1
00:00:38,800 --> 00:00:44,040
PAXTON: ฉันเชื่อว่าสิ่งต่างๆ สามารถทำได้
เกิดขึ้นถึงความรุนแรงเช่นนี้

2
00:00:44,080 --> 00:00:46,440
ว่าพวกเขาดังก้อง
เมื่อเวลาผ่านไป

3
00:00:46,480 --> 00:00:48,560
สร้างเหมือนเสียงสะท้อน

4
00:00:53,640 --> 00:00:56,200
เรื่องราวของ "ไททานิค"
เป็นเรื่องส่วนตัวมาก

5
00:00:56,280 --> 00:01:00,280
แก่ทุกคนที่ได้ยิน
เกือบจะเหมือนกับเรื่องราวในพระคัมภีร์

6
00:01:00,400 --> 00:01:01,440
เรือลำใหญ่ลำนี้

7
00:01:01,520 --> 00:01:03,920
คนเหล่านี้ทั้งหมด
อยู่กลางมหาสมุทร

8
00:01:03,960 --> 00:01:06,440
ภูเขาน้ำแข็งนี้ คำเตือน

9
00:01:07,600 --> 00:01:09,440
มันจะเป็นอย่างไร

10
00:01:09,520 --> 00:01:12,240
ที่จะอยู่ที่นั่น
ในคืนแห่งโชคชะตานั้นเหรอ?

11
00:01:33,439 --> 00:01:35,959
ฉันรู้ว่าจิมกำลังจะกลับไป
สู่ "ไททานิค"

12
00:01:36,039 --> 00:01:37,719
เขาได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้

13
00:01:37,799 --> 00:01:39,719
เขาต้องการที่จะเอา
การเดินทางอีกครั้ง

14
00:01:39,799 --> 00:01:42,359
ตั้งแต่เขาทำหนังเรื่องนี้

15
00:01:42,439 --> 00:01:45,479
เขาเชิญฉันผ่านไป

16
00:01:45,559 --> 00:01:48,319
แต่ฉันเดาว่าฉันไม่ได้
พิจารณาอย่างจริงจังจริงๆ

17
00:01:48,399 --> 00:01:50,159
ฉันจะไปจริงๆ

18
00:01:50,239 --> 00:01:51,239
-สวัสดี!
-สวัสดี!

19
00:01:51,319 --> 00:01:53,239
-คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม?
-[ พูดภาษารัสเซีย ]

20
00:01:53,319 --> 00:01:56,399
เยี่ยมมาก ฉันกำลังมองหาห้องของฉัน
ห้องโดยสารของฉัน

21
00:01:56,479 --> 00:01:58,879
[ พูดภาษารัสเซีย ]

22
00:01:59,959 --> 00:02:01,159
โอ้.

23
00:02:01,279 --> 00:02:04,039
โอ้ขอบคุณ
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ

24
00:02:04,079 --> 00:02:05,799
แต่แล้ว
เมื่อเขาพูดจริง ๆ แล้ว

25
00:02:05,839 --> 00:02:10,119
“ไม่ ฉันต้องการคุณจริงๆ
ที่จะมาร่วมสัมผัสประสบการณ์นี้

26
00:02:10,199 --> 00:02:13,119
สำหรับตัวคุณเอง
แล้วเอาทุกอย่างเข้าไป"...

27
00:02:14,279 --> 00:02:17,519
ฉันต้องไป

28
00:02:17,559 --> 00:02:20,599
[ เกลน ฟิลลิปส์
บทละคร "ออกเดินทาง" ]

29
00:02:23,959 --> 00:02:27,999


30
00:02:28,079 --> 00:02:32,119


31
00:02:32,239 --> 00:02:35,079


32
00:02:36,599 --> 00:02:41,079


33
00:02:41,159 --> 00:02:43,799
"Keldysh" มีขนาดใหญ่ที่สุด
เรือวิจัยทางวิทยาศาสตร์

34
00:02:43,879 --> 00:02:44,759
ในโลก

35
00:02:44,839 --> 00:02:47,598
และกิจกรรมทั้งหมดบนเรือ
มุ่งความสนใจไปที่ "เมียร์ส"

36
00:02:47,638 --> 00:02:50,918
และสิ่งที่พวกเขาต้องทำให้สำเร็จ
ที่ด้านล่างของมหาสมุทร

37
00:02:53,478 --> 00:02:55,678
พวกเขารับงานของพวกเขา
อย่างจริงจังอย่างยิ่ง

38
00:02:55,758 --> 00:02:58,118
ทุกอย่างได้รับการตรวจสอบแล้ว
และตรวจสอบอีกครั้ง

39
00:02:58,158 --> 00:03:01,078
เช่นเดียวกับภารกิจอวกาศ

40
00:03:01,158 --> 00:03:05,958

มหาสมุทร

41
00:03:06,038 --> 00:03:10,038

วัน

42
00:03:10,118 --> 00:03:15,118

สำหรับคำถามเหล่านี้

43
00:03:15,198 --> 00:03:18,158


44
00:03:19,278 --> 00:03:21,598


45
00:03:21,678 --> 00:03:22,798
โอ้!

46
00:03:23,598 --> 00:03:25,278
อเบอร์นาธี:
ฉันชื่อลูอิส อาเบอร์นาธี

47
00:03:25,358 --> 00:03:27,558
ฉันเป็นนักสำรวจใต้น้ำ

48
00:03:27,598 --> 00:03:29,478
ฉันได้รับพวกเขาทั้งหมด

49
00:03:29,518 --> 00:03:32,198
ฉันพยายามจะนิ้วโป้ง
นั่งรถลงไปที่ "ไททานิค"

50
00:03:32,278 --> 00:03:34,438
อาจจะเป็นเวลา 10 ปีแล้ว

51
00:03:34,518 --> 00:03:35,478
คุณได้อะไร?

52
00:03:35,598 --> 00:03:39,918
เรามีบอท บอทลื่นไหล และ
สำรับ "A" สำรับ "B" สำรับ "C"

53
00:03:40,038 --> 00:03:42,158
ชนบทขนาดใหญ่
ใหญ่โตขนาดนี้

54
00:03:42,238 --> 00:03:43,878
จอห์นสัน:
ฉันชื่อลอรี จอห์นสตัน

55
00:03:43,918 --> 00:03:46,198
ตำแหน่งของฉันคือ
ในฐานะนักจุลชีววิทยา

56
00:03:46,278 --> 00:03:48,438
ฉันมองไปที่ชนบท

57
00:03:48,518 --> 00:03:52,078
ความคิดที่เธอเกลียวลง
คายวัตถุ

58
00:03:52,158 --> 00:03:54,198
เพลเลโกร NO:
ฉันชื่อชาร์ลส เปลเลกริโน

59
00:03:54,278 --> 00:03:58,798
ฉันเป็นหนึ่งในนักประวัติศาสตร์และ
นักชีววิทยาในการสำรวจ

60
00:03:58,878 --> 00:04:02,438
เรามักจะคิดเกี่ยวกับมัน
ในสายตาของศตวรรษที่ 21

61
00:04:02,478 --> 00:04:05,118
ลินช์: ฉันดอน ลินช์
และฉันได้ศึกษาเรื่อง "ไททานิค"

62
00:04:05,198 --> 00:04:08,478
ตามคำให้การและ
บัญชีผู้โดยสารและลูกเรือ

63
00:04:08,598 --> 00:04:11,077
คนที่อยู่ที่นั่น
และได้เห็นมัน

64
00:04:12,357 --> 00:04:14,237
มาร์แชล:
ฉันชื่อเคน มาร์แชลล์

65
00:04:14,317 --> 00:04:18,077
ฉันกำลังศึกษาเรื่อง "ไททานิค"
มานานกว่าสามทศวรรษแล้ว

66
00:04:18,157 --> 00:04:21,077
ฉันตรวจสอบมันแล้ว
ห้องสเตราส์สวีท

67
00:04:21,157 --> 00:04:22,877
ตลอดหลายปีที่ผ่านมาและการศึกษา

68
00:04:22,957 --> 00:04:25,437
ฉันได้กลายเป็น
นักประวัติศาสตร์เชิงภาพ

69
00:04:25,517 --> 00:04:28,957
เกี่ยวกับเรือและโครงสร้างของเธอ
และรูปลักษณ์ภายนอก

70
00:04:30,837 --> 00:04:32,837
แพกซ์ตัน:
เป็นการเดินทางที่น่าทึ่งมาก

71
00:04:32,917 --> 00:04:36,877
ในแง่ของทั้งหมด
เทคโนโลยีล้ำสมัย

72
00:04:36,957 --> 00:04:40,437
และวิศวกรรมที่เราใช้
ในส่วนของระบบกล้อง

73
00:04:40,557 --> 00:04:42,917
R.O.V.s สุดยอดมาก

74
00:04:42,957 --> 00:04:45,277
บนขอบตัด
ของเทคโนโลยี

75
00:04:45,357 --> 00:04:48,357
แค่พยายามเก็บแสงไว้
ตรงที่ที่ฉันเข้าไป

76
00:04:48,397 --> 00:04:49,957
ฉันจะสำรวจกระท่อมเหล่านี้

77
00:04:49,997 --> 00:04:52,517
ไม่มีสคริปต์ เราไม่ได้
รู้ว่าเราจะเห็นอะไร

78
00:04:52,597 --> 00:04:55,237
เราไม่รู้
สิ่งที่เราจะต้องเจอ

79
00:04:55,277 --> 00:04:58,437
สิ่งสำคัญ
เกี่ยวกับการถ่ายภาพใต้ทะเลลึก

80
00:04:58,517 --> 00:04:59,997
คือแสงสว่าง

81
00:05:00,077 --> 00:05:03,117
แค่ขึ้นมาและส่องสว่าง
ธุรกิจทั้งหมดนี้ที่นี่

82
00:05:03,197 --> 00:05:05,037
- คุณเห็นสิ่งที่ฉันหมายถึง?
-ใช่.

83
00:05:05,717 --> 00:05:09,877
ดังนั้นเราจึงมีเรือน้องสาวอยู่
การเดินทางที่เรียกว่า "EAS"

84
00:05:10,677 --> 00:05:13,037
“EAS” ก็มี
โคมไฟระย้าขนาดยักษ์นี้

85
00:05:13,157 --> 00:05:14,557
เรียกว่าเมดูซ่า

86
00:05:15,597 --> 00:05:19,197
ทฤษฎีก็คือการลดระดับ
โคมระย้าห้อยอยู่เหนือซากเรือ

87
00:05:19,277 --> 00:05:23,197
และทำสิ่งนี้โดยเน้นย้ำ
เกือบจะเหมือนแสงจันทร์

88
00:05:23,277 --> 00:05:25,317
ไม่มีคู่มือ
สำหรับสิ่งนี้

89
00:05:25,357 --> 00:05:27,597
ไม่เคยมีใครมารวมกัน
องค์ประกอบมากมายนี้

90
00:05:27,677 --> 00:05:31,117
สู่ปฏิบัติการดำน้ำเดี่ยว
ก่อนหน้านี้ที่ระดับความลึกเหล่านี้

91
00:05:32,877 --> 00:05:35,756
เรากำลังก้าวข้ามขีดจำกัด
ของเทคโนโลยี

92
00:05:35,836 --> 00:05:37,236
ซึ่งน่าขนลุกเล็กน้อย

93
00:05:37,316 --> 00:05:40,196
เมื่อคำนึงถึงชะตากรรมของเรือ
เรามาเพื่อสำรวจ

94
00:05:45,996 --> 00:05:48,876
นี่คือที่ที่มันเกิดขึ้นทั้งหมด

95
00:05:48,996 --> 00:05:50,596
มันอาจเป็นส่วนอื่นก็ได้
ของมหาสมุทร

96
00:05:50,636 --> 00:05:52,076
แต่มีบางอย่างที่พิเศษ
เกี่ยวกับการรู้

97
00:05:52,156 --> 00:05:54,956
นี่คือจุด
และซากเรือก็อยู่ข้างล่างนั่น

98
00:05:54,996 --> 00:05:58,196
ทำไมเรือล่มนี้?
ทำไมไม่ "Lusitania"?

99
00:05:58,276 --> 00:06:01,036
ทำไมไม่ลอง "ปราสาทโมโร" ดูล่ะ?
ทำไมไม่ "แอตแลนติก"?

100
00:06:01,076 --> 00:06:02,116
ลินช์:
พวกเขาทั้งหมดดี

101
00:06:02,156 --> 00:06:04,076
พวกเขาทั้งหมดดี
แต่ทำไมถึงเป็นอันนี้?

102
00:06:04,116 --> 00:06:05,876
ดูของสิ
ที่มาพร้อมกับสิ่งนี้

103
00:06:05,956 --> 00:06:08,676
คุณมีเรือที่ใหญ่ที่สุด
ในการเดินทางครั้งแรก

104
00:06:08,716 --> 00:06:10,956
ประธานบริษัท
ออนบอร์ดที่เป็นเจ้าของมัน

105
00:06:11,036 --> 00:06:12,436
ผู้สร้างอยู่บนเรือ

106
00:06:12,516 --> 00:06:15,196
และมันกระทบกับภูเขาน้ำแข็ง
และมันจมลงอย่างช้าๆ

107
00:06:15,276 --> 00:06:18,356
ที่คุณมีเวลาทั้งหมดเหล่านี้
เพื่อจะได้แสดงละคร

108
00:06:18,476 --> 00:06:20,356
คุณไม่เข้าใจสิ่งนั้น
กับซากเรืออื่นๆ

109
00:06:20,396 --> 00:06:23,276
เป็นโศกนาฏกรรมของชาวกรีกจริงๆ
จริง

110
00:06:23,396 --> 00:06:26,436
เธอถูกโกงมาก
เธอสวยมาก

111
00:06:26,476 --> 00:06:29,396
พลังงานมากมายเข้าไป
การสร้างสิ่งสร้างนี้

112
00:06:29,476 --> 00:06:32,236
คุณรู้ไหมว่าเป็นสิ่งที่ดีเลิศ
ของวิศวกรรมมนุษย์

113
00:06:32,316 --> 00:06:35,236
และสถาปัตยกรรมการเดินเรือ
สถาปัตยกรรม ณ จุดนั้น

114
00:06:35,316 --> 00:06:37,956
และเพื่อที่จะเอามันออกไป
ขโมย,

115
00:06:37,996 --> 00:06:40,876
เพียงสี่วันจากอังกฤษ

116
00:06:40,916 --> 00:06:45,636
และนั่นคือส่วนหนึ่ง ฉันเดาว่า
ของแรงดึงดูดอันแปลกประหลาดของมัน

117
00:06:45,676 --> 00:06:48,676
ความจริงที่ว่าคุณไม่เคยทำได้
มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น

118
00:06:48,756 --> 00:06:50,396
ก่อนหรือตั้งแต่นั้นมา

119
00:06:50,476 --> 00:06:53,356
เรือยังคงอยู่
ที่ก้นทะเล

120
00:06:53,396 --> 00:06:55,076
เพื่อเป็นอนุสรณ์นิรันดร์

121
00:06:55,116 --> 00:06:57,156
และเราสามารถเยี่ยมชมอนุสรณ์สถานนั้นได้

122
00:06:57,196 --> 00:07:00,115
เราสามารถเป็นพยานได้
ถึงเหตุการณ์

123
00:07:00,195 --> 00:07:02,555
และถ้าเราจะทำ
การสำรวจภายใน,

124
00:07:02,635 --> 00:07:04,995
เราต้องทำตอนนี้
เพราะห้าปีต่อจากนี้

125
00:07:05,035 --> 00:07:06,355
อาจไม่มีอะไรเลย

126
00:07:06,435 --> 00:07:08,635
ห้าปีที่แล้ว
ไม่มีเทคโนโลยี

127
00:07:08,715 --> 00:07:11,235
เราจะต้องทำมัน
ดำรงอยู่.

128
00:07:12,635 --> 00:07:15,875
แพกซ์ตัน:
“วันจันทร์ที่ 20 สิงหาคม 2544

129
00:07:15,915 --> 00:07:18,195
พรุ่งนี้เช้า
เราจะลงไป 2.5 ไมล์

130
00:07:18,315 --> 00:07:20,835
สู่โลกใต้พิภพที่หนาวเย็นและมืดมน

131
00:07:20,915 --> 00:07:23,275
และดู 'ไททานิก' ด้วยตัวเราเอง

132
00:07:23,355 --> 00:07:26,795
ขณะที่เธอนอนแตกสลาย
บนพื้นทะเล

133
00:07:26,875 --> 00:07:29,435
เตรียมตัวยังไงบ้าง
สำหรับประสบการณ์เช่นนั้นหรือ? "

134
00:07:37,515 --> 00:07:39,075
คาเมรอน:
โอเค ดำน้ำหนึ่ง

135
00:07:39,115 --> 00:07:43,235
มันจะเป็นเช่นนั้น
เจ.บี. และบิล ใน "Mir-2"

136
00:07:43,275 --> 00:07:44,795
และฉันกับวินซ์ใน "Mir-1"

137
00:07:44,875 --> 00:07:47,835
นักบินก็จะเป็น
Genya Chernaiev "เมียร์-2"

138
00:07:47,915 --> 00:07:50,115
อนาโตลี ซากาเลวิช, "เมียร์-1"

139
00:07:56,755 --> 00:07:59,115
แพกซ์ตัน:
โอเค นี่คือรายการตรวจสอบของคุณ

140
00:07:59,155 --> 00:08:01,915
มีความปรารถนาครั้งสุดท้ายของคุณ
และพินัยกรรมตามลำดับ

141
00:08:01,995 --> 00:08:04,275
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าประกันของคุณ
ได้รับการชำระแล้ว

142
00:08:04,355 --> 00:08:06,435
เขียนบันทึกสุดท้าย
ให้กับครอบครัวของคุณ

143
00:08:06,475 --> 00:08:09,235
สิ่งเหล่านี้คือสิ่งต่างๆ
คุณคิดเกี่ยวกับ

144
00:08:17,955 --> 00:08:19,315
สถานีต่อไป "ไททานิค"

145
00:08:19,395 --> 00:08:20,515
การล่าสัตว์ที่มีความสุข

146
00:08:20,555 --> 00:08:22,155
มาร็อคแอนด์โรลกันเถอะ

147
00:08:23,915 --> 00:08:25,274
ช่วงเวลาแห่งความจริง

148
00:08:35,114 --> 00:08:36,794
เจอกันกลางแดดจ้า.

149
00:08:52,354 --> 00:08:55,394
แพกซ์ตัน: เพื่อเข้าไป
เรือดำน้ำสามคน

150
00:08:55,474 --> 00:08:58,634
และดิ่งลงสู่ความสูง 12,500 ฟุต

151
00:08:58,714 --> 00:09:01,634
ลงไปด้านล่าง
ของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ,

152
00:09:01,714 --> 00:09:07,354
มันอาจจะมากกว่านั้นนิดหน่อย
การผจญภัยมากกว่าที่ฉันต้องการ

153
00:09:18,354 --> 00:09:19,274
ออกซิเจน?

154
00:09:19,314 --> 00:09:20,234
ใช่.

155
00:09:20,274 --> 00:09:21,514
ดีแล้ว.

156
00:09:21,594 --> 00:09:24,194
ใช่.
อย่าลืมเปิดใช้งาน

157
00:10:35,913 --> 00:10:39,073
ใช่แล้ว ฉันเห็นได้ว่าคุณเป็นยังไงบ้าง
ค่อนข้างอึดอัดที่จะนั่งอยู่ที่นี่

158
00:11:19,352 --> 00:11:21,472
ดูสีที่เปลี่ยนไป..

159
00:11:29,832 --> 00:11:32,192
[ พูดภาษารัสเซีย ]

160
00:11:32,232 --> 00:11:33,792
ไอ้หนู มันเร็วไปนะ

161
00:11:40,472 --> 00:11:43,072
สิ่งนี้บอกคุณถึงออกซิเจน
บนนี้ใช่ไหม?

162
00:11:43,112 --> 00:11:44,152
ใช่.

163
00:11:44,232 --> 00:11:46,312
ดังนั้นมันเป็นเวลา 21
นั่นเป็นสิ่งที่ดี

164
00:11:46,392 --> 00:11:49,992
ทีนี้ หากมันต่ำกว่า 19
แล้วมัน...

165
00:11:50,072 --> 00:11:52,272
เบอร์อะไรครับ
คุณคอยดูเหรอ?

166
00:11:52,352 --> 00:11:55,272
19 นะ
มันก็ดีเช่นกัน

167
00:11:55,352 --> 00:11:56,712
มันเป็นเรื่องดี
ใช่.

168
00:11:56,752 --> 00:11:59,632
แต่ถ้าต่ำกว่านั้นล่ะ?

169
00:12:05,912 --> 00:12:09,312
เสียงแบตเตอรี่โอเคไหม?
มันฟังดูซบเซาอย่างนั้นเหรอ?

170
00:12:09,392 --> 00:12:11,272
- นั่นเป็นเรื่องปกติเหรอ?
-ใช่ มันเป็นเรื่องปกติ.

171
00:12:11,392 --> 00:12:13,752
ตอนนี้ถ้าคุณมี
เหตุฉุกเฉินที่แท้จริง

172
00:12:13,832 --> 00:12:15,632
และทุกอย่างก็ล้มเหลว

173
00:12:15,752 --> 00:12:17,312
ฉันได้ยินอะไรบางอย่างเกี่ยวกับ

174
00:12:17,392 --> 00:12:21,592
คุณสามารถปลดออกได้
ทำแบตเตอรี่หลักหล่นใช่ไหม?

175
00:12:21,672 --> 00:12:22,712
แค่...

176
00:12:22,792 --> 00:12:25,712
ใช่ เรามีความเป็นไปได้มากมาย

177
00:12:29,872 --> 00:12:35,752
ฉันหวังว่าเราจะไม่ทำแบตเตอรี่ตก
เพราะมันแพงมาก

178
00:12:35,832 --> 00:12:36,792
เท่าไร?

179
00:12:36,872 --> 00:12:41,311
ฉันคิดว่ามันคือ 250,000 ดอลลาร์

180
00:12:42,031 --> 00:12:43,951
ฉันหมายถึง คุณจะไปเช็คไหม?

181
00:12:50,511 --> 00:12:51,391
2,000 เมตร?

182
00:12:51,431 --> 00:12:53,151
ใช่. 2,000.

183
00:13:10,831 --> 00:13:12,471
นั่นค่อนข้างลึก

184
00:13:19,431 --> 00:13:21,511
[ แสนยานุภาพ ]

185
00:13:24,671 --> 00:13:26,351
มีอะไรผิดปกติเหรอ?

186
00:13:26,431 --> 00:13:27,631
ใช้ได้?

187
00:13:27,711 --> 00:13:28,991
ใช่.

188
00:13:30,391 --> 00:13:31,271
นั่นมีประโยชน์

189
00:13:31,351 --> 00:13:33,071
และมันได้รับการแก้ไขแล้ว

190
00:13:33,151 --> 00:13:34,871
ฉันจะปรับให้พวกเขาในภายหลัง

191
00:13:34,951 --> 00:13:37,791
โอ้โอเค ตกลง.
ดี. ใช่.

