Original subtitles

Kijk de Nieuwste Films Gratis op www.FlixTor.to

Op het huis.

Welkom terug, Dash! Hallo, Sam.

H, eh, we hebben een echte, live rockster in huis!

Waar?

H...

Bedankt, Freddie! Proost! - Proost.

Jij moet blij zijn dat je deze dwaas terug hebt.

Hm! Je hebt geen idee, Freddie.

Weet je, op een bepaald moment, heb ik nieuwe verhalen nodig

om plaatsvervangend te blijven leven door hem.

Oh... - Hallo.

Ja, ja, ja, ja. Elke dag een nieuwe stad,

nieuwe dames, maar dat wordt vermoeiend.

Vermoeiend? - Zo vermoeiend. Die arme kerel!

Ok. Ok, je hebt gelijk. Het is geweldig.

Ik haat je.

Maar weet je wat ik meer dan wat ook wil?

Wat?

Om wormen op te graven... - Oh, man!

..en gaan vissen met mijn broer gelijk toen we jochies waren!

Ik ga vissen met mijn broer!

Ok.

Nog een rondje, Freddie!

Oh, man, die drums. - Deze is voor jou!

We zijn in... Kijk naar de mensen. Zing, ga. Ga.

Je moet het rennend uitvoeren

Maar je doet alles wat ze je vragen

Omdat je het niet erg vindt om jezelf op een foto te zien

Zolang je ver weg kijkt

Zolang je verwijderd lijkt...

Dit is het stuk dat ik ken. Dit is het stuk dat ik ken!

Gedoucht en in blauwe blazer... - Nu heb je het!

- Vul jezelf met halve liters... - Wat betekent dat?

Ik weet het niet. - Gedoucht en in blauwe blazer

Je wordt verward met vreemdelingen door je eigen vrienden

Wanneer je hen 's nachts voorbij loopt

Onder de zilveren, zilveren Citibank lichten

Arm in arm in arm en ogen en ogen die erover staren

Eronder - Eronder

Eronder?

Over, over! - Nee, dat betekent het niet.

Nog een onschuldige, elegante herfst

In de niet glorierijke levens van volwassenen

Gedoucht en in blauwe blazer

Vul jezelf met halve liters

Dash...

Oh, nee.

Oh, mijn God.

Oh, mijn God.

Je zit vast.

Wat... Wat zeg je, Dash?

Ik versta niet wat je zegt.

Kan iemand me helpen!

Alsjeblieft!

Help me!

Goedemorgen.

Zal ik je hier op zetten.

Dat is een goed uitzicht.

Alsjeblieft.

Geheugen is de ultieme omschrijver

van onze levens.

Want wat zijn onze levens, dan maar een collectie van herinneringen...

herinneringen aan gebeurtenissen, ervaringen, emoties...

allemaal gestempeld op ons zenuwstelsel,

allemaal leidend tot hier en nu,

waardoor we elk de persoon worden die we vandaag zijn.

Zonder hen zou het heden ontbreken aan context.

En compleet.

Nu wil ik dat je je ogen sluit

en denk aan een herinnering die je associeert met je jeugd.

Gelukkige verjaardag!

Laat het maar komen, ongefilterd.

Denk nu aan een herinnering die je gelukkig maakt.

Beschouw nu de pijnlijkste herinnering van je leven.

Open nu je ogen.

De momenten van jullie levens...

die een leven maken...

dat jou definieert.

We denken vaak aan herinneringen als deze, opgeborgen feiten

veilig opgeslagen in de hersenen, terwijl in werkelijkheid,

alles wat jou is overkomen,

sinds de gebeurtenis die je je herinnert,

de herinnering aan die gebeurtenis heeft veranderd,

en een nieuw filter verschaft waardoor je het ervaart,

een filter dat verandert, en vergeet,

en overdrijft, en combineert, en vervormt.

Maar de pure ervaring bestaat nog steeds in jou,

want je hersenen hebben de mogelijkheid

om zich elke gebeurtenis te herinneren die je ooit overkomen is,

tot in het kleinste detail.

Het probleem is dat je geen manier hebt om het terug op te roepen,

geen manier om de filters van de tijd weg te halen

en terug te keren naar de waarheid.

Tot nu.

De Herdenkingsmachine laat mensen toe

om de waarheid van hun leven te ervaren.

Wat je voor je ziet

zijn daadwerkelijk gextraheerde herinneringen van onze testgroep.

Mams! Mams!

Goedemorgen, verjarende jongen.

Alsjeblieft.

Dit toestel laat simpelweg de mensen toe om de echte gebeurtenis weer te ervaren

door het extraheren en het overbrengen

van de eigenlijke herinnering van hun hersenen

en het voor hen te laten zien,

en biedt de kans om te begrijpen

en, belangrijker nog, om te gaan met hun verleden.

Pure, opgeruimde, ongefilterde waarheid.

Hertelijk bedankt om te komen.

Briljant! Absoluut briljant!

Je dringt binnen in het persoonlijke, Gordon,

en dat is hoe je de wereld verandert.

We hebben meer tijd nodig. - Maar waarom?

Je hebt gedaan wat je vooropstelde te gaan doen.

Na wat Neil net openbaarde voordat ik daarheen moest!

Hij zou je niet voor zo'n zorg hebben moeten zetten.

Ik heb het recht om het te weten!

Het verandert op geen enkele manier de wetenschap.

Waarom heb je het dan verzwegen voor me?

Ik wou dat je kon zien dat ik je beschermde.

Ik knoop alle losse eindjes samen.

Het hele onderzoek geeft aan dat de machine veilig is.

Ik wil meer tijd. Die patinten zijn mijn verantwoordelijkheid.

Kijk, Gordon, je bent een briljante man.

Je hebt iets buitengewoon ontwikkeld,

iets dat zal concurreren met de grootste uitvindingen ter wereld.

Het zal het wettelijke system perfectioneren, Alzheimer genezen,

maar nog belangrijker, het zal mensen helpen genezen.

Focus je op het goede dat het zal brengen.

Wees trots.

Dat prototype is onze toekomst.

Hoi, dank je. Bedankt om te komen.

Bedankt om te komen.

Gordon? - Niet hier, Wendy.

Ik wil ze terug.

Ze zijn niet hier. Ze zijn afgesloten bij mij thuis.

Nou, ga ze halen. - Gordon, je hebt niet het recht...

om mijn verleden te projecteren voor mensen die ik niet eens ken.

Je wist precies wat dit met zich meebracht,

en je weet dat ze nodig zijn om de research te verifiren.

Ik wist niet wat je zou vinden.

En dat je ze zou gebruiken om me te manipuleren...

Je weet dat het niet dat is wat er gebeurde.

