Original subtitles

เหมียวเหมียว

ถงถง

พวกเธอมาได้ยังไง

สวัสดีค่ะคุณย่า

ต้าหย่ง

นายกลับมาแล้วเหรอ

กลับมาแล้ว

คุณย่า

สองวันก่อนคุณย่ายังเรียกเขาว่าเอ้อร์หย่งอยู่เลย

นี่ก็กลายเป็นต้าหย่งแล้วเหรอ

เขาเป็นลูกชายฉัน

ฉันจะไม่รู้จักได้ยังไง

เขาก็คือต้าหย่ง

ต้าหย่ง มานั่ง

ได้

ต้าหย่ง

เจ้ากลับมาสักที

แม่คิดถึงเจ้าแล้ว

เจ้าคิดถึงแม่หรือไม่

คิดถึง

ตอนเที่ยงคุณกินหรือยัง

ฉันกินแล้ว

กินอะไรไปยังจำได้ไหม

นึกไม่ออกอีกแล้ว

เอ้อร์หย่งที่คุณย่าพูดเมื่อกี้

คือพ่อของเธอใช่ไหม

อืม

คุณย่าอายุเยอะแล้ว

สมองเลอะเลือน

เจอใครก็เป็นลูกชายเขาทั้งนั้น

เหล่าเฉิงก็กลัวว่าเธอจะไม่พอใจ

ก็เลยเรียกตามใจเขา

เหล่าหลิวนี่เป็นของฝาก

ของลูกเขยฉัน

ขอน้ำตาลขิงชิมหน่อยนะ

ได้ ขอบคุณนะ

คุณ

นายทำอะไรน่ะ

นายจะฆ่าลูกชายฉันเหรอ

เขากินขิงไม่ได้

ฉัน ฉันจะสู้กับนาย

ยัยยายแก่นี่มันยังไงกัน

ใจดีเอาน้ำตาลขิงมาให้เธอ

เธอเป็นอะไรน่ะ

ขอโทษนะ

คุณยายเลอะเลือนไปหน่อยแล้ว

ฉันเชื่อความชั่วร้ายของเธอ

ต่อไปทำอาหารอย่าใส่ขิงนะ

ฉันไม่กิน

เขาทิ้งอะไรไว้หรือเปล่า

เก็บอะไรไว้ล่ะ

เขาตัวคนเดียวไม่โผล่มาเลย

ไม่เหลืออะไรเลย

ฉันกับคุณย่าไม่กินขิง

แค่กินขิงก็จะแพ้

แพ้ขิง

เป็นปรากฏการณ์ที่เห็นบ่อย

งั้นอาการแพ้แบบนี้จะได้รับกรรมพันธุ์ไหม

มีความเป็นไปได้นะ

เพราะว่าอาการแพ้

เกี่ยวข้องกับ

เกี่ยวข้องกับยีนทางพันธุกรรม

นั่นก็พิสูจน์ไม่ได้ว่า

หวังต้าหย่งแพ้ขิงแน่ ๆ

ดังนั้นนายว่าห้องป่าไม้นั่น

นอกจากหวังต้าหย่งยังมีคนที่สอง

ฉันคิดว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยน่าเชื่อถือ

เชื่อถือได้หรือเปล่าต้องไปดูถึงจะรู้

ไม่ต้องส่งแล้ว

ถ้าไม่มีเบาะแสฉันจะรีบกลับมา

นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

ฉันรับรอง

เหล่าเฉิน

มาแล้วเหรอ

นายลองหาดูสิ

เสี่ยวเซ่าไม่กินขิง

เขาบอกว่าเขาแพ้ขิง

มา

คุณอา ไม่ต้องทำงานแล้ว

ผักดองตุ๋นเนื้อ

นายว่าเราสองคนทำอันไหนดี

คุณอา

ผมเอาเหล้าดี ๆ มาให้คุณสองขวด

วันนี้พวกเราดื่มอันนี้

นายเอาเหล้ามาเหรอ

พวกเราดื่มอันนี้

ได้

คุณอา

หลังจากที่เซ่าเซ่าไป

ห้องนั้นยังมีคนอื่นอยู่อีกไหม

