیگه از دیدم خارج شده.

‫گوشیت آنتن داره؟

‫- نه. ‫- چه بدونم.

‫بالاخره باید به بزرگراه...

‫اینجا دیگه...

‫چرا لاستیک کل ماشین‌ها پنچره؟

‫و بدین ترتیب لارن و مگان پرت رو ‫به خاک می‌سپاریم.

‫باشد که زندگی پس از مرگشان ‫خوش‌آیندتر بوده...

‫و معماهای سکونتشان در این شهر ‫حل شده باشد.

‫چرا که قطعا در بهشت...

‫به آرامش رسیده ‫و آسوده خاطریم...

‫واسه چی نگاهمون می‌کنن؟

‫خاک عالم.

‫اِم، و آسوده خاطریم...

‫و آسوده خاطریم...

‫که لارن و مگان به آرامش رسیده‌اند.

‫- ببین. در ماشین رو قفل کن. ‫- جیم، جیم، جیم.

‫- مراسم ختمه‌ها! ‫- بابا.

‫- چیزیم نمی‌شه. ‫- بابا.

‫همگی از خاکیم و به خاک بازمی‌گردیم.

‫خیلی‌خب. ببینین...

‫همگی یادتونه خودتون چه حسی داشتین دیگه؟

‫برین و بذارین به حال خودشون باشن.

‫من و کِنی ردیفش می‌کنیم. خب؟

‫آمین.

‫آمین.

‫باشد که زیر سایه خداوند باشند.

‫ببخشید. می‌شه بگین از کدوم طرف، اِم...

‫سلام. می‌شه بگین از کدوم طرف، اِم...

‫چه جماعت خوشحال و خندانی.

‫جریان چیه؟

‫چیزی نیست.

‫کمکی از دستم برمیاد؟

‫عه، آره.

‫شرمنده که وسط مراسمتون مزاحم شدیم.

‫نه بابا. مشکلی نیست.

‫آخرش بود.

‫خب، وارد یکی از خروجی‌‌های ‫بزرگراه شده بودیم،

‫ولی، اِم، اینجا آتنش خیلی...

‫خانواده‌ات همراهتن؟

‫آره.

‫می‌خواستم ببینم می‌شه بگین...

‫بزرگراه از کدوم طرفه؟

‫آره. کافیه، اِم...

‫کافیه همین جاده رو ‫بگیری بری سمت تپه،

‫همین مسیرتون رو ادامه بدین و... اِم...

‫خودتون می‌بینین دیگه.

‫باز هم عذر می‌خوام.

‫مشکلی نیست.

‫در رو باز کن.

‫برو.

‫چی گفت؟

‫گفت همین جاده رو بریم ‫و بزرگراه رو می‌بینیم.

‫نگفت تا بزرگراه چقدر مونده؟

‫«همین جاده رو بریم».

‫عه!

‫می‌دونی اسم اون کار ‫کلاغ‌ها که داشتن...

‫با همدیگه قار قار می‌کردن چیه؟

‫به اصطلاح به این کارشون می‌گن قتل.

‫چی؟ نه‌خیر، نمی‌گن.

‫چرا، می‌گن. ‫به این کارشون می‌گن قتل کلاغ‌ها.

‫آخه وقتی اون شکلی جمع می‌شن،

‫یعنی دارن دنبال یه قربانی می‌گردن.

‫اگه هم کسی شاهد اون کارشون باشه،

‫یعنی می‌خوان همون طرف رو ‫به قتل برسونن.

‫خفه شو. ‫داری از خودت درمیاری.

‫نه‌خیر. ‫هر کی رو که ببینن،

‫دیگه از شکارش دست برنمی‌دارن.

‫یه شب که خواب بودی،

‫میان تو اتاقت، ‫می‌رن زیر پتوت...

‫و صورتت و چشمت...

‫- بس کن! ‫- و گوشت رو...

‫- بس کن! ‫- ... نوک می‌زنن.

‫بس کن! ‫مامان، بهش بگو بس کنه!

‫امان از دستت جولی! ‫بس کن دیگه!

‫چه‌قدر لوسی.