Wat is er gebeurd, Gordon?

Wat er gebeurde?

Gordon, alsjeblieft, vertel het me gewoon.

Wendy... Het spijt me.

Hier komt ze. - Hier komt ze.

Laten we een foto nemen.

Is het foto tijd?

Maak... maak je klaar! - Ok!

Dit moet goed zijn, verknoei het niet.

Zorg ervoor dat je ons vastlegt! - Dichter bijeen!

Ok, we staan samen. - Niet vergeten te lachen. Zeg cheese!

Cheese!

Papa, kom op! Laten we een zandkasteel gaan bouwen!

Ik kan me geen tijd in mijn leven bedenken dat ik gelukkiger was.

Ik ook niet.

Alles staat op zijn juiste plek.

Gordon. Gordon.

Gordon!

Todd, wat doe je hier?

We moeten praten.

Dit komt niet heel goed uit. Wat kan ik voor je doen?

Je bracht dingen terug... - Om je ze te helpen verwerken.

Dingen die in het verleden hadden moeten begraven blijven.

Het is een proces, Todd. Het kan moeilijk zijn. Dat heb ik uitgelegd.

Je hebt mijn hoofd in verwarring gebracht! - Nee. Nee, Dat deed ik niet, Todd.

Jij kwam gekwetst en gewond naar mij. We gaan vooruit...

Nee. Nee, jij...

Jij kwam naar mij.

Mijn leven? Mijn leven was beter voordien.

Je hebt mijn leven verwoest,

en nu ga je een hoop geld verdienen?

Todd. Todd, luister naar me.

Jezus, Todd!

Ik kan me geen tijd in mijn leven bedenken dat ik gelukkiger was.

Ik ook niet.

Alles zit op zijn juiste plek.

Geen kogelwonden.

Ja, maar dit zijn kogelgaten, nietwaar?

Nou, die waren er gisteren niet.

Zijn er recente argumenten, onenigheden tussen Mr. Dunn

en iemand hier in het bedrijf?

Nee, nee. Geen dat ik weet.

We moeten het beveiligingsmateriaal zien,

namen van alle mensen met toegang tot dit gebouw.

Ja, natuurlijk.

Kom op, dat is een goed meisje.

Carolyn.

Gordon Dunn was niet enkel

een zeer briljante man,

maar een zeer goede man,

een zeldzame combinatie naar mijn weten,

en eentje die hem maakte tot

een buitengewone persoon om mee om te gaan.

Ik reken mezelf gelukkig...

Ik reken mezelf fortuinlijk...

voor elk moment dat ik in zijn gezelschap kon vertoeven.

Dit is een verschrikkelijk verlies.

Hij was een echte pionier, en zijn werk zal verder leven.

Wij zullen bij Cortex diep om hem rouwen

als we beginnen te herstellen van de schok.

Dit is niet enkel een verlies voor Cortex,

dit is een verlies voor de wereld.

Waarom opende de politie een onderzoek?

Al hebben we geen twijfel dat hij een natuurlijke dood stierf,

we willen er gewoon zeker van zijn

dat niets gewetenloos plaats vond,

gezien de ongelukkigen timing.

Maar wees gerust, het zal niet vertragen

of de productie van de machine veranderen.

Dank je.

Neil, wat heb je?

Nou, je zal het niet leuk vinden. - Verras me.

Nou, zoals je weet, de finale fasen van de Herdenkingsmachine

waren bijna volledig afgerond

door Gordon zelf, de essentile stappen.

Ja, maar hij moet uitgebreide notities, plannen hebben achtergelaten...

Je weet hoe geheimzinnig en beschermend hij was.

Daarom eiste hij het gebruik van echt glas voor de herinneringen

in plaats van ze te bewaren op een gesloten cloud-server.

We zijn in zijn netwerk, maar al zijn data zijn versleuteld,

en zo gevorderd.

Ik bedoel, het is in feite behoorlijk briljant...

Vertel je me dat we het product dat we hebben ontwikkeld

niet kunnen omgekeerd afwikkelen?

Niet zonder Gordon zijnprototype, althans niet voor enige tijd.

Definieer "enige tijd."

Een jaar? Optimistisch.

Nou. Nou, het kan niet gewoon verloren zijn.

Dank je. Dag.

Ik ben je aan het testen.

Ik denk dat je je het niet herinnert. - De zeeleeuw.

Ja, ja!

Weken nadat we het hen toonden,

lieten we hen getallen en symbolen op de kaarten zien,

en dan weken daarna,

konden ze correct de bijpassende kaarten identificeren.

Dat is wonderbaarlijk. Hun hersenen zijn maar een kwart van de onze.

Hm. Dus dat alleen is geavanceerde cognitieve functie,

maar weet je wat er echt ongelooflijk was?

Hm, wat?

Ze konden zich het hele gedoe tien jaar later herinneren.

Dat kunnen mensen zelfs niet.

Sommige mensen in het bijzonder!

Hoi. - Hallo.

Hoi. - Eh. Sorry.

Ik ben James Klinch. Ik ben hier voor de receptie.

Ja, het spijt me, ik stuurde iedereen weg.

Ik kon gewoon niet meer tegen nog meer hersenloze platitudes. Het spijt me.

Bedankt om te komen.

De tijd heelt alle wonden.

Eh... dat is en heel slechte grap.

De platitudes...

Het is nogal onbeschaamd onder deze omstandigheden, ja.

Ik weet dat je alleen wilt zijn, maar ik wilde gewoon zeggen

hie zeer het me spijt. Werkelijk.

Dank je.

Hoe kende je Gordon?

Hij redde mijn leven.

Nu, dat is een verhaal dat ik wil horen.

Dank je.

Je kan me helpen opruimen.

We verbleven toevallig op een nacht in hetzelfde hotel.

Hij was daar voor een conferentie, en ik was daar...

omdat mijn leven niet goed verliep,

niet zoals ik het me voorstelde, en ik was op een slechte plek.

En het hotel was een heel hoog gebouw.

Er was die nacht een verschrikkelijke storm,

maar het was vreemd genoeg warm.

Het voelde aan alsof er een orkaan op komst was.

Ik kon niet slapen, dus ging ik beneden naar de hotelbar.

Het was een typische hotelbar,

waarmee ik wil zeggen

het is echt het enige wat ik er me van kan herinneren.

Maar Gordon zat daar, en dronk een nachtmutsje.

Hij leek verloren te zijn in zijn gedachten.

Ik was... aan het verdrinken in de mijne.

Na een paar ogenblikken, draaide hij zich naar mij, en zei

"Deze nacht kan twee kanten op.

of we kunnen hier zitten drinken elk alleen met onze gedachten,

of we kunnen er iets van maken."

