Original subtitles

De zinkgaten ontstonden uit het niets overal ter wereld.

Chaos op elke straat in elke grote stad ter wereld.

De grond lijkt gewoon te ontploffen.

De wezens die uit de gaten komen, zouden daar al duizenden jaren zitten.

Kogels houden de wezens niet tegen.

Er zijn duizenden doden en het einde is nog niet in zicht.

Op grote hoogte zouden ze wel gestopt worden.

Heel Nederland in Colorado is verwoest...

maar boven 2.400 meter is alles nog oké.

2.400 meter zou de veilige hoogte zijn.

Aan overlevenden wordt aangeraden om daarboven te blijven.

Als je naar een hoger gelegen gebied kunt trekken, doe dat dan meteen.

DRIE JAAR LATER

ROCKY MOUNTAINS, COLORADO 2.300 METER HOOGTE

100 METER ONDER DE GRENS

KAMP LOST GULCH 193 MENSEN, 2.578 METER.

Hunter. Is alles in orde?

Hunter?

Ik wilde gewoon andere mensen zien.

Je zei dat de meeste monsters weer slapen.

Jij hebt iedere nacht zuurstof nodig.

Wat als je longen het begeven tijdens het rennen?

Het spijt me, papa.

Ik kan je niet verliezen.

Echt niet. Ik wil dat je dat begrijpt.

Dit is wel een zware. -Ja.

Wacht even.

Heb je hem? -Ja.

Wat was er aan de hand? -Hij was De Grens overgestoken...

om de nederzetting te zien. -Hij is het enige kind hier.

Hij is eenzaam. -Hij leeft nog.

Sommigen hebben meer nodig dan dat, Will.

Veilig zijn we hier wel, maar deze bergtop is een gevangenis voor hem.

Hij ging niet enkel om Red Rock te zien.

De Grens kruist Elba Fire Road.

Daar zag hij zijn moeder voor het laatst.

Ze zouden vijf mensen uit het kamp De Grens over gestuurd hebben...

om wat voorraad te halen.

Niemand keerde voorlopig terug, maar ze blijven hopen.

Ze hebben ons gevraagd om naar de top te gaan en zo een spoor te zoeken.

Welke weg hebben ze genomen? -Sugarloaf Run.

Ik snap het. Je vertrouwt Nina.

Maar dit is pure zelfmoord. Jij hoeft de wereld niet te redden.

Het is oké, vriendje. Ik ben er, rustig maar.

Goed zo. Diep ademhalen.

Rustig maar. Diep ademhalen.

Diep ademhalen. Rustig maar.

Heel goed. Rustig aan.

Ik hou zo veel van jou.

Het hooi houdt de aardappel warm als die uit de grond komt.

Als het koud is, leg je er hooi overheen en zo kan de bodem niet aanvriezen.

Je timing is heel belangrijk. Als je hem loslaat...

moet dat op het juiste moment zijn. Laat de draad maar los, goed zo.

Hunter is jarig.

En jij wilt de laatste macaroni met kaas? -Ik kan dit ruilen.

Het is niet veel, maar...

Het is genoeg.

Hoe kom je daaraan? -Je weet dat ik connecties heb.

Gelukkige verjaardag.

Papa, waarom gebruik je de radio niet meer?

We kunnen de anderen ook signalen geven.

Maar praten is veel leuker.

Het is al niet evident om genoeg stroom te hebben voor je machine.

Vooral in de winter, als de dagen zo kort zijn.

Je gaat weg, hè?

Dat was je laatste filter. Ik moet wel, want als je ziek weer wordt...

Ik zal niet ziek worden. -Zo werkt het niet.

Wanneer?

Ik red het wel.

Van Charlie gekregen.

Hij wil me in zijn bed krijgen, denk ik.

Hij is tachtig. -Na drie jaar hier overweeg ik het wel.

Waar is Hunter? -Hij slaapt.

Het is vrijdagavond. -Is dat zo?

Wat zou je aan het doen zijn als het nog zoals vroeger was?

