1
00:00:19,040 --> 00:00:22,000
♪

2
00:00:32,000 --> 00:00:35,000
♪

3
00:00:45,000 --> 00:00:48,000
♪

4
00:00:58,000 --> 00:01:01,000
♪

5
00:01:11,000 --> 00:01:14,000
♪

6
00:01:24,000 --> 00:01:27,000
♪

7
00:01:37,000 --> 00:01:40,000
{\an8}

8
00:03:23,720 --> 00:03:26,720
{\an8}

9
00:07:49,320 --> 00:07:52,240
{\an8}

10
00:08:49,600 --> 00:08:52,600
{\an8}

11
00:10:11,960 --> 00:10:12,960
สวัสดีพ่อ

12
00:10:14,040 --> 00:10:17,000
ขอโทษฮะ. ฉันสายไปหน่อยเหรอ?
- สวัสดี.

13
00:10:18,480 --> 00:10:19,480
ตอนนั้น?

14
00:10:29,200 --> 00:10:32,120
ฉันเตรียมสิ่งที่แตกต่างออกไป
จากแซนด์วิชทั่วไป

15
00:10:35,120 --> 00:10:37,800
เอ่อ... น็อกกี้

16
00:10:40,520 --> 00:10:42,519
แต่คุณเกลียดการทำอาหารมาโดยตลอด

17
00:10:42,520 --> 00:10:45,840
ฉัน...พยายามจะจำ
เหมือนที่แม่สร้างมันขึ้นมา

18
00:10:50,240 --> 00:10:52,120
- ยอดเยี่ยม.
- ใช่?

19
00:10:53,080 --> 00:10:54,280
ฉันสาบานอร่อย

20
00:11:55,360 --> 00:11:58,080
{\an8}

21
00:13:45,880 --> 00:13:48,720
ถ้ามันโอเคกับคุณ
ฉันอยากจะพูดภาษาอิตาลีมากกว่า

22
00:13:49,240 --> 00:13:52,600
สิ่งที่คุณต้องการนี่คือพื้นที่ของคุณ

23
00:13:54,320 --> 00:13:55,320
อืม โอเค

24
00:13:58,640 --> 00:14:00,840
ฉันไม่รู้จริงๆว่าจะเริ่มจากตรงไหน

25
00:14:02,600 --> 00:14:07,199
บางคนเริ่มต้นจากการพูดคุย...
ของฝ่ายที่รุนแรง

26
00:14:07,200 --> 00:14:10,839
แทนคนอื่น...จากไป
จากความทรงจำอันห่างไกล

27
00:14:10,840 --> 00:14:12,879
แต่สิ่งสำคัญที่นี่

28
00:14:12,880 --> 00:14:16,000
มันขึ้นอยู่กับเธอที่จะตัดสินใจ
จะเริ่มต้นที่ไหน

29
00:14:19,680 --> 00:14:23,920
อย่างที่ฉันคิดว่าคุณรู้อยู่แล้ว ฉันก็รู้ความจริงแล้ว
ฉันจำได้น้อยมาก

30
00:14:24,600 --> 00:14:27,760
บางครั้งฉันก็มีอาการวูบวาบ
ของบางตอน...

31
00:14:29,600 --> 00:14:32,920
...ความทรงจำที่กลับมาหลังจากนั้น
และนั่น...คือ...

32
00:14:34,000 --> 00:14:36,039
...ในวันหลังงาน

33
00:14:36,040 --> 00:14:40,120
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ถึงน้องสาวของฉัน... ไม่มีอะไร

34
00:14:41,160 --> 00:14:44,120
ฉันมาถึงการพิจารณาคดี
ราวกับว่าฉันอยู่ที่นั่นโดยไม่ได้ตั้งใจ

35
00:14:44,760 --> 00:14:48,360
“ฉันจะฆ่าพี่สาวของฉันเหรอ?
แต่คุณกำลังพูดอะไร?

36
00:14:49,200 --> 00:14:52,600
ฉันรู้สึกว่าพวกเขากำลังคุยกัน
ของคนอื่น ไม่ใช่ฉัน

37
00:14:54,080 --> 00:14:56,400
และความทรงจำบางส่วนกลับมาเมื่อไหร่?

38
00:14:59,400 --> 00:15:03,160
ฉันใช้เวลาสองสามปีแรกในคุก
ผ่านโรงพยาบาลจิตเวชแล้ว

39
00:15:04,000 --> 00:15:06,159
ที่นั่นมีนักจิตวิทยาที่ดี

40
00:15:06,160 --> 00:15:08,400
ฉันเริ่มจำได้
บางสิ่งบางอย่าง...

41
00:15:08,880 --> 00:15:11,120
...แต่ฉันก็จำมันได้ไม่ชัดเจน

42
00:15:12,560 --> 00:15:15,279
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นความทรงจำของฉันหรือเปล่า
หรือความทรงจำของบางสิ่งบางอย่าง

43
00:15:15,280 --> 00:15:17,080
ที่ฉันเคยได้ยินในการพิจารณาคดี

44
00:15:18,240 --> 00:15:21,840
แล้ว...นักจิตวิทยาก็พาฉันไป
บนหลุมศพน้องสาวของฉัน และ...

45
00:15:23,120 --> 00:15:26,240
...และเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็น
ภาพไฟ

46
00:15:27,600 --> 00:15:29,200
ของน้องสาวของฉันที่ถูกไฟไหม้

47
00:15:34,400 --> 00:15:37,120
ฟังนะ ฉันเข้าใจสิ่งที่คุณรู้สึก

48
00:15:37,920 --> 00:15:41,440
ฉันไม่อยากมีอิทธิพลเหนือเธอ
แต่บางทีอาจจะเริ่มต้นจาก...

49
00:15:42,080 --> 00:15:44,280
...ความทรงจำที่กลับมาหาเธอ
บ่อยครั้ง

50
00:15:45,240 --> 00:15:48,279
สถานการณ์ที่มีชีวิต
แม้จะอยู่ห่างไกล

51
00:15:48,280 --> 00:15:50,479
แต่นั่นเป็นในมุมมอง
ของเรื่องราว

52
00:15:50,480 --> 00:15:54,639
ที่ได้กระทำมาในหลายปีนี้
มีความสำคัญมากขึ้น

53
00:15:54,640 --> 00:15:56,920
เมื่อเทียบกับสิ่งที่เกิดขึ้น

54
00:15:58,240 --> 00:15:59,240
อืม...

55
00:16:06,720 --> 00:16:08,799
คุณรังเกียจไหมถ้าฉันลุกขึ้น?

56
00:16:08,800 --> 00:16:11,679
ใช่ อย่างที่ฉันบอกคุณไปแล้ว
มันเป็นพื้นที่ของเขา

57
00:16:11,680 --> 00:16:13,960
คุณไม่จำเป็นต้องขออนุญาตจากฉัน
ม.

58
00:16:25,480 --> 00:16:26,920
แม่ไม่อยากให้ฉัน...

59
00:16:28,920 --> 00:16:31,720
...เขาบอกฉันบ่อยๆว่า
ชัดเจนมาก

60
00:16:33,880 --> 00:16:37,239
“ฉันทำทุกอย่างเพื่อสูญเสียคุณไป
ฉันกำลังขึ้นบันได”

61
00:16:37,240 --> 00:16:41,720
“ฉันเคยยกของหนักมาก
แต่ไม่มีทาง คุณอยากจะเกิด”

62
00:16:43,600 --> 00:16:45,560
เขาบอกประโยคนี้กับคุณเมื่อไหร่?

63
00:16:46,360 --> 00:16:47,439
อืม...

64
00:16:47,440 --> 00:16:51,640
ครั้งแรกที่ฉันให้มันกับเขา-ฉันให้มันกับเขา
ฉันได้ยินมาจากเพื่อนของเธอ...

65
00:16:52,440 --> 00:16:54,640
...เขาดื่มกาแฟกับใคร
จากเรา

66
00:16:56,040 --> 00:16:58,639
เขากลัวว่าฉันจะเกิด
ด้วยความผิดปกติ,

67
00:16:58,640 --> 00:16:59,760
เมื่อพิจารณาจากอายุของเขา

68
00:17:00,440 --> 00:17:02,960
เมื่อฉันเกิดแม่ของฉันมี
อายุ 45 ปี และ...

69
00:17:05,200 --> 00:17:08,640
...และฉันยังจำเธอเศร้าอยู่เสมอ
และอารมณ์ไม่ดี

70
00:17:11,240 --> 00:17:16,880
ฉันคิดว่าเธอเข้าสู่ภาวะซึมเศร้า
หลังจากที่ฉันเกิดโดยไม่รู้ตัว

71
00:17:18,040 --> 00:17:20,280
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันพูด
ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี

72
00:17:21,960 --> 00:17:23,840
แต่มีหลายอย่างที่ยังไม่ได้พูด...

73
00:17:24,800 --> 00:17:27,000
...และนี่ก็เป็นจริงทั้งที่บ้าน
ภายนอกนั้น

74
00:17:29,440 --> 00:17:33,639
เป็นเมืองเล็กๆที่แปลก...
พวกเขาทั้งหมดรู้จักกัน

75
00:17:33,640 --> 00:17:36,080
ทุกคนรู้ทุกอย่าง
ของคนอื่นๆ ทั้งหมด...

76
00:17:37,880 --> 00:17:39,680
...และรูปลักษณ์ภายนอกก็มีความสำคัญมาก

77
00:17:40,480 --> 00:17:43,480
ทุกอย่างจะต้องดูเรียบร้อยและสะอาด
มั่นใจ...

78
00:17:44,440 --> 00:17:46,040
..ทุกอย่างจะต้องสมบูรณ์แบบ

79
00:17:47,320 --> 00:17:49,240
และสิ่งนี้ใช้ได้กับเธอด้วยหรือไม่?

80
00:17:53,800 --> 00:17:55,320
ในแง่หนึ่งใช่

81
00:17:55,960 --> 00:18:01,160
เธออยากจะ...ทำทุกอย่าง
เพื่อให้คนอื่นพอใจได้หรือ?

82
00:18:06,240 --> 00:18:07,720
ใช่น่าเสียดาย

83
00:18:08,600 --> 00:18:09,600
แล้ววันนี้ล่ะ?

84
00:18:10,640 --> 00:18:14,560
ความปรารถนาที่จะทำให้ผู้อื่นพอใจนี้...
คุณยังพยายามอยู่ไหม?

85
00:18:17,760 --> 00:18:19,600
ฉันไม่รู้ มันยากที่จะพูด

86
00:18:20,560 --> 00:18:21,560
และ...

87
00:18:22,360 --> 00:18:23,360
...อยู่กับใคร?

88
00:18:24,280 --> 00:18:25,720
ในระหว่างการประชุมครั้งนี้?

89
00:18:28,880 --> 00:18:29,880
ฉันจะไม่รู้...

90
00:18:31,920 --> 00:18:32,920
...ก็เป็นได้

91
00:18:34,400 --> 00:18:37,079
นางซาเนตติ
เงื่อนไขที่จำเป็น

92
00:18:37,080 --> 00:18:41,359
เพราะการประชุมเหล่านี้ช่วยเขา
เพื่อสร้างความจริงอันใกล้ชิด

93
00:18:41,360 --> 00:18:42,360
และส่วนตัว...

94
00:18:43,320 --> 00:18:45,080
...คือเธอจริงใจให้มากที่สุด

95
00:18:46,480 --> 00:18:50,959
ถ้าเธอโกหกโดยรู้ว่าเธอกำลังโกหก
งานทั้งหมดนี้ไร้ประโยชน์

96
00:18:50,960 --> 00:18:54,599
สำหรับเธออย่างเห็นได้ชัด
แต่สำหรับการวิจัยของฉันด้วย

97
00:18:54,600 --> 00:18:58,599
ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นเท็จ
เป็นเท็จและหลอกลวง

98
00:18:58,600 --> 00:19:00,040
และที่แย่กว่านั้นคือ...

99
00:19:01,000 --> 00:19:03,920
..เธอคงจะสับสนมากขึ้น
กว่าเดิม

100
00:19:05,680 --> 00:19:08,680
เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว
ที่ไม่มีใครเชื่อฉันเลย

101
00:19:09,880 --> 00:19:12,200
ขออภัยหากไม่เหมาะสม
และ...

102
00:19:13,320 --> 00:19:15,519
...มันเป็นหน้าที่ของฉันที่จะต้องชี้ให้เห็น

103
00:19:15,520 --> 00:19:17,640
ไม่... ไม่มีปัญหา.

104
00:19:45,160 --> 00:19:46,440
{\an8}

105
00:20:22,480 --> 00:20:25,080
{\an8}

106
00:21:28,040 --> 00:21:30,879
สวัสดีตอนเช้า.
สวัสดีตอนเช้า.

107
00:21:30,880 --> 00:21:31,960
สวัสดีตอนเช้า.

108
00:21:49,240 --> 00:21:52,519
เอลิซา: ฉันต้องมี
ประมาณแปดปี

109
00:21:52,520 --> 00:21:55,960
และ... ฉันเห็นรองเท้าอยู่บ้าง
ในร้านแห่งหนึ่งใจกลาง...

110
00:21:57,360 --> 00:21:59,480
..เป็นสีแดงสวยงามมาก

111
00:22:00,240 --> 00:22:03,079
พออ่านราคาแล้ว...ก็ต้อง.
ผิด

112
00:22:03,080 --> 00:22:05,639
ฉันอ่าน 29 ฟรังก์แล้ว

113
00:22:05,640 --> 00:22:08,039
แต่แล้วตอนชำระเงิน
ตอนที่ฉันอยู่กับแม่

114
00:22:08,040 --> 00:22:10,880
เราพบว่าราคานั้น
129 ฟรังก์

115
00:22:13,040 --> 00:22:16,959
ดังนั้นแม่ของฉันเพื่อไม่ให้สูญเสีย
หน้าเขาก็ซื้อมันอยู่ดี

116
00:22:16,960 --> 00:22:19,760
แล้วเมื่อเรากลับถึงบ้าน
เขาบอกฉัน...