Hij glimlachte en bestelde een fles whisky.

Deze whisky.

En we babbelden over alles onder de zon.

Ik bedoel alles.

Ons hele levensverhaal.

Ik vertelde hem dingen die ik nooit eerder aan iemand anders vertelde.

Ik weet het niet, misschien was het de storm of de drank, of...

iets, het voelde aan als de laatste nacht van de wereld.

We hadden zoveel gedronken dat we naar het dak gingen

met het idee dat we het konden volhouden tot de zon opkwam,

en we gaan daar naar buiten midden in die storm.

Ik bedoel, de wind blaast hard.

Ik herinner me dat ik dacht hoe krachtig wind eigenlijk wel kon zijn.

Tegen de storm leken mijn problemen zo triviaal.

We probeerden weer binnen te gaan, maar de deur was afgesloten,

dus waren we daar de hele nacht buiten gesloten.

Ik werd de volgende ochtend wakker en op een of andere manier wist ik dat 't goed zou komen,

dat ik het zou overleven.

Die storm overleven, het redde me.

Als Gordon nog van het leven kon houden

na alles wat hij had doorgemaakt,

waarom zou ik het dan niet kunnen?

Hij vertelde mij dat verhaal nooit.

Ik heb dat verhaal nooit aan iemand verteld.

We hadden nog een paar keer contact,

maar onze vriendschap was echt bedoeld voor n nacht.

Ik ben een beetje jaloers.

Ik voel me alsof ik hem niet meer kende...

niet sinds onze dochter...

Ik dacht dat het misschien zo lange tijd was.

Je kan jezelf overtuigen dat het zo is,

maar dan duikt er een complete vreemdeling op, vertelt je een verhaal...

en dan realiseer je je, God, ik kraste niet eens het oppervlak.

Ja, ik begrijp het, het spijt me. Ik had niet...

Nee, ik... ik ben echt blij dat je het deed.

Herinner je je het laatste gesprek dat je had?

Hm, ik wou dar het niet zo was.

Ik verloor mijn broer.

Lang geleden.

Het spijt me.

Ik was daar toen hij stierf.

Hij zei iets tegen mij,

maar ik me niet herinneren wat hij zei.

Ik kan me elk detail van die nacht herinneren,

behalve de laatste woorden die hij tegen me zei.

Het is grappig hoe belangrijk de details worden.

Ik ben nog niet in het kantoor van Gordon kunnen binnen gaan.

iedereen wil zijn papieren en zijn logboeken in handen krijgen,

en, eerlijk gezegd, het lijkt gewoon makkelijker om de wereld buiten te sluiten.

En iedereen wil alleen maar over zijn werk praten,

alsof dat het meest belangrijke is.

Het gaat niet over zijn gezin of zijn leven of de herinneringen die hij creerde,

en het voel aan alsof ze niet echt om hem geven.

Ik bedoel, hij werd dood aangetroffen in zijn kantoor met geweerschoten in de muren,

en het is...

Geweerschoten?

Ja, er loopt een onderzoek.

Ik dacht dat het een slagaderverwijding was. De papieren zeiden...

Zijn kantoor werd doorzocht, en, God weet, het is verwarrend.

Weten ze wie het kan hebben gedaan?

Hij werkte met heel wat bekommerde mensen.

Ik weet dat hij moeilijkheden had

met enkele van de deelnemers van de onderzoeksstudie.

Hebben ze al iets gevonden?

Ik denk dat we net de begrafenis hebben gehad

voor de enige persoon bij Cortex die alles kon vinden.

Denk je dat ze iets verbergen?

Er is een deel van mij dat denkt dat ik gewoon...

Ik zal nooit de echte waarheid kennen, en ik heb geen afscheid kunnen nemen.

Ik heb... gewoon spijt.

Ik wou dat ik bij hem was geweest.

Oh, God.

Sorry, eh...

Het is ok.

Zo stom, ik...

Ik verloor het deze ochtend helemaal omdat ik probeerde

de koffiemachine aan de praat te krijgen, en ik kon het niet...

en Gordon, hij maakte gewoon de beste koffie.

Weet je, koffie hebben 's ochtends, ik ween als een baby.

Ik ween met alles, echt. Kan niet stoppen met huilen.

Oh...

James, zou je het heel erg vinden om mij het verhaal opnieuw te vertellen?

Oh, eh, zeker.

Proost.

Het was een donkere en stormachtige nacht...

Dank je, James.

Dat was onverwacht.

ik hoop dat je nog eens langs komt.

Zal ik graag doen.

Daag.

Zuivere, ongefilterde waarheid.

met de technologie van de herdenkingsmachine,

wordt een zuivere herinnering opgenomen op een herinneringsglas

objectief gekopieerd uit de hersenen

en met de mogelijkheid om het weer te geven

voor de patint en eender wie.

Door de herinnering opnieuw te beleven,

wordt een catharsis voor de patint gecreerd

wat onmogelijk kan worden bereikt door een gewone herinnering,

een soort van theater herinnering,

waarbij de patint het publiek wordt

bij de waarheid van hun leven.

Bij de opname van een herinnering,

is de rol van de psycholoog of de therapeut cruciaal.

De patint moet begeleid worden naar de herinnering die wordt opgenomen

om dat deel van de hersenen te activeren,

zelfs als het niet meer bewust kan worden herinnerd.

De machine heeft niet enkel het potentieel om toegang te krijgen tot,

maar ook om de synaptische wegen van de hersenen te veranderen,

dus is er een risico dat herinneringen

beschadigd kunnen zijn, veranderd, en in de war geraakt.

Terwijl het theoretisch mogelijk is

om geselecteerde herinneringen constructief te resetten of te verwijderen,

op dit moment zijn de risico's onbekend.

Gelukkige verjaard...

Sam, schat, kom op!

Help me!

Ah, het is goed om thuis te zijn, broer.

Ah, fijn dat je terug bent, broer.

Ja!

Ik ben aan het rijden.

Nee, nee, nee, nee, dit is mijn lieve rit.

Ja, en ik rij jouw lieve rit.

Ok. Jij rijdt mij...

Behalve de routine veiligheidsagenten,

huisbewaarders, en onderhoudspersoneel,

kwamen slechts drie mensen binnen bij Cortex na 11 uur p.m.

gebruikmakend van magneetkaarten met beperkte toegang.

Niettemin verschijnt er geen van hen

met het toestel op een van onze camera's.

Deze twee hebben we gedentificeerd als deelnemers aan Gordon's proefgroep,

En dat... dat is Neil.

Waarom zou Gordon hier zo laat leden van de proefgroep willen ontmoeten?

Nogal ongewoon. - Dat weet ik niet.

maar ze arriveerden binnen enkele minuten van elkaar,

dus het kon een geplande vergadering zijn.

