1
00:00:12,112 --> 00:00:13,880
ฤดูใบไม้ร่วง 2555

2
00:00:14,014 --> 00:00:15,548
อาราคาวะมาที่สตูดิโอจิบลิ

3
00:00:15,616 --> 00:00:19,051
ภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องแรกของฮายาโอะ มิยาซากิในรอบห้าปี

4
00:00:19,136 --> 00:00:22,039
งานที่เกี่ยวข้องได้เริ่มขึ้นแล้ว

5
00:00:26,159 --> 00:00:28,160
ยากจังเลยครับ ติดแล้วครับ

6
00:00:29,396 --> 00:00:31,764
การผลิตภาพยนตร์ควรจะดำเนินการอย่างเต็มที่

7
00:00:32,032 --> 00:00:34,567
แต่ฮายาโอะ มิยาซากิมักจะไม่อยู่ในที่นั่งของเขา

8
00:00:34,701 --> 00:00:36,035
มันเกี่ยวกับการปล่อยพลังงานส่วนเกิน

9
00:00:36,503 --> 00:00:41,941
- ฝ่ามือหันเข้าหากัน - ฝ่ามือหันเข้าหากัน

10
00:00:42,109 --> 00:00:45,011
แต่อย่าตบมือ การเคลื่อนไหวของคุณควรสง่างามและราบรื่น

11
00:00:48,448 --> 00:00:50,550
ยกเข่าขึ้นด้วย

12
00:00:51,118 --> 00:00:52,852
ฉันคิดค้นสิ่งนี้

13
00:01:00,994 --> 00:01:05,965
มีการกระทำอื่นที่แตกต่างออกไป เช่น คุณดูตรงนั้นก่อน

14
00:01:06,099 --> 00:01:09,535
เมื่อดึงแขนกลับให้มองสิ่งที่ไกลที่สุด

15
00:01:09,703 --> 00:01:11,504
และจ้องมองมันอย่างตั้งใจ

16
00:01:17,444 --> 00:01:19,712
มาที่นี่เมื่องานของคุณชนกำแพง

17
00:01:19,713 --> 00:01:21,380
มันกลายเป็นนิสัยของมิยาซากิฮายาโอะ

18
00:01:22,516 --> 00:01:23,683
ทำ 20 ครั้ง

19
00:01:25,586 --> 00:01:26,752
แล้วฉันจะกลับไปทำงาน

20
00:01:37,230 --> 00:01:40,299
ทำซ้ำพื้นที่นี้น่าเบื่อเกินไป

21
00:01:41,568 --> 00:01:43,903
คุณต้องวาดภายในข้อจำกัดของพื้นที่

22
00:01:43,937 --> 00:01:46,772
แทนที่จะดำเนินการตามความชอบของตัวเองตามที่คุณต้องการ

23
00:01:47,507 --> 00:01:49,942
ฉันเสียเวลาไปมากกับเรื่องนี้

24
00:01:52,613 --> 00:01:54,280
ดู Backlog นี้สิ

25
00:01:58,318 --> 00:01:59,685
ถ้าคุณไม่สามารถทำได้

26
00:02:00,854 --> 00:02:01,954
แค่หยุดทำมัน

27
00:02:05,392 --> 00:02:07,860
กลับมาที่โต๊ะ เขาก็กระสับกระส่าย

28
00:02:08,128 --> 00:02:10,062
ไม่มีอะไรเป็นที่พอใจในสายตา

29
00:02:12,733 --> 00:02:15,701
อย่ารุนแรงกับฉันมากนะ ฉันอายุเกือบ 72 ปีแล้ว

30
00:02:16,703 --> 00:02:18,037
ฉันไม่มีเวลา

31
00:02:18,305 --> 00:02:20,072
เหลือเวลาไม่มากแล้ว

32
00:02:28,548 --> 00:02:31,117
ความท้าทายที่เขากำลังเผชิญอยู่

33
00:02:31,218 --> 00:02:33,119
ยากกว่าที่เคย

34
00:02:33,186 --> 00:02:35,221
นั่นคือธีมของภาพยนตร์เรื่องใหม่นี้

35
00:02:38,025 --> 00:02:39,091
เลวร้ายเกินไป

36
00:02:40,861 --> 00:02:42,028
เปียก

37
00:02:47,100 --> 00:02:49,602
ตัวเอกเป็นวิศวกรการบินและอวกาศ

38
00:02:49,636 --> 00:02:50,836
จิโระ โฮริโคชิ

39
00:02:51,071 --> 00:02:52,338
เขาออกแบบ "เครื่องบินรบบนเรือบรรทุกเครื่องบิน Zero"

40
00:02:52,539 --> 00:02:53,873
นี่เป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

41
00:02:53,907 --> 00:02:55,508
เครื่องบินรบของญี่ปุ่นใช้

42
00:02:57,344 --> 00:03:00,780
นี่เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่กำกับโดยฮายาโอะ มิยาซากิเกี่ยวกับบุคคลในประวัติศาสตร์

43
00:03:06,486 --> 00:03:10,623
โฮริโคชิสร้างเครื่องจักรสังหารในสงคราม

44
00:03:17,130 --> 00:03:19,832
ผู้คนรอบข้างฮายาโอะ มิยาซากิแสดงความกังวล

45
00:03:19,866 --> 00:03:21,934
พวกเขากังวลเกี่ยวกับภาพยนตร์ที่มีโฮริโคชิเป็นตัวเอก

46
00:03:22,102 --> 00:03:24,904
ผลลัพธ์ที่ได้อาจเป็นการเชิดชูสงคราม

47
00:03:30,043 --> 00:03:31,711
พนักงานบางคนถาม

48
00:03:31,745 --> 00:03:33,446
เรากำลังสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับนักออกแบบเครื่องบินขับไล่หรือไม่?

49
00:03:34,481 --> 00:03:35,781
พวกเขาดูน่าสงสัย

50
00:03:36,950 --> 00:03:40,486
ภรรยาของฉันถามคำถามเดียวกันนี้กับฉัน

51
00:03:41,121 --> 00:03:43,355
เธอบอกว่าควรทำหนังอย่าง "My Neighbor Totoro" จะดีกว่า

52
00:03:44,524 --> 00:03:47,159
แต่เราสร้าง "My Neighbor Totoro" ไว้แล้ว

53
00:03:48,962 --> 00:03:54,767
ทำไมต้องสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับนักออกแบบเครื่องบินรบ?

54
00:03:54,968 --> 00:03:56,602
ฉันต้องตอบคำถามนี้

55
00:03:57,971 --> 00:04:00,072
ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันทำสิ่งนี้?

56
00:04:08,448 --> 00:04:10,616
ภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่สิบของฮายาโอะ มิยาซากิ

57
00:04:10,650 --> 00:04:12,418
"โพนี่ออนเดอะคลิฟ"

58
00:04:12,452 --> 00:04:14,487
เปิดตัวเมื่อสี่ปีที่แล้ว

59
00:04:17,557 --> 00:04:19,023
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศ

60
00:04:21,428 --> 00:04:23,529
แต่ฉันมีความรู้สึกผสมปนเปกับหนังเรื่องนี้

61
00:04:24,931 --> 00:04:27,833
บอกตรงๆ ไม่ชอบ "โพนี่"

62
00:04:29,436 --> 00:04:30,536
ฉันรู้สึกว่ามันคุ้นเคย

63
00:04:30,570 --> 00:04:32,805
เหมือนเคยทำสิ่งที่คล้ายกันมาก่อน

64
00:04:35,425 --> 00:04:39,296
Toshio Suzuki และ Hayao Miyazaki เคยร่วมงานกันในภาพยนตร์แอนิเมชันหลายเรื่อง

65
00:04:39,730 --> 00:04:42,633
เขากังวลว่าฮายาโอะ มิยาซากิอาจจะเริ่มรู้สึกถึงปัญหาเรื่องอายุแล้ว

66
00:04:43,600 --> 00:04:47,137
ฮายาโอะ มิยาซากิกับแนวทางของเขาในการวาดภาพรถแข่งด้วยความเร็วสูง

67
00:04:47,154 --> 00:04:48,220
มีชื่อเสียง

68
00:04:49,506 --> 00:04:51,475
แต่นักวิจารณ์พบว่าฉากนี้น่าเบื่อ

69
00:04:51,608 --> 00:04:53,826
ว่ากันว่าฮายาโอะ มิยาซากิใช้ความสามารถของเขาจนหมดสิ้น

