1
00:00:12,178 --> 00:00:15,015
[♪ กำลังเล่นเพลงอันเป็นลางร้าย]

2
00:00:26,109 --> 00:00:28,111
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

3
00:00:33,074 --> 00:00:34,492
[จิมโจนส์]
และทั้งหมดนี้คือเยาวชนของเรา

4
00:00:34,576 --> 00:00:37,245
คุณรู้ไหมว่าพวกเขาทุกคนมีความสุข
ดูนั่นสิ เอ่อ ทอมมี่

5
00:00:37,328 --> 00:00:38,621
คุณอยากกลับอเมริกาไหม?

6
00:00:38,705 --> 00:00:40,040
-เลขที่. อืมมม
-[จิม โจนส์] ไม่มีทางเหรอ?

7
00:00:40,123 --> 00:00:41,458
ฉันไม่สามารถพาคุณกลับอเมริกาได้?

8
00:00:41,541 --> 00:00:42,917
-[ทอมมี่] ไม่
-[จิม โจนส์ หัวเราะ]

9
00:00:43,001 --> 00:00:44,502
[จิม โจนส์] เขาบอกว่าเขาจะไม่กลับไป

10
00:00:44,586 --> 00:00:46,588
แน่นอนว่านั่นคือทัศนคติทั่วไป

11
00:00:46,671 --> 00:00:48,298
ฉันก็ไม่อยากกลับไปเหมือนกัน

12
00:00:48,381 --> 00:00:49,674
-ไม่มีใครอยากไป..
- ฉันมีความสุขที่นี่

13
00:00:49,758 --> 00:00:50,925
ทุกคนมีความสุขที่นี่

14
00:00:51,009 --> 00:00:53,178
คุณจะเห็นว่านั่นคือข้อเท็จจริงที่ชัดเจน

15
00:00:53,261 --> 00:00:56,890
♪♪

16
00:01:08,777 --> 00:01:10,820
[ทอม โบก]
ฉันเคยเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้จริงๆ

17
00:01:10,904 --> 00:01:13,698
ตั้งแต่ฉันเป็นเหมือน
อายุห้าขวบและฉันเกลียดมัน

18
00:01:13,782 --> 00:01:15,241
ฉันโกรธตลอดเวลา

19
00:01:15,325 --> 00:01:17,911
ฉันไม่มีวัยเด็กให้พูดถึง...

20
00:01:19,704 --> 00:01:21,498
และไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว...

21
00:01:22,707 --> 00:01:25,710
กว่าจะหนีจากสถานที่นั้นและ...

22
00:01:26,961 --> 00:01:29,422
กลับไปที่สหรัฐอเมริกา
กลับบ้าน

23
00:01:30,048 --> 00:01:32,509
นั่นคือทั้งหมดที่ฉันต้องการจริงๆ
นั่นคือทั้งหมดที่ฉันคิดได้

24
00:01:32,592 --> 00:01:35,011
[♪ กำลังเล่นเพลงอันเป็นลางร้าย]

25
00:01:45,146 --> 00:01:46,940
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

26
00:01:51,069 --> 00:01:52,195
ฉันแค่จำได้ว่ามันเหมือนกับว่า

27
00:01:52,278 --> 00:01:55,073
แค่ความโล่งใจครั้งใหญ่นี้
เพิ่งล้างฉัน

28
00:01:55,156 --> 00:01:56,324
เพราะเรากำลังจะจากไป

29
00:02:00,370 --> 00:02:03,039
และแน่นอนว่าโจนส์
อยากคุยกับแม่ของฉัน

30
00:02:03,373 --> 00:02:04,791
เขาเจ็บปวดอย่างสุดซึ้ง

31
00:02:05,542 --> 00:02:07,377
เพราะครอบครัวของเรา
เคยเป็นส่วนหนึ่งของคริสตจักรนั้น

32
00:02:07,460 --> 00:02:09,379
เป็นเวลานานหลายปี

33
00:02:09,462 --> 00:02:10,713
ฉันเข้าใจ.

34
00:02:10,797 --> 00:02:13,133
ฉันเข้าใจความรักของครอบครัวคุณ

35
00:02:13,216 --> 00:02:15,885
ไม่ใช่ว่าคิดอะไรไม่ออก
คุณกำลังทำที่นี่วิเศษมาก

36
00:02:15,969 --> 00:02:17,720
เพราะว่าฉันทำ

37
00:02:18,012 --> 00:02:21,558
แค่รู้ว่ายังมีอยู่เสมอ
สถานที่สำหรับคุณที่นี่กับเรา

38
00:02:22,267 --> 00:02:23,268
[ปาก] ใช่

39
00:02:24,018 --> 00:02:26,396
เป็นสถานที่เสมอ

40
00:02:33,820 --> 00:02:37,824
♪♪

41
00:02:43,580 --> 00:02:44,998
[ชาร์ลส์ กรอส]
มันค่อนข้างน่าตกใจ

42
00:02:47,584 --> 00:02:50,211
มันไม่ใช่แบบนั้นทุกวัน
มีคนพยายามจะฆ่าสมาชิกสภา

43
00:02:52,130 --> 00:02:53,631
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

44
00:02:53,715 --> 00:02:55,758
[โกง]
และมันก็เหมือนกับความสับสนวุ่นวายโดยสิ้นเชิง

45
00:02:56,634 --> 00:02:58,678
นั่นหมายความว่านรกทั้งหมด
จะหลุดออกมาตอนนี้เลยเหรอ?

46
00:02:58,761 --> 00:03:00,054
เราจะโดนโจมตีมั้ย?

47
00:03:00,138 --> 00:03:02,348
[♪ กำลังเล่นเพลงอันเป็นลางร้าย]

48
00:03:07,770 --> 00:03:09,480
สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร?

49
00:03:10,607 --> 00:03:11,858
นั่นคือทั้งหมดที่คุณมี...

50
00:03:12,734 --> 00:03:13,818
นี่หมายความว่าอะไร?

51
00:03:15,195 --> 00:03:18,656
[♪ การเล่นเพลงธีมซิมโฟนี]

52
00:03:19,699 --> 00:03:20,783
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

53
00:03:23,703 --> 00:03:25,705
[♪ เพลงดำเนินต่อไป]

54
00:03:31,127 --> 00:03:33,379
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

55
00:03:36,591 --> 00:03:39,010
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

56
00:03:42,931 --> 00:03:44,933
[♪ เพลงดำเนินต่อไป]

57
00:03:48,937 --> 00:03:50,521
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

58
00:03:52,690 --> 00:03:54,692
[บทสวดที่ไม่ได้ยิน]

59
00:03:54,859 --> 00:03:56,778
[♪ เพลงดำเนินต่อไป]

60
00:03:59,739 --> 00:04:01,741
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

61
00:04:05,995 --> 00:04:07,330
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

62
00:04:16,297 --> 00:04:18,299
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

63
00:04:27,850 --> 00:04:29,852
[♪ กำลังเล่นเพลงอันเป็นลางร้าย]

64
00:04:31,312 --> 00:04:33,356
[เสียงนกร้อง]

65
00:04:48,705 --> 00:04:51,916
[Bogue] พวกเราประมาณ 30 คน
ที่ทุกคนพยายามจะออกไปจากที่นั่น

66
00:04:53,001 --> 00:04:57,171
เอ่อ สมาชิกสภา
ทีมงานข่าว, นักข่าว,

67
00:04:57,255 --> 00:04:59,215
และครอบครัวของเรา

68
00:05:00,341 --> 00:05:02,593
เราแค่ต้องขึ้นเครื่องบินเหล่านั้น

69
00:05:04,846 --> 00:05:07,056
คุณกำลังยืนอยู่ตรงนั้น
ที่ลานบินนั้น

70
00:05:07,140 --> 00:05:09,976
เพียงไม่กี่ไมล์จากโจนส์ทาวน์
อะไรก็เกิดขึ้นได้

71
00:05:13,980 --> 00:05:15,815
[แจ็กกี้ สเปียร์]
สมาชิกสภาไรอัน

72
00:05:15,898 --> 00:05:19,402
เขามีเสื้อตัวนี้
ตอนนี้กลายเป็นเลือดแล้ว

73
00:05:19,485 --> 00:05:21,571
ฉันกำลังคิดว่า "พระเจ้า เราแค่

74
00:05:22,613 --> 00:05:24,866
เราเพิ่งออกจากที่นี่
ในเวลาอันสั้น"

75
00:05:30,621 --> 00:05:32,206
[สตีฟ ซอง]
เรามาถึงลานบินแล้ว

76
00:05:33,082 --> 00:05:36,461
เมื่อถึงเวลานั้นเราทุกคนก็อยากจะ
ออกไปจากสถานที่อย่างรวดเร็ว

77
00:05:39,464 --> 00:05:43,051
นี่เป็นครั้งแรกที่เรามีโอกาส
เพื่อพูดคุยกับสมาชิกสภาไรอัน

78
00:05:43,134 --> 00:05:45,053
เนื่องจากมีคนพยายามจะแทงเขา

79
00:05:46,471 --> 00:05:50,350
ดอน แฮร์ริส นักข่าวของ NBC ต้องการ
เพื่อสัมภาษณ์เขาเกี่ยวกับเรื่องนี้

80
00:05:53,186 --> 00:05:54,270
[ดอน แฮร์ริส] เกิดอะไรขึ้น?

81
00:05:54,812 --> 00:05:56,481
ฉันลุกขึ้นยืนและ

82
00:05:57,148 --> 00:06:01,069
เอ่อ เคยคุยกับ เอ่อ
ทนายความสองคนของวิหาร เอ่อ

83
00:06:01,694 --> 00:06:05,490
และ เอ่อ จู่ๆ
มีดอยู่รอบคอของฉัน

84
00:06:05,990 --> 00:06:08,576
และ เอ่อ ฉัน ฉันตกอยู่ในอันตราย

85
00:06:09,160 --> 00:06:11,079
และฉันก็สะบัดมือออก

86
00:06:11,579 --> 00:06:14,207
เอ่อ ถอยกลับไปหาเขา
คนอื่นคว้าเขา

87
00:06:14,290 --> 00:06:15,792
และ เอ่อ...

88
00:06:16,334 --> 00:06:18,836
เอ่อ ดึงเขาออกไปจากฉัน แล้วฉันก็...
นั่นคือที่ที่เราอยู่

89
00:06:18,920 --> 00:06:21,255
[แฮร์ริส] เขาพูดอะไรหรือเปล่า
เขาขึ้นมาเมื่อไหร่?