Ik zou aan de 19e hole staan met mijn schoonvader.

Sorry, maar ik heb nooit een golfer in je gezien.

Ik ook niet, maar de familie van Tara was er dol op. Ik haatte het.

En nu mis ik het.

Er zijn geen filters meer, dus het wordt een prik.

Hallo, Nina.

Hoe gaat het?

En met de drank?

Zo pleeg ik tenminste geen zelfmoord.

Hoe zit dat met jou?

Zo vermoord ik jou tenminste niet.

Ik vertrek morgen, naar Boulder.

Dat had ik nu echt niet verwacht. -Ik heb geen keus.

Je zult het niet overleven. Ze kunnen niet gedood worden.

Waarom hangt die piratenvlag hier dan nog steeds, als je dat gelooft?

Ik heb een veilige route gevonden.

Er is geen veilige route.

Ik ken elke kaart en elke route.

Twee dagen, onmogelijk om boven De Grens te blijven.

De laatste filter voor de machine van Hunter is niet meer bruikbaar.

In het ziekenhuis daar hebben ze er nog. Als ik niet ga, sterft Hunter.

Daar is vast alles geplunderd. -Daar was geen tijd voor.

Je moet wel tien keer De Grens oversteken, dat overleef je niet.

Jij hebt het overleefd. -Ik heb geluk gehad.

Geluk is geen strategie. Geluk helpt je niet.

Jij hebt hen overwonnen en bestudeerd. Jij kunt me wel helpen.

Wat? Moet ik meegaan zodat we samen kunnen sterven?

Je dacht dat je een manier kende om ze te doden als je bij je lab kon komen.

Daarom ging Tara met je mee. Ik heb de route naar Boulder bepaald.

We steken De Grens maar twee keer over.

Twee keer?

Dat is onmogelijk. -Toch niet.

Via de mijn, die gaat door de berg heen. -Een mijn?

Een mijn, verdomme. Is dat je plan?

Dat mislukt sowieso. -We hebben er gewerkt.

Ik ken die tunnels op mijn duimpje.

Jij weet helemaal niks.

Je bent wanhopig. Wanhopige mensen worden gedood.

Om acht uur op Cathedral Point.

Wie zegt dat ik meega? -Alles wat je doet, verraadt dat.

Het feit dat je elke avond op die schub schiet.

Je wilt niks liever dan zo'n ding doden. Daarvoor heb je iets van beneden nodig.

Je bent me dit verschuldigd. Voor Tara.

Will.

Boulder ligt 600 meter onder De Grens.

Ook al geraak je er, ze zullen je er opwachten.

Eentje is al voldoende.

Ik weet het.

Nina.

Nina, het komt dichter.

Ik kan mijn adem niet meer inhouden.

Schiet dan.

Alsjeblieft, nee.

Alsjeblieft.

Ik kan niet...

Bedankt. -Geen probleem.

Ik moet morgen gaan. Hij heeft nog vier dagen, maximaal vijf.

Ik blijf wel bij hem.

Ik heb de 0 veranderd naar 200 meter, dus je kunt van verder schieten.

Dit zijn mijn persoonlijke kogels.

Hiermee kun je ze meer vertragen dan met gewone kogels. Succes.

Dank je wel.

Was je van plan om mij iets te vertellen?

Of wilde je je dood tegemoet gaan zonder iets te zeggen? Zoals Tara.

Dat had ik niet mogen zeggen. -Klopt.

Tim, heb je mijn spullen? -Katie, wat ben je van plan?

Ik ga mee. -Toch niet.

Ik vraag niet om toestemming, Will. In je eentje kun je daar niks doen.

Nina gaat met me mee. -Dan hou je me zeker niet tegen.

Je bent hier nodig. -Ik wil het daar zien.

Waarom zou je dat willen?

We zijn ratten op een zinkend schip. Dat moet stoppen.

Nee, we kunnen hier echt wel overleven. Maar Hunter kan dat niet.

