Original subtitles

ชื่อ

อันเหว่ยฉี

ผลตรวจตัวอย่างเลือดของคุณออกมาแล้ว

ผลสรุปคืออะไรคุณรู้ดี

ใช่ไหม

เฉิงปิง

หวังต้าหย่งบอกว่าแค่คุยกับนาย

ทางกรมอนุมัติแล้ว

คุณอาจจะเป็นหนามในใจเขาก็ได้

เฉิงปิง

นายอยากคุยอะไรกับฉัน

เอ้อร์หย่งตายยังไง

แรงภายนอกทำให้เลือดออกในสมอง

คุณทำเหรอ

ถือว่าใช่นะ

ยังไงหมัดสุดท้ายฉันก็เป็นคนต่อย

จากนั้นเขาก็ตาย

ตำรวจฆ่าคนรู้สึกยังไง

ฉันไม่อยากฆ่าคน

ในจุดนี้ผมกับคุณไม่เหมือนกัน

ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน

ฉันก็ไม่ได้คิดจะฆ่าคน

พวกเขาขวางทางข้า

ถ้านายเดินไปทางที่ถูกต้อง

ไม่มีใครขวางเจ้าหรอก

ฉันเดินไปทางที่ถูกต้องแล้ว

ก็ถูกนายบังไว้ไม่ใช่เหรอ

คนที่ขวางทางนายไม่ใช่ฉัน

แต่เป็นความชั่วที่คุณทำก่อนหน้านี้

ตำรวจฆ่าคนไม่ถือว่าทำชั่วนะ

ฉันได้ชดใช้

เพื่อความผิดของฉันแล้ว

ตอนนี้ถึงตาคุณแล้ว

ดูข่าวแล้ว

คุณถูกตัดสินไปสิบเอ็ดปี

จำคุกจริงเก้าปีครึ่ง

ฉันก็เคยอยู่ข้างใน

ฉันรู้ว่าคนที่มีฐานะอย่างนาย

เข้าไปจะได้รับความทรมานน้อยลง

นายอยากคุยอะไรกับฉันกันแน่

ไม่รู้

ก็แค่อยากหาคนมาคุย

ได้ไหม

ทำไมถึงเลือกฉัน

ยังไงเราสองคนก็ต้องเจอกันอย่างจริงจังหน่อยสิ

นายตามหาฉันมาตั้งหลายปี

ต้องมีคำถามมากมายอยากถามฉันแน่ ๆ

ถามมาเถอะ

ฉันไม่มีคำถามอะไรจะถาม

ก็แค่มีเรื่องหนึ่ง

จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่เข้าใจ

ตอนนั้นที่คุณก่อคดี

พวกเราได้ป้องกันทั่วเมืองแล้ว

คุณหนีออกจากหนิงโจวได้ยังไง

ตอนนั้นพวกคุณปิดแน่นหนามากจริง ๆ

ฉันคิดว่าฉันหนีออกไปไม่ได้แล้ว

ฉันเหมือนหนู

อยู่ในท่อระบายน้ำมาหกวัน

มีหมอดูบอกว่า

ฉันมีชีวิตไม่ถึง 32 ปี

ฉันไม่เคยเชื่อในโชคชะตา

แต่วันนั้นเป็นวันเกิดของฉันพอดี

ฉันก็คิดว่า

ถ้าตายไปจริง ๆ

ข้าก็ยอมรับ

สุดท้ายฉันไม่ตาย

ในเมื่อสวรรค์ยังปล่อยข้าไปได้

ต่อไปใครก็อย่าคิดจะห้ามฉันอีก

เจ้าเชื่อในโชคชะตาหรือไม่

ไม่เชื่อ

เหมือนกับฉันเมื่อก่อน

ในสายตาของหมอดู

ก็คือชะตาชีวิตของเคราะห์ร้าย

ไม่ออกไพ่ตามหลักเหตุผล

เรื่องที่ทำคนอื่นก็ไม่เข้าใจ

ก็เหมือนกับที่นายตามหาฉันมาหลายปี

ฉันไม่เข้าใจโชคชะตาอะไร

แต่ข้ากับเจ้าไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน

ฉันเป็นตำรวจ

