1
00:00:06,130 --> 00:00:08,040
การแสดงนี้มีฉากที่รุนแรง

2
00:00:08,130 --> 00:00:10,050
รวมถึงแรงจูงใจในการฆาตกรรมและการบังคับขู่เข็ญ

3
00:00:10,130 --> 00:00:11,340
ดูตามดุลยพินิจของคุณ

4
00:00:16,300 --> 00:00:17,890
ขอบคุณ

5
00:00:18,890 --> 00:00:19,760
ความงดงาม

6
00:00:23,940 --> 00:00:27,150
บางคนมองว่าฉันเป็นตัวแทนของ...

7
00:00:27,770 --> 00:00:29,110
ของพระยะโฮวา.

8
00:00:29,190 --> 00:00:32,490
บางคนเห็นชิ้นส่วนของพระเจ้าในร่างกายของฉัน

9
00:00:33,070 --> 00:00:35,990
พระองค์ทรงเห็นพระคริสต์ในตัวฉัน ความหวังแห่งการไถ่บาป

10
00:00:37,410 --> 00:00:39,950
จิม โจนส์ นำ "วิหารประชาชน"

11
00:00:40,040 --> 00:00:43,580
โบสถ์ที่มีผู้ติดตามนับพันคน

12
00:00:44,410 --> 00:00:46,750
พ่อของฉันเป็นนักพูดที่กระตือรือร้น

13
00:00:46,830 --> 00:00:49,210
เราต้องสามัคคีกัน
ต่อต้านศัตรูร่วมกัน

14
00:00:50,340 --> 00:00:51,880
เสียงที่น่าทึ่ง…

15
00:00:53,090 --> 00:00:54,670
และข้อความดีๆ…

16
00:00:57,300 --> 00:00:59,050
ซึ่งดึงดูดใจเกือบทุกคน

17
00:00:59,890 --> 00:01:04,100
เขาต้องการสร้างบริษัทใหม่

18
00:01:12,860 --> 00:01:17,360
ในปี 1974 จิม โจนส์ ตัดสินใจ
สร้างในป่าโจนส์ทาวน์ในอเมริกาใต้

19
00:01:22,790 --> 00:01:26,080
มีพวกเราหลายร้อยคนที่นี่
และเรามีความสุขอย่างยิ่ง

20
00:01:26,500 --> 00:01:29,170
แต่ฉันต้องบอกคุณบางอย่าง ฉันไม่สามารถช่วยได้

21
00:01:29,250 --> 00:01:33,510
แต่นั่นก็ไม่มีทางเป็นไปได้เลย
ถ้าไม่ใช่เพราะจิม โจนส์

22
00:01:38,430 --> 00:01:40,140
แต่สี่ปีต่อมา

23
00:01:40,220 --> 00:01:43,470
พบผู้ติดตามของเขา 912 คนเสียชีวิต

24
00:01:48,850 --> 00:01:50,980
เรามาถึงโดยเฮลิคอปเตอร์

25
00:01:51,060 --> 00:01:52,940
และดูเหมือนกระดาษโปรยจากอากาศ

26
00:01:53,480 --> 00:01:55,860
แต่กระดาษโปรยทุกแผ่น

27
00:01:55,940 --> 00:01:58,860
เป็นเสื้อยืดหรือชุดของคนตาย

28
00:02:02,740 --> 00:02:06,620
อะไรเกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์เหล่านี้
มันบังเอิญถูกถ่ายทำ

29
00:02:10,580 --> 00:02:13,630
ยินดีต้อนรับสู่โครงการเกษตรวัดประชาชน

30
00:02:14,090 --> 00:02:16,340
ตอนนี้คุณสามารถฟังเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว

31
00:02:16,510 --> 00:02:19,300
จากคนที่อยู่ที่นั่น

32
00:02:19,380 --> 00:02:22,640
และพวกเขาก็รอดชีวิตมาได้

33
00:02:32,060 --> 00:02:34,020
โจนส์พูดถึง.

34
00:02:34,110 --> 00:02:37,150
ว่าจะเป็นเหมือนกระสุนปืน
ซึ่งคนทั้งโลกจะได้ยิน

35
00:02:39,110 --> 00:02:40,570
และก็จะเขียนเกี่ยวกับ

36
00:02:43,070 --> 00:02:44,830
และเขาจะไม่มีวันลืมมัน

37
00:03:55,520 --> 00:04:00,530
การสังหารหมู่นิกาย: วันนั้นในโจนส์ทาวน์

38
00:04:13,710 --> 00:04:18,000
อเมริกากำลังผ่านยุคสมัยที่
เมื่อผู้คนวาดภาพครั้งแรก

39
00:04:18,090 --> 00:04:19,960
สังคมจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร

40
00:04:21,090 --> 00:04:23,300
เรามีขบวนการแบล็คแพนเธอร์

41
00:04:26,470 --> 00:04:30,060
Hare Krishnas ก็ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน

42
00:04:31,680 --> 00:04:33,350
โบสถ์ใหม่แน่นอน

43
00:04:33,690 --> 00:04:35,480
"ยูลันดา วิลเลียมส์ - อดีตสมาชิก"

44
00:04:35,560 --> 00:04:40,320
แต่ฉันพบว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุด
จิม โจนส์ และวิหารแห่งประชาชนของเขา

45
00:04:40,400 --> 00:04:41,820
"วิหารของประชาชน - สาวกของพระคริสต์"

46
00:04:41,900 --> 00:04:42,900
"จิม โจนส์..นักเทศน์"

47
00:04:42,990 --> 00:04:46,160
โจนส์ คุณให้เครดิตอะไร
ความสนใจมหาศาลที่คุณรอคอยคืออะไร?

48
00:04:46,240 --> 00:04:49,240
ฉันมีหลักการและอุทิศตนเพื่อคนของฉัน

49
00:04:49,330 --> 00:04:51,620
ผู้เชื่อมั่นในศีลธรรมของคริสเตียนอย่างมั่นคง

50
00:04:51,700 --> 00:04:53,830
และจรรยาบรรณในการรับใช้จูเดโอ-คริสเตียน

51
00:04:53,910 --> 00:04:55,500
สรุปคือเราทุกคนเติบโตไปด้วยกัน

52
00:04:59,920 --> 00:05:03,420
คริสตจักรได้ทำความดีเพื่อชุมชน...

53
00:05:09,600 --> 00:05:10,970
ขอบคุณฉันอวยพรคุณ

54
00:05:11,060 --> 00:05:13,310
…และเธอมีนักเทศน์ที่มีเสน่ห์มาก

55
00:05:15,390 --> 00:05:19,940
ตอนนี้พวกคุณคนไหนก็ได้
กอดคนข้างๆให้แน่นๆ?

56
00:05:30,370 --> 00:05:33,660
ลูกชายของจิม โจนส์

57
00:05:33,750 --> 00:05:35,250
คนแสดงไม่ค่อยเก่ง

58
00:05:35,330 --> 00:05:37,460
สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับพ่อของฉัน

59
00:05:38,210 --> 00:05:41,420
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อแน่นอน
เพื่อปกป้องความทรงจำของเขา

60
00:05:41,500 --> 00:05:44,340
แต่สิ่งที่คุณเห็นเกี่ยวกับพ่อของฉันในสื่อ

61
00:05:44,960 --> 00:05:47,930
ในฐานะคนที่วัด
ไม่มีประสบการณ์ในตนเอง ทำให้เกิดคำถามว่า

62
00:05:48,010 --> 00:05:50,260
“ทำไมใครๆ ก็ติดตามผู้ชายคนนี้ล่ะ?

63
00:05:50,350 --> 00:05:53,220
“มันต้องอยู่กับคนพวกนั้น”
มีบางอย่างผิดปกติตั้งแต่ต้น'

64
00:06:02,570 --> 00:06:04,480
พ่ออาจจะเป็นแบบไดนามิก

65
00:06:06,320 --> 00:06:07,610
บางครั้งในระหว่างเทศนา

66
00:06:07,700 --> 00:06:10,280
กระโดดออกจากเคาน์เตอร์

67
00:06:10,370 --> 00:06:12,910
เขากอดผู้หญิงแอฟริกันอเมริกันบางคนไว้แน่น

68
00:06:12,990 --> 00:06:17,210
และมอบความรักและการจูบให้เธออย่างเต็มที่
และมันทำให้หัวใจของฉันอบอุ่น

69
00:06:23,500 --> 00:06:24,880
คนเหล่านั้นที่เข้าร่วม

70
00:06:25,380 --> 00:06:29,220
ฉันรักผู้คนมากมายจากวัด

71
00:06:29,880 --> 00:06:32,890
พวกเขาเป็นคนที่ดีที่สุด
เหมือนที่ฉันเคยรู้จัก

72
00:06:36,520 --> 00:06:38,350
ตั้งแต่วินาทีแรก

73
00:06:38,890 --> 00:06:43,860
ฉันได้รับการต้อนรับจากชุมชนสายรุ้งของผู้คน

74
00:06:44,360 --> 00:06:48,530
นี่เป็นครั้งแรกสำหรับฉัน
เมื่อฉันพบว่าตัวเองอยู่ในบรรยากาศ

75
00:06:48,610 --> 00:06:51,910
เมื่อเป็นคริสตจักรแห่งหนึ่ง
ซึ่งมีหลากหลายเชื้อชาติ

76
00:06:51,990 --> 00:06:54,450
และในเวลาเดียวกันก็มีหลายรุ่น

77
00:06:55,200 --> 00:06:58,330
และเมื่อจิม โจนส์พูด

78
00:06:58,410 --> 00:07:02,830
เขาพูดถึงว่าเขาเคารพมากแค่ไหน
ขบวนการสิทธิพลเมือง

79
00:07:02,920 --> 00:07:06,130
และที่สำคัญ
เพื่อสานต่อความฝันต่อไป

80
00:07:06,210 --> 00:07:08,050
ดร.มาร์ติน ลูเธอร์ คิง.