Ik wil niet voor eeuwig zo leven. En Hunter wil dat ook niet.

Die beslissing neemt iemand van acht niet.

Ooit zullen we ze moeten bestrijden.

Dus waarom niet vandaag?

We hebben je hulp niet nodig. -Jij hebt niemand nodig, hè.

Heb je er al eentje op je af zien komen?

Zo dicht in je buurt.

Niet enkel als een knipperend lichtje in de verte.

Ze scheuren mensen aan flarden.

Kogels schampen zo van hen af.

Als je ze recht op hun kop raakt, heb je enkele seconden om te vluchten.

We zullen daar sterven.

Jij als eerste.

Ik blijf niet lang weg. -Dat zei mama ook.

Ik kom terug.

Beloofd.

Misschien kunnen we de skilift wel gebruiken.

Met welke stroom? -Ze hebben noodgeneratoren.

Die nog zullen werken nadat ze 992 dagen stilgelegen hebben.

Als de batterijen niet leeg zijn, lukt dat wel.

Wat is er in Boulder, Nina? -Mijn lab.

Je was toch een professor aan Caltech? -Onderzoeker.

Ik kan jongeren niks leren, daar zijn ze te dom voor.

Zijn de studenten van Caltech te dom voor je?

Wat zijn wij dan?

Geen studenten aan Caltech, Katie.

Je zou ook vriendelijk kunnen zijn. Of toch proberen.

Het boeit me niet. Is daar iets mis mee?

Hoe weten we of er daar geen ligt te slapen?

Ik vang niks op.

Dat is vast geen kompas? -Nee.

Is er een manier om ze te traceren? -Bio-elektromagnetisme.

Ze wekken een magnetisch veld op dat sterker is dan bij ieder ander dier.

Als ze op minder dan 800 meter zijn, wordt de naald naar hen getrokken.

ELBA FIRE ROAD 2.400 METER HOOGTE.

Is het drie kilometer naar het skigebied?

Maar anderhalf als we door het bos gaan.

Nina, jij bent de expert.

Enig idee waarom ze niet boven de 2.400 meter gaan?

Ik hoop vooral dat ze zich niet bedenken.

Vang je iets op?

Nog niet. Voorlopig is alles rustig.

Misschien ligt er iets bruikbaars.

Oké, nog steeds geen beweging.

Als die naald beweegt, geef je een seintje.

Wat munitie. Een paar vuurpijlen.

Bingo.

Kun jij daarmee overweg? -18-jarigen krijgen zulke dingen mee.

Ik zoek het wel uit. -Dat is niet nodig.

Heb jij dit al gedaan? -Ik kom uit Texas, Will.

En ik uit Louisiana, maar ik leerde nooit met een granaatwerper om te gaan.

Nina, hoe gaat het daar?

Nina, kunnen we nu gaan? -Hou jullie bek.

Ik heb een schub van zo'n wezen gevonden.

Laat ze gerust hier achter.

We hebben haar niet nodig. -Eigenlijk wel.

Ik ben geen dood gewicht zoals jij.

Fuck you. -Je wilt iemand naaien, maar niet mij.

Wel de man van je beste vriendin. -Weet je wat?

Die heb jij de dood ingejaagd. Weet je dat nog?

Hou er toch mee op.

Kreng.

Ik mag je niet, Nina. Ik heb je nooit gemogen.

Ik neem je niks kwalijk, Katie.

Het is al goed.

Waar komen die allemaal vandaan?

Drie jaar zonder ons.

SKIGEBIED ALTA VISTA 2.300 METER HOOGTE.

Geef me een momentje. -De top ligt op 2.400 meter hoogte.

Over tien minuten tot een kwartier zijn we veilig. Of ik kan de lift proberen.

We zullen sneller moeten zijn.

Ze zijn hier.

Daar.

Rennen. -De Grens halen we nooit.

Het zal moeten. -Het is te ver, we nemen de lift.

Wat als die batterij leeg is? -Ze heeft gelijk.

Geef me dekking. -Oké.

Haast je, Will.