นายเป็นโจร

คุณไม่ใช่ตำรวจแล้ว

ชุดตำรวจไม่ได้ใส่อยู่บนตัว

แต่ใส่อยู่ในใจ

ต่อให้ใส่ชุดตำรวจทั้งวัน

ชาตินี้ก็ถอดไม่ออก

คุณออกมาปีไหน

ปี 2007

ปี 2007

แปด เก้า

สี่ปีแล้ว

จีบฉันมาสี่ปี

ไปมาไม่น้อยเลยใช่ไหม

ที่คุณเคยไป

ส่วนใหญ่ฉันก็ไปหมดแล้ว

ไปไหนกันหมด

อวิ๋นหนานที่ไปก่อน

ที่ข้าไปก่อนไม่ใช่อวิ๋นหนาน

ข้าอยู่เมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่งในกุ้ยโจว

มาเกือบครึ่งปี

ก็ไม่กล้าทำงาน

ตอนไม่มีเงินก็ลูบเข้าไปในบ้านเขา

แล้วเอาของไปขายแลกเงิน

พวกเขารู้ว่าของพวกนั้นมีที่มาที่ไปไม่ชัดเจน

กดราคาต่ำมาก

บางครั้งก็อยาก

ยิงพวกสารเลวพวกนั้นให้ตาย

ฉันมีปืนและมีความกล้า

ควรจะไปที่ที่เหมาะกับฉันมากกว่า

ตอนที่ผมติดคุก

พ่อค้ายาคนหนึ่งที่อยู่ห้องเดียวกันเคยบอกฉันว่าฉาปัง

บอกว่าถ้าที่นั่นโหดร้ายพอก็จะหาเงินได้

ฉันก็เคยอยู่ที่โรงแรมเล็ก ๆ นั่น

คิดไม่ถึงว่ากระจกในห้องน้ำ

จะถูกคุณทำแตก

ที่แท้นั่นต่างหาก

เป็นครั้งแรกที่อยู่ใกล้เจ้าที่สุด

สิบปีแล้ว

งั้นเถ้าแก่ไม่เปลี่ยนกระจกนั่นหน่อยเหรอ

ต้องขอบคุณเถ้าแก่ขี้เหนียวคนนั้น

ดูเหมือนว่าเราสองคนจะมีวาสนาต่อกันจริง ๆ

นี่ไม่ใช่พรหมลิขิต

อยากหาคุณให้เจอ

ก็ต้องเดินไปตามทางที่คุณเคยเดิน

นายก็ไปฉาปัง

หัวงูนั่น

พี่เฟิง พี่ยังจำได้ไหม

เขาเสนอราคาค่อนข้างมืด

รับเงินคุณไปเท่าไร

เขาไม่ได้รับเงินฉัน

คุณผางให้เขาส่งผมไป

ที่แท้คนแซ่ผางนั่นยังไม่ตาย

ขาเป๋ไปข้างหนึ่ง

เดิมทีข้าก็พุ่งเป้าไปที่หินหยาบหยก

ข้าไม่ได้อยากฆ่าเขา

เขาเป็นคนลงมือก่อน

คุณรู้ไหมว่าคุณผาง

มีความสามารถมากแค่ไหนในฉาปาง

รู้

ก็เพราะว่า

เขาคิดว่าที่ฉาปังไม่มีใครกล้าแตะต้องเขา

ฉันถึงมีโอกาส

เขาให้ฉันช่วยเขาเรื่องหนึ่ง

ขอแค่พาคุณมาอยู่ตรงหน้าเขา

ก็ให้เงินฉันพันล้านหยวน

สามล้านหยวน

ชีวิตของฉันไม่เคยมีค่าขนาดนี้มาก่อน

เฉิงปิง ฉันสงสัยมาก

จับฉันได้ตำรวจจะให้เงินนายเท่าไร

จำนวนเงินรางวัลในประกาศจับ

น่าจะสองแสนนะ

งั้นก็เป็นคุณผางที่ให้ความสำคัญกับผม

คุณควรจะมอบผมให้คุณผาง

ให้ตำรวจ คุณขาดทุนมากเลย

จับคุณเดิมทีก็ไม่ใช่เพื่อเงิน

ชีวิตคนเรา

ต่ำช้าเป็นความอัปยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ความยากจนคือความเศร้าที่ยิ่งใหญ่