192
00:13:38,831 --> 00:13:41,951
"มีร์-1" "มีร์-1"
นี่คือ "เมียร์-2"

193
00:13:42,031 --> 00:13:44,351
ความลึกของคุณคืออะไร?
เกิน.

194
00:13:45,351 --> 00:13:48,071
"เมียร์-2" "เมียร์-2"
นี่คือ "เมียร์-1"

195
00:13:48,151 --> 00:13:55,071
ความลึก 3,353 เมตร

196
00:13:55,151 --> 00:13:57,431
เจอกันข้างล่างนะ
จิมออกไป

197
00:14:12,550 --> 00:14:15,750
ฉันเห็นด้านล่าง
มันอยู่ด้านล่าง

198
00:14:15,870 --> 00:14:16,950
โอ้ใช่

199
00:14:17,030 --> 00:14:17,950
คุณเห็นมันไหม?

200
00:14:17,990 --> 00:14:20,230
ใช่.
แค่แทบจะไม่

201
00:14:25,510 --> 00:14:28,110
ก้นมหาสมุทร.
ดูนั่นสิ

202
00:14:28,190 --> 00:14:30,230
ดูนั่นสิ

203
00:14:31,190 --> 00:14:33,910
ดูเหมือนว่า
ด้านมืดของดวงจันทร์

204
00:14:44,430 --> 00:14:45,870
แพกซ์ตัน:
มันไม่ใช่แค่ความคิด

205
00:14:45,950 --> 00:14:48,510
ของการศรัทธาของคุณ
ในเรือดำน้ำลำเล็กๆ เหล่านี้

206
00:14:48,630 --> 00:14:50,870
และไปที่ด้านล่าง
ของทะเล

207
00:14:50,950 --> 00:14:53,870
มีเป็นพันตัน
แรงกดดันต่อคุณ

208
00:14:53,990 --> 00:14:57,990
แต่ที่ที่เราไปนั้น
เรากำลังจะไปที่ไหน

209
00:14:58,070 --> 00:15:01,830
เราจะเห็นเศษซากมากขึ้นเมื่อเราไป
มีชิ้นหนึ่งอยู่ตรงนั้น

210
00:15:05,470 --> 00:15:08,550
ใช่ดูสิ มีเครื่องจีนบ้าง
เห็นจีนมั้ย?

211
00:15:10,430 --> 00:15:11,470
ใช่แล้ว เราเข้าใจเธอแล้ว

212
00:15:11,550 --> 00:15:13,910
อยากดู "ไททานิค"
บนโซนาร์เหรอ?

213
00:15:13,990 --> 00:15:15,390
คุณจะรักสิ่งนี้

214
00:15:15,430 --> 00:15:17,950
- มันเหมือนกับว่า เธออยู่ตรงนั้น ที่รัก
-โอ้เพื่อน

215
00:15:17,990 --> 00:15:20,390
ตกลง.
ตรงไปอีก 50 เมตร

216
00:15:35,909 --> 00:15:38,669
บิล มันคือธนู

217
00:15:39,429 --> 00:15:42,429
โอ้ดูนั่นสิ

218
00:15:43,429 --> 00:15:45,909
โอ้พระเจ้า
นั่นมันอยู่.

219
00:15:45,989 --> 00:15:47,189
ช่างเป็นภาพที่เห็น

220
00:15:47,269 --> 00:15:48,989
ช่างเป็นภาพที่เห็น!

221
00:15:51,669 --> 00:15:54,749
เมดูซ่าจึงจุดไฟขึ้นมา

222
00:16:08,229 --> 00:16:10,989
ดูนั่นสิ

223
00:16:11,069 --> 00:16:12,349
โอ้เพื่อน

224
00:16:13,389 --> 00:16:16,549
โอ้ ตอนนี้คุณเข้าใจแล้ว
ขนาดของสิ่งนี้

225
00:16:16,629 --> 00:16:18,309
พระเจ้าของฉัน!

226
00:16:19,189 --> 00:16:20,349
นี่คือ "ไททานิค"

227
00:16:20,389 --> 00:16:23,869
นี่คือซับในนิทาน
ซึ่งอยู่ในหลุมศพของมัน

228
00:16:23,949 --> 00:16:25,869
ที่ด้านล่าง
ของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ

229
00:16:25,989 --> 00:16:28,709
คุณเข้าใกล้มัน
ด้วยความเคารพอย่างเหลือเชื่อ

230
00:16:28,789 --> 00:16:31,469
บิล มันเป็นสมอธนู

231
00:16:32,109 --> 00:16:32,789
โอ้พระเจ้า

232
00:16:32,869 --> 00:16:35,149
ฝั่งท่าเรือของมัน
อยู่ในสภาพที่ดี

233
00:16:35,229 --> 00:16:37,589
นั่นมันเหลือเชื่อมาก
ดูนั่นสิ

234
00:16:38,909 --> 00:16:40,509
ดูสิ!

235
00:16:40,589 --> 00:16:44,149
มันขุดไปหมดแล้ว.
จนถึงจุดยึด

236
00:17:05,908 --> 00:17:09,588
โอ้ มันน่าทึ่งมากที่ได้เป็น
ลอยอยู่เหนือมัน

237
00:17:09,668 --> 00:17:12,508
เอ้ย คุณก็แค่ติดต่อมา
และสัมผัสมัน

238
00:17:16,628 --> 00:17:19,628
เราอยู่ใกล้เครนสมอแล้ว
มันอยู่ตรงนั้น

239
00:17:19,708 --> 00:17:20,628
เห็นไหม?

240
00:17:20,708 --> 00:17:21,988
ดู.
ตรงนี้.

241
00:17:22,068 --> 00:17:23,828
ตกลง.
โอ้ใช่

242
00:17:31,228 --> 00:17:33,868
ตกลง. ตกลง.
คุณชัดเจน.

243
00:17:33,948 --> 00:17:37,788
ฉันรู้ว่าเราจะเข้าใกล้กัน
แต่ไม่ใกล้ขนาดนี้

244
00:17:46,268 --> 00:17:49,348
แพกซ์ตัน: ประสบการณ์ของการเป็น
ในเรือดำน้ำลำหนึ่ง

245
00:17:49,428 --> 00:17:52,828
เกือบจะเหมือน
การฉายดาว

246
00:17:52,908 --> 00:17:54,308
วิธีที่คุณลอยไปรอบ ๆ มัน

247
00:17:54,388 --> 00:17:59,348
มันเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนจริงๆ
ประสบการณ์ที่น่ากลัว

248
00:18:01,748 --> 00:18:03,828
เราอยู่ที่นี่
มันคือฟักหมายเลขหนึ่ง

249
00:18:03,908 --> 00:18:04,988
โอ้ใช่
ดู.

250
00:18:05,108 --> 00:18:07,228
คุณสามารถดูด้านล่าง
ช่องเก็บสัมภาระ

251
00:18:07,268 --> 00:18:10,828
ไอ้หนู มันเพิ่งตกเข้าไป
แค่บ่อน้ำสีดำ

252
00:18:22,387 --> 00:18:25,067
โอ้ นั่นประตูรังอีกานะ
ตรงนั้น

253
00:18:25,147 --> 00:18:27,707
พวกเขาปีนขึ้นไป
ภายในเสากระโดง

254
00:18:27,787 --> 00:18:29,547
เพื่อออกไปหารังกา

255
00:18:29,627 --> 00:18:31,427
นั่นคือสิ่งที่ฟลีตยืนอยู่

256
00:18:31,547 --> 00:18:33,507
ตรงนั้น
เมื่อเขาเห็นภูเขาน้ำแข็ง

257
00:18:33,627 --> 00:18:34,987
[ ระฆังดัง ]

258
00:18:35,067 --> 00:18:37,707
ผู้ชาย:
เลเบิร์กอยู่ข้างหน้าเลย!

259
00:18:37,787 --> 00:18:42,387
PAXTON: คุณเห็น -- มันดู
เช่นเครนไฟฟ้าท่าเรือ

260
00:18:42,467 --> 00:18:43,667
นั่นคืออะไร?

261
00:18:43,747 --> 00:18:45,027
ใช่แล้ว มันเป็นประตู

262
00:18:45,107 --> 00:18:47,187
- ใช่ มันเป็นประตู ใช่.
-ประตูปิด.

263
00:18:47,267 --> 00:18:48,507
เจ้าหน้าที่ล็อคไว้อย่างนั้น

264
00:18:48,547 --> 00:18:52,747
เพื่อคอยควบคุมผู้โดยสาร
ด้านล่างดาดฟ้า

265
00:18:52,827 --> 00:18:56,027
แน่นอนฉันเคยเป็น
แค่ปีนข้ามสิ่งนั้นไป

266
00:19:08,387 --> 00:19:11,587
โอ้พระเจ้า นั่นสินะ
ตรงบริเวณที่สะพานอยู่

267
00:19:11,667 --> 00:19:13,747
และนั่นก็คือเทเลมอเตอร์

268
00:19:13,827 --> 00:19:16,667
หางเสือ
หางเสือเรือ.

269
00:19:19,107 --> 00:19:20,187
แพกซ์ตัน:
ลองจินตนาการดูว่า

270
00:19:20,227 --> 00:19:23,187
มันคงจะเป็นอย่างไร
ที่จะอยู่บนสะพานในคืนนั้น

271
00:19:23,267 --> 00:19:25,947
เจ้าหน้าที่คนแรก วิลเลียม เมอร์ด็อก
อยู่ในหน้าที่

272
00:19:26,027 --> 00:19:29,067
พลาธิการไฮเชนส์
ที่ล้อ

273
00:19:35,387 --> 00:19:37,947
การตัดสินใจเสี้ยววินาทีนั้น
เมอร์ด็อกต้องทำ

274
00:19:38,027 --> 00:19:39,227
[ ระฆังดัง ]

275
00:19:39,307 --> 00:19:40,707
ผู้ชาย:
เลเบิร์กอยู่ข้างหน้าเลย!

276
00:19:40,747 --> 00:19:43,146
PAXTON: เขาไปทางซ้ายได้
หรือเขาสามารถไปทางขวาได้

277
00:19:43,266 --> 00:19:46,026
[ผู้ชายตะโกนอย่างไม่ชัดเจน]

278
00:19:46,106 --> 00:19:47,026
ด่วน!

279
00:19:52,386 --> 00:19:54,906
เมอร์ด็อกจ้องมองทันที
ภูเขาน้ำแข็ง

280
00:19:54,946 --> 00:19:56,866
ลงไปที่ถัง

281
00:20:00,986 --> 00:20:03,826
เมอร์ด็อกรู้ว่ามีกี่คน
ผู้โดยสารอยู่บนเครื่อง

282
00:20:03,906 --> 00:20:05,706
เรือชูชีพมีกี่ลำ

283
00:20:05,786 --> 00:20:08,706
อันตรายร้ายแรงอะไรเช่นนี้
เรืออยู่ใน

284
00:20:08,826 --> 00:20:09,746
โกลลี่.

285
00:20:09,866 --> 00:20:13,706
นั่นคือประวัติศาสตร์ตรงนั้น
เรากำลังสัมผัสตำนาน

286
00:20:13,826 --> 00:20:17,626
[ของลิซ่า ทอร์บัน
“ความมืด ความมืด” บทละคร ]

287
00:20:23,066 --> 00:20:26,826


288
00:20:26,906 --> 00:20:30,666


289
00:20:30,746 --> 00:20:34,266


290
00:20:34,346 --> 00:20:36,946


291
00:20:37,026 --> 00:20:40,466
ว้าว. เหมือนหน้าผาเลย
แค่ตกลงไปในเหว

292
00:20:40,546 --> 00:20:43,146


293
00:20:43,266 --> 00:20:46,906


294
00:20:46,946 --> 00:20:50,666


295
00:20:50,746 --> 00:20:53,546


296
00:20:55,746 --> 00:20:58,466
"เมียร์-2" "เมียร์-2"
โปรดทราบว่าเรา...

297
00:20:58,546 --> 00:21:00,306
เราจะขึ้นไปแล้ว

298
00:21:00,386 --> 00:21:01,946
พวกเขาเริ่มต้นขึ้นหรือไม่?

299
00:21:05,186 --> 00:21:09,425
เอาล่ะมาเคลียร์ "ไททานิค" กันดีกว่า
ก่อนที่เราจะปิดไฟ

300
00:21:09,505 --> 00:21:12,785
วันนี้ "ไททานิค" ดีต่อเรา

301
00:21:12,865 --> 00:21:15,105
[ พูดภาษารัสเซีย ]

302
00:21:22,585 --> 00:21:24,505
ลาก่อน "ไททานิค"

303
00:21:34,345 --> 00:21:36,745
[เสียงที่ชัดเจนในวิทยุ]

304
00:21:52,105 --> 00:21:54,385
โอ้! โอ้!

305
00:22:00,545 --> 00:22:03,425
[ คร่ำครวญ ]

306
00:22:44,264 --> 00:22:45,464
สวัสดีอีกครั้ง

307
00:22:45,544 --> 00:22:47,264
สวัสดีเซอร์เกย์

308
00:22:47,384 --> 00:22:48,504
ฮู.

309
00:22:48,584 --> 00:22:50,464
ยินดีต้อนรับสู่ "เคลดิช"

310
00:22:51,584 --> 00:22:53,784
ค่อนข้างจะนั่ง

311
00:22:53,824 --> 00:22:57,344
ถ้าคันธนูถูกขุดเข้าไปขนาดนั้น
คุณแค่ไม่เข้าใจความลึกขนาดนั้น

312
00:22:57,424 --> 00:22:59,864
และเห็นกำแพงนั้นเคลื่อนไป
ตลอดทางลง

313
00:22:59,944 --> 00:23:01,144
และล้มลงในความว่างเปล่า

314
00:23:01,224 --> 00:23:03,144
แม้กระทั่งกับ
ไฟ "เมียร์-2"

315
00:23:03,224 --> 00:23:07,544
เป็นเหมือน "วัวศักดิ์สิทธิ์
สิ่งนี้ใหญ่มาก”

316
00:23:08,704 --> 00:23:11,864
แพกซ์ตัน:
มีงานอะไรที่น่าตื่นเต้นบ้าง

317
00:23:11,904 --> 00:23:15,704
เรากำลังสำรวจ "ไททานิค"
ด้วยเทคโนโลยีใหม่ๆ

318
00:23:15,744 --> 00:23:17,584
และสิ่งเหล่านี้ก็น่าเหลือเชื่อ
กล้องใหม่

319
00:23:17,664 --> 00:23:19,184
คุณเคยอยู่ในย่อยใด ๆ หรือไม่?

320
00:23:19,264 --> 00:23:21,184
ที่ดิสนีย์แลนด์เท่านั้น

321
00:23:21,264 --> 00:23:22,704
สิ่งนี้แตกต่าง

322
00:23:22,784 --> 00:23:24,024
[ พูดภาษารัสเซีย ]

323
00:23:27,424 --> 00:23:28,544
ขอให้โชคดี

324
00:23:28,624 --> 00:23:31,064
แล้วพบกันใหม่

325
00:23:37,344 --> 00:23:39,984
การดำน้ำเหล่านี้
แต่ละคนมีค่ามาก

326
00:23:40,064 --> 00:23:41,144
ฉันต้องการให้แน่ใจว่า

327
00:23:41,184 --> 00:23:44,784
เราแพ็คข้อมูลให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ทั้งทางสายตาและประวัติศาสตร์

328
00:23:44,864 --> 00:23:46,864
เท่าที่ฉันสามารถทำได้
เข้าไปในดวงตาเหล่านี้

329
00:23:46,944 --> 00:23:49,144
ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!

330
00:23:52,224 --> 00:23:55,063
แพกซ์ตัน: คุณก็รู้ คุณมี
นักประวัติศาสตร์นักวิทยาศาสตร์

331
00:23:55,103 --> 00:23:57,463
มันเป็นความสนิทสนมกันที่ดี

332
00:24:05,503 --> 00:24:07,943
ฉันกรีดร้องเหมือนเด็กผู้หญิง
ตลอดเวลา

333
00:24:08,023 --> 00:24:09,463
ร้องไห้เหมือนเด็กเลยเหรอ?

334
00:24:09,543 --> 00:24:11,423
ร้องไห้เหมือนเด็กทารก

335
00:24:13,183 --> 00:24:15,863
R.O.V.s น่าหลงใหลมาก

336
00:24:15,903 --> 00:24:18,623
ในตอนแรกพวกเขาถูกเรียกว่า
บอท 1 และ บอท 2

337
00:24:18,703 --> 00:24:22,583
แต่สุดท้ายก็ถูกตั้งชื่อ
เจคและเอลวูด.

338
00:24:29,503 --> 00:24:31,383
มลเค:
ฉันชื่อไมค์ คาเมรอน

339
00:24:31,423 --> 00:24:33,903
ฉันคือ R.O.V. ผู้สร้าง

340
00:24:33,983 --> 00:24:36,743
ตัวรถก็ไม่ต่างกัน
สิ่งมีชีวิตเล็กๆ

341
00:24:36,823 --> 00:24:40,023
มันมีสมอง..
มันมีคอมพิวเตอร์ออนบอร์ด

342
00:24:40,063 --> 00:24:42,463
มันมีตา.
ในกล้องคู่หน้า

343
00:24:42,543 --> 00:24:44,303
คาเมรอน:
ให้มันไปข้างหน้าเล็กน้อย

344
00:24:44,383 --> 00:24:47,063
เข้าไปแล้ว คุณพ่อ-โอ
คุณเข้าแล้ว.

345
00:24:47,103 --> 00:24:50,583
MlKE: มันมีตัวละครตัวนี้
เกี่ยวกับเรื่องนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่

346
00:24:51,503 --> 00:24:54,983
PAXTON: นักปฏิวัติที่แท้จริง
ส่วนหนึ่งเป็นแกนม้วนสายไฟเบอร์ออปติก

347
00:24:55,103 --> 00:24:57,503
มันเหมือนแมงมุม
ปั่นด้ายของตัวเองออกมา

348
00:24:57,623 --> 00:25:00,223
เข้ามาที่นี่
สำรวจห้องเหล่านี้

349
00:25:00,303 --> 00:25:01,343
กลับออกมา

350
00:25:01,463 --> 00:25:04,503
หากบอทเหล่านี้ทำงาน
เหมือนที่เราหวังไว้ว่าพวกเขาจะ

351
00:25:04,543 --> 00:25:06,983
เราสามารถผ่านไปได้
เรือทั้งหมด

352
00:25:08,543 --> 00:25:10,663
ในที่สุดบอทก็ไป
สู่ "ไททานิค"

353
00:25:10,743 --> 00:25:12,343
สามปีในการทำ

354
00:25:17,303 --> 00:25:20,862
PAXTON: "Mir-1" เจคพูดเฉยๆ
ออกมาจากอกของเขา เกิน.

355
00:25:20,942 --> 00:25:23,262
คาเมรอน:
นี่เขามา. เขาออกไปแล้ว

356
00:25:25,302 --> 00:25:28,822
PAXTON: ฉันคิดว่าเราเป็นเช่นนั้น
ตั้งใจดูหน้าจอ

357
00:25:28,942 --> 00:25:32,622
เร็วมาก
ฉันลืมไปแล้วว่าฉันอยู่ที่ไหน

358
00:25:34,782 --> 00:25:38,862
อาร์.โอ.วี. เพิ่งมี
กลายเป็นดวงตาของเราโดยไม่รู้ตัว

359
00:25:40,222 --> 00:25:44,942
นี่คือสิ่งที่มันเป็นทั้งหมดเกี่ยวกับ
ล่องเรือไปรอบๆ ที่ความสูง 12,000 ฟุต

360
00:25:46,262 --> 00:25:47,542
คาเมรอน:
เจฟ ยืนด้วย

361
00:25:47,582 --> 00:25:51,422
เรากำลังจะเปิดตัว Bot 1
หรือที่รู้จักกันในชื่อ เอลวู้ด

362
00:25:52,542 --> 00:25:54,342
เปิดใช้งานการมองเห็น

363
00:25:55,662 --> 00:25:57,942
ลิงค์คอม.
พลังกล้อง

364
00:25:57,982 --> 00:26:00,502
เอาล่ะ.
ฉันคิดว่าเราพร้อมที่จะบินแล้ว

365
00:26:01,702 --> 00:26:04,302
เอลวู้ดกำลังจะออกมา

366
00:26:10,782 --> 00:26:12,182
ค่อนข้างเท่ห์

367
00:26:13,622 --> 00:26:15,502
ดูดีนะเอลวู้ด

368
00:26:16,422 --> 00:26:19,822
บอกพวกเขาว่าเราจะพบกันใน
ตรงกลางบันไดใหญ่

369
00:26:19,902 --> 00:26:23,542
LEDDA: เราจะพบกันที่
ตรงกลางบันไดใหญ่

370
00:26:23,582 --> 00:26:25,662
แพกซ์ตัน:
คัดลอกสิ่งนั้น

371
00:26:25,742 --> 00:26:28,142
MARSCHALL: บันไดอันยิ่งใหญ่
บนเรือไททานิก

372
00:26:28,222 --> 00:26:31,502
ในความคิดของฉันมากที่สุด
ลักษณะที่สวยงามของเรือ

373
00:26:31,582 --> 00:26:32,942
และโดม

374
00:26:33,022 --> 00:26:37,142
โดมเหล็กดัดเหนือศีรษะ
สวยมาก

375
00:26:37,222 --> 00:26:38,542
เป็นบุญจริงๆ

376
00:26:38,622 --> 00:26:41,662
ว่าบันไดนี้
ก็แตกสลายและลอยออกไป

377
00:26:41,742 --> 00:26:46,621
เพราะมันช่วยให้เข้าถึงได้ง่าย
ไปจนถึงด้านในของเรือ

378
00:26:49,821 --> 00:26:51,341
เอลวูด 20 คืออะไร?

379
00:26:51,421 --> 00:26:52,741
คาเมรอน:
เหนือคุณเลย

380
00:26:52,821 --> 00:26:55,541
เตรียมพร้อมเริ่มต้น
การสืบเชื้อสายของเรา เกิน.

381
00:26:58,261 --> 00:26:59,621
ตกลง.
เราเห็นเขา

382
00:26:59,701 --> 00:27:00,741
นั่นคือพวกเขา

383
00:27:00,821 --> 00:27:01,741
ตกลง.
เราเห็นคุณ

384
00:27:01,821 --> 00:27:02,741
ตกลง.