Ondervraag al het personeel en de teamleden die die nacht werkten,

en bezoek dan alle leden van de proefgroep.

Maar wees er slim mee.

Het mag niet uitlekken dat we de machine niet hebben.

Eh, er is nog iets.

Deze kerel. Hij kwam nooit binnen,

Maar hij zat bijna 20 minuten op de parkeerplaats.

Wie is hij? - Dat weten we nog niet.

Zoek het uit.

Ik moet erachter komen wat er met je gebeurde, Gordon.

Dat is het minste wat ik kan doen.

misschien kan ik je herinneringen niet zien,

maar ik kan de herinneringen zien van degenen, dichtbij je toen je stierf.

Wil je bij oma en opa blijven?

Het is in orde.

Ze vinden het fijn als je blijft.

Je hebt geluk dat je grootouders hebt

en dat je ze kan zien.

Er zijn veel kinderen die wensten dat ze nog grootouders hadden.

Maar ik wil bij jou blijven.

Mams.

Nee.

Mama!

Ok, Gordon, laten we je groep ontmoeten.

Blijf bij me, kom op!

Ik wil je helpen om terug te gaan naar de waarheid van die gebeurtenis.

Ga!

Kan je mij een herinnering vertellen die je vult met zelfhaat?

Als je dit geheim bewaart, voel je dan schaamte?

Mams? Mama!

Goedemorgen, verjaardagsjongen. Alsjeblieft!

Maakt het denken hieraan je altijd zo kwaad?

Mis je je vader?

Ik kan je je verleden laten zien.

Ik begrijp het.

Het zal zijn dag goed maken om zijn neef Rafferty te zien.

Ik hoop het.

Het is al een eeuwigheid sinds we hem nog zagen.

Charles, kijk eens wie er hier is voor jou!

Deze planten, ze hielden zijn hersenen levend.

Ik zweer je dat hij zich alle dagen van de week herinnert, dat ze water moeten hebben,

maar geen van de andere verpleegsters hier.

Is dat niet zo, Charles?

Charles? Neef Rafferty is hier voor je.

Ik laat jullie samen.

Dank je. - Graag gedaan.

Hugh, ben jij dat?

Nee... mijn naam is Rafferty.

Charles, herinner je je Gordon Dunn?

De dokter?

Ken ik jou?

Jij hebt het meegebracht.

Wil je kijken?

Ja, graag.

Kom op.

Ok, Buster. Goed.

Mijn leven. Dat is mijn leven.

Cindy was... was mijn vrouw.

Ik was haar altijd trouw.

Charles, wie zijn de andere mensen

in de groep die met Gordon werkten?

Ik moet ze vinden.

Ik herinner me n, een vrouw, Allison.

Ze kwam me hier enkele keren bezoeken.

Weet je haar familienaam nog?

Die vertelde ze nooit.

Nog n vraag,

als je je het kan herinneren.

Toen je je herinneringen opnam,

wat vertelde Gordon je toen over het teruggaan naar een specifiek moment?

Het ging allemaal om focussen...

Focussen?

Ik dacht dat ik het je vertelde, je moet het water laten weglopen.

Eh, ok. - Ik zal het zelf bekijken.

Dank je, Charles.

Laat het weglopen.

Ja, snoepjes.

Goede middag, Mrs. Dunn.

Goede middag.

Dus we hebben de resultaten van het toxicologisch rapport.

En? - Nou, er waren een paar stekels,

maar niets dat iets ongewoons aangeeft.

Nou, hoe zit het met de schoten?

Het is nog steeds een lopend onderzoek.

Nu, we trekken nog de ballistiek na,

en Cortex werkt samen met achtergrondcontroles

evenals de beveiligingsbeelden.

Eh, Lawton kwam vanmorgen langs

om me gerust te stellen.

Ik denk dat hij gewoon in het kantoor van Gordon wou binnenraken.

Was alles goed tussen u en Gordon?

Hm. Tot ziens, Detective.

Ik zal contact houden.

Allison? - Ze is niet hier.

Kan ik u helpen?

Ja, mijn naam is Basil. Ik werk voor Cortex.

Ze maakt deel uit van een experimentele groep voor ons,

en het is mijn taak om een controle op de deelnemers uit te voeren

van tijd tot tijd en te kijken of het hen goed gaat.

Jij werkt voor Cortex? - Ja, mevrouw.

En wat is je naam?

Basil. Basil Pine.

Nou, Basil, als dat het geval is,

ben je echt rotslecht in je job.

Excuseer?

Allison is dood.

Ze pleegde drie weken geleden zelfmoord.

Je wist het niet.

Het spijt me. - Spijt brengt mijn zuster niet terug.

Ze was te fragiel om deel te nemen aan je idiote experiment.

Iedereen met een half oog had dat kunnen zien.

Ik heb haar herinneringen.

Ik weet over uw moeilijkheden in je verleden, Allison.

Ik weet dat de medicijnen niet werken.

Ik kan helpen.

Gelukkige verjaardag, Alli-boe!

Dit kan een tijdje duren.

Het is een proces.

Het kan erger worden voordat het beter wordt.

Bij die verjaardag hebben we haar verrast.

Dat was de laatste keer dat ik haar echt gelukkig zag.

Denk je dat ze de machine beschuldigde?

Ik denk dat ze haar wurgde in haar eigen verleden.

Wat is hier trouwens het doel van?

Waarom bestaat de machine?

Ik weet het niet precies.

Maar Gordon Dunn geloofde dat wij de echte waarde

van een moment niet kennen tot het een herinnering wordt.

Misschien probeerde hij om de mensen de waarde te laten zien van een moment

voordat het verandert of voor altijd verloren gaat.

Nou, het is heel leuk en bloemrijk, maar...

..heeft iemand van Cortex je gecontacteerd?

Gordon, of iemand van zijn groep?

En telefoontje van iemand die Robert heette.

Lawton? - Dat is juist.

Hij bood me een cheque aan als ik er niet met iemand over sprak.

Heb je hem aangenomen? - Natuurlijk nam ik hem aan.

Wie kan er geen 50.000 dollar gebruiken?

Hoe dan ook, je kan deze bedrijven niet bestrijden. Je wint nooit.

Nee.

Het spijt me zeer over je zuster.

Weet je, er kwam nog een andere man langs,

een jonge kerel, een beetje vreemd.

Hij zei dat hij een onderzoeker was van de dokter... Gordon.

Wat wilde hij?

Hij wilde weten of Allison echt zelfmoord pleegde.

Dat was alles.

Hij leek geschokt toen ik ja zei.

Weet je zijn naam nog?

Neil Frankel.

De valentijn. - Wat is dat?