ล้วนถูกคนหัวเราะเยาะได้

ผมไม่เข้าใจคุณ

ทุกเรื่องที่ฉันทำ

ก็เพื่อเงินทั้งนั้น

มีจุดหนึ่งที่ฉันนับถือคุณมาก

คุณชอบเงินขนาดนั้น

หินก้อนนั้น

เจ้าปิดมาตั้งหลายปีก็ไม่ยอมลงมือ

นั่นเป็นก้อนหินที่ข้าแลกด้วยชีวิต

เป็นเงินทุนในการเปลี่ยนชะตาชีวิตของข้า

ข้ารู้ว่าลูกน้องของท่านผาง

ตามหาผมไปทั่ว

ฉันต้องระวัง

ดังนั้นเจ้าจึงซ่อนตัว

ใช่

เหมือง สวนป่า เตาเผาถ่านหินเล็ก

ขอแค่เป็นที่ที่ไม่ต้องการบัตรประชาชน

ฉันก็เคยอยู่

ต่อให้เป็นแบบนี้

ยังอกสั่นขวัญแขวนทั้งวัน

แม้แต่รอยนิ้วมือก็ไม่กล้ากด

คิด ๆ ดูแล้วก็ตลกดี

หลายปีนั้น

ข้าเก็บหินแร่ไว้หลายล้านกว่าล้าน

แต่กลับทำงานที่ลำบากที่สุดเหนื่อยที่สุด

สู้หมาจรจัดยังไม่ได้เลย

นี่คือบุหรี่ที่คุณชอบสูบ

ตอนนั้นที่เกิดเหตุ

ในสถานที่เกิดเหตุมากมาย

ข้างบนมีดีเอ็นเอของคุณ

คิดไม่ถึงเลยว่า

จะจำคนที่ฉันสูบบุหรี่ยี่ห้ออะไรได้

จะเป็นคุณ

ไม่ใช่อยากจำ

แต่ลืมไม่ได้

เลิกแล้ว

เธอไม่ชอบดมกลิ่นควัน

เธอหมายถึงลู่ชุนฉิน

หรือว่าหลี่หงเสีย

นายก็รู้จักหลี่หงเสียด้วยเหรอ

ปี 2005

คุณนำหินดั้งเดิมไปที่เมืองเปิด

หาฉินเทียนเจอ

อยากขายให้เขาด้วยราคาแปดล้าน

แต่ฉินเทียนยอมจ่ายแค่สองล้าน

ฉินเทียนมีลูกน้องคนหนึ่งชื่อกู้เอ้อร์เฉียง

เขายอมให้นายสามล้าน

แต่คุณปฏิเสธไปแล้ว

คุณทายได้แม่นยำจริง ๆ

ไม่ใช่ว่าฉันไม่ตกลง

แต่หลังจากที่ฉันรับปากแล้ว

ฉินเทียนก็ถูกตำรวจจับไป

ฉันกลัวจะติดร่างแหไปด้วย

ข้าจำเป็นต้องออกจากเมืองเปิด

หยุดก่อน

จอดรถ

มีเรื่องอะไร

ถามว่าเธอไปไหน

ไปด้วยได้ก็ไปด้วยเถอะ

ขอบคุณนะพี่ใหญ่

ไม่เป็นไร

ทุกคนออกไปข้างนอกกันหมด

พวกเจ้าจะไปไหนกัน

พวกเราไปหัวโจว

บังเอิญจัง ฉันก็ไปหัวโจวเหมือนกัน

