Original subtitles

ما را در تلگرام دنبال کنید @cinamaart

سینما آرت مرجع دانلود زیرنویس فارسی www.cinamaart.com

‫سلام مامان.

‫سلام! این غریبه رو از کجا پیدا کردی؟

‫توی راه پیداش کردم.

‫اشکالی نداره اگه ماشینتون رو بردارم؟ ‫واقعا باید برم سر کار.

‫- حتما ‫- واقعا؟

‫نمی‌خوای وایسی و بهمون توی تموم کردن آخرین ‫تیکه گوشت گوزن این خورش کمک کنی؟

‫از خدامه، باید برم. ‫ممنونم، بابایی

‫یه دونه خوبش رو بردار.

‫چطور بود؟

‫آره، خیلی بد نبود.

‫هی...

‫امشب یه چند کلمه با هم حرف داریم.

‫چقدر؟

‫خب...

‫«لینکلن» برای سخنرانی «گتیزبرگ» 282 تا کلمه ‫استفاده کرد

‫پس 100 تا کافیه؟

‫بیخیال، اونا فقط میخوان ازت تشکر کنن

‫قرار نیست که صف جوخه‌ی آتیش باشه

‫مثل برق و باد تموم میشه

زیرنویس از میلاد طاهرخانی « M.i.l.a.d »

‫این جدیده؟

‫نه

‫فقط هلش بده اینجا

‫من که سخنران نیستم

‫ولی واقعا مطمئنم که از شهروند نمونه‌ی شهر «کیهوی» ‫واقعا مفتخر هستم

‫اگرچه، اگر... اگر به عهده‌ی من می‌بود

‫این رو به فردی مهم‌تر میدادم

‫من...

‫من فقط کسی هستم که راه تمدن...

‫را در بیابانی برهوت برای انسان‌ها باز میگذارم

‫وقتی که...

‫وقتی که شما یک مسیر مشخص را هر روز رانندگی می‌کنید

‫واقعا آسونه که کم کم به این موضوع فکر کنید که ‫جاده رو انتخاب نمی‌کنید

‫من سعی می‌کنم این کار رو نکنم. ‫میدونید...

‫من خوش شانس بودم

‫یک مسیر خوب رو زود انتخاب کردم...

و توی همون مسیر موندم

‫هی، پسر. روزت چطور بود؟

‫آروم باش

‫«کایل» «کایل»!

‫خفه شو!

‫- کمک! ‫- خفه شو

‫دست‌هاش رو بگیر!

‫- کمربندش رو بگیر ‫- گرفتم

‫بکشش پایین

‫کمک!

‫لعنت!

‫- چه خبره؟ ‫- من نمی‌خوام برم.

‫هی، میدونم که باهوشی ولی، نه اونقدرا

‫آه، هی

‫- نمی‌خواد بیاد ‫- آه، لعنتی

‫بزار حدس بزنم، این جریان مربوط به «تیم» هستش، آره؟

‫توی کلاس «رایان» یه قلدر هستش

‫«تیم» دیروز صورتش رو مالونده به خاک

‫میدونی قلدر چیه؟

‫فرصتیه برای ثابت کردن غیرت خودت!

‫حالا کسی دلش نمی‌خواد این فرصت‌ها رو توی زندگی ‫از دست بده.

‫- اون خیلی از من بزرگتره ‫- آره حتی بهتر هم هست

‫داری میگی که باید بزنمش؟

‫آره، برای شروع

‫- خیلی فکر خوبی نیست ‫- اوه آره؟ چرا نه؟

‫بخاطر این‌که به درجه‌ی احمقیت اون میرسم.

‫گوش کن... بیا اینجا، بیا اینجا.

‫من برای تولدت «ارباب حشرات» رو گرفتم.

‫شرط میبندم هنوز شروع به خوندش هم نکردی.

‫خب، این خیلی بده.

‫همه‌ی جوابهایی که توی زندگیت نیاز داری، ‫توی اون کتاب هست

‫بیا، وقت رفتنه.

‫دیشب بدجور ترکوندی، پسر!

‫- هیچ کس دیوونه‌تر از تو نیست، رفیق ‫- کی میدونست که میتونی برقصی!

‫- آه، خوش گذشت، ها؟ ‫- الان بهت میگم چیکار کنیم، دوباره این کار رو میکنیم

‫آره!

‫خوب به نظر میای. واست صبحونه می‌خرم

‫خدای من! «گریس»

‫پسرته؟

‫اون بر اثر اوردوز هروئین مرده.

‫عذر می‌خوام.

‫«کایل» معتاد نبود.

‫ببخشید ولی همه‌ی والدین همین حرف رو میزنن.

‫ولی اون... اون یه معتاد نبود.

‫چیـ...چیکار میخواید بکنید؟

‫من اونو در اختیار پلیس مبارزه با مواد مخدر میذارم

‫ما پسرمون رو نمیشناختیم.

‫«کایل» یه معتاد نبود.

‫گوش نمیکنی چی میگم!

‫او من را برای رستگاری در راه راست با نام خود ‫هدایت کرد.

‫آره، گرچه من از دره‌ی سایه‌ی مرگ عبور می‌کنم،

‫از هیچ شیطانی نخواهم هراسید چرا که تو با من هستی

‫سر من را با روغن متبرک کن

‫و روزی من بسیار زیاد است

‫قطعا خیر و رحمت مرا دنبال خواهد کرد

‫در تمامی روزهای زندگی‌ام.

‫و من در خانه‌ی خدا برای همیشه سکنی خواهم گزید

‫همم؟

‫«نلز»؟

‫«دانته»؟

‫«دانته»؟

‫متأسفم، «نلز»

‫من واقعا متاسفم

‫قرار نبود اینطوری کارم تموم شه.

‫میدونم که کوکایین کی و کجا میرسه

‫«کایل» هیچی درمورد این نمیدونست. ‫این حقیقت‌ـه

‫فقط یک کیسه بود

‫فقط یک کیسه!

‫ولی آدمایی مثل اون، همیشه متوجه میشن.

‫یه لحظه صبر کن، یه لحظه صبر کن، چجور آدمایی؟

‫منظورت چجور آدمایی بود؟

‫پولی همراهت داری؟

‫- اگه بهت بگم، اونها بهم صدمه میزنن! ‫- چجور آدمایی؟

‫- لطفا! لطفا! ‫- منظورت چجور آدمایی بود؟

‫«اسپیدو»، ‫یه نفر هست به اسم «اسپیدو»

‫- «اسپیدو»؟ ‫- اون تنها کسیه که من میشناسم!

‫فقط بهم بگو که اون یارو رو از کجا می‌تونم پیدا کنم

‫و بعدش گورت رو از اینجا گم کن!

‫کجاست؟

‫پس تو «اسپیدو» هستی؟

‫زدی تو خال، بیست امتیاز!

‫«دانته» سلام رسوند.

‫من هیچ «دانته»ای نمیشناسم.

‫بله که میشناسی

‫اون با پسر من توی فرودگاه «کیهو» کار می‌کرد...«کایل»

‫اون رو هم میشناسی.

‫«کایل»؟

‫اوه، آره. ‫«کایل» پسر توئه؟

‫آره، آره، من، آه... ‫نه، نمیشناسمش. متاسفم.

‫من آدم‌های مختلفی رو میشناسم. چند نفر به اسم کایل می‌شناسم

‫بهم بگو که چه اتفاقی افتاد.

‫بهم بگو.

‫خیلی خب ، بابا بزرگ. ‫در از اون طرفه، خیلی خب؟

‫من نمیدونم از کدوم سوراخی اومدی بیرون، ولی گمونم دیگه ‫وقتشه که برگردی تو همون سوراخ.

‫و بهم اعتماد کن، این کار، بهترین کاری هستش که ‫میتونی بکنی.

‫خیلی خب؟

‫تلفن من دستته؟

‫هر اتفاقی افتاده بهم بگو.