117
00:22:20,240 --> 00:22:21,480
..ทุกสี..

118
00:22:22,920 --> 00:22:25,879
หากจำคำศัพท์ได้
แม่ของเขาพูดอะไร?

119
00:22:25,880 --> 00:22:29,719
เธอโกรธมาก
เขาเรียกฉันว่านิสัยเสีย

120
00:22:29,720 --> 00:22:32,559
ของคนโกหก...
เขาไม่อยากจะเชื่อฉัน

121
00:22:32,560 --> 00:22:35,480
เมื่อฉันบอกเธอ
ว่าฉันเพิ่งอ่านราคาผิด

122
00:22:37,160 --> 00:22:40,240
เธอกล่าวหาว่าฉันหลอกลวงเธอ
ที่ได้โกหกเธอ

123
00:22:43,760 --> 00:22:47,480
แต่วันรุ่งขึ้นที่โรงเรียน
ทุกคนกำลังดูรองเท้าของฉัน

124
00:22:48,400 --> 00:22:49,600
ฉันภูมิใจมาก...

125
00:22:52,040 --> 00:22:54,480
..และฉันก็บอกว่ามันเป็นของขวัญ
ของแม่ของฉัน

126
00:22:56,920 --> 00:22:58,320
ฉันพูดอย่างภาคภูมิใจ

127
00:23:08,000 --> 00:23:10,920
{\an8}

128
00:23:54,640 --> 00:23:55,640
พ่ออยู่นี่

129
00:23:57,960 --> 00:24:00,879
คุณรู้ได้อย่างไร?
ทำไมหนังสือเล่มนี้ถึงสนใจฉัน?

130
00:24:00,880 --> 00:24:03,480
ออตตาวิโอแนะนำให้ข้าพเจ้าทราบ
ผู้ขายหนังสือ

131
00:24:04,200 --> 00:24:06,320
คุณบอกเขาหรือเปล่าว่ามันสำหรับฉัน?
- ไม่...

132
00:24:07,280 --> 00:24:08,880
..ก็เขาเข้าใจแล้ว

133
00:24:09,720 --> 00:24:11,640
ฉันไม่พูดอะไรและเขาไม่ถาม

134
00:24:19,960 --> 00:24:21,600
ฟังนะพ่อ ฉัน...

135
00:24:23,080 --> 00:24:26,919
...ฉันตัดสินใจที่จะเริ่มซีรีส์
ของการพบปะกับนักอาชญวิทยา

136
00:24:26,920 --> 00:24:29,079
ซึ่งมีการบรรยายถึงสามครั้งที่นี่
ที่มหาวิทยาลัย

137
00:24:29,080 --> 00:24:30,080
“การประชุม”?

138
00:24:31,360 --> 00:24:32,360
และเพื่ออะไร?

139
00:24:32,840 --> 00:24:36,280
ไม่ใช่เพื่อความเชี่ยวชาญเหมือนสมัยก่อน
ของกระบวนการคือ...

140
00:24:37,440 --> 00:24:38,519
...เพื่อการศึกษา

141
00:24:38,520 --> 00:24:40,919
ที่นักอาชญวิทยาคนนี้กำลังดำเนินการอยู่
เป็นเวลาหลายปี

142
00:24:40,920 --> 00:24:42,840
ฉันคิดว่าเขาจะอยากทำหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง

143
00:24:43,520 --> 00:24:45,199
และคุณเป็นคนหนึ่งที่ต้องเรียน?

144
00:24:45,200 --> 00:24:47,440
ไม่ เขาเจอด้วย
ผู้ต้องขังคนอื่น

145
00:24:50,720 --> 00:24:51,840
ไม่ต้องกังวล.

146
00:24:52,960 --> 00:24:54,080
จะเกิดอะไรขึ้น?

147
00:24:57,320 --> 00:24:59,560
ดังนั้นบางทีฉันก็สามารถเข้าใจมันได้เช่นกัน
อีกหน่อย

148
00:25:00,560 --> 00:25:04,159
ฉันจำได้ว่ามันทำให้คุณลำบากใจ
พบกับคนเหล่านี้

149
00:25:04,160 --> 00:25:07,599
นักอาชญาวิทยา, นักจิตวิทยา,
ทำให้มันเล็ก

150
00:25:07,600 --> 00:25:10,239
แต่มากขนาดนั้นก็เพียงพอแล้ว
คุณปิดตัวเองและไม่พูดอีกต่อไป

151
00:25:10,240 --> 00:25:11,480
เป็นเวลานานแล้ว

152
00:25:13,320 --> 00:25:14,440
ตอนนี้ฉันดีขึ้นแล้ว

153
00:25:22,120 --> 00:25:23,599
เขาทำได้ดีขึ้นมาก

154
00:25:34,400 --> 00:25:37,200
เอาน่า มันสายไปแล้ว
ไม่ต้องกังวล.

155
00:25:37,680 --> 00:25:40,759
เฮ้พ่อ
- โอ้คุณยังเป็นแบบนี้อยู่เหรอ?

156
00:25:40,760 --> 00:25:42,759
ฉันจะแต่งตัวที่นี่ ไม่ต้องห่วง

157
00:25:42,760 --> 00:25:45,919
และพวกคุณทุกคนบอกฉันว่า "ใจเย็นๆ"
เห็นได้ชัดว่าฉันไม่สงบ

158
00:25:45,920 --> 00:25:46,999
ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี

159
00:25:47,000 --> 00:25:49,680
ใช่. ไปดูว่าอยู่ที่ไหน
น้องสาวของคุณ มาเลย

160
00:25:57,040 --> 00:25:58,560
ใช่ อาจจะไกลกว่านี้อีกหน่อย

161
00:25:59,360 --> 00:26:01,120
- เล็บ.
- ที่เสร็จเรียบร้อย? - ใช่แล้ว ขอบคุณ.

162
00:26:02,720 --> 00:26:05,200
คุณมาสายเสมอ
- สวัสดี แฟรงค์

163
00:26:06,440 --> 00:26:07,840
ช่วยผูกโบว์ให้หน่อยค่ะ

164
00:26:12,160 --> 00:26:13,320
คุณตื่นเต้นไหม?

165
00:26:14,440 --> 00:26:16,839
ไม่มาก.
ฉันไม่เชื่อคุณ

166
00:26:16,840 --> 00:26:19,040
คุณกังวลและเจ็บคอ
เหงื่อออกทั้งหมด

167
00:26:20,920 --> 00:26:22,440
กะทิยังเป็นแบบนี้อยู่มั้ย?

168
00:26:23,520 --> 00:26:25,400
ชุดเดรสอยู่นี่ค่ะ
- ให้ฉันดู.

169
00:26:26,080 --> 00:26:28,400
มันเป็นอันที่สำเร็จการศึกษา
คุณชอบมันมาก

170
00:26:29,200 --> 00:26:31,200
ฉันชอบมันเมื่อสิบปีก่อนแทน

171
00:26:33,240 --> 00:26:34,359
เอลิซา?

172
00:26:34,360 --> 00:26:38,320
ฉันไม่รู้ มันล็อคอยู่ข้างใน ฉันพยายามแล้ว
ฉันเคาะแล้วเขาก็ตอบฉันอย่างหยาบคาย

173
00:26:39,480 --> 00:26:42,240
ไปดูเองบอกเธอให้รีบไป

174
00:26:43,040 --> 00:26:44,040
ฉันไป.

175
00:26:48,640 --> 00:26:49,800
เอลิซา ได้ไหม?

176
00:26:51,240 --> 00:26:52,240
ใช่.

177
00:26:58,040 --> 00:27:00,520
คุณยังเป็นแบบนี้อยู่ไหม? คุณไม่พร้อมเหรอ?

178
00:27:01,320 --> 00:27:02,800
ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันกำลังเตรียมตัว

179
00:27:03,760 --> 00:27:05,440
ฉันแต่งตัวให้คุณได้ไหม?

180
00:27:06,520 --> 00:27:07,520
ใช่.

181
00:27:09,320 --> 00:27:10,320
เกิดอะไรขึ้น?

182
00:27:11,360 --> 00:27:12,360
ไม่มีอะไร.

183
00:27:13,120 --> 00:27:14,280
คุณมีใบหน้า...

184
00:27:14,960 --> 00:27:16,840
ฉันบอกว่าฉันไม่มีอะไร

185
00:27:25,520 --> 00:27:28,359
คุณเสียใจไหมที่แฟรงค์ไม่ได้
ขอให้คุณเป็นพยาน

186
00:27:28,360 --> 00:27:29,360
จริงเหรอ?

187
00:27:32,320 --> 00:27:33,960
เป็นพยานของเขาเอลิซา

188
00:27:34,720 --> 00:27:37,840
- ฉันไม่สนใจ. เอาล่ะไปกันเลย
- อย่าเข้าไปยุ่ง...

189
00:27:38,720 --> 00:27:39,720
...เข้าใจไหม?

190
00:27:41,720 --> 00:27:42,720
ตามที่คุณต้องการ

191
00:27:52,320 --> 00:27:55,520
คิดถึงครอบครัวของฉันอีกครั้ง
มันทำให้ฉันสับสน

192
00:27:58,000 --> 00:28:00,800
และ... และอาจจะโกรธเล็กน้อยด้วย

193
00:28:02,560 --> 00:28:03,920
คุณหมายถึงอะไรโกรธ?

194
00:28:05,920 --> 00:28:09,119
ฉันตกลงที่จะทำงาน
ในบริษัทของพ่อฉัน

195
00:28:09,120 --> 00:28:11,439
แต่...มันไม่ใช่อย่างนั้นเลย
สิ่งที่ฉันอยากจะทำในชีวิต

196
00:28:11,440 --> 00:28:14,759
มันหมายถึงช่างไม้
ของพ่อของเขา?

197
00:28:14,760 --> 00:28:16,519
เขาได้รับมรดกอะไรกับพี่ชายของเขา?

198
00:28:16,520 --> 00:28:19,120
ใช่แล้ว มันอยู่ตรงนั้น
นั่นคือจุดเริ่มต้นทั้งหมด

199
00:28:20,240 --> 00:28:21,840
มันไม่ใช่ความคิดของฉัน...

200
00:28:22,720 --> 00:28:24,520
...มันเป็นโปรเจ็กต์ของพี่ชายฉัน

201
00:28:25,400 --> 00:28:28,000
สำหรับเขา...มันคือโลกของเขา
ไม่ใช่สำหรับฉัน

202
00:28:28,960 --> 00:28:32,400
ฉันพยายามทำให้มันเป็นของฉันคนเดียว
เพราะฉันอยากจะทำให้เขาพอใจ

203
00:28:36,760 --> 00:28:38,080
"เพื่อให้เขาพอใจ"

204
00:28:42,640 --> 00:28:44,840
ตลอดชีวิตของฉันฉันค้นหา
เพื่อปรับตัวเข้ากับ...

205
00:28:45,440 --> 00:28:48,560
...ในสิ่งที่ฉันจินตนาการไว้
ความปรารถนาของผู้อื่น

206
00:28:49,400 --> 00:28:53,079
ถ้ารู้ว่า...คนอะไร
พวกเขาคาดหวังจากฉัน

207
00:28:53,080 --> 00:28:54,599
และฉันสามารถทำให้มันเกิดขึ้นได้

208
00:28:54,600 --> 00:28:57,279
แล้วฉันก็มีความรู้สึก
ที่คนอื่นมองว่าฉัน

209
00:28:57,280 --> 00:28:58,800
ว่าฉันอยู่ในสายตาของพวกเขา

210
00:29:00,520 --> 00:29:03,520
มันเป็นเพียงวิธีนี้
ว่าฉันไม่รู้สึกล่องหนอีกต่อไป

211
00:29:07,160 --> 00:29:10,199
การมองไม่เห็นและความโกรธ
เริ่มต้นจากวันนี้

212
00:29:10,200 --> 00:29:14,279
และ... บางทีความรู้สึกเหล่านี้อาจเป็นได้
ปรากฏแล้ว

213
00:29:14,280 --> 00:29:16,160
เมื่อเขาพูดถึงแม่ของเขา

214
00:29:17,400 --> 00:29:19,559
เขาจำช่วงเวลาอื่นได้เมื่อ...

215
00:29:19,560 --> 00:29:20,760
ใช่แล้ว กับพ่อของฉัน

216
00:29:22,640 --> 00:29:25,280
เขาวางใจในตัวเขามาก
ในตัวฉัน

217
00:29:28,040 --> 00:29:30,519
เขามั่นใจว่าความปรารถนาของเขา
ตรงกับของฉัน

218
00:29:30,520 --> 00:29:33,880
นั่น... ชะตากรรมของฉันคือ
ในธุรกิจครอบครัว...

219
00:29:37,760 --> 00:29:38,760
...ฉันก็ไม่รู้หรอก

220
00:29:40,120 --> 00:29:42,359
จริงๆแล้วเขาไม่เคยบังคับอะไรฉันเลย
ไม่มีอะไร...

221
00:29:42,360 --> 00:29:45,039
วันที่เขาสมัครให้ฉัน
สู่หลักสูตรการบัญชี

222
00:29:45,040 --> 00:29:47,440
ฉันคง...ลุกขึ้นได้
และจากไป...