งั้นเหรอ

พรหมลิขิต

หลี่หงเสียบอกว่าพวกคุณสองคนมีวาสนาต่อกัน

จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่รู้

คุณหลอกใช้เธอ

ตอนแรกก็หลอกใช้

สุดท้ายข้างกายก็มีผู้หญิงที่เลี้ยงเด็ก

จะไม่ดึงดูดความสนใจของคนอื่น

ต่อมามาถึงร้านบำบัดขา

รู้สึกว่าเธอสองแม่ลูกน่าสงสารมาก

หลังจากนั้น

ก็อยากใช้ชีวิตกับพวกเขาดี ๆ จริง ๆ

จริงเหรอ

หรือว่าเรื่องที่เธอบอกว่าให้คุณย้ายบ้าน

จะดึงดูดคุณมากกว่า

หงเสียเป็นคนดีนะ

ก็แค่ดวงไม่ดี

นายไม่เชื่อโชคชะตาไม่ใช่เหรอ

เธอเชื่อ

พูดตามตรง

ตอนนั้นฉันอยากไปตงเป่ยมาก

ขอแค่ได้ลงทะเบียนที่นั่น

ข้าก็สามารถมีชีวิตอย่างเปิดเผยได้แล้ว

คิดไม่ถึงเลยว่า

ฉันแค่ไปอาบน้ำ

ก็เละเทะไปหมด

ไม่สนแล้วใช่ไหม

นายไม่สนใจเหรอ

ได้ นายไม่สนใจเหรอ

เราแจ้งความ

ใช่ เอามานี่น้องชาย

แจ้งตำรวจ ๆ

ปืนหายแล้ว

ฉันไม่รู้ว่าคนที่ขโมยปืนจะถูกจับไหม

ถูกจับเมื่อไหร่

เขาจะถือปืนกระบอกนั้นไปทำอะไรบ้าง

ฉันต้องไปเดี๋ยวนี้

ยิ่งไกลจากที่นี่ยิ่งดี

ตลอดทางข้าไม่กล้านั่งรถ

แค่คิดว่าจะรีบไปถึงอำเภอ

นั่งรถไฟไปไหนก็ได้

แต่ว่า

ระหว่างทางเจอรถตำรวจคันหนึ่ง

คืนนั้นหนาวมาก

ฟ้าก็มืดมาก

ฉันก็เข้าไปในเหล่าหลินอย่างมึนงง

ฟ้ามืดมากแล้ว

ฉันแยกทิศใต้ทิศเหนือไม่ออก

และมองไม่เห็นปลายทาง

ฉันก็เดินไปเรื่อย ๆ

เดินจนเดินไม่ไหวแล้วจริง ๆ

ตอนที่ตื่นขึ้นมา

ฉันก็พบว่าตัวเอง

นอนอยู่บนเตียงของห้องพยาบาล

คนนั้นแซ่เฉิน

เฉิน

เฉินเหล่าเหี่ยว

คุณคืออันเหว่ยฉีที่รู้จักในตอนนั้นเหรอ

ใช่

เฉินเหล่าเหี่ยวยิงปืนนั้นทำให้ฉันตกใจจริง ๆ

ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ปฏิกิริยาแรกก็คือในภูเขาไม่ปลอดภัย

