1
00:00:01,251 --> 00:00:03,420
[เสียงลิฟท์]
- คุณไม่สามารถหายไปได้เป็นเวลา 10 ปี

2
00:00:03,420 --> 00:00:07,090
จากนั้นก็ปรากฏตัวและเริ่มลากขึ้นมาเป็นพวง
ของเหี้ยตั้งแต่เรายังเด็ก!

3
00:00:07,090 --> 00:00:09,092
ถ้าคุณเห็นฉันรอบๆอาคาร
ทำเหมือนคุณไม่รู้จักฉัน

4
00:00:09,092 --> 00:00:10,802
เพราะคุณทำไม่ได้
- อย่างมีความสุข.

5
00:00:10,802 --> 00:00:12,763
- พวกเขากำลังทำความสะอาด
พรุ่งนี้อพาร์ทเมนต์ของทิม โคโน่

6
00:00:12,763 --> 00:00:15,933
งั้นเราจะมองหาเบาะแสกัน
ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป

7
00:00:15,933 --> 00:00:18,477
ฉันเห็นคุณเป็นนักดนตรี
- โอ้ ตาดี.

8
00:00:18,477 --> 00:00:21,647
นั่นคือบาสซูนของคุณที่ฉันได้ยินเล่น
ผ่านลานบ้านทุกคืนเหรอ?

9
00:00:21,647 --> 00:00:24,274
มันน่ารัก. ฉันคิดว่ามันเป็น
เสียงของอาร์โคเนีย

10
00:00:24,274 --> 00:00:26,818
- โอ้ มันช่างหวานจริงๆ [หัวเราะ]

11
00:00:26,818 --> 00:00:28,111
‐ สวัสดีสติง!

12
00:00:28,111 --> 00:00:30,739
[วินนี่ดม]
วินนี่ อย่ายืนใกล้สติงมากนัก

13
00:00:30,739 --> 00:00:34,159
หลังจากนั้นเธอก็ใกล้จะถึงจุดสุดยอดแล้ว
สะเทือนใจความตายเมื่อคืนก่อน

14
00:00:34,159 --> 00:00:36,370
‐ คุณกำลังบอกว่าฉันมี
เกี่ยวอะไรกับเรื่องนั้นเหรอ?

15
00:00:36,370 --> 00:00:38,372
‐ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ฉัน‐‐
- ได้โปรดสุนัขของคุณ

16
00:00:38,372 --> 00:00:41,375
ควบคุมเขา! ฉันไม่ชอบสุนัข

17
00:00:41,375 --> 00:00:42,376
- โอ้...

18
00:00:42,376 --> 00:00:45,379
♪

19
00:00:46,547 --> 00:00:48,882
[หายใจลำบาก]
วินนี่?

20
00:00:48,882 --> 00:00:51,260
[เสียงครวญคราง]
ใครจะทำสิ่งนี้กับคุณ?

21
00:00:52,594 --> 00:00:53,637
[สะอื้น]

22
00:00:57,975 --> 00:00:59,935
[ผู้หญิงรัว กระแอม]

23
00:01:01,061 --> 00:01:03,981
ซินดากระป๋อง:
การทดสอบการทดสอบ

24
00:01:03,981 --> 00:01:06,859
♪

25
00:01:06,859 --> 00:01:08,819
[วางแก้วลง]
เราดีไหม?

26
00:01:14,408 --> 00:01:15,409
[หายใจออก]

27
00:01:35,304 --> 00:01:37,306
[กระทืบเสียงดังเคี้ยว]

28
00:01:38,724 --> 00:01:41,852
ฉันไม่จำเป็นต้องฟังมันตอนนี้

29
00:01:46,064 --> 00:01:49,276
‐ ใครไม่รักโอกาสครั้งที่สอง?

30
00:01:49,276 --> 00:01:50,777
ยิงไปทางขวาอีกนัด

31
00:01:50,777 --> 00:01:53,405
ความผิดพลาดอันเจ็บปวดที่หลอกหลอนคุณเหรอ?

32
00:01:54,323 --> 00:01:56,825
หรือในการสมานแผล
คุณอาจจะประสบความเดือดร้อน

33
00:01:56,825 --> 00:01:58,785
- จะ?
วิล: ใช่

34
00:01:58,785 --> 00:02:00,913
ฉันมาถึงที่นี่โดยเร็วที่สุด
วินนี่อยู่ไหน?

35
00:02:00,913 --> 00:02:03,081
- เข้ามา เข้าไป
แค่อยู่ในนั้น รีบ! ไป!

36
00:02:03,081 --> 00:02:04,499
แค่วิ่ง!
วิล:ใจเย็นๆ ผ่อนคลาย! ผ่อนคลาย!

37
00:02:04,499 --> 00:02:07,628
กระป๋อง: แต่เป็นโอกาสครั้งที่สอง
มักมาพร้อมกับความเสี่ยงเสมอ

38
00:02:07,628 --> 00:02:10,005
‐ จีเอ็มคืออะไร?

39
00:02:10,005 --> 00:02:12,508
การบรรจุกระป๋อง:
คุณอาจทำผิดพลาดแบบเดียวกันอีกครั้ง

40
00:02:13,634 --> 00:02:16,637
หรือคุณอาจทำให้แย่ลง
[เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น]

41
00:02:20,224 --> 00:02:23,227
[เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น]

42
00:02:24,436 --> 00:02:25,437
[เสียงข้อความ]

43
00:02:26,021 --> 00:02:29,024
♪ การเล่นเพลงธีมที่มีชีวิตชีวา ♪

44
00:02:29,024 --> 00:02:32,027
[การเปล่งเสียง]

45
00:03:17,239 --> 00:03:19,700
– โอลิเวอร์?
โอลิเวอร์: ฉันอยู่นี่!

46
00:03:19,700 --> 00:03:22,452
- เฮ้ เกิดอะไรขึ้น? คุณสบายดีไหม?

47
00:03:22,452 --> 00:03:24,997
ฆาตกรวางยาพิษสุนัขของฉัน
- อะไร?

48
00:03:24,997 --> 00:03:27,374
โอลิเวอร์:
ลูกชายของฉันมีเธอ เขาเป็นสัตวแพทย์

49
00:03:27,374 --> 00:03:29,001
เธอหายดีแล้ว ขอบคุณพระเจ้า

50
00:03:29,001 --> 00:03:32,171
แต่ชัดเจนว่าเรากำลังเข้าใกล้แล้วถ้า
พวกเขากำลังส่งข้อความถึงผู้นำ

51
00:03:32,171 --> 00:03:33,839
- คุณเป็นหัวหน้าหรือเปล่า?

52
00:03:33,839 --> 00:03:36,091
‐ พวกเขาวางยาพิษสุนัขของคุณหรือไม่?

53
00:03:36,091 --> 00:03:37,134
พวกเขาทิ้งสิ่งนี้ไว้

54
00:03:40,053 --> 00:03:42,806
‐ "จบพอดแคสต์ ไม่งั้นฉันจะจบคุณ"

55
00:03:42,806 --> 00:03:44,725
โอลิเวอร์:
ถ้าวินนี่ตายล่ะ?

56
00:03:44,725 --> 00:03:46,185
มันจะอยู่กับฉันอีกครั้ง

57
00:03:46,185 --> 00:03:47,853
และคนโง่ของฉัน...

58
00:03:47,853 --> 00:03:50,355
ความทะเยอทะยานที่มีวิสัยทัศน์อันน่าพิศวง

59
00:03:50,355 --> 00:03:53,567
‐ โอเค ใครก็ตามที่วางยาพิษวินนี่
ฆ่าทิมชัดๆ

60
00:03:53,567 --> 00:03:55,277
แล้วใครทำสิ่งนี้?
โอลิเวอร์: รวมตัวกัน

61
00:03:55,277 --> 00:03:56,904
ฟังนะ ฉันจะบันทึกสิ่งนี้

62
00:03:56,904 --> 00:03:58,572
งั้น... [กระแอม]

63
00:03:58,572 --> 00:04:01,617
ฉันรู้ว่ามันดูเป็นไปไม่ได้
มันคือกล้วย แต่...

64
00:04:02,159 --> 00:04:05,871
ผมคิดว่ามีโอกาสสูงมาก
ว่าคนที่วางยาพิษวินนี่

65
00:04:05,871 --> 00:04:08,916
เป็น และ-และสิ่งนี้ทำให้ฉันไม่มีความสุข

66
00:04:08,916 --> 00:04:11,001
ในการพูดแบบนี้...

67
00:04:11,001 --> 00:04:12,878
นักดนตรีซุปเปอร์สตาร์สติง

68
00:04:14,713 --> 00:04:16,757
‐ ผู้ชายจาก U2?

69
00:04:17,299 --> 00:04:18,926
- คุณล้อเล่นฉันเหรอ?
‐ ต่อย

70
00:04:18,926 --> 00:04:21,762
- ตำรวจ? ร็อกแซนน์?
โอลิเวอร์: ทุกลมหายใจของคุณ

71
00:04:21,762 --> 00:04:24,014
ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งเท่านั้น
เพลงรักตลอดกาล?

72
00:04:24,014 --> 00:04:25,432
ใครเป็นคนสอนคุณ?

73
00:04:25,432 --> 00:04:27,726
- โอ้ ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
เขาทำค้อนขนาดใหญ่

74
00:04:27,726 --> 00:04:29,436
– อ่า! ปีเตอร์ กาเบรียล!
‐ นั่นปีเตอร์ กาเบรียล!

75
00:04:29,436 --> 00:04:32,356
‐ พวกฉันรู้ว่าสติงคือใคร!

76
00:04:32,356 --> 00:04:35,192
และยังไงก็ตาม
ทุกลมหายใจของคุณไม่ใช่เพลงรัก

77
00:04:35,192 --> 00:04:37,903
มันเกี่ยวกับสตอล์กเกอร์ที่อิจฉา
และการเฝ้าระวัง

78
00:04:37,903 --> 00:04:40,531
และดูเหมือนว่าจริงๆ แล้ว
เหมือนถูกเขียนโดย...