‫عزیز دلم، می‌دونی چیه؟

‫به نظر من که اصلا کلاغ نبودن.

‫به نظر من...

‫به نظر من که غراب بودن،

‫حالا می‌دونی به یه دسته غراب چی می‌گن؟

‫می‌گن نامهربونی.

‫می‌گن نامهربونی غراب‌ها.

‫اون‌قدرها هم بد نیست، مگه نه؟

‫نه.

‫وایستا ببینم، وایستا ببینم. ‫جایی دور زدیم؟

‫نه. من که همین‌جوری...

‫عه، امکان نداره همون‌جا باشه.

‫داره خیلی ترسناک می‌شه‌ها.

‫ببخشید.

‫می‌خوایم برگردیم تو بزرگراه. می‌شه...

‫شوخیش گرفته؟

‫بیا بریم بابا. احتمالا... ‫احتمالا پیچه رو ندیدیم.

‫پیدات کردم.

‫دارم برمی‌گردم انبارمون.

‫هنوز دارن دور می‌زنن، ها؟

‫بدترین بخش ماجرا همین اولشه.

‫آدم هنوز انتظار داره جاده...

‫منتهی به خونه‌اش رو پیدا کنه.

‫این بخشش خیلی بی‌رحمانه است.

‫ببینم، خوبی؟

‫خوبم بابا.

‫برادر خوبی هستی.

‫دیگه برو. حیواناتمون که بلد نیستن ‫خودشون غذا بخورن.

‫ولی اگه بلد بودن ‫خیلی باحال می‌شد، مگه نه؟

‫یه کم دیگه برمی‌گردم.

‫شاید... شاید از این... اِم...

‫چی... ‫چی می‌گفتن؟

‫شاید از این جاده‌های پر پیچ و خمه.

‫می‌دونی چه‌جور جاده‌ای رو می‌گم؟

‫اون مواقعی رو می‌گم ‫که دو جاده یکی می‌شن،

‫ولی آدم باید کلا دور بزنه...

‫که برگرده تو جاده اصلی.

‫اگه دو تا جاده یکی شده بود، ‫می‌فهمیدم دیگه.

‫خب، معلومه که نفهمیدی دیگه جیم،

‫آخه داریم دور خودمون می‌چرخیم.

‫آروم برو دیگه.

‫دارم آروم می‌رم.

‫باید آروم بری!

‫جیم، باز هم ردش می‌کنیم‌ها.

‫چی رو رد کنیم تابیتا؟

‫چیه؟ جاده پر پیچ و خم رو می‌گی؟ ‫کجاست؟

‫نشونم بده دیگه.

‫من... من که دارم سی کیلومتر ‫بر ساعت می‌رم، خب؟

‫از این آروم‌تر که نمی‌شه...

‫امان از دست این جاده.

‫نه، نه، نه، نه. ‫امکان نداره.

‫این دفعه که دور خودمون نچرخیده بودیم.

‫تو این طرفی رفته بودی.

‫چطوری برگشتیم اینجا؟

‫نه. نه. امکان... نه.

‫به نظرت آماده‌ان؟

‫برو. ‫نوار میخ‌دار رو بیار.

‫چطور ممکنه؟

‫نمی‌شه که یه جاده ‫یه بار دور خودش بچرخه،

‫ولی دفعه بعدی...

‫هنوز هم تو همون جاده‌ایم‌ها!

‫وای خدایا، جیم.

‫بهتره از این‌ها بپرسیم. ‫شاید بلد باشن.

‫وای!

‫وای خدایا!

‫نه.

‫نه، نه، نه، نه!

‫نه، نه، نه!

‫تابی؟ دستت رو بده عزیزم.

‫تابی؟ تابی.

‫جفتتون از اون پشت یه چیزی بگین.

‫جولی؟ جولی، باید نگاهم کنی.

‫حالت خوبه؟

‫آره، اِم، اِم، آره، ‫گمون... گمون کنم خوبم.

‫فقط کمرم ضربه خورده.

‫ایتان؟ ‫صدام رو می‌شنوی؟

‫ایتان؟ ایتان!