385
00:27:02,821 --> 00:27:04,901
ดำเนินไปอย่างช้าๆ

386
00:27:05,021 --> 00:27:07,221
แพกซ์ตัน:
ดำเนินไปอย่างช้าๆ

387
00:27:13,021 --> 00:27:15,941
นี่มันมากจริงๆ
เหมือนขับเฮลิคอปเตอร์

388
00:27:24,461 --> 00:27:27,701
PAXTON: เรารู้จักความสวยงาม
บันไดใหญ่ก็หายไป

389
00:27:27,741 --> 00:27:31,101
แต่ไม่มีใครรู้ว่าเราจะเจออะไร
ลึกเข้าไปในเรือ

390
00:27:33,821 --> 00:27:35,541
มาร์แชล:
ลงต่ออีกอันหนึ่ง

391
00:27:35,621 --> 00:27:38,461
คุณกำลังข้ามพื้น
ของเด็ค "B" ในขณะนี้

392
00:27:38,541 --> 00:27:40,701
คุณกำลังมอง
ลงเด็ค "C" ทันที

393
00:27:40,781 --> 00:27:43,421
-อย่าเข้าไปในสำรับ "C"
-รอคำแนะนำ

394
00:27:43,501 --> 00:27:45,901
ดาดฟ้า "ซี" ดาดฟ้า "D"
มีดาดฟ้า "D"

395
00:27:48,861 --> 00:27:52,021
เอาล่ะ. เขาอยู่ในตำแหน่ง
เพื่อเข้าสู่เด็ค "D"

396
00:27:52,101 --> 00:27:53,941
ยืนตรงนั้นนะเจฟ

397
00:27:53,981 --> 00:27:57,141
การเคลื่อนไหวครั้งแรกของคุณ
จะต้องเข้าเด็ค "D"

398
00:27:57,181 --> 00:27:59,101
โรเจอร์นั่นแหละ

399
00:27:59,181 --> 00:28:01,181
คุณเตรียมตัวให้พร้อม
ลงไปที่นั่นเหรอ?

400
00:28:01,261 --> 00:28:04,221
ฉันต้องการที่จะชี้ไปทางด้านหลัง
หรืออะไร?

401
00:28:04,301 --> 00:28:05,501
ใช่. ตกลง.

402
00:28:05,581 --> 00:28:07,101
ตกลง.
บอกให้เขาก้าวไปข้างหน้าช้าๆ

403
00:28:07,221 --> 00:28:09,180
ก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

404
00:28:09,860 --> 00:28:11,740
ก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

405
00:28:29,540 --> 00:28:32,900
บอกให้ย้าย.
จริง จริง จริง ง่ายจริง

406
00:28:32,980 --> 00:28:36,460
ย้ายจริงจริง
จริงง่ายจริง

407
00:28:36,540 --> 00:28:38,380
ง่ายจริงๆ

408
00:28:38,460 --> 00:28:40,180
เคลื่อนย้ายง่ายจริงๆ

409
00:28:42,620 --> 00:28:45,500
เชื่อว่าเรากำลังมุ่งหน้าไป
ไปทางกราบขวา

410
00:28:48,380 --> 00:28:50,900
เรากำลังมองหา
ที่โคมไฟ

411
00:28:50,940 --> 00:28:53,940
ดูเหมือนว่าจะมี
มีหลอดไฟอยู่สี่หรือห้าหลอด

412
00:28:54,020 --> 00:28:56,020
เราควรมาทางขวา

413
00:28:56,100 --> 00:28:57,460
ไปทางขวาเจฟ

414
00:28:57,500 --> 00:29:00,020
และเราจะมุ่งหน้าไป
เพื่อการดูดซับหม้อน้ำ

415
00:29:00,100 --> 00:29:02,380
คัดลอกสิ่งนั้น

416
00:29:02,460 --> 00:29:05,300
จนถึงขณะนี้ยานพาหนะ
กำลังจัดการเหมือนแชมป์

417
00:29:11,020 --> 00:29:13,940
มันแสดงได้อย่างสวยงาม
เรามี tether เหลืออยู่เท่าไหร่?

418
00:29:14,060 --> 00:29:15,980
ห่างออกไปเพียง 200 ฟุต

419
00:29:16,100 --> 00:29:16,980
ตกลง.

420
00:29:17,060 --> 00:29:20,100
[ ซากาเลวิช พูดภาษารัสเซีย ]

421
00:29:22,180 --> 00:29:24,740
คาเมรอน:
ก้าวไปข้างหน้าสู่กรอบประตูนั้น

422
00:29:28,460 --> 00:29:31,140
เราอยู่ใน "ไททานิค"

423
00:29:33,060 --> 00:29:35,539
-บอกให้เขาช้าลง
- ฉันยังคงไม่สามารถเอาชนะมันได้

424
00:29:35,619 --> 00:29:36,899
คาเมรอน:
ช้าลงหน่อย.

425
00:29:36,979 --> 00:29:38,299
แพกซ์ตัน:
คัดลอกสิ่งนั้น

426
00:29:38,379 --> 00:29:41,419
ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่าเราอยู่ที่นี่จริงๆ

427
00:29:44,379 --> 00:29:46,259
ฉันยังคงรอใครสักคน
ตะโกนว่า "คัต"

428
00:29:46,339 --> 00:29:48,619
และฉันจะกลับไป
ไปที่ตัวอย่างของฉัน

429
00:29:49,379 --> 00:29:52,459
ฉันไม่คิดว่าฉันจะออกไปได้
นี่แล้วกลับไปที่ตัวอย่างของฉัน

430
00:29:52,539 --> 00:29:53,979
ตัวอย่างของฉัน!

431
00:29:54,779 --> 00:29:56,659
ฉันต้องโทรหาตัวแทนของฉัน

432
00:29:58,539 --> 00:30:01,339
คาเมรอน: เริ่มแล้ว
ผอมนิดหน่อยตรงนี้

433
00:30:01,419 --> 00:30:05,299
ดูเหมือนถ้ำคาร์ลสแบดเลย
ในนั้น

434
00:30:05,339 --> 00:30:06,579
เขาติดหรือเปล่า?

435
00:30:06,659 --> 00:30:09,499
ไม่มีทางข้างหน้าหรือ
จากที่นั่น?

436
00:30:09,579 --> 00:30:10,779
ไปทางซ้าย.

437
00:30:10,859 --> 00:30:11,819
ไปทางซ้าย.

438
00:30:11,899 --> 00:30:13,779
ทำการเลี้ยว

439
00:30:17,659 --> 00:30:20,339
นั่นใกล้กับด้านล่างเกินไป
บอกให้ขึ้นมา

440
00:30:20,379 --> 00:30:22,299
คุณอยู่ใกล้จุดต่ำสุดมากเกินไป

441
00:30:22,339 --> 00:30:23,539
แพกซ์ตัน:
คัดลอกสิ่งนั้น

442
00:30:23,619 --> 00:30:25,139
โอ้!

443
00:30:26,019 --> 00:30:27,979
ไอ้หนู นี่มันกวนประสาทชะมัด

444
00:30:29,819 --> 00:30:32,739
มีบางอย่างอยู่ที่นั่น
ดูสิว่ามันคืออะไร?

445
00:30:32,819 --> 00:30:34,219
หน้าต่างหน้าต่าง

446
00:30:34,299 --> 00:30:35,819
หน้าต่างห้องรับประทานอาหาร.

447
00:30:35,899 --> 00:30:38,739
- เรากำลังจะไปที่หน้าต่าง
-เรากำลังจะไปที่หน้าต่าง

448
00:30:38,779 --> 00:30:39,739
ดูนั่นสิ

449
00:30:39,779 --> 00:30:41,579
-เหลือเชื่อ.
- น่าทึ่งมาก

450
00:30:41,659 --> 00:30:42,899
ค่อยเป็นค่อยไปนะนี่

451
00:30:42,939 --> 00:30:45,299
นั่นคือ
หน้าต่างกระจกตะกั่ว

452
00:30:45,339 --> 00:30:48,219
พยายามทำให้แสงสว่างของคุณสว่างขึ้น
เกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้น

453
00:30:48,819 --> 00:30:50,419
-น่าทึ่งใช่มั้ยล่ะ?
-ใช่.

454
00:30:50,539 --> 00:30:51,979
ปิดสปอตไลท์ของเขา

455
00:30:52,099 --> 00:30:53,539
ปิดสปอตไลท์ของคุณ

456
00:30:53,659 --> 00:30:55,539
สร้างภาพที่สวยงาม
ของหน้าต่าง

457
00:30:55,579 --> 00:30:58,498
สร้างภาพที่สวยงาม
ของหน้าต่างตรงหน้าคุณ

458
00:30:58,578 --> 00:31:00,458
แพกซ์ตัน: ดูนั่นสิ
ดูนั่นสิ

459
00:31:00,538 --> 00:31:01,618
โอ้เด็ก!

460
00:31:01,658 --> 00:31:04,858
สวย.
ยังคงไม่บุบสลาย.

461
00:31:04,938 --> 00:31:06,218
สมบูรณ์มาก.

462
00:31:06,298 --> 00:31:07,658
ดูเหมือนแก้ว,

463
00:31:07,738 --> 00:31:09,578
แก้วตะกั่วทั้งหมด
มันคือทั้งหมดที่นั่น

464
00:31:09,658 --> 00:31:11,058
มันไม่หัก

465
00:31:20,258 --> 00:31:23,538
MARSCHALL: ชั้นเฟิร์สคลาส
ห้องรับประทานอาหารสวยงามมาก

466
00:31:23,578 --> 00:31:26,378
ในบรรดาผู้โดยสารที่
กินที่นี่คือ John Jacob Astor

467
00:31:26,458 --> 00:31:29,618
และภรรยาของเขา เมเดลีน
ซึ่งอยู่ในช่วงฮันนีมูน

468
00:31:29,658 --> 00:31:32,458
เธอคงเป็นม่าย
ก่อนสิ้นสุดการเดินทาง

469
00:31:33,938 --> 00:31:36,978
เราไม่ได้อยู่ในแคนซัสอีกต่อไป

470
00:31:40,858 --> 00:31:42,658
ฉันคิดว่าคุณมีเพื่อนแล้ว

471
00:31:42,738 --> 00:31:46,098
โอ้.
นั่นแซม..

472
00:31:46,178 --> 00:31:48,178
แซมแวะมาทักทาย

473
00:31:48,258 --> 00:31:50,738
เขาให้เราทัวร์

474
00:31:53,018 --> 00:31:55,018
“ตามฉันมา” เขากล่าว

475
00:32:13,538 --> 00:32:16,498
คาเมรอน: มันเหมือนกับแฟนตาซีเลย
ในนี้ใช่ไหม?

476
00:32:16,578 --> 00:32:19,658
MARSCHALL: งานฝีมือ
ความงดงามอันละเอียดอ่อน

477
00:32:19,738 --> 00:32:21,778
มือมนุษย์นั้นสร้างขึ้น
หน้าต่างเหล่านี้

478
00:32:21,858 --> 00:32:24,697
ดวงตาของมนุษย์มองดู
ที่หน้าต่างเหล่านี้

479
00:32:24,737 --> 00:32:26,617
แล้วคุณก็ตระหนักได้

480
00:32:26,737 --> 00:32:30,897
ว่าคุณสูง 12,500 ฟุต
ใต้ทะเล

481
00:32:32,057 --> 00:32:34,377
โอ้ ดูงานไม้นั่นสิ

482
00:32:34,457 --> 00:32:38,337
นั่นคือไม้ทั้งหมด Genya
นั่นคือไม้แกะสลักทั้งหมด

483
00:32:38,417 --> 00:32:40,737
แต่สิ่งเหล่านี้มนุษย์สร้างขึ้นมา

484
00:32:40,817 --> 00:32:44,337
ในเหวอันมืดมิดนี้
ในที่ที่พวกเขาไม่ควรอยู่

485
00:32:44,417 --> 00:32:46,217
พวกเขาไม่ควรอยู่ที่นี่

486
00:32:46,297 --> 00:32:47,457
คาเมรอน:
ไม่น่าเชื่อ.

487
00:32:47,537 --> 00:32:49,857
ใครจะคิด.
นั่นจะยังอยู่ที่นั่นเหรอ?

488
00:32:49,937 --> 00:32:52,017
มันเป็นความฝันที่เป็นจริงสำหรับฉัน

489
00:32:55,097 --> 00:32:57,857
LYNCH: มีอะไรสำคัญ
เกี่ยวกับห้องรับแขก

490
00:32:57,937 --> 00:33:00,297
คือว่านี่คือที่ที่
อลิซาเบธ ไลน์

491
00:33:00,377 --> 00:33:01,657
ได้ยินการสนทนา

492
00:33:01,737 --> 00:33:03,457
ระหว่างกัปตันสมิธ
และบรูซ อิลส์เมย์

493
00:33:03,537 --> 00:33:05,177
เจ้าของเรือไททานิค

494
00:33:05,257 --> 00:33:07,337
และเธอก็ได้ยินเสียง lsmay
กำลังบอกสมิธ

495
00:33:07,417 --> 00:33:10,817
เพื่อให้ "ไททานิค" มาถึง
ในนิวยอร์กเร็วขึ้นหนึ่งวัน

496
00:33:10,897 --> 00:33:12,937
ฉันคิดว่าเรากำลังจะเอาชนะ
ถึงเวลา "โอลิมปิก"

497
00:33:13,017 --> 00:33:15,177
และมาถึงนิวยอร์คแล้ว
คืนวันอังคาร.

498
00:33:27,097 --> 00:33:29,217
PAXTON: เรากำลังถืออยู่
ที่ทางเข้าชั้นเฟิร์สคลาส

499
00:33:29,337 --> 00:33:31,137
กราบขวา

500
00:33:34,257 --> 00:33:37,217
นั่นไม่สวยเหรอ?
เอ้ย

501
00:33:37,297 --> 00:33:40,737
ดูเหมือนว่ามันเพิ่งจะเป็น
สวยงามยิ่งขึ้นตามกาลเวลา

502
00:33:40,817 --> 00:33:43,537
LYNCH: หลัก "ไททานิค"
ทางเข้าชั้นหนึ่ง

503
00:33:43,617 --> 00:33:44,777
อยู่บนดาดฟ้า "D"

504
00:33:44,857 --> 00:33:47,936
และเธอก็มี
ประตูทางเดินขนาดใหญ่สองบาน

505
00:33:48,016 --> 00:33:50,496
ทั้งสองพอร์ต
และกราบขวา

506
00:33:50,576 --> 00:33:52,816
ผ่านสายตาของ R.O.V.

507
00:33:52,856 --> 00:33:56,176
เราก็เห็นเหล็กดัด
ประตูอยู่ด้านในประตู

508
00:33:56,256 --> 00:33:59,376
ซึ่งนักประวัติศาสตร์ไม่รู้จัก
จนกระทั่งการเดินทางครั้งนี้

509
00:33:59,456 --> 00:34:02,256
เราไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
และตอนนี้เรารู้แล้ว

510
00:34:02,296 --> 00:34:04,656
คาเมรอน: ทางนี้
พวกเขาขึ้นเรือ

511
00:34:04,696 --> 00:34:08,416
พวกเขาเข้ามาทางประตูนั้น
แล้วก็ประตูด้านในนี้

512
00:34:14,496 --> 00:34:16,896
มาร์แชล:
และในห้องโถงทางเข้านี้

513
00:34:16,976 --> 00:34:19,496
มีตู้ไซด์บอร์ดขนาดใหญ่
กับผนังด้านท้ายเรือ

514
00:34:19,576 --> 00:34:21,856
ที่ซึ่งมีเครื่องจีนชั้นหนึ่งมากมาย
ถูกเก็บไว้

515
00:34:21,936 --> 00:34:25,096
ABERNATHY: ตู้เก็บจาน
ก็เน่าเปื่อยไปไม่มากก็น้อย

516
00:34:25,176 --> 00:34:27,936
แต่คุณสามารถเห็นถ้วยชา
และอาหารจานเล็กๆ

517
00:34:28,016 --> 00:34:29,416
ซ้อนกันอย่างสมบูรณ์ที่นั่น

518
00:34:29,496 --> 00:34:31,816
ฉันหวังว่าฉันจะได้ทานอาหารเหล่านั้น
คุณรู้ไหม?

519
00:34:31,896 --> 00:34:33,816
ทิ้งมันไปบนอีเบย์

520
00:34:35,096 --> 00:34:37,496
คาเมรอน:
ลิฟต์อยู่นั่น

521
00:34:39,416 --> 00:34:40,456
มี...

522
00:34:40,536 --> 00:34:42,856
นั่นเพลานะ..

523
00:34:44,856 --> 00:34:46,736
ดูนั่นสิ

524
00:34:48,176 --> 00:34:50,896
ฉันคิดว่าพวกเขาโทรหาพวกเขา
“ลิฟท์” แต่คุณรู้อะไรไหม?

525
00:34:50,936 --> 00:34:53,496
เรือลำนั้นเป็นเจ้าของ
โดยบริษัทอเมริกัน

526
00:34:54,416 --> 00:34:55,776
อืม.

527
00:34:55,856 --> 00:34:58,016
เหมือนอย่างที่คุณทำได้
แค่โทรหาพวกเขาตอนนี้

528
00:34:58,096 --> 00:35:00,656
มาร์แชล: เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณไป
มองดูตะแกรงลิฟต์

529
00:35:00,736 --> 00:35:03,216
พยายามจำที่จะเลี้ยว
และมองไปข้างหน้าและดู

530
00:35:03,336 --> 00:35:05,736
อาจจะยังมีการกรุอยู่
อยู่ท่ามกลางเรือ

531
00:35:05,816 --> 00:35:07,776
และจะมี
ตัวอักษรทองเหลืองที่บอกว่า

532
00:35:07,896 --> 00:35:09,976
สำรับ "A" สำรับ "B"
สำรับ "C" หรือสำรับ "D"

533
00:35:10,056 --> 00:35:11,496
เมื่อคุณออกมา
ของลิฟต์

534
00:35:11,616 --> 00:35:14,415
เป็นไปได้มากว่าบัญชีรายชื่อนั้น
ลงแล้ว แต่คุณไม่เคยรู้

535
00:35:14,455 --> 00:35:15,775
นั่นจะเป็นช็อตคลาสสิก

536
00:35:15,855 --> 00:35:17,935
ที่จะมีตัวอักษรนั้น
ยังคงเกาะอยู่

537
00:35:17,975 --> 00:35:20,015
เคนถูกใจสิ่งนี้

538
00:35:20,095 --> 00:35:25,295
ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังสร้างภาพยนตร์
สำหรับหนึ่งคน เคน มาร์แชลล์.

539
00:35:25,335 --> 00:35:27,895
และนั่นก็คือ
บิงโกที่รัก

540
00:35:27,975 --> 00:35:30,415
- บอกเขาว่า "บิงโก"
-LEDDA: บิงโก

541
00:35:30,495 --> 00:35:33,775
MARSCHALL: ตัว "A" มีเมื่อเร็ว ๆ นี้
ตกลงมาจากน้ำหนักของมันเอง

542
00:35:33,855 --> 00:35:37,695
จดหมายทองเหลืองนั้นหนักกว่า
กว่าตัว "D" "E" "C" "K"

543
00:35:38,455 --> 00:35:41,295
ตกลง. ฉันเห็นว่าเราอยู่ที่ไหน
เราเพิ่งดู "D" 35

544
00:35:41,375 --> 00:35:44,135
PAXTON: เรามีระเบียบวิธี
สำรวจภายใน

545
00:35:44,215 --> 00:35:47,935
เราต้องเป็นเพราะความพินาศ
อาจทำให้สับสนได้มาก

546
00:35:48,015 --> 00:35:49,615
มันน่ากลัวมาก

547
00:35:51,655 --> 00:35:53,015
"D" 33 เป็นห้องโดยสาร

548
00:35:53,095 --> 00:35:55,895
ของเฮนรี สลีปเปอร์ ฮาร์เปอร์
และภรรยาของเขา

549
00:35:55,975 --> 00:35:58,735
นั่งอยู่บนซากศพ
ของตู้เสื้อผ้า

550
00:35:58,775 --> 00:36:01,295
คือหมวกกะลาของ Henry Harper

551
00:36:01,375 --> 00:36:05,415
แค่ความคิด
ที่เรารู้ว่าเป็นใคร

552
00:36:08,815 --> 00:36:11,255
คาเมรอน: เฮ้ ดูสิ
มีแก้วอะไรสักอย่าง

553
00:36:11,375 --> 00:36:14,575
อาจจะเป็นกระจก
มาดูกันว่าเป็นกระจกหรือเปล่า

554
00:36:14,695 --> 00:36:17,895
มันคือ.
เราจะไปดูกันเอง

555
00:36:21,375 --> 00:36:24,415
แพกซ์ตัน: "A" 1 1 ถูกครอบครองแล้ว
โดย อีดิธ รัสเซลล์.

556
00:36:24,495 --> 00:36:26,335
ก่อนลงเรือชูชีพ

557
00:36:26,415 --> 00:36:29,055
เธอกลับไปที่กระท่อมของเธอ
เพื่อล็อคลำต้นทั้ง 19 ใบของเธอ

558
00:36:29,135 --> 00:36:31,855
เพราะเธอไม่เชื่อใจ
ผู้ดูแลบนเรือ

559
00:36:37,414 --> 00:36:40,174
ลินช์: จิมกำลังมองหา
สำหรับห้องนอนของมอลลี่ บราวน์

560
00:36:40,254 --> 00:36:42,894
เรามีความคิดที่ดี
ห้องนอนนั้นจะอยู่ที่ไหน

561
00:36:43,014 --> 00:36:46,094
และเขากำลังค้นหา
สำหรับหน้าต่างที่หันไปทางด้านหน้า

562
00:36:46,174 --> 00:36:48,894
อาร์.โอ.วี. แคบพอแล้ว
เพื่อผ่านสิ่งนั้นไป

563
00:36:48,974 --> 00:36:52,934
และฉันเห็นมีกระจกหยักอยู่
ที่ด้านล่างของขอบหน้าต่าง

564
00:36:53,014 --> 00:36:55,934
ที่สามารถตัดสายโยงได้
ฆ่าตัวตาย

565
00:36:56,014 --> 00:36:57,534
เคนบอกว่าเราทำได้

566
00:36:57,614 --> 00:36:58,894
LEDDA:
มันเป็นการพนัน

567
00:36:58,934 --> 00:37:00,414
อย่าทำอย่างนั้น
อย่าทำอย่างนั้น

568
00:37:00,494 --> 00:37:03,614
คุณจะวางของคุณ
ผูกไว้กับกระจก

569
00:37:03,694 --> 00:37:06,334
คาเมรอน: นี่เขาไปแล้ว
เขาอยู่ในนั้น

570
00:37:06,414 --> 00:37:08,534
นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังพูดถึง

571
00:37:08,614 --> 00:37:12,374
LYNCH: โอเค ตอนนี้คุณเข้ามาแล้ว
มันไม่ใช่ความคิดที่แย่ขนาดนั้น

572
00:37:12,494 --> 00:37:15,214
นั่นไม่ใช่เตียงทองเหลือง
นั่นมันเตียงไม้..

573
00:37:15,294 --> 00:37:16,734
มันน่าขนลุกมาก

574
00:37:16,854 --> 00:37:17,574
ฉันไม่รู้.

575
00:37:17,654 --> 00:37:20,254
มอลลี่ บราวน์ กล่าว
เธออยู่บนเตียงทองเหลือง

576
00:37:20,334 --> 00:37:22,254
ฉันไม่เห็นเตียงทองเหลือง

577
00:37:22,334 --> 00:37:24,174
แพกซ์ตัน:
มอลลี่ บราวน์เป็นตัวละคร

578
00:37:24,214 --> 00:37:27,094
เธอและสามีของเธอได้ทำ
โชคลาภของพวกเขาขุดออกไปทางตะวันตก

579
00:37:27,174 --> 00:37:30,654
และเธอก็หมดหวัง
ให้เป็นที่ยอมรับของสังคมชั้นสูง

580
00:37:30,734 --> 00:37:33,534
โศกนาฏกรรม "ไททานิก"
ทำให้เธอเป็นตำนาน

581
00:37:37,814 --> 00:37:39,534
เอ่อ เกนย่า?