70
00:04:58,732 --> 00:05:00,132
อยากเห็นผลงานดีๆบ้างจัง

71
00:05:00,901 --> 00:05:02,535
นี่คือสิ่งที่ฉันมุ่งเน้น

72
00:05:03,770 --> 00:05:06,005
เขาเป็นคนมีความสามารถในที่สุด

73
00:05:07,140 --> 00:05:12,344
ฉันไม่อยากเห็นเขาเหนื่อยไปวันๆ

74
00:05:15,315 --> 00:05:18,584
ซูซูกิกำลังคิดหาวิธีฟื้นกำลัง

75
00:05:18,618 --> 00:05:20,386
พลังของเพื่อนเก่าและเพื่อนร่วมงานของเขา

76
00:05:21,054 --> 00:05:24,990
“แม้ลมจะพัดมา จงอย่ายอมแพ้ในชีวิต”

77
00:05:25,692 --> 00:05:29,461
นี่คือบทกวีของ Valery แปลโดยนักเขียน Tatsuo Hori

78
00:05:29,696 --> 00:05:32,832
หนึ่งในโปรเจ็กต์ที่เป็นที่ชื่นชอบที่สุดของฮายาโอะ มิยาซากิดึงดูดความสนใจของซูซูกิ

79
00:05:33,533 --> 00:05:35,401
ญี่ปุ่นในต้นศตวรรษที่ 20

80
00:05:36,203 --> 00:05:39,104
ฉันวาดทรงผมตอนนั้นไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

81
00:05:39,606 --> 00:05:42,041
ฉันควรทำอย่างไร? พวกเขาทั้งหมดดูคล้ายกัน

82
00:05:43,410 --> 00:05:46,412
หลังจากที่ปล่อย “โพนี่ออนเดอะคลิฟ”

83
00:05:46,580 --> 00:05:48,714
ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มเขียนการ์ตูนเพื่อความสนุกสนาน

84
00:05:48,748 --> 00:05:50,416
เรียกว่า "ลมพัด"

85
00:05:51,952 --> 00:05:54,186
ฮายาโอะ มิยาซากิเป็นผู้ชื่นชอบการต่อสู้

86
00:05:54,487 --> 00:05:57,056
การ์ตูนเรื่องนี้เดิมมีไว้สำหรับผู้ใหญ่

87
00:05:57,090 --> 00:05:58,123
ไม่ใช่สำหรับเด็ก

88
00:05:58,325 --> 00:06:02,094
เขาบรรยายฉากสงครามและชีวิตของโฮริโคชิอย่างละเอียด

89
00:06:03,096 --> 00:06:05,497
อยากรู้ว่าเป็นแนวสงครามหรือเปล่า

90
00:06:05,532 --> 00:06:08,133
ฮายาโอะ มิยาซากิจะสร้างภาพยนตร์ประเภทไหน?

91
00:06:08,635 --> 00:06:12,771
ฉันรู้ว่ามันแตกต่างจากการสร้างหนังแฟนตาซีอย่างแน่นอน

92
00:06:13,173 --> 00:06:15,341
เขาจะรู้สึกถึงข้อจำกัดและข้อจำกัดต่างๆ

93
00:06:15,375 --> 00:06:16,942
เขาต้องหาทางแก้ไข

94
00:06:17,210 --> 00:06:20,512
เขาต้องผ่านการต่อสู้

95
00:06:20,947 --> 00:06:25,017
บางทีนี่อาจจะดึงพลังที่เขามีเมื่อยังเป็นเด็กกลับมา

96
00:06:27,721 --> 00:06:32,758
สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2480

97
00:06:35,962 --> 00:06:38,030
ในขณะนั้น จิโระ โฮริโคชิ มีอายุ 34 ปี

98
00:06:38,999 --> 00:06:44,036
ตอนนั้นเองที่เขาเริ่มออกแบบเครื่องบินรบที่ใช้เรือบรรทุกเครื่องบิน Zero

99
00:06:45,639 --> 00:06:49,808
ในที่สุด Suzuki ก็โน้มน้าวให้ Tomisaki คิดไอเดียได้ว่าจะทำอย่างไร

100
00:06:49,809 --> 00:06:51,810
การ์ตูนเรื่องนี้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์

101
00:06:55,282 --> 00:06:59,151
อย่างไรก็ตาม กระบวนการนี้ทำได้ยากและช้า

102
00:07:05,625 --> 00:07:09,061
จิโระ โฮริโคชิมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก

103
00:07:10,063 --> 00:07:13,799
ผู้คนให้ทุกสิ่งที่มีเพียงเพื่อมีชีวิตที่ดี

104
00:07:13,900 --> 00:07:15,935
(นี่จะเป็นหนังที่น่าสนใจมาก)

105
00:07:16,069 --> 00:07:18,170
อย่าพูดทะลึ่งขนาดนั้นนะ

106
00:07:18,705 --> 00:07:20,406
ทำเป็นหนังได้ไหม?

107
00:07:20,440 --> 00:07:24,443
ยิ่งไปไกลก็ยิ่งเวียนหัว

108
00:07:25,812 --> 00:07:27,346
ปีนี้กำลังจะผ่านไปแล้ว

109
00:07:31,184 --> 00:07:34,253
แต่ฮายาโอะ มิยาซากิยังไม่ได้สร้างแนวคิดที่สมบูรณ์

110
00:07:34,921 --> 00:07:37,656
มาเริ่มปาร์ตี้ส่งท้ายปีกัน

111
00:07:38,124 --> 00:07:39,391
คุณพร้อมหรือยัง?

112
00:07:41,061 --> 00:07:41,860
ไชโย

113
00:07:44,364 --> 00:07:47,166
ทุกคนที่ Studio Ghibli มีความสุข

114
00:07:50,537 --> 00:07:53,973
ฮายาโอะ มิยาซากิได้รับข่าวที่ทำให้เขาตกใจ

115
00:07:56,476 --> 00:07:58,610
ฉันพูดว่า "ลองดูสัก 100 วินาทีก่อน"

116
00:07:58,745 --> 00:08:03,148
มาดูกันว่าจะทำเป็นหนังแอนิเมชั่นได้หรือเปล่า

117
00:08:05,285 --> 00:08:08,253
นี่คือสิ่งที่ฉันบอกคุณทาคาฮาตะ

118
00:08:09,489 --> 00:08:12,424
เกา เหยียนซุน ผู้กำกับอีกคนของจี ฮาลี

119
00:08:12,592 --> 00:08:15,828
เริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกในรอบ 13 ปี

120
00:08:25,839 --> 00:08:27,940
เขาเป็นหุ้นส่วนที่ทำงานมายาวนานของฮายาโอะ มิยาซากิ

121
00:08:28,041 --> 00:08:30,009
เขายังสร้างผลงานชิ้นเอกมากมาย

122
00:08:35,081 --> 00:08:39,118
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา Gao Yan เป็นแรงบันดาลใจให้กับ Hayao Miyazaki ให้ก้าวไปข้างหน้า

123
00:08:44,124 --> 00:08:47,259
และเห็นได้ชัดว่า Gao Yan กำลังทำงานในภาพยนตร์เรื่องใหม่ของเขา

124
00:08:47,293 --> 00:08:50,462
ลองใช้เทคนิคการแสดงภาพแบบใหม่

125
00:08:51,765 --> 00:08:53,332
ฉันเข้าใจ

126
00:09:02,809 --> 00:09:04,877
สิ่งนี้จะทำให้เขาตื่นเต้นเล็กน้อย

127
00:09:05,812 --> 00:09:06,945
เขาจะคิดให้รอบคอบ

128
00:09:07,280 --> 00:09:12,818
อาจสร้างสิ่งที่ฉันหวังว่าจะน่าสนใจ

129
00:09:16,623 --> 00:09:18,257
ปีใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

130
00:09:22,529 --> 00:09:25,030
ฮายาโอะ มิยาซากิอยู่คนเดียวในสตูดิโอของเขา

131
00:09:31,471 --> 00:09:34,106
เขากำลังร่างข้อเสนอภาพยนตร์

132
00:09:42,449 --> 00:09:44,416
เหตุผลที่หนังเรื่องนี้ซับซ้อนมาก

133
00:09:44,451 --> 00:09:45,884
ฉันสามารถเขียนได้มาก

134
00:09:50,423 --> 00:09:54,359
แต่ฉันแค่อยากจะทำหนังเรื่องนี้

135
00:09:55,595 --> 00:09:57,262
แค่นั้นแหละ

136
00:10:01,034 --> 00:10:05,537
กฎและรูปแบบของฉันไม่ได้ผลเสมอไป

137
00:10:05,572 --> 00:10:12,344
และครั้งนี้มันไม่ถูกต้องโดยสิ้นเชิง พวกเขาไม่สมเหตุสมผลอีกต่อไป

138
00:10:16,783 --> 00:10:19,852
หนังเรื่องนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับเด็กเท่านั้น

139
00:10:21,921 --> 00:10:23,722
ยาก

140
00:10:27,694 --> 00:10:30,696
ฉันกำลังคิดว่า "เรากำลังทำสิ่งนี้จริงๆ เหรอ?"