90
00:06:21,339 --> 00:06:24,801
ใช่ เขาพูดว่า เอ่อ บางอย่างเกี่ยวกับ
เอ่อ ปล้น สำลัก และฆ่า

91
00:06:24,884 --> 00:06:27,011
และ เอ่อ หรือมีด ฉันไม่รู้

92
00:06:27,095 --> 00:06:29,847
[พูดตะกุกตะกัก] สิ่งที่เขาพูดก็คือ
เขาตั้งใจจะฆ่าฉัน

93
00:06:32,433 --> 00:06:34,685
เอ่อ เขาแข็งแกร่งและ...

94
00:06:34,769 --> 00:06:37,772
ฉันหมายถึงในทางที่ดี
ฉันหมายถึง เขาไม่ใช่เด็กขี้แย

95
00:06:37,855 --> 00:06:40,983
และเขาแค่พูดว่า
"เรารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ"

96
00:06:45,029 --> 00:06:46,781
[โกง]
ฉันจำได้ว่ารู้สึกตื่นเต้น

97
00:06:46,864 --> 00:06:50,201
ตื่นเต้นกับความจริง
ฉันกำลังออกไปจากที่นี่

98
00:06:53,246 --> 00:06:55,248
ความรู้สึกผสมปนเป ฉันจำสิ่งนั้นได้

99
00:06:56,457 --> 00:06:59,001
ระหว่างการบรรเทาทุกข์

100
00:06:59,752 --> 00:07:02,630
และหวาดกลัวไปพร้อมๆ กัน

101
00:07:03,881 --> 00:07:05,466
โล่งใจที่คุณออกจากที่นั่น

102
00:07:06,592 --> 00:07:08,719
แต่กลัว...

103
00:07:09,762 --> 00:07:12,682
ในการรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

104
00:07:14,892 --> 00:07:18,896
ฉันคิดกับตัวเองว่า
“จิม โจนส์จะทำอะไรต่อไป”

105
00:07:20,273 --> 00:07:22,567
[♪ การสะสมดนตรีดราม่า]

106
00:07:33,536 --> 00:07:36,456
[สเตฟาน โจนส์] ฉันจินตนาการถึงผู้คน
ในโจนส์ทาวน์กำลังสงสัยว่า

107
00:07:36,539 --> 00:07:39,083
“พ่อจะปล่อยพวกเขาไปจริงๆเหรอ?”

108
00:07:40,251 --> 00:07:42,670
วันนั้นฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น อืม

109
00:07:42,753 --> 00:07:45,214
แต่ฉันรู้ว่าเขาติดตาม
คือทั้งชีวิตของเขา

110
00:07:47,383 --> 00:07:49,802
ผู้คนพูดถึงเรื่องนั้น
จิม โจนส์เป็นคนดี

111
00:07:49,886 --> 00:07:52,388
ผู้ซึ่งหลงอำนาจและยาเสพติด

112
00:07:52,472 --> 00:07:55,099
และอะไรก็ตาม และคุณก็รู้
เขาป่วยในเวลาต่อมา

113
00:07:55,183 --> 00:07:57,602
แต่ฉันมีสิ่งที่แตกต่างออกไปมาก
มุมมองต่อพ่อของฉัน

114
00:07:57,685 --> 00:07:59,896
และฉันเห็นหลังม่าน

115
00:08:02,732 --> 00:08:06,444
ความบ้าของพ่อฉันมากมาย
ถูกซ่อนไว้อย่างดีมานานหลายปี อืม

116
00:08:07,028 --> 00:08:08,863
แต่เขาก็บ้าพอๆ กับที่ใครๆ ก็ทำได้

117
00:08:12,742 --> 00:08:14,035
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

118
00:08:15,703 --> 00:08:20,833
เขาแค่พยายามอยู่ตลอดเวลาจริงๆ
รู้สึกดีขึ้นกับตัวเอง

119
00:08:20,917 --> 00:08:24,712
และฉันคิดว่าเขาถูกทรมาน
เพราะยิ่งเขาทำตามแรงกระตุ้นของเขามากเท่าไร

120
00:08:24,795 --> 00:08:26,297
เพราะเขาเป็นคนติดยา แต่เขาไม่ได้ติดยา

121
00:08:26,380 --> 00:08:31,886
ไม่ใช่แค่สสารที่เขาใช้
รู้สึกดีขึ้นในขณะนั้น

122
00:08:33,888 --> 00:08:36,766
เขาไม่มีขอบเขตในสิ่งที่เขาสามารถทำได้

123
00:08:36,849 --> 00:08:38,351
ควรหรือไม่ควรทำ

124
00:08:38,434 --> 00:08:39,685
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

125
00:08:42,396 --> 00:08:44,899
หนึ่งในสิ่งแรกๆ
พ่อทำเมื่อไปถึงโจนส์ทาวน์

126
00:08:44,982 --> 00:08:47,568
คือการเอาของผู้คน
พาสปอร์ตออกไปจากพวกเขา

127
00:08:48,903 --> 00:08:50,363
หากคุณต้องการกลับไปอเมริกาไซด์

128
00:08:50,446 --> 00:08:52,406
คุณต้องขออนุญาตจากเขา

129
00:08:56,077 --> 00:08:57,828
[จิม โจนส์ พูด]

130
00:09:03,167 --> 00:09:05,503
[สมาชิกวัดประชาชนพูด]

131
00:09:28,109 --> 00:09:31,028
♪♪

132
00:09:31,112 --> 00:09:33,072
[ใบพัดเครื่องบินหวือหวา]

133
00:09:36,367 --> 00:09:38,286
[Bogue] ที่ลานบินท่าเรือ Kaituma

134
00:09:39,245 --> 00:09:41,914
มีเครื่องบินลำหนึ่งอยู่ที่นั่นแล้ว

135
00:09:42,873 --> 00:09:45,876
ก็ตระหนักว่าไม่มี
ที่นั่งเพียงพอในเครื่องบินลำเดียว

136
00:09:45,960 --> 00:09:47,878
พวกเขาจึงต้องสั่งเครื่องบินอีกลำหนึ่ง

137
00:09:49,964 --> 00:09:53,134
คุณอยู่บนเข็มหมุดและเข็ม
ตลอดเวลา

138
00:09:53,217 --> 00:09:55,261
คุณกำลังรออยู่ที่ไหน
เพื่อให้เครื่องบินลำนั้นมาถึง

139
00:10:03,352 --> 00:10:05,479
คุณสามารถบอกทุกคนได้
ค่อนข้างจะรู้สึกแบบเดียวกัน

140
00:10:09,900 --> 00:10:12,069
แล้วในที่สุดคุณก็ได้ยิน
เครื่องบินกำลังมา

141
00:10:13,195 --> 00:10:15,197
[เสียงเครื่องยนต์เครื่องบินดังก้อง]

142
00:10:24,957 --> 00:10:27,668
[สเปียร์]
ฉันรู้สึกโล่งใจอย่างมาก

143
00:10:28,586 --> 00:10:31,672
ในที่สุดเราก็เป็น
กำลังจะออกจากที่นี่

144
00:10:38,179 --> 00:10:41,182
ผู้แปรพักตร์หลายคนมีความกังวล

145
00:10:42,433 --> 00:10:44,477
พวกเขาหวาดกลัว

146
00:10:44,560 --> 00:10:47,396
และพวกเขาก็แค่อยากออกไป
และพวกเขาต้องการออกไปอย่างรวดเร็ว

147
00:10:51,442 --> 00:10:54,028
พวกเขาเริ่มกังวลมากขึ้น

148
00:10:54,111 --> 00:10:58,074
ว่าจิม โจนส์จะเป็นคนวางแผน
แก้แค้นในโจนส์ทาวน์

149
00:10:59,950 --> 00:11:01,952
♪♪

150
00:11:05,456 --> 00:11:07,041
[ผู้ประกาศ] [บน PA]
ไซมอนส์, บ็อบบี้ ไซมอนส์.

151
00:11:07,124 --> 00:11:08,459
กรุณามาที่ห้องวิทยุ

152
00:11:08,542 --> 00:11:09,627
บ็อบบี้ ไซมอนส์.

153
00:11:11,420 --> 00:11:13,673
[♪ เปิดเพลงน่าขนลุก]

154
00:11:19,220 --> 00:11:23,099
โจนส์โกรธมากจริงๆ

155
00:11:23,182 --> 00:11:26,227
และมันทำให้ฉันกลัวเรื่องไร้สาระ

156
00:11:26,310 --> 00:11:28,229
คุณรู้ไหม สัญชาตญาณของฉัน
กำลังบอกฉันบางอย่าง

157
00:11:29,146 --> 00:11:31,857
[ผู้ประกาศ] บ็อบบี้ ไซมอนส์
กรุณามาที่ห้องวิทยุ

158
00:11:40,324 --> 00:11:43,035
[คาร์เตอร์] หลังจากสมาชิกสภา
ออกไปที่ลานบิน

159
00:11:43,119 --> 00:11:47,248
บรรยากาศในโจนส์ทาวน์
เศร้าโศกเศร้า

160
00:11:49,041 --> 00:11:53,003
ฉันมีความสมบูรณ์และครบถ้วน
และความตกใจสุดขีด

161
00:11:53,087 --> 00:11:54,755
ฉันหมายถึงจริงๆ แค่

162
00:11:54,839 --> 00:11:56,590
มันเหมือนกับ
ระดับที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง

163
00:11:56,674 --> 00:12:01,595
มันไปจาก อืม ผู้คนจากไป

164
00:12:01,679 --> 00:12:04,390
มีคนพยายาม
แค่ฆ่าสมาชิกสภา

165
00:12:04,890 --> 00:12:06,142
และมันก็แย่มาก

166
00:12:06,225 --> 00:12:07,768
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

167
00:12:08,352 --> 00:12:11,605
อืม แต่โจนส์เป็น เขาจะ...
[เม้มปาก]

168
00:12:11,689 --> 00:12:14,650
..."ฉันไม่เคยรู้สึก.
โจนส์ทาวน์เงียบสงบมาก”

169
00:12:14,734 --> 00:12:17,945
แค่ทำให้ฉันหนาวสั่นไปทั้งตัว

170
00:12:18,028 --> 00:12:20,489
และฉันก็อยากจะตะโกนใส่เขาว่า "สันติเหรอ?"

171
00:12:20,573 --> 00:12:22,950
ฉันอยู่ในความทุกข์ทรมานที่นี่
มีคนอยู่ในความทุกข์ทรมานที่นี่

172
00:12:23,033 --> 00:12:26,787
และคุณบอกว่าโจนส์ทาวน์สงบสุขที่สุด
คุณเคยรู้สึกมันไหม?

173
00:12:26,871 --> 00:12:28,581
ฉันหมายความว่ามันเป็นเรื่องบ้า

174
00:12:29,206 --> 00:12:31,667
มันเป็นอย่างที่เขาพูด
และรูปลักษณ์บนใบหน้าของเขา

175
00:12:31,751 --> 00:12:33,461
มันน่าขนลุกมาก แล้วเขาก็พูดว่า

176
00:12:33,544 --> 00:12:36,005
เขาพูดว่า "ฉันคิดว่ามีใครบางคน
อาจจะทำอะไรบางอย่าง"

177
00:12:36,922 --> 00:12:39,049
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

178
00:12:39,133 --> 00:12:42,136
♪♪

179
00:13:05,034 --> 00:13:10,372
เราเร่งความเร็ว เอ่อ
การขึ้นเครื่องบินลำใหญ่

180
00:13:14,543 --> 00:13:18,631
[Bogue] ครอบครัวของฉัน
เราลงเอยด้วยเครื่องบินลำที่ใหญ่กว่า

181
00:13:20,758 --> 00:13:23,803
ภายนอกยังคงเป็นไรอัน

182
00:13:24,512 --> 00:13:28,015
ทีมงานถ่ายภาพ, นักข่าว,
ผู้ช่วย แจ็กกี้ สเปียร์

183
00:13:35,940 --> 00:13:38,484
[ทิม ไรเตอร์แมน] ในขณะเดียวกัน
สมาชิกวัดประชาราษฏร์

184
00:13:38,567 --> 00:13:41,862
บนรถบรรทุกและรถพ่วงลากจูง

185
00:13:41,946 --> 00:13:44,240
กลายเป็นเรื่องน่ากังวล

186
00:13:44,990 --> 00:13:48,327
โดยเฉพาะสมาชิกเก่า พวกเขากล่าวว่า

187
00:13:48,410 --> 00:13:51,664
“ฉันคิดว่าเรามีปัญหา”
คุณรู้ไหมว่า "ระวังตัวเอง"

188
00:13:56,126 --> 00:13:59,755
[Krause] รถแทรกเตอร์และรถพ่วง
มันเริ่มเข้ามาหาเรา

189
00:13:59,839 --> 00:14:01,799
ข้ามลานบิน

190
00:14:07,847 --> 00:14:10,307
[สเปียร์] ฉันไม่เคยเห็นมัน
มาที่ลานบิน

191
00:14:10,391 --> 00:14:11,725
เพราะว่าฉันหันหลังให้พวกเขา

192
00:14:11,809 --> 00:14:15,479
และฉันก็ยุ่งอยู่กับการวางคน
บนเครื่องบินทั้งสองลำ

193
00:14:15,563 --> 00:14:18,691
มีคนพูดว่า "ไปขึ้นเครื่องบินกันเถอะ
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ”

194
00:14:21,193 --> 00:14:24,822
เราไม่มีความคิดอะไรเลยจริงๆ
กำลังจะเกิดอะไรขึ้น

195
00:14:25,447 --> 00:14:27,908
และแล้วเมื่อรถพ่วงแทรคเตอร์

196
00:14:27,992 --> 00:14:29,535
ดึงเข้ามาใกล้เรา

197
00:14:29,618 --> 00:14:31,871
ทันใดนั้นฉันก็เห็นมือปืน

198
00:14:31,954 --> 00:14:34,123
[♪ กำลังเล่นเพลงอันเป็นลางร้าย]

199
00:14:40,796 --> 00:14:42,590
-[เสียงปืน]
-[ผู้ชายคราง]

200
00:14:42,756 --> 00:14:44,758
[คงที่]

201
00:14:59,815 --> 00:15:01,984
[สูง] เมื่อฉันเห็น
คู่หูของฉัน บ็อบ บราวน์ ถูกฆ่า

202
00:15:02,818 --> 00:15:04,945
ตอนนั้นเองที่ฉันกลัวมาก

203
00:15:05,029 --> 00:15:08,824
ฉันเห็นพวกเขาลงจากรถบรรทุก
ปีนลงจากรถบรรทุกพร้อมปืนไรเฟิล

204
00:15:08,908 --> 00:15:11,702
ฉันรู้ว่าพวกเขากำลังจะ
มาหาฉันก่อนอีกไม่นาน

205
00:15:11,785 --> 00:15:13,245
ฉันคิดว่าฉันไปแล้วอย่างแน่นอน

206
00:15:13,329 --> 00:15:16,665
ไม่มีที่ซ่อน
ไม่มีการป้องกัน

207
00:15:17,750 --> 00:15:19,752
ในขณะนั้นเรารู้ว่าเราตายแล้ว

208
00:15:19,835 --> 00:15:21,754
พวกเขายิงกันไปทั่วสถานที่

209
00:15:21,837 --> 00:15:25,841
ฉันหมายถึง ฉันไม่คิดว่าฉันเคย
ได้ยินเสียงปืนดังมาก่อน

210
00:15:25,925 --> 00:15:29,345
ฉันหมายถึง ป๊อป ป๊อป ป๊อป
และผู้คนก็เริ่มกรีดร้อง

211
00:15:29,428 --> 00:15:32,806
ทุกคนเริ่มกระจัดกระจาย ใครทำได้

212
00:15:32,890 --> 00:15:34,266
บางคนตะโกน

213
00:15:34,350 --> 00:15:38,062
เสียงปืนดังขึ้น
และตอนแรกฉันก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

214
00:15:38,145 --> 00:15:41,190
แล้วฉันก็เห็นสมาชิกสภาไรอันโดนโจมตี

215
00:15:41,273 --> 00:15:42,942
และฉันก็คิดว่า "โอ้พระเจ้า"

216
00:15:45,444 --> 00:15:46,779
ฉันรู้สึกตกใจมาก

217
00:15:49,823 --> 00:15:54,119
ฉันวิ่งไปรอบๆ ข้างเครื่องบิน

218
00:15:54,203 --> 00:15:56,747
และและกำลังพยายามซ่อนตัว
หลังพวงมาลัย

219
00:15:56,830 --> 00:16:00,042
ฉันก็เลยเงยหน้าขึ้นมาทันที
แบนราบกับพื้น

220
00:16:00,125 --> 00:16:03,963
คลุมศีรษะด้วยแขนของฉัน
พยายามที่จะซ่อน

221
00:16:04,380 --> 00:16:08,842
และฉันก็ได้แต่รอ
เพื่อให้การยิงจบลง

222
00:16:10,094 --> 00:16:11,261
อืม...

223
00:16:13,263 --> 00:16:14,473
[คลิกลิ้น]

224
00:16:14,556 --> 00:16:15,975
แล้ว เอ่อ...

225
00:16:18,644 --> 00:16:19,979
แล้วฉันก็ถูกยิง

226
00:16:23,107 --> 00:16:27,611
และฉันก็ตระหนักได้ว่า อืม

227
00:16:29,154 --> 00:16:31,156
นี่จะเป็นมัน

228
00:16:31,240 --> 00:16:33,450
ว่าฉันกำลังจะตาย

229
00:16:33,867 --> 00:16:35,703
ข้าพเจ้ากล่าวว่าการกระทำแห่งความสำนึกผิด

230
00:16:37,621 --> 00:16:41,041
เพราะว่าฉัน อืม ถูกเลี้ยงดูมา
ในฐานะสาวคาทอลิกที่ดี อืม...

231
00:16:42,751 --> 00:16:45,087
และฉันแค่รอ
เพื่อให้ไฟดับลง

232
00:16:46,255 --> 00:16:47,673
-[เสียงปืน]
-[ผู้ชายคราง]

233
00:16:50,384 --> 00:16:52,386
♪♪

234
00:16:52,469 --> 00:16:55,973
[Bogue] เมื่อการยิงเริ่มขึ้น
เราอยู่ในเครื่องบินแล้ว

235
00:16:56,056 --> 00:16:58,350
พวกเขาเริ่มเดินไปรอบๆ
ยิงใส่คนข้างนอก

236
00:16:58,976 --> 00:17:00,644
คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่พวกเขาพูดก็จริง

237
00:17:00,728 --> 00:17:04,356
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็นเช่นนั้น
เกิดขึ้นในการเคลื่อนไหวช้าๆ

238
00:17:06,108 --> 00:17:08,068
แต่ทุกอย่างดำเนินไปเร็วมาก

239
00:17:08,152 --> 00:17:10,863
พวกเขาเดินหน้าและเริ่มยิง
เข้าไปในเครื่องบินของเราผ่านประตู

240
00:17:10,946 --> 00:17:12,489
และผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าฉัน

241
00:17:12,573 --> 00:17:14,575
ด้านหลังศีรษะของเธอถูกยิงออกไป

242
00:17:14,658 --> 00:17:17,244
และสมองของเธอก็หล่นลงแทบเท้าของฉัน

243
00:17:18,203 --> 00:17:21,582
อะไรประมาณนั้น
ลงตัวแล้ว นี่คือของจริง

244
00:17:22,124 --> 00:17:24,043
คุณรู้ไหมพ่อของฉัน
เคยบอกฉันก่อนหน้านี้ว่า

245
00:17:24,543 --> 00:17:26,336
“ถ้าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

246
00:17:27,379 --> 00:17:29,631
จับน้องสาวของคุณแล้ววิ่งเข้าไปในป่า”

247
00:17:29,715 --> 00:17:30,799
ดังนั้นฉันจึงทำ

248
00:17:31,925 --> 00:17:35,012
[ไรเตอร์แมน] ฉันพยายามหาที่พักพิง
ข้างหลัง อืม ล้อ