223
00:29:48,240 --> 00:29:49,520
...แต่ฉันไม่ได้ทำ

224
00:29:50,880 --> 00:29:54,160
เราบอกได้เลยว่าฉันคือ...
มีภาระผูกพันอย่างอิสระ

225
00:29:56,400 --> 00:29:58,920
"ภาระผูกพันอย่างอิสระ",
การแสดงออกที่สวยงาม

226
00:30:00,080 --> 00:30:01,280
ปฏิปักษ์ที่สวยงาม

227
00:30:04,360 --> 00:30:07,800
ใช่ ฉันทำตามใจตัวเองอย่างอิสระ
เพื่อทำสิ่งที่เขาต้องการ

228
00:30:08,480 --> 00:30:11,200
เข้าร่วมบริษัททันทีที่คุณเสร็จสิ้น
การศึกษาและ...

229
00:30:14,160 --> 00:30:17,039
..และในที่สุดสถานที่นั้นก็กลายเป็น
สาเหตุของทั้งหมดนั้น

230
00:30:17,040 --> 00:30:18,040
เกิดอะไรขึ้น.

231
00:30:22,280 --> 00:30:25,600
คุณหมายถึงอะไร คุณช่วย... อธิบายให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม?

232
00:30:27,520 --> 00:30:28,959
หลังจากที่ฉันเริ่มทำงาน

233
00:30:28,960 --> 00:30:31,719
ฉันพบว่าตัวเองอยู่ระหว่างทั่งตีเหล็ก
และค้อน

234
00:30:31,720 --> 00:30:34,279
พ่อของฉันอยู่ด้านหนึ่ง
และน้องชายของฉันอยู่อีกด้านหนึ่ง

235
00:30:34,280 --> 00:30:36,280
ที่กำลังหารือกันว่าจะจัดการอย่างไร
บริษัท

236
00:30:37,440 --> 00:30:41,119
จนพ่อหมดแรง
เขาขายธุรกิจให้เรา

237
00:30:41,120 --> 00:30:44,560
เมื่อถึงจุดนั้นพ่อของฉันก็เรียกร้อง
ว่าเป็นฉัน...

238
00:30:45,560 --> 00:30:47,760
...จะมีหุ้น 51%...

239
00:30:50,000 --> 00:30:52,119
...และฉันก็เป็นผู้ดูแลระบบ
ไม่ซ้ำกัน

240
00:30:52,120 --> 00:30:53,120
ฉันยอมรับ...

241
00:30:54,080 --> 00:30:56,280
...ฉันน่าจะอายุ 20 นะ บางที...

242
00:30:57,520 --> 00:30:59,359
...แต่ฉันอยากจะดำเนินชีวิตตามนั้น

243
00:30:59,360 --> 00:31:03,440
ที่พ่อของฉันเห็น
ว่าฉันสามารถทำได้ ว่าฉันสามารถทำได้

244
00:31:06,120 --> 00:31:09,159
จากนั้นพี่ชายก็เริ่ม
ด้วยความลวงตาแห่งความยิ่งใหญ่ของเขา

245
00:31:09,160 --> 00:31:11,080
เขาสั่งไม้เป็นตัน...

246
00:31:12,000 --> 00:31:14,879
...เขาใฝ่ฝันที่จะสร้าง
โรงใหม่บนที่ดิน

247
00:31:14,880 --> 00:31:16,319
ของครอบครัว

248
00:31:16,320 --> 00:31:19,040
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ทำเช่นกัน
ฉันพูดได้เลยว่าไม่

249
00:31:28,720 --> 00:31:30,760
เขามีความสัมพันธ์อะไรกับพี่ชายของเขา?

250
00:31:33,200 --> 00:31:35,160
ฉันกับแฟรงค์สนิทกันมาก

251
00:31:36,240 --> 00:31:38,120
พันธมิตรเพื่อที่จะพูด

252
00:31:39,520 --> 00:31:42,320
เมื่อตอนที่ฉันยังเด็กมันเป็นคนเดียว
ที่เล่นกับฉัน

253
00:31:43,280 --> 00:31:46,880
เขามารับฉันเสมอ...
เขาจูบฉัน...

254
00:31:48,520 --> 00:31:49,840
...เราหัวเราะไปด้วยกัน

255
00:31:51,360 --> 00:31:52,920
ตอนนี้ความสัมพันธ์ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?

256
00:31:54,480 --> 00:31:55,480
ไม่มีใคร.

257
00:31:56,960 --> 00:31:59,120
เมื่อพ่อตัดสินใจ...

258
00:32:00,080 --> 00:32:03,960
...มาที่นี่เพื่อมาเยี่ยมฉันให้บ่อยที่สุด
เป็นไปได้นะพี่ชาย...

259
00:32:05,360 --> 00:32:07,680
...ขอให้เขาเลือกระหว่างเขา
ฯลฯ

260
00:32:09,880 --> 00:32:12,600
“ถ้าเลือกเธอก็อย่าลืมมีนะ”
ลูกชาย"

261
00:32:14,440 --> 00:32:16,840
พ่อฉันก็มาเรื่อยๆ
เพื่อหาฉัน

262
00:32:18,440 --> 00:32:23,400
และน้องชายของฉัน...เขาไม่มีอีกแล้ว...
กล่าวถึงคำว่า

263
00:32:24,600 --> 00:32:27,120
และพ่อของฉันก็ไม่เคยเห็นเขาอีกเลย
หลานของเขา

264
00:32:28,080 --> 00:32:33,240
เขาพูดถึงแม่ของเขาว่า
ของพ่อและน้องชายของเขา...

265
00:32:34,360 --> 00:32:35,720
...แต่ไม่เคยเกี่ยวกับน้องสาวของเขาเลย

266
00:32:41,800 --> 00:32:44,200
เพราะสำหรับฉันพี่สาวของฉันไม่
มันไม่มีอยู่อีกต่อไป

267
00:32:44,920 --> 00:32:46,200
เป็นเวลานานแล้ว

268
00:32:48,040 --> 00:32:51,840
เมื่อยังเล็กก็ยิ่งผูกพันมากขึ้น
ถึงพี่ชายของฉันมากกว่ากับเธอ

269
00:32:53,360 --> 00:32:54,759
แล้วตอนที่ฉันอายุ 15 ปี

270
00:32:54,760 --> 00:32:57,479
เธอไปมีชีวิตอยู่
ชีวิตของเธอคนเดียว

271
00:32:57,480 --> 00:33:01,559
เราโตมากับความคิดบางอย่าง
ความเป็นครอบครัว ความสามัคคี

272
00:33:01,560 --> 00:33:03,840
และเธอก็ปฏิเสธเรื่องทั้งหมดนี้

273
00:33:05,520 --> 00:33:06,640
และฉันก็ต้องการมัน

274
00:33:09,200 --> 00:33:14,160
ฉันจึงสร้างกำแพงกั้นระหว่างเรา
ฉันอยู่ข้างฉันและเธออยู่อีกด้านหนึ่ง

275
00:33:16,160 --> 00:33:17,679
เธอเข้ามาใกล้เราอีกครั้ง

276
00:33:17,680 --> 00:33:21,400
เมื่อบริษัทกำลังจะไป
ล้มละลาย...เพื่อช่วยเรา

277
00:33:25,120 --> 00:33:26,120
และ...

278
00:33:26,920 --> 00:33:30,039
...กับพ่อของคุณฉันขอถามคุณได้ไหม?
คุณกำลังพูดถึงอะไร?

279
00:33:30,040 --> 00:33:31,440
เมื่อไหร่เขาจะมาเยี่ยมเธอ?

280
00:33:43,000 --> 00:33:44,440
เราไม่เคยพูดถึง...

281
00:33:45,400 --> 00:33:48,840
...จากสิ่งที่เกิดขึ้น
ถ้า-ถ้านั่นคือสิ่งที่เขาหมายถึง

282
00:33:51,920 --> 00:33:55,600
ความสัมพันธ์ของเราได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
หลัง...หลังความจริง

283
00:33:57,400 --> 00:34:00,719
บางครั้งฉันคิดว่าเราควรทำเช่นนี้
แต่... เขาไม่เคยพูดถึงมันเลย

284
00:34:00,720 --> 00:34:03,840
ดังนั้น... ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย
- แน่นอนฉันเข้าใจ

285
00:34:04,560 --> 00:34:05,560
อืม...

286
00:34:06,040 --> 00:34:08,680
ฉันขอโทษถ้าฉันขัดจังหวะ
เรื่องราวของเขา แต่...

287
00:34:09,280 --> 00:34:14,400
...ผมคิดว่า...ด้วยความเคารพ
จากฉันและเธอ สู่น้องสาว...

288
00:34:15,440 --> 00:34:17,640
...เราควรเริ่มพูดได้แล้ว
"การฆาตกรรม"

289
00:34:18,560 --> 00:34:20,560
เราไม่พูดว่า "ความจริง" อีกต่อไป

290
00:34:22,080 --> 00:34:25,520
เธอได้กระทำการอันน่าสยดสยอง
แก้ไขไม่ได้...

291
00:34:26,160 --> 00:34:29,000
..และเราก็ต้องไม่ลืมมัน
คุณเห็นด้วยไหม?

292
00:34:50,160 --> 00:34:51,240
สวัสดีตอนเช้า.

293
00:34:55,320 --> 00:34:56,799
- สวัสดีตอนเช้า.
- สวัสดีตอนเช้า.

294
00:34:56,800 --> 00:34:59,040
คุณช่วยชงกาแฟให้ฉันหน่อยได้ไหม ดำ แข็งแกร่ง?

295
00:35:11,960 --> 00:35:13,960
คุณช่วยมอบมัฟฟินนั้นให้ฉันด้วยได้ไหม?

296
00:35:20,960 --> 00:35:23,079
ฉันพบพ่อของเขาที่สถานี

297
00:35:23,080 --> 00:35:24,719
แต่ฉันไม่คิดว่าเขามีฉัน
ได้รับการยอมรับ

298
00:35:24,720 --> 00:35:26,160
เพราะฉันอยู่ในชุดพลเรือน

299
00:35:28,240 --> 00:35:30,560
พ่อของฉันอยู่เสมอ
ฟุ้งซ่านเล็กน้อย

300
00:35:33,720 --> 00:35:35,160
เธออาจจะเข้ามาใกล้กว่านี้ก็ได้

301
00:35:36,800 --> 00:35:40,399
พ่อของฉันชอบพูดเสมอ
กับชาวอิตาลีบางคน

302
00:35:40,400 --> 00:35:42,240
ฉันไม่รู้สึกแบบนั้นเพราะว่า...

303
00:35:44,040 --> 00:35:47,199
...มีบทความออกมาบ้างแล้ว
เกี่ยวกับเธอและ... ฉันไม่รู้

304
00:35:47,200 --> 00:35:48,800
ไม่ว่าเขาจะอ่านมันหรือไม่ก็ตาม

305
00:35:50,840 --> 00:35:53,360
แต่พวกเขาบอกว่าเขาสามารถทำงานได้แล้ว
ออก...

306
00:35:54,200 --> 00:35:56,960
...กำหนดเวลาทางกฎหมายสิ้นสุดลงแล้ว
สามารถสมัครได้

307
00:35:58,240 --> 00:35:59,680
พวกเขาสามารถวางใจได้...

308
00:36:01,400 --> 00:36:04,600
...ฉันไม่มีเจตนาใดๆทั้งสิ้น
เพื่อขอกึ่งเสรีภาพ

309
00:36:54,760 --> 00:36:56,160
คาเทีย เราต้องไปแล้ว

310
00:36:56,720 --> 00:36:58,999
คุณควรกลับไปหาหมอ

311
00:36:59,000 --> 00:37:03,240
ที่ให้บางสิ่งบางอย่างแก่คุณเพื่อที่คุณจะได้ไม่ป่วย
อาเจียน...ทุกครั้งที่กิน

312
00:37:04,120 --> 00:37:06,960
เพื่อให้ฉันพูดเป็นครั้งที่เท่าไร
ความเครียดคืออะไร?

313
00:37:08,280 --> 00:37:09,720
ทันทีที่ฉันสงบสติอารมณ์ มันก็จะผ่านไป

314
00:37:10,880 --> 00:37:11,920
เอาล่ะ เตรียมตัวให้พร้อม

315
00:37:12,800 --> 00:37:15,520
การนัดหมาย
โชว์บ้านตอนเย็นเหรอ?

316
00:37:16,560 --> 00:37:18,520
แต่เขาจะทำอย่างไรตอนเย็นเขาเห็นอะไร?

317
00:37:19,240 --> 00:37:22,960
เขาทำงานในระหว่างวัน
เขาสามารถเห็นเธอได้ในตอนเย็นเท่านั้น

318
00:37:23,960 --> 00:37:25,280
ทำไมคุณไม่ไปกับพวกเขาล่ะ?

319
00:37:25,840 --> 00:37:27,159
ไม่ ไม่จำเป็นเลย

320
00:37:27,160 --> 00:37:29,840
พ่อ อยู่ที่นี่ จะดีกว่าถ้าคุณอยู่
กับแม่ใช่ไหม?

321
00:37:30,680 --> 00:37:32,000
ตามที่คุณต้องการ

322
00:37:32,680 --> 00:37:35,719
แล้วมันดูเหมือนกับฉันแบบนี้
คนดีทางโทรศัพท์

323
00:37:35,720 --> 00:37:37,280
ทนายคนนี้...ทนายเหรอ?

324
00:37:38,080 --> 00:37:40,000
ดามาซิโอ.
ดามาซิโอ ใช่แล้ว

325
00:37:46,840 --> 00:37:49,919
เอาน่า หวังว่าสุดท้ายแล้ว
เย็นวันนี้หญิงสาวตัดสินใจ

326
00:37:49,920 --> 00:37:51,080
จะซื้อบ้าน...

327
00:37:51,800 --> 00:37:55,400
..เราจึงวางหินสวยๆ ไว้ตรงนั้น
เหนือสิ่งอื่นใดเรื่องราวนี้

328
00:38:16,760 --> 00:38:18,280
เธออยู่ที่นั่น ต้องเป็นเธอ

329
00:38:39,120 --> 00:38:40,959
เอาล่ะ เข้าไปในบ้านกันเถอะ

330
00:38:40,960 --> 00:38:43,520
มาเปิดไฟกันเถอะ
และเมื่อเขามาถึงเขาจะพบเรา

331
00:39:14,800 --> 00:39:15,800
เอลิซา?

