1
00:00:28,262 --> 00:00:30,263
ฤดูร้อนปี 2010

2
00:00:32,833 --> 00:00:34,767
บนชั้นสามของสตูดิโอจิบลิ

3
00:00:35,002 --> 00:00:38,271
ภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง From Red Flower Saka ได้เข้าสู่ขั้นตอนการผลิตแล้ว

4
00:00:40,140 --> 00:00:41,607
เกิดอะไรขึ้น? มันน่าเบื่อไหม?

5
00:00:41,642 --> 00:00:43,242
ไม่ ไม่ ฉันคิดว่ามันค่อนข้างดี

6
00:00:43,644 --> 00:00:50,716
กล้องกำลังถ่ายครับ อย่ากังวล

7
00:00:53,554 --> 00:00:56,222
โกโระ มิยาซากิ ผู้กำกับวัย 43 ปี

8
00:00:56,256 --> 00:00:58,157
กำลังจมอยู่กับการเตรียมงาน

9
00:01:00,427 --> 00:01:02,528
หนังมีกำหนดฉายไม่ถึงหนึ่งปี

10
00:01:02,729 --> 00:01:04,764
และส่วนที่ยากที่สุดยังไม่เริ่ม

11
00:01:14,975 --> 00:01:18,044
มีผู้ชายคนหนึ่งมาที่นี่เกือบทุกวัน

12
00:01:22,282 --> 00:01:23,616
คุณสามารถทำได้ดีกว่า

13
00:01:24,585 --> 00:01:27,086
เขาคือฮายาโอะ มิยาซากิ พ่อของโกโระ มิยาซากิ

14
00:01:28,155 --> 00:01:30,122
ถ้าเป็นฉันฉันจะเพิ่มต้นไม้ให้มากขึ้น

15
00:01:30,857 --> 00:01:32,725
คุณสามารถเพิ่มได้อีก

16
00:01:36,530 --> 00:01:40,032
ฮายาโอะ มิยาซากิ ซึ่งในขณะนั้นอายุ 69 ปี เป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้

17
00:01:41,735 --> 00:01:44,604
เขามาที่นี่บ่อยครั้งโดยไม่มีเหตุผลพิเศษ

18
00:01:51,545 --> 00:01:53,412
รถบรรทุกคันนั้นใหญ่เกินไป

19
00:01:55,882 --> 00:01:57,817
มันจะกินพื้นที่ทั้งหน้าจอ

20
00:02:06,360 --> 00:02:09,061
คนเดียวที่เขาไม่คุยด้วยคือลูกชายของเขา

21
00:02:19,473 --> 00:02:21,741
- นี่คืออะไร? -จินผิงถัง

22
00:02:23,210 --> 00:02:25,044
คุณเคี้ยวมันหรือเปล่า?

23
00:02:26,313 --> 00:02:27,780
ฉันจะลองด้วย

24
00:02:28,081 --> 00:02:32,084
- เปิดมือของคุณ -มันมากเกินไป.

25
00:02:35,055 --> 00:02:36,022
สำหรับคุณหวู่หลาง

26
00:02:57,377 --> 00:02:59,445
มาดูกันดีกว่า

27
00:03:00,347 --> 00:03:03,816
หลังจากที่พ่อของเขาจากไปแล้ว โกโรก็หยิบกระดาษหลายแผ่นขึ้นมา

28
00:03:05,752 --> 00:03:07,053
นั่นคือสตอรี่บอร์ดของหนังเรื่องนี้

29
00:03:11,892 --> 00:03:15,327
ก็โอเคนะ แต่ไม่ค่อยดีในส่วนนี้

30
00:03:16,630 --> 00:03:18,964
อิงจากบทของฮายาโอะ มิยาซากิที่พวกเขาบรรยาย

31
00:03:19,066 --> 00:03:20,599
ตัวละครและการกระทำของพวกเขาในการเล่น

32
00:03:20,901 --> 00:03:23,002
นี่คือพิมพ์เขียวของผู้สร้างแอนิเมชัน

33
00:03:27,340 --> 00:03:30,710
การสร้างสตอรี่บอร์ดเป็นงานที่สำคัญที่สุดของผู้กำกับ

34
00:03:38,552 --> 00:03:41,520
Wu Lang ได้สร้างสตอรี่บอร์ดของเขาเองมาโดยตลอด

35
00:03:41,722 --> 00:03:43,622
ฉันไม่ได้ปรึกษาพ่อเกี่ยวกับความคิดเห็นของเขา

36
00:03:46,593 --> 00:03:47,760
(ฉันควรเอาสิ่งเหล่านี้ออกไปไหม?)