249
00:17:35,095 --> 00:17:36,889
ตอนที่ฉันกระแทกพื้น

250
00:17:36,972 --> 00:17:41,477
เอ่อ ฉันเข้าใจ ฉันถูกยิง
ที่แขนซ้ายและข้อมือ

251
00:17:42,269 --> 00:17:44,772
ฉันกระโดดขึ้นไปวิ่งเข้าป่า

252
00:17:44,855 --> 00:17:47,149
กรงเล็บทางของฉันด้วยแปรงบางอัน

253
00:17:47,232 --> 00:17:49,818
ที่ฉันอยู่อย่างปลอดภัยในขณะนั้นด้วยตัวเอง

254
00:17:49,902 --> 00:17:53,363
และฉันก็รัดบาดแผลด้วยเข็มขัดได้

255
00:17:53,447 --> 00:17:55,491
จิตใจวิ่งไปหนึ่งไมล์ต่อนาที

256
00:17:56,200 --> 00:17:57,367
เราอยู่ลึกเข้าไปในป่า

257
00:17:57,451 --> 00:17:58,535
เรากำลังคิดว่าพวกเขากำลังติดตามเรา

258
00:17:59,703 --> 00:18:02,831
สิ่งที่ไม่มีใครรู้
คือว่าฉันถูกยิงจริงๆ

259
00:18:03,707 --> 00:18:07,628
มันเหมือนกับว่า "โอ้ ให้ตายเถอะ
ขาของฉันหายไปครึ่งหนึ่ง”

260
00:18:08,504 --> 00:18:11,381
[♪ กำลังเล่นดนตรีอันมืดมิด]

261
00:18:17,054 --> 00:18:18,180
[Krause] บนลานบิน

262
00:18:18,263 --> 00:18:20,140
ไม่มีที่ใดให้ฉันซ่อน

263
00:18:20,224 --> 00:18:22,017
พวกเขายิงกันไปทั่วสถานที่

264
00:18:22,101 --> 00:18:23,685
สิ่งสกปรกก็จะกระเด็นขึ้นมา

265
00:18:23,769 --> 00:18:25,646
ทุกครั้งที่มีคนเข้ามาใกล้ฉัน

266
00:18:25,729 --> 00:18:27,564
คุณรู้ไหมว่าสิ่งสกปรกจะกระเด็นออกมา

267
00:18:27,648 --> 00:18:32,945
กระสุนโดนข้างฉัน
มันทรงพลังมาก บูม!

268
00:18:33,695 --> 00:18:36,782
มันจริงๆ...มันมีพลังมาก

269
00:18:38,200 --> 00:18:41,495
และฉันคิดว่าฉันจะตาย

270
00:18:42,621 --> 00:18:44,998
พวกเขายังคงยิงต่อไป แล้วมันก็หยุดลง

271
00:18:47,543 --> 00:18:50,212
มีคนลงจากรถบรรทุกพ่วง

272
00:18:50,295 --> 00:18:52,714
และยิงออกไปสามนัด อย่างที่ฉันจำได้

273
00:18:53,590 --> 00:18:55,551
ใกล้กับที่ที่ฉันอยู่มาก

274
00:18:55,634 --> 00:18:58,387
ขณะที่พวกเขามา เอ่อ รอบ ๆ

275
00:18:58,470 --> 00:19:01,140
และและก็ยิงเราจริงๆ
ที่ระยะเผาขน

276
00:19:01,223 --> 00:19:04,059
พวกเขามุ่งเป้าไปที่คนที่พวกเขาต้องการจะฆ่า

277
00:19:06,436 --> 00:19:08,188
และฉันคิดว่าสิ่งที่พวกเขาทำคือ...

278
00:19:09,648 --> 00:19:12,442
เพื่อให้แน่ใจว่า
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถูกสังหาร

279
00:19:12,526 --> 00:19:15,445
และใครก็ตามที่พวกเขายิง

280
00:19:15,529 --> 00:19:18,740
สิ่งเดียวที่ฉันคิดได้
ที่ต้องทำคือแกล้งตาย

281
00:19:18,824 --> 00:19:20,868
และคิดว่า
ถ้าพวกเขาคิดว่าฉันตายแล้ว

282
00:19:20,951 --> 00:19:22,953
บางทีพวกเขาอาจจะไม่ยิงฉันอีก

283
00:19:23,328 --> 00:19:25,372
ฉัน... ฉัน ฉันคิดว่าตอนนั้น...

284
00:19:25,455 --> 00:19:27,082
[กระแอม] ...ก็แค่เรื่องของเวลา

285
00:19:27,166 --> 00:19:28,876
พวกเขาจะมาหาฉันอย่างแน่นอน

286
00:19:28,959 --> 00:19:30,586
ฉันรู้ว่ามันกำลังจะมา

287
00:19:30,669 --> 00:19:33,755
มันเป็นสัญชาตญาณบอกคุณ
นั่นคือจุดสิ้นสุด

288
00:19:37,217 --> 00:19:39,720
จู่ๆ ฉันก็มองไปรอบๆ
และข้าพเจ้าก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น

289
00:19:43,473 --> 00:19:45,017
มีผู้เสียชีวิตแล้วห้าคน

290
00:19:47,936 --> 00:19:50,898
♪♪

291
00:19:50,981 --> 00:19:52,316
ส.ส.ไรอัน...

292
00:19:56,945 --> 00:19:59,156
ดอน แฮร์ริส นักข่าว NBC...

293
00:20:03,493 --> 00:20:06,288
แพทริเซีย พาร์คส์ หนึ่งในผู้แปรพักตร์...

294
00:20:10,542 --> 00:20:12,502
เกร็ก โรบินสัน ช่างภาพ

295
00:20:12,586 --> 00:20:14,504
กับผู้ตรวจสอบซานฟรานซิสโก...

296
00:20:18,592 --> 00:20:21,178
และ Bob Brown ช่างกล้องของ NBC

297
00:20:23,555 --> 00:20:27,809
มีอีกสิบหรือมากกว่านั้น
บาดเจ็บสาหัสมากจริงๆ

298
00:20:27,893 --> 00:20:30,395
มันเป็นคำถามว่าทำได้อย่างไร
เราจะทำอะไรกับผู้บาดเจ็บได้บ้าง

299
00:20:30,479 --> 00:20:31,605
คนบาดเจ็บสาหัสจริงๆเหรอ?

300
00:20:31,688 --> 00:20:34,900
ดังนั้นเราจึงลากพวกมันไปที่สนามหญ้า

301
00:20:34,983 --> 00:20:37,444
เพราะเราคิด
บางทีนั่นอาจเป็นนักฆ่า

302
00:20:37,527 --> 00:20:39,947
กำลังจะกลับมา
ดังนั้นเราจึงพยายามซ่อนมันไว้

303
00:20:43,533 --> 00:20:45,410
[ไรเตอร์แมน] มีภัยคุกคามอย่างต่อเนื่อง

304
00:20:45,494 --> 00:20:49,748
ว่ามือปืนวัดประชาชน
สามารถกลับมาได้

305
00:20:50,290 --> 00:20:52,751
เราต้องการสถานที่ที่ปลอดภัยในการรับผู้คน

306
00:20:52,834 --> 00:20:55,087
และบาดเจ็บสาหัสที่สุด

307
00:20:55,170 --> 00:20:58,090
ถูกนำตัวไปที่เต็นท์
ที่ส่วนท้ายของลานบิน

308
00:20:58,674 --> 00:21:00,550
พวกเราที่เหลือมีที่พักพิง

309
00:21:00,634 --> 00:21:03,971
ใน อืม ในร้านขายเหล้ารัมเล็กๆ

310
00:21:09,768 --> 00:21:14,773
[Krause] ขณะที่เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น
เครื่องบินลำหนึ่งจู่ๆ

311
00:21:14,856 --> 00:21:17,651
จรวดสตาร์ทและทะยานขึ้น

312
00:21:20,862 --> 00:21:23,991
♪♪

313
00:21:24,074 --> 00:21:25,075
มันเป็นนักบิน

314
00:21:25,158 --> 00:21:26,576
พวกเขาไม่ได้บอกเราว่าจะไป

315
00:21:26,660 --> 00:21:28,412
พวกเขาไม่ได้พาผู้บาดเจ็บไป
คนอยู่กับพวกเขา

316
00:21:29,913 --> 00:21:31,081
ฉันจำได้ว่าพูด

317
00:21:31,164 --> 00:21:33,417
“ไอ้สารเลวพวกนั้น”
คุณก็รู้ว่า "คนขี้ขลาดพวกนั้น"

318
00:21:39,589 --> 00:21:42,384
คุณเพิ่งตระหนักได้ว่าบางสิ่งบางอย่าง
แย่มากเพิ่งเกิดขึ้น

319
00:21:43,135 --> 00:21:45,012
และไม่มีทางออก

320
00:21:45,095 --> 00:21:46,763
ไม่มีทางออกไป คุณอยู่ตรงนั้น

321
00:21:46,847 --> 00:21:48,598
และคุณไม่รู้
จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

322
00:21:48,682 --> 00:21:51,685
♪♪

323
00:21:56,982 --> 00:21:58,984
[ใบพัดเฮลิคอปเตอร์หวือ]

324
00:21:59,067 --> 00:22:03,530
♪♪

325
00:22:13,040 --> 00:22:15,250
[คาร์เตอร์] ลำโพงดังขึ้น

326
00:22:15,334 --> 00:22:17,836
และมันบอกว่าทุกคนรายงาน
ไปที่ศาลาหรือที่ประชุม

327
00:22:19,588 --> 00:22:21,340
[จิม โจนส์ พูด]

328
00:22:26,386 --> 00:22:28,805
[คาร์เตอร์] เราก็เลยเดินไป
จนถึงศาลา...

329
00:22:30,265 --> 00:22:32,392
มันเป็นการเดินที่เงียบสงบมาก

330
00:22:34,561 --> 00:22:37,230
รถพ่วงแทรคเตอร์
กลับมาจากลานบิน

331
00:22:37,647 --> 00:22:39,524
เกิดความปั่นป่วนครั้งใหญ่นี้

332
00:22:40,192 --> 00:22:43,236
โจนส์ เขาดูคลั่งไคล้ บ้าไปแล้ว

333
00:22:43,320 --> 00:22:46,531
และมันก็ทำให้ฉันกลัว... ไร้สาระ

334
00:22:51,536 --> 00:22:53,413
[จิม โจนส์ พูด]

335
00:23:22,651 --> 00:23:23,902
[คาร์เตอร์] เมื่อฉันได้ยิน

336
00:23:23,985 --> 00:23:25,946
ว่าสมาชิกสภาถูกยิง

337
00:23:26,530 --> 00:23:30,075
ฉันรู้สึกตกใจมาก

338
00:23:30,158 --> 00:23:32,160
ฉันรู้สึกอยากจะพังทลายลง

339
00:23:32,244 --> 00:23:35,956
ฉันหมายถึง เอ่อ มันรู้สึกเหมือน
วิหารก็พังทลายลงแล้ว

340
00:23:36,039 --> 00:23:37,749
ฉันไม่เห็นทางที่เราจะดำเนินต่อไป

341
00:23:37,833 --> 00:23:42,587
ฉันเชื่ออย่างจริงใจ
ในสิ่งที่เราควรจะสร้าง

342
00:23:52,222 --> 00:23:53,682
[ตากล้อง]
คุณชอบที่นี่แค่ไหน?

343
00:23:53,765 --> 00:23:55,267
มันสวยงาม ฉันทำไม่ได้ ฉัน--

344
00:23:55,350 --> 00:23:58,270
ฉันไม่เคยมีความสุขมากเท่านี้มาก่อน

345
00:23:58,353 --> 00:24:00,522
หรือเติมเต็มในชีวิตของฉัน
ฉันไม่สามารถเริ่มอธิบายได้

346
00:24:00,605 --> 00:24:02,190
คุณสามารถนั่งที่นี่และพูดคุยได้ตลอดทั้งวัน

347
00:24:02,274 --> 00:24:04,568
และไม่มีคำใดจะบรรยายได้
ความสงบ ความสวยงาม

348
00:24:04,651 --> 00:24:06,945
ความรู้สึกของความสำเร็จ
และความรับผิดชอบ

349
00:24:07,028 --> 00:24:09,698
และและความสนิทสนมกันก็อยู่ที่นี่ เอ่อ

350
00:24:09,781 --> 00:24:12,200
มันล้นหลามจริงๆ
คุณไม่สามารถอธิบายได้

351
00:24:15,787 --> 00:24:18,039
[ปัจจุบัน]
ฉันคิดว่ามันเป็นชุมชน

352
00:24:18,123 --> 00:24:20,834
ที่กำลังถูกสร้างขึ้น
ที่มีโอกาส

353
00:24:20,917 --> 00:24:25,422
ที่จะกลายเป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงๆ
อาจเทียบเท่ากับยูโทเปีย

354
00:24:30,927 --> 00:24:34,389
สร้างด้วยคนดี
เรามีทักษะมาก

355
00:24:34,931 --> 00:24:37,893
คุณรู้ไหมว่าเรามีผู้คน
นั่นคือช่างไม้ ช่างกล

356
00:24:38,268 --> 00:24:39,978
อาจารย์วิทยาลัย

357
00:24:40,979 --> 00:24:44,357
มันเป็นสถานที่ที่
การกีดกันทางเพศ, การเหยียดเชื้อชาติ, การเหยียดเชื้อชาติ,

358
00:24:44,441 --> 00:24:47,777
รูปแบบที่แตกต่างกันทั้งหมดเหล่านั้น
ลัทธิอภิสิทธิ์ก็หมดสิ้นไป

359
00:24:49,237 --> 00:24:52,240
ฉันมีความภาคภูมิใจในสิ่งที่เราสร้างขึ้น

360
00:24:53,658 --> 00:24:55,327
และมันก็สวยงามมาก

361
00:24:59,998 --> 00:25:02,125
ฉันชอบมัน ฉันชอบความดุร้ายของมัน

362
00:25:02,459 --> 00:25:04,836
ขณะที่เรากำลังสร้างเมือง
สำหรับชุมชนของเรา

363
00:25:06,004 --> 00:25:07,964
เราทำงานหนักอย่างไม่น่าเชื่อ

364
00:25:08,048 --> 00:25:09,341
และความสนิทสนมกัน

365
00:25:09,424 --> 00:25:11,468
มันก็แค่ มันสวยงามสำหรับฉัน

366
00:25:14,554 --> 00:25:16,097
[พูดคุยไม่ชัดเจน]

367
00:25:18,517 --> 00:25:19,768
เราสนุกด้วยกัน

368
00:25:20,852 --> 00:25:24,147
ตอนที่เราอยู่ที่นั่น
เราเป็นอิสระ เรารู้สึกเป็นอิสระ

369
00:25:26,525 --> 00:25:27,859
[จิมโจนส์]
สามไมล์ครึ่ง

370
00:25:27,943 --> 00:25:30,195
กลับเข้าไปในพุ่มไม้
เราจะอยู่ในโจนส์ทาวน์

371
00:25:30,278 --> 00:25:32,155
นี่คือถนนที่พาเราไปที่นั่น

372
00:25:35,325 --> 00:25:37,452
[บทสนทนาที่ไม่ได้ยิน]

373
00:25:39,371 --> 00:25:40,872
[สเตฟาน โจนส์]
แต่เมื่อพ่อไปถึงที่นั่น

374
00:25:40,956 --> 00:25:42,249
มันเป็นสภาพแวดล้อมที่แตกต่างออกไปมาก

375
00:25:42,332 --> 00:25:44,000
แตกต่างมาก เอ่อ รู้สึก

376
00:25:44,960 --> 00:25:46,920
[จิม โจนส์] และพวกเขาก็มีความสุข
และมีสุขภาพแข็งแรงใช่หรือไม่?

377
00:25:47,003 --> 00:25:48,713
[สมาชิกวัด] ไม่เคยรู้สึก
ในชีวิตฉันดีขึ้นนะพ่อ

378
00:25:48,797 --> 00:25:50,632
[จิม โจนส์] คุณดูสิ
จริงๆ แล้ว อายุน้อยกว่าคุณนะ

379
00:25:50,715 --> 00:25:52,467
เมื่อคุณมาที่นี่สิบปี

380
00:25:52,551 --> 00:25:53,802
มันน่าทึ่งมาก

381
00:25:55,178 --> 00:25:58,265
[สเตฟาน โจนส์] เอ่อ เมื่อพ่อไปถึงที่นั่น
เวลาของคุณคือเวลาของเขา

382
00:25:58,348 --> 00:26:00,767
ทำให้ตัวเองเป็นศูนย์กลางของความสนใจ

383
00:26:00,850 --> 00:26:02,852
[จิม โจนส์] มี
นี่คือไม้เท้า...

384
00:26:02,936 --> 00:26:04,271
[สเตฟาน โจนส์]
แรกเริ่มด้วยการประชุม

385
00:26:04,354 --> 00:26:05,522
เกือบทุกคืน

386
00:26:05,605 --> 00:26:07,107
[จิม โจนส์] ...แมลง และ เอ่อ

387
00:26:07,190 --> 00:26:10,777
นกและสัตว์ทุกชนิด
ที่ไม่ทำร้ายใครเลย...

388
00:26:10,860 --> 00:26:13,655
[สเตฟาน โจนส์] เขาจะพูด
เป็นเวลานานมากในบางครั้ง

389
00:26:13,738 --> 00:26:15,574
แค่พวกมันค่อนข้างจะอิสระ

390
00:26:15,657 --> 00:26:17,450
[จิม โจนส์] มันก็แค่
พลังมหาศาลมหาศาล

391
00:26:17,534 --> 00:26:20,620
ของลัทธิสังคมนิยมของพ่อสามารถทำได้เพื่อทุกคน

392
00:26:21,997 --> 00:26:23,540
[สเตฟาน โจนส์]
เราก็เห็นใจเขา

393
00:26:24,833 --> 00:26:26,918
ต่อไปคือเสียงของเขา คุณรู้ไหม

394
00:26:27,002 --> 00:26:28,587
เขามาอย่างต่อเนื่อง
บนลำโพง

395
00:26:28,670 --> 00:26:30,505
คุณต้องฟังเขาตลอดเวลา

396
00:26:31,965 --> 00:26:33,425
[จิมโจนส์]
คูคลักซ์แคลนเดินเข้ามา

397
00:26:33,508 --> 00:26:36,845
ซิเซโร อิลลินอยส์ และในดีทรอยต์...

398
00:26:36,928 --> 00:26:38,305
[สเตฟาน โจนส์]
มันถูกทุบตีใส่เรา

399
00:26:38,388 --> 00:26:40,807
มันเห็นแก่ตัวขนาดไหน
เพื่อต้องการอะไรเพื่อตัวคุณเอง

400
00:26:43,393 --> 00:26:45,437
คุณคงคิดถึงแต่สิ่งที่ดีกว่าเท่านั้น

401
00:26:45,520 --> 00:26:47,105
นั่นคือทั้งหมดที่สำคัญ

402
00:26:47,188 --> 00:26:49,232
♪♪

403
00:26:49,316 --> 00:26:52,527
แล้วสิ่งต่อไปก็คือ
ความสัมพันธ์ไม่เป็นไร

404
00:26:53,194 --> 00:26:54,362
เขาถูกครอบครัวคุกคาม

405
00:26:54,446 --> 00:26:56,698
เขาถูกคุกคาม
โดยความสัมพันธ์ที่โรแมนติก

406
00:26:56,781 --> 00:26:58,950
เพราะมีสถานที่อยู่
ที่ซึ่งผู้คนสามารถแสดงน้ำใจได้

407
00:26:59,034 --> 00:27:02,162
และ เอ่อ สมคบคิดต่อต้านเขา

408
00:27:04,039 --> 00:27:07,042
ดังนั้นพ่อก็อยู่เสมอ
คนทำงานทะเลาะกัน

409
00:27:08,627 --> 00:27:13,381
จิม โจนส์ทำงานอย่างขยันขันแข็งเพื่อ
เพื่อแยกหน่วยครอบครัวออกจากกัน

410
00:27:13,465 --> 00:27:16,760
ทุกสิ่งที่คุณทำได้รับการตรวจสอบ

411
00:27:17,427 --> 00:27:20,138
และถ้าคุณทำตัวไม่ถูก...

412
00:27:21,473 --> 00:27:23,516
ทุกสิ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้เพียงเล็กน้อย

413
00:27:25,018 --> 00:27:26,561
[จิม โจนส์ พูด]

414
00:27:30,482 --> 00:27:31,524
[สมาชิกวัดโห่ร้อง]

415
00:27:47,916 --> 00:27:49,584
[สเตฟาน โจนส์]
พ่อเริ่มใจร้าย

416
00:27:49,668 --> 00:27:52,337
และเราก็รู้สึกชากับมัน

417
00:27:56,091 --> 00:27:57,384
มีการทุบตี

418
00:27:58,218 --> 00:28:01,513
ผู้คนถูกข่มเหงและดูหมิ่นและ

419
00:28:01,596 --> 00:28:03,890
เอ่อ และหลายคนถูกวางยาในตอนท้าย

420
00:28:08,019 --> 00:28:10,772
คุณจะถูกขังไว้ในห้องนี้

421
00:28:11,815 --> 00:28:17,278
ภายในหอพักแห่งหนึ่ง
และฉีดยาเข้าไป

422
00:28:18,863 --> 00:28:21,324
เป็นเวลาหลายสัปดาห์
หรือเดือนละครั้ง

423
00:28:22,325 --> 00:28:24,619
สิ่งเหล่านั้นเกือบจะดูเหมือนเป็นการทดลองสำหรับฉัน

424
00:28:25,453 --> 00:28:28,373
เพราะเมื่อผู้คน
ออกมาจากหอพักนั้น...

425
00:28:31,000 --> 00:28:34,421
พวกเขายังห่างไกลจากปกติ

426
00:28:35,338 --> 00:28:38,883
เมื่อคุณตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
คุณเป็นเหมือน...

427
00:28:38,967 --> 00:28:40,051
[ถอนหายใจ]

428
00:28:40,969 --> 00:28:42,512
..."ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพื่อสิ่งนี้"

429
00:28:44,013 --> 00:28:46,182
จริงๆ แล้วคุณอยู่ที่ไหน
ค่อนข้างสงสัย คุณรู้ไหม

430
00:28:47,100 --> 00:28:49,561
คงจะดีไม่น้อยถ้าฉัน
อาจจะตายในขณะที่ฉันหลับก็ได้

431
00:28:50,353 --> 00:28:52,355
เหล่านี้เป็นมันฝรั่งทอดที่ทำจากกล้าย

432
00:28:52,439 --> 00:28:54,065
และอร่อยยิ่งขึ้น
มันเป็นการรวมกัน

433
00:28:54,149 --> 00:28:55,942
มันฝรั่งทอดและเฟรนช์ฟราย

434
00:28:56,025 --> 00:28:58,737
และหัวไชเท้ามมมมมม

435
00:28:58,820 --> 00:29:00,363
คุณไม่รู้
สิ่งที่คุณพลาดไปที่นี่

436
00:29:02,240 --> 00:29:04,409
[Bogue] Jim Jones ขาย Jonestown ต่อไป

437
00:29:05,243 --> 00:29:07,162
เป็นสถานที่อันอัศจรรย์

438
00:29:07,245 --> 00:29:08,621
และคุณรู้สึกติดกับดักโดยสิ้นเชิง

439
00:29:09,581 --> 00:29:11,916
เพราะไม่มีที่สิ้นสุดในสายตา

440
00:29:13,793 --> 00:29:15,754
น้ำตาลปิดผนึก

441
00:29:15,837 --> 00:29:18,423
เรามีสิ่งนี้อีกมากมายใน [ไม่ชัดเจน]

442
00:29:18,882 --> 00:29:23,219
แป้ง, แป้ง, ข้าว,

443
00:29:23,303 --> 00:29:26,556
ถั่วดำ, ถั่วมากขึ้น

444
00:29:27,223 --> 00:29:28,725
เรามีภาชนะที่แตกต่างกัน
รอบ ๆ สถานที่

445
00:29:28,808 --> 00:29:30,518
เราไม่สามารถผ่านไปได้
สินค้าคงคลังจำนวนมหาศาลทั้งหมด

446
00:29:30,602 --> 00:29:31,895
พวกเขาได้สร้างขึ้น คูล-เอด.

447
00:29:40,945 --> 00:29:42,947
[♪ กำลังเล่นเพลงอันเป็นลางร้าย]

448
00:29:44,491 --> 00:29:46,701
[Bogue] มันอาจจะเป็นเช่นนั้น
ประมาณสองสามชั่วโมง

449
00:29:46,785 --> 00:29:48,369
ตั้งแต่หยุดยิงแล้ว

450
00:29:48,453 --> 00:29:52,040
ในที่สุดเราก็ไปได้ไกลกว่าหนึ่งไมล์
ลึกเข้าไปในป่า

451
00:29:52,123 --> 00:29:56,002
และมันก็มืดลงมากแล้ว
ว่าเราขยับไปไหนไม่ได้แล้ว

452
00:29:56,085 --> 00:30:00,089
เพราะคุณไม่สามารถมองเห็นได้อย่างแท้จริง
มือของคุณต่อหน้าคุณ

453
00:30:00,507 --> 00:30:02,550
ความมืดมิดทั้งหมด

454
00:30:04,344 --> 00:30:06,346
ฉันเริ่มจะเพ้อนิดหน่อย

455
00:30:06,429 --> 00:30:08,264
ตอนนั้นฉันเดินแทบไม่ได้

456
00:30:09,891 --> 00:30:12,101
สิ่งหนึ่งที่ฉันจำได้คือ
กำลังคิดกับตัวเองว่า

457
00:30:12,602 --> 00:30:14,312
ฉันไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหน

458
00:30:14,395 --> 00:30:18,149
และฉันรู้ว่าถ้าเราจะไป
ผิดทางเราก็ตายแล้ว

459
00:30:20,151 --> 00:30:21,820
และมันก็น่ากลัว

460
00:30:21,903 --> 00:30:24,072
เราไม่รู้ว่าที่ไหน
ส่วนที่เหลือของกลุ่มคือ

461
00:30:26,282 --> 00:30:29,285
♪♪

462
00:30:31,913 --> 00:30:34,582
[เคราส์]
ตกกลางคืนมันตึงเครียดมาก

463
00:30:35,375 --> 00:30:36,960
มันน่ากลัวมาก
คุณรู้ไหมว่ามันน่ากลัว

464
00:30:37,961 --> 00:30:41,673
มีคนวิ่งเข้าไปในป่า
และยังคงซ่อนตัวอยู่

465
00:30:43,007 --> 00:30:46,427
แต่พวกเราประมาณ 15 คนได้เข้าไปหลบภัย
ในร้านเหล้ารัม

466
00:30:47,136 --> 00:30:48,805
สำหรับผู้บาดเจ็บสาหัส

467
00:30:48,888 --> 00:30:50,849
ไม่มียาไม่มีอะไรเลย

468
00:30:50,932 --> 00:30:53,226
มีคนมีความคิด
การให้เหล้ารัมแก่พวกเขา

469
00:30:53,309 --> 00:30:56,604
ที่จะทำให้พวกเขาชาไปในทางหนึ่ง ซึ่งเราทำแบบนั้น

470
00:30:56,688 --> 00:30:58,565
เทสิ่งนี้ลงบนบาดแผลของฉัน พยายาม...

471
00:30:58,648 --> 00:31:00,483
คิดว่าบางทีนั่นอาจจะช่วยหยุด

472
00:31:00,567 --> 00:31:02,902
หยุดความเจ็บปวด
นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดว่า

473
00:31:02,986 --> 00:31:05,071
ฉันไม่ได้คิดถึงสิ่งอื่นใด

474
00:31:05,154 --> 00:31:06,823
พวกเขาพูดว่า ผู้ชายพูดว่า
“โอ้ คุณดื่มมัน...

475
00:31:06,906 --> 00:31:09,325
คุณไม่ทำ คุณไม่เสียเปล่า
วิสกี้แบบนั้น”

476
00:31:09,409 --> 00:31:10,827
[หัวเราะ]

477
00:31:10,910 --> 00:31:13,746
เพราะเหตุนั้นฉันจึงดื่มจนหมด
ที่เหลือลงคอของฉัน

478
00:31:14,455 --> 00:31:16,666
นั่นเป็นเหตุว่าทำไมฉันถึงเป็นลมเพราะว่าฉันเมา

479
00:31:17,292 --> 00:31:18,918
[หัวเราะ]

480
00:31:19,002 --> 00:31:21,004
เราพยายามอยู่เงียบๆ

481
00:31:21,462 --> 00:31:24,132
และไม่ดึงดูดความสนใจ

482
00:31:26,134 --> 00:31:27,802
ผู้แปรพักตร์วัดบาง

483
00:31:27,886 --> 00:31:32,140
โดยพื้นฐานแล้วเชื่อเรื่องเลวร้ายเหล่านั้น
กำลังจะเกิดขึ้นที่โจนส์ทาวน์

484
00:31:32,223 --> 00:31:34,017
พวกเขากำลังพูดถึงคืนสีขาว

485
00:31:34,100 --> 00:31:38,229
และฉันก็พูดว่า "คุณรู้ไหมว่ามันคืออะไร
ธุรกิจคืนสีขาวนี้?”

486
00:31:39,230 --> 00:31:42,066
และใครก็ตามที่พูดกับฉันว่า "โอ้ ใช่แล้ว

487
00:31:42,150 --> 00:31:45,570
นั่นคือตอนที่พวกเขาฝึกซ้อม
ดื่มยาพิษ”

488
00:31:46,237 --> 00:31:48,615
ฉันพูดว่า "พวกเขาฝึกซ้อม
ดื่มยาพิษเหรอ?

489
00:31:48,698 --> 00:31:50,867
นั่นคือสิ่งที่คุณกำลังพูด?"
"ใช่."