332
00:39:18,080 --> 00:39:20,920
การประชุมเป็นอย่างไรบ้าง?
กับทนายเมื่อคืนนี้เหรอ?

333
00:39:22,680 --> 00:39:24,120
โอ้คุณกำลังฟังฉันอยู่เหรอ?

334
00:39:25,840 --> 00:39:29,200
- พ่อฉันกำลังหลับอยู่
- แต่ฉันโทรหาคุณเป็นพันครั้ง

335
00:39:30,840 --> 00:39:32,760
ขออภัย ฉันไม่ได้ยินเสียงสาย

336
00:39:35,240 --> 00:39:36,240
คาเทียอยู่ไหน?

337
00:39:37,040 --> 00:39:39,680
อืม ฉันไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

338
00:39:41,040 --> 00:39:42,040
จะเป็น...

339
00:39:43,160 --> 00:39:44,720
...จะได้กลับไปนอนที่บ้านแล้ว

340
00:39:47,080 --> 00:39:48,799
ฉันไม่รู้ว่า
ทนายมาสาย

341
00:39:48,800 --> 00:39:51,640
เธอบอกว่าเธอจะอยู่ที่นั่น
รอเธออยู่

342
00:39:52,160 --> 00:39:54,599
เขาบอกว่าจะโทรหาคุณ
เขาไม่ได้ทำมันเหรอ?

343
00:39:54,600 --> 00:39:57,000
แล้วเธอก็จากไป ทำไมล่ะ?
คุณมีข้อโต้แย้งหรือไม่?

344
00:39:58,520 --> 00:39:59,720
รู้ไหมว่าคาเทียเป็นยังไง...

345
00:40:06,200 --> 00:40:07,640
เขาส่งข้อความถึงฉัน...

346
00:40:09,000 --> 00:40:10,919
..เธอบอกว่าเธอกลับไปนอนแล้ว
ที่บ้าน

347
00:40:10,920 --> 00:40:13,000
และทนายก็มาไม่ถึง

348
00:40:13,960 --> 00:40:16,999
และขอเรียกผู้หญิงคนนี้ว่า
บางทีเขาอาจจะพ่ายแพ้

349
00:40:17,000 --> 00:40:19,439
ฉันรู้อะไร
เรามาจัดการประชุมกันอีกครั้ง

350
00:40:19,440 --> 00:40:20,840
ฉันไม่มีเบอร์ของเขา...

351
00:40:21,560 --> 00:40:24,160
...ฉันมักจะโทรหาเธอทางโทรศัพท์
ในคาเทีย

352
00:40:24,840 --> 00:40:26,040
และโทรหาน้องสาวของคุณ

353
00:40:29,360 --> 00:40:30,400
โอเค ฉันจะโทรหาเธอ

354
00:40:42,520 --> 00:40:43,760
ปรากฏว่าแยกจากกัน

355
00:40:45,680 --> 00:40:46,760
เขาจะนอนแล้ว

356
00:40:50,000 --> 00:40:52,400
โชคดีที่เธอสามารถนอนหลับได้
จนกระทั่งดึก

357
00:40:56,320 --> 00:40:58,040
เมื่อเขาตื่นเขาจะโทรหาคุณ

358
00:41:03,400 --> 00:41:04,400
สวัสดีพ่อ

359
00:41:09,360 --> 00:41:12,160
- คุณเป็นอย่างไร?
- สบายดีไหม?

360
00:41:13,800 --> 00:41:14,800
ดี.

361
00:41:18,080 --> 00:41:19,080
เอลี่ เป็นไงบ้าง?

362
00:41:20,000 --> 00:41:21,000
เกิดอะไรขึ้น?

363
00:41:22,920 --> 00:41:26,599
ฉันได้ยินมาว่าหนังสือพิมพ์มี
เริ่มพูดถึงตัวเองอีกครั้ง

364
00:41:26,600 --> 00:41:28,600
อย่าไปคิดเลย ปล่อยให้พวกเขาพูดไปเถอะ

365
00:41:29,360 --> 00:41:32,160
คุณใส่ใจฉัน
ฉันไม่สังเกตเห็นมันด้วยซ้ำ

366
00:41:34,640 --> 00:41:38,560
ยังไงก็มีข่าวดีใช่ไหม?
คุณสามารถถามออกไปได้

367
00:41:40,120 --> 00:41:41,960
เมื่อถึงเวลาเราจะเข้าใจ

368
00:41:46,280 --> 00:41:47,720
ดูสิว่าฉันเอาอะไรมาให้คุณ

369
00:41:52,680 --> 00:41:54,120
ฉันหวังว่าคุณจะชอบมัน

370
00:41:57,200 --> 00:41:58,400
คุณเคยเห็นแฟรงค์อีกแล้วเหรอ?

371
00:41:59,000 --> 00:42:01,880
อย่าพูดถึงมัน...คุณรู้จักพี่ชายของคุณ

372
00:42:03,120 --> 00:42:06,560
คลาร่าให้พวกเขาให้ฉันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
สุดท้ายเมื่อเราได้พบกัน...

373
00:42:07,520 --> 00:42:11,160
..ปู่ย่าตายายเข้าใจกัน
- พวกเขายิ่งใหญ่ขึ้นมาก

374
00:42:21,640 --> 00:42:23,160
คุณรู้ไหม กับนักอาชญวิทยา...

375
00:42:24,320 --> 00:42:26,520
...เรากำลังพูดถึงอดีตมากมาย

376
00:42:29,280 --> 00:42:30,280
เกี่ยวกับแม่...

377
00:42:32,080 --> 00:42:33,680
..ของครอบครัว ของแฟรงค์...

378
00:42:36,120 --> 00:42:37,360
..เกี่ยวกับฉันและคุณ

379
00:42:42,400 --> 00:42:44,720
มันไม่ง่ายเสมอไป
ระหว่างเราใช่ไหม?

380
00:43:08,600 --> 00:43:09,600
สวัสดีตอนเช้า.

381
00:43:31,440 --> 00:43:35,759
เมื่ออายุ 20 เธอได้เป็นผู้ดูแลระบบ
มีเอกลักษณ์ในธุรกิจครอบครัว?

382
00:43:35,760 --> 00:43:36,800
ใช่ มันเป็นอย่างนั้น...

383
00:43:37,640 --> 00:43:39,639
...และเมื่อทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น
ผิดพลาดไป

384
00:43:39,640 --> 00:43:41,879
ไม่มีใครถามฉัน
ฉันรู้สึกอย่างไร

385
00:43:41,880 --> 00:43:43,080
ทุกคนกล่าวหาฉัน

386
00:43:43,600 --> 00:43:47,000
“เป็นไปได้ยังไง คุณทำได้ยังไง...
คุณทำอะไรลงไป?

387
00:43:47,640 --> 00:43:50,240
สำหรับพี่ชายของฉันก็เช่นกัน
ถึงบุคคลที่รับผิดชอบ

388
00:43:50,760 --> 00:43:54,240
และคำว่าล้มเหลว
"ล้มเหลว"...

389
00:43:55,520 --> 00:43:57,680
...มันปลุกความรู้สึกอะไรในตัวคุณ?

390
00:44:00,560 --> 00:44:03,359
ฉันทนไม่ได้ที่จะถูกใคร่ครวญ
ความล้มเหลวในสายตา

391
00:44:03,360 --> 00:44:05,000
ของพี่ชายและพ่อของฉัน

392
00:44:05,760 --> 00:44:08,680
ฉันรู้สึกถึงความล้มเหลวของบริษัท
ในตัวฉัน...

393
00:44:09,200 --> 00:44:11,320
...มันแผดเผาลึกลงไปในตัวฉัน

394
00:44:12,360 --> 00:44:14,439
และพี่ชายของฉันก็พูดต่อ
เพื่อย้ำกับตัวเองว่าเป็นฉัน

395
00:44:14,440 --> 00:44:17,240
ที่ฉันทำลายไปแล้ว
บริษัท เข้าใจไหม?

396
00:44:17,720 --> 00:44:18,760
ว่ามันคือฉัน

397
00:44:23,800 --> 00:44:25,360
คุณรู้ไหมว่าอะไรทำให้ฉันเจ็บปวดที่สุด?

398
00:44:27,000 --> 00:44:28,000
มันก็แค่นั้น...

399
00:44:29,360 --> 00:44:30,639
...ถ้าฉันได้บอกพ่อของฉัน:

400
00:44:30,640 --> 00:44:33,800
“พ่อครับ ผมต้องการความช่วยเหลือ...
ฉันทำไม่ได้"...

401
00:44:35,200 --> 00:44:38,640
...บางทีบริษัทในท้ายที่สุด
ยังไงซะมันก็คงจะล้มเหลว...

402
00:44:40,840 --> 00:44:43,440
...แต่ทุกอย่างก็จะหายไป
ในอีกทางหนึ่ง

403
00:44:48,000 --> 00:44:51,279
แต่ฉันก็หมกมุ่นอยู่กับความคิดนี้
ให้ถือเป็นเหตุ

404
00:44:51,280 --> 00:44:52,520
ของความชั่วร้ายทั้งหมดของเรา

405
00:44:54,240 --> 00:44:56,519
และทันใดนั้นฉันก็มีความคิด
ที่จะโยนความผิดให้

406
00:44:56,520 --> 00:44:57,520
เกี่ยวกับน้องสาวของฉัน...

407
00:44:59,400 --> 00:45:01,320
...ฉันนึกถึงจดหมายฉบับนั้นพอดี

408
00:45:02,720 --> 00:45:03,720
จดหมายอะไร?

409
00:45:06,080 --> 00:45:08,039
จดหมายที่ฉันเขียน
อัลคอมพิวเตอร์

410
00:45:08,040 --> 00:45:10,599
ด้วยเรื่องราวที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
คิดค้น

411
00:45:10,600 --> 00:45:12,039
ฉันแกล้งทำเป็นเธอ

412
00:45:12,040 --> 00:45:14,280
และฉันบอกว่าเป็นเธอ
เพื่อจัดการกับฉัน

413
00:45:15,160 --> 00:45:19,200
เขาจึงเขียนจดหมายปลอม
แกล้งทำเป็นคาเทียเหรอ?

414
00:45:19,680 --> 00:45:21,120
ใช่.
- แค่นั้นแหละฮะ?

415
00:45:21,960 --> 00:45:25,360
แล้วเขาส่งไปให้พ่อของเขาเหรอ?
ใช่ ฉันโพสต์เอง

416
00:45:27,240 --> 00:45:32,360
และในจดหมายฉบับนี้...
Katia บอกว่าเธอหลอกเธอหรือเปล่า?

417
00:45:32,960 --> 00:45:35,279
ใช่ ฉันเขียนว่าเขามีฉัน
จัดการ,

418
00:45:35,280 --> 00:45:39,320
นั่น...ซึ่งทำแก่ข้าพเจ้า
เปิดบัญชีในชื่อของเขา...

419
00:45:40,840 --> 00:45:43,120
..และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมบริษัทถึงเป็น
ล้มเหลว

420
00:45:46,120 --> 00:45:48,560
นั่นคือวิธีที่ฉันติดกับดัก
คนเดียว...

421
00:45:49,240 --> 00:45:51,279
หลังจากส่งจดหมายแล้ว
ลูกชายของฉันสิ่งนี้:

422
00:45:51,280 --> 00:45:55,200
“บัดซบ ฉันจะทำอย่างไรดีล่ะ?
มีบางอย่างใช้งานไม่ได้"

423
00:45:56,600 --> 00:45:58,479
“ฉันจะทำอย่างไรกับคาเทีย?”

424
00:45:58,480 --> 00:46:02,119
“ฉันจะโน้มน้าวให้เธอสนับสนุนได้อย่างไร
ฉบับของจดหมาย"

425
00:46:02,120 --> 00:46:04,240
“ที่ฉันเขียนลงนาม
ในสถานที่ของเขา?".

426
00:46:06,040 --> 00:46:08,920
และเมื่อเขาเขียนจดหมายฉบับนี้...

427
00:46:09,680 --> 00:46:11,400
...น้องสาวของเขายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?

428
00:46:12,720 --> 00:46:14,000
ใช่ ฉันเขียนมัน...

429
00:46:15,240 --> 00:46:18,360
...เมื่อเธอถูกวางยาสลบและถูกขังไว้
ในบ้านขาย.

430
00:46:25,080 --> 00:46:28,400
ฉันสาบานว่าฉันไม่มีความคิด
ของสิ่งที่ฉันต้องทำ

431
00:46:37,200 --> 00:46:38,840
เอ่อ... ขอโทษนะ แต่...

432
00:46:39,920 --> 00:46:42,720
...เพราะเขาเลือกน้องสาวของเขา
เขาขัดแย้งกับเธอหรือเปล่า?

433
00:46:43,880 --> 00:46:46,160
ไม่... ไม่เลย

434
00:46:47,240 --> 00:46:50,120
ไม่ เธอใช้ชีวิตของเธอ
ถ้าเป็น...

435
00:46:51,200 --> 00:46:53,440
...เธอได้ย้ายออกไปแล้ว
จากครอบครัว...

436
00:46:54,040 --> 00:46:55,880
...ก็ไม่เกี่ยวอะไรด้วย
กับเรา

437
00:46:57,080 --> 00:46:59,919
ระหว่างการประชุมครั้งล่าสุดของเรา
เธอพูด

438
00:46:59,920 --> 00:47:02,840
ว่า...เขาต้องการมันจริงๆ
เพราะเหตุนี้

439
00:47:34,720 --> 00:47:35,840
ฟัง...