582
00:37:39,614 --> 00:37:40,494
ใช่?

583
00:37:40,574 --> 00:37:42,574
เอ่อ ฉันต้องฉี่

584
00:37:42,694 --> 00:37:46,334
ฉันไม่คิดว่าจะถือมันได้
อีกต่อไปมาก

585
00:37:46,414 --> 00:37:47,414
-ไม่มีปัญหา.
-ตกลง.

586
00:37:47,534 --> 00:37:48,854
แพกซ์ตัน:
สำหรับผมโดยส่วนตัวแล้ว

587
00:37:48,934 --> 00:37:52,814
ฉันเป็นคนใจดีเสมอมา
เป็นคนประหม่า รู้ไหม เจ้าคนขี้แย

588
00:37:52,894 --> 00:37:54,614
[ หัวเราะ ]
ฉันต้องการความเป็นส่วนตัวสักหน่อย

589
00:37:54,694 --> 00:37:57,174
แต่เมื่อต้องไป.
และคุณอยู่ลึกลงไปอีก 2.5 ไมล์

590
00:37:57,254 --> 00:37:59,174
คุณต้องไป

591
00:38:00,454 --> 00:38:01,733
ใช้ได้?

592
00:38:14,293 --> 00:38:15,893
อืม ฉันจะหันหลังกลับ

593
00:38:16,013 --> 00:38:17,453
- หันกลับมาได้ไหม?
-ตกลง.

594
00:38:17,573 --> 00:38:20,013
ขอบคุณ
ขอบคุณ

595
00:38:20,133 --> 00:38:21,453
มาดูที่นี่กัน

596
00:38:23,573 --> 00:38:25,693
ชี้ไฟของคุณ
ตรงไปที่สำรับ "A"

597
00:38:25,773 --> 00:38:26,893
พระเจ้าของฉัน
ดูนั่นสิ

598
00:38:26,973 --> 00:38:28,093
ดูนั่นสิโทลยา

599
00:38:28,173 --> 00:38:30,893
เตียงทองเหลืองนั่ง
ตรงนั้น

600
00:38:33,453 --> 00:38:36,093
บางทีมอลลี่ บราวน์อาจจะอยู่ต่อ
บนเตียงทองเหลือง

601
00:38:36,173 --> 00:38:37,773
แต่อันไหนล่ะ?

602
00:38:41,973 --> 00:38:44,653
อเบอร์นาธี: พวกเขาสร้างขึ้น
เรือที่ใหญ่กว่าตั้งแต่ "ไททานิค"

603
00:38:44,693 --> 00:38:48,173
แต่ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำ
เคยสร้างอย่างหรูหรา

604
00:38:48,253 --> 00:38:49,453
และแม้กระทั่งตอนนี้

605
00:38:49,573 --> 00:38:52,173
หลังจากวางไข่มา 90 ปี
ที่ด้านล่างของมหาสมุทร

606
00:38:52,253 --> 00:38:54,573
ความงามของมันปรากฏ

607
00:39:02,013 --> 00:39:03,933
ตกลง.
เราเข้าแล้ว.

608
00:39:04,013 --> 00:39:06,733
โอเค บอกพวกเขา
เราอยู่ในทางเดินเล่น

609
00:39:06,773 --> 00:39:08,333
LEDDA:
เจคอยู่ในทางเดินเล่น

610
00:39:08,413 --> 00:39:10,733
MARSCHALL: เราเข้ากันแล้ว
ของห้องสวีทเศรษฐี

611
00:39:10,773 --> 00:39:12,133
บนดาดฟ้า "B"

612
00:39:12,213 --> 00:39:13,253
ทางเดินส่วนตัว

613
00:39:13,333 --> 00:39:15,173
พวกเขาเรียกพวกเขา
"ทางเดินส่วนตัว"

614
00:39:15,253 --> 00:39:18,573
สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เพ้อฝันที่สุด
ที่พักบนเรือราคาแพง

615
00:39:18,693 --> 00:39:19,973
และในเดือนเมษายน พ.ศ. 2455

616
00:39:20,053 --> 00:39:23,973
คุณจะต้องจ่ายเงินมากกว่า $3,000
เพื่อจองข้อความของคุณ

617
00:39:24,053 --> 00:39:27,052
นี่คงจะเป็นการเผชิญหน้ากันบ้าง

618
00:39:27,092 --> 00:39:29,652
ใช่แล้ว ก็มีบ้าง
ของการหันหน้าไปทางทิวดอร์

619
00:39:36,852 --> 00:39:38,412
เราอยู่ในห้อง.

620
00:39:38,492 --> 00:39:39,852
LEDDA:
เจคอยู่ในห้อง

621
00:39:39,892 --> 00:39:41,612
นี่คือห้องสวีทของบรูซ อิลส์เมย์

622
00:39:41,692 --> 00:39:43,532
นี่คือผู้ชาย
ที่ออกจากเรือ

623
00:39:43,572 --> 00:39:46,532
โดยยังคงมีคนอยู่บนเรืออีก 1,500 คน

624
00:39:46,612 --> 00:39:48,172
โอ้นั่นคือความงาม

625
00:39:48,212 --> 00:39:50,932
เราอยู่ในห้องนั่งเล่น
มองไปที่เตาผิง

626
00:39:51,052 --> 00:39:54,812
นั่นไม่น่าทึ่งเหรอ? นั่น
การออกแบบริบบิ้นยังคงมีอยู่

627
00:39:54,892 --> 00:39:56,972
สัมผัสเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้
ของความสง่างาม

628
00:39:57,052 --> 00:40:00,372
คุณเกือบจะสัมผัสได้ถึงมือ
ของผู้ชายที่ทำสิ่งนั้น

629
00:40:05,812 --> 00:40:06,892
ลินช์:
เจ. บรูซ อิลส์เมย์

630
00:40:06,932 --> 00:40:09,252
เคยเป็นกรรมการผู้จัดการ
ของเส้นไวท์สตาร์ไลน์,

631
00:40:09,332 --> 00:40:12,012
และเขาได้คัดค้านความคิดนี้
มีเรือชูชีพจำนวน 48 ลำ

632
00:40:12,052 --> 00:40:13,452
เขารู้สึกว่าน้อยลงก็คงไม่เป็นไร

633
00:40:13,492 --> 00:40:16,652
ตราบเท่าที่พวกเขาได้พบกัน
ตามกฎหมาย พวกเขาก็โอเค

634
00:40:22,172 --> 00:40:23,892
เชอร์เนลล์:
มันคืออ่างอาบน้ำของสมิธ

635
00:40:24,012 --> 00:40:25,572
อเบอร์นาธี:
โอ้กัปตันสมิธ

636
00:40:25,652 --> 00:40:26,852
ว้าว.

637
00:40:26,932 --> 00:40:28,452
กัปตันเรือไททานิค

638
00:40:28,572 --> 00:40:31,572
เคยอาบน้ำของเขา
ตรงนั้น

639
00:40:31,652 --> 00:40:35,212
ก้นสีชมพูเล็กๆของเขา
นั่งอยู่ตรงนั้นในอ่างอาบน้ำ

640
00:40:35,292 --> 00:40:37,852
แพกซ์ตัน: กัปตันสมิธถูกเรียกตัว
“กัปตันเศรษฐี”

641
00:40:37,932 --> 00:40:41,132
เพราะเขาโด่งดังมาก
กับผู้โดยสารชั้นเฟิร์สคลาส

642
00:40:41,172 --> 00:40:44,052
30 ปี กลางทะเล
บันทึกที่สมบูรณ์แบบ

643
00:40:44,132 --> 00:40:46,612
การเดินทางครั้งนี้จะต้องเป็น
ความสำเร็จอันยอดเยี่ยมของเขา

644
00:40:46,692 --> 00:40:50,411
เขากำลังจะเอา
เรือที่ใหญ่ที่สุดและสวยงามที่สุด

645
00:40:50,451 --> 00:40:54,891
ข้ามมหาสมุทรไปหาเธอ
การเดินทางครั้งแรกแล้วเกษียณ

646
00:40:56,371 --> 00:40:57,771
เพลเลโกร NO:
ในทางโบราณคดี

647
00:40:57,811 --> 00:41:00,691
เราแบกผีเหล่านี้
แห่งจินตนาการไปพร้อมกับเรา

648
00:41:00,811 --> 00:41:03,211
และฉันก็กำลังจินตนาการอยู่

649
00:41:03,291 --> 00:41:05,931
โธมัส แอนดรูว์ส
ออกไปบนดาดฟ้า

650
00:41:07,491 --> 00:41:09,731
มาร์แชลล์: โธมัส แอนดรูว์ส
เคยเป็นกรรมการผู้จัดการ

651
00:41:09,811 --> 00:41:12,211
และประธาน
ช่างต่อเรือฮาร์แลนด์และวูล์ฟฟ์

652
00:41:12,291 --> 00:41:14,891
พระองค์ทรงออกแบบและสร้าง
"ไททานิค" จากพื้นดินขึ้นมา

653
00:41:14,931 --> 00:41:16,451
เขารู้จักเรือดีกว่า
กว่าใครๆ

654
00:41:16,531 --> 00:41:19,251
เขาใส่ดาวิตส์ไว้บนเรือ
ที่ได้รับการออกแบบ

655
00:41:19,331 --> 00:41:22,091
เพื่อขึ้นเรือชูชีพจากที่นี่
และยกมันออกไปด้านนอก

656
00:41:22,131 --> 00:41:24,211
แล้วจึงเข้าไปข้างใน
และหยิบเรือชูชีพลำที่สอง

657
00:41:24,291 --> 00:41:25,771
ในตำแหน่งที่สองแล้วออกไป

658
00:41:25,851 --> 00:41:27,411
ในมือของเขาเอง

659
00:41:27,531 --> 00:41:30,371
ในสมุดบันทึกของเขา
เขามีจำนวนเรือชูชีพ

660
00:41:30,491 --> 00:41:33,611
ที่ควรจะดำเนินต่อไป
เรือที่เขาออกแบบไว้

661
00:41:33,651 --> 00:41:35,091
เขาถูกครอบงำ

662
00:41:35,171 --> 00:41:37,811
และถูกบังคับให้ปฏิบัติตาม
ให้น้อยที่สุดเท่านั้น

663
00:41:37,891 --> 00:41:41,131
ของคณะกรรมการการค้า
ความต้องการ

664
00:41:42,411 --> 00:41:44,771
MARSCHALL: แอนดรูว์ใส่ใจ
เกี่ยวกับเรือและลูกเรือ

665
00:41:44,851 --> 00:41:47,731
และพร้อมที่จะทำ
การปรับปรุงในนาทีสุดท้าย

666
00:41:47,771 --> 00:41:49,811
และตรวจสอบให้แน่ใจ
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น

667
00:41:49,891 --> 00:41:52,291
PELLEGRlNO: ถ้าเพียงแต่มี
วิธีที่จะทำให้เขาเห็น

668
00:41:52,371 --> 00:41:56,011
เรือดำน้ำเหล่านี้กำลังส่ง
หุ่นยนต์ที่น่าทึ่งเหล่านี้

669
00:41:56,091 --> 00:41:58,331
ในการสร้างของเขา

670
00:42:18,290 --> 00:42:20,370
MlKE: ขยับไปทางขวาหน่อย
เพื่อหลีกเลี่ยงแขน

671
00:42:20,450 --> 00:42:21,770
ไปแล้ว.
ตกลง.

672
00:42:21,810 --> 00:42:24,170
เราสบายดี.
เรากำลังออกมา

673
00:42:24,210 --> 00:42:26,490
มันกำลังจะออกมาแล้วเพื่อนๆ

674
00:42:26,570 --> 00:42:28,330
-ตกลง. เลื่อนไปข้างหน้า
-ตกลง.

675
00:42:28,410 --> 00:42:31,410
MARSCHALL: เราสำรวจแล้ว
ช่องบรรทุกสินค้าด้านหน้าทั้งสามช่อง

676
00:42:31,530 --> 00:42:34,250
และทำให้มันกลายเป็นลูกเรือหลายคน
และช่องว่างชั้นสาม

677
00:42:34,330 --> 00:42:36,490
ที่ไม่เคยมีมาก่อนด้วยซ้ำ
ถ่ายภาพมาก่อน

678
00:42:36,530 --> 00:42:38,450
คาเมรอน:
นั่นคือสำรับ "D" หรือไม่?

679
00:42:38,530 --> 00:42:39,410
ผู้ชาย:
ฉันคิดอย่างนั้น

680
00:42:39,490 --> 00:42:41,130
ใช่.
ฉันคิดว่าคุณพูดถูก

681
00:42:41,210 --> 00:42:43,850
เอาล่ะ. แค่นั้นแหละ.
มีอีกฟักหนึ่ง

682
00:42:43,930 --> 00:42:47,170
ดังนั้นเพียงแค่สบายใจในนั้น
ทำให้มันง่ายขึ้นในนั้น

683
00:42:49,810 --> 00:42:51,210
ตกลง.
นี่คือบันไดของเรา

684
00:42:51,250 --> 00:42:52,970
มันควรจะตรงไปถึงมัน

685
00:42:55,850 --> 00:42:57,410
ลินช์:
แล้วเราก็ได้เข้าเรียนชั้นสาม

686
00:42:57,490 --> 00:43:01,010
เราอยู่ห้องทั่วไป
อยู่ที่หัวเรือใต้ลานบ่อน้ำ

687
00:43:01,090 --> 00:43:04,330
มีรายละเอียดไม่มาก
ในห้องนี้

688
00:43:04,410 --> 00:43:07,690
เพราะมันไม่เคย
ห้องที่ตกแต่งอย่างดี

689
00:43:07,770 --> 00:43:10,810
แถบที่อยู่ปลายด้านหนึ่งนั่นเอง
ยังมีก๊อกเล็กๆ อยู่ตรงนั้น

690
00:43:10,890 --> 00:43:13,490
มีฐานโต๊ะ
ยังคงอยู่ที่นั่น

691
00:43:13,570 --> 00:43:16,530
โต๊ะและฐานม้านั่ง
ขึ้นมาจากพื้น

692
00:43:16,610 --> 00:43:18,330
มันเป็นเรื่องดีที่ได้เห็นสิ่งเหล่านั้น

693
00:43:18,410 --> 00:43:20,570
นั่นเป็นโต๊ะที่ใหญ่มาก

694
00:43:20,650 --> 00:43:22,330
สถานที่ที่พวกเขาทั้งหมดกิน

695
00:43:22,410 --> 00:43:24,530
พวกเขาคงจะนั่งอยู่ที่นี่
และเล่นไพ่

696
00:43:24,610 --> 00:43:26,650
มาร์แชลล์: นี่คือที่ที่
มีงานปาร์ตี้จัดขึ้น

697
00:43:26,730 --> 00:43:29,610
โดยคนชั้นสามจำนวนมาก
ผู้โดยสารในคืนวันอาทิตย์

698
00:43:29,690 --> 00:43:32,610
และมันก็เคลื่อนไหวจริงๆ
ถึงจะสามารถเห็นห้องนี้ได้

699
00:43:32,690 --> 00:43:35,810
ที่ซึ่งพวกเขาจำนวนมากใช้จ่ายไป
ชั่วโมงแห่งความสุขไม่กี่ชั่วโมงสุดท้ายของพวกเขา

700
00:43:41,169 --> 00:43:44,329
MlKE: มีแบรนด์ใหม่
เรโนลต์ รถสวย

701
00:43:44,409 --> 00:43:46,609
ที่ถูกรัดไว้
ในห้องเก็บสัมภาระ

702
00:43:46,689 --> 00:43:50,209
และเรามีบางอย่างที่ค่อนข้างดี
การคาดการณ์ทางประวัติศาสตร์

703
00:43:50,289 --> 00:43:51,969
ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไร

704
00:43:52,049 --> 00:43:55,129
คาเมรอน: ออกจากสำรับ "F"
สู่สำรับ "G"

705
00:43:56,369 --> 00:43:59,489
ฝาครอบฟักแข็ง
ตามที่โฆษณาไว้

706
00:43:59,569 --> 00:44:00,649
แต่มันเปิดอยู่

707
00:44:00,689 --> 00:44:03,209
และก็คงจะเป็นเช่นนั้น
แทบจะจำไม่ได้ว่าเป็นรถยนต์

708
00:44:03,289 --> 00:44:07,089
จะมีเพียงไม่กี่รายการเท่านั้นที่จะปรากฏขึ้น
รับรู้ได้ว่าเป็นพาหนะ

709
00:44:07,209 --> 00:44:09,929
เราอยู่บนดาดฟ้า "G"
เราเดินผ่านฝาครอบฟัก

710
00:44:09,969 --> 00:44:12,049
ตอนนี้เราอยู่บนดาดฟ้า orlop

711
00:44:12,169 --> 00:44:13,129
ถูกต้อง.
คุณคือ.

712
00:44:13,249 --> 00:44:15,169
เอียงขึ้น
แล้วคุณจะเห็นรถ

713
00:44:15,249 --> 00:44:17,129
[ สูดจมูก ]

714
00:44:17,209 --> 00:44:20,129
เอียงขึ้นแล้วเราเห็น gak บ้าง

715
00:44:20,209 --> 00:44:21,929
ฉันเห็นแสงสว่างด้านหลังที่นั่น

716
00:44:22,009 --> 00:44:23,849
ใช่.

717
00:44:23,929 --> 00:44:25,289
บางทีนั่นอาจเป็นรถ

718
00:44:25,329 --> 00:44:26,729
มันคือ.

719
00:44:26,809 --> 00:44:28,529
- ฉันคิดว่านั่นคือรถ
-มันคือ..

720
00:44:28,609 --> 00:44:30,409
มันเป็นรถ

721
00:44:30,489 --> 00:44:32,169
ไม่

722
00:44:33,049 --> 00:44:35,049
ไม่!

723
00:44:35,129 --> 00:44:36,329
มันไม่ง่ายขนาดนั้น

724
00:44:36,409 --> 00:44:37,529
-มันคือ..
-[ หัวเราะคิกคัก ]

725
00:44:37,609 --> 00:44:39,369
ฉันไม่คิดว่านั่นคือรถ

726
00:44:39,449 --> 00:44:41,569
ฉันคิดว่าเรากำลังเห็นรถยนต์

727
00:44:41,649 --> 00:44:43,329
- ชิ้นมันเงา...
-โอ้พระเจ้า.

728
00:44:43,409 --> 00:44:45,449
ฉันกำลังคิด...

729
00:44:45,529 --> 00:44:47,169
มันดูเหมือนล้อเลย..

730
00:44:47,249 --> 00:44:48,969
จิม นั่นบังโคลนนะ

731
00:44:49,009 --> 00:44:52,929
ฉันไม่สนใจว่าคุณเป็นดาวเคราะห์ดวงไหน
นั่นคือยางและบังโคลน

732
00:44:53,009 --> 00:44:54,729
นี่คือไฟหน้า

733
00:44:55,889 --> 00:44:59,089
เรากำลังดูรถอยู่นะเด็กน้อย
[ หัวเราะ ]

734
00:44:59,169 --> 00:45:00,849
เอาล่ะ
สิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำ

735
00:45:00,929 --> 00:45:05,168
ตอนนี้เราอยู่ที่นี่แล้ว
คือการมองไปทุกที่

736
00:45:05,968 --> 00:45:06,848
มีรถ.

737
00:45:06,928 --> 00:45:08,288
นั่นคือรถยนต์

738
00:45:08,368 --> 00:45:12,008
ไม่สิ พวกนั้นคือ...
มันคือลำต้นตรงนั้น

739
00:45:12,128 --> 00:45:13,088
ลำต้นหวาย.

740
00:45:13,208 --> 00:45:14,528
นั่นยางนะ

741
00:45:14,608 --> 00:45:18,288
ก็มีสวยๆบ้าง
โครงสร้างที่ดูน่าสนใจ

742
00:45:18,368 --> 00:45:19,808
เห็นได้ชัดว่าเป็นของที่มนุษย์สร้างขึ้น

743
00:45:19,928 --> 00:45:23,248
แต่ไม่มีอะไรชัดเจน
ระบุได้ว่าเป็นรถยนต์

744
00:45:25,248 --> 00:45:28,488
ใช่แล้ว เราควรจะได้แล้ว
ตลอดทางข้างหน้า

745
00:45:33,608 --> 00:45:34,608
- คุณอยู่ไหม?
-ใช่.

746
00:45:34,688 --> 00:45:35,848
โอ้ที่รัก

747
00:45:36,848 --> 00:45:40,648
ที่ยอดเยี่ยม.
โอ้เพื่อน มันเจ๋งมาก!

748
00:45:40,688 --> 00:45:43,608
นับประตูทางด้านขวา นั่นก็คือ
เราจะวางแนวทางตนเองอย่างไร

749
00:45:43,728 --> 00:45:45,608
ควรมี
ประตูสองบานเคียงข้างกัน

750
00:45:45,728 --> 00:45:48,608
ประตูแรกควรพาคุณไป
เข้าไปในความวุ่นวายของนักดับเพลิง

751
00:45:48,688 --> 00:45:50,248
คุณต้องการที่จะเข้าไปในนั้น?

752
00:45:50,328 --> 00:45:52,088
ใช่.

753
00:45:52,168 --> 00:45:55,048
นั่นแน่นอน
ความยุ่งเหยิงของนักดับเพลิง

754
00:45:55,128 --> 00:45:57,688
โอ้ดูนั่นสิ
โต๊ะแล้วโต๊ะเล่า

755
00:45:57,768 --> 00:45:59,888
คุณจะเห็นคันธนูเรียวเข้ามา

756
00:45:59,968 --> 00:46:00,888
เผงเลย

757
00:46:00,968 --> 00:46:02,208
รูปร่างของเรือ.