141
00:10:35,735 --> 00:10:37,636
นี่จะไม่ใช่หนังแฟนตาซี

142
00:10:37,670 --> 00:10:40,205
ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มต้นเส้นทางใหม่

143
00:10:43,343 --> 00:10:46,111
เขาเริ่มวาดสตอรี่บอร์ดอย่างระมัดระวัง

144
00:10:49,048 --> 00:10:51,984
จิโระ โฮริโคชิอาศัยอยู่ในยุคที่วุ่นวาย

145
00:10:54,254 --> 00:10:57,923
กระดานเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตในปี 1923

146
00:10:58,091 --> 00:11:00,192
โดยเฉพาะวีรชน

147
00:11:01,194 --> 00:11:03,595
ไม่นานหลังจากที่มิยาซากิจบฉากนี้

148
00:11:03,863 --> 00:11:05,664
มีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

149
00:11:09,569 --> 00:11:11,003
นี่เป็นครั้งแรกที่มีการบันทึกเรื่องนี้ในญี่ปุ่น

150
00:11:11,021 --> 00:11:13,590
แผ่นดินไหวรุนแรงที่สุดในภูมิภาคโทโฮคุ

151
00:11:14,107 --> 00:11:17,843
มีผู้เสียชีวิตหรือสูญหายมากกว่า 18,000 ราย

152
00:11:19,779 --> 00:11:23,749
ช่วงเวลาอันวุ่นวายที่ฮายาโอะ มิยาซากิพยายามสร้างให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้

153
00:11:23,883 --> 00:11:25,284
กลายเป็นความจริง

154
00:11:30,123 --> 00:11:32,558
ภัยพิบัติทำให้เขากระสับกระส่าย

155
00:11:37,030 --> 00:11:38,397
ฉันควรวาดอะไร?

156
00:11:41,467 --> 00:11:45,604
สงบสติอารมณ์และทำงานต่อไป มันเป็นไปไม่ได้

157
00:11:46,339 --> 00:11:49,641
ฉันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างในตัวฉันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

158
00:11:50,543 --> 00:11:53,011
แต่ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไรและมันทำให้ฉันหงุดหงิด

159
00:11:56,115 --> 00:11:59,251
มันทำให้ฉันสงสัยว่าฉันจะสามารถดูหนังเรื่องนี้จบได้จริงหรือไม่

160
00:12:02,422 --> 00:12:04,022
เขาพึมพำอยู่ในลมหายใจ

161
00:12:04,190 --> 00:12:05,924
คิดว่าฉันติดอยู่กับเวลา

162
00:12:11,564 --> 00:12:14,666
เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า จะสร้างหนังเรื่องนี้ได้จริงหรือ?

163
00:12:30,116 --> 00:12:32,517
สามเดือนหลังจากแผ่นดินไหวและสึนามิ

164
00:12:32,685 --> 00:12:35,621
ฮายาโอะ มิยาซากิรวบรวมทีมงานในสตูดิโอทั้งหมดเข้าด้วยกัน

165
00:12:40,360 --> 00:12:43,362
พนักงานบางคนบอกว่าพวกเขาไม่ต้องการเห็นสตอรี่บอร์ด

166
00:12:43,396 --> 00:12:45,063
มันจะเตือนพวกเขาถึงภัยพิบัติ

167
00:12:45,365 --> 00:12:47,232
แต่ฮายาโอะ มิยาซากิก็ไม่หวั่นไหวเลย

168
00:12:49,602 --> 00:12:54,573
ชีวิตก็จะมีแต่ความยากลำบากมากขึ้นทั้งในด้านวัตถุและเวลา

169
00:12:54,774 --> 00:12:58,277
แล้วเราจะสร้างหนังเรื่องอะไรล่ะ?

170
00:12:58,911 --> 00:13:00,612
เรายังจะทำหนังแฟนตาซีอยู่ไหม?

171
00:13:00,647 --> 00:13:05,851
เขียนเรื่องสาวน้อย

172
00:13:06,019 --> 00:13:08,120
ฉันไม่คิดว่านี่จะเพียงพอ

173
00:13:08,721 --> 00:13:14,660
“The Wind Rises” บอกเล่าเรื่องราวความวุ่นวายแห่งยุคใหม่

174
00:13:15,595 --> 00:13:18,230
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการพยายามเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมเช่นนี้

175
00:13:18,831 --> 00:13:21,199
หนังเรื่องนี้ก็ต้องมี

176
00:13:21,234 --> 00:13:23,669
คำตอบของเราต่อการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย

177
00:13:27,573 --> 00:13:31,777
สองวันต่อมา ฮายาโอะ มิยาซากิ เดินทางไปยังหลายพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากภัยพิบัติครั้งนี้

178
00:13:37,317 --> 00:13:40,819
เขาต้องการทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้กำลังใจผู้รอดชีวิต

179
00:13:56,302 --> 00:13:57,803
ฉากที่เขาเห็นก็เกิดขึ้นเช่นกัน

180
00:13:57,837 --> 00:14:00,138
ความทรงจำในวัยเด็กของสงครามแปซิฟิก

181
00:14:00,373 --> 00:14:04,076
เขาจำการโจมตีทางอากาศอันโหดร้ายที่ทำให้บ้านเกิดของเขากลายเป็นเถ้าถ่าน

182
00:14:08,014 --> 00:14:11,950
เขาถามตัวเองว่าเขาจะทำอะไรได้บ้างในช่วงเวลาวุ่นวายที่อยู่ตรงหน้าเขา

183
00:14:13,086 --> 00:14:15,854
ขอบคุณที่มาที่นี่

184
00:14:15,922 --> 00:14:17,089
ฉันชอบ "My Neighbor Totoro" เป็นพิเศษ

185
00:14:24,864 --> 00:14:26,298
ขอบคุณ

186
00:14:28,034 --> 00:14:29,568
ขอบคุณมาก

187
00:14:34,841 --> 00:14:36,041
คุณพูดอะไร

188
00:14:36,042 --> 00:14:37,109
พูดออกมา

189
00:14:37,143 --> 00:14:38,510
ขอบคุณ

190
00:15:11,077 --> 00:15:13,378
ถึงเวลาทำแบบฝึกหัดแล้ว

191
00:15:15,581 --> 00:15:18,717
หนึ่งสองสามสี่

192
00:15:19,852 --> 00:15:20,852
หลังจากกลับมาถึงโตเกียว

193
00:15:20,953 --> 00:15:24,790
เขาระดมทีมงาน 300 คนเพื่อสร้างภาพยนตร์เรื่องใหม่

194
00:15:27,193 --> 00:15:29,161
พวกเขาจะใช้ดินสอและกระดาษในการวาดภาพ

195
00:15:29,195 --> 00:15:31,730
ภาพวาดต้นฉบับมากกว่า 1,500 ภาพ

196
00:15:32,365 --> 00:15:34,433
กระบวนการนี้จะใช้เวลาสองปี

197
00:15:50,917 --> 00:15:53,652
สตอรี่บอร์ดเป็นพื้นฐานของการผลิตภาพยนตร์

198
00:15:53,820 --> 00:15:56,321
มันเป็นพิมพ์เขียวสำหรับภาพยนตร์

199
00:15:56,355 --> 00:15:59,090
ทุกอย่างตั้งแต่การเคลื่อนไหวของตัวละครไปจนถึงพื้นหลังจะต้องอธิบายอย่างละเอียด