‫من...

‫فقط داشتم دستورات رو اجرا می‌کردم.

‫از کی دستور میگرفتی؟

‫کی؟!

‫-«لیمبو» ‫- ها؟

‫- «لیمبو»؟ ‫- «لیمبو»؟

‫«لیمبو».

‫«لیمبو».

‫«لیمبو»...

‫اینه؟ این «لیمبو»؟

‫شکی نیست که «دان ریوز» حداقل جزو سه مربی برتر بود

‫و از اونجایی که داریم در استادیوم «مایل-های» خاطرات ‫را مرور می‌کنیم،

‫سوال امشب برای اهالی «دنور» این است.

‫بزرگترین بازیکن خط حمله فوتبال آمریکایی، ‫«الوی» بوده یا «منینگ»؟

‫با شماره‌ی 5552395 تماس بگیرید

‫«الوی»

‫نمی‌خوای بپرسی که کجا بودم؟

‫آه، «اسپیدو» گم و گور شده

‫«اسپیدو» کیه؟

‫یکی از کارمندهای من، ولی شما اونو نمیشناسیدش

‫بخاطر این‌که ما توی راه مدرسه درباره‌ی کار ‫صحبت نمی‌کنیم، مگه نه؟

‫کی اینا رو بسته بندی کرد؟

‫- فکر نمی‌کردم که یه بار مهمون کردنش، بکشتش. ‫- شربت ذرت با شهد زیاد

‫لسیتین

‫جوش شیرین؟

‫تنها چیزی که توی اینا نیست، سم موش‌‌ـه.

‫می‌خوام بدونی که...

من هیچ دستی توی این قضیه نداشتم

‫میگم که همش رو قانونی کنیم

‫شیشه، اکس، تریاک

‫شعار من میشه یک تریاک فروشی در هر فروشگاه.

‫به مردم اون چیزی رو که می‌خوان بده. حسابی ازشون ‫مالیات بگیر، بعدش درآمدمون دو برابر میشه.

‫- نظرت درمورد این چیه؟ ‫- نه ممنونم.

‫می‌خوام که بتونم فرق آدم بدا با آدم خوبا رو از هم تشخیص بدم اونجوری می‌فهمم که به کی باید شلیک کنم

‫«نلز کاکسمن»

‫شهروند نمونه‌ی سال

‫خوش به حالش.

‫فامیلیش واقعا همینه، «کاکسمن»

‫معنیش میشه «مردی که هنر اصلیش جنده بازیه»

‫عالیه.

‫اینا رو میبینی؟

‫اوه، اوه، هی...

‫فقط علف‌ـه.

‫آره، ‫خریدنش قانونی‌ـه، مصرفش هم توی خونه قانونیه

‫یه نفس بگیر. ‫بیخیال، یه نفس بکش.

‫یه اصولی وجود داره که تو باید باهاش کنار بیای،

‫اگر که می‌خوای توی نیروی پلیس «کیهوی» دووم بیاری ‫و پیشرفت کنی.

‫بهش میگن «پلیس جامعه محور»

‫که در اون ما ارزش‌های جامعه‌مون رو در آغوش می‌گیریم ‫و اون‌ها رو اجرا می‌کنیم.

‫ارزش‌های اونا که به ما انگشت وسطشون رو نشون میده؟

‫ما الان توی شهری که توش اسکی میکنن هستیم. ‫ملت میان اینجا تا اسکی کنن، سکس کنن و نعشه کنن.

‫پس بیخیال شو.

‫بیا، می‌خوای اون روی سگت رو نشون‌شون بدی؟

‫فاصله خیلی زیاد نیست

‫اون آدامس رو بنداز بره

‫خب، چیکار میتونم براتون بکنم، رییس؟

‫آه، من...

‫الان برمیگردم پیشتون.

‫- باورم نمیشه این اتفاق داره میوفته. ‫- یه ثانیه به من فرصت بدید.

‫این پشت چه خبره؟

‫وای!

‫واقعا خیره کننده‌ست

‫هممم... آره، باورم نمیشه

‫از جزئیات روی بند خوشم میاد. حالتش خوبه.

‫- خیلی برازنده‌ست مگه نه؟ ‫- آره

‫نه، من قطعا عاشقشم. فکر میکنم این خودشه.

‫- فکر کنم الان گریه‌ام بگیره. ‫- خیلی احمقانه‌ست

‫واقعا خیلی قشنگ به نظر...

‫برای توری پولی ازتون نمی‌گیرم

‫وای

‫- مبارکه ‫- بابت همه چیز ازتون ممنونم.

‫احساس عجیبی دارم

‫خیلی خب. ‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، رییس؟

‫من...من دنبال یه کت شلوار می‌گردم

‫حله. عروسی کِیه؟

‫عروسی نیست. همسر...

‫من و همسرم، ‫داریم عهدهای ازدواجمون رو دوباره می‌بندیم

‫هنوز هم با قدرت پیش می‌رید، ها؟

‫منم دوست دارم همین رو بشنوم.

‫- نظرتون چیه که اندازه‌تون رو بگیریم، ها؟ ‫- حتما!

‫تو پسر من رو کشتی

‫کی بهت گفت این کار رو بکنی؟

‫کی؟

‫«سانتا». «سانتا»

‫- «سانتا»؟ ‫- همین اسم صداش می‌کنن.

‫کجا می‌تونم این «سانتا» رو پیدا کنم؟

‫یه فردوگاه کوچیک توی «کیهوی» هستش.

‫کوکایین بار میزنه و با پول بر میگرده.

‫چه شکلیه؟

‫شبیه بابانوئل‌ـه.

‫نه، بیخیال، لطفا! نیازی نیست این کار رو بکنی. ‫بیخیال، لطفا.

‫«الوی» یا «منینگ»؟

‫چی؟

‫بزرگترین بازیکن خط حمله‌ی فوتبال آمریکایی. ‫«الوی» بوده یا «منینگ»؟

‫«الوی»

‫میدونستی که «کایل» فیسبوک داشته؟

‫گروه موسیقی مورد علاقه‌اش رو میشناسی؟

‫اون فیلم‌های مورد علاقه‌اش رو پست گذاشته. ‫اینا رو میدونستی؟

‫شما دوتا توی سفرهای شکاری لعنتی‌تون ‫در مورد چی حرف زدین؟

‫شکار!

‫لعنت بهش.

‫خدا لعنتش کنه

‫لعنتی!

‫این چهارمین کیف باشگاهی بود که گم کردی

‫آره، ولی کیه که بشماره؟ مگه نه؟

‫شاید باور این برات سخت باشه،

‫ولی من چیزهای خیلی مهم‌تر از گشتن دنبال ‫کیف‌های باشگاه دارم.

‫مثلا پول در آوردن برای خریدن اون کیف‌ها.

‫الان میگم چیکار کنی...

‫چرا اینو نمیگیری،

‫و براش هرچقدر کیف باشگاهی که توی زندگیش ‫نیاز پیدا میکنه رو نمیخری؟

‫اینطور جواب میده؟

‫خیلی خب.

‫خب، این برای توئه

‫- بهم بگو که این یه شوخی‌ـه ‫- نه

‫این رژیم جدید «رایان» هستش. ‫و تو قرار هر کلمه‌اش رو رعایت کنی

‫صبحونه: گوشت گاو ارگانیک، مارچوبه، بادام هندی

‫ناهار هم همین ‫شام هم همین

‫آره، این واسه دوشنبه‌هاست. سه شنبه تغییر می‌کنه ‫مرغ، کلم بروکلی و بادوم

‫این هم برای صبحانه، ناهار و شام؟

‫می‌خوای که پسرمون یه چیز رو تو ‫سه وعده‌ بخوره؟

‫هشتاد درصد از سیستم ایمنی بدن از شکم ‫شروع میشه

‫حالا اگه داخل شکم‌ـت ساده باشه، ‫میتونی یه زندگی طولانی داشته باشی

‫یک هفته این رژیم رو بگیره، خودش رو میکشه

‫و من هم بهش کمک می‌کنم که این کار رو بکنه.