Kom op.

Shit. Kom op.

Verdomme.

Kom op.

Druk op de knop.

2.377 meter.

Je moet springen.

Kom op, Katie.

Spring dan. -Kom op.

Shit, ik heb geen kogels meer.

Laat me niet los. -Ik heb je. Beloofd.

We zijn er bijna.

Hou vol.

2.400 meter. We hebben het gehaald.

Rennen. Rennen. Rennen.

Kom op, Katie.

Is iedereen ongedeerd?

BERGHUT 2.500 METER HOOGTE

18 jaar oud, single malt.

Granaten leverden niks op.

Weer een dag overleefd.

Het is wel anders.

Als je ze van zo dichtbij ziet.

Het is niet de bedoeling dat we de planeet met hen delen.

Misschien hadden de Jezusfreaks wel gelijk.

Misschien zijn ze wel de straf voor al onze zonden.

Omdat we die appel opaten en het hele paradijs sloopten.

Daar geloof ik niks van. -Wat geloof je dan wel?

Ze zijn nieuwe en sterke roofdieren.

En wij zijn hun prooi.

Hoe kunnen we onze wereld heroveren?

Ze zijn allemaal tegelijk uit het niks gekomen.

Als je iets lang genoeg kunt bestuderen, vind je een manier.

Dan mag het jou niet eerst doden.

Er zullen nog veel meer mensen sterven.

Maar op een dag verslaan we hen.

Je voert al drie jaar lang dag en nacht onderzoek.

Dat heeft toch wel iets opgeleverd?

Ik weet wat ze als eerste deden. -Wat dan?

In een maand tijd 95 procent van de wereldbevolking uitroeien.

Zonder te stoppen om te eten of te slapen.

Ik kan niet volgen.

Roofdieren doden om te eten.

De wezens doden om te doden. Ze doden enkel ons.

Alsof enkel wij moeten verdwijnen.

Hier zit vast geen meesterlijk plan achter, hoor.

Zoals je zei. Zij zijn roofdieren, wij zijn hun prooi.

Dat heb ik niet gezegd, maar Katie.

Wat zeg jij dan?

Niks. Het is maar een vraag.

En ik wil een antwoord.

Wat als Nina gelijk heeft?

Dat ze weet hoe we ze kunnen uitschakelen.

Ik geloof haar niet.

Waarom niet? -Ze wil het te graag.

Wat bedoel je daarmee? -Dat weet je.

Als fysicus kan ze dat toch? -Ze denkt dat ze alles kan.

Zo zijn ze allemaal. Ze willen de geheimen van God doorgronden.

Ik snap het al, jij vertrouwt haar.

Dit is zelfmoord. Je hoeft niet de hele wereld te redden.

Wat moet ik dan wel doen? -In leven blijven.

Vroeger zou je dat niet gezegd hebben.

Dat was voor je bijna in de bevalling bleef...

en onze baby voor zijn leven lag te vechten in de couveuse.

Dit is voor Hunter. -Nee. Nina ziet dat niet zo.

Zij wil de eerste zijn die zo'n wezen kan doden.

Daar wil ze voor sterven. -Ze is niet suïcidaal.

Ze wil onsterfelijk zijn. Zie je dat dan niet?

Ze heeft geen gezin. Nooit gehad, ze...

Het is een kwestie van tijd voor zijn filters op zijn.

Dat duurt nog zeker een jaar. -Dan zijn die wezens er nog.

Wat is dan het verschil?

Dat we nog een jaar samen zijn.

Dat is het verschil.

CALWAY-MIJN 2.466 METER HOOGTE.

Als we eruit komen, is het donker. Dan kunnen we niet naar de stad.

We kunnen in het boswachtershuis blijven tot het ochtend wordt.

Wat is het plan? -Dit is niveau negen.

Met een ladder gaan we naar niveau 8 en dat volgen we 3,5 kilometer.

We komen aan de andere kant weer buiten op 2.445 meter.

19 kilometer ten westen van Boulder.

Dieper dan niveau 8 zitten we onder De Grens.

Komen we naar buiten op 2.445 meter? -Dat klopt.

Hoe exact is dat cijfer?

Heel exact.

Zijn die tunnels echt perfect recht?

Als er een bocht is, zakken we onder De Grens. Niet over nagedacht?

Rotzak. -Kalm aan.

We zakken onder De Grens, hè?

Will? -Hoelang?

211 meter.

Wat? -De openingen zitten boven 2.400 meter.

En dan? Zo'n tunnel is niet hermetisch afgesloten.

Misschien zijn er wel spleten die nog dieper gaan.

Je had ons dit eerder moeten zeggen. -Het is 211 meter.

En die tracker van jou zal wel reageren.

Toch niet. -Daarnet toch?

Boven de grond, niet onder 1,5 kilometer stenen.

Waarom dram je zo door over 45 seconden?

Ze komen van onder de grond, Will. Wij niet. Ze kunnen zien in het donker...

en ze vangen het kooldioxide op dat we uitademen...

en dat in een verrekte mijn snel zal toenemen.

Verdomme.

Je vloekt wel erg veel. -Fuck you, Katie.

Prima. -Kom mee.

Wat is er?

Weet je nog dat ik zei dat de tracker niet werkt onder een berg?

Nee.

Nee.

Dichtgelast?

En nu?

Afdalen naar niveau zeven.

Dat is onder De Grens, Will. -Ja.

Hoelang?

Ongeveer 900 meter. -900 meter?

Dat zijn tien voetbalvelden. Hoe steil zijn die hellingen?

Die zijn ondoenbaar. Het is afdalen of terugkeren.

En terugkeren is geen optie.

Heeft er iemand hoogtevrees?

Nee, maar ik ben wel bang van monsters.

Wat doen we als we beneden zijn? Rennen?

Dat kan niet. Zo matten we ons af en maken we te veel kabaal.

Erger. Zo verviervoudigen we het kooldioxide dat ze van ver opmerken.

Met dat licht aan hun tentakels vinden ze ons als enorme muggen.

Geweldig. -Dus rustig aan.

Zijn we klaar? -Nee.

Geef me even om over mijn dood na te denken.

Je bent grappiger dan ik dacht. -Dank je.

En jij slimmer dan ik dacht.

Waar was je toen ze voor het eerst verschenen?

De avond voor de wezens verschenen...

kregen mijn vriend en ik ruzie.

Hij haalde naar me uit en brak mijn neus. -Wat?

Wat heb je gedaan? -Gemept met een pan...

en met zijn auto naar Nederland gereden.

Dat snap ik.

De volgende ochtend vernam ik het nieuws op de radio...

en zo ben ik uiteindelijk in het kamp beland.

Het leven kan hard zijn. -Ja.

Plots komen er gigantische insecten uit de grond en word je nostalgisch.

Je zou motiverende lezingen moeten geven.

Kunnen we nu naar beneden gaan?

Deze kant op.

Daar is iets, denk ik.

Ik zie niets. -Ik heb iets gehoord.

Ofwel ben ik gek aan het worden. -Wacht.

Bedek die lamp. Doe het nu gewoon. -Wat?

Is dat...

Rennen.

Bukken.

Snel.

Shit.

Will, kom hier.

Dit loopt dood.

Ga dan. -Dit loopt dood.

Deze kant op. Kom op.

Doe je lamp uit. -Ze merken de CO2 wel nog op.

Wat moeten we dan doen? -Onze adem inhouden.

Daar is een uitweg. -Snel, nu.

Schiet op.

Ga maar.

Will. Will, kom op.

Kom op. -Kom op. Rennen.

Katie, pas op. Katie.

Hier is een uitgang.

Katie.

Katie, nee.

Nee.

Ze is dood.

Ze is dood.

Mijn god. -We kwamen weer in dezelfde tunnel.

Hoe haalde ze het in haar hoofd?

Het komt terug. Wat is dat?

Mijn god, het is een ladder.

Will, kom op.

Geloof je nog steeds in God?

Ik ben koppig.

Wat heb je gevraagd?

Wraak.

Die ziet er oké uit. Zou hij starten?

Als de batterij nog goed is. De banden zijn wat kaal, maar goed.

MACARONI MET KAAS

Hier heb ik wel duizenden dozen van klaargemaakt.

Tara vroeg elke avond aan Hunter wat hij wilde eten.

En elke avond wilde hij macaroni met kaas.

De melkproteïne in kaas werkt dan ook even verslavend als morfine.

Sorry.

Ik vond Tara echt een leuke meid.

Zij leek wel de laatste die je leuk vond.

Katie begon ik ook leuker te vinden.

Maar haar heb ik ook de dood ingejaagd.

We waren nooit via de mijnen mogen gaan.

We hadden nog beter de berg kunnen beklimmen.

Wil je dat ze niet voor niks gestorven is? Voel je dan niet schuldig, maar kwaad.

Ik voel helemaal niks meer.

Zonde. Woede mag je niet verspillen.

Dat kun jij weten. -Net als jij.

Ik haat je niet, Nina. -Toch wel.

Dat zou ik ook doen.

Wat is er te vinden in dat lab van je?

Periklaas.

Magnesiumoxide in steenvorm. -Oké.

Die schubben zijn ondoordringbaar omdat ze elektrisch geladen zijn.

Een verdedigingsmechanisme, denk ik. -Dat denk je?

Als ik gelijk heb en ze geraakt worden door een kogel die periklaas bevat...

creëer je een differentieel van een miljoen volt en inwendige verbranding.

Een magische kogel? Zit je daar al de hele tijd aan te werken?

Een magische kogel? -Geen magie, maar wetenschap.

Het is een gok. -Een hypothese.

Met een gezonde dosis ijdele hoop.

Tara geloofde me wel.

Tara geloofde in alles wat Hunter kon redden.

Jij wist dat en je hebt haar omgepraat, waardoor ze allemaal stierven.

Mijn vrouw, onze vrienden.

Ik zei nog dat ze niet mocht gaan.

Dat naar jou luisteren zelfmoord was.

En hier zit je nu toch.

Samen met mij, precies op hetzelfde punt.

Daar gaan we dan.

ZIEKENHUIS BOULDER

Jezus.

Vijfde verdieping.

Deze kant op.

Niet kijken. -Ik moet wel.

Waar zijn ze? Er zouden hele dozen moeten staan.

Was dat... -Ik weet het niet.

De tracker geeft niks aan.

Waar zouden ze nog kunnen liggen? -Het operatiekwartier.

Het is er eentje, zonder twijfel.

Hier.

Will, we moeten gaan. -Ik weet het.

Shit, het komt steeds dichter. -Ik ben aan het zoeken.

Ik heb ze. -Oké, kom dan.

Kom op, kom op.

Rennen.

Jezus fucking Christus.

Verdomme.

Hier naar binnen.

Nu zitten we in de val. -Toch niet.

De trap.

Wat ga jij doen? -Ik kom achter je aan.

Ik zei toch dat je moest vluchten. -En ik heb niet geluisterd.

Is het dood?

Het beweegt niet meer.

Ja, maar... -We moeten hier weg.

Het lab is vlakbij. -Er is geen tijd.

Ik heb magnesiumoxide nodig. -Ik denk aan Hunter.

Dit gaat om meer dan je zoon. -Mijn zoon is alles.

Hoeveel tijd heb je nu gekocht? Over zes maanden of een jaar sta je hier weer.

Als we ze kunnen doden, zal iedereen in de bergen het weten.

Dan kan de hele wereld met ons strijden.

De kans lijkt klein, maar Katie zei het al.

Zo kunnen we niet eeuwig blijven leven. Ooit moeten we ze bestrijden.

Maar ik heb je hulp nodig. Ik kan dit niet alleen.

Shit.

Kom op.

LABORATORIUM VAN BOULDER 1.788 METER HOOGTE.