200
00:16:02,628 --> 00:16:05,430
แอนิเมเตอร์ชั้นนำในสตูดิโอใช้สตอรี่บอร์ดเพื่อ

201
00:16:05,498 --> 00:16:07,466
เพื่อเพิ่มการกระทำให้กับตัวละคร

202
00:16:20,513 --> 00:16:22,948
หากมิยาซากิพบสิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจ

203
00:16:23,049 --> 00:16:24,883
เขาจะแก้ไขมันเอง

204
00:16:26,118 --> 00:16:29,120
เส้นผมแข็งเกินไป

205
00:16:30,122 --> 00:16:34,860
ก็ควรยกให้สูงสักหน่อย นี่เป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนมาก

206
00:16:36,095 --> 00:16:37,195
แต่

207
00:16:39,031 --> 00:16:40,465
สิ่งนี้จะเพิ่มความรู้สึกของการปรากฏตัว

208
00:16:42,468 --> 00:16:44,970
เส้นผมของมนุษย์สามารถเคลื่อนไหวได้ มันทำจริงๆ

209
00:16:49,976 --> 00:16:53,345
ในเวลาเดียวกัน เขายังคงสร้างสตอรี่บอร์ดต่อไป

210
00:17:00,620 --> 00:17:02,721
โปรดิวเซอร์ซูซูกิพูดถูก

211
00:17:03,089 --> 00:17:05,590
ฮายาโอะ มิยาซากิได้รับแรงบันดาลใจของเขากลับคืนมาจริงๆ

212
00:17:15,701 --> 00:17:17,836
หนังเรื่องนี้ลำบากมาก

213
00:17:23,142 --> 00:17:26,944
ยังมีบางสิ่งที่เขาต้องการทำให้แน่ใจว่าไม่มีใครละเลย

214
00:17:31,684 --> 00:17:35,987
ฝูงชนไม่ควรเศร้าหมองและไร้หน้า

215
00:17:36,122 --> 00:17:38,189
สังคมประกอบด้วยพวกเขา

216
00:17:38,424 --> 00:17:40,225
ดังนั้นจงวาดให้ดี

217
00:17:42,595 --> 00:17:45,931
แม้แต่คนธรรมดาก็ควรทาสีอย่างระมัดระวังและรอบคอบ

218
00:17:56,108 --> 00:17:57,742
ไม่ดี

219
00:17:58,444 --> 00:17:59,911
สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องถูกวาดใหม่

220
00:18:05,384 --> 00:18:08,420
ฉากที่เขาทุ่มเวลาและความพยายามมากที่สุด

221
00:18:08,554 --> 00:18:12,490
มันคือแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในเขตคันโตเมื่อปี 1923

222
00:18:14,927 --> 00:18:16,828
ไม่ ไม่ ไม่

223
00:18:20,766 --> 00:18:22,233
เมื่อถือสิ่งของที่ห่อด้วยผ้า

224
00:18:22,268 --> 00:18:23,868
คุณจะอยู่ในอ้อมแขนของฉันอย่างแน่นหนา

225
00:18:24,437 --> 00:18:28,540
แบกแบบนี้ไม่ไหวแล้ว คุณต้องจับมันไว้ใกล้ ๆ

226
00:18:28,641 --> 00:18:30,175
คุณไม่สามารถวาดมันแบบนี้ได้

227
00:18:32,411 --> 00:18:34,446
คุณจะไม่วิ่งตลอดไป

228
00:18:34,480 --> 00:18:36,481
คุณจะสะดุดและล้มลงถึงพื้น

229
00:18:36,882 --> 00:18:38,683
เช่นนี้

230
00:18:42,722 --> 00:18:45,090
การวาดฝูงชนใช้เวลานานและลำบาก

231
00:18:45,191 --> 00:18:48,611
ดังนั้นแอนิเมเตอร์มักจะหลีกเลี่ยงการทำแบบนั้น แต่ไม่ใช่มิยาซากิ

232
00:18:55,034 --> 00:18:57,535
เอวของพ่อน่าจะแข็งแรงมาก

233
00:19:01,374 --> 00:19:04,275
พนักงานทุกคนจะรวมตัวกันสัปดาห์ละครั้งเพื่อตรวจสอบความคืบหน้า

234
00:19:06,746 --> 00:19:10,682
ฮายาโอะ มิยาซากิสามารถดูภาพที่เสร็จสมบูรณ์ได้ด้วยตนเอง

235
00:19:28,534 --> 00:19:30,702
ภาพนี้มีความยาวเพียงสี่วินาทีเท่านั้น

236
00:19:31,237 --> 00:19:34,005
แต่ทีมใช้เวลาหนึ่งปีเต็มสามเดือนจึงจะเสร็จสมบูรณ์

237
00:19:40,346 --> 00:19:41,813
ทำได้ดีมาก

238
00:19:44,050 --> 00:19:45,116
แม้จะสั้นมากก็ตาม

239
00:19:46,385 --> 00:19:50,088
แต่มันก็คุ้มค่า

240
00:19:50,990 --> 00:19:52,791
ส่วนนี้ดีมาก

241
00:19:58,097 --> 00:19:59,531
ขอบคุณ

242
00:20:00,533 --> 00:20:01,733
นี่เป็นเรื่องปกติ

243
00:20:04,003 --> 00:20:05,136
นี้ไม่มีที่สิ้นสุด

244
00:20:05,171 --> 00:20:08,506
ฉันรู้สึกเหมือน Sisyphus ผลักหินไปตลอดกาล

245
00:20:10,209 --> 00:20:12,143
ไม่มีงานเหล่านี้

246
00:20:16,449 --> 00:20:18,850
งานทั้งหมดเริ่มมีผลกระทบด้านลบ

247
00:20:26,592 --> 00:20:29,861
ฮายาโอะ มิยาซากิรู้สึกแก่กว่าที่เคย

248
00:20:35,101 --> 00:20:38,937
การกล่าวประโยคเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

249
00:20:42,508 --> 00:20:43,641
ปัญหามากเกินไป

250
00:20:45,010 --> 00:20:46,377
ช่างเป็นปัญหาจริงๆ

251
00:20:50,216 --> 00:20:51,816
มันลำบากจริงๆ

252
00:20:54,420 --> 00:20:57,555
ฉันกำลังพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง

253
00:20:59,859 --> 00:21:02,794
ฉันบอกคุณว่ามันลำบากจริงๆ

254
00:21:08,768 --> 00:21:10,168
แต่ถ้าถามผมว่า “ทำไมไม่ยอมแพ้?”

255
00:21:10,202 --> 00:21:12,137
ฉันจะบอกว่า "หุบปาก"

256
00:21:15,975 --> 00:21:18,610
สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตคือปัญหา

257
00:21:20,980 --> 00:21:22,814
หากปัญหาในชีวิตหายไป

258
00:21:22,848 --> 00:21:25,016
แต่คุณยังต้องการเอาพวกเขากลับมา

259
00:21:27,553 --> 00:21:30,922
ชาวญี่ปุ่นจำนวนมากสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปเมื่อเร็วๆ นี้

260
00:21:31,090 --> 00:21:32,090
รวมถึงปัญหาของพวกเขาด้วย

261
00:21:34,527 --> 00:21:37,962
จากมุมมองของอาราคาวะ มิยาซากิดูเหมือนเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป

262
00:21:49,341 --> 00:21:50,875
ลาก่อน

263
00:22:06,992 --> 00:22:10,847
เป็นเวลาหกเดือนแล้วนับตั้งแต่การผลิตเริ่มด้วยความเร็วสูงสุด

264
00:22:11,931 --> 00:22:13,898
ฮายาโอะ มิยาซากิไม่ปรากฏให้เห็นเลย

265
00:22:18,070 --> 00:22:19,804
(นายมิยาซากิอยู่ไหน)

266
00:22:20,239 --> 00:22:22,907
กลับมาที่สตูดิโอของเขา

267
00:22:26,645 --> 00:22:28,713
สองวันต่อมาเขาก็ปรากฏตัวอีกครั้ง

268
00:22:31,317 --> 00:22:32,317
สวัสดีตอนเช้า

269
00:22:35,020 --> 00:22:37,222
(ควรไปพบแพทย์ดีที่สุด)

270
00:22:37,289 --> 00:22:38,656
มันไม่จำเป็น

271
00:22:40,259 --> 00:22:41,526
เสียเวลา

272
00:22:43,362 --> 00:22:46,431
เขารู้สึกไม่สบายเมื่อเร็วๆ นี้แต่ไม่รู้ว่าทำไม

273
00:22:49,802 --> 00:22:54,372
ฉันต้องทำงานอย่างหนักเพื่อทำสตอรี่บอร์ดให้เสร็จ นี่เป็นสิ่งจำเป็น

274
00:22:59,078 --> 00:23:00,478
เพื่อนผู้กำกับบอกกับผมว่า

275
00:23:02,514 --> 00:23:05,016
"เขียนสตอรี่บอร์ดให้เสร็จก่อนตาย"

276
00:23:05,484 --> 00:23:07,986
เขาบอกว่า "ฉันจะดูหนังเรื่องนี้ให้จบ"

277
00:23:12,791 --> 00:23:15,093
ฮายาโอะ มิยาซากิจะไม่ยอมให้ตัวเองได้พักผ่อน

278
00:23:23,168 --> 00:23:25,737
มีใครบางคนอยู่ในใจของเขาเสมอ

279
00:23:30,342 --> 00:23:33,111
การรายงานข่าว Paku ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?

