1
00:00:09,309 --> 00:00:11,356
Widzisz samolot, on
zrobię manewr.

2
00:00:11,380 --> 00:00:12,948
Następną rzeczą, którą wiem, bam.

3
00:01:06,867 --> 00:01:10,167
Stanęliśmy od razu
przed windą.

4
00:01:10,537 --> 00:01:13,767
Delise, ja i 18 innych osób
ludzie z mojego biura.

5
00:01:14,341 --> 00:01:15,718
To wszystko były ważne strzały.

6
00:01:15,742 --> 00:01:20,557
Szef kadr,
dyrektor generalny.

7
00:01:20,581 --> 00:01:23,560
Po prostu te wszystkie wielkie strzały
stojąc właśnie tam.

8
00:01:23,584 --> 00:01:24,898
Nie mówi się ani słowa.

9
00:01:24,922 --> 00:01:27,148
Drzwi windy
otwarte, weszliśmy.

10
00:01:42,169 --> 00:01:44,113
Kiedy wychodzę za drzwi,

11
00:01:44,137 --> 00:01:45,684
ochroniarz
patrzy na mnie i mówi:

12
00:01:45,708 --> 00:01:47,750
„Gdzie idziesz?”

13
00:01:47,774 --> 00:01:49,157
Powiedziałem: „Idę do domu.

14
00:01:49,181 --> 00:01:51,506
Widziałem spadające kule ognia
z drugiego budynku.”

15
00:01:52,946 --> 00:01:54,524
Powiedział: „Twój
budynek jest bezpieczny.”

16
00:01:54,548 --> 00:01:56,948
To bezpieczne. Idź
z powrotem do swojego biura.

17
00:01:58,018 --> 00:02:00,518
Można usłyszeć
sygnały „hura, up”.

18
00:02:00,887 --> 00:02:02,165
Twój budynek jest bezpieczny.

19
00:02:02,189 --> 00:02:04,934
To bezpieczne. Idź
z powrotem do swojego biura.

20
00:02:04,958 --> 00:02:07,170
– Nikt inny nie wyjdzie.

21
00:02:07,194 --> 00:02:09,472
Delise wkroczyła
wyjść i powiedziała:

22
00:02:09,496 --> 00:02:12,241
„Stan, boję się.
Chcę iść do domu.

23
00:02:12,265 --> 00:02:15,535
Powiedziałem: „No cóż, idź, idź, idź.
Weź resztę dnia wolnego”.

24
00:02:16,536 --> 00:02:19,482
Miałem taki wybór, że pojadę
z powrotem do tej windy

25
00:02:19,506 --> 00:02:21,851
w tym momencie lub idź do domu.

26
00:02:21,875 --> 00:02:23,853
Więc nie wiem co robić.

27
00:02:23,877 --> 00:02:27,957
Drzwi się zamkną i Jack
Andriaccio trzyma się jednego końca.

28
00:02:27,981 --> 00:02:30,660
A Manny Gomez trzyma
na drugi koniec.

29
00:02:30,684 --> 00:02:32,695
„Chodź, Stan, Człowieku”.

30
00:02:32,719 --> 00:02:35,689
Nie boisz się wrócić na górę.

31
00:02:36,623 --> 00:02:39,393
„Daj spokój, Stan, nie robimy tego
spędzić tu cały dzień.”

32
00:02:40,594 --> 00:02:44,064
I wróciłem
w tej windzie.

33
00:02:46,133 --> 00:02:49,445
I jedyne co robiłem to
być wiernym władzy.

34
00:02:49,469 --> 00:02:50,516
Powiedzieli, wróć.

35
00:02:50,540 --> 00:02:53,637
W porządku, więc wracamy.

36
00:02:53,874 --> 00:02:55,891
Drzwi się zamykają i mogę
wciąż pamiętam to spojrzenie

37
00:02:55,915 --> 00:02:58,988
twarze wszystkich
w tej windzie.

38
00:02:59,012 --> 00:03:01,359
Ponieważ byłem ostatni
ten, który wkroczył,

39
00:03:01,383 --> 00:03:03,196
i wszyscy są
patrząc na mnie, jak,

40
00:03:03,220 --> 00:03:06,046
„Dlaczego trwało to tak długo?
Czekaliśmy na ciebie.”

41
00:03:08,989 --> 00:03:12,559
Nie zdając sobie sprawy, że tak zrobię
nigdy więcej ich nie zobaczyć.

42
00:04:54,594 --> 00:04:58,774
Widzieliśmy wtedy wiele rzeczy
dzień, którego nikt nie powinien oglądać.

43
00:05:03,270 --> 00:05:04,347
Do dziś

44
00:05:04,371 --> 00:05:06,188
Nadal mam swoje czasy, kiedy
Nie mogę już tego znieść,

45
00:05:06,212 --> 00:05:08,176
wiesz, kiedy ja
jeszcze o tym pomyśl.

46
00:05:09,009 --> 00:05:12,056
Były chwile, kiedy to robiłem
przejść przez Most Brookliński

47
00:05:12,080 --> 00:05:13,656
idę do pracy,

48
00:05:13,680 --> 00:05:18,461
i po prostu zrobiło mi się tak źle, że ja, ja
Nie mogłem już tego znieść i tak było,

49
00:05:18,485 --> 00:05:19,695
jak jechałem
za mostem,

50
00:05:19,719 --> 00:05:22,098
Właściwie czułem się sobą
prawie próbując szarpnąć

51
00:05:22,122 --> 00:05:24,837
koło z boku, aby po prostu
zjechać z krawędzi mostu,

52
00:05:24,861 --> 00:05:26,988
tylko dlatego, że nie miałem
już sobie z tym poradzić.

53
00:05:27,794 --> 00:05:29,839
Wiesz, i za każdym razem
Zrobiłem to, byłem jak

54
00:05:29,863 --> 00:05:31,210
nie możesz tego zrobić, wiesz,

55
00:05:31,234 --> 00:05:32,448
po prostu idź dalej.

56
00:05:32,472 --> 00:05:35,865
Po prostu idź dalej;
Możesz to zrobić.

57
00:05:48,315 --> 00:05:51,545
Pracowałem w trybie awaryjnym
technik medyczny.

58
00:05:53,486 --> 00:05:54,463
Byłem młody.

59
00:05:54,487 --> 00:05:56,857
21-letni dzieciak.

60
00:05:57,123 --> 00:06:00,363
I jechaliśmy w dół do
Centrum Handlowe, aby pomagać ludziom.

61
00:06:04,531 --> 00:06:09,971
Kiedy się podjeżdżamy, widzimy setki
ludzi po prostu do nas biegających.

62
00:06:10,270 --> 00:06:13,316
A ty po prostu przeglądasz
i nie wiesz dokąd iść,

63
00:06:13,340 --> 00:06:15,780
bo jest po prostu
tyle chaosu się dzieje.

64
00:06:17,010 --> 00:06:19,822
Och, człowieku, człowieku!

65
00:06:19,846 --> 00:06:21,976
O mój Boże!

66
00:06:24,551 --> 00:06:26,791
Och, chłopcze.

67
00:06:27,120 --> 00:06:31,500
I pamiętam, jak chwytałem swój
sprzęt, żeby zobaczyć, co będziemy robić,

68
00:06:31,524 --> 00:06:33,469
niektórzy ludzie kontynuowali
podbiega do mnie i, jak,

69
00:06:33,493 --> 00:06:35,440
„Musisz pomóc mojemu przyjacielowi!
Musisz pomóc mojemu przyjacielowi!”

70
00:06:35,464 --> 00:06:37,240
Mówię: „OK”.
Mówię: „Uspokój się”.

71
00:06:37,264 --> 00:06:39,442
Mówię: „Gdzie jest twój
przyjaciel? Co się stało?”

72
00:06:39,466 --> 00:06:40,576
– Skoczyli.

73
00:06:40,600 --> 00:06:42,645
Pytam: „Skąd?”

74
00:06:42,669 --> 00:06:44,816
„Z 30 piętra.
Stamtąd.”

75
00:06:44,840 --> 00:06:47,016
Mówię: „Oni nie żyją.
Most jest w tę stronę.

76
00:06:47,040 --> 00:06:48,810
Po prostu biegnij.”

77
00:06:53,480 --> 00:06:56,459
I pamiętam, że właśnie złapaliśmy
pierwsze cztery lub pięć osób, które widzieliśmy

78
00:06:56,483 --> 00:06:57,760
które miały na sobie krew,

79
00:06:57,784 --> 00:07:00,154
i wbiegliśmy do
za naszą karetką.

80
00:07:01,655 --> 00:07:03,532
Zasady prawie zniknęły
tego dnia za oknem.

81
00:07:03,556 --> 00:07:06,526
Zrobiłeś, co mogłeś
dla kogo mógłbyś.

82
00:07:41,261 --> 00:07:43,439
Rozmieść Północ. Muszę iść
ludzie, chodźmy, chodźmy.

83
00:07:43,463 --> 00:07:45,373
Dojdź do końca ulicy.

84
00:07:52,472 --> 00:07:56,485
Jestem na 81 piętrze
w Wieży Południowej,

85
00:07:56,509 --> 00:07:58,709
w ogromnym, przeszklonym biurze.

86
00:08:01,047 --> 00:08:02,725
Telefon dzwoni.

87
00:08:02,749 --> 00:08:03,826
Odbieram telefon,

88
00:08:03,850 --> 00:08:05,227
to młoda dama z
Chicago po drugiej stronie.

89
00:08:05,251 --> 00:08:07,263
– Stan, wyjdź.

90
00:08:07,287 --> 00:08:09,432
– Dlaczego muszę wyjść?

91
00:08:09,456 --> 00:08:11,033
Z telefonem w moim
ręka, wstaję,

92
00:08:11,057 --> 00:08:13,104
nie szukam w żadnym
konkretny kierunek.

93
00:08:13,128 --> 00:08:15,638
Ale coś mnie złapało
uwaga skierowana w stronę

94
00:08:15,662 --> 00:08:17,537
kierunek
Statua Wolności, południe.

95
00:08:19,032 --> 00:08:23,245
To co zobaczyłem było malutkie
specyfikacja pierwszego samolotu.

96
00:08:23,269 --> 00:08:28,039
I to w ułamku sekundy
coraz większe i większe.

97
00:08:32,612 --> 00:08:34,190
O mój Boże, tak jest
zbliża się do mnie.

98
00:08:34,214 --> 00:08:35,697
Nadchodzi po mnie!

99
00:08:35,721 --> 00:08:37,226
Kontakt wzrokowy na poziomie oczu.

100
00:08:37,250 --> 00:08:39,367
I kiedy patrzę,
w ułamku sekundy,

101
00:08:39,391 --> 00:08:42,898
Widzę to
samolot zaczął się przechylać.

102
00:08:42,922 --> 00:08:44,762
Bardzo stopniowo.

103
00:08:45,525 --> 00:08:47,336
A ja obserwuję ten samolot
jak zahipnotyzowany.

104
00:08:47,360 --> 00:08:48,537
Nie mogę odwrócić wzroku.

105
00:08:48,561 --> 00:08:52,108
I słyszę to ożywienie
dźwięk wydawany przez ten silnik.

106
00:08:52,132 --> 00:08:53,409
Jak wtedy, gdy samolot startuje,

107
00:08:53,433 --> 00:08:54,710
ten dźwięk, który wydaje,

108
00:08:54,734 --> 00:08:56,549
cóż, pomnóż to przez 1000.

109
00:08:56,573 --> 00:08:58,416
I ten samolot jest
zbliża się do mnie.

110
00:08:58,440 --> 00:09:01,584
A mój umysł reaguje bardzo szybko
i nie wiem co robić.

111
00:09:01,608 --> 00:09:04,820
I następna rzecz, którą pamiętam
i nie wiem dlaczego to powiedziałem.

112
00:09:04,844 --> 00:09:07,584
Powiedziałem: „Panie, nie mogę
zrób to. Ty przejmujesz.”

113
00:09:08,081 --> 00:09:10,221
Rzuciłem telefon, krzyknąłem:
gołąb pod biurkiem.

114
00:09:21,494 --> 00:09:24,407
No, wstawaj, wstawaj
wstawaj, wstawaj, wstawaj.

115
00:09:24,431 --> 00:09:27,071
Wstawaj, teraz. Wstawać!

116
00:09:34,607 --> 00:09:38,307
O mój Boże. O mój Boże!

117
00:09:42,582 --> 00:09:45,122
Jezus Chrystus.

118
00:09:54,494 --> 00:09:57,634
Drugi samolot, 727,
po prostu wjechał w budynek.

119
00:10:02,001 --> 00:10:03,871
Gdzie mam iść? Czy idę do domu?

120
00:10:06,372 --> 00:10:08,089
To amerykańskie linie lotnicze
Jet w niego uderzył.

121
00:10:08,113 --> 00:10:10,586
Widziałem to.

122
00:10:10,610 --> 00:10:11,720
Halo, Geraldzie?

123
00:10:11,744 --> 00:10:13,159
Yo, dostanę
za miasto, yo.

124
00:10:13,183 --> 00:10:14,190
Nie zostanę tutaj.

125
00:10:14,214 --> 00:10:16,584
Patrzeć! Spójrz na
drugi budynek!

126
00:10:23,456 --> 00:10:26,035
Kiedy samolot uderzył, dostałem
wyleciało mi z butów,

127
00:10:26,059 --> 00:10:28,070
i uderzyłem w marmur
ściana przede mną

128
00:10:28,094 --> 00:10:29,704
z moją górną częścią ciała.

129
00:10:30,730 --> 00:10:34,410
A potem moja silna wola lub
odezwał się mój upór.

130
00:10:34,434 --> 00:10:35,917
Mówię: „Och, nie ma mowy.

131
00:10:35,941 --> 00:10:38,481
Nie osierocę mojego
dzieci w tym budynku.

132
00:10:38,505 --> 00:10:41,465
Uciekam stąd.”

133
00:10:45,778 --> 00:10:49,058
Weszliśmy na klatki schodowe
i natknęliśmy się

134
00:10:49,082 --> 00:10:51,522
ten dziwny pan, który
miał sztuczne nogi.

135
00:10:52,418 --> 00:10:55,297
A on usiadł i powiedział:
– Nie mogę już iść.

136
00:10:55,321 --> 00:10:58,237
Obaj mężczyźni po prostu powiedzieli: „Nie
sposób. Nie na naszej zmianie.

137
00:10:58,261 --> 00:11:00,970
I oni go zabrali, i oni
właśnie zacząłem go znosić.

138
00:11:00,994 --> 00:11:04,381
Na klatce schodowej spotkałem kobietę
który miał atak astmy.

139
00:11:04,405 --> 00:11:07,476
I w moim portfelu
Miałem inhalator.

140
00:11:07,500 --> 00:11:08,647
I jej to przekazałem.

141
00:11:08,671 --> 00:11:11,013
Powiedziałem: „Tutaj. Po prostu użyj tego”.

142
00:11:11,037 --> 00:11:13,082
I korzystała
to, a ona powiedziała:

143
00:11:13,106 --> 00:11:14,150
„O mój Boże, mogę oddychać”

144
00:11:14,174 --> 00:11:15,657
i ruszyła w dół.

145
00:11:15,681 --> 00:11:16,919
Więc właśnie to zrobiłeś

146
00:11:16,943 --> 00:11:20,422
wszyscy po prostu robili to, co
musieli zrobić, żeby pomóc.

147
00:11:20,446 --> 00:11:23,626
To była stała
bardzo szybki przepływ,

148
00:11:23,650 --> 00:11:25,820
ale ludzie byli
mili dla siebie.

149
00:11:39,199 --> 00:11:41,410
Mieliśmy rację
na drodze wszystkich

150
00:11:41,434 --> 00:11:44,751
pozostałości drugiego
samolotu i z budynku,

151
00:11:44,775 --> 00:11:48,041
i po prostu został trafnie nakręcony
w stronę naszej karetki.

152
00:11:49,008 --> 00:11:50,920
To byli wszyscy pacjenci
wszyscy skuleni na podłodze,

153
00:11:50,944 --> 00:11:53,754
wszystko zgniecione razem z
ręce nad głową.

154
00:11:54,147 --> 00:11:56,417
A my byliśmy po prostu
trochę nad nimi.

155
00:11:58,151 --> 00:11:59,595
Baliśmy się tam.

156
00:11:59,619 --> 00:12:01,664
To znaczy, przynajmniej wiem, że ja
nie mogę mówić za nikogo innego,

157
00:12:01,688 --> 00:12:02,665
ale mogę mówić za siebie.

158
00:12:02,689 --> 00:12:04,459
Byłem przerażony.

159
00:12:19,672 --> 00:12:21,189
Spojrzałem na mojego partnera
i powiedziałem, wiesz,

160
00:12:21,213 --> 00:12:23,207
– Musimy się stąd wydostać.

161
00:12:25,411 --> 00:12:27,289
Kiedy stamtąd wyciągnęliśmy,

162
00:12:27,313 --> 00:12:28,860
Słyszę jego krzyk
przez przód,

163
00:12:28,884 --> 00:12:31,927
„Zostaję oznaczony.
Zostałem oznaczony.”

164
00:12:31,951 --> 00:12:33,366
Zatem otwieram
tylnymi drzwiami, powiedziałem,

165
00:12:33,390 --> 00:12:34,530
Pytam: „Co się dzieje?”

166
00:12:34,554 --> 00:12:36,001
On na to: „Ten facet skoczył
przed karetką.

167
00:12:36,025 --> 00:12:38,867
Powiedział, że musimy
pomóż tej pani.”

168
00:12:38,891 --> 00:12:39,938
Więc odpowiadam: „W porządku”.

169
00:12:39,962 --> 00:12:41,806
Więc wyskakujemy i
widzimy tę jedną panią.

170
00:12:41,830 --> 00:12:43,474
Leżała do połowy
na ulicy,

171
00:12:43,498 --> 00:12:45,074
połowa na chodniku.

172
00:12:45,098 --> 00:12:48,644
Orlando i ja mogliśmy po prostu się ruszyć
ją trochę na bok,

173
00:12:48,668 --> 00:12:53,115
i widzieliśmy cały jej tył
wyglądało, jakby zostało właśnie oderwane.

174
00:12:53,139 --> 00:12:55,354
Z jej łopatek
aż do, jak,

175
00:12:55,378 --> 00:12:56,785
górę jej uda.

176
00:12:56,809 --> 00:12:59,626
Wyglądało jak wszystko
został po prostu oszukany.

177
00:12:59,650 --> 00:13:02,491
Nie wiedzieliśmy tego wtedy,

178
00:13:02,515 --> 00:13:05,427
ale dowiedzieliśmy się później
że została uderzona

179
00:13:05,451 --> 00:13:07,863
podwozie z
drugi samolot.

180
00:13:07,887 --> 00:13:10,817
I spadło i
odciął jej połowę pleców.

181
00:13:21,601 --> 00:13:25,871
Kiedy jechaliśmy, była
krzycząc z bólu.

182
00:13:27,907 --> 00:13:31,453
Pamiętam, że widziałem trójkę lub czwórkę
inni pacjenci w ambulansie.

183
00:13:31,477 --> 00:13:32,824
Wiesz i możesz je zobaczyć,

184
00:13:32,848 --> 00:13:34,056
że się boją.

185
00:13:34,080 --> 00:13:35,627
Oni wszyscy płakali, oni
wszyscy się rozglądali.

186
00:13:35,651 --> 00:13:37,595
Podobnie, i, są
patrząc na mnie.

187
00:13:37,619 --> 00:13:39,762
I oto jestem, 21-letni dzieciak.

188
00:13:39,786 --> 00:13:41,430
Co wiem?

189
00:13:41,454 --> 00:13:44,069
I pamiętam
kobieta na noszach,

190
00:13:44,093 --> 00:13:46,205
Schodzę na dół, a ona nie śpi
i ona na mnie patrzy

191
00:13:46,229 --> 00:13:47,803
i ona krzyczy.

192
00:13:47,827 --> 00:13:49,174
Ona na to: „To boli.

193
00:13:49,198 --> 00:13:52,125
Jestem zraniony. Pomóż mi!
Niech ktoś mi pomoże.”

194
00:13:53,633 --> 00:13:57,313
I właśnie pamiętam
padam na kolana i

195
00:13:57,337 --> 00:13:59,184
po prostu trzymając ją za rękę
i zbliżając się do niej.

196
00:13:59,208 --> 00:14:01,383
Mówię: „Wszystko w porządku.
Jest w porządku. Mamy cię.”

197
00:14:01,407 --> 00:14:02,484
Mówię: „Teraz tu jestem.

198
00:14:02,508 --> 00:14:03,986
Dostanę cię
do szpitala.”

199
00:14:04,010 --> 00:14:06,219
Wiesz, „Będziemy, będziemy
zaopiekuję się tobą.”

200
00:14:13,720 --> 00:14:17,833
Było pełno lekarzy
po prostu czeka na nas pod drzwiami.

201
00:14:17,857 --> 00:14:19,804
I zaczynają łapać trochę
innych pacjentów, których my

202
00:14:19,828 --> 00:14:21,337
przywiezionych i innych ludzi.

203
00:14:21,361 --> 00:14:22,738
A my na to: „Nie,
nie, nie, zapomnij o nich.

204
00:14:22,762 --> 00:14:23,879
Jestem jak ten.

205
00:14:23,903 --> 00:14:26,996
Musisz to wziąć
jeden tutaj, właśnie tutaj.”

206
00:14:27,367 --> 00:14:29,178
Wiesz, po prostu
przekazania pacjenta

207
00:14:29,202 --> 00:14:31,814
to jest ok,
Zrobiłem co do mnie należało.

208
00:14:31,838 --> 00:14:35,017
Zrobiłem swoje, zrobiłem
najlepiej jak mogłem dla niej.

209
00:14:35,041 --> 00:14:38,981
I to przyprowadziłem ją do ludzi
mogę jej pomóc o wiele bardziej niż ja.

210
00:15:14,781 --> 00:15:17,081
Naprawdę myślałam, że umarłam.

211
00:15:18,084 --> 00:15:19,862
Tutaj żyję.

212
00:15:19,886 --> 00:15:22,516
To nie jest możliwe.

213
00:15:23,456 --> 00:15:28,404
Po uderzeniu duży kawałek
tego samolotu utknął

214
00:15:28,428 --> 00:15:30,074
w drzwiach biura.

215
00:15:30,098 --> 00:15:33,526
Ciśnienie powietrza było tak duże,
wysysało wszystko.

216
00:15:34,967 --> 00:15:38,680
Wygląda na to, że przyjechała ekipa rozbiórkowa
i po prostu rozwaliłem całą podłogę.

217
00:15:38,704 --> 00:15:40,716
Każda ściana jest spłaszczona.

218
00:15:40,740 --> 00:15:43,385
Każdy kawałek
meble są zniekształcone.

219
00:15:43,409 --> 00:15:45,621
Chowam się pod biurkiem.

220
00:15:45,645 --> 00:15:49,591
Wygląda na to, że ktoś zabrał olbrzyma
worek cementu i wyrzucił go w powietrze.

221
00:15:49,615 --> 00:15:52,561
Paliwo do silników odrzutowych jest
pachnie tak obficie.

222
00:15:52,585 --> 00:15:56,265
Dźwięk był tak ogłuszający
że pękają mi uszy.

223
00:15:56,289 --> 00:15:59,468
Chwilowo ogłuchłem.

224
00:15:59,492 --> 00:16:02,171
Wszystkie kable jakie były
wiszące na suficie opadły.

225
00:16:02,195 --> 00:16:03,205
I powodują zwarcie.

226
00:16:03,229 --> 00:16:05,207
Włączyła się instalacja tryskaczowa.

227
00:16:05,231 --> 00:16:07,443
I część podłogi się zawaliła.

228
00:16:07,467 --> 00:16:10,279
I tak się unosi
to, tuż nad biurkiem.

229
00:16:10,303 --> 00:16:13,849
Jeśli się nie sparzę, cóż,
wtedy zostanę porażony prądem.

230
00:16:13,873 --> 00:16:15,760
Jeśli nie zostanę porażony prądem
i spalony, no cóż,

231
00:16:15,784 --> 00:16:17,453
podłoga się zawali.

232
00:16:17,477 --> 00:16:19,907
Umrę. jestem
zostanie zmiażdżony.

233
00:16:20,513 --> 00:16:22,391
A jeśli trójka
oni za mną tęsknią, cóż,

234
00:16:22,415 --> 00:16:23,759
wtedy mi się znudzi
na zewnątrz przez ciśnienie powietrza.

235
00:16:23,783 --> 00:16:26,161
Tak czy inaczej, już mnie nie ma.

236
00:16:26,185 --> 00:16:28,785
I zacząłem krzyczeć.

237
00:16:41,334 --> 00:16:45,974
Kiedy druga wieża została trafiona,
to był przerażający moment.

238
00:16:52,478 --> 00:16:55,591
Oczywiście, teraz zdajesz sobie sprawę,
to nie przypadek.

239
00:16:55,615 --> 00:16:57,292
To jest zamierzone.

240
00:16:57,316 --> 00:17:03,216
A to zmienia całe Twoje postrzeganie
tego, z czym się teraz zmagasz.

241
00:17:03,990 --> 00:17:09,004
Jedna z moich myśli dotyczyła wyjazdu
przez moją głowę brzmi: zachowaj spokój.

242
00:17:09,028 --> 00:17:11,173
Wiesz, że.

243
00:17:11,197 --> 00:17:12,841
Musisz zrobić,

244
00:17:12,865 --> 00:17:17,279
Wiedziałem, że będę musiał
podjąć bardzo poważne decyzje

245
00:17:17,303 --> 00:17:20,048
angażujące życie ludzi.

246
00:17:20,072 --> 00:17:21,483
co jest moją pracą,

247
00:17:21,507 --> 00:17:22,853
do czego jestem przeszkolony,

248
00:17:22,877 --> 00:17:25,687
i jestem bardzo dobrze wyszkolony
dla Straży Pożarnej.

249
00:17:25,711 --> 00:17:30,058
A chciałam to zrobić
tak wyraźnie przed sobą, jak tylko mogłem.

250
00:17:30,082 --> 00:17:36,082
Musiałem więc uniknąć tej małej paniki
rzecz, przez którą przechodzisz na początku.

251
00:17:42,628 --> 00:17:46,608
Wspinałam się po schodach
w Wieży Północnej.

252
00:17:46,632 --> 00:17:50,572
A nasze rozkazy były takie
zgłoś się na 23 piętro.

253
00:17:50,870 --> 00:17:52,516
Więc idę
wokół podłogi,

254
00:17:52,540 --> 00:17:55,578
Szukam tego szefa
Mam się zgłosić.

255
00:17:57,009 --> 00:18:00,122
I słyszę pogawędkę.

256
00:18:00,146 --> 00:18:02,006
Słyszę rozmawiających ludzi.

257
00:18:03,382 --> 00:18:07,996
I oczywiście jestem ciekaw.
Nikogo nie powinno tam być.

258
00:18:08,020 --> 00:18:12,290
Otwieram drzwi i tam
dwie osoby na klatce schodowej.

259
00:18:12,792 --> 00:18:14,937
To był ranny sekretarz,

260
00:18:14,961 --> 00:18:20,008
kobieta i jej szef
został z nią.

261
00:18:20,032 --> 00:18:22,110
To jest niewiarygodne
bohaterski facet.

262
00:18:22,134 --> 00:18:24,313
Chciałbym pamiętać jego imię.

263
00:18:24,337 --> 00:18:27,049
Ale on został i przyjął swoje,

264
00:18:27,073 --> 00:18:30,290
próbując nabawić się kontuzji
sekretarz wyszedł z budynku.

265
00:18:30,314 --> 00:18:32,421
I byli na klatce C.

266
00:18:32,445 --> 00:18:33,855
Teraz byli sami;

267
00:18:33,879 --> 00:18:36,158
Na klatce schodowej nie było nikogo więcej
C i martwiłem się o nich.

268
00:18:36,182 --> 00:18:38,360
Więc powiedziałem im,
„Idź do klatki B.

269
00:18:38,384 --> 00:18:41,964
Straż pożarna jest w środku
klatka schodowa B; Oni ci pomogą.”

270
00:18:41,988 --> 00:18:44,399
I zostały zamrożone;
Nie mogli się ruszyć.

271
00:18:44,423 --> 00:18:45,701
Po prostu zamarli.

272
00:18:45,725 --> 00:18:48,003
A potem na nich nakrzyczałem.

273
00:18:48,027 --> 00:18:49,538
Poczułem się źle, ale
Krzyknęłam na nich.

274
00:18:49,562 --> 00:18:50,906
Po prostu: „Bierz!”

275
00:18:50,930 --> 00:18:53,709
Wiesz, "Schody B!"

276
00:18:53,733 --> 00:18:55,844
Nie powiem ci
znowu”, wiesz, w ten sposób.

277
00:18:55,868 --> 00:18:57,446
Ale musiałem to zrobić, ty
wiem, bo musiałem

278
00:18:57,470 --> 00:18:59,915
zaskoczyć ich
ich z tego.

279
00:18:59,939 --> 00:19:02,718
Byli w, jak,
funku, wiesz, co mam na myśli?

280
00:19:02,742 --> 00:19:06,482
I w końcu usłyszeli
mnie i poszedłem do schodów B.

281
00:19:06,979 --> 00:19:08,126
I przeżyli.

282
00:19:08,150 --> 00:19:10,347
Wyszli. To było dobre.

283
00:19:28,768 --> 00:19:31,968
Uspokój się, jesteśmy ogniem
dziale, nic jej nie będzie.

284
00:19:41,147 --> 00:19:44,547
Aby pomóc komukolwiek, musisz
muszę zacząć selekcję.

285
00:19:45,918 --> 00:19:51,288
Próbujesz określić uraz
w jednej chwili.

286
00:19:52,324 --> 00:19:57,334
Aby jednostka nadeszła za tobą
może natychmiast leczyć tę osobę.

287
00:20:03,536 --> 00:20:08,436
Zielona zawieszka na drobne urazy,
wszystko rozumiesz.

288
00:20:09,075 --> 00:20:12,105
Wtedy masz, uh,
czerwona etykieta natychmiast.

289
00:20:12,611 --> 00:20:15,257
A potem, kiedy my
dotrzeć do zmarłego,

290
00:20:15,281 --> 00:20:18,481
oznacza to, że nie wymaga opieki.

291
00:20:20,186 --> 00:20:23,156
W tym czasie to
osobę uważa się za zmarłą.

292
00:20:29,729 --> 00:20:33,899
Byłem pod wieżami,
jadąc z obszaru do obszaru.

293
00:20:35,701 --> 00:20:41,471
Nie widziałem żadnego żywego
osoba na ziemi.

294
00:20:43,976 --> 00:20:46,946
Wszyscy byli martwi.

295
00:20:52,918 --> 00:20:58,588
Więc przechodząc obok, po prostu zrywasz
odklejono znaczniki i pozostawiono zmarłego, zmarłego.

296
00:20:59,158 --> 00:21:02,498
Dopóki nie wpadłem
ta jedna osoba.

297
00:21:04,296 --> 00:21:08,996
Umieściłem zmarłego, który
to czarna etykieta.

298
00:21:10,336 --> 00:21:12,047
A potem ona mówi:

299
00:21:12,071 --> 00:21:16,011
„Nie jestem martwy.
Zadzwoń do mojej córki.”

300
00:21:19,044 --> 00:21:22,684
Ale ona nie wiedziała tego, co ja wiedziałem,
a ona nie widziała tego, co ja widziałem.

301
00:21:25,317 --> 00:21:30,632
Głowa nie uderzyła w ziemię,
albo nie widziałem, że głowa,

302
00:21:30,656 --> 00:21:33,826
bo włosy
był nadal nienaruszony.

303
00:21:34,527 --> 00:21:36,274
Wyglądała jak
personel biurowy.

304
00:21:36,298 --> 00:21:40,125
Wyglądała może jak
kobieta, która była w samolocie.

305
00:21:40,666 --> 00:21:42,177
I makijaż.

306
00:21:42,201 --> 00:21:47,111
Ale co widziałem
poniżej tułowia

307
00:21:49,141 --> 00:21:54,511
całkowite zmiażdżone oszpecenie.

308
00:22:12,131 --> 00:22:15,601
Ta pani musiała to mieć
najpierw upadł na nogi.

309
00:22:20,773 --> 00:22:24,043
Nie możesz znieść: „Przestań!
Zatrzymaj się! Nie umarłem!”

310
00:22:28,314 --> 00:22:33,624
Mógłbym coś zrobić
natychmiast jej pomóc.

311
00:22:34,320 --> 00:22:37,465
Ale sama wpadłam w panikę.

312
00:22:37,489 --> 00:22:41,559
Sam zmagałem się ze śmiercią.

313
00:22:43,762 --> 00:22:47,446
Choć nie bałem się śmierci,
albo nie myślałem o śmierci.

314
00:22:47,470 --> 00:22:51,366
Ale widziałem śmierć i widziałem śmierć,
i widziałem śmierć, i widziałem śmierć.

315
00:22:52,071 --> 00:22:56,511
Nie przeżyłaby
jeszcze kilka minut.

316
00:22:57,276 --> 00:23:00,506
Więc skłamałem.

317
00:23:02,081 --> 00:23:03,792
I powiedział: „Wszystko w porządku”.

318
00:23:03,816 --> 00:23:05,160
To jest wstępne.

319
00:23:05,184 --> 00:23:09,698
To tylko chciałem zrobić,
Oderwałem niewłaściwą rzecz.

320
00:23:09,722 --> 00:23:10,739
Zrelaksować się.

321
00:23:10,763 --> 00:23:13,586
Nadchodzą, są
nadchodzą, nadchodzą.

322
00:23:13,926 --> 00:23:17,296
„Nie martw się
co właśnie zrobiłem.”

323
00:23:17,863 --> 00:23:20,950
Miałem wyrzuty sumienia
o tym co mówiłem,

324
00:23:20,974 --> 00:23:23,445
i że kłamałem.

325
00:23:23,469 --> 00:23:26,948
Ale ja nie leżałem w
fakt o jej stanie.

326
00:23:26,972 --> 00:23:32,382
Kłamałem w tym fakcie
Myślałam, że nie żyje.

327
00:23:46,525 --> 00:23:51,095
I ta czarna etykieta
został ze mną.

328
00:23:52,131 --> 00:23:57,946
Naciskanie tego zajęło mi trzy lata
z tyłu lub z tej części kory mózgowej

329
00:23:57,970 --> 00:24:01,116
mózg do części czołowej
mojego mózgu, pamięć.

330
00:24:01,140 --> 00:24:06,610
Lub umieść go gdzieś z
psychiatra i klinicysta

331
00:24:07,112 --> 00:24:12,527
aby pomóc mi ją przenieść
wokół, żeby jej nie było

332
00:24:12,551 --> 00:24:18,533
oczami umysłu w
w dzień lub w porze nocnej.

333
00:24:18,557 --> 00:24:20,887
Lub w dowolnym momencie.

334
00:24:21,226 --> 00:24:25,273
Ciało ludzkie lub człowiek
umysł nie jest ustawiony,

335
00:24:25,297 --> 00:24:27,744
albo mózg może
nigdy nie być na miejscu

336
00:24:27,768 --> 00:24:30,345
uporać się z tragedią
inny człowiek.

337
00:24:30,369 --> 00:24:35,183
Po prostu ci to przypomina
to może być twoja matka.

338
00:24:35,207 --> 00:24:37,554
To jest twój ojciec,
to jest twoja rodzina.

339
00:24:37,578 --> 00:24:40,188
To jest istota ludzka.

340
00:24:40,212 --> 00:24:43,282
Nie okłamujesz umierającego.

341
00:25:14,747 --> 00:25:19,894
Wyszedłem na 44. piętro, bo
tam kończy się nasza klatka schodowa.

342
00:25:19,918 --> 00:25:23,988
I była panika i
bałagan i było ciemno.

343
00:25:25,424 --> 00:25:29,434
A potem nagle w
ta ciemność jest tym głosem.

344
00:25:29,928 --> 00:25:31,239
On śpiewał,

345
00:25:31,263 --> 00:25:33,978
i myślę, że śpiew rozpraszał
wszyscy, kim byli,

346
00:25:34,002 --> 00:25:36,978
zatrzymali się w miejscu
żeby zobaczyć dlaczego śpiewa,

347
00:25:37,002 --> 00:25:38,517
albo skąd śpiewał.

348
00:25:38,541 --> 00:25:40,415
I to wszystkich uspokoiło.

349
00:25:40,439 --> 00:25:41,986
I wtedy powiedział te słowa.

350
00:25:42,010 --> 00:25:47,147
Powiedział: „Dziś jest dumny
dzień bycia Amerykaninem.”

351
00:25:50,582 --> 00:25:54,392
To był Rick Rescorla,
nasz szef ochrony.

352
00:25:59,391 --> 00:26:03,204
Rick był bardzo zaniepokojony
od wielu lat o

353
00:26:03,228 --> 00:26:04,975
bezpieczeństwo i
bezpieczeństwo wszystkich

354
00:26:04,999 --> 00:26:06,975
w World Trade Center.

355
00:26:06,999 --> 00:26:08,943
Już wcześniej był atakowany

356
00:26:08,967 --> 00:26:11,937
i był tego pewien
się powtórzy.

357
00:26:12,805 --> 00:26:14,849
Rzeczywiście to przewidział
przyjdą.

358
00:26:14,873 --> 00:26:17,288
Jeśli przyjdą ponownie, to tak
nadejdą z powietrza.

359
00:26:17,312 --> 00:26:20,255
I bardzo trudno je chronić
ludzi, gdy nadlatują z powietrza.

360
00:26:20,279 --> 00:26:24,325
Zatem jedyną ochroną byłoby
uczyć ich, jak się wydostać

361
00:26:24,349 --> 00:26:27,189
na wypadek gdyby doszło do katastrofy.

362
00:26:39,364 --> 00:26:42,377
Rick kazał im to powtórzyć
klatki schodowe, przemaluj je,

363
00:26:42,401 --> 00:26:43,948
upewnij się, że było oświetlenie

364
00:26:43,972 --> 00:26:46,809
żeby każdy mógł zobaczyć
dokąd jechaliśmy.

365
00:26:51,477 --> 00:26:52,720
I cztery razy w roku,

366
00:26:52,744 --> 00:26:56,057
szliśmy od 70
w dół do podniebnego lobby

367
00:26:56,081 --> 00:26:58,581
wydostać się z budynku.

368
00:27:04,189 --> 00:27:07,405
Wiesz, na początku ludzie tak robili
po prostu załóż, że to przesada,

369
00:27:07,429 --> 00:27:08,803
to było przesadzone.

370
00:27:08,827 --> 00:27:10,273
Czy naprawdę musimy to robić?

371
00:27:10,297 --> 00:27:11,673
Mam na myśli, w moim mniemaniu,

372
00:27:11,697 --> 00:27:12,974
moim ulubionym wierszem było:

373
00:27:12,998 --> 00:27:15,110
„Błyskawica nigdy nie uderza
dwa razy w tym samym miejscu.”

374
00:27:15,134 --> 00:27:18,218
Więc po 1993 roku nawet nie myślałem
o tym, bo byłem, jak,

375
00:27:18,242 --> 00:27:21,237
nikt nigdy nie zaatakuje
znowu ten sam budynek.

376
00:27:30,349 --> 00:27:32,994
Tego dnia wszystko stanęło w ogniu.

377
00:27:33,018 --> 00:27:34,664
Wiesz, rzeczy
wybuchały,

378
00:27:34,688 --> 00:27:37,765
i naprawdę był w stanie
skup się wszyscy ładnie

379
00:27:37,789 --> 00:27:41,606
szybko i rozproszyć tłumy
do odpowiednich klatek schodowych, aby się tam dostać

380
00:27:41,630 --> 00:27:43,304
ich stamtąd.

381
00:27:43,328 --> 00:27:49,328
Więc zobaczenie Ricka było prawdopodobnie jak zobaczenie
twoim aniołem stróżem, kiedy widziałem go na 44.

382
00:27:49,401 --> 00:27:50,948
W tamtym momencie nie byłem zdenerwowany.

383
00:27:50,972 --> 00:27:52,599
Naprawdę nie byłem.

384
00:27:59,211 --> 00:28:00,328
Hej, Kim.

385
00:28:00,352 --> 00:28:03,145
Spójrz na jego duży aparat.
Spójrz na jego duży aparat.

386
00:28:03,382 --> 00:28:05,782
Powie ci
wnuki, byliście tam.

387
00:28:06,218 --> 00:28:07,748
Byliśmy tam.

388
00:28:27,606 --> 00:28:30,176
Tego dnia nie emocjonowałem się.

389
00:28:33,912 --> 00:28:36,124
Nie zmarzłam ze strachu,

390
00:28:36,148 --> 00:28:39,218
Nie myślałem
okropne myśli.

391
00:28:39,618 --> 00:28:44,899
Mój umysł na szczęście był chroniony
mnie od wchłonięcia jakiejkolwiek rzezi.

392
00:28:44,923 --> 00:28:50,923
Wiesz, mój umysł blokował wszystko
mogło być tam naprawdę brzydko,

393
00:28:51,096 --> 00:28:52,440
nie pamiętam.

394
00:28:52,464 --> 00:28:54,275
Poza tą szarością.

395
00:28:54,299 --> 00:28:55,977
Inni zginęli, a ja nie.

396
00:28:56,001 --> 00:28:59,047
Nie miałem żadnego
to jeszcze w mojej głowie.

397
00:28:59,071 --> 00:29:01,971
Ponownie nie potrafię wyjaśnić dlaczego.

398
00:29:02,374 --> 00:29:05,453
No i ciągle się zastanawiam.

399
00:29:05,477 --> 00:29:08,856
Wiesz, cóż, jestem ja, ty
wiesz, czy mam zimne serce?

400
00:29:08,880 --> 00:29:09,857
ja nie...

401
00:29:09,881 --> 00:29:11,159
Nie sądzę.

402
00:29:11,183 --> 00:29:16,493
Myślę, że jestem delikatny i
współczujący, kiedy tego potrzebuję.

403
00:29:17,823 --> 00:29:19,363
Dziwne.

404
00:29:29,935 --> 00:29:33,405
Utknąłem na 81 piętrze.

405
00:29:34,973 --> 00:29:38,089
Przeczołgałem się na całej długości
działu pożyczek do

406
00:29:38,113 --> 00:29:41,380
salon i sala komputerowa
i pomieszczenie komunikacyjne.

407
00:29:41,647 --> 00:29:43,725
A to najdalej
Mógłbym pójść.

408
00:29:43,749 --> 00:29:47,295
Bo jedno kiepskie prześcieradło
skalna ściana stała twardo.

409
00:29:47,319 --> 00:29:49,489
Tylko jedna ściana.

410
00:29:50,789 --> 00:29:56,789
Ten okres oczekiwania był najdłuższy
bolesna rzecz, jaką kiedykolwiek mógłbyś sobie wyobrazić.

411
00:29:56,928 --> 00:30:01,743
Ten okres oczekiwania i nadziei
że ktoś po ciebie przyjdzie.

412
00:30:01,767 --> 00:30:05,237
I wołam do tego niewidzialnego
Boże, że tak bardzo cierpiałam.

413
00:30:13,278 --> 00:30:17,859
Z 84 piętra poprowadziłem a
grupa ludzi na schodach.

414
00:30:17,883 --> 00:30:22,130
I dotarliśmy na 81
piętro, ja na czele.

415
00:30:22,154 --> 00:30:26,634
Gdy tam dotrę, ciężki zestaw
podeszła kobieta i mnie zatrzymała.

416
00:30:26,658 --> 00:30:30,738
„Właśnie zeszliśmy z płonącego piętra
i dym, i musimy wznieść się wyżej.”

417
00:30:30,762 --> 00:30:33,678
I oczywiście zatrzymałem się
teraz i nie mogę jej ominąć,

418
00:30:33,702 --> 00:30:37,078
i wpadając za mną, pojawia się
reszta mojego zespołu, jeśli chcesz.

419
00:30:37,102 --> 00:30:39,347
Więc teraz jest
ta grupa z nas.

420
00:30:39,371 --> 00:30:42,417
Dziewięć, dziesięć osób, dalej
podest na 81. piętrze,

421
00:30:42,441 --> 00:30:44,756
którzy teraz zaczynają
dyskutować o słuchaniu

422
00:30:44,780 --> 00:30:48,289
do niej i zaczynam dyskusję,
cóż, idziemy w górę, czy idziemy w dół?

423
00:30:48,313 --> 00:30:50,623
Co teraz robimy?

424
00:30:54,219 --> 00:30:59,334
Jestem za ścianą
i płaczę,

425
00:30:59,358 --> 00:31:01,888
„Poczekaj na mnie. Nie rób tego
zostaw mnie, żebym umarł”.

426
00:31:11,136 --> 00:31:13,114
To co usłyszałem to coś w stylu

427
00:31:13,138 --> 00:31:16,738
„Pomóż! Pomoc! Jestem pochowany. jest
jest tam ktoś? Nie mogę oddychać.”

428
00:31:16,975 --> 00:31:18,386
Coś w rodzaju znowu
wytrzeźwiał i powiedział:

429
00:31:18,410 --> 00:31:19,957
„OK, mam
zadanie do wykonania tutaj.”

430
00:31:19,981 --> 00:31:22,623
I znowu włączam latarkę.

431
00:31:22,647 --> 00:31:26,227
I gdy się na to nacisnąłem
podłoga na bok, mam to bardzo,

432
00:31:26,251 --> 00:31:31,032
bardzo wyraźna pamięć o wszystkich
zawracając na tym podeście

433
00:31:31,056 --> 00:31:33,226
i zaczynam
idź po schodach.

434
00:31:36,027 --> 00:31:38,697
Ruszyłem więc w stronę
głos nieznajomego.

435
00:31:39,931 --> 00:31:42,801
Ja tylko słyszę
ten głos słabo.

436
00:31:45,303 --> 00:31:47,448
Włożyłem rękę przez tę dziurę,

437
00:31:47,472 --> 00:31:50,017
i próbuję powiedzieć: „Proszę,
proszę, moja ręka jest tutaj!

438
00:31:50,041 --> 00:31:51,158
Skręć w lewo!”

439
00:31:51,182 --> 00:31:53,354
Jak trochę słyszę,
jego głos odchodzi.

440
00:31:53,378 --> 00:31:54,756
Jego głos się porusza
z dala ode mnie.

441
00:31:54,780 --> 00:31:55,890
„Nie, nie, nie!

442
00:31:55,914 --> 00:31:57,692
Wróć, wróć
w twoją prawą stronę.

443
00:31:57,716 --> 00:31:59,227
Wróć, wróć
w lewo.

444
00:31:59,251 --> 00:32:00,728
Chodź prosto,
teraz prosto, prosto.”

445
00:32:00,752 --> 00:32:02,367
Jak to słyszę
głos bliżej, bliżej.

446
00:32:02,391 --> 00:32:03,364
Oszust.

447
00:32:03,388 --> 00:32:04,699
„Spójrz w dół! Spójrz
w dół, spójrz w dół.”

448
00:32:04,723 --> 00:32:08,870
Oto ja, z moimi
ręką machającą w jego stronę.

449
00:32:08,894 --> 00:32:13,975
Kiedy to światło się zapaliło
moją rękę, była tam cała nadzieja.

450
00:32:13,999 --> 00:32:17,545
Ktoś, ta osoba z
ta latarka, kimkolwiek jest,

451
00:32:17,569 --> 00:32:18,880
ktoś mnie uratuje.

452
00:32:18,904 --> 00:32:20,381
Będę żyć.

453
00:32:20,405 --> 00:32:22,116
To była ta nadzieja.

454
00:32:22,140 --> 00:32:24,587
To uczucie wiedzy
to, wiesz co?

455
00:32:24,611 --> 00:32:27,049
Będę żyć.

456
00:32:28,713 --> 00:32:31,000
To uczucie wiedzy
że będziesz żyć,

457
00:32:31,024 --> 00:32:33,828
że ktoś tu jest
żeby zabrać cię do domu.

458
00:32:33,852 --> 00:32:35,497
Zobaczę
znowu moje dzieci.

459
00:32:35,521 --> 00:32:37,198
Pogodzę się
znowu z żoną.

460
00:32:37,222 --> 00:32:38,499
Będę żyć.

461
00:32:38,523 --> 00:32:42,437
Zostawili mnie tu na śmierć,
ale pójdę do domu.

462
00:32:42,461 --> 00:32:44,705
I ten człowiek naprawdę to zrobił.

463
00:32:44,729 --> 00:32:47,099
Uratował mnie, żebym mógł wrócić do domu.

464
00:32:52,838 --> 00:32:55,085
„Alleluja, mam
został uratowany!” powiedział.

465
00:32:55,109 --> 00:32:58,586
„Czy znasz Jezusa Chrystusa?”

466
00:32:58,610 --> 00:33:01,689
To było bardzo dziwne
co w tym czasie można usłyszeć,

467
00:33:01,713 --> 00:33:03,800
i nie byłem gotowy na
dyskusja filozoficzna,

468
00:33:03,824 --> 00:33:07,415
więc się wyjąkałem
raczej żałosna odpowiedź.

469
00:33:07,719 --> 00:33:09,897
„Chodzę do kościoła w każdą niedzielę”.

470
00:33:09,921 --> 00:33:12,200
To było najlepsze, co mogłem
zrobić z tym pytaniem.

471
00:33:12,224 --> 00:33:14,207
I: „No dalej, my
mam tu coś do zrobienia.”

472
00:33:14,231 --> 00:33:17,004
Zatem śmieci było mnóstwo
po prawej i gruz

473
00:33:17,028 --> 00:33:20,328
na lewo ode mnie i to
nieruchomy mur między nami.

474
00:33:21,032 --> 00:33:25,049
I powiedziałem mu jedyne wyjście
jest dla ciebie możliwość wejścia na tę ścianę.

475
00:33:25,073 --> 00:33:27,949
Więc raz spróbował,
i tęskniłam za nim.

476
00:33:27,973 --> 00:33:29,620
Powiedziałem: „Musisz to zrobić”.

477
00:33:29,644 --> 00:33:33,521
I przyszedł za mur i
potem jego ciężar na mnie napierał

478
00:33:33,545 --> 00:33:34,889
biurko obok.

479
00:33:34,913 --> 00:33:37,923
Spadliśmy z powrotem na stertę
gruz i dał mi wielkiego całusa.

480
00:33:38,583 --> 00:33:42,093
A on wstał i mówi:
– No cóż, co robisz?

481
00:33:42,287 --> 00:33:44,932
Poprawił marynarkę i krawat.

482
00:33:44,956 --> 00:33:46,067
I wyciągnął rękę.

483
00:33:46,091 --> 00:33:48,561
Mówi: „Brian Clark”. ja
powiedział: „Stanley Praimnath”.

484
00:33:49,628 --> 00:33:51,105
A on powiedział: „Jestem Stanley”.

485
00:33:51,129 --> 00:33:52,876
Powiedział: „Będziemy
bracia na całe życie.”

486
00:33:52,900 --> 00:33:54,945
A ja powiedziałem: „No cóż,
Nie mam rodzeństwa.”

487
00:33:54,969 --> 00:33:57,478
Powiedziałem: „Możemy być braćmi”.

488
00:33:57,502 --> 00:34:00,819
I wtedy zauważyłem, że mam
rana kłuta na prawej dłoni.

489
00:34:00,843 --> 00:34:05,019
Stanley też miał
rana kłuta na dłoni.

490
00:34:05,043 --> 00:34:06,358
I to ja to zrobiłem.

491
00:34:06,382 --> 00:34:07,955
Położyłem nasze ręce
razem i powiedział:

492
00:34:07,979 --> 00:34:10,224
„Będziemy krwią
bracia na całe życie.”

493
00:34:10,248 --> 00:34:13,127
I ruszyliśmy w drogę
podłogę z powrotem do

494
00:34:13,151 --> 00:34:15,191
Lądowanie na 81. piętrze.

495
00:34:15,720 --> 00:34:18,633
Zaświeciłem światło
w dół i wziąłem to.

496
00:34:18,657 --> 00:34:20,234
Nie widziałem płomieni.

497
00:34:20,258 --> 00:34:22,103
Zobaczyłem, że unosi się dym.

498
00:34:22,127 --> 00:34:28,109
I przyjąłem to z wdzięcznością, przyjąłem
ten fatalny pierwszy krok w dół.

499
00:34:28,133 --> 00:34:30,943
I ruszyliśmy dalej w dół.

500
00:35:06,972 --> 00:35:09,319
Na podstawie kobiety
mówiąc nam, że my

501
00:35:09,343 --> 00:35:13,981
musiałem iść w górę, ponieważ
na dole płonął ogień,

502
00:35:14,245 --> 00:35:17,291
zaczęliśmy się wspinać.

503
00:35:17,315 --> 00:35:21,162
Chyba już doszliśmy do tego
na 91. piętrze i zrealizowałem

504
00:35:21,186 --> 00:35:23,756
nie było wyjścia.

505
00:35:30,895 --> 00:35:32,707
Dym stawał się coraz gęstszy,

506
00:35:32,731 --> 00:35:36,571
i ludzie byli
zaczyna odpływać.

507
00:35:39,738 --> 00:35:44,208
To było jak pójście
w spokojny sen.

508
00:35:50,048 --> 00:35:54,088
Chciałem zobaczyć się z żoną i
znowu moja czwórka pięknych dzieci.

509
00:35:58,123 --> 00:36:01,769
Gdy zanikaliśmy i
straciłem przytomność,

510
00:36:01,793 --> 00:36:05,703
Usłyszałem głos.

511
00:36:07,032 --> 00:36:10,578
Niektórzy, którzy są religijni, mogą
uwierz, że to Bóg lub anioł.

512
00:36:10,602 --> 00:36:14,572
Inni, może to był mój
synapsy napędzane adrenaliną.

513
00:36:15,540 --> 00:36:17,985
Nie jestem pewien, ale
to było bardzo fajne,

514
00:36:18,009 --> 00:36:22,009
spokojny głos, który mi to mówi
wstań i chodź tędy.

515
00:36:23,381 --> 00:36:27,294
I poszłam za głosem
w najgęstszy dym

516
00:36:27,318 --> 00:36:29,830
i ogień.

517
00:36:29,854 --> 00:36:33,200
I odepchnąłem się od ściany

518
00:36:33,224 --> 00:36:36,370
i ujawniłem
schody poniżej.

519
00:36:36,394 --> 00:36:38,211
A potem przebiegłem
trzy kondygnacje schodów

520
00:36:38,235 --> 00:36:41,629
które się paliły.

521
00:36:46,004 --> 00:36:49,717
Miałem oparzenia na 60% ciała.

522
00:36:49,741 --> 00:36:53,951
Moje soczewki kontaktowe były
rozpłynął się w moich oczach.

523
00:36:56,614 --> 00:36:58,784
Ale żyłem.

524
00:37:08,593 --> 00:37:11,539
Kiedy doszliśmy do
około 22 piętra,

525
00:37:11,563 --> 00:37:12,940
integralność
budynek był naprawdę

526
00:37:12,964 --> 00:37:15,509
zaczyna się pogarszać.

527
00:37:15,533 --> 00:37:17,817
A potem pojawiły się pęknięcia
zaczynając od ścian.

528
00:37:17,841 --> 00:37:19,580
I wiesz, byliśmy jak,

529
00:37:19,604 --> 00:37:21,951
„Cholera, mamy
się stąd wydostać.”

530
00:37:21,975 --> 00:37:23,884
I naprawdę zaczęliśmy
zwiększyć tempo,

531
00:37:23,908 --> 00:37:25,019
prawie biegam.

532
00:37:25,043 --> 00:37:26,220
I jedyne o czym myślałem to to,

533
00:37:26,244 --> 00:37:27,890
„Ten budynek mnie nie zabiera.

534
00:37:27,914 --> 00:37:29,659
Wracam do domu, do moich dzieci”.

535
00:37:29,683 --> 00:37:32,851
Więc szedłem dalej i szedłem.

536
00:37:34,486 --> 00:37:36,397
A kiedy dotarliśmy do
na parterze krzyczeliśmy,

537
00:37:36,421 --> 00:37:37,466
„Jesteśmy tutaj, jesteśmy tutaj!”

538
00:37:37,490 --> 00:37:38,699
A niektórzy klaskali.

539
00:37:38,723 --> 00:37:40,932
A oni na to: „W porządku,
jesteśmy tuż za tobą.”

540
00:38:00,411 --> 00:38:03,557
Kiedy wyszliśmy
z budynku

541
00:38:03,581 --> 00:38:05,851
było poczucie
ulgę, że jesteśmy bezpieczni.

542
00:38:16,094 --> 00:38:19,004
<i>MAN Tak trzymać, ludzie
Niebezpieczeństwo nie minęło!</i>

543
00:38:24,969 --> 00:38:27,169
Wprowadzili nas
po drugiej stronie ulicy.

544
00:38:27,705 --> 00:38:30,505
Moja mała grupa, my
usiadł na krawężniku.

545
00:38:33,545 --> 00:38:35,489
I oni przeprowadzali selekcję
tuż za nami.

546
00:38:35,513 --> 00:38:39,727
Niosli bardzo rannych
ludzie za nami, kładąc ich,

547
00:38:39,751 --> 00:38:42,551
próbując segregować
co mogli zrobić.

548
00:38:51,863 --> 00:38:54,678
Kiedy spojrzeliśmy w górę i zobaczyliśmy
spalenie naszego budynku,

549
00:38:54,702 --> 00:38:56,310
moją pierwszą myślą było,

550
00:38:56,334 --> 00:38:59,004
„To już spada.”

551
00:39:01,139 --> 00:39:02,950
Nie umrę
tu na ulicy.

552
00:39:02,974 --> 00:39:05,444
Właśnie wyszedłem z tego budynku;
Muszę się stąd wydostać.

553
00:39:06,611 --> 00:39:07,988
Musisz iść dalej.

554
00:39:08,012 --> 00:39:09,629
Panie, zostanie pan z tyłu?

555
00:39:09,653 --> 00:39:11,091
Pospiesz się.

556
00:39:11,115 --> 00:39:12,775
Proszę, ruszaj się dalej.
Proszę, ruszaj się dalej.

557
00:39:16,387 --> 00:39:18,966
Niektórzy z nas
pracować z napotkanym Rickiem

558
00:39:18,990 --> 00:39:20,367
na jednym z niższych pięter

559
00:39:20,391 --> 00:39:22,469
jak wychodzili
budynek.

560
00:39:22,493 --> 00:39:25,406
Rick szedł po schodach.

561
00:39:25,430 --> 00:39:27,145
I powiedzieli,
– Ricku, chodź z nami.

562
00:39:27,169 --> 00:39:28,576
A on na to: „Nie, nie.

563
00:39:28,600 --> 00:39:33,270
Muszę zrobić jeszcze jedno przemiatanie
upewnij się, że wszyscy nasi ludzie są bezpieczni.”

564
00:39:34,272 --> 00:39:36,984
Mógłby wyjść.

565
00:39:37,008 --> 00:39:39,838
Jednak zdecydował się wrócić na górę.

566
00:39:40,311 --> 00:39:44,391
Wiedziałem tylko, że Rick to robił
co miał zrobić Rick,

567
00:39:44,415 --> 00:39:47,995
i to było dopaść wszystkich
z tego budynku.

568
00:39:48,019 --> 00:39:53,489
A znając Ricka, wiedziałeś, że nie
wychodzę, dopóki ostatnia osoba nie wyjdzie.

569
00:39:55,593 --> 00:39:57,703
Wyciągnąłem helikopter. Tak.

570
00:39:59,530 --> 00:40:00,708
Och, (pip)!

571
00:40:00,732 --> 00:40:02,272
To spada,
to spada!

572
00:40:28,326 --> 00:40:31,726
Popiół wypełnił powietrze
i zasłonił słońce.

573
00:40:34,165 --> 00:40:36,710
I bardzo dziwnie, jak
poszliśmy Broadwayem,

574
00:40:36,734 --> 00:40:38,779
i nie było gęsto zaludnione.

575
00:40:38,803 --> 00:40:41,081
nagle,
Stanleya nie było.

