1
00:00:10,180 --> 00:00:12,880
-โดยอำนาจที่ได้รับ
ในตัวฉันด้วยสภาพนี้

2
00:00:13,080 --> 00:00:14,820
ตอนนี้ฉันออกเสียงคุณแล้ว
สามีและภรรยา

3
00:00:15,020 --> 00:00:15,160
[ปิดหนังสือ]

4
00:00:15,360 --> 00:00:16,200
คุณสามารถจูบเจ้าสาวได้

5
00:00:24,160 --> 00:00:25,140
-รอสักครู่.

6
00:00:25,340 --> 00:00:26,870
เพลง.

7
00:00:27,070 --> 00:00:29,880
ฉันลืมมันไว้ในรถ

8
00:00:30,080 --> 00:00:32,020
-เอ่อ มันเป็นเทปที่เราทำ
สำหรับโอกาสนี้ครับท่าน

9
00:00:32,220 --> 00:00:35,010
-มันจะใช้เวลาเพียงนาที.

10
00:00:35,210 --> 00:00:36,100
-เอาล่ะ.

11
00:00:36,300 --> 00:00:37,050
แต่รีบหน่อย.

12
00:00:48,150 --> 00:00:50,130
[เสียงเทปดัง]

13
00:00:58,000 --> 00:00:59,900
-นี่คือรถของคุณเหรอ?

14
00:01:00,100 --> 00:01:01,960
- มันเป็นของสามีของฉัน

15
00:01:02,160 --> 00:01:03,830
เราเพิ่งแต่งงานกัน

16
00:01:04,030 --> 00:01:06,230
-ยินดีด้วย.

17
00:01:08,100 --> 00:01:09,100
- แล้วสามีของคุณอยู่ที่ไหน?

18
00:01:17,100 --> 00:01:18,070
สักครู่นะคุณหนู

19
00:01:18,270 --> 00:01:20,030
ฉันอยากจะถามคุณ
คำถามสองสามข้อ

20
00:01:20,230 --> 00:01:22,890
- เกี่ยวกับอะไร?

21
00:01:23,090 --> 00:01:24,130
- เกี่ยวกับการฆาตกรรม
ของพ่อของคุณ

22
00:01:28,170 --> 00:01:29,830
- (กรีดร้อง) ไม่!

23
00:01:30,030 --> 00:01:31,040
ปล่อยฉันนะ!

24
00:01:31,240 --> 00:01:32,070
คณบดี!

25
00:01:32,270 --> 00:01:34,050
ปล่อย!

26
00:01:34,250 --> 00:01:37,870
-[คร่ำครวญ]

27
00:01:44,070 --> 00:01:47,890
-[คร่ำครวญ]

28
00:01:52,090 --> 00:01:53,800
-เอาล่ะ.

29
00:01:54,000 --> 00:01:54,870
ตอนนี้ง่าย

30
00:01:55,070 --> 00:01:55,990
เราทำเสร็จแล้วที่นี่

31
00:01:56,190 --> 00:01:57,120
[เสียงดิ้นรน]

32
00:02:15,020 --> 00:02:17,100
[รอบมอเตอร์]

33
00:02:25,090 --> 00:02:25,920
-ทุกยูนิต

34
00:02:26,120 --> 00:02:28,120
ผู้ต้องสงสัยหลบหนีไปทางใต้บน 121

35
00:02:28,320 --> 00:02:29,880
กำลังขอสำรองข้อมูล

36
00:02:30,080 --> 00:02:31,070
สามีบางคน.

37
00:02:52,150 --> 00:02:54,140
บทเพลง: เรา
ไม่เคยคิดว่าเราจะ

38
00:02:54,340 --> 00:02:57,140
หาที่ที่เราอยู่

39
00:02:57,340 --> 00:03:02,130
ไม่ต้องยืนอยู่คนเดียว
เราจะไม่ปล่อยให้คุณตก

40
00:03:02,330 --> 00:03:09,040
ไม่จำเป็นต้องได้รับอนุญาต
ตัดสินใจในสิ่งที่คุณเชื่อ

41
00:03:09,240 --> 00:03:09,860
โอ้!

42
00:03:10,060 --> 00:03:14,130
ฉันบอกว่ากระโดดลงไป
บนถนนจั๊ม

43
00:03:14,330 --> 00:03:20,850
ฉันบอกว่ากระโดดลงไป
บนถนนจั๊ม

44
00:03:21,050 --> 00:03:25,840
เพื่อนของคุณจะอยู่ที่นั่น
เมื่อหลังของคุณชิดผนัง

45
00:03:26,040 --> 00:03:31,030
คุณจะพบว่าคุณต้องการเราเพราะว่า
ไม่มีใครให้โทรหาอีกแล้ว

46
00:03:31,230 --> 00:03:35,830
เมื่อมันสิ้นหวังก
การตัดสินใจคือสิ่งที่คุณต้องการ

47
00:03:36,030 --> 00:03:40,020
คุณควรจะพร้อม
พร้อมที่จะกระโดด!

48
00:03:40,220 --> 00:03:43,920
21 จั๊มสตรีท.

49
00:03:44,120 --> 00:03:45,110
- ฉันบอกว่าคุณพูดถูก

50
00:03:45,310 --> 00:03:46,070
คุณต้องการอะไรอีก?

51
00:03:46,270 --> 00:03:47,020
คุณต้องการมันเป็นทองเหรอ?

52
00:03:52,150 --> 00:03:55,080
โดโรธี ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่
คนเดียวที่มีงานทำ

53
00:03:55,280 --> 00:03:56,100
-เพนฮอลล์

54
00:03:56,300 --> 00:03:57,010
ฮอฟฟ์ส

55
00:03:57,210 --> 00:03:58,210
- ฉันไม่สามารถพูดคุยได้ในขณะนี้

56
00:03:58,410 --> 00:04:00,090
ไม่ ไม่ ไม่ อย่า
ให้ฉันรอสาย

57
00:04:00,290 --> 00:04:01,130
อย่า--อย่า

58
00:04:01,330 --> 00:04:09,990
สาปแช่ง! [ตบโทรศัพท์] โดยพื้นฐานแล้ว
เราดีต่อกัน

59
00:04:10,190 --> 00:04:11,890
กัปตันฟูลเลอร์: ฮอฟฟ์ส!

60
00:04:12,090 --> 00:04:12,180
-ฉันกำลังมา.

61
00:04:12,380 --> 00:04:13,090
ฉันกำลังมา.

62
00:04:13,290 --> 00:04:14,010
นี่แฮนสัน

63
00:04:21,130 --> 00:04:22,190
- เคลียร์ตารางเวลาของคุณ

64
00:04:22,390 --> 00:04:25,100
ฉันให้คุณสองคน
ในรายละเอียดพิเศษ

65
00:04:25,300 --> 00:04:27,890
พวกคุณรู้เกี่ยวกับ
การฆาตกรรมสตาฟฟอร์ดเหรอ?

66
00:04:28,090 --> 00:04:29,170
กับลูกๆทั้งสอง
จากเคนยอนไฮเหรอ?

67
00:04:29,370 --> 00:04:29,890
-เลขที่.

68
00:04:30,090 --> 00:04:31,100
- มันคือโรมิโอและจูเลียต

69
00:04:31,300 --> 00:04:32,810
คุณจะรักมัน

70
00:04:33,010 --> 00:04:35,190
-คอรี สแตฟฟอร์ด และดีน
กัปตันอยากแต่งงาน

71
00:04:35,390 --> 00:04:36,950
พ่อของหญิงสาว
มีความคิดที่แตกต่างออกไป

72
00:04:37,150 --> 00:04:39,080
แล้ววันหนึ่งเด็กน้อย
ปรากฏตัวที่บ้าน

73
00:04:39,280 --> 00:04:41,120
เขาจะไม่จากไปโดยไม่มีหญิงสาว

74
00:04:41,320 --> 00:04:41,940
พวกเขาต่อสู้

75
00:04:42,140 --> 00:04:43,160
ดีนยิงเขา
จะเป็นพ่อตา

76
00:04:43,360 --> 00:04:46,870
เมื่อชายชราพยายาม
ไล่เขาออกจากบ้าน

77
00:04:47,070 --> 00:04:48,090
- บอกคุณแล้วคุณจะรักมัน

78
00:04:48,290 --> 00:04:51,000
-ตำรวจรัฐอิลลินอยส์
จับสาวเมื่อวาน

79
00:04:51,200 --> 00:04:52,180
ในโบสถ์แต่งงาน

80
00:04:52,380 --> 00:04:54,850
-แต่พวกเขาไม่ได้จับดีนเหรอ?

81
00:04:55,050 --> 00:04:55,220
- เขาหนีไปแล้ว

82
00:04:55,420 --> 00:04:57,880
พวกเขาไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

83
00:04:58,080 --> 00:05:00,900
คุณสองคนกำลังจะไป
เพื่อนำโครี่กลับมา

84
00:05:01,100 --> 00:05:03,180
และฉันไม่จำเป็นต้องเตือน
คุณว่าเธอเป็นผู้เยาว์

85
00:05:03,380 --> 00:05:05,150
และในขณะที่เธออยู่ในของคุณ
การดูแลความปลอดภัยของเธอ

86
00:05:05,350 --> 00:05:07,230
เป็นความรับผิดชอบของคุณ

87
00:05:08,010 --> 00:05:10,810
- ขอบคุณที่ไม่เตือนเรา

88
00:05:11,010 --> 00:05:13,130
- ตั๋วของคุณ
กำหนดการเดินทางและเบี้ยเลี้ยงของคุณ

89
00:05:13,330 --> 00:05:14,120
อยู่ในซองนั้น

90
00:05:14,320 --> 00:05:14,910
-ต่อวัน?

91
00:05:15,110 --> 00:05:15,850
-ค่าใช้จ่าย เพนฮอลล์

92
00:05:16,050 --> 00:05:17,080
-ฉันรู้ว่าค่าเบี้ยเลี้ยงต่อวันคืออะไร

93
00:05:17,280 --> 00:05:19,040
แค่อยากทราบว่าเท่าไหร่..

94
00:05:19,240 --> 00:05:19,910
ใช่!

95
00:05:20,110 --> 00:05:21,870
- พวกคุณออกไปทันที

96
00:05:22,070 --> 00:05:24,140
-แต่กัปตันทำ
ต้องเป็นฉันเหรอ?