280
00:23:35,581 --> 00:23:38,149
"ปากู" เป็นชื่อเล่นของเกาเหยียนซุน

281
00:23:38,517 --> 00:23:41,085
เขาเป็นคู่แข่งเพียงคนเดียวที่ได้รับความเคารพนับถือของฮายาโอะ มิยาซากิ

282
00:23:44,356 --> 00:23:46,124
ฉันอยากรู้จริงๆว่าปาคุกำลังทำอะไรอยู่

283
00:23:51,297 --> 00:23:52,997
ในสตูดิโอใกล้เคียง

284
00:23:53,132 --> 00:23:57,001
Isao Takahata วัย 76 ปี หมกมุ่นอยู่กับการสร้างภาพยนตร์ของเขา

285
00:24:01,173 --> 00:24:04,108
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีชื่อว่า "เรื่องราวของเจ้าหญิงคางุยะ"

286
00:24:10,582 --> 00:24:12,750
เขาอายุมากกว่าฮายาโอะ มิยาซากิหกปี

287
00:24:12,851 --> 00:24:16,187
แต่ยังคงกล้าได้กล้าเสียและเต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ที่แข็งแกร่ง

288
00:24:19,658 --> 00:24:21,926
การกระทำของตัวละครเปลี่ยนความรู้สึกที่เกิดขึ้น

289
00:24:22,061 --> 00:24:25,029
เราแค่ปรับจังหวะ

290
00:24:26,131 --> 00:24:30,435
ตรงไหนควรเร็วก็เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

291
00:24:30,536 --> 00:24:35,006
และเมื่อคุณต้องการดึงดูดผู้ชม ให้ช้าลง

292
00:24:37,176 --> 00:24:41,412
หลังจากไปเยี่ยมชมเกาเหยียนซุนในอาราคาวะ มิยาซากิก็เริ่มฝากข้อความถึงอาราคาวะ

293
00:24:46,369 --> 00:24:48,738
“เหวแห่งความสิ้นหวัง” อาจฟังดูจริงจังเกินไป

294
00:24:51,056 --> 00:24:54,859
คุณพลาดเมื่อคุณไม่ได้สร้างภาพยนตร์

295
00:24:58,464 --> 00:25:00,164
คุณคิดว่าคุณทำได้

296
00:25:00,566 --> 00:25:06,104
แต่เมื่อทำจริง ความกดดันก็ทนไม่ไหว

297
00:25:08,140 --> 00:25:12,243
ฮายาโอะ มิยาซากิและทาคาฮาตะไม่ส่งข้อความให้กำลังใจกันอีกต่อไป

298
00:25:14,346 --> 00:25:16,481
อย่างไรก็ตามตราบใดที่เรารู้ถึงการมีอยู่ของทาคาฮาตะ

299
00:25:16,648 --> 00:25:19,250
มันสามารถกระตุ้นจิตวิทยาของมิยาซากิ ฮายาโอะได้

300
00:25:27,026 --> 00:25:28,092
แปดเดือนต่อมา

301
00:25:32,431 --> 00:25:35,133
ในที่สุดการผลิตภาพยนตร์ก็เข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายแล้ว

302
00:25:37,536 --> 00:25:39,037
ปัญหามากเกินไป

303
00:25:45,227 --> 00:25:48,731
มิยาซากิยังคงมีปัญหาหลักที่ต้องแก้ไข

304
00:25:49,681 --> 00:25:54,452
มันเกี่ยวกับการทำความเข้าใจว่าทำไมตัวเอกของเรื่องจึงสร้างเครื่องบินขับไล่ลำนั้นขึ้นมา

305
00:25:56,522 --> 00:25:58,022
จุดจบของหนังเรื่องนี้ไม่ได้

306
00:25:58,023 --> 00:25:59,424
เครื่องบินรบแบบ Zero Carrier บินไปสู่ความสุข

307
00:26:02,161 --> 00:26:04,228
เขากำลังคิดว่าเขาควรจะ

308
00:26:04,263 --> 00:26:06,097
โฮริโคชิจะจบแบบไหน?

309
00:26:06,331 --> 00:26:09,267
ท้ายที่สุดเขาคือผู้ที่สร้างเครื่องมือในการฆ่า

310
00:26:10,069 --> 00:26:12,804
ฉันรู้ว่าจะต้องมีความท้าทาย

311
00:26:12,838 --> 00:26:14,872
แต่ภาคนี้ยากจริงๆ

312
00:26:17,843 --> 00:26:20,945
ความไม่แน่ใจของเขาส่งผลต่อการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้

313
00:26:27,352 --> 00:26:28,886
เขาแค่คิดวิธีไม่ออก

314
00:26:28,921 --> 00:26:31,489
สามารถแสดงอารมณ์ของโฮริโคชิได้อย่างแม่นยำ

315
00:26:40,265 --> 00:26:42,700
อนิเมเตอร์บางคนเริ่มแสดงความกังวลของตน

316
00:26:42,835 --> 00:26:45,688
พวกเขาไม่แน่ใจว่าจะวาดโฮริโคชิได้อย่างไร

317
00:26:48,107 --> 00:26:49,907
เขาไม่ใช่คนอารมณ์เสีย

318
00:26:50,409 --> 00:26:54,846
มันยาก. มีฉากแบบนี้อยู่หลายฉาก

319
00:27:05,124 --> 00:27:07,592
วันอาทิตย์

320
00:27:08,393 --> 00:27:12,797
ฉันไปเดินเล่นเพื่อเคลียร์หัว

321
00:27:13,499 --> 00:27:20,538
ฉันเห็นนิทรรศการแล้วก็ยากที่จะเข้าใจและเข้าใจในคราวเดียว

322
00:27:22,141 --> 00:27:24,075
เป็นนิทรรศการภาพถ่าย

323
00:27:24,143 --> 00:27:25,843
แสดงให้เห็นผู้ป่วยโรคเรื้อน

324
00:27:25,878 --> 00:27:27,612
ภาพการบังคับแยกตัวในบ้านพักคนชรา

325
00:27:27,713 --> 00:27:29,046
โรคเรื้อนหรือที่เรียกว่าโรคแฮนเซน

326
00:27:32,184 --> 00:27:35,019
พวกเขาถูกบังคับให้แยกตัวออกจากสังคม

327
00:27:35,354 --> 00:27:38,022
แต่ยังคงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อมีชีวิตที่ร่ำรวยและเติมเต็ม

328
00:27:38,557 --> 00:27:41,192
ภาพเหล่านั้นฝังลึกอยู่ในใจของมิยาซากิ

329
00:27:44,329 --> 00:27:45,596
ฉันไปกับภรรยาของฉัน

330
00:27:46,031 --> 00:27:49,267
พวกเราทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับนิทรรศการระหว่างทางกลับบ้าน

331
00:27:50,135 --> 00:27:51,502
นั่นแหละจริงๆ

332
00:27:53,172 --> 00:27:54,739
น่าตกใจมาก

333
00:27:56,708 --> 00:28:00,144
มันทำให้คุณรู้สึกว่าคุณต้องไม่เสียเวลาชีวิต

334
00:28:03,982 --> 00:28:05,449
มาดูกันดีกว่า

335
00:28:13,225 --> 00:28:16,527
บางอย่างในตัวมิยาซากิเริ่มเปลี่ยนไป

336
00:28:23,502 --> 00:28:28,005
ทันใดนั้นฉันก็เข้าใจความหมายของการใช้เวลาทำสิ่งนี้

