Original subtitles

นายเป็นบ้าหรือเปล่า

บอกนายแล้วไงว่าไม่เปิดร้าน

เหล่าไช่ฉันคิดว่า

เรื่องนี้คุณทำถูก

ก็ควรจะโทรหาหลินอิ่ง

พวกเราก็ไม่มีสิทธิ์สืบสวน

ไม่โทรหาหลินอิ่งจะทำยังไง

ใช่ ไม่ว่าจะพูดยังไง

ไม่ว่ายังไง

ตอนนี้ทุกคนก็มีครอบครัวมีงานแล้ว

ฉันไม่สนว่าคนนั้นจะใช่หวังต้าหย่งหรือเปล่า

ต่างคนต่างระวังตัวเถอะ

พี่ปิงอยู่ก็ดีแล้ว

แต่เขาไปตรวจสอบหวังเหมียวเหมียวแล้ว

ยังมีใครคิดได้อีก

ว่าตอนนี้หวังต้าหย่งจะกลับหนิงโจว

งั้นก็โทรหาเขาสิ

อย่าเพิ่งโทรหาเขา

เขาจะได้ไม่ต้องรู้แล้วร้อนใจอีก

ฉันขอพูดความคิดเห็นของฉันหน่อย

ฉันคิดว่า

หวังต้าหย่งปรากฏตัวที่หนิงโจว

เป็นเรื่องดีสำหรับพวกเรา

แต่เรื่องนี้พวกเราจะ

ไว้กับทหารคนเดียวไม่ได้

เรื่องนี้เป็นเรื่องของสามทีมใหญ่เรา

ใช่ไหม

ส่วนตัวผมแนะนำว่า

ก่อนที่ทหารจะกลับมา

พวกเราต้องพยายามสืบเรื่องนี้ให้ได้

คุณหาผมเหรอ

ต่อไปอย่ากินอาหารพนักงานของบริษัทอีก

จะได้ไม่ต้องท้องเสีย

ฉันจะทำที่บ้านให้

ถือไว้

อุ่น ๆ ค่อยกินนะ

รู้แล้ว

กล่องข้าวนี้ใส่ไว้ในไมโครเวฟได้

หมุนในไมโครเวฟอีกสองสามนาที

เจาะทะลุแล้วค่อยกิน

พอแล้ว ๆ

พูดมากจริง ๆ

ฉันมีไข่ไก่

พี่เป้ย

อาหารวันนี้พี่ดูแล้วอร่อย

กินด้วยกันเถอะ

งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ

อร่อย ใครทำเหรอ

ลุงฉัน

ดูไม่ออกเลยนะ

ดูเหมือนว่าเขาก็ไม่ได้โง่นะ

ผู้ชายคนนี้ทำอาหารเป็น ข้อเสียขาดไปครึ่งหนึ่ง

พี่เป้ย ถ้าพี่รู้สึกว่าอร่อย

คราวหน้าฉันจะให้เขาทำเยอะ ๆ หน่อย

เอามาให้คุณด้วย

ได้สิ

ฉันว่าลุงของเธอคนนี้

เลี้ยงเธอเหมือนลูกสาวแท้ ๆ

ลักษณะการเคลื่อนไหวของแม่ลูกทุกวันมันเป็นระเบียบเกินไป

พาคุณไปเดินเล่นทั่วโลกคุณไม่บ้าเหรอ

ฉันกลับหวังว่าพวกเขาจะพาฉันไปเดินเล่นทั่วโลก

กฎขนาดนี้พวกเราจะรู้ได้

หวังต้าหย่งก็ไม่ได้โง่

พี่ปิน

พี่ดูมอเตอร์ไซค์ข้างหน้าสิ

อันไหน

หมวกกันน็อคสีแดง

ทำไมเหรอ

ตอนที่พี่สะใภ้กับถงถงออกมาจากชุมชน

ฉันเคยเจอแค่ครั้งเดียว

ตอนนี้โผล่มาอีกแล้ว

พวกเจ้าเป็นใคร

ปล่อยฉัน

ปล่อยฉัน

พวกคุณเป็นใคร

เสียวหม่า ทางนั้นเกิดอะไรขึ้น

เสียวหม่า

ใครให้พวกนายสะกดรอยตามหลิวเหวินฟาง

ไม่ได้สะกดรอยตามฉัน