Niets, gewoon proberen de naam te onthouden.

Hm.

Nou, dat is wat hij zei.

Maar daarentegen zei jij dat je naam Basil Pine was.

Vul jezelf met halve liters

Gedoucht en met een blauwe blazer

Vul jezelf met halve liters

Kan iemand me helpen!

Alsjeblieft!

Voor wie werk je?

Een genteresseerde partij. Wie ben jij?

Ik werkte met Gordon. Ik was een onderzoeksassistent.

Neil Frankel?

Hoe heb je me gevonden?

Ik herinner me je gezicht van de productlancering.

Ik heb je opgespoord.

Behoorlijk goed geheugen. - Het is fotografisch.

Om die reden wilde Gordon dat ik onderdeel vormde van de testgroep.

Hij vond het curieus. - Wat wil je van me?

De machine.

Is ze vermist?

We hebben de machine nodig! - Wie zijn "wij"?

Cortex! - Ik heb... Ik heb ze niet.

Maar ik kan ze je helpen vinden als jij mij helpt.

Hoe? - Zeg me wat leidde tot Allison's zelfmoord.

Je wordt niet verondersteld daar iets over te weten.

Er zijn mensen op zoek naar jou...

Een man werd vermoord.

We hebben ergere zaken om ons zorgen over te maken.

Het was een slagaderverwijding. - Dat is wat ze zeggen,

maar als je Lawton vertrouwd had, dan zouden we elkaar nu niet zo ontmoeten.

Tenzij dit een valstrik is.

Waarom ging jij Allison opzoeken?

Ik wilde weten of het waar was.

Over haar zelfmoord? Maar ze was al weken dood

toen je naar daar ging.

Dat wist ik niet. Zelfs Gordon wist niet...

Hoe kon je het niet weten?

Haar testfasen waren voorbij, het...

Lawton wilde niet dat wij het wisten.

Hij verborg het.

Ja, kan je je de krantenkoppen voorstellen als het uitkwam

dat een patint zelfmoord pleegde tijdens de proeven?

Dat zou het verhaal zijn geweest. Het zou alles beindigd hebben.

Tegen de tijd dat Gordon erachter kwam,

had hij geen andere keuze dan door te gaan met de lancering.

Maar hij wist niet alles.

De research, het is foutief.

Lawton heeft het gemanipuleerd. - Waarom zouden ze dat doen?

Omdat een niet zo klein percentage mensen

gevoelig waren voor ongunstige effecten van de machine.

Ongunstig hoe?

Expliciete en emotionele herinneringen worden verward

en worden vrijgegeven in de realiteit,

overbelasting van synapsen, hallucinaties, tijdsinstorting.

net als Allison.

Als Gordon het had geweten, zou hij het hebben opgelost,

Daar twijfel ik niet aan, maar hij zou tijd nodig gehad hebben, maanden,

en dat was iets wat Lawton niet had.

Hij maakte bepaalde beloftes.

Er zijn problemen om op te lossen,

maar de machine is ongelooflijk.

Wat ze voor de mensen kan doen, ze...

Gordon verdient het om te worden herinnerd als een genie.

Ik denk dat we hier klaar zijn.

Als je de machine vindt, dan weet je waar ik werk.

Ik zoek een jonge vrouw die deel uitmaakte van de testgroep.

Nou, er waren er twee, en nu is een van hen dood.

Mams? Mama?

Alsjeblieft.

Ik hou van je.

Gordon.

We hebben de groep opgespoord, maar niemand heeft de machine.

Ik bewaarde dit...

voor de terugkeer van Gordon.

Ik weet zeker dat hij zou gewild hebben dat

je er toch van moest genieten.

Heb je enig idee

over de hoeveelheid druk die me verpletterd?

We zullen ze wel vinden.

Ja, jij zal dat doen.

Goedemorgen, verjaardagsjongen.

Alsjeblieft.

Maakt hieraan denken

je altijd zo boos?

Wendy, dit zal helpen.

Dus, als je eraan denkt, voel je dan nog steeds angst?

mams? - Verhoogt je hartslag?

Mama!

Ik begrijp het.

Ik zal hier zijn als je vragen hebt.

Het is mooi, toch?

Verrukkelijk.

Doet me denken aan een herinnering.

Ja? Aan wat?

mijn vader.

Hij was en echte buitenmens.

jagen, vissen, wandelen, alles.

Op een dag nam hij mijn broer en mij mee voor een jacht.

Het was zeldzaam dat hij ons allebei meenam.

We groeven een hol in de modder en wachtten.

Ik wilde hem gewoon trots maken.

Na ongeveer een uur, kwam er een konijn omhoog.

Ik greep mijn geweer,

en hij ging van een snelle sprong naar een directe neergang.

Overal bloed.

Ja, ik wou dat ik die kon vergeten.

Heb jij iets dat je zou willen vergeten?

Of iemand? Gordon Dunn, misschien?

Wie ben jij?

Ik werk voor zijn weduwe.

Ik weet van jou en hem.

Denk je dat hij vermoord is? - Inderdaad.

En ik weet dat jij hem die nacht zag.

Ik weet dat jij de machine gestolen hebt.

Ik hield van hem, en hij hield van mij.

Was het voorbij?

Het is niet mijn keuze.

Pakte je daarom de machine?

Om het hem betaald te zetten?

Toen ik bij een sessie met Gordon samenwerkte,

zag... zag hij iets.

Het was niets bezwarend, het was gewoon deze herinnering

van een paar jaar geleden met de man waarvan ik hield.

Een priv moment.

Hij had het recht niet om het zelfs maar te zien.

Dus wilde ik het terug.

Stel je voor dat je herinneringen worden bekeken door andere mensen,

voor een publiek?

Het was alsof mijn leven niet meer van mezelf was.

Elke herinnering werd bewolkt door Gordon.

maar je kreeg ze niet terug.

Ik probeerde het.

Ik nam de machine van Cortex

en ik ging terug naar Gordon's huis.

Ik wilde gewoon mijn herinneringen terug.

Ik trok me van de rest niets aan.

Maar dan... - Gordon?

Gordon?

Gordon?

Ik probeerde zelfs om terug te gaan,

maar alles was weg.

Ik kan hier niet verder

tot ik mijn herinneringen terug heb.

Als je me helpt uitzoeken wie Gordon vermoordden...

haal ik ze voor jou terug.

Als je nog niet met Todd sprak, moet je dat doen.

Hij was woedend.

Hij was die nacht daar?

Gordon was...

hij was een briljant man,

en een echt goede man.

Ik heb nog altijd niet besloten of het zijn creatie was.

Ja, ik ook niet.

Waarom doe je dit?

Resolutie.

Het heeft n knop. Uit en aan.