490
00:31:50,950 --> 00:31:54,871
เราได้รับแจ้งเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้
สิ่งที่พวกเขาเรียกว่าการทดลองในคืนสีขาว

491
00:31:55,121 --> 00:31:56,664
[บทสวดที่ไม่ได้ยิน]

492
00:31:56,748 --> 00:31:59,208
พวกเขากล่าวว่าผู้แปรพักตร์
พวกเขากำลังถูกทดสอบ

493
00:31:59,292 --> 00:32:02,879
ว่าเป็นหรือไม่ก็ตาม
มุ่งมั่นกับจิมโจนส์อย่างแท้จริง

494
00:32:02,962 --> 00:32:04,631
และคำสอนของพระองค์

495
00:32:05,590 --> 00:32:08,927
พวกเขาบอกว่าจิม โจนส์บังคับพวกเขา
เพื่อจะเข้ามาในศาลา

496
00:32:09,010 --> 00:32:11,846
และดื่ม เอ่อ เครื่องดื่มนั้น

497
00:32:11,930 --> 00:32:14,349
พวกเขาบอกว่ามันจะเป็นพิษ

498
00:32:16,059 --> 00:32:19,062
แล้วหลังจากนั้นก็บอกไปเท่านั้น

499
00:32:19,145 --> 00:32:22,523
ว่ามันไม่มีอยู่จริง
ว่ามันเป็นเพียงการซ้อม

500
00:32:23,483 --> 00:32:26,903
แต่พวกที่ไม่ผ่าน
มันถูกลงโทษด้วย

501
00:32:30,406 --> 00:32:34,869
พวกเขาถูกบังคับให้แสดงความมุ่งมั่น

502
00:32:37,413 --> 00:32:39,248
[เคราส์]
เขาเรียกว่าคืนสีขาว

503
00:32:39,332 --> 00:32:40,917
การฆ่าตัวตายแบบปฏิวัติ

504
00:32:41,000 --> 00:32:42,961
[บทสวดที่ไม่ได้ยิน]

505
00:32:43,711 --> 00:32:46,798
[สเตฟาน โจนส์] ค่ำคืนสีขาว
เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้นครั้งแรก

506
00:32:47,215 --> 00:32:48,758
เราไม่รู้ว่าเขามีความสามารถอะไร

507
00:32:48,841 --> 00:32:50,802
เรากลัวว่าเขาจะทำอะไร

508
00:32:50,885 --> 00:32:52,762
และฉันคิดว่าเขาเป็นคนขี้ขลาดมากเกินไป

509
00:32:52,845 --> 00:32:57,684
ที่จะผ่านไปได้อย่างแท้จริงด้วย
ด้วยการฆ่าตัวตายและผู้อื่น

510
00:32:58,267 --> 00:33:00,728
แต่ก็มีความกลัวอยู่เสมอ
สิ่งเลวร้ายอาจเกิดขึ้น

511
00:33:13,658 --> 00:33:15,785
[คาร์เตอร์]
มีความเงียบราวกับความตาย

512
00:33:16,285 --> 00:33:18,913
ทั้งชีวิตออกจากโจนส์ทาวน์ไปแล้ว
คือความรู้สึกของฉัน

513
00:33:21,457 --> 00:33:23,292
ฉันอยู่กับกลอเรียภรรยาของฉัน

514
00:33:23,376 --> 00:33:25,044
และมัลคอล์มลูกชายของฉัน

515
00:33:26,921 --> 00:33:29,298
ศาลาเมื่อเวลานี้

516
00:33:29,382 --> 00:33:32,093
ถูกล้อมรอบด้วยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

517
00:33:32,927 --> 00:33:34,470
[คาร์เตอร์] ฉันเห็นโจนส์ในเรื่องนี้

518
00:33:34,554 --> 00:33:38,016
การอภิปรายและการโต้แย้งที่ร้อนแรงจริงๆ

519
00:33:38,099 --> 00:33:39,809
หนึ่งในนั้นกำลังจะไป
“มันต้องมีวิธี

520
00:33:39,892 --> 00:33:41,602
“มันตลกดี เราไม่ได้แค่...

521
00:33:41,686 --> 00:33:43,187
มันต้องมีวิธี"

522
00:33:45,189 --> 00:33:47,442
แม้ว่าฉันจะได้ยินสิ่งนี้
ยังมีส่วนหนึ่งของฉันอยู่

523
00:33:47,525 --> 00:33:49,652
ที่ปฏิเสธที่จะยอมรับมัน

524
00:33:49,736 --> 00:33:51,654
เหมือนเขา คุณรู้ไหม
เขาไม่สามารถพูดถึงได้

525
00:33:51,738 --> 00:33:53,322
สิ่งที่เขากำลังพูดถึงจริงๆ

526
00:33:53,406 --> 00:33:56,451
ฉันมีอาการจิตเภทที่แท้จริงนี้เกิดขึ้น

527
00:33:56,993 --> 00:33:59,787
ว่า “โอ้พระเจ้า
เขาจะฆ่าทุกคน"

528
00:33:59,871 --> 00:34:02,415
และอีกฝ่ายพูดว่า
“นั่นจะไม่เกิดขึ้น

529
00:34:02,498 --> 00:34:05,126
“คุณไม่เพียงแค่ทำอย่างนั้น
มันต้องมีวิธี

530
00:34:05,209 --> 00:34:06,794
คุณแค่ไม่ฆ่าทุกคน”

531
00:34:09,964 --> 00:34:11,883
[จิม โจนส์ พูด]

532
00:34:59,806 --> 00:35:02,642
[คาร์เตอร์]
ฉันตกใจมาก ฉันตกใจมาก

533
00:35:04,102 --> 00:35:07,230
ฉันแค่อยากจะสักวินาที
ที่จะหายใจ เพียงแค่... [หายใจออก]

534
00:35:07,313 --> 00:35:08,773
"ให้ฉันคิดเรื่องนี้ออก"

535
00:35:08,856 --> 00:35:11,651
ทันใดนั้นฉันก็สงบลงมาก
มันเป็นสติปัญญามาก

536
00:35:11,734 --> 00:35:13,903
แบบว่า "นี่จะตายไปได้ยังไง"

537
00:35:13,986 --> 00:35:16,072
หรือ “ฉันจะพาฉันไปกี่คน” หรือ...

538
00:35:16,155 --> 00:35:17,532
เช่นคุณคิดพันความคิด

539
00:35:17,615 --> 00:35:19,659
แต่คุณรู้มั้ย มันเหมือนกับว่า "ฉันตายแล้ว"

540
00:35:20,284 --> 00:35:21,619
“นี่คือที่ที่ฉันจะต้องตาย

541
00:35:21,702 --> 00:35:26,124
“อืม แต่ฉันจะสู้เพื่อมีชีวิตอยู่”
แต่นี่คือที่ที่ฉันจะต้องตาย"

542
00:35:28,543 --> 00:35:30,586
♪♪

543
00:35:30,670 --> 00:35:33,798
นายหญิงคนหนึ่งของโจนส์ปรากฏตัวขึ้น
แล้วตบไหล่ฉันแล้วพูดว่า

544
00:35:33,881 --> 00:35:36,634
“มานี่สิ ฉันคิดว่าฉันมีแล้ว”
บางสิ่งบางอย่างสำหรับคุณที่จะทำ

545
00:35:37,385 --> 00:35:41,013
เธอพูดว่า "จิม โจนส์
ต้องการความช่วยเหลือในภารกิจนี้”

546
00:35:41,639 --> 00:35:44,433
[จิมโจนส์]
ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อทุกคน และฉันจะตายเพื่อทุกคน

547
00:35:44,517 --> 00:35:46,519
♪♪

548
00:35:59,407 --> 00:36:02,577
เธอกล่าวว่า "เขาควรจะส่งมอบ
กระเป๋าเงินบางใบ

549
00:36:02,660 --> 00:36:04,662
"ถึงสถานทูตโซเวียตในจอร์จทาวน์

550
00:36:04,745 --> 00:36:06,497
ท่านยินดีช่วยหรือไม่?”

551
00:36:06,581 --> 00:36:09,667
ในใจฉันฉันกำลังพยายามซื้อเวลา

552
00:36:09,750 --> 00:36:11,919
เพราะฉันยังไม่ได้ดำเนินการเรื่องนี้

553
00:36:12,003 --> 00:36:14,005
และในขณะที่เราถูกขอให้ทำเช่นนี้

554
00:36:14,088 --> 00:36:16,549
มีผู้หญิงคนหนึ่งยืนขึ้น
ในศาลา

555
00:36:17,091 --> 00:36:19,510
อืม คนที่พูดโดยพื้นฐานแล้ว
และฉันกำลังถอดความ

556
00:36:19,594 --> 00:36:22,346
ว่า “ฉันไม่อยากตาย
ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ?”

557
00:36:24,599 --> 00:36:26,100
[สมาชิกวัดพูด]

558
00:36:26,184 --> 00:36:28,311
[จิม โจนส์ พูด]

559
00:36:39,155 --> 00:36:42,283
[สมาชิกวัดโห่ร้อง]

560
00:36:45,244 --> 00:36:47,622
[คาร์เตอร์] ฉันเดินกลับไปที่ศาลา

561
00:36:47,705 --> 00:36:50,124
และฉันเห็นกลอเรียและมัลคอล์ม

562
00:36:50,791 --> 00:36:54,128
และฉันไม่ได้นับ
แต่นี่ยังเร็วมาก

563
00:36:54,837 --> 00:36:57,465
เอ่อ อาจมีประมาณ 20 ศพ
ฉันหมายถึงมี...

564
00:36:57,548 --> 00:37:00,259
ฉันไม่ได้นับ ฉันแค่ตกใจ

565
00:37:00,343 --> 00:37:01,552
โดยสิ่งที่ฉันได้เห็น

566
00:37:02,011 --> 00:37:03,012
อืม...

567
00:37:05,223 --> 00:37:06,557
[หายใจเข้าและหายใจออก]

568
00:37:07,558 --> 00:37:09,852
กลอเรียอุ้มมัลคอล์มไว้ในอ้อมแขนของเธอ

569
00:37:09,936 --> 00:37:13,397
และความเจ็บปวดบนใบหน้าของเธอ และฉันหมายถึง ความเจ็บปวด

570
00:37:13,481 --> 00:37:16,984
น้ำตาเพิ่งไหลลงมา
ใบหน้าและความเจ็บปวดของเธอ...

571
00:37:20,947 --> 00:37:23,449
[ร้องไห้] และกลอเรียกำลังจะตาย
และฉันก็อุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนของฉัน

572
00:37:23,532 --> 00:37:25,368
และฉันก็พูดต่อไปว่า
“ฉันรักคุณมาก,

573
00:37:25,451 --> 00:37:26,452
ฉันรักคุณมาก"

574
00:37:26,535 --> 00:37:29,664
เหมือนอย่างที่ฉันพูดอย่างนั้น

575
00:37:30,706 --> 00:37:32,500
สามารถทำให้สิ่งต่างๆ ดีขึ้นได้

576
00:37:33,459 --> 00:37:35,753
ที่เธอสัมผัสได้ เอ่อ...

577
00:37:36,879 --> 00:37:38,965
และเธอก็ตายในอ้อมแขนของฉัน

578
00:37:56,065 --> 00:37:57,233
ความเจ็บปวดนั้นมากเกินไป

579
00:37:57,316 --> 00:37:59,318
มันเป็นเพียงความมืด

580
00:38:01,404 --> 00:38:03,155
และหลังจากนั้น ฉัน ฉัน...