ฉันจัดการไว้อย่างดีแล้ว

ต้องให้นายปกป้องด้วยเหรอ

นี่เรียกว่าแหวกหญ้าให้งูตื่นรู้ไหม

เมื่อก่อนตำรวจทำงานเสียเปล่า

คุณไม่พูดพวกเราจะรู้ได้ยังไง

คุณให้หลินอิ่งปกป้องไม่ใช่เหรอ

ฉันไม่เห็น

ให้นายเห็นนั่นเรียกว่าปกป้องได้เหรอ

ฉันจะบอกพวกนายให้นะ

เรื่องนี้ใครก็ห้ามยุ่ง

จะไปทำอะไรก็ไป

นายตะโกนอะไรกับพวกเรา

สามทีมใหญ่แยกย้าย

อาเจ็ดไปแล้ว

พี่ปิงของข้าติดคุกมาสิบปี

หลังจากออกมาก็เหมือนวิญญาณเร่ร่อน

เพราะอะไรล่ะ

เพราะว่าหวังต้าหย่ง

ตอนนี้มีโอกาสจับเขาได้แล้ว

คุณไม่ให้พวกเราสนใจแล้ว

นายมีสิทธิ์อะไร

คุณอยากยุ่ง

อยากยุ่ง

คุณเป็นใคร

อยู่กันหมดเลย

ฉันกลับมาก็ไม่มีใครบอก

นายกลับมาทำไม

ไม่ใช่ฉันกลับมาแล้วจะทำไม

บอกว่าหวังต้าหย่งกลับหนิงโจวแล้วไม่ใช่เหรอ

ฉันกลับมาจับเขาแล้วจะทำไม

ได้

พวกคุณก็เล่นกันสุดชีวิตเถอะ

เสแสร้งเถอะ

ไม่ใช่

พานต้าไห่นี่มันอะไรกัน

พี่เป้ยบอกว่าพี่ทำอาหารอร่อย

ครั้งหน้าทำเยอะ ๆ นะ

ได้ ไม่มีปัญหา

เมื่อก่อนคุณอยู่บ้านก็ทำกับข้าวบ่อย ๆ เหรอ

เมื่อก่อนงานยุ่ง

เรื่องในบ้านแทบไม่ได้สนใจ

ต่อมา

ต่อมาก็ไม่มีโอกาสอะไรแล้ว

งั้นลูกสาวคุณชอบกินอาหารที่คุณทำไหม

ฉันก็ไม่รู้

ตอนนั้นเธอเพิ่งจะหกขวบ

อย่างน้อยเธอก็เคยกิน

พี่เลี่ยว ๆ

รับทราบ ๆ

เกิดอะไรขึ้น ๆ

ไม่มี ๆ

เข้ามาประชุมกันเถอะ

มาแล้ว ๆ ๆ

มีอะไรเหรอ

มีเรื่องอะไร

อดหลับอดนอนมาตั้งหลายวันแล้ว

เป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่เรื่อง

ดูว่าขั้นต่อไปจะทำยังไง

เมื่อก่อนพวกเราเฝ้าระวังนานกว่านี้เยอะเลย

ทำไมเหรอ

นายทนไม่ไหวแล้วเหรอ

ฉันคิดว่าอาหม่าพูดถูก

พวกเราต้องปฏิบัติการจริง ๆ หน่อย

จะให้หวังต้าหย่งจูงจมูกไม่ได้นะ

นี่มันไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว

งั้นจะทำยังไง นายว่า

วันนั้นพานต้าไห่ยืนด่าฉัน

นายไม่ใช่ไม่ได้ยิน

อยู่ในเหตุการณ์กันหมด

พวกเราจะทำอะไรได้

พวกเราไม่ต้องสนใจพานต้าไห่

ตอนนี้พี่ปิงไม่อยู่

ลิ่วจื่อพวกเราก็ซ่อนไว้ตลอด

งั้นขั้นต่อไปหวังต้าหย่ง

อาจจะไปหาพี่สะใภ้กับถงถง

พานต้าไห่ยังขวางพวกเราอีก

เห็นได้ชัดว่าให้โอกาสหวังต้าหย่ง

สือโถว

มีปัญหาก็แก้ปัญหา

ถ้าไม่มีประโยชน์ก็พูดให้น้อยลงหน่อย