758
00:46:02,288 --> 00:46:05,128
คุณสามารถจินตนาการได้อย่างแน่นอน
สถานที่นี้มีลักษณะอย่างไร

759
00:46:06,168 --> 00:46:07,968
ลินช์:
เจ้าหน้าที่ดับเพลิงถูกแยกออกจากกัน

760
00:46:08,048 --> 00:46:09,368
จากลูกเรือที่เหลือ

761
00:46:09,448 --> 00:46:12,008
อาจเป็นเพราะพวกเขามี
งานที่สกปรกที่สุด

762
00:46:12,088 --> 00:46:14,368
ดังนั้นไตรมาสของพวกเขา
อยู่ที่ปลายคันธนู

763
00:46:14,448 --> 00:46:15,848
พวกเขามีบันไดสองขั้น

764
00:46:15,968 --> 00:46:18,608
ซึ่งพาพวกเขาไป
จนถึงด้านล่างสุดของเรือ

765
00:46:18,728 --> 00:46:20,648
และไปที่ห้องหม้อไอน้ำ

766
00:46:21,488 --> 00:46:23,368
แพกซ์ตัน:
lmagine หมุนวนทางของคุณลง

767
00:46:23,408 --> 00:46:25,888
ไปที่เตาเผา
ของเลวีอาธานผู้หิวโหยนี้

768
00:46:25,968 --> 00:46:28,528
เพื่อเข้าร่วมกับผู้ชายหลายร้อยคน
พรวนดินถ่านหิน

769
00:46:28,608 --> 00:46:31,407
เข้าไปในปากที่อ้าปากค้าง
ของหม้อไอน้ำ

770
00:46:35,287 --> 00:46:37,327
นั่นเป็นเรื่องที่น่ากลัว

771
00:46:54,847 --> 00:46:57,527
และเมื่อคุณเสร็จสิ้นกะของคุณ
ชั่วโมงต่อมา

772
00:46:57,607 --> 00:47:00,407
คุณปีนกลับขึ้นไป
โลกใบเล็กๆ ของคุณใต้ดาดฟ้า

773
00:47:00,487 --> 00:47:04,007
ที่หัวเรือ
ที่คุณกินคุณนอน

774
00:47:04,047 --> 00:47:06,407
แล้วคุณก็ทำมันอีกครั้ง

775
00:47:08,007 --> 00:47:11,687
แม้แต่ที่นี่เราก็รู้สึกได้
มือของโธมัส แอนดรูว์ส

776
00:47:11,767 --> 00:47:14,087
ที่ด้านบนของหนึ่ง
ของบันไดเวียน,

777
00:47:14,127 --> 00:47:16,287
เราพบน้ำพุสำหรับดื่ม

778
00:47:16,367 --> 00:47:18,887
ฉันแน่ใจว่าแม้กระทั่ง
ความมีน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ นี้

779
00:47:19,007 --> 00:47:21,407
คงจะเป็นเช่นนั้น
ชื่นชมอย่างมาก

780
00:47:25,967 --> 00:47:31,007
นี่เรามีแผน
นั่นแสดงให้เห็นได้ค่อนข้างดี

781
00:47:31,087 --> 00:47:32,647
เกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น

782
00:47:32,727 --> 00:47:37,167
"ไททานิก" ถูกแบ่งออกเป็น
ช่องกันน้ำ 1 6 ช่อง

783
00:47:37,247 --> 00:47:40,367
แยกจากกันโดย
1 5 กั้นน้ำแบบกันน้ำ.

784
00:47:40,447 --> 00:47:42,487
นั่นคือเส้นสีขาวพวกนี้ตรงนี้

785
00:47:42,567 --> 00:47:46,087
และตัวเรือก็ได้รับการออกแบบมาให้เป็น
ไม่อาจจมได้เท่าที่ทำได้

786
00:47:46,167 --> 00:47:48,167
แย่ที่สุดที่พวกเขาจินตนาการได้
คือการชนกัน

787
00:47:48,247 --> 00:47:49,687
ที่หัวเลี้ยวหัวต่อ
ของสองช่อง

788
00:47:49,767 --> 00:47:52,207
ซึ่งจะท่วม
สองช่องที่อยู่ติดกัน

789
00:47:52,327 --> 00:47:55,206
เรือก็จะจมจนถึงตอนนี้เท่านั้น
และยังคงปลอดภัย

790
00:47:55,326 --> 00:47:57,886
เธอยังได้รับการออกแบบให้ลอยน้ำอีกด้วย

791
00:47:57,966 --> 00:48:01,766
กับสามในห้าตัวแรก
ช่องถูกน้ำท่วม

792
00:48:01,846 --> 00:48:04,966
หรือสี่คนแรกติดต่อกัน
ยังท่วมอยู่ได้

793
00:48:05,046 --> 00:48:06,846
ถ้าพวกเขาอยู่ในบางที่
บาดแผล...

794
00:48:06,926 --> 00:48:09,046
นั่นก็คือ
สถานการณ์กรณีที่เลวร้ายที่สุด

795
00:48:09,126 --> 00:48:11,966
วิ่งไปชนก้อนหินหรืออะไรสักอย่าง
แบบนั้นก็เต็มที่เลย

796
00:48:12,046 --> 00:48:14,606
เธอจะหัวเข็มขัดกลับ
และเรือก็ยังลอยได้

797
00:48:14,686 --> 00:48:18,046
ด้วยการผสมผสานทั้งหมดนี้
ปัจจัยด้านความปลอดภัย

798
00:48:18,126 --> 00:48:19,686
เธอได้รับการพิจารณา
แทบไม่มีวันจม

799
00:48:19,766 --> 00:48:23,126
สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิด
คือสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น

800
00:48:26,606 --> 00:48:28,366
“ไททานิค” ชนภูเขาน้ำแข็ง

801
00:48:28,446 --> 00:48:30,646
การโจมตีอย่างรวดเร็ว
ไปทางกราบขวา

802
00:48:30,726 --> 00:48:33,726
ขูดไปตามและแตกออก
แผ่นหรือแยกตะเข็บ

803
00:48:33,806 --> 00:48:35,766
เคลื่อนตัวเข้ามา
ห้องเก็บสัมภาระนี้

804
00:48:35,846 --> 00:48:38,606
เข้าไปในห้องเก็บสัมภาระนี้
และสัมภาระและสินค้านี้

805
00:48:38,686 --> 00:48:40,006
เข้าสู่ห้องบอยเลอร์หมายเลข 6

806
00:48:40,046 --> 00:48:42,566
และสองฟุต
เข้าไปในบังเกอร์ถ่านหิน

807
00:48:42,646 --> 00:48:44,126
ของห้องหม้อไอน้ำหมายเลข 5

808
00:48:44,206 --> 00:48:45,366
และในขณะที่เรือจม

809
00:48:45,446 --> 00:48:48,006
แค่อยู่ในจุดที่มันเป็น
เกี่ยวกับพร้อมที่จะทรงตัว

810
00:48:48,086 --> 00:48:50,526
มันมาถึงจุดสูงสุดแล้ว
แผนกกันน้ำ,

811
00:48:50,606 --> 00:48:52,926
และเริ่มไหลขึ้นมา
บันไดข้ามดาดฟ้า

812
00:48:53,006 --> 00:48:54,886
และลงไป
ช่องถัดไป

813
00:48:54,966 --> 00:48:57,046
มันเป็นเพียง
ความแน่นอนทางคณิตศาสตร์

814
00:48:57,166 --> 00:48:59,486
ไม่มีทาง
ไม่ว่าคุณจะเชือดมันอย่างไร

815
00:48:59,566 --> 00:49:01,686
นั่นเรือ
กำลังจะทำมัน

816
00:49:03,606 --> 00:49:05,566
แล้วมันแยกตรงไหนกันแน่?

817
00:49:05,646 --> 00:49:08,766
แตกเป็นสองท่อนแล้ว
กลับมาที่นี่

818
00:49:08,846 --> 00:49:12,286
ตรงประมาณที่
ช่องทางที่สามและหลังจากนั้น

819
00:49:12,366 --> 00:49:16,286
มีจุดอ่อนตามธรรมชาติ
ที่นี่ในลำเรือ

820
00:49:16,366 --> 00:49:18,365
ด้านบนขวา
ห้องเครื่องยนต์ลูกสูบ

821
00:49:18,445 --> 00:49:21,325
มีเพลาลมขนาดใหญ่อยู่ที่นี่
เพื่อแสงและอากาศ

822
00:49:21,405 --> 00:49:24,125
เพื่อระบายอากาศ
ห้องเครื่องยนต์ลูกสูบ

823
00:49:24,885 --> 00:49:26,565
แพกซ์ตัน:
พระเจ้าของฉัน

824
00:49:26,645 --> 00:49:29,765
สิ่งนั้นต้องมี.
ฟังดูเหมือนดูเหมือน

825
00:49:29,845 --> 00:49:32,565
มันคงเป็นเช่นไร.

826
00:49:32,645 --> 00:49:36,325
ช่างเป็นความตายจริงๆ
สู่เรือลำใหญ่ลำนี้

827
00:49:41,645 --> 00:49:45,405
ลองจินตนาการถึงกระแสน้ำวนที่จะสร้าง
การบิดแบบนั้น

828
00:49:45,485 --> 00:49:46,565
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันเข้าใจ

829
00:49:46,605 --> 00:49:49,405
เมื่อมองเห็นจุดสิ้นสุดของท้ายเรือแล้ว
ชิ้นส่วนและดูว่า...

830
00:49:49,485 --> 00:49:54,085
คุณไม่สามารถเห็นเพียงอย่างเดียว
ของปลาเหล่านั้นว่ายตามเหรอ?

831
00:49:54,165 --> 00:49:55,605
แล้ว...

832
00:49:55,685 --> 00:49:57,885
[ จำกัดการชน ]

833
00:49:57,965 --> 00:50:00,165
และคุณก็รู้
ปลาจะทำอะไร?

834
00:50:00,245 --> 00:50:02,165
“อ้าว” รู้ยัง?

835
00:50:03,405 --> 00:50:04,005
อย่างแน่นอน.

836
00:50:04,125 --> 00:50:07,005
ช็อตที่ดีที่สุดของเราน่าจะเป็น
ของเครื่องยนต์ลูกสูบ

837
00:50:07,125 --> 00:50:08,925
ทางด้านขวามือใช่ไหม?

838
00:50:09,005 --> 00:50:10,165
นั่นแหละความกล้าของมัน

839
00:50:10,245 --> 00:50:11,405
ฝั่งกราบขวา.

840
00:50:11,485 --> 00:50:14,685
เชอร์เนลล์: บางครั้งฉันก็เห็นเขา
มาที่นี่และขึ้นมา

841
00:50:14,765 --> 00:50:16,165
ใช่.
ดีแล้ว.

842
00:50:16,245 --> 00:50:17,445
-ดี.
-เช่นนั้น.

843
00:50:17,485 --> 00:50:23,045
และบางครั้งฉันก็แพ้ก็ดี
ภาพเมื่อวิคเตอร์อยู่ที่นี่

844
00:50:23,085 --> 00:50:24,125
ขวา.

845
00:50:24,205 --> 00:50:26,805
แต่สิ่งนั้นก็คือ
ว่าวิคเตอร์ไม่สามารถเผชิญหน้ากับเราได้

846
00:50:26,885 --> 00:50:29,605
เขาทำไม่ได้ ไม่เช่นนั้นไฟของเขา
จะตีกล้อง.

847
00:50:29,685 --> 00:50:32,805
เขาจะต้องอยู่เหนือ
เมื่อไฟดับลง

848
00:50:32,885 --> 00:50:34,565
หรือแบบนี้

849
00:50:34,685 --> 00:50:37,445
ใช่.
อาจจะอยู่ที่นี่

850
00:50:38,165 --> 00:50:42,245
ประมาณนี้ครับ
เรื่องแบบนี้.

851
00:50:42,325 --> 00:50:44,764
ดูว่าน้ำใสไหม
นั่นจะเป็นการยิงที่ดี

852
00:50:44,844 --> 00:50:46,924
ห้องเครื่อง,
ที่คนเหล่านั้นทะเลาะกัน

853
00:50:47,004 --> 00:50:48,444
เพื่อรักษาสิ่งนั้นให้คงอยู่

854
00:50:48,524 --> 00:50:52,164
พวกเขาคือ "ไททานิค"
พวกเขารู้ว่ามันกำลังจะตาย

855
00:50:52,204 --> 00:50:54,084
พวกเขาไม่ตาย
พร้อมแก้วบรั่นดีในมือ

856
00:50:54,124 --> 00:50:58,564
พวกเขาตายด้วยประแจลิง
พยายามห้ามเลือด

857
00:51:07,044 --> 00:51:09,884
แพกซ์ตัน:
นั่นคือเครื่องยนต์ทางกราบขวา

858
00:51:09,964 --> 00:51:11,364
ดูนั่นสิ

859
00:51:11,404 --> 00:51:13,484
โอ้เพื่อน!

860
00:51:13,564 --> 00:51:16,364
ดูขนาดของสิ่งนั้นสิ

861
00:51:22,524 --> 00:51:26,084
โอเค แพนต่อไปเพราะฉันเป็น
กำลังจะเดินทางมาทางนี้

862
00:51:29,844 --> 00:51:31,324
โอ้เพื่อน

863
00:51:31,404 --> 00:51:34,084
มันทำให้คุณมีขนาด
เมื่อเห็นบอทตัวน้อยตัวนั้น

864
00:51:34,204 --> 00:51:36,964
ถัดจากสฟิงซ์ยักษ์ตัวนั้น
ของเครื่องยนต์

865
00:51:52,644 --> 00:51:56,204
PAXTON: เมื่อคุณเห็นความเข้มงวด
ส่วนที่มันขาดไปครึ่งหนึ่ง

866
00:51:56,284 --> 00:51:58,444
และมี
เครื่องยนต์ลูกสูบทั้งสอง

867
00:51:58,524 --> 00:52:00,804
ยืนสูงสี่ชั้น

868
00:52:00,844 --> 00:52:04,804
พวกมันดูเหมือนจริงๆ
สฟิงซ์แฝดเหล่านี้

869
00:52:04,844 --> 00:52:07,963
ที่กำลังเฝ้าอยู่
สุสานต้องห้าม

870
00:52:29,363 --> 00:52:31,883
จอห์นสัน: เมื่อนักประวัติศาสตร์
ดู "ไททานิค"

871
00:52:31,963 --> 00:52:35,283
พวกเขาคิดถึงชีวิต
ที่สูญหายไป

872
00:52:35,363 --> 00:52:37,723
เมื่อฉันมองไปที่เรือ
ในฐานะนักวิทยาศาสตร์

873
00:52:37,803 --> 00:52:41,683
ฉันมองดูชีวิต
ที่ยังคงอยู่ใน "ไททานิค"

874
00:52:41,803 --> 00:52:44,403
"ไททานิค" ยังมีชีวิตอยู่มาก

875
00:52:46,403 --> 00:52:51,723
สนิมก็คือแบคทีเรีย--
สิ่งมีชีวิตเล็กๆ แมลง --

876
00:52:51,803 --> 00:52:54,323
ที่กำลังกินอยู่จริงๆ
เหล็ก

877
00:52:54,403 --> 00:52:56,283
และด้านในของเรือ

878
00:52:56,363 --> 00:53:01,363
ฉันมองดูรางรถไฟแล้วคิดว่า
“โอ้ ดูแบคทีเรียสิ

879
00:53:01,443 --> 00:53:04,963
พวกเขากำลังทำลาย 'ไททานิก' ลง
และพาเธอกลับสู่ธรรมชาติ”

880
00:53:05,003 --> 00:53:07,403
แต่แล้วคุณก็ทันที
กลับไปและคิดว่า

881
00:53:07,483 --> 00:53:09,883
“ใครแตะราวบันไดนี้เป็นคนสุดท้าย?”

882
00:53:13,043 --> 00:53:16,403
PELLEGRlNO: เฮเลน แคนดีคือหนึ่งเดียว
ของผู้โดยสารคนโปรดของฉัน

883
00:53:16,523 --> 00:53:19,803
เธอได้เขียนหนึ่งในนั้น
สินค้าขายดีอันดับหนึ่งแห่งศตวรรษ

884
00:53:19,883 --> 00:53:21,323
โดยพื้นฐานแล้วธีมจะเป็น

885
00:53:21,403 --> 00:53:24,163
ผู้หญิงจะเข้ากันได้ได้ยังไง
ในชีวิตได้สำเร็จ

886
00:53:24,203 --> 00:53:25,323
โดยไม่มีผู้ชาย

887
00:53:25,403 --> 00:53:29,123
และนั่นคือวิธีที่เธอเดินทาง
ชั้นหนึ่งใน "ไททานิค"

888
00:53:29,163 --> 00:53:31,882
และเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นครั้งสุดท้าย

889
00:53:31,962 --> 00:53:33,802
ว่า "ไททานิค"
คงจะเคยเห็น

890
00:53:33,882 --> 00:53:37,122
เธอแอบออกมา
จนถึงปลายคันธนู

891
00:53:37,162 --> 00:53:39,362
เพียงเพื่อทักทายพระอาทิตย์ขึ้นเพียงลำพัง

892
00:53:39,402 --> 00:53:41,162
และเธอเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้

893
00:53:41,242 --> 00:53:44,242
และเธอรู้สึกถึงพลังนั้นอย่างไร
และความสวยงามของเรือลำนี้

894
00:53:44,362 --> 00:53:47,362
และมันก็แข็งแกร่งขึ้น
มากกว่าธรรมชาตินั่นเอง

895
00:53:47,482 --> 00:53:49,882
อาจจะแข็งแกร่งกว่านี้ด้วยซ้ำ
กว่าพระเจ้าเอง

896
00:53:49,962 --> 00:53:52,162
แล้วจู่ๆ
เธอรู้สึกมืดมนมาก

897
00:53:52,242 --> 00:53:56,002
ราวกับว่าเธอกำลังคิดอยู่
บางสิ่งบางอย่างดูหมิ่นศาสนา

898
00:54:08,842 --> 00:54:10,602
อืม มันเป็นเรื่องดี
มีอะไรอยู่ในบอร์ชท์?

899
00:54:10,682 --> 00:54:11,762
บอร์ชท์ที่ดีนะ

900
00:54:11,842 --> 00:54:14,602
-Borscht ในภาษารัสเซีย
- Borscht คืออะไร?

901
00:54:14,722 --> 00:54:16,602
บอร์ชท์.

902
00:54:16,682 --> 00:54:18,802
[ พูดภาษารัสเซีย ]

903
00:54:18,922 --> 00:54:22,402
กะหล่ำปลี, มันฝรั่ง, น้ำซุป

904
00:54:22,442 --> 00:54:24,602
ทุกคนกินบอร์ชท์

905
00:54:24,682 --> 00:54:27,482
[ ร้องเพลงเป็นภาษารัสเซีย ]

906
00:54:30,602 --> 00:54:34,202
ABERNATHY: อนาโตลีมีเพลง
ที่เขาเขียน

907
00:54:34,282 --> 00:54:36,402
เกี่ยวกับท้องฟ้าสีครามที่คุณเห็น

908
00:54:36,482 --> 00:54:39,722
เมื่อคุณกลับคืนสู่ผิวน้ำ
และฟักก็เปิดออก

909
00:54:39,802 --> 00:54:42,802
และฉันคิดว่านั่นก็ใกล้เคียงกันมาก
เพราะมันเป็นอะไรบางอย่าง

910
00:54:42,882 --> 00:54:46,682
ที่คุณไม่ได้คิด
คุณจะพลาด แต่คุณพลาด

911
00:54:55,962 --> 00:54:58,721
มันยากมากที่จะเดิน
ผ่าน "Keldysh"

912
00:54:58,761 --> 00:55:02,961
และไม่คิดเรื่อง "ไททานิค"
และวาดเส้นขนานกัน

913
00:55:04,801 --> 00:55:07,161
คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าวิศวกร

914
00:55:07,241 --> 00:55:08,481
ไม่ได้อยู่ที่สถานีของตน

915
00:55:08,561 --> 00:55:12,161
เมื่อ "ไททานิค" หายไป
มืดพูดว่าหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้เหรอ?

916
00:55:12,201 --> 00:55:14,721
มันคงจะเป็นเช่นนั้น
ความโกลาหลอย่างแน่นอน

917
00:55:17,081 --> 00:55:20,441
ฉันสนิทกับผู้ชายมาก
ในส่วนวิศวกรรม

918
00:55:20,561 --> 00:55:23,001
ที่นี่เงียบกว่า
สวัสดีเพื่อนๆ!

919
00:55:23,081 --> 00:55:25,281
ไม่มีอะไรพูดมาก

920
00:55:25,361 --> 00:55:29,241
แต่ก็ยังมีอีกมาก
ความผูกพันที่ดำเนินต่อไป

921
00:55:29,321 --> 00:55:30,721
บอกฉัน.

922
00:55:30,801 --> 00:55:34,681
ถ้าเราจะไป
ความเร็วเต็มที่ โอเค

923
00:55:34,761 --> 00:55:37,761
และทันใดนั้น
สะพานก็พูดว่า "lceberg!"

924
00:55:37,841 --> 00:55:41,241
หรือ “กัปตันเรือประมงเมาเหล้า”
ในทางของเรา!"

925
00:55:41,321 --> 00:55:45,121
และพวกเขาก็ส่งเสียงเตือน
คุณทำอะไร?

926
00:55:45,201 --> 00:55:47,641
[ พูดภาษารัสเซีย ]

927
00:55:49,601 --> 00:55:51,001
[ เสียงปลุก ]

928
00:55:51,121 --> 00:55:52,041
อา.

929
00:55:54,361 --> 00:55:56,521
ความเร็วเต็มที่

930
00:55:56,601 --> 00:55:58,481
[ พูดภาษารัสเซีย ]

931
00:55:58,561 --> 00:56:00,641
เครื่องยนต์หยุดหมดเลยเหรอ?

932
00:56:00,681 --> 00:56:03,081
[ ร้องเพลงเป็นภาษารัสเซีย ]

933
00:56:07,681 --> 00:56:08,601
โห่!

934
00:56:10,601 --> 00:56:12,641
เย้!

935
00:56:37,280 --> 00:56:39,480
[ เพลงจบ ]

936
00:56:39,560 --> 00:56:40,720
อา.

937
00:56:42,480 --> 00:56:45,280
อนาโตลี! ดา! ดา!

938
00:57:00,720 --> 00:57:03,000
จอห์นสัน:
ในการดำดิ่งลงสู่ "ไททานิค" ครั้งสุดท้ายของเรา

939
00:57:03,080 --> 00:57:05,280
เราพบ
สิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจบางชนิด

940
00:57:05,320 --> 00:57:07,360
-อยู่ข้างๆ ใช่ไหม?
-ใช่ ภายในเรือ

941
00:57:07,440 --> 00:57:08,960
มันเกือบจะมีปีกแล้ว

942
00:57:09,040 --> 00:57:11,480
เห็นปีกที่กำลังโบยบินไหม?