440
00:47:36,720 --> 00:47:39,480
...ฉันไม่รู้ว่าเขาจะรับข้อเสนออย่างไร
ฉันจะทำอะไรแต่...

441
00:47:40,280 --> 00:47:42,279
..อย่างที่ฉันบอกคุณโดยทั่วไป

442
00:47:42,280 --> 00:47:45,839
ฉันมักจะทำนายช่วงเวลา
การประชุมสามครั้งต่อผู้ต้องขังแต่ละคน

443
00:47:45,840 --> 00:47:49,440
แต่เธอเพิ่งเริ่มต้น
ที่จะจำและ...

444
00:47:50,840 --> 00:47:55,400
...ฉันคิดมากและฉันก็คิด
ว่า...มีประโยชน์ให้เจาะลึกลงไปอีก...

445
00:47:56,120 --> 00:47:58,160
...และดำเนินการประชุมของเราต่อไป

446
00:48:00,720 --> 00:48:01,720
คุณคิดอย่างไร?

447
00:48:22,000 --> 00:48:23,199
นี่มันคือ.

448
00:48:23,200 --> 00:48:26,639
นี่อธิบายว่าทำไมเขาไม่ตอบสนอง
ทางโทรศัพท์เธอก็วิ่งหนีไป

449
00:48:26,640 --> 00:48:30,359
ไม่ คาเทียจะไม่ทำแบบนั้น...
แม่. คุณไม่ต้องการที่จะเข้าใจ?

450
00:48:30,360 --> 00:48:32,039
เขาเขียนไว้ชัดเจนว่า

451
00:48:32,040 --> 00:48:34,199
คาเทียวิ่งหนีไปพร้อมเงิน
ซึ่งเขาเอามาจากลัง

452
00:48:34,200 --> 00:48:36,520
ของสังคมของเรา
เอลิซา...

453
00:48:37,240 --> 00:48:41,759
..สิ่งที่เขียนไว้ที่นี่เป็นจริงหรือไม่?
วันหนึ่งคาเทียมาที่ออฟฟิศ

454
00:48:41,760 --> 00:48:44,319
เห็นฉันกังวล
เพื่อความก้าวหน้าของบริษัท

455
00:48:44,320 --> 00:48:46,279
เธอเสนอที่จะให้มือฉัน

456
00:48:46,280 --> 00:48:48,480
ฉันรู้สึกถึงน้ำหนัก
ของความรับผิดชอบ...

457
00:48:50,240 --> 00:48:52,840
..เธอบอกฉัน.
ไม่ต้องกังวลว่า...

458
00:48:53,360 --> 00:48:55,400
..ว่าเธอจะได้อยู่ใกล้ฉัน แต่...

459
00:48:55,960 --> 00:48:59,080
..เห็นได้ชัดว่าเขาหลอกฉัน
แล้วยังไงล่ะ?

460
00:49:00,520 --> 00:49:03,039
เขาโน้มน้าวให้ฉันเปิดบัญชี
ร่วมกันจัดขึ้น

461
00:49:03,040 --> 00:49:05,079
เชื่อมต่อกับบริษัท

462
00:49:05,080 --> 00:49:08,280
ซึ่งเขาได้ทำการชำระเงิน
ที่เธอทำได้เท่านั้น

463
00:49:09,000 --> 00:49:11,640
ทำไมคุณไม่-ไม่บอกฉัน?
พูดเหรอ?

464
00:49:12,360 --> 00:49:15,280
เพราะผมวางใจ...
เธอเป็นน้องสาวของฉัน

465
00:49:18,200 --> 00:49:21,320
นอกจากนี้คุณก็เช่นกัน...
เชื่อใจเธอมาตลอดหรือเปล่า?

466
00:49:22,560 --> 00:49:25,559
ตามที่เราไว้วางใจคุณ
ฝากบริษัทไว้กับคุณ

467
00:49:25,560 --> 00:49:26,760
นี่คือผลลัพธ์

468
00:49:27,960 --> 00:49:29,599
เราต้องไปแจ้งตำรวจทันที...

469
00:49:29,600 --> 00:49:30,600
พอแล้ว.

470
00:49:31,680 --> 00:49:33,880
ตอนแรกคุณตำหนิเอลิซา
ตอนนี้ กะทิ...

471
00:49:34,920 --> 00:49:39,040
..คิดถึงสิ่งที่คุณได้ทำ
ด้วยภาพลวงตาแห่งความยิ่งใหญ่ของคุณแทน

472
00:49:40,880 --> 00:49:42,839
ฉันไม่เอาตำรวจเข้าไปข้างใน
สิ่งหนึ่ง

473
00:49:42,840 --> 00:49:45,360
ซึ่งเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเรา
ขอให้ชัดเจน

474
00:49:47,200 --> 00:49:49,000
จะต้องมีคำอธิบาย

475
00:49:51,200 --> 00:49:52,800
เรากำลังรอ Katia กลับมา

476
00:49:53,520 --> 00:49:55,520
เขาจะตัดสินใจว่าสิ่งต่างๆ ดำเนินไปอย่างไร

477
00:51:46,720 --> 00:51:47,720
วัว.

478
00:51:58,680 --> 00:51:59,680
คุณรู้สึกอย่างไร?

479
00:52:02,080 --> 00:52:03,120
เราอยู่ที่ไหน?

480
00:52:05,120 --> 00:52:06,640
คุณถึงบ้านแล้ว ใจเย็นๆ นะ

481
00:52:08,840 --> 00:52:10,000
ที่นี่. ดื่มสิ่งนี้

482
00:52:15,160 --> 00:52:16,520
แต่ดื่มให้หมดเถอะ มาเลย

483
00:53:19,720 --> 00:53:22,199
เอลิซา: ฉันมองเห็นตัวเองอีกครั้ง
ที่พวงมาลัยรถของฉัน

484
00:53:22,200 --> 00:53:24,399
ฉันกำลังกลับไปกลับมา
เหมือนผู้หญิงบ้า

485
00:53:24,400 --> 00:53:26,839
ระหว่างอพาร์ตเมนต์ใหม่
ของพ่อแม่ของฉัน

486
00:53:26,840 --> 00:53:28,040
และบ้านเก่า...

487
00:53:29,200 --> 00:53:32,600
..ที่ฉันขังน้องสาวไว้
และให้ยาระงับประสาทด้วยลอราซีแพม

488
00:53:34,640 --> 00:53:36,840
ฉันต้องควบคุมทุกอย่างไว้

489
00:53:37,440 --> 00:53:40,440
..ฉันต้องประดิษฐ์ทุกวัน
ข้ออ้างที่จะหายไป...

490
00:53:41,160 --> 00:53:44,000
..ในขณะที่พ่อแม่ของฉันกำลังมองหา
น้องสาวของฉัน...

491
00:53:44,760 --> 00:53:47,360
..แล้วก็แกล้งทำเป็นเหมือนกัน
เพื่อตามหามันร่วมกับพวกเขา

492
00:55:30,720 --> 00:55:31,720
ซาเน็ตติ?

493
00:55:33,200 --> 00:55:34,200
ทุกอย่างโอเคไหม?

494
00:55:38,320 --> 00:55:39,640
ซาเน็ตติ เกิดอะไรขึ้น?

495
00:55:42,040 --> 00:55:44,000
ใช่ขอโทษ ฉันจะอยู่ที่นั่น

496
00:55:53,160 --> 00:55:54,560
มันทำให้ฉันกังวล

497
00:55:58,160 --> 00:55:59,880
โชคดีที่ผมได้ปฏิบัติหน้าที่

498
00:56:01,920 --> 00:56:04,359
อีกอย่าง คาร์บูซีคือ...
หลุมฝังศพ

499
00:56:04,360 --> 00:56:06,919
เขาไม่ได้เอะอะ
เขาทำงานมาสองคน

500
00:56:06,920 --> 00:56:10,760
คาร์บูซีใส่ใจฉันมาก...
สรุปคือเราช่วยเหลือกัน

501
00:56:18,720 --> 00:56:22,319
Zanetti I-ฉันสามารถทำให้มันเข้ากันได้
ภาพที่ฉันมีเกี่ยวกับเธอ

502
00:56:22,320 --> 00:56:24,559
กับ...กับสิ่งที่ได้อ่านมา
ในหนังสือพิมพ์

503
00:56:24,560 --> 00:56:26,399
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ที่เธอจะได้...

504
00:56:26,400 --> 00:56:27,400
ใช่

505
00:56:27,960 --> 00:56:29,160
ฉันก็ทำได้

506
00:56:51,360 --> 00:56:52,920
นางซาเน็ตติ?

507
00:56:58,000 --> 00:56:59,000
วัว?

508
00:57:00,680 --> 00:57:01,760
มีใครอยู่มั้ย?

509
00:57:03,200 --> 00:57:04,400
มีใครอยู่มั้ย?

510
00:57:06,160 --> 00:57:09,319
มาดาม ฉันเอง... ฉันเอลิซา

511
00:57:09,320 --> 00:57:10,320
เอ่อ..เอลิซา..

512
00:57:11,160 --> 00:57:12,999
ฉันก็กังวลว่า
ฉันเห็นควัน

513
00:57:13,000 --> 00:57:14,800
และฉันกำลังจะโทรหาหน่วยดับเพลิง

514
00:57:15,480 --> 00:57:17,919
พร้อมวัชพืชทั้งหมด
ที่ได้ก่อตัวขึ้น

515
00:57:17,920 --> 00:57:21,120
ตั้งแต่คุณนำมันมาขาย
บ้านและคุณก็จากไป...

516
00:57:23,120 --> 00:57:27,359
ฉันมาเพื่อสิ่งนั้น
เพื่อกำจัดวัชพืชและเผาทิ้ง

517
00:57:27,360 --> 00:57:28,360
บราวา

518
00:57:29,440 --> 00:57:32,160
มัน-ไม่เป็นไร
ฉันกำลังทำเสร็จแล้วกำลังจะไป

519
00:57:33,480 --> 00:57:34,600
ฉันรู้สึกกลัว

520
00:57:35,800 --> 00:57:38,319
ไม่เป็นไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ขอบคุณสำหรับความสนใจของคุณ

521
00:57:38,320 --> 00:57:39,320
ระหว่างเพื่อนบ้าน...

522
00:57:40,640 --> 00:57:41,640
โอ้พระเจ้า อดีต...

523
00:57:44,280 --> 00:57:47,000
..ฉันขอโทษ.
ที่คุณขายบ้านเอ๊ะ

524
00:59:16,440 --> 00:59:18,679
“ตั้งแต่เราเริ่มต้น
การประชุม”

525
00:59:18,680 --> 00:59:21,039
“ฉันกำลังพยายามรวบรวม
ความทรงจำ"

526
00:59:21,040 --> 00:59:22,279
"หลังจากความเชื่อมั่นของฉัน"

527
00:59:22,280 --> 00:59:25,119
“คิดย้อนกลับไปถึงข้อเท็จจริงทั้งหมดที่อธิบายไว้
จากผู้พิพากษา”

528
00:59:25,120 --> 00:59:27,759
“คำอธิบายเท่านั้น
ที่ฉันมอบให้ตัวเองได้"

529
00:59:27,760 --> 00:59:31,880
“คือการที่ฉันฆ่าน้องสาวของฉัน
ด้วยความโกรธแค้น”

530
00:59:33,200 --> 00:59:35,480
“ในขณะที่ตอนนี้
ความทรงจำของฉันเปลี่ยนไป..."

531
00:59:36,240 --> 00:59:38,320
"..เหมือนกับว่าฉันกำลังหวนนึกถึงช่วงเวลาเหล่านั้น"

532
00:59:39,480 --> 00:59:41,720
“ฉันรู้สึกได้ถึงอารมณ์
ที่ฉันถอดออกแล้ว”

533
00:59:44,000 --> 00:59:46,399
“ฉันแค่กลัว มันไม่ใช่ความโกรธ”

534
00:59:46,400 --> 00:59:48,640
“มันเป็นความกลัว
นั่นทำให้ฉันหายใจไม่ออก”

535
00:59:49,200 --> 00:59:50,919
“กลัวถูกค้นพบ”

536
00:59:50,920 --> 00:59:53,759
“กลัวสิ่งที่เขาจะคิด
แม่ของฉัน”

537
00:59:53,760 --> 00:59:58,640
“พ่อของฉัน แฟรงค์ ถ้าคาเทียมี”
บอกความจริงพวกเขาแล้ว...”

538
00:59:59,320 --> 01:00:02,480
“..นั่นไม่ใช่เธอ.
ที่ต้องเขียนจดหมายแต่ฉัน”

539
01:00:03,240 --> 01:00:05,680
“ด้วยทั้งหมดนั้น
ย่อมได้รับผลจากสิ่งนั้น”

540
01:00:12,240 --> 01:00:14,240
มันเป็นครั้งแรก
ที่พูดถึงความกลัว

541
01:00:15,280 --> 01:00:18,480
เพราะนี่เป็นครั้งแรก
ที่ฉันเห็นสิ่งต่าง ๆ ในลักษณะนี้

542
01:00:20,200 --> 01:00:23,200
และมันยากกว่าที่จะยอมรับ
ว่ามันเป็นความกลัว...

543
01:00:24,080 --> 01:00:25,880
...แทนที่จะเป็นความโกรธ

544
01:00:28,920 --> 01:00:32,800
เขามีความกล้าที่จะเปิดอีกครั้ง
ลิ้นชักแห่งความทรงจำของพระองค์อยู่กับฉัน

545
01:00:34,720 --> 01:00:36,520
ไม่มีความกล้าครับอาจารย์...

546
01:00:40,000 --> 01:00:41,120
...ไม่มีความกล้า

547
01:00:43,240 --> 01:00:45,920
บางทีฉันอาจจะแค่ทำมัน... แค่
เกินความจำเป็น

548
01:00:47,200 --> 01:00:49,400
ฉันไม่เคยมีความกล้าเลย
ในชีวิตของฉัน...