ถ้านายยังพูดถึงทีมใหญ่สองอีก

เขากินข้าวกันอยู่

ไปจากพวกเรา

พวกเขาก็ปกป้องแม่ลูกนั่นไม่ได้แล้ว

เหล่าหม่า

ฉันรู้แล้ว

ทำไมวันนั้นนายไม่พูดอะไร

นายคิดว่าพานต้าไห่พูดถูกใช่ไหม

พวกคุณสองคนปรึกษากันแล้วเรียกพวกเรากลับมา

จะถอนกำลังแล้วหมายความว่าอย่างนี้ใช่ไหม

ต้าเเลี่ยว นายจะให้ฉันส่งเสียงยังไง

นายจะให้ฉันพูดอะไร

เขาพูดถูก

เขาเป็นตำรวจ

พวกเราเป็นอะไร

ไปแล้ว ดึงประตู

นายทำอะไร

ไปแล้วนะ

กลับมา ๆ

พวกเราไม่ใช่อะไรทั้งนั้น

พวกเรามาทำอะไรที่นี่

พี่ปิน

นี่ไม่ปรึกษากันเหรอ

ผลลัพธ์ที่ปรึกษาล่ะ

ใครจะออกผลลัพธ์

พวกเราก็ไม่ใช่อะไรทั้งนั้น

งั้นฉันทำเอง

นี่เป็นความแค้นระหว่างฉันกับหวังต้าหย่ง

นายมาทำไม

ในเมื่อหวังต้าหย่งไม่ปรากฏตัวมาตลอด

ฉันจะล่อเขาออกมา

ลิ่วจื่อ นายคิดให้ดีนะ

แล้วหวังต้าหย่งเป็นใคร

เสี่ยงไม่คิดชีวิต

ถือปืนขึ้นมาเขาก็กล้ายิงเจ้านายของคน

นายล่อเขาออกมา

นายบ้าไปแล้วเหรอ

ก็เพราะว่าหวังต้ากล้าเอาปืนยิงคน

ฉันถึงให้ถงถงเสี่ยงอันตรายไม่ได้

ไม่สู้รีบหน่อย

ได้ไหม

ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่อย่างอกสั่นขวัญแขวนเช่นนี้

พี่หก

พวกเหล่าหม่ารออยู่ข้างนอกแล้ว

จะลงมือเมื่อไร

พี่หก

จะลงมือเมื่อไร

ตอนกลางวันตื่นเต้นนิดหน่อย

ปรับได้ค่อนข้างสูง

ตอนนี้ในใจรู้สึกสั่นนิดหน่อย

งั้นจะทำยังไงดี นายโม้ออกไปแล้ว

ไม่งั้นฉันจะบอกพวกเขา

ช่างเถอะ อย่าไปเลย

คำพูดนั้นพูดออกไปยังเก็บกลับมาได้อีกเหรอ

ไปละ

พี่หกค่อย ๆ เดินนะครับ

คือว่าฉัน

จุดนี้ทำไมเขาถึงโยกออกมาได้ล่ะ

ไม่กลัวตายเหรอ

จับตาดูให้ดี

ออกไปข้างนอกแล้ว

เห็นแล้ว ๆ

ฉันก็เห็นแล้ว

เขา

เขาจะทำอะไรน่ะ

บอกว่าค่อย ๆ เดินไม่ใช่เหรอ

ทำไมเดินเร็วขนาดนี้ล่ะ

ฮัลโหล เหล่าหม่า

นายไปไกลขนาดนั้นทำไม

ฉันทนไม่ไหวแล้ว

จู่ ๆ ก็มาฉี่

นายโง่หรือไง กลับไปฉี่

ฉันตื่นเต้นเหรอเนี่ย

ได้ ๆ ฉันรู้แล้ว ๆ

ลิ่วจื่อระวัง

มีอะไรก็ลงมือ

ลิ่วจื่อ

ตกใจหมดเลย โชคดีที่ฉันวิ่งเร็ว

อย่าขยับ

อย่าขยับ

สือโถว จับคนได้หรือยัง

กำลังตามอยู่

อย่าขยับ

อย่าขยับ

ไม่ใช่หวังต้าหย่ง

เดินไม่ไหวแล้ว

เหนื่อยแล้ว

เหล่าเฉิง

รูปพวกนี้ถ่ายได้ไม่เลวเลยนะ

ฉันดูหน่อย