81
00:07:10,470 --> 00:07:12,720
ฉันรู้สึกตื่นเต้น

82
00:07:22,230 --> 00:07:23,400
"อดีตสมาชิก"

83
00:07:23,480 --> 00:07:26,190
ฉันเป็นสมาชิกของวัดประชาชนเป็นเวลาหกปี

84
00:07:26,730 --> 00:07:29,440
และฉันก็คิดว่า
ว่าฉันได้พบกับชะตากรรมของฉันในชีวิต

85
00:07:30,400 --> 00:07:33,990
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อจิม โจนส์
อย่างน้อยก็ในช่วงเริ่มต้น

86
00:07:35,870 --> 00:07:38,700
แต่เมื่อเวลาผ่านไป จิมก็เริ่มมีท่าทีแปลกๆ

87
00:07:40,200 --> 00:07:43,000
เย็นวันหนึ่งเรามี
การประชุมร่วมกันหลังเลิกงาน

88
00:07:43,710 --> 00:07:45,710
เขาบอกเราไม่ให้หลับแต่ผมคิดว่า

89
00:07:45,790 --> 00:07:47,630
ว่าเป็นเวลาประมาณสามโมงเช้า

90
00:07:47,710 --> 00:07:49,590
ฉันจำได้ว่าเผลอหลับไป

91
00:07:53,340 --> 00:07:55,800
จากนั้นเขาก็เล็งปืนไปที่หน้าผากของฉัน

92
00:07:56,640 --> 00:07:59,020
จิม โจนส์ เอง แล้วเขาก็พูดว่า: "ฉันชอบคุณมาก

93
00:07:59,100 --> 00:08:01,140
“แต่อย่าเผลอหลับไป ไม่งั้นฉันจะฆ่าคุณ”

94
00:08:07,860 --> 00:08:08,900
จิม โจนส์

95
00:08:08,980 --> 00:08:13,150
พูดคุยเกี่ยวกับหลายสิ่งหลายอย่าง
ที่ผู้คนห่วงใยในตอนนั้น

96
00:08:13,240 --> 00:08:16,160
คุณต้องเข้าใจ
ว่าเป็นช่วงของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

97
00:08:18,410 --> 00:08:20,120
สงครามในเวียดนามเพิ่งยุติลง

98
00:08:20,200 --> 00:08:21,450
ให้ลุงแซมไปทุกที่

99
00:08:22,330 --> 00:08:24,120
มีการประท้วงเกิดขึ้นมากมาย

100
00:08:26,380 --> 00:08:28,340
ประเทศถูกแบ่งแยกทางเชื้อชาติ

101
00:08:28,420 --> 00:08:31,300
และเกิดความตึงเครียดในหมู่ประชาชน

102
00:08:35,180 --> 00:08:37,010
“อดีตสมาชิกวัดราษฎร์”

103
00:08:37,090 --> 00:08:41,100
จิม โจนส์ได้รู้จักเพื่อนใหม่
กับผู้คนที่มีส่วนร่วมทางการเมืองในสมัยนั้น

104
00:08:41,180 --> 00:08:45,020
ที่มาที่คริสตจักรของเราเพื่อบรรยาย

105
00:08:46,350 --> 00:08:48,150
คนอย่างแองเจล่า เดวิส

106
00:08:48,230 --> 00:08:49,230
"นักกิจกรรม"

107
00:08:49,320 --> 00:08:50,650
"นักการเมือง"

108
00:08:50,730 --> 00:08:51,900
ฮาร์วีย์ มิลค์.

109
00:08:52,990 --> 00:08:54,110
"นายกเทศมนตรีซานฟรานซิสโก"

110
00:08:54,200 --> 00:08:55,200
มอสโคน.

111
00:08:56,740 --> 00:08:59,030
แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเมื่อพวกเขาจากไป

112
00:08:59,120 --> 00:09:02,540
จิม โจนส์ บิดเบี้ยว
และเล่าถึงสิ่งที่พวกเขากล่าวว่า

113
00:09:02,620 --> 00:09:05,040
เพื่อแสดงให้เราเห็น
สิ่งชั่วร้ายที่กำลังเติบโตในสังคม

114
00:09:05,120 --> 00:09:08,420
เรามีความยากจนในทุกเมือง
เคาะประตู

115
00:09:10,170 --> 00:09:12,300
ดังนั้นเราจะต้อง...

116
00:09:12,920 --> 00:09:16,050
ไปที่อื่น
และเริ่มต้นบริษัทของคุณเอง

117
00:09:16,130 --> 00:09:17,430
ที่ไหนสักแห่งที่เราสามารถทำได้...

118
00:09:19,010 --> 00:09:21,100
สร้างสถานที่
ที่ซึ่งทุกคนจะเท่าเทียมกัน

119
00:09:33,900 --> 00:09:38,910
ในปี 1974 จิม โจนส์
เปิดตัวแผนการที่รุนแรง

120
00:09:47,920 --> 00:09:52,880
เขาเริ่มย้ายวิหารประชาชน
ไปยังกายอานาในอเมริกาใต้

121
00:10:02,140 --> 00:10:05,390
ในที่สุดมันก็มาตั้งรกรากอยู่ในชุมชนของเขา
มากกว่าหนึ่งพันคนเล็กน้อย

122
00:10:05,470 --> 00:10:09,060
เขาตั้งชื่อมันว่าโจนส์ทาวน์

123
00:10:13,860 --> 00:10:16,440
ช่วงเวลาแรกนั้นน่าทึ่งมาก

124
00:10:19,780 --> 00:10:21,820
ฉันรู้สึกเหมือนเมาคลีจาก The Jungle Book

125
00:10:22,780 --> 00:10:25,580
ชมนกป่าที่สวยงามทุกตัว

126
00:10:25,660 --> 00:10:29,370
นกมาคอว์,
สิ่งที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน

127
00:10:29,460 --> 00:10:32,460
และมีความมีชีวิตชีวาในธรรมชาติเพียงใด

128
00:10:33,750 --> 00:10:38,050
พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะเป็น
เป็นเพียงความพอใจและไม่ถูกจำกัด

129
00:10:38,720 --> 00:10:40,180
โลกรอบตัวเรา

130
00:10:43,390 --> 00:10:48,100
ฉันชอบที่นี่มาก มันสนุกดี
และฉันไม่อยากนอนเลย

131
00:10:48,180 --> 00:10:51,400
เพราะมันสนุก
และมีบางอย่างให้ทำที่นี่เสมอ

132
00:10:56,280 --> 00:10:59,150
พวกเขาติดตั้งไฟฟ้าที่นั่น

133
00:11:02,530 --> 00:11:05,490
พวกเขาสร้างบ้านที่สวยงาม
โดยไม่มีการจ่ายค่าเช่า

134
00:11:05,990 --> 00:11:07,950
พวกเขาจัดหาอาหารทั้งหมดให้เรา

135
00:11:08,660 --> 00:11:11,120
และค่ารักษาพยาบาล
ก็ต้องได้รับการดูแลเช่นกัน

136
00:11:12,040 --> 00:11:15,210
มันเป็นสิ่งที่ไม่จริงเลย

137
00:11:19,630 --> 00:11:21,340
เราก็ปลอดภัย

138
00:11:26,430 --> 00:11:29,350
ยูโทเปียที่ยอดเยี่ยม ชีวิตที่ดีขึ้น

139
00:11:29,430 --> 00:11:33,100
เราช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
เหมือนครอบครัวใหญ่ที่มีความสุข