‫گیر کردم.

‫تابیتا، عزیز دلم، دستت رو بده من.

‫- دستت رو بده عزیز دلم. ‫- مامان چش شده؟

‫حالش... حالش خوبه؟

‫خوب می‌شه.

‫هیچیمون نمی‌شه.

‫از اینجا نجاتمون می‌دم.

‫صرفا کافیه...

‫تکون نخوریم.

‫حواست باشه که قشنگ روش رو بپوشونی.

‫همین کم مونده که یه کاروان ‫با سرعت تو شهرمون بچرخه.

‫پلاکشون مال آریزونا بود.

‫تا حالا آریزونا رفتی؟

‫آهای!

‫- آهای، کمک لازم داریم! ‫- چی شد...

‫- همون راننده کاروانه نیست؟ ‫- نه.

‫تصادف کردیم.

‫- چی؟ ‫- اوضاع... اوضاع خیلی وخیمه.

‫عه، خیلی‌خب. ‫چقدر جلوتره؟

‫- اِم... ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.

‫دو ساعت بیشتر تا شب نمونده.

‫ببین. ببرش درمانگاه. ‫پات رو بپا! بپا!

‫هرچقدر تونستیم تجهیزات جمع کنین ‫و با کاتری و کریستی...

‫بیاین ته جاده پیش من، خب؟

‫بجنب دیگه کِنی! ‫عجله کن!

‫خیلی‌خب!

‫تابی، تابی، ‫دستت رو بده.

‫دستت رو بده عزیز دلم.

‫عزیزم، به هوش بیا.

‫تابی.

‫دستت رو بده عزیزم.

‫- بابا؟ ‫- چیه؟ چی شده؟

‫بابا، گمون کنم خون‌ریزی کرده.

‫- کجاش خون‌ریزی کرده؟ ‫- یه چیزی رفته تو پاش!

‫- چی رفته تو پاش؟ ‫- نمی‌دونم! معلوم نیست!

‫- چی شده؟ ‫- تصادف کردن.

‫ببین، ببین، ببین، ‫اسمت چیه؟

‫- توبی هستم. ‫- سلام توبی، من کریستی‌ام، خب؟

‫- یه کم معاینه‌ات می‌کنم. ‫- آخ.

‫خیلی‌خب. رو زخمت فشار بیار، خب؟

‫جینا!

‫زخمت رو ضدعفونی می‌کنیم، خب؟ ‫خیلی‌خب.

‫جینا، کمک لازم دارم!

‫سلام. سلام. می‌شه ‫تو اون یکی اتاق ضدعفونیش کنی...

‫و اگه لازم شد، بهش سرم بزنی؟

‫- خیلی‌خب، ردیفه. ‫- بفرما.

‫خوب می‌شی، خب؟

‫- کاروانه تصادف کرده؟ ‫- به یه ماشین دیگه زده.

‫آره.

‫سلام! حالت خوبه؟

‫چیزیت نشده؟

‫چی شده؟

‫تصادف کردی.

‫- خوبی؟ ‫- چه خوش‌قیافه‌ای.

‫دارم... عه، عه، عه، عه.

‫ببین من رو. ‫ببین... ببین... ببین من رو.

‫- ببینم، چی زدی؟ ‫- منظورت چیه؟

‫- من که ساز نمی‌زنم. ‫- چی... خیلی‌خب، خیلی‌خب.

‫اِم، وایستا. وایستا. ‫وایستا. تکون نخور.

‫کس دیگه‌ای تو ماشین نیست؟

‫- اِم... ‫- ها؟

‫- نه، کس دیگه‌ای نیست. ‫- خیلی‌خب.

‫ببین، ازت می‌خوام همین‌جا بمونی، خب؟

‫همین‌جا بمون.

‫همین‌جا می‌مونم پسر.

‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.

‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.

‫وای.

‫سلام! حال همگی خوبه؟

‫آهای؟

‫نه! کمک لازم داریم!

‫سلام. سلام. وای.

‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. چیزیتون نمی‌شه. ‫چیزیتون نمی‌شه.