ไม่มี ในโทรศัพท์ฉันบอกนายกี่รอบแล้ว

นายช่วยฉันนึกหน่อยสิ

นึกอะไร

ในป่าลึก

ปีนั้นแปดรุ่นไม่มีคนขึ้นมา

คนขึ้นมาฉันยังจำไม่ได้

งั้นตอนที่เซ่าเมื่อกี้อยู่

ยังมีคนอื่นมาอีกไหม

นายหมายความว่ายังไง

คุณอา คุณดูนะครับ

เซ่ากังเขาแพ้ขิง

นี่ไม่มีทางเป็นของเขา

คุณดูวันที่ผลิตข้างบนสิ

นี่น่าจะเป็นวันที่เซ่ากังอยู่

หรือว่าสิ่งที่คนอื่นทิ้งไว้หลังจากที่เขาไป

แล้วจะเป็นใครได้ล่ะ

อย่าว่าไป

คุณจ้องถามอยู่

ฉันนึกออกเรื่องหนึ่งจริง ๆ

ตอนนั้น

มีคนเคยมาจริง ๆ

แต่ว่า

นอนแค่ครึ่งคืน

ครึ่งคืน

นอนแค่ครึ่งคืน

วันนั้นฉัน

ไปลาดตระเวนป่า

พบโจรล่าสามคน

หยุดนะ

หยุดนะ

ถ้ายังไม่หยุดอีกจะยิงแล้วนะ

คุณว่าแขนขาคนแก่อย่างผม

ฉันจะไล่เขาทันได้ยังไง

ฉันคิดว่าแค่ยิงให้ตกใจก็พอแล้ว

คิดไม่ถึงว่าจะล้มอีกคน

ตะโกนอะไร ลุกขึ้น

หยุดร้องได้แล้ว

เจ้าดูสภาพหมีนี่สิ

เจ็บนะ ๆ

เซ่ากัง

เมื่อกี้เซ่า

ถอดสิ่งนี้ออก

เด็กขนาดนี้ไม่เรียนให้ดี

เซ่ากัง

นายเรียกฉันสิ

นายเรียกฉัน

นายไปไหนมา

ฉันฉี่น่ะ

นี่ใครน่ะ

คนล่าสัตว์

ให้ฉันโอบนัดหนึ่ง

มา ช่วยหน่อย

ดึงกางเกงเขาลงมา

ฉันจะจัดการให้เขา

พอแล้ว ไม่ต้องเรียกแล้ว

ใส่กางเกงฝ้ายหนาขนาดนั้น

เม็ดทรายนั่นยิงเข้าไปไม่ลึกเลย

ไม่ได้ประหลาดขนาดนั้น

ฮัลโหล

สถานีตำรวจเหรอ

ฮัลโหล

ฉันมาจากสถานีคุ้มครองป่า

ใช่

ฉันจับโจรได้คนหนึ่ง

พวกเจ้ารีบขึ้นมา

พาเขาลงไป

หิมะตกหนักในปีนั้น

รถของสถานีตำรวจไม่มา

ให้ฉันดูสักสองสามวัน

คุณว่าผมอายุปูนนี้แล้ว

จะมีแรงที่ไหน

จับตาดูเขาทั้งคืน

อีกอย่างเจ้าหมอนี่

นายอย่ามองว่าเขาเป็นคนใหญ่โต

ไม่มีอะไรเลย

ไม่เมื่อกี้เลยสักนิด

แค่ขาท้องบาดเจ็บนิดหน่อย

ร้องตะโกนทั้งคืน

เจ้าหมอนี่ทำให้ข้าทรมาน

หมดหนทางแล้วจริง ๆ

ครึ่งคืนหลัง

ฉันพาคนไปที่ห้องเสี่ยวเซ่าแล้ว

เดิมทีฉันก็คิดว่า

วัยรุ่นคิดว่าตัวเองใหญ่ใช่ไหม

ไม่กลัวการเคลื่อนไหว

แต่คิดไม่ถึงว่า

ว่าจะนอนแรงเกินไป

คนหนีไปตอนไหนก็ไม่รู้

หลังจากนั้น

ฉันก็ไม่กล้าพูด

หนีไปแล้ว ขาก็บาดเจ็บไม่ใช่เหรอ

แผลแค่นั้นยังเรียกว่าบาดเจ็บอีกเหรอ

ตีทรายเข้าไปไม่กี่เม็ด

แกะมันออกมา

ทายานิดหน่อยก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ

อย่างมากก็แค่เป็นแผลเป็นใช่ไหม

ถ้าคุณพูดแบบนี้

ขิงถังนี่น่าจะเป็นของโจรล่า

เซ่ากัง

ลงเขาไปตั้งแต่เมื่อไร

ผ่านไปสี่ห้าวัน

เขาบอกว่าเขาจะกลับบ้าน

พอดีเลย

ทางลงเขานี้

ก็เดินได้แล้ว

เขาก็ลงเขาไปแล้ว

หลังจากวิ่งไปสี่ห้าวัน

ล่าสัตว์คนนั้นแซ่อะไรชื่ออะไร

เป็นใครเจ้ายังจำได้ไหม

เขาพูดหรือไม่พูดฉันก็ไม่แน่ใจ

ตอนนั้นก็คิดว่า

รีบเอาไปให้สถานีตำรวจ

อาครับ

ข้าอยากหาโจรล่าคนนั้น

นายช่วยฉันนึกหน่อย

ยังมีเบาะแสอะไรอีกไหม

นี่กระเป๋าของเขา

ดูเธอสวยเข้าสิ

มีเรื่องอะไรกันแน่

คุณอย่าเพิ่งร้อนใจ

รอคนครบแล้วจะบอกพวกคุณนะ

มาเร็วจังเลยนะ

เร็ว ๆ ๆ

รีบนั่ง ๆ เหลือแค่นายแล้ว

เรื่องอะไรเหรอ

รีบพูดเถอะ

เดี๋ยวก่อน ๆ

ไม่ต้องรีบ ๆ ๆ

พี่เลี่ยว

พี่เลี่ยว

อย่าเร่ง

อาหารอย่างอื่นใกล้แล้ว แป๊บเดียว

คุณนั่งก่อน ๆ ๆ

ฉันไม่นั่งแล้ว อาหารฉันยังอยู่ในหม้ออยู่เลย

เธอนั่งลงก่อน

ฉันกำลังคุยธุระอยู่

พูด ๆ ๆ รีบพูด

เร็วเข้า

เจียเจียท้องแล้ว

ฉันจะเป็นพ่อคนแล้ว

ทำไมเหรอ

สือโถวจะเป็นพ่อคนแล้ว

เจียเจียท้องแล้ว

ท้องแล้ว

พวกเธอสองคนจะจัดงานแต่งเมื่อไร

งานเลี้ยงจัดที่ไหนเหรอ

เขียนบัตรเชิญหรือยัง

ไม่ใช่

ฉันหมายถึงเรื่องที่ฉันเป็นพ่อ

เรื่องแต่งงาน

ต้องรอพี่ปิงกลับมาค่อยว่ากัน

นายแต่งงานกับพี่ปิง

แต่งงานกับเจียเจีย

อย่าขัดจังหวะ

นี่ต้องรีบหน่อยนะ

ไม่งั้นข้างหลังจะตั้งครรภ์แล้ว

ใส่ชุดแต่งงานไม่สวยแล้ว

ผู้หญิงสนใจเรื่องนี้

พนักงาน เร็วหน่อยนะ

มาแล้ว เดี๋ยวนี้แหละ

เอาละ เลือกงานเลี้ยงที่ฉันนะ

เร็วเข้านะ ไม่สวยแล้ว

ไม่ใช่

พี่เลี่ยว

พี่สะใภ้

ไม่ใช่

ฉันจะเป็นพ่อคนแล้ว

พวกคุณมีปฏิกิริยาแบบนี้เหรอ

รูปแต่งงานของเธอถ่ายได้ไม่เลวเลย

แตกแล้ว

ไม่คุยกับพวกคุณแล้วนะภรรยาผมจะคลอดแล้ว

ฉันต้องไปโรงพยาบาล

ประธานไช่ คุณรีบขับรถไปส่งเขาหน่อย

รอฉันเดี๋ยว ฉันขับรถไปส่งคุณ

ไม่ต้องรีบร้อน

ไม่ใช่

นานทีปีหน

ไม่ใช่

งั้นฉันจะไปไหม

ทำไมนายไปเต๋อเฉิงอีกแล้วล่ะ

ทำไมไม่บอกฉันล่ะ

ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากพูด

ฉันแค่ไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไง

ฉันเดาว่า

หวังต้าหย่งลงเขา