79
00:04:41,240 --> 00:04:43,242
นักฆ่า
— โอลิเวอร์

80
00:04:43,242 --> 00:04:45,953
ดูสิ ฉันรู้ว่าคุณจะรัก
ที่จะมีนักฆ่าคนดัง

81
00:04:45,953 --> 00:04:48,372
แต่สติงไม่ได้ฆ่าทิมโคโน

82
00:04:48,372 --> 00:04:50,707
- โอ้พระเจ้า.
ทั้งคู่: อะไรนะ?

83
00:04:50,707 --> 00:04:53,335
‐ "สติงขาดทุนนับล้าน

84
00:04:53,335 --> 00:04:56,046
“กองทุนได้รับการจัดการผิดพลาดโดย
บริษัทลงทุนเก่าของเขา

85
00:04:56,046 --> 00:04:58,048
ไรท์และโอกิลวี่”

86
00:04:59,258 --> 00:05:02,135
นั่นคือบริษัทเก่าของทิม
– [อ้าปากค้าง]

87
00:05:02,135 --> 00:05:04,263
- รอสักครู่ รอสักครู่
ยังไม่ตายนะเจ้าแมว

88
00:05:04,263 --> 00:05:06,765
บอกว่าทิมโคโน่ได้
ไล่ออกเพราะเขาแพ้

89
00:05:06,765 --> 00:05:08,767
เงินของลูกค้ารายใหญ่เหรอ?

90
00:05:08,767 --> 00:05:11,478
‐ Tim Kono สูญเสียเงินของ Sting

91
00:05:12,104 --> 00:05:13,730
มันเกี่ยวกับเงินเสมอ!

92
00:05:13,730 --> 00:05:15,566
นี่มันเหมือนกับ Die Hard เลย!

93
00:05:16,149 --> 00:05:18,402
- มันจะง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

94
00:05:18,402 --> 00:05:21,989
ทิมเพิ่งถูกฆ่า
โดยลูกค้าที่ไม่พอใจใช่ไหม?

95
00:05:21,989 --> 00:05:23,365
ชาร์ลส์:
โอ้เด็ก!

96
00:05:23,365 --> 00:05:25,909
สติงอยู่ในรายชื่อผู้คนของเออซูล่า
ซึ่งอยู่ในอาคาร

97
00:05:25,909 --> 00:05:27,327
คืนที่ทิมถูกฆาตกรรม

98
00:05:27,327 --> 00:05:30,497
และในรายชื่อผู้คนของเธอ
ซึ่งอยู่ในระหว่างการแจ้งเหตุเพลิงไหม้

99
00:05:30,497 --> 00:05:31,999
- คุณพลาดสิ่งนั้นไปได้อย่างไร?

100
00:05:32,457 --> 00:05:33,792
‐ เพราะมันถูกต่อย!

101
00:05:33,792 --> 00:05:37,129
ฉันคิดว่าเขาอยู่ข้างหลัง
เขียนผลงานชิ้นเอกบ้าๆ สักชิ้น

102
00:05:37,129 --> 00:05:40,424
‐ พวกคุณ นี่เป็นอะไรบางอย่างจริงๆ

103
00:05:40,424 --> 00:05:41,717
- โอเค และถ้าเป็น...

104
00:05:42,634 --> 00:05:46,054
[กระแอมในลำคอ]
เราตีแม่นแล้ว

105
00:05:46,054 --> 00:05:49,850
ไอคอนร็อคต่อยคือ
ฆาตกรพิษสุนัข

106
00:05:50,350 --> 00:05:52,561
เขาเป็นเหมือน OJ คนต่อไป

107
00:05:53,020 --> 00:05:55,772
โอเจชาวพุทธสุดฮอต

108
00:05:55,772 --> 00:05:58,901
‐ ฉันจะบอกว่านี่คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของเรา
สงสัยยังอยู่ข้างๆผู้ชายมัดย้อม

109
00:05:58,901 --> 00:06:01,612
‐ พอแล้วกับคนมัดย้อม!
‐ เราไม่สามารถลืมคนมัดย้อมได้!

110
00:06:01,612 --> 00:06:04,156
แต่ถ้าเราจะไปบนถนนเส้นนี้
เราต้องการคำแนะนำ

111
00:06:04,156 --> 00:06:06,450
กับคนตัวใหญ่ขนาดนี้
คุณได้รับเพียงหนึ่งนัด

112
00:06:06,992 --> 00:06:08,535
เราต้องการซินดา แคนนิ่ง

113
00:06:08,535 --> 00:06:09,953
มาเบล:
เอ่อก็

114
00:06:09,953 --> 00:06:12,039
แน่นอน ฉันหมายถึงใครจะไม่ต้องการ

115
00:06:12,039 --> 00:06:15,584
ราชินีแห่งการฆาตกรรมพอดคาสต์ แต่อย่างไร?

116
00:06:15,584 --> 00:06:18,378
- ฉันก็สามารถทำงานได้
การเชื่อมต่อของฉัน ฉันรู้ว่าเราไป

117
00:06:18,378 --> 00:06:20,339
ไปที่ร้านคัพเค้กเดียวกัน

118
00:06:21,006 --> 00:06:23,091
‐ ฉันคิดว่าฉันสามารถทำได้ดีกว่านั้น

119
00:06:23,091 --> 00:06:24,134
♪

120
00:06:24,134 --> 00:06:25,594
- ลองอีกครั้ง.

121
00:06:25,594 --> 00:06:27,971
‐ ฉันคิดว่าฉันสามารถทำได้ดีกว่านั้น

122
00:06:27,971 --> 00:06:30,766
‐ โอเค บางทีฉันอาจจะตัดก็ได้
สองคนนี้อยู่ด้วยกันและ...

123
00:06:30,766 --> 00:06:32,392
แล้วทำซ้ำ

124
00:06:32,392 --> 00:06:33,393
[เคาะ]

125
00:06:36,438 --> 00:06:38,982
- ชาร์ลส์ สวัสดี
‐ เฮ้ อาร์นาฟ เป็นยังไงบ้าง?

126
00:06:38,982 --> 00:06:42,778
- ดี. ยินดีที่ได้พบคุณ มันตลกดี
เอ่อ อนายาก็แค่ FaceTiming กับลูซี่

127
00:06:43,278 --> 00:06:44,988
เธอถามเกี่ยวกับคุณ

128
00:06:44,988 --> 00:06:46,740
- โอ้. ก็ดีนะ.

129
00:06:46,740 --> 00:06:50,118
อย่างไรก็ตาม ฉันก็มีความทรงจำอันเลือนลางนี้

130
00:06:50,118 --> 00:06:52,829
ว่าคุณเป็นเพื่อนพ่อแม่
กับซินดา แคนนิ่ง?

131
00:06:52,829 --> 00:06:55,457
บางอย่างเกี่ยวกับศิลปะละครสัตว์
ชั้นเรียนเช้าวันอังคารเหรอ?

132
00:06:55,457 --> 00:06:57,709
- เอ่อใช่ นั่นคือสิ่งที่มันเป็น

133
00:06:57,709 --> 00:07:00,128
- คุณก็รู้
ฉันกำลังทำพอดแคสต์นี้อยู่...

134
00:07:00,838 --> 00:07:02,631
- ฉันหมายความว่าเราไม่ได้อยู่ใกล้ขนาดนั้น

135
00:07:02,631 --> 00:07:04,800
- คุณรู้ไหมว่าฉันไม่ต้องการ
ทำให้คุณอยู่ในตำแหน่งที่แปลกประหลาด

136
00:07:04,800 --> 00:07:07,678
แต่พอดแคสต์นี้เป็นสิ่งแรกเลย

137
00:07:07,678 --> 00:07:11,265
ทำให้ฉันน้ำลายสอจริงๆ
ในเวลาอันยาวนาน

138
00:07:12,391 --> 00:07:15,018
- ใช่. แน่นอน.
- เฮ้. จริงหรือ

139
00:07:15,018 --> 00:07:17,563
- ฉันแน่ใจว่าเธอจะต้องมีความสุข
เพื่อช่วยเหลือคนรุ่นต่อไป

140
00:07:17,938 --> 00:07:20,774
หรือใครที่กำลังมองหาการเรียนรู้

141
00:07:21,900 --> 00:07:22,943
- ขอบคุณ.

142
00:07:22,943 --> 00:07:24,987
♪

143
00:07:24,987 --> 00:07:26,822
ดังนั้น อืม...

144
00:07:26,822 --> 00:07:28,615
ลูซี่ดูมีความสุขเหรอ?

145
00:07:29,366 --> 00:07:30,784
- เธอทำ.

146
00:07:31,493 --> 00:07:33,203
- ดีแล้ว.

147
00:07:33,203 --> 00:07:34,705
ขอบคุณอีกครั้ง.

148
00:07:40,961 --> 00:07:43,380
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะพาเราไปประชุมครั้งนี้
- ใช่.

149
00:07:43,380 --> 00:07:45,757
- ฉันก็ทำ และฉันคิดว่า
ฉันควรจะเรียกใช้มันด้วย

150
00:07:45,757 --> 00:07:48,302
เพราะเราต้องการสิ่งนี้สิ่งหนึ่ง
เพื่อให้ทำงานได้อย่างราบรื่น โอเค?

151
00:07:48,302 --> 00:07:50,345
- ตกลง. แน่นอน.
- ใช้ได้. ถ้าคุณคิดว่ามันฉลาด

152
00:07:50,345 --> 00:07:52,431
‐ และถ้าเราเข้าไปตะโกนที่นั่น
“สติงเป็นนักฆ่า”

153
00:07:52,431 --> 00:07:54,224
ซินด้าจะคิดว่าเราเป็นคนบ้า
[เสียงลิฟท์]

154
00:07:54,850 --> 00:07:56,351
— โอ้. สวัสดี.

155
00:07:57,728 --> 00:08:00,355
- สวัสดี. ฉันหมายถึงสวัสดี
ฉันบอกว่าฉันพูดว่าสวัสดี ฮ่า!

156
00:08:01,857 --> 00:08:03,609
[ประตูปิด]

157
00:08:03,609 --> 00:08:06,695
— สวัสดี. เราพบกันบนลิฟต์อีกตัว

158
00:08:06,695 --> 00:08:08,947
- สวัสดี.
ม.ค.: ถูกต้อง

159
00:08:08,947 --> 00:08:10,824
คุณสองคนทำแบบนี้บ่อยมากเหรอ?