‫چند نفر دارن میان کمکمون، خب؟

‫پسرم خون‌ریزی کرده. ‫داره... اِم...

‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫- من هم نمی‌تونم...

‫خیلی‌خب. ببین!

‫عه، عه، عه! ‫ببین چی می‌گم. ببین.

‫ببین، ازت می‌خوام خونسرد باشی، خب؟

‫- خیلی‌خب. ‫- خب؟ می‌فهمم.

‫می‌فهمم. می‌فهمم. ‫راستی، اسمت چیه؟

‫جیم هستم.

‫جیم هستی. خیلی‌خب. ‫سلام جیم،

‫من بوید هستم.

‫- بوید؟ ‫- بوید هستم. آره.

‫خب، ببین جیم. ‫می‌خوام بیام اون بالا...

‫و ببینم می‌تونم دره رو باز کنم یا نه...

‫که بیارمتون بیرون. ‫مشکلی نداری؟

‫- مشکلی ندارم. ‫- ردیفه؟

‫- مشکلی ندارین دیگه، نه؟ ‫- نه.

‫- خوبه. خوبه. ‫- خوبه.

‫- خیلی‌خب، حالش خوبه. ‫- وای، خدا رو شکر.

‫آره. خیلی‌خب. ‫باید ببریمتون بیرون.

‫- گوشه کاروان، اِم... ‫- یه لحظه. آها.

‫یه سری ابزار هست...

‫- خیلی‌خب. ببین. ببین. ‫- شاید هم اون طرف باشه.

‫اسمش... اسمش چیه؟

‫اِم، اسمش جولیه. اِم...

‫سلام جولی. ‫جولی، خوبی؟

‫چیزیت نیست. ‫من بوید هستم، خب؟

‫خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب. جولی؟

‫جولی. مشکلی نیست. ‫سعی می‌کنیم ببریمتون بیرون.

‫- اشکالی نداره؟ ‫- نه. باید ایتان رو ببرین...

‫آره. آره. اون رو هم می‌بریم. ‫اون رو هم می‌بریم.

‫- همه رو می‌بریم. ‫- دوستت دارم عزیز دلم.

‫- خیلی‌خب، بیا. آفرین. ‫- آخ!

‫آفرین دختر. خوب بلند شدی.

‫سلام الیس!

‫حومه شهر تصادف شده!

‫- بد نمی‌شه کمکمون کنی! ‫- چی؟

‫خانواده‌ای که با کاروان اومده بودن ‫با یه ماشین دیگه تصادف کردن.

‫بابات همین الان اونجاست!

‫وایستا. وایستا ببینم. با یه ماشین دیگه؟ ‫منظورت چیه؟

‫می‌شه بپری بالا؟

‫زیاد فرصت نداریم!

‫الیس، به زودی تاریک می‌شه.

‫پدرته‌ها.

‫استراحت کن. ‫من زود برمی‌گردم.

‫اوهوم.

‫ازش خوشم نمیاد.

‫چرا خوشتون نمیاد؟

‫ببین چه گندی بالا آورده.

‫خب، تقصیر خودش که نیست.

‫ازش خوشم نمیاد.

‫بیاین بریم طبقه پایین.

‫سلام.

‫- خوبی؟ ‫- حرف ندارم.

‫اسمت چیه؟

‫جید هستم.

‫سلام جید. ‫دردی نداری؟

‫- اسم خودت چیه؟ ‫- کریستی هستم.

‫خیلی‌خب. ‫از پسش برمیایم. از پسش برمیایم.

‫از پسش برمیای. از پسش برمیای.

‫- از پسش برمیای. از پسش برمیای. ‫- آخ!

‫بیا. بیا. بیا.

‫آفرین.

‫خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب. ببین.

‫من برمی‌گردم که بقیه رو بیارم، خب؟

‫تو همین‌جا بمون. ‫سعی... سعی کن آروم باشی.

‫آروم باش. خب؟

‫کلانتر!

‫کلانتر، اون پایین هستین؟

‫آره!

‫دیدی؟

‫ببین، سواره‌نظاممون از راه رسید.