ไม่มากก็น้อยก็เกี่ยวข้องกับโจรล่าคนนั้น

แน่นอน

นี่เป็นแค่การคาดเดาของฉัน

ไม่นับว่าเป็นหลักฐาน

ทางพวกคุณมีคดีที่ต้องจัดการเยอะขนาดนั้น

เบาะแสปั้นน้ำเป็นตัวแบบนี้

ผมตามก่อนแล้วกัน

งั้นคุณลุง

ควรจะทักทายฉันหน่อยไหมคะ

ผมควรจะบอกคุณล่วงหน้าสักหน่อย

แต่เบาะแสเบลอเกินไป

ถ้าตอนนั้นฉันบอกนายว่าฉันมาเต๋อเฉิง

นายกับเหล่าหม่ากับเลี่ยวเจี้ยนต้องขวางฉันแน่

ถ้าฉันกลับหนิงโจวแบบนั้น

ในใจฉันต้องไม่เต็มใจแน่

ฉันก็เลยมาดูที่นี่

ดูว่าจะคิดอะไรออกบ้างไหม

ถ้ามาถึงที่นี่แล้วยังเละเทะไปหมด

ฉันจะกลับหนิงโจวไปดี ๆ

ก็ได้

งั้นคุณหมายความว่ายังไง

ตอนนี้นายโทรมาหาฉัน

นี่มีเบาะแสแล้วใช่ไหม

จากที่ฉันรู้จักหวังต้าหย่ง

ในสถานการณ์ที่ปืนของเขาเพิ่งหายไปได้ไม่นาน

เขาไม่มีทางปล่อยให้คนที่รู้ที่อยู่ของเขา

หนีไปง่าย ๆ

บวกกับการมีอยู่ของคนคนนั้น

สามารถล่อคนของสถานีตำรวจขึ้นเขาได้ทุกเมื่อ

ผมมีเหตุผลที่จะเชื่อว่า

ว่าหวังต้าหย่งเป็นคนปล่อยคนคนนั้นไป

กระทั่ง

คนคนนั้นถูกเขาฆ่า

ดังนั้นตอนนี้หาโจรล่าคนนั้นเจอ

ต้องหาเบาะแสใหม่เจอแน่นอน

งั้นถ้าหวังต้าหย่งฆ่าโจรล่าคนนั้น

นายไปเต๋อเฉิงตอนนี้จะมีความหมายอะไร

ตามที่เฉินเหล่าเหี่ยวพูด

ตอนนั้นเขามัดโจรล่าคนนั้นไว้

แต่ไม่ได้ค้นตัว

ขิงถังเป็นโจรล่าคนนั้นที่พกติดตัวมาตลอด

จนกระทั่งไปที่ห้องของหวังต้าหย่งถึงได้ทิ้งไว้

ในสถานการณ์แบบไหน

โจรเต้าล่าคนนั้น

สามารถเก็บขิงถังไว้ในห้องนั้น

นายพูดต่อสิ

หวังต้าหย่งค้นตัวคนคนนั้น

ขิงถังค้นเจอจากตัวของคนคนนั้น

ปืนกับบัตรประชาชนปลอมของเขา

ถูกหยางหงอันขโมยไปในโรงอาบน้ำ

ถ้าเขาอยากไปจากตงเป่ย

เขาต้องการบัตรประชาชนมาก ๆ

เธอรอก่อนนะ

ถ้าเป็นตามที่คุณพูด

หวังต้าหย่งคนนี้

เป็นโจรล่า

หนีไปสี่ห้าวันถึงจะออกไป

ใช่ไหม

งั้นนักล่าคนนี้

คงไม่ถูกปล่อยหนีไปหรอกนะ

ยังรอหวังต้าหย่งมาสี่ห้าวันหรอกนะ

งั้นนายเคยคิดไหมว่าเขาจะรอยังไง

รอที่ไหน

นั่นเป็นป่าเก่าตงเป่ยของฤดูหนาวนะ

จะหนาวตายได้ทุกเมื่อเลยนะ

ขาโจรเต้าล่าบาดเจ็บ

เขาเดินออกไปคนเดียวไม่ได้

เขาต้องขอร้องหวังต้าหย่ง

ปีที่แล้วหิมะละลายไปนานแล้ว

ปีนี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เป็นเพราะอากาศหนาวเกินไป