ดูท่าทางเจ้าสิ

ไม่ตายหรอก

ฉันคงไม่ตายที่นี่หรอกนะ

ห่างจากหัวใจไกลจะตายไม่ได้

เซ่ากัง

เซ่ากัง

เซ่ากัง

นายเรียกฉัน

หนีไปไหนแล้ว

ฉี่น่ะ

นี่ใครน่ะ

โจรล่า

ให้ฉันกอดหนึ่งนัด

มา

ช่วยหน่อย ดึงกางเกงขึ้นมา

ฉันจะจัดการให้เขา

ลุกขึ้น

อดทนหน่อย

ฉันนึกว่าแค่ตกใจเฉย ๆ

แต่คิดไม่ถึงว่า

ตาแก่คนนี้

โทรหาสถานีตำรวจ

ฮัลโหล

สถานีตำรวจเหรอ

ฮัลโหล

ฉันมาจากสถานีคุ้มครองป่า

ใช่

ฉันจับโจรได้คนหนึ่ง

พวกเจ้ารีบส่งคนขึ้นมา

พาคนออกไปสิ

นายว่าอะไรนะ

งั้นนายว่า ฉันนี่

ก็ได้ ๆ ๆ

ฉันเข้าใจแล้ว โอเคไหม

โอเค รีบหน่อยนะ

อะไรเนี่ยหิมะตกหนักขึ้นไม่ได้

ให้ฉันดูสองวัน

ฉันจะดูยังไงล่ะ

จริง ๆ เลย

บาดเจ็บไม่หนัก

นายไปผ่าฟืนเถอะ

ฉันต้องหาเชือก

มัดเขาไว้

ถึงแม้ว่าสถานีตำรวจจะยังไม่ขึ้นมาชั่วคราว

แต่สำหรับฉันแล้ว

ที่นี่อยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว

ฉันต้องหาวิธีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

คิดไม่ถึงว่าพอถึงตอนกลางคืน

เฉินเหล่าเหี่ยว จู่ ๆ ก็เคาะประตูฉัน

เซ่ากัง

เสี่ยวเซ่า

เมื่อกี้

เซ่ากัง

เปิดประตูฉันเอง

ฉันเอง

ทำไมถึงหลับลึกขนาดนั้น

ครึ่งคืนหลัง

ช่วยฉันดูหน่อย

เรียกมั่วซั่ว

ฉันทนไม่ไหวแล้ว

นอนเถอะ

อย่าหลับตายล่ะ

เจ้าจะทำอะไร

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่ ท่านปล่อยข้าไปเถอะ

ข้ายังมีแม่

เจ้าปล่อย ปล่อยข้าไปเถอะ

ครั้งแรก

ฉันก็เป็นครั้งแรกเหมือนกัน

ฉันสำนึกผิดแล้ว

พี่ใหญ่ พี่ทำอะไรน่ะ พี่ใหญ่

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่ ท่านปล่อยข้าเถอะ

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่

นายทำอะไรน่ะ

พี่ใหญ่ ฉันมีเงิน

ให้พี่หมดเลย

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่

ข้าว่าเจ้าหมอนั่นนอกจากอ้วนกว่าข้าแล้ว

หน้าตาเหมือนฉันเลย

ก็คิดจะฆ่าเขา

ต่อไปใช้ฐานะของเขามีชีวิตต่อไป