943
00:57:11,560 --> 00:57:14,760
MARSCHALL: สิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดที่สุด
ที่เห็นอยู่ข้างล่างนั่น

944
00:57:14,840 --> 00:57:17,120
เป็นอะไรบางอย่าง
เราเรียกว่าแบ็ตวิง

945
00:57:17,160 --> 00:57:21,520
และตามความรู้ของฉัน
ยังไม่มีใครระบุมันได้

946
00:57:23,480 --> 00:57:25,000
สิ่งมีชีวิตหลายตัวที่นั่น

947
00:57:25,080 --> 00:57:28,080
ที่ฉันไม่คิดว่า
เป็นที่รู้จักทางวิทยาศาสตร์

948
00:57:28,200 --> 00:57:29,400
จอห์นสัน:
"ไททานิค"

949
00:57:29,480 --> 00:57:32,280
เพราะมี
สนใจมันมาก

950
00:57:32,360 --> 00:57:37,080
ทำให้เราทำได้จริงๆ
มีการวิจัยมากมาย

951
00:57:37,160 --> 00:57:38,720
คุณก็จะได้เห็นจริงๆ

952
00:57:38,800 --> 00:57:42,600
เมฆประเภทวุ้น
ของแบคทีเรียที่ลอยผ่านไป

953
00:57:42,680 --> 00:57:44,600
และโครงสร้างคล้ายนิ้ว

954
00:57:44,680 --> 00:57:47,119
ที่กำลังแขวนอยู่
จากเพดาน

955
00:57:49,199 --> 00:57:51,359
MARSCHALL: เกี่ยวพันกัน
ด้วยงานไม้ชิ้นนี้

956
00:57:51,439 --> 00:57:53,799
เราจะเห็นหนอนลาเวนเดอร์เหล่านี้

957
00:57:53,879 --> 00:57:57,599
แวววาว ของแปลก ๆ
เกือบจะโปร่งใสในบางครั้ง

958
00:57:57,639 --> 00:58:01,279
และพวกเขาก็ชอบเป็นพิเศษ
แผงไม้มะฮอกกานี

959
00:58:04,039 --> 00:58:05,759
คาเมรอน:
ขึ้นไปหาเขากันเถอะ

960
00:58:05,799 --> 00:58:08,279
มาร์แชล: แม้แต่ปลาก็ไม่ทำ
ดูเหมือนหางหนูเหมือนกัน

961
00:58:08,359 --> 00:58:09,599
ที่จะพบอยู่ภายนอก

962
00:58:09,679 --> 00:58:13,959
สำหรับฉัน พวกเขาดูเหมือนมีชีวิต
เฉพาะภายในเรือเท่านั้น

963
00:58:14,039 --> 00:58:16,399
เขากำลังมุ่งหน้าไป
เพลาลิฟต์

964
00:58:16,479 --> 00:58:18,519
ลินช์: เฮ้ เขารู้
เขากำลังจะไปไหน

965
00:58:23,039 --> 00:58:25,879
มาร์แชล:
ว้าว. ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย

966
00:58:25,959 --> 00:58:28,719
ฉันไม่คิดว่าจะได้เห็น
หม้อไอน้ำในการดำน้ำครั้งนี้

967
00:58:28,799 --> 00:58:29,679
ฉันไม่มีความคิด

968
00:58:29,759 --> 00:58:32,599
เรากำลังเข้าใกล้คันธนู
จากมุมนี้

969
00:58:32,679 --> 00:58:34,719
เราอยู่ใกล้กับสิ่งนี้มาก

970
00:58:34,839 --> 00:58:37,199
คาเมรอน: "เมียร์-2" เข้าใจแล้ว
ท่อไอน้ำอยู่เหนือคุณ

971
00:58:37,319 --> 00:58:38,079
ระวัง.

972
00:58:38,119 --> 00:58:41,559
- อยู่ใกล้ขนาดนี้จะปลอดภัยเหรอ?
- คุณกังวลเรื่องอะไร?

973
00:58:41,599 --> 00:58:44,959
หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเราของคุณ
งานศิลปะจะมีมูลค่านับล้าน

974
00:58:45,039 --> 00:58:47,799
โอ้เยี่ยมเลย
นั่นจะทำประโยชน์ให้ฉันมากมาย

975
00:58:49,799 --> 00:58:52,759
ฉันเห็นสิ่งที่แวววาวจริงๆ
ตรงไปข้างหน้า

976
00:58:52,839 --> 00:58:56,319
โอ้ นี่คือเสียงนกหวีด Genya
นกหวีดจากช่องทาง

977
00:58:56,399 --> 00:58:59,039
โอ้พระเจ้า.
อยู่ใต้ฉัน.

978
00:59:02,839 --> 00:59:05,399
คาเมรอน: โอ้ ดูนี่สิ
นั่นอะไรน่ะเกนย่า?

979
00:59:05,479 --> 00:59:06,399
ใช่.

980
00:59:06,439 --> 00:59:08,919
เหมือนฝาครอบฟัก
ฉันคิดว่ามันเป็นฝาครอบฟัก

981
00:59:09,039 --> 00:59:09,959
ใช่.

982
00:59:10,039 --> 00:59:11,838
ฉันไม่คิดว่าเราเคยเห็น
ฝาครอบฟัก

983
00:59:11,878 --> 00:59:13,078
ฉันเห็นมันก่อนหน้านี้

984
00:59:13,158 --> 00:59:14,678
ใช่.
นั่นคือแฮทช์วัน

985
00:59:14,718 --> 00:59:16,758
มันระเบิดออก
เมื่อเรือชนด้านล่าง

986
00:59:16,838 --> 00:59:19,598
มันเพิ่งระเบิดออกมาที่นี่
หน้าเรือ

987
00:59:20,758 --> 00:59:21,878
มาร์แชล:
โอ้พระเจ้า

988
00:59:21,918 --> 00:59:25,198
-อะไร? อะไร
-นี่คือโถแก้ว

989
00:59:25,278 --> 00:59:27,438
-โอ้ ดูนั่นสิ
-เหลือเชื่อ.

990
00:59:27,518 --> 00:59:29,718
เชื่อไหมว่ามันรอด?

991
00:59:29,758 --> 00:59:32,438
นั่นเป็นชั้นเฟิร์สคลาส
ห้องนอน...

992
00:59:32,478 --> 00:59:34,838
-กระติกน้ำ.
-ใช่.

993
00:59:34,918 --> 00:59:36,918
ฉันค่อนข้างสงบที่จะลงไป

994
00:59:36,998 --> 00:59:39,438
จริงๆแล้วเราเห็นแล้วว่า
ในช่องหน้าต่างของฉัน

995
00:59:39,518 --> 00:59:40,958
มีรองเท้าของผู้หญิงคนนี้

996
00:59:40,998 --> 00:59:42,718
มันถูกเก็บรักษาไว้อย่างสมบูรณ์แบบ

997
00:59:42,758 --> 00:59:44,478
และมันก็ถูกผูกไว้

998
00:59:44,518 --> 00:59:47,358
คุณก็รู้ ฉันก็แบบว่า
"โอ้พระเจ้า"

999
00:59:47,438 --> 00:59:49,158
นั่นคือป้ายหลุมศพของใครบางคน

1000
00:59:49,238 --> 00:59:51,718
นั่นเป็นเครื่องหมายหลุมศพเพียงอันเดียว
พวกเขามี

1001
00:59:54,678 --> 00:59:57,518
คุณจะเห็นแล้วว่าเรากำลังมา
ถึง davit

1002
00:59:57,598 --> 01:00:00,158
ใช่.
ดาวิตหมายเลขหนึ่ง

1003
01:00:00,198 --> 01:00:02,318
ลินช์:
นี่คือเรือชูชีพลำหนึ่ง

1004
01:00:02,398 --> 01:00:04,758
โดยที่เซอร์คอสโมและ
เลดี้ดัฟฟ์ กอร์ดอนหลบหนีไปแล้ว

1005
01:00:04,838 --> 01:00:06,678
กับอีกเพียง 10 คนเท่านั้น

1006
01:00:06,758 --> 01:00:09,958
ในเรือชูชีพที่อาจมี
ถืออีกสองโหล

1007
01:00:15,078 --> 01:00:17,598
กฎแห่งท้องทะเล
คือผู้หญิงและเด็กเป็นอันดับแรก

1008
01:00:17,678 --> 01:00:19,398
เมื่อคุณไปอพยพเรือ

1009
01:00:19,478 --> 01:00:20,718
ผู้ชาย:
ในขณะนี้

1010
01:00:20,798 --> 01:00:23,438
ฉันจะต้อง
ผู้หญิงและเด็กเท่านั้น

1011
01:00:23,518 --> 01:00:26,358
LYNCH: ที่ฝั่งท่าเรือของ
เรือ เจ้าหน้าที่ที่สอง ไลท์โทลเลอร์

1012
01:00:26,438 --> 01:00:28,278
เอามันไปหมายถึง
ผู้หญิงและเด็กเท่านั้น

1013
01:00:28,318 --> 01:00:30,758
และเขาปล่อยให้ผู้หญิงเท่านั้น
และเด็ก ๆ ลงไปในเรือ

1014
01:00:30,838 --> 01:00:33,598
แล้วก็เป็นลูกเรือไม่กี่คน
มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อนำทางมัน

1015
01:00:33,678 --> 01:00:35,357
โปรด! พ่อ!

1016
01:00:35,437 --> 01:00:37,037
คุณไม่ต้องกังวล.

1017
01:00:39,837 --> 01:00:42,157
คาเมรอน: กำลังทำงานอยู่ที่อื่น
ด้านข้าง นี่เมอร์ด็อก

1018
01:00:42,237 --> 01:00:44,597
นำเรือลงน้ำ
ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

1019
01:00:44,637 --> 01:00:47,517
ผลักผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก
ชั้นหนึ่งชั้นสาม

1020
01:00:47,637 --> 01:00:48,517
เขาไม่สนใจ

1021
01:00:48,597 --> 01:00:50,957
- ฉันขอลงเรือได้ไหม?
- ฉันหวังว่าคุณจะ

1022
01:00:51,037 --> 01:00:52,917
ใช่ครับคุณผู้หญิง
ในตัวคุณไป

1023
01:00:52,997 --> 01:00:54,957
ต่ำลง!

1024
01:00:55,037 --> 01:00:57,197
เกือบ 2\3 ของทุกคน
ใครรอดชีวิต

1025
01:00:57,277 --> 01:00:59,237
ให้เมอร์ด็อกขอบคุณสำหรับมัน

1026
01:01:08,397 --> 01:01:12,157
LYNCH: เคลื่อนเข้าสู่สำรับ "A"
เดินเล่นกับ R.O.V.

1027
01:01:12,277 --> 01:01:15,317
มันดูคุ้นเคยจริงๆ

1028
01:01:15,397 --> 01:01:18,357
ดาดฟ้าเปิดโล่งยาวกว้าง
ครึ่งหนึ่งของมันเปิดอยู่

1029
01:01:18,477 --> 01:01:21,517
ส่วนปลายด้านหน้าถูกปิดล้อม
ด้วยหน้าต่างกระจกบานใหญ่

1030
01:01:21,597 --> 01:01:24,117
คาเมรอน: ตรงนี้แหละ
พวกเขาเดินนะรู้ไหม?

1031
01:01:24,157 --> 01:01:26,797
จอห์น จาค็อบ แอสเตอร์ใส่
Madeline Astor เข้าไปในเรือชูชีพ

1032
01:01:26,877 --> 01:01:29,437
ผ่านทางหนึ่ง
ของหน้าต่างเหล่านั้นตรงนั้น

1033
01:01:30,557 --> 01:01:32,277
ลินช์:
เนื่องจากเธอกำลังตั้งครรภ์

1034
01:01:32,357 --> 01:01:34,237
เขาถาม
เจ้าหน้าที่คนที่สอง ไลท์โทลเลอร์...

1035
01:01:34,277 --> 01:01:35,597
ฉันขอไปกับภรรยาได้ไหม?

1036
01:01:35,677 --> 01:01:37,557
ไม่ครับ.
ผู้หญิงและเด็กเท่านั้น

1037
01:01:37,597 --> 01:01:38,157
มาเร็ว.

1038
01:01:38,237 --> 01:01:40,117
นี่ที่รัก
รับสิ่งเหล่านี้

1039
01:01:40,157 --> 01:01:42,877
เขาจึงบอกเธอ
เขาจะไปพบเธอที่นิวยอร์ก

1040
01:01:42,997 --> 01:01:44,637
ไม่ครับ.
ก้าวออกไป.

1041
01:01:46,877 --> 01:01:50,677
ฉันกำลังคิดเกี่ยวกับ
ครอบครัวของฉันออกไปข้างนอกบ่อยมาก

1042
01:01:50,757 --> 01:01:52,477
และเราจะไปดำน้ำกัน

1043
01:01:52,517 --> 01:01:54,997
มีองค์ประกอบ
ของความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง

1044
01:01:55,037 --> 01:01:56,237
มันเป็นความเสี่ยงที่คำนวณได้

1045
01:01:56,317 --> 01:01:59,157
แต่ผมคิดว่าความคิด
จู่ๆก็อยู่บนดาดฟ้า

1046
01:01:59,237 --> 01:02:01,756
และพูดว่า "ฉันรักเธอ"
คุณรู้ไหม

1047
01:02:01,836 --> 01:02:03,396
และพยายามอดทน

1048
01:02:03,476 --> 01:02:05,116
“เอาล่ะ ไปในเรือชูชีพกันเถอะ”

1049
01:02:05,196 --> 01:02:07,276
พ่อจะอยู่ด้วย
ในอีกไม่นาน"

1050
01:02:07,356 --> 01:02:09,076
นั่นเป็นเพียงการทรมาน

1051
01:02:09,116 --> 01:02:11,996
พยายามทำให้ครอบครัวของคุณ
คิดว่าไม่เป็นไร

1052
01:02:12,076 --> 01:02:15,036
คุณแค่ติดตาม
ใบหน้าที่กล้าหาญ

1053
01:02:15,156 --> 01:02:16,076
อย่างแน่นอน.

1054
01:02:16,156 --> 01:02:18,636
นอกจากนี้ยังเป็นคำถาม
ของลักษณะส่วนบุคคล

1055
01:02:18,716 --> 01:02:20,436
ที่คุณยังคงกลับไปหา

1056
01:02:20,476 --> 01:02:23,276
สำหรับฉันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ฉันเป็นวัยรุ่น

1057
01:02:23,356 --> 01:02:26,556
ความคิดทั้งหมด
เป็นคำถามของ

1058
01:02:26,596 --> 01:02:28,436
ฉันจะทนได้อย่างไร?

1059
01:02:28,476 --> 01:02:30,756
ฉันจะได้มีตัวละคร
ที่จะยืนหยัด

1060
01:02:30,836 --> 01:02:34,076
และทรงแสดงพระกรุณาธิคุณเช่นนั้น
ได้แสดงความกล้าหาญเช่นนั้นหรือ?

1061
01:02:34,156 --> 01:02:39,236
และในขณะที่เราโรแมนติก
ภาพของ "ไททานิค"

1062
01:02:39,316 --> 01:02:41,756
และมันเป็นช่วงเวลาที่โรแมนติกมาก
และทุกอย่าง

1063
01:02:41,836 --> 01:02:43,236
คุณต้องการที่จะใส่ตัวเอง

1064
01:02:43,316 --> 01:02:45,276
กับผู้ชาย
ยืนอยู่ที่นั่นอย่างมีศักดิ์ศรี

1065
01:02:45,356 --> 01:02:48,476
แต่คุณไม่สามารถสมมติได้จริงๆ

1066
01:02:48,596 --> 01:02:51,236
ตัวละครของคุณจะเป็นอย่างไร
ในขณะนั้น

1067
01:02:51,316 --> 01:02:53,836
เว้นแต่คุณจะผ่านมันมา
สิ่งนั้น

1068
01:02:53,916 --> 01:02:55,636
อย่างแน่นอน.

1069
01:02:55,676 --> 01:02:58,556
SAGALEVlTCH: คุณเห็นประตู
ทางเข้าเฟิร์สคลาสเหรอ?

1070
01:02:58,636 --> 01:02:59,996
ใช่.
นั่นคือทางเข้า

1071
01:03:00,076 --> 01:03:03,516
นี่คือที่วงดนตรีเล่น
พื้นที่เปิดโล่งตรงนี้

1072
01:03:03,596 --> 01:03:05,116
วงออเคสตรา
จะได้รวบรวม

1073
01:03:05,196 --> 01:03:07,476
และพวกเขาก็เริ่มเล่น
แร็กไทม์

1074
01:03:07,516 --> 01:03:11,236
[ "วงดนตรีแร็กไทม์ของอเล็กซานเดอร์"
กำลังเล่น ]

1075
01:03:11,316 --> 01:03:14,396
LYNCH: คุณนึกถึงวงดนตรีในนั้น
ในแง่ของความกล้าหาญของพวกเขา

1076
01:03:14,476 --> 01:03:16,796
พวกเขาเล่น
รู้ว่าคนอื่นๆ

1077
01:03:16,836 --> 01:03:18,996
กำลังลงเรือชูชีพ
ยกเว้นพวกเขา

1078
01:03:19,076 --> 01:03:21,036
แต่ช่างสงบสุขเสียนี่กระไร.
เพลงของวงดนตรีนั้นคือ

1079
01:03:21,116 --> 01:03:23,516
แก่ผู้คนที่อยู่บนเรือ

1080
01:03:28,315 --> 01:03:29,435
ตกลง.

1081
01:03:29,515 --> 01:03:33,755
นี่ตรงนี้
น่าจะเป็นห้องมาร์โคนี่

1082
01:03:33,795 --> 01:03:36,275
มาร์แชล: ทุกคนรู้
บทบาทที่สำคัญ

1083
01:03:36,315 --> 01:03:39,195
ที่ Marconi Wireless เล่น
คืนนั้น

1084
01:03:39,235 --> 01:03:42,155
เจ้าหน้าที่อาวุโสของ Marconi Wireless
แจ็ค ฟิลลิปส์

1085
01:03:42,235 --> 01:03:45,355
และโอเปอเรเตอร์รุ่นเยาว์
Harold Bride ทำงานควบคู่กัน

1086
01:03:45,435 --> 01:03:46,715
จนถึงที่สุด

1087
01:03:46,755 --> 01:03:49,555
คุณควรลอง S.O.S.
มันคือสัญญาณใหม่

1088
01:03:49,635 --> 01:03:53,275
ใช่มันอาจจะเป็น
โอกาสสุดท้ายของเราที่จะใช้มัน

1089
01:03:53,395 --> 01:03:55,795
ในช่วงเวลาสุดท้าย
ของการจม

1090
01:03:55,875 --> 01:03:58,635
พลังของเรือ
เริ่มไม่มั่นคง

1091
01:03:58,715 --> 01:04:00,955
ฮาโรลด์ เจ้าสาว
อยู่ในห้องเงียบ

1092
01:04:01,035 --> 01:04:05,155
พยายามที่จะชดเชย
สำหรับการสูญเสียอำนาจนี้

1093
01:04:05,235 --> 01:04:08,475
เพื่อความประหลาดใจอันยิ่งใหญ่ของเรา
คือที่จับ

1094
01:04:08,555 --> 01:04:11,955
การตั้งค่ายังคงมองเห็นได้
ในหน่วยงานกำกับดูแลภาคสนามทั้งสองนี้

1095
01:04:11,995 --> 01:04:16,195
พวกเขาอยู่ในการตั้งค่าขั้นสุดท้าย
ที่ผู้ชายคนนี้กำลังจัดการอยู่

1096
01:04:16,275 --> 01:04:17,475
เฮ้ ดีกว่า!

1097
01:04:17,555 --> 01:04:19,795
พวกเขามีสัมผัสของมนุษย์
ถึงพวกเขา

1098
01:04:24,915 --> 01:04:26,235
ผู้ชาย:
ดึง!

1099
01:04:27,155 --> 01:04:28,315
ดึงกัน!

1100
01:04:28,395 --> 01:04:30,635
PAXTON: มีเรือหลายลำ
เปิดตัวไปแล้วครึ่งหนึ่ง

1101
01:04:32,955 --> 01:04:34,875
กลับเรือ!

1102
01:04:34,955 --> 01:04:37,715
- เรือ 6! กลับ.
- เราต้องกลับไป!

1103
01:04:37,755 --> 01:04:39,035
เลขที่!

1104
01:04:39,715 --> 01:04:42,795
มันคือชีวิตของเราแล้ว
เอาล่ะ แถว!

1105
01:04:42,875 --> 01:04:46,115
แรงดูดจะดึงเราให้ต่ำลง
ถ้าเราไม่ไปต่อ

1106
01:04:46,195 --> 01:04:48,395
ABERNATHY: "ไททานิค" เคยเป็น
เวทีที่พระเจ้าตรัสว่า

1107
01:04:48,475 --> 01:04:51,914
“คุณมีเวลา 2.5 ชั่วโมงในการ
แสดงออกถึงชีวิตที่เหลือของคุณ

1108
01:04:51,994 --> 01:04:53,674
คุณจะเป็นอะไร?

1109
01:04:53,754 --> 01:04:56,874
คุณจะเป็นฮีโร่หรือไม่?
คุณจะเป็นคนขี้ขลาดไหม? "

1110
01:04:56,954 --> 01:04:58,834
ถึงเวลาสำหรับอีกหนึ่งมือ

1111
01:04:58,874 --> 01:05:01,954
-โป๊กเกอร์. จั่วไพ่ห้าใบ
-[ กระจกแตก ]

1112
01:05:02,034 --> 01:05:03,914
[ ลั่นดังเอี๊ยด ]

1113
01:05:03,994 --> 01:05:05,714
คุณจะต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดหรือไม่?

1114
01:05:05,754 --> 01:05:08,114
คุณจะเข้ามาแทนที่คุณไหม
ด้วยความอ่อนโยนกับประชาชน

1115
01:05:08,154 --> 01:05:10,754
ที่ถูกผลักไส
สู่พื้นที่ชั้นสาม

1116
01:05:10,834 --> 01:05:13,354
และอดทนรอ
จนกว่าจะมีคนมาเปิดประตู

1117
01:05:13,434 --> 01:05:14,594
และปล่อยให้คุณเป็นอิสระเหรอ?

1118
01:05:14,674 --> 01:05:16,314
-ช่วยเราด้วย!
-คุณจะทำอย่างไร?

1119
01:05:16,394 --> 01:05:18,434
-โปรด!
- คุณจะทำตัวอย่างไร?

1120
01:05:18,514 --> 01:05:20,554
ฉันคิดว่ามันโชคดี
พวกเราส่วนใหญ่

1121
01:05:20,634 --> 01:05:22,514
จะไม่มีวันถูกทดสอบแบบนั้น

1122
01:05:23,634 --> 01:05:26,394
ผู้ชาย:
มีผู้หญิงหรือเด็กอีกไหม?

1123
01:05:26,514 --> 01:05:28,914
มีใครอีกมั้ยผู้ชาย?
มีใครอีกไหม?

1124
01:05:29,034 --> 01:05:31,754
อย่างรวดเร็ว!
เร็วเข้าพวกนาย เร็วเข้า!

1125
01:05:31,834 --> 01:05:35,354
เตรียมลด!
พร้อมทางซ้าย?

1126
01:05:35,394 --> 01:05:36,794
มาร์แชล:
บรูซ อิลส์เมย์.

1127
01:05:36,834 --> 01:05:39,274
เขาคือผู้ชาย
ใครเป็นผู้รับผิดชอบ

1128
01:05:39,354 --> 01:05:42,874
แต่เขาก็ยังรอดมาได้
เมื่อคนอื่นเสียชีวิต

1129
01:05:42,914 --> 01:05:44,594
ขวาและซ้ายพร้อมกัน!

1130
01:05:44,634 --> 01:05:47,554
PAXTON: ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนไหน
คืนนั้นคงรู้สึกแย่กว่านี้

1131
01:05:47,634 --> 01:05:51,074
บรูซ อิลส์เมย์,
สำหรับการยับยั้งเรือชูชีพเพิ่มเติม

1132
01:05:51,154 --> 01:05:52,194
หรือโทมัส แอนดรูว์

1133
01:05:52,274 --> 01:05:54,834
เพราะไม่ได้ต่อสู้
การตัดสินใจนั้นยากขึ้น

1134
01:05:59,994 --> 01:06:02,234
PELLEGRlNO: มีอยู่แล้ว
โกลาหลแน่นอน

1135
01:06:02,274 --> 01:06:05,114
แค่ความวุ่นวายเหมือนพวกนั้น
เรือลำสุดท้ายลงไป

1136
01:06:05,194 --> 01:06:06,794
กลับมาเถอะฉันพูด!