ตรงนี้แหละ

ตรงนี้

ที่ดินนั่น

ไม่มีใครรู้เลย

ก่อนหน้านี้เฉินเหล่าเหี่ยวเคยพูดกับหวังต้าหย่ง

ฉันเจอกระดาษห่ออาหาร

กระดาษบรรจุภัณฑ์อาหารมากมาย

วันที่คือหลังจากปี 2007

ดังนั้นที่นั่นน่าจะเป็นที่

ซ่อนโจรปล้นคนนั้นไว้

ข้ามาเต๋อเฉิง

ก็เพื่อมาดูว่าโจรล่านั่นตายหรือไม่ตายกันแน่

ถ้าหาคนเจอจริง ๆ

เช่นนั้นก็มีคำตอบแล้วไม่ใช่หรือ

เฉิงปิง

นายฟังฉันนะ

ความหวังนี้ของคุณ

น้อยเกินไป

ฉันบอกเธอแบบนี้แล้วกัน

หลายปีมานี้

ค้นหาและแยกแยะเบาะแสที่เกี่ยวกับหวังต้าหย่ง

ไม่มีหนึ่งพันข้อก็มีแปดร้อยข้อ

ทุกข้อล้วนดีกว่า

เหล่าพาน

นายให้ฉันจีบอีกครั้งเถอะ

ครั้งสุดท้าย

ไม่อย่างนั้น

ฉันคงรู้สึกไม่สบายใจจริง ๆ

งั้นเธอพูดขนาดนี้แล้วฉันจะพูดอะไรได้อีกล่ะ

ระวังตัวด้วยนะ

ไม่ทราบว่านี่บ้านหวงลี่ผิงหรือเปล่าคะ

ย้ายออกไปแล้ว

ย้ายไปไหนแล้ว

ย้ายบ้านเกิดแล้ว

ย้ายเมื่อไร

ปีที่แล้วเธอสุขภาพไม่ค่อยดี

หลานชายที่บ้านเกิดเธอมารับเธอไป

บ้านเกิดเธออยู่ที่ไหนเหรอ

บ้านเกิดของเธอฉันจำไม่ค่อยได้

ก็คือทุกวัน

เก็บขยะในเมืองนี้

ทำบ้านเหม็น ๆ ไปหมด

ฉันจะบอกนายให้นะ

บ้านหนึ่งร้อยหยวนทุกเดือน

ฉันไม่จำเป็นต้องเข้าใจให้ชัดเจนขนาดนั้นหรอก

งั้นคุณได้ยินไหมว่าคนที่ชื่ออันจื่อ

มักจะส่งของมาให้เธอที่นี่

อันจื่อ

ได้ยินเธอพูดบ่อย ๆ เหรอ

เป็นลูกเขาใช่ไหม

งั้นคุณเคยเห็นอันจื่อไหม

เขาเคยมาครั้งหนึ่ง

หลังจากนั้นก็ไม่เคยเห็นอีกเลย

ปีไหนเหรอ

ฉันจำได้อย่างชัดเจนปี 2008

ปลายปี 2008 เหมือนว่า

เขากลับมาคนเดียว

นายนี่น่าสนใจจริง ๆ

ถามเยอะขนาดนี้ทำไม

คุณไม่ใช่ตำรวจสักหน่อย คุณมาทำอะไร

ฉันเป็นเพื่อนของน่าอันจื่อ

เธอเป็นเพื่อนเขาเหรอ

เธอ เธอถามฉันว่าคืออะไรเหรอ

เธอถามเขาสิ

ในบ้านไม่มีคนแก่สักคน

พวกแกสองคน

มานี่ ๆ

มานี่

ทำ ๆ ๆ

ออก ออกไปเที่ยว

ออกไปเด็กน้อยสองคน

น่ารำคาญจริง ๆ

ไม่ทำให้คนสบายใจเลย จริง ๆ เลย

อันจื่อ ยังส่งของมาที่นี่อยู่ใช่ไหม

เปล่านี่

ตอนนี้ยังส่งอยู่ใช่ไหม

เปล่า

ไม่มีจริง ๆ

ไม่มีจริง ๆ

ยายหวงย้ายออกไปปีกว่าแล้ว