‫میدونی چیه؟ باید قدردان باشی.

‫بابام روزم رو با یه نصف لیوان گریپفروت و سه تا خط ‫کوکایین اعلا شروع میکرد

‫بهش میگفت «صبحانه‌ی قهرمانان»

‫و الان پسرت نمیتونه بدون این‌که به کندوها ‫دستبرد بزنه یه چیز شیرین بخوره

‫تبریک میگم، تو چرخه رو از بین بردی!

‫و من دارم فکر می‌کنم که...

‫ یه زمانی عاشق اون دهنت بودم

‫با وکیلم صحبت کردم.

‫یه ترتیب جدید میخوایم بدیم، ‫ده روز با من و چهار روز با تو.

‫پیشنهاد متقابل من اینه، ‫چهارده روز با من و هیچ روز با تو.

‫بزار ببینیم وکیل‌ت درمورد این چه فکری میکنه!

‫- صبح بخیر، «آیا» ‫- سلام، «موستانگ»

‫میگن که «لیمبو» غیبش زده

‫نگرانش نباش، اون از پسش بر میاد.

‫اون «موتسارت»ـه؟

‫مال باخ‌‌ـه‌. خیلی راحت میشه حدس زد که ‫این رو «باخ» زده، بخاطر اینکه اون خیلی ریاضیاتش خوبه

‫- اون همونیه که کلی بچه داره؟ ‫- آره، 20 تا

‫عجیبه که وقتی برای آهنگ ساختن هم داشته.

‫می‌خوام توی فوتبال فانتزی کمکم کنی

‫نمیتونم یه بازی هم ببرم

‫برای پول بازی میکنی؟

‫آره، معلومه که بخاطر پول بازی می‌کنم.

‫تو چهارتا از «کلیولند براونز» توی تیم‌ت داری.

‫خب، تیم شهرمه.

‫مردی که تعصب نداشته باشه، پس چی داره؟

‫نمی‌تونم کمکت کنم.

‫هی، جای کافی نیست که بخوایم جفتمون رد شیم

‫توی این فکر بودم که اگه امکانش هست دور بزنی ‫و از اون طرف بری؟

‫هیچ راهی نداره که شما برید عقب؟

‫فقط بین خودم و خودت میمونه؟

‫من، تو و برف!

‫حتما!

‫پسر، اصلا نمیدونی که داری با کی در میوفتی.

‫دارم با کی در میوفتم؟

‫تو دیگه گرد و غباری، رفیق

‫بهم بگو

‫داری وقتت رو هدر میدی

‫خسته شدی، پیر مرد؟

‫آره

‫«گریس»؟

‫«گریس»؟

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫«کایل» مُرده.

‫یه نفر کشتتش

‫این موضوع چه ربطی به من داره؟

‫می‌تونم بیام داخل؟

‫بهتره کفش‌هات رو در بیاری. ‫وگرنه اون زنده زنده پوستت رو میکنه!

‫من باید به چند جا زنگ بزنم.

‫که بفهمم چه اتفاقی برای «کایل» افتاده.

‫فکر می‌کنه اونی هستی که قبلا دیدتش.

‫نگرانش نباش

‫«کایل» با یه دلقک به اسم «دانته» قاطی شده بود

‫و اونها یک کیلو کوکائین از «وایکینگ» دزدیدن.

‫- «وایکینگ» کیه؟ ‫- دلال مواد مخدر. یه دونه از اون گنده‌هاش

‫- میشناسیش؟ ‫- آره، از وقتی که یه بچه دماغو بود!

‫- پدرش «بولیت» رو میشناختم. ‫- پدر هم میشناختش؟

‫هر وقت که «بولیت» کار سختی داشت، ‫پدر کسی بود که واسش اون کار رو میکرد. بعد از پدر، من.

‫و بعدش «وایکینگ» روی کار اومد.

‫«وایکینگ» کلا یه موجود دیگه‌ست.

‫اون از آسیب رسوندن به مردم خوشش میاد.

‫«براک»، من قراره بکشمش.

‫البته که این کار رو میکنی.

‫چی باعث شده که فکر کنی می‌تونی یه آدم رو بکشی؟

‫من...

‫سه تا از آدم‌هاش رو کشته‌م.

‫با جنازه‌هاشون چیکار کردی؟

‫توی توری مرغی پیچیدمشون، ‫و انداختمشون تو گلوگاه.

‫- توری مرغی؟ ‫- آره، تا ماهی‌ها رو بندازم به جونشون.

‫اونا گوشت رو از استخوون جدا می‌کنن و می‌خورن

‫و دیگه جنازه‌هاشون باد نمی‌کنه و بو لش نمی‌گیره.

‫اونا ته آب میمونن.

‫- از کجا اینا رو یاد گرفتی؟ ‫- توی یه رمان جنایی خوندمش.

‫- اون برادر منه. ‫- برادر؟

‫به یه ورم.

‫میدونم.

‫- شاید من بهتره... ‫- خفه شو.

‫از دردسر دوری کن.

‫چه کارها که برای عشق انجام نمیدیم، ها؟

‫اون صندوق داری یه سالن ماساژ رو انجام می‌داد

‫اونا من رو فرستادن تا له و لوردش کنم. ولی درعوض...

‫«گریس» چطوره؟

‫اون ترکم کرد.

‫اون زن، زمانبدیش حرف نداره ‫این رو گفته باشم!

‫چطور می‌تونم این «وایکینگ» رو پیدا کنم؟

‫نمیتونی.

‫- تو تا بالاترین پله‌های این نرده‌بون رفتی. ‫- خواهیم دید.

‫یک نفر طبیعی‌ـه که غیبش بزنه. دو نفر؟ بعید میدونم

‫سه نفر؟ با ده تا بسته‌ی کوکائین؟

‫شاید همشون دستشون توی یه کاسه باشه.

‫فکر می‌کنی سه تا از فروشنده‌های من بر علیه‌م ‫خیانت کردن؟

‫اگه این نظرت باشه من بدترین کاراکتر توی فیلم‌های ‫راکی هستم.

‫- نه ‫- نه

‫این کار اون سرخ پوست‌های لعنتی‌ـه.

‫اینا همش تقصیر بابام ـه که باهاشون همکاری کرد.

‫ببخشید، سرخ پوست‌ها؟

‫وقتی پدر «وایکینگ»، اوایل کارش بود

‫اون یه معامله با یه سرخ پوست به اسم گاو سفید کرد.

‫اونو تأمین میکرد، ‫گاو سفید هم اونا رو میفروخت.

‫تا اینکه یه روز گاو سفید سهم بیشتری می‌خواست

‫- بنابراین اون، گاو سفید رو انداخت توی چند تا شهر مزخرف ‫- مثل «کیهوی»

‫و «کیهوی» یه خط اسکی میسازه. ‫تبدیل به یه جور معدن طلا میشه.

‫تنها چیزی که تاریخ بهمون یاد داد اینه،

‫که باید این سرخ پوست‌ها رو توی محله‌شون نگه داشت

‫اونا سرخ پوست هستن، همیشه بیشتر میخوان.

‫بخاطر اینکه فکر می‌کنن که کل آمریکا واسه‌ی اونا بوده

‫شاید توی این مورد یه جورایی حق با اونا باشه، مگه نه؟

‫گاو سفید اینو به پدرم داد...

‫روزی که با هم معامله‌شون جوش خورد.

‫آره

‫وقتشه که این رو بهش برگردونیم.

‫- چیکار می‌تونم براتون بکنم؟ ‫- می‌تونی پیشمون بشینی. داستانت رو بهمون بگی.