‫چیزیتون نمی‌شه. خیلی‌خب.

‫ای خدا، چقدر خوشگلی.

‫می‌تونی انگشت‌هام رو فشار بدی؟

‫فشار بده. فشار بده. ‫محکم‌تر فشار بده.

‫خیلی خوبه. ‫می‌تونی انگشت‌های پات رو تکون بدی؟

‫- اِم... ‫- پاهات رو بلند کن.

‫- پاهام رو بلند کردم. ‫- خوبه. خوبه. خیلی‌خب.

‫می‌شه بطری آب رو ‫از تو ماشین بیاری؟ مرسی.

‫پلاک این‌ها مال نیویورکه.

‫سارا... سارا و ناتان ‫اصالتا نیویورکی نبودن؟

‫اِم، گمون کنم بوستونی بودن.

‫بوستونی بودن. ‫درسته. خیلی‌خب.

‫چیزی مصرف کردی؟

‫چی؟

‫- حالت تهوع نداری؟ ‫- نه، نه. توبی کجاست؟

‫- درمانگاهه. ‫- خیلی‌خب.

‫- حالش خوبه. ‫- خیلی‌خب.

‫کریستی!

‫بهتره بری پایین. ‫ظاهرا اوضاع وخیمه.

‫خیلی‌خب. اِم، بیا. ‫حواست باشه بلایی سر خودش نیاره...

‫و آب زیاد بخوره، خب؟

‫باشه. ببین، درست می‌شه. ‫آب بخور.

‫وای خدایا. ‫چقدر خوشگلی.

‫مواظب باش.

‫حالت چطوره؟

‫اِم...

‫دکتر کجاست؟

‫مجبور شد بره.

‫ولی مشکلی نیست.

‫دیگه در امانی.

‫همه‌چی درست می‌شه.

‫فقط استراحت کن.

‫خیلی‌خب. ‫حواست باشه به زمین نکشه.

‫- نمی‌کشه! ‫- بیا رفیق.

‫مامان؟

‫مامان! مامان!

‫خیلی‌خب. عه، آروم، آروم! ‫خیلی‌خب. آروم باشین.

‫- سلام! ‫- سلام.

‫آروم باشین.

‫حالت... ‫حالت خوبه؟

‫- آره. خوبم. ‫- خوبی؟

‫- خوبم. ‫- خیلی‌خب. اِم...

‫آره. آره.

‫بابا... بابا کجاست؟

‫- ایتان کجاست؟ ‫- هنوز تو کاروانن.

‫- چیزی نیست. ‫- تو... وای خدایا.

‫- عه، عه، عه، عه، عه.... ‫- مامان!

‫- بلندش کن. بلندش کن. ‫- خیلی‌خب.

‫- چیزی نیست. چیزی نیست... ‫- ببین!

‫- باید بنشونیمش. ‫- مامان، بشین.

‫هنوز... ‫هنوز تو کاروانن!

‫ببین، برو بهشون بگو به هوش اومده!

‫آها! ‫باشه، باشه، باشه!

‫نه، ولی هنوز... ‫هنوز تو کاروانن. برین...

‫- چیزی نیست. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.

‫- حالت خوبه عزیز دلم؟ ‫- آره، خوبم مامان.

‫- خوبی. ‫- خوبم مامان.

‫خیلی‌خب. خبر خوش از این قراره ‫که حالش وخیم نیست.

‫- آها. ‫- سیستم تنفسیش بسته نشده، نبضش...

‫ضعیف نشده، سرخرگش هم ‫آسیب فاحشی ندیده.

‫- خبر بد از چه قراره؟ ‫- خب، پایه میز...

‫رفته تو رانش. ‫نمی‌شه همین‌جوری...

‫درست و حسابی درمان کردنش ‫چقدر وقت می‌بره؟

‫- نمی‌دونم. حداقل یه ساعت طول می‌کشه. ‫- مامانه به هوش اومده.

‫ضمنا، چهل دقیقه دیگه شب می‌شه، ‫اینه که...