160
00:08:10,824 --> 00:08:13,827
‐ โอ้ แค่วันหยุดสุดสัปดาห์
[เสียงหัวเราะ]

161
00:08:15,120 --> 00:08:16,747
- คุณก็หุ่นดีแล้ว

162
00:08:16,747 --> 00:08:19,374
ผู้ชายแต่งตัวแบบนั้นเท่านั้น
เมื่อเขาออกไปหาผู้หญิงคนหนึ่ง

163
00:08:19,791 --> 00:08:22,211
- เอ่อใช่

164
00:08:22,211 --> 00:08:23,837
ใช่แล้ว ฉันเดาว่าฉันคงเป็นเช่นนั้น

165
00:08:23,837 --> 00:08:26,089
‐ สำหรับการประชุมทางธุรกิจ

166
00:08:26,089 --> 00:08:28,592
- ใช่. เอ่อถูกต้อง

167
00:08:28,592 --> 00:08:31,136
และฉันเห็นได้ว่าคุณจะเป็น...

168
00:08:31,678 --> 00:08:33,931
นักบาสซูนสุดเซ็กซี่

169
00:08:33,931 --> 00:08:36,767
ขึ้นอยู่กับเสื้อของคุณเท่านั้น! เอ่อ ไม่ใช่ตาม-‐

170
00:08:36,767 --> 00:08:39,770
- ฉันจะหยุดคุณก่อนคุณ
บังเอิญบอกว่าฉันไม่เซ็กซี่

171
00:08:40,729 --> 00:08:42,856
- [เงียบ ๆ ]
ได้โปรดหยุดฉันที

172
00:08:42,856 --> 00:08:45,025
ใครก็ได้หยุดฉันที

173
00:08:46,276 --> 00:08:47,402
[เสียงลิฟท์]

174
00:08:47,402 --> 00:08:49,029
♪

175
00:08:49,029 --> 00:08:52,407
- ดีใจที่ได้พบคุณอีกครั้ง
- คุณด้วย.

176
00:08:52,407 --> 00:08:54,785
หวังว่าจะได้ยินการเล่นของคุณ
คืนนี้เหมือนเคยเหรอ?

177
00:08:55,994 --> 00:08:57,996
‐ คุณจะได้ยินฉันบาสซูนเนอร์หรือหลังจากนั้น

178
00:08:59,039 --> 00:09:00,207
[โอลิเวอร์หัวเราะคิกคัก]

179
00:09:01,041 --> 00:09:03,877
‐ ก็มีคนเจ้าชู้นิดหน่อย

180
00:09:03,877 --> 00:09:05,796
มาเบล:
มันเป็นเรื่องตลกบาสซูนมากมาย

181
00:09:05,796 --> 00:09:08,423
แต่เธอน่ารัก คุณควรชวนเธอออกไปข้างนอก
- อืมม.

182
00:09:08,423 --> 00:09:11,218
- โอ้. ไม่ ฉันตั้งมั่นในทางของฉันมากเกินไป

183
00:09:11,218 --> 00:09:13,595
แถมมีคนอยู่ในตึกด้วย
ถ้ามันไม่ได้ผล...

184
00:09:13,595 --> 00:09:15,973
ตอนนี้ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีดังนั้น
มาเบล: ถูกต้อง

185
00:09:15,973 --> 00:09:18,016
คุณควรรอ มีเวลามากมาย

186
00:09:18,016 --> 00:09:20,519
คุณรู้ไหม 70 คือ 40 ใหม่
[โอลิเวอร์สูดจมูก]

187
00:09:21,728 --> 00:09:23,981
- ฉันอยากให้คุณใจร้ายน้อยลง

188
00:09:25,858 --> 00:09:27,568
- ฉันรู้ว่าคุณทำ.

189
00:09:27,568 --> 00:09:30,571
♪

190
00:09:47,379 --> 00:09:48,630
— สวัสดี!

191
00:09:49,506 --> 00:09:51,884
ทั้งหมด [ทับซ้อนกัน]
สวัสดี! สวัสดี! สวัสดี!

192
00:09:51,884 --> 00:09:54,386
ชาร์ลส์: สวัสดี โอ้โห!
โอลิเวอร์: โอ้พระเจ้า!

193
00:09:54,386 --> 00:09:56,680
สวัสดี สบายดีไหม?
- ขอบคุณมากที่สละเวลา

194
00:09:56,680 --> 00:10:00,309
เราเป็นแฟนตัวยง
- โอ้ ได้โปรด. ไปต่อ.

195
00:10:00,309 --> 00:10:01,393
[หัวเราะ]

196
00:10:01,393 --> 00:10:03,061
‐ จริงๆ แล้วคุณคือเหตุผล
ฉันสนใจเรื่องการฆาตกรรม

197
00:10:03,562 --> 00:10:05,689
และคุณคือเหตุผลที่เราทุกคนได้พบกัน!
— มันเป็นเรื่องจริง.

198
00:10:05,689 --> 00:10:08,483
และความยาวที่คุณนั้น
ได้ไปในขณะที่นอกเครื่องแบบ

199
00:10:08,483 --> 00:10:12,404
- เวลาที่คุณถูกฝัง
อยู่ในน้ำเน่าเสียเป็นเวลาแปดชั่วโมง?

200
00:10:12,404 --> 00:10:15,199
- คุณรู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร
ฝังอยู่ในน้ำเน่าจนถึงหน้าอกของคุณเหรอ?

201
00:10:15,199 --> 00:10:16,283
- อะไร?

202
00:10:16,909 --> 00:10:18,285
‐ เหมือนพีบอดี!

203
00:10:18,285 --> 00:10:20,329
[เสียงหัวเราะ]

204
00:10:20,329 --> 00:10:21,955
- โอ้ นั่นเป็นเรื่องฉลาด

205
00:10:21,955 --> 00:10:25,209
‐ ซินดาได้รับรางวัลพีบอดีในปี 2018 ฮ่า
และอีกครั้งในปี 2020

206
00:10:26,084 --> 00:10:28,504
มาเบล: ใช่
โอลิเวอร์: อา. ซินด้า,

207
00:10:28,504 --> 00:10:29,755
อย่างที่ฉันรู้ ฉันเป็นผู้กำกับ

208
00:10:29,755 --> 00:10:31,256
ดังนั้นฉันจึงช่วยไม่ได้‐‐
- ขออภัยที่ขัดจังหวะ

209
00:10:31,256 --> 00:10:32,841
ซินดาโทรมาแล้ว บรรทัดที่สอง

210
00:10:32,841 --> 00:10:34,176
- ขอบคุณซินดี้

211
00:10:35,302 --> 00:10:38,138
- มีสามคน.
‐ เป็นแพ็กสุดคุ้ม

212
00:10:41,016 --> 00:10:43,268
ซินด้า: ฉันขอโทษจริงๆ
จะต้องเอาสิ่งนี้ มันเป็นเพียง

213
00:10:43,268 --> 00:10:45,062
เอ่อ มันโง่จริงๆ เราเพียงแค่--

214
00:10:45,062 --> 00:10:46,980
เราอาจใช่หรือไม่ใช่ก็ได้

215
00:10:46,980 --> 00:10:49,608
กำลังจะถูกซื้อในราคา 30 ล้านเหรียญ

216
00:10:49,608 --> 00:10:50,901
- อะไร?
— ว้าว.

217
00:10:50,901 --> 00:10:53,111
‐ เอามัน.
- สวัสดี!

218
00:10:53,904 --> 00:10:55,864
‐ การได้รับการ "ซื้อ" หมายความว่าอย่างไร?

219
00:10:55,864 --> 00:10:58,075
เธอจะไม่หยุดทำพอดแคสต์ใช่ไหม?

220
00:10:58,075 --> 00:10:59,952
‐ เอ่อ สิ่งที่พวกเขาซื้อคือเธอ

221
00:10:59,952 --> 00:11:02,621
โอลิเวอร์: โอ้ แน่นอน.
ชาร์ลส์: อา...

222
00:11:03,413 --> 00:11:04,998
[วางสาย]
- ดังนั้นคุณต้องการ

223
00:11:04,998 --> 00:11:06,583
เพื่อสร้างพอดแคสต์

224
00:11:06,583 --> 00:11:09,503
ฉันมักจะคัดท้ายพอดแคสต์ที่ต้องการ

225
00:11:09,503 --> 00:11:12,339
ไปเรียนหลักสูตรที่ SUNY Oneonta

226
00:11:12,339 --> 00:11:14,633
สอนโดย.
อดีตผู้ช่วยของฉัน‐‐

227
00:11:14,633 --> 00:11:17,261
เอาล่ะเอาล่ะ
เราไม่ใช่มือใหม่ที่สมบูรณ์ ในความเป็นจริง

228
00:11:17,261 --> 00:11:19,638
เรากำลังดำเนินการอยู่

229
00:11:19,638 --> 00:11:22,850
พอดแคสต์เกี่ยวกับการฆาตกรรม และเราก็มี
เจออะไรบางอย่างแล้ว

230
00:11:22,850 --> 00:11:25,018
ใหญ่มากจริงๆ
- รอ รอ เพียงแค่กลับไป

231
00:11:25,018 --> 00:11:27,729
คุณ เอ่อ คุณรู้มั้ย เอ่อ 30 ล้าน?

232
00:11:27,729 --> 00:11:29,064
- ดีใจมากที่คุณถามแบบนั้น

233
00:11:29,064 --> 00:11:32,484
- เอ่อใช่ เราได้รับมา.

234
00:11:32,484 --> 00:11:34,278
วันสำคัญ.
ชาร์ลส์: ว้าว...