37
00:03:47,761 --> 00:03:49,829
ฉันจะซ่อนสิ่งเหล่านี้ก่อนกลับบ้าน

38
00:03:54,334 --> 00:03:56,602
ฉันจะไม่แสดงสตอรี่บอร์ดของฉันให้เขาดู

39
00:03:56,870 --> 00:03:57,903
(ทำไม)

40
00:04:00,640 --> 00:04:02,274
ถ้าเขาเห็นเขาจะพูดอย่างอื่นอย่างแน่นอน

41
00:04:05,946 --> 00:04:08,914
ฉันไม่อยากได้รับผลกระทบ

42
00:04:11,818 --> 00:04:15,888
ฉันจึงต้องทำมันให้เสร็จโดยอิสระ

43
00:04:21,962 --> 00:04:24,797
ฮายาโอะ มิยาซากิก็กำลังสร้างผลงานของตัวเองเช่นกัน

44
00:04:31,838 --> 00:04:34,073
จะจัดการกับสิ่งนี้อย่างไร?

45
00:04:35,809 --> 00:04:37,443
นี่คือสิ่งหนึ่งที่จะต้องอยู่ในโตเกียว

46
00:04:37,477 --> 00:04:40,012
ภาพยนตร์แอนิเมชั่นขนาดสั้นจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์จิบลิ

47
00:04:41,848 --> 00:04:43,582
ยากมาก

48
00:04:46,453 --> 00:04:47,953
นี่เป็นงานทดลอง

49
00:04:48,255 --> 00:04:50,222
เขาใช้ความแม่นยำอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

50
00:04:50,223 --> 00:04:52,091
อธิบายการกระทำของตัวละคร

51
00:04:54,227 --> 00:04:56,295
จะเรียกว่าเป็นแอนิเมชั่นได้อย่างไร้ความเคลื่อนไหว?

52
00:04:56,329 --> 00:04:58,097
นี่คือแก่นแท้ของแอนิเมชั่น

53
00:04:59,733 --> 00:05:01,100
มันแค่เจ็บปวด

54
00:05:07,307 --> 00:05:10,442
Golang เงียบไปเมื่อถูกถามเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องใหม่ของเขา

55
00:05:15,482 --> 00:05:18,050
(แล้วการร่วมแสดงภาพยนตร์แอนิเมชั่นกับลูกชายของคุณล่ะ)

56
00:05:18,118 --> 00:05:20,586
ไม่สนใจเลย

57
00:05:22,589 --> 00:05:26,192
ฉันไม่อยากเป็นทีมพ่อลูกแบบนั้น

58
00:05:30,664 --> 00:05:34,200
ไม่จำเป็นต้องถามเรื่องนี้

59
00:05:53,053 --> 00:05:54,053
ต่อมาวันหนึ่ง

60
00:05:58,425 --> 00:06:00,860
พวกเขาทั้งสองดูไร้ชีวิตชีวาและไม่มีชีวิตชีวา

61
00:06:02,062 --> 00:06:02,995
เอาสิ่งเหล่านี้ลง

62
00:06:03,463 --> 00:06:06,532
สร้างภาพวาดที่มีชีวิตชีวาและมีพลังมากขึ้น

63
00:06:09,769 --> 00:06:12,171
ฮายาโอะ มิยาซากิขอให้ถอดภาพวาดสามภาพออก

64
00:06:12,205 --> 00:06:13,906
ภาพวาดต้นฉบับที่วาดโดยแอนิเมเตอร์

65
00:06:19,679 --> 00:06:21,614
เขาบอกว่าไม่ใช่แค่นางเอกเท่านั้น

66
00:06:21,681 --> 00:06:24,717
แต่โลกที่ปรากฎในเรื่องทั้งหมดนั้นมืดมนเกินไป

67
00:06:33,660 --> 00:06:35,694
นายผู้อำนวยการ

68
00:06:37,597 --> 00:06:41,567
ขอดูแผนผังห้องครัวของคฤหาสน์ได้ไหมครับ?