581
00:38:04,031 --> 00:38:05,992
เกินกว่าจะคิดได้

582
00:38:06,075 --> 00:38:08,953
ทั้งหมดที่ฉันได้ยินในสมองของฉันคือ
“คุณไม่สามารถตาย คุณไม่สามารถตาย

583
00:38:09,036 --> 00:38:11,747
คุณไม่สามารถตายได้ คุณต้องมีชีวิตอยู่
คุณต้องมีชีวิตอยู่ คุณต้องมีชีวิตอยู่”

584
00:38:12,623 --> 00:38:14,834
และฉันก็ออกจากศาลาเอ่อ

585
00:38:16,127 --> 00:38:18,921
และฉันยังคงรู้สึกผิด
เกี่ยวกับเรื่องนั้น คุณก็รู้

586
00:38:19,005 --> 00:38:21,716
เอ่อ แต่ฉันเป็น

587
00:38:21,799 --> 00:38:24,885
คุณรู้ไหมว่าฉันอกหัก
ฉันรู้สึกแย่ไปหมด

588
00:38:27,179 --> 00:38:29,765
[จิม โจนส์ พูด]

589
00:38:47,575 --> 00:38:49,076
[สมาชิกวัดโห่ร้อง]

590
00:39:04,550 --> 00:39:09,180
ฉันเป็นคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่
ซึ่งอยู่ในโจนส์ทาวน์

591
00:39:09,263 --> 00:39:13,392
ในขณะที่ผู้คนอยู่
เริ่มที่จะถูกฆ่า

592
00:39:13,476 --> 00:39:15,478
[♪ กำลังเล่นเพลงอันเศร้าหมอง]

593
00:39:36,290 --> 00:39:40,169
♪♪

594
00:39:40,252 --> 00:39:43,172
[สเปียร์]
เรารอทั้งคืนบนลานบินนั้น

595
00:39:43,255 --> 00:39:46,675
ความเจ็บปวดนั้นแสนสาหัส
ฉันทนไม่ไหวแล้ว

596
00:39:46,759 --> 00:39:48,886
ฉันมีบาดแผลกระสุนปืนที่แขนของฉัน

597
00:39:48,969 --> 00:39:52,807
กระสุนปืนบาดแผลที่แขนท่อนล่างของฉัน

598
00:39:54,183 --> 00:39:57,436
ฉันขาขวาของฉันถูกระเบิด

599
00:39:57,520 --> 00:40:00,731
ฉันหมายถึงตั้งแต่เข่า อืม ถึงสะโพก

600
00:40:00,815 --> 00:40:03,317
ฉันก็เลยค่อนข้างจะลาออก...

601
00:40:04,485 --> 00:40:06,570
อะไรก็เกิดขึ้นได้
กำลังจะเกิดขึ้น

602
00:40:07,113 --> 00:40:09,740
ฉันรู้ว่าสตีฟ ซุงกำลังตะโกนเรียก

603
00:40:09,824 --> 00:40:13,160
เอ่อ กำลังโทรหาภรรยาของเขา

604
00:40:13,244 --> 00:40:15,871
ฉันแค่เก็บ... ฝันร้าย ขึ้นมา

605
00:40:15,955 --> 00:40:19,166
ตื่นขึ้นมาแล้วคุณก็รู้
และพยายามคุยกับ เอ่อ

606
00:40:19,250 --> 00:40:22,336
แจ็กกี้ สเปียร์ หรือคุยกับใครก็ได้
เต็มใจที่จะฟังฉัน

607
00:40:22,420 --> 00:40:24,839
เพราะฉันนอนไม่หลับ
และฉันก็ตื่นขึ้นมาต่อไป

608
00:40:24,922 --> 00:40:26,549
จากความกลัว จากความเจ็บปวด

609
00:40:26,632 --> 00:40:28,801
และฉันก็พูดว่า "อะไรนะ พวกเขาเป็นยังไงบ้าง

610
00:40:28,884 --> 00:40:30,177
เราจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร?”

611
00:40:30,261 --> 00:40:32,513
ฉันผ่านขั้นตอนต่างๆ

612
00:40:32,596 --> 00:40:33,931
ที่พวกเขาบอกว่าคนผ่านไปได้

613
00:40:34,014 --> 00:40:35,891
ฉันหมายถึงความไม่พอใจและความกลัว

614
00:40:35,975 --> 00:40:39,061
และและในที่สุดก็ยอมรับความคิดที่ว่า

615
00:40:39,145 --> 00:40:41,814
ใช่แล้ว ฉันกำลังจะตายใน

616
00:40:41,897 --> 00:40:45,818
ในป่ากายอานาแห่งนี้ คุณรู้ไหม

617
00:40:45,901 --> 00:40:48,195
และคิดกับตัวเองว่า
"ฉันมาทำอะไรที่นี่?"

618
00:40:48,279 --> 00:40:50,698
คุณรู้ไหมว่า "ทำไม ทำไม? ทำไม"

619
00:40:52,491 --> 00:40:55,286
[ใบพัดเฮลิคอปเตอร์หวือหวาในระยะไกล]

620
00:40:55,369 --> 00:40:58,622
♪♪

621
00:41:07,756 --> 00:41:11,719
[สเปียร์] กองทัพกายอานา
เข้ามารักษาลานบิน

622
00:41:11,802 --> 00:41:14,805
และความโล่งใจนั้นไม่น่าเชื่อเลย

623
00:41:20,895 --> 00:41:24,023
ในที่สุดเราก็จะไป
ออกไปจากที่นี่อย่างมีชีวิต

624
00:41:26,358 --> 00:41:28,110
[Krause] เราจะต้องรอด

625
00:41:28,194 --> 00:41:29,737
ทุกคนก็แบบว่า "โอ้พระเจ้า"

626
00:41:29,820 --> 00:41:32,156
ฉันหมายถึง ฉัน คุณรู้ไหม อะดรีนาลีน

627
00:41:33,073 --> 00:41:36,243
เอ่อ ความเร่งรีบ การ...
ฉันหมายความว่ามันน่าทึ่งมาก

628
00:41:39,538 --> 00:41:42,541
เราถูกอพยพโดยเฮลิคอปเตอร์
กลับสู่จอร์จทาวน์

629
00:41:59,475 --> 00:42:03,270
[สเปียร์] ในจอร์จทาวน์
มีเครื่องบิน medevac ของสหรัฐฯ

630
00:42:03,354 --> 00:42:04,688
รอเราอยู่

631
00:42:04,772 --> 00:42:09,610
ขาวกระจ่างใสขนาดนี้
เครื่องบินแวววาวพร้อมคำพูด

632
00:42:09,693 --> 00:42:11,695
“ประเทศสหรัฐอเมริกา” เมื่อนั้น

633
00:42:11,779 --> 00:42:16,534
และแม้กระทั่งวันนี้ก็ยังส่ง
หนาวขึ้นและลงหลังของฉัน

634
00:42:19,870 --> 00:42:21,330
[ไรเตอร์แมน] ฉันกำลังกลับบ้าน

635
00:42:21,413 --> 00:42:25,960
ฉันคิดว่ามี
ความโล่งใจที่เกิดขึ้นเองจำนวนมหาศาล

636
00:42:26,043 --> 00:42:28,504
โอ้ มันโล่งใจมาก ฉันประหลาดใจมาก

637
00:42:29,547 --> 00:42:31,131
ยิ้มและมีความสุข

638
00:42:33,592 --> 00:42:34,760
ฉันขึ้นเครื่องบินแล้ว

639
00:42:40,099 --> 00:42:42,142
ความคิดมากมาย
กำลังผ่านหัวของฉัน

640
00:42:43,269 --> 00:42:45,437
“ทำไม ทำไมเรื่องนี้ถึงเกิดขึ้นกับเรา”

641
00:42:45,521 --> 00:42:47,648
ฉันหมายถึงฉันไม่รู้
หากใครก็ตามในโลกนี้

642
00:42:47,731 --> 00:42:48,899
รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

643
00:42:52,903 --> 00:42:55,322
และฉันก็คิดว่า "อืม ฉันไม่อยาก..."

644
00:42:55,406 --> 00:42:57,199
ฉันคิดว่าฉันจะออกจากสิ่งนี้

645
00:43:03,080 --> 00:43:06,083
ฉันอยากรู้มาก
เกิดอะไรขึ้นในโจนส์ทาวน์

646
00:43:07,001 --> 00:43:09,211
เรื่องราวยังไม่จบ

647
00:43:09,295 --> 00:43:14,174
และฉันก็อยู่ตรงกลางของมัน
และงานของฉันคือเขียนต่อไป และฉันก็ทำ

648
00:43:19,054 --> 00:43:21,849
[ผู้ประกาศข่าว] ผู้บาดเจ็บกำลังบินอยู่
ไปวอชิงตันคืนนี้

649
00:43:21,932 --> 00:43:24,226
บนเครื่องบินของกองทัพอากาศ
เครื่องบินอพยพทางการแพทย์

650
00:43:25,978 --> 00:43:28,355
ฉันไม่คิดว่ามีใคร
สามารถจินตนาการถึงมันได้จริงๆ

651
00:43:28,439 --> 00:43:30,524
เพราะมันเป็นเรื่องที่น่าตกใจ

652
00:43:30,608 --> 00:43:34,862
มันเป็นสิ่งที่มี
ไม่เคยเกิดขึ้นเช่นนี้มาก่อน

653
00:43:39,116 --> 00:43:41,619
[♪ การเล่นเพลงปิดฉากอันน่าทึ่ง]

654
00:43:49,710 --> 00:43:51,378
[ผู้ประกาศข่าว]
สมาชิกสภาเดินทางไปหาข้อเท็จจริง

655
00:43:51,462 --> 00:43:53,297
ไปยังประเทศกายอานาในอเมริกาใต้

656
00:43:53,380 --> 00:43:55,090
ถูกซุ่มโจมตี ถูกยิง และเสียชีวิต

657
00:43:55,174 --> 00:43:57,301
พร้อมด้วยสมาชิกพรรคของเขาประมาณ 20 คน

658
00:43:57,676 --> 00:44:00,512
หน่วยทหารกายอานาได้รับ
ถูกส่งไปเพื่อเรียกคืนคำสั่งซื้อ

659
00:44:00,596 --> 00:44:02,014
และเพื่อสอบสวน

660
00:44:04,350 --> 00:44:06,352
[♪ เพลงดำเนินต่อไป]

661
00:44:06,435 --> 00:44:08,437
♪♪