235
00:11:34,278 --> 00:11:36,822
‐ ดังนั้น คุณได้เข้าสู่บางสิ่งที่ยิ่งใหญ่

236
00:11:36,822 --> 00:11:39,575
‐ มันเกี่ยวข้องกับคนดังคนสำคัญ
- ซึ่งเราไม่สามารถเปิดเผยได้

237
00:11:39,575 --> 00:11:42,077
- พอจะกล่าวได้ว่า
เขาจะคอยดูคุณอยู่

238
00:11:42,077 --> 00:11:45,080
‐ ฉันไม่ได้รับข้อมูลอ้างอิง ฉันขอโทษ
โอลิเวอร์: เขาคิด

239
00:11:45,080 --> 00:11:46,915
ทุกสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณทำคือความมหัศจรรย์

240
00:11:48,458 --> 00:11:49,835
ต่อย

241
00:11:50,586 --> 00:11:52,546
และเขาวางยาพิษสุนัขของฉัน คุณนายสติง..

242
00:11:52,546 --> 00:11:56,133
- ต่อย!
‐ จากตำรวจแดกดัน

243
00:11:56,133 --> 00:11:57,301
- ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า

244
00:11:57,301 --> 00:12:00,470
- ฉันเสียใจ. คุณพูด
เขาวางยาพิษสุนัขของคุณเหรอ?

245
00:12:00,470 --> 00:12:02,764
‐ คือว่า มันเป็นข้อความถึงผู้นำ

246
00:12:04,224 --> 00:12:07,060
‐ Poppy ขอสโลแกนหน่อยสิ
รายการที่สติงเป็นฆาตกร

247
00:12:07,811 --> 00:12:09,605
- [เสียงลึก]
เราควรจะสงสัย

248
00:12:09,605 --> 00:12:11,732
เมื่อเราเข้าไปในรังแตน

249
00:12:11,732 --> 00:12:14,109
เราจะไม่หนีถ้าไม่มี...

250
00:12:14,109 --> 00:12:15,235
ต่อย

251
00:12:15,235 --> 00:12:16,695
ชาร์ลส์/โอลิเวอร์:
โอ้.

252
00:12:16,695 --> 00:12:18,572
‐ เธอลดเสียงลงจริงๆ
เธอใช่ไหม?

253
00:12:18,572 --> 00:12:20,115
และงานเขียนก็มา!

254
00:12:21,325 --> 00:12:23,076
คุณก็เลยบอกว่า...

255
00:12:23,493 --> 00:12:26,997
‐ คุณก็รู้ เราต้องการคำแนะนำของคุณ
ว่าจะให้สติงมานั่งคุยกับเราได้อย่างไร

256
00:12:26,997 --> 00:12:29,249
- ขวา. เราจะเข้าไปได้อย่างไร?

257
00:12:30,125 --> 00:12:32,252
‐ เอาล่ะ กับบุคคลสาธารณะ

258
00:12:32,252 --> 00:12:35,756
กุญแจสำคัญคือการเข้าไป
ในลักษณะที่จะปลดอาวุธพวกเขา

259
00:12:35,756 --> 00:12:37,508
ตัวอย่างเช่น หากตกลง

260
00:12:37,508 --> 00:12:39,927
ฉันสามารถรับคำสารภาพของนายกเทศมนตรีได้

261
00:12:39,927 --> 00:12:43,055
โดยไปปรากฏตัวที่บ้านของเขา
กับไก่งวงที่สุกเต็มที่

262
00:12:43,430 --> 00:12:45,766
- แน่นอน.
‐ ไก่งวง

263
00:12:45,766 --> 00:12:48,519
- ใครเปลี่ยนใครไปใคร
ปรุงไก่งวงขนาด 19 ปอนด์ให้พวกเขาหรือยัง?

264
00:12:48,936 --> 00:12:51,396
‐ เรานำไก่งวง Sting มาด้วยเหรอ?
ซินด้า: ฉันหมายถึงว่า

265
00:12:51,396 --> 00:12:54,441
ค้นหาไก่งวงเวอร์ชันของคุณ
โอลิเวอร์: โอ้ ใช่ ใช่ ใช่

266
00:12:54,441 --> 00:12:57,486
- แน่นอน. นั่นมีประโยชน์มาก
เราแค่ไม่อยากยุ่งเรื่องนี้

267
00:12:57,486 --> 00:12:59,947
— อ่าฮ่า! พึ่งพานักเก็ตคน

268
00:13:02,074 --> 00:13:03,617
คุณพร้อมสำหรับนักเก็ตแล้วหรือยัง?

269
00:13:04,993 --> 00:13:06,954
โอบกอดความยุ่งเหยิง

270
00:13:06,954 --> 00:13:08,539
นั่นคือสิ่งที่ดีอาศัยอยู่

271
00:13:09,289 --> 00:13:11,583
[ถอนหายใจหนัก]
- ฉันรักคุณมาก.

272
00:13:11,583 --> 00:13:13,752
♪

273
00:13:13,752 --> 00:13:16,421
ชาร์ลส์:
โอบกอดความยุ่งเหยิง

274
00:13:17,339 --> 00:13:19,424
นั่นเป็นสิ่งที่สวยงาม

275
00:13:19,424 --> 00:13:21,426
♪

276
00:13:25,806 --> 00:13:28,809
[เสียงไซเรนอันห่างไกลดังขึ้น]

277
00:13:32,563 --> 00:13:35,190
อะไรนะ? คุณคิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ?

278
00:13:35,190 --> 00:13:36,650
คุณไม่เห็นสิ่งที่ฉันทำในวันนี้?

279
00:13:36,650 --> 00:13:39,653
♪ บาสซูนกำลังเล่น ♪

280
00:13:47,244 --> 00:13:50,247
[เสียงการจราจร]

281
00:13:57,129 --> 00:14:00,132
♪ บาสซูนต่อ ♪

282
00:14:08,724 --> 00:14:12,060
♪ คอนเสิร์ตเล่น ♪
♪ บาสซูนหยุด ♪

283
00:14:14,563 --> 00:14:17,566
♪ บาสซูนต่อ ♪

284
00:14:21,904 --> 00:14:24,239
♪ กำลังเล่นอยู่
หากคุณมีความสุขและคุณก็รู้ ♪

285
00:14:25,699 --> 00:14:29,119
♪ กำลังตอบกลับ ♪

286
00:14:29,703 --> 00:14:31,872
♪ โทร ♪

287
00:14:31,872 --> 00:14:33,749
♪ การตอบสนอง ♪

288
00:14:33,749 --> 00:14:37,169
♪ เล่นอย่างกลมกลืน ♪

289
00:14:37,753 --> 00:14:40,214
[ไม่ได้ยิน]

290
00:14:40,214 --> 00:14:43,717
♪ การเล่นบาสซูน
ดายาคิดว่าฉันเซ็กซี่เหรอ? ♪

291
00:14:43,717 --> 00:14:45,511
[หัวเราะ]

292
00:14:48,514 --> 00:14:51,808
♪ เล่นอย่างกลมกลืน ♪

293
00:14:57,022 --> 00:14:59,525
♪ กำลังเล่นคอนเสิร์ต
พาฉันออกไปเล่นบอล♪

294
00:15:13,872 --> 00:15:14,998
[หยุดเล่น]

295
00:15:17,292 --> 00:15:18,836
[เคาะ]

296
00:15:22,214 --> 00:15:23,215
[คอนเสิร์ตส่งเสียงฮืด ๆ ]

297
00:15:28,762 --> 00:15:29,805
[หัวเราะ]

298
00:15:33,517 --> 00:15:36,478
[เสียงลิฟท์]
- เกลียดเวลามีคนพูดว่า hhhhummus

299
00:15:36,478 --> 00:15:38,814
มันเป็นครีม คุณเพียงแค่ผ่อนคลายมัน

300
00:15:38,814 --> 00:15:41,567
‐ ดังนั้น คุณเหมือนกับว่าไม่เคยกินอาหารจริงๆ เลย

301
00:15:41,567 --> 00:15:44,361
‐ น้ำจิ้มเป็นอาหารจริงๆ
ฉันบอกคุณเรื่องนี้ต่อไป

302
00:15:44,361 --> 00:15:47,155
และไม่ล้างจาน
มันคือภาชนะและนิ้วทั้งหมด

303
00:15:47,155 --> 00:15:48,657
- ทั้งหมด.
[เคาะ]

304
00:15:53,829 --> 00:15:55,038
- เหี้ยเลย.

305
00:15:55,038 --> 00:15:56,290
[เคาะ]

306
00:16:02,504 --> 00:16:04,715
‐ เรามาที่นี่เพื่อระดมความคิด
ไก่งวงของเราควรจะเป็นอย่างไร

307
00:16:04,715 --> 00:16:06,717
‐ เราจะนำอะไรต่อย?

308
00:16:07,801 --> 00:16:09,428
- ฉันมีแผนจริงๆ

309
00:16:09,428 --> 00:16:11,346
‐ [สูดดม] คุณใส่โคโลญจน์หรือเปล่า?

310
00:16:11,346 --> 00:16:13,182
มาเบล:
เดี๋ยวก่อน คุณจะไปเดทเหรอ?

311
00:16:13,182 --> 00:16:15,934
คุณได้ถามนักบาสซูนสุดเซ็กซี่บ้างไหม?

312
00:16:15,934 --> 00:16:17,769
โอลิเวอร์:
จริงเหรอ!

313
00:16:17,769 --> 00:16:19,396
มาเบล:
[หัวเราะ] นี่มันเจ๋งมาก!

314
00:16:19,396 --> 00:16:22,107
มีแผนอะไรบ้าง?
ฉันรู้สึกว่าฉันต้องอนุมัติพวกเขา

315
00:16:22,107 --> 00:16:25,569
- ขออนุญาต. ฉันคบกันมาหลายสิบปีแล้ว
นานกว่าที่คุณมีชีวิตอยู่

316
00:16:25,569 --> 00:16:28,155
และฉันก็เชี่ยวชาญเป็นพิเศษในเดทแรกๆ

317
00:16:30,532 --> 00:16:33,744
เพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันมีเป็นส่วนใหญ่

318
00:16:33,744 --> 00:16:35,329
- โอ้ บั๊บเบเลห์

319
00:16:35,329 --> 00:16:36,622
เกิดอะไรขึ้น?

320
00:16:36,622 --> 00:16:38,498
มอบน้ำหนักให้หนุ่มๆ
เราทนได้

321
00:16:39,041 --> 00:16:42,252
ฉันแค่...ฉันแค่พบ
การออกเดทที่เหนื่อยล้า ฉันคิดว่า

322
00:16:42,252 --> 00:16:44,922
คุณแบ่งปันอะไร?
อะไรที่ไม่แบ่งปัน?