337
00:28:31,076 --> 00:28:33,878
เขานำภาพวาดของแอนิเมเตอร์ที่ถูกโยนทิ้งไป

338
00:28:33,979 --> 00:28:35,213
ใช้สำหรับดัดแปลงและขัดเงา

339
00:28:39,251 --> 00:28:42,420
ในฉากนี้ โฮริโคชิต้องเผชิญกับบททดสอบที่สำคัญที่สุด

340
00:28:42,721 --> 00:28:45,623
เครื่องบินทดสอบลำหนึ่งของเขาตก

341
00:28:51,330 --> 00:28:54,398
อนิเมเตอร์วาดภาพเขาด้วยสีหน้าที่น่าเบื่อและว่างเปล่า

342
00:28:57,836 --> 00:28:59,003
นี่เป็นสิ่งที่ผิด

343
00:28:59,871 --> 00:29:01,305
นี่คือวิธีที่มันควรจะเป็น

344
00:29:01,940 --> 00:29:05,309
Erlang ได้เห็นความล้มเหลวนี้ เขาคงจะรู้สึกอะไรบางอย่าง

345
00:29:05,477 --> 00:29:09,380
“วันนี้ผมประทับใจมาก” เขากล่าว

346
00:29:09,414 --> 00:29:12,450
"ฉันรู้สึกเหมือนถนนที่ไม่มีวันสิ้นสุดเปิดอยู่ตรงหน้าฉัน"

347
00:29:12,985 --> 00:29:17,722
นี่เป็นบรรทัดที่สำคัญและเขาพูดเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

348
00:29:18,991 --> 00:29:22,860
ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มปรับเปลี่ยนสีหน้าของจิโร่อย่างเห็นได้ชัด

349
00:29:24,696 --> 00:29:28,432
ถ้าวาดฟันแบบนี้อย่างที่เขาว่ากัน

350
00:29:28,467 --> 00:29:31,669
มันก้าวร้าวหรือชัดเจนมากขึ้น

351
00:29:33,338 --> 00:29:39,410
คนเหล่านี้อาศัยอยู่ในยุคที่สงครามเสียหาย นี่ไม่ใช่ทางเลือกของพวกเขา

352
00:29:39,978 --> 00:29:41,712
พวกเขาไม่มีทางเลือก

353
00:29:42,748 --> 00:29:44,582
ตอนนี้เราก็เหมือนกัน

354
00:29:50,922 --> 00:29:52,990
ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ในยุคไหนก็ตาม

355
00:29:53,258 --> 00:29:54,992
สิ่งที่มิยาซากิต้องการสื่อออกมาก็คือ

356
00:29:55,060 --> 00:29:57,728
คนที่พยายามใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

357
00:29:58,964 --> 00:30:01,265
วันนี้ทิ้งความประทับใจอันลึกซึ้งไว้กับฉัน

358
00:30:02,034 --> 00:30:05,002
ฉันรู้สึกเหมือนถนนที่ไม่มีวันสิ้นสุดเปิดต่อหน้าฉัน

359
00:30:12,044 --> 00:30:13,311
ลมพัดแรงขึ้นแล้ว

360
00:30:19,985 --> 00:30:22,119
ฮายาโอะ มิยาซากิออกไปทำงานอีกครั้ง

361
00:30:26,925 --> 00:30:29,126
เขาวาดสตอรี่บอร์ดด้วยความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง

362
00:30:34,666 --> 00:30:37,068
พวกเขาใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และเราต้องสะท้อนสิ่งนั้น

363
00:30:43,108 --> 00:30:46,010
เรากำลังเข้าใกล้ไคลแม็กซ์ตอนจบของหนังมากขึ้นเรื่อยๆ

364
00:30:50,782 --> 00:30:55,486
ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือหลังแผ่นดินไหว

365
00:30:56,722 --> 00:30:59,857
ฉันนาโอโกะ ซาโตมิ

366
00:31:03,095 --> 00:31:06,797
นาโอโกะเป็นนางเอก เธอเป็นคนพิเศษสำหรับโฮริโคชิ

367
00:31:12,904 --> 00:31:14,138
การต้อนรับที่ดี

368
00:31:15,607 --> 00:31:18,576
แต่เธอก็เป็นโรคที่รักษาไม่หาย

369
00:31:22,013 --> 00:31:23,914
พวกเขาสองคนจะต้องแยกจากกัน

370
00:31:29,488 --> 00:31:31,856
แต่นาโอโกะคิดถึงโฮริโคชิเป็นอย่างมาก

371
00:31:32,090 --> 00:31:36,060
เธอหลุดออกจากบ้านพักคนชราและเสี่ยงชีวิตเพื่อพบกับโฮริโคชิ

372
00:31:39,564 --> 00:31:42,466
เมื่อ Erlang ทราบถึงความมุ่งมั่นของเธอ

373
00:31:42,501 --> 00:31:45,236
เขาคงตัดสินใจไปแล้วเหมือนกัน

374
00:31:45,670 --> 00:31:47,938
เราจำเป็นต้องพรรณนาสิ่งนี้

375
00:31:48,140 --> 00:31:51,542
การพบกันใหม่ของพวกเขาที่สถานีถือเป็นไคลแม็กซ์ของภาพยนตร์เรื่องนี้

376
00:31:52,744 --> 00:31:54,912
เออร์แลงจะทำอะไร?

377
00:31:58,984 --> 00:32:01,452
ฮายาโอะ มิยาซากิไม่มีวันหยุด

378
00:32:01,486 --> 00:32:04,321
ดำเนินการสร้างสตอรี่บอร์ดให้เสร็จสิ้นต่อไป

379
00:32:11,630 --> 00:32:14,331
นี่คือเวลาที่ผู้คนถูกบังคับให้แยกจากกัน

380
00:32:15,901 --> 00:32:20,905
มันเหมือนกันสำหรับทุกคน ไม่สามารถเห็นหรือติดต่อคนที่คุณรักได้

381
00:32:25,510 --> 00:32:28,679
เวลาของนาโอโกะกำลังจะหมดลง

382
00:32:29,614 --> 00:32:33,384
จะต้องมีความรู้สึกเร่งด่วนที่นี่

383
00:32:33,785 --> 00:32:36,520
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะวาดความรู้สึกนี้อย่างไร

384
00:32:56,241 --> 00:32:57,241
นี่เป็นสิ่งที่ผิด

385
00:32:57,943 --> 00:33:00,711
มีบางอย่างผิดปกติ

386
00:33:12,491 --> 00:33:17,761
เวลาผมสร้างหนัง ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงทำแบบนั้น

387
00:33:18,597 --> 00:33:20,598
ฉันไม่คิดว่าทำไมเมื่อฉันสร้างภาพยนตร์

388
00:33:23,835 --> 00:33:26,871
ทั้งสองจะได้เจอกันแน่นอน แล้วไงล่ะ?

389
00:33:35,680 --> 00:33:36,847
สี่วันต่อมา

390
00:33:39,551 --> 00:33:40,851
เราควรทำอย่างไร?