ยังมีคนส่งของให้เธอบ่อย ๆ

แล้วก็ไม่รู้ที่อยู่ของเธอตอนนี้

โทรศัพท์ก็โทรไม่ติด

ปีนั้นที่อันจื่อกลับมา

เขาอยู่คนเดียวเหรอ

เหมือนว่ายังมีอีกคน

ใช่คนนี้หรือเปล่า

จำไม่ค่อยได้แล้ว เหมือนนิดหน่อย

คุณจะกลับมาเมื่อไหร่

ทางนี้ยังมีธุระนิดหน่อย

อีกสักพักถึงจะกลับไปได้

อันนี้ส่งออกไปจากตรงนี้จริง ๆ

มีปัญหาอะไร

ไม่มีปัญหา

ฉันแค่อยากมาถามว่า

ก็คือจะหาข้อมูล

ข้อมูลของผู้ส่งคนนี้ได้ไหม

ฉันเป็นร่างกายไม่ใช่รัฐบาลสักหน่อย

มีข้อมูลส่วนตัวอะไรกัน

ทำอะไรน่ะ

เบาหน่อย ๆ ฉันบอกกี่รอบแล้ว

เบา ๆ หน่อย

เถ้าแก่ ผมขอดูกล้องวงจรปิดได้ไหมครับ

วันส่งของวันนั้นก็พอ

คุณทำอะไรเหรอ

คืออย่างนี้

คนที่ส่งอันนี้ติดเงินฉัน

ฉันตามหาเขามาหลายปีแล้ว

ตอนนี้ไม่ง่ายเลยกว่าฉันจะมีเบาะแสแบบนี้

คุณดูสิ คุณช่วยหน่อย

ตอนที่ผมมาก็ไม่ได้เอาของมา

คุณซื้อบุหรี่สองห่อเหรอคะ

ไม่ต้อง ๆ

ขอบคุณ ๆ

เหล่าไล่น่ารังเกียจจริง ๆ

ฉันเข้าใจได้

แต่เรื่องนี้ฉันช่วยไม่ได้จริง ๆ

กล้องวงจรปิดของฉันเก็บได้แค่เจ็ดวัน

นี่ก็ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว

ไม่มีปัญหาตั้งนานแล้ว

งั้นคุณช่วยฉันตรวจสอบหน่อยได้ไหมคะ

วันส่งของ

พวกคุณใครเป็นคนรับเอกสารนี้เหรอ

อันนี้ก็ตรวจสอบได้

ฉันมีบันทึกตารางงาน

ฉันช่วยนายดูหน่อย

ต้าชวน

เกาต้าชวน ต้าชวน

มีอะไรครับบอส

คุณดูหน่อย

ของชิ้นนี้คุณเป็นคนเก็บไว้หรือเปล่า

จำไม่ได้แล้ว

ส่งไม้เท้ามา

ของที่คนแก่ใช้

นึกออกแล้ว

ผู้หญิงคนหนึ่งมาส่ง

ผู้หญิงเหรอ

ใช่ครับ

ตอนนั้นไม้เท้าของเธอยาวเกินไป

ฉันยังเก็บค่าห่อของเธอเพิ่มอีกนิดหน่อย

ใช่คนท้องถิ่นไหม

น่าจะใช่ครับ

หน้าตาประมาณไหน

ก็คือคนทั่วไป

ไม่มีเอกลักษณ์อะไร

ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้ฝีมือของเธอพัฒนาขึ้นจริง ๆ

น้าอ้ายของเธอบอกแล้วว่าผิวของฉันดีขึ้น

เหมียวเหมียว

เธอก็ฝึกมือกับฉันเยอะ ๆ นะ

ช่วงนี้ฉัน

มักจะรู้สึกว่าบางครั้งใจเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

มีเรื่องอะไรหรือเปล่า

ฉัน

ฉันเป็นห่วงเหล่าเฉิงนิดหน่อย