‫- من مشتری‌های دیگه‌ای هم دارم ‫- آره؟ چه جالب. بخاطر این‌که من فقط تو رو اینجا میبینم.

‫لطفا بگو که شیفت شب هم کار می‌کنی.

‫پنج شنبه‌ها. چرا؟

‫خیلی توی نور خورشید خوب به نظر میای، ‫باید توی تاریکی هم ببینمت.

‫تخم مرغ، گوشت خوک خشک شده، پنکیک

‫و شما؟

‫منو سورپرایز کن

‫خیلی خب.

‫وقتی که بابام مرد من 13 ساله بودم. ‫میدونی آخرین حرفش چی بود؟

‫«سعی کن که ترتیب هرچی خدمتکار که بهت سفارش ‫رو تحویل میده رو بدی»

‫این سرخ پوست‌ها یه عمر طول میکشه تا خودشون رو ‫نشون بدن.

‫راستی بهم درباره‌ی این حقه‌ی مسافرخونه بگو

‫بیست تا میشه.

‫یه حقه نیست، باشه؟

‫یه اختراع زیباست. یه اختراع که استیو جابز اگه بود ‫بهش افتخار می‌کرد.

‫- «استیو جابز»، ها؟ ‫- درسته

‫میدونی چی باعث شد اون یارو یه نابغه باشه؟ سادگی!

‫- بزار برات بگم ‫- خیلی خب

‫من 100 شب توی یه سال رو توی مسافرخونه‌ها میمونم

‫اولین کاری که هر روز می‌کنم اینه که یه علامت ‫«اتاق را تمیز کنید» روی دستگیره نصب می‌کنم.

‫وقتی خدمتکار علامت رو ببینه، ‫در رو باز می‌کنه.

‫حالا، به جزئیاتی که اینجا دارم میگم توجه کن.

‫کلی فکر پشتش بوده.

‫من اونجا روی کاورها کاملا لخت میخوابم

‫اولین بخش مهم، به چشم‌های خدمتکار نگاه می‌کنم ‫خیلی خب؟

‫اگر این کار رو نکنم قبل از این‌که این جریانات شروع بشه ‫از همون در بر می‌گرده و میره.

‫یه بیست دلاری بر میدارم ‫و میزارمش کف دستم.

‫- بومممم ‫- فقط یه بیست دلاری؟

‫خدمتکارها ساعتی 8.35 دلار در میارن و زندگی‌هاشون هم ‫با بدبختی میگذره.

‫این کاملا بخشی از کار هستش که اهمیت کمی بهش میدن

‫توپ کاملا توی زمین اون‌ـه.

‫میتونه از اون در بره بیرون، هیچ ضرر و هیچ خطایی نکنه

‫یا ... میتونه بیاد و پول رو بگیره.

‫- آمار موفقیتت چقدره؟ ‫- سی و یک درصد؟

‫صدتا مسافرخونه توی سال! خودت حساب کن

‫اون همون دستکش‌های زردی رو داره که گاو سفید ‫دستش می‌کنه

‫- این یه جور چیز سرخ پوستی‌ـه؟ ‫- فکر کنم

‫خوبه

‫اون استیو جابز لعنتی خوبه

‫یه مشکل توش میبینم. کنترل کیفیت.

‫من 20 دلار خرج میکنم ‫پس انتظار بانوی آمریکا رو ندارم.

‫ولی عمرا اگه 31 خدمتکار توی کل کشور باشه ‫که ارزش ترتیب داده شدن رو داشته باشن.

‫اگه میدونستی باورت نمیشد

‫اوه خدای من.

‫کل شب رو داشتم روش کار می‌کردم ‫هنوز هیچی ازش به دست نیاوردم.

‫و به دست نمیاری.

‫میدونی، درد...

‫ برای این افراد مثل دین میمونه.

‫میدونی، آپاچی‌ها در گذشته شکنجه شدن رو ‫نشان افتخار میدونستن.

‫آخه این چطور سیستم ارزش دهی‌ای هستش؟

‫اون یه «یوت»ـه.

‫- حالا چی؟ ‫- سرخ پوست‌های محلی از نژاد «یوت» هستن. آپاچی نیستن

‫میدونی که با یه سرخ پوست ازدواج کرده‌ام؟ ‫فکر نمیکنی که تفاوتشون رو میدونم؟

تـرجـمـه از مـیـلـاد طـاهـرخـانـی

‫این اتفاق‌ها توی «کیهوی» نمیوفته.

‫حالا که افتاده.

‫اولین کارش بود.

‫بهم گفت که «فقط یه کار، بابا»

‫«از پسش بر میام»

‫«من پسر تو هستم»

‫کجا بریم؟

‫خیلی خب، بریم خونه‌مون «دنور»

‫آقای «کاکسمن»

‫واقعا برای فقدانتون متاسفم

‫ممنون

‫هی...

‫خب...

‫- بفرمایید ‫- ممنون

‫دوست پسر سابق من توی پلیس مبارزه با مواد «دنور» ‫کار می‌کنه. امروز بهش یه زنگ زدم.

‫بخاطر اینکه دلت واسش تنگ شده بوده ‫و می‌خواستی ببینی اوضاعش چطوره.

‫خب، اون هنوز فکر می‌کنه که ما با هم شانسی داریم

‫اسمش چیه؟

‫«کرت»

‫- چند وقت شما دوتا عاشق همدیگه بودید؟ ‫- اوه خدای من. دو ماه، خیلی خب؟

‫ازش خواستم که از طرف ما سوابق پزشکی رو یه ‫نگاهی بندازه. اسم این یارو «سایمون لگرو»ـه

‫حالا، پدرش «گاو سفید»ـه.

‫اون یه مواد فروش بومی آمریکایی اهل «دنور» هستش.

‫که سی سال اینجا کوکائین معامله میکرده

‫پس حالا، گاو سفید با «وایکینگ» قلمروشون رو ‫تقسیم می‌کنن.

‫اون یه مواد فروش اهل «دنور» هستش ‫که اسم اصلیش «ترور کلکوت»ـه.

‫پس...

‫فکر می‌کنم...

‫اتفاقی که اینجا داریم جنگ بر سر قلمرو باشه

‫جنگ بر سر قلمروی مواد مخدر.

‫درست توی «کیهوی»

‫حالا می‌خوای چیکارش کنی؟

‫خب، تجربه‌ی 30 ساله‌ی من میگه ‫که این کار پلیس مبارزه با مواد «دنور»ـه.

‫این موضوع اذیتت نمی‌کنه که من همین الان یه چیزایی ‫درباره‌ی یه دلال مواد گنده ...

‫ توی پنج دقیقه پشت تلفن فهمیدم ‫و تو، توی سی سال تونستی اینا رو بفهمی؟

‫چیزی که اذیتم می‌کنه اینه که «کرت» امشب توی جاش ‫میخوابه و فکر می‌کنه که میتونه برگرده به عمق وجودت.

‫«کرت» یه پسر بزرگ‌ـه.

‫میدونستم برمیگردی

‫خیلی خب، اسم واقعی وایکینگ «ترور کلکوت»ـه.

‫اگه می‌خوای بکشیش، باید یه آدمکش اجیر کنی.

‫- یه آدمکش ؟ ‫- آره. یه قاتل

‫کسی رو میشناسی؟

‫«اسکیمو»

‫خب، این روندش چطوره؟

‫برای «اسکیمو» یه بلیط قطار میخری. ‫اون از پرواز میترسه.

‫توی ایستگاه قطار سوارش می‌کنی، ‫به یه مسافرخونه میرسونی‌ش.

‫اونجا نصف پول رو پیش میدی بهش.

‫و بعدش میری خونه.

‫- از کجا بفهمم که کارش تموم شده؟ ‫- روزنامه‌ی «دنور» رو دائما بررسی کن.

‫اونا نمیتونن خبر یه قتل رو پخش نکنن.