คุณรอเดี๋ยว

ฉันส่งไปที่มิติคิวคิว

คุณมีคิวคิวไหม

มีครับ

นายแอดเพื่อนฉันหน่อยสิ

แอดยังไงล่ะ ทำไม่ค่อยเป็น

นี่ก็ทำไม่เป็น

ทำไมนายมีเพื่อนในเน็ตแค่คนเดียวล่ะ

เป็นลูกสาวฉัน

คุณบอกว่าเธอไม่สนใจคุณไม่ใช่เหรอ

เธอไม่รู้ว่าเป็นฉัน ก็เลยเพิ่มเข้าไป

ต่อมารู้ว่าเป็นฉัน

นี่ก็บล็อกฉันอีกแล้วไม่ใช่เหรอ

งั้นเธอก็น่าสงสารมากเลยนะ

ไม่เป็นไร

เจ้าอยากคุย มาหาข้าก็พอ

ใต้เท้าเหมียว

เหล่าเฉิง

นี่ของสายรุ้ง

เหมียวเหมียว รีบนอนเถอะ

พรุ่งนี้ยังต้องทำงานอีก

รู้แล้ว

พี่เป้ย

พวกคุณไปทำงานเถอะ

ขอบคุณนะ

รีบร้อนอะไรกัน

คืนหมดแล้วเหรอ

งั้นคุณยังมีเงินใช้ไหม

ฉันพอ

นี่ลุงฉันกับฉันรวบรวมมาด้วยกัน

ได้ งั้นฉันรับไว้นะ

จริงสิ

วันนี้วันไหว้พระจันทร์

ไปฉลองที่บ้านฉันเหรอ

ไม่ละ คุณอาอยู่บ้านคนเดียวเหรอ

ก็จริง

เทศกาลไหว้พระจันทร์ ต้องฉลองกับญาติ

งั้นเธอไปทำงานเถอะ

ได้ งั้นพี่เป้ย

วันหลังผมกับลุง

ไปเยี่ยมเธอด้วยกันนะ

ได้

กลับมาแล้วเหรอ

ไม่ต้องซ่อนแล้ว

ซื้อมาให้เธอ

ซื้อให้ฉันเหรอ

นายเคยเห็นฉันใส่กระโปรงตั้งแต่เมื่อไหร่

ก็เพราะว่าคุณไม่เคยใส่กระโปรง

ก็เลยซื้อให้เธอไง

คุณดูสิข้างหลังยังมีปมผีเสื้อน้อยอยู่ด้วย

ชอบไหม

เชยไหม

เชยเหรอ

เชย

เอาละ ฉันไปลองดูแล้วกัน

ของเธอก็เอาไปลองด้วย

สวยมากเลย

ของฉันเป็นยังไงบ้าง

ซื้อเล็กแล้ว

ไม่เล็กก็ดี นายดูสิ

เหล่าเฉิงสุขสันต์วันไหว้พระจันทร์

สุขสันต์วันเทศกาลโคมไฟ

สวัสดีปีใหม่

เทศกาลชิงหมิงก็มีความสุข

เหล่าเฉิง

คุณมีความสุขไหม

มีความสุข

แค่ดูก็รู้แล้วว่าคุณโกหก

คุณต้องคิดถึงลูกสาวคุณแน่ ๆ

ฉันไม่เคยฉลองเทศกาล

ฉลองเทศกาลกับเธอจริง ๆ

พ่อฉันก็เหมือนกัน

เหล่าเฉิง

นายรู้ไหมว่าทำไมฉัน

ถึงไม่เคยพูดเรื่องตอนเด็ก ๆ กับคุณ

ฉันโตขนาดนี้ไม่เคยเจอแม่ฉันเลย

ในความทรงจำของฉันคือคุณย่าเลี้ยงฉันมาจนโต

ย่าฉันมีลูกชายสองคน

คนหนึ่งลุงใหญ่ฉัน อีกคนก็พ่อฉัน

พวกเขาก็ไม่ค่อยกลับบ้าน

ตอนเด็ก ๆ ฉันยังสงสัยอยู่เลย

เด็กคนอื่น

ทำไมถึงมีพ่อแม่อยู่ด้วยล่ะ

ทำไมฉันจะไม่มีล่ะ

ตอนฉันอายุหกขวบ

คุณย่าฉันบอกฉันว่า

พ่อฉันตายแล้ว

รู้ไหมว่าพ่อฉันตายยังไง

ถูกตำรวจตีตาย

พ่อฉันกับลุงฉันเป็นฆาตกร

เผิงย่าหลันบอกคุณจริง ๆ เหรอ

พวกเราสองคนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

เหล่าเฉิง คุณดูสิ คุณเชื่อทุกอย่างเลย

เธอหลอกคุณน่ะ

ถ้าจะบอกว่าแย่ก็เป็นเผิงย่าหลันที่แย่ที่สุด

ตอนฉันเรียนประถม

ก็รู้จักกับเขา

เพื่อนห้องเดียวกัน

เธอเป็นคนบอกเพื่อนในห้องเราว่า

ฉันเป็นลูกของฆาตกร

เพื่อนห้องเราก็รังแกฉัน

ตีฉัน ไม่มีใครเล่นกับฉัน

ไม่ง่ายเลย

ก็ถึงมัธยมต้นแล้ว

มัธยมต้นฉันคิดว่า

ถ้าเปลี่ยนโรงเรียน

เพื่อนก็ไม่ใช่กลุ่มเดียวกันแล้ว

ก็ไม่มีใครรังแกฉันแล้วใช่ไหม

อีกไม่นานเพื่อนในห้องเรา

ก็รู้ว่าพ่อฉันเป็นฆาตกร

เผิงย่าหลันเป็นคนพูด

ผมขอโทษคุณ

แทนเผิงย่าหลันคนนี้

คนที่ขอโทษฉันมีเยอะ

เธอเป็นใคร

แล้วลุงนายล่ะ

ไม่เคยกลับมาอีกเลย

ตำรวจจับตาดูเขาอยู่

เขาจะกล้าได้ยังไง

ที่จริง

คนที่น่าสงสารที่สุดก็คือคุณย่าของฉัน

มีลูกชายแค่สองคน

คนหนึ่งหนีไป

คนหนึ่งตาย

สองปีมานี้สมองยังเลอะเลือนอีก

จับใครก็จำฉันเป็นลุง

ดังนั้น

จะต้องหาเงินเยอะ ๆ

ดีกับคุณย่าฉันหน่อย

เหล่าเฉิง

ขอบคุณนะ

ไม่เคย

ไม่เคยมีใครดูแลฉันเหมือนนาย

ทำอาหารให้ฉัน

สอนฉันเดินบนทางที่ถูกต้อง

คุณ

ถ้าเป็นพ่อฉัน

จะดีแค่ไหน

ฉันก็ขอบคุณคุณ

คุณทำให้ฉันได้สัมผัส

ความสุขของการเป็นพ่อ

เหล่าเฉิง

ฉันปวดหัว

ครั้งหน้าดื่มเหล้านายต้องห้ามฉันหน่อยนะ

เมื่อคืนพวกเรากลับมากี่โมง

พูดกับนายอยู่นะ

ฉันหิวแล้ว

ได้

ลุกขึ้นมาทำอาหารให้

ปวดไปทั้งตัวเลย

คุณเป็นอะไรไป

คุณเป็นไข้เหรอ

งั้นเหรอ

คุณรีบนอนลงเถอะ

ทำให้คนเป็นห่วงจริง ๆ

นี่จะทำยังไงดี

ไม่เป็นไร

เดี๋ยวก็หายแล้ว นอนสักหน่อยก็หายแล้ว

เหล่าเฉิง

คุณมีความสุขไหม

เขาบอกว่าเขาเป็นพ่อของเธอ

ฉันไม่รู้จักเขา

ถ้าเธอเป็นพ่อฉัน

ดีจะตาย

หวังเหมียวเหมียวเป็นลูกสาวของฉัน

ไม่ใช่ของเธอ ไม่ใช่ของเธอ ไม่ใช่ของเธอ

นายจับพี่ชายฉันไม่ได้ มาระบายอารมณ์กับฉันใช่ไหม

พี่ฉันพูดถูก

ตำรวจอย่างพวกคุณไม่มีความสามารถแบบนั้น

ไม่เอาไหน

ฉันต้องหาเจอแน่

เหล่าเฉิง

ฉันต้องหาเจอแน่

เธอพูดบ่นอะไรน่ะ

วางใจเถอะ

ได้แน่นอน

ยังร้อนอยู่เลย

ไม่ได้

ยังต้องไปโรงพยาบาล

ต้องหาเจอแน่

คนไข้เป็นหวัดทำให้ปอดอักเสบเฉียบพลัน

มีอาการคลื่นไข้สูงและอาการหลอดเลือด