อยู่ในกระเป๋าเสื้อ

ฉันมีเงิน

ฉันให้เงินนาย

นายปล่อยฉันไปได้ไหม

นายให้ฉันทำอะไรฉันก็ทำ

ปล่อยพี่ใหญ่ข้า

อยู่ที่นี่หมดแล้ว พี่ใหญ่

คิดไม่ถึง

บัตรประชาชนของเขาใกล้จะหมดอายุแล้ว

ไว้ชีวิตฉันเถอะ

เชื่อฟังเจ้าทุกอย่าง

ฟังคุณหมดเลย

ฟังฉันหมดเลย

อืม

ต่อมาฉันตัดสินใจ

พาเขาไปจากตงเป่ยก่อน

ให้เขากลับบ้านเกิดไปเปลี่ยนบัตรประชาชนใหม่

อย่าไฟไหม้ล่ะ

ในป่ามองเห็นควันได้

อีกสามสี่วันฉันก็จะมา

ถ้าคุณคิดว่าขาเป๋คุณเดินออกไปเองได้

คุณก็ลองดูได้

รอหิมะบานแล้ว

ข้าจะได้เก็บศพให้เจ้า

ไม่หนี ไม่หนี

ขอบคุณพี่ใหญ่ที่ช่วยชีวิต

วันต่อมาเฉินเหล่าเหี่ยวก็โทรหาตำรวจ

บอกว่าคนหนีไปแล้วไม่ต้องขึ้นมาแล้ว

ผ่านไปไม่กี่วัน

ฉันคิดว่าเรื่องนี้ถ้าจบลง

ก็เลยหาเหตุผล

บอกลาเฉินเหล่าเหี่ยว

พาอันเหว่ยฉีลงเขา

หมุนไปเต๋อเฉิงทั้งมื้อ

ไปเยี่ยมแม่ของเขากับเขา

แล้วก็กลับบ้านเกิดกับเขา

ทำบัตรประชาชนใหม่

ต่อมาฉันก็โกหกเขา

บอกว่า

เรื่องล่าสัตว์ที่ตงเป่ยดังขึ้น

ตำรวจกำลังจับนายทั่วโลก

เจ้าหมอนี่

แป๊บเดียวก็ตกใจจนฉี่ราด

ร้องไห้ตะโกนบอกฉันว่าให้ช่วยเขา

ฉันบอกแล้วว่านายเชื่อพี่

ไปกับพี่

พี่รับรองว่าเจ้าจะปลอดภัย

จากนั้นฉันก็พาเขาไป

ที่จิ่นหยาง

คุณก็รู้จักเหมืองส่วนตัว

วุ่นวาย

เกิดอันตรายถึงชีวิต

พวกเขาก็ไม่กล้าเปิดเผย

ฉันก็คิดว่าวันไหนลงเหมือง

ฉันจะฆ่าเจ้าหมอนี่ให้ตายไปเลย

คิดไม่ถึง

ข้ายังไม่ทันได้ลงมือ

สวรรค์ก็ลงมือก่อนแล้ว

วันนั้น

วันที่ 12 พฤษภาคม

ช่วยด้วย

มีใครอยู่ไหม

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

มีใครอยู่ไหม

ช่วยด้วย

มีใครอยู่ไหม

ช่วยด้วย

มีใครอยู่ไหม

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

มีใครอยู่ไหม

ช่วยด้วย

ใช้ชีวิตของคนอื่น

คุณสบายใจไหม

ฉันใช้ชีวิตอย่างสบายใจมาหลายปีแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณปรากฏตัว

ฉันคิดว่าตัวเองเป็นอันเหว่ยฉีจริง ๆ แล้ว

คุณรู้ไหมว่าฉันเกลียดใบหน้านี้มากแค่ไหน

ช่วยไม่ได้

ฉันต้องมีชีวิตต่อไป

ฉันต้องมีชีวิตต่อไปให้ดี

ฉันแค่ต้องการโอกาสที่จะมีชีวิตใหม่อีกครั้ง

ฉันทำตัวเองอย่างสงบเสงี่ยมแล้ว

ทำไมคุณถึงลิดรอน

ในการเป็นคนดี

คุณคิดว่าคุณเป็นคนดีแล้วเหรอ

คุณคิดว่าคุณจะเป็นคนดีได้เหรอ

ในชีวิตของคุณ

ในชีวิตของคุณ

คุณก็จะใช้ชีวิตของคนอื่น

โดยไม่ลังเล

ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อให้คนอื่นมีชีวิตที่ดีขึ้น

เพื่อมีชีวิตอยู่

ก็ต้องให้คนอื่นตาย

ต่อให้ข้าไม่จับเจ้า

ไม่ช้าก็เร็วเจ้าจะถูกจับ

เพราะตราบใดที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่

ก็จะทิ้งร่องรอยไว้

ก็เหมือนกับพัสดุ

แม่ของอันเหว่ยฉี

ฉันไม่เชื่อว่าคุณมีจิตสำนึก

คุณแค่อยากสร้างภาพลวงตา

ว่าลูกชายของเธอยังมีชีวิตอยู่

ที่แท้ก็เดินตามถนนเส้นนี้

ตามถนนเส้นนี้

ข้าก็น่าเศร้าเหมือนกัน

ส่งของให้แม่คนอื่นมาตั้งหลายปี

แม่ของฉันยังอยู่ในบ้านพักคนชรา

คุณรู้ไหม

แม่เธอมักจะมองฉันเป็นเธอ

ทุกครั้งที่ฉันไปเยี่ยมเขา

เขาก็บ่น ๆ บ่น ๆ

พูดถึงเรื่องตอนเด็ก

กับหวังเอ้อร์หย่ง

มิน่าล่ะ

ข้ากลายเป็นคนอื่นไปแล้ว

แม่ข้าเห็นข้ายังเรียกข้าว่าต้าหย่ง

ข้านึกว่านางจำข้าได้จริง ๆ

ดีใจเสียเปล่า

นายเคยกลับหนิงโจวเหรอ

กลับแล้ว

หลายปีมานี้

ฉันกลับมาแค่ครั้งเดียว

เงยหน้าหน่อย

ของคุณ

คุณคือ

ต้าหย่ง

ใคร

คุณน่าจะเห็นเบอร์โทรศัพท์

บนหัวเตียงแล้ว

โทรศัพท์ที่เธอโทรหาเหมียวเหมียว

ฉันเป็นคนรับเอง

ฮัลโหล

ฮัลโหล

หลังจากโทรติด

ฉันก็รู้สึกผิดปกติ

จริง ๆ ด้วย

บางครั้งต้องเชื่อในสัญชาตญาณจริง ๆ

เหมือนกับครั้งแรกที่ฉันเห็นนาย

ฉันก็รู้แล้ว

ฉันหานายเจอแล้ว

เราสองคนเหมือนกันจริง ๆ

อ่อนไหวกันหมด

มั่นใจ

ที่ไม่เหมือนกันคือ

ฉันสามารถนอนหลับสบายได้

คุณจะ

ฉันไม่เชื่อโชคชะตา

แต่ฉันเชื่อในความยุติธรรม

ความชั่วร้ายที่คุณทำ

ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องคืน

ไม่ว่าคุณจะทำชั่วหรือไม่

คนเราเกิดมาก็คือการใช้หนี้

ใครจะคืนหมด

คุณคืนหมดหรือยัง

ยังเลย

แต่จับคุณได้

ก็คืนไปส่วนหนึ่งแล้ว

ที่เหลือค่อย ๆ คืนไปเถอะ

ฉันก็อยาก

แต่ข้าไม่มีโอกาสแล้ว

เฉิงปิง

เจ้าตามข้ามาตั้งหลายปี

ถ้าสุดท้าย

นายจับฉันไม่ได้

คุณคุ้มเหรอ

ถ้าหลายปีก่อนคุณถามคำถามนี้กับผม

น่าจะไม่คุ้มค่า

แต่ผ่านมาหลายปี

เพราะมาหาคุณ

เจอคนและเรื่องราวต่าง ๆ

ทำให้ฉันค่อย ๆ เข้าใจเหตุผลข้อหนึ่ง

ชีวิตคนเราน่ะ

ไม่ใช่การใช้ชีวิตเพื่อผลลัพธ์