‫قضیه‌ی این لقب‌ها دیگه چیه؟ ‫«اسپیدو»، «وایکینگ»، «اسکیمو»

‫«اسکیمو» یه لقب گنگستری‌ـه.

‫تو یه لقب داشتی؟

‫آره. «کمک خلبان»

‫«کمک خلبان»؟

‫آره مثل فیلم «تاپ گان» که میگفت: ‫«تو میتونی کمک خلبان من باشی»

‫کمک خلبان!

‫بیخیال!

‫من سعی کردم، رفیق

‫یه آهنگ درست و حسابی، لطفا!

‫- چی می‌‌خوای گوش کنی؟ ‫- هر چیز دیگه‌ای. فقط «کانیه» نباشه

‫بهش انعام نده

‫یه همایش توی شهر داره برگزار میشه. ‫این تنها چیزی بود که گیرم اومد

‫- این فقط نصف پول‌ـه. ‫- درسته

‫پلیسی؟

‫نه

‫بخاطر این میپرسم که پلیس‌ها همیشه یکسال ‫از خیابونا عقب‌ترن.

‫ولی تو خیابونا میدونن که دو سوم اول داده میشه، ‫یک سوم وقتی که معامله تموم شد

‫ولی پلیس‌ها... هنوز فکر می‌کنن که نصف نصفه.

‫باشه. میتونیم با دو سوم هم با هم کنار بیایم.

‫قراره بدون مشکل با هم کنار بیایم.

‫آره!

‫آره! ده هزارتا! ده هزارتا عزیزم!

‫ده هزارتا!

‫اون حرکت «جت» باعث شد «براون»‌ها برن بیرون. ‫پس تعصب چی شد؟

‫بعضی وقتا تعصب هزینه داره

‫تازه، مادربزرگم اهل «بروکلین» بود

‫خب؟ پس چرا یه مقدار از سهمت رو بهش نمیدی؟

‫بله؟

‫میگه که «اسکیمو»ـه. ‫میگه یه سری اطلاعات داره که تو حاضری بابتشون پول بدی

‫بیاید بشنویم چی میگه

‫بهم نود هزارتا پیشنهاد شده تا بکشمت

‫منو بکشی؟

‫اگه میخوای دخل یکی رو بیاری باید بری پیش ‫«اسکیمو». کاملا منطقیه.

‫کی فکرش رو میکرد که گاو سفید همچین کاری بکنه!

‫گاو سفید یه سرخ پوست‌ـه. ‫سرخ پوست‌ها کار خودشون رو نمیدن دست کس دیگه.

‫- پس اگه این گاو سفید نیست پس کدوم خریه؟ ‫- منم میخوام همین رو بفروشم دیگه

‫-خب، چقدر؟ ‫- نود هزارتا

‫تو واقعا از تقارن خوشت میاد

‫واقعا تاجر خوبی هستی

‫سعی‌ـم رو میکنم

‫سعی میکنم، مفرد هستش

‫- قبوله؟ ‫- معلومه که قبوله

‫پول رو به این حساب توی جزیره‌ی «کیمن» بریز.

‫وقتی که ریخته بشه، شما اسمتون رو میگیرید.

خیلی هم عالی

‫کار کردن با حرفه‌ای‌ها رو دوست دارم.

‫الکی کارهای اضافی نمیکنن.

‫آره . خب...

‫کی میخواد من رو بکشه؟

‫اسم این یارو «کاکسمن»ـه.

‫«کاکسمن»

‫یه «کاکسمن» توی لیست حقوق پدر بود، مگه نه؟

‫اسمش چی بود؟ به خودش میگفت «کمک دینگ»...

‫«کچلی»... بال... دینگ

‫- کمک خلبان! ‫- کمک خلبان!

‫کمک خلبان!

‫کمک خلبان می‌خواد منو بکشه؟ چرا؟

‫این به من ربطی نداره پس من هم سوالی نمی‌پرسم

‫- بپرس. ‫- فکر می‌کنم معاله‌مون تموم شد

‫بله همینطوره.

‫اگه اجازه هست میشه دو تا سوال بپرسم؟

‫یه حرفه‌ای از یه حرفه‌ای دیگه

‫بفرما

‫چرا بهت میگن «اسکیمو»؟

‫برادرهای هم محلی بهم میگفتن.

‫هر کاکاسیاهی که اونقدر دیوونه باشه که توی کشور ‫برف‌خیز زندگی کنه حتما یه «اسکیمو»ـه.

‫این...تو خیلی با نمکی.

‫- سوال دوم. ‫- خیلی خب...

‫کی بهت اخلاق یاد داده؟

‫دوباره بگو؟

‫تو یه معامله کردی که منو در ازای 90 هزارتا بکشی ‫و پای حرفت نموندی.

‫بخاطر اینکه دارم پای این یکی قضیه وایمیسم.

‫آره.

‫فکر می‌کنم حرف یه مرد توی محله‌تون ارزشی نداره، نه؟

‫فکر می‌کنم اونجا هر کسی به حال خودشه.

‫میدونی، اینجا، شخصیت مهمه.

‫بدون شخصیت هیچ کاری انجام نمیشه و ...

‫بدون کار...

‫خب

‫ما کل روز چیکار کنیم؟

‫میشه لطفا از روی قالی بیاید اینطرف؟

‫به این میگین لباس اسکیمویی؟

‫دارم به ایرلند فکر میکنم

‫شایدم آلمان

‫آره؟ برای چی؟

‫- برای تعطیلاتی که با ده هزارتام میرم ‫- اوه

‫آره، یه روزی از همین روزها کتاب «گینس» پر میشه

‫پس میریم «دوبلین»

‫میخوای منو ببری «دوبلین»؟

‫آره

‫هی.

‫«موستانگ» اگه گیر افتادیم...

‫«کمک خلبان»

‫این چند وقته حالت چطور بوده؟

‫اومدیم واسه یه سواری کوچیک

‫خیلی خب، «کمک خلبان» ‫بهم درباره‌ی «اسکیمو» بگو.

‫فکر می‌کنم این روزها دیگه کاری که واسش پول میدی رو ‫واست انجام نمیدن

‫- بعضی از ماها انجام میدیم ‫- اوه جدی؟

‫خب، پس «اسپیدو» و «لیمبو» و «سانتا» چطور؟

‫اونا چطور؟

‫خیلی خب. قبل از اینکه بمیری، بهم میگی که قضیه چیه

‫تنها سوالی که باقی میمونه اینه که، ‫چقدر درد میخوای تحمل کنی؟

‫من یه سرطان بی‌صاحاب دارم، کله خر! ‫پس گوربابای تو و دردت!

‫میخوای بدونی که این قضیه بخاطر چیه؟

‫- بخاطر «بولیت» ‫- پدرم؟

‫آشغال دروغگو، زن من رو قاپید.

‫بابا ترتیب هر چیزی که سوراخ داشت رو میداد.

‫هی «بون». ‫قبلا در این مورد چی میگفتی؟

‫اون حتی به یه مار زنگی هم رحم نمیکرد ‫اگه کسی بود که نگهش داره.

‫- توهین نباشه ‫- نه، چیزی نیست

‫- بابا هزارتا زن داشت ‫- آره، خب، یکیش هم زن من بود

‫- این قضیه چه ربطی به من داشت؟ ‫- خون نجس اون توی رگ‌های تو جریان داره.

‫و اون پوزخند احمقانه‌ـش در تمام صورتت پیداست.

‫کوکایین من کجاست؟

‫ریختمش توی توالت!

‫- ده کیلو بود ‫- حداقل ده کیلو

‫راستش رو بخوای، فکر میکردم بیشتر باشه

‫پس، افراد من رو کشتی،

‫کوکایین من رو دزدیدی، فقط بخاطر یه زن لعنتی؟

‫بهش میگن عشق، عزیزم. ‫تو هم بهتره بعضی وقتا امتحانش کنی

‫حالا کارمون تموم شد؟

‫یا می‌خوای به صحبت کردن ادامه بدی؟

‫نه!