1137
01:06:06,874 --> 01:06:08,634
[ เสียงปืน กรีดร้อง ]

1138
01:06:08,714 --> 01:06:11,994
กลับมา!
เชื่อมแขน! สร้างห่วงโซ่!

1139
01:06:12,074 --> 01:06:14,473
ผู้หญิงและเด็กเท่านั้น
ได้โปรด!

1140
01:06:15,673 --> 01:06:16,633
มันไม่ปลอดภัย

1141
01:06:16,713 --> 01:06:21,033
มีเรือชูชีพลำหนึ่งอยู่ที่ไหน
พวกเขาไม่ให้ผู้ใหญ่เข้า

1142
01:06:21,113 --> 01:06:23,113
ทำให้ผู้หญิงต้องตัดสินใจ

1143
01:06:23,193 --> 01:06:25,393
ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นก็ตาม
แยกจากลูก ๆ ของพวกเขา

1144
01:06:25,433 --> 01:06:27,313
พวกเขาพยายามจะรับ
เด็กเท่านั้น

1145
01:06:27,353 --> 01:06:29,873
มีผู้คนมากมาย
และเรือชูชีพไม่กี่ลำ

1146
01:06:29,953 --> 01:06:33,833
ผู้หญิงหลายคนพูดว่า "ฉันไม่
ไปโดยไม่มีลูกของฉัน

1147
01:06:33,913 --> 01:06:35,753
พวกเขาจะไม่จากไปโดยไม่มีฉัน”

1148
01:06:35,833 --> 01:06:37,433
พวกเขาอัดเรือชูชีพไว้แน่นเกินไป

1149
01:06:37,513 --> 01:06:39,233
แต่น้ำนิ่งมาก
มันทำมัน

1150
01:06:39,313 --> 01:06:42,433
มีมากกว่า 70 คน
แต่น้ำก็สงบเพียงพอ

1151
01:06:42,513 --> 01:06:44,233
มันคงจะขึ้นแล้ว
ถึงกราบเรือ

1152
01:06:44,313 --> 01:06:46,033
มันอยู่เหนือน้ำมากขนาดนั้น

1153
01:06:46,073 --> 01:06:49,273
คุณสามารถวางมือของคุณไว้
และลากมันไปในน้ำ

1154
01:06:50,273 --> 01:06:51,753
แพกซ์ตัน:
ในตอนท้ายสุด

1155
01:06:51,833 --> 01:06:54,393
เมอร์ด็อกพยายามจะรับ
ตัว "A" แบบพับได้จากหลังคา

1156
01:06:54,473 --> 01:06:56,873
ในขณะที่เรือ
กำลังจมลงมาจากข้างใต้นั้น

1157
01:06:56,953 --> 01:06:58,433
กลับมา!
กลับมา!

1158
01:06:58,513 --> 01:07:00,633
ก้าวออกไป!
กลับมา!

1159
01:07:04,393 --> 01:07:05,753
เหวี่ยงสิ่งนี้ลงไปผู้ชาย!

1160
01:07:05,793 --> 01:07:07,193
พวกเขาเหวี่ยงเดวิตเข้าไป

1161
01:07:07,313 --> 01:07:09,433
เพื่อลากแบบพับได้
เหนือด้านข้าง

1162
01:07:09,473 --> 01:07:11,833
แต่ถึงตอนนั้นมันก็สายเกินไป

1163
01:07:13,673 --> 01:07:15,753
[ น้ำพุ่ง ]

1164
01:07:20,313 --> 01:07:23,953
เดวิทอันดับหนึ่งยังคงอยู่
ในตำแหน่งข้อเหวี่ยงนั้น

1165
01:07:23,993 --> 01:07:25,273
อนุสาวรีย์ที่ไม่ได้พูด

1166
01:07:25,353 --> 01:07:28,273
ต่อการอุทิศของเมอร์ด็อก
และความกล้าหาญ

1167
01:07:29,433 --> 01:07:31,033
ลินช์:
หลังจากที่เรือชูชีพออกไปแล้ว

1168
01:07:31,113 --> 01:07:33,593
เรามีหลักฐานบางอย่าง
ผู้โดยสารชั้นสาม

1169
01:07:33,673 --> 01:07:35,353
เพิ่งจะกลับไปที่กระท่อมของพวกเขา

1170
01:07:35,433 --> 01:07:39,032
พวกเขาไม่มีความหวังที่จะมีชีวิตรอด
และพวกเขาก็รับไว้อย่างสง่างาม

1171
01:07:39,112 --> 01:07:42,392
[ ลั่นดังเอี๊ยด ]

1172
01:07:42,512 --> 01:07:47,072
[ กรีดร้องในระยะไกล ]

1173
01:08:13,472 --> 01:08:16,152
สำหรับฉันมันคงเป็นเรื่องยาก
สำหรับคนที่รอดชีวิต

1174
01:08:16,192 --> 01:08:18,592
โดยรู้ว่าพวกเขาสามารถมีได้
กลับไปแล้ว

1175
01:08:18,672 --> 01:08:21,232
และทรงช่วยคนบางคนไว้
ในน้ำ

1176
01:08:21,272 --> 01:08:23,152
เมื่อเรือจมไปแล้ว

1177
01:08:23,192 --> 01:08:25,232
เพื่อเข้าไปอยู่ในนั้น
คงเป็นการฆ่าตัวตาย

1178
01:08:25,312 --> 01:08:26,352
และไม่มีอะไรน้อยไปกว่านั้น

1179
01:08:26,432 --> 01:08:28,912
เรามี 1,500 คน
ในน้ำ

1180
01:08:28,992 --> 01:08:31,792
ล้วนร้องขอความช่วยเหลือ
ต่อสู้เพื่อชีวิตของพวกเขา

1181
01:08:31,832 --> 01:08:34,072
คุณก็มีได้ง่ายๆ
50, 100 คน

1182
01:08:34,112 --> 01:08:35,992
พยายามที่จะปีนขึ้นไปบนเรือทันที

1183
01:08:36,032 --> 01:08:39,352
พวกเขากำลังนั่งอยู่
ในเรือชูชีพอย่างปลอดภัย

1184
01:08:39,472 --> 01:08:42,552
เพื่อไม่ให้พายเรือกลับหรือมีสิ่งนั้น
ไม่ได้อยู่ในใจของคุณ

1185
01:08:42,632 --> 01:08:44,592
ฉันไม่อยากจะเชื่ออย่างนั้น
ของใครบางคน

1186
01:08:44,712 --> 01:08:46,512
คุณปลอดภัยแค่ไหนเมื่ออยู่ในเรือชูชีพ

1187
01:08:46,552 --> 01:08:48,712
อยู่ตรงกลาง
ของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ?

1188
01:08:48,792 --> 01:08:49,872
"ไททานิค" นั่นแหละ

1189
01:08:49,912 --> 01:08:52,152
คุณพยายามอยู่เสมอ
วัดตัวเองต่อต้าน

1190
01:08:52,232 --> 01:08:55,392
“ฉันจะทำอย่างไรถ้าแอล
น่าจะอยู่บนดาดฟ้าใช่ไหม? "

1191
01:08:55,472 --> 01:08:56,872
ความกล้าหาญและตัวละคร

1192
01:08:56,952 --> 01:09:00,192
จะเป็นโดเมนของเสมอ
บุคคลไม่ใช่กลุ่ม

1193
01:09:00,272 --> 01:09:02,671
นั่นคือสิ่งที่จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

1194
01:09:05,951 --> 01:09:07,311
ลินช์:
ในการดำน้ำครั้งหนึ่งในเวลาต่อมา

1195
01:09:07,351 --> 01:09:10,751
จิมตัดสินใจกลับเข้าไปใน
พื้นที่ชั้นหนึ่งบนดาดฟ้า "D"

1196
01:09:10,871 --> 01:09:12,431
และมีไฟส่องสว่าง "มีร์-2"

1197
01:09:12,511 --> 01:09:14,991
ผ่านกระจกตะกั่วเหล่านั้น
หน้าต่างจากด้านนอก

1198
01:09:15,071 --> 01:09:16,951
-เตรียมตัวให้พร้อมหรือยัง?
-ใช่.

1199
01:09:16,991 --> 01:09:18,551
แสงสว่างมาถึงแล้ว

1200
01:09:18,631 --> 01:09:20,511
มาร์แชล:
ดี.

1201
01:09:20,631 --> 01:09:22,191
สมบูรณ์แบบ.

1202
01:09:31,911 --> 01:09:34,551
มาร์แชล:
ไม่ใช่ตั้งแต่ 14 เมษายน พ.ศ. 2455

1203
01:09:34,591 --> 01:09:37,071
มีตามนุษย์เห็นแสงสว่าง

1204
01:09:37,111 --> 01:09:40,431
ไหลผ่าน
หน้าต่างที่สวยงามเหล่านี้

1205
01:09:44,311 --> 01:09:47,191
LYNCH: อ่างล้างหน้าเยอะมาก
ล้มลงแล้ว

1206
01:09:47,231 --> 01:09:49,871
แต่นี่คือหนึ่ง
นั่นยังตั้งตรงอยู่

1207
01:09:49,911 --> 01:09:51,951
แล้วมีคนเอา.
ดื่มน้ำ

1208
01:09:51,991 --> 01:09:54,791
วางแก้วนั้นลง
และเดินออกจากห้องนั้นไป

1209
01:09:54,871 --> 01:09:58,471
และอีก 90 ปีต่อมา แก้วใบนั้น
และโถนั้นก็ยังอยู่ที่นั่น

1210
01:09:58,551 --> 01:10:02,431
คาเมรอน: ในระหว่างนี้
คุณเห็นวัตถุที่สมบูรณ์แบบนี้

1211
01:10:02,511 --> 01:10:04,191
มันเชื่อมโยงคุณจริงๆ
ถึงผู้คน

1212
01:10:04,271 --> 01:10:05,751
มันทำ

1213
01:10:05,831 --> 01:10:07,791
เพลเลโกร NO:
คุณยังคงเห็นสิ่งต่าง ๆ

1214
01:10:07,831 --> 01:10:10,671
ที่ซึ่งผู้คนจากพวกเขาไปครั้งสุดท้าย

1215
01:10:12,431 --> 01:10:15,671
หลอดไฟยังเสียบอยู่

1216
01:10:16,791 --> 01:10:20,991
ขวดยา
ยังคงอยู่ในสถานที่

1217
01:10:22,391 --> 01:10:23,991
มันคือสิ่งที่ผู้คนสัมผัส

1218
01:10:24,071 --> 01:10:27,550
ที่ทำให้ภาพมีชีวิตชีวา
ในใจของคุณ

1219
01:10:31,150 --> 01:10:33,630
ดังนั้นเราจึงกำลังดูมันอยู่
ตรงนี้แบบนี้

1220
01:10:33,710 --> 01:10:34,710
ฉันต้องการพลังมากกว่านี้

1221
01:10:34,790 --> 01:10:36,950
มาเลยที่รัก
โต้ตอบ โต้ตอบ โต้ตอบ

1222
01:10:36,990 --> 01:10:38,350
- เรามีปัญหา.
-อะไร?

1223
01:10:38,390 --> 01:10:40,270
เราได้รับ
คำเตือนแบตเตอรี่เหลือน้อยที่นี่

1224
01:10:40,310 --> 01:10:43,070
อ้าว มีอะไรบางอย่าง
ผิดมหันต์จริงๆที่นี่

1225
01:10:43,150 --> 01:10:45,070
เอ่อโอ้
เราจะสูญเสียสิ่งนี้ไปหรือเปล่า?

1226
01:10:45,110 --> 01:10:46,150
โอ้พระเยซู

1227
01:10:46,230 --> 01:10:48,390
- เราชนกันหรือเปล่า?
- เราตายแล้ว เราตายแล้ว

1228
01:10:48,470 --> 01:10:49,910
เราตายแล้วและลอยตัวได้

1229
01:10:49,990 --> 01:10:52,550
วางมัน วางมัน
ความลอยตัวในขณะนี้.

1230
01:10:52,630 --> 01:10:55,790
- ง่ายง่ายง่าย
-แบตเตอรี่เริ่มหมด

1231
01:10:55,830 --> 01:10:57,830
โอ้ เราจะไม่มีชีวิตอยู่

1232
01:10:58,790 --> 01:11:02,070
พวกคุณเห็นภาพพวกเราหน่อยสิ
เพราะเราเพิ่งสูญเสียอำนาจไป

1233
01:11:02,150 --> 01:11:04,270
แพกซ์ตัน: คุณกำลังมุ่งหน้าไป
สำหรับเพดาน

1234
01:11:04,310 --> 01:11:06,230
คุณกำลังนั่งอยู่
บนเพดานจิม

1235
01:11:06,310 --> 01:11:08,950
เราจมน้ำตายแล้ว
เรามีแบตเตอรี่หมด

1236
01:11:08,990 --> 01:11:11,470
เรากำลังดูคุณอยู่
เราจะนั่งดูคุณ

1237
01:11:11,510 --> 01:11:13,550
แพกซ์ตัน: เรื่องทั้งหมด
กำลังละลายลง

1238
01:11:13,630 --> 01:11:16,510
แบตเตอรี่พวกนั้น
กำลังละลายและระบายออกมา

1239
01:11:16,590 --> 01:11:17,550
มันแปลกประหลาดมาก

1240
01:11:17,630 --> 01:11:20,390
มันเหมือนกับว่า
“ฮูสตัน เรามีปัญหาแล้ว”

1241
01:11:22,430 --> 01:11:25,350
พวกเขาบินได้อย่างสวยงาม
จนถึงจุดนั้น

1242
01:11:25,430 --> 01:11:29,590
ว่าเรามียอดรวมที่แน่นอน
ระบบขัดข้องที่สำคัญ

1243
01:11:31,990 --> 01:11:33,550
คาเมรอน:
ฉันเคยทะเลาะกับตัวเอง

1244
01:11:33,630 --> 01:11:36,070
ไม่ว่าฉันจะทำหรือไม่
แม้กระทั่งเคยพยายามช่วยชีวิต

1245
01:11:36,150 --> 01:11:38,070
เพราะเสียไปสักอันหนึ่งจะดีกว่า
มากกว่าสอง

1246
01:11:38,150 --> 01:11:39,430
เกือบจะยิงตรงแล้ว

1247
01:11:39,510 --> 01:11:41,630
ยกเว้นว่ามีคู่รัก
ของคอลัมน์ขวางทาง

1248
01:11:41,710 --> 01:11:43,990
ฉันคิดว่ามีวิธี
เพื่อนำมันกลับมา

1249
01:11:44,070 --> 01:11:46,750
ใช่แล้ว มันไม่ไกลเกินไป
จากปล่องบันได

1250
01:11:46,830 --> 01:11:47,710
เลขที่

1251
01:11:47,790 --> 01:11:51,230
แต่สิ่งแรกที่เราต้องทำ
กำลังมีน้ำหนักอยู่บ้าง

1252
01:11:51,350 --> 01:11:53,389
น้ำหนักกับชิ้น
ของ Velcro ด้านบน

1253
01:11:53,469 --> 01:11:54,989
ฉันอยากจะบินขึ้นไปข้างล่างนี้

1254
01:11:55,109 --> 01:11:56,989
และติดน้ำหนัก
ไปที่ด้านล่าง

1255
01:11:57,069 --> 01:11:58,229
จมมันลงพื้น

1256
01:11:58,269 --> 01:12:00,629
แล้วมาเทียบท่ากับมัน
และดำเนินการมัน

1257
01:12:00,709 --> 01:12:02,789
นั่นเป็นวิธีเดียวที่จะทำได้

1258
01:12:02,869 --> 01:12:05,229
แจ้งให้เราทราบ
ถ้าฉันไปเร็วเกินไป

1259
01:12:09,629 --> 01:12:11,509
แพกซ์ตัน:
เราต้องช่วยเอลวู้ด

1260
01:12:11,589 --> 01:12:13,949
ไม่ใช่แค่เพราะบอทเหล่านี้
มีราคาแพง

1261
01:12:14,029 --> 01:12:16,109
แต่เพราะว่า
ด้วยวิธีแปลกๆ

1262
01:12:16,189 --> 01:12:18,189
เขาจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของลูกเรือ

1263
01:12:18,229 --> 01:12:21,109
โอ้ ที่ไหน โอ้ ที่ไหน
ตอนนี้เป็นบอทตัวน้อยของฉันใช่ไหม?

1264
01:12:22,549 --> 01:12:24,389
มองขึ้นไป
มองขึ้นไป

1265
01:12:24,469 --> 01:12:25,869
สวัสดีเอลวู้ด

1266
01:12:25,989 --> 01:12:29,629
MAN: เราพยายามแล้ว
แนบน้ำหนักกับ R.O.V.

1267
01:12:29,709 --> 01:12:32,189
เพื่อทำให้มันลงมา
ออกจากเพดาน

1268
01:12:32,269 --> 01:12:34,349
หากฉันสามารถก้าวไปข้างหน้าได้

1269
01:12:37,909 --> 01:12:39,629
นั่นมันอะไรกัน?

1270
01:12:39,669 --> 01:12:42,069
มีบางอย่างล้มลง
ฉันไม่รู้.

1271
01:12:43,589 --> 01:12:45,429
ดูสิเรากำลังผลักดัน
ต่อต้านมัน

1272
01:12:45,509 --> 01:12:48,429
จึงไม่อาจลงมาได้
ทันที

1273
01:12:48,469 --> 01:12:51,949
เอาล่ะ ให้ฉันเตรียมตัวก่อน
สำหรับการแยกย้าย.

1274
01:12:55,549 --> 01:12:57,189
มันอยู่ตรงนั้น

1275
01:12:57,269 --> 01:12:59,629
มันอยู่ตรงนั้น
เรามีมัน

1276
01:13:00,869 --> 01:13:04,789
ฉันจะต้องออกไป
เรื่องนี้ไม่ว่าอะไรก็ตาม

1277
01:13:04,869 --> 01:13:07,789
มิฉะนั้น,
เราจะไม่กลับบ้าน

1278
01:13:07,869 --> 01:13:09,429
ฉันกำลังออกไป

1279
01:13:13,429 --> 01:13:14,989
โอ้!

1280
01:13:16,149 --> 01:13:17,188
ข้อผิดพลาดของลิงก์

1281
01:13:17,268 --> 01:13:19,028
เราแพ้...

1282
01:13:20,668 --> 01:13:22,588
มันจะผ่านเราไปแล้ว.
ในไม่กี่วินาที

1283
01:13:22,668 --> 01:13:24,548
เราอาจจะได้บันทึกลงในเทปด้วย

1284
01:13:26,028 --> 01:13:27,708
เธอมานี่

1285
01:13:29,988 --> 01:13:31,788
บอกลา.

1286
01:13:32,708 --> 01:13:35,708
LYNCH: น่าจะสองชั่วโมง
ไร้การติดต่อทางวิทยุจากจิม

1287
01:13:35,788 --> 01:13:37,308
สิ่งที่เราได้ยินทางวิทยุก็คือ...

1288
01:13:37,388 --> 01:13:38,748
กล่าวคำอำลากับเจค

1289
01:13:38,828 --> 01:13:40,908
“บอกลาเจค” เหรอ?

1290
01:13:43,068 --> 01:13:44,588
เกิดอะไรขึ้น?

1291
01:13:44,628 --> 01:13:46,348
ตีโยงของเราเอง

1292
01:13:46,388 --> 01:13:47,708
สายเคเบิลแตก

1293
01:13:47,788 --> 01:13:50,388
อเบอร์นาธี: ฉันจินตนาการไม่ออก
มันเป็นอย่างไรในเพลงย่อยของจิม

1294
01:13:50,428 --> 01:13:52,228
เขาผ่านไป
อารมณ์ที่หลากหลาย

1295
01:13:52,308 --> 01:13:56,468
เขาสูญเสียหุ่นยนต์ไปหนึ่งตัว
จากนั้นเขาก็สูญเสียหุ่นยนต์ตัวที่สองไป

1296
01:13:57,828 --> 01:13:59,788
เราได้รับแล้ว
สถานการณ์เพดานของเรา

1297
01:13:59,908 --> 01:14:01,788
และเราก็ได้สถานการณ์การเล่นว่าวของเรา

1298
01:14:03,348 --> 01:14:07,508
สองวิธีที่เราคิดว่าเราทำได้
สูญเสียสิ่งเหล่านี้ไปจริงๆ

1299
01:14:11,188 --> 01:14:13,748
ลินช์:
และหลังจากการแลกเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

1300
01:14:13,828 --> 01:14:16,268
เราสังเกตเห็นสายโยง
ขึ้นมาเหนือส่วนย่อยของเรา

1301
01:14:16,308 --> 01:14:20,108
Genya คว้าจอยสติ๊กนั้น
ควบคุมผู้ควบคุมย่อย

1302
01:14:20,148 --> 01:14:23,148
และเขาก็คว้าสายจูง
และเริ่มพันเชือกขึ้น

1303
01:14:23,228 --> 01:14:25,068
รอบแขน
ของผู้ควบคุม

1304
01:14:25,108 --> 01:14:27,348
นี่มันน่ากลัวมาก
ดูว่าเขากำลังทำอะไร?

1305
01:14:27,428 --> 01:14:30,148
ถ้าเขาทำลายมัน
ก่อนที่เขาจะห่อหุ้มไว้...

1306
01:14:31,668 --> 01:14:35,148
โอ้พระเจ้า
ฉันไม่สามารถดูสิ่งนี้ได้

1307
01:14:35,228 --> 01:14:37,348
ตอนนี้คุณกำลังทำให้ฉันกลัว Genya

1308
01:14:37,428 --> 01:14:39,988
เพื่อยุติเชือกนี้
ใช้เวลา 30, 35 นาที

1309
01:14:40,068 --> 01:14:42,387
ของการเคลื่อนไหวเดียวกัน
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

1310
01:14:42,467 --> 01:14:43,507
ไขลานเรื่องนี้

1311
01:14:43,587 --> 01:14:46,987
35 นาที
ที่เราเคยมาที่นี่

1312
01:14:47,067 --> 01:14:49,587
-เฮ้!
-มาดูกัน.

1313
01:14:49,667 --> 01:14:51,747
ฉันคิดว่ามันอยู่บนพื้น

1314
01:14:51,827 --> 01:14:53,667
คุณได้เขาแล้ว
หยุดทั้งหมด หยุดทั้งหมด

1315
01:14:53,747 --> 01:14:56,787
ภารกิจต่อไปของเรา
คือการเอาแผ่นตีนตุ๊กแกมา

1316
01:14:56,867 --> 01:14:58,987
และตบมันลงบนหุ่นยนต์

1317
01:14:59,027 --> 01:15:03,067
ด้วยแขนของผู้บังคับบัญชา
และดึงหุ่นยนต์ไปทางนั้น

1318
01:15:03,187 --> 01:15:05,187
- คุณได้เขาแล้ว
-ยังรับอยู่ครับ.