Medische school. Oxford.

Specifiek, de bossen achter het lab.

Gordon testte op dieren en ik bevrijdde ze,

en hij maakte zich zorgen dat er iemand

de primaat ging vrijlaten,

dus kwam hij achter mij aan.

Hij vond me in de bossen toen ik sandwiches voedde aan Pickles.

Pickles?

Pickles de chimpansee.

Ok.

Het was een hele andere tijd.

Grappig hoe het leven gaat, h?

Jaren passeren, en langzaam vind je jezelf gedefinieerd

niet zozeer door de dingen die je doet,

maar de dingen die je niet doet.

Ik zou Frans leren, een boek schrijven,

ik zou een gelukkige, grote, dartele familie hebben,

en een voor een, deed ik die dingen niet,

of die dingen gebeurden niet.

En ik ben wat er overbleef.

Ik denk dat we ten dele allemaal overblijfselen zijn van onvervulde dromen.

Nadat Jane overleed, wilde Gordon een ander hebben, en ik kon het niet.

Dus smeet hij zichzelf in zijn werk.

Ik denk dat hij echt geloofde

dat de machine het verleden kon veranderen,

en toen hij zich realiseerde... dat hij... dat ze het niet deed...

vond hij voor zich een andere vrouw die hem daar niet aan herinnerde.

En ik hield nog steeds van hem.

Ik zal hem altijd liefhebben.

Hij was briljant.

En het laatste wat ik tegen hem zei...

was "Je bent een klootzak."

En zal ik moeten leven met die herinnering en die realiteit en...

God, het voelt gewoon alsof er geen eind aan komt.

Ik denk dat er wel een eind aan zal komen.

Ik geloof dat.

En als we, zoals Gordon zei, enkel de som zijn van onze herinneringen,

ben ik echt blij dat ik deze met jou heb verworven.

Ik kan me geen tijd in mijn leven bedenken dat ik gelukkiger was.

Nog eentje over.

TODD

Nee. Nee!

Excuseer me. Hallo.

Pick-up? - Wat?

Heb je een pick-up?

Eh, nee. - En, hoe kan ik je helpen?

Ik wilde je een paar vragen stellen over Gordon Dunn.

Scheer je weg.

Ok. Gewoon enkele vragen... - Scheer je weg.

Gewoon enkele vra... - Eruit!

H.

Meneer.

Hoe wist je de combinatie tot de kluis?

Ik heb je herinneringen gezien, Todd.

Wat wil je van me?

Heb jij Gordon Dunn vermoord?

Leg het neer. Leg het neer!

Ik weet dat hij vermoord werd, ik weet dat jullie ruzie hadden,

en ik weet dat jij op Cortex was die nacht.

Ik heb hem niet vermoord. Leg het neer!

Gewoon... waarover hadden jullie ruzie?

Ok. Ik zal het je vertellen. Ik zal het je vertellen.

Ik zal het je vertellen. Leg het gewoon neer.

Ik wilde hem vermoorden.

Echt waar.

Hij vertelde ons niet wat de machine zou doen.

Helemaal niet.

Hij vertelde ons niet dat het...

dingen zou terugbrengen die we begraven hadden.

Weet je, de geest vergeet dingen om een reden.

Je hebt niet geluisterd! Je hebt nooit geluisterd!

En nu is het te laat.

Doe het rustig aan.

Kalm maar, alsjeblieft. Alsjeblieft.

Doe het rustig aan. Rustig maar.

Nee, je wilt niet...

Alsjeblieft, laat dit niet escaleren.

Nee, nee. Nee!

Toen ik wakker werd...

in het ziekenhuis had ik...

had ik alles vergeten.

En dan bracht de machine het allemaal terug,

en het zou niet stoppen met in mijn gedachten te spelen.

Zij die wordt neergeschoten, opnieuw...

en opnieuw.

Ik zag het overal.

Ik kon het niet uitschakelen.

Het was mijn fout.

En toen kwam ik erachter...

dat Gordon al de hele tijd over de schietpartij wist.

Hij koos jou omdat hij wist wat je had doorgemaakt.

Hij heeft mijn leven verwoest, begrijp je dat?

Ik vroeg hem om die herinnering te verwijderen,

en hij wilde het niet doen!

Hij bracht een herinnering terug

die mijn hersenen voor een reden had uitgewist.

Dus, ja, ik was daar in dat kantoor die avond om hem te vermoorden.

En deze keer...

had ik mijn vinger aan de trekker.

En ik kon het niet doen.

Ik wist dat ik er niet mee zou kunnen leven.

Bewijs het.

Vertel mijn leven...

Gordon...

Gordon...

Gordon!

Eh, Todd, wat doe je hier?

Jij hebt mijn hoofd verknald!

Jij kwam naar mij gewond en gekwetst.

Nee. Nee, jij, jij kwam naar mij.

Mijn leven? Mijn leven was vroeger beter.

Jezus, Todd.

Jij hebt mijn leven verwoest,

en nu ga je een hoop geld verdienen?

Dat is niet waarom. - Je geeft geen zier om niemand!

Luister naar me.

Weet je, als ik val,

rollen mijn ogen naar achter,

bloed spatte op... bloed spatte overal op...

dat is geen herinnering die je wilt hebben.

Het is beter dan wat jij met mij hebt gedaan.

Doe het niet, Todd.

Ze loog tegen mij.

Waarom wilde Wendy jou een loer draaien?

Ze verweet mij omdat Gordon het met haar had uitgemaakt.

Waarom?

Omdat toen ik erachter kwam over hen,

bedreigde ik Gordon ermee.

Vertelde hem dat ik het zijn vrouw zou zeggen als hij me niet herstelde.

Hij praatte me om,

maar vlak erna maakte hij het uit met haar.

Ik moet zien wat zij zag.

Dat gaat niet gebeuren.

Ze gaat daar niet meer binnen.

Ik zal haar aan de machine hangen.

Daar zou ik niet zo zeker van zijn.

ik heb wat ze wil.

Ah, een gloednieuwe tent, gaan kamperen aan Frost Lake!

Het is nog acht kilometer om te wandelen,

maar het brengt ons voorbij alle toeristen.

We zullen het voor onszelf hebben. Wat zeg je ervan, broer?

Je bent niet hier, Dash.

Waar heb je het over? Natuurlijk ben ik hier.

We gaan kamperen, man. - Je bent niet hier.

Je bent dood.

Dood, wat een dom iets om te zeggen.

Natuurlijk ben ik hier. Ik ben niet dood.

Wat... Waar ga je heen, man?

Wat is dit? Wat in... Wat is er aan de hand?

Ik ben hier!

Je bent dood, Dash, en het is mijn schuld.

Dat lijkt mij geen broederlijk ding om te doen.