‫خیلی خب «کمک خلبان»

‫ببین، تو اینطور پیش میری.

‫اینطور مثل یه مرد عمل میکنی

‫بخش «کیهوی»

‫- آره، یه لحظه. «کیم» ‫- بله؟

‫پلیس مبارزه با مواد «دنور»

‫سلام، «کرت»

‫خب، اون تحقیقی که در مورد «وایکینگ» و «گاو سفید» ‫از من خواستی بکنم...

‫... همش اینجا آماده‌ست

‫تو بهترینی

‫آسون نبود

‫ممنونم. ‫میتونی ایمیلشون کنی؟

‫میتونم. یا اینکه میتونم رانندگی کنم و بیارم بزارم کف ‫دست‌های گرم‌ـت.

‫خب، البته که سه ساعت راهه و من یه جا نیاز دارم ‫که شب اونجا بخوابم.

‫خب، همیشه خونه‌ی من جا هست ‫ولی خب، جریان از این قراره...

‫... واقعا باید تمام شب رو بزارم پای اون پرونده‌ها.

‫حالا اگه همین الان برام میفرستادیشون،

‫احتمالا امشب کارم باهاشون تموم میشد.

‫و بعدش میتونستم تمام انرژیم رو برای کار دیگه‌ای بزارم

‫باشه، خیلی خب، بگیر که اومد عزیزم. بنگ!

‫درست توی صندوق ورودیت.

‫اوه، درست همینجاست

‫خب، چطور میخوایم این قضیه رو انجام بدیم؟

‫من به این فکر می‌کنم که در رو باز ‫و چراغ‌ها رو روشن بذاری

‫بهم اعتماد کنی تا...

‫یه لحظه صبر کن. چی بود؟

‫- گفتم... ‫- اوه خدای من، بهمن اومد

‫بعدا بهت زنگ میزنم.

‫اوه، هی «گیپ»

‫آره!

‫من به نظر تو شبیه یه بی‌خانمان هستم؟

‫سی سال قبل...

‫...توی یه سوراخ زیر زمین خونه‌ی کسی که بهم ‫مواد میفروخت، زندگی می‌کردم.

‫یه روز اومد سراغم و دستش رو آورد بیرون.

‫من گرفتمش.

‫و یه قرار گذاشتیم

‫قرار خوبی بود.

‫قرار عالی‌ای نبود

‫باید یه کازینو مثل داداشم می‌خریدم.

‫ولی قرار، قرار بود

‫و من بهش احترام گذاشتم

‫اون احترام...

‫...با قصابی جواب داده شد.

‫اونا تنها فرزندم رو ازم گرفتن.

‫امروز...

‫...پسرم آخرین سفرش رو به خونه می‌کنه.

‫ما میمونیم.

‫انتقاممون رو میگیریم.

‫من خون در برابر خون رو اجرا می‌کنم.

‫پسر در برابر پسر

‫سلام.

‫- لعنت بهش ‫- یادت رفت...

‫چی؟

‫- چی؟ ‫- سمینار قلدری کردن رو.

‫اوه ، خدایا

‫- همه‌ی پدر و مادرهای دیگه اونجا بودن ‫- درست میگی، سمینار قلدری کردن رو یادم رفت.

‫ولی من حق دارم که فراموش کنم، میدونی چرا؟

‫بخاطر اینکه یه چک واسه مرکز کامپیوتر جدید نوشتم

‫وقتی که یه چک مینویسی، میتونی 150 تا سمینار ‫رو نیای. این هم حساب و کتابش.

‫این یکی از ویژگی‌های کار منه.

‫تو یه تاجر نیستی، «ترور». یه مجرمی.

‫دیگه پودرهام واست خوب نیست؟ ‫بخاطر اینکه یادم میاد یه زمانی خیلی خوب بودن.

‫وقتی که همینجوری میمالوندی به بدنت.

‫ببین، اونموقع رو یادم میاد که یه ذره از پودرم...

‫...شبیه اسب وحشی‌ـت میکرد.

‫لعنت بهش

‫اون چشم‌های قشنگ قهوه‌ای‌ـت رو ببند.

‫ببین که اون خاطره‌ها توی ذهن تو هم میان یا نه؟

‫اونا یه میزبان برای «جمع کردن کمک‌های مالی» ‫هفته‌ی بعد میخواستن. من اسم تو رو نوشتم.

‫بیا.

‫سه تا از مواد فروش‌های «وایکینگ» هفته‌ی قبل ناپدید شدن

‫دوباره بهم بگو «وایکینگ» کی بود؟

‫ارباب موادفروش‌های «دنور» ‫رقیب «گاو سفید»

‫بزار یه سوال ازت بپرسم.

‫فکر میکنی که چیکار میتونیم بر علیه «وایکینگ» یا ‫«گاو سفید» بکنیم؟

‫از بین ببریمشون. شهرمون رو نجات بدیم.

‫یه مشکل کوچیک داریم که باید حل شه.

‫ما...

‫ما یه سرخپوست بی‌گناه رو از تابلوهای توی جاده آویزون کردیم

‫و حدس میزنم که «گاو سفید» از این قضیه خوشحال نیست

‫پس کسی ایده‌ای داره که چطور میتونیم اوضاع رو ‫درست کنیم؟

‫آره، شاید باید معذرت خواهی کنیم.

‫آره؟

‫یه اشتباه که نمیتونه ما رو نوکرشون کنه. ‫پس براشون یه یادداشت کوتاه میفرستیم

‫و توی این یادداشت کوتاه میخوای چی بهش بگی؟

‫نمیدونم. نظرت درباره‌ی این چیه؟ ‫بابت «تانتو» متاسفم، دیگه این اتفاق نمیوفته؟

‫نه.

‫دارم به یه چیز جذابتر فکر میکنم ‫یه چیزی که از ته قلب باشه

‫آره، سرش رو قطع کنید. ‫توی یه جعبه بذارید و بفرستیدش واسه اونا.

‫بگید که اون مقصر ـه.

‫بهشون بگید که قرار و مدارهای قدیمی‌مون ‫دوباره سر جاشه و ادامه‌ش میدیم.

‫اون لعنتی رو از من دور کن، پسر.

‫تو چه مرگته؟

‫ما چندتا از‎‎‌ بهترین مغازه‌های علف جهان رو داریم. ‫همشون هم قانونی هستن.

‫ولی نه، تو میخوای که این علف لعنتی محلی رو بکشی

‫شاید از این بیشتر خوشم میاد.

‫- سفید پوستا، پسر! ‫- آره

‫میدونی من یه موش داشتم که از اون سگ بزرگتر بود

‫بجاش باید یه ذره از این لعنتی‌ها بکشی

‫حال بهم زنه

‫مامان!

‫این هفته دست اونه، ‫هفته‌ی دیگه دست باباهه‌ست

‫میتونی تقسیم کردن بچه‌ت رو تصور کنی؟

‫لعنتی!

‫- «کیهو» ‫- سلام، «کرت» هستم.

‫سلام، «کرت»

‫تو لیاقت این اطلاعات رو نداری

‫- اطلاعات؟ ‫- اول بگو که لیافتش رو نداری

‫لیاقتش رو ندارم. ‫چی شده؟

‫یه جنازه. «دانته فرستل». اهل «کیهوی» ‫توی یکی از کوچه‌های «دنور» مرده پیدا شده

‫اوردوز کرده. ‫پس چیز جدیدیه، مگه نه؟

‫فقط یه نفر دیگه که شنبه شب اونجا میخوابه

‫و موضوع جالب اینجاست. ‫«دانته» توی فرودگاه جابجا کننده‌ست

‫فرودگاه «کیهوی»؟

‫آقای «کاکسمن»

‫چیکار میتونم واستون انجام بدم؟

‫قضیه در مورد پسرتونه.