แต่เป็นกระบวนการที่มีชีวิตอยู่

ขั้นตอนนี้

ได้ฟื้นฟูปัญหาในใจมากมาย

สามารถทำให้ฉันเผชิญหน้ากับ

ครอบครัวและเพื่อนของตัวเองได้ดีขึ้น

แม้ว่าตอนที่ความเชื่อจะพังทลาย

ก็สามารถรักษาตัวเองได้

เดินต่อไป

เส้นทางที่เดินผ่านเพื่อจับคุณ

สำหรับข้าแล้วก็เหมือนกับการท่องเที่ยว

การบำเพ็ญเพียรครั้งหนึ่ง

ต่อให้ไม่มีผลลัพธ์อะไร

ก็คุ้มค่า

ตอนอยู่ตงเป่ย

เซ่าเสี่ยวอวิ๋นเคยถามฉันคำถามหนึ่ง

ฉันไม่รู้ว่าจะตอบเธอยังไง

เธอบอกว่า

พ่อจะกลับมาเมื่อไร

ใช่ไหม

คุณตอบไม่ได้จริง ๆ

แต่ฉันก็ต้องขอบคุณคุณ

ไม่ต้องขอบคุณฉัน

เด็กเป็นผู้บริสุทธิ์

ควรได้รับการปฏิบัติอย่างดี

หวังต้าหย่ง

เรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว

ให้ความร่วมมือกับการทำงานของตำรวจให้ดี

เหลือศักดิ์ศรีให้ตัวเองเป็นครั้งสุดท้ายเถอะ

ถ้าคุณมีลูกสักคน

คุณอยากให้เขาใช้ชีวิตแบบไหน

อย่างน้อยก็อย่าเป็นเหมือนฉัน

น่าเสียดาย

ชีวิตคนเราไม่มีถ้าหาก

ชีวิตคนเรา

ไม่มีถ้าหาก

ใช่

เหล่าเฉิง

วันนี้ฉันเจอลุงนายแล้ว

งั้นคุณก็ไม่ต้องไปแล้วใช่ไหม

ไม่ไปแล้ว

ผมของคุณต้องย้อมแล้ว

ฉันเรียนย้อมผมพอดี

เดี๋ยวฉันจะย้อมให้

นี่เธออยากให้ฉันฝึกมือใช่ไหม

ฝีมือฉันดีมากเลยนะ

แล้วก็น้าอ้ายเหวินบอกฉันว่า

จะพาเธอไปดูตัว

เสื้อผ้าชุดนี้ของเธอก็ไม่ได้

เดี๋ยวฉันจ่ายเงินเดือนเสร็จจะซื้อให้เธอชุดหนึ่ง

เธอประหยัดเงินหน่อยเถอะ

เสื้อผ้าที่ซื้อมาไม่เคยพอดีตัวเลย

เธออย่าเพิ่งไป ฉันพูดเรื่องจริงจังกับเธอนะ

ผู้หญิงคนนั้นสวยมากเลยนะ

ตาสองชั้นฉันล่า

ลูกชายหยุดแล้วใช่ไหม

ครั้งนี้บอกแล้ว

วันหยุดจะไม่กลับมา

มีแฟนแล้วเหรอ

ไม่รู้สิ

ตอนเย็นไปดื่มที่บ้านฉันสักหน่อย

วันนี้ไม่ได้

ลูกสาวฉันปิดเทอมกลับมาแล้ว

มีลูกสาวดีกว่านะ

คืนให้เธอ

อะไรเหรอ

วันหลังฉันเลี้ยง

ตอนนั้นเงินที่ฉันให้นาย

ใช้ไปแล้ว

สารวัตรพาน ของตรงนี้ถอนได้หรือยังครับ

ถอยสิ

ได้

เจียเจีย

หวังต้าหย่งก็จับได้แล้ว

ทหารก็กลับมาแล้ว

เรื่องของนายกับสือโถว

ต้องรีบหน่อยนะ

พี่ ไส้เกี๊ยวปรุงเสร็จแล้ว

อ่างอันนี้เอาไปนะ

นี่ก็ไม่ใช่ว่าฉันคนเดียว

คนเดียวหรอกนะ

นี่

ทำไมเขายังคิดจะโกงอีก

เจียเจียไม่ต้องกลัวนะ

เรื่องนี้พี่จะหนุนหลังเธอเอง

เปล่า ๆ

สือโถวบอกว่า

ยังต้องปรึกษากับพวกพี่ปิง

แล้วค่อยกำหนดเวลา

ดูนะ

ยังไม่แต่งงาน

ปกป้องก่อนนะ

เปล่า

เรื่องของหวังต้าหย่งน่ะถือว่าจบแล้ว

ฉันสบายใจจริง ๆ

มีแค่สองคำที่เขียนได้ดี

ตอนนี้กี่โมงแล้ว

ตีหนึ่งกว่าแล้ว

ทำไมพวกนี้ยังไม่มาอีก

รายงานสารวัตรเหยา

สามทีมใหญ่ทำภารกิจสำเร็จ