1
00:01:26,461 --> 00:01:29,829
<i>[เด็กร้องเพลง]:
ฟังสิ เหล่าเทวดาผู้ประกาศร้องเพลง</i>

2
00:01:30,007 --> 00:01:34,126
<i>ถวายพระเกียรติแด่กษัตริย์องค์แรกเกิด</i>

3
00:01:34,303 --> 00:01:38,297
<i>สันติภาพบนโลกและความเมตตาอันอ่อนโยน</i>

4
00:01:38,473 --> 00:01:42,683
<i>พระเจ้าและคนบาปคืนดีกัน</i>

5
00:01:42,853 --> 00:01:46,721
<i>จงยินดี ประชาชาติทั้งหลายจงลุกขึ้น</i>

6
00:01:46,898 --> 00:01:50,892
<i>เข้าร่วมชัยชนะแห่งท้องฟ้า</i>

7
00:01:51,069 --> 00:01:55,188
<i>ด้วยการประกาศเจ้าภาพเทวดา</i>

8
00:01:55,365 --> 00:01:59,359
<i>พระคริสต์ประสูติที่เบธเลเฮม</i>

9
00:01:59,536 --> 00:02:03,700
<i>ห่าม เหล่าเทวดาผู้ประกาศร้องเพลง</i>

10
00:02:03,999 --> 00:02:08,163
<i>ถวายพระเกียรติแด่กษัตริย์องค์แรกเกิด</i>

11
00:02:08,337 --> 00:02:12,376
<i>ขอสดุดีเจ้าชายแห่งสันติภาพผู้ประสูติจากสวรรค์</i>

12
00:02:12,549 --> 00:02:16,793
<i>ขอสรรเสริญพระบุตรแห่งความชอบธรรม</i>

13
00:02:16,970 --> 00:02:20,884
<i>ทุกสิ่งที่พระองค์นำมาให้แสงสว่างและชีวิต</i>

14
00:02:21,058 --> 00:02:25,097
<i>กำลังรักษาปีกของเขาอยู่</i>

15
00:02:25,270 --> 00:02:29,434
<i>พระองค์ทรงพระสิริอย่างอ่อนโยน</i>

16
00:02:29,608 --> 00:02:33,397
<i>เกิดมาแล้วมนุษย์นั้นจะไม่ตายอีกต่อไป</i>

17
00:02:33,570 --> 00:02:37,655
<i>ห่าม เหล่าเทวดาผู้ประกาศร้องเพลง</i>

18
00:02:37,824 --> 00:02:41,818
<i>ถวายพระเกียรติแด่กษัตริย์องค์แรกเกิด</i>

19
00:02:49,086 --> 00:02:52,078
- โอ้ คุณใจดีมาก
- เป็นสิทธิพิเศษ.

20
00:02:55,092 --> 00:02:56,548
[ยางกรี๊ด]

21
00:03:00,180 --> 00:03:01,716
[ยางกรี๊ด]

22
00:03:05,143 --> 00:03:06,258
คุณจะไปทางไหน?

23
00:03:06,436 --> 00:03:09,770
ตรงนั้นตึกรวม
หมอของฉันอยู่ในนั้น

24
00:03:09,940 --> 00:03:12,227
- เห็นไหมฉันมีความหวัง
- ดี.

25
00:03:12,401 --> 00:03:14,608
- โอ้ ฉันไม่เป็นไรแล้ว
- ขอให้โชคดีกับคุณ

26
00:03:14,778 --> 00:03:17,315
ขอบคุณ ขอบคุณมาก.
สุขสันต์วันคริสต์มาสกับคุณ

27
00:03:17,489 --> 00:03:19,275
สุขสันต์วันคริสต์มาส.

28
00:03:20,992 --> 00:03:23,529
[เด็กคุยกันอย่างไม่ชัดเจน]

29
00:03:39,302 --> 00:03:41,794
คุณแม่ ได้โปรด.. กรุณายกฉันขึ้น.
โปรด.

30
00:03:41,972 --> 00:03:44,885
ผู้หญิง: เอาล่ะ แค่
สักครู่ ขึ้นไปเลย

31
00:03:45,058 --> 00:03:46,423
[ผู้หญิงหัวเราะ]

32
00:03:46,601 --> 00:03:48,308
เด็กผู้หญิง:
ดูตุ๊กตาตัวนั้นสิ

33
00:03:48,478 --> 00:03:50,310
ดูรถไฟ choo-choo ตลกๆ สิ

34
00:03:50,480 --> 00:03:53,222
ผู้หญิง:
มาเลยที่รัก เราต้องไป.

35
00:03:56,403 --> 00:03:57,609
[อ้าปากค้าง]

36
00:03:57,779 --> 00:04:02,489
โอ้ที่รัก! โอ้ที่รัก! โอ้ที่รัก!

37
00:04:02,659 --> 00:04:06,118
โอ้ คุณช่วยเธอไว้ โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
คุณช่วยลูกของฉัน

38
00:04:06,288 --> 00:04:07,824
โอ้ ฉันจะขอบคุณได้อย่างไร

39
00:04:07,998 --> 00:04:11,582
- อย่าพยายาม. แค่อย่าให้มันเกิดขึ้นอีก
- ฉันจะไม่. ฉันสัญญากับคุณฉันจะไม่

40
00:04:11,752 --> 00:04:15,120
- เอาล่ะ จำไว้นะ ตอนนี้อยู่ในทางของคุณ
- ใช่.

41
00:04:58,882 --> 00:05:03,046
MAN: มันดูคล้ายกับขุนนางของมันอย่างใกล้ชิด
ลูกพี่ลูกน้องคือต้นสนแดงแคลิฟอร์เนีย

42
00:05:03,220 --> 00:05:05,382
มันแตกต่างกันทางพฤกษศาสตร์

43
00:05:05,555 --> 00:05:06,920
ให้ความสนใจฉันหน่อย แม็กเจนติ

44
00:05:07,098 --> 00:05:10,762
นี่คือตัวอย่างของต้นสนสีขาว
สีของ Abies

45
00:05:10,936 --> 00:05:13,724
และแน่นอนว่าคุณเป็นชาวโรมันโดยกำเนิด
รู้ภาษาละตินของคุณ

46
00:05:13,897 --> 00:05:15,729
คุณอยากจะซื้อหรือไม่?

47
00:05:18,193 --> 00:05:21,311
- ถ้าไม่ใช่จูเลียที่สวยงามที่รักของฉัน
จูเลีย: โอ้ สวัสดี ศาสตราจารย์

48
00:05:21,488 --> 00:05:23,946
คุณกำลังทำอะไร
ในส่วนที่ไม่น่าเชื่อถือของเมืองนี้เหรอ?

49
00:05:24,115 --> 00:05:25,480
จูเลีย:
ฉันกำลังซื้อต้นคริสต์มาส

50
00:05:25,659 --> 00:05:28,071
- สวัสดี คุณแม็กเจนติ
- คุณนายโบรแฮม เป็นยังไงบ้าง?

51
00:05:28,245 --> 00:05:30,703
คุณคิดค่าบริการเท่าไร
สำหรับวัชพืชอันน่าสังเวชนี้หรือ?

52
00:05:30,872 --> 00:05:32,078
แปดสิบห้าดอลลาร์

53
00:05:32,249 --> 00:05:35,742
แปดสิบห้าดอลลาร์
สำหรับกิ่งไม้ครึ่งใจนี้เหรอ?

54
00:05:35,919 --> 00:05:40,584
ฉันจะจ่ายเงินให้คุณสาขาละ 10 เซ็นต์
หรือนำการค้าของฉันไปที่อื่น

55
00:05:40,924 --> 00:05:42,756
ฉันจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง คุณนายบราวแฮม?

56
00:05:42,926 --> 00:05:46,009
คุณสามารถช่วยฉันต้นไม้ที่อยู่ข้างนอกได้
อันใหญ่ตรงประตู

57
00:05:46,179 --> 00:05:48,090
- ตกลง.
- ขอบคุณ.

58
00:05:48,265 --> 00:05:50,427
ทุกคริสต์มาสตลอด 18 ปีที่ผ่านมา...

59
00:05:50,600 --> 00:05:53,388
...Maggenti และฉันได้ดำเนินการอีกครั้ง
อาร์กิวเมนต์เดียวกัน

60
00:05:53,562 --> 00:05:55,428
ฉันไม่รู้ว่าคุณฉลองคริสต์มาส

61
00:05:55,605 --> 00:05:57,221
ฉันคิดว่าคุณไม่มีศาสนา

62
00:05:57,399 --> 00:05:58,889
นั่นก็จริงนะที่รัก

63
00:05:59,067 --> 00:06:02,776
แต่ฉันชอบที่จะมีต้นคริสต์มาส
เพราะมันทำให้ฉันนึกถึงวัยเด็กของฉัน

64
00:06:02,946 --> 00:06:05,734
ฉันรู้สึกด้วยเหตุผลบางอย่าง
ว่านี่เป็นช่วงเวลาดีของปี...

65
00:06:05,907 --> 00:06:07,614
...สำหรับการมองย้อนกลับไป

66
00:06:07,784 --> 00:06:10,776
คุณจินตนาการถึงฉันได้ไหม
เคยเป็นเด็กไหม?

67
00:06:11,454 --> 00:06:14,617
เฮนรี่เป็นยังไงบ้าง?
ฉันไม่ได้เจอเขามาระยะหนึ่งแล้ว

68
00:06:14,833 --> 00:06:16,949
โอ้ เขาสบายดี ขอบคุณ

69
00:06:17,794 --> 00:06:19,501
เขาเหนื่อยมากและกังวลมาก

70
00:06:20,797 --> 00:06:24,290
ลองนึกภาพเขากำลังประสบปัญหา
ระดมเงินบริจาคให้กับมหาวิหาร

71
00:06:24,467 --> 00:06:27,676
ใช่งานช้า.

72
00:06:28,471 --> 00:06:31,133
- หนังสือของคุณมาได้อย่างไร?
- โอ้ งดงามมาก

73
00:06:31,308 --> 00:06:33,515
ประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของกรุงโรมนับตั้งแต่กิบบอน

74
00:06:33,935 --> 00:06:35,801
แต่แน่นอนว่าไม่มีใครจะอ่านมัน

75
00:06:35,979 --> 00:06:37,344
และตอนนี้คนดีของฉัน...

76
00:06:37,522 --> 00:06:41,106
...ผมไม่เลือกที่จะยืดเยื้อ
การทะเลาะวิวาทอันแสนหวานนี้อีกต่อไป

77
00:06:41,276 --> 00:06:44,644
เอาล่ะ สาขาละ 10 เซ็นต์

78
00:06:47,324 --> 00:06:48,485
ราคา 1.40 ดอลลาร์

79
00:06:48,658 --> 00:06:52,196
ดีมากเพื่อนรักของฉัน
นี่คือเงินเลือดของคุณ

80
00:06:52,370 --> 00:06:55,032
JULIA: คุณ Maggenti คุณจะไปส่งไหม
ต้นไม้ในวันคริสต์มาสอีฟเหรอ?

81
00:06:55,206 --> 00:06:58,164
- ช้า. ไม่อยากให้ลูกสาวเห็น
- แน่นอน. คุณไม่ต้องกังวล.

82
00:06:58,335 --> 00:07:00,667
ค่อยส่งให้ครับ.
แบมบิโน่ไปนอนแล้ว

83
00:07:00,837 --> 00:07:02,123
และสุขสันต์วันคริสต์มาส

84
00:07:02,297 --> 00:07:05,130
- สุขสันต์วันคริสต์มาส!
- สุขสันต์วันคริสต์มาส!

85
00:07:05,300 --> 00:07:06,836
มาเร็ว.

86
00:07:13,391 --> 00:07:16,474
มีบางอย่างที่ฉันต้องการคุณ
เพื่อแสดงความยินดีกับเฮนรี่...

87
00:07:16,645 --> 00:07:18,101
...สำหรับกองทุนมหาวิหารของเขา

88
00:07:18,271 --> 00:07:19,853
นั่นเป็นชิ้นโชคดีของฉัน

89
00:07:20,023 --> 00:07:23,106
ไม่ใช่ว่ามันไม่เคยทำให้ฉันโชคดีเลย
ยกเว้นรู้จักคุณ

90
00:07:23,276 --> 00:07:24,607
เป็นเหรียญโรมันเก่า

91
00:07:24,778 --> 00:07:27,520
ฉันหยิบมันขึ้นมาเมื่อหลายปีก่อน
ที่ร้านขายของเก่าในบรินดิซี

92
00:07:27,697 --> 00:07:29,028
มันมีค่าน้อย

93
00:07:29,532 --> 00:07:31,022
มันเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยม

94
00:07:31,201 --> 00:07:32,566
เรื่องไร้สาระ

95
00:07:32,744 --> 00:07:35,202
อาจจะเรียกว่าไรแม่ม่ายก็ได้...

96
00:07:35,372 --> 00:07:38,080
...ถ้าไม่ใช่เพราะความจริง
ว่าฉันไม่ใช่ม่าย

97
00:07:39,167 --> 00:07:42,626
ทำไมจูเลียนี่ไม่ใช่
โอกาสที่ต้องเสียน้ำตา

98
00:07:42,796 --> 00:07:45,083
หิมะตกแล้ว และ--

99
00:07:45,757 --> 00:07:48,044
โอ้ ถ้าเพียงแต่เราจะได้ใช้เวลาคริสต์มาส
กลับมาที่นี่...

100
00:07:48,218 --> 00:07:50,755
...อยู่ที่เรามีความสุขมาก
กับคุณและเพื่อนเก่าของเรา

101
00:07:50,929 --> 00:07:52,920
ตอนนี้ตอนนี้ตอนนี้

102
00:07:55,141 --> 00:07:56,677
ราตรีสวัสดิ์ครับอาจารย์

103
00:07:56,851 --> 00:07:58,182
ฉันจะพบคุณอีกครั้งเร็ว ๆ นี้

104
00:07:58,353 --> 00:07:59,718
ไม่สามารถเร็วพอ

105
00:07:59,896 --> 00:08:01,887
ราตรีสวัสดิ์จูเลีย

106
00:08:09,614 --> 00:08:11,104
ทำไมครับอาจารย์.

107
00:08:11,282 --> 00:08:13,614
ดีแค่ไหนที่ได้พบคุณอีกครั้ง
หลังจากหลายปีที่ผ่านมานี้

108
00:08:13,785 --> 00:08:14,866
คุณดูดีแค่ไหน.

109
00:08:15,036 --> 00:08:16,367
- คุณเป็นอย่างไร?
- อย่าดีกว่าเลย

110
00:08:16,538 --> 00:08:18,449
- และคุณ?
- โอ้ ค่อนข้างดีเช่นกัน ขอบใจนะ

111
00:08:18,623 --> 00:08:20,159
[หัวเราะคิกคัก]

112
00:08:21,167 --> 00:08:22,657
ฉันไม่คิดว่าคุณจะจำฉันได้

113
00:08:22,836 --> 00:08:25,248
โอ้ นั่นเป็นเรื่องแปลกประหลาด แน่นอนฉันทำ

114
00:08:25,422 --> 00:08:28,289
- เราพบกันที่ไหน?
- เอาล่ะ ศาสตราจารย์ หลังจากหลายปีมานี้--

115
00:08:28,466 --> 00:08:31,333
เอาล่ะ สักครู่แล้วกัน
ไม่ใช่เวียนนาใช่ไหม?

116
00:08:31,511 --> 00:08:33,218
เวียนนา เวียนนาเก่าที่สวยงาม

117
00:08:33,388 --> 00:08:34,844
- มหาวิทยาลัยเหรอ?
- มหาวิทยาลัย.

118
00:08:35,015 --> 00:08:37,882
- ตอนที่ฉันบรรยายเกี่ยวกับประวัติศาสตร์โรมัน?
- แค่นั้นแหละศาสตราจารย์

119
00:08:38,059 --> 00:08:41,268
ช่างเป็นการบรรยายที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
และคุณเป็นคนยังไงกับผู้หญิง

120
00:08:41,438 --> 00:08:43,099
โอ้ คุณคงนึกถึงเรื่องนั้นนะ

121
00:08:43,273 --> 00:08:47,187
- ฉันต้องสารภาพ ฉันมีช่วงเวลาของฉัน
- และยังมี.

122
00:08:47,652 --> 00:08:49,393
- คุณกำลังจะไปไหน?
- รถคันนั้น.

123
00:08:49,571 --> 00:08:53,610
ฉันอดไม่ได้ที่จะสังเกตเห็น
การพรากจากกันอย่างอ่อนโยนของคุณจากจูเลีย

124
00:08:54,034 --> 00:08:55,866
- คุณรู้จักจูเลียไหม?
- ในทางหนึ่งใช่

125
00:08:56,036 --> 00:08:57,071
เด็กยากจน.

126
00:08:57,245 --> 00:08:59,452
- เธอไม่มีความสุขเหรอ?
- ใช่.

127
00:08:59,622 --> 00:09:01,238
คุณไปเวียนนาเมื่อไหร่?

128
00:09:01,416 --> 00:09:03,282
โอ้ ฉันเคยไปที่นั่นหลายครั้งแล้ว

129
00:09:03,460 --> 00:09:07,419
ฉันสนใจจูเลียและเฮนรี่
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีปัญหาอะไร?

130
00:09:07,589 --> 00:09:09,375
ฉันไม่เคยเห็นเฮนรี่อีกต่อไป

131
00:09:09,549 --> 00:09:11,961
เขาไม่มีเวลาสำหรับ riffraff เช่นฉัน

132
00:09:12,135 --> 00:09:15,298
ตอนนี้เขาคบหากับคนรวยที่หยาบคาย
เหมือนนางแฮมิลตัน

133
00:09:15,472 --> 00:09:18,009
คุณรู้ไหมว่าเธอไล่ฉันออก
จากมหาวิทยาลัยที่นี่เหรอ?

134
00:09:18,183 --> 00:09:19,639
- จริงหรือ?
- บอกว่าฉันเป็นคนหัวรุนแรง

135
00:09:19,809 --> 00:09:24,474
ฉันซึ่งไม่เคยสนใจเลย
ในทางการเมืองนับตั้งแต่การตายของเนโร

136
00:09:24,647 --> 00:09:26,308
ดูนั่นสิ

137
00:09:26,649 --> 00:09:30,187
โบสถ์เก่าแก่ของเฮนรี่
สูญสิ้นไปจากการละเลย

138
00:09:32,197 --> 00:09:33,983
เป็นโบสถ์เล็กๆ ที่น่ารักมากๆ

139
00:09:34,157 --> 00:09:35,739
น้อยเกินไป ฉันกลัว

140
00:09:36,159 --> 00:09:39,117
มันยืนขึ้นไม่ได้
ต่อต้านการเดินขบวนแห่งความก้าวหน้า

141
00:09:39,287 --> 00:09:41,028
เอาล่ะ ฉันคงต้องเดินหน้าต่อไป

142
00:09:41,206 --> 00:09:43,288
- ดีใจที่ได้พบคุณอีกครั้ง
- ความพึงพอใจ.

143
00:09:43,458 --> 00:09:46,325
เราจะต้องรวมตัวกันและมี
ดื่มในสมัยนั้นในกรุงเวียนนา

144
00:09:46,503 --> 00:09:48,665
โดยทั้งหมด. เฮ้ เฮ้

145
00:09:49,839 --> 00:09:52,331
- สวัสดีตอนเย็นครับอาจารย์
- โอ้ แพท

146
00:09:52,509 --> 00:09:55,092
คุณทราบไหมว่าชายคนนั้นคือใคร?

147
00:09:55,261 --> 00:09:57,844
ไม่. เขาเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉัน

148
00:10:06,606 --> 00:10:09,018
- สวัสดีตอนเย็น คุณนายบราวแฮม
- สวัสดีตอนเย็นมาทิลด้า

149
00:10:09,192 --> 00:10:10,273
สวัสดีควีนนี่

150
00:10:10,443 --> 00:10:12,525
- เด็บบี้อยู่บนเตียงหรือยัง?
- เอ่อใช่ครับคุณผู้หญิง

151
00:10:12,695 --> 00:10:16,359
และนางแฮมิลตันและคณะกรรมการ
อยู่ที่นั่นกับอธิการ

152
00:10:16,533 --> 00:10:18,490
มื้อเย็นรอมานานแล้ว
มาดาม

153
00:10:18,660 --> 00:10:20,651
- ใช่.
- ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับมัน

154
00:10:20,829 --> 00:10:24,868
- เราจะทานอาหารเย็นทันทีที่พวกเขาออกเดินทาง
- ใช่แล้วไก่ล่ะ?

155
00:10:25,041 --> 00:10:27,032
อย่ากังวลไปเลย มาทิลด้า ได้โปรด
ที่นี่.

156
00:10:27,210 --> 00:10:28,951
- เอาล่ะ.
- ขอบคุณ.

157
00:10:29,129 --> 00:10:31,917
โอ้ มาทิลด้า กระเป๋าของฉัน

158
00:10:32,090 --> 00:10:33,922
[บทสนทนาที่อู้อี้]

159
00:10:34,300 --> 00:10:36,211
ที่นี่. ขอบคุณ

160
00:10:43,852 --> 00:10:46,219
โอ้ ฉันขอโทษจริงๆ ที่มาช้ามาก

161
00:10:46,396 --> 00:10:47,727
สวัสดีตอนเย็น คุณแฮมิลตัน

162
00:10:47,897 --> 00:10:49,729
แต่ฉันล่าช้าไปช้อปปิ้งคริสต์มาส

163
00:10:49,899 --> 00:10:51,890
สวัสดีตอนเย็นคุณเพอร์รี่
นางทรัมบุลล์.

164
00:10:52,068 --> 00:10:54,025
สวัสดีคุณวอร์ด

165
00:10:54,821 --> 00:10:56,732
ฉันหวังว่าคุณจะมี
การประชุมที่ดี

166
00:10:56,906 --> 00:10:57,896
เราไม่ได้.

167
00:10:58,074 --> 00:11:01,157
ฉันไม่เคยเจอในชีวิตเลย
ความคิดที่คลุมเครือเช่นนี้

168
00:11:01,327 --> 00:11:04,069
- คุณคิดว่าเรามีความก้าวหน้าอะไรบ้าง?
- ไม่ คุณนายแฮมิลตัน

169
00:11:04,247 --> 00:11:06,705
คุณเพอร์รี่เกี่ยวกับ
เพื่อบอกเราบางอย่าง

170
00:11:06,875 --> 00:11:10,163
เป็นเพียงข้อเสนอแนะ ถ้านางแฮมิลตัน
อนุมัติเราอาจจะสามารถ...

171
00:11:10,336 --> 00:11:13,749
...ไปวางตำแหน่งจอร์จ บี. แฮมิลตัน
โบสถ์อนุสรณ์ที่นี่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ

172
00:11:13,923 --> 00:11:16,585
มันคงจะอยู่นอกสายตาโดยสิ้นเชิง
ฉันจะไม่ยืนหยัดเพื่อมัน

173
00:11:16,759 --> 00:11:21,003
คุณนายแฮมิลตัน มหาวิหารแห่งนี้ไม่สามารถเป็นได้
ออกแบบมาเพื่อความรุ่งโรจน์ของบุคคล

174
00:11:21,181 --> 00:11:23,047
มันจะต้องถูกสร้างขึ้นเพื่อทุกคน

175
00:11:23,433 --> 00:11:25,925
ฉันไม่พอใจทัศนคติของคุณมาก
เฮนรี โบรแฮม.

176
00:11:26,102 --> 00:11:28,389
ฉันเป็นเครื่องมือ
ในการที่ท่านได้ตั้งพระสังฆราช...

177
00:11:28,563 --> 00:11:30,429
...ถึงแม้ว่าคนอื่นๆ
คิดว่าคุณยังเด็กเกินไป

178
00:11:30,607 --> 00:11:34,475
- นั่นเป็นการพูดเกินจริงหรือเปล่า?
- โอ้ ใช่ นาง-- ฉันหมายถึง ไม่

179
00:11:34,652 --> 00:11:37,940
- คุณเป็นวิญญาณนำทาง
- ฉันจำได้ชัดเจนว่าคุณบอก--

180
00:11:38,114 --> 00:11:41,778
ฉันมั่นใจในตัวคุณเมื่อคุณ
เป็นบาทหลวงตัวน้อยที่ยากจนในสลัม

181
00:11:41,951 --> 00:11:43,942
ฉันยอมรับว่าความมั่นใจของฉันลดลง

182
00:11:44,120 --> 00:11:46,031
ฉันเสียใจ
ฉันรู้สึกผิดหวังมาก

183
00:11:46,206 --> 00:11:48,493
แฮมิลตัน: ความเสียใจและคำขอโทษ
ไม่มีอะไรดีเลย

184
00:11:48,666 --> 00:11:53,035
คุณทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็น
สับสน ไม่แน่ใจ และไม่มีประสิทธิภาพ

185
00:11:53,213 --> 00:11:56,456
นั่นไม่ใช่ภาวะผู้นำแบบนั้น
เราคาดหวังจากอธิการของเรา

186
00:11:56,633 --> 00:11:58,340
คุณควรจำสิ่งหนึ่งไว้ดีกว่า

187
00:11:58,509 --> 00:12:02,798
คุณจะสร้างอาสนวิหารนั้นตามที่ฉันต้องการ
หรือคุณจะไม่สร้างมันขึ้นมาเลย

188
00:12:02,972 --> 00:12:05,179
นั่นคือทั้งหมดที่ฉันต้องพูด

189
00:12:05,934 --> 00:12:07,641
มีคนเอาสุนัขตัวนี้ออกไปให้พ้นทาง

190
00:12:07,810 --> 00:12:10,268
เฮนรี่: จูเลีย
- ควีนนี่.

191
00:12:11,814 --> 00:12:13,646
ราตรีสวัสดิ์ คุณนายแฮมิลตัน

192
00:12:13,816 --> 00:12:15,227
- ราตรีสวัสดิ์.
วอร์ด: สวัสดีตอนเย็น

193
00:12:15,401 --> 00:12:17,483
เพอร์รี่:
สวัสดีตอนเย็น คุณนายบราวแฮม

194
00:12:17,654 --> 00:12:19,895
สวัสดีตอนเย็น คุณนายบราวแฮม

195
00:12:31,000 --> 00:12:33,162
- เราเสิร์ฟอาหารเย็นตอนนี้ได้ไหมคุณผู้หญิง?
- ใช่ มาทิลด้า

196
00:12:33,336 --> 00:12:35,327
ไก่จะถูกเผาให้กรอบ

197
00:12:35,505 --> 00:12:37,246
เราจะเข้าไปทันที

198
00:12:40,843 --> 00:12:44,177
จูเลีย คุณก็รู้ว่าคุณนายแฮมิลตัน
คาดว่าจะอยู่ที่นี่บ่ายวันนี้

199
00:12:44,347 --> 00:12:45,678
ฉันรู้เฮนรี่

200
00:12:45,848 --> 00:12:47,088
ฉันขอโทษที่ฉันมาสาย

201
00:12:47,267 --> 00:12:49,975
ช่างเป็นช่วงบ่ายที่น่าสยดสยอง
ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสยดสยอง

202
00:12:50,144 --> 00:12:53,182
ฉันไม่มีเจตนาที่จะรัดคอ
ด้วยสายกระเป๋าเงินของเธอ

203
00:12:53,356 --> 00:12:54,846
เธอทำและฉันภูมิใจในตัวคุณ

204
00:12:55,024 --> 00:12:57,812
ฉันมีแรงกระตุ้นที่ไม่ใช่คริสเตียนมากที่สุด
เพื่อนำพิมพ์เขียวเหล่านั้น...

205
00:12:57,986 --> 00:13:00,569
...และตีเธอให้ดี
เหนือขนมิงค์

206
00:13:00,738 --> 00:13:02,729
ฉันคิดว่าคุณยืนหยัดเพื่อเธอ
อย่างงดงาม

207
00:13:02,907 --> 00:13:06,525
ฉันขอขอบคุณความชื่นชมของคุณ,
แต่แล้วมหาวิหารของฉันล่ะ?

208
00:13:06,828 --> 00:13:08,694
ฉันขอเสนอแนะได้ไหมเฮนรี่?

209
00:13:08,871 --> 00:13:12,034
ทำไมไม่เลื่อนมหาวิหารออกไป?
ลืมมันไปจนกระทั่งหลังคริสต์มาส

210
00:13:12,208 --> 00:13:15,041
เป็นไปไม่ได้.
บ้านของพระเจ้าไม่สามารถถูกเลื่อนออกไปได้

211
00:13:15,211 --> 00:13:18,044
มหาวิหารแห่งนี้จะต้องเพิ่มขึ้น
คนรวยมากมายในเมืองนี้

212
00:13:18,214 --> 00:13:20,376
ถ้าฉันต้องเกณฑ์การเงินของพวกเขา
ความกระตือรือร้น...

213
00:13:20,550 --> 00:13:22,917
...ฉันคงต้องเอาเปรียบ
ของจิตวิญญาณเทศกาลคริสต์มาสของพวกเขา

214
00:13:23,094 --> 00:13:24,550
โอ้ ฉันเห็นมันทั้งหมดแล้ว

215
00:13:24,721 --> 00:13:26,712
McVVhithers บ้าน
ฟาน ดูเซนส์

216
00:13:26,889 --> 00:13:30,427
เลี้ยงอาหารกลางวันประชุมคณะกรรมการ
และคุณ คุณอยู่ที่นั่น กำลังดูถูกพวกเขา...

217
00:13:30,601 --> 00:13:33,389
...คำนับและขอร้องพวกเขา
- มันจะต้องทำให้เสร็จ

218
00:13:33,563 --> 00:13:36,897
โอ้ เฮนรี่ ถ้าคุณเห็น
ใบหน้าที่ถูกคุกคามอันน่าสงสารของคุณ

219
00:13:37,066 --> 00:13:39,057
- คุณไม่ได้ทำอะไรมากเพื่อช่วยมัน
- ทำไม--?

220
00:13:39,235 --> 00:13:40,851
ครับ คุณแคสอะเวย์ อะไรนะครับ?

221
00:13:41,029 --> 00:13:43,236
คุณเทรเวอร์คุยโทรศัพท์
เขาบอกว่ามันเร่งด่วน.

222
00:13:43,406 --> 00:13:47,115
- บอกเขาว่าอธิการจะโทรกลับหาเขา
- ครับ คุณนายโบรแฮม

223
00:13:49,412 --> 00:13:50,948
เฮนรี่ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?

224
00:13:51,122 --> 00:13:53,238
เกิดอะไรขึ้นกับเรา
และการแต่งงานของเรา?

225
00:13:53,416 --> 00:13:56,579
เราเคยสนุกกันขนาดนี้
คุณและเด็บบี้และฉัน

226
00:13:56,753 --> 00:13:59,711
เราเคยมีความสุข
เราเคยทำให้คนอื่นมีความสุข

227
00:13:59,881 --> 00:14:01,542
โอ้ เฮนรี่ นั่นคือของขวัญของคุณ

228
00:14:01,716 --> 00:14:03,798
คุณไม่ใช่นักการเงิน
และคุณไม่ใช่ผู้สนับสนุน

229
00:14:03,968 --> 00:14:05,879
คุณไม่สามารถมองเห็นได้
เกินปลายจมูกของคุณ

230
00:14:06,054 --> 00:14:08,921
ฉันอยากให้อาสนวิหารแห่งนี้ยืนหยัด
เหมือนสัญญาณ มันเบาไป--

231
00:14:09,098 --> 00:14:13,342
โอ้ ไม่เป็นไร เฮนรี่ ไม่เป็นไร
เก็บไว้สำหรับการประชุมคณะกรรมการครั้งต่อไปของคุณ

232
00:14:18,483 --> 00:14:21,100
นี่คือผลงานที่ฉันรวบรวมไว้

233
00:14:21,611 --> 00:14:22,646
นั่นอะไรน่ะ?

234
00:14:22,820 --> 00:14:25,687
เป็นเหรียญโรมันเก่า
ศาสตราจารย์วูเธอริดจ์ส่งมาให้คุณ

235
00:14:25,865 --> 00:14:26,946
มันไม่น่ารักสำหรับเขาเหรอ?

236
00:14:27,116 --> 00:14:29,608
คนโง่เก่า
เขาคิดว่าฉันสามารถทำอะไรกับสิ่งนั้นได้?

237
00:14:29,786 --> 00:14:32,619
มันคือจุดเริ่มต้น

238
00:14:32,789 --> 00:14:35,201
และตอนนี้ทุกสิ่งที่คุณต้องการ
เป็นอีก 4 ล้าน

239
00:14:35,375 --> 00:14:37,662
จูเลีย อย่าใจร้ายกับเรื่องนี้

240
00:14:41,631 --> 00:14:43,963
- อาหารเย็นพร้อมหรือยัง?
- ใช่.

241
00:14:44,467 --> 00:14:47,550
เข้าไปจัดการให้มันจบๆ กันดีกว่า
ฉันมีงานต้องทำมากมาย

242
00:14:57,897 --> 00:15:00,309
สำหรับสิ่งที่เรากำลังจะได้รับนั้น
ทำให้เรารู้สึกขอบคุณ

243
00:15:00,483 --> 00:15:02,065
- สาธุ
- สาธุ

244
00:15:27,969 --> 00:15:30,927
- จูเลีย.
- ใช่?

245
00:15:31,639 --> 00:15:33,346
ฉันแค่กำลังคิดว่า...

246
00:15:33,516 --> 00:15:36,349
...พรุ่งนี้บางทีเราอาจจะทำได้
ออกไปด้วยกัน

247
00:15:37,186 --> 00:15:38,676
ที่ไหน?

248
00:15:38,855 --> 00:15:42,348
โอ้ เดินวนไปวนมาเหมือนเคย

249
00:15:43,317 --> 00:15:45,775
เราก็ไปเรียกอาจารย์ได้เลย...

250
00:15:45,945 --> 00:15:49,609
...ไปที่สวนสาธารณะและดูนักสเก็ต
สิ่งนั้น

251
00:15:49,782 --> 00:15:51,989
บางทีเราอาจจะได้กินข้าวเที่ยงด้วยกัน...

252
00:15:52,160 --> 00:15:54,367
...ที่ร้านมิเชล คุณจำสิ่งนั้นได้ไหม?

253
00:15:54,620 --> 00:15:56,361
มิเชล.

254
00:15:57,457 --> 00:16:00,324
โอ้ ผ่านมาหลายปีแล้ว
ตั้งแต่เราอยู่ที่นั่น

255
00:16:02,003 --> 00:16:04,870
โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ฉันเคยเป็น
พยายามอธิบายให้นายเทรเวอร์ฟัง...

256
00:16:05,047 --> 00:16:08,381
...แต่เขายืนกรานที่จะพูดกับคุณ
โดยส่วนตัวแล้วอธิการ

257
00:16:08,551 --> 00:16:10,337
ขอโทษนะที่รัก

258
00:16:12,054 --> 00:16:13,761
[เสียงกริ่งอาหารค่ำ]

259
00:16:14,932 --> 00:16:17,014
มาทิลด้า คุณช่วยอุ่นซุปให้หน่อยได้ไหม
ได้โปรด?

260
00:16:17,185 --> 00:16:20,974
อธิการได้รับโทรศัพท์แล้ว
บอกเดเลียว่าเราจะออกไปกินข้าวเที่ยงพรุ่งนี้

261
00:16:21,147 --> 00:16:22,683
ใช่ครับคุณผู้หญิง

262
00:16:23,733 --> 00:16:27,192
แน่นอน คุณเทรเวอร์ ใช่ แต่--

263
00:16:27,445 --> 00:16:29,903
ฉันซาบซึ้งในความยากลำบากของคุณ--

264
00:16:30,198 --> 00:16:31,563
แต่--

265
00:16:32,033 --> 00:16:33,398
โอ้ ดีมาก ฉันจะไปที่นั่น

266
00:16:33,576 --> 00:16:36,694
พรุ่งนี้เช้าสิบสามสิบ
แล้วเราก็ไปประชุมคณะกรรมการกันต่อ

267
00:16:36,871 --> 00:16:39,784
เอาล่ะใช่ ลาก่อน.

268
00:16:40,374 --> 00:16:42,832
วางอันนั้นลง
ห้องทำงานของคุณเทรเวอร์ พรุ่งนี้ 10.30 น....

269
00:16:43,002 --> 00:16:45,209
...การประชุมคณะกรรมการ
ที่ Banker's Club เวลา 11.00 น.

270
00:16:45,379 --> 00:16:48,371
- ครับท่าน. พรุ่งนี้ พฤหัสบดี.
- คุณก็กลับบ้านได้แล้ว

271
00:16:48,549 --> 00:16:51,667
- งานเยอะมากครับท่าน
- ช่างเถอะ. คุณจะต้องเหนื่อย

272
00:16:51,844 --> 00:16:52,959
โอ้ขอบคุณครับท่าน

273
00:16:53,137 --> 00:16:55,970
และอย่าลืมพรุ่งนี้คุณจะพูด
ที่โรงแรมแฮมิลตัน

274
00:16:56,140 --> 00:16:58,131
- กี่โมงแล้ว?
- เป็นเวลาอาหารกลางวัน 01.00 น.

275
00:16:58,309 --> 00:17:01,301
จดจำ? คุณทำการนัดหมาย
กว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

276
00:17:03,231 --> 00:17:05,438
- ราตรีสวัสดิ์อธิการ
- ราตรีสวัสดิ์.

277
00:17:16,077 --> 00:17:18,193
พระเจ้า ฉันควรทำอย่างไรดี?

278
00:17:19,622 --> 00:17:22,330
คุณไม่สามารถช่วยฉัน? คุณไม่สามารถบอกฉัน?

279
00:17:23,793 --> 00:17:26,125
โอ้พระเจ้า โปรดช่วยฉันด้วย

280
00:17:39,642 --> 00:17:41,303
[ปิดประตู]

281
00:17:44,230 --> 00:17:45,766
ใช่ไหม?

282
00:18:04,917 --> 00:18:07,534
- สวัสดีตอนเย็น.
- สวัสดีตอนเย็น--

283
00:18:08,004 --> 00:18:10,120
ฉันจะทำอะไรให้คุณได้บ้าง?

284
00:18:10,339 --> 00:18:14,003
- นั่นไม่ใช่คำถาม
- มันคืออะไร?

285
00:18:15,011 --> 00:18:17,298
ฉันจะทำอะไรให้คุณได้บ้าง?

286
00:18:17,847 --> 00:18:20,179
โทรศัพท์หาเลขาของฉัน
สำหรับการนัดหมาย

287
00:18:20,349 --> 00:18:22,636
- ฉันกำลังทานอาหารเย็นอยู่
- ฉันรู้ เฮนรี่

288
00:18:22,810 --> 00:18:25,222
ซุปของคุณจะอุ่น

289
00:18:25,771 --> 00:18:26,852
คุณขอความช่วยเหลือ

290
00:18:27,607 --> 00:18:30,099
ฉัน? ฉัน--

291
00:18:30,568 --> 00:18:32,024
ใครบอกคุณว่าฉันขอความช่วยเหลือ?

292
00:18:32,445 --> 00:18:37,030
คุณรู้ว่าคุณเป็นคนดี
เฮนรี่และคุณก็ได้ยิน

293
00:18:37,199 --> 00:18:40,362
ฉันได้รับคำสั่งให้มาที่นี่
เพื่อตอบคำอธิษฐานของคุณ

294
00:18:40,536 --> 00:18:41,992
- คุณเป็นใคร?
- ฉันเป็นนางฟ้า

295
00:18:44,206 --> 00:18:47,494
- ฉันขอโทษคุณ?
- ฉันเป็นนางฟ้า

296
00:18:47,668 --> 00:18:49,204
ตอนนี้ไม่มีปีก แต่...

297
00:18:49,378 --> 00:18:51,119
คุณเป็นนางฟ้า

298
00:18:51,380 --> 00:18:53,963
ฉันรู้แล้ว ฉันทำงานหนักเกินไป--

299
00:19:00,056 --> 00:19:03,924
ฉันเข้าใจเฮนรี่
มันยากที่จะเชื่อแม้กระทั่งสำหรับคุณ

300
00:19:04,101 --> 00:19:06,559
แน่นอนว่าฉันไม่ใช่หนึ่งในนั้น
ทูตสวรรค์ที่สำคัญกว่า

301
00:19:06,729 --> 00:19:10,222
ฉันเพิ่งได้รับมอบหมาย
มายังเขตนี้ชั่วคราว

302
00:19:10,399 --> 00:19:12,060
เห็นมั้ย เราอยู่ทุกที่...

303
00:19:12,234 --> 00:19:14,896
...ช่วยเหลือคนที่สมควรจะเป็น...

304
00:19:16,697 --> 00:19:18,062
ที่จะได้รับการช่วยเหลือ

305
00:19:18,908 --> 00:19:22,902
ขณะที่คุณกำลังเดินไปตามถนน
จู่ๆคุณอาจมองหน้าแปลกๆ

306
00:19:23,079 --> 00:19:26,947
อาจเป็นใบหน้าของฆาตกร
หรืออาจจะเป็นหน้าเทวดาก็ได้

307
00:19:29,168 --> 00:19:32,536
คุณมีปัญหากับอาคาร
ของมหาวิหารแห่งนี้ใช่ไหม?

308
00:19:32,713 --> 00:19:33,919
ใช่.

309
00:19:34,090 --> 00:19:36,127
มันเป็นมหาวิหารที่ดี

310
00:19:36,759 --> 00:19:40,502
คงจะงดงามน่าดู
ขึ้นไปบนยอดเขาแซงชัวรีฮิลล์

311
00:19:43,599 --> 00:19:47,684
เฮนรี่...
คุณเชื่อไหมว่าฉันเป็นอย่างที่ฉันบอกว่าฉันเป็น?

312
00:19:47,853 --> 00:19:50,845
แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ?
ฉันมีเพียงคำพูดของคุณสำหรับมัน

313
00:19:51,023 --> 00:19:54,436
แต่คุณเป็นอธิการ พวกคุณทุกคน
สามารถเชื่อคำพูดของทูตสวรรค์ได้

314
00:19:54,610 --> 00:19:56,351
ฉันอยากจะ.

315
00:19:56,570 --> 00:19:59,278
คุณทำอะไร--?
คุณเสนอให้ทำอะไร?

316
00:19:59,448 --> 00:20:01,610
- ทำปาฏิหาริย์เหรอ?
- ถ้าจำเป็น

317
00:20:01,784 --> 00:20:05,778
ทำไมไม่คุณ? ทำไมคุณไม่สร้าง
มหาวิหารด้วยมือเดียวของคุณเหรอ?

318
00:20:05,955 --> 00:20:08,743
คุณคงไม่อยากให้ฉันทำแบบนั้น
คุณจะอธิบายมันอย่างไร?

319
00:20:08,916 --> 00:20:09,951
ฉัน--

320
00:20:10,126 --> 00:20:12,493
บอกโลกที่คุณกำลังเยี่ยมชม
โดยนางฟ้าเหรอ?

321
00:20:12,670 --> 00:20:14,877
คุณไม่สามารถทำอย่างนั้นได้

322
00:20:17,383 --> 00:20:19,545
เฮนรี่ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า? ฉัน--

323
00:20:19,719 --> 00:20:21,801
โอ้ ฉันขอโทษ
ฉันไม่รู้ว่าคุณ--

324
00:20:21,971 --> 00:20:23,632
เฮนรี่:
จูเลีย ถ้าคุณไม่รังเกียจ

325
00:20:23,806 --> 00:20:25,717
คุณเป็นยังไงบ้างจูเลีย?

326
00:20:25,891 --> 00:20:26,972
ฉันชื่อดัดลีย์

327
00:20:27,143 --> 00:20:29,851
เฮนรี่กำลังดึงดูดฉัน
เพื่อช่วยเขาทำงานของเขา

328
00:20:30,020 --> 00:20:32,227
คุณหมายถึง
คุณจะเป็นผู้ช่วยของเขาเหรอ?

329
00:20:32,398 --> 00:20:36,733
แค่นั้นแหละ. ฉันจะพยายามช่วยเฮนรี่
เพื่อพักผ่อนและผ่อนคลาย

330
00:20:36,902 --> 00:20:39,394
- นั่นคือสิ่งที่ฉันได้อธิษฐานขอ
- คุณด้วย?

331
00:20:39,572 --> 00:20:41,483
โอ้ เฮนรี่ ฉันโล่งใจมาก

332
00:20:41,657 --> 00:20:44,365
- คุณพบคนที่จะช่วยคุณ
- ใช่ แต่--

333
00:20:44,535 --> 00:20:46,822
- คุณมาจากไหน ดัดลีย์?
- โอ้ไปทั่ว

334
00:20:46,996 --> 00:20:50,159
- ใช่ แต่ที่ไหน?
- จูเลีย ที่อยากบอกความจริงกับคุณ...

335
00:20:50,332 --> 00:20:52,323
...เขาบอกว่าเขาเป็น--

336
00:20:52,668 --> 00:20:55,330
ฉันเคยทำงานบริการสังคมบ้าง
ตัวเมือง

337
00:20:55,504 --> 00:20:57,620
ตอนนี้คุณจะอยู่กับเฮนรี่
อย่างถาวร?

338
00:20:57,798 --> 00:21:00,335
ได้นานเท่าที่จำเป็น

339
00:21:00,509 --> 00:21:03,171
ถ้าคุณไม่รังเกียจ
ฉันต้องคุยกับสุภาพบุรุษคนนี้คนเดียว

340
00:21:03,345 --> 00:21:05,302
- ฉันจะพบคุณในอีกสักครู่
- แน่นอน.

341
00:21:05,473 --> 00:21:08,340
โอ้ เราเพิ่งทานอาหารเย็นกัน
คุณจะไม่เข้าร่วมกับเราเหรอ?

342
00:21:08,517 --> 00:21:11,680
นั่นใจดีมากนะคุณ
แต่ฉันมีสิ่งที่ต้องทำรอบเมือง

343
00:21:11,854 --> 00:21:15,347
คุณเข้าใจเฮนรี่
มีผู้คนมากมายทำผิดพลาดมากมาย

344
00:21:15,524 --> 00:21:16,889
ใช่ฉันเห็นแล้ว

345
00:21:17,067 --> 00:21:18,353
แล้วเจอกันพรุ่งนี้?

346
00:21:18,527 --> 00:21:21,189
- โอ้ใช่สดใสและเช้าตรู่
- ดี.

347
00:21:21,363 --> 00:21:23,650
เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณพร้อม เฮนรี่

348
00:21:24,116 --> 00:21:25,698
ราตรีสวัสดิ์ ดัดลีย์

349
00:21:25,868 --> 00:21:27,734
ราตรีสวัสดิ์จูเลีย

350
00:21:33,876 --> 00:21:35,867
แน่ใจเหรอว่าเป็นนางฟ้า?

351
00:21:36,045 --> 00:21:39,208
ฉันรู้ว่ามันไม่ง่ายเลย เฮนรี่
แต่คุณต้องพาฉันไปสู่ศรัทธา

352
00:21:39,381 --> 00:21:42,874
- ใช่นานแค่ไหน? จะใช้เวลานานแค่ไหน?
- นานพอแล้ว...

353
00:21:43,052 --> 00:21:47,637
...จนกว่าคุณจะสามารถกล่าวคำอธิษฐานอีกครั้งหนึ่งได้
ว่าคุณไม่ต้องการฉันอีกต่อไป

354
00:21:47,807 --> 00:21:51,050
แล้วฉันจะจากไปและลืมไป

355
00:21:51,227 --> 00:21:53,969
แต่ตอนนี้จูเลียกำลังรอคุณอยู่
ที่โต๊ะอาหาร

356
00:21:54,146 --> 00:21:56,137
คุณต้องไปหาเธอ

357
00:21:56,565 --> 00:21:58,101
ใช่.

358
00:22:00,069 --> 00:22:01,901
แต่ฉันไม่--

359
00:22:43,863 --> 00:22:46,070
- เฮนรี่.
- ใช่?

360
00:22:46,240 --> 00:22:48,732
ดัดลีย์ที่เหลือชื่ออะไร?

361
00:22:50,452 --> 00:22:52,159
ฉันไม่รู้.

362
00:22:59,628 --> 00:23:01,619
เครียดมั้ยที่รัก?

363
00:23:02,756 --> 00:23:04,121
ไม่

364
00:23:21,150 --> 00:23:23,107
ทำไมอธิการไม่ทำ
กินอาหารเช้าของเขา

365
00:23:23,277 --> 00:23:25,268
ไม่ เขาเอาแต่น้ำลูกพรุนเท่านั้น

366
00:23:25,446 --> 00:23:27,653
น้ำลูกพรุน?
เกิดอะไรขึ้น? เขาป่วยเหรอ?

367
00:23:27,823 --> 00:23:32,067
โอ้ เขาดูแย่มากจริงๆ
เขาบอกว่าเขานอนไม่หลับทั้งคืน

368
00:23:32,453 --> 00:23:35,286
ละทิ้งมื้อเช้าแบบนั้น

369
00:23:35,456 --> 00:23:37,242
มันไม่ปกติเลย

370
00:23:37,416 --> 00:23:41,330
ไม่มีใครคาดหวังให้เขาเป็นคนปกติ
เขาเป็นอธิการ

371
00:23:53,682 --> 00:23:55,389
หากฉันสามารถหาอะไรให้คุณได้ใช่ไหม?

372
00:23:55,559 --> 00:23:56,765
ไม่ ขอบคุณ มาทิลด้า

373
00:23:56,936 --> 00:23:59,928
- อาจจะแค่ชาสักแก้วเหรอ?
- ไม่มีอะไร ขอบคุณ.

374
00:24:00,189 --> 00:24:03,102
- สวัสดีตอนเช้า คุณแคสอะเวย์
- สวัสดีตอนเช้าอธิการ

375
00:24:03,484 --> 00:24:06,192
[พูดไม่ชัดเจน]

376
00:24:06,362 --> 00:24:08,569
มีอะไรก็เข้ามา.
สำหรับกองทุนมหาวิหาร?

377
00:24:08,739 --> 00:24:11,447
นายและนางเจ เธอร์สตัน วอร์ด
ไม่มีการสนับสนุน

378
00:24:11,617 --> 00:24:14,700
- นางเจอรัลด์ วิลมาร์ธ 15 ดอลลาร์
- สิบห้าเหรียญ?

379
00:24:14,870 --> 00:24:16,861
เราจับเธอไปในราคา 10,000

380
00:24:17,039 --> 00:24:19,076
CASSAWAY: มีจดหมายอยู่
จากที่เธออธิบายว่า--

381
00:24:19,249 --> 00:24:22,082
ฉันรู้ว่า. จดหมายฉบับเดียวกันที่พวกเขาทั้งหมดเขียน

382
00:24:22,252 --> 00:24:26,041
ฉันวางจดหมายส่วนตัวไว้บนโต๊ะ อธิการ
ที่เหลือฉันจะพาไปที่ออฟฟิศ

383
00:24:26,215 --> 00:24:27,751
ฉันจะไปที่นั่นหลังการประชุม

384
00:24:52,157 --> 00:24:56,116
โอ้ มาทิลด้า
ฉันคิดว่ามีคนอยู่ที่ประตู

385
00:24:56,412 --> 00:24:58,119
ครับท่าน.

386
00:25:00,165 --> 00:25:03,499
สวัสดีตอนเช้ามาทิลด้า
ฉันชื่อดัดลีย์ ผู้ช่วยคนใหม่ของอธิการ

387
00:25:03,669 --> 00:25:05,751
สวัสดีตอนเช้าเฮนรี่
เป็นเช้าที่วิเศษมาก

388
00:25:05,921 --> 00:25:09,084
ฉันช้าไปหน่อยแต่ก็หยุดแชท
กับตำรวจจราจร...

389
00:25:09,258 --> 00:25:11,374
...ซึ่งเป็นห่วงภรรยาของเขา

390
00:25:11,677 --> 00:25:13,418
โอ้ขอบคุณ ขอบคุณที่รัก.

391
00:25:13,595 --> 00:25:16,087
ฉันกำกับการจราจร
ขณะที่เขาโทรศัพท์ไปที่โรงพยาบาล

392
00:25:16,265 --> 00:25:19,383
- ฉันเห็น.
- เธอสบายดี. ทารกก็เช่นกัน

393
00:25:19,685 --> 00:25:22,768
ทำไม คุณต้องเป็นมิลเดรด แคสอะเวย์

394
00:25:22,938 --> 00:25:25,646
- เป็นยังไงบ้าง?
- เป็นยังไงบ้าง?

395
00:25:25,816 --> 00:25:28,433
- เราจะได้ร่วมงานกัน.
คาสซาเวย์: นั่นเป็นสิ่งที่ดีมาก

396
00:25:28,861 --> 00:25:30,772
โอ้ขอบคุณ

397
00:25:30,946 --> 00:25:33,938
- ขอบคุณมาก.
ดัดลีย์: แล้วพบกันใหม่ มิลเดรด

398
00:25:35,534 --> 00:25:38,071
เอาล่ะพร้อมปฏิบัติหน้าที่

399
00:25:38,287 --> 00:25:40,654
พร้อมให้บริการคุณอย่างเต็มที่

400
00:25:47,296 --> 00:25:48,582
ไม่ ไม่

401
00:25:48,756 --> 00:25:50,997
- ฉันรู้สึกได้--
- ไม่

402
00:25:54,803 --> 00:25:56,293
สวัสดีตอนเช้าจูเลีย

403
00:25:56,472 --> 00:26:00,056
โอ้ สวัสดีตอนเช้า ดัดลีย์
มันเป็นวันที่น่ารักใช่ไหม?

404
00:26:00,809 --> 00:26:02,971
- น่ารัก.
- เฮนรี่กับฉันกำลังจะออกไปข้างนอกด้วยกัน

405
00:26:03,145 --> 00:26:05,637
ฉันขอโทษอย่างยิ่ง
แต่ฉันมีนัดบางอย่าง

406
00:26:05,814 --> 00:26:08,146
- คุณอะไร?
- คุณเทรเวอร์ ฉันต้องไปหาเขาแล้ว...

407
00:26:08,317 --> 00:26:10,274
...การประชุมคณะกรรมการ สภารุ่นน้อง

408
00:26:10,444 --> 00:26:13,186
- แต่คุณจำไม่ได้เหรอ? คุณสัญญา--
- ใช่ฉันรู้ว่าฉันทำ

409
00:26:13,363 --> 00:26:17,152
ดัดลีย์เป็นตัวแทนคุณได้
ในการประชุมเหล่านั้นไม่ใช่หรือ?

410
00:26:17,326 --> 00:26:18,908
ได้ไหม?

411
00:26:19,495 --> 00:26:24,786
ไม่ นอกประเด็น พวกเขาคาดหวังฉัน
มันจะไม่เกิดขึ้นถ้าฉันส่งผู้ช่วยไป

412
00:26:27,127 --> 00:26:28,834
ขออนุญาต.

413
00:26:30,839 --> 00:26:32,329
ตอนนี้--

414
00:26:38,889 --> 00:26:42,507
- เห็นไหมว่าปัญหาคือฉันไม่สามารถอธิบายได้
-คุณไม่จำเป็นต้องพยายามอธิบาย เฮนรี่

415
00:26:42,684 --> 00:26:45,392
- ก็เป็นเช่นนี้และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป
- อะไร--?

416
00:26:45,562 --> 00:26:47,724
เราแค่ต้องทำความคุ้นเคยกับมัน
นั่นคือทั้งหมดที่

417
00:26:47,898 --> 00:26:51,641
ฉันจะบอกมาทิลด้าว่าเธอมีวันหยุดได้
สำหรับการช็อปปิ้งฉันจะดูแลเด็บบี้

418
00:27:04,289 --> 00:27:07,532
โอ้ฉันเห็นแล้ว
นางจอร์จ บี. แฮมิลตัน...

419
00:27:07,709 --> 00:27:10,371
...ได้ให้คำมั่นสัญญาไว้ 1 ล้านเหรียญสหรัฐ
แต่ยังไม่ได้ส่งเช็คให้เธอ

420
00:27:10,546 --> 00:27:13,709
ไม่ต้องสนใจการ์ดเหล่านั้น
นั่นเป็นงานของคนทำบัญชี ไม่ใช่--

421
00:27:13,882 --> 00:27:15,919
ทำงานให้กับพนักงานทำบัญชี

422
00:27:16,301 --> 00:27:18,542
ดังนั้นคุณกำลังเริ่มต้น
ที่จะเชื่อในตัวฉันใช่ไหม?

423
00:27:18,720 --> 00:27:21,633
ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร
คุณมาจากไหนหรือใครส่งคุณมา

424
00:27:21,807 --> 00:27:24,390
ฉันแค่อยากให้คุณรีบไป
ไม่มีเวลาที่จะสูญเสีย

425
00:27:24,560 --> 00:27:28,895
- เพราะอาสนวิหารต้องสร้างเหรอ?
- แน่นอนว่านั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

426
00:27:29,064 --> 00:27:31,556
หรือเพราะจูเลียต้องมีความสุข?

427
00:27:31,733 --> 00:27:35,943
เฮนรี่ มันยากสำหรับฉันที่จะช่วยคุณ
จนกว่าฉันจะแน่ใจว่าคุณต้องการอะไรจริงๆ

428
00:27:36,113 --> 00:27:38,354
ฉันมี-- แล้วก็มี...

429
00:27:39,116 --> 00:27:40,481
โอ้!

430
00:27:55,507 --> 00:27:58,625
คุณช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหม
คุณตั้งใจจะทำอะไรตอนนี้?

431
00:27:58,802 --> 00:28:02,090
ไฟล์ดัชนีการ์ดใบนี้เละเทะมาก
คิดว่าจะจัดระเบียบใหม่

432
00:28:02,264 --> 00:28:04,596
คุณกำลังเสียเวลาของคุณ
ในรายละเอียดที่ไม่สำคัญ

433
00:28:04,766 --> 00:28:05,756
ไม่มีอะไรไม่สำคัญ

434
00:28:05,934 --> 00:28:09,768
จำไว้ว่าเราสนใจ
แม้แต่นกกระจอกที่ต่ำที่สุดก็ตาม

435
00:29:00,489 --> 00:29:02,947
- สวัสดีเด็บบี้
- คุณคือดัดลีย์ใช่ไหม?

436
00:29:03,116 --> 00:29:05,153
ใช่. คุณรู้ได้อย่างไร?

437
00:29:05,327 --> 00:29:08,786
แม่บอกฉัน.
เธอบอกว่าคุณมาช่วยพ่อ

438
00:29:09,164 --> 00:29:10,996
ถูกต้องแล้ว

439
00:29:11,333 --> 00:29:13,290
แม่บอกว่าคุณเป็นคนดีมาก

440
00:29:13,460 --> 00:29:16,168
เป็นแม่ที่ใจดีมากๆ

441
00:29:16,338 --> 00:29:20,252
แม่บอกว่าบางทีอยู่กับคุณที่นี่
บางทีเราอาจจะได้พบพ่อบางครั้ง

442
00:29:20,425 --> 00:29:24,339
ดัดลีย์: บางทีเราอาจจะทำ
- แค่คุณก็พอแล้ว เด็บบี้

443
00:29:24,513 --> 00:29:27,005
ฉันขอให้มาทิลด้าเตรียมอาหารกลางวันให้คุณ
บนถาดสำหรับคุณ

444
00:29:27,182 --> 00:29:29,298
ขอบคุณจูเลีย 
ฉันจะเข้ากันได้ดีมาก

445
00:29:29,476 --> 00:29:31,433
ฉันแน่ใจว่าคุณจะ มาเลยที่รัก

446
00:29:31,603 --> 00:29:34,686
- ลาก่อน ดัดลีย์
- ลาก่อนเด็บบี้

447
00:29:34,856 --> 00:29:37,097
- ลาก่อน.
- ลาก่อน.

448
00:30:22,529 --> 00:30:26,147
- โอ้. โอ้ ขอบคุณ มาทิลด้า
- คุณจะไม่สวมหมวกเหรอ?

449
00:30:26,325 --> 00:30:29,158
- ฉันไม่เคยใช้มันเลย
- โอ้ ข้างนอกหนาวมาก

450
00:30:29,328 --> 00:30:31,239
โอ้ ความหนาวเย็นไม่เคยส่งผลต่อฉันเลย ฉัน--

451
00:30:31,413 --> 00:30:33,575
ฉันคิดว่าคุณควรจะใส่ชุดนี้ต่อไป

452
00:30:33,749 --> 00:30:37,083
- ฉันซื้อให้อธิการเมื่อคริสต์มาสปีที่แล้ว
- ดี. จริงหรือ

453
00:30:37,252 --> 00:30:40,085
- แต่เขาไม่เคยใส่เลย.
- โอ้ ผ้าพันคอน่ารักจังเลย มาทิลด้า

454
00:30:40,255 --> 00:30:42,496
อธิการจะซาบซึ้งใจ
เมื่อเขาเห็นมันกับฉัน

455
00:30:42,674 --> 00:30:44,915
- ใช่.
- อืม ขอบใจนะ ลาก่อน.

456
00:30:45,093 --> 00:30:46,754
ลาก่อน.

457
00:30:51,850 --> 00:30:53,466
ลาก่อน.

458
00:31:07,616 --> 00:31:10,233
- โอ้เป็นอะไรที่รัก?
- พวกเขาไม่ต้องการฉัน.

459
00:31:10,410 --> 00:31:14,278
- โอ้ทำไมจะไม่ได้?
- ฉันเดาว่าฉันน้อยเกินไปหรืออะไรบางอย่าง

460
00:31:14,456 --> 00:31:17,073
โอ้ตอนนี้ตอนนี้

461
00:31:17,250 --> 00:31:20,788
ดัดลีย์: ทำไม นั่นเป็นเรื่องมากที่สุด
เรื่องไร้สาระที่ฉันเคยได้ยิน

462
00:31:20,962 --> 00:31:22,123
จูเลีย:
ทำไมล่ะ ดัดลีย์

463
00:31:23,340 --> 00:31:26,708
ดัดลีย์: เอาน่า เด็บบี้
เราจะแสดงให้พวกเขาเห็นว่าพวกเขาผิดแค่ไหน

464
00:31:33,767 --> 00:31:35,553
เฮ้ เพื่อนๆ?

465
00:31:35,727 --> 00:31:37,638
เฮ้ เพื่อนๆ?

466
00:31:37,979 --> 00:31:39,469
- ใครเป็นหัวหน้าที่นี่?
- ฉัน.

467
00:31:39,648 --> 00:31:41,309
- ฉัน.
- ฉัน.

468
00:31:42,317 --> 00:31:44,058
คุณกำลังเล่นเกมนี้คืออะไร?

469
00:31:44,236 --> 00:31:46,147
นี่ไม่ใช่เกม นี่คือการต่อสู้

470
00:31:46,321 --> 00:31:49,404
เราโจมตีป้อม
และพวกเขาพยายามปกป้องมัน ดู?

471
00:31:49,574 --> 00:31:52,817
โอ้ใช่ ใช่ฉันเห็นแล้ว ก็หนุ่มคนนี้.
นางอยากเข้าเรื่อง.

472
00:31:52,994 --> 00:31:56,328
- WHO? ของเธอ?
- เธอสู้ไม่ได้ พ่อของเธอเป็นอธิการ

473
00:31:56,498 --> 00:31:59,741
มันสร้างความแตกต่างอะไร
พ่อของเธอเป็นอะไร? คุณเป็นคนหมวกสูงหรือเปล่า?

474
00:31:59,918 --> 00:32:01,534
คุณอยากให้เธออยู่ในทีมของคุณอย่างไร?

475
00:32:01,711 --> 00:32:04,544
เธอไม่สามารถขว้างก้อนหิมะได้
เท่าที่ฉันสามารถถ่มน้ำลายได้

476
00:32:04,714 --> 00:32:06,375
[เด็กๆ หัวเราะ]

477
00:32:07,717 --> 00:32:09,173
โอ้เธอทำไม่ได้เหรอ?

478
00:32:09,344 --> 00:32:11,711
เอาน่า เด็บบี้
เราจะแสดงให้พวกเขาเห็นว่าคุณทำอะไรได้บ้าง

479
00:32:11,888 --> 00:32:14,095
แต่มันเป็นเรื่องจริง ฉันไม่สามารถโยน

480
00:32:14,266 --> 00:32:16,177
เรื่องไร้สาระ แน่นอนคุณทำได้
ตอนนี้ที่นี่...

481
00:32:16,351 --> 00:32:19,343
...คุณแพ็คมันแน่นแล้วใส่เข้าไป
มือนั้นก็เหวี่ยงแขนกลับไป

482
00:32:19,521 --> 00:32:21,228
เล็งไปที่เขาแล้วปล่อยมันไป

483
00:32:23,984 --> 00:32:25,019
เฮ้!

484
00:32:25,193 --> 00:32:26,854
สวย! ตาวัว

485
00:32:27,028 --> 00:32:31,397
- เธอขว้างโค้ง
- คุณเห็นสิ่งนั้นไหม?

486
00:32:31,700 --> 00:32:35,364
มาเลยเด็กน้อย คุณอยู่ในกองทัพของเรา
เราทำลายขวัญกำลังใจของพวกเขา

487
00:32:35,537 --> 00:32:37,403
ค่าใช้จ่าย!

488
00:32:43,378 --> 00:32:46,040
- คุณคิดว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บเหรอ?
- อาจจะ แต่เธอจะรักมัน

489
00:32:46,214 --> 00:32:48,125
- ฉันขอได้ไหม?
- แน่นอน.

490
00:32:50,302 --> 00:32:51,383
- ดัดลีย์?
"อืม?

491
00:32:52,095 --> 00:32:55,963
- คุณกำลังทำอะไรอยู่ข้างนอกนี้?
- ฉันแค่ชื่นชมทิวทัศน์

492
00:32:56,141 --> 00:32:58,553
แต่คุณควรจะทำงานไม่ใช่เหรอ?

493
00:32:58,727 --> 00:33:00,638
ฉันมักจะเดินเล่นก่อนอาหารกลางวัน

494
00:33:00,812 --> 00:33:02,644
ไอเดียดี สบายใจนะรู้ยัง?

495
00:33:02,814 --> 00:33:06,227
โอ้ ฉันหวังว่าคุณจะโน้มน้าวเฮนรี่ได้
ที่จะทำอย่างนั้น

496
00:33:06,401 --> 00:33:07,766
ฉันจะพยายาม.

497
00:33:07,944 --> 00:33:10,356
อ้อ ยังไงก็ตาม
ฉันบอกให้มิสแคสอะเวย์กลับบ้าน...

498
00:33:10,530 --> 00:33:13,272
...และฉันก็บอกเดเลียว่าอย่าพาฉันมา
อะไรก็ได้บนถาด

499
00:33:13,450 --> 00:33:15,817
แล้วคุณจะทำอย่างไรกับมื้อเที่ยง?

500
00:33:15,994 --> 00:33:18,986
ฉันคิดว่าฉันจะไปที่ร้านมิเชล
เคยได้ยินเรื่องนี้บ้างไหม?

501
00:33:19,164 --> 00:33:22,577
มิเชล. โอ้ มันเป็นสถานที่ที่น่ารัก

502
00:33:22,751 --> 00:33:25,118
เราเคยไปที่นั่นเมื่อหลายปีก่อน

503
00:33:25,295 --> 00:33:28,333
แล้วคุณและฉันล่ะ
วันนี้ไปที่นั่นเหรอ?

504
00:33:28,507 --> 00:33:29,793
คุณและ--?

505
00:33:29,966 --> 00:33:32,754
- ถึงมิเชล--? ไม่นะ. ไม่ ฉันทำไม่ได้
- ทำไมไม่?

506
00:33:32,928 --> 00:33:34,965
- ก็--
- คุณไม่คิดว่าเฮนรี่จะรังเกียจ

507
00:33:35,138 --> 00:33:38,506
- ทำไม ฉันจะอธิบายให้เขาฟังว่าเราแค่--
- โอ้ไม่ ไม่ มันไม่ใช่อย่างนั้น แต่--

508
00:33:38,683 --> 00:33:42,802
มาทิลด้าไปช้อปปิ้งคริสต์มาสแล้ว
ดังนั้นฉันจึงต้องดูแลเด็บบี้

509
00:33:44,022 --> 00:33:46,559
ตอนนี้มาทิลด้าแล้ว

510
00:33:49,361 --> 00:33:53,275
- สวัสดี. หากคุณต้องการ -- โอ้ สวัสดี
- สวัสดี.

511
00:33:53,448 --> 00:33:55,359
หากคุณต้องการ ฉันจะพาเด็บบี้กลับบ้าน

512
00:33:55,534 --> 00:33:57,116
แต่ มาทิลด้า ชอปปิ้งของคุณ มัน--

513
00:33:57,285 --> 00:34:01,153
โอ้ ฉันทำเสร็จแล้ว ฉันทำมันเสร็จแล้ว
เร็วเข้า มันเหมือนกับปาฏิหาริย์เลย

514
00:34:01,331 --> 00:34:03,698
แม่! เราชนะแล้ว!

515
00:34:03,875 --> 00:34:07,789
โอ้ เด็บบี้ มันวิเศษมาก
ยินดีด้วย.

516
00:34:07,963 --> 00:34:10,671
มาเร็ว. เรากำลังแจกเหรียญรางวัล

517
00:34:10,840 --> 00:34:13,252
โอ้ สวมฮู้ดของคุณสิที่รัก

518
00:34:24,312 --> 00:34:26,098
[พูดเป็นภาษาฝรั่งเศส]

519
00:34:26,273 --> 00:34:28,105
- มาดามโบรแฮม
- โอ้ มิเชล

520
00:34:28,275 --> 00:34:30,812
- เป็นเวลานานแล้ว
- โอ้ ยาวเกินไป

521
00:34:30,986 --> 00:34:33,193
- คุณรู้จักงานของสามีฉัน
- ใช่สามีของคุณ

522
00:34:33,363 --> 00:34:36,822
แต่เขาไม่มาพบเราแล้ว
แต่เราเข้าใจ

523
00:34:37,325 --> 00:34:40,363
เราเข้าใจ. เชิญทางนี้ครับ.

524
00:34:45,542 --> 00:34:47,658
พอใจหรือยังครับนาย?

525
00:34:47,836 --> 00:34:49,668
โอ้ ก็ได้ ขอบคุณ

526
00:34:50,297 --> 00:34:51,378
เพื่อนของคุณ?

527
00:34:51,548 --> 00:34:55,166
ใช่. นั่นคือพวกเขาเป็นสมาชิก
ของคณะกรรมการอาสนวิหาร

528
00:34:55,343 --> 00:34:56,583
- มาดาม.
- ขอบคุณ.

529
00:34:56,761 --> 00:34:58,377
- นาย?
- ไม่ ขอบคุณ มิเชล

530
00:34:58,555 --> 00:35:01,547
จูเลีย อย่าไปสนใจเลย
มิเชล ฉันจะบอกคุณว่าคุณทำอะไร

531
00:35:01,725 --> 00:35:03,636
คุณนำอาหารกลางวันที่ดีที่สุดมา
คุณสามารถคิดได้

532
00:35:03,810 --> 00:35:05,517
โอ้ ฉันเห็นว่านายเป็นนักชิมอาหาร

533
00:35:05,687 --> 00:35:09,055
บางทีนายท่านอาจจะเป็นเช่นนั้น
สนใจไก่ตะเภา a la Michel

534
00:35:09,232 --> 00:35:12,190
[พูดภาษาฝรั่งเศส]

535
00:35:16,489 --> 00:35:18,821
ได้โปรดมิเชล
ปล่อยให้สวรรค์ออกไปจากสิ่งนี้

536
00:35:18,992 --> 00:35:21,324
[พูดภาษาฝรั่งเศส]

537
00:35:26,124 --> 00:35:28,411
คุณพูดภาษาฝรั่งเศสได้ไพเราะ

538
00:35:28,585 --> 00:35:31,543
ฉันมีงานต้องทำไม่น้อย
ในปารีส

539
00:35:31,713 --> 00:35:32,999
[หัวเราะ]

540
00:35:33,173 --> 00:35:35,585
ดัดลีย์ ฉัน--
ฉันสงสัยเกี่ยวกับคุณ

541
00:35:35,759 --> 00:35:37,375
สงสัยเกี่ยวกับฉันเหรอ? ทำไม

542
00:35:37,552 --> 00:35:40,920
คุณรู้มาก
มันทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ

543
00:35:41,097 --> 00:35:42,883
ฉันขอโทษที่ฉันได้เรียนรู้อะไร

544
00:35:43,558 --> 00:35:45,048
[หัวเราะ]

545
00:35:45,226 --> 00:35:47,718
แต่ฉันดีใจที่คุณรู้เกี่ยวกับมิเชล

546
00:35:48,146 --> 00:35:52,891
โอ้ ดีใจมากที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง
ดีมาก

547
00:35:53,068 --> 00:35:55,935
คุณมีความทรงจำเกี่ยวกับสถานที่นี้ไหม จูเลีย?

548
00:35:56,905 --> 00:35:58,896
คุณกับเฮนรี่มาที่นี่บ่อยไหม?

549
00:35:59,074 --> 00:36:02,988
ใช่. ตามความเป็นจริงนี่คือที่ที่
เราหมั้นหมายจะแต่งงานกัน

550
00:36:04,329 --> 00:36:06,787
- แล้วฉันจะเข้าใจว่าทำไมคุณถึงรักมัน
- ฮ่า ฮ่า

551
00:36:07,874 --> 00:36:09,581
โอ้สวัสดี

552
00:36:10,377 --> 00:36:12,744
- ขออภัย.
- ขอบคุณ.

553
00:36:13,088 --> 00:36:14,954
แล้วเรื่องนั้นล่ะ?

554
00:36:15,632 --> 00:36:16,667
ดี.

555
00:36:16,841 --> 00:36:18,832
โอ้ คุณจะสนใจไหม
ให้ฝ่ามือของคุณอ่านเหรอ?

556
00:36:19,010 --> 00:36:21,422
ไม่นะ. ไม่ ขอบคุณ คุณจะ?

557
00:36:21,596 --> 00:36:24,304
โอ้ ไม่ ขอบคุณ ไม่ ฉันรู้มากเกินไป
เกี่ยวกับตัวฉันอย่างที่มันเป็น

558
00:36:24,474 --> 00:36:27,432
โอ้คุณแตกต่าง
ฉันรู้เรื่องตัวเองน้อยมาก

559
00:36:27,602 --> 00:36:29,058
จริงหรือ ฉันขอดูมือของคุณได้ไหม?

560
00:36:29,813 --> 00:36:33,022
- โอ้ คุณทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?
- มันไม่ยากเกินไป

561
00:36:33,191 --> 00:36:35,899
- ฉันคิดว่าคุณสามารถอ่านอนาคตได้
- ภายในขอบเขต

562
00:36:36,945 --> 00:36:39,312
เขาจับมือเธออยู่

563
00:36:40,615 --> 00:36:42,401
แล้วคุณเห็นอะไรล่ะ?

564
00:36:43,576 --> 00:36:46,614
ฉันไม่เคยสังเกตเลย
ดวงตาของคุณเป็นสีเขียว

565
00:36:49,040 --> 00:36:51,156
ฉันเห็นความสุขมากมาย

566
00:36:51,334 --> 00:36:53,575
ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่รักใคร่

567
00:36:53,753 --> 00:36:56,495
ฉันเห็นชีวิตที่อุดมสมบูรณ์และสมบูรณ์

568
00:36:57,340 --> 00:36:58,956
คุณเห็นโบสถ์ใหม่ของเฮนรี่ไหม?

569
00:36:59,134 --> 00:37:02,047
ไม่ มันไม่ชัดเจนมาก
มีความคลุมเครือเกี่ยวกับเรื่องนั้น

570
00:37:02,220 --> 00:37:05,303
- แล้วเด็บบี้ล่ะ?
- ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเธอ

571
00:37:06,266 --> 00:37:10,430
แค่คิดโลกก็เปลี่ยน
แต่สองสิ่งยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

572
00:37:10,603 --> 00:37:13,265
- อะไร?
- ความเยาว์วัยและความงาม

573
00:37:13,940 --> 00:37:16,523
พวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกันจริงๆ
และสิ่งเดียวกัน

574
00:37:16,776 --> 00:37:20,144
ใช่ แต่ปัญหา
คือผู้คนมีอายุมากขึ้น

575
00:37:20,321 --> 00:37:21,356
ไม่ใช่ทุกคน.

576
00:37:21,531 --> 00:37:24,990
มีแต่คนแก่เท่านั้น
เกิดมาเก่าตั้งแต่เริ่มต้น

577
00:37:25,160 --> 00:37:27,322
คุณเกิดยังเด็ก
คุณจะยังคงอยู่อย่างนั้น

578
00:37:29,330 --> 00:37:32,664
- โอ้ ฉันหวังว่าฉันจะเชื่อคุณ
- คุณอาจจะ.

579
00:37:34,919 --> 00:37:37,411
คุณไม่ได้มองมือของฉันเลยสักครั้ง

580
00:37:37,589 --> 00:37:41,583
ฉันไม่เคยรู้ว่าจะคิดอย่างไรกับคุณ ฉันไม่เคย
รู้ว่าคุณกำลังล้อเล่นหรือจริงจัง

581
00:37:41,760 --> 00:37:44,502
ฉันจริงจังที่สุดเมื่อฉันล้อเล่น

582
00:37:50,143 --> 00:37:53,226
ขอโทษนะจูเลีย
ต้องทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนั้น

583
00:37:55,482 --> 00:37:58,099
ขออภัยที่ฉันมาที่โต๊ะของคุณ
ฉันชื่อดัดลีย์

584
00:37:58,276 --> 00:38:01,860
คุณเป็นเพื่อนของจูเลีย เรากำลังสงสัย
ถ้าคุณสนใจที่จะร่วมรับประทานอาหารกลางวันกับเรา

585
00:38:02,030 --> 00:38:03,862
- ไม่ ขอบคุณ.
-เราไปกันเลยดีกว่า

586
00:38:04,032 --> 00:38:06,865
ทำไมคุณไม่มาร่วมดื่มกาแฟกับเราล่ะ?
มาเลย.

587
00:38:07,035 --> 00:38:08,821
- นั่นเป็นสิ่งที่ดี
- จูเลียจะยินดี

588
00:38:08,995 --> 00:38:11,362
- เอาล่ะ.
ดัดลีย์: วิเศษมาก ขอบคุณ

589
00:38:11,539 --> 00:38:13,496
ดีมากของคุณที่จะคิดเรื่องนี้ 
ใช่.

590
00:38:13,666 --> 00:38:15,998
- โอ้ เธออยู่ตรงนี้เหรอ?
- ใช่.

591
00:38:16,169 --> 00:38:20,333
จูเลีย: สวัสดี คุณแคสเตอร์ คุณเป็นอย่างไร?
ยินดีที่ได้พบคุณ

592
00:38:20,590 --> 00:38:22,376
- รออยู่ที่นี่ใช่ไหม?
ดัดลีย์: นั่งลง

593
00:38:22,550 --> 00:38:24,712
มิเชล: ฉันช่วยคุณได้ไหม?
- โอ้ มิเชล

594
00:38:24,886 --> 00:38:26,752
- สามเบเนดิกติน
- สามเบเนดิกติน

595
00:38:26,930 --> 00:38:31,720
- ไม่ ไม่ ไม่ ทำให้เป็นเหล็กในสามอัน
- เหล็กใน? อุย นาย.

596
00:38:34,479 --> 00:38:36,095
จูเลีย?

597
00:38:40,610 --> 00:38:42,226
จูเลีย?

598
00:38:42,654 --> 00:38:44,236
จูเลีย.

599
00:38:45,073 --> 00:38:46,655
- โอ้.
- โอ้ มาทิลด้า มื้อเที่ยงพร้อมหรือยัง?

600
00:38:46,825 --> 00:38:48,862
ไม่ครับ. เราคิดว่าคุณออกไปแล้ว
สำหรับมื้อกลางวัน

601
00:38:49,035 --> 00:38:51,402
ฉันยกเลิกแล้ว
คุณนายโบรแฮมและเด็บบี้อยู่บ้านหรือเปล่า?

602
00:38:51,579 --> 00:38:54,162
- เด็บบี้อยู่ที่นี่ครับ
- คุณนายโบรแฮม เธออยู่ไหน?

603
00:38:54,332 --> 00:38:56,949
ทำไมครับ เธอออกไปทานอาหารกลางวัน
กับคุณดัดลีย์

604
00:38:59,254 --> 00:39:02,747
- กับดัดลีย์เหรอ?
- ทำไมครับท่าน

605
00:39:03,508 --> 00:39:05,715
ฉันคิดว่าคุณรู้แล้ว

606
00:39:05,885 --> 00:39:07,751
แน่นอน.

607
00:39:10,807 --> 00:39:12,514
[เสียงกระแทกประตู]

608
00:39:13,560 --> 00:39:15,597
โอ้...

609
00:39:23,945 --> 00:39:25,481
นั่นแย่มาก

610
00:39:25,655 --> 00:39:27,942
สุขสันต์วันคริสต์มาสซานต้า

611
00:39:28,491 --> 00:39:30,903
คุณรู้ไหมซานตาคลอส
ดูไม่เหมือนแบบนั้นจริงๆ

612
00:39:31,077 --> 00:39:34,160
- คุณรู้จักซานตาคลอสไหม?
- แน่นอน. รู้จักเขามานานหลายปี พี่ชายที่ดี

613
00:39:34,330 --> 00:39:36,492
ในกรณีนั้น
คุณต้องบอกเด็บบี้เกี่ยวกับเขา

614
00:39:36,666 --> 00:39:38,998
เธอเพิ่งเริ่มต้น
ถึงจะน่าสงสัยนิดหน่อย

615
00:39:39,168 --> 00:39:40,750
[หัวเราะ]

616
00:39:44,924 --> 00:39:45,959
คุณชอบหมวกใบนั้น

617
00:39:46,134 --> 00:39:48,546
จูเลีย:
ใช่ ฉันคลั่งไคล้มันมาก

618
00:39:49,762 --> 00:39:53,130
- เอาล่ะเข้าไปซื้อกันได้เลย
- โอ้ไม่ ฉันทำไม่ได้

619
00:39:53,308 --> 00:39:54,548
ทำไมมันเกินไป...

620
00:39:54,726 --> 00:39:56,717
เกินไปอะไร? มีเสน่ห์เกินไปเหรอ?
ไม่มีอะไรจะเป็นได้--

621
00:39:56,895 --> 00:39:59,557
- ทำไมเพื่อนเก่าของฉันศาสตราจารย์
- สวัสดีอาจารย์

622
00:39:59,731 --> 00:40:03,975
- จูเลีย. คุณอยู่กับผู้ชายคนนี้หรือเปล่า?
- แน่นอน. ฉันคือดัดลีย์

623
00:40:04,152 --> 00:40:06,359
อาจารย์รู้จักผม.
มหาวิทยาลัยเวียนนา.

624
00:40:06,529 --> 00:40:08,440
ใช่ ฉันกำลังคิดเรื่องนี้อยู่

625
00:40:08,615 --> 00:40:11,107
ฉันไม่เชื่อว่าคุณเคยไปเวียนนา
ในชีวิตของคุณ

626
00:40:11,284 --> 00:40:13,776
เกมที่เราเล่น
เขาแสร้งทำเป็นว่าเขาไม่เคยเห็นฉันมาก่อน

627
00:40:13,953 --> 00:40:16,490
ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร จูเลีย
แต่ฉันไม่ไว้ใจเขา

628
00:40:16,664 --> 00:40:18,405
ศาสตราจารย์ เขาเป็นผู้ช่วยคนใหม่ของเฮนรี่

629
00:40:18,583 --> 00:40:22,292
- โอ้ คุณหมายถึงคุณรู้จักเพื่อนคนนี้เหรอ?
- แน่นอนฉันทำ.

630
00:40:22,462 --> 00:40:24,078
ในกรณีนั้น...

631
00:40:24,255 --> 00:40:27,338
...จะตกลงสู่ความต่ำต้อยของฉันได้อย่างไร
ขุดเพื่อเชียร์เทศกาลคริสต์มาส?

632
00:40:27,508 --> 00:40:30,717
โอ้ไม่ไม่ ฉันต้องกลับบ้าน ฉัน--

633
00:40:30,929 --> 00:40:35,344
- บางทีอาจจะแค่ไม่กี่นาที
- ดี. มาด้วย

634
00:40:40,647 --> 00:40:42,058
เชอร์รี่เหลือนิดหน่อย

635
00:40:42,231 --> 00:40:45,599
ค่อนข้างด้อยกว่าแต่ก็ดื่มได้

636
00:40:45,777 --> 00:40:48,144
ศาสตราจารย์
ฉันเห็นคุณเป็นคนเคร่งศาสนามาก

637
00:40:48,321 --> 00:40:51,609
- อะไรทำให้คุณคิดอย่างนั้น?
- คุณมีนางฟ้าอยู่บนต้นไม้ของคุณ

638
00:40:51,783 --> 00:40:53,694
จูเลียให้ฉันแบบนั้นเมื่อหลายปีก่อน

639
00:40:53,868 --> 00:40:56,906
- ทำไม ต้นไม้ของคุณสวยจังครับอาจารย์
- มันน่าอับอาย

640
00:40:57,080 --> 00:41:01,119
อย่างไรก็ตาม มันทำให้ฉันมีภาพลวงตา
ความสงบสุขในโลก ความปรารถนาดีต่อมนุษย์

641
00:41:01,292 --> 00:41:02,532
ถึงผู้หญิงที่มีเสน่ห์

642
00:41:02,710 --> 00:41:03,916
- ขอบคุณ.
- น่ารัก.

643
00:41:04,087 --> 00:41:05,077
คุณสังเกตเห็นไหม?

644
00:41:05,254 --> 00:41:07,962
- มันไม่น่าทึ่งไปกว่าที่คุณมีเหรอ?
- น่าทึ่ง?

645
00:41:08,132 --> 00:41:12,751
เมื่อคุณอยากรู้เกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่ง
ถามคนแก่ก็รู้

646
00:41:15,431 --> 00:41:18,844
ทำไมคุณไม่แสดงต้นฉบับให้เราดู
ของหนังสือของคุณศาสตราจารย์? คุณจะ?

647
00:41:19,018 --> 00:41:20,474
- หนังสือของฉัน?
- ใช่ ได้โปรด.

648
00:41:20,645 --> 00:41:21,760
โอ้ ไม่ ไม่ ไม่

649
00:41:21,938 --> 00:41:25,181
- คุณกำลังเขียนอันหนึ่งเหรอ?
- ใช่.

650
00:41:27,819 --> 00:41:29,105
คุณไม่รู้เหรอ?

651
00:41:29,946 --> 00:41:31,402
คุณไม่ได้บอกฉัน

652
00:41:31,572 --> 00:41:33,563
ผมอธิบายเล่มนั้นอย่างละเอียด...

653
00:41:33,741 --> 00:41:36,654
...ในระหว่างที่ฉันบรรยาย
ที่มหาวิทยาลัยในกรุงเวียนนา

654
00:41:36,828 --> 00:41:41,664
ลูกศิษย์ทุกคนได้ยินฉัน ตอนนี้ฉัน
แน่ใจนะว่าคนนี้เป็นคนแอบอ้าง

655
00:41:41,833 --> 00:41:44,746
โอ้หนังสือเล่มนั้นเหรอ? ฉันคิดว่า
คุณทำเสร็จแล้วเมื่อหลายปีก่อน

656
00:41:44,919 --> 00:41:46,535
ฉันจะบอกคุณ--

657
00:41:46,796 --> 00:41:48,787
ฉันจะบอกคุณเกี่ยวกับหนังสือของฉัน

658
00:41:48,965 --> 00:41:51,002
เป็นเวลา 20 ปีที่ฉันพูดถึงเรื่องนี้

659
00:41:51,175 --> 00:41:54,793
ฉันสัญญากับผู้จัดพิมพ์แล้ว
ว่าจะมีการส่งมอบในฤดูใบไม้ผลิหน้า

660
00:41:54,971 --> 00:41:58,259
ส่วนที่ตลกก็คือ ตลอดเวลานั้น
ฉันไม่ได้เขียนสักคำ

661
00:41:58,433 --> 00:42:00,595
- ไม่มีคำเดียว
- ทำไมไม่?

662
00:42:00,768 --> 00:42:02,930
ฉันไม่สามารถคิดอะไรที่เป็นต้นฉบับได้
ที่จะพูด

663
00:42:03,104 --> 00:42:07,644
เพียงแต่ประวัติศาสตร์อันน่าเบื่อหน่ายเดิมๆ
แห้งเหมือนฝุ่น

664
00:42:10,236 --> 00:42:11,943
นั่นคือเรื่องราวทั้งหมดในชีวิตของฉัน

665
00:42:12,113 --> 00:42:13,695
แห้ว.

666
00:42:13,865 --> 00:42:17,859
เป็นโรคเรื้อรัง
และมันรักษาไม่หาย

667
00:42:19,662 --> 00:42:22,029
ครั้งหนึ่งฉันเคยบ้า--

668
00:42:29,297 --> 00:42:32,415
ครั้งหนึ่งฉันหลงรักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างบ้าคลั่ง

669
00:42:33,009 --> 00:42:35,797
เพื่อนของฉัน เธอเป็นนิมิตแห่งความปีติยินดี

670
00:42:35,970 --> 00:42:38,837
- นางฟ้าผู้บริสุทธิ์
- ทำไมคุณไม่เคยบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย

671
00:42:39,015 --> 00:42:40,301
ไม่ นั่นเป็นเพียงปัญหา

672
00:42:40,767 --> 00:42:45,056
ฉันไม่เคยบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน
ฉันหาคำไม่เจอ

673
00:42:45,229 --> 00:42:47,846
เธอจึงแต่งงานกับนักกีฬาคนหนึ่ง

674
00:42:48,024 --> 00:42:52,689
โอ๊ตตัวใหญ่มาก
ซึ่งไม่เคยถึงชั้นประถมศึกษาปีที่แปดด้วยซ้ำ

675
00:42:53,780 --> 00:42:56,488
แต่เขารู้วิธีพูดว่า "ฉันรักเธอ"

676
00:42:59,368 --> 00:43:03,202
ปัญหาเดียวกับหนังสือของฉัน
ไม่พบคำศัพท์

677
00:43:04,749 --> 00:43:08,162
แม้เมื่อคุณมีเหรียญนี้
เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้คุณ?

678
00:43:09,629 --> 00:43:12,212
ทำไมล่ะ นั่นแหละ
ที่คุณมอบให้กับเฮนรี่ ศาสตราจารย์

679
00:43:12,381 --> 00:43:14,998
ใช่ ฉันขโมยมันมาจากโต๊ะ

680
00:43:15,176 --> 00:43:17,213
คุณเสียเวลาของคุณดัดลีย์
มันไม่ไร้ค่า

681
00:43:17,386 --> 00:43:21,596
โอ้ ตรงกันข้าม นี่คือหนึ่งเดียว
ของโบราณวัตถุที่หายากที่สุด

682
00:43:21,766 --> 00:43:26,101
สร้างเพียง 100 เหรียญเท่านั้น
โดย จูเลียส ซีซาร์ เมื่อ 2,000 ปีก่อน

683
00:43:26,270 --> 00:43:28,432
นั่นคือตอนที่คลีโอพัตรามาเยือนกรุงโรม

684
00:43:28,606 --> 00:43:31,564
สันนิษฐานว่ามีการใช้เหรียญเหล่านี้
เพื่อชำระค่าโรงแรมของเธอ

685
00:43:31,734 --> 00:43:32,769
ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้

686
00:43:32,944 --> 00:43:36,437
ไม่ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้
ยกเว้นภรรยาของซีซาร์

687
00:43:36,614 --> 00:43:38,946
- เธอสงสัยเหรอ?
- อย่างแน่นอน.

688
00:43:39,117 --> 00:43:43,156
เธอไม่ได้แบ่งปันของสามีของเธอ
ชื่นชมคลีโอพัตรา

689
00:43:43,329 --> 00:43:46,913
ดังนั้นเธอจึงทำลายเหรียญเหล่านี้
หลอมละลายเป็นเครื่องประดับสำหรับตัวเธอเอง

690
00:43:47,083 --> 00:43:49,165
นี่คือคนที่เธอคิดถึง

691
00:43:49,335 --> 00:43:54,671
มันเป็นบทที่ไม่ได้เขียนไว้ในประวัติศาสตร์
และคุณศาสตราจารย์จะเขียนมัน

692
00:43:55,216 --> 00:43:56,957
คุณรู้เรื่องราวมากกว่านี้ไหม?

693
00:43:57,343 --> 00:43:58,799
โอ้ จำนวนเท่าใดก็ได้

694
00:43:58,970 --> 00:44:00,927
คุณเป็นคนช่างสงสัย ดัดลีย์

695
00:44:01,097 --> 00:44:03,384
คุณเพิ่งเริ่มสังเกตเห็นสิ่งนั้นหรือไม่?

696
00:44:03,558 --> 00:44:05,765
พื้นหลังของคุณคืออะไร?

697
00:44:06,227 --> 00:44:10,221
- เอ่อ พื้นหลังของฉันเหรอ?
- แล้วคุณมาจากไหน?

698
00:44:10,398 --> 00:44:12,810
- ก็...
- และอย่าบอกฉันเกี่ยวกับเวียนนาอีกต่อไป...

699
00:44:12,984 --> 00:44:14,270
...ฉันจะไม่เชื่อเลย

700
00:44:14,443 --> 00:44:15,433
เอาล่ะ.

701
00:44:15,611 --> 00:44:18,569
สมมุติว่าฉันบอกคุณว่าฉันมา
จากดาวเคราะห์ดวงอื่น คุณเชื่อฉันเหรอ?

702
00:44:19,240 --> 00:44:22,153
- ฉันไม่รู้.
- ฉันจะเชื่อคุณ ดัดลีย์

703
00:44:22,326 --> 00:44:24,488
และคุณพูดถูก จูเลีย เช่นเคย

704
00:44:24,662 --> 00:44:26,699
เราทุกคนมาจากดาวเคราะห์ดวงเล็กๆ ของเราเอง

705
00:44:26,873 --> 00:44:30,411
นั่นเป็นเหตุผลที่เราทุกคนแตกต่างกัน
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ชีวิตน่าสนใจ

706
00:44:45,641 --> 00:44:48,508
ดูเหมือนเราไม่ได้ทำ
ความคืบหน้าใด ๆ

707
00:44:50,146 --> 00:44:53,104
ดาวแรกที่ฉันเห็นคืนนี้

708
00:44:54,483 --> 00:44:56,724
คุณต้องขอพรนะจูเลีย

709
00:44:58,529 --> 00:45:01,396
โอ้ มันเริ่มมืดแล้ว มันคงจะสายไปแล้ว

710
00:45:01,574 --> 00:45:03,485
เฮนรี่จะกังวล
เราคงต้องไปแล้ว

711
00:45:03,659 --> 00:45:07,493
- ไม่นะ.
จูเลีย: ฉันขอโทษศาสตราจารย์ แต่เราต้องทำ

712
00:45:08,998 --> 00:45:10,739
- ดัดลีย์.
- ใช่เพื่อนของฉัน

713
00:45:10,917 --> 00:45:12,533
มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันลำบากใจ

714
00:45:12,710 --> 00:45:15,168
- สิ่งหนึ่งที่ฉันหวังว่าฉันจะรู้
- นั่นคืออะไร?

715
00:45:15,338 --> 00:45:18,956
ก็ฉันมันคนแก่
ประวัติศาสตร์นั้นเป็นงานอันยิ่งใหญ่

716
00:45:19,133 --> 00:45:23,001
ฉันสงสัยว่าฉันจะมีเวลาทำมันให้เสร็จไหม?

717
00:45:23,179 --> 00:45:26,137
คุณจะจบประวัติศาสตร์ของคุณศาสตราจารย์
คุณจะมีเวลา

718
00:45:28,351 --> 00:45:30,513
ฉันเชื่อคุณ ดัดลีย์

719
00:45:32,188 --> 00:45:35,306
สักพักหนึ่งแล้ว
ทุกครั้งที่ผ่านสุสาน...

720
00:45:35,483 --> 00:45:37,895
...ฉันรู้สึกราวกับว่าฉันเป็น
การล่าสัตว์อพาร์ตเมนต์

721
00:45:41,155 --> 00:45:43,021
ลาก่อนศาสตราจารย์

722
00:45:43,407 --> 00:45:45,648
คุณได้ให้ชายชราคนหนึ่ง
ช่วงบ่ายที่มีความสุขมาก

723
00:45:45,826 --> 00:45:48,067
- ขอบคุณ.
- ขอพระเจ้าอวยพรคุณทั้งสอง

724
00:45:48,246 --> 00:45:51,864
ขอบคุณ
ฉันจะส่งต่อคำแนะนำนั้นไป

725
00:46:44,427 --> 00:46:46,464
โอ้ ของฉัน มันสวย

726
00:46:46,637 --> 00:46:49,470
เอาของสีชมพูนั่นมา
และทำลอนผมด้วย

727
00:46:52,435 --> 00:46:53,891
ฉันหวังว่ามื้อเย็นจะไม่ถูกทำให้เสีย

728
00:46:54,061 --> 00:46:57,099
มาทิลด้า: โอ้ ไม่ครับท่าน ฉันมีความรู้สึกบางอย่าง
ว่าพวกเขาอาจจะมาสาย

729
00:46:57,273 --> 00:46:59,765
ใช่. มีน้ำใจต่อคุณมาก

730
00:46:59,942 --> 00:47:01,603
มาทิลดา: ใช่
- เค้กนั่นสำหรับใคร?

731
00:47:01,777 --> 00:47:04,314
มาทิลด้า: เค้กอะไร?
- เค้กที่อยู่ข้างหลังคุณ

732
00:47:04,822 --> 00:47:08,611
โอ้ เค้กนั่นเหรอ? โอ้เพื่อใครก็ตาม
ใครจะชอบเค้กครับท่าน

733
00:47:08,784 --> 00:47:11,947
แต่คุณก็ไม่รู้จักคุณนายโบรแฮมเหมือนกัน
และตัวฉันเองก็ไม่ชอบของหวานเหล่านี้

734
00:47:12,121 --> 00:47:15,785
โอ้ แต่เราอบคุณ
คัสตาร์ดไข่ครับท่าน

735
00:47:19,211 --> 00:47:20,918
ดัดลีย์:
สวัสดี.

736
00:47:23,674 --> 00:47:26,792
โอ้ สวัสดีที่รัก
ฉันขอโทษที่เรามาทานอาหารเย็นสาย

737
00:47:26,969 --> 00:47:29,506
- สวัสดีตอนเย็น.
- เรามีช่วงเวลาที่วิเศษที่สุด

738
00:47:29,680 --> 00:47:31,921
- โอ้ ฉันหวังว่าคุณจะอยู่กับเรา
- ฉันหวังว่าฉันจะมี

739
00:47:32,099 --> 00:47:34,431
- เด็บบี้บอกฉันเกี่ยวกับการต่อสู้หิมะ
- โอ้เธอเหรอ?

740
00:47:34,602 --> 00:47:38,266
เราไปหาศาสตราจารย์วูเธอริดจ์
จากนั้นเราก็ไปทานอาหารกลางวันที่ร้านมิเชล

741
00:47:38,439 --> 00:47:40,646
- เด็บบี้อยู่บนเตียงหรือเปล่า?
- ไม่ เธอรอพบคุณอยู่

742
00:47:40,816 --> 00:47:43,308
ดี. งั้นผมขึ้นไปก่อนนะ
และบอกราตรีสวัสดิ์กับเธอ

743
00:47:43,486 --> 00:47:46,478
ฉันจะไม่เป็นเวลาสักนาที
ฉันแค่อยากจะดูว่าเธอสบายดีไหม

744
00:47:50,493 --> 00:47:52,530
ฉันเชื่อว่าคุณใช้เวลา
ช่วงบ่ายมีกำไร

745
00:47:52,703 --> 00:47:56,697
โอ้ใช่ คุณมี
ช่วงบ่ายมีกำไรใช่ไหมเฮนรี่?

746
00:47:59,210 --> 00:48:00,666
ไม่มาก.

747
00:48:00,836 --> 00:48:04,170
ฉันอยากจะพบคุณสักครู่

748
00:48:04,340 --> 00:48:05,956
แน่นอน.

749
00:48:09,387 --> 00:48:11,128
ขออนุญาต.

750
00:48:22,400 --> 00:48:24,311
คุณพิสูจน์ให้ฉันเห็นได้ไหม
ว่าคุณเป็นนางฟ้าเหรอ?

751
00:48:24,485 --> 00:48:26,567
การพิสูจน์? คุณหมายถึงเอกสารเหรอ?

752
00:48:26,737 --> 00:48:31,106
เพราะเหตุใดท่านทั้งหลายจึงควรรู้
ว่านางฟ้าไม่ต้องการพาสปอร์ต

753
00:48:31,283 --> 00:48:33,695
ฉันอยากเห็นคุณแสดงปาฏิหาริย์

754
00:48:33,869 --> 00:48:35,610
- แบบไหน?
- ก็...

755
00:48:35,788 --> 00:48:38,029
...ทำให้โต๊ะตัวนี้ลุกขึ้นมา
และบินไปรอบๆ ห้อง

756
00:48:38,207 --> 00:48:42,201
ได้โปรดเฮนรี่ ฉันไม่ได้มาที่นี่
เพื่อทำเทคนิคโง่ ๆ ฉันประหลาดใจที่คุณ

757
00:48:42,378 --> 00:48:44,415
ฉันไม่เชื่อว่าคุณเป็นนางฟ้า

758
00:48:44,588 --> 00:48:46,875
ฉันคิดว่าคุณเป็นปีศาจตั้งแต่--

759
00:48:47,049 --> 00:48:50,337
โอ้เฮนรี่ อย่าพูดอย่างนั้น

760
00:48:51,512 --> 00:48:55,050
- เอาล่ะคุณก็รู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร
- ใช่.

761
00:48:56,308 --> 00:48:58,720
เดี๋ยวก่อน ดัดลีย์
มีอีกสิ่งหนึ่ง

762
00:49:40,311 --> 00:49:43,804
โอ้ อาหารเย็นเสิร์ฟแล้ว อธิการ

763
00:50:00,164 --> 00:50:01,905
ขอบคุณดัดลีย์

764
00:50:05,586 --> 00:50:07,998
สำหรับสิ่งที่เรากำลังจะได้รับนั้น
ทำให้เรารู้สึกขอบคุณ

765
00:50:08,172 --> 00:50:09,754
- สาธุ
- สาธุ

766
00:50:23,812 --> 00:50:26,053
ส่งขึ้นฉ่ายไปเฮนรี่ โปรด.

767
00:50:26,732 --> 00:50:28,769
- อืม?
ดัดลีย์: คื่นฉ่าย

768
00:50:35,783 --> 00:50:37,319
ขอบคุณ

769
00:50:38,285 --> 00:50:40,652
มม. ขอบคุณ

770
00:51:00,182 --> 00:51:02,765
[ฮัมเพลง]

771
00:51:06,522 --> 00:51:08,513
นั่นคุณกำลังฮัมเพลงอะไรอยู่?

772
00:51:08,732 --> 00:51:11,599
โอ้ ฉันไม่รู้ ที่รัก มีอะไรหรือเปล่า?

773
00:51:11,777 --> 00:51:15,361
- มันค่อนข้างเป็นเกย์
- ฉันรู้สึกเป็นเกย์

774
00:51:16,699 --> 00:51:19,066
[ฮัมเพลง]

775
00:51:20,703 --> 00:51:23,365
ฉันชอบดูคุณแปรงผม

776
00:51:24,331 --> 00:51:26,914
ขอบคุณที่รัก. นั่นเป็นคำชมเหรอ?

777
00:51:27,084 --> 00:51:30,543
ใช่. คุณทำมันได้อย่างมีความสามารถ

778
00:51:31,005 --> 00:51:33,042
ขอบคุณครับ

779
00:51:36,969 --> 00:51:41,463
อันที่จริงตอนนี้ฉันมาคิดดูว่า
ทุกสิ่งที่คุณทำมีความสามารถ

780
00:51:43,183 --> 00:51:47,268
หากมีสิ่งหนึ่งที่ฉันภาคภูมิใจ
มันเป็นความจริงที่ว่าเรามีชีวิตที่มีระเบียบเรียบร้อย

781
00:51:47,438 --> 00:51:48,849
ฉันหมายถึงครอบครัว

782
00:51:49,023 --> 00:51:52,891
แน่นอนว่าเครดิตสำหรับสิ่งนั้นก็เนื่องมาจากคุณ
มากกว่าสำหรับฉันมาก

783
00:51:53,819 --> 00:51:57,107
- ฉันคิดว่าคุณเป็นภรรยาที่ยอดเยี่ยม
- อืม ขอบใจนะ

784
00:51:57,865 --> 00:52:00,857
- คุณคิดว่าฉันเป็นสามีที่ยอดเยี่ยมหรือไม่?
- แน่นอนที่รัก

785
00:52:01,035 --> 00:52:03,902
เราจะทานอาหารเย็นกันแต่เช้า
เราก็เลยไปถึงเซนต์ทิโมธีตรงเวลา

786
00:52:04,079 --> 00:52:06,946
- เซนต์ทิโมธี?
- สำหรับการซ้อมนักร้องประสานเสียงมีผลประโยชน์

787
00:52:07,124 --> 00:52:08,159
โอ้ใช่

788
00:52:08,334 --> 00:52:11,326
คุณรู้ไหม คุณ-- คุณเคยไปแล้ว
ช่วงนี้ดูเหนื่อยมาก

789
00:52:11,503 --> 00:52:14,837
ฉันหวังว่าคุณจะทำได้ง่ายขึ้น
ตอนนี้ดัดลีย์อยู่ที่นี่กับคุณแล้ว

790
00:52:15,007 --> 00:52:17,123
ฉันคิดว่าเขามีความสามารถมาก

791
00:52:17,301 --> 00:52:20,134
- คุณทำ?
- ใช่.

792
00:52:20,554 --> 00:52:23,967
- เขารู้หลายสิ่งหลายอย่าง
- อะไรเช่น?

793
00:52:24,141 --> 00:52:26,803
คุณควรจะได้เห็นเขา
ที่ศาสตราจารย์วูเธอริดจ์

794
00:52:26,977 --> 00:52:29,389
เขารู้เรื่องประวัติศาสตร์มากขึ้น
กว่าศาสตราจารย์

795
00:52:29,563 --> 00:52:31,520
เขาอยู่ตรงนั้นนานกว่านี้แล้ว

796
00:52:35,402 --> 00:52:36,892
[ปิดประตู]

797
00:52:39,615 --> 00:52:41,447
[เด็บบี้หัวเราะ]

798
00:52:43,369 --> 00:52:45,986
ดัดลีย์: โอ้ ปล่อยเธอไปเถอะ
ลองทำอีกครั้ง.

799
00:52:46,163 --> 00:52:49,201
เด๊บบี้: ไม่ เล่าเรื่องให้ฉันฟังหน่อย
ดัดลีย์: แล้วตอนนี้ล่ะ?

800
00:52:49,375 --> 00:52:52,493
- คุณไม่รู้เรื่องราวใด ๆ เลยเหรอ?
- แน่นอนว่าฉันรู้เรื่องราวหลายร้อยเรื่อง

801
00:52:52,670 --> 00:52:56,083
- บอกฉันอย่างหนึ่ง โปรด?
- เอาล่ะ. เอาล่ะ. ตอนนี้ให้ฉันคิด

802
00:52:56,465 --> 00:52:58,581
เอาล่ะ.
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน

803
00:52:59,051 --> 00:53:00,962
เด็บบี้:
นั่นไม่ใช่หนทางที่จะเริ่มต้น

804
00:53:01,136 --> 00:53:03,173
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นว่า "กาลครั้งหนึ่ง"

805
00:53:03,347 --> 00:53:06,214
โอ้ใช่นั่นเป็นเรื่องจริง
กาลครั้งหนึ่ง...

806
00:53:06,392 --> 00:53:09,009
...มีเด็กน้อยคนหนึ่ง
และเขาอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ

807
00:53:09,186 --> 00:53:12,395
- เขาชื่ออะไร?
- ชื่อของเขาคือเดวิด เขาเป็นคนเลี้ยงแกะ

808
00:53:12,564 --> 00:53:14,805
และเมืองที่เขาอาศัยอยู่
ถูกเรียกว่าเบธเลเฮม

809
00:53:14,983 --> 00:53:18,226
เด็บบี้: โอ้ ฉันรู้จักเบธเลเฮม
นั่นคือที่ที่ดาวอยู่

810
00:53:18,404 --> 00:53:21,192
ถูกต้องแล้ว
มีเพียงดาวิดเท่านั้นที่มีชีวิตอยู่ก่อนดวงดาวเป็นเวลานาน

811
00:53:21,365 --> 00:53:24,232
คืนหนึ่ง เดวิดออกไปอยู่บนเนินเขา
เลี้ยงแกะของเขา

812
00:53:24,410 --> 00:53:26,117
เขาเล่นพิณและร้องเพลง

813
00:53:26,286 --> 00:53:28,448
เขาร้องเพลงอะไร? “จิงเกิลเบลล์”?

814
00:53:28,622 --> 00:53:32,081
ฮ่า. ไม่ ไม่ ไม่ “จิงเกิล”
ระฆัง" ตอนนั้นยังไม่ได้เขียน

815
00:53:32,251 --> 00:53:34,663
เดวิดกำลังร้องเพลง
ที่เขาเขียนเอง

816
00:53:34,837 --> 00:53:38,171
จู่ๆก็มีนางฟ้าองค์หนึ่งลงมา
และพูดกับดาวิด

817
00:53:38,340 --> 00:53:41,503
- เดวิดรู้ได้อย่างไรว่าเป็นทูตสวรรค์?
- อ่า เขาไม่รู้

818
00:53:41,677 --> 00:53:43,293
และนั่นก็เป็นเช่นนั้นเสมอ

819
00:53:43,470 --> 00:53:46,053
เหล่านางฟ้าลงมา
และเอาความคิดไปใส่หัวคน...

820
00:53:46,223 --> 00:53:50,387
...แล้วคนก็รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเอง
พวกเขาคิดว่ามันเป็นความคิดของพวกเขาเอง

821
00:53:50,561 --> 00:53:52,848
ทูตสวรรค์องค์นี้พูดกับดาวิดว่า:

822
00:53:53,021 --> 00:53:55,137
“ลูกแกะตัวหนึ่งของคุณหลงทาง”

823
00:53:55,315 --> 00:53:59,400
ดาวิดจึงเก็บพิณและออกไป
ในความมืดเพื่อตามหาลูกแกะ

824
00:53:59,570 --> 00:54:01,311
แน่นอน ทูตสวรรค์ก็นำทางเขา

825
00:54:01,697 --> 00:54:06,783
และเมื่อดาวิดพบลูกแกะนั้นแล้ว
เขาเห็นสิงโตดุร้ายตัวใหญ่ตัวหนึ่ง

826
00:54:06,952 --> 00:54:08,317
โอ้!

827
00:54:08,495 --> 00:54:11,613
ดาวิดจึงพูดกับสิงโตว่า
“คุณออกไปจากลูกแกะตัวนั้น!”

828
00:54:11,790 --> 00:54:15,749
สิงโตจึงกล่าวว่า “เจ้าจงไปเสียเถิด
จากฉันหรือฉันจะกินคุณด้วย!”

829
00:54:15,919 --> 00:54:17,159
เดวิดหนีไปแล้วเหรอ?

830
00:54:17,337 --> 00:54:19,044
ไม่ คุณรู้ไหมว่าทำไม?

831
00:54:19,214 --> 00:54:21,581
เพราะทูตสวรรค์ใส่ความคิดอีกอย่างหนึ่ง
เข้าไปในหัวของเขา

832
00:54:21,759 --> 00:54:23,500
เดวิดจึงหยิบสลิงของเขาออกมา...

833
00:54:23,677 --> 00:54:27,090
...และเขาก็ขว้างก้อนหิน
และฟาดสิงโตเข้าหว่างตา

834
00:54:27,264 --> 00:54:29,847
ฉันพนันได้เลยว่าสิงโตตัวนั้นก็ต้องประหลาดใจ ฮ่าฮ่าฮ่า

835
00:54:30,017 --> 00:54:31,758
ใช่. และเดวิดก็เช่นกัน

836
00:54:31,935 --> 00:54:34,051
เพราะเขาไม่รู้
ทูตสวรรค์องค์หนึ่งได้ช่วยเหลือเขา

837
00:54:34,521 --> 00:54:37,354
เขาหยิบลูกแกะขึ้นมา
และนำมันกลับเข้าคอก...

838
00:54:37,524 --> 00:54:40,607
...แล้วเขาก็รู้สึกมีความสุขมาก
ว่าเขาแต่งเพลงขึ้นมาอีก

839
00:54:40,778 --> 00:54:42,394
มันเริ่มต้น:

840
00:54:42,571 --> 00:54:46,189
“องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้เลี้ยงแกะของข้าพเจ้า
ฉันจะไม่ต้องการ;

841
00:54:46,533 --> 00:54:48,900
พระองค์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้านอนลง
ในทุ่งหญ้าเขียวขจี

842
00:54:49,620 --> 00:54:52,203
พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าไปข้าง ๆ
น้ำนิ่ง;

843
00:54:53,290 --> 00:54:55,748
พระองค์ทรงฟื้นฟูจิตวิญญาณของฉัน”

844
00:54:56,960 --> 00:54:59,372
คุณสามารถบอกเรื่องที่เหลือได้นะเฮนรี่

845
00:55:00,214 --> 00:55:03,297
- ช่วงเวลาอื่น.
เด็บบี้: สวัสดีคุณพ่อ

846
00:55:04,468 --> 00:55:07,881
คุณแคสอะเวย์ คุณจะรับคุณนายแฮมิลตันไหม
ทางโทรศัพท์หน่อยได้ไหม?

847
00:55:09,515 --> 00:55:11,802
คุณแคสอะเวย์
คุณนายแฮมิลตัน กรุณารับสายด้วย

848
00:55:11,975 --> 00:55:13,716
ใช่ครับอธิการ

849
00:55:14,978 --> 00:55:16,969
ดัดลีย์: สวัสดีตอนเช้า จูเลีย
- สวัสดีตอนเช้า ดัดลีย์

850
00:55:17,147 --> 00:55:19,229
อีกไม่กี่นาทีเจอกัน
ต้องไปหามาทิลด้า

851
00:55:19,399 --> 00:55:22,016
- ใช่. ลาก่อน เด็บบี้
- ลาก่อน ดัดลีย์

852
00:55:22,194 --> 00:55:23,650
ลาก่อน.

853
00:55:31,578 --> 00:55:34,240
- ขอบคุณ.
- โอ้สวย

854
00:55:36,083 --> 00:55:38,871
- คุณคาดหวังจดหมายไหม?
- ไม่มีใครรู้หรอก

855
00:55:39,044 --> 00:55:42,127
แต่ถ้าฉันควรจะได้รับมัน
แสตมป์จะคุ้มค่าแก่การออม

856
00:55:42,297 --> 00:55:44,083
ฉันจะไปพบนางแฮมิลตันในอีกสักครู่

857
00:55:44,258 --> 00:55:45,965
วันนี้คุณจะได้เจอคุณนายแฮมิลตันเหรอ?

858
00:55:46,134 --> 00:55:48,842
- ฉันหวังว่าจะ.
- ฉันขอไปด้วยได้ไหม? ฉันอยากจะพบเธอ

859
00:55:49,012 --> 00:55:51,879
นางแฮมิลตัน? บิชอปโบรแฮม.

860
00:55:55,018 --> 00:55:57,259
สวัสดี คุณแฮมิลตัน คุณเป็นอย่างไร?

861
00:55:57,437 --> 00:55:58,768
ฉันดีใจที่ได้ยินมัน

862
00:55:58,939 --> 00:56:01,476
นางแฮมิลตัน 
ฉันอยากพบคุณวันนี้

863
00:56:01,650 --> 00:56:03,937
บ่ายนี้ถ้าเป็นไปได้

864
00:56:04,403 --> 00:56:07,020
ใช่มันเป็น มันเป็นเรื่องเร่งด่วนมาก

865
00:56:08,156 --> 00:56:11,319
- โอ้ แย่จังเลย
- โอ้แย่มาก

866
00:56:12,536 --> 00:56:15,574
คุณสามารถ? โอ้ สุดยอดเลย

867
00:56:15,747 --> 00:56:19,240
ขอบคุณมาก.
ฉันจะไปถึงที่นั่น 5 โมงเย็นนี้

868
00:56:19,418 --> 00:56:21,580
ขอบคุณคุณแฮมิลตัน ลาก่อน.

869
00:56:21,753 --> 00:56:24,791
เฮนรี่ คุณไม่ได้นัดหมาย
สำหรับบ่ายนี้ใช่ไหม?

870
00:56:24,965 --> 00:56:28,629
- ใช่ มันเป็นเวลาเดียวที่เป็นไปได้
- คุณทำแบบนี้กับสาธุคุณมิลเลอร์ไม่ได้

871
00:56:28,802 --> 00:56:30,543
การซ้อมนั้นจัดขึ้นเพื่อคุณ

872
00:56:30,721 --> 00:56:34,305
พวกเขาจะเข้ากันได้ดีโดยไม่มีฉัน
มีสิ่งอื่นที่สำคัญกว่า

873
00:56:34,474 --> 00:56:36,340
คุณมิลเลอร์จะยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้พบคุณ

874
00:56:36,518 --> 00:56:38,885
แต่มันไม่เหมือนเดิม เฮนรี่
คุณเป็นอธิการของเขา

875
00:56:39,062 --> 00:56:42,350
และฉันไม่ชอบไปคนเดียว

876
00:56:58,040 --> 00:57:01,123
มันเป็นบ้านหลังใหญ่
สุดถนนสายนี้ คนขับ

877
00:57:01,668 --> 00:57:03,705
ดัดลีย์ ฉันถือว่า--

878
00:57:04,338 --> 00:57:08,002
คุณมีเงินค่าแท็กซี่เหรอ?

879
00:57:08,175 --> 00:57:11,384
ไม่ อะไรทำให้คุณคิดว่าฉันมีเงิน?

880
00:57:11,553 --> 00:57:13,840
โอ้ ฉันแค่คิดว่าคุณเป็น...

881
00:57:14,014 --> 00:57:15,129
[พฤหัส]

882
00:57:15,307 --> 00:57:17,548
โอ้พระเจ้า!

883
00:57:18,060 --> 00:57:21,894
- ฉันเสียใจ.
- ขอโทษ. ขอโทษ.

884
00:57:22,439 --> 00:57:23,850
[ล้างคอ]

885
00:57:30,906 --> 00:57:32,488
ขอบคุณ.

886
00:57:39,706 --> 00:57:42,038
ฉันจะไม่สาย
ฉันอาจเข้าร่วมกับคุณก่อนที่จะสิ้นสุด

887
00:57:42,209 --> 00:57:43,199
โปรดลอง

888
00:57:43,377 --> 00:57:45,539
ฉันจะไปพบคุณที่เซนต์ทิโมธี
ในหนึ่งชั่วโมง

889
00:57:45,712 --> 00:57:46,998
ลอง-

890
00:57:47,172 --> 00:57:48,412
ฉันจะอยู่ที่นั่น

891
00:57:48,590 --> 00:57:49,921
ดี.

892
00:57:50,092 --> 00:57:51,708
นี่ล่ะคนขับ

893
00:58:13,198 --> 00:58:15,781
- สวัสดีตอนเย็น อธิการบราวแฮม
- คุณเป็นยังไงบ้าง สตีเวนส์?

894
00:58:15,951 --> 00:58:18,409
นางแฮมิลตัน
อยู่ในห้องรับแขกครับท่าน

895
00:58:18,578 --> 00:58:20,068
ขอบคุณ

896
00:58:28,380 --> 00:58:30,917
ครับ บิชอป บราวแฮม

897
00:58:31,842 --> 00:58:34,129
นางแฮมิลตันที่รักของฉัน
ฉันมาบอกคุณ--

898
00:58:34,302 --> 00:58:37,044
- คุณมาเพื่อขอโทษฉันเชื่อใจ
- อย่างแน่นอน.

899
00:58:37,222 --> 00:58:39,805
เมื่อพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว
การคัดค้านของฉันดูเป็นเรื่องเล็กน้อย...

900
00:58:39,975 --> 00:58:42,307
...เมื่อเทียบกับความมีน้ำใจ
ของท่าทางของคุณ

901
00:58:42,477 --> 00:58:43,592
ฉันโล่งใจมาก

902
00:58:43,770 --> 00:58:45,556
- นั่งลงสิ บิชอปบราวแฮม
- ขอบคุณ.

903
00:58:45,731 --> 00:58:48,769
สิ่งที่ทำให้ฉันเจ็บที่สุดคือการคิด
ว่าสัญชาตญาณทรยศฉัน...

904
00:58:48,942 --> 00:58:51,604
...ในการแนะนำคุณ
สำหรับตำแหน่งที่คุณดำรงอยู่ตอนนี้

905
00:58:51,778 --> 00:58:53,439
ฉันรู้สึกขอบคุณ คุณแฮมิลตัน

906
00:58:53,613 --> 00:58:56,947
ตอนนี้ ในการวางแผนอาสนวิหาร
ฉันถือว่ามันเป็นเรื่องสมมติ...

907
00:58:57,117 --> 00:59:00,075
...ว่าจอร์จ บี. แฮมิลตัน
โบสถ์อนุสรณ์จะตั้งอยู่--

908
00:59:00,245 --> 00:59:02,202
ตามที่คุณระบุ คุณแฮมิลตัน

909
00:59:02,372 --> 00:59:06,491
คุณไม่รู้สึกว่าผลกระทบจะเกิดขึ้นอีกต่อไปแล้ว
มหาวิหารถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่สามีของฉันเหรอ?

910
00:59:06,668 --> 00:59:08,454
ที่ถูกนำไปใช้ท่ามกลางความขัดแย้งอันดุเดือด

911
00:59:08,628 --> 00:59:11,586
- สิ่งสำคัญคือต้องสร้างอาสนวิหาร
- ดี.

912
00:59:11,757 --> 00:59:15,341
คุณรู้ไหมฉันจะไม่มีชื่อของเขา
ในแผ่นโลหะทองเหลืองเล็กๆ อันน่าสยดสยอง

913
00:59:15,510 --> 00:59:18,719
ไม่นะ. จะมีรอยบากด้วยหินอ่อน
ตัวอักษรขนาดใหญ่ที่ปิดทอง

914
00:59:18,889 --> 00:59:21,597
หน้าต่างบานใหญ่นั้น
เป็นภาพนักบุญจอร์จและมังกร

915
00:59:21,767 --> 00:59:22,802
ใช่?

916
00:59:22,976 --> 00:59:27,686
ฉันควรจะชอบสีหน้าแบบนั้นมาก
ของนักบุญจอร์จแนะนำสามีผู้ล่วงลับของฉัน

917
00:59:27,856 --> 00:59:28,971
ใช่.

918
00:59:29,149 --> 00:59:33,017
- คุณเห็นใครเป็นมังกร?
- โอ้มังกรตัวไหนก็ได้

919
00:59:33,195 --> 00:59:35,186
เอาล่ะ เรามาพิมพ์เขียวกันดีกว่า

920
00:59:35,363 --> 00:59:38,025
คุณนายแฮมิลตัน อย่างที่เราเป็นอยู่ตอนนี้
ในข้อตกลงที่สมบูรณ์เช่นนี้...

921
00:59:38,200 --> 00:59:40,783
...จะรังเกียจไหม
ถ้าเราเลื่อนการสนทนาออกไป?

922
00:59:40,952 --> 00:59:42,818
จูเลียรอฉันอยู่ที่เซนต์ทิโมธีส์

923
00:59:42,996 --> 00:59:46,330
ดีมาก. เราสามารถทำตามแผนได้
เมื่อเราส่งเพื่อโอนเงิน

924
00:59:46,500 --> 00:59:50,084
ขอบคุณมาก. และฉันดีใจมาก
เราได้ยุติความแตกต่างของเราแล้ว

925
00:59:54,633 --> 00:59:56,374
มีอะไรหรือเปล่า?

926
00:59:56,551 --> 00:59:59,509
ทำไมมันดูไม่ถูกต้องนัก
ใช่ไหม?

927
00:59:59,679 --> 01:00:02,717
โอ้ แต่-- โอ้ สตีเวนส์

928
01:00:02,891 --> 01:00:06,680
มีบางอย่างผิดปกติ
เกี่ยวกับเก้าอี้ของอธิการ

929
01:00:07,479 --> 01:00:10,267
โอ้มาดาม มันคงเป็นวานิชใหม่แล้วล่ะ

930
01:00:10,440 --> 01:00:13,102
หมัดเด็ดน่าจะเตือนเราแล้ว

931
01:00:14,194 --> 01:00:15,901
ฉันหวังว่าฉันจะไม่ทำร้ายเก้าอี้นะ

932
01:00:16,071 --> 01:00:18,028
โอ้ ไม่ ไม่เลย

933
01:00:18,198 --> 01:00:22,362
ส่งร้านเฟอร์นิเจอร์หรือช่างประปา
หรือรับน้ำมันสน ทำอะไรสักอย่าง สตีเว่นส์

934
01:00:22,536 --> 01:00:25,119
ใช่แล้วมาดาม โอ้ที่รัก

935
01:00:26,123 --> 01:00:28,615
- ฉันสงสัยว่า--
- คุณจะดึงมันไปด้านหลังไหม?

936
01:00:28,792 --> 01:00:29,873
ใช่ใช่

937
01:00:41,388 --> 01:00:42,878
ขอบคุณ

938
01:00:44,975 --> 01:00:47,967
เป็นเวลานานแล้ว
ตั้งแต่เฮนรี่ลงมาอยู่ที่นี่

939
01:00:48,145 --> 01:00:50,307
ฉันหวังว่าเขาจะมา

940
01:00:50,605 --> 01:00:53,939
รู้ไหม ตอนที่เขาอยู่ที่นี่
เขาใกล้ชิดกับผู้คนมาก...

941
01:00:54,109 --> 01:00:56,350
...เป็นที่รักของทุกคนมาก
- เอ่อ..

942
01:00:56,528 --> 01:00:58,235
และตอนนี้คุณดูเหมือนเป็นอย่างไรบ้าง?

943
01:00:58,405 --> 01:01:01,523
ฝันเห็นอาสนวิหารของพระองค์
เขาย้ายออกจากคนที่เขารักแล้วเหรอ?

944
01:01:01,700 --> 01:01:03,190
ใช่.

945
01:01:03,368 --> 01:01:06,906
มันจะผิดหวังขนาดนั้น
สาธุคุณมิลเลอร์ไม่เห็นเขา

946
01:01:07,080 --> 01:01:09,913
อ่อ เขาไม่มี
จะต้องผิดหวัง

947
01:01:12,586 --> 01:01:15,248
- สวัสดีคุณมิลเลอร์
- คุณนายโบรแฮม ดีใจที่ได้มา

948
01:01:15,422 --> 01:01:19,131
ไม่เลย. ฉันดีใจที่ได้มาอยู่ที่นี่
นี่คือคุณดัดลีย์ ผู้ช่วยอธิการ

949
01:01:19,301 --> 01:01:21,668
- คุณดัดลีย์ ยินดีด้วย
- ขอบคุณ คุณมิลเลอร์

950
01:01:21,845 --> 01:01:24,086
อธิการจะพยายามมาที่นี่ในภายหลัง
คุณมิลเลอร์.

951
01:01:24,264 --> 01:01:28,349
- มีบางสิ่งที่สำคัญเกิดขึ้น
- โอ้ แน่นอน ตอนนี้เขาเป็นคนมีงานยุ่ง

952
01:01:28,518 --> 01:01:29,849
ใช่.

953
01:01:30,020 --> 01:01:33,103
- นี่คือนางดัฟฟี่
- ฉันรู้จักคุณดัฟฟี่ คุณเป็นอย่างไร?

954
01:01:33,273 --> 01:01:35,560
เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่มีคุณอยู่ที่นี่
ที่ร้านเซนต์ทิโมธี

955
01:01:35,734 --> 01:01:37,645
ขอบคุณ และนี่คือคุณดัดลีย์

956
01:01:37,819 --> 01:01:39,150
คุณดัฟฟี่เป็นคนออร์แกน

957
01:01:39,321 --> 01:01:41,608
โอ้ ฉันแน่ใจ
นางดัฟฟี่เล่นได้มีเสน่ห์

958
01:01:41,781 --> 01:01:42,862
สวัสดีคุณดัฟฟี่

959
01:01:43,033 --> 01:01:46,242
มิลเลอร์: ฉันเกรงว่าเด็กบางคนของเรา
สายนิดหน่อย

960
01:01:47,078 --> 01:01:49,945
เราควรจะเริ่มจริงๆ
แต่ฉันไม่เห็นว่าเราทำได้อย่างไร

961
01:01:50,123 --> 01:01:52,239
มันค่อนข้างน่าอายจริงๆ

962
01:01:52,417 --> 01:01:57,412
แต่คุณรู้ไหมว่ามันยากนิดหน่อย
แข่งขันกับบาสเก็ตบอลและคริสต์มาส

963
01:01:57,589 --> 01:01:59,250
พวกเขาทุกคนเป็นเด็กดีในดวงใจ

964
01:01:59,424 --> 01:02:01,540
ฉันรู้ว่าพวกเขาเป็น พวกเขาจะปรากฏขึ้น

965
01:02:01,718 --> 01:02:03,584
มิลเลอร์:
ฉันหวังเช่นนั้น

966
01:02:04,137 --> 01:02:06,754
- สวัสดีบ๊อบบี้
- สวัสดี.

967
01:02:07,140 --> 01:02:09,802
ดัดลีย์: คุณร้องเพลงอะไร?
- ฉันร้องเพลงโซปราโนคนแรก

968
01:02:09,976 --> 01:02:11,967
ดัดลีย์: คุณสบายดีไหม?
- ฉันไม่รู้.

969
01:02:12,145 --> 01:02:14,682
ดัดลีย์: แล้วแจกของล่ะ?
- ฉันคนเดียวเหรอ?

970
01:02:14,856 --> 01:02:16,972
ดัดลีย์: คุณพาจอร์จขึ้นไปที่นั่น
สวัสดีจอร์จ

971
01:02:17,150 --> 01:02:19,141
- สวัสดี.
ดัดลีย์: แล้วคุณว่าไงบ้าง?

972
01:02:19,319 --> 01:02:21,230
เอาล่ะ

973
01:02:21,613 --> 01:02:23,320
ดัดลีย์: คุณพร้อมหรือยัง คุณดัฟฟี่?
- โอ้ใช่

974
01:02:23,490 --> 01:02:25,026
ตีมัน.

975
01:02:25,200 --> 01:02:26,531
[กำลังเล่นออร์แกน]

976
01:02:28,036 --> 01:02:34,157
<i>[ร้องเพลง]
โอ้ จงร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า</i>

977
01:02:34,334 --> 01:02:38,828
<i>บรรดาผู้เป็นที่รักเป็นผู้จ่ายส่วยของคุณ</i>

978
01:02:39,005 --> 01:02:44,091
<i>เจ้านายของคุณเกิดในวันที่มีความสุขนี้</i>

979
01:02:44,511 --> 01:02:49,722
<i>แล้วเจาะท้องฟ้า
ด้วยบทเพลงแห่งความยินดี</i>

980
01:02:49,933 --> 01:02:54,143
<i>กระจายเฉดสี
แห่งความเศร้าโศกและความโศกเศร้า</i>

981
01:02:54,354 --> 01:02:56,846
<i>พระเจ้าของคุณประสูติ</i>

982
01:02:57,023 --> 01:02:59,264
<i>วันที่มีความสุขนี้</i>

983
01:02:59,442 --> 01:03:01,353
<i>โอ้ ร้องเพลงถวายพระเจ้า</i>

984
01:03:01,528 --> 01:03:04,441
<i>บทเพลงแห่งความยินดีของคุณ</i>

985
01:03:04,614 --> 01:03:07,606
<i>โอ้ ร้องเพลงถวายพระเจ้า</i>

986
01:03:07,784 --> 01:03:10,526
<i>บทเพลงแห่งความยินดีของคุณ</i>

987
01:03:10,704 --> 01:03:15,289
<i>บรรดาผู้เป็นที่รักเป็นผู้จ่ายส่วยของคุณ</i>

988
01:03:15,458 --> 01:03:20,749
<i>พระเจ้าของคุณประสูติในวันที่มีความสุขนี้</i>

989
01:03:21,089 --> 01:03:26,175
<i>แล้วเจาะท้องฟ้า
ด้วยบทเพลงแห่งความยินดี</i>

990
01:03:26,344 --> 01:03:30,679
<i>กระจายเฉดสี
แห่งความเศร้าโศกและความโศกเศร้า</i>

991
01:03:30,890 --> 01:03:33,382
<i>พระเจ้าของคุณประสูติ</i>

992
01:03:33,560 --> 01:03:36,097
<i>วันที่มีความสุขนี้</i>

993
01:03:36,271 --> 01:03:38,137
<i>โอ้ ร้องเพลงถวายพระเจ้า</i>

994
01:03:38,315 --> 01:03:41,524
<i>บทเพลงแห่งความยินดีของคุณ</i>

995
01:03:41,735 --> 01:03:44,352
<i>โอ้ พระวจนะของพระเจ้า</i>

996
01:03:44,529 --> 01:03:47,396
<i>สำหรับเราจุติ</i>

997
01:03:47,574 --> 01:03:49,656
<i>โอ้ พระวจนะของพระเจ้า</i>

998
01:03:49,826 --> 01:03:52,909
<i>สำหรับเราจุติ</i>

999
01:03:53,079 --> 01:03:57,539
<i>โดยความเชื่อ เราได้ยินทูตสวรรค์ของพระองค์ร้องเพลง</i>

1000
01:03:57,709 --> 01:04:02,749
<i>โอ้พระเจ้า เราได้ยินนางฟ้าของพระองค์ร้องเพลง</i>

1001
01:04:02,922 --> 01:04:05,880
<i>เราได้ยินนางฟ้าของพระองค์ร้องเพลง</i>

1002
01:04:06,051 --> 01:04:10,340
<i>เพลงสรรเสริญพระองค์ กษัตริย์ของพวกเขา</i>

1003
01:04:10,513 --> 01:04:15,508
<i>เราร่วมแสดงความเคารพนับถือกับพวกเขา</i>

1004
01:04:15,685 --> 01:04:20,976
<i>เราร่วมแสดงความเคารพนับถือกับพวกเขา</i>

1005
01:04:21,149 --> 01:04:25,017
<i>เราเทเพื่อท่าน เราเทเพื่อท่าน</i>

1006
01:04:25,195 --> 01:04:28,938
<i>คำวิงวอนของเรา</i>

1007
01:04:29,115 --> 01:04:31,607
<i>ว่าคุณจะ</i>

1008
01:04:31,785 --> 01:04:34,777
<i>โปรดประทานแก่เรา พระเจ้า</i>

1009
01:04:34,954 --> 01:04:41,041
<i>ความรอด</i>

1010
01:04:49,302 --> 01:04:54,297
เด็กๆ มันสวยมาก
สวยจริงๆ

1011
01:04:54,474 --> 01:04:58,183
คุณรู้ไหมว่าคุณเติบโตขึ้นมาตั้งแต่นั้นมา
ผมกับพระสังฆราชอาศัยอยู่ที่วัดนี้...

1012
01:04:58,353 --> 01:05:01,937
...ที่ฉันจำพวกคุณไม่ได้เลย

1013
01:05:02,107 --> 01:05:03,973
แต่ฉันภูมิใจในตัวคุณมาก

1014
01:05:04,150 --> 01:05:06,357
และฉันรู้ว่าเขาก็จะเป็นเช่นนั้นเช่นกัน

1015
01:05:06,528 --> 01:05:08,519
โอ้ขอบคุณ

1016
01:05:08,696 --> 01:05:10,812
คุณมิลเลอร์ นั่นเยี่ยมมาก

1017
01:05:10,990 --> 01:05:13,732
ฉันไม่สามารถขอบคุณได้มากพอ
นางโบรแฮม.

1018
01:05:13,910 --> 01:05:14,991
และคุณ คุณดัดลีย์

1019
01:05:15,161 --> 01:05:18,199
โอ้ ฉันขอโทษจริงๆ
อธิการไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้

1020
01:05:21,668 --> 01:05:24,410
- คุณสบายดีไหม?
- ใช่แล้ว ขอบคุณ

1021
01:05:24,587 --> 01:05:27,249
อะไรก็ตามที่กำลังเก็บสตีเว่นส์ไว้?

1022
01:05:27,424 --> 01:05:28,960
โอ้ สตีเว่นส์ คุณอยู่นี่แล้ว

1023
01:05:29,134 --> 01:05:33,048
ฉันขอโทษจริงๆ มาดาม แต่เฟอร์นิเจอร์
ร้านปิดถึงหลังปีใหม่ครับ

1024
01:05:33,221 --> 01:05:36,464
ฉันไม่สามารถหาช่างประปาได้
และน้ำมันสนเราก็หมดแล้ว

1025
01:05:36,641 --> 01:05:40,509
- นี่เป็นเรื่องแปลกประหลาด
- วิชฮาเซลจะมีประโยชน์ไหม?

1026
01:05:41,479 --> 01:05:43,561
- ฉันขอใช้โทรศัพท์ของคุณได้ไหม?
- แน่นอน.

1027
01:05:43,731 --> 01:05:46,348
- มันอยู่ตรงนั้น.
- ขอบคุณมาก.

1028
01:05:59,664 --> 01:06:01,701
มาทิลดา นี่คือบิชอป โบรแฮม

1029
01:06:01,875 --> 01:06:06,210
ฉันอยู่ที่บ้านคุณนายแฮมิลตัน คุณจะนำมา
ขอกางเกงอีกตัวให้ฉันด้วย

1030
01:06:08,131 --> 01:06:11,590
มันสร้างความแตกต่างอะไร?
เอากางเกงอีกตัวมาให้ฉัน

1031
01:06:11,759 --> 01:06:12,999
ขอบคุณ

1032
01:06:13,928 --> 01:06:16,920
ฉันเสียใจมากที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้

1033
01:06:17,182 --> 01:06:20,015
เอ่อ..ถ้าผมติดต่อได้นะ.
กับจูเลียหรือดัดลีย์

1034
01:06:20,185 --> 01:06:23,052
เอาล่ะ อย่าเพิ่งกังวลไปเลยอธิการ

1035
01:06:23,646 --> 01:06:25,478
มีเก้าอี้.

1036
01:06:25,732 --> 01:06:27,939
ขอบคุณ ฉันมีอันหนึ่ง

1037
01:06:35,408 --> 01:06:36,569
เขาไม่อยู่ที่นี่

1038
01:06:36,743 --> 01:06:39,906
บางทีอาจจะเป็นการประชุม
มีความสำคัญมากกว่าที่เขาคิด

1039
01:06:40,079 --> 01:06:41,990
ฉันคิดว่า.

1040
01:06:42,248 --> 01:06:44,831
เอาล่ะ เรากลับบ้านกันดีกว่า

1041
01:06:48,087 --> 01:06:50,078
รู้ไหม ดัดลีย์ มันเป็นเรื่องแปลก

1042
01:06:50,256 --> 01:06:51,997
มีอะไรแปลก?

1043
01:06:52,175 --> 01:06:56,089
ดูเหมือนคุณจะสามารถทำให้ฉันรู้สึกได้
ราวกับว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดี

1044
01:06:56,262 --> 01:06:59,550
- ก็อาจเป็นได้ถ้า...
- ถ้าอะไร?

1045
01:07:00,099 --> 01:07:03,763
หากผู้คนสามารถเรียนรู้ได้เท่านั้น
ให้ประพฤติตนเหมือนมนุษย์

1046
01:07:06,356 --> 01:07:08,097
เฮ้ แท็กซี่

1047
01:07:15,073 --> 01:07:16,529
นี่แท็กซี่ จูเลีย

1048
01:07:18,785 --> 01:07:20,526
กรุณารอสักครู่ ซิลเวสเตอร์?

1049
01:07:20,703 --> 01:07:22,865
ตกลง. ได้เลยนาย ฉันจะรอ

1050
01:07:23,039 --> 01:07:24,996
ซิลเวสเตอร์?

1051
01:07:31,548 --> 01:07:34,631
สวัสดีตอนเย็น. หากจะรอเพียง.
เดี๋ยวฉันจะไปอยู่กับคุณ

1052
01:07:34,801 --> 01:07:38,385
- นี่คือหนึ่งในรุ่นที่พิเศษที่สุดของเรา
- จริงหรือ?

1053
01:07:38,555 --> 01:07:40,387
โอ้ มันน่ารัก เพียงแค่มีเสน่ห์

1054
01:07:40,557 --> 01:07:42,218
เก๋ไก๋มาก เด็กจังเลย

1055
01:07:42,392 --> 01:07:45,259
- มันหวานใช่มั้ย?
- โอ้ มันน่าทึ่งมาก

1056
01:07:45,436 --> 01:07:47,427
ไม่ใช่ทุกคน
สามารถสวมหมวกที่กล้าหาญได้

1057
01:07:47,605 --> 01:07:49,812
แน่นอนว่ามันสร้างมาเพื่อมาดาม

1058
01:08:06,374 --> 01:08:10,459
บอกว่าคุณรู้ได้อย่างไร
ฉันชื่อซิลเวสเตอร์เหรอ?

1059
01:08:10,628 --> 01:08:14,997
- โอ้ มันอยู่บนการ์ดของคุณนะ
- โอ้.

1060
01:08:16,801 --> 01:08:19,008
ซิลเวสเตอร์ คุณช่วยขับรถเราหน่อยได้ไหม
ผ่านสวนสาธารณะเหรอ?

1061
01:08:19,178 --> 01:08:22,341
- นั่นเป็นวิธีที่ออกนอกเส้นทางของคุณ
- มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณซิลเวสเตอร์?

1062
01:08:22,515 --> 01:08:24,802
- คุณเบื่อเราไหม?
- ไม่นะ.

1063
01:08:24,976 --> 01:08:27,183
ฉันจะขับรถไปส่งคุณทางเม็กซิโกซิตี้
ถ้าคุณต้องการ

1064
01:08:27,520 --> 01:08:29,056
ขอบคุณ

1065
01:08:31,065 --> 01:08:33,557
ดัดลีย์ ฉันสนุกมาก

1066
01:08:34,110 --> 01:08:35,225
- คุณคือจูเลียเหรอ?
- ใช่.

1067
01:08:35,403 --> 01:08:36,689
- คุณจริงเหรอ?
- ใช่.

1068
01:08:36,863 --> 01:08:39,946
- ฉันรู้สึกราวกับว่าฉันกำลังทำอะไรชั่วร้าย
- ทำไม?

1069
01:08:40,116 --> 01:08:41,527
ฉันไม่รู้.

1070
01:08:41,701 --> 01:08:43,692
ดูเหมือนผิดอย่างใด
สนุกมาก

1071
01:08:43,870 --> 01:08:47,408
แต่ฉันไม่สามารถเข้าใจได้
มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับมัน

1072
01:08:47,582 --> 01:08:50,916
พวกคุณรู้ไหมว่าอะไร
ปัญหาหลักของประเทศนี้คือ?

1073
01:08:51,085 --> 01:08:53,873
โอ้ ฉันเคยได้ยินมาหลายเวอร์ชันแล้ว

1074
01:08:54,047 --> 01:08:55,412
คุณรู้ไหมซิลเวสเตอร์?

1075
01:08:55,590 --> 01:08:59,379
ฉันคิดว่าฉันทำ ปัญหาหลัก
คนเยอะเกินไปหรือเปล่า...

1076
01:08:59,552 --> 01:09:03,045
...ซึ่งไม่รู้ว่ากำลังจะไปไหน
และพวกเขาต้องการไปถึงที่นั่นเร็วเกินไป

1077
01:09:03,222 --> 01:09:06,431
ตอนนี้พาคุณสองคน ฉันจะเรียกคุณว่าไม่ธรรมดา

1078
01:09:06,601 --> 01:09:09,389
ขอบคุณ คุณเป็นคนมีไหวพริบมาก

1079
01:09:09,562 --> 01:09:11,599
อันดับแรก คุณทราบจุดหมายปลายทางของคุณ

1080
01:09:11,773 --> 01:09:13,559
แต่คุณไม่รีบร้อนที่จะไปที่นั่น

1081
01:09:13,733 --> 01:09:16,521
คุณอยากจะเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ระหว่างทาง

1082
01:09:16,694 --> 01:09:19,231
และคุณไม่ลังเลใจ
เพื่อใช้จ่ายเพิ่มอีกสี่บิต...

1083
01:09:19,405 --> 01:09:21,396
...เพื่ออ้อมกับแม่ธรรมชาติ

1084
01:09:21,574 --> 01:09:22,735
[ยางกรี๊ด]

1085
01:09:22,909 --> 01:09:25,071
เฮ้ ดูสิว่าจะไปไหน!

1086
01:09:26,621 --> 01:09:28,908
ดี. ความดีของฉัน

1087
01:09:29,082 --> 01:09:31,574
คุณเห็นการที่ฉันพลาดรถบรรทุกคันนั้นไหม?

1088
01:09:31,918 --> 01:09:36,583
- มันก็เหมือนกับปาฏิหาริย์
- ใช่ แต่อย่าใช้มือมากเกินไป

1089
01:09:41,594 --> 01:09:42,880
โอ้...

1090
01:09:48,267 --> 01:09:50,224
ซิลเวสเตอร์ ดึงมาที่นี่

1091
01:09:50,395 --> 01:09:54,104
- เอาน่า จูเลีย เราจะไปเล่นสเก็ตกัน
- ไม่ เราต้องไม่ มันสายแล้ว เราทำไม่ได้

1092
01:09:54,273 --> 01:09:55,308
คุณคิดว่าเราทำได้เหรอ?

1093
01:09:55,483 --> 01:09:57,565
เฮนรี่รอมานานขนาดนี้
เขารอได้อีกต่อไป

1094
01:09:57,735 --> 01:09:59,646
- ใช่.
- ซิลเวสเตอร์ หยุดรถ

1095
01:10:03,741 --> 01:10:06,733
- ฉันเป็นคนชั่วร้าย
- ถ้าคุณเป็นเช่นนั้น ฉันก็เหมือนกัน นั่นเป็นไปไม่ได้

1096
01:10:06,911 --> 01:10:08,072
คุณเล่นสเก็ตได้ไหม ซิลเวสเตอร์?

1097
01:10:08,246 --> 01:10:10,704
อ๋อ เมื่อก่อนฉันยังเป็นเด็ก
แต่ตอนนี้ฉันแก่เกินไปแล้ว

1098
01:10:10,873 --> 01:10:13,706
โอ้ สวมรองเท้าสเก็ตหน่อยสิ
คุณจะรู้ว่าคุณอายุน้อยแค่ไหน

1099
01:10:33,521 --> 01:10:38,015
โอ้. โอ้ ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่าจะทำได้

1100
01:10:56,169 --> 01:10:59,707
- ตอนนี้ผ่อนคลาย ถูกต้องแล้ว
- โอ้!

1101
01:10:59,881 --> 01:11:01,713
ถูกต้องแล้ว

1102
01:11:04,886 --> 01:11:06,297
โอ้...

1103
01:11:10,850 --> 01:11:12,591
หมวกสวย.

1104
01:11:44,967 --> 01:11:47,550
- ทำไมล่ะ ดัดลีย์
- ตอนนี้คุณ

1105
01:11:47,720 --> 01:11:50,337
- ไม่นะ. ไม่ ฉัน...
- มาเลย. มาเร็ว.

1106
01:11:50,515 --> 01:11:52,005
เอ่อ...

1107
01:11:58,231 --> 01:12:01,644
โอ้ ดัดลีย์ นี่คือสวรรค์
- คุณได้พบคำที่สมบูรณ์แบบแล้ว

1108
01:12:25,174 --> 01:12:28,132
ดู. ดูสิว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ โอ้!

1109
01:12:28,636 --> 01:12:30,468
คุณเป็นนักสเก็ตที่สวยงาม จูเลีย

1110
01:12:30,638 --> 01:12:32,720
จริงๆแล้วคุณสวยนะ

1111
01:12:40,523 --> 01:12:42,730
- โอ้ดูสิ ดูซิลเวสเตอร์สิ
ดัดลีย์: ฮ่าฮ่าฮ่า

1112
01:12:47,029 --> 01:12:48,986
เอาล่ะ ซิลเวสเตอร์

1113
01:12:52,243 --> 01:12:54,154
ซิลเวสเตอร์:
โอ้โอ้โอ้!

1114
01:12:54,328 --> 01:12:55,989
[หัวเราะทั้งหมด]

1115
01:12:58,291 --> 01:12:59,747
ซิลเวสเตอร์:
ว้าว!

1116
01:13:08,676 --> 01:13:10,258
โอ้ดูสิ! ฮ่าฮ่าฮ่า

1117
01:13:13,180 --> 01:13:14,841
- ขอโทษนะจูเลีย
- แน่นอน.

1118
01:13:15,016 --> 01:13:18,179
ใจเย็นๆ นะ ซิลเวสเตอร์ ใจเย็นๆนะ

1119
01:13:19,312 --> 01:13:21,053
ผ่อนคลาย.

1120
01:13:23,649 --> 01:13:25,936
ถูกต้องแล้ว มาเลย มาเลย

1121
01:13:26,110 --> 01:13:28,192
ให้อีกอันหนึ่งแก่ฉัน แค่นั้นแหละ.

1122
01:13:28,362 --> 01:13:31,775
เอาล่ะ สบายใจได้แล้ว
ไม่ ไม่ อย่ายุบนะ แค่ผ่อนคลาย

1123
01:13:34,744 --> 01:13:36,860
ซิลเวสเตอร์:
คอยฉันอยู่ตอนนี้

1124
01:13:43,461 --> 01:13:45,748
โอ้อย่าทิ้งฉัน!

1125
01:13:45,922 --> 01:13:47,788
อย่า!

1126
01:14:01,020 --> 01:14:03,307
ฉันเป็นยังไงบ้าง ดัดลีย์?

1127
01:14:08,069 --> 01:14:10,026
ไชโย

1128
01:14:15,952 --> 01:14:18,410
รอฉันด้วย ดัดลีย์

1129
01:15:05,501 --> 01:15:06,707
[ดัดลีย์หัวเราะ]

1130
01:15:06,877 --> 01:15:08,709
จูเลีย: ขอบคุณ ดัดลีย์
ดัดลีย์: เอาล่ะ

1131
01:15:08,879 --> 01:15:10,415
ฉันเป็นหนี้คุณเท่าไหร่ ซิลเวสเตอร์?

1132
01:15:10,589 --> 01:15:12,079
ไม่ถึงร้อยเลยเพื่อน

1133
01:15:12,258 --> 01:15:15,876
กระเป๋าของฉันแค่โป่ง
ด้วยเหรียญแห่งความพึงพอใจในตนเอง

1134
01:15:16,053 --> 01:15:18,169
- คุณอยากรู้ว่าทำไม?
ดัดลีย์: ฉันอยากรู้

1135
01:15:18,347 --> 01:15:22,466
เพราะคุณและคุณผู้หญิงได้ฟื้นฟูแล้ว
ศรัทธาของฉันในธรรมชาติของมนุษย์นั่นคือเหตุผล

1136
01:15:22,935 --> 01:15:24,767
ราตรีสวัสดิ์ ดัดลีย์ ราตรีสวัสดิ์จูเลีย

1137
01:15:24,937 --> 01:15:27,645
- ราตรีสวัสดิ์ ซิลเวสเตอร์
- ราตรีสวัสดิ์ ซิลเวสเตอร์

1138
01:15:32,737 --> 01:15:35,069
ซิลเวสเตอร์เป็นวิญญาณที่มีเกียรติ

1139
01:15:35,239 --> 01:15:39,733
ลูก ๆ ของเขาและลูก ๆ ของเขา
จะลุกขึ้นมาสรรเสริญพระองค์

1140
01:15:39,910 --> 01:15:43,699
ดัดลีย์ นี่วิเศษที่สุดแล้ว
ตอนเย็นที่ฉันเคยมีมาหลายปี

1141
01:15:43,873 --> 01:15:47,582
This has been the most wonderful evening
ฉันมีมานานหลายศตวรรษ เฮ้

1142
01:15:48,169 --> 01:15:50,661
จูเลีย:
I hope I haven't left the key home.

1143
01:15:50,838 --> 01:15:52,499
ดัดลีย์:
เข้าไปเลย เปิดแล้ว

1144
01:15:52,673 --> 01:15:54,414
จูเลีย: ขอบคุณ ดัดลีย์
ดัดลีย์: ดีมาก

1145
01:15:54,592 --> 01:15:56,959
- สวัสดี ควีนนี่
- Hello, Queenie, how are you?

1146
01:15:57,136 --> 01:15:58,718
- ฉันช่วยคุณได้ไหม?
- ใช่ ได้โปรด.

1147
01:15:58,888 --> 01:16:01,505
- เอาล่ะ.
- โอ้! คุณถอดรองเท้าของฉันออก

1148
01:16:01,682 --> 01:16:02,922
สวัสดีเฮนรี่

1149
01:16:03,100 --> 01:16:07,014
Oh, Henry, what happened to you? ฉันคิดว่า
คุณจะไปพบเราที่เซนต์ทิโมธี

1150
01:16:07,188 --> 01:16:09,179
- เกิดอะไรขึ้น? มันสายแล้ว
- ฉันจะเอาอันนั้น

1151
01:16:09,356 --> 01:16:11,848
ขอบคุณ คุณจะไม่มีวันเดา

1152
01:16:12,026 --> 01:16:13,892
- เราไปเล่นสเก็ต
ดัดลีย์: ฮ่าฮ่าฮ่า

1153
01:16:14,070 --> 01:16:16,027
มีคุณอยู่

1154
01:16:16,197 --> 01:16:18,359
- อีกสักครู่เจอกัน เฮนรี่
- เอาล่ะ.

1155
01:16:19,700 --> 01:16:21,031
- สเก็ต?
- ใช่.

1156
01:16:21,202 --> 01:16:22,943
ดัดลีย์เป็นนักสเก็ตที่เก่งที่สุด

1157
01:16:23,120 --> 01:16:25,077
เขายังทำให้ฉันจินตนาการ
ว่าฉันเป็นคนดี

1158
01:16:25,247 --> 01:16:29,457
คุณน่าจะเคยได้ยินเด็กพวกนั้นร้องเพลง
ที่ร้านเซนต์ทิโมธี มันเป็นสวรรค์จริงๆ

1159
01:16:29,627 --> 01:16:30,662
ฉันแน่ใจอย่างนั้น

1160
01:16:30,836 --> 01:16:33,373
- คุณประสบความสำเร็จในการประชุมหรือไม่?
- โอ้ใช่คุณเหรอ?

1161
01:16:33,547 --> 01:16:35,037
- น่าพอใจ.
- ดี.

1162
01:16:35,216 --> 01:16:38,379
โอ้ที่รัก ฉันอยากเจอเด็บบี้
ก่อนที่เธอจะเข้านอน

1163
01:16:38,552 --> 01:16:41,089
โอ้ คุณไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

1164
01:16:41,263 --> 01:16:42,298
เกี่ยวกับอะไร?

1165
01:16:42,473 --> 01:16:45,056
หมวกของฉัน. หมวกใบใหม่ของฉัน

1166
01:16:48,104 --> 01:16:51,222
- แล้วคุณคิดอย่างไร?
- มีเสน่ห์.

1167
01:16:51,398 --> 01:16:54,060
ฮ่า. ขอบคุณ ฉันจะลงไปทันที

1168
01:16:55,528 --> 01:16:58,611
มีสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้
จูเลียไม่มีที่ติอย่างแน่นอน

1169
01:16:58,781 --> 01:17:01,569
- แน่นอนเธอเป็น.
- คุณหยุดฉันไม่ให้เข้าร่วมกับคุณ

1170
01:17:01,742 --> 01:17:04,234
จูเลียมีช่วงเวลาที่ดีมาก

1171
01:17:04,411 --> 01:17:06,072
ฉันไม่ได้

1172
01:17:07,414 --> 01:17:10,281
ถ้าคุณส่งฉันมาเป็นตัวแทน
กับนางแฮมิลตัน ฉันจะทำ

1173
01:17:10,459 --> 01:17:13,076
คุณไม่ได้
ฉันจึงเป็นตัวแทนของคุณกับภรรยาของคุณ

1174
01:17:13,254 --> 01:17:15,916
นั่นเป็นส่วนหนึ่งของ.
หน้าที่ปกติของ--?

1175
01:17:20,803 --> 01:17:22,259
ของนางฟ้าเหรอ?

1176
01:17:22,429 --> 01:17:26,593
Sometimes, Henry, angels must rush in
where fools fear to tread.

1177
01:17:26,767 --> 01:17:30,476
I haven't the faintest idea what that means
และฉันไม่ต้องการให้มันอธิบายให้ฉันฟัง

1178
01:17:33,107 --> 01:17:34,939
ดัดลีย์ คุณไปได้แล้ว

1179
01:17:35,109 --> 01:17:37,066
- I've solved my problem.
- มีไหม?

1180
01:17:37,236 --> 01:17:39,648
Mrs. Hamilton is giving the money
สำหรับมหาวิหาร

1181
01:17:39,822 --> 01:17:42,280
โอ้ แต่นั่นเป็น
ข้อสรุปมาก่อน...

1182
01:17:42,449 --> 01:17:46,568
...if you were willing to make
a slight sacrifice of your principles.

1183
01:17:47,955 --> 01:17:52,119
Don't you think it's worth it
for this glorious edifice?

1184
01:17:53,294 --> 01:17:55,626
I'm not so sure of its glory
ในเวลาเช่นนี้

1185
01:17:55,796 --> 01:17:59,289
- โอ้คุณไม่ได้เหรอ?
- ไม่ เฮนรี่ ฉันไม่

1186
01:17:59,800 --> 01:18:02,007
คุณรู้ไหม
ปีเหล่านี้เป็นปีที่น้อยสำหรับโลก

1187
01:18:02,178 --> 01:18:05,796
หลายๆคนต้องการอาหาร
ผู้คนจำนวนมากต้องการที่พักพิง

1188
01:18:05,973 --> 01:18:09,637
หลังคาใหญ่ขนาดนั้น
สามารถสร้างหลังคาเล็กๆ ได้มากมาย

1189
01:18:09,810 --> 01:18:12,142
แต่เรากำลังเผชิญอยู่
กับผู้หญิงวัตถุนิยม

1190
01:18:12,313 --> 01:18:14,054
เธอจะไม่ฟังคำพูดแบบนั้น

1191
01:18:14,231 --> 01:18:16,188
คุณลองหรือยัง?

1192
01:18:17,318 --> 01:18:21,482
มันถูกจัดไว้ทั้งหมด มันเสร็จแล้ว คุณ
มาที่นี่เพื่อจะได้มีมหาวิหาร

1193
01:18:21,655 --> 01:18:23,271
ฉันเข้าใจแล้ว ฉันอยากให้คุณไป

1194
01:18:23,449 --> 01:18:26,658
ฉันอยากให้คุณออกไปจากบ้านฉัน
ออกไปจากชีวิตของฉันและอยู่ห่างจากจูเลีย

1195
01:18:26,827 --> 01:18:31,196
ฉันคิดว่าคุณจะอธิษฐานเพื่อสิ่งนั้น
คำอธิษฐานของคุณทำให้ฉันมาที่นี่

1196
01:18:50,976 --> 01:18:52,512
อืมมม

1197
01:18:52,728 --> 01:18:54,685
เฮนรี่ นั่นไม่ใช่คำอธิษฐาน

1198
01:18:54,855 --> 01:18:58,223
มันถูกต้องจากใจของฉัน
I want you to go.

1199
01:18:58,400 --> 01:19:00,858
- Julia doesn't.
- จูเลีย.

1200
01:19:01,278 --> 01:19:03,895
ออกไป! ออกไป!

1201
01:19:05,032 --> 01:19:06,864
จูเลียกำลังจะลงบันได

1202
01:19:07,034 --> 01:19:08,775
อย่าให้เธอเห็นคุณแบบนั้นนะ

1203
01:19:08,953 --> 01:19:11,320
พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเอง เฮนรี่

1204
01:19:23,759 --> 01:19:24,920
Dudley.

1205
01:19:25,094 --> 01:19:27,882
โอ้ เด็บบี้อยากให้ดัดลีย์ขึ้นมา
และบอกราตรีสวัสดิ์กับเธอ

1206
01:19:28,055 --> 01:19:29,295
- เขาอยู่ที่ไหน?
- เขาไปแล้ว.

1207
01:19:29,473 --> 01:19:31,214
- ที่ไหน?
- How should I know?

1208
01:19:32,017 --> 01:19:33,678
แล้วทำไมเขาถึงจากไปกะทันหันขนาดนี้ล่ะ?

1209
01:19:33,852 --> 01:19:37,220
ฉันกำจัดเขาแล้ว
ฉันบอกให้เขาออกไป ฉันไล่เขาออก

1210
01:19:37,398 --> 01:19:39,014
- ทำไม?
- เพราะเขาไร้ความสามารถ

1211
01:19:39,191 --> 01:19:42,434
เขาไม่เก่งในงานของเขา
และฉันก็ทนเห็นเขาไม่ได้!

1212
01:19:44,196 --> 01:19:45,903
[เสียงกระแทกประตู]

1213
01:20:10,389 --> 01:20:14,724
แม่ครับ ผมแน่ใจ
ว่าดัดลีย์ไม่มีวันกลับมา

1214
01:20:14,893 --> 01:20:17,681
ที่รัก คุณต้องไม่พูดว่า "ไม่เคย"

1215
01:20:17,855 --> 01:20:20,017
แต่เขาอยู่ที่ไหน?

1216
01:20:20,524 --> 01:20:22,231
มานี่สิที่รัก

1217
01:20:25,195 --> 01:20:27,027
ตอนนี้ฟังฉัน

1218
01:20:27,614 --> 01:20:30,197
ดัดลีย์จะไม่ทิ้งเรา
โดยไม่ต้องพูดอะไรสักคำ

1219
01:20:30,367 --> 01:20:33,780
นอกจากนี้เขาสัญญากับฉันว่าเขาจะไป
เพื่อบอกคุณเกี่ยวกับซานตาคลอส

1220
01:20:33,954 --> 01:20:36,446
เขารู้จักซานตาคลอสเป็นอย่างดี

1221
01:20:37,458 --> 01:20:40,450
แต่ใกล้จะถึงวันคริสต์มาสอีฟแล้ว

1222
01:20:40,669 --> 01:20:42,501
อีกไม่นานฉันจะต้องไปนอนแล้ว

1223
01:20:42,671 --> 01:20:45,709
แต่ฉันบอกคุณแล้วที่รัก เขาจะไม่ทำ
ทิ้งเราไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

1224
01:20:45,883 --> 01:20:47,965
- เขาจะเป็นมาทิลด้าเหรอ?
- ไม่นะ. ไม่

1225
01:20:48,135 --> 01:20:50,968
นั่นคงไม่เป็นแบบเขา...
ไม่เหมือนคุณดัดลีย์

1226
01:20:51,138 --> 01:20:54,051
มาเลยเด็บบี้
ฉันจะเตรียมอาหารเย็นให้คุณ

1227
01:20:54,224 --> 01:20:56,682
คุณจะมาหาฉันไหม
กลับมาเมื่อไหร่คะแม่?

1228
01:20:56,852 --> 01:20:58,889
แน่นอนที่รัก

1229
01:21:16,330 --> 01:21:18,412
[สูดดม]

1230
01:21:20,959 --> 01:21:23,997
นี่คือรายการการเรียกของท่าน อธิการ
สิ้นสุดที่นางแฮมิลตัน

1231
01:21:24,171 --> 01:21:25,457
ขอบคุณ

1232
01:21:25,631 --> 01:21:28,544
คุณแคสอะเวย์ นี่คือต้นฉบับ
คำเทศนาคริสต์มาสของฉัน

1233
01:21:28,717 --> 01:21:32,756
ฉันต้องการต้นฉบับในห้า
คาร์บอนเพื่อออกให้สื่อมวลชน

1234
01:21:32,930 --> 01:21:36,298
ถ้าคุณพิมพ์เสร็จก่อนฉัน
กลับมา ทิ้งสำเนาไว้บนโต๊ะของฉัน

1235
01:21:39,186 --> 01:21:41,974
ฉันขอโทษที่ให้คุณอยู่นานมาก
ในวันคริสต์มาสอีฟ

1236
01:21:42,147 --> 01:21:45,981
แน่นอนครับท่าน ผมเข้าใจแล้ว
มันจะต้องทำ

1237
01:21:47,611 --> 01:21:50,319
เฮนรี่ ฉันพร้อมที่จะเริ่มต้นแล้ว

1238
01:21:50,489 --> 01:21:53,948
เราไปที่ Tropshores ก่อน 
แล้วเรา--

1239
01:21:55,619 --> 01:21:57,610
จากนั้นเราก็ไปที่แวนโดเวอร์ส

1240
01:21:57,788 --> 01:21:59,699
ลาก่อน คุณแคสอะเวย์

1241
01:22:11,051 --> 01:22:12,416
ซิลเวสเตอร์.

1242
01:22:12,594 --> 01:22:15,006
- โอ้ สวัสดี จูเลีย
- สวัสดี. คุณกำลังทำอะไรที่นี่?

1243
01:22:15,180 --> 01:22:17,672
ฉันรออยู่ตรงนี้นะ
ประมาณหนึ่งชั่วโมง...

1244
01:22:17,850 --> 01:22:20,137
...หวังว่าจะมี
ปาร์ตี้สเก็ตอีก

1245
01:22:20,310 --> 01:22:23,519
ดัดลีย์อยู่ที่ไหน?
โอ้ คุณมีนักเทศน์อยู่กับคุณ

1246
01:22:24,064 --> 01:22:26,522
- นี่คือของฉัน--
- โอ้ฉันรู้

1247
01:22:26,692 --> 01:22:29,855
จะมีพิธีแต่งงาน...
คุณและดัดลีย์

1248
01:22:30,028 --> 01:22:33,362
ซิลเวสเตอร์ นี่คือสามีของฉัน
บิชอปโบรแฮม.

1249
01:22:33,532 --> 01:22:35,193
- เป็นยังไงบ้าง?
- โอ้.

1250
01:22:36,660 --> 01:22:40,028
- โอ้.
- 247 นอร์ธ เมเปิล.

1251
01:22:44,877 --> 01:22:47,619
247 เมเปิ้ลเหนือ

1252
01:23:02,978 --> 01:23:04,560
- มิลเดรด.
- โอ้!

1253
01:23:06,148 --> 01:23:08,606
โอ้ ทำไมล่ะ ดัดลีย์ นั่นก็คือคุณ

1254
01:23:08,775 --> 01:23:12,814
ทำไมฉันไม่เห็น -- คุณไปอยู่ที่ไหนมา?
พวกเราทุกคนต่างก็กังวลเกี่ยวกับคุณ

1255
01:23:13,280 --> 01:23:16,739
- และคุณนายโบรแฮมผู้น่าสงสาร
- แล้วคุณนายโบรแฮมล่ะ?

1256
01:23:16,909 --> 01:23:19,241
ทำไมเธอถึงโผล่ออกมา
ของที่นี่ถามว่า:

1257
01:23:19,411 --> 01:23:21,652
“คุณเคยเห็นดัดลีย์ไหม?
คุณเคยได้ยินจากเขาบ้างไหม”

1258
01:23:21,830 --> 01:23:22,991
เธออยู่ไหน มิลเดรด?

1259
01:23:23,165 --> 01:23:27,784
เธอกับอธิการคุยกันบ้าง
เพื่อทำและจบที่นางแฮมิลตัน

1260
01:23:30,506 --> 01:23:32,088
ให้ฉันพิมพ์คำเทศนานั้นให้คุณ

1261
01:23:32,257 --> 01:23:33,292
- ไม่นะ. ไม่
- คุณไปต่อ

1262
01:23:33,467 --> 01:23:35,333
- บิชอปบอกฉันว่า--
- ใกล้จะถึงวันคริสต์มาสอีฟแล้ว

1263
01:23:35,511 --> 01:23:38,629
- คุณต้องมีช้อปปิ้งที่จะทำ
- โอ้...

1264
01:23:38,805 --> 01:23:40,170
- ก็--
- ไปเลย มิลเดรด

1265
01:23:40,349 --> 01:23:42,135
ขอบคุณดัดลีย์

1266
01:23:44,228 --> 01:23:46,185
สุขสันต์วันคริสต์มาสนะมิลเดรด

1267
01:23:46,355 --> 01:23:49,814
สุขสันต์วันคริสต์มาสดัดลีย์ เมอร์รี่--

1268
01:24:20,264 --> 01:24:21,925
เทศนา.

1269
01:24:23,183 --> 01:24:26,471
คืนนี้ฉันอยากจะเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง
ของถุงเท้าเปล่า

1270
01:24:26,645 --> 01:24:28,135
[พิมพ์]

1271
01:24:28,605 --> 01:24:32,519
กาลครั้งหนึ่งชัดเจนตอนเที่ยงคืน
มีเสียงร้องไห้ของเด็ก...

1272
01:24:32,776 --> 01:24:37,521
...มีดวงดาวสุกสว่างแขวนอยู่บนคอกม้า
และนักปราชญ์ก็มาพร้อมกับของขวัญวันเกิด

1273
01:24:37,698 --> 01:24:39,154
คุณได้รับที่?

1274
01:24:39,324 --> 01:24:40,530
ดี.

1275
01:24:40,701 --> 01:24:42,863
เราไม่ลืมสิ่งนั้น
ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา

1276
01:24:43,036 --> 01:24:44,902
เราเฉลิมฉลองด้วยดวงดาวบนต้นไม้...

1277
01:24:45,080 --> 01:24:49,039
...และเสียงระฆังและของขวัญ
โดยเฉพาะกับของขวัญ

1278
01:24:49,209 --> 01:24:51,120
เราซื้อแล้วห่อให้...

1279
01:24:51,295 --> 01:24:53,502
...และวางไว้ใต้ต้นไม้

1280
01:24:53,672 --> 01:24:55,083
คุณให้ฉันผูกเน็คไท ...

1281
01:24:55,257 --> 01:24:57,214
...ฉันให้หนังสือคุณ

1282
01:24:57,384 --> 01:25:00,593
ป้ามาร์ธาต้องการเสมอ
เครื่องคั้นส้ม

1283
01:25:00,762 --> 01:25:03,595
ลุงแฮรี่ใช้ท่อใหม่ได้

1284
01:25:06,685 --> 01:25:09,848
โอ้ เราไม่ลืมใครเลย ทั้งผู้ใหญ่และเด็ก

1285
01:25:10,022 --> 01:25:11,888
ถุงน่องเต็มไปหมดเลย

1286
01:25:12,065 --> 01:25:13,555
ทั้งหมดนั่นคือยกเว้นหนึ่ง

1287
01:25:35,297 --> 01:25:37,083
[กรีดร้อง]

1288
01:25:37,257 --> 01:25:38,793
โอ้...

1289
01:25:39,009 --> 01:25:40,124
ฉันขอโทษมาทิลด้า

1290
01:25:40,302 --> 01:25:43,761
โอ้ คุณดัดลีย์ ฉันรู้ว่าคุณจะกลับมา

1291
01:25:43,930 --> 01:25:46,262
ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้เดินออกไปหาเรา

1292
01:25:46,433 --> 01:25:47,548
ไม่แน่นอน

1293
01:25:47,726 --> 01:25:49,012
เด๊บบี้มีความกังวลมาก

1294
01:25:49,186 --> 01:25:50,517
ส่วนคุณนายโบรแฮม--

1295
01:25:50,687 --> 01:25:52,018
วิ่งขึ้นไปชั้นบน มาทิลด้า

1296
01:25:52,189 --> 01:25:54,851
บอกเด็บบี้ว่าฉันจะเจอเธอทีหลัง
ฉันมีงานที่ต้องทำ

1297
01:25:55,025 --> 01:25:56,607
ฉันจะบอกเธอ.

1298
01:26:43,031 --> 01:26:44,988
กรุณารอสักครู่

1299
01:26:45,158 --> 01:26:46,648
คุณแฮมิลตันรอคุณอยู่หรือเปล่า?

1300
01:26:46,827 --> 01:26:49,660
ไม่แน่นอน แต่เธอจะพบฉัน
ฉันเป็นผู้ช่วยอธิการ

1301
01:26:49,830 --> 01:26:52,413
คาดว่าพระสังฆราช
แต่ไม่ใช่ผู้ช่วย

1302
01:26:52,582 --> 01:26:54,164
ฉันบอกคุณแล้ว สตีเวนส์

1303
01:26:54,334 --> 01:26:56,496
เธอจะอยากเจอฉัน

1304
01:26:58,296 --> 01:26:59,878
ครับท่าน.

1305
01:27:01,341 --> 01:27:02,877
ครับท่าน.

1306
01:27:29,953 --> 01:27:31,660
[ฮาร์ปดีด]

1307
01:28:00,233 --> 01:28:02,565
[ฮัมเพลง]

1308
01:28:26,218 --> 01:28:29,927
“นี่แต่งขึ้นเพื่อคุณนะที่รัก”
ที่รัก และคุณเท่านั้น อัลลัน”

1309
01:28:30,096 --> 01:28:32,303
แต่สามีของเธอชื่อจอร์จ

1310
01:28:33,475 --> 01:28:35,762
[ฮัมเพลง]

1311
01:30:25,712 --> 01:30:27,294
สวัสดีตอนเย็น

1312
01:30:29,090 --> 01:30:31,297
เพลงที่คุณกำลังเล่น...

1313
01:30:31,468 --> 01:30:33,926
...ไม่มีใครนอกจากฉัน
ที่รู้องค์ประกอบนั้น

1314
01:30:34,095 --> 01:30:36,553
ใช่ มันเป็นความอัปยศ
ที่มีเพียงคุณและฉันซาบซึ้ง...

1315
01:30:36,723 --> 01:30:39,090
...อัจฉริยะที่สูญหายของอัลลัน คาร์ทไรท์

1316
01:30:39,267 --> 01:30:40,849
คุณรู้จักอัลลัน คาร์ทไรท์ไหม?

1317
01:30:41,019 --> 01:30:42,054
โอ้ใช่

1318
01:30:42,228 --> 01:30:46,847
โลกสูญเสียนักแต่งเพลงหนุ่มผู้เก่งกาจไป
เมื่อเขาอยู่ - เมื่อเขาตาย

1319
01:30:47,150 --> 01:30:50,017
นั่นคือเมื่อเกือบ 40 ปีที่แล้ว

1320
01:30:50,403 --> 01:30:52,519
คุณไม่สามารถรู้จักเขาได้

1321
01:30:52,697 --> 01:30:54,108
ฉันแก่กว่าที่คุณคิดมาก

1322
01:30:54,282 --> 01:30:56,569
มาให้เรานั่งลง

1323
01:31:02,666 --> 01:31:04,077
คุณชื่ออะไร

1324
01:31:04,250 --> 01:31:06,207
ฉันชื่อดัดลีย์

1325
01:31:08,588 --> 01:31:12,126
แต่บอกฉันเกี่ยวกับอัลลันกับคุณ

1326
01:31:18,431 --> 01:31:19,762
บอกฉัน.

1327
01:31:23,061 --> 01:31:27,100
อัลลัน คาร์ทไรท์
เป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันเคยรัก

1328
01:31:28,066 --> 01:31:30,398
เราหมั้นหมายจะแต่งงานกัน...

1329
01:31:30,777 --> 01:31:32,939
...แต่ฉันก็รู้สึกกลัว

1330
01:31:33,530 --> 01:31:36,488
เขาไม่มีอะไรเลย
และฉันก็กลัวความยากจน

1331
01:31:37,158 --> 01:31:39,195
เขาจากไปแล้ว

1332
01:31:40,537 --> 01:31:42,744
ฉันไม่เคยเห็นเขาอีกเลย

1333
01:31:44,207 --> 01:31:46,619
ฉันไม่เคยรักจอร์จ แฮมิลตัน

1334
01:31:46,793 --> 01:31:51,412
เขาหลงรักฉันมาก
และเขาก็ร่ำรวย

1335
01:31:53,008 --> 01:31:57,377
ฉันใช้โชคลาภเพื่อรำลึกถึงความทรงจำของเขา
ในอนุสาวรีย์ที่ว่างเปล่า

1336
01:32:08,023 --> 01:32:09,058
คฤหาสน์แฮมิลตัน

1337
01:32:09,232 --> 01:32:10,722
ฉันไม่เคยรับสายที่นี่มาก่อน

1338
01:32:10,900 --> 01:32:12,641
- ตอนนี้ฉันเป็นหนี้คุณอะไร?
- โอ้ไม่มีค่าใช้จ่าย

1339
01:32:12,819 --> 01:32:14,685
- ฉันไม่มีอะไรทำดีกว่านี้แล้ว
- ขอบคุณ.

1340
01:32:14,863 --> 01:32:16,854
ฉันจะไปพบคุณจูเลีย

1341
01:32:21,036 --> 01:32:23,277
[สูดดม]

1342
01:32:24,998 --> 01:32:27,660
มีคนอยู่ที่ประตู
นั่นต้องเป็นเฮนรี่และจูเลีย

1343
01:32:27,834 --> 01:32:31,498
โอ้ท่านอธิการ ไม่ ฉันจะไม่--
ฉันไม่เห็นเขาตอนนี้

1344
01:32:31,671 --> 01:32:33,787
- โอ้ใช่คุณจะ
- ไม่

1345
01:32:33,965 --> 01:32:35,581
ใช่

1346
01:32:37,427 --> 01:32:38,508
ถูกต้องแอกเนส

1347
01:32:38,678 --> 01:32:42,216
แค่ออกไปทักทายพวกเขา
ในลักษณะที่อบอุ่นตามปกติของคุณ

1348
01:32:46,186 --> 01:32:48,427
อธิการและนางโบรแฮม
กำลังโทรมาครับคุณผู้หญิง

1349
01:32:48,605 --> 01:32:49,891
ใช่.

1350
01:32:55,361 --> 01:32:57,147
คุณจะอยู่ทานอาหารเย็นไหม ดัดลีย์?

1351
01:32:57,322 --> 01:32:59,029
โอ้ ฉันเกรงว่าจะทำไม่ได้ แอกเนส

1352
01:32:59,199 --> 01:33:00,985
ฉันมีงานต้องทำมากมาย

1353
01:33:01,159 --> 01:33:03,776
แต่อย่าปล่อยให้เฮนรี่และจูเลียรอนาน

1354
01:33:14,547 --> 01:33:15,833
จูเลีย.

1355
01:33:16,007 --> 01:33:18,169
คุณนายแฮมิลตันเป็นยังไงบ้าง?

1356
01:33:18,927 --> 01:33:21,464
คุณใจดีแค่ไหนที่แวะมาหาฉัน

1357
01:33:21,638 --> 01:33:23,379
และเฮนรี่

1358
01:33:23,556 --> 01:33:26,890
สุขสันต์วันคริสต์มาส สุขสันต์วันคริสต์มาส

1359
01:33:27,060 --> 01:33:29,392
มา. เข้าไปในห้องรับแขกกันเถอะ

1360
01:33:33,650 --> 01:33:35,482
- เฮนรี่.
- โอ้ ใช่ คุณแฮมิลตัน

1361
01:33:35,652 --> 01:33:36,892
สุขสันต์วันคริสต์มาสเช่นกันครับ

1362
01:33:37,070 --> 01:33:38,981
มาตอนนี้เฮนรี่
เราเป็นเพื่อนเก่ามาก

1363
01:33:39,155 --> 01:33:41,396
คุณต้องเรียกฉันว่าแอกเนส

1364
01:33:42,033 --> 01:33:43,944
และคุณก็เช่นกันจูเลียที่รัก

1365
01:33:44,119 --> 01:33:46,110
โอ้ใช่ แน่นอน.

1366
01:33:48,164 --> 01:33:49,746
โอ้.

1367
01:33:50,917 --> 01:33:53,158
แต่เขาไปแล้ว

1368
01:33:53,336 --> 01:33:54,747
จูเลีย:
ใคร?

1369
01:33:55,255 --> 01:33:56,745
ดัดลีย์.

1370
01:33:56,923 --> 01:33:58,254
- เขาอยู่ที่นี่เหรอ?
- ใช่.

1371
01:33:58,424 --> 01:33:59,459
ฉันควรจะได้รู้มัน

1372
01:33:59,634 --> 01:34:01,295
- เขาไปไหน?
- โอ้ชายผู้น่าสงสาร

1373
01:34:01,469 --> 01:34:03,130
เขาบอกว่าเขามีงานต้องทำมากมาย

1374
01:34:03,304 --> 01:34:05,261
เฮนรี่ คุณต้องทำให้เขา
พักผ่อนบ้าง

1375
01:34:05,431 --> 01:34:07,138
ฉันพยายามทำให้เขาทำอย่างนั้น

1376
01:34:07,308 --> 01:34:09,720
โอ้ ฉันไม่สามารถขอบคุณได้มากพอ
ที่ส่งเขามาหาฉัน

1377
01:34:09,894 --> 01:34:10,975
เอ่อ แต่นั่งลงนะ

1378
01:34:11,146 --> 01:34:12,853
รู้ไหมที่รัก พบกับดัดลีย์...

1379
01:34:13,022 --> 01:34:16,515
...ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว
ประสบการณ์ทางจิตวิญญาณในชีวิตของฉัน

1380
01:34:16,693 --> 01:34:17,933
ฉันดีใจที่คุณได้เห็นเขา

1381
01:34:18,111 --> 01:34:22,105
- คุณเคยพบเขาได้อย่างไรเฮนรี่?
- มันเป็นอุบัติเหตุไม่มากก็น้อย

1382
01:34:22,282 --> 01:34:24,523
- มันเป็นปาฏิหาริย์
- โอ้จริง ๆ แล้วมันเป็น

1383
01:34:24,701 --> 01:34:28,865
พูดคุยกับที่ยอดเยี่ยมนี้,
มนุษย์มีความเข้าใจ--

1384
01:34:29,038 --> 01:34:32,030
เฮนรี่ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
เกี่ยวกับมหาวิหาร

1385
01:34:32,292 --> 01:34:34,499
ฉันจะให้เงินของฉัน
แก่ผู้ที่ต้องการมัน

1386
01:34:34,669 --> 01:34:36,251
แก่ผู้ยากไร้และคนไร้บ้าน...

1387
01:34:36,421 --> 01:34:40,665
...และคนไม่มีค่า
ที่นี่ในเมืองและทั่วโลก

1388
01:34:40,842 --> 01:34:43,755
และฉันต้องการคุณ
เพื่อกำกับการใช้จ่ายเงิน

1389
01:34:43,928 --> 01:34:45,839
ตอนนี้เฮนรี่
คุณเห็นสิ่งที่ดัดลีย์ทำไหม?

1390
01:34:46,014 --> 01:34:47,345
- ใช่.
- ตอนนี้คุณเข้าใจแล้ว

1391
01:34:47,515 --> 01:34:49,426
ขอบคุณคุณนายแฮมิลตัน

1392
01:34:51,144 --> 01:34:53,977
ฉันจะกลับบ้านเพื่อทานอาหารเย็นในภายหลัง
หรืออะไรบางอย่าง

1393
01:34:54,147 --> 01:34:56,479
ฉันไม่รู้ว่ากี่โมง--

1394
01:34:56,649 --> 01:34:58,231
ลาก่อน.

1395
01:35:44,822 --> 01:35:46,062
สวัสดีศาสตราจารย์

1396
01:35:46,241 --> 01:35:47,857
เฮนรี่.

1397
01:35:48,034 --> 01:35:49,945
เข้ามาสิเพื่อนรักของฉัน เข้ามา..

1398
01:35:50,745 --> 01:35:53,077
นั่งลงเฮนรี่ ให้ฉันเอาเสื้อคลุมของคุณ

1399
01:35:53,248 --> 01:35:55,740
- ไม่ ขอบคุณ
- โอ้ไม่ไม่อยู่ที่นั่น ที่นี่.

1400
01:35:55,917 --> 01:35:58,033
นี่เป็นเก้าอี้เดียวที่เชื่อถือได้

1401
01:35:58,211 --> 01:36:01,954
นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจและเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

1402
01:36:02,131 --> 01:36:03,713
เราต้องมีเชอร์รี่สักแก้ว

1403
01:36:03,883 --> 01:36:06,124
- ไม่ ขอบคุณ ศาสตราจารย์
- โอ้ แต่ฉันยืนยัน

1404
01:36:06,302 --> 01:36:08,259
ฉันอยากจะแสดงบางอย่างให้คุณดู

1405
01:36:09,055 --> 01:36:10,591
เห็นขวดนี้มั้ย?

1406
01:36:10,765 --> 01:36:12,221
สังเกตว่าเต็มหรือยัง?

1407
01:36:12,392 --> 01:36:14,053
ตอนนี้ดู

1408
01:36:14,310 --> 01:36:16,517
นี่คือบางสิ่งบางอย่าง
ที่แม้แต่คุณเองก็อธิบายไม่ได้...

1409
01:36:16,688 --> 01:36:19,897
...ด้วยความที่กว้างใหญ่ไพศาลของคุณ
ความรู้ทางศาสนา

1410
01:36:22,527 --> 01:36:24,894
จะสังเกตได้ว่ายังเต็มอยู่

1411
01:36:25,071 --> 01:36:26,561
ทีนี้คุณจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร?

1412
01:36:26,739 --> 01:36:28,446
และที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือเชอร์รี่นั่นเอง

1413
01:36:28,616 --> 01:36:31,859
มันกระตุ้น มันอบอุ่น มันสร้างแรงบันดาลใจ...

1414
01:36:32,036 --> 01:36:35,154
...แต่ไม่ว่าคุณจะดื่มมากแค่ไหน
มันไม่เคยทำให้มึนเมา

1415
01:36:35,331 --> 01:36:36,742
ฉันคิดว่าฉันสามารถอธิบายเรื่องนี้ได้

1416
01:36:36,916 --> 01:36:38,702
- ดัดลีย์มาแล้ว
- ใช่.

1417
01:36:39,585 --> 01:36:41,041
และขวดนั้นก็ไม่ใช่ทั้งหมด

1418
01:36:41,212 --> 01:36:43,874
เขาเล่าบางอย่างเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ให้ฉันฟัง
นั่นทำให้ฉันตาสว่าง

1419
01:36:44,048 --> 01:36:48,133
และวันนี้ฉันก็ขึ้นไปมหาวิทยาลัย
ห้องสมุด ฉันดูข้อความโบราณบางเล่ม...

1420
01:36:48,303 --> 01:36:51,421
...ซึ่งไม่มีนักปราชญ์ที่มีชีวิต
สามารถถอดรหัสได้

1421
01:36:51,597 --> 01:36:54,965
จู่ๆฉันก็พบว่า
ว่าฉันเข้าใจพวกเขาได้

1422
01:36:55,143 --> 01:36:56,178
และดูสิ

1423
01:36:56,352 --> 01:36:58,889
นี่คือสิ่งที่ฉันได้ทำ
ขอบคุณดัดลีย์

1424
01:36:59,063 --> 01:37:02,101
ประวัติของฉัน ฉันกำลังเขียนมันจริงๆ

1425
01:37:02,275 --> 01:37:03,561
ยอมรับเถอะเฮนรี่

1426
01:37:03,735 --> 01:37:07,444
ดัดลีย์คนนี้ไม่ใช่มนุษย์
เช่นเดียวกับพวกเราที่เหลือ

1427
01:37:07,613 --> 01:37:09,069
เขาเหรอ?

1428
01:37:09,657 --> 01:37:12,445
- คุณรู้ได้อย่างไร?
- ฉันไม่สามารถบอกได้

1429
01:37:12,618 --> 01:37:15,110
- เขาคือใคร? เขาเป็นอะไร?
- เขาบอกว่าเขาเป็นนางฟ้า

1430
01:37:15,288 --> 01:37:16,494
นางฟ้าเหรอ?

1431
01:37:16,664 --> 01:37:18,621
ตลก.
ไม่มีอะไรหยุดฉันจากการพูดมัน

1432
01:37:18,791 --> 01:37:19,826
จากสวรรค์?

1433
01:37:20,001 --> 01:37:21,457
ที่ฉันไม่แน่ใจเกี่ยวกับ

1434
01:37:21,627 --> 01:37:23,459
นางฟ้า

1435
01:37:24,130 --> 01:37:26,963
เลวร้ายเกินไป เขาเป็นคนดีมาก

1436
01:37:27,925 --> 01:37:29,586
ฉันว่าฉันน่าจะรู้แล้วล่ะ

1437
01:37:29,761 --> 01:37:32,093
ไม่น้อยไปกว่านางฟ้า
สามารถให้ฉันทำงาน

1438
01:37:32,263 --> 01:37:34,129
ฉันดีใจที่เขาได้ทำความดี
สำหรับใครบางคน

1439
01:37:34,307 --> 01:37:36,173
พระองค์ไม่ได้ทรงนำแต่ภัยพิบัติมาให้ฉัน

1440
01:37:36,351 --> 01:37:37,637
นั่นไร้สาระ

1441
01:37:37,810 --> 01:37:39,676
เขาและจูเลียอยู่ที่นี่
เมื่อวันก่อน...

1442
01:37:39,854 --> 01:37:41,970
...เธอดูมีความสุขมากขึ้น
กว่าที่เธอเคยเป็นมาหลายปี

1443
01:37:42,148 --> 01:37:44,264
จริงๆแล้วเหมือนเธอเลย
ตัวตนอันน่ารื่นรมย์เก่าๆ

1444
01:37:44,442 --> 01:37:47,104
เธอเป็นคนที่แตกต่าง
เมื่อเธออยู่กับเขา

1445
01:37:47,653 --> 01:37:49,985
เขาทำให้เธอดูหมิ่นฉัน

1446
01:37:50,531 --> 01:37:53,193
คุณแน่ใจหรือว่าเขาทำอย่างนั้น?

1447
01:37:53,368 --> 01:37:55,985
- คุณคิดว่ามันเป็นความผิดของฉันไหม?
- ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้นเฮนรี่

1448
01:37:56,162 --> 01:37:59,120
เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเรื่องลึกลับ
เกินกว่าอำนาจแห่งความเข้าใจของข้าพเจ้า

1449
01:37:59,290 --> 01:38:01,827
โอ้ ฉันคิดว่าฉันเป็นคนผิด
สำหรับทุกสิ่ง

1450
01:38:02,001 --> 01:38:04,834
ฉันขอสิ่งนี้มากกว่าหนึ่งวิธี

1451
01:38:05,755 --> 01:38:08,122
ฉันคิดว่าดัดลีย์มาหาฉัน
เพียงเพื่อยืนยัน...

1452
01:38:08,299 --> 01:38:11,837
...ซึ่งฉันได้สูญเสียไปแล้ว
ความรักของจูเลียและเด็บบี้

1453
01:38:13,596 --> 01:38:16,008
ฉันมีเรื่องจะสารภาพ
ถึงคุณเพื่อนเก่าของฉัน

1454
01:38:16,182 --> 01:38:18,514
คุณส่งเหรียญมาให้ฉัน
นั่นก็ใจดีมากสำหรับคุณ

1455
01:38:18,684 --> 01:38:21,267
ฉันใจร้ายพอแล้ว
เพียงเพื่อดูมูลค่าทางการค้าเท่านั้น

1456
01:38:21,437 --> 01:38:23,178
มันหายไปแล้ว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

1457
01:38:23,356 --> 01:38:25,893
แต่ฉันทำ. นี่มันคือ.

1458
01:38:26,067 --> 01:38:28,729
ตอนนี้ที่ไหน--? โอ้ นี่สินะ

1459
01:38:28,903 --> 01:38:30,359
คุณพบมันที่ไหน?

1460
01:38:30,530 --> 01:38:32,191
- โอ้อย่าบอกฉัน
- ใช่.

1461
01:38:32,365 --> 01:38:36,359
และยิ่งไปกว่านั้นเขาบอกฉันว่ามันคืออะไร
ชิ้นพิพิธภัณฑ์ คุ้มค่าโชคลาภ

1462
01:38:36,536 --> 01:38:38,118
ไม่ ฉันขอยืนยันว่าคุณจะเก็บมันไว้

1463
01:38:38,287 --> 01:38:40,278
มอบให้จูเลียเหมือน
ของขวัญคริสต์มาสของฉัน

1464
01:38:40,456 --> 01:38:42,697
ใครจะรู้?
มันอาจจะนำโชคมาให้คุณทั้งคู่

1465
01:38:42,875 --> 01:38:44,286
เฮนรี่ มันดูแปลกนะ

1466
01:38:44,460 --> 01:38:47,748
ฉันหมายถึงคุณเป็นอธิการ
และฉันเป็นนักวิชาการเก่าที่พังทลาย...

1467
01:38:47,922 --> 01:38:49,879
...แต่ฉันรู้สึกเสียใจอย่างยิ่งสำหรับคุณ

1468
01:38:50,049 --> 01:38:52,256
ฉันหวังว่าจะมีบางสิ่งบางอย่าง
ฉันสามารถช่วยได้

1469
01:38:52,427 --> 01:38:54,213
ขอบคุณครับ ไม่มีอะไรจะทำแล้ว

1470
01:38:54,387 --> 01:38:55,502
จะต้องมี.

1471
01:38:55,680 --> 01:38:58,297
คุณและจูเลียรักกัน
คุณมีเสมอ

1472
01:38:58,474 --> 01:39:01,091
มันเป็นความจริงเพียงบางส่วนเท่านั้น ฉันรักจูเลีย

1473
01:39:01,269 --> 01:39:02,805
แล้วทำไมไม่สู้เพื่อเธอล่ะ?

1474
01:39:02,979 --> 01:39:04,219
ฉันจะต่อสู้กับ--ได้อย่างไร?

1475
01:39:04,397 --> 01:39:06,559
แต่คุณมีข้อได้เปรียบอย่างมาก
เหนือเขา

1476
01:39:06,732 --> 01:39:08,314
ข้อได้เปรียบ? เหนือนางฟ้าเหรอ?

1477
01:39:08,484 --> 01:39:09,940
นั่นแหละแม่นเลย

1478
01:39:10,111 --> 01:39:12,853
เขาเป็นนางฟ้า
จูเลียเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งโลก

1479
01:39:13,322 --> 01:39:14,812
เธอเป็นผู้หญิง เฮนรี่

1480
01:39:14,991 --> 01:39:17,403
และคุณเป็นผู้ชาย

1481
01:39:28,087 --> 01:39:29,418
มันไม่สวยเหรอ?

1482
01:39:29,589 --> 01:39:33,253
และเขาก็ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
และรวดเร็วมากเช่นกัน

1483
01:39:33,426 --> 01:39:36,418
เมื่อฉันเห็นมัน
ฉันไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

1484
01:39:36,596 --> 01:39:38,303
ช่างเป็นพรที่เขามีต่อเรา

1485
01:39:38,473 --> 01:39:40,931
ต้นไม้น่ารักจังเลย มาทิลด้า น่ารัก.

1486
01:39:41,100 --> 01:39:42,511
ดัดลีย์:
ฉันดีใจที่คุณชอบมัน

1487
01:39:42,685 --> 01:39:45,677
หลายปีแล้วตั้งแต่ผมมีโอกาส
เพื่อทำงานบนต้นคริสต์มาส

1488
01:39:45,855 --> 01:39:48,893
ฉันมักจะได้รับมากขึ้น
งานที่ไม่น่าพอใจ

1489
01:39:52,111 --> 01:39:53,522
ราตรีสวัสดิ์ มาทิลด้า

1490
01:39:53,696 --> 01:39:55,027
ฝันดี.

1491
01:39:55,198 --> 01:39:57,360
ขอบคุณคุณดัดลีย์

1492
01:40:04,957 --> 01:40:07,574
- จูเลีย.
- ใช่?

1493
01:40:07,752 --> 01:40:09,789
ฉันคิดว่างานของฉันที่นี่ใกล้จะเสร็จแล้ว

1494
01:40:09,962 --> 01:40:12,294
ฉันจะต้องก้าวต่อไป

1495
01:40:12,715 --> 01:40:13,750
โอ้.

1496
01:40:13,925 --> 01:40:16,292
เจ้าหน้าที่ระดับสูงของฉัน

1497
01:40:17,261 --> 01:40:19,468
เราจะได้เจอคุณอีกไหม?

1498
01:40:19,639 --> 01:40:20,720
อืมมม

1499
01:40:21,682 --> 01:40:24,265
ดัดลีย์: พวกเขาไม่ค่อยส่งเรามา
ไปยังสถานที่เดียวกันสองครั้ง

1500
01:40:24,435 --> 01:40:26,893
เราอาจสร้างเอกสารแนบ

1501
01:40:27,939 --> 01:40:30,431
ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร
ดัดลีย์.

1502
01:40:30,608 --> 01:40:32,440
ไม่แน่นอน

1503
01:40:32,777 --> 01:40:35,815
- จูเลีย.
- ใช่?

1504
01:40:36,906 --> 01:40:38,863
- ฉันไม่อยากจากไป
- ทำไม?

1505
01:40:40,493 --> 01:40:43,827
จะมีสักกี่คนที่รู้จัก.
เคล็ดลับการสร้างสวรรค์บนดิน

1506
01:40:43,996 --> 01:40:45,657
คุณเป็นหนึ่งในคนที่หายากเหล่านั้น

1507
01:40:49,835 --> 01:40:50,950
ฉันคิดว่าคุณควรไป

1508
01:40:51,128 --> 01:40:54,496
ไม่ ได้โปรด จูเลีย อย่าส่งฉันไป

1509
01:40:56,842 --> 01:40:58,628
คุณกำลังพูดอะไรดัดลีย์?

1510
01:40:58,803 --> 01:41:01,044
ฉันเหนื่อยกับการเป็นคนเร่ร่อน

1511
01:41:01,222 --> 01:41:06,058
ฉันเบื่อกับการมีอยู่ที่หนึ่ง
ไม่ร้อนไม่หนาว ไม่หิวไม่อิ่ม

1512
01:41:08,771 --> 01:41:10,261
เลขที่

1513
01:41:11,148 --> 01:41:14,140
ไม่ ไม่ คุณต้องไป...

1514
01:41:14,318 --> 01:41:16,480
...และไม่มีวันกลับมา

1515
01:41:24,704 --> 01:41:26,240
เฮนรี่:
จูเลีย.

1516
01:41:27,873 --> 01:41:29,409
จูเลีย.

1517
01:41:37,550 --> 01:41:40,508
ฉันไม่เคยต้องต่อสู้กับนางฟ้า
แต่ถอดเสื้อออก...

1518
01:41:40,678 --> 01:41:42,168
...และแต่งตั้งดยุคของคุณ

1519
01:41:42,346 --> 01:41:45,088
ตอนนี้ทำไมคุณต้องการ
ที่จะต่อสู้กับฉันเฮนรี่?

1520
01:41:46,601 --> 01:41:48,057
เพราะคุณเป็นขโมย

1521
01:41:48,227 --> 01:41:51,345
พยายามขโมยภรรยาและลูกของฉัน
ความรักที่เป็นของฉัน

1522
01:41:51,522 --> 01:41:53,513
เธอไม่รู้หรอว่าเป็นนางฟ้า...

1523
01:41:53,691 --> 01:41:56,399
...ฉันอาจจะทำลายคุณได้
ด้วยสายฟ้าแลบ?

1524
01:41:56,569 --> 01:41:59,061
ฉันไม่สนใจ
จูเลียมีความหมายต่อฉันมากกว่าชีวิตของฉัน

1525
01:41:59,238 --> 01:42:01,400
ฉันจะไม่สูญเสียเธอไป

1526
01:42:02,158 --> 01:42:03,569
อา.

1527
01:42:04,118 --> 01:42:05,700
แล้วฉันมีข่าวสำหรับคุณ

1528
01:42:05,870 --> 01:42:07,702
ฉันกำลังจะไป.

1529
01:42:10,333 --> 01:42:13,166
ฉันจะยอมรับว่าเป็นความจริง
เมื่อฉันเห็นมันเกิดขึ้น

1530
01:42:13,336 --> 01:42:14,542
โอ้ ไม่ คุณจะไม่

1531
01:42:14,712 --> 01:42:17,249
เพราะเมื่อฉันจากไป
คุณจะไม่มีทางรู้...

1532
01:42:17,423 --> 01:42:19,539
...มีนางฟ้ามาเยี่ยมบ้านคุณ

1533
01:42:19,717 --> 01:42:21,378
แล้วจูเลียล่ะ? แล้วเธอล่ะ?

1534
01:42:21,552 --> 01:42:23,463
จะไม่มีความทรงจำ
กับเธอเช่นกัน

1535
01:42:23,638 --> 01:42:27,552
หรือกับเด็บบี้หรืออาจารย์
หรือใครก็ตาม

1536
01:42:28,726 --> 01:42:30,057
ฉันไม่ไว้ใจคุณ ดัดลีย์

1537
01:42:30,227 --> 01:42:31,467
คุณได้เฮนรี่

1538
01:42:31,646 --> 01:42:34,229
เพราะคำอธิษฐานของคุณ
ได้รับคำตอบแล้ว

1539
01:42:34,398 --> 01:42:35,888
คำอธิษฐานของฉันไม่ได้รับคำตอบ

1540
01:42:36,067 --> 01:42:37,899
ฉันกำลังอธิษฐานเผื่ออาสนวิหาร

1541
01:42:38,069 --> 01:42:41,107
ไม่, เฮนรี่.
คุณกำลังอธิษฐานขอคำแนะนำ

1542
01:42:41,280 --> 01:42:43,487
ที่ได้มอบให้แก่คุณแล้ว

1543
01:42:50,247 --> 01:42:52,238
กรุณารอสักครู่

1544
01:42:53,459 --> 01:42:55,200
ลาก่อนเฮนรี่

1545
01:43:01,092 --> 01:43:05,427
ดัดลีย์ ถ้าเราต้องการคุณอีก
คุณจะกลับมาไหม?

1546
01:43:05,596 --> 01:43:06,677
ไม่ใช่ฉัน.

1547
01:43:06,847 --> 01:43:10,556
ฉันควรจะขอให้ได้รับมอบหมาย
ไปยังอีกฟากหนึ่งของจักรวาล

1548
01:43:10,726 --> 01:43:12,683
นั่นเป็นเพราะฉันลำบากมากเหรอ?

1549
01:43:12,853 --> 01:43:15,595
ไม่นะ. ความยากลำบากนี้อยู่ในตัวฉัน

1550
01:43:15,773 --> 01:43:17,309
เมื่อผู้เป็นอมตะพบว่าตัวเอง...

1551
01:43:17,483 --> 01:43:20,896
...อิจฉามนุษย์ที่ได้รับมอบหมาย
การดูแลของเขาถือเป็นสัญญาณอันตราย

1552
01:43:21,946 --> 01:43:24,608
พาเธอไปไว้ในอ้อมแขนของคุณ
และกอดเธอไว้แน่น

1553
01:43:25,658 --> 01:43:27,114
มา.

1554
01:43:28,494 --> 01:43:31,077
จูบเธอแทนฉัน คุณโชคดีเฮนรี่

1555
01:44:10,828 --> 01:44:12,410
จูเลีย.

1556
01:44:19,003 --> 01:44:20,493
จูเลีย!

1557
01:44:20,755 --> 01:44:21,790
จุ๊!

1558
01:44:21,964 --> 01:44:23,955
เธอหลับแล้ว

1559
01:44:26,594 --> 01:44:28,335
คุณสบายดีไหม?

1560
01:44:29,472 --> 01:44:31,713
ทำไมใช่แน่นอนฉันเป็น

1561
01:44:32,683 --> 01:44:35,391
เฮนรี่ คุณเข้าใจเรื่องนั้นสำหรับเด็บบี้หรือเปล่า?

1562
01:44:38,147 --> 01:44:39,512
เฮนรี่:
ไม่

1563
01:44:40,483 --> 01:44:43,521
ฉันไม่สามารถจินตนาการได้
มันมาจากไหน

1564
01:44:54,914 --> 01:44:58,282
เฮนรี่ มันคืออะไร?

1565
01:44:58,459 --> 01:45:00,325
ฉันไม่รู้ ฉัน--

1566
01:45:00,544 --> 01:45:04,037
ฉันแค่มีความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกที่สุด
แห่งความสุข

1567
01:45:04,215 --> 01:45:05,250
โอ้...

1568
01:45:05,424 --> 01:45:06,710
- คุณรู้อะไรบางอย่าง?
- อะไร?

1569
01:45:06,884 --> 01:45:08,795
ในห้องครัวมีชามไซเดอร์

1570
01:45:08,969 --> 01:45:11,882
- ใช่ พรุ่งนี้ตอนบ่าย
- เอาล่ะมาดื่มกันดีกว่า

1571
01:45:12,056 --> 01:45:14,923
มาดื่มให้เราเพื่อความสุขของเรา
และสิ่งที่อยู่ข้างหน้า

1572
01:45:15,100 --> 01:45:17,387
แล้วมาทุบกระจกกัน
ในเตาผิง

1573
01:45:17,561 --> 01:45:18,767
[หัวเราะ]

1574
01:45:19,271 --> 01:45:20,602
ฟังนะ

1575
01:45:20,773 --> 01:45:22,389
[เสียงระฆังโบสถ์]

1576
01:45:23,234 --> 01:45:25,942
นั่นมาจากนักบุญทิโมธี

1577
01:45:26,737 --> 01:45:30,571
ไซเดอร์นั้นจะต้องรอถ้าคุณ
จะมาเทศนาในวันคริสต์มาสอีฟของคุณ

1578
01:45:30,741 --> 01:45:32,823
- โอ้ คำเทศนาของฉัน
- ใช่.

1579
01:45:32,993 --> 01:45:34,779
-แต่ก็ยังดีกว่า
- ฮ่า ฮ่า

1580
01:46:19,248 --> 01:46:23,993
คืนนี้ฉันอยากจะเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง
ของถุงเท้าเปล่า

1581
01:46:26,797 --> 01:46:31,212
กาลครั้งหนึ่งชัดเจนตอนเที่ยงคืน
มีเสียงร้องไห้ของเด็ก...

1582
01:46:33,304 --> 01:46:36,387
...ดาวสุกสว่างแขวนอยู่เหนือคอกม้า...

1583
01:46:37,308 --> 01:46:40,517
...และมีนักปราชญ์มา
พร้อมของขวัญวันเกิด

1584
01:46:41,478 --> 01:46:44,516
เราไม่ลืมคืนนั้น
ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา

1585
01:46:44,690 --> 01:46:47,648
เราเฉลิมฉลองมัน
มีดาวบนต้นคริสต์มาส...

1586
01:46:47,818 --> 01:46:50,731
...ด้วยเสียงระฆัง
และด้วยของขวัญ

1587
01:46:51,488 --> 01:46:53,946
แต่โดยเฉพาะกับของขวัญ

1588
01:46:54,825 --> 01:46:58,693
คุณให้หนังสือฉัน ฉันจะผูกเนคไทให้คุณ

1589
01:46:58,996 --> 01:47:02,284
ป้ามาร์ธาต้องการเสมอ
ที่คั้นส้ม...

1590
01:47:02,708 --> 01:47:06,167
...และลุงแฮร์รี่ก็ทำได้
ด้วยท่อใหม่

1591
01:47:07,087 --> 01:47:10,455
โอ้ เราไม่ลืมใครเลย ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็ก

1592
01:47:10,925 --> 01:47:13,166
ถุงน่องเต็มไปหมดเลย

1593
01:47:13,344 --> 01:47:16,928
ทั้งหมดนั่นคือยกเว้นหนึ่ง

1594
01:47:17,723 --> 01:47:21,091
และเรายังลืมเลย
เพื่อวางสาย

1595
01:47:21,518 --> 01:47:24,681
ถุงน่องสำหรับเด็ก
เกิดในรางหญ้า

1596
01:47:25,189 --> 01:47:27,271
เป็นวันเกิดของเขาที่เรากำลังเฉลิมฉลอง

1597
01:47:28,108 --> 01:47:30,520
อย่าปล่อยให้เราลืมสิ่งนั้นเลย

1598
01:47:31,403 --> 01:47:33,690
ลองถามตัวเองดู...

1599
01:47:34,198 --> 01:47:36,690
...สิ่งที่เขาปรารถนามากที่สุด

1600
01:47:36,867 --> 01:47:40,405
แล้วให้แต่ละคนแบ่งปันส่วนของตน

1601
01:47:41,413 --> 01:47:42,949
ความรักความเมตตา...

1602
01:47:43,791 --> 01:47:45,782
...อุ่นหัวใจ...

1603
01:47:45,960 --> 01:47:49,123
...และการยืดตัวออก
มือแห่งความอดทน

1604
01:47:49,713 --> 01:47:54,048
ของขวัญที่เปล่งประกายทั้งหมด
ที่สร้างสันติภาพในโลก

1605
01:49:04,038 --> 01:49:06,029
[อังกฤษ - สหรัฐอเมริกา - SDH]