‫- نمیدونم که شنیدید چه اتفاقی برای «دانته فرتسل» افتاده یا نه. ‫- آره. اون اوردوز کرده

‫«دانته» با پسرتون توی فرودگاه کار میکرد، درسته؟

‫- آره ‫- شما میشناختینش؟

‫نه

‫«کایل» هیچوقت بهش اشاره‌ای نکرده بود؟

‫نه

‫همین؟

‫آره فکر کنم

‫متوجه نمیشم که چرا اینجایین.

‫حقیقتش رو بگم؟

‫فکر نمی‌کنم پسرتون معتاد بوده باشه

‫و فکر نمی‌کنم که «دانته فرتسل» هم معتاد بوده باشه

‫پس، فکر می‌کنید که چه اتفاقی واسشون افتاده؟

‫نمیدونم

‫امیدوارم بودم که شما بتونید یه چیزی بهم بگید که ‫بهم کمک کنه.

‫متاسفم...

‫نمیتونم کمکتون کنم.

‫شما هم نمیتونید بهم کمک کنید. ‫یه سری کار هست که باید انجام بدم

‫متوجه هستم.

‫نوار

‫شوکر

آنتی‌بیوتیک

‫آنتی‌بیوتیک؟

‫آره، تا حالا یه بچه گازت نگرفته؟

‫کوچولوهای حروم زاده کثیف هستن. ‫تقریبا آرزو میکنی که کاش یه سگ گازت گرفته بود.

‫بله؟

‫باشه.

‫هنوز نمی‌تونیم بگیریمش

‫- چرا نه؟ ‫- دارن یه پیغام رسون میفرستن.

‫من پیغام رسون هستم.

‫ممنونم که باهام ملاقات کردید.

‫اون بخاطر گناهانش مجازات شد. ‫میخوایم که دوباره باهاتون صلح کنیم

‫خیلی خب

‫بابت هدیه ممنون.

‫متفکرانه بود

‫خیلی دل و جرأت داری که تنها اومدی اینجا.

‫ولی من در ازای یه پسر، یه پسر می‌خوام.

‫مواظب باش، پسر! ‫ممکنه بزنی به یه بچه!

‫اگه دوباره این کار رو بکنی، میکشمت

‫بله؟

‫- فردا میبینمتون ‫- هی، «رایان»

‫امروز من میرسونمت خونه.

‫ولی امروز نوبت هفته‌ی مامانمه که منو برداره.

‫آره، میدونم، ولی اون درگیر دندون پزشکی بود. ‫از من خواست تا بیام و تو رو بردارم

‫چیه؟

‫میگیریمش.

‫- پس پیغام رسون چی شد؟ ‫- بهش شلیک کردیم

‫یادم نمیاد به من چیزی در مورد دندون پزشکی ‫گفته باشه

‫آره، اون یه دندون داره که ریشه‌ش یه سری ‫مشکلات داره.

‫و پدرت گفت که می‌تونم برت دارم ‫بخاطر همین اینجا هستم.

‫- این ماشین ماس ‫- چه بلایی سر «تسلا» اومد؟

‫لعنتی!

‫کمربند!

‫- بچه‌هه کجاست؟ ‫- با یه ون فرار کرد.

‫چجور ونی؟

‫روش نوشته بود «کیهوی»

‫ما بچه رو پیدا میکنیم. ون رو پیدا می‌کنیم ‫خیلی طول نمیکشه.

‫از شر این دوتا خلاص شید، ‫قبل از اینکه شروع به بو گرفتن بکنن.

‫تلفن رو جواب بده

‫الو؟

‫نه، اون در حال حاضر نمیتونه جواب بده

‫بخاطر اینکه مُرده.

‫بیاید بریم. سه تا ماشین.

‫جنازه چی؟

‫«مینیا» از شر این خلاص شو.

‫من کار دارم. به اون سرخ پوست لعنتی بگو بکنه.

‫تو واسه‌ی پدرم کار نمیکنی، مگه نه؟

‫اونا دیگه کی بودن؟

‫نمیدونم.

‫لازم نیست نگران اونا باشی.

‫باشه

‫نمیتونن بچه‌ام رو بگیرن و زنگ نزنن.

‫این که روشش نیست

‫اون سرخ پوستای نفهم.

‫اون الکی‌های لعنتی!

‫یکی از اونا رو میگیرم و از تمام تابلوهای جاده‌ی اینجا ‫تا «یوتا» آویزونش میکنم.

‫اگه بچه‌ی یه نفر رو میگیری باید زنگ بزنی! ‫همه این رو میدونن.

‫منظورم اینه که اونا بچه‌ی من رو گرفتن.

‫پسر کوچولوم رو

‫دیوونه شدی؟! ‫این هفته‌ی منه.

‫بدون اینکه از من بپرسی، میری برش میداری؟ ‫اینقدر احمق هستی که بچه‌ی خودت رو میدزدی؟

‫بی‌صبرانه منتظر هستم تا وکیلم قرار جدید رو بنویسه. ‫حضانت کامل!

‫خوش شانس باشی دو ساعت توی ماه می‌تونی بگیریش ‫دو ساعت تحت مراقبت.

‫یه پلیس توی اتاق باهات میمونه و بازی کردنت رو نگاه میکنه

‫تا زمانیکه از دبیرستان فارغ التحصیل بشه نمیتونی بگیریش

‫یه دبیرستان عمومی! با بچه‌های عادی ‫و بدون رژیم غذایی احمقانه

‫فکر کنم دیگه این کار رو نمیکنی!

‫درسته؟

‫اون اینجا نیست.

‫- چی؟ ‫- آه...

‫آهنگ رو قطع کن

‫یه پیام اومد از یه شماره‌ی دیگه.

‫مسافرخونه سکویا. اتاق دوازده.

‫«استیو جابز، عزیزم»

‫سلام

‫یه ذره تابلوتر.

‫اوه ، لعنت بهش

‫میدونم که این دنیا چطور کار میکنه اونا زنگ میزنن و درخواست هاشون رو میگن منم چیزی که میخوان رو بهشون میدم

‫و ما «رایان» رو پس میگیریم.

‫تا 24 ساعت دیگه من به پلیس زنگ میزنم.

‫تا 24 ساعت دیگه اون خونه‌ست.

‫- بخاطر این توی جهنم میسوزی. ‫- آره

‫اونجا میبینمت.

‫به «کیهو شاتو منت کلیر» خوش اومدید.

‫- برای امشب اتاق میخوایم ‫- ببخشید ولی باید رزرو کرده باشید.

‫عذر میخوام؟

‫رزرو؟

‫واقعا؟ ‫(کلمه‌ی رزرو و کلمه‌ی سرخ پوست محلی شبیه به ‫هم هستند)

‫رزر... اوه! نه، منظورم اون نبود

‫منظورم این بود که شما باید از قبل جا بگیرید ‫تا بتونید بیاید اینجا.

‫بخاطر اینکه ما کاملا اتاقامون پره. ‫منظورم این بود.

‫میدونی که من چی شنیدم؟

‫تو به من و دوستام گفتی که باید برگردیم ‫به محله‌ی خودمون.

‫اوه، نه.

‫هیچ میدونی که چیکار میتونم باهات بکنم؟

‫بخاطر این اراجیف؟

‫شاید بهتر باشه به رییست بگی بیاد

‫یا اینکه میتونی یه بار دیگه به دفترت نگاه کنی

‫یه نگاه دیگه میکنم

‫- گرسنه‌ای؟ ‫- بله

‫تخم مرغ؟

‫باشه.

‫- اینجا زندگی میکنی؟ ‫- آره

‫تک و تنها؟

‫آره.

‫بچه‌ی نداری؟

‫نه

‫سبک «راک» رو دوست داری؟

‫از موسیقی کلاسیک خوشم میاد.