69
00:06:41,601 --> 00:06:42,301
ทำไม

70
00:06:42,369 --> 00:06:46,572
ฉันต้องการข้อมูลอ้างอิงเมื่อวาดภาพ

71
00:06:48,141 --> 00:06:49,308
ภาพวาดของคฤหาสน์

72
00:06:49,409 --> 00:06:53,712
คุณไม่คิดว่าจะต้องมีประตูและสิ่งอื่น ๆ ที่ทางเข้าเหรอ?

73
00:06:55,015 --> 00:06:59,785
ฉันไม่แนะนำให้เปลี่ยนกระดานเรื่องราวดังนั้น

74
00:06:59,819 --> 00:07:03,022
ฮายาโอะ มิยาซากิต้องการดูสตอรี่บอร์ดก่อนที่จะทาสีคฤหาสน์

75
00:07:03,423 --> 00:07:05,057
นั่นคือฉากหลักของภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องนี้

76
00:07:05,926 --> 00:07:08,894
ภาพบางภาพที่ฉันถ่ายออกมาไม่น่าพอใจจริงๆ

77
00:07:10,931 --> 00:07:13,799
ภาพวาดที่ไม่มีวิญญาณมีประโยชน์อย่างไร?

78
00:07:22,842 --> 00:07:24,710
แต่หวู่หลางไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

79
00:07:36,156 --> 00:07:38,190
เขายังไม่ได้สร้างโลกทัศน์ที่ตายตัว

80
00:07:39,259 --> 00:07:41,193
การวาดภาพที่ไม่มีชีวิตชีวาจะไม่ทำงาน

81
00:07:48,702 --> 00:07:53,772
ฉันรู้ว่าเขากังวลว่าฉันจะทำไม่ได้

82
00:07:55,075 --> 00:07:56,308
ฉันเข้าใจสิ่งนี้

83
00:08:00,113 --> 00:08:03,816
แต่ถ้าเขาบอกฉันว่าจะทำทุกอย่างอย่างไร

84
00:08:03,850 --> 00:08:07,319
และถ้าฉันทำทุกอย่างที่เขาพูดล่ะก็

85
00:08:10,223 --> 00:08:13,892
นั่นเป็นวิธีหนึ่งในการทำสิ่งต่าง ๆ แต่ฉันไม่ต้องการทำอย่างนั้น

86
00:08:17,230 --> 00:08:18,430
สวัสดีตอนเช้า

87
00:08:21,267 --> 00:08:23,302
โปรดิวเซอร์โทชิโอะ ซูซูกิ เยี่ยมชม

88
00:08:23,403 --> 00:08:25,571
เขารู้สึกถึงความตึงเครียด

89
00:08:26,039 --> 00:08:27,940
ฉันจะดูคืนนี้

90
00:08:30,210 --> 00:08:32,845
เขาบอกว่าเขาจะอ่านสตอรี่บอร์ดเอง

91
00:08:36,383 --> 00:08:37,649
ขอบคุณ

92
00:09:10,150 --> 00:09:11,750
แค่นั้นแหละสำหรับส่วนนี้

93
00:09:18,825 --> 00:09:24,997
เรื่องนี้สามารถทำเป็นหนังได้มั้ยคะ? นั่นคือสิ่งที่ผมกังวลมากกว่า

94
00:09:25,398 --> 00:09:27,232
นางเอกหน้าเหมือนนางเอกมั้ย?

95
00:09:27,233 --> 00:09:31,503
พระเอกหน้าตาเหมือนกันมั้ย?