‫- می‌تونی تو کاروانشون درمانش کنی؟ ‫- چی؟

‫می‌تونی تو بچه‌شون رو ‫تو کاروانشون بخیه بزنی؟

‫خب، نمی‌دونم...

‫اصلا جواب می‌ده؟

‫نمی‌دونم.

‫جواب می‌ده.

‫- کریستی. ‫- جواب می‌ده.

‫چیزی نیست پسرم.

‫چیزی نیست.

‫سلام. اسمت جیمه، درسته؟

‫- آره. ‫- سلام. خیلی‌خب.

‫حتما باید خوابیده بمونه، خب؟

‫احتمال جراحت نخاع یا گردنش صفر نیست.

‫خب؟ خوبه. خوبه.

‫- نگهش دار. ‫- اینجاش رو نگه دارم؟

‫آره. گردنش رو همین شکلی نگه دار. خوبه.

‫آروم نگهش دار. خوبه. ‫آروم و ظریف نگهش دار. خوبه.

‫خیلی‌خب. حرف نداره.

‫خیلی‌خب. ‫همسرت به هوش اومده.

‫بهتره بری باهاش صحبت کنی.

‫خیلی‌خب.

‫بقیه‌اش رو می‌تونم ردیف کنم.

‫مطمئنی؟

‫آره.

‫- مواظب باش. ‫- مرسی.

‫خیلی‌خب.

‫صرفا می‌خوام بچه‌ام رو ببینم.

‫- درک می‌کنم. ‫- سلام تابی.

‫- اِم... ‫- آها. سلام.

‫سلام جیم.

‫سلام. جیم، پسرمون... ‫پسرمون... کجاست؟

‫حالش خوبه، اِم، ‫ولی... اِم، گیر کرده.

‫ولی یه دکتر تو کاروانه ‫و کمکش می‌کنه دربیاد.

‫آره.

‫یه...

‫ایشون می‌گه باید بریم.

‫- چی؟ ‫- ببین.

‫زیاد فرصت نداریم ‫که راجع بهش صحبت کنیم.

‫ما هیچ‌جا نمی‌ریم.

‫خواهش می‌کنم ببین چی می‌گم.

‫هوا که تاریک بشه، ‫این جنگل جای امنی نیست.

‫ببین، اگه خودت می‌خوای بمونی، ‫اشکالی نداره،

‫ولی شما که نمی‌تونین درست وایستین، ‫دخترتون هم...

‫- باید برگرده شهر. ‫- چیزی نیست.

‫- چیزی نیست. ‫- ببین. ببین.

‫چیه؟

‫من نمی‌خوام باز هم ‫بچه به خاک بسپارم.

‫خب؟ اذیت نکن دیگه.

‫اینجا کجاست؟

‫همه خوبن؟

‫گمون نکنم.

‫وای خدا.

‫نباید... نباید... نباید چیزی...

‫هیس.

‫خاک بر سرم. واسه چی...

‫هیس.

‫تقصیر تو نیست.

‫منظورت چیه؟

‫اگه بی‌شعوری که دست‌بندش رو ‫به ماشین زدم اذیتت کرد،

‫ولش کن. ‫فهمیدی؟

‫ممنون که اومدی.

‫ببین. خودت هم که می‌دونی ‫این کارت با خودکشی فرقی نداره.

‫فقط حواست به خانواده‌اش باشه.

‫ببین. من می‌مونم.

‫بچه‌ام تو کاروانه.

‫چطوری می‌خوام همین‌جوری...

‫جیم، بیا... ‫بیا بریم اونجا دیگه.

‫توماس رو برمی‌دایم ‫و از اینجا می‌ریم دیگه.

‫- جیم، خواهش می‌کنم. ‫- تابی.

‫ایتانه‌ها.

‫ایتان تو کاروان گیر کرده.

‫چیزی نیست. چیزی نیست.

‫چیزی نیست.

‫خودم می‌دونم. ببخشید.

‫آخه سرم...

‫خیلی درد می‌کنه.

‫حواس دکتره باید به ایتان باشه.

‫- اگه نگران تو باشه، ‫- آره.

‫نمی‌تونه کارش رو انجام بده.