323
00:16:44,922 --> 00:16:48,550
และถ้ามันได้ผลก็น่ากลัว
ถ้าทำไม่ได้ก็น่ากลัว

324
00:16:48,550 --> 00:16:50,719
หลังจากเดททุกครั้งฉันก็อยากกลับบ้าน

325
00:16:50,719 --> 00:16:53,597
และซุกหน้าของฉันไว้บนหมอน
และอย่าออกไปข้างนอกอีก

326
00:16:53,597 --> 00:16:55,891
‐ โอ้... พระเยซู
- ตกลง. ว้าว.

327
00:16:55,891 --> 00:16:59,728
คุณต้องผ่อนคลาย โอเคไหม?
เพียงแค่มีความสนุกสนาน หัวเราะ. เจ้าชู้.

328
00:16:59,728 --> 00:17:02,105
‐ ตอนนี้การจีบตอนนี้ไม่ดูถูกแล้วเหรอ?

329
00:17:02,105 --> 00:17:03,440
- แล้วใครจะรู้ล่ะ?

330
00:17:03,440 --> 00:17:07,110
ทันใดนั้นการบอกเลขาก็หยาบคาย
เธอดูสวยเมื่อใส่กางเกงสแล็ก

331
00:17:07,110 --> 00:17:09,488
‐ ไม่ สำหรับประโยคทั้งหมดนั้น

332
00:17:10,239 --> 00:17:11,782
โอลิเวอร์:
ชมเชยกระเป๋าเงินของเธอ.

333
00:17:11,782 --> 00:17:13,951
ถ้ามันไม่ได้อยู่บนร่างกายของพวกเขา
คุณสามารถชอบมันได้

334
00:17:13,951 --> 00:17:17,287
‐ ไม่ อีกครั้งกับทุกคำพูด
ที่ออกมาจากปากของคุณ

335
00:17:17,829 --> 00:17:18,956
ฟังนะ

336
00:17:18,956 --> 00:17:21,208
ฉันดีใจมากที่คุณทำเช่นนี้

337
00:17:21,208 --> 00:17:24,002
การอยู่คนเดียวในชีวิตก็คือ
ทำให้คุณแปลกนิดหน่อย

338
00:17:24,545 --> 00:17:25,838
- ขอบคุณ?

339
00:17:25,838 --> 00:17:27,506
‐ พยายามอย่าให้เลือดกำเดาไหลทั่วตัวเธอ

340
00:17:27,506 --> 00:17:29,383
โอลิเวอร์:
[หัวเราะ] นั่นคงจะไม่ดี

341
00:17:30,467 --> 00:17:33,929
โอเค ฉันขอได้ไหม
ช่างทำผมของฉัน มาแล้วเหรอ?

342
00:17:33,929 --> 00:17:35,931
ตัดติ่งหูอย่างน้อยที่สุด พวกเขา--

343
00:17:35,931 --> 00:17:38,725
♪ เพลงเปียโนนุ่มๆ ♪

344
00:17:38,725 --> 00:17:41,937
[พูดคุยร้านอาหาร]

345
00:17:46,692 --> 00:17:49,361
ม.ค.:
ฉันก็เลยมีลูกสองคน

346
00:17:49,361 --> 00:17:52,155
แห่งหนึ่งที่ฉันมีความสุข
ลูกคนเดียวที่มีพ่อแม่แต่งงานแล้ว

347
00:17:52,823 --> 00:17:54,366
และอันที่สอง

348
00:17:54,366 --> 00:17:57,327
ที่ที่ฉันไม่มีพ่อ
และน้องสาวต่างแม่คนใหม่

349
00:17:57,327 --> 00:18:00,414
ผู้ซึ่งไม่อาจทำผิดได้

350
00:18:00,414 --> 00:18:02,541
ใครขโมยทั้งพ่อและขลุ่ยไป

351
00:18:02,541 --> 00:18:05,335
ทิ้งบาสซูนไว้ให้ฉัน
ทางเลือกที่สองของฉัน

352
00:18:05,335 --> 00:18:07,838
‐ ดังนั้นคุณและบาสซูน
ตั้งใจให้เป็นอย่างชัดเจน

353
00:18:07,838 --> 00:18:11,049
[หัวเราะเบาๆ] คือน้องสาวของคุณ
เก้าอี้ตัวแรกของอะไร?

354
00:18:11,049 --> 00:18:12,050
[หัวเราะ]

355
00:18:12,050 --> 00:18:14,052
- ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันบอกคุณไปหมดแล้ว

356
00:18:16,263 --> 00:18:19,308
‐ ฉันคิดว่าภาษากายของคุณ
ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจมาก

357
00:18:19,683 --> 00:18:22,227
— ฮา. ฮา...

358
00:18:22,227 --> 00:18:24,313
แล้วไงล่ะ?

359
00:18:24,313 --> 00:18:27,357
- ฉันเข้าเรียนแล้ว
การสื่อสารที่ไม่ใช่คำพูด,

360
00:18:27,357 --> 00:18:30,819
และคนที่ยกมือขึ้น
ไม่ถูกวางบนโต๊ะเหมือนคุณ...

361
00:18:30,819 --> 00:18:34,323
- อืมม.
‐ ...ถือว่าน่าเชื่อถือมากกว่า

362
00:18:35,157 --> 00:18:37,117
ไม่มีใครเชื่อถือบุคคล
ผู้ที่จับมือกัน

363
00:18:38,368 --> 00:18:39,786
- ก็ใช่ ฉันเข้าใจแล้ว--

364
00:18:39,786 --> 00:18:42,289
- ฝ่ามือขึ้น. สบายใจมาก.

365
00:18:42,289 --> 00:18:44,124
- โอ้ใช่. คือว่า เอ่อ...

366
00:18:44,124 --> 00:18:45,876
ท่ากระยาหารมื้อสุดท้าย

367
00:18:45,876 --> 00:18:47,920
ไม่มีใครปลอบโยนมากไปกว่าพระเยซู

368
00:18:47,920 --> 00:18:49,671
แต่คุณคงไม่อยากเดทกับพระเยซู

369
00:18:49,671 --> 00:18:51,757
เพราะคุณจะเป็น
บูชาพระองค์อยู่ตลอด

370
00:18:51,757 --> 00:18:53,842
[ทั้งคู่หัวเราะ]

371
00:18:54,801 --> 00:18:56,512
ดังนั้น อืม...

372
00:18:57,346 --> 00:18:58,722
บอกฉันเพิ่มเติม
— อืม...

373
00:18:58,722 --> 00:19:00,140
♪ เปียโนดำเนินต่อไป ♪

374
00:19:00,140 --> 00:19:03,769
เป็นสิ่งที่สอง
สำหรับฉันมันเป็นธีมประเภทหนึ่ง

375
00:19:03,769 --> 00:19:07,272
ผู้ชายคนสุดท้ายที่ฉันเดทด้วย
ไม่เคยใส่ฉันก่อน

376
00:19:07,272 --> 00:19:09,358
ฉันหมายความว่าเขาจะไม่
ขอฉันสั่งอาหารก่อน

377
00:19:09,358 --> 00:19:12,444
ถ้าเราทั้งคู่ต้องฉี่
เขาจะฉี่ก่อน ฉันหมายถึงอะไรก็ตาม

378
00:19:12,444 --> 00:19:14,196
นักบำบัดของฉันพูดว่า

379
00:19:14,196 --> 00:19:16,031
เราทุกคนถูกผลักดันให้สร้างใหม่

380
00:19:16,031 --> 00:19:18,075
พลังของบาดแผลแรกของเรา

381
00:19:18,075 --> 00:19:20,077
เราก็จะได้เปลี่ยนตอนจบได้

382
00:19:21,203 --> 00:19:23,163
โฮ่ง! นั่นเป็นจำนวนมาก

383
00:19:23,163 --> 00:19:24,623
[ทั้งคู่หัวเราะ]

384
00:19:24,623 --> 00:19:26,375
ตาของคุณ

385
00:19:27,459 --> 00:19:29,169
- ตาของฉันเพื่ออะไร?

386
00:19:29,169 --> 00:19:31,463
‐ พ่อแม่ของคุณทำร้ายคุณอย่างไร?

387
00:19:31,463 --> 00:19:32,714
โอ้!

388
00:19:32,714 --> 00:19:35,092
บอกฉันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ครั้งล่าสุดของคุณ

389
00:19:35,801 --> 00:19:38,345
‐ โอ้ ใช่แล้ว... [คร่ำครวญ]

390
00:19:38,345 --> 00:19:40,639
เอาล่ะมาดูกันที่นี่

391
00:19:40,639 --> 00:19:41,765
อืม...

392
00:19:42,349 --> 00:19:44,226
ก่อนอื่น เอ่อ...

393
00:19:45,352 --> 00:19:47,354
พ่อแม่ของฉันดีมาก ใช่.

394
00:19:48,605 --> 00:19:50,899
และแฟนคนสุดท้ายของฉัน

395
00:19:50,899 --> 00:19:52,860
เอ่อคือ...

396
00:19:52,860 --> 00:19:55,112
เยี่ยมมาก

397
00:19:55,112 --> 00:19:57,114
และก็จบลงด้วยดี

398
00:19:57,823 --> 00:19:58,824
[กระแอมในลำคอ]

399
00:19:59,950 --> 00:20:01,618
ชีสของคุณเป็นยังไงบ้าง?

400
00:20:02,703 --> 00:20:04,705
คุณชอบชีสไหม?

401
00:20:04,705 --> 00:20:06,707
โอ้คุณรู้อะไรไหม? ฉันรัก...

402
00:20:06,707 --> 00:20:08,876
กระเป๋าเงินใบนั้น มันเป็นเรื่องผิดปกติมาก

403
00:20:10,586 --> 00:20:14,381
‐ คุณรู้ไหมว่าการแบ่งปันของ
เรื่องราวเป็นเหมือนการทำธุรกรรม

404
00:20:14,381 --> 00:20:16,967
เมื่อมีคนเล่าเรื่องให้คุณฟัง

405
00:20:16,967 --> 00:20:20,512
คุณเป็นหนี้พวกเขาอย่างเท่าเทียมกัน
หรือมูลค่าที่มากกว่าเป็นการตอบแทน

406
00:20:20,512 --> 00:20:23,599
- โอ้ ถึงคราวของฉันแล้ว
บอกคุณธงสีแดงของฉัน?