96
00:09:32,005 --> 00:09:34,006
ฉันมุ่งเน้นไปที่ประเด็นสำคัญเหล่านี้

97
00:09:34,040 --> 00:09:37,443
ฉันสงสัยว่าพวกเขาจะทำงานทั้งหมด

98
00:09:39,479 --> 00:09:41,213
จากสิ่งที่ฉันเห็นในวันนี้

99
00:09:42,749 --> 00:09:48,921
ฉันไม่แน่ใจ

100
00:09:54,627 --> 00:09:55,694
วันรุ่งขึ้น

101
00:09:58,331 --> 00:10:01,633
ซูซูกิและโกโระพบกันและสื่อสารกันอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา

102
00:10:03,169 --> 00:10:05,337
ซูซูกิกล่าวว่าจากสิ่งที่เขาเห็นมาจนถึงตอนนี้

103
00:10:05,371 --> 00:10:07,272
ไม่มีทางที่หนังแอนิเมชั่นเรื่องนี้จะออกฉายอย่างแน่นอน

104
00:10:09,142 --> 00:10:12,744
เขาขอให้อู๋หลางทำให้นางเอกมีเสน่ห์มากขึ้น

105
00:10:24,591 --> 00:10:28,293
ฉันตกใจมากที่เขาพูดตรงไปตรงมามาก

106
00:10:29,362 --> 00:10:34,500
แต่สิ่งที่เขาพูดนั้นถูกต้อง จริงๆแล้วฉันรู้อย่างคลุมเครือ

107
00:10:35,201 --> 00:10:38,837
เป็นเรื่องดีที่เขาบอกฉันตอนนี้

108
00:10:40,540 --> 00:10:45,244
ตรงไปตรงมาฉันไม่สนุกกับงานนี้

109
00:10:47,313 --> 00:10:48,881
มีความยากลำบากและการดิ้นรนมากมาย

110
00:10:51,751 --> 00:10:54,653
ฉันสบายดี. ฉันจะเปลี่ยนอารมณ์ได้เร็วๆ นี้

111
00:10:55,421 --> 00:10:56,421
(ขอให้คุณโชคดี)

112
00:10:56,489 --> 00:10:58,457
ขอบคุณ

113
00:11:05,165 --> 00:11:08,000
ซูซูกิแจ้งให้มิยาซากิทราบถึงการตัดสินใจของเขา

114
00:11:10,770 --> 00:11:11,737
- คุณรู้ - อะไร

115
00:11:11,804 --> 00:11:14,940
ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันจะสร้างหนังเรื่องนี้

116
00:11:15,008 --> 00:11:15,841
อะไร

117
00:11:19,212 --> 00:11:23,815
แต่นั่นเป็นสถานการณ์กรณีที่เลวร้ายที่สุด

118
00:11:36,863 --> 00:11:37,863
นี่ไม่เป็นไร

119
00:11:43,369 --> 00:11:45,070
ฉันคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้

120
00:11:48,208 --> 00:11:51,643
โกโร่ไม่เข้าใจ

121
00:11:54,414 --> 00:11:57,583
ไม่เป็นไรถ้าเขาไม่ได้ทำงานเป็นผู้กำกับอีกต่อไป

122
00:11:59,252 --> 00:12:02,020
ฉันคิดว่าเขาควรยอมแพ้ เขาไม่ใช่วัตถุดิบจริงๆ

123
00:12:05,592 --> 00:12:08,493
"อยากทำ" ไม่ได้แปลว่า "มีความสามารถ" ที่จะทำมันได้

124
00:12:11,898 --> 00:12:14,199
การกำกับไม่ใช่เรื่องง่าย

125
00:12:15,335 --> 00:12:19,404
คุณต้องผลักดันตัวเองต่อไปจนกว่าคุณจะผลักดันตัวเองจนถึงขีดจำกัด

126
00:12:19,806 --> 00:12:21,173
แล้วดูสิ่งที่คุณสร้างขึ้น

127
00:12:21,241 --> 00:12:24,176
คนส่วนใหญ่ทำไม่ได้

128
00:12:40,260 --> 00:12:42,527
ภาพวาดที่เคยแขวนอยู่ที่นี่มาก่อน

129
00:12:42,562 --> 00:12:44,296
ทั้งหมดนี้มีพื้นฐานมาจากสตอรี่บอร์ดของ Wu Lang หรือไม่?

130
00:12:44,314 --> 00:12:46,483
- ใช่. - ค่อนข้างแย่.

131
00:12:49,302 --> 00:12:50,402
จะทำอย่างไร

132
00:13:21,834 --> 00:13:24,002
โกโรกลับมาที่สตูดิโอแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสตูดิโอจิบลิ

133
00:13:24,037 --> 00:13:25,237
สำนักงานห่างออกไปบ้าง

134
00:13:37,817 --> 00:13:40,185
แต่เขาไม่สามารถคิดอะไรดีๆ ได้

135
00:13:43,823 --> 00:13:46,992
เหลือเวลาอีกสามวันก่อนถึงกำหนดเส้นตายสำหรับการแก้ไข

136
00:13:50,830 --> 00:13:53,465
อันนี้ยาวมาก

137
00:13:54,067 --> 00:13:56,635
เช้าวันรุ่งขึ้น ฮายาโอะ มิยาซากิส่งภาพวาด

138
00:13:59,972 --> 00:14:03,275
เขาวาดภาพร่างแล้วให้พนักงานลงสี

139
00:14:08,548 --> 00:14:10,148
นางเอกเดินไปโรงเรียนอย่างก้าวยาว

140
00:14:10,183 --> 00:14:12,818
ร่างกายของเธอเอนไปข้างหน้าเล็กน้อย

141
00:14:18,524 --> 00:14:22,661
เธอเดินเร็ว ๆ และได้พบกับเจ้าของร้านขายปลา

142
00:14:22,962 --> 00:14:25,430
บางทีเขาอาจจะพูดว่า "สวัสดีตอนเช้า"

143
00:14:26,999 --> 00:14:28,734
“ความมีชีวิตชีวาคืออะไร”

144
00:14:32,438 --> 00:14:35,307
"การให้ชีวิตแก่ตัวละครหมายความว่าอย่างไร"

145
00:14:40,179 --> 00:14:43,682
ภาพวาดของพ่อฉันตอบคำถามเหล่านี้ได้อย่างน่าเชื่อถือมาก

146
00:14:51,591 --> 00:14:54,526
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาสิ่งต่าง ๆ ก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

147
00:14:57,230 --> 00:15:00,465
ว้าว ทะเลของนางเอกดูแตกต่างออกไป

148
00:15:00,500 --> 00:15:03,101
เธอดูสดใสและร่าเริงมากขึ้น

149
00:15:04,971 --> 00:15:08,039
สีหน้าและพฤติกรรมของเธอก็แตกต่างกันเช่นกัน

150
00:15:20,520 --> 00:15:22,988
ตอนเริ่มหนังนางเอกก็ตื่นแล้วลุกขึ้นมา

151
00:15:23,222 --> 00:15:24,589
และเดินลงบันได

152
00:15:24,757 --> 00:15:26,191
เธอดูมีชีวิตชีวามากขึ้น

153
00:15:31,798 --> 00:15:35,033
ฮายาโอะ มิยาซากิได้ยินเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงที่เกี่ยวข้องกับโกโรและทีม

154
00:15:40,506 --> 00:15:44,643
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะยุ่ง ฉันแค่อยากให้เขาใช้สติปัญญาของฉันให้เกิดประโยชน์

155
00:15:47,413 --> 00:15:48,847
หยุดถ่ายรูป.

156
00:15:51,918 --> 00:15:55,420
ฉันยินดีถ้าเขาเปลี่ยนไป ดีแล้ว.

157
00:16:08,167 --> 00:16:09,234
สองวันต่อมา

158
00:16:10,369 --> 00:16:12,170
เราคุยกันได้ไหม

159
00:16:12,872 --> 00:16:16,708
Suzuki ได้เห็นสตอรี่บอร์ดที่ปรับปรุงใหม่ของ Goro

160
00:16:17,977 --> 00:16:25,550
ท้ายที่สุดภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงเข้าฉายในปีหน้า

161
00:16:26,486 --> 00:16:28,286
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการอนุมัติจากเขา

162
00:16:29,021 --> 00:16:32,257
เราจะเริ่มแอนิเมชั่นในเดือนกันยายน

163
00:16:33,426 --> 00:16:38,997
โอเค ถ้าเขาแน่ใจว่าเขาทำได้

164
00:16:43,836 --> 00:16:44,870
แล้ว

165
00:16:47,206 --> 00:16:49,975
ถ้าสิ่งแรกที่เธอทำเมื่อตื่นนอนตอนเช้าคือจัดที่นอนให้เรียบร้อย

166
00:16:50,042 --> 00:16:51,977
มันจะรู้สึกแตกต่างมาก

167
00:16:54,914 --> 00:16:57,215
ฮายาโอะ มิยาซากิแนะนำไว้ตอนต้นเรื่อง

168
00:16:57,416 --> 00:16:59,851
นางเอกควรพับผ้าปูที่นอนและเก็บเอาไว้

169
00:17:00,219 --> 00:17:02,320
ซึ่งจะทำให้ตัวละครมีชีวิตชีวามากขึ้น

170
00:17:03,623 --> 00:17:05,924
เพียงทำเช่นนี้เธอก็ดูเหมือนกลายเป็นอีกคน

171
00:17:07,293 --> 00:17:10,295
คุณเป็นโปรดิวเซอร์ คุณบอกเขาให้ทำแบบนี้ไม่ได้เหรอ?