‫نه، نه، نه، نه. ‫باید... باید بمونه... آره.

‫جیم، من... من به این جماعت اعتماد ندارم.

‫یه جای کار بدجوری می‌لنگه. ‫اصلا...

‫«جنگل جای امنی نیست» یعنی چی؟

‫منظورش چیه؟ یعنی چی ‫که جنگل جای امنی نیست؟

‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام. ‫خودم می‌دونم خیلی، اِم...

‫ولی باید بریم.

‫باید همین الان بریم.

‫- جیم، نمی‌تونم برم. ‫- باید سریع بریم.

‫باید بریم. بیاین دیگه. ‫بیاین بریم.

‫خیلی‌خب.

‫خب، باید پایه میز رو ‫از میز جدا کنیم،

‫ولی قراره هوا تاریک بشه، ‫اینه که فانوسی،

‫لامپی، چیزی ندارین؟

‫چرا. اِم، لامپ...

‫- لامپ دارم. ‫- چه عالی.

‫اِم، فانوس دارم.

‫خیلی خوبه.

‫- دراومد. ‫- خیلی‌خب.

‫- اوضاع چطوره؟ ‫- اِم، خوبه.

‫اِم، یه کم دیگه می‌تونیم بریم.

‫- باشه. ‫- خیلی‌خب جیم.

‫باید بیای این طرف که سر...

‫- و گردنش رو نگه داری، خب؟ ‫- خیلی‌خب.

‫راستی، جیم؟ ‫می‌شه اون پتو رو بهم بدی؟

‫همون پتوئه... که کنار پای چپته رو می‌گم. ‫همون رو می‌گم.

‫- آره. ‫- مرسی.

‫چیکار می‌کنی؟

‫دارم، اِم...

‫تمام تلاشم رو می‌کنم ‫که امنیت کاروان رو تأمین کنم.

‫خاک عالم! خاک عالم! ‫خاک عالم، خاک عالم، خاک عالم.

‫نوار میخ‌داره رو همین‌جا ول کرده بودین!

‫چیزی نیست. چیزی نیست. می‌تونیم خودمون رو ‫به خونه اجتماعات برسونیم.

‫البته اگه راهمون بدن.

‫راهمون می‌دن! ‫خب؟ بیاین.

‫- بریم. ‫- ببینین، ببینین، ببینین.

‫باید حتما در اسرع وقت ‫بریم تو یه خونه،

‫یعنی باید... یعنی باید ‫با تمام قوا بدوین.

‫هر چی هم که دیدین، ‫هر چی هم که شنیدین،

‫واینستین. فهمیدین چی گفتم؟ ‫هر چی هم که شد واینستین.

‫- بریم، بریم، بریم. ‫- بیاین!

‫منظورت چیه که ‫«امنیت کاروان رو تأمین کنی»؟

‫چی؟

‫امنیتش رو مقابل چی تأمین کنی؟

‫جیم... باید یه سری مسائل رو ‫در راستای...

‫وقایع پیش‌رو درک کنی.

‫بابا؟

‫عه. سلام عزیز دلم.

‫درد دارم.

‫- می‌دونم. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. به هوش اومد.

‫ولی خوبت می‌کنیم.

‫همه‌چی درست می‌شه.

‫خاک بر سرم. ‫گردنش رو نگه دار. خیلی خوبه.

‫- ایتان. ایتان. ایتان. ‫- خوبه، خوبه...

‫باید سیستم تنفسیش رو ‫در همین حالت نگه داریم. خوبه. ایول.

‫وای، اذیتم نکن دیگه.

‫با ساعدت نگهش دار.

‫- کریستی؟ ‫- مشکلی نیست.

‫تو پنجره‌ها رو بپوشون.

‫جیم، باید دقیقا زیر گردنش رو نگه داری، خب؟

‫زیر سرش رو با ساعدت نگه دار، ‫همین شکلی خوبه.

‫- ایتان، ایتان، ایتان. ‫- ایول. کارت حرف نداره.

‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.

‫وای، اذیتم نکن دیگه.

‫دارن میان.

«کیارش نعمت گرگانی»

ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez