Original subtitles

Grace Morgan, kom onmiddellijk binnen.

Grace, kom terug. Grace.

Ben je er zeker van, Gracie? - Ik ben nog nooit zo zeker geweest.

Als je nu gaat, hoef je nooit meer terug te komen.

Rijden, Ken. Vooruit.

In huis is alles geregeld. Kan ik nog iets doen?

Nee, dank je, Steve.

Is dat uit het kantoor van je vader? - Ja, of eigenlijk van de Circle Cross.

Kennedy, laat het niet te lang voortslepen. Verkoop de boel.

M'n vader is geboren op de ranch. Hij is er opgegroeid.

Hij ontmoette m'n moeder, ze werden verliefd.

Ik weet hoe moeilijk het voor je is. Maar ik zal je helpen, dat beloof ik.

Je bent de enige erfgenaam. De Circle Cross is nu van jou.

Maar als je het verkoopt, wilde hij dat je het persoonlijk doet.

Dus ik moet erheen om de ranch te verkopen?

Dat is een voorwaarde in het testament.

Ik begrijp het niet. Toen ik opgroeide smeekte ik hem om me mee te nemen.

Maar hij weigerde altijd. En nu wil hij dat ik erheen ga?

Een neef van je daar is accountant. Smith Blaine, hij deed de boekhouding.

Denk je dat hij er meer van weet? - Daar kun je makkelijk achter komen.

Blijkbaar ga ik naar Valentine.

Het is lang geleden dat ik je ouders heb gezien. Het waren goede mensen.

Jammer dat ze nooit terugkwamen naar Valentine.

Dat vind ik ook.

Maar nu zijn we hier, dus zullen we ter zake komen?

Heeft Talbot gezegd dat dit niet het eerste bod op de ranch is?

Het lijkt erop dat je vader niet wilde verkopen.

Ik begrijp dat hij het wilde houden, vermoedelijk om sentimentele redenen.

Maar geloof me, het is een goed bod, gezien de omstandigheden.

Welke omstandigheden?

Een ranch runnen is normaal gesproken al een hele toer.

Het kan lang duren om over één slecht jaar heen te komen.

En de Circle Cross heeft meer slechte jaren gehad dan goede.

Is de ranch verliesgevend?

Ik vind het niet leuk om je slecht nieuws te vertellen.

De naam van de koper staat er niet op. - Ze willen nog anoniem blijven.

Maar ik verzeker je dat ze heel graag willen.

Je kunt het ondertekenen en dateren bij het kruisje.

Ik heb nog een vraag. - Zeg het maar.

Weet je waarom m'n vader wilde dat ik de ranch persoonlijk verkoop?

Dat vroeg ik me ook al af.

Als m'n ouders over Valentine spraken, noemden ze het altijd 'thuis'.

Hun thuis, maar niet dat van jou. - Ik heb het zelfs nooit gezien.

Het is raar om die hele reis te maken en niet even te kijken.

Hallo, jongen. Waar kom jij vandaan?

Zullen we vrienden blijven, op een afstandje?

Rustig maar, ik kijk alleen even.

Ik zal je niet bijten. Ik wil alleen wat dichterbij komen, om te zien...

Af, Wilson. - Dank je. Mooie hond.

Ben je verdwaald? De hoofdweg is daar. - Nee, ik bewonderde het huis.

En dus nodigde je jezelf uit om lekker naar binnen te gluren.

Nee, dat is niet...

Ik kom niet vaak in de stad. Is dat daar tegenwoordig de gewoonte?

Ik kom nooit op het platteland. Zijn jullie dan niet gastvrij?

Klop dan aan en stel je voor.

Doe jij het maar, jij komt op andermans terrein.

Dit is toch de Circle Cross-ranch? - Dat staat daar toch?

Ik ben Kennedy Blaine en ik ben de eigenaar.

Waar heb je het over? - Hier, kijk zelf maar.

Ben jij Smith Blaine's nicht?

Ja. Z'n achternicht, geloof ik. Maar daar gaat het niet om.

Smith zei niks over een nieuwe eigenaar.

Waarom zou hij? Misschien ben je wel een kraker.

Ho eens even. - Derek?

O, je hebt gezelschap. - Ze ging net weg.

Ik ben June Sterling. - Kennedy Blaine, aangenaam.

Grace Morgan was jouw moeder. Ze ging er destijds vandoor met Kenny Blaine.

Heb je m'n ouders gekend? - Ja, je lijkt sprekend op je moeder.

Welkom thuis, lieverd.

De families waren er zo op tegen dat je ouders trouwden.

Vooral je grootvader, Gabriel Morgan.

Hij vond het vreselijk dat z'n dochter met een Blaine trouwde.

Hij leeft trouwens nog. - Dat wist ik niet.

Ze komt niet voor een reünie, mam. Ze beweert dat de ranch van haar is.

Betekent dat dat allebei je ouders...

M'n moeder is vijf jaar geleden gestorven en m'n vader onlangs.

Ze waren nog zo jong, wat vreselijk. - Dank je.

Het is goed dat je bent gekomen. Wil je blijven eten?

Nee, ik wil me niet opdringen. Ik was niet van plan lang te blijven.

Doe niet zo raar. We hebben genoeg kamers. Kom bij ons logeren, serieus.

Goed dan. - Kom maar mee naar ons huis.

Dus jullie wonen niet hier? - Nee, hier woonden de Blaines.

Het huis van de voorman is een aardig stuk die kant op.

De voorman? - Heb je dat niet verteld?

Daar kwamen we net aan toe.

Nu begrijp ik het allemaal. Ik heb een pakje voor je.

John Morgan en Alexander Blaine waren de beste vrienden...

toen ze rond 1870 naar het westen kwamen.

Op zoek naar goud, zoals iedereen.

Maar ze werden al gauw allebei verliefd op dezelfde vrouw.

Wat gebeurde er?

Ze koos Alexander en toen begon de vete. Die duurt nog steeds voort.

Wat zonde.

En wat doe je zoal, Kennedy?

Ik heb rechten gestudeerd. Ik doe volgende maand examen in LA.

Ik hoop dat je de ranch kunt bekijken voor je teruggaat.

Dat zou ik graag willen. - Derek kan je wel rondleiden.

Ik heb het de komende dagen nogal druk, het spijt me.

Het spijt me dat ik je een kraker noemde. Ik ben zenuwachtig.

Ik ben hier nogal plotseling naartoe gekomen.

Waarom ben je hier?

Om de verkoop rond te maken.

Van de ranch?

Ja, maar ik wist niet dat hier iemand woonde.

En nu ik het land en het huis heb gezien...

Ik had geen idee dat ik dat allemaal bezat.

Er is meer nodig dan een stuk papier om iets te bezitten.

Ik ga bij de paarden kijken. Het was me een genoegen.

Ja, insgelijks.

Hij houdt van de ranch alsof hij van hem is.

Hij heeft er alles over geleerd van John. Mijn man.

Toen die stierf, heeft Derek het overgenomen.

Het viel niet mee, maar we hebben ons dat altijd ter harte genomen.

Het was zo'n zegen om hier te wonen.

Ik kan me geen beter thuis voorstellen.

O, het pakje.

Aan Kennedy Blaine, Circle Cross Ranch.

Van Gregory Talbot, onze advocaat.

Dit is het handschrift van m'n moeder.

M'n vader moet het hebben gestuurd. Net zoals hij mij heeft gestuurd.

Mike, op vier.

Het is een klassiek verhaal, verboden liefde.

Maar Kenny en ik lieten ons lot niet bepalen door anderen.

Eerst was het spannend, gevaarlijk en leuk.

Toen werd het een last. Altijd op onze hoede zijn.

Op een dag zei Kenny: Ons geluk zou geen strijd moeten zijn.

Hij nam me mee naar de ranch van z'n familie, de Circle Cross.

Daar werden we nog meer verliefd op elkaar en...

Ja, alles gaat goed.

Het is maar voor een paar dagen en het examen is pas over een maand.

Ik studeer hier wel.

Ja, ik weet het. Ik ben erg moe, ik denk dat ik vroeg naar bed ga.

Is dat oké? Oké, dank je. Goedenacht, Steve.

Acht geheimen van een perfect examen

Goedemorgen.

Het water is heet. Wil je thee?

Ik wil eerst even met Derek praten. Is hij in de buurt?

Hij ging net rijden. Misschien is hij nog in de stal.

Hallo, daar.

Jij duikt ook overal op. - Dat kan ik ook van jou zeggen.

Zoek je mij?

Ja, ik wil het hebben over de ranch. - Wat is daarmee?

Wanneer is Smith Blaine hier voor het laatst geweest?

Die komt alleen als hij weer een bod krijgt.

Je boft dat je vader zich niet liet verleiden door dollartekens.

Dus je vindt dat ik niet moet verkopen.

Je moet gek zijn om zoiets te verkopen.

Hoewel het verlies oplevert?

Wat bedoel je, verlies?

Smith had een heel ander verhaal. Hij vertelde hoe moeilijk het gaat.

De Circle Cross heeft geen cent verlies gemaakt sinds ik voorman ben.

De laatste vier jaar waren geweldig.

Je vader stak de winst weer in de ranch en...

Je hebt vast je best gedaan, maar Smith houdt de boeken zorgvuldig bij.

Hij is niet de enige.

M'n vader hield alles op schrift bij, maar ik zet alles op de computer.

Niets bijzonders, maar het scheelt een hoop tijd.

Dat is indrukwekkend. - We hebben zelfs stromend water.

Ik bedoelde niet...

Dit is alles van de afgelopen 4 jaar. Kijk zelf maar hoe ik het doe.

Waar ga je heen? - Ik moet de ranch runnen.

Het moet allemaal overweldigend zijn. - Zeg dat wel.

Ben je al in het woonhuis geweest? - Nog niet.

Je moet het zien. Ik zal de sleutels pakken.

We kijken elke week of er geen lekken of ongedierte zijn.

Jullie hebben het geweldig gedaan. Het huis ziet er zo prachtig uit.

Deze kamer vertelt het verhaal van de familie Blaine.

De familie van m'n vader. - Ik dacht wel dat dit je zou bevallen.

M'n ouders vertelden altijd hoe fijn het was om hier op te groeien.

Na de dood van m'n moeder sprak m'n vader nooit meer over Circle Cross.

Neem maar van deze oude vrouw aan dat geen kracht groter is dan ware liefde.

Je bent een wijze vrouw, geen oude.

En ik ben oud genoeg om het verschil te zien.

Kijk nog maar even rond. Ik zie je straks wel.

Hield de voorman zelf boeken bij? - Alles, tot de laatste cent.

En volgens hem maakt de ranch winst?

Het ene jaar meer dan het andere. Maar volgens Smith maakt hij verlies.

Wat weet je van hem? - Hij is een cowboy.

Wat bedoel je precies?

Zoals in de film, maar dan echt. Hij is sterk en zelfverzekerd...

koppig, intelligenter dan hij laat blijken...

Hij komt over als een goeie vent. - Ik beschuldig niemand...

maar je vader kreeg jarenlang elk kwartaal een verslag van Smith.

Las hij ze?

De ranch was z'n kleinste investering.

Liet hij ze jou weleens zien? - Nee, ik weet niet eens waar ze zijn.

Er klopt iets niet, en ik ga het grondig uitzoeken.

Stuur me de kwartaalverslagen van de cowboy, dan zoek ik die van Smith.

Misschien kost het een week, maar ik neem alles door.

Dank je.

En hoe vind je de ranch? - Ik begin er wat voor te voelen.

Ja?

Ik kom voor Gabriel Morgan. Mijn naam is Kennedy Blaine.

Verwacht Mr Morgan u?

Ik ben z'n kleindochter.

Ga zitten.

Ik kom niet voor de gezelligheid. Ik sta liever.

Zoals je wilt. Waar kom je voor?

Zit u achter het aanbod om de Circle Cross te kopen?

Ik zou het nog niet willen als je me het cadeau gaf.

Ik wil niks wat van een Blaine is geweest.

Daar ben ik een goed voorbeeld van.

Je ouders hadden moeten zeggen dat je hier niet gewenst bent.

Dat hebben ze gedaan. En ik bleef hier weg, tot nu.

Maar ik hoef geen reisadvies, Mr Morgan. Ik wil maar één ding.

Een verklaring. - Waarvoor?

Hoe u m'n moeder behandeld hebt. Uw dochter. Waarom?

Onze families hebben een lange gemeenschappelijke geschiedenis.

Je kunt niet zomaar komen aanwaaien...

en alle ditjes en datjes tussen mensen begrijpen.

Ze waren verliefd en gelukkig. Wat is daar mis mee?

Wat is er mis met u?

Ik lach omdat je moeder daar 25 jaar geleden stond...

en me dezelfde vragen stelde.

Ik leg niets uit, ik rechtvaardig mijn daden tegenover niemand.

Als je verder niks te zeggen hebt... - Ze heeft u gemist. Wij allemaal.

Het was evenzeer haar keus om te doen wat ze deed...

als de mijne om haar te laten gaan.

Ik denk dat ik wel genoeg weet.

Zelfvertrouwen en vastberadenheid. Weet je waar dat vandaan komt?

Al ben je geboren als Blaine, je bent een Morgan in hart en nieren.

En dat bevalt me wel.

Bedankt voor uw tijd.

Ik doe wat ik kan.

Natuurlijk verkoopt ze. Ze is geen boerin maar een stadsmeisje.

We moeten haar even de tijd geven...

om sentimenteel te zijn over de ranch en haar ouders.

Nee, luister. Ik heb hier te hard voor gewerkt.

Deze deal gaat hoe dan ook door.

Sorry dat ik je heb gestoord, maar ik dacht dat je dit zou willen zien.

Iemand heeft het zich hier naar z'n zin gemaakt.

We hebben rondgekeken, maar we hebben niemand gezien.

Dit ligt hier al een paar dagen.

Misschien een zwerver die al verder is getrokken.

Ik zal het opruimen. Als hij terugkomt, zie ik het meteen.

Oké, laat de anderen ook opletten. - Goed, baas.

Meen je dat nou?

Goed dan. Een bot.

Ik heb er nog meer, hoor.

Hallo? - Ik ben hier.

Wat is dit allemaal?

Aangezien ik een Blaine ben, moet ik in het huis van de Blaines logeren.

Je vroeg wat ik hier kom doen. Nu weet ik het.

Ik wil meer weten van mijn familie.

En wat is dan beter dan in het huis van m'n vader wonen?

Het is een groot huis voor één persoon.

Ik red me wel. Trouwens, er is meer nodig dan een stuk papier.

Oké, daar zit wat in.

Ik ben vandaag bij m'n grootvader geweest.

O ja? Hoe ging dat?

Ik verwachtte dat hij me dingen zou vertellen...

die hij al die jaren heeft opgekropt. Maar hij lachte me uit.

Wat hij te zeggen had, zei hij lang geleden al tegen je ouders.

Hij is zo koppig dat hij met een muur zou redetwisten. En winnen.

Trek het je niet aan.

Als hij wacht tot ik wegloop net als m'n ouders, kan hij lang wachten.

Derek, ik heb je boeken bekeken en ze zien er prima uit.

Dat is mooi.

Maar waarom zegt Smith dat we verlies lijden?

Vraag het hem.

Zodra m'n advocaat jouw verslagen heeft bekeken.

Je zei dat ze prima waren.

Talbot heeft ook de verslagen van Smith. Hij gaat ze vergelijken.

Om te zien wie de waarheid spreekt?

Je snapt het niet. M'n vader was een degelijke zakenman.

Maar na de dood van m'n moeder was hij zichzelf niet meer.

Hij bekeek de boeken vast niet eens.

Smith kan hem van alles hebben wijsgemaakt.

Als je z'n oordeel krijgt, praat dan eerst met mij. Niet met Smith.

Waarom?

Hij kan niet hebben dat iemand hem dwarszit.

Als je hem erop aanspreekt, wil ik mee.

Laat hem maar tegen mij zeggen dat de ranch verlies lijdt.

Goed, dat doen we. Dank je. - Geen dank.

Kom, Wilson. We gaan naar huis. Kom, jongen.

Wat heb jij nou?

Hij sluit nooit zo snel vriendschap.

Ik val wel mee als je me leert kennen.

Kom, jongen. We gaan naar huis.

Wat heb jij nou? Wil je naar huis?

Sorry, maar begrijp ik iets niet? Je ging toch om de ranch te verkopen?

Ja, dat dacht ik. Maar niets hier is wat ik ervan verwachtte.

Het is er vast prachtig met veel aardige mensen...

maar je leven is hier.

Je hebt een huis, vrienden. Je begint net aan je carrière.

En je begint achter te lopen met je studie.

Daar heb ik over nagedacht. Stel dat ik het examen hier doe.

Dat meen je niet.

Er is nog veel werk te doen aan de ranch.

Wil je daar gaan wonen? - Ik moet uitzoeken wat ik wil.

Kennedy, ik mis je.

We hebben het er nooit uitdrukkelijk over gehad...

maar ik vond altijd dat jij en ik bij elkaar horen. Hier.

Bij elkaar horen? Hoe kom je daar opeens bij?

Ik dacht...

Het wordt laat. Kunnen we er een andere keer over praten?

Natuurlijk, ja. Welterusten. - Welterusten.

Goedemorgen. - O, hallo.

Ik wilde u niet laten schrikken. - Ik heb uw auto niet gehoord.

Sorry, maar is dit de Circle Cross Ranch?

Ja, dat klopt.

Men zei dat u misschien mensen nodig heeft.

Dat moet u aan de voorman vragen, Derek Sterling.

Derek Sterling? Ja, die naam ken ik.

Hij woont daar. - Daar?

Is hij een vriend van u? - Ik ben de eigenares van de ranch.

Mooi huis. Maar wel groot voor u alleen.

Ver van de bewoonde wereld.

Ik zal hem bellen dat u er bent.

Laat maar, ik vind hem wel. Prettige dag nog.

Zei hij hoe hij heette? - Nee, alleen dat hij werk zocht.

Iedereen weet dat we alleen mensen aannemen in de herfst.

Hij zag er niet uit alsof hij iets van paarden wist.

Wat bedoel je?

Ik weet het niet, maar ik ben opgegroeid in de stad.

En volgens mij hij ook. Hij zei dat hij je naam kende.

Hoe zag hij eruit?

Gedrongen, donker haar. Alsof hij in z'n kleren geslapen had.

Hij had een litteken op z'n wang. Ken je hem?

Hij zal m'n naam wel in de stad hebben gehoord. Ik kijk wel even rond.

Fijn, dank je.

Ik zou m'n moeder naar Valentine brengen. Wil jij dat doen?

Prima. Ik zal hier toch andere kleren nodig hebben.

Dank je.

Ik heb nu een vergadering. Kan ik terugbellen? Fijn, dank u.

Wat wordt er gevierd? - Het Paardenbloemenfestival.

De kerk zamelt geld in met eten en kunst...

om stadskinderen hier een weekend te laten kamperen en vissen en zo.

Dat klinkt geweldig. - Het is leuk.

Pastor Morgan heeft elk jaar een kraam...

om mijn 'wereldberoemde' paardenbloemtaarten te verkopen.

Weer een Morgan. Behalve m'n opa ken ik nog geen Morgans.

Ga zondag mee naar de kerk, dan stel ik je voor.

Graag. Heb je veel familie hier in Valentine?

Nee, alleen Derek en ik.

Het moet fijn voor hem zijn geweest om hier op te groeien.

Derek is hier niet opgegroeid. John en ik wel.

Het viel toen niet mee om hier werk te vinden...

dus we gingen naar Chicago. John werkte in een fabriek.

We waren jong en wilden een groot gezin. Maar dat kwam er niet van.

Ik werkte als vrijwilliger bij een stadsmissie...

en Derek had adoptieouders nodig.

Dat is mooi. - Ja, onze gebeden werden verhoord.

Hoelang bleven jullie in Chicago?

We gingen pas terug naar Valentine toen Derek bijna 16 was.

Dat had ik nooit kunnen raden.

Het viel voor hem niet mee om in de stad op te groeien.

Wat bedoel je?

Het is niet echt mijn verhaal en we moeten nog veel inkopen doen.

Dus, kom op.

We zijn hem net misgelopen, jongen.

Kennedy, kijk eens aan.

Ik heb je gebeld, maar ik kreeg steeds je antwoordapparaat.

Ik vreesde dat je terug naar huis was.

Nee, ik logeer op de ranch. Het bereik is daar niet zo goed.

Ik vroeg me af of je al hebt nagedacht over het bod.

Ik denk er voortdurend aan.

De andere partij wil de deal graag rond krijgen.

Vast, die prijs is een schijntje.

Wat bedoel je? - Dat weet je best.

Mr Talbot en ik moeten ons huiswerk doen. Dat duurt vast niet lang meer.

Goed dan. Fijne dag, June. Doe Derek de groeten.

Doe ik.

Geniet van je verblijf. - Dat zal ik doen.

Je vrienden missen je.

Steve. Ik geloof dat hij meer wil zijn dan een vriend.

Is hij dat niet?

Hij is een aardige medestudent. We hebben veel avonden doorgebracht.

En hij werd verliefd. - We zijn geen stel.

Hij geeft echt om me. Maar als ik iets voor hem voelde...

zou ik hem missen. En dat doe ik niet.

Rij je paard?

Toen andere kinderen pianoles hadden, leerde ik rijden.

M'n ouders waren er altijd om te kijken.

Het herinnerde ze zeker aan deze ranch.

Denk je dat het zou kunnen? - Het is jouw paard.

Ik ga me omkleden.

Wat doe je?

Hoe kon ik weten dat jij opeens zou opduiken?

Waarom kijk je zo naar me?

Kun je paardrijden? - Ja. Een beetje, weet je.

Dat wist ik niet, maar nu wel.

Als je kunt rijden, wil ik je de ranch wel laten zien.

Het is prachtig.

Ja, het is prachtig.

Zie je die bosrand daar? - Waar?

Daar, zie je? Er loopt een dal tussen die heuvels.

Kun je geloven dat de kolonisten daardoor kwamen met hun huifkarren?

Echt?

Als je goed kijkt, kun je de wielsporen nog zien.

M'n moeder zei dat er een familiebegraafplaats is.

Niet alleen voor de familie.

Er liggen ook mensen die toen niet verder zijn gekomen.

Het is een heel eind. Ik neem je volgende keer wel mee.

M'n ouders vertelden altijd hoe bijzonder het hier was.

Ik ben blij dat ik het nu zelf zie.

En wat vind je er nu van? - Dat ze gelijk hadden.

Bedankt dat je het me hebt laten zien.

Graag gedaan.

Laten we maar teruggaan.

Logeer vannacht bij ons. Voor het geval die vent terugkomt.

Nu ik hier eindelijk ben, laat ik me niet wegjagen.

Cuddy en Brian hebben lege flessen en rommel gevonden in een van de schuren.

Als er iemand rondloopt, vind ik... - Als ik iets hoor, bel ik je.

Goed dan. Fijne avond.

Wilson, blijf.

Ga je met mij mee?

Doe maar, jullie zijn zulke goede vrienden.

Als hij maar niet snurkt. - Dat doet hij wel. Hard.

Heb je hier de hele nacht gezeten?

Dank je.

Je hoeft dit niet te doen.

Ik ga me omkleden. Ik wil niet te laat komen.

Voor de kerk. Kom je ook naar het festival?

Dat wil ik voor geen goud missen.

We pikken je wel op. - Fijn.

Bedankt voor de koffie.

Domme oude man. In z'n eentje in z'n kasteel met al die verbittering.

Hij kent me niet eens.

We moeten taarten verkopen. - Ja, dat is zo.

We hebben dit jaar allemaal opwindende dingen.

Elk uur kookdemonstratie met paardenbloemrecepten.

En onze kunstexpositie en stille veiling beloven heel wat.

Maar roep nu alle kinderen bij elkaar voor onze zoektocht.

En vergeet de taartenverkoop van de kerk niet...

en neem zo'n wereldberoemde taart mee naar huis.

Eet smakelijk. - De borden raken op.

Ik haal ze wel.

taartenverkoop help de stadskinderen

Pardon, jij moet die verloren nicht zijn waarover ik heb gehoord.

Tom Morgan. Welkom in Valentine. - Kennedy Blaine, dank je.

Ik zie meteen dat je familie bent. Je glimlacht net als je moeder.

Echt? - Wat een lieverd was dat.

Hoe vind je ons stadje, Kennedy?

Geweldig. Vooral wat je voor de kinderen doet.

We hopen er het beste van.

De afgelopen jaren liet Charlie Whalen ze op z'n land kamperen.

Maar hij ligt in bed sinds hij van z'n paard viel en ik zoek iemand anders.

Pastor Morgan, sorry dat ik stoor, maar de kookwedstrijd begint.

Wat zou ik zonder jou moeten? Kennen jullie elkaar al?

Robin, dit is Kennedy Blaine. - Aangenaam.

Kennedy is een van de Blaines van de Circle Cross.

Ik hoorde dat je er was. Dus je gaat de ranch verkopen?

Robin werkt bij het historisch genootschap.

Er staat nog niets vast. Ik ben nog met de papieren bezig.

Dan moeten we eens praten.

Maar eerst de kookwedstrijd. - Ja, neem me niet kwalijk.

Tot gauw, nicht.

Tot gauw.

Je kon het goed vinden met de pastor. - Ja.

Het is zo'n lieve man.

Hij zei dat ze problemen hebben met een kampeerterrein voor de kinderen.

En Charlie Whalens ranch dan? - Ik geloof dat hij niet kan.

Dat is jammer.

Misschien kunnen ze naar de Circle Cross komen. Wat vinden jullie?

Dat is een geweldig idee. - Absoluut.

Jullie hebben het al zo druk... - Nee, dit willen we doen.

Laat maar weten wat je nodig hebt. - Dank je.

Nee, jij bedankt. Als je tijd hebt, gaan we te paard een plek zoeken.

Je laat er geen gras over groeien. - Nee, mevrouw.

Goed, dan ga ik het pastor Morgan vertellen. Ik ben zo blij.

Ze gaat die kinderen heel gelukkig maken. Meer dan ze ooit zal weten.

Je mag haar graag, hè?

Lily Ann? - Ze was Alexander Blaine's dochter.

Ze was nog maar een kind. - Ja. Er was een cholera-uitbraak.

Ze zeiden dat alle hoop dat de Blaines en Morgans het zouden bijleggen...

vervloog toen John Morgan niet naar de begrafenis kwam.

M'n ouders hebben me dat verhaal nooit verteld.

Zo'n verhaal vertel je niet aan een klein meisje, toch?

Misschien niet. Maar zo werkt het niet, hè?

Je kunt niet alleen de mooie dingen vertellen.

Al die woede en verbittering horen ook bij het verhaal.

Je weet meer van m'n familie dan ik. - Nee.

Ik schaam me. - Zo moet je het niet zien.

Ik ken de geschiedenis van het land. En dat is toevallig van een familie.

Alles hier is zo onaangeroerd. Zo anders dan de stad.

Het is alsof je kunt voelen wat de mensen 100 jaar geleden voelden.

Het is alsof ik, ik weet het niet... - Een band hebt?

Ja, het is alsof je deel uitmaakt van iets groters.

Voelde jij je anders toen je ouders je meenamen hier naartoe?

Je moeder heeft me verteld over Chicago.

Chicago? Wat dan? - Niets. Ze zei dat je ongelukkig was.

Heb ik iets verkeerds gezegd? - Nee.

Maar ik praat er niet graag over. - Waarom niet?

Dat is nu eenmaal zo. Laten we maar teruggaan.

Beter dan de straat, hè D?

Wat wil je?

Begroet je zo een oude vriend uit Chicago na al die jaren?

We zijn nooit vrienden geweest.

Maar we hebben samen veel beleefd. Je was een wilde.

Herinner je je die avond? Ik wel. Al vijftien jaar.

Je hebt die vent zelf doodgeschoten.

Jij zou me rugdekking geven. Dat was de afspraak.

Ik zei dat ik niet meeging. Dat ik gestopt was.

Nee, je staat bij me in het krijt.

Wat bedoel je?

Ik had je kunnen aangeven. Dan had je ook 15 jaar in een cel gezeten.

Dus dat is het?

Je wil me afpersen om iets wat gebeurde toen ik een kind was?

Dan verdoe je je tijd.

Maar wat zouden je godvrezende buren denken als ze die geruchten horen?

Dat moet toch iets waard zijn. 50.000? Wat zeg je?

Zelfs als ik je wilde betalen, wat niet zo is, heb ik dat geld niet.

Maar je knappe bazin wel. Ik heb jullie samen zien paardrijden.

Ze wil vast wel een paar paarden verkopen om je te helpen.

We zijn uitgepraat. - Misschien moet je 't anders bekijken.

Beschouw het als een verzekering. Om te zorgen dat niemand iets overkomt.

Verdwijn van deze ranch en kom nooit meer terug.

Je moet gek zijn om zoiets te verkopen.

Het is alsof ik, ik weet het niet... - Een band hebt?

Het is alsof je deel uitmaakt van iets groters.

Ze zijn opgewonden.

Hoe gaat het vandaag? Zijn jullie blij?

Wie wil er een ritje maken? - Ik.

Dan gaan we daarheen.

Ga maar achter de dames aan.

Dank je.

Ze zijn niet mooi, maar wel lekker. Tast maar toe, jongens.

Het is geweldig wat je hier doet. - Ik had het niet gekund zonder jou.

Wil je het ook eens proberen? - Nee, laat maar.

Laat me eens raden. Ze zeiden dat de frisse lucht je goed zou doen.

Maar alles ruikt raar.

Doe me een lol en sluit vriendschap met iemand anders. Ik red me wel.

Toen ik hier aankwam, hield ik twee dagen m'n neus dicht.

En 's nachts is het zo stil. Je kunt het gras horen groeien.

Ik dacht dat ik gek werd.

Toen ik zo oud was als jij woonde ik in de stad.

Ik werd van pleegtehuis naar pleegtehuis gestuurd.

Het leven gaf me telkens weer een schop. Tot ik hier kwam.

En toen ik twee dagen m'n neus had dichtgeknepen...

besloot ik het maar te proberen.

En een nieuw leven greep me beet en ik greep terug.

Een stadsjongen die een bomenknuffelaar werd?

Zal wel in m'n genen zitten. - Dat is cool.

Ik ben trouwens Derek. - Danny.

Aangenaam, Danny. - Insgelijks.

Op een dag zul je het vinden. Sta ervoor open.

De kinderen slapen.

Het was een grote dag. Ze zijn vast supermoe.

De begeleiders zeiden dat Danny met niemand praat.

Hij zit maar in z'n eentje.

Maar hij praatte met jou.

Ik was vroeger net als hij.

Wat bedoel je?

Dat is nou waar ik niet over wil praten.

Je begon er zelf over.

Toen m'n biologische moeder naar dit land kwam stond ze me af voor adoptie.

Dus ik groeide op in de stad als een boos kind.

Ik stal dingen die ik niet wilde, deed mensen pijn die ik niet kende.

Een dom kind dat op de afgrond af rent hoe diep die ook is.

Tot ik m'n echte moeder ontmoette, June.

Ze verloor nooit haar vertrouwen.

En toen nam ze je mee hier naartoe, Valentine.

Toen ze het vertelde, zei ze: We gaan naar huis.

Ik wist niet wat ze bedoelde. Naar huis, wat is dat?

Ik kende alleen de stad.

Maar aan haar gezicht zag ik dat ze het niet zou opgeven met mij.

Ze geloofde dat ik een zoon kon zijn om trots op te zijn.

Ik zou haar geen pijn meer kunnen doen.

Die avond zou ik met iemand inbreken in een pakhuis of zo.

Ik belde hem dat ik niet kwam. Maar hij deed het toch.

Die avond werkte er iemand laat over. En hij schoot hem neer.

En ging naar de gevangenis.

Derek, wie je ook was, wat je ook hebt gedaan...

dat is allemaal verleden tijd.

De man met het litteken heet Ray Lizzaro.

Hij heeft 15 jaar gezeten en verwijt me nog steeds dat ik er niet was.

Wat wil hij? - Het doet er niet toe wat hij wil.

Kennedy, June en de Circle Cross hebben m'n leven gered.

Dat is het enige dat ertoe doet. Ik heb dit nooit iemand verteld.

Ik ben blij dat je het mij vertelt.

Kinderen... - Kinderen...

Eten.

Pak jullie borden. Wie is eerst? Alsjeblieft.

Kom maar hier als je wat wilt.

Oké, allemaal. Groepsfoto.

Hé, Danny.

Allemaal.

Eén, twee, drie, cheese.

Ik ga eerst een lange warme douche nemen. Ik stink als een kampvuur.

Ik hou van de geur van kampvuren.

Kijk nou toch eens.

Steve? - Je bent een echte cowgirl.

Wat doe je hier?

Ik heb gebeld en ge-sms't. Ik heb in dagen niks van je gehoord.

Ik maakte me zorgen.

We waren aan het kamperen met kinderen uit de stad. Ik had m'n telefoon uit.

Als alles maar goed is met je. En trouwens, ik heb je gemist.

Dit is Derek Sterling. Derek, Steve Marin.

Dan ben jij zeker die cowboy. Bedankt dat je zo goed voor haar zorgt.

Ik doe gewoon m'n werk.

Zal ik de paarden terugbrengen, Miss Blaine? Dank u.

Het was me een genoegen.

Ik denk dat we eens moeten praten.

Waar is je vriend? - Terug naar Californië.

Jammer. - Het zat erin. Steve is aardig...

Wat het ook is tussen ons, het wordt toch niks.

Wat?

Ik ben blij met alles wat je hier wil doen, en ik zal je helpen.

Maar jij bent advocaat en ik ben boerenknecht.

Je bent een rijk meisje en ik ben je werknemer.

Deze ranch is het enige dat we gemeen hebben.

Jij hebt een belangrijk leven. Ik niet.

Dit is alles wat ik heb, alles wat ik wil.

Dus laten we het maar vergeten.

Talbot, je bent nog laat aan het werk. - Je cowboy wist wat hij zei.

De Circle Cross heeft al die tijd winst gemaakt.

En Smith Blaine heeft al heel lang de winst afgeroomd.

Hoe deed hij dat?

Soms declareerde hij z'n gewerkte uren dubbel.

Hij gaf zichzelf commissie op fictieve transacties.

Overdreef de belastingaanslag en pikte het verschil.

Van je familie moet je het hebben.

Dat bod op de ranch komt van een grote projectontwikkelaar in Denver.

Een projectontwikkelaar? - En raad eens wie voor ze werkt.

Dit kun je niet doen. - Ik heb het al gedaan.

M'n advocaat stuurt je nog een brief, maar ik wilde het je zelf vertellen.

Je bent ontslagen.

Ik heb meer dan vijf jaar voor je vader gewerkt.

Ik heb hem alle verslagen gegeven van alles wat ik deed.

Je hebt hem vijf jaar lang bestolen en de verslagen zijn het bewijs.

Dat is belachelijk. - Derek hield ook boeken bij.

We kunnen bewijzen dat je hebt gestolen.

Dus je vertrouwt die boerenknecht? - Ik kan hem meer vertrouwen dan jou.

Dit is nog niet afgelopen. - Klopt, er is nog één ding.

Je hebt 30 dagen om alles terug te betalen, anders doe ik aangifte.

Je neemt jezelf in de maling. Die ranch is achterhaald.

Vroeg of laat zal hij verlies lijden.

Wees verstandig en neem het bod aan voor het te laat is.

Je kunt dat bod verscheuren, samen met alle andere...

want de Circle Cross is niet te koop.

Dertig dagen.

Ik zoek Robin Donovan.

Dank u.

Robin. - Kennedy. Ik wilde je al opzoeken.

Hoe gaat het op de ranch? - Goed. Daarom ben ik ook hier.

Kunnen we onder vier ogen praten? - Natuurlijk. Kom maar mee.

Wat? - Pardon, Mr Morgan.

Smith Blaine is er. Hij zegt dat het belangrijk is.

Weer bezoek van een Blaine. Ik heb zeker m'n leven gebeterd.

Wat wil je?

Dit was vroeger één grote prairie. Het meeste is nu landbouwgrond.

Het National Register wil behouden wat er nog is.

Robin Donovan heeft het me uitgelegd.

Het National Register werkt samen met de verschillende staten...

om plekken van historisch belang aan te wijzen en te behouden.

En de Circle Cross is van historisch belang?

Met de begraafplaats, het wagenspoor en al die andere verhalen...

geen twijfel mogelijk.

Dus de hele ranch kan worden aangemerkt als monument?

Er moet nog wat papierwerk worden gedaan...

maar Robin denkt dat het haalbaar is.

Als ze de ranch willen, hoe snel zouden we dan weg moeten?

Dan hoeven jullie niet weg. Dat is het 'm juist.

De ranch zal blijven bestaan met jou en Derek. Precies zoals hij nu is.

Tot in alle eeuwigheid.

Maar hier staat dat je de ranch nooit zal kunnen verkopen.

Dat is veel geld om afstand van te doen.

Je moet gek zijn om zoiets te verkopen.

Dank je. - Dank je.

Dank je.

Toe nou, Wilson.

Derek?

Derek, er is iets met Wilson. Hij blaft als een gek.

Kennedy?

Wilson.

Wat is er, jongen?

Net als vroeger, D. Ik geef orders en jij gehoorzaamt.

Laat haar gaan. - Natuurlijk, D.

Maar eerst wil ik wat reisgeld. Je weet het bedrag.

Als voorman kun je in noodgevallen vast wel aan geld komen.

Luister. - Nee, luister jij maar.

Je weet waartoe ik in staat ben. Zorg voor het geld. Geen politie.

Kom naar het huis aan het meer, over een uur.

Lizzaro, ik...

Zoek haar, jongen.

Vooruit, Wilson.

Help. Help me.

Alsjeblieft. Help me.

Kennedy. - Derek?

15 jaar heb ik gezeten door jou. Je bent me wat schuldig.

En als ik het niet op de ene manier krijg, dan maar op een andere.

Nee, wacht, wacht.

Alsjeblieft, je hoeft dit niet te doen.

Hou je mond. Ik heb niks te verliezen. Maar jij wel.

Haal hem van me af.

Haal hem van me af, oké? Haal hem van me af.

Rustig maar.

Haal hem van me af.

Haal hem van me af.

Haal hem van me af.

Gaat het wel? - Ja, ik geloof het wel.

Het spijt me zo. - Het was jouw schuld niet.

Jawel, ik had moeten weten dat Lizzaro niet zomaar zou opgeven.

Denk je dat we nu van hem af zijn?

Ze zeiden dat hij teruggaat naar de gevangenis.

En deze keer voorgoed.

Je hebt hier aardig wat onrust gestookt de laatste tijd.

Je kwam hier aanzetten en ging op de ranch wonen.

En je haalde het National Register erbij.

U weet erg veel van me. - Ik weet overal erg veel van.

Dat krijg je als je je hele leven ergens woont.

Wat wilt u?

Smith Blaine was bij me. Ik had hem jaren niet gesproken.

En opeens heeft hij een voorstel voor me.

Wat voor voorstel?

Hij wil dat ik samen met hem jouw erfenis aanvecht.

Hij wil het proces zo lang uitrekken dat je het opgeeft.

Dan kan hij eindelijk dat golfbaantje van hem aanleggen.

Hij bood me een aandeel van 30 procent aan.

Wat zei u?

Dat ik geen zaken doe met Blaines. Dat heb ik nooit gedaan.

Bovendien is hij een boef.

Ja, weet ik. Ik heb hem ontslagen. - Goed zo.

U kwam ons nooit opzoeken. U heeft nooit gebeld of geschreven.

Wilde u me nooit leren kennen?

Ik heb het je moeder gezegd toen ze wegliep. Hij was een Blaine.

En zij was een Morgan.

Dacht u echt dat ze door een ander liet bepalen hoe ze moest leven?

Denk je dat ze me ooit heeft vergeven?

Jawel, na verloop van tijd.

Maar het zou nu meer voor haar betekenen als u uzelf vergaf.

Je houdt jezelf altijd voor dat er tijd genoeg is.

Maar de tijd gaat zo snel.

Stel nooit iets uit. Wacht nooit met zeggen wat gezegd moet worden.

Je bent net zo mooi als zij was.

Wacht.

Wacht.

Wat is dit?

O, mijn hemel. Kijk nou toch.

Dank je, Kennedy.

Ik weet niet hoe ik u moet noemen.

Mij? Zeg maar koppige ouwe sukkel.

Of je kunt me grootvader noemen.

Grootvader?

Dat bevalt me wel.

Jongen.

Dank je. Dank je dat je haar hebt gered.

Derek?

Je had laatst gelijk. We komen uit verschillende werelden.

Ons leven zou niet meer kunnen verschillen maar het bracht ons hier.

Alle dingen die ons volgens jou uit elkaar drijven...

brachten ons bij elkaar.

Dit is niet jouw leven, Kennedy. - Hier zijn, met jou?

Zo wil ik dat mijn leven is.

Dit is waar ik thuishoor. En ik ga niet weg.

advocatenkantoor Kennedy Blaine-Sterling

Goed zo.