Die schub.

De tracker geeft niks aan.

Ik heb vijf minuten nodig. -Ik ga op de uitkijk staan.

Godzijdank.

Ik heb nooit geweten dat je een gezin had.

Dat had ik, ja.

Je hebt er met geen woord over gerept. -Nee.

Dit moet drogen en dan zien we wel. Dat duurt enkele minuten.

Misschien wil je die wel hebben?

Ik was hier toen het gebeurde.

Het was zaterdag, maar mijn team stond voor een doorbraak.

We zouden kobalt gebruiken om batterijen veel krachtiger te maken.

Daar zat ik mee in mijn hoofd toen de wereld verging.

Met batterijen.

Billy, mijn zoontje van zeven, moest voetballen.

Ooit gezien hoe ze op die leeftijd allemaal naar die bal vliegen?

Het ergste is dat ik ervoor koos om niet naar die wedstrijd te gaan.

Mijn man was pas terug na een reis van twee weken. Ik was...

Ik was het beu om mama te zijn.

Je had niks kunnen doen.

Ik had ze nog een laatste keer in mijn armen kunnen nemen.

Jij hebt vast net zo over Tara gedacht.

Ik had haar nooit mogen aanmoedigen om mee te gaan.

Ik dacht echt dat ik ze op afstand kon houden, maar ik had het mis.

Als het een troost mag zijn, ik haat mezelf harder dan jij me kunt haten.

Jou de schuld geven, is makkelijker dan mezelf de schuld geven.

Ik wist dat ze zou gaan, ook al heb ik geprobeerd haar tegen te houden.

En ik heb het laten gebeuren.

Je mag jezelf de schuld niet geven. -Jij evenmin.

Wat heeft het voor zin?

Oké.

Je hebt het geprobeerd. Je hebt gedaan wat je kon.

Ga naar huis, Will. Ga je zoon redden.

Zijn tijd raakt op.

En jij dan? -Ik blijf hier.

Ik kan nog wel wat proberen. -Nee, we doen dit samen.

Je hebt me hierheen gebracht, maar het is niet gelukt.

Ik ga nergens heen tot het lukt of tot zij me doden.

Mijn auto staat nog op de parking. Als dit lukt, red ik het wel alleen.

Dan kom ik zo achter je aan.

Als het niet lukt...

hoef je hier niet met mij te sterven.

Ga nu.

Ga naar Hunter.

BATTERIJEN

KOBALT

Shit. Shit.

Verdomme.

Verdomme.

Je meent het.

Het zijn machines.

Ze jagen op ons, maar eten ons niet op. Ze slapen niet.

Ze ademen niet en gaan geen centimeter hoger dan 2.400 meter.

Dat is geen levend wezen, dat is geprogrammeerd.

Door wie?

Goed gemikt.

Dank je wel.

Waarom 2.400 meter? -Geen flauw idee.

Doet jouw auto het nog? -De koeling heeft het begeven.

Wat voelde het goed om die rotzakken te doden.

Het wordt nog beter als je die vlag hijst...

en de wereld vertelt dat we ze kunnen verslaan.

Papa.

Ik zei toch dat ik zou terugkomen. -Ik heb je zo gemist.

Kom.

Zie je dat? Het is hen gelukt.

Crow's Nest, dit is Red Rock. Zien jullie dat ook?

Zien jullie het duidelijk? -Ja, heel duidelijk.

Dit is kamp Lost Gulch.

Drie jaar geleden verdween de wereld hoe wij die kenden plots.

We raakten onze huizen kwijt.

Onze kennissenkring.

En veel van onze dierbaren.

We weten nog steeds niet waarom we boven 2.400 meter veilig waren.

Maar we hoeven hun regels niet meer te volgen.

De wezens probeerden onze planeet over te nemen.

Ze dachten dat we zouden sterven in de bergen.

Maar...

we zijn er nog steeds.

Vroeg of laat moesten we de strijd wel aangaan.

Waarom dan niet vandaag?