407
00:20:23,599 --> 00:20:25,142
[หัวเราะประสาท]

408
00:20:25,142 --> 00:20:28,061
เอ่อ แต่ฉันไม่ได้เก็บความลับสำคัญอะไรไว้

409
00:20:28,061 --> 00:20:31,398
หรืออะไรทำนองนั้น มันเป็นเพียง
ไม่ใช่ทุกคนที่มีสัมภาระมากมาย

410
00:20:31,398 --> 00:20:34,735
ไม่ใช่ว่าคุณมีเอ่อ
สัมภาระมากกว่าใคร!

411
00:20:34,735 --> 00:20:37,696
คุณมีแน่นอน
จำนวนสัมภาระที่เหมาะสม‐‐

412
00:20:37,696 --> 00:20:40,991
- เราเป็นยังไงบ้าง? อีกรอบเหรอ?
- ฉันคิดว่าฉันสบายดี

413
00:20:40,991 --> 00:20:42,993
ชาร์ลส์: ใช่แล้ว!
โอ้.

414
00:20:42,993 --> 00:20:44,912
ซินด้า:
บางครั้งโอกาสครั้งที่สอง

415
00:20:44,912 --> 00:20:47,539
เป็นเพียงโอกาสที่จะทำผิดอีกครั้ง

416
00:20:47,539 --> 00:20:49,416
♪

417
00:20:49,416 --> 00:20:50,417
[กริ่งประตูดังขึ้น]

418
00:20:50,417 --> 00:20:52,377
และเป่ามันสองครั้ง

419
00:20:52,377 --> 00:20:55,881
สามารถทำให้คุณทำ
ทางเลือกแปลกๆ บางอย่าง

420
00:21:01,136 --> 00:21:04,306
- เราแค่ไปกับไก่งวง
- อะไร?

421
00:21:04,306 --> 00:21:06,433
- ขอโทษที่ทำให้คุณตื่น
นกมาถึงสองชั่วโมงแล้ว

422
00:21:06,433 --> 00:21:08,936
และเตาอบของฉันก็พัง
ฉันก็เลยต้องการของคุณ

423
00:21:08,936 --> 00:21:12,356
เพราะแม้แต่นักฆ่า
ไม่สมควรเป็นโรคโบทูลิซึม

424
00:21:12,356 --> 00:21:16,151
โอ้พระเจ้า. ฉันลืมเดทสำคัญของคุณ
เธออยู่ในนั้นหรือเปล่า?

425
00:21:16,151 --> 00:21:17,736
‐ ไม่ ไม่ ฉันอยู่คนเดียว

426
00:21:17,736 --> 00:21:19,363
- โอ้. อืม ขอโทษ

427
00:21:19,363 --> 00:21:21,990
คุณอยากให้ฉันออกไปไหม?
- เลขที่! ฉันอยากจะไขคดีฆาตกรรมนี้

428
00:21:21,990 --> 00:21:24,535
จับฉันให้ทัน
- ใช้ได้. ต่อย...

429
00:21:24,535 --> 00:21:26,203
อยู่ระหว่างการวิ่ง

430
00:21:26,203 --> 00:21:28,705
ฉันได้ยินจากเออซูล่าว่าเขาย้ายแล้ว

431
00:21:28,705 --> 00:21:31,166
ทัวร์ป่าฝนของเขาขึ้นไป
และกำลังจะออกเดินทางในอีกสองวัน

432
00:21:31,166 --> 00:21:32,918
สงสัย?

433
00:21:32,918 --> 00:21:35,754
นอกจากนี้เขากำลังปรับปรุง
อพาร์ทเมนต์ของเขาเมื่อเขาจากไปแล้ว

434
00:21:35,754 --> 00:21:38,799
เพราะเห็นได้ชัดว่า
เขาต้องการ "การเริ่มต้นใหม่"

435
00:21:38,799 --> 00:21:40,717
ฉันพนันได้เลยว่าเขาทำใช่ไหม?

436
00:21:40,717 --> 00:21:44,179
ยังไงก็ตาม เมเบลมีแผนในตอนบ่าย
เพื่อที่จะออกเดินทางพรุ่งนี้เช้าเท่านั้น

437
00:21:44,179 --> 00:21:46,807
และคุณรู้ไหม ที่ 20 นาทีต่อปอนด์...

438
00:21:46,807 --> 00:21:50,269
- งั้นเราจะพาไป.
ต่อยไก่งวงตอนเช้าเหรอ?

439
00:21:50,269 --> 00:21:52,271
‐ ใช่‐‐ ฉันรู้ มันแปลก

440
00:21:52,271 --> 00:21:54,481
แต่ผมคิดว่าถ้าเราเอากาแฟมาด้วย...

441
00:21:55,232 --> 00:21:56,567
ใช่ฟัง

442
00:21:56,567 --> 00:21:57,776
ฉันรู้ว่านี่มันบ้า—
‐ ไม่ ไม่ ไม่

443
00:21:57,776 --> 00:22:00,571
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมมันจะได้ผล
เพราะมันน่าประหลาดใจ

444
00:22:00,571 --> 00:22:03,240
ไม่มีใครพาใครมาด้วย
ไก่งวงที่มีเจตนาไม่ดี!

445
00:22:03,240 --> 00:22:05,951
- อย่างแน่นอน! ว้าว.

446
00:22:05,951 --> 00:22:07,786
ฉันประหลาดใจ. ฉันไม่คิดว่า
คุณจะเข้าร่วมกับสิ่งนี้

447
00:22:07,786 --> 00:22:10,581
‐ [หัวเราะ] ฉันอินกับเรื่องนี้มาก

448
00:22:10,581 --> 00:22:12,291
เพราะนี่คือวิธีที่ฉันจะเติม

449
00:22:12,291 --> 00:22:14,084
วันที่เหลือของฉันกับงานอดิเรก

450
00:22:14,084 --> 00:22:16,170
และงานอดิเรกของฉันคือการไขคดีฆาตกรรม

451
00:22:16,170 --> 00:22:17,880
ฉันจะไปเที่ยวพักผ่อน

452
00:22:17,880 --> 00:22:21,633
ด้วยการฆาตกรรม และวันหนึ่ง
ฆาตกรจะมานั่งอยู่ข้างเตียงฉัน

453
00:22:21,633 --> 00:22:25,137
และป้อนน้ำซุปให้ฉัน
เพราะฉันสูญเสียการสะท้อนการกลืนของฉัน

454
00:22:26,263 --> 00:22:27,681
[คำราม]

455
00:22:27,681 --> 00:22:30,475
[วางขวดลง]
เรากำลังโอบกอดความยุ่งเหยิงใช่ไหม?

456
00:22:30,475 --> 00:22:33,395
งั้นฝากไอ้เวรนั่นมาด้วย
และมาสร้างความวุ่นวายกันเถอะ

457
00:22:34,730 --> 00:22:36,231
♪

458
00:22:36,231 --> 00:22:37,399
[คำราม]

459
00:22:37,399 --> 00:22:39,443
[เสียงถนน]
[เสียงลิฟท์]

460
00:22:43,614 --> 00:22:46,116
- โอ้พระเจ้า. ดูนี่สิ

461
00:22:47,367 --> 00:22:48,619
ตกลง. [กระแอมในลำคอ]

462
00:22:52,497 --> 00:22:53,999
‐ การทดสอบ
- เปิดแล้ว เปิดแล้ว

463
00:22:57,002 --> 00:22:59,213
‐ จัดส่งตุรกี!
‐ ฉันหวังว่าคุณจะหิว!

464
00:23:00,005 --> 00:23:02,090
‐ แอนนิต้า เราคาดหวังไก่งวงหรือเปล่า?

465
00:23:02,090 --> 00:23:04,426
- ฉันหวังว่าจะไม่! คุณอย่างแน่นอน
ไม่ต้องการอันที่สอง!

466
00:23:04,426 --> 00:23:05,969
[เสียงหัวเราะ]

467
00:23:05,969 --> 00:23:08,013
‐ ฉันไม่เห็นไก่งวง
ตามกำหนดการของคุณครับ

468
00:23:08,013 --> 00:23:10,349
มาเบล: พวกเราอาศัยอยู่ในอาคาร
และเราคิด

469
00:23:10,349 --> 00:23:12,935
มันจะเป็นผู้สร้างชุมชนที่ดี

470
00:23:12,935 --> 00:23:17,105
ถ้าเราทำไก่งวงทุกสัปดาห์
และนำไปให้เพื่อนบ้าน

471
00:23:17,105 --> 00:23:19,483
‐ ดังนั้น เราควรเพียงแค่
เอ่อ ปล่อยมันไว้ที่นี่ หรือเราควร‐

472
00:23:19,483 --> 00:23:22,277
— คุณคือ ——
‐ ใช่! ถูกต้องแล้ว ซีบีเอส เก้าฤดูกาล

473
00:23:22,277 --> 00:23:24,780
ว้าว. โอ้

474
00:23:24,780 --> 00:23:27,407
อ้าว...โอ้ย!

475
00:23:27,407 --> 00:23:29,326
[ดีดกีตาร์]
- เข้ามา.

476
00:23:29,326 --> 00:23:33,372
‐ โอเค เอ่อ เปิดเผยอย่างครบถ้วน นี่คือ
จริงๆ แล้วครั้งแรกที่เราทำเช่นนี้

477
00:23:33,372 --> 00:23:35,874
และตอนนี้เรารู้แล้วว่ามันแปลกแค่ไหน

478
00:23:35,874 --> 00:23:37,876
ว่าเราไม่ได้เอามันเทศมา

479
00:23:37,876 --> 00:23:39,628
‐ (หัวเราะ) นั่นเป็นเรื่องจริง

480
00:23:39,628 --> 00:23:41,713
‐ คุณคือคนที่ทำพอดแคสต์

481
00:23:42,756 --> 00:23:44,466
- ฉัน.
ต่อย: ดูสิ

482
00:23:44,466 --> 00:23:46,969
ฉัน‐ฉันขอโทษที่ฉันอยู่กับสุนัขของคุณ

483
00:23:47,553 --> 00:23:49,054
ฉันมีวันที่ยากลำบาก

484
00:23:49,805 --> 00:23:50,931
มาเบล:
ใช่.