‫اینکه من رو آوردی خونه‌ت کار خیلی هوشمندانه‌ای نبود

‫چرا؟

‫می‌خوام با بابات صحبت کنم.

‫امشب؟

‫فردا صبح

‫یه مقدار روغنی هستن

‫گفتی که بچه‌ی نداری.

‫اون رفتش

‫برو بگیر بخواب

‫تو کجا میخوای بخوابی؟

‫توی اتاق خودم، آخر راهرو

‫- اگه فرار کنم چی؟ ‫- هیچ جا نمیتونی بری، بچه‌جون

‫اون بیرون از سرما یخ میزنی. شب خوش

‫من همیشه قبل از خواب یه داستان میخوندم

‫- من هیچ داستانی بلد نیستم ‫- هر چیزی میتونی برام بخونی. برام مهم نیست چی!

‫c130 جدید گل سرسبد برف روب‌هاست.

‫برای رام کردن طبیعت ساخته شده. ‫تا سه تُن بار میتونه حمل کنه

‫برف روب UTV برای استفاده‌ی جهانی درست شده

‫که به موتورهای مدرن قدرتمندی مجهز شده.

‫اونا به شدت موثر و قابل انعظاف هستن.

‫ظرفیت آنها چهار هزار تُن برف در ساعته.

‫و تا 100ها فوت میتونه قدرت پرتاب داشته باشه

‫آره.

‫اون ماشین عالی‌ای هستش.

‫من یکی از اینا دارم

‫فکر میکردم آدم ربا باشی.

‫نه همیشه.

‫خب، منم میتونم یه بار سوارش بشم؟

‫تو باید بخوابی

‫تاحالا چیزی از سندرم استکهلم شنیدی؟

‫صبح بخیر، رییس

‫پیداش کردی؟

‫هنوز نه. ولی میکنیم.

‫آقای «گاو سفید»

‫اینا یه سری بلیط افتخاری اسکی هستن. ‫تا آخر این هفته اعتبار دارن

‫برای شما و همه‌ی دوستانتون...

‫و فقط می‌خواستم دوباره ازت تشکر کنم که ‫انتخاب کردید که پیش ما بمونید

‫میدونیم که انتخاب‌های سرگرم کننده‌ی دیگه‌ای هم دارید.

‫ممنونم

‫- نگهبان مدرسه‌ی «رایان» ‫- نگهبان؟ چرا که نه؟

‫باعث افتخاره که من اینجا هستم. ‫یه سری چیزها شنیدم ولی...

‫- چیزی واسم داری؟ ‫- شاید

‫ونی که پسرتون سوار شد رو قبلا دیده بودم

‫و اون یارو که می‌روندش رو هم قبلا دیده بودم

‫من و خانواده‌ام بعضی وقتا میریم به پاتوق توی «کیهوی»

‫- میدونی؟ همون با کلاس ـه. «شاتو منت کلیر» ‫- اوه آره

‫خب، میدونی میریم اونجا و زنم یه مقدار نرم میشه...

‫... و توی راه برگشتنمون یه مقدار تشکر میکنه ‫منظورم رو گرفتید؟

‫- بله ‫- آره

‫تا حالا شده بتونی فرمون رو ثابت نگه داری وقتی که ‫یه نفر داره برات...

‫ون!

‫خب، همینطور که داشتم میگفتم. ‫ونی که وایستاد و کمکم کرد...

‫...همون ونی بود که پسرت سوارش شد

‫و فردی که اون شب من رو از چاله کشید بیرون...

‫... همون کسی هستش که پسرت رو سوار کرد.

‫اون یکی از اون فامیلی‌ها رو داره که آدم هیچوقت فراموش نمیکنه

‫«کاکسمن»

‫«کاکسمن»

‫آره. ما تمام شب داشتیم بهش میخندیدیم

‫- بخاطر اینکه اون داشت... ‫- اوه خدای من

‫- «کاکسمن» یه خویشاوند داشته. ‫- و اون با پلیس‌ها صحبت نکرده

‫خب...افراد من چقدر بهت پیشنهاد کردن؟

‫ده هزارتا.

‫پس ده هزارتا میدم.

‫هی! هی! اونو نگاه کنید

‫تو دیوونه‌ای، آوالانچ!

‫مطمئنی که قبلا این کار رو انجام دادی؟

‫من به دنیا اومدم تا پرواز کنم، «پسر سفید»

‫پسرت دست منه. ‫اگه میخوای زنده ببینیش، تنها بیا.

‫آره، آره. میدونم این کار چطور انجام میشه

‫خب چقدر در عوض میخوای؟

‫وقتی رسیدی اینجا درباره‌اش صحبت میکنیم ‫جاده‌ی 2210 «کوآری». «کیهوی»

‫الان تازه دارم از «دنور» میام بیرون. ‫سه ساعت طول میکشه تا خودم رو برسونم ‫(روی تابلو نوشته بود ورودی شهر «کیهوی»)

‫خدای من!

‫حروم...

‫- سلام ‫- سلام. یه روز مرخصی گرفتی؟

‫- جاده‌ی اصلی یه مقدار برف روبی نیاز داره ‫- به زودی میرم سراغش

‫برادر زاده‌ام داره از اینجا بازدید میکنه

‫حتما یه مقدار باعث آرامش خاطرت میشه که ‫همه‌ی خانواده‌ات توی شهر هستن.

‫ما دیدیم دم خونه ـت کلی ماشین بود

‫آره

‫اینجا رو نگاه کن

‫- حالا حداقل میدونیم که ترتیب یه هیپی رو میده ‫- نه

‫روی ماشین رو نگاه کن. اسم شرکت

‫- «جاده‌ی باز» ‫- شش کیلومتر با اینجا فاصله داره

‫- مرده رو بگیر ‫- بریم

‫- خیلی خوش گذشت! ‫- ازت میخوام که...

‫...همینجا بشینی.

‫و صبر کنی تا یکی بیاد دنبالت.

‫- اونا دارن میرن سمت گاراژ «جاده‌ی باز» ‫- دوباره بگو. چی؟

‫گاراژ «جاده‌ی باز»

‫توی پیچ قدیمی

‫«رایان»

‫یالا، بیا بریم داخل. یالا، حرکت کن.

‫- چرا یه تفنگ دوربین‌دار داری؟ ‫- فقط کاری رو که میگم بکن. از پله‌ها برو بالا، بجنب

‫برو داخل قفسه

‫چرا از دست من عصبانی هستی؟

‫از دستت عصبی نیستم. فقط...

‫...فقط خیلی مهمه که کاری که میگم انجام بدی

‫بچه‌ی خوبی هستی.

‫- چی؟ ‫- گفتم تکون نخور

‫آخرین «کاکسمن»

‫پسر من کجاست؟

‫حیطه‌ی کاری من میتونه خیلی خلاقانه باشه ‫ولی من آدمی هستم که قدیمی کار میکنه

‫دوست دارم که اوضاع رو ساده نگه دارم

‫پس اگه قرار باشه دوباره ازت این سوال رو بپرسم، ‫ناخن‌هات رو میکشم...

انگشت‌هات رو قطع می‌کنم ‫دست‌هات را قطع می‌کنم...

‫و دماغت رو میبرم.

‫و اون بخش در مورد دماغ...

‫واقعا از اون بخش خوشت نمیاد

‫تو لایق پسرت نیستی

‫ببریدش داخل گاراژ

‫لعنتی!

‫یه بچه داره یه برف روب رو به سمت «کیهوی» میرونه

زیرنویس از میلاد طاهرخانی « M.i.l.a.d »

‫یه پیام به...

‫آیا بده

‫به زنم بگو...

‫بهش بگو اون...

‫چیکار می‌کنی؟

‫کارم رو می‌کنم

سینما آرت مرجع دانلود زیرنویس فارسی www.cinamaart.com