97
00:05:24,340 --> 00:05:26,820
ฉันหมายความว่ามาได้อย่างไร
ไม่ใช่แฮนสันหรืออิโอกิเหรอ?

98
00:05:27,020 --> 00:05:28,210
- (อย่างน่ากลัว) คุณเอ่อ
มีปัญหาเหรอ เพนฮอลล์?

99
00:05:32,040 --> 00:05:34,230
-ปัญหาหน้าบ้าน..

100
00:05:35,000 --> 00:05:35,140
-อะไร?

101
00:05:35,340 --> 00:05:36,870
โดโรธี?

102
00:05:37,070 --> 00:05:38,090
ฉันจับผู้หญิงคนนั้นไว้ที่นี่

103
00:05:38,290 --> 00:05:39,970
โดโรธี: ไปไหน
คุณเรียนรู้ที่จะแพ็ค?

104
00:05:40,170 --> 00:05:41,130
คุณไม่มียาสีฟัน

105
00:05:41,330 --> 00:05:42,210
คุณไม่มีมีดโกน

106
00:05:42,410 --> 00:05:43,930
- นี่ฉันกำลังรีบนะ โอเค?

107
00:05:44,130 --> 00:05:44,920
- พูดเรื่องความรีบร้อน

108
00:05:45,120 --> 00:05:47,050
ครั้งต่อไปที่คุณทิ้งฉัน
แจ้งฉันหน่อยสิ

109
00:05:47,250 --> 00:05:49,080
เอ่อ เพนฮอลล์ เรามีแท็กซี่แล้ว
รอเราอยู่ข้างนอก

110
00:05:49,280 --> 00:05:50,120
-แล้วห้าวันมาทำไม?

111
00:05:50,320 --> 00:05:51,850
ใช้เวลาเพียงสามเท่านั้น
ชั่วโมงที่จะบินไปที่นั่น

112
00:05:52,050 --> 00:05:53,110
- เราจะต้องผ่านเรื่องนี้อีกครั้งเหรอ?

113
00:05:53,310 --> 00:05:54,830
ฉันบอกคุณแล้วเธอก็ทำ
ไม่ชอบบิน

114
00:05:55,030 --> 00:05:57,200
คุณไม่สามารถบังคับนักโทษได้
บนเครื่องบินถ้าเขาหรือเธอ

115
00:05:57,400 --> 00:05:58,890
ปฏิเสธที่จะบิน

116
00:05:59,090 --> 00:06:01,180
-ทำไมถึงเป็นคุณ ไม่ใช่แฮนสันหรืออิโอกิ
โดยไม่มีครอบครัวให้พิจารณา?

117
00:06:01,380 --> 00:06:02,190
- ครอบครัวอะไร?

118
00:06:02,390 --> 00:06:04,120
มันเป็นเพียงฉันและคุณ

119
00:06:04,320 --> 00:06:04,880
ฉันเสียใจ.

120
00:06:05,080 --> 00:06:05,920
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น

121
00:06:06,120 --> 00:06:07,230
-ก็แค่นั้นเราก็มี.
ไม่เคยแยกจากกันมาก่อน

122
00:06:08,000 --> 00:06:08,900
นั่นคือทั้งหมดที่

123
00:06:09,100 --> 00:06:10,210
- ยกเว้นสองปีที่คุณ
ทิ้งฉันเพื่อท็อดด์ รูแบ็ค

124
00:06:10,410 --> 00:06:13,120
-และฉันไม่ชอบความคิดนี้
ของการนอนโดยไม่มีคุณ

125
00:06:13,320 --> 00:06:17,930
-ฉันนอนแล้ว-- (กระซิบ)
ฉันนอนบนโซฟา

126
00:06:18,130 --> 00:06:20,210
-เราแค่--เราต้องทำ
รอจนกว่าเราจะแน่ใจ

127
00:06:20,410 --> 00:06:23,090
-(ทั้งสอง) นั่นคือที่ที่เรา
ทำผิดครั้งที่แล้ว

128
00:06:23,290 --> 00:06:25,120
จูดี้: [กระแอมในลำคอ]

129
00:06:25,320 --> 00:06:27,170
- เอาล่ะ ฉันต้องไปแล้ว

130
00:06:27,370 --> 00:06:27,910
-ดี.

131
00:06:28,110 --> 00:06:29,110
- โทรหาฉันด้วย

132
00:06:29,310 --> 00:06:30,150
- ฉันจะโทรหาคุณ

133
00:06:30,350 --> 00:06:31,170
- ทุกสองชั่วโมง?

134
00:06:31,370 --> 00:06:33,020
- ทุกสองชั่วโมง?

135
00:06:35,150 --> 00:06:36,120
[ถอนหายใจ]

136
00:06:36,320 --> 00:06:37,030
-จูบเหรอ?

137
00:06:47,010 --> 00:06:54,950
-[ถอนหายใจ] [ตบก้น]

138
00:06:55,150 --> 00:06:58,880
- ฉันไม่คิดว่าเธอจะ.
ทำให้คุณมีปัญหา

139
00:06:59,080 --> 00:07:02,220
เธอตื่นมาเขียนทั้งคืน
บทกวีรักกับแฟนของเธอ

140
00:07:02,420 --> 00:07:04,180
-สามีของเธอ.

141
00:07:04,380 --> 00:07:05,870
- ใช่แล้ว

142
00:07:06,070 --> 00:07:07,200
- คุณมีอะไรกับเขาหรือเปล่า?

143
00:07:07,400 --> 00:07:08,940
- มีรายงานการพบเห็น
ของรถคันนั้น

144
00:07:09,140 --> 00:07:11,220
ตรงกับหัวเรื่องของเขา
ทางใต้บนทางหลวงระหว่างรัฐ

145
00:07:11,420 --> 00:07:13,070
มันอาจจะมุ่งหน้าไปยังฟลอริดา

146
00:07:16,220 --> 00:07:20,060
คอรี เจ้าหน้าที่
ฮอฟฟ์ส และเพนฮอลล์

147
00:07:20,260 --> 00:07:21,010
-สวัสดี.

148
00:07:21,210 --> 00:07:22,920
ยินดีที่ได้รู้จัก.

149
00:07:23,120 --> 00:07:25,930
นายอำเภอ: เรามีรถรออยู่
เพื่อนำคุณไปยังสถานีขนส่ง

150
00:07:26,130 --> 00:07:27,220
ฉันจะเซ็นสัญญากับเธอ
ถึงคุณตอนนี้

151
00:07:35,100 --> 00:07:37,080
ระบบเสียงผ่าน PA:
ขณะนี้ชานชาลา 13 ขึ้นเครื่องแล้ว

152
00:07:37,280 --> 00:07:39,070
ขณะนี้ชานชาลา 13 ขึ้นเครื่องแล้ว

153
00:07:43,060 --> 00:07:44,130
- ขอบคุณสำหรับเสื้อสเวตเตอร์

154
00:07:44,330 --> 00:07:45,930
-โอ้ ไม่มีปัญหา.

155
00:07:46,130 --> 00:07:48,140
ดั๊ก ทำไมคุณแพ็คของเยอะขนาดนี้?

156
00:07:48,340 --> 00:07:49,150
-ฉันไม่ได้.

157
00:07:49,350 --> 00:07:50,870
- อืม ขอบใจนะ

158
00:07:51,070 --> 00:07:51,890
“ไซเคิลเวิลด์”?

159
00:07:52,090 --> 00:07:53,150
-สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุด
ต้อง "โว้ก"

160
00:07:53,350 --> 00:07:55,940
มันเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งหรือ
"ปูมของชาวนา"

161
00:07:56,140 --> 00:07:57,130
- คุณเพิ่งซื้อสิ่งนั้นเหรอ?

162
00:07:57,330 --> 00:07:58,840
-ใช่แล้ว กับค่าเบี้ยเลี้ยงของฉัน

163
00:07:59,040 --> 00:08:00,200
- และสิ่งที่คุณทำ
วางแผนจะกินข้าวด้วยกันไหม?

164
00:08:00,400 --> 00:08:00,920
-มือของฉัน.

165
00:08:01,120 --> 00:08:01,800
ผ่อนคลาย.

166
00:08:02,000 --> 00:08:02,160
ฉันเป็นเด็กโต

167
00:08:02,360 --> 00:08:03,160
ฉันจัดการเงินของตัวเองได้

168
00:08:09,150 --> 00:08:10,010
-ดั๊ก!

169
00:08:10,210 --> 00:08:14,050
- ฉันไม่เคยเห็นส่วนนี้มาก่อน
ของประเทศมาก่อน

170
00:08:14,250 --> 00:08:15,940
ต้องการหมากฝรั่งบ้างไหม?

171
00:08:16,140 --> 00:08:19,180
-มีเงินเท่าไหร่
คุณเหลือไหม?

172
00:08:19,380 --> 00:08:20,110
-ผ่อนคลาย.

173
00:08:20,310 --> 00:08:21,860
ฉันสบายดี.

174
00:08:22,060 --> 00:08:24,220
- ขอโทษที แต่ไม่ใช่
ว่ารถของเรากำลังจะออก?

175
00:08:30,210 --> 00:08:32,100
- (ตะโกน) หยุดรถบัสคันนั้น!

176
00:08:52,040 --> 00:08:53,020
ขออนุญาต.

177
00:08:56,190 --> 00:08:58,180
คุณต้องการหน้าต่างหรือทางเดิน?

178
00:08:58,380 --> 00:08:59,910
- ขอหน้าต่างหน่อย

179
00:09:00,110 --> 00:09:02,190
-ตกลง.

180
00:09:10,070 --> 00:09:13,030
-คุณคิดว่าไง
นั่นคือทั้งหมดเกี่ยวกับ?

181
00:09:13,230 --> 00:09:15,150
- เธอเป็นเด็กและเยาวชน
ผู้กระทำความผิดแหม่ม

182
00:09:15,350 --> 00:09:18,860
และเรากำลังขนส่ง
เธอกลับไปบ้านเกิดของเธอ

183
00:09:19,060 --> 00:09:19,910
-อย่ากลัวเลยคุณผู้หญิง

184
00:09:20,110 --> 00:09:22,180
เราเก่งตำรวจ.
วิทยาศาสตร์และการป้องกัน

185
00:09:22,380 --> 00:09:23,060
ของประชาชน

186
00:09:36,040 --> 00:09:39,980
[กรน]

187
00:09:40,180 --> 00:09:42,030
-โอ้พระเจ้า หยุดรถบัส!