140
00:11:36,150 --> 00:11:38,190
เรากำลังจัดหาอุปกรณ์และดำเนินการเพื่อ

141
00:11:38,280 --> 00:11:40,820
เพื่อสร้างเมืองเล็กๆ
ชุมชนที่แท้จริง

142
00:11:40,900 --> 00:11:42,990
หรืออาจจะเป็นประเทศที่เราอยู่ได้เหมือนกัน

143
00:11:43,070 --> 00:11:45,370
เราต้องการใช้ชีวิตอย่างไรกับไลฟ์สไตล์ของเรา

144
00:11:46,280 --> 00:11:49,080
พ้นสายตาผู้คนจากโลกภายนอก

145
00:11:55,500 --> 00:11:58,340
ฉันออกจากวัดประชาชน
แต่บางคนที่รักของฉัน

146
00:11:58,420 --> 00:12:00,050
พวกเขาย้ายไปโจนส์ทาวน์

147
00:12:00,630 --> 00:12:03,970
ฉันเริ่มได้ยิน
ว่าพวกเขาไม่ได้ปฏิบัติต่อผู้คนอย่างมีศักดิ์ศรีที่นั่น

148
00:12:04,050 --> 00:12:05,800
ว่าพวกเขาถูกกักขังอยู่ที่นั่นโดยไม่ได้ตั้งใจ

149
00:12:06,550 --> 00:12:08,680
และนั่นคือสิ่งที่ผู้คนบอก

150
00:12:08,760 --> 00:12:12,100
และสิ่งที่พวกเขาเกี่ยวข้อง
เป็นสองสิ่งที่แตกต่างกัน

151
00:12:12,520 --> 00:12:14,940
พระองค์ทรงทำให้ชีวิตของพวกเขาตกนรก

152
00:12:19,280 --> 00:12:23,280
ฉันและสมาชิกครอบครัวอีกสองสามคน
เราติดต่อสมาชิกสภาลีโอ ไรอัน

153
00:12:25,870 --> 00:12:28,950
หลายคนล้มลงในเขตของเขา

154
00:12:29,830 --> 00:12:31,500
เขาจึงตกลงจะช่วยเรา

155
00:12:34,290 --> 00:12:37,630
สนามบินเจเอฟเค

156
00:12:40,550 --> 00:12:43,590
14 พฤศจิกายน 1978

157
00:12:45,930 --> 00:12:48,720
เหลือเวลาอีกสี่วันก่อนการสังหารหมู่

158
00:12:54,480 --> 00:12:58,520
ฉันและญาติคนอื่นๆ
นักข่าวทีมงานโทรทัศน์

159
00:12:58,610 --> 00:13:02,530
และสมาชิกสภาไรอันพร้อมผู้ช่วยของเขา
เราพบกันที่สนามบินเจเอฟเค

160
00:13:02,610 --> 00:13:03,940
สมาชิกรัฐสภาอเมริกัน

161
00:13:05,360 --> 00:13:06,610
ฉันสามารถดูตั๋วได้หรือไม่?

162
00:13:06,700 --> 00:13:09,450
“ผู้ช่วยทางกฎหมายแก่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร”

163
00:13:09,530 --> 00:13:11,370
ฉันค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้

164
00:13:12,910 --> 00:13:14,910
แม่บอกอย่า...

165
00:13:15,750 --> 00:13:16,830
ว่าฉันไม่ควรขับรถ

166
00:13:17,540 --> 00:13:20,040
แต่นั่นคือในปี 1978

167
00:13:20,130 --> 00:13:23,880
ตอนนั้นไม่ได้อยู่ในสภาคองเกรส
ในตำแหน่งผู้นำ

168
00:13:23,960 --> 00:13:25,510
ผู้หญิงค่อนข้างมาก

169
00:13:25,590 --> 00:13:29,760
และเกิดแก่ข้าพเจ้าว่าถ้าข้าพเจ้าไม่ไป
ฉันจะบ่อนทำลายมัน

170
00:13:29,850 --> 00:13:34,100
ความพยายามในการปฏิบัติต่อเราอย่างเท่าเทียมกัน

171
00:13:34,180 --> 00:13:36,640
และนั่นคือเหตุผลที่ฉันไป

172
00:13:40,940 --> 00:13:45,900
เรามีหน้าที่
ปกป้องพลเมืองอเมริกันที่นั่น

173
00:13:45,990 --> 00:13:48,320
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตเลือกตั้งของไรอัน

174
00:13:53,790 --> 00:13:56,540
ในปี 1978 ฉันอายุ 31 ปี

175
00:13:56,620 --> 00:14:00,500
ตอนนั้นฉันอยู่กับหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์
ทำงานมาประมาณหกปี

176
00:14:01,250 --> 00:14:04,090
บรรณาธิการโทรมาบอกฉัน

177
00:14:04,170 --> 00:14:07,550
ที่ไหนสักแห่งในป่าในกายอานา
ชาวอเมริกันบางคนอาศัยอยู่

178
00:14:08,260 --> 00:14:10,510
สมาชิกสภากำลังเดินทางไปที่นั่น

179
00:14:10,590 --> 00:14:12,850
และพวกเขาบอกว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่

180
00:14:13,560 --> 00:14:15,270
พวกเขาอยากให้ฉันไปกับเขา

181
00:14:15,770 --> 00:14:19,230
ฉันจินตนาการ
ว่าจะมีความผ่อนคลายมากกว่า

182
00:14:19,310 --> 00:14:23,690
บทความเกี่ยวกับชาวอเมริกันบางคน
ตั้งแต่พวกเขาออกจากสหรัฐอเมริกา

183
00:14:23,770 --> 00:14:27,740
ไปตั้งถิ่นฐานที่ห่างไกลจากความเจริญ

184
00:14:35,410 --> 00:14:38,910
ฉันเขียนเกี่ยวกับพวกเขามาหลายเดือนแล้ว

185
00:14:41,130 --> 00:14:44,040
ฉันได้เขียนบทความเกี่ยวกับวิหารประชาชนหลายบทความ

186
00:14:44,130 --> 00:14:46,960
ชายคนหนึ่งอ้างว่าได้หนีออกไปจากที่นั่น

187
00:14:47,050 --> 00:14:49,760
ผู้คนขนานนามว่าเป็นค่ายแรงงาน

188
00:14:49,840 --> 00:14:52,300
เป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายจริงๆ

189
00:14:52,390 --> 00:14:57,310
แต่รายงานของฉัน
พวกเขามีข้อบกพร่องสำคัญประการหนึ่ง

190
00:14:57,390 --> 00:14:59,890
กล่าวคือ ฉันไม่เคยไปโจนส์ทาวน์เลย

191
00:15:02,900 --> 00:15:05,400
ฉันคิดว่าแย่ที่สุด…

192
00:15:05,520 --> 00:15:08,990
...พวกเขาจะไม่ยอมให้เราเข้าไปในโจนส์ทาวน์

193
00:15:09,070 --> 00:15:11,780
เพราะฉันอยู่ที่นั่น
ในฐานะศัตรูของคริสตจักรเขาจะไม่ปล่อยมือไป

194
00:15:21,710 --> 00:15:24,340
“อดีตสมาชิกวัดราษฎร์”

195
00:15:24,420 --> 00:15:27,920
เหมือนญาติที่กังวลที่ออกเดินทาง
แน่นอนเรามีความสุข

196
00:15:28,010 --> 00:15:31,130
ว่าสมาชิกสภาไรอันต้องการช่วยเรา...

197
00:15:31,880 --> 00:15:33,800
เพื่อพบกับคนที่รักอีกครั้ง

198
00:15:34,760 --> 00:15:38,600
แต่ฉันรู้
ว่ามันจะมีอันตรายมาก

199
00:15:39,350 --> 00:15:40,980
ฉันเตือนสมาชิกสภาไรอันแล้ว

200
00:15:41,060 --> 00:15:43,810
เขาถามฉันว่าทำไมฉันถึงทำซ้ำมัน

201
00:15:43,900 --> 00:15:47,360
และข้าพเจ้าบอกว่าข้าพเจ้าอยู่กับพวกเขามาหกปีแล้ว
และฉันก็ยังไม่รู้ตัว

202
00:15:47,440 --> 00:15:49,780
คนนั้นมีความสามารถอะไร?