Ik kon paps mij niet laten beschuldigen voor jouw dood.

Het zou enkel zijn gelijk maar bewijzen.

Ik moest je naam runeren niet mijn leven verwoesten!

Jij deed meer dan mijn naam runeren.

We hebben hem gevonden. Hij kwam de oude man bezoeken.

Hij komt overeen met de beschrijving,

en de verpleegkundigen zeiden dat hij een aktetas met zich droeg.

Dezelfde die Gordon altijd gebruikte.

laat mij ervoor zorgen.

Begrepen.

James? - Hoi, kan ik binnen komen?

Ik moet met je praten.

Ben je ok?

James, wat is er aan de hand?

Ik moet je iets vertellen.

ik ben niet helemaal eerlijk met je geweest.

Waarom heb je dat? - Ik nam het.

Jij hebt het gestolen? Dat is Gordon's levenswerk.

Ik probeer erachter te komen wat er gebeurd is met hem. Ik ben zo dichtbij!

Deze machine, het is...

Wie is dat?

Oh, het is Lawton. - Oh, shit.

Je mag hem niet laten weten dat ik hier ben.

Jij hebt de machine gestolen. Waarom zou ik het niet doen?

Omdat ik denk dat ik weet wie Gordon vermoordde,

en Lawton heeft gelogen. Hij loog tegen je, Carolyn...

en hij loog tegen Gordon.

Alsjeblieft, Carolyn, je moet me geloven.

Robert. - Ik moet met je praten, Carolyn.

Kom binnen.

Kan ik je iets aanbieden?

Nee. Nee, Het is goed, dank je.

Hoe kan ik helpen?

Er lijkt meer aan de hand inzake Gordon's dood.

Hm, op welke manier?

Toen ik hem die nacht... in het kantoor zag,

had hij de Herdenkingsmachine bij hem,

maar in de ochtend, en ik was een van de eerste daar,

was ze weg, zijn kantoor overhoop gehaald.

Iemand nam ze mee.

Zeg je dat iemand hem vermoordde voor de machine?

Het lijkt zo.

De tent is helemaal opgezet.

Laten we een vuur aansteken.

Waarom heb je het niemand verteld?

We moeten dit stil houden.

Het mag niet uitlekken dat de machine vermist is.

Robert, je kan gewoon niet vertellen... - Carolyn.

Ik weet wie dit heeft gedaan.

Weet je wie dit is?

Nee. - Zijn naam is Samuel Bloom.

Nee, hij gebruikt het niet veel.

Hij heeft de machine,

en wij zijn van mening dat hij verantwoordelijk is voor de dood van Gordon.

Als je hem ziet, of als hij probeert om,

op welke manier dan ook, in contact te komen met je,

is het cruciaal dat je het mij onmiddellijk laat weten.

Zoals je weet, is...

de politie nutteloos gebleken in deze zaak...

maar Cortex is dat niet.

Zeker. - Goed.

Carolyn, het is belangrijk...

dat dit niet uitlekt,

voor het werk van Gordon. - Natuurlijk.

Ik weet dat hij en ik onze menings- verschillen hadden in onze aanpak,

maar je moet weten dat ik in hem geloofde,

en ik wil enkel maar dat zijn creatie zijn erfenis wordt.

Dat wil je, nietwaar?

Ik zou me kunnen voorstellen dat een man zo geobsedeerd met geheugen

zou willen dat mensen hem zouden herinneren,

meer dan zijn uitvinding.

Ja, natuurlijk.

Weet je, ik zou...

Ik zou het haten als ik erachter kwam dat je loog.

Ik denk dat je moet vertrekken.

Goedenavond.

Wie ben je? - Carolyn, alsjeblieft.

Vertel het me, of ik bel de politie.

Het spijt me dat ik tegen je gelogen heb. Ik moest.

Waarom? - Om te helpen.

Door de machine te stelen? Wat is je naam?

Wat is je echte naam?

Samuel Bloom. - Heb jij Gordon vermoord?

Nee. - Heb je hem zelfs maar gekend?

Hebben jullie elkaar ontmoet in het hotel?

Was er iets waar van het verhaal dat je mij vertelde?

Hij vertelde mij over Jane.

Hoe hij zichzelf verweet, en...

hoe erg hij haar miste...

dat ze naar Schotland wilde gaan

om de echte kastelen te zien,

en jij was van plan om haar er mee naar toe te nemen.

Je wilde haar gaan verrassen voor haar tiende verjaardag.

Dat hij meer van je hield dan van eender wat, en hij gewoon...

Hij kon niet verder zonder jou,

maar er waren tijden wanneer je hem zo erg aan Jane herinnerde

dat hij het gewoon niet aan kon,

dat hij aan iets revolutionair werkte

dat hem toeliet om weer bij haar te zijn.

Ik heb je hulp nodig, Carolyn.

Er was een vrouw, die deel uitmaakte van de testgroep, Wendy Polk.

Dat is ze.

Ze loog tegen me.

Ik weet nu dat zij de laatste persoon was die Gordon in leven zag.

We moeten haar aan deze machine krijgen.

We moeten zien wat zij zag.

Daar ga ik jouw hulp voor nodig hebben.

Ik wil het proberen.

Ben je klaar? - Hm. Nee.

Mijn schoonheid.

Je hebt mij een toezegging gedaan. - Het zal ons vrijmaken.

Je hebt mij een toezegging gedaan.

Kan ik de ster bovenop de boom zetten?

Kijk, mama!

Prachtig.

Ik weet dat jij de laatste was die hem zag.

En ik weet dat jij hem vermoordde. - Nee.

Ik hield van hem.

Oh, klopt dat?

Ik haatte hem de dag dat hij stierf, maar ik was verliefd op hem.

Al wat je voor hem was, was een afleiding.

Ik weet meer dan je denkt.

Ik ken een deel van zijn leven dat jij niet kent.

Ik geloofde nog steeds in hem.

Ik ken ook herinneringen die hij had, waar jij niets over weet,

die hij enkel met mij deelde.

Ik ken een hele man die jij niet kende.

Wauw.

Jij bent een behoorlijk zelfverzekerd ettertje, nietwaar?

Maar hij koos jou, dus...

We kunnen niet eens onze verhalen delen,

en nu blijf ik achter zonder iets.

Nou, we blijven allebei achter zonder iets.

Ik wil gewoon... ik wil dat dit alles voorbij is.

Ik wil mijn herinneringen terug.

Nou, als je je herinneringen terug wil...

zou ik graag willen dat je iets voor me doet.

Gordon? Oh, Jezus Christus!

Gordon? Gordon, word wakker!

Word alsjeblieft wakker!