1319
01:15:06,747 --> 01:15:08,467
ขณะที่ Genya กำลังดึงมันขึ้นมา

1320
01:15:08,507 --> 01:15:11,347
ตีนตุ๊กแกฉีกหุ่นยนต์ออก
และในวินาทีสั้นๆ นี้

1321
01:15:11,427 --> 01:15:14,227
หุ่นยนต์ทั้งหมดเป็นอิสระ
และเริ่มลอยกลับขึ้นมา

1322
01:15:14,307 --> 01:15:16,187
ไม่มีเชือกผูกมันไว้

1323
01:15:16,267 --> 01:15:18,667
ได้ฟรี คว้ามัน
คว้ามันด้วยวิธีใดก็ได้ที่คุณสามารถ

1324
01:15:18,707 --> 01:15:21,707
Genya ผู้ดำเนินการที่น่าทึ่งที่สุด
ของเครื่องจักรใดๆ

1325
01:15:21,747 --> 01:15:25,227
ฉันเคยเห็นในชีวิตของฉัน
คว้าตัวผู้บงการเหล่านี้

1326
01:15:25,267 --> 01:15:28,027
เขาดึงมันกลับเข้าไป
และกอดมันไว้แน่นกับ "เมียร์"

1327
01:15:28,107 --> 01:15:29,907
ฉันจะเป็นสีเทาตรงนี้

1328
01:15:31,867 --> 01:15:33,787
ฉันคิดว่าเขาเข้าใจแล้ว
ในโรงรถนั้น

1329
01:15:33,907 --> 01:15:36,627
เขาเอาเครื่องมือออกมาแล้ว
ฉันเห็นเครื่องมือ ใช่!

1330
01:15:36,707 --> 01:15:37,787
โห่!

1331
01:15:37,907 --> 01:15:39,667
-โรงรถปิดแล้ว
-[ หัวเราะ ]

1332
01:15:39,747 --> 01:15:41,107
เขามีชีวิตอยู่อีกวัน!

1333
01:15:41,147 --> 01:15:43,027
โอ้พระเจ้า!

1334
01:15:43,707 --> 01:15:46,147
ฉันเชื่อนะ
Genya สมควรได้รับการขึ้นเงินเดือน

1335
01:15:46,227 --> 01:15:49,547
ฉันเชื่อว่าคุณเป็นหนี้
ทุกคนที่นี่ดื่มเบียร์

1336
01:15:49,587 --> 01:15:52,667
คาเมรอน:
เพื่อน ฉันจะซื้อโรงเบียร์ให้คุณ

1337
01:15:52,747 --> 01:15:56,267
นั่นมันเหลือเชื่อมาก
นั่นมันเหลือเชื่อจริงๆ

1338
01:15:59,307 --> 01:16:02,067
อาร์.โอ.วี. แผนก
เกือบจะตกงานแล้ว

1339
01:16:02,107 --> 01:16:03,427
มันน่าทึ่งมากเหรอ?

1340
01:16:03,507 --> 01:16:06,946
นั่นน่าทึ่งที่สุด
สิ่งที่ฉันเคยเห็น

1341
01:16:07,026 --> 01:16:08,946
ฉันคิดว่าฉันอายุหนึ่งปี

1342
01:16:09,026 --> 01:16:11,346
แล้วเราก็นั่งตรงนั้น
และเราแค่เฝ้าดูเขา

1343
01:16:11,386 --> 01:16:13,546
แค่บินขึ้นไป
ออกจากบันไดใหญ่

1344
01:16:13,586 --> 01:16:14,666
และดำเนินต่อไป

1345
01:16:14,746 --> 01:16:18,866
Genya บาดแผลทุกอย่างเหมือน
เด็กคนหนึ่งกำลังพันสายว่าว

1346
01:16:18,906 --> 01:16:20,426
เยี่ยมมากเพื่อน
งานดี.

1347
01:16:20,506 --> 01:16:22,506
ดังนั้นเราจึงช่วยเหลือได้สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว

1348
01:16:22,586 --> 01:16:25,746
เราติดตั้งตุ้มน้ำหนัก
แล้วเราก็มีปัญหา

1349
01:16:25,826 --> 01:16:28,986
เราเห็นมันด้วยน้ำหนัก
แขวนอยู่บนนั้น

1350
01:16:29,066 --> 01:16:30,986
ฉันไม่รู้
ถ้ามันลงมาหรือไม่

1351
01:16:31,026 --> 01:16:34,346
ฉันคิดว่าตะขอโลหะจะใช้ได้
ถ้าคุณมีเหยื่อตกปลา

1352
01:16:34,426 --> 01:16:36,306
ที่คุณสามารถแทงได้
เข้าไปในหน้าจอ

1353
01:16:36,386 --> 01:16:38,746
และดึงออกมาทางหน้าจอ

1354
01:16:49,466 --> 01:16:51,866
คาเมรอน:
ฉันบอกคุณแล้วว่าเราจะจับเขา

1355
01:16:52,906 --> 01:16:54,426
LEDDA: แค่จำไว้ว่า
เมื่อคุณเชื่อมต่อ

1356
01:16:54,506 --> 01:16:56,666
ลอกไปทางขวาของคุณ

1357
01:17:01,266 --> 01:17:02,466
มาเลยที่รัก

1358
01:17:04,866 --> 01:17:06,346
-เราเข้าแล้ว.
-เราเข้าแล้ว.

1359
01:17:06,426 --> 01:17:07,786
-ล?
-เราเข้าแล้ว.

1360
01:17:07,826 --> 01:17:11,386
ตอนนี้ฉันจะนั่งสักครู่

1361
01:17:13,586 --> 01:17:15,546
พักสักหน่อย

1362
01:17:15,666 --> 01:17:18,706
ดีมาก.
ยอดเยี่ยม. ยอดเยี่ยม.

1363
01:17:18,786 --> 01:17:20,186
เรามาได้ครึ่งทางแล้ว

1364
01:17:21,306 --> 01:17:23,506
ไม่มีอะไรอยู่ตรงหน้าเขาเลย

1365
01:17:23,586 --> 01:17:26,986
ดันเขาหน่อย
และฉันคิดว่าเราหลุดลอยไป

1366
01:17:27,066 --> 01:17:29,146
-ตะขอถูกดึงออกมา
- จับเขาไว้ในกรง

1367
01:17:29,226 --> 01:17:30,186
ตะขอดึงออกมา

1368
01:17:30,266 --> 01:17:33,825
และฉันคิดว่า
เราทำให้เขาน้ำหนักลดลง

1369
01:17:35,105 --> 01:17:37,865
ใช่แล้ว น้ำหนักคงจะประมาณนั้น
ยังไงก็ตามออกไป

1370
01:17:39,345 --> 01:17:40,425
เอาล่ะ.

1371
01:17:40,505 --> 01:17:42,665
คำถามคือ
เราลองอีกครั้งไหม?

1372
01:17:42,745 --> 01:17:44,145
มีบางอย่างอยู่เหนือฉัน

1373
01:17:44,225 --> 01:17:46,225
โอ้เราไปกันแล้ว
กำจัดสิ่งนั้นออกไป

1374
01:17:46,345 --> 01:17:47,305
ตอนนี้เรากำลังเพิ่มขึ้น

1375
01:17:47,425 --> 01:17:50,065
เอาล่ะ.
ถึงเวลาที่จะไปฆ่า

1376
01:17:50,145 --> 01:17:52,105
ตกลง.
ไม่ใช่ศูนย์กลาง.

1377
01:17:52,185 --> 01:17:53,985
เราก็งอตะขอของเราได้
บน --

1378
01:17:54,065 --> 01:17:55,145
โอ้นั่นดูดี

1379
01:17:55,225 --> 01:17:59,345
ดันเขาหน่อย
ก็กลับมาเต็มแล้ว อ้าใช่เลย

1380
01:17:59,425 --> 01:18:00,625
ตะขอยังอยู่มั้ย?

1381
01:18:00,705 --> 01:18:01,705
เชิงลบ.

1382
01:18:01,785 --> 01:18:02,665
มันดูดี.

1383
01:18:02,705 --> 01:18:05,425
ไปขับรถเล่นกัน
และดูว่าเขาจะมากับเราหรือไม่

1384
01:18:07,345 --> 01:18:10,585
โอ้ ฉันหาวด้วยวิธีแปลกๆ
นั่นคงหมายความว่าฉันมีเขา

1385
01:18:10,665 --> 01:18:12,745
ดังนั้นฉันจะไป
เล่นเขาต่อไป

1386
01:18:12,785 --> 01:18:15,305
ฉันจะเล่นมือ

1387
01:18:15,425 --> 01:18:18,225
ฉันคิดว่าประตูอยู่ข้างล่างนั่น
บอกเขาว่าเราอยู่ที่นี่

1388
01:18:18,305 --> 01:18:20,625
"เมียร์-1" เราเห็นประตู
เราอยู่บนสถานีแล้ว

1389
01:18:20,665 --> 01:18:22,385
มีแสงสว่างอยู่

1390
01:18:22,425 --> 01:18:23,865
บอกพวกเขาว่าเราเห็นพวกเขา

1391
01:18:23,985 --> 01:18:26,145
"เมียร์-2" "เมียร์-2"
เราเห็นแสงสว่างของคุณ

1392
01:18:26,225 --> 01:18:27,785
รักษาตำแหน่ง.

1393
01:18:27,825 --> 01:18:29,865
-เอาล่ะ.
- มีทางออกแล้ว

1394
01:18:29,945 --> 01:18:31,665
วางสาย.

1395
01:18:31,705 --> 01:18:33,665
ฉันวางสายแล้ว
เราหยุดแล้ว

1396
01:18:33,745 --> 01:18:35,985
และเราติดอยู่

1397
01:18:36,065 --> 01:18:39,385
เห็นไหม?
มันเหมือนกับการชนกำแพง

1398
01:18:40,345 --> 01:18:44,505
เราถูกแขวนไว้อย่างมั่นคง
แข็งอย่างแน่นอน

1399
01:18:44,585 --> 01:18:45,825
ไม่มีอะไร.

1400
01:18:48,025 --> 01:18:49,745
ฉันคิดว่าเราสูญเสียมันไป

1401
01:18:56,944 --> 01:18:59,024
ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

1402
01:19:02,864 --> 01:19:06,344
ฉันแน่ใจว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
แต่เราจะลองอีกครั้ง

1403
01:19:07,664 --> 01:19:11,344
ตกลง. ฉันจะสำรอง
ใช้สายจูงเล็กน้อย

1404
01:19:13,024 --> 01:19:15,104
แล้วชาร์จมัน

1405
01:19:20,024 --> 01:19:22,864
ตอนนี้เราไปถึงแล้ว
จุดเดียวกันและ...

1406
01:19:23,704 --> 01:19:24,624
เฮ้.

1407
01:19:26,144 --> 01:19:28,104
-เรากำลังไป.
-LEDDA: คุณกำลังจะไป

1408
01:19:28,144 --> 01:19:33,504
มุ่งหน้าสู่แสงสว่าง เจค
ไปสู่แสงสว่าง.

1409
01:19:34,624 --> 01:19:36,944
โอ้ มาเลยที่รัก
มาเร็ว.

1410
01:19:37,024 --> 01:19:40,104
LEDDA: "เมียร์-2" "เมียร์-2"
เอียงแสงของคุณลง

1411
01:19:40,144 --> 01:19:42,544
เอียงไฟของคุณลง

1412
01:19:42,624 --> 01:19:44,944
LYNCH: คัดลอกสิ่งนั้น
เอียงมันลง

1413
01:19:45,024 --> 01:19:47,144
ฉันรู้สึกตกใจอยู่ตลอดเวลา

1414
01:19:47,184 --> 01:19:48,624
ฉันคิดว่าฉันยังมีเขาอยู่

1415
01:19:48,704 --> 01:19:51,944
โอ้นั่นคือเหตุผล
พวกเขากำลังมาทางนี้

1416
01:19:52,024 --> 01:19:55,344
บอกให้พวกเขาเห็นภาพเรา
และดูว่าเรามีเอลวู้ดหรือไม่

1417
01:19:55,424 --> 01:19:58,064
- ดูนั่นสิ
-คุณเห็นเอลวู้ดไหม?

1418
01:19:58,104 --> 01:20:00,024
โอ้พระเจ้า
เขาเข้าใจแล้ว!

1419
01:20:00,144 --> 01:20:02,184
ลินช์: มันดูดีมาก
มันสวยงามมาก

1420
01:20:02,224 --> 01:20:05,464
คุณเห็นเอลวู้ดไหม?
คุณเห็นเอลวู้ดไหม?

1421
01:20:05,544 --> 01:20:06,504
ใช่เราทำ

1422
01:20:06,544 --> 01:20:08,064
เราได้เขาแล้ว

1423
01:20:08,144 --> 01:20:10,824


1424
01:20:10,864 --> 01:20:13,224


1425
01:20:13,264 --> 01:20:15,664


1426
01:20:15,744 --> 01:20:17,744


1427
01:20:17,824 --> 01:20:19,544


1428
01:20:19,623 --> 01:20:22,103
เราถอดมันออกแล้ว คุณพ่อโอ

1429
01:20:22,223 --> 01:20:23,063
ใช่.

1430
01:20:23,183 --> 01:20:24,023
ฮู.

1431
01:20:24,143 --> 01:20:25,463
เยี่ยมมาก.

1432
01:20:25,543 --> 01:20:26,983
ทุกคนทำงานได้ดีมาก

1433
01:20:27,103 --> 01:20:30,023
จอมพล:
เอลวูดปลอดภัยดี

1434
01:20:30,103 --> 01:20:37,463
และเวลา 6:16 น.
1 1 กันยายน 2544

1435
01:20:38,783 --> 01:20:39,983
แล้วพบกันใหม่

1436
01:20:45,143 --> 01:20:46,823
นี่มันเรื่องอะไรกัน.
กำลังเกิดขึ้นเหรอ?

1437
01:20:46,863 --> 01:20:49,343
การโจมตีของผู้ก่อการร้ายที่เลวร้ายที่สุด
ในประวัติศาสตร์จิม

1438
01:20:49,423 --> 01:20:52,023
คาเมรอน: พวกเราทุกคนถูกห่อหุ้มไว้หมดแล้ว
ในสิ่งที่เรากำลังทำอยู่

1439
01:20:52,103 --> 01:20:53,903
และคิดว่ามันสำคัญ

1440
01:20:53,983 --> 01:20:56,983
โดนสองคนแยกกัน
จี้เครื่องบินพาณิชย์...

1441
01:20:57,103 --> 01:20:59,103
แล้วเหตุการณ์เลวร้ายนี้
เกิดขึ้น

1442
01:20:59,183 --> 01:21:01,143
และกระแทกเรา
ในมุมมองนี้

1443
01:21:01,263 --> 01:21:02,223
พระเจ้า.

1444
01:21:08,463 --> 01:21:11,343
ลินช์: เช้าหลังจากนั้น
การโจมตีเมื่อวันที่ 1 1 กันยายน

1445
01:21:11,423 --> 01:21:14,983
ฉันเอาแต่คิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย
การเดินทางครั้งนี้ก็กลายเป็น

1446
01:21:15,023 --> 01:21:18,103
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
อีกต่อไป

1447
01:21:25,023 --> 01:21:28,903
MARSCHALL: อารมณ์
ความคล้ายคลึงกันมาก่อน

1448
01:21:29,023 --> 01:21:30,903
ตอนนี้เราเข้าใจแล้ว
มันรู้สึกอย่างไร

1449
01:21:31,023 --> 01:21:33,743
เพื่อเป็นสักขีพยานในโศกนาฏกรรม

1450
01:21:33,783 --> 01:21:36,183
ความรู้สึกตกใจและชา

1451
01:21:36,303 --> 01:21:40,303
และความไม่เชื่อเช่นนั้น
สิ่งที่คิดไม่ถึงเกิดขึ้นแล้ว

1452
01:21:40,343 --> 01:21:41,863
มันเกิดขึ้น.

1453
01:21:41,943 --> 01:21:44,382
บางครั้ง
ชีวิตอยู่บนหัวของคุณ

1454
01:21:47,182 --> 01:21:51,182
แต่เดี๋ยวก่อน
ฉันเคยโดนล้มมาก่อน

1455
01:21:51,262 --> 01:21:53,102
เราทุกคนมี
เราลุกขึ้น

1456
01:21:53,182 --> 01:21:54,542
เราไปต่อ

1457
01:21:58,342 --> 01:22:00,862
ฉันคิดว่า
นั่นคือสิ่งที่ทำให้เรายิ่งใหญ่

1458
01:22:06,262 --> 01:22:09,902
แพกซ์ตัน: ทุกคนตัดสินใจแล้ว
เพื่อดำเนินการสำรวจต่อไป

1459
01:22:09,942 --> 01:22:12,942
ฉันคิดว่าหลังจากที่เรา
เอาชนะอาการช็อคครั้งแรกได้

1460
01:22:13,022 --> 01:22:15,662
"ไททานิค" ดูเหมือนจะกลายเป็น
สำคัญอีกครั้ง

1461
01:22:15,702 --> 01:22:18,382
ไม่มากสำหรับตัวเอง
แต่เป็นสัญลักษณ์

1462
01:22:18,462 --> 01:22:21,142
ของสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้
เมื่อคำเตือนไม่ใส่ใจ

1463
01:22:21,222 --> 01:22:23,782
และฉันคิดอย่างไร
เราทุกคนหวังว่าจะเผชิญกับความตาย

1464
01:22:23,822 --> 01:22:25,222
เมื่อมันมา

1465
01:22:26,862 --> 01:22:30,702
PELLEGRlNO: อาร์ชี่ ฟรอสต์เคยเป็น
ในห้องเครื่องในคืนนั้น

1466
01:22:30,822 --> 01:22:33,422
เพิ่งจะอายุยี่สิบเศษๆ

1467
01:22:33,502 --> 01:22:36,022
และได้ทำงานแล้ว
กับโธมัส แอนดรูว์ส

1468
01:22:36,142 --> 01:22:38,022
เมื่อเรือกำลังถูกสร้างขึ้น

1469
01:22:38,102 --> 01:22:41,502
หลังจากจุดหนึ่งแอนดรูว์
ได้ลงมาบอกพวกเขาว่า

1470
01:22:41,582 --> 01:22:44,222
“เรือไม่มี.
มีเวลามากในการใช้ชีวิต

1471
01:22:44,302 --> 01:22:48,142
และถ้าคุณอยู่ที่นี่
คุณจะตาย”

1472
01:22:48,222 --> 01:22:49,582
อาร์ชี่ ฟรอสต์ กล่าวว่า

1473
01:22:49,662 --> 01:22:53,542
“เราจะอยู่ที่นี่ให้นานที่สุด
อย่างที่เราต้องอยู่ที่นี่”

1474
01:22:53,622 --> 01:22:55,462
เหล่านี้คือฮีโร่ในชีวิตประจำวัน

1475
01:22:55,502 --> 01:22:57,422
ประชาชน
ที่ใช้เครื่องจักรเหล่านั้น

1476
01:22:57,462 --> 01:22:58,982
ทำให้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าทำงานต่อไป

1477
01:22:59,062 --> 01:23:01,582
และทรงรักษาอำนาจไว้
สำหรับการส่งโทรเลขไป

1478
01:23:01,662 --> 01:23:05,262
ผู้ทรงทำให้ฝูงชนสงบ

1479
01:23:05,382 --> 01:23:10,101
คุณพบฮีโร่ธรรมดา
ที่ยืนอยู่ข้างคุณ

1480
01:23:21,261 --> 01:23:24,221
แพกซ์ตัน:
เมื่อเห็นความเข้มงวด

1481
01:23:24,301 --> 01:23:27,261
ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 1,500 คน

1482
01:23:27,341 --> 01:23:29,541
ฉันไม่รู้จริงๆ
จะอธิบายมันอย่างไร

1483
01:23:37,101 --> 01:23:39,461
มาร์แชล: คุณช่วยไม่ได้
แต่ต้องมีอารมณ์

1484
01:23:39,501 --> 01:23:42,101
ไม่ต้องสงสัยเลย
ผู้คนถูกพาไปที่ด้านล่าง

1485
01:23:42,181 --> 01:23:43,421
ในท้ายเรือ

1486
01:23:43,501 --> 01:23:45,061
แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกต่อไป

1487
01:23:45,141 --> 01:23:47,261
ทุกร่องรอย
ของการดำรงอยู่ของมนุษย์

1488
01:23:47,341 --> 01:23:49,581
ได้ถูกละลายแล้ว
ลงสู่มหาสมุทร

1489
01:23:51,021 --> 01:23:52,261
คาเมรอน:
โอเค "มีร์-2"

1490
01:23:52,301 --> 01:23:55,781
เข้ารับตำแหน่ง
เพื่อวางแผ่นโลหะ

1491
01:23:55,821 --> 01:23:59,581
ลินช์: จิม กำลังเข้าไป
ตำแหน่งที่จะวางแผ่นโลหะ

1492
01:24:04,621 --> 01:24:08,221
แพกซ์ตัน: "วิญญาณ 1,500 ดวง
หายไปที่นี่ยังคงพูด

1493
01:24:08,301 --> 01:24:12,101
เตือนเราอยู่เสมอ
ว่าสิ่งที่คิดไม่ถึงก็เกิดขึ้นได้

1494
01:24:12,181 --> 01:24:17,221
แต่เพื่อความรอบคอบ ความอ่อนน้อมถ่อมตนของเรา
และความเมตตา”

1495
01:24:18,381 --> 01:24:20,301
ลาก่อน.

1496
01:24:33,420 --> 01:24:36,060
เราอยู่ในทะเลเป็นเวลานาน

1497
01:24:36,140 --> 01:24:39,940
ฉันกำลังคิดเกี่ยวกับ
กลับบ้านอีกครั้ง

1498
01:24:47,140 --> 01:24:49,340
ในวันสุดท้ายที่เราจากไป

1499
01:24:49,420 --> 01:24:52,140
ที่ท้ายเรือ
เป็นสายรุ้งสีขาว

1500
01:24:52,180 --> 01:24:57,060
มันเกือบจะเหมือนกับเอฟเฟกต์รัศมี
เหนือซากเรือไททานิก

1501
01:24:57,100 --> 01:25:00,780
และมันก็มีความรู้สึกไม่มีตัวตน
ถึงมัน

1502
01:25:01,780 --> 01:25:05,380
ฉันคิดว่าคุณออกจาก "ไททานิค"
แต่มันไม่เคยทิ้งคุณไป

1503
01:25:05,420 --> 01:25:06,940
มันอยู่ที่นั่นเสมอ

1504
01:25:07,020 --> 01:25:09,860
และหลายครั้ง
เมื่อฉันหลับตาลง

1505
01:25:09,900 --> 01:25:15,620
จู่ๆฉันก็กลับมาที่นั่น
ลอยอยู่เหนือซากเรือ

1506
01:25:15,700 --> 01:25:18,780
และฉันรู้สึกเหมือนฉันเป็น
ผีแห่งนรก

1507
01:25:19,080 --> 01:25:21,780
ซับริป บาย glemb
การซิงโครไนซ์: Chazhmy