391
00:33:45,123 --> 00:33:47,892
ทั้งสองเห็นหน้ากันแล้ววิ่งหนีไป

392
00:33:53,331 --> 00:33:57,034
นี่เป็นครั้งแรกที่ฮายาโอะ มิยาซากิได้ถ่ายทอดฉากโรแมนติกระหว่างผู้ใหญ่

393
00:34:02,240 --> 00:34:07,511
ฉันไม่ควรตั้งใจเกินไป ฉันควรจะเป็นธรรมชาติมากกว่านี้ แต่

394
00:34:09,880 --> 00:34:11,048
เขาเชื่อมานานแล้ว

395
00:34:11,081 --> 00:34:12,917
แอนิเมชันควรเป็นสำหรับเด็ก

396
00:34:15,720 --> 00:34:18,556
นี่เป็นคำขวัญของเขามาโดยตลอดในการสร้างภาพยนตร์

397
00:34:35,440 --> 00:34:37,640
แต่ตอนนี้เขาปล่อยตัวเองไปและไม่ได้กำหนดขีดจำกัดของตัวเองอีกต่อไป

398
00:34:39,043 --> 00:34:41,178
ไม่ควรพูดมากเกินไปที่นี่

399
00:34:44,282 --> 00:34:46,649
ไม่เคยรักใครแบบนี้เลยไม่รู้

400
00:34:55,711 --> 00:35:00,148
ฉากที่เสร็จสิ้นแล้วแตกต่างไปจากภาพยนตร์มิยาซากิเรื่องอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง

401
00:35:10,942 --> 00:35:12,776
จิโร่

402
00:35:13,144 --> 00:35:14,144
ฉันมีความสุขมาก

403
00:35:14,262 --> 00:35:16,365
ฉันไม่รู้จริงๆว่าจะทำอย่างไรถ้าฉันไม่พบคุณ

404
00:35:18,416 --> 00:35:19,416
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว

405
00:35:20,352 --> 00:35:21,885
- เดินได้ไหม? -ใช่

406
00:35:22,520 --> 00:35:23,287
ไปกันเถอะ

407
00:35:30,662 --> 00:35:33,764
เดิมทีฉันตั้งใจจะพบคุณแล้วกลับไป

408
00:35:34,065 --> 00:35:35,099
อย่าไป

409
00:35:38,670 --> 00:35:40,037
มาอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยกัน

410
00:35:44,075 --> 00:35:47,745
เมื่อจิโร่อยู่ที่สถานี เขาพูดว่า "เรามาอยู่ที่นี่ด้วยกันนะ"

411
00:35:49,014 --> 00:35:53,550
นั่นอาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เขาสามารถทำได้

412
00:35:54,386 --> 00:35:57,187
พวกเขาใช้ชีวิตอย่างไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

413
00:36:03,094 --> 00:36:06,430
หนังเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเครื่องบินรบของผู้ให้บริการ Zero

414
00:36:07,298 --> 00:36:09,366
ไม่เลย

415
00:36:15,173 --> 00:36:18,042
เออร์แลงแค่อยากจะสร้างเครื่องบิน เขาไม่ต้องการมีส่วนร่วมในสงคราม

416
00:36:18,076 --> 00:36:21,578
ฉันไม่ได้มองหาข้อแก้ตัวราคาถูก

417
00:36:29,821 --> 00:36:30,621
สวัสดีตอนเช้า

418
00:36:31,623 --> 00:36:33,490
ความท้าทายสุดท้ายคือการตัดสินใจ

419
00:36:33,525 --> 00:36:35,626
ใครเป็นคนตั้งชื่อตี่เยว่?

420
00:36:38,663 --> 00:36:40,030
คุณพร้อมหรือยัง

421
00:36:41,232 --> 00:36:42,433
ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มกันเลย

422
00:36:44,235 --> 00:36:46,804
ความประทับใจของฉันคือ

423
00:36:47,706 --> 00:36:54,611
เสียงของ Erlang เบามาก

424
00:36:55,046 --> 00:36:56,647
ไม่ทั้งหมด

425
00:36:57,482 --> 00:36:58,982
ปัญญาชนในสมัยนั้น

426
00:36:59,017 --> 00:37:01,719
พวกเขาทั้งหมดพูดอย่างชัดเจนด้วยเสียงแหลมสูง

427
00:37:01,920 --> 00:37:04,722
พวกเขาไม่พูดมาก

428
00:37:05,290 --> 00:37:06,957
พวกเขาฉลาดเกินไป

429
00:37:06,991 --> 00:37:09,526
พูดเฉพาะสิ่งที่จำเป็นและอย่าพูดคำที่ไม่จำเป็น

430
00:37:09,861 --> 00:37:11,495
ไม่ใช่เพราะเขาขี้อาย

431
00:37:12,163 --> 00:37:14,431
เขาเป็นตัวละครที่ซับซ้อน

432
00:37:16,501 --> 00:37:20,337
ฮายาโอะ มิยาซากิตระหนักดีถึงภาพลักษณ์ของคนอย่างโฮริโคชิ

433
00:37:24,909 --> 00:37:28,212
มันอาจจะเหมาะสมกว่าถ้าหาคนที่ไม่ใช่มืออาชีพ

434
00:37:30,615 --> 00:37:33,951
แอนโน แล้วไง.

435
00:37:34,352 --> 00:37:34,952
อันโน

436
00:37:34,986 --> 00:37:36,120
น่าสนใจ

437
00:37:37,822 --> 00:37:39,723
พวกเขาหมายถึงฮิเดอากิ อันโนะ

438
00:37:39,758 --> 00:37:42,677
เขาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "Neon Genesis Evangelion"

439
00:37:43,061 --> 00:37:45,162
เขาสนิทกับฮายาโอะ มิยาซากิมาก

440
00:37:48,733 --> 00:37:50,300
เสียงของอันโนะ

441
00:37:53,538 --> 00:37:56,273
เขาฉลาด ฉันมั่นใจว่าเขาจะรู้ว่าต้องทำอะไร

442
00:37:57,242 --> 00:38:00,244
ทำไมคุณไม่ลองบันทึกเสียงกับเขาล่ะ?

443
00:38:00,645 --> 00:38:02,012
เราควรขอให้เขาออดิชั่นไหม?

444
00:38:03,014 --> 00:38:06,316
นี่จะเป็นครั้งแรกที่เราทำสิ่งนี้

445
00:38:08,019 --> 00:38:10,187
การออกเสียงและการออกเสียงของฉันยังไม่ค่อยชัดเจน

446
00:38:11,556 --> 00:38:13,524
สองวันต่อมาอันโนะก็มา

447
00:38:15,093 --> 00:38:16,193
ถูกต้องแล้ว

448
00:38:20,999 --> 00:38:23,500
หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี คงจะสนุก

449
00:38:25,637 --> 00:38:28,205
เขาไม่เคยทำงานพากย์เสียงมืออาชีพมาก่อน

450
00:38:34,078 --> 00:38:35,879
คุณไม่หิวเหรอ?

451
00:38:37,081 --> 00:38:38,215
กินสิ่งนี้

452
00:38:39,117 --> 00:38:39,917
เขาค่อนข้างดี

453
00:38:43,521 --> 00:38:45,322
ลองใช้เขาดูสิ

454
00:38:45,390 --> 00:38:47,391
มันยากที่จะหาเสียงเหมือนเขา

455
00:38:52,931 --> 00:38:53,797
เจ๋งมาก

456
00:38:54,532 --> 00:38:56,466
มันคือคุณ

457
00:38:57,202 --> 00:38:57,935
มันทั้งหมดขึ้นอยู่กับคุณ

458
00:38:58,570 --> 00:39:00,170
ฉันจะปฏิเสธได้อย่างไรถ้าคุณถาม?

459
00:39:03,074 --> 00:39:05,442
นี่เป็นข่าวที่น่าตกใจจริงๆ

460
00:39:08,479 --> 00:39:10,581
เพียงแค่ทำมัน

461
00:39:10,815 --> 00:39:12,282
ฉันมีความสุขมาก

462
00:39:13,051 --> 00:39:15,819
ฉันชอบที่เสียงของคุณไม่ละความคิดของคุณ

463
00:39:17,188 --> 00:39:20,791
ฉันไม่คิดว่าทุกคนจะเข้าใจจิโระ โฮริโคชิได้อย่างแท้จริง

464
00:39:21,559 --> 00:39:23,393
ฉันควรเก็บเป็นความลับหรือไม่?