188
00:09:42,230 --> 00:09:43,910
[เสียงโห่ร้องตื่นตระหนก]

189
00:09:44,110 --> 00:09:45,200
-ดั๊ก เกิดอะไรขึ้น?

190
00:09:45,400 --> 00:09:48,220
- ฉันลืมโทรหาโดโรธี
ที่สถานีขนส่ง

191
00:09:48,420 --> 00:09:51,000
-(ฟู่) นั่งลง!

192
00:09:51,200 --> 00:09:53,170
- ฉันควรจะโทร
เธอทุกสองชั่วโมง

193
00:09:56,200 --> 00:09:58,200
- คุณสามารถโทรหาเธอได้เมื่อไร
เราหยุดทานอาหารเย็น

194
00:09:58,400 --> 00:09:59,180
-คุณแต่งงานหรือยัง?

195
00:10:02,220 --> 00:10:02,980
-เลขที่.

196
00:10:03,180 --> 00:10:04,130
ฉันอยู่ในนรก

197
00:10:12,170 --> 00:10:14,160
คอรี: ใช่แล้ว เขาอยู่นั่นแล้ว

198
00:10:14,360 --> 00:10:15,200
ดั๊ก: ใคร?

199
00:10:15,400 --> 00:10:16,060
-กลุ่มดาวนายพราน

200
00:10:19,020 --> 00:10:19,970
ดั๊ก: กลุ่มดาวนายพรานใคร?

201
00:10:20,170 --> 00:10:24,020
-เห็นดาวแถวนั้นเพียงเท่านั้น
เกี่ยวกับแสงไฟในเมืองเหรอ?

202
00:10:26,230 --> 00:10:27,980
นั่นมันโอไรออน

203
00:10:28,180 --> 00:10:29,010
เขาเป็นเพื่อนของฉัน

204
00:10:29,210 --> 00:10:32,110
ป้าของฉันแนะนำให้ฉันรู้จักเขา
เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นสาวน้อย

205
00:10:35,220 --> 00:10:38,190
คุณควรจะได้เห็น
ดวงดาวที่สว่างไสวแค่ไหน

206
00:10:38,390 --> 00:10:42,010
เหนือบ้านของเธอบน
ชายฝั่งทางใต้ของทะเลสาบ Skein

207
00:10:42,210 --> 00:10:45,140
กลุ่มดาวนายพรานสว่างมากใน
ขี้อาย คุณสามารถอ่านโดยเขา

208
00:10:49,040 --> 00:10:50,990
ฉันรักบ้านหลังนั้น

209
00:10:51,190 --> 00:10:55,220
และตอนนี้ฉันสามารถแบ่งปันได้
กับเจ้าชายของฉัน

210
00:10:55,420 --> 00:10:57,110
- เจ้าชายบางคน

211
00:10:57,310 --> 00:10:58,930
[เยาะเย้ย]

212
00:10:59,130 --> 00:11:01,180
-คุณไม่เข้าใจ
สิ่งที่เรามีอยู่

213
00:11:01,380 --> 00:11:04,000
คุณไม่รู้

214
00:11:04,200 --> 00:11:08,210
เรารู้ตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว
มองเข้าไปในดวงตาของกันและกัน

215
00:11:08,410 --> 00:11:11,960
เมื่อเขาสัมผัสผมของฉัน
และฉันก็ยืนอยู่ข้างเขา

216
00:11:12,160 --> 00:11:14,180
ฉันทำไม่ได้
จำชื่อของฉันเอง

217
00:11:18,010 --> 00:11:21,040
เมื่อเขาจูบฉัน ฉันก็รู้สึกได้
ไปจนถึงถุงเท้าของฉัน

218
00:11:24,200 --> 00:11:26,150
เขาทำให้ฉันหายใจไม่ออก

219
00:11:26,350 --> 00:11:30,060
และฉันแค่อยากจะ
ให้เขาทุกอย่าง

220
00:11:30,260 --> 00:11:33,830
-คุณได้ทั้งหมดนี้แล้ว
สิ่งที่ผิดทั้งหมด

221
00:11:34,030 --> 00:11:36,220
คุณอายุเพียง 16 ปี

222
00:11:36,420 --> 00:11:38,880
16!

223
00:11:39,080 --> 00:11:41,100
คุณสองคนควรจะเป็น
เดทอาจจะมั่นคง

224
00:11:41,300 --> 00:11:43,830
ไปที่ถุงเท้าคู่
ฮอปส์ งานพรอม

225
00:11:44,030 --> 00:11:45,210
แล้วคุณล่ะ
น่าจะแยกย้ายกันไป

226
00:11:45,410 --> 00:11:48,230
เมื่อคุณไปเรียนที่วิทยาลัย

227
00:11:49,000 --> 00:11:51,210
-คุณไม่เข้าใจ.

228
00:11:53,050 --> 00:11:53,970
ไม่มีใครทำ

229
00:11:54,170 --> 00:11:57,900
- ทีนี้สิ่งที่ฉันเข้าใจ
นั่นคือคุณและคณบดี

230
00:11:58,100 --> 00:11:59,220
เอาสิ่งนี้ไปไกลเกินไป

231
00:12:02,190 --> 00:12:04,070
เขาฆ่าพ่อของคุณ

232
00:12:07,190 --> 00:12:10,020
คุณสองคนกำลังจะใช้จ่ายของคุณ
ฮันนีมูนในเซลล์ที่แยกจากกัน

233
00:12:23,130 --> 00:12:23,950
-ดั๊ก คุณสามารถสั่งเพิ่มได้

234
00:12:24,150 --> 00:12:25,200
ฉันแน่ใจว่าพวกเขาไม่ได้หมด

235
00:12:25,400 --> 00:12:26,120
- ไม่ ฉันสบายดี

236
00:12:26,320 --> 00:12:28,890
ฉันแค่กำลังเลือก

237
00:12:29,090 --> 00:12:30,180
-คุณกินพอหรือยังคอรี?

238
00:12:30,380 --> 00:12:31,160
-ครับคุณผู้หญิง

239
00:12:34,100 --> 00:12:36,100
-คุณไม่จำเป็นต้องโทร
พวกเราคุณชายและคุณนายคอรี

240
00:12:36,300 --> 00:12:37,230
เรามีชื่อ.

241
00:12:38,000 --> 00:12:39,170
- เอาล่ะ ฉันต้อง
โทรออกตอนนี้เลย

242
00:12:39,370 --> 00:12:42,980
คุณต้องไปกับเจ้าหน้าที่
ฮอฟฟ์ส ด้วยเหตุผลใดก็ตาม?

243
00:12:43,180 --> 00:12:46,230
-ไม่-ไม่-ฉัน--ฉันไปก่อนนะ
เราออกจากสถานที่สุดท้าย

244
00:12:47,000 --> 00:12:47,220
- ฉันไม่ได้

245
00:12:47,420 --> 00:12:50,170
เจอกันที่รถบัสกลับนะ

246
00:12:50,370 --> 00:12:51,010
-ตกลง.

247
00:12:54,170 --> 00:12:56,160
อุ๊ย อุ๊ย อุ๊ย โอเค

248
00:13:06,000 --> 00:13:09,090
รวบรวมจากคนสู่คน
จากดั๊ก เพนฮอลล์.

249
00:13:09,290 --> 00:13:11,830
-ดั๊ก คุณกำลังทำอะไรอยู่?

250
00:13:12,030 --> 00:13:13,140
-คุณหมายความว่าอย่างไร
ฉันกำลังทำอะไรอยู่?

251
00:13:13,340 --> 00:13:14,880
ฉันกำลังโทรหาคุณตามที่คุณถาม

252
00:13:15,080 --> 00:13:16,190
- รวบรวมจากคนสู่คน?

253
00:13:16,390 --> 00:13:17,110
เราเป็นอะไร?

254
00:13:17,310 --> 00:13:17,960
เศรษฐี?

255
00:13:18,160 --> 00:13:20,120
- คุณรู้เรื่องนี้มากแค่ไหน
จะเสียค่าโทรเหรอ?

256
00:13:20,320 --> 00:13:21,220
- ฉันจะตัดให้สั้นลง โอเค?

257
00:13:21,420 --> 00:13:23,820
รถบัสประมาณ
ที่จะดึงออกมาอยู่ดี

258
00:13:24,020 --> 00:13:26,230
-คุณก็รู้ว่าฉันเกลียดแค่ไหน
อยู่ในบ้านหลังนี้คนเดียว

259
00:13:27,010 --> 00:13:28,230
ฉันอยากอยู่กับคุณ

260
00:13:29,010 --> 00:13:30,120
- ฉันก็อยากได้
อยู่กับคุณด้วย

261
00:13:30,320 --> 00:13:33,150
แต่ฉันไม่สามารถเป็นสองได้
ตอนนี้ได้หรือยัง?

262
00:13:33,350 --> 00:13:36,080
-บอกให้เธอใส่
หนึ่งในเสื้อของคุณ

263
00:13:36,280 --> 00:13:37,820
บอกเธอให้นอนในนั้น

264
00:13:38,020 --> 00:13:39,080
ด้วยวิธีนี้เธอจะไม่
รู้สึกเหงามาก

265
00:13:42,010 --> 00:13:43,110
เธอสามารถสูดเอาแก่นแท้ของคุณได้

266
00:13:47,230 --> 00:13:49,180
-เอ่อ โดโรธี?

267
00:13:49,380 --> 00:13:50,900
-ใช่?

268
00:13:51,100 --> 00:13:52,190
-ทำไมไม่ไปตู้เสื้อผ้าล่ะ?

269
00:13:52,390 --> 00:13:54,210
คุณก็รู้ คุณก็ทำได้
ออกมาจากเสื้อยืดของฉันตัวหนึ่ง

270
00:13:54,410 --> 00:13:58,180
และคุณ-- และคุณ
ใส่นอนก็ได้

271
00:13:58,380 --> 00:14:03,890
และด้วยวิธีนี้ก็คุณ
สามารถสูดดมของฉัน-- เอาล่ะ

272
00:14:04,090 --> 00:14:06,040
คุณก็รู้-- มันเป็น
มีกลิ่นของฉันติดอยู่

273
00:14:09,170 --> 00:14:09,840
-ดั๊ก

274
00:14:10,040 --> 00:14:11,200
หวานจังเลย

275
00:14:11,400 --> 00:14:14,830
คุณช่างเป็นที่รัก

276
00:14:15,030 --> 00:14:17,880
-เอาล่ะ คุณรู้ไหมว่า--
ฉันก็เป็นคนแบบนั้น

277
00:14:18,080 --> 00:14:19,210
- ตอนนี้บอกเธอว่าคุณรักเธอ

278
00:14:27,200 --> 00:14:28,130
-เอ่อ โดโรธี?

279
00:14:34,130 --> 00:14:38,160
คุณก็รู้ว่าฉันรักคุณใช่ไหม?

280
00:14:38,360 --> 00:14:39,920
-ใช่.

281
00:14:40,120 --> 00:14:42,050
ดั๊ก คุณไปก่อนนะ
กับงานของคุณ

282
00:14:42,250 --> 00:14:43,810
โทรหาฉันเมื่อคุณทำได้

283
00:14:44,010 --> 00:14:44,170
โทรไปเก็บ..

284
00:14:44,370 --> 00:14:47,200
ฉันไม่สนใจ

285
00:14:47,400 --> 00:14:48,830
-ตกลง.

286
00:14:49,030 --> 00:14:50,040
ฉันจะ.

287
00:14:50,240 --> 00:14:52,030
-ราตรีสวัสดิ์.

288
00:14:52,230 --> 00:14:53,830
-ราตรีสวัสดิ์.

289
00:14:54,030 --> 00:14:56,230
[เสียงสัญญาณโทรศัพท์]

290
00:15:00,020 --> 00:15:00,110
- ขอบคุณ

291
00:15:00,310 --> 00:15:01,020
-ด้วยความยินดี.

292
00:15:07,170 --> 00:15:08,170
[เพลงลางร้าย]

293
00:16:04,070 --> 00:16:05,220
- ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายนัก

294
00:16:05,420 --> 00:16:07,940
-โอ้ มีอะไรเหรอ?

295
00:16:08,140 --> 00:16:09,890
- ใครสามารถเปิดหน้าต่างได้บ้าง?

296
00:16:10,090 --> 00:16:11,090
-ดั๊ก เปิดหน้าต่าง!

297
00:16:16,050 --> 00:16:16,850
-[คราง]

298
00:16:17,050 --> 00:16:18,120
หญิงสูงอายุ: มันถูกปิดผนึกไว้

299
00:16:18,320 --> 00:16:20,830
เครื่องปรับอากาศ

300
00:16:21,030 --> 00:16:21,830
- เธอป่วยบนรถบัส

301
00:16:22,030 --> 00:16:23,800
ฉันรู้ว่าเราควร
ได้เช่ารถแล้ว

302
00:16:24,000 --> 00:16:25,040
- ฉันเริ่มรู้สึกเวียนหัว.

303
00:16:25,240 --> 00:16:26,920
ฉันต้องลงจากรถบัสคันนี้

304
00:16:27,120 --> 00:16:29,850
-จู๊ด มันเป็นของเรา
ความรับผิดชอบที่จะส่งมอบเธอ

305
00:16:30,050 --> 00:16:33,050
อย่างปลอดภัยและสบายใจไม่ใช่
เพื่อดูว่าเรางบไม่ถึงแค่ไหน

306
00:16:33,250 --> 00:16:34,100
สามารถเข้ามาได้

307
00:16:34,300 --> 00:16:37,070
- ฉันคิดว่าฉันจะป่วย

308
00:16:37,270 --> 00:16:37,850
-จู๊ด!

309
00:16:38,050 --> 00:16:38,190
-คอรี!

310
00:16:38,390 --> 00:16:39,180
-[คร่ำครวญ]

311
00:16:39,380 --> 00:16:41,020
[อาเจียนกระเด็น]

312
00:16:41,220 --> 00:16:44,130
[เสียงโห่ร้องรังเกียจ]

313
00:16:44,330 --> 00:16:47,900
-[เสียงครวญคราง]

314
00:16:48,100 --> 00:16:51,060
- เราจะเอาแบบเดียวกันเป๊ะๆ
เส้นทาง แต่มีจุดแวะพัก

315
00:16:51,260 --> 00:16:53,010
มันจะเป็น
วันพิเศษหรือประมาณนั้น

316
00:16:53,210 --> 00:16:54,020
- ไม่เป็นไร.

317
00:16:54,220 --> 00:16:55,120
คอรีรู้สึกยังไงบ้าง?

318
00:16:55,320 --> 00:16:57,880
-โอ้ เธอดีขึ้นแล้ว
ว่าเธอลงจากรถบัสแล้ว

319
00:16:58,080 --> 00:16:59,830
เพนฮอลล์อยากทราบว่า
ถ้าแผนกจะ

320
00:17:00,030 --> 00:17:01,160
ซื้อกางเกงตัวใหม่ให้เขา

321
00:17:01,360 --> 00:17:01,990
-ลืมมันซะ

322
00:17:02,190 --> 00:17:03,870
เราจะจ่ายเงินเพื่อให้ได้
อันเก่าก็ทำความสะอาด

323
00:17:04,070 --> 00:17:05,060
-[พูดจา] เยี่ยมเลย

324
00:17:05,260 --> 00:17:06,190
เขาจะรักสิ่งนั้น

325
00:17:06,390 --> 00:17:08,050
- เงินเก็บเป็นยังไงบ้าง?

326
00:17:08,250 --> 00:17:08,860
ค่อนข้างดี

327
00:17:09,060 --> 00:17:10,850
เราก็ได้เงินกลับมา.
ตั๋วรถโดยสารเหล่านี้

328
00:17:11,050 --> 00:17:14,060
และซับคอมแพ็คที่เราเช่าอยู่
จะไม่เครียดมากเกินไป

329
00:17:14,260 --> 00:17:14,880
เอาน่า จู๊ด

330
00:17:15,080 --> 00:17:16,150
พวกเราทุกคนหมดแรงแล้ว

331
00:17:16,350 --> 00:17:17,070
-โอเค กัปตัน

332
00:17:17,270 --> 00:17:17,810
ต้องไป.

333
00:17:18,010 --> 00:17:18,150
รถพร้อมแล้ว.

334
00:17:18,350 --> 00:17:19,110
ใช่.

335
00:17:19,310 --> 00:17:21,980
ลาก่อน.

336
00:17:22,180 --> 00:17:23,850
-ขอบคุณ.

337
00:17:24,050 --> 00:17:25,040
เขาพูดอะไรเกี่ยวกับกางเกงของฉัน?

338
00:17:25,240 --> 00:17:27,030
- มันฟังดูไม่มีแนวโน้มเลย

339
00:17:38,110 --> 00:17:39,900
-เพนฮอลล์?

340
00:17:40,100 --> 00:17:42,040
ซับคอมแพ็คอยู่ไหน?

341
00:17:42,240 --> 00:17:43,860
- มันอยู่ในท้ายรถ.

342
00:17:44,060 --> 00:17:44,850
โอ้ มาเลย

343
00:17:45,050 --> 00:17:46,090
คุณต้องการขับรถข้าม
ใจกลางของอเมริกา

344
00:17:46,290 --> 00:17:47,050
ในรถนำเข้า?

345
00:17:47,250 --> 00:17:47,900
-ดั๊ก ถอยออกไปซะ

346
00:17:48,100 --> 00:17:49,220
ฉันกำลังเข้าไป
ส่งสิ่งนี้เข้าไป

347
00:17:49,420 --> 00:17:52,070
-ให้ฉันแค่--ฟัง--ฉัน--ฉัน
ได้ราคาวันหยุดสุดสัปดาห์ใช่ไหม?

348
00:17:52,270 --> 00:17:55,050
ไม่จำกัดระยะทาง ไม่มีดรอป
คิดค่ารถหรูเหรอ?

349
00:17:55,250 --> 00:17:55,890
-เพนฮอลล์

350
00:17:56,090 --> 00:17:57,880
- ไม่ ไม่ ไม่ ฟังนะ
จู๊ด แค่ฟังฉันนะ

351
00:17:58,080 --> 00:18:00,140
ตอนนี้เราติดอยู่ในคอมแพ็คย่อย
โดยที่หน้าต่างถูกม้วนขึ้น

352
00:18:00,340 --> 00:18:01,180
มันเริ่มเข้ามาใกล้เราแล้ว

353
00:18:01,380 --> 00:18:03,830
คอรีที่นี่ เธอเริ่ม
เวียนหัวใช่ไหม?

354
00:18:04,030 --> 00:18:06,040
เธอต้องการที่จะยืดออก
แต่มีที่ว่างไม่เพียงพอ

355
00:18:06,240 --> 00:18:07,860
เธอจึงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว

356
00:18:08,060 --> 00:18:10,100
ตอนนี้เราอยากจะกลิ้งลงมา
ที่หน้าต่างแต่ฝนกำลังตก

357
00:18:10,300 --> 00:18:12,050
และเรากำลังเตะ
ตัวเราเอง เพราะว่าเรา

358
00:18:12,250 --> 00:18:14,160
อาจจะได้แพ็คเกจเต็ม

359
00:18:14,360 --> 00:18:19,000
และเธอคงจะนอนเอนหลัง
ในกำมะหยี่ฟลัชเต็ม

360
00:18:19,200 --> 00:18:25,040
ภายในพร้อมระบบควบคุมสภาพอากาศ
และ (อ่อนโยน) นอนหลับ

361
00:18:25,240 --> 00:18:27,890
เหมือนสาวขนมปังขิง

362
00:18:28,090 --> 00:18:30,210
- นานแค่ไหนแล้ว
ทำแบบนี้เหรอ?

363
00:18:30,410 --> 00:18:30,880
-อะไร?

364
00:18:31,080 --> 00:18:32,070
เป็นตำรวจเหรอ?

365
00:18:32,270 --> 00:18:34,120
ประมาณหนึ่งปีครึ่ง

366
00:18:34,320 --> 00:18:35,830
-ใช่?

367
00:18:36,030 --> 00:18:37,070
ยังไง--เป็นยังไงบ้าง?

368
00:18:37,270 --> 00:18:40,820
-ไม่เป็นไร
เกือบตลอดเวลา

369
00:18:41,020 --> 00:18:43,820
- คุณต้องกังวลของคุณ
แฟนหนุ่มเกือบตาย

370
00:18:44,020 --> 00:18:45,110
หรือ--หรือว่าเขาก็เป็นตำรวจเหมือนกัน?

371
00:18:49,090 --> 00:18:49,860
ขอโทษ.

372
00:18:50,060 --> 00:18:51,090
ฉันแค่อยากรู้

373
00:18:58,040 --> 00:19:00,220
- ฉันไม่เกี่ยวข้องจริงๆ
กับใครก็ได้ในตอนนี้

374
00:19:00,420 --> 00:19:05,090
ฉัน-- มันค่อนข้างยาก
ด้วยชั่วโมงที่ฉันเก็บไว้

375
00:19:05,290 --> 00:19:07,150
- นั่นเป็นเหตุผลเหรอ?

376
00:19:07,350 --> 00:19:08,050
-ใช่.

377
00:19:11,140 --> 00:19:13,070
- มีเวลาสำหรับความรักเสมอ

378
00:19:16,110 --> 00:19:18,070
คุณคิดว่าคลีโอพัตรา
ไม่มีงานทำเหรอ?

379
00:19:22,050 --> 00:19:25,170
ฉันรู้สึกเสียใจจริงๆสำหรับคุณ

380
00:19:25,370 --> 00:19:27,960
-อย่ารู้สึกเสียใจกับฉันเลย

381
00:19:28,160 --> 00:19:31,230
คอรี คุณรู้ไหมว่าอะไรง่ายที่สุด
สิ่งในโลกที่ต้องทำคือ?

382
00:19:32,000 --> 00:19:32,940
ตกหลุมรัก.

383
00:19:33,140 --> 00:19:35,870
คนเคยทำ
เพื่อ--ตลอดไป

384
00:19:36,070 --> 00:19:37,210
มันไม่ได้พิเศษขนาดนั้น

385
00:19:37,410 --> 00:19:40,200
แต่สิ่งที่พิเศษคือ
มีความรู้สึกที่ดี

386
00:19:40,400 --> 00:19:41,880
เพื่อรอจนกว่าจะถูกต้อง

387
00:19:42,080 --> 00:19:44,950
ฉันหมายถึงถ้าฉันเอาออกไปด้วย
ผู้ชายทุกคนที่ฉันเคยคิดว่าฉันเป็น

388
00:19:45,150 --> 00:19:46,120
หลงรัก ฉันจะ--

389
00:19:46,320 --> 00:19:48,860
- คุณอาจจะ
คนที่มีความสุขมากขึ้น

390
00:19:49,060 --> 00:19:51,230
-ฉันคงจะเป็นคนใจร้าย
หย่าร้างแม่ลูกสาม

391
00:19:54,090 --> 00:19:57,090
และฉันเป็นคนที่มีความสุขมาก

392
00:19:57,290 --> 00:20:00,010
-ใช่แน่นอน

393
00:20:00,210 --> 00:20:02,210
-คุณเข้ามาเพื่อบางอย่าง
ช่วงเวลาที่ยากลำบากนะสาวน้อย

394
00:20:02,410 --> 00:20:05,180
-อย่างน้อยฉันก็จะไม่ไป
ที่ต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาเพียงลำพัง

395
00:20:05,380 --> 00:20:07,070
- คุณควรได้รับ
ไปด้วยกันนะคอรี

396
00:20:07,270 --> 00:20:08,930
ไม่มีเรือนจำสหศึกษา

397
00:20:09,130 --> 00:20:11,980
ถ้าพวกเขาจับดีนได้ คุณล่ะ
อาจไม่ได้เจอเขาตลอดไป

398
00:20:12,180 --> 00:20:13,160
-อย่าเดิมพันกับมัน

399
00:20:31,130 --> 00:20:32,860
-เพนฮอล คุณอยู่หมายเลข 211

400
00:20:33,060 --> 00:20:33,810
เอาน่า คอรี่

401
00:20:34,010 --> 00:20:35,080
-เราต้องเข้าไปทันทีเลยไหม?

402
00:20:35,280 --> 00:20:35,920
ฉันหิวโหย

403
00:20:36,120 --> 00:20:36,890
- ฉันก็กินได้

404
00:20:37,090 --> 00:20:39,010
เราผ่านสองสาม
ข้อต่อเบอร์เกอร์ที่นั่น

405
00:20:39,210 --> 00:20:40,030
- ไม่นะ อาหารขยะ

406
00:20:40,230 --> 00:20:42,120
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉัน
ป่วยตั้งแต่เริ่มต้น

407
00:20:42,320 --> 00:20:44,120
สถานที่นี้มี
ร้านอาหารที่ดี

408
00:20:44,320 --> 00:20:46,200
เราไม่สามารถทานอาหารปกติได้ใช่ไหม?

409
00:20:46,400 --> 00:20:47,990
- ฉันจะลองทำอะไรสักครั้ง

410
00:20:48,190 --> 00:20:49,120
คุณจะมาเหรอจู๊ด?

411
00:20:49,320 --> 00:20:49,970
-เลขที่.

412
00:20:50,170 --> 00:20:51,930
ทำไมคุณสองคนไม่ไปก่อนล่ะ

413
00:20:52,130 --> 00:20:55,110
ฉันจะไปเอาสวย
อาบน้ำและผ่อนคลายไปนานแค่ไหน

414
00:20:55,310 --> 00:20:55,910
-ตกลง.

415
00:20:56,110 --> 00:20:57,110
- ฉันจะได้พบคุณ
กลับขึ้นไปในห้อง

416
00:21:00,110 --> 00:21:03,000
[เพลง "ส่อเสียด"]

417
00:21:18,120 --> 00:21:18,200
-ดั๊ก?

418
00:21:18,400 --> 00:21:19,000
-ใช่.

419
00:21:19,200 --> 00:21:21,110
-ถ้าฉันสัญญาว่าจะไม่
ที่จะลองอะไรก็ตาม

420
00:21:21,310 --> 00:21:24,020
เราถอดผ้าพันแขนออกได้ไหม
และกินเหมือนคนปกติ?

421
00:21:24,220 --> 00:21:25,230
- เราไม่ใช่คนธรรมดา

422
00:21:32,160 --> 00:21:36,190
ถ้าฉันถอดผ้าพันแขนออก คุณก็ทำ
สัญญาว่าจะไม่ลองทำอะไรเลยเหรอ?

423
00:21:39,100 --> 00:21:40,020
[ถอนหายใจ] ตกลง

424
00:21:40,220 --> 00:21:43,220
ฉันแค่ไม่อยากลำบากใจ
คนใดคนหนึ่งในนั้น

425
00:21:43,420 --> 00:21:44,030
-ขอบคุณ.

426
00:21:44,230 --> 00:21:45,220
-ใช่ใช่ใช่

427
00:21:49,130 --> 00:21:50,130
มาเร็ว.

428
00:22:09,100 --> 00:22:12,880
-[อ้าปากค้าง]

429
00:22:18,080 --> 00:22:19,100
- ใส่เสื้อผ้าของคุณ

430
00:22:38,040 --> 00:22:38,920
-ตกลง.

431
00:22:39,120 --> 00:22:41,850
อย่าไปไหนเลย

432
00:22:42,050 --> 00:22:42,970
เฮ้ จู๊ด!

433
00:22:43,170 --> 00:22:43,930
ฉันกลับมาแล้ว

434
00:22:44,130 --> 00:22:45,020
ออกจากอ่าง.

435
00:22:49,130 --> 00:22:50,200
[เสียงโทรศัพท์ดัง]

436
00:22:54,070 --> 00:22:56,150
-สวัสดี?

437
00:22:59,000 --> 00:22:59,900
ใคร

438
00:23:00,100 --> 00:23:01,210
- คุณเป็นใครและคุณเป็นอะไร
กำลังทำอยู่ในห้องของดั๊ก เพนฮอลล์

439
00:23:01,410 --> 00:23:04,840
ฉันกำลังรอเขาอยู่
เพื่อใช้ห้องน้ำ

440
00:23:05,040 --> 00:23:06,140
คุณรอข้างนอกไม่ได้เหรอ?

441
00:23:06,340 --> 00:23:08,150
ไม่ เขาใส่กุญแจมือ
ฉันไปที่เสาเตียง

442
00:23:08,350 --> 00:23:09,040
[ชักโครก]

443
00:23:12,040 --> 00:23:12,830
-โดโรธี!

444
00:23:13,030 --> 00:23:15,020
ไม่มีอะไร-- รอก่อน
รอ รอ รอ

445
00:23:15,220 --> 00:23:16,110
ให้ฉันอธิบาย.

446
00:23:16,310 --> 00:23:18,170
-เจ้าตัวเหม็นเน่านะเจ้าลูกชายของ--

447
00:23:18,370 --> 00:23:19,820
- ไม่ ไม่ ฟังนะ ไม่

448
00:23:20,020 --> 00:23:20,110
ฉันชื่อคอรี

449
00:23:20,310 --> 00:23:20,940
ฉันชื่อคอรี

450
00:23:21,140 --> 00:23:23,130
รู้ไหม คอรี่ นักโทษ

451
00:23:23,330 --> 00:23:27,120
-ฮอฟส์ควรอยู่ในห้องนั้นดีกว่า

452
00:23:27,320 --> 00:23:28,930
-เอ่อ จูดี้?

453
00:23:29,130 --> 00:23:31,090
ใช่ แน่นอนเธออยู่ที่นี่

454
00:23:31,290 --> 00:23:33,070
-อืม งั้นก็ใส่เธอสิ

455
00:23:33,270 --> 00:23:36,950
-คือ ฉัน--เอ่อ คือ คุณ
รู้ไหม ฉันหมายถึงเธออยู่ที่นี่

456
00:23:37,150 --> 00:23:38,210
แต่เธอไม่อยู่ที่นี่ตอนนี้

457
00:23:38,410 --> 00:23:40,190
แต่เมื่อเธอเข้ามาฉันจะไป
ให้เธอโทรหาคุณ โอเคไหม?

458
00:23:40,390 --> 00:23:41,010
-(ตะโกน) ดักลาส!

459
00:23:41,210 --> 00:23:42,190
โดโรธี (ทางโทรศัพท์):
และครั้งต่อไป

460
00:23:42,390 --> 00:23:43,830
คุณใส่กุญแจมือใครบางคน
ไปที่เสาเตียง

461
00:23:44,030 --> 00:23:45,040
ควรมีมากกว่านี้
มากกว่าหนึ่งคน!

462
00:23:45,240 --> 00:23:46,150
- บอย เธอไม่ได้
เชื่อใจคุณคุ้มค่า

463
00:23:46,350 --> 00:23:47,120
โดโรธี (ทางโทรศัพท์): นั่นใคร?

464
00:23:47,320 --> 00:23:48,110
คุณกำลังฟังฉันอยู่หรือเปล่า.

465
00:23:48,310 --> 00:23:49,150
คุณควรฟังฉันดีกว่า

466
00:23:49,350 --> 00:23:49,900
มีใครอยู่บ้าง?

467
00:23:50,100 --> 00:23:50,880
-(IRATE) เอาล่ะ โดโรธี

468
00:23:51,080 --> 00:23:52,100
คุณฟังฉันนะ
และคุณก็หุบปาก!

469
00:23:52,300 --> 00:23:53,160
เอาล่ะ?

470
00:23:53,360 --> 00:23:53,960
เอ่อใช่

471
00:23:54,160 --> 00:23:55,140
จูดี้ไม่อยู่ที่นี่

472
00:23:55,340 --> 00:23:55,970
ฉันโกหก

473
00:23:56,170 --> 00:23:58,170
และมีหญิงสาวคนหนึ่ง
ใส่กุญแจมือไปที่เตียงของฉัน

474
00:23:58,370 --> 00:24:00,090
แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

475
00:24:00,290 --> 00:24:00,890
เอาล่ะ?

476
00:24:01,090 --> 00:24:03,170
ฉันแค่ทำของฉัน
งาน คุณได้สิ่งนั้นไหม?

477
00:24:03,370 --> 00:24:05,010
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

478
00:24:08,000 --> 00:24:10,140
--[สูดจมูก] (เสียงอ่อนโยน) ทั้งหมด
คุณต้องทำคืออธิบายสิ่งเหล่านี้

479
00:24:10,340 --> 00:24:11,980
สิ่งต่าง ๆ กับฉัน

480
00:24:12,180 --> 00:24:14,140
โทรหาฉันเมื่อคุณมีเวลา

481
00:24:14,340 --> 00:24:16,130
[เสียงสัญญาณโทรศัพท์]

482
00:24:24,170 --> 00:24:25,160
[เสียงโทรศัพท์ดัง]

483
00:24:25,360 --> 00:24:28,080
- ฉันก็รู้เหมือนกัน
ดีที่จะเป็นจริง

484
00:24:33,170 --> 00:24:35,890
ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง โดโรธี?

485
00:24:36,090 --> 00:24:37,010
-คอรีเป็นยังไงบ้าง?

486
00:24:40,190 --> 00:24:41,930
- นี่คือใคร?

487
00:24:42,130 --> 00:24:44,920
-คนที่ใช่ก็คือ.
มีคู่ของคุณ

488
00:24:45,120 --> 00:24:47,120
ตอนนี้ให้ฉันพูดคุยกับคอรี่

489
00:24:47,320 --> 00:24:47,950
-ไม่ ไม่

490
00:24:48,150 --> 00:24:50,170
คุณให้ฉันพูด
ถึงเจ้าหน้าที่ฮอฟฟ์ส

491
00:24:54,030 --> 00:25:00,020
[นกฮูกบีบแตร]

492
00:25:09,020 --> 00:25:09,970
-ดั๊ก ฉันเอง

493
00:25:10,170 --> 00:25:11,160
แค่ทำตามที่เขาบอก

494
00:25:11,360 --> 00:25:12,010
ตกลง?

495
00:25:21,190 --> 00:25:22,220
-ใส่คอรี่.

496
00:25:32,180 --> 00:25:32,960
-ที่รัก?

497
00:25:33,160 --> 00:25:35,020
- คุณสบายดีไหม?

498
00:25:37,210 --> 00:25:39,070
พระเจ้า ฉันคิดถึงคุณ

499
00:25:39,270 --> 00:25:41,840
ฉันรู้ว่าคุณจะพบฉัน

500
00:25:42,040 --> 00:25:42,160
-เอาล่ะ.

501
00:25:42,360 --> 00:25:42,980
คุณต้องการอะไร?

502
00:25:43,180 --> 00:25:44,210
เรากำลังพูดถึงอะไรที่นี่?

503
00:25:44,410 --> 00:25:46,000
- ฉันแค่อยากให้เธอกลับมาเพื่อน

504
00:25:46,200 --> 00:25:47,180
นั่นคือทั้งหมดที่ฉันต้องการ

505
00:25:47,380 --> 00:25:49,020
ฉัน-- ฉันต้องการซื้อขาย

506
00:25:53,000 --> 00:25:53,830
-เอาล่ะ.

507
00:25:54,030 --> 00:25:55,070
เราสามารถทำได้

508
00:25:55,270 --> 00:25:57,920
- ฉันไม่ต้องการสิ่งอื่นใดอีกแล้ว

509
00:25:58,120 --> 00:26:01,940
- เฮ้ เอ่อ ฉันค่อนข้างกังวลนะ
นี่ฉันเองนะรู้ไหม?

510
00:26:02,140 --> 00:26:04,940
คุณพูดอะไรเราทั้งคู่สัญญา
จะไม่ทำอะไรโง่ ๆ ใช่ไหม?

511
00:26:05,140 --> 00:26:05,990
-คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน.

512
00:26:06,190 --> 00:26:07,190
คุณแค่กังวลเกี่ยวกับตัวเอง

513
00:26:10,180 --> 00:26:12,130
แน่นอนว่าเราทำได้
โดยไม่มีปัญหาใดๆ

514
00:26:15,230 --> 00:26:16,210
ใส่คอรี่กลับเข้าไป

515
00:26:24,190 --> 00:26:26,220
- คุณสบายดีไหม?

516
00:26:26,420 --> 00:26:27,970
-ฟัง.

517
00:26:28,170 --> 00:26:32,000
ผู้ชายคนนี้ เขาไม่ใช่-- ไม่ใช่
เป็นมิตรเกินไปหรืออะไรก็ตาม

518
00:26:32,200 --> 00:26:33,160
เขาคือ?

519
00:26:33,360 --> 00:26:34,970
-เลขที่.

520
00:26:35,170 --> 00:26:36,010
-ดี.

521
00:26:39,200 --> 00:26:42,910
- ฟังนะ ฉันฟังดูโอเคไหม?

522
00:26:43,110 --> 00:26:45,930
ฉันหมายถึง ฉันค่อนข้างกังวล

523
00:26:46,130 --> 00:26:47,080
- คุณทำได้ดีมาก

524
00:26:50,150 --> 00:26:52,000
-ดี.

525
00:26:52,200 --> 00:26:55,230
แล้วฉันจะโทรหาคุณ
จะกลับมาในอีกไม่กี่นาที โอเคไหม?

526
00:27:04,120 --> 00:27:05,100
[กระแทกโทรศัพท์]

527
00:27:23,210 --> 00:27:26,160
-คุณแน่ใจหรือไม่ว่าต้องการเพิ่ม
ลักพาตัวปัญหาของคุณ?

528
00:27:31,200 --> 00:27:33,070
- ฉันไม่สนใจ
นั่นตอนนี้

529
00:27:37,070 --> 00:27:38,110
ฉันแค่อยากจะอยู่กับเธอ

530
00:27:42,220 --> 00:27:44,070
ฉันแค่อยากให้เธอกลับมา

531
00:27:47,210 --> 00:27:48,810
- (ตะโกน) ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย

532
00:27:49,010 --> 00:27:51,210
แฟนของคุณจริงๆ
ถั่ว คุณรู้ไหม?

533
00:27:51,410 --> 00:27:51,970
-สามีของฉัน--

534
00:27:52,170 --> 00:27:54,210
- ลืมเรื่องไร้สาระของสามีนั่นซะ!

535
00:27:54,410 --> 00:27:56,120
ตอนนี้เขาถึงหูแล้ว

536
00:27:59,090 --> 00:28:02,210
- แล้วพวกเขาจะทำอย่างไร
แก่เขาหากพวกเขาจับเขาได้?

537
00:28:02,410 --> 00:28:04,170
- เมื่อพวกเขาจับเขาได้เมื่อไหร่?

538
00:28:04,370 --> 00:28:07,950
เอ่อ ฆาตกรคนหนึ่ง
ลักพาตัวเจ้าหน้าที่

539
00:28:08,150 --> 00:28:13,190
นั่นคงจะดีสำหรับประมาณนี้
วาระละ 20 ปีติดต่อกันสองวาระ

540
00:28:13,390 --> 00:28:17,080
-แต่ถ้าเขาต้องทำมันล่ะ?

541
00:28:17,280 --> 00:28:20,010
- อย่าให้สิ่งนั้นแก่ฉัน

542
00:28:20,210 --> 00:28:22,130
-ม-- บางทีเขาอาจจะกำลังปกป้องฉันอยู่

543
00:28:25,170 --> 00:28:28,950
จะเป็นอย่างไรถ้ามีผู้ชายคนหนึ่งอยู่บนนั้น
ถนนทำให้ฉันสำลัก

544
00:28:29,150 --> 00:28:31,080
และเขาจะไม่หยุด

545
00:28:31,280 --> 00:28:34,210
และคณบดีก็ต้อง-- มี
เพื่อเอาชนะเขาหรือยิง

546
00:28:34,410 --> 00:28:35,900
ให้เขาปล่อยเขาไป

547
00:28:36,100 --> 00:28:37,980
-แต่ก็ไม่ใช่บ้าง
ผู้ชายบนถนน

548
00:28:38,180 --> 00:28:39,170
มันเป็นพ่อของคุณ

549
00:28:45,150 --> 00:28:46,230
- ฉันกลัวจริงๆ.

550
00:28:52,140 --> 00:28:54,050
ฉันรู้สึกว่าเขามองเห็นฉัน

551
00:28:58,100 --> 00:29:01,190
เขาเห็นฉันไหม?

552
00:29:01,390 --> 00:29:03,820
-WHO?

553
00:29:04,020 --> 00:29:06,230
-พ่อของฉัน.

554
00:29:09,000 --> 00:29:14,980
ฉันรู้สึกเหมือนพ่อของฉัน
เฝ้าดูฉันตลอดเวลาตอนนี้

555
00:29:15,180 --> 00:29:18,840
เหมือนเขากำลังมองหา
ลงมาแล้วเขาก็ยังคงอยู่

556
00:29:19,040 --> 00:29:20,170
ทำให้ดีนและฉันแยกจากกัน

557
00:29:26,020 --> 00:29:31,110
เช่นเดียวกับคุณ - พวกคุณจับได้
ฉันและพาฉันกลับบ้าน

558
00:29:31,310 --> 00:29:34,050
และออกจากคณบดี
ข้างนอกนั่นคนเดียว

559
00:29:34,250 --> 00:29:39,030
- บางทีเขาอาจจะเป็น
คอรี่ ฉันไม่รู้

560
00:29:39,230 --> 00:29:45,850
เขา--บางทีเขาอาจจะต้องการ
คุณจะอยู่บ้าน

561
00:29:46,050 --> 00:29:48,200
บางทีเขาอาจจะอยากให้ดีนทำ
จ่ายสำหรับสิ่งที่เขาทำ

562
00:29:58,180 --> 00:29:59,130
- ฉันทำมัน.

563
00:30:04,210 --> 00:30:06,180
ฉันฉ-- ฉันยิงเขา

564
00:30:26,070 --> 00:30:30,850
- เขา - เขากำลังสำลักเขา

565
00:30:31,050 --> 00:30:35,850
และเขาจะไม่หยุด

566
00:30:36,050 --> 00:30:40,020
เขาก็แค่ไปต่อ
จนกระทั่งเขาฆ่าเขา [สูดดม]

567
00:30:40,220 --> 00:30:42,230
ตรงนั้นแหละ
ต่อหน้าฉัน!

568
00:30:47,180 --> 00:30:52,000
เขากำลังจับเขาไว้
หัวของเขาถึงพื้น

569
00:30:54,120 --> 00:31:00,830
และดีนก็เงยหน้าขึ้นมอง
มาหาฉันโดยไม่มีลมอยู่ในตัวเขา

570
00:31:01,030 --> 00:31:03,090
เขากำลังร้องไห้เพื่อขอความช่วยเหลือ

571
00:31:03,290 --> 00:31:07,140
แต่คงไม่มีเสียง.
ออกมาจากเขา

572
00:31:07,340 --> 00:31:10,230
เขาจะไม่หยุด

573
00:31:11,000 --> 00:31:12,010
ฉันต้องทำมัน

574
00:31:12,210 --> 00:31:14,140
ฮ-เขากำลังจะฆ่าเขา

575
00:31:17,140 --> 00:31:20,910
[ร้องไห้]

576
00:31:28,110 --> 00:31:32,000
[เสียงโทรศัพท์ดัง]

577
00:31:41,050 --> 00:31:42,000
คณบดี (ทางโทรศัพท์): ฉันเอง

578
00:32:05,190 --> 00:32:08,030
[นกฮูกบีบแตร]

579
00:32:15,170 --> 00:32:16,140
-มาเลย

580
00:32:39,090 --> 00:32:42,810
ดูสิ พวกคุณเข้ามาแล้ว
ปัญหาลึกลึก

581
00:32:43,010 --> 00:32:44,860
แต่คุณเป็นทั้งสองคน
ผู้กระทำผิดที่อายุน้อย

582
00:32:45,060 --> 00:32:47,000
คุณรู้ไหมว่ามี
สถานการณ์ที่นี่

583
00:32:47,200 --> 00:32:48,820
คุณ-- คุณสามารถรับข้ออ้างได้

584
00:32:49,020 --> 00:32:50,850
คุณ--คุณทำได้--คุณ
สามารถต่อรองราคาได้

585
00:32:51,050 --> 00:32:52,170
คุณรู้ไหมว่าคุณทำได้
ทำให้มันลดลง

586
00:32:52,370 --> 00:32:54,050
ไปสู่การฆ่าคนตายโดยไม่สมัครใจ

587
00:32:54,250 --> 00:32:56,130
-แต่เรายังคงต้องจากกัน

588
00:32:56,330 --> 00:32:59,180
ฉันขอโทษ แต่มันเป็นเช่นนั้น
มีแค่ฉันกับดีนโค้งคำนับ

589
00:32:59,380 --> 00:33:00,200
ฉันเสียใจ.

590
00:33:38,210 --> 00:33:39,890
- ฉันต้องการ 100 ไมล์!

591
00:33:40,090 --> 00:33:40,840
-คุณกำลังทำอะไร?

592
00:33:41,040 --> 00:33:42,110
-คอรี่ ฉันต้องทำแบบนี้

593
00:33:49,060 --> 00:33:51,900
เอากุญแจมาให้ฉัน

594
00:33:52,100 --> 00:33:54,060
-นั่นไม่ใช่ข้อตกลง

595
00:33:58,110 --> 00:33:58,880
-(ร้อง) คณบดี

596
00:33:59,080 --> 00:34:00,000
- ฉันต้องทำสิ่งนี้

597
00:34:04,070 --> 00:34:05,060
เข้าไปในรถ.

598
00:34:15,070 --> 00:34:17,870
- เอ่อ ฉันจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร?

599
00:34:18,070 --> 00:34:19,030
- เอารถของฉันไป

600
00:34:21,150 --> 00:34:22,080
- กุญแจอยู่ไหน?

601
00:34:22,280 --> 00:34:23,190
-ในกระเป๋าของฉัน.

602
00:34:23,390 --> 00:34:24,890
[เสียงกระแทกประตู]

603
00:34:25,090 --> 00:34:27,140
[รถขับออกไป]

604
00:34:36,010 --> 00:34:41,990
ดั๊ก: ลูกชายของ--
[คำราม] เอาล่ะ.

605
00:34:42,190 --> 00:34:43,140
มาเร็ว!

606
00:34:43,340 --> 00:34:44,030
มาเร็ว!

607
00:34:44,230 --> 00:34:45,180
[สตาร์ทรถ]

608
00:34:45,380 --> 00:34:46,090
ใช่!

609
00:34:46,290 --> 00:34:47,850
[คำราม]

610
00:34:48,050 --> 00:34:51,140
คอรี: อีกนานแค่ไหนเราจะถึง
ไปที่นั่น คุณคิดว่า?

611
00:34:51,340 --> 00:34:54,810
- ประมาณไม่กี่ชั่วโมง

612
00:34:55,010 --> 00:34:58,820
-เอ่อดูสิฉันเข้าใจอะไร
คุณกำลังรู้สึก แต่จริงๆ แล้ว

613
00:34:59,020 --> 00:35:01,030
คุณกำลังวางแผนอะไร
ที่ทำกับฉันเหรอ?

614
00:35:01,230 --> 00:35:01,900
-เราต้องการคุณ

615
00:35:02,100 --> 00:35:04,170
จะไม่มีใครมายุ่ง
เราตราบใดที่เรามีคุณ

616
00:35:04,370 --> 00:35:06,090
-ไม่มีใครรู้ว่าคุณมี
ฉันยกเว้นคู่ของฉัน

617
00:35:09,050 --> 00:35:09,930
-คุณรู้?

618
00:35:10,130 --> 00:35:13,000
ฉันไม่คิดว่าเราจริงๆ
ควรพาเธอไปตลอดทาง

619
00:35:32,080 --> 00:35:33,220
[เสียงยาง]

620
00:36:06,060 --> 00:36:07,990
- พวกเขาอาจมี 20
25 ไมล์กับเรา ท็อป

621
00:36:08,190 --> 00:36:10,220
ดึงลงมาแล้วเราจะโทรหา
เพื่อสำรองข้อมูลบางอย่าง

622
00:36:10,420 --> 00:36:11,820
-เราไม่ต้องการการสำรองข้อมูลใดๆ

623
00:36:12,020 --> 00:36:13,170
- เราจะไม่ไป
จับพวกมันให้ได้สิ่งนี้!

624
00:36:13,370 --> 00:36:14,230
- เราจะจับพวกเขา

625
00:36:15,000 --> 00:36:16,830
ฉันแค่ไม่คิดว่าเราต้องการ
กองร้อยตำรวจภูธร.

626
00:36:17,030 --> 00:36:18,120
- เขาลักพาตัวเจ้าหน้าที่ตำรวจ!

627
00:36:18,320 --> 00:36:19,830
เขาต้องการฆาตกรรม

628
00:36:20,030 --> 00:36:20,820
- ฉันรู้ ฉันรู้

629
00:36:21,020 --> 00:36:22,180
-ดั๊ก ดึงมัน
รถอยู่ตอนนี้!

630
00:36:22,380 --> 00:36:25,010
- ดูสิเขาไม่ได้ทำ

631
00:36:25,210 --> 00:36:27,170
เขาไม่ได้ยิงพ่อของคอรี

632
00:36:27,370 --> 00:36:29,890
เธอทำ.

633
00:36:30,090 --> 00:36:30,190
-เธอทำ.

634
00:36:30,390 --> 00:36:31,830
- ใช่ เธอทำ!

635
00:36:32,030 --> 00:36:33,950
ชายชราเป็นบ้า
เมื่อดีนไม่ยอมไป

636
00:36:34,150 --> 00:36:35,160
เขากำลังจะฆ่าเขา

637
00:36:35,360 --> 00:36:37,130
เขากำลังบีบคอเขาอยู่
ตายแล้วเธอก็เลยยิงเขา

638
00:36:37,330 --> 00:36:38,070
มันเป็นการป้องกันตัวเอง

639
00:36:38,270 --> 00:36:39,180
- โอ้และคุณก็เชื่อเธอ

640
00:36:39,380 --> 00:36:40,020
- ใช่ฉันทำ!

641
00:36:40,220 --> 00:36:42,040
เขารักเธอมาก
เขาเต็มใจที่จะรับ

642
00:36:42,240 --> 00:36:43,170
ฤดูใบไม้ร่วงสำหรับเธอ

643
00:36:43,370 --> 00:36:45,970
ถ้าเราโทรไปในอำเภอ
ตำรวจ โอกาสที่พวกเขามี

644
00:36:46,170 --> 00:36:48,220
ของการเอาชนะต้นฉบับนั้น
แร็พจะออกไปนอกหน้าต่าง

645
00:36:48,420 --> 00:36:50,160
พวกเขาจะไม่มีวันเห็น
แสงแห่งวันอีกครั้ง

646
00:36:50,360 --> 00:36:51,950
-ดั๊ก เด็กชายจับไว้
ฉันจ่อปืน!

647
00:36:52,150 --> 00:36:52,900
- เขาหมดหวัง

648
00:36:53,100 --> 00:36:54,140
เขาไม่ได้วางแผนที่จะทำอย่างนั้น

649
00:36:54,340 --> 00:36:55,000
มันเพิ่งเกิดขึ้น

650
00:36:55,200 --> 00:36:57,000
ฉันแค่คิดว่าเด็กเหล่านี้สมควรได้รับ
ดีกว่านั้นนะรู้ไหม?

651
00:36:57,200 --> 00:36:58,220
- โอ้แล้วใครทำให้คุณเป็นคณะลูกขุน?

652
00:36:58,420 --> 00:37:00,160
-คุณรู้อะไรไหม
ฉันกำลังพูดถึง!

653
00:37:55,100 --> 00:37:58,080
[หัวเราะคิกคัก]

654
00:38:04,080 --> 00:38:06,060
- ตอนนี้ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว

655
00:38:06,260 --> 00:38:09,940
พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังบ้านป้าของเธอ
บ้านเมื่อถูกจับได้

656
00:38:10,140 --> 00:38:11,230
ฉันคิดว่าฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

657
00:38:12,000 --> 00:38:14,010
หากฉันสามารถหาได้
ดาวที่ถูกต้อง

658
00:38:14,210 --> 00:38:15,810
- ดาวที่ใช่เหรอ?

659
00:38:16,010 --> 00:38:16,190
-ทะเลสาบสกิน

660
00:38:16,390 --> 00:38:17,960
ห่างจากที่นี่ประมาณ 200 ไมล์

661
00:38:18,160 --> 00:38:20,920
สิ่งที่เราทำได้คือหาสิ่งเล็กๆ
บ้านหลังเล็กๆทางทิศใต้

662
00:38:21,120 --> 00:38:24,210
ฝั่งที่มีดาวสว่างที่สุด
ในท้องฟ้าเหนือมันโดยตรง

663
00:38:24,410 --> 00:38:26,100
- ก็แค่นั้นแหละ
เยี่ยมมาก มาเจลลัน

664
00:38:26,300 --> 00:38:28,170
แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าบ้านไหน?

665
00:38:28,370 --> 00:38:29,030
-พลาดไม่ได้แล้ว.

666
00:38:29,230 --> 00:38:31,150
อันเดียวกับลินคอล์น
จอดอยู่ข้างหน้าและกลุ่มดาวนายพราน

667
00:38:31,350 --> 00:38:33,000
กระซิบลงปล่องไฟ

668
00:38:37,000 --> 00:38:40,190
- คุณก็เป็นคนจริง
โรแมนติก, ดั๊ก เพนฮอล.

669
00:38:40,390 --> 00:38:43,030
-ขอบคุณ.

670
00:38:43,230 --> 00:38:46,860
[เสียงแตกไฟ]

671
00:38:53,060 --> 00:38:56,870
[เสียงแตกไฟ]

672
00:39:01,070 --> 00:39:03,870
- ป้าของฉันบอกฉันเมื่อ
ฉันเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ

673
00:39:04,070 --> 00:39:05,230
ว่าสถานที่แห่งนี้
ก็ใหญ่พอเท่านั้น

674
00:39:06,000 --> 00:39:09,840
เพื่อนางฟ้าตัวน้อยอย่างฉัน

675
00:39:10,040 --> 00:39:12,040
และปีศาจใดๆก็ตามที่ฉันทำได้
อยากพาไปด้วย.

676
00:39:59,000 --> 00:40:00,820
เราไม่ควรดึงก
ร่มเงาหรืออะไร?

677
00:40:01,020 --> 00:40:03,080
-ก็ไม่มี.

678
00:40:09,010 --> 00:40:11,150
ฉันรักคุณ.

679
00:40:11,350 --> 00:40:14,030
-ฉันรักคุณ.

680
00:40:14,230 --> 00:40:15,070
-ตลอดไป.

681
00:40:29,160 --> 00:40:31,020
-คุณเห็นวิธีที่พวกเขาจูบกันไหม?

682
00:40:31,220 --> 00:40:33,230
- เออ ยังไงล่ะ
ฉันจะพลาดได้ไหม?

683
00:40:34,000 --> 00:40:39,070
--[สูดจมูก] ผู้คนไม่แม้แต่จะพูด
จูบแบบนั้นในหนัง

684
00:40:39,270 --> 00:40:40,210
-[หายใจออก]

685
00:40:40,410 --> 00:40:43,010
- ฉันหวังว่าฉันจะรู้สึกอย่างนั้น

686
00:40:43,210 --> 00:40:44,010
-ฉันด้วย.

687
00:41:12,040 --> 00:41:14,850
- เฮ้ เด็กพูดถูก

688
00:41:15,050 --> 00:41:16,230
ดูดาวดวงนั้นสิ

689
00:41:19,130 --> 00:41:20,100
-เอาล่ะ.

690
00:41:20,300 --> 00:41:23,200
ไปทำสิ่งนี้กันเถอะ

691
00:41:23,400 --> 00:41:25,170
-ป๊า!

692
00:41:25,370 --> 00:41:26,830
-อะไร?

693
00:41:27,030 --> 00:41:31,030
-บางทีพวกเขาอาจจะ เอ่อ คุณรู้ไหม?

694
00:41:31,230 --> 00:41:31,860
-ขวา.

695
00:41:32,060 --> 00:41:33,220
เอาล่ะ ไปดีกว่า
ตรวจสอบห้องนอน

696
00:42:04,210 --> 00:42:06,870
- เฮ้เอ่อคุณพูดอะไร
เราออกไปเที่ยวที่ระเบียง

697
00:42:07,070 --> 00:42:08,120
และจ้องมองดาวใช่ไหม?

698
00:42:08,320 --> 00:42:08,880
-ดั๊ก!

699
00:42:09,080 --> 00:42:10,020
ตอนนี้เป็นเวลา 4 โมงเช้า

700
00:42:10,220 --> 00:42:11,070
เราขับรถกันทั้งคืน

701
00:42:11,270 --> 00:42:12,050
- ฉันขับรถมาทั้งคืนแล้ว

702
00:42:12,250 --> 00:42:13,060
- เอาล่ะ เรามาทำสิ่งนี้กันเถอะ

703
00:42:13,260 --> 00:42:14,040
-ว้าว-โอ้

704
00:42:17,080 --> 00:42:19,850
-[ถอนหายใจ] เอาล่ะ.

705
00:42:20,050 --> 00:42:22,210
หนึ่งชั่วโมง.

706
00:42:24,140 --> 00:42:26,030
-เอ่อ คุณดีกว่า
ทำให้เป็นสองชั่วโมง

707
00:42:59,180 --> 00:43:00,180
-อยู่ที่นี่ทั้งคืนเหรอ?

708
00:43:14,070 --> 00:43:16,210
ขอบคุณ.

709
00:43:41,100 --> 00:43:43,230
-ฮอฟส์!

710
00:43:48,060 --> 00:43:50,900
คุณรู้ไหมฉันแค่
อ่านรายงานของคุณ

711
00:43:51,100 --> 00:43:53,150
ท่านใดมีสำนักพิมพ์.
สำหรับนิยายเรื่องนี้เหรอ?

712
00:43:53,350 --> 00:43:56,160
มันเป็นงานที่กำลังดำเนินการครับท่าน

713
00:43:56,360 --> 00:43:57,070
-อืม.

714
00:44:00,040 --> 00:44:02,090
คุณรู้ไหมฉันต้องบอกคุณ

715
00:44:02,290 --> 00:44:03,930
ฉันประหลาดใจจริงๆ

716
00:44:04,130 --> 00:44:07,880
ฉันหมายถึงฉันเห็นเพนฮอล
ดึงสตั๊นแบบนี้

717
00:44:08,080 --> 00:44:10,080
แต่ฉันไม่เคย
คาดหวังจากคุณ

718
00:44:10,280 --> 00:44:12,040
- ฉันก็เช่นกัน

719
00:44:12,240 --> 00:44:14,840
- แล้วเกิดอะไรขึ้น?

720
00:44:15,040 --> 00:44:15,900
-ฉันไม่รู้.

721
00:44:16,100 --> 00:44:19,110
ฉัน-- พวกเขาดูไม่เหมือนเลย
คนร้ายอีกแล้วกัปตัน

722
00:44:19,310 --> 00:44:20,190
ฉันรู้สึกไม่ดีสำหรับพวกเขา

723
00:44:27,100 --> 00:44:30,070
ป.ล.จะเข้าไปดูไหม.
เข้าสู่คดีป้องกันตัว?

724
00:44:33,070 --> 00:44:34,820
-มีความเป็นไปได้ที่ดี.

725
00:44:35,020 --> 00:44:36,140
การฆาตกรรมอยู่แล้ว
ถามคำถาม

726
00:44:36,340 --> 00:44:38,190
เหมือนอย่างที่พ่อของเธอมี
เนื้อเยื่อผิวหนังใต้เล็บของเขา

727
00:44:38,390 --> 00:44:39,900
-ใช่แล้วทำไมถึงเป็นคณบดี
กำลังเดินไปรอบๆ

728
00:44:40,100 --> 00:44:42,190
มีตาสีดำและก
ซี่โครงหักตั้งแต่คืนนั้น

729
00:44:46,230 --> 00:44:48,090
-เอาล่ะ เรามาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น

730
00:44:48,290 --> 00:44:50,210
- ใช่ ฉันคิดว่าเราจะทำ

731
00:44:50,410 --> 00:44:53,030
-เอ่อยังไงก็ตาม
เพนฮอลล์อยู่ที่ไหน?

732
00:44:53,230 --> 00:44:54,900
-เอ่อ โดโรธีเคยเป็น
ทำให้เขาบ้าคลั่ง

733
00:44:55,100 --> 00:44:57,220
ฉันคิดว่าเขาไปหา
เงียบสงบที่ไหนสักแห่ง

734
00:45:04,200 --> 00:45:05,090
- (กระซิบ) เฮ้.