549
01:00:50,480 --> 01:00:51,800
...ก็แค่กลัว...

550
01:00:53,080 --> 01:00:54,680
...โดยเฉพาะเกี่ยวกับตัวฉันเอง

551
01:00:55,760 --> 01:00:58,280
คุณกลัวตัวเองหรือเปล่า?
ใช่แล้วจากตัวฉันเอง

552
01:00:59,320 --> 01:01:01,759
เพราะฉันมีแรงที่จะเอาไป
ชีวิตของใครบางคน

553
01:01:01,760 --> 01:01:03,480
เพราะฉันต้องการมีของตัวเอง

554
01:01:04,960 --> 01:01:08,559
และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ
ว่าเมื่อฉันกลับถึงบ้าน

555
01:01:08,560 --> 01:01:11,360
หลังจากการฆ่า
และเผาน้องสาวของฉัน...

556
01:01:12,760 --> 01:01:16,000
...ฉันเอาหัวพิงหมอน
และฉันก็รู้สึกสงบ

557
01:01:17,760 --> 01:01:19,680
ความสงบสุขที่ฉันไม่เคยรู้สึก...

558
01:01:23,720 --> 01:01:27,120
...และนั่น...และฉันไม่เคย
ผ่านการทดสอบมากที่สุดในชีวิต

559
01:01:34,600 --> 01:01:36,000
เธอเริ่มเปลี่ยนไป

560
01:01:38,920 --> 01:01:40,680
แต่ถ้าเรายอมรับว่า...

561
01:01:42,360 --> 01:01:44,920
...ว่าฤดูใบไม้ผลินั้น
อะไรกระตุ้นมัน...

562
01:01:46,440 --> 01:01:48,480
...กลัวนี่...

563
01:01:49,640 --> 01:01:51,760
...สิ่งนี้ทำให้มีความคิดบางอย่าง
ของแผน

564
01:01:54,640 --> 01:01:55,799
“แผน”?

565
01:01:55,800 --> 01:01:58,799
ใช่ ราวกับว่าเขากำลังคิดอยู่ในหัว

566
01:01:58,800 --> 01:02:02,199
การฆ่านั้น
และเผาน้องสาวของเขา

567
01:02:02,200 --> 01:02:06,559
ทุกปัญหาทุกปัญหา
ที่เขาสร้างไว้ย่อมสูญสิ้นไป

568
01:02:06,560 --> 01:02:08,800
หรือ...จะละลายไป

569
01:02:09,720 --> 01:02:13,360
และจากจุดหนึ่งเป็นต้นมา
มันทำหน้าที่ด้วยความกลัว...

570
01:02:14,840 --> 01:02:18,439
...บนคลื่นที่ไม่มีวันสิ้นสุด
จากความรู้สึกของเขา

571
01:02:18,440 --> 01:02:21,280
ที่จะ... เปิดโปง...

572
01:02:22,400 --> 01:02:27,039
..ให้คนอื่นค้นพบ
ตามการรับรู้ของเขาเห็นชัดว่า

573
01:02:27,040 --> 01:02:31,080
ว่าเธอเป็นคนล้มเหลว
คำนี้เป็นกุญแจสำคัญในทุกสิ่ง

574
01:02:32,280 --> 01:02:37,279
ความล้มเหลวของช่างไม้
กลายเป็นความล้มเหลวส่วนตัวของเขา

575
01:02:37,280 --> 01:02:40,640
เธอพูดเองว่า
ในการประชุมครั้งก่อน

576
01:02:49,440 --> 01:02:52,759
ขออภัย แต่ฉันอยากจะหยุดที่นี่
สำหรับวันนี้ถ้าฉันทำได้

577
01:02:52,760 --> 01:02:57,000
มาถึงแล้ว...แป๊บเดียว
ที่สำคัญ ณ จุดเปลี่ยน

578
01:02:58,160 --> 01:02:59,280
ฉันอยากจะออกไป

579
01:03:02,000 --> 01:03:03,000
ตามที่คุณต้องการ

580
01:03:09,680 --> 01:03:12,400
ฉันคิดเกี่ยวกับเธอมาก
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้

581
01:03:13,360 --> 01:03:14,800
ฉันอ่านหนังสือของเขาแล้ว...

582
01:03:15,640 --> 01:03:17,880
...เธอเขียนเกี่ยวกับอาชญากรคนอื่นๆ
มาฉัน.

583
01:03:19,160 --> 01:03:20,279
และฉันก็ถามตัวเองว่า:

584
01:03:20,280 --> 01:03:22,920
“อะไรดลใจให้มาเจอกัน.
คนอย่างฉัน?".

585
01:03:33,080 --> 01:03:36,400
คำถามของคุณทำให้ฉันสงสัย...
อย่างลึกซึ้ง

586
01:03:37,480 --> 01:03:41,879
แต่...ตอนนี้ผมคิดว่าเป็นเช่นนั้น
สำคัญกว่าที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้

587
01:03:41,880 --> 01:03:44,039
ซึ่งเกิดจากถ้อยคำของพระองค์

588
01:03:44,040 --> 01:03:46,880
เขายังคงพูดถึงฉันอยู่เรื่อยๆ
และไม่ใช่เธอ

589
01:03:47,560 --> 01:03:49,480
ฉันถามเธอว่าอะไรเป็นแรงผลักดันให้เธอ

590
01:03:55,840 --> 01:03:59,960
คุณซาเน็ตติ คุณล่ะ
เพื่อนำเรื่องราวของเขากลับคืนสู่มือของเขาเอง

591
01:04:02,000 --> 01:04:07,279
ฉันมั่นใจว่าผู้ที่กระทำ
การกระทำที่แก้ไขไม่ได้เช่นเดียวกับเขา

592
01:04:07,280 --> 01:04:10,920
จะต้องไม่ติดขัด
ถึงความผิดที่เขาถูกพิพากษาลงโทษ

593
01:04:13,600 --> 01:04:15,200
เขายังไม่ตอบฉัน

594
01:04:18,040 --> 01:04:19,560
ลาก่อนศาสตราจารย์

595
01:04:29,160 --> 01:04:31,839
พวกเขาถามคุณว่า
พวกเขาติดตามฉันทุกที่

596
01:04:31,840 --> 01:04:35,919
มันคงมีเหตุผล...
ตำรวจไม่ได้โง่

597
01:04:35,920 --> 01:04:38,279
และเราก็ไม่โง่เช่นกัน
จะหยุดไหม?

598
01:04:38,280 --> 01:04:40,960
ไม่ ฉันจะไม่หยุด ฉันจะไม่หยุด
ฉันจะไม่หยุด!

599
01:04:45,280 --> 01:04:48,720
ทิ้งฉันไว้ที่ธนาคาร...
การนัดหมายกับผู้อำนวยการ

600
01:04:53,600 --> 01:04:54,600
ปิด.

601
01:04:56,400 --> 01:05:01,239
แล้ว...คุณล่ะ...
คนสุดท้ายที่จะไม่เห็นกะเทียใช่ไหม?

602
01:05:01,240 --> 01:05:03,479
ไปเมื่อไหร่.
สำหรับทนายความคนนั้น

603
01:05:03,480 --> 01:05:04,999
เพื่อแสดงบ้าน

604
01:05:05,000 --> 01:05:07,479
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเราก็ไม่มีมันอีกต่อไป
คาเทีย,

605
01:05:07,480 --> 01:05:10,079
บอกฉันหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น?
- ฉันบอกคุณเป็นพันครั้ง...

606
01:05:10,080 --> 01:05:12,879
พ่อของคุณจะโทรหาคุณหลายสิบคน
หลายครั้งในเย็นวันนั้นที่นั่น

607
01:05:12,880 --> 01:05:14,959
ทำไมคุณไม่ตอบ?
- เพราะฉันไม่ได้ยิน

608
01:05:14,960 --> 01:05:16,079
ทำไมคุณไม่ตอบ?

609
01:05:16,080 --> 01:05:18,399
ฉันไม่ได้ยินเสียงเรียก,
ฉันบอกคุณแล้ว!

610
01:05:18,400 --> 01:05:21,759
คุณไม่เข้าใจว่านี่หมายถึงอะไร!
- ลดเสียงของคุณ

611
01:05:21,760 --> 01:05:24,400
ฉันไม่ลดเสียงลงหรอก! หุบปาก.
- คุณหุบปาก!

612
01:05:28,200 --> 01:05:30,279
ดังนั้นคุณต้องบอกความจริง

613
01:05:30,280 --> 01:05:32,639
คุณไม่อยากบอกพวกเขาเหรอ? ไม่เป็นไร.
บอกเราสิ!

614
01:05:32,640 --> 01:05:36,159
ถึงพ่อของคุณ! เอ๊ะ?
ใครคอยปกป้องคุณเสมอ

615
01:05:36,160 --> 01:05:39,840
แต่ฉันรู้จักคุณ คุณก็รู้
ฉันรู้จักคุณ!

616
01:05:40,760 --> 01:05:44,359
ฉันทนไม่ไหวแล้ว ดูสิ
ฉันไม่สามารถรับมันได้อีกต่อไป

617
01:07:29,280 --> 01:07:32,080
ซาเน็ตติ... ทุกอย่างโอเคไหม?

618
01:07:34,840 --> 01:07:35,840
ซาเน็ตติ?

619
01:07:36,840 --> 01:07:39,520
ทุกอย่างโอเคไหม?
- ใช่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี

620
01:07:40,480 --> 01:07:41,520
{\an8}

621
01:08:14,880 --> 01:08:17,960
{\an8}

622
01:09:03,680 --> 01:09:05,639
สวัสดี.
- สวัสดีพ่อ

623
01:09:05,640 --> 01:09:07,440
คุณมาเร็ว
คุณด้วย.

624
01:09:09,120 --> 01:09:11,240
ฟังนะ วันนี้ฉันไม่มีเวลา...

625
01:09:12,000 --> 01:09:13,359
เกิดอะไรขึ้น?

626
01:09:13,360 --> 01:09:17,480
มีหญิงสาวคนหนึ่งที่บาร์...คือ
เธอป่วยและไม่ปรากฏตัว

627
01:09:19,000 --> 01:09:22,760
ขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ
ถ้าฉันรู้ล่วงหน้าฉันจะเตือนคุณ

628
01:09:23,800 --> 01:09:26,719
ไม่มีปัญหา ถ้าต้องไปก็ไป

629
01:09:26,720 --> 01:09:28,439
ใช่
- แล้วพบกันใหม่ครั้งหน้า

630
01:09:28,440 --> 01:09:29,440
เอาล่ะ.

631
01:09:30,080 --> 01:09:33,239
ฉันเอามัฟฟินมาให้คุณ...
สาวๆ ทำแบบนั้น

632
01:09:33,240 --> 01:09:35,239
พวกร้านขายขนม
พวกเขาดีมาก

633
01:09:35,240 --> 01:09:36,279
ขอบคุณ

634
01:09:36,280 --> 01:09:38,520
ดังนั้นบางทีคุณอาจรับประทานได้ระหว่างนั้น
การเดินทาง...

635
01:09:41,800 --> 01:09:43,799
ขอโทษ.
ไม่ต้องกังวล.

636
01:09:43,800 --> 01:09:45,919
ไม่ขอโทษ
สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น

637
01:09:45,920 --> 01:09:47,160
ใช่ แต่...

638
01:09:47,640 --> 01:09:50,040
สิ่งสำคัญคือคุณสบายดี
- ครับ... เอาน่า

639
01:09:53,240 --> 01:09:54,880
สวัสดี.
สวัสดีพ่อ

640
01:09:55,640 --> 01:09:56,680
สวัสดี.

641
01:10:37,800 --> 01:10:38,800
ซาเน็ตติ?

642
01:10:39,800 --> 01:10:41,000
คุณกำลังทำอะไรที่นี่?

643
01:10:42,600 --> 01:10:43,920
สัมภาษณ์เสร็จแล้วเหรอ?

644
01:10:44,680 --> 01:10:46,120
ใช่ ฉันอยากกลับไป

645
01:10:46,840 --> 01:10:50,279
- มาได้ยังไง?
- ฉ-ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย.

646
01:10:50,280 --> 01:10:51,799
ฉันจะพาเธอไปห้องพยาบาล

647
01:10:51,800 --> 01:10:54,200
ไม่ก็ไม่จำเป็น
ฉันชอบที่จะกลับไป

648
01:10:55,280 --> 01:10:58,159
เอาล่ะ ฉันจะโทรหาเจ้าหน้าที่หญิง
ไม่ ไม่จำเป็นเลยจริงๆ

649
01:10:58,160 --> 01:10:59,280
ไปสิ เขากำลังจะมาแล้ว

650
01:11:10,480 --> 01:11:12,600
{\an8}

651
01:11:49,200 --> 01:11:52,200
{\an8}

652
01:17:12,960 --> 01:17:15,160
สวัสดีตอนเช้าคุณซาเน็ตติ

653
01:17:16,200 --> 01:17:17,200
สวัสดีตอนเช้า.

654
01:17:18,440 --> 01:17:19,880
วันนี้ลูกสาวของคุณจะไม่มา

655
01:17:20,800 --> 01:17:21,999
อีกครั้ง?

656
01:17:22,000 --> 01:17:25,000
เขาบอกให้ผมบอกเธอ
ที่อยากจะอยู่คนเดียวสักพัก

657
01:17:26,120 --> 01:17:29,440
แต่คุณสบายดีไหม?
ใช่ ใช่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี

658
01:17:34,160 --> 01:17:35,160
นั่งลง...

659
01:17:36,360 --> 01:17:40,200
...คุณให้สิ่งนี้กับเอลิซาได้ไหม?
หนังสือและสมุดบันทึกบางเล่ม

660
01:17:40,920 --> 01:17:44,279
แน่นอน. เธอจะมีความสุข ลาก่อน.

661
01:17:44,280 --> 01:17:45,280
จนกว่าเราจะพบกันใหม่.

662
01:17:54,920 --> 01:17:57,920
{\an8}

663
01:20:02,680 --> 01:20:05,799
นางเอลิซา ซาเนตติ
เธอปรากฏตัวที่ภูธร

664
01:20:05,800 --> 01:20:08,999
เพื่อแจ้งความเรื่องการโจรกรรม
คาเทีย ซาเน็ตติ น้องสาวของเขา

665
01:20:09,000 --> 01:20:10,679
หายไปหนึ่งเดือนก่อนหน้านี้

666
01:20:10,680 --> 01:20:13,719
ความล่าช้าในการรายงานนี้
เขาทำให้เราสงสัย

667
01:20:13,720 --> 01:20:16,759
เราก็ตรวจค้นตามบ้านต่างๆ
ของครอบครัวซาเน็ตติ

668
01:20:16,760 --> 01:20:20,400
ทั้งที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่และที่หนึ่ง
ที่พวกเขาได้นำมาขาย

669
01:20:22,360 --> 01:20:24,519
ที่หลังบ้านวางไว้.
ขาย

670
01:20:24,520 --> 01:20:27,720
เราพบศพแล้ว
เผาโดย Katia Zanetti

671
01:20:44,600 --> 01:20:47,079
และเมื่อคุณพบมันแล้ว
ร่างกายที่คุณสงสัย

672
01:20:47,080 --> 01:20:48,080
โดยเอลิซา ซาเน็ตติ?

673
01:20:49,160 --> 01:20:53,199
ใช่ต้องขอบคุณแมลง
เข้าไปในบ้านซาเนตติ

674
01:20:53,200 --> 01:20:59,199
เราได้ยินเรื่องการทะเลาะวิวาทกัน
ระหว่างแม่กับลูกสาวของเธอ

675
01:20:59,200 --> 01:21:01,239
ได้ยินเสียง
ของการต่อสู้

676
01:21:01,240 --> 01:21:02,999
เราก็เข้าไปแทรกแซงทันที

677
01:21:03,000 --> 01:21:06,759
เมื่อเข้าไปข้างในแล้วเราก็เห็น
เอลิซา ซาเน็ตติ

678
01:21:06,760 --> 01:21:11,039
ที่พยายามจะจุดไฟเผาศพ
ของแม่ที่เป็นลม

679
01:21:11,040 --> 01:21:13,719
เขาทำมันได้อย่างไร?
กับร่างของน้องสาว

680
01:21:13,720 --> 01:21:16,599
แม่ก็หนีไปด้วย
มีรอยไหม้เล็กน้อย

681
01:21:16,600 --> 01:21:18,839
เราจับกุมผู้ต้องหา

682
01:21:18,840 --> 01:21:22,039
และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาก็หยุด
ที่จะตอบโดยสิ้นเชิง

683
01:21:22,040 --> 01:21:23,120
สำหรับคำถามของเรา

684
01:22:05,120 --> 01:22:06,360
{\an8}

685
01:22:10,320 --> 01:22:12,120
อานิส!

686
01:22:13,440 --> 01:22:14,760
พงศาวดาร!

687
01:22:18,680 --> 01:22:19,800
พงศาวดาร!

688
01:22:26,920 --> 01:22:27,960
พงศาวดาร!

689
01:22:36,040 --> 01:22:37,480
{\an8}

690
01:22:57,200 --> 01:22:59,120
สวัสดีตอนเย็น
- สวัสดีตอนเย็น.

691
01:22:59,880 --> 01:23:02,440
กรุณานั่งลง...
ขอบคุณที่มา

692
01:23:06,080 --> 01:23:08,159
คุณต้องการอะไรไหม?
ไม่ล่ะ ขอบคุณ

693
01:23:08,160 --> 01:23:09,320
ปลอดภัย?
Mh-mh

694
01:23:10,200 --> 01:23:11,200
เขาต้องการพบฉันเหรอ?

695
01:23:12,280 --> 01:23:13,519
ใช่.

696
01:23:13,520 --> 01:23:16,680
ฉันอยากจะอธิบายให้คุณฟังว่าทำไมฉันถึงติดตาม
บทเรียนของเขา

697
01:23:20,200 --> 01:23:22,800
ฉันอ่านหนังสือของเขาเล่มหนึ่ง...

698
01:23:23,880 --> 01:23:26,280
...ซึ่งพูดถึงเด็กกระทำความผิด

699
01:23:28,240 --> 01:23:30,760
ฉันอยากจะเข้าใจฉันหวังว่าจะเข้าใจ

700
01:23:32,440 --> 01:23:34,239
สิ่งที่ฉันอยากจะรู้ก็คือ

701
01:23:34,240 --> 01:23:36,720
สิ่งที่ฉันกำลังมองหา
ในหนังสือของเขา...

702
01:23:38,680 --> 01:23:41,920
...ฉันไม่คิดว่าเขาจะ... ในทางใดทางหนึ่ง
ได้โปรด...

703
01:23:44,760 --> 01:23:47,000
...แต่ฉันอยากจะแน่ใจ

704
01:23:51,800 --> 01:23:56,639
ฤดูหนาวที่แล้วลูกชายของฉัน...
เขากำลังจะกลับบ้าน

705
01:23:56,640 --> 01:23:59,280
หลังจากกล่าวคำอำลากับเพื่อนของเขา
ในงานปาร์ตี้

706
01:24:00,760 --> 01:24:03,479
เขาวิ่งเข้าไปหากลุ่มอันธพาล

707
01:24:03,480 --> 01:24:07,680
ที่กำลังรบกวนหญิงชราคนหนึ่ง
ซึ่งนอนอยู่บนถนน

708
01:24:11,320 --> 01:24:16,240
เขาเข้ามาใกล้...เพื่อบอกพวกเขา
สรุปคือปล่อยเธอไว้ตามลำพัง

709
01:24:19,080 --> 01:24:20,720
เขาคงจะพูดกับเขาอย่างสุภาพ...

710
01:24:21,800 --> 01:24:22,840
...ยิ้ม...

711
01:24:24,160 --> 01:24:26,040
...และรอยยิ้มนี้ พวกเขา...

712
01:24:27,120 --> 01:24:28,560
...พวกเขาทนไม่ไหว

713
01:24:30,360 --> 01:24:34,120
พวกเขาได้ขนถ่ายทั้งหมดแล้ว
ความรุนแรงต่อเขา

714
01:24:36,120 --> 01:24:38,440
พวกเขาแทงเขาหลายครั้ง...

715
01:24:40,760 --> 01:24:43,480
...แล้วพวกเขาก็ทิ้งเขาไว้ที่นั่น...จนตาย

716
01:24:46,320 --> 01:24:49,879
มันคือหญิงชรานั่นเอง
เพื่อขอความช่วยเหลือ

717
01:24:49,880 --> 01:24:52,200
ในที่สุดพวกเขาก็จับกุมพวกเขาทั้งหมด

718
01:24:53,800 --> 01:24:55,599
มันเป็นกลุ่มเด็ก

719
01:24:55,600 --> 01:24:58,840
เหมือนอย่างที่ลูกชายของฉันกำลังพูดถึง
เขาทำงานเป็นอาสาสมัคร

720
01:25:00,760 --> 01:25:03,000
ฉันก็ไปเหมือนกัน
ในละแวกบ้านของพวกเขา...

721
01:25:04,520 --> 01:25:05,720
...ฉันไม่รู้ว่าทำไม

722
01:25:06,720 --> 01:25:07,720
บางที...

723
01:25:09,000 --> 01:25:10,480
...ฉันกำลังมองหาอะไร...

724
01:25:11,120 --> 01:25:14,560
...อาจจะรู้มากกว่านี้อีกหน่อย
ว่าใครพาฉันไป...

725
01:25:15,320 --> 01:25:16,320
...คน...

726
01:25:17,600 --> 01:25:19,000
...ที่รักสุดหัวใจของฉัน

727
01:25:23,280 --> 01:25:26,120
มันไม่ได้ช่วยให้ฉันดูดีเลย
ชั่วร้าย...

728
01:25:28,240 --> 01:25:30,920
...อย่างที่เธอพูด...จนไม่มีอะไรเลย

729
01:25:35,440 --> 01:25:38,160
- คุณลองคุยกับเราไหม?
- ไม่

730
01:25:39,880 --> 01:25:43,520
ในระหว่างกระบวนการ
บางคนเขียนถึงฉัน

731
01:25:46,000 --> 01:25:48,160
ฉันไม่เคยอ่านจดหมายพวกนั้นเลย...

732
01:25:49,360 --> 01:25:51,240
...แต่ฉันไม่ได้ทำลายพวกเขาด้วยซ้ำ...

733
01:25:51,760 --> 01:25:54,840
...ฉันกลัวว่าในจดหมายฉัน
พวกเขาขออภัยโทษ

734
01:25:57,200 --> 01:26:01,040
ความเจ็บปวดและความแค้นที่ฉันรู้สึก
ที่มีต่อพวกเขา...

735
01:26:04,840 --> 01:26:06,120
...ฉันต้องการพวกมัน

736
01:26:06,800 --> 01:26:08,520
พวกเขาสนับสนุนฉัน พวกเขาสนับสนุนฉัน

737
01:26:10,880 --> 01:26:11,880
คุณเข้าใจฉันไหม?

738
01:26:15,440 --> 01:26:18,200
ฉันต้องการที่จะเข้าใจ ฉันหวังว่าจะเข้าใจ

739
01:26:19,360 --> 01:26:23,560
ฉันแค่รู้สึกผิด
ความไม่พอใจของฉัน

740
01:26:24,960 --> 01:26:27,440
เธอ...ทำให้ฉันรู้สึก
มีความผิด

741
01:26:30,720 --> 01:26:34,800
เธอมีสิทธิ์ทุกอย่าง
ให้รู้สึกเกลียดชังและขุ่นเคือง...

742
01:26:36,040 --> 01:26:38,520
...มันถูกต้องตามกฎหมาย ฉันเข้าใจ แต่...

743
01:26:39,920 --> 01:26:41,679
..ให้โอกาสตัวเองได้ทำความเข้าใจ

744
01:26:41,680 --> 01:26:45,040
ยังไง...มีคนร้ายมาถึงแล้ว
ทำชั่ว...

745
01:26:45,920 --> 01:26:49,799
...สามารถเป็นทางให้ผู้เสียหายได้
เพื่อไม่ให้ติดอยู่ในความเกลียดชัง

746
01:26:49,800 --> 01:26:53,959
ที่พวกเขารู้สึก หากไม่มีสิ่งนี้
ทำลายชื่อเสียงความเจ็บปวดของพวกเขา

747
01:26:53,960 --> 01:26:55,720
มีเพียงคำพูดของผู้กระทำความผิด...

748
01:26:57,200 --> 01:26:58,880
...เพียงคำพูดของผู้กระทำผิดเท่านั้น

749
01:26:59,720 --> 01:27:02,559
เพราะลูกชายของฉันซึ่งเป็นเหยื่อไม่ได้ทำ
ไม่ต้องพูดอีกต่อไป

750
01:27:02,560 --> 01:27:05,039
ฉันเข้าใจแล้วคุณผู้หญิง
ลูกชายของเขามี...

751
01:27:05,040 --> 01:27:07,320
ไม่หรอก ก็พอแล้ว ขอโทษด้วย

752
01:27:14,840 --> 01:27:15,920
เธอเป็นคนกล้าหาญ

753
01:27:52,520 --> 01:27:55,320
มาอ่านต่อกันดีกว่า
ของประโยค

754
01:27:57,720 --> 01:28:01,399
จำเลยต้องรับผิดชอบต่ออาชญากรรมดังกล่าว
ของการลักพาตัว

755
01:28:01,400 --> 01:28:03,559
และการฆาตกรรมน้องสาวของเธอ
คาเทีย ซาเน็ตติ,

756
01:28:03,560 --> 01:28:05,919
พร้อมทั้งพยายามฆ่าด้วย
ของแม่

757
01:28:05,920 --> 01:28:08,200
พยายามบีบคอเธอ
และจุดไฟเผามัน

758
01:28:08,880 --> 01:28:11,599
เพื่อชี้แจงแผนอาชญากรรม
ของนางซาเนตติ

759
01:28:11,600 --> 01:28:13,999
ฉันเสริมว่ามันแกล้งทำเป็น
ทนายดามาซิโอ

760
01:28:14,000 --> 01:28:16,679
เพื่อเบี่ยงเบนครอบครัวจากการขาย
ของบ้าน

761
01:28:16,680 --> 01:28:19,679
ศาลนี้เพื่อดังนั้น
โดยคำนึงถึงสถานการณ์ที่บรรเทาลง

762
01:28:19,680 --> 01:28:22,519
ตามที่นำเสนอในรายงาน
ของกลาโหม,

763
01:28:22,520 --> 01:28:26,639
ของการไร้ความสามารถบางส่วนที่พิสูจน์แล้ว
ที่จะเข้าใจและต้องการ

764
01:28:26,640 --> 01:28:30,399
ได้รับการรับรองโดยความผิดปกติ
ไปยังกลีบหน้าผากด้านขวาของกะโหลกศีรษะ

765
01:28:30,400 --> 01:28:32,120
เข้ากันได้กับความจำเสื่อม...

766
01:28:32,640 --> 01:28:36,199
..เอลิซา ซาเน็ตติ ถูกตัดสินจำคุก
ถึงโทษจำคุก 20 ปี

767
01:28:36,200 --> 01:28:37,319
เซสชั่นถูกเลื่อนออกไป

768
01:28:37,320 --> 01:28:40,399
และยื่นเอกสาร
ในการกำจัดของฝ่ายต่างๆ

769
01:31:11,320 --> 01:31:12,320
สวัสดีตอนเช้า.

770
01:31:13,920 --> 01:31:14,920
ขอบคุณ

771
01:31:16,160 --> 01:31:18,360
ขอบคุณที่ยอมรับ
เพื่อพบฉันอีกครั้ง...

772
01:31:20,000 --> 01:31:22,199
...และขออภัยหากผมประพฤติตัวไม่ดี
แย่มาก

773
01:31:22,200 --> 01:31:25,399
ไม่ ไม่มีอะไรหรอก... ไม่ต้องกังวล

774
01:31:25,400 --> 01:31:26,400
ไปกันเลย

775
01:31:44,280 --> 01:31:45,320
เข้ามา..

776
01:32:03,960 --> 01:32:06,680
สิ่งที่ฉันมีอยู่ข้างในคือ
เป็นไปไม่ได้ที่จะพูด

777
01:32:09,520 --> 01:32:11,160
บางครั้งก็ไม่มีคำพูดอีกต่อไป

778
01:32:14,280 --> 01:32:15,720
เหลือเพียงข้อเท็จจริงเท่านั้น

779
01:32:37,720 --> 01:32:41,640
“ความคิดของฉันไม่ได้ทำแบบนั้น
ของความชั่วร้ายเพียงเพื่อให้ได้เวลา”

780
01:32:42,880 --> 01:32:45,480
“น้องสาวของฉันต้องชั่วคราว
หายไป”

781
01:32:47,680 --> 01:32:49,920
"ชั่วโมงผ่านไป วัน..."

782
01:32:50,560 --> 01:32:53,800
“..และฉันก็พูดกับตัวเองว่า:
แล้วตอนนี้...และตอนนี้ล่ะ?”

783
01:32:55,400 --> 01:32:57,840
“แล้วฉันก็คิดว่า
ว่าฉันต้องโน้มน้าวเธอ...”

784
01:32:58,640 --> 01:33:01,360
“..เปิดเผยแผนของฉัน
สิ่งที่ฉันคิดไว้”

785
01:33:03,240 --> 01:33:07,119
“และเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
ในชีวิตของฉัน”

786
01:33:07,120 --> 01:33:11,000
“ฉันพยายามสร้างพันธมิตร
เพื่อขอความช่วยเหลือ”

787
01:33:13,240 --> 01:33:16,560
“ปัญหาคือเมื่อฉันลดลง
ขนาดยาลอราซีแพม….”

788
01:33:17,360 --> 01:33:19,760
“..เพื่อคุยกับเธอเธอก็เริ่ม
ที่จะเข้าใจ"

789
01:33:21,800 --> 01:33:22,840
“เธอโกรธมาก...”

790
01:33:24,560 --> 01:33:26,080
“..เขาพูดจาโวยวายใส่ฉัน”

791
01:33:27,200 --> 01:33:28,440
“แล้วเธอก็สงบลง...”

792
01:33:29,160 --> 01:33:31,759
“..และรักใคร่เท่าที่เธอรู้จักที่จะเป็น
เธอบอกฉัน:"

793
01:33:31,760 --> 01:33:34,520
“เอลิซา คุณไม่สบาย...
คุณต้องการความช่วยเหลือ ... "

794
01:33:35,680 --> 01:33:38,880
“..ไปพ่อด้วยกันนะ.
และเราจะบอกความจริงแก่เขา"

795
01:33:41,120 --> 01:33:43,279
“ถ้าเขาไม่พูดประโยคนี้

796
01:33:43,280 --> 01:33:46,680
“มันอาจจะยังคงเป็นอยู่ก็ได้
มีชีวิตอยู่...อาจจะ”

797
01:33:48,080 --> 01:33:49,360
"ฉันไม่รู้"

798
01:33:52,320 --> 01:33:54,920
“ความจริงก็คือความจริงที่เขาต้องการ
บอกว่าพ่อคือ...”

799
01:33:55,440 --> 01:33:56,640
“..ว่าฉันป่วย...”

800
01:33:57,760 --> 01:33:59,400
"..และนี่เป็นไปไม่ได้"

801
01:34:01,560 --> 01:34:03,000
“ตอนนั้นฉันยอมแล้ว”

802
01:34:05,400 --> 01:34:08,040
“คาเทียได้ทำผิดพลาด
ที่จะมองมาที่ฉัน ... "

803
01:34:08,640 --> 01:34:10,480
“..และเขาเห็นฉันเพื่อสิ่งนั้น
ว่าฉันเป็น"

804
01:34:12,280 --> 01:34:15,200
“ในขณะนั้นฉันแพ้
ควบคุมได้อย่างสมบูรณ์..."

805
01:34:16,560 --> 01:34:19,240
“..และทุกอย่างก็เกิดขึ้น.
โดยอัตโนมัติ"

806
01:34:21,360 --> 01:34:24,880
“ฉันไม่ได้ตระหนัก
สิ่งที่ฉันได้ทำไปนั้นเป็นความจริง”

807
01:34:27,200 --> 01:34:28,920
“ฉันแค่อยากให้เธอหุบปาก”

808
01:34:30,440 --> 01:34:32,160
“ฉันไม่ได้สนใจสิ่งอื่นใด”

809
01:34:35,120 --> 01:34:37,040
“ฉันอยากให้เขาหยุดพูด”

810
01:34:41,720 --> 01:34:43,720
"ฉันเอามือโอบรอบเธอ
รอบคอ".

811
01:34:57,760 --> 01:34:59,360
คุณต้องการให้ฉันอ่านมันไหม?

812
01:35:17,000 --> 01:35:19,320
ฉันจะอ่านออกเสียงเพราะว่า
ฉันคิดว่า...

813
01:35:20,240 --> 01:35:22,840
...สิ่งสำคัญคือคุณต้องฟังสิ่งที่เขามี
เขียน

814
01:35:23,880 --> 01:35:24,880
คุณเห็นด้วยไหม?

815
01:35:29,240 --> 01:35:31,839
"ฉันเอามือโอบรอบเธอ
รอบคอ"

816
01:35:31,840 --> 01:35:34,159
“เธอพยายามปลดปล่อยตัวเองออกมา”

817
01:35:34,160 --> 01:35:36,920
“แล้วเธอก็ออกไปทางด้านหลัง
ของบ้าน"

818
01:35:37,720 --> 01:35:41,799
“ฉันเอื้อมมือไปหาเธอ ฉันวางเธอไว้”
เอามือคล้องคออีกครั้ง"

819
01:35:41,800 --> 01:35:43,040
“และฉันก็กอดแน่นขึ้น”

820
01:35:43,680 --> 01:35:48,400
“เข้มแข็งมากตอนที่ฉันทิ้งเธอไป
ไปซะ เขาหมดสติไปแล้ว”

821
01:35:49,160 --> 01:35:52,040
“ล้มลงกับพื้น….เขาโดน”
หัว..."

822
01:35:52,640 --> 01:35:54,560
"..และฉันก็เริ่มตื่นตระหนก..."

823
01:35:55,400 --> 01:35:59,360
“..ฉันพยายามช่วยเธอแล้ว
แต่...เธอไม่โต้ตอบเลย”

824
01:36:00,080 --> 01:36:02,200
“ฉันเข้าใจทันที
ที่ฉันฆ่าเธอ”

825
01:36:03,640 --> 01:36:07,079
“บางทีในขณะนั้น
ส่วนหนึ่งของฉันบอกกับตัวเองว่า:"

826
01:36:07,080 --> 01:36:10,439
“เอาล่ะ มาลองบันทึกกันดีกว่า
สิ่งที่สามารถบันทึกได้

827
01:36:10,440 --> 01:36:14,079
“คาเทียจากไปแล้ว จดหมายอยู่”
อยู่ในมือของพ่อฉัน”

828
01:36:14,080 --> 01:36:19,040
“บางทีฉันยังสามารถพลิกมันได้
สถานการณ์ที่เป็นที่โปรดปรานของฉัน”

829
01:36:20,080 --> 01:36:23,639
“มีน้ำมันเบนซินอยู่หนึ่งกระป๋อง
สำหรับเครื่องตัดหญ้า"

830
01:36:23,640 --> 01:36:25,319
“ฉันเทมันลงบนเขา”

831
01:36:25,320 --> 01:36:30,080
“แล้ว...ฉันก็จุดบุหรี่
และฉันก็โยนมันใส่เขา”

832
01:36:31,000 --> 01:36:36,399
“เธอถูกไฟไหม้และฉันไม่สามารถพูดได้
ถ้ามันกินเวลาสามสิบวินาที

833
01:36:36,400 --> 01:36:40,680
“หนึ่งนาที หนึ่งนาทีครึ่ง...
ฉันไม่รู้”

834
01:36:41,880 --> 01:36:44,839
“ฉันเพิ่งรู้ว่าระหว่างนั้น.
ชั่วครู่หนึ่ง”

835
01:36:44,840 --> 01:36:48,039
“เหมือนกับว่าฉันตื่นขึ้นแล้ว
ฉันพูดกับตัวเองว่า:"

836
01:36:48,040 --> 01:36:49,679
"คุณกำลังทำอะไรอยู่?"

837
01:36:49,680 --> 01:36:53,239
“แล้วฉันก็เอาสายยางฉีดน้ำ
เพื่อดับไฟ

838
01:36:53,240 --> 01:36:55,079
"แต่มันสายเกินไป"

839
01:36:55,080 --> 01:36:57,039
“ข้าพเจ้าเอาผ้าคลุมไว้

840
01:36:57,040 --> 01:37:00,599
“อันหนึ่งที่เราใช้
เพื่อคลุมไม้"

841
01:37:00,600 --> 01:37:02,080
"และฉันก็จากไปแล้ว"

842
01:37:02,560 --> 01:37:05,799
“ฉันกลับมาบ้านแล้ว
ของพ่อแม่ของฉันและที่นั่น”

843
01:37:05,800 --> 01:37:10,359
“ความเงียบในตัวฉันที่ฉันไม่มี
ไม่เคยได้ยินอีกเลย”

844
01:37:10,360 --> 01:37:14,240
“เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไม่แม้แต่จะล้มเหลว”

845
01:37:14,880 --> 01:37:18,280
“จู่ๆ...
ทุกอย่างไม่เสียหาย”

846
01:37:26,640 --> 01:37:28,120
เขาเฝ้าดูมันเผาไหม้

847
01:37:31,560 --> 01:37:32,560
ใช่

848
01:37:34,480 --> 01:37:35,480
เขากรีดร้องเหรอ?

849
01:37:38,560 --> 01:37:39,560
ไม่

850
01:37:41,880 --> 01:37:45,320
แน่นอนว่าเขาหมดสติไปแล้ว... ใช่ไหม?

851
01:37:48,720 --> 01:37:50,920
ฉันอธิษฐานทุกวัน
ว่ามันไม่ใช่...

852
01:37:54,680 --> 01:37:56,280
...ว่าเธอยังไม่มีชีวิตอยู่

853
01:37:57,840 --> 01:37:59,480
โดยที่เขาไม่ได้ยินอะไรเลย

854
01:38:07,880 --> 01:38:09,720
คำพยานของเขามีค่า...

855
01:38:11,800 --> 01:38:15,040
...แต่ฉันคิดว่าเราควรสร้าง
เรื่องใหม่

856
01:38:17,080 --> 01:38:20,800
เริ่มต้นจากข้อเท็จจริง
ที่ตอนนี้เธอ...จำได้แล้ว

857
01:38:21,360 --> 01:38:22,360
...และ...

858
01:38:23,000 --> 01:38:27,040
...บางทีก็เป็นไปได้
ว่า...ผมจำได้เสมอมา

859
01:38:28,520 --> 01:38:29,960
ไม่มีความจำเสื่อม

860
01:38:32,120 --> 01:38:33,520
ฉันอยากจะฆ่าเธอ...

861
01:38:35,680 --> 01:38:36,760
...ฉันอยากทำมัน

862
01:38:43,200 --> 01:38:45,040
เมื่อเขาบอกว่าฉันจะเปลี่ยนไป...

863
01:38:46,520 --> 01:38:48,640
...ฉันอยากจะทำได้จริงๆ
เชื่อ.

864
01:38:51,240 --> 01:38:54,040
เพราะฉันไม่ชอบสิ่งนั้น
ว่าฉัน...

865
01:38:56,240 --> 01:38:57,560
...โดยสรุป...

866
01:39:00,520 --> 01:39:03,080
...ฉันก็ไม่ชอบอันนั้นเหมือนกัน
ว่าฉันเป็นวันนี้

867
01:39:08,480 --> 01:39:09,480
ฟัง.

868
01:39:10,760 --> 01:39:15,040
แม้จะมีความไม่สอดคล้องกันบ้าง
เธอเริ่มเล่าเรื่องราวของเธอ

869
01:39:15,760 --> 01:39:19,439
ยิ่งเราพยายามทำความเข้าใจร่วมกัน
เกิดอะไรขึ้น

870
01:39:19,440 --> 01:39:22,000
เธอก็จะยิ่งสามารถมองดูได้มากขึ้นเท่านั้น
หลังจากที่คุณ...

871
01:39:23,040 --> 01:39:25,680
..โดยไม่วิ่งหนี
จากหน้าที่ของเขา...

872
01:39:26,280 --> 01:39:30,000
..โดยไม่หยุดหย่อน.
ท่วมท้นไปด้วยความรู้สึกผิด...

873
01:39:30,760 --> 01:39:32,360
..ซึ่งใช่ที่เธอจะได้รู้สึก

874
01:39:33,520 --> 01:39:35,239
และในที่สุด...

875
01:39:35,240 --> 01:39:38,200
..จะได้รำลึกถึงความทรงจำ.
ของน้องสาวของเขา

876
01:41:22,840 --> 01:41:25,360
{\an8}

877
01:43:57,400 --> 01:44:00,400
คำบรรยายโดย
สกายอิตาลี