465
00:39:27,599 --> 00:39:28,966
ฉันมีข่าวที่น่าเหลือเชื่อ

466
00:39:29,334 --> 00:39:31,335
ฮิเดอากิ อันโนะ พากย์เสียง เออร์ลัง

467
00:39:33,771 --> 00:39:35,672
- คุณแน่ใจเหรอ? -ใช่

468
00:39:39,410 --> 00:39:40,410
ไม่น่าเชื่อ

469
00:39:43,481 --> 00:39:45,916
ฮายาโอะ มิยาซากิตื่นเต้นเหมือนเด็กๆ

470
00:39:48,319 --> 00:39:51,922
ฉันได้ยินมัน มันเยี่ยมมาก

471
00:39:51,973 --> 00:39:52,856
แน่นอน

472
00:39:53,925 --> 00:39:55,058
ทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี

473
00:39:55,426 --> 00:39:56,894
ฉันเกือบจะอยากเล่นเป็นหัวหน้าของ Erlang

474
00:40:07,438 --> 00:40:09,506
Studio Ghibli ขาดแคลนเงิน

475
00:40:09,540 --> 00:40:11,742
คุณต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

476
00:40:16,347 --> 00:40:17,681
หลังจากนั้นไม่นาน

477
00:40:21,586 --> 00:40:23,553
เขาเริ่มเขียนตอนจบของหนัง

478
00:40:25,974 --> 00:40:27,824
มีฉากหนึ่งบรรยายถึง

479
00:40:27,859 --> 00:40:30,078
ชีวิตแต่งงานอันแสนสั้นของโฮริโคชิและนาโอโกะ

480
00:40:33,031 --> 00:40:34,998
คุณช่วยสอนวิธีพับเสื้อหน่อยได้ไหม

481
00:40:35,033 --> 00:40:40,737
- เสื้อเชิ้ต ไม่ใช่ชุดกิโมโนใช่ไหม? - ใช่เสื้อเชิ้ต

482
00:40:41,472 --> 00:40:44,675
- โอเค เริ่มตรงนั้น - แล้วแบบนี้

483
00:40:49,347 --> 00:40:51,315
นาโอโกะลุกขึ้นจากเตียงในโรงพยาบาล

484
00:40:51,349 --> 00:40:53,517
พับเสื้อของสามีอย่างระมัดระวัง

485
00:40:57,522 --> 00:41:01,058
มิยาซากิต้องการให้การเคลื่อนไหวของเธอสมจริงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

486
00:41:06,931 --> 00:41:07,998
น่าสนใจ

487
00:41:11,035 --> 00:41:12,703
พับทับ

488
00:41:15,907 --> 00:41:18,942
เขารู้สึกว่าเขายังไม่ถึงระดับสูงสุดเลย

489
00:41:19,110 --> 00:41:20,978
แต่เขายังคงมีสมาธิ

490
00:41:23,915 --> 00:41:26,783
รายละเอียด รายละเอียดคือทุกสิ่งทุกอย่าง

491
00:41:28,219 --> 00:41:30,787
รายละเอียดเป็นสิ่งสำคัญที่สุดแต่

492
00:41:37,562 --> 00:41:39,363
เขามุ่งมั่นที่จะพยายามอย่างเต็มที่

493
00:41:39,464 --> 00:41:42,632
เขายอมตายเพื่อหนังเรื่องนี้

494
00:41:46,371 --> 00:41:51,341
ฉันไม่ต้องการให้นางเอกตายเป็นจุดไคลแม็กซ์ของหนัง

495
00:41:51,676 --> 00:41:56,213
เราแค่ต้องใส่ใจว่าพวกเขาใช้ชีวิตอย่างไร

496
00:42:00,151 --> 00:42:01,718
ผ่านไปอีกปีแล้ว

497
00:42:02,787 --> 00:42:04,921
ฮายาโอะ มิยาซากิ เหลือ 100 อัน

498
00:42:04,956 --> 00:42:07,257
จะต้องทำให้สตอรี่บอร์ดต้นฉบับของช็อตนี้เสร็จสมบูรณ์

499
00:42:09,727 --> 00:42:13,530
เขากำลังวาดฉากการพรากจากกันระหว่าง Horikoshi และ Naoko

500
00:42:25,943 --> 00:42:28,278
“คุณอยากใช้ชีวิตในแต่ละวันให้เติมเต็มแค่ไหน?”

501
00:42:33,084 --> 00:42:35,018
ทุกจังหวะที่ฮายาโอะ มิยาซากิวาด

502
00:42:35,086 --> 00:42:39,022
ดูเหมือนทุกคนจะถามคำถามนี้กับตัวเอง

503
00:42:50,401 --> 00:42:53,570
ผู้คนจะต้องพยายามอย่างเต็มที่

504
00:42:55,740 --> 00:42:58,308
ใช้ชีวิตให้เต็มที่

505
00:42:58,609 --> 00:43:00,844
ภายในความสามารถของตน

506
00:43:00,878 --> 00:43:03,480
ในเวลาของตนเอง

507
00:43:04,615 --> 00:43:08,351
ใช้ชีวิตให้เต็มที่ที่สุดนั่นคือสิ่งที่เราทำได้

508
00:43:12,457 --> 00:43:14,491
เขาเริ่มตรวจสอบภาพวาดของเขาอีกครั้ง

509
00:43:31,142 --> 00:43:33,944
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันวาดสิ่งเหล่านี้

510
00:43:36,848 --> 00:43:38,682
ฉันลืมสิ่งที่ฉันอยากเห็น

511
00:43:38,716 --> 00:43:42,819
สายตาของเขาถูกดึงดูดไปยังส่วนอื่นๆ

512
00:43:45,823 --> 00:43:49,025
ฉันคิดว่า "สตอรี่บอร์ดนี้ค่อนข้างดี"

513
00:43:53,297 --> 00:43:55,732
เขาชื่นชมสตอรี่บอร์ดที่เขาวาด

514
00:43:57,835 --> 00:43:59,936
อาราคาวะไม่เคยเห็นมิยาซากิทำเช่นนี้มาก่อน

515
00:44:10,314 --> 00:44:12,082
ฉันแปลกใจที่ฉันวาดทั้งหมดนี้

516
00:44:13,017 --> 00:44:14,084
คุณรู้สึกอะไรบางอย่าง?

517
00:44:14,152 --> 00:44:15,919
ไม่ทั้งหมด

518
00:44:19,590 --> 00:44:21,658
ฉันเกือบจะหมดหวัง ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันรุ่งขึ้น

519
00:44:42,780 --> 00:44:44,981
หกเดือนต่อมา ในที่สุดมิยาซากิก็เสร็จงาน

520
00:44:45,016 --> 00:44:46,950
ภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องที่ 11 ของเขา

521
00:45:43,140 --> 00:45:45,675
วันนี้ทิ้งความประทับใจอันลึกซึ้งไว้กับฉัน

522
00:45:46,277 --> 00:45:49,112
ฉันรู้สึกเหมือนถนนที่ไม่มีวันสิ้นสุดเปิดต่อหน้าฉัน

523
00:46:10,534 --> 00:46:11,901
ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ ขอบคุณมาก.

524
00:46:12,503 --> 00:46:14,804
แต่พูดก็น่าอายมาก.

525
00:46:15,406 --> 00:46:19,242
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันร้องไห้ขณะดูหนังที่ฉันสร้าง

526
00:46:28,452 --> 00:46:35,592
ตั๋วสำหรับการแสดง "The Wind Rises" เวลา 13.20 น. จำหน่ายหมดแล้ว

527
00:46:39,563 --> 00:46:41,631
ภาพยนตร์จะเข้าฉายในอีกหนึ่งเดือนต่อมา

528
00:46:42,066 --> 00:46:43,066
วันนั้น

529
00:46:43,100 --> 00:46:46,236
โรงภาพยนตร์เต็มไปด้วยผู้ชมมากที่สุดแห่งปี

530
00:47:05,790 --> 00:47:09,192
แต่ในวันเดียวกันนั้นเอง ภายในสตูดิโอของมิยาซากิกลับเงียบสงบ

531
00:47:19,303 --> 00:47:22,172
เขากินราเมนคนเดียว

532
00:47:27,578 --> 00:47:30,246
วันนี้ฉันทำราเมนแกงกะหรี่

533
00:47:30,915 --> 00:47:33,383
ฉันยังกินเบนโตะหนึ่งกล่องเป็นอาหารกลางวันด้วย

534
00:47:33,617 --> 00:47:36,152
เพื่อทำราเมน

535
00:47:37,822 --> 00:47:45,128
ฉันต้องออกไปซื้อหัวหอม บะหมี่ เนย และผงกะหรี่

536
00:47:45,229 --> 00:47:50,800
ฉันเริ่มรู้สึกห่างเหินจากภาพยนตร์เล็กน้อย

537
00:47:51,535 --> 00:47:53,303
ฉันต้องทำพิธีกรรมต่างๆอย่างถูกต้อง

538
00:47:53,337 --> 00:47:55,939
แต่ฉันไม่มีอารมณ์และพลังงานแบบนี้มาก่อน

539
00:47:56,507 --> 00:47:59,242
ฉันคิดว่าฉันจะค่อยๆ กลับไปสู่ตัวตนเดิมของฉัน

540
00:48:00,911 --> 00:48:02,145
ลาก่อน

541
00:48:14,592 --> 00:48:17,761
สองเดือนต่อมา ฮายาโอะ มิยาซากิประกาศลาออกจากตำแหน่ง