172
00:17:13,366 --> 00:17:15,967
เขาอดไม่ได้ที่จะเสนอความคิดของเขาเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้

173
00:17:17,103 --> 00:17:20,672
ควรเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนหรือเก็บเครื่องนอนก่อนดี?

174
00:17:20,740 --> 00:17:23,775
ทำไมคุณไม่เปลี่ยนเสื้อผ้า พับผ้าปูที่นอน และจัดชุดนอนให้เรียบร้อยล่ะ?

175
00:17:31,751 --> 00:17:32,684
กรุณาเพิ่มฉากนั้น

176
00:17:33,619 --> 00:17:37,155
ฉากที่เธอพับผ้าห่มหลังจากลุกขึ้น

177
00:17:37,189 --> 00:17:39,858
เธอปูผ้าปูที่นอนไม่ได้และน้องสาวของเธอยังคงนอนหลับอยู่

178
00:17:40,826 --> 00:17:42,561
ตอนนี้เธอกำลังเดินลงบันได

179
00:17:42,595 --> 00:17:44,429
ต้องการเนื้อหาเพิ่มเติม

180
00:17:44,830 --> 00:17:48,833
คงจะดีถ้าเพิ่มฉากแบบนี้ไว้ตอนต้นเรื่อง

181
00:17:51,737 --> 00:17:55,540
- เธอจะตื่นก่อน. - แล้วไงล่ะ?

182
00:17:55,875 --> 00:17:58,910
- จากนั้นจึงเก็บผ้าปูที่นอน - ดีมาก.

183
00:18:00,379 --> 00:18:03,915
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำที่ยอดเยี่ยมของคุณ

184
00:18:06,319 --> 00:18:07,452
ทำไมคุณถึงยังถ่ายทำอยู่?

185
00:18:12,892 --> 00:18:14,693
โกโร่ยอมรับคำแนะนำของคนอื่น

186
00:18:17,563 --> 00:18:20,865
เขาใส่ความภาคภูมิใจและความนับถือตนเองลงในหนังเรื่องนี้

187
00:18:26,772 --> 00:18:29,274
แต่เขายังคงยืนกรานที่จะวาดสตอรี่บอร์ดด้วยตัวเอง

188
00:18:29,575 --> 00:18:31,142
สิ่งนี้ไม่สามารถประนีประนอมได้

189
00:18:39,402 --> 00:18:41,104
ฤดูใบไม้ร่วงปี 2010

190
00:18:47,426 --> 00:18:49,761
อนิเมเตอร์ 100 คนและทีมงานอื่น ๆ

191
00:18:49,762 --> 00:18:51,363
ทำงานหนักในสตูดิโอ

192
00:18:55,368 --> 00:18:59,738
พวกเขาต้องวาดภาพต้นฉบับด้วยมือประมาณ 70,000 ภาพทีละภาพ

193
00:19:08,280 --> 00:19:09,280
ในฐานะผู้กำกับ

194
00:19:09,348 --> 00:19:13,184
โกลังต้องประสานงานทุกอย่าง

195
00:19:14,987 --> 00:19:16,688
ตอนนี้เธอมีชีวิตชีวามาก

196
00:19:18,290 --> 00:19:21,192
เขาใช้สตอรี่บอร์ดที่แก้ไขแล้ว

197
00:19:21,227 --> 00:19:23,161
บอกอนิเมเตอร์ว่าพวกเขาอยากดูอะไร

198
00:19:25,831 --> 00:19:28,833
เมื่อเธอเดินลงบันได ก้าวของเธอไม่น่าเบื่อ "ดงดงดง"

199
00:19:28,868 --> 00:19:33,538