Alsjeblieft word wakker. Alsjeblieft, alsjeblieft, word wakker.

Word wakker.

Wat heb je gedaan? Wat heb je gedaan?

Ok.

Ok. Ok.

Oh...

Hij was dus al dood toen jij toekwam.

Het spijt me zo.

Deze zijn van jou.

Dank je.

Je zou dit moeten hebben.

Het is tijd.

Ah, het is goed om thuis te zijn, broer.

Het is goed om je thuis te hebben, Dash.

Nee, nee, nee, nee. - Wat, ik ben aan het rijden!

Nee, nee! Dit is mijn lieve rit.

Man, ik rij jouw lieve rit.

Ok. Ok.

Jij rijdt, ah!

Gedoucht en met een blauwe blazer... - Dat is wel geweldig.

Je wordt per vergissing aanzien als vreemdelingen door je eigen vrienden

Als je 's nachts passeert

Onder de zilveren, zilveren Citibank lichten

Arm in arm en arm en ogen en ogen die erover staarden

Eronder. Eronder! - Erover!

onder! Verrassing. - Ik ben niet...

Wat het ook was.

Een andere niet onschuldige, elegante herfst

In het niet glorierijke leven van volwassenen

Ja, kom op! Kom op, rockster! Jij neemt het!

Iets om in te geloven met hart en ziel

Als je iets hebt om te dragen op je mouw of mouwen

Dus zweer je dat je gewoon een gevederde vrouw zag

Een geblinddoekte man door de bomen dragen

Gedoucht en met blauwe blazer

Vul jezelf met halve liters

Gedoucht en met blauwe...

Kom hier, Dash. Je zit vast!

Ik ga je gewoon omdraaien...

Kom op, Dash!

Shit!

Wacht. H, h. Kalm.

I-I can't understand what you're saying.

Een andere... een andere niet onschuldigen herfst

In het niet glorierijke leven van volwassenen

Je zong gewoon het lied.

Oh, mijn God.

Oh, mijn God.

Oh, mijn God.

Help me!

Kan iemand me helpen!

Alsjeblieft!

Oh, mijn God.

Dash, ik heb je. Kom hier.

Ik ga je hier moeten laten, man.

Ok? Jij blijft hier.

Je hebt mijn leven verwoest,

en nu ga je een hoop geld verdienen?

Jezus, Todd. Je geeft geen zier om iemand!

Todd, luister naar me.

Op het moment dat ik val, en mijn ogen naar achter rollen,

bloed spat overal,

zal je daarmee moeten leven,

en het zal erger zijn dan enige herinnering

die voor je was teruggehaald.

Oh...

Het is beter... dan wat jij mij hebt aangedaan.

Todd...

Oh, God.

Oh, God.

Wat heb ik gedaan?

Wat heb ik gedaan?

Oh, God.

Hier komt ze. - Hier komt ze.

Laten we een foto maken.

Is het fototijd? - Ga samen staan.

Ok, we staan samen, we staan samen.

Zeg cheese. - Cheese!

Perfect.

Laten we een zandkasteel bouwen.

Een zandkasteel bouwen.

Ik kan geen tijd in mijn leven bedenken

dat ik gelukkiger ben geweest.

Carolyn.

Ik ook niet.

Alles op de juiste plek.

De juiste plek.

Ster bovenop de boom?

Cheese!

Oh, mijn God!

Papa, ik hou van je.

Dat was een mooie dag, lieverd.

het was een mooie dag, maar er waren zoveel dagen.

Er waren zo veel herinneringen.

Hm...

De machine doodde hem.

Toen ik Gordon ontmoette in het hotel...

wist ik wie hij was.

Ik wilde mijn excuses aanbieden, maar...

er waren geen woorden...

net zoals er nu geen woorden zijn.

Ik wilde je alles vertellen, maar ik...

Ik kon het gewoon niet.

Als je dit bekijkt, zal je begrijpen wie ik ben...

wie ik echt ben.

Het spijt me echt, Carolyn.

Het spijt me zeer.

Vaarwel.

Sam...

Sam, James, Rafferty...

Wie je ook echt bent, dank je.

We definiren onze levens door onze herinneringen.

Wie we op een bepaalde dag zijn

is het resultaat van herinneringen van elke dag voordien.

Maar herinneringen zijn elastisch, kneedbaar,

vaak kwikachtige dingen.

Ik denk aan mijn eigen leven, de som van mijn herinneringen.

Zoals iedereen, deed ik veel dingen waarvoor ik me schuldig voel.

ik voel de pijn van zoveel dingen...

voor het meest verdoemde der dingen.

Herinneringen van echt geluk is wat het leven de moeite maakt om te leven,

maar ze zijn zo vaak verloren in de zee van de slechte.

We zijn niets meer dan de herinneringen die we bewaren...

Herinneringen aan overweldigende vreugde...

diep verdriet...

dankbaarheid...

trots...

verdriet...

wanhoop...

berouw...

passie...

spijt...

Spijt.

Spijt.

Maar de sterkste herinneringen die we met ons meedragen

zijn die van liefde.

Middag, Oliver.

Middag.

Het is Sam.

Mijn naam is Sam.

Nou, dan, middag, Sam.

En tot slot, hoop.

Nu wil ik dat je aan een herinnering denkt,

het eerste wat in je opkomt.

Doe maar, sluit je ogen.

Ik zou naar buiten kunnen gaan

Maar ik doe het niet

In mijn gedachten ben ik

In je armen

Ik wens dat iemand

Mijn plaats zou innemen

Kan de hemel of de hel waar ik voor sta niet aan

Niemand droeg zorg voor al de tijd

Als je me verliest, zal ik sterven

Hoe compleet

Hoog was ik

Ik ging wel duizend mijl ver

Tegen het plafond

Dan val je

De dingen zijn harder dan wij zijn

Ik zou naar buiten kunnen gaan

Maar ik doe het niet

In mijn gedachten ben ik in je armen

Ik wens dat iemand

Mijn plaats zou innemen

Kan de hemel of de hel waar ik voor sta niet aan

Laten we in de velden gaan wachten

Met hen die we liefhebben

Laten we in de velden gaan wachten

Met hen die we liefhebben

Laten we in de velden gaan wachten

Met hen die we liefhebben

Laten we in de velden gaan wachten

Met hen die we liefhebben

Zij is een rouwer

Geen gelover

Het is geen koorts

Het is een vriezer

Ik geloof haar

En ik ben nu een rouwer

Zij is een rouwer

Geen gelover

Het is geen koorts

Het is een vriezer

Ik geloof haar

En ik ben nu een rouwer

Word de man aan de rechterkant

En hemelachtig

Zullen we allemaal arriveren

Kijk de Nieuwste Films Gratis op www.FlixTor.to