งั้นเธอก็โทรหาเขา

หรือส่งวิดีโออะไรแบบนี้

อาปิน

อาว่าเหล่าเฉิง

จะจับลุงฉันได้ไหม

คุณอยากให้เขาจับได้ไหม

ฉันแค่หวังว่าเหล่าเฉิง

จะปลอดภัย

เธอกับต้าชวนตั้งใจเรียนรู้หน่อยนะ

ได้

มีตรงไหนที่ไม่รู้ก็ถาม

ครับ ขอบคุณครับ

ระวังตัวด้วยนะ

พี่ปิง เคยขี่ไหม

ไม่เคย

ฉันสอนนายหน่อย

นี่คือคันเร่ง

เบรกเหยียบอันนี้

อย่าลืมเบรกด้วยนะ

ตอนถอยรถกดอันนี้ก็โอเคแล้ว

มาลองหน่อย

พี่ปิง

ค่อย ๆ นะ

ฮัลโหล

ที่รัก

วันนี้ผมกลับดึกหน่อย

จริงสิ

ลูกชายสอบประเมินครั้งนี้

สอบเป็นยังไงบ้าง

งั้นเหรอ

ดี ดีมากเลย

เธอทำของอร่อยให้เขากินเยอะ ๆ หน่อยสิ

ได้ ๆ ๆ ฉันจะรีบกลับไป

ตอนเดือนกันยายนปีที่แล้ว

เคยส่งขนมไหว้พระจันทร์กล่องหนึ่ง

ตอนเดือนมกราคมปีนี้

เคยส่งรองเท้าแตะฝ้ายมาคู่หนึ่ง

รหัสก็ไม่ถูก

ใครก็ใส่ไม่ได้

จับขโมย

จับขโมย

เขาขโมยรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าฉัน

เร็ว

เขาวิ่งไปทางนั้น

หยุดนะ

ขอโทษนะ ตามไม่ทัน

แจ้งความเถอะ

แจ้งความ

แจ้งความ

ฮัลโหล ฮัลโหล สวัสดีครับ

ฉันจะแจ้งความ

พี่อัน

ขึ้นรถ

รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าหาย

ต้องแจ้งความด้วยเหรอ

แพงมาก ฉันก็แค่

ทำมั่ว ๆ

วันนี้ในร้านยังไม่เปิดใช่ไหม

กรุณาถอยรถ

กรุณาถอยรถ

กรุณาถอยรถด้วย

คุณว่าคุณทำมาแค่คันเดียว

นายทำอะไรเนี่ย

ตาแก่

มาแล้ว

มาแล้ว

รถเยอะขนาดนี้

รถเยอะขนาดนี้เห็นไหม

เยอะจริง ๆ

วันนี้พาเธอไปเที่ยว

ฉันไม่รู้ว่าคุณท่านไหวหรือเปล่า

ได้ ๆ ๆ

ฉันจะไปเอาเดี๋ยวนี้

ขอบคุณมากนะ

สถานีตำรวจโทรมาบอกว่าหารถเจอแล้ว

ให้ ให้ฉันไปเอา

ไม่ต้องเอาแล้ว

รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าพัง ๆ นั่น ไม่เอาแล้วเหรอ

ตำรวจโทรมาแล้ว

ไม่ไปก็ไม่ได้

ฉันไปดีกว่า

เธอดูร้านสิ

ฉันไม่ว่าง

ชุมชนของเรา

มีคนติดตั้งเครื่องทำน้ำร้อน

วัน ๆ ทำอะไรไม่สำเร็จเลย

รู้จักแต่เสียเวลา

นายไป ๆ

ไปแล้วก็เอารถกลับมา

อย่างอื่นไม่ต้องพูด

คนขโมยรถมีพรรคพวกกันหมด

อย่าหาเรื่องให้ที่บ้าน

รู้แล้ว

กลับมาแล้วก็เอาพัสดุออกไปด้วย