ร้ายแรงไหม

ต้องอยู่ดูอาการที่โรงพยาบาล

คุณไปจ่ายค่าใช้จ่ายก่อน

แม่นาง

รายการ

จ่ายเงินที่นี่ใช่ไหม

ใช่

สวัสดีครับ

เอายาตามนี้

คิดไม่ถึงจริง ๆ

แค่เป็นหวัดคนเดียวจะทรมานได้ขนาดนี้

อย่าคิดว่าเป็นหวัดเป็นเรื่องเล็กนะ

ตอนที่คุณเพิ่งเข้ามา

เป็นไข้ขนาดนั้นแล้ว

ยังดีที่ลูกสาวคุณมาส่งคุณทันเวลา

ถ้าตอนนั้น

ไข้ยังไม่ลดลง

ยิ่งมีปัญหาใหญ่

ครับ ขอบคุณครับ

เปลี่ยนแล้ว

พยาบาลเพิ่งมาแขวน

ฉันรีบ ๆ เลย

กลัวว่าจะไปไม่ทัน

มา

อะไรเหรอ

เกี๊ยวน้ำที่ทำมาให้เธอ

กินตอนร้อน ๆ นะ

ฉันไปตักน้ำร้อนนะ

หอมจังเลย

เหล่าเฉิง

นายไม่มีฉันอยู่แม้แต่ข้าวก็ไม่ได้กิน

มา

เอามาให้ฉัน

ฉันทำเอง

อ้าปาก

อร่อยไหม

คุณค่อย ๆ เคี้ยว อย่าสำลักนะ

ไม่มีใครแย่งนายหรอก

นี่ ได้

อีกเดี๋ยว

กินเสร็จแล้ว

ฉันจะกลับไป

เอาของใช้อาบน้ำมาหน่อย

ไม่ต้องลำบากแล้ว

อยู่ได้ไม่ถึงสองวัน

ไม่ต้องสนใจหรอก

ฟังฉันนะ

เจ้ารักษาตัวอยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถอะ

พี่ใหญ่

ลูกสาวของคุณเลี้ยงมาไม่เสียเปล่าจริง ๆ

หมอบอกว่าเป็นหวัดทำให้ปอดอักเสบเฉียบพลัน

โอเค

ฉันรู้แล้ว ขอบคุณพี่เป้ย

ยาสีฟัน แปรงสีฟัน

อ่างฟัน

ผ้าขนหนู

มีดโกน

มีดโกน

มีดโกน

คุณช่วยเอาอันนี้ให้พ่อฉันได้ไหมคะ

สวัสดีค่ะ

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง

พี่ใหญ่

ลูกสาวพี่ยังไม่กลับมาเหรอ

อาจจะเพราะที่ทำงานมีธุระกะทันหัน

สวัสดีค่ะ

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

คุณอยู่ข้างนอกคนเดียว ครอบครัวคุณวางใจได้

บอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ

พ่อตายแล้ว แม่ก็ตายแล้ว

เหมือนฉันจะได้ยินเผิงย่าหลันบอกว่า

เธอยังมีลุงอีกคนไม่ใช่เหรอ

แล้วลุงนายล่ะ

ไม่เคยกลับมาอีกเลย

ตำรวจจับตาดูเขาอยู่ เขาจะกล้าได้ยังไง

กลับมาแล้วเหรอ

นายไปไหนมา

เจอเพื่อนเก่าคนหนึ่ง

ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม

ฉันไปอุ่นกับข้าวให้เธอนะ

ไป ล้างมือกินข้าว

คุณกลับมาได้ยังไง

ฉันเห็นเธอไม่ได้ไปโรงพยาบาล เลยเป็นห่วงนิดหน่อย

ล้างมือนะ

มา กินเยอะ ๆ นะ

คืนนี้ไม่กลับไปนอนโรงพยาบาลเหรอ

ไม่กลับแล้ว นอนที่โรงพยาบาลนอนไม่หลับ