485
00:23:50,931 --> 00:23:53,684
เอ่อ เราได้ยินมาว่าคุณรู้จักทิม โคโน่

486
00:23:53,684 --> 00:23:55,853
เขาเป็น... ผู้ชายที่ดีเหรอ?

487
00:23:56,645 --> 00:23:58,647
- ฉันไม่รู้จักเขาเป็นการส่วนตัว

488
00:23:59,398 --> 00:24:00,899
เขาเคยทำงานให้ฉัน

489
00:24:01,483 --> 00:24:02,526
ฉันไล่เขาออก

490
00:24:03,402 --> 00:24:04,903
[เน้นย้ำ]
คุณไล่เขาออกเหรอ?

491
00:24:04,903 --> 00:24:06,738
ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้นสติง?

492
00:24:06,738 --> 00:24:08,115
- นั่นเป็นเรื่องส่วนตัว

493
00:24:09,449 --> 00:24:10,492
‐ ต่อย

494
00:24:13,537 --> 00:24:17,082
ฉันรู้ว่าคุณรู้ว่าฉันรู้
การมีชื่อเสียงเป็นอย่างไร

495
00:24:17,082 --> 00:24:19,877
คนแปลกหน้าคิดว่าพวกเขามี
สิทธิที่จะรู้จักธุรกิจของเรา

496
00:24:20,794 --> 00:24:22,838
แต่พวกเขาไม่เคยรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเราเลย

497
00:24:22,838 --> 00:24:24,673
และมันกำลังโดดเดี่ยว

498
00:24:24,673 --> 00:24:26,550
มันสามารถทำให้เรา...

499
00:24:26,550 --> 00:24:28,343
ทำตัวไม่ดี

500
00:24:33,348 --> 00:24:35,684
ฉันรู้สึกว่าฉันใกล้ชิดกับสติงมากเกินไป

501
00:24:36,226 --> 00:24:38,687
‐ ดังนั้น ยิ่งไปกว่านั้น สติง

502
00:24:38,687 --> 00:24:41,523
ทิม โคโน่ พังก์คนนี้

503
00:24:41,523 --> 00:24:44,443
สูญเสียเงินทั้งหมดของคุณ
มาเบล: มันอาจทำให้คุณได้

504
00:24:44,443 --> 00:24:46,987
สแน็ป รู้ไหมอาจ...

505
00:24:46,987 --> 00:24:49,198
ทำให้คุณกลายเป็นฆาตกรไปเลย

506
00:24:49,198 --> 00:24:51,617
‐ พวกคุณทุกคนกำลังทำอะไรอยู่?

507
00:24:51,617 --> 00:24:54,244
ต่อย:
คุณคิดว่าการตายของทิมเป็นความผิดของฉัน

508
00:24:54,244 --> 00:24:55,871
♪

509
00:24:55,871 --> 00:24:56,914
คุณพูดถูก

510
00:24:59,499 --> 00:25:00,834
[ถอนหายใจ] ฉันฆ่าเขาแล้ว

511
00:25:00,834 --> 00:25:02,878
—ท่าน——
สติง: ไม่ แอนนิต้า

512
00:25:02,878 --> 00:25:04,546
ฉันจำเป็นต้องปล่อยสิ่งนี้

513
00:25:06,256 --> 00:25:09,092
ช่วงนี้ฉันโกรธมาก...

514
00:25:09,092 --> 00:25:12,054
วันก่อนที่ทิมจะเสียชีวิต
ฉันกรีดร้องใส่เขา

515
00:25:12,054 --> 00:25:15,933
“คุณระยำฉันมากกว่า! คุณถูกไล่ออก!
คุณควรฆ่าตัวตาย!”

516
00:25:15,933 --> 00:25:18,644
แล้วเขาก็ทำ [สะอื้น]

517
00:25:18,644 --> 00:25:21,146
‐ และนั่นคือเหตุผลที่คุณ
วางยาพิษสุนัขของฉัน! บีบี...

518
00:25:22,189 --> 00:25:23,565
รอก่อน ฉันขอโทษ คุณพูดอะไร?

519
00:25:24,900 --> 00:25:28,612
‐ โอเค ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันต้องทำด้วยซ้ำ
พูดแบบนี้ แต่สติงไม่ใช่ฆาตกร

520
00:25:28,612 --> 00:25:31,865
หรือยาพิษสุนัข
‐ คุณคิดว่าทิมถูกฆาตกรรมเหรอ?

521
00:25:32,449 --> 00:25:33,825
- ฉันรู้ว่าเขาเป็น

522
00:25:33,825 --> 00:25:36,787
- โอ้พระเจ้า. โล่งใจจริงๆ!

523
00:25:37,746 --> 00:25:39,581
ฉันถูกรุมเร้าด้วยความรู้สึกผิด

524
00:25:39,581 --> 00:25:41,750
ฉันคิดว่าเขาฆ่าตัวตายเพราะฉัน

525
00:25:41,750 --> 00:25:44,336
และ... [ถอนหายใจ] คุณก็รู้
นั่นคือเหตุผลที่เราย้ายทัวร์ขึ้นไป

526
00:25:44,336 --> 00:25:47,548
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงรื้ออพาร์ทเมนต์นี้
และอาคารก็ยุติธรรม

527
00:25:47,548 --> 00:25:50,843
ซึมซับความรู้สึกผิดและความเสียใจ

528
00:25:51,468 --> 00:25:52,469
[ถอนหายใจ]

529
00:25:54,680 --> 00:25:56,682
ทำให้ผมมีไอเดียในการทำเพลงครับ.

530
00:26:00,978 --> 00:26:01,854
♪ ดีดกีตาร์ ♪

531
00:26:01,854 --> 00:26:03,605
♪ ฉันคิดว่าเป็นฉัน ♪

532
00:26:03,605 --> 00:26:06,024
♪ และฉันก็ต่ำต้อยมาก ♪

533
00:26:06,024 --> 00:26:08,402
♪ แต่คำพูดของฉันไม่ได้ทำให้กระสุน ♪

534
00:26:08,402 --> 00:26:10,571
♪ สู่ทิม โคโน ♪

535
00:26:10,571 --> 00:26:12,531
♪ โอ้ ไม่ ♪

536
00:26:14,992 --> 00:26:17,411
- ฉันไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้น
ทำอัลบั้มให้ดีที่สุด

537
00:26:17,411 --> 00:26:19,413
- เอ่อ... เอ่อ โอเค...

538
00:26:20,205 --> 00:26:21,915
เป็นเพลงที่เขียนยาก

539
00:26:21,915 --> 00:26:24,334
- ตกลง. ขอบคุณสำหรับไก่งวง
ได้โปรด...

540
00:26:25,002 --> 00:26:26,378
อยู่ห่างจากสติง

541
00:26:26,378 --> 00:26:28,964
— เหี้ย. ทางตันอีกทางหนึ่ง

542
00:26:28,964 --> 00:26:31,633
‐ เอาล่ะ ฉันสามารถใช้เครื่องดื่มและจิ้มได้
[คลิกปุ่ม]

543
00:26:31,633 --> 00:26:34,136
มีใครเข้าร่วมฉันบ้างไหม?
- ฉันจะไปวิ่ง

544
00:26:35,137 --> 00:26:37,139
- แล้วคุณล่ะชาร์ลี?

545
00:26:37,139 --> 00:26:39,391
หมากฮอส? แชซ!

546
00:26:39,391 --> 00:26:40,934
- แน่นอน ดี.

547
00:26:40,934 --> 00:26:43,395
แต่ฉันมีอีกหนึ่ง
ระเบียบที่จะกอดก่อน

548
00:26:50,027 --> 00:26:51,069
[ประตูเปิด]

549
00:26:52,529 --> 00:26:55,240
ความสัมพันธ์ครั้งสุดท้ายของฉันกินเวลาหกปี

550
00:26:55,240 --> 00:26:56,825
เราพบกันภายใต้การเสแสร้ง

551
00:26:56,825 --> 00:27:00,746
มันอยู่ที่บ่อน้ำพุร้อนในประเทศไอซ์แลนด์
ในการเดินทางพี่สาวของฉันลากฉันไป

552
00:27:00,746 --> 00:27:03,665
ตอนนี้ ฉันเกลียดธรรมชาติ ฉันเกลียดการเดินทาง

553
00:27:03,665 --> 00:27:05,918
แต่ฉันไม่ได้บอกแฟนเก่าของฉันอย่างนั้น
เอ็มม่า. นั่นคือแฟนเก่าของฉัน

554
00:27:05,918 --> 00:27:08,170
เธอจึงคิดว่าเธอจะได้รับ

555
00:27:08,170 --> 00:27:11,173
"นักแสดงชายนักผจญภัย"

556
00:27:11,173 --> 00:27:14,051
เธอจึงย้ายเข้ามา
และเธอก็พาเธอไปด้วย

557
00:27:14,051 --> 00:27:16,762
ลูกสาววัย 7 ขวบของเธอ ลูซี่.

558
00:27:17,179 --> 00:27:19,515
ฉันพยายามทำให้ลูซี่มีความมั่นคงบ้าง

559
00:27:19,515 --> 00:27:21,433
คุณรู้ไหมว่ากิจวัตรประจำวัน

560
00:27:21,433 --> 00:27:23,644
และฉันจะทำอาหารให้เธอกิน
ไข่เจียวของโปรดในตอนเช้า

561
00:27:23,644 --> 00:27:26,355
และเธอก็รักมัน และฉันก็รักมัน

562
00:27:26,355 --> 00:27:29,066
แต่แฟนเก่าของฉัน... ไม่ทำ

563
00:27:29,816 --> 00:27:32,694
ดังนั้นฉันจึงจองเรือสำราญแคริบเบียน

564
00:27:32,694 --> 00:27:35,072
สำหรับวันครบรอบของเรา
- นั่นโรแมนติกนะ

565
00:27:35,072 --> 00:27:36,281
- ใช่ นั่นคือสิ่งที่เธอคิด

566
00:27:36,281 --> 00:27:38,033
แล้วฉันก็ชี้แจง

567
00:27:38,033 --> 00:27:40,244
เป็นการล่องเรือที่สนุกสนานสำหรับครอบครัวจริงๆ

568
00:27:41,245 --> 00:27:43,789
ดังนั้นวันที่สาม
มีทัวร์เกาะ

569
00:27:43,789 --> 00:27:46,375
และลูซีกับฉันแค่อยากจะข้ามไป

570
00:27:46,375 --> 00:27:49,378
แต่เอ็มมายืนกรานให้ลูซี่ไป

571
00:27:51,004 --> 00:27:52,506
และพวกเขาก็ไม่เคยกลับมา

572
00:27:52,506 --> 00:27:54,132
- พวกเขาหายไปเหรอ?
‐ ไม่

573
00:27:54,132 --> 00:27:56,176
พวกเขาบินกลับบ้านจากเซนต์ครอย

574
00:27:56,760 --> 00:27:58,971
ดังนั้นฉันจึงพักบนเรือสำราญแสนสนุกสำหรับครอบครัว

575
00:27:58,971 --> 00:28:01,723
อีกห้าวันข้างหน้า คนเดียว

576
00:28:01,723 --> 00:28:03,475
ยกเว้นบักส์บันนีและหมูพอร์กี้

577
00:28:03,475 --> 00:28:07,104
ที่ฉันต้องจ่ายเพิ่มเพื่อเป็น
ในงานเลี้ยงอาหารค่ำวันครบรอบของเรา

578
00:28:07,104 --> 00:28:08,981
[ไม่ได้ยิน]

579
00:28:10,566 --> 00:28:12,150
เอ็มม่าคิดหยุดพักอย่างหนัก

580
00:28:12,150 --> 00:28:14,319
จะดีที่สุดสำหรับลูซี่

581
00:28:14,319 --> 00:28:17,322
ฉันก็เลยไม่ได้คุยกับเธอเลยตั้งแต่นั้นมา

582
00:28:18,448 --> 00:28:20,951
และฉันก็ถูกมันตามหลอกหลอน

583
00:28:21,535 --> 00:28:23,579
และโดยบักส์และพอร์กี้

584
00:28:25,038 --> 00:28:26,623
คุณรู้ไหม ฉันไม่แชร์สิ่งนี้

585
00:28:26,623 --> 00:28:30,836
กับผู้คนเพราะฉัน
บอกตามตรงว่ารู้สึกเขินอายกับมัน

586
00:28:38,302 --> 00:28:41,597
แต่ฉันที่บอกคุณเรื่องนี้เพราะ...

587
00:28:41,597 --> 00:28:42,848
ฉันชอบคุณ.

588
00:28:42,848 --> 00:28:45,642
และฉันอยากมีเดทครั้งที่สอง

589
00:28:46,894 --> 00:28:49,062
— วูฟ. นั่นเป็นจำนวนมาก

590
00:28:49,897 --> 00:28:51,398
— โฮ่ง โฮ่ง

591
00:28:53,233 --> 00:28:54,693
- ตกลง.

592
00:28:54,693 --> 00:28:58,113
แต่ถ้าใครใส่ชุดสัตว์
มันจะดีกว่าเป็นคุณหรือฉัน

593
00:28:59,239 --> 00:29:00,240
[หัวเราะ]

594
00:29:01,074 --> 00:29:03,452
‐ ขอบคุณ. ฉันจะโทรหาคุณ

595
00:29:04,369 --> 00:29:05,996
ซินด้า:
อะไรอันตรายกว่ากัน?

596
00:29:05,996 --> 00:29:08,874
ฉวยโอกาสครั้งที่สอง

597
00:29:08,874 --> 00:29:10,876
หรือปล่อยให้มันผ่านไป?

598
00:29:21,929 --> 00:29:24,848
♪

599
00:29:32,105 --> 00:29:34,816
[พิมพ์]

600
00:29:45,911 --> 00:29:47,913
[คลิกพิมพ์]

601
00:29:58,465 --> 00:30:00,008
[พิมพ์]

602
00:30:02,427 --> 00:30:03,428
[คลิก]

603
00:30:10,310 --> 00:30:12,312
[ปิดแล็ปท็อป]
[เคาะ]

604
00:30:14,523 --> 00:30:15,774
[เคาะ]

605
00:30:18,861 --> 00:30:21,864
– อ่า!
- เกิดอะไรขึ้น?

606
00:30:21,864 --> 00:30:25,033
- ฉันแบ่งปัน. ฉันมีเดทครั้งที่สอง

607
00:30:25,033 --> 00:30:27,244
ฉันต้องนอนสักเดือน

608
00:30:27,244 --> 00:30:29,538
อ่า! หมอน...

609
00:30:30,664 --> 00:30:33,917
‐ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ นี่เป็นสิ่งที่ดี
นี่คือความก้าวหน้า บอกฉันทุกอย่าง

610
00:30:33,917 --> 00:30:36,170
- เราไม่สามารถดื่มได้เลย
และนั่งเงียบ ๆ ?

611
00:30:36,170 --> 00:30:39,131
ฉันมีการเปิดเผยครั้งใหญ่เพียงพอสำหรับวันนี้

612
00:30:40,174 --> 00:30:41,383
- เฮ้ พ่อ.

613
00:30:41,383 --> 00:30:43,427
ดูเหมือนวินนี่จะเข้าใจนะ
ทุกอย่างออกจากระบบของเธอ

614
00:30:43,427 --> 00:30:46,054
— วิลลี่! ชาร์ลส์ นี่คือวิล ลูกชายของฉัน

615
00:30:46,054 --> 00:30:48,348
วิล นี่คือชาร์ลส-ฮาเดน ซาเวจ

616
00:30:48,348 --> 00:30:50,350
- ยินดีที่ได้รู้จัก...
วิล: ใช่

617
00:30:50,350 --> 00:30:51,727
คุณเช่นกัน เอ่อ

618
00:30:51,727 --> 00:30:53,812
คุณพ่อครับ ผมฟังพอดแคสต์ของคุณแล้ว

619
00:30:53,812 --> 00:30:55,898
คุณไม่ได้บอกฉันว่าคุณเป็น
ทำแบบนั้นกับมาเบล โมรา

620
00:30:55,898 --> 00:30:57,649
- ทำไมคุณถึงรู้จักเธอ?

621
00:30:57,649 --> 00:30:59,776
- เธอเคยอยู่ที่นี่
ในช่วงปิดเทอม

622
00:30:59,776 --> 00:31:02,487
เธอออกไปเที่ยวกับเด็กกลุ่มนี้
และหนึ่งในนั้นคือทิม โคโน่

623
00:31:04,615 --> 00:31:07,284
- รออะไร?
‐ เธอรู้จักทิม โคโน่ไหม?

624
00:31:07,284 --> 00:31:08,452
- เธอรู้จักเขา 100%

625
00:31:09,077 --> 00:31:11,705
- นั่นหมายความว่าอย่างไร?
ทำไมเธอไม่บอกเราแบบนั้นล่ะ?

626
00:31:11,705 --> 00:31:13,957
วิลล์: ฉันหมายถึงอาจเป็นเพราะว่า
เธอคิดว่ามันดูน่าสงสัย

627
00:31:13,957 --> 00:31:16,960
โดยเฉพาะตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เธอ
อยู่ที่นี่ เพื่อนอีกคนเสียชีวิต

628
00:31:16,960 --> 00:31:18,670
เธอถูกผลักออกจากหลังคา

629
00:31:18,670 --> 00:31:20,339
ชาร์ลส์:
อะไรนะ?

630
00:31:20,339 --> 00:31:21,882
- ผู้หญิงคนนั้นเป็นข่าวร้าย

631
00:31:21,882 --> 00:31:25,010
♪

632
00:31:25,010 --> 00:31:27,346
- คุณช่วยพูดทั้งหมดนั้นอีกครั้งได้ไหม?

633
00:31:31,266 --> 00:31:34,269
[เสียงถนน เสียงพูดคุย]

634
00:31:42,569 --> 00:31:45,697
ซินด้า:
“จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อโอกาสครั้งที่สองของคุณ

635
00:31:45,697 --> 00:31:48,992
กลายเป็นนัดสุดท้ายของคุณ?”

636
00:31:48,992 --> 00:31:51,161
เป็นบทสนทนาจาก Brazzos

637
00:31:51,161 --> 00:31:53,163
ตอนที่ 713,

638
00:31:53,163 --> 00:31:56,333
ซึ่งทำนายอะไรไว้
จะเกิดขึ้นในอีก 15 ปีต่อมา

639
00:31:56,333 --> 00:31:58,085
เมื่อนักสืบปลอม

640
00:31:58,085 --> 00:32:00,546
ตัดสินใจที่จะกลายเป็นของจริง

641
00:32:00,546 --> 00:32:03,757
เมื่อเขาและเพื่อนอาชญากรตัวจริงของเขา

642
00:32:03,757 --> 00:32:06,301
ใช้โอกาสครั้งที่สอง

643
00:32:06,301 --> 00:32:10,180
และกลายเป็นเรื่อง
ของการสอบสวนครั้งต่อไปของเรา

644
00:32:10,180 --> 00:32:14,017
คอยติดตามสำหรับ
มีเพียงฆาตกรในอาคารเท่านั้น

645
00:32:14,017 --> 00:32:17,062
ฤดูใบไม้ร่วงนี้มา จนกระทั่งถึงตอนนั้น

646
00:32:17,062 --> 00:32:19,356
ฉันซินดา แคนนิ่ง

647
00:32:19,356 --> 00:32:22,985
และจำไว้ว่า หากคุณต้องการโดเมน
เว็บไซต์หรือร้านค้าออนไลน์

648
00:32:22,985 --> 00:32:24,611
ทำมันด้วย Squarespace!

649
00:32:24,611 --> 00:32:27,614
♪

650
00:32:53,974 --> 00:32:56,977
♪

651
00:33:13,410 --> 00:33:16,413
[ประโคม]