203
00:15:49,860 --> 00:15:53,200
อย่างน้อยฉันก็เข้าไปด้วยความรู้นี้

204
00:15:53,280 --> 00:15:56,120
และฉันก็อยากให้คนอื่นรู้เช่นกัน

205
00:15:56,740 --> 00:15:59,540
ฉันเตือนทุกคนอีกครั้ง

206
00:15:59,620 --> 00:16:00,910
ฉันบอกพวกเขาว่าพวกเขาต้องรู้

207
00:16:01,000 --> 00:16:04,250
ว่ามีโอกาสที่จะเสียชีวิตได้

208
00:16:04,330 --> 00:16:08,800
และเจ้าหน้าที่ของ NBC บอกฉันว่า
ให้ฉันปิดพนัง

209
00:16:09,710 --> 00:16:11,010
ฉันทำเสร็จแล้ว

210
00:16:11,090 --> 00:16:15,680
ฉันเตือนพวกเขาครั้งสองครั้ง
ดังนั้นฉันจึงทำสิ่งนั้นเสร็จแล้ว

211
00:16:19,010 --> 00:16:21,140
จากญาติที่ห่วงใย

212
00:16:21,230 --> 00:16:24,350
ฉันได้ยินเรื่องราว
ซึ่งฟังดูน่าขำทีเดียว

213
00:16:24,850 --> 00:16:26,560
ว่ามีคนกำลังทรมานผู้คนที่นั่น

214
00:16:26,650 --> 00:16:28,980
ที่พวกเขาปล่อยให้อดอยากอยู่ที่นั่น

215
00:16:29,070 --> 00:16:34,030
และโดยพื้นฐานแล้วมันเป็น
อยู่กลางป่าดงดิบเช่นนั้น

216
00:16:34,990 --> 00:16:38,280
แน่นอนว่ามันอาจจะจริงก็ได้

217
00:16:38,370 --> 00:16:42,160
แต่มันฟังดูเกือบจะ… ฉันคิดว่า
ว่ามีคนพูดเกินจริงนิดหน่อย

218
00:16:42,250 --> 00:16:45,920
ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้
ว่ามันอาจแย่ขนาดนั้นก็ได้

219
00:17:05,600 --> 00:17:09,770
จอร์จทาวน์, กายอานา
225 กิโลเมตรจากโจนส์ทาวน์

220
00:17:10,070 --> 00:17:12,190
เรามาถึงเมืองจอร์จทาวน์ ประเทศกายอานา

221
00:17:12,280 --> 00:17:14,990
และเราก็ผ่านไปได้
ตกอยู่ในสถานการณ์อันไม่พึงประสงค์

222
00:17:15,070 --> 00:17:19,200
เพราะเรามาจากจิมโจนส์
พวกเขาไม่ได้รับอนุญาต

223
00:17:19,280 --> 00:17:22,290
โจนส์ทาวน์ น่าไปเยือน

224
00:17:25,830 --> 00:17:29,670
ทันทีที่มาถึง
เราได้รับข้อความจากวิหารประชาชน

225
00:17:29,750 --> 00:17:32,300
ไปกันต่อเลย

226
00:17:33,050 --> 00:17:35,470
เช้านี้เราได้รับพัสดุ

227
00:17:35,550 --> 00:17:38,010
ซึ่งอ่านว่า: "เพื่อน กลับบ้านเถอะ"

228
00:17:39,140 --> 00:17:41,180
นั่นคืออันปัจจุบัน

229
00:17:42,600 --> 00:17:46,060
ทัศนคติที่ค่อนข้างไม่เป็นมิตรของวัดประชาชน

230
00:17:46,850 --> 00:17:49,150
ในเวลานี้ฉันทำทุกอย่าง
อะไรอยู่ในอำนาจของฉัน

231
00:17:49,230 --> 00:17:54,190
เพื่อให้โจนส์ในขณะที่เราอยู่ที่นี่

232
00:17:54,690 --> 00:17:58,160
พวกเราคนใดคนหนึ่งหรือทั้งหมด
เอื้อมออกไปโดยเริ่มจากฉัน

233
00:17:58,240 --> 00:18:00,950
ฉันแค่พยายามที่จะได้รับข้อเท็จจริงตรง

234
00:18:01,830 --> 00:18:06,540
ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่ ฉันจะพยายามต่อไปเพื่อมัน

235
00:18:10,540 --> 00:18:11,880
ระวัง ระวัง

236
00:18:12,000 --> 00:18:14,460
สมาชิกชุมชนทุกคน

237
00:18:14,550 --> 00:18:16,840
ให้เขาปรากฏตัวในห้องโถงทันที

238
00:18:21,390 --> 00:18:22,390
“สมาชิกวัดราษฎร”

239
00:18:22,470 --> 00:18:23,760
เย็นวันหนึ่ง

240
00:18:23,850 --> 00:18:26,180
เรียกว่าจิมโจนส์
ทั้งหมดตั้งแต่โจนส์ทาวน์ไปจนถึงห้องโถง

241
00:18:26,930 --> 00:18:31,810
เขาแจ้งให้เราทราบ
ว่าสมาชิกสภาไรอันจะมาเยี่ยมเรา

242
00:18:34,270 --> 00:18:36,860
เราตกอยู่ในอันตรายจากการถูกรุกราน

243
00:18:37,030 --> 00:18:39,360
เมื่อใดก็ได้ภายในห้าวันข้างหน้า

244
00:18:40,070 --> 00:18:44,990
พวกเขาอยู่ภายใต้การบริหาร
ไรอัน สมาชิกสภาฟาสซิสต์

245
00:18:46,620 --> 00:18:51,080
พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตในดินแดนของเรา
ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาต

246
00:18:51,170 --> 00:18:55,340
นั่นหมายความว่าคุณทุกคนต้องทำ
ปฏิเสธญาติของคุณ

247
00:18:55,420 --> 00:18:57,170
พวกเขาจะมาที่นี่เพื่อนำคนของเขามา

248
00:18:57,260 --> 00:19:00,590
และพวกเขาจะต้องการสั่งเรา
และลากเรากลับไปเป็นเชลย

249
00:19:00,680 --> 00:19:03,180
ฉันอยากรู้ว่าพวกคุณจะปฏิเสธพวกเขากี่คนในวันนี้

250
00:19:07,680 --> 00:19:09,310
เขาทำนาย…

251
00:19:10,480 --> 00:19:13,810
ว่าไรอันจะไม่มีวันไปถึงโจนส์ทาวน์

252
00:19:13,900 --> 00:19:17,480
เพราะเขาเห็นเครื่องบินของเขา

253
00:19:18,110 --> 00:19:20,200
มันตกลงมาเหมือนก้อนหินจากสวรรค์สู่ดิน

254
00:19:25,410 --> 00:19:29,160
สนามบินจอร์จทาวน์

255
00:19:35,540 --> 00:19:38,760
เราใช้เวลาสามวันในจอร์จทาวน์

256
00:19:39,170 --> 00:19:42,180
เราเจรจากับทนายของจิม โจนส์แล้ว

257
00:19:42,260 --> 00:19:46,930
เพื่อเชิญพวกเรามาที่โจนส์ทาวน์ในที่สุด

258
00:19:52,140 --> 00:19:53,980
เมื่อเรามาถึงจอร์จทาวน์

259
00:19:54,060 --> 00:19:57,570
ไม่มีอะไรบินในช่วงสามวันแรก

260
00:19:58,360 --> 00:20:01,610
หลังจากสามวัน สมาชิกสภาไรอัน
เขามาเยี่ยมญาติที่เป็นห่วง

261
00:20:02,320 --> 00:20:04,280
เขาบอกเราว่าเรามีเครื่องบินว่าง

262
00:20:05,160 --> 00:20:07,120
แต่ว่ามันมีจำนวนที่นั่งจำกัดเท่านั้น

263
00:20:07,200 --> 00:20:10,200
และนักข่าวและทีมงานจะรับมือมากมาย

264
00:20:10,290 --> 00:20:13,040
ที่นั่งเหลือเยอะมาก
ดังนั้นจงตกลงกันเถิด

265
00:20:13,120 --> 00:20:14,330
ใครจะไปกับเรา

266
00:20:14,420 --> 00:20:17,040
- ได้ไหม?
- ฉันไม่ได้ตัดสินใจอะไร แต่...

267
00:20:17,540 --> 00:20:21,090
ผู้คนเริ่มโต้เถียงกันเกี่ยวกับสถานที่เหล่านั้น

268
00:20:22,720 --> 00:20:25,890
ฉันเดินจากไปด้วย
ว่าฉันจะไม่สู้รบกับใครเพื่อที่แห่งหนึ่ง

269
00:20:25,970 --> 00:20:28,720
และสมาชิกสภาไรอันบอกฉันว่า
ให้ฉันปล่อยให้พวกเขา

270
00:20:28,810 --> 00:20:32,060
ว่าพวกเขาจะก้าวแรก
แล้วบางทีเธออาจจะเป็นก็ได้

271
00:20:32,140 --> 00:20:34,560
โอกาสอีกครั้งสำหรับผู้คนที่จะไปที่นั่นมากขึ้น

272
00:20:38,900 --> 00:20:43,150
ฉันแค่อยากจะเจอลูกชายของฉัน
ฉันอยากจะไปเยี่ยมเขา

273
00:20:44,150 --> 00:20:45,660
และอาจจะเอาเขากลับมาด้วย

274
00:20:50,240 --> 00:20:54,580
เหลือเวลาอีก 28 ชั่วโมงก่อนการสังหารหมู่

275
00:21:12,890 --> 00:21:16,770
เราควรจะลงจอด
ที่ลานบินในท่าเรือ Kaituma

276
00:21:16,850 --> 00:21:20,360
มันเป็นเมืองเล็กๆ
ไม่ไกลจากโจนส์ทาวน์

277
00:21:28,200 --> 00:21:33,120
เมื่อเราเข้าใกล้ท่าเรือ Kaituma
นักบินแจ้งว่าได้รับแจ้งว่า

278
00:21:33,200 --> 00:21:35,660
ซึ่งอันที่จริง
เสด็จมาจากวิหารประชาชน…

279
00:21:37,000 --> 00:21:39,420
ว่าลานบินไม่ทำงาน

280
00:21:40,590 --> 00:21:43,170
พวกเขาพยายามขัดขวางการลงจอดของเรา

281
00:21:49,800 --> 00:21:54,350
นักบินบินผ่านมันสองสามครั้ง
และตัดสินใจว่าจะลงจอดได้อย่างปลอดภัย

282
00:22:02,820 --> 00:22:04,320
เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นบอกเรา

283
00:22:04,400 --> 00:22:08,280
ว่าเราไม่ได้รับอนุญาต
เพื่อเข้าสู่วิหารประชาชน

284
00:22:09,870 --> 00:22:12,950
ฉันเป็นสมาชิกสภาไรอัน
สมาชิกของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา

285
00:22:13,040 --> 00:22:17,160
เรามาที่นี่เพื่อตรวจสอบ
สุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี

286
00:22:17,250 --> 00:22:18,920
พลเมืองอเมริกันที่ทำงานที่นี่

287
00:22:19,000 --> 00:22:21,710
ฉันจะต้องได้รับคำแนะนำ

288
00:22:21,790 --> 00:22:23,550
-จากใคร?
-จากหัวหน้างานของฉัน

289
00:22:24,340 --> 00:22:26,300
ไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่สามารถอนุญาตคุณได้

290
00:22:26,880 --> 00:22:28,680
- ฉันแค่ทำงานของฉัน
-ดี.

291
00:22:28,760 --> 00:22:30,140
และฉันก็จะทำเช่นนั้นต่อไป

292
00:22:30,220 --> 00:22:31,970
ฉันไม่ได้วางแผนที่จะ

293
00:22:32,050 --> 00:22:34,430
ทำร้ายคุณในทางใดทางหนึ่ง
หรือหยุดคุณ ไม่

294
00:22:34,510 --> 00:22:36,680
แน่นอนว่าฉันต้องการแสดงความเคารพต่อรัฐบาลของคุณ

295
00:22:36,770 --> 00:22:38,600
และปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของประเทศของคุณ

296
00:22:40,690 --> 00:22:43,270
ในที่สุดพวกเขาก็นำยานพาหนะมาให้เรา

297
00:22:55,660 --> 00:22:59,620
เราขับรถไปที่นั่นห้ากิโลเมตรเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

298
00:23:01,210 --> 00:23:03,540
ถนนเต็มไปด้วยโคลน
และเราต้องขับช้าๆ

299
00:23:04,090 --> 00:23:05,090
ห่างไกลจริงๆ

300
00:23:05,170 --> 00:23:09,010
มันยากที่จะอธิบาย
โจนส์ทาวน์อยู่ห่างไกลแค่ไหน

301
00:23:32,200 --> 00:23:34,280
เรื่องทั้งหมดก็แปลกมาก

302
00:23:34,370 --> 00:23:38,200
เราพบว่าตัวเองอยู่กลางป่า
อยู่ในที่ห่างไกล

303
00:23:38,870 --> 00:23:40,790
และไม่รู้ว่าจะคาดหวังอะไร

304
00:24:01,730 --> 00:24:04,060
ในที่สุดเราก็มาถึงเมืองโจนส์ทาวน์

305
00:24:06,820 --> 00:24:09,650
สมาชิกสองสามคนพาเราไปที่นั่น

306
00:24:20,450 --> 00:24:23,540
นั่นค่อนข้างน่าประทับใจ

307
00:24:24,460 --> 00:24:26,500
ศูนย์เด็ก, คลินิกสุขภาพ.

308
00:24:31,590 --> 00:24:34,180
พวกเขาสร้างชีวิตของตัวเองที่นั่น

309
00:24:34,260 --> 00:24:36,510
มันแค่ต้องทำให้คุณประทับใจ

310
00:24:38,470 --> 00:24:42,810
แต่หลังจากจิมโจนส์
ราวกับว่าแผ่นดินโลกได้หลีกทางให้แล้ว

311
00:24:50,110 --> 00:24:54,860
ต่อมาในตอนเย็นคุณสำหรับเรา
พวกเขากำลังเตรียมการแสดงในห้องโถง

312
00:24:55,570 --> 00:24:59,580
เราทานอาหารเย็น ผู้คนต่างร้องเพลงและเต้นรำ

313
00:25:33,610 --> 00:25:37,110
หลังจากจบการแสดง พวกเขาถามสมาชิกสภาไรอันว่า

314
00:25:37,200 --> 00:25:39,700
เพื่อขึ้นเวทีที่เขาทำ

315
00:25:41,540 --> 00:25:42,740
ฉันดีใจมากที่ได้มาอยู่ที่นี่

316
00:25:42,830 --> 00:25:45,250
ฉันเป็นตัวแทนของคณะกรรมการสอบสวนของรัฐสภา
และพวกคุณทุกคนคงจะรู้ดี

317
00:25:45,330 --> 00:25:47,580
ว่าฉันมาที่นี่เพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม

318
00:25:47,670 --> 00:25:49,880
เกี่ยวกับคำถามเกี่ยวกับงานของคุณที่นี่

319
00:25:49,960 --> 00:25:51,000
แต่ฉันสามารถบอกคุณได้ตอนนี้

320
00:25:51,090 --> 00:25:54,920
จากการสนทนาไม่กี่รายการเหล่านั้น
วันนี้ฉันทำอะไรกับคุณ

321
00:25:55,010 --> 00:25:58,010
พูดได้แม้จะกลัวก็ตาม
ที่บางท่านมั่นใจ

322
00:25:58,090 --> 00:26:01,050
ว่านี่คือสิ่งที่ดีที่สุด
เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา

323
00:26:03,220 --> 00:26:05,980
ใครไม่เรียนรู้จากอดีต
เขาถูกบังคับให้ทำซ้ำ

324
00:26:58,490 --> 00:27:01,450
ผู้คนก็แค่นั่งปรบมือ

325
00:27:02,320 --> 00:27:05,870
และฉันก็เริ่มรู้สึกตัวช้าๆ

326
00:27:05,950 --> 00:27:08,370
ว่าจะไม่เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป...

327
00:27:08,460 --> 00:27:11,670
คุณเห็นไหมว่ามีบางอย่างผิดปกติที่นั่น

328
00:27:13,750 --> 00:27:16,920
มีการแสดง
นาย ส.ส. กล่าวสุนทรพจน์

329
00:27:26,060 --> 00:27:27,640
และทันใดนั้นเขาก็นั่งอยู่ตรงนั้น

330
00:27:28,270 --> 00:27:30,890
จิม โจนส์ นั่งที่หัวโต๊ะ

331
00:27:35,070 --> 00:27:38,940
พอฉันแนะนำตัวเขาก็บอกฉัน

332
00:27:39,030 --> 00:27:40,950
ว่าเขาอ่านบทความของฉัน

333
00:27:41,030 --> 00:27:42,280
“คุณไม่จำเป็นต้องยิงฉัน

334
00:27:42,910 --> 00:27:44,070
“เพราะคำพูดของคุณ…

335
00:27:44,780 --> 00:27:46,200
"พวกเขามีผลอย่างนั้น"

336
00:27:46,790 --> 00:27:48,790
เขาไม่ชอบสิ่งที่ฉันเขียน

337
00:27:52,870 --> 00:27:54,920
นักข่าวเริ่มถามคำถาม

338
00:27:55,670 --> 00:27:58,300
และโจนส์ก็หยุดเข้าใจ

339
00:27:58,880 --> 00:28:00,970
เขาเริ่มเช่นเพื่อตอบคำถาม

340
00:28:02,010 --> 00:28:04,140
แต่ครึ่งทางเขาเริ่มพูดถึง

341
00:28:04,220 --> 00:28:06,220
มีคนพยายามทำร้ายพวกเขาอย่างไร
และพวกเขาทำเช่นนี้ได้อย่างไร

342
00:28:06,300 --> 00:28:09,270
และพวกเขาทำอย่างนั้นและถามได้อย่างไร
ทำไมเรื่องทั้งหมดนี้ถึงเกิดขึ้น

343
00:28:10,560 --> 00:28:12,350
แล้วเขาก็กลับมาอีกครั้งไม่มากก็น้อย

344
00:28:12,440 --> 00:28:14,650
สู่คำถามเดิมๆ

345
00:28:15,150 --> 00:28:17,690
มันรบกวนจริงๆ

346
00:28:17,770 --> 00:28:21,820
เห็นได้ชัดว่าไม่มีใคร

347
00:28:22,450 --> 00:28:24,280
ใครจะคิดได้กระจ่างชัด

348
00:28:27,870 --> 00:28:30,160
จิม โจนส์ ไม่ได้แสดง

349
00:28:30,250 --> 00:28:35,170
เหมือนผู้นำที่มีเสน่ห์คนนั้น
ที่เขาเคยอยู่อเมริกา

350
00:28:35,250 --> 00:28:38,590
แม้จะมองผ่านกระจกสีเข้มก็ตาม

351
00:28:38,670 --> 00:28:43,010
ว่าดวงตาของเขาขุ่นมัวอย่างประหลาด

352
00:28:43,090 --> 00:28:44,800
ราวกับว่าเขาไม่สบาย

353
00:28:44,880 --> 00:28:47,890
และพวกเขาก็สังเกตเห็นเขาชัดเจน

354
00:28:47,970 --> 00:28:50,970
แนวโน้มหวาดระแวงบางประการเกี่ยวกับ...

355
00:28:52,180 --> 00:28:53,640
ศัตรูมากมายของเขา

356
00:28:55,100 --> 00:28:58,270
เขาอ้างว่าพวกเขาต้องการทำลายเขา
อดีตสมาชิกของพวกเขา

357
00:28:59,940 --> 00:29:04,900
ฉันได้รับความประทับใจ
ว่าไม่ใช่แค่ 900 คนที่อาศัยอยู่ที่นั่น

358
00:29:04,990 --> 00:29:09,370
แต่พวกเราที่ไปเยือนโจนส์ทาวน์ด้วย
หรือรายงานจากมัน

359
00:29:10,080 --> 00:29:12,450
เราเป็นใครอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์

360
00:29:27,260 --> 00:29:30,260
สิ่งแรกที่ฉันสังเกตเห็นคือ
ที่คุณย้อมผมของคุณ

361
00:29:32,720 --> 00:29:35,350
เขาเหงื่อออกกระวนกระวายใจ

362
00:29:41,520 --> 00:29:44,320
เมื่อการแสดงจบลง

363
00:29:44,400 --> 00:29:46,950
ดอน แฮร์ริส นักข่าวของ NBC

364
00:29:47,030 --> 00:29:50,410
เขาเดินผ่านสุดปลายห้องโถง

365
00:29:51,240 --> 00:29:54,620
และสมาชิกวิหารประชาชนสองคน

366
00:29:54,700 --> 00:29:58,370
พวกเขาส่งข้อความถึงเขาอย่างอิสระ

367
00:29:58,460 --> 00:30:03,000
พอตกเย็นเขาก็มาหาเรา

368
00:30:03,510 --> 00:30:06,260
และพระองค์ทรงประทานข้อความทั้งสองแก่เรา

369
00:30:06,970 --> 00:30:08,050
และหัวใจของฉันก็จมลง

370
00:30:08,550 --> 00:30:12,680
เพราะมันหมายถึง... การยืนยัน

371
00:30:13,350 --> 00:30:16,390
ว่ามีคนจับพวกเขาไว้ที่นั่นโดยไม่ได้ตั้งใจ

372
00:30:37,870 --> 00:30:39,210
เราทุกคนเล่นในส่วนของเรา

373
00:30:41,080 --> 00:30:42,130
พวกเรามีความสุข

374
00:30:42,880 --> 00:30:46,800
เราปรบมือ เราตื่นเต้น
ว่ามีสมาชิกสภาคนหนึ่งมาเยี่ยมเรา

375
00:30:49,300 --> 00:30:51,760
ตามที่เราบอกไปแล้ว
และเราทุกคนก็ทำได้ดีมาก

376
00:30:51,850 --> 00:30:53,010
รวมถึงฉันด้วย

377
00:30:53,850 --> 00:30:56,220
ฉันปรบมือและยิ้มด้วย

378
00:30:56,310 --> 00:30:59,690
แต่ข้างในฉันไม่ได้สนใจเลย
สิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวฉัน

379
00:31:02,060 --> 00:31:06,150
แล้วฉันก็สังเกตเห็นว่าผู้หญิงคนหนึ่ง
ส่งข้อความถึงนักข่าวว่า

380
00:31:06,230 --> 00:31:07,530
ที่ไหนสักแห่งข้างกระท่อม

381
00:31:09,650 --> 00:31:11,240
ฉันรู้ว่ามันไม่ดี

382
00:31:12,320 --> 00:31:15,450
เพราะเราอยู่กับพวกเขา

383
00:31:15,540 --> 00:31:18,540
พวกเขาจะต้องไม่มีการติดต่อเพียงอย่างเดียว

384
00:31:18,620 --> 00:31:20,920
ฉันจึงเล่าให้พ่อฟังถึงสิ่งที่เห็น

385
00:31:22,630 --> 00:31:24,540
และเขาก็รู้ว่านั่นหมายถึงอะไรเช่นกัน

386
00:31:24,630 --> 00:31:26,840
นั่นหมายความว่าปัญหากำลังจะเกิดขึ้น

387
00:31:27,590 --> 00:31:30,680
เลยบอกให้ไปบอกแม่.
และพี่สาวและคนอื่นๆ

388
00:31:30,760 --> 00:31:34,100
ที่เราต้องพบเจอและตกลงกัน

389
00:31:37,850 --> 00:31:39,980
เพราะยังไงเราก็ต้องไป

390
00:31:53,780 --> 00:31:56,990
โจนส์ไม่อยากจากเราไป
ไปนอนที่โจนส์ทาวน์

391
00:31:57,490 --> 00:32:00,540
กับนักข่าวก็แล้วกัน.
กลับมายังท่าเรือไคทุมา

392
00:32:00,620 --> 00:32:05,540
เมืองเล็กๆ ใกล้ๆ กัน
ที่พวกเขามีไนท์คลับกลางแจ้งเช่นนี้

393
00:32:06,670 --> 00:32:07,710
ช่วงเย็น

394
00:32:07,800 --> 00:32:11,840
นายอำเภอท้องถิ่นบอกเรา
ที่เขารู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

395
00:32:11,930 --> 00:32:15,550
เมื่อผู้คนพยายาม
หลบหนีจากโจนส์ทาวน์

396
00:32:16,220 --> 00:32:20,810
แต่มีคนมากหรือน้อย
จับแล้วลากกลับ

397
00:32:20,890 --> 00:32:24,770
ชิ้นต่อกัน...
ทุกอย่างเริ่มเข้ากัน

398
00:32:24,850 --> 00:32:27,270
และดูเหมือนอย่างน้อย
ค่อนข้างน่ารำคาญ

399
00:32:39,790 --> 00:32:42,790
18 พฤศจิกายน 1978

400
00:32:44,500 --> 00:32:47,670
บริเวณท่าจอดเรือไก่ทุ่ม 10.00 น

401
00:32:52,380 --> 00:32:54,680
"9 ชั่วโมงสู่การสังหารหมู่"

402
00:32:54,760 --> 00:32:57,600
เราก็รอรถมาถึง

403
00:32:57,680 --> 00:33:00,640
ที่จะไปที่นั่นในวันรุ่งขึ้นเช่นกัน

404
00:33:02,350 --> 00:33:06,560
ดอน แฮร์ริสรู้ว่าสมาชิกบางคน
พวกเขาต้องการวิหารประชาชนออกไปจากที่นั่น

405
00:33:09,320 --> 00:33:10,610
เราไม่รู้ว่าเท่าไหร่

406
00:33:12,360 --> 00:33:15,610
เรามีมัน
ข้อกังวลเมื่อกลับโจนส์ทาวน์

407
00:33:18,530 --> 00:33:20,450
ฉันเป็นวิศวกรเสียงให้กับข่าว NBC

408
00:33:20,540 --> 00:33:22,120
"วิศวกรเสียงสำหรับ NBC"

409
00:33:22,200 --> 00:33:24,460
ดอน แฮร์ริสอยากกลับไปที่นั่นจริงๆ

410
00:33:24,540 --> 00:33:26,370
เขาต้องการเผชิญหน้ากับจิม โจนส์

411
00:33:26,460 --> 00:33:27,750
เขาต้องการที่จะสอบสวน

412
00:33:27,830 --> 00:33:31,130
ถ้าเป็นเรื่องจริงว่าพวกเขาถูกควบคุมตัวอยู่ที่นั่นด้วยกำลัง

413
00:33:35,930 --> 00:33:38,260
เราจะถามเขาเกี่ยวกับข้อความ

414
00:33:44,850 --> 00:33:47,100
เหลือเพียงสิ่งเดียวที่ต้องหารือกัน

415
00:33:47,190 --> 00:33:49,940
-และโดยเฉพาะ...
- ยังมีเรื่องที่ต้องหารืออีกมาก

416
00:33:50,020 --> 00:33:53,570
ฉันหมายถึงเช่น
การเมืองแห่งความกลัวเป็นตัวอย่างที่ดี

417
00:33:54,400 --> 00:33:57,280
เมื่อวานมีคนมาหาฉัน
และส่งข้อความนี้ให้ฉัน

418
00:34:01,830 --> 00:34:04,500
นั่นคือสิ่งที่เรากำลังพูดถึง
เธอต้องการทิ้งลูกชายของเธอไว้ที่นี่

419
00:34:04,580 --> 00:34:07,250
ถ้าจะน่ากลัวขนาดนี้
ทำไมเขาถึงทิ้งลูกชายไว้ที่นี่?

420
00:34:10,330 --> 00:34:14,300
แต่นั่นไม่ทำให้คุณกังวลเหรอ?
ว่าชายคนนี้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

421
00:34:14,380 --> 00:34:18,260
-หนึ่งในของคุณ...
- ผู้คนเล่นเกมเพื่อนของฉัน

422
00:34:18,340 --> 00:34:21,220
พวกเขาโกหก ฉันควรทำอย่างไรกับคนโกหก?

423
00:34:21,300 --> 00:34:23,100
คุณจะทิ้งเราไว้ตามลำพังแล้วใช่ไหม?

424
00:34:23,180 --> 00:34:25,600
โปรดทิ้งเราไว้ตามลำพัง

425
00:34:25,680 --> 00:34:27,560
เราไม่รบกวนใคร

426
00:34:27,640 --> 00:34:30,190
ใครอยากไปก็ไปได้แน่นอน

427
00:34:30,270 --> 00:34:33,270
นั่นไม่ใช่ปัญหา
ผู้คนมาและไปตามที่พวกเขาต้องการ

428
00:34:33,360 --> 00:34:37,240
ไม่รู้ว่าเป็นเกมอะไร...
คนชอบการเอาใจใส่

429
00:34:37,320 --> 00:34:38,820
บางคนทำ ฉันไม่.

430
00:34:39,490 --> 00:34:40,740
บางคนชอบการเอาใจใส่

431
00:34:40,820 --> 00:34:43,660
เมื่อมันแย่มากที่นี่
ทำไมเขาถึงทิ้งลูกชายไว้ที่นี่?

432
00:34:45,200 --> 00:34:47,160
คุณมีคำอธิบายบ้างไหม?

433
00:34:47,250 --> 00:34:49,830
ฉันจะพาลูกชายของฉัน
ฉันจะพาเขาไปด้วย

434
00:34:51,880 --> 00:34:54,880
เมื่อเขาบอกกับจิม โจนส์ว่า

435
00:34:54,960 --> 00:34:57,720
ที่บางคนอยากจะจากไป

436
00:34:57,800 --> 00:35:01,760
มันเริ่มร้อนขึ้นมาก

437
00:35:01,840 --> 00:35:04,180
และการเผชิญหน้า

438
00:35:06,100 --> 00:35:09,020
โจนส์เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น
ใครกันที่ทะเลาะกัน

439
00:35:09,100 --> 00:35:11,770
พวกเขาพยายามชาร์จมากเกินไป คุณก็รู้

440
00:35:11,850 --> 00:35:13,520
"แต่แล้วเรื่องนี้ล่ะ? แต่ล่ะ?"

441
00:35:16,320 --> 00:35:19,400
โดยพื้นฐานแล้วมันเริ่มต้นมัน...

442
00:35:20,450 --> 00:35:22,240
เกิดอะไรขึ้นในภายหลัง

443
00:35:28,660 --> 00:35:29,960
อดีตสมาชิกวัดราษฎร์

444
00:35:30,040 --> 00:35:31,620
ฉันอยู่ที่นั่นประมาณปีที่หก

445
00:35:32,540 --> 00:35:35,800
เมื่อผมพบว่าตัวเองอยู่ในการสัมภาษณ์
จิม โจนส์ กับ ดอน แฮร์ริส

446
00:35:35,880 --> 00:35:39,800
ฉันคงไม่เดาหรอกว่าหกชั่วโมงต่อมา
พวกเขาทั้งหมดจะต้องตาย

447
00:35:44,720 --> 00:35:47,390
เมื่อเขาส่งข้อความนั้นไป ก็มีบางอย่างเปลี่ยนไป

448
00:35:48,180 --> 00:35:49,310
เขารู้สึกติดกับดัก

449
00:35:51,850 --> 00:35:53,650
และอาจจะทรยศ

450
00:35:54,810 --> 00:35:57,780
ทุกการจากไป
เขาถือว่ามันเป็นความคับข้องใจส่วนตัว

451
00:36:01,030 --> 00:36:04,320
ฉันเห็นว่าโจนส์เป็นอย่างไร
โกรธมากขึ้นเรื่อยๆ

452
00:36:05,490 --> 00:36:09,450
ฉันเห็นอย่างแท้จริง
ขณะที่เธอกัดฟันและเริ่มหน้าแดง

453
00:36:17,380 --> 00:36:22,180
และแล้วพายุก็เริ่มมาจากไหนก็ไม่รู้

454
00:36:23,090 --> 00:36:26,220
ท้องฟ้ากลายเป็นสีดำและมีลมพัดมา

455
00:36:28,930 --> 00:36:33,350
และฝนที่ตกลงมาอย่างไม่น่าเชื่อก็เริ่มขึ้น

456
00:36:33,440 --> 00:36:35,270
แทบจะมองไม่เห็นต่อหน้าคุณเลย

457
00:36:35,350 --> 00:36:36,610
ฝนตกหนักมาก

458
00:36:40,610 --> 00:36:41,740
ฉันรู้สึก...

459
00:36:44,410 --> 00:36:48,830
ความชั่วร้ายนั้นได้เข้าสู่โจนส์ทาวน์แล้ว
ฉันมีอาการหนาวสั่น

460
00:36:50,080 --> 00:36:52,500
มีบางอย่างกำลังก่อตัว ตอนนี้มันจะเกิดขึ้น

461
00:36:52,580 --> 00:36:55,420
และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันเริ่มต้นตั้งแต่ตอนนี้

462
00:37:03,590 --> 00:37:06,890
ลูกชายของจิม โจนส์

463
00:37:09,180 --> 00:37:12,890
ไม่มีใครสามารถออกไปได้ตามที่พอใจ

464
00:37:17,100 --> 00:37:19,690
พ่อเป็นคนขี้กลัว
ซึ่งความกลัวนั้นได้ก่อขึ้นเอง

465
00:37:20,690 --> 00:37:25,200
เขาต่อสู้กับความไม่มั่นคงของตัวเองอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งก็ไม่ช้านัก

466
00:37:26,660 --> 00:37:30,580
ฉันคิดว่าภาพลักษณ์ตัวเองของพ่อ...

467
00:37:31,740 --> 00:37:35,870
ความเคารพเดียวที่เขามีต่อตัวเอง
ก็ขึ้นอยู่กับการรับรู้ของเขาว่า

468
00:37:36,750 --> 00:37:38,830
คนอื่นมองเขาอย่างไร

469
00:37:40,590 --> 00:37:43,670
ดังนั้นเขาจึงต้องเป็นศูนย์กลางของความสนใจเสมอ

470
00:37:45,380 --> 00:37:48,180
ไม่มีสิ่งใดนอกวิหารสำหรับเขา

471
00:37:49,050 --> 00:37:51,060
ไม่มีโลกภายนอกนอกจากเขา

472
00:37:51,890 --> 00:37:55,770
ฉันคิดว่าความชื่นชมเป็นสิ่งเสพติดที่ใหญ่ที่สุด

473
00:38:07,150 --> 00:38:08,780
14:30 น

474
00:38:08,860 --> 00:38:11,580
ผู้คนต้องการออกจากโจนส์ทาวน์

475
00:38:11,660 --> 00:38:14,290
ความสิ้นหวังแขวนอยู่ในอากาศ

476
00:38:14,870 --> 00:38:18,920
ฉันกำลังคิดอยู่
เราต้องจัดอะไรบ้าง

477
00:38:19,000 --> 00:38:21,090
เพื่อเราจะได้ออกไปอย่างปลอดภัย

478
00:38:21,670 --> 00:38:23,130
ฉันบอกให้พวกเขาตามฉันมา

479
00:38:23,210 --> 00:38:26,510
ว่าเราจะกล่าววาจากับพวกเขา
และเราจะพาพวกเขาออกไปจากที่นั่น

480
00:38:26,880 --> 00:38:29,930
พวกเขาค่อนข้างเงียบ
พวกเขาแค่อยากจะจากไป

481
00:38:31,760 --> 00:38:33,810
- เขาชื่ออะไร?
- เทรซี่.

482
00:38:33,890 --> 00:38:36,270
- เราจะไปรับพวกเขา
- พวกเขาอยู่ที่นี่แล้ว

483
00:38:36,350 --> 00:38:38,810
ไปกันทุกคนเลยมั้ย?

484
00:38:39,060 --> 00:38:42,570
ฉันต้องการฟังคำพูดจากคุณ

485
00:38:44,110 --> 00:38:45,570
ฉันจะกลับมาทันที

486
00:38:45,650 --> 00:38:47,450
ฉันต้องฟังคำพูดจากทั้งสองคน

487
00:38:47,530 --> 00:38:51,780
ฉันเข้าใจคุณถูกต้องทั้งคู่
ว่าคุณอยากจะออกจากโจนส์ทาวน์

488
00:38:51,870 --> 00:38:55,330
-วันนี้ 18 พฤศจิกายน 2521?
-ใช่.

489
00:38:55,410 --> 00:38:58,160
ฉันชื่อแจ็กกี้สเปียร์
และฉันทำงานเป็นทนายความ

490
00:38:58,250 --> 00:39:01,170
ในทีมของลีโอ ไรอัน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกา

491
00:39:01,750 --> 00:39:04,050
วันนี้คุณขอพรอะไร?

492
00:39:05,250 --> 00:39:07,970
-กลับบ้านกันเถอะ
- ถึงบ้านไหน?

493
00:39:08,050 --> 00:39:08,970
ไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา

494
00:39:09,930 --> 00:39:11,050
ดี.

495
00:39:18,270 --> 00:39:19,520
พวกเขากลัว

496
00:39:20,600 --> 00:39:23,560
พวกเขาทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก
กล้าหาญและกล้าหาญ

497
00:39:28,240 --> 00:39:33,070
เมื่อผมไปกระท่อม
จงเลือกผู้ละทิ้งคนหนึ่ง

498
00:39:33,160 --> 00:39:34,450
มีชายคนหนึ่งยืนอยู่

499
00:39:34,530 --> 00:39:37,830
ซึ่งสามารถยืนเฝ้าอยู่ที่ประตูได้โดยง่าย

500
00:39:37,910 --> 00:39:42,830
ข้อเท้าก็ทำไม่ได้
เก็บของแล้วออกไป

501
00:39:43,580 --> 00:39:46,250
เราทำอย่างนั้นได้
และเราก็กลับเข้าไปในห้องโถง

502
00:39:49,840 --> 00:39:51,180
แล้วมันก็กรีดร้อง

503
00:39:51,970 --> 00:39:54,180
และมีคนอยากออกไปมากขึ้นเรื่อยๆ

504
00:39:57,140 --> 00:39:58,970
เอาเด็กพวกนั้นกลับมาด้วย

505
00:40:00,020 --> 00:40:01,890
นำพวกเขากลับมา!

506
00:40:02,520 --> 00:40:04,190
อย่าแตะต้องลูกของฉัน!

507
00:40:06,020 --> 00:40:07,230
แม่!

508
00:40:07,610 --> 00:40:11,450
มีสามีภรรยาคู่หนึ่งอยากจะจากไป

509
00:40:11,530 --> 00:40:13,160
แต่อีกคนอยู่

510
00:40:13,240 --> 00:40:17,540
มีเด็กคนหนึ่งยืนอยู่ระหว่างพวกเขา
และพวกเขาก็เริ่มปล้ำแย่งชิงพวกเขา

511
00:40:22,040 --> 00:40:25,250
ที่นั่นเริ่มอึดอัดมาก

512
00:40:29,920 --> 00:40:33,180
เมื่อฉันได้พูดคุยกับสิ่งเหล่านั้น
ที่ต้องการออกไป

513
00:40:33,260 --> 00:40:35,090
จิม โจนส์ ยืนอยู่ใกล้ๆ

514
00:40:38,100 --> 00:40:40,100
โดยพื้นฐานแล้วเขาบอกพวกเขาว่า:

515
00:40:40,180 --> 00:40:42,770
“เอาน่า คุณอาศัยอยู่ที่นี่สบายดี

516
00:40:42,850 --> 00:40:43,690
“คุณต้องการที่จะอยู่ต่อ

517
00:40:43,770 --> 00:40:46,360
“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะทิ้งฉันไป

518
00:40:46,440 --> 00:40:48,020
"คุณคือโลกทั้งใบของฉัน"

519
00:40:48,110 --> 00:40:52,450
คำพูดนั้นทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว
ซึ่งเป็นเจตนาของเขาอย่างแท้จริง

520
00:40:53,320 --> 00:40:56,950
แต่ฉันมีสมาธิ
เพื่อให้การค้ำประกันเหล่านั้น

521
00:40:57,030 --> 00:40:58,830
ที่ฉันสามารถให้ได้ในขณะนั้น

522
00:40:58,910 --> 00:41:01,540
และฉันก็ทำให้มันชัดเจน
ว่าเราจะพาพวกเขาออกไป

523
00:41:07,290 --> 00:41:11,340
ในระหว่างวันมีจำนวนคน
ที่อยากจะจากไปก็เพิ่มขึ้นเท่านั้น

524
00:41:13,130 --> 00:41:17,300
ฉันถามลีโอ ไรอันว่ามีกี่คน

525
00:41:17,390 --> 00:41:20,220
เขาบอกฉันว่ามีมากกว่าสิบคนจับกลุ่มกัน

526
00:41:20,310 --> 00:41:21,970
“พวกมันเริ่มลงมาแล้ว”

527
00:41:23,140 --> 00:41:24,810
ในที่สุดก็มี 15 คนแล้ว

528
00:41:30,570 --> 00:41:33,900
เราตระหนักว่าพื้นที่บนเครื่องบินจะไม่เพียงพอ

529
00:41:33,990 --> 00:41:36,160
ดังนั้นเราจึงจัดเครื่องบินลำที่สอง

530
00:41:36,240 --> 00:41:39,330
และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไรอันก็ตัดสินใจ

531
00:41:39,410 --> 00:41:41,990
ว่ามันจะยังคงอยู่ที่นั่น

532
00:41:42,080 --> 00:41:44,250
เพราะมีผู้คนมากขึ้น
ที่ต้องการออกไป

533
00:41:44,330 --> 00:41:47,580
มากกว่าที่นั่งบนเครื่องบิน

534
00:41:47,670 --> 00:41:51,590
ดังนั้นเขาจะช่วยเหลือรถกระบะคันอื่น

535
00:42:07,140 --> 00:42:08,520
เราออกเดินทางกันต่อ…

536
00:42:10,060 --> 00:42:13,440
แต่แล้วจู่ๆ ก็เกิดเสียงดังขึ้น

537
00:42:13,530 --> 00:42:15,360
เราได้ยินเสียงคำราม

538
00:42:15,440 --> 00:42:18,490
ซึ่งสะท้อนอยู่ที่ไหนสักแห่งจากห้องโถง

539
00:42:18,570 --> 00:42:21,870
และดอน แฮร์ริสก็กระโดดลงจากรถ

540
00:42:27,000 --> 00:42:31,790
จากนั้นสมาชิกสภาไรอันก็ออกมา
กับเสื้อที่เปื้อนเลือด

541
00:42:36,510 --> 00:42:38,510
มีคนพยายามจะแทงเขา

542
00:42:40,180 --> 00:42:42,680
สมาชิกคนหนึ่งของวิหารประชาชนคว้าตัวเขาไป

543
00:42:42,760 --> 00:42:44,850
และเอามีดจ่อที่คอของเขา

544
00:42:45,560 --> 00:42:47,060
และเขาพูดว่า "ฉันจะฆ่าคุณ"

545
00:42:47,140 --> 00:42:49,850
คนอื่นก็จับเขาไป

546
00:42:49,940 --> 00:42:53,400
และมีดเล่มนั้นก็ไม่ได้อยู่ในสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

547
00:42:53,480 --> 00:42:57,070
แต่ในผู้ชายคนนั้น
ที่พยายามจะฆ่าเขา

548
00:42:57,150 --> 00:42:58,200
ดังนั้นมันจึงเป็นเลือดของเขา

549
00:42:58,280 --> 00:43:01,910
เขามีเลือดของนักฆ่าอยู่บนเสื้อของเขา

550
00:43:03,910 --> 00:43:05,120
มันชัดเจน

551
00:43:05,200 --> 00:43:07,910
ว่าเราต้องหนีไป
และโดยเร็วที่สุด

552
00:43:08,660 --> 00:43:12,000
มันเป็นสัญญาณที่ชัดเจน
ยังมีอะไรอีกมากมายเกิดขึ้น

553
00:43:12,080 --> 00:43:14,880
กว่าที่ฉันคิด

554
00:43:16,170 --> 00:43:19,840
มันเป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวดจริงๆ

555
00:43:22,220 --> 00:43:25,350
และความจริงนั่นเอง
ว่ามีคนพยายามฆ่าสมาชิกสภา...

556
00:43:27,850 --> 00:43:30,850
เป็นเพียงลางสังหรณ์ของ

557
00:43:31,900 --> 00:43:33,860
เกิดอะไรขึ้นต่อไป

558
00:44:06,600 --> 00:44:08,600
คำบรรยายภาษาเช็ก Tereza Šplíchalová