ส่งไปด้วย

โอเค

นี่คือใบเสร็จของรถ

นี่คือบัตรประชาชนของฉัน

คนที่ขโมยรถคุณวันนั้น

เห็นหรือยังว่าหน้าตาเป็นยังไง

ช่วยชี้ตัวให้พวกเราหน่อยได้ไหม

มองไม่ชัด

มองไม่ชัด

มาเถอะ

เธอกรอกแบบฟอร์มนี่หน่อย

กรอกเสร็จฉันจะพาเธอไปเอารถ

ได้ ได้ ๆ ๆ

ครั้งนี้

ต้องขอบคุณคุณจริง ๆ

ที่ช่วยพวกเรากำจัด

แก๊งที่ขโมยของรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า

สมควรอยู่แล้ว

คิดไม่ถึงว่าหลายปีมานี้

คุณยังรักษาความระแวดระวังแบบนี้ไว้

ต่อไปขอให้คุณสนับสนุนงานของพวกเราด้วยนะครับ

ตำรวจกับประชาชนเป็นครอบครัวเดียวกัน

อืม

มาได้ยังไง

ฉันขี่จักรยานมา

ไม่ต้องส่งหรอก

พวกคุณก็ยุ่งกันมาก

เอาสิ

งั้นก็ติดต่อกันนะ

เฮ้ ของเธอ

น้องฮ่า

พี่ปิง

สุดยอดมาก

ทำไมเหรอ

ฉันได้ยินมาหมดแล้ว

คุณจัดการแก๊งโจรของเขาหมดแล้ว

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้ว

เฉิงปิง

นายมานี่หน่อย

ปิดประตู

นายทำบ้าอะไรอีกเนี่ย

ทำไมเหรอ

เพื่อนร่วมงานที่นั่นเห็นหมดแล้ว

นี่คุณสร้างปัญหาให้บริษัทไม่ใช่เหรอ

ฉันเห็นพอดี

ก็เลยโทรหาสถานีตำรวจ

ครั้งที่แล้วคุณจีบโจร

ทำพัสดุพัง

ฉันจะควักเงินจ่ายค่าเสียหายให้เธอเอง

นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง

คุณก่อเรื่องอีกแล้ว

คุณเป็นคนส่งพัสดุ

ไม่ใช่ตำรวจ

นายยุ่งอะไรเยอะแยะ

ที่นี่เป็นแค่สถานีขนส่งเล็ก ๆ

คุณมาได้ไม่กี่วัน

ไม่จีบขโมยก็จับกลุ่มอาชญากร

คุณใส่เสื้อผ้าของพัสดุ

คนอื่นมาแก้แค้นถึงบ้านฉันจะทำยังไง

พัสดุฉันหายแล้วฉันจะทำยังไง

เพราะเรื่องพวกนี้

บริษัทฉันล้มละลายแล้วฉันจะทำยังไง

คุณรับผิดชอบไม่ไหวเหรอ

ขอโทษนะคะบอส

ฉันไม่รู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

ครั้งหน้าไม่แล้ว

เอาละ

ต่อไปทำอะไรอย่าวู่วามแบบนี้

เข้าใจไหม

ไปทำงานเถอะ

ทางนั้น

รับพัสดุนี่ตั้งแต่เมื่อไร

น้องฮ่า

คุณเป็นคนรับออเดอร์นี้ใช่ไหม

ใช่ ทำไมเหรอ

คนที่รับ

ตั้งแต่เมื่อไร

เมื่อกี้ผู้หญิงคนหนึ่งมา

ส่งแล้วก็ไปเลย

มองอะไรน่ะ

นายจะไปทำอะไรอีก

ทิ่มแทงไปหมด