576
00:40:41,105 --> 00:40:43,851
Jestem, jestem, rozglądam się
zastanawiając się, gdzie on jest.

577
00:40:43,875 --> 00:40:47,087
I to uczucie zostało umyte
nade mną, jak, och!

578
00:40:47,111 --> 00:40:48,889
Czy właśnie to sobie wyobraziłem?

579
00:40:48,913 --> 00:40:51,400
Czy Stanley był kimś w rodzaju?
anioła stróża?

580
00:40:51,424 --> 00:40:56,764
Jakbym miał naprawdę niejasne wątpliwości
o tym co się właśnie wydarzyło.

581
00:40:56,788 --> 00:41:00,200
Dowiedziałem się później od Stanleya
że zarekwirował

582
00:41:00,224 --> 00:41:03,037
facet w pickupie
ciężarówkę i powiedział mu,

583
00:41:03,061 --> 00:41:04,761
– Zawieziesz mnie do Brooklynu.

584
00:41:06,130 --> 00:41:07,730
Najwyraźniej facet to zrobił.

585
00:41:09,701 --> 00:41:13,717
Brian powiedział mi później, prawda
podjąłem decyzję o powrocie na górę

586
00:41:13,741 --> 00:41:15,516
w innych, umarłby.

587
00:41:15,540 --> 00:41:19,040
Ale coś w tym było
krzyk, który kazał mu mi pomóc.

588
00:41:20,578 --> 00:41:22,189
Więc za każdym razem, gdy mówię temu człowiekowi,

589
00:41:22,213 --> 00:41:24,028
„Brian, dziękuję
za uratowanie mi życia.”

590
00:41:24,052 --> 00:41:25,926
Mówi: „Nie, nie,
Stana. Dziękuję.

591
00:41:25,950 --> 00:41:28,197
Gdybyś nie krzyczał, ja
wróciłby na górę.

592
00:41:28,221 --> 00:41:30,049
Umarłabym.”

593
00:42:01,252 --> 00:42:03,630
Będąc tak młodym jak
Byłem wtedy,

594
00:42:03,654 --> 00:42:06,194
tego dnia, hm,
zdecydowanie mnie zmieniło.

595
00:42:06,657 --> 00:42:09,370
Wiesz, są rzeczy, które ja
z tym żyje do dziś

596
00:42:09,394 --> 00:42:12,164
prześladują mnie przez to sny.

597
00:42:13,765 --> 00:42:18,865
Wiesz, kiedy zaczynam myśleć
o tym, jak źle może być,

598
00:42:19,303 --> 00:42:24,143
Ciągle o tym myślę
pacjent, którego przyjęliśmy.

599
00:42:26,511 --> 00:42:28,188
Kobieta na noszach.

600
00:42:28,212 --> 00:42:30,529
Nie sądziliśmy, że nią jest
w ogóle sobie poradzę.

601
00:42:30,553 --> 00:42:34,748
Ale dowiedzieliśmy się o tym kilka tygodni
później, że jeszcze żyła.

602
00:42:43,094 --> 00:42:44,934
To jest Mag dla Wspaniałych.

603
00:42:45,963 --> 00:42:48,803
Dostałem go zeszłej nocy od
znajomy mojego narzeczonego.

604
00:42:52,670 --> 00:42:54,648
Jest bardzo zabawny.

605
00:42:54,672 --> 00:42:57,489
Zwykle jest tego niewiele
tutaj białe koce.

606
00:42:57,513 --> 00:43:00,120
A potem dostałem Maga
wczoraj wieczorem też.

607
00:43:00,144 --> 00:43:04,758
Uświadomiło mi to ten kolor
nieobecny w moim otoczeniu.

608
00:43:04,782 --> 00:43:08,052
I okazało się, kiedy to nastąpiło
naprawdę musiałem tam być.

609
00:43:08,419 --> 00:43:11,134
A dowiedziałem się później
na imię miała Debbie.

610
00:43:11,158 --> 00:43:14,085
I pamiętam, że tam poszedłem
szpitala, żeby się z nią zobaczyć.

611
00:43:15,293 --> 00:43:18,939
I zaprowadzili nas do jej pokoju
i była wtedy jeszcze zaintubowana,

612
00:43:18,963 --> 00:43:21,010
ale ona siedziała i
przytomna i patrzy na nas.

613
00:43:21,034 --> 00:43:24,249
A ona, zobacz, jak ją porusza
rękę, a ona, jakby, to oni.

614
00:43:24,273 --> 00:43:25,546
To oni.

615
00:43:25,570 --> 00:43:27,414
A ona wskazywała na nas.

616
00:43:27,438 --> 00:43:30,517
I wszyscy ludzie, których mijaliśmy
w poczekalni siedzieli jej rodzice,

617
00:43:30,541 --> 00:43:32,256
jej narzeczony i
reszta jej rodziny.

618
00:43:32,280 --> 00:43:35,246
Przyjechali do nas i
po prostu nas przytulali.

619
00:43:37,381 --> 00:43:41,751
Wiesz, stało się, było bardzo
emocjonalnie dla Orlando i mnie.

620
00:43:42,186 --> 00:43:44,531
I Frank Puma był tym jedynym,

621
00:43:44,555 --> 00:43:48,202
facet, który prowadził
Ciężarówka EMT, która pozwoliła

622
00:43:48,226 --> 00:43:50,186
żebym się tym zajął.

623
00:43:50,928 --> 00:43:52,875
Kilka razy, kiedy mi się to udało
zobaczyć ją w szpitalu,

624
00:43:52,899 --> 00:43:54,243
zawsze była optymistyczna.

625
00:43:54,267 --> 00:43:56,410
Ona mówi: „Nie martw się,
Wyzdrowieję.”

626
00:43:56,434 --> 00:43:57,880
I przez cały mój czas,

627
00:43:57,904 --> 00:44:01,872
była dla mnie inspiracją
aby wydobyć mnie z moich ciemnych miejsc.

628
00:44:02,206 --> 00:44:04,785
Wiedząc, że dałem
ktoś wspiera ich rodzinę.

629
00:44:04,809 --> 00:44:07,179
Pomogłem to przynieść
osoba z powrotem do domu.

630
00:44:21,359 --> 00:44:24,174
Naszym rozkazem było iść
na górze w Wieży Północnej

631
00:44:24,198 --> 00:44:25,772
do poszukiwań i ratownictwa.

632
00:44:25,796 --> 00:44:29,309
I, uh, usłyszeliśmy
głośny hałas na zewnątrz.

633
00:44:29,333 --> 00:44:33,647
I widzę Billy'ego Burke'a
idąc w moją stronę.

634
00:44:33,671 --> 00:44:35,949
Ma zabawne
spójrz na jego twarz.

635
00:44:35,973 --> 00:44:39,052
A ja na niego spojrzałem i powiedziałem:

636
00:44:39,076 --> 00:44:40,723
– Czy to jest to, o czym myślałem?

637
00:44:40,747 --> 00:44:43,323
Patrząc na kawałek
zawalił się nasz budynek.

638
00:44:43,347 --> 00:44:47,227
A on po prostu patrzy
na mnie, a on mówi:

639
00:44:47,251 --> 00:44:49,751
„Wieża Południowa
właśnie się zawalił.”

640
00:44:51,122 --> 00:44:53,066
Wiedząc, co to oznaczało,

641
00:44:53,090 --> 00:44:55,435
że tuż obok nas,

642
00:44:55,459 --> 00:44:58,105
tysiące ludzi
właśnie zostali zabici.

643
00:44:58,129 --> 00:45:00,641
Niektórzy z naszych znajomych także.

644
00:45:00,665 --> 00:45:04,611
I zrobiłem szybką kalkulację
w myślach i mówię:

645
00:45:04,635 --> 00:45:07,347
„W porządku. Jeśli ten
może iść, ten może iść.

646
00:45:07,371 --> 00:45:09,218
Nadszedł czas na nas
się stąd wydostać.”

647
00:45:09,242 --> 00:45:13,353
A moi ludzie nie
zareagować. Oni się sprzeciwili.

648
00:45:13,377 --> 00:45:15,589
Nie chcieli odejść.

649
00:45:15,613 --> 00:45:18,523
A ja powiedziałem: „Zróbmy to
idź. Czas już iść.”

650
00:45:20,117 --> 00:45:24,187
Zatem zaczynamy odwrót w dół
B klatka schodowa Wieży Północnej.

651
00:45:26,524 --> 00:45:28,641
A ja bym tylko szeptał
to do uszu Billy'ego Butlera.

652
00:45:28,665 --> 00:45:31,559
„Billy, możesz się ruszyć?
trochę szybciej?”

653
00:45:38,703 --> 00:45:43,983
I upadek Północy
Wieża zaczyna się od nas, wciąż w środku.

654
00:46:07,198 --> 00:46:08,568
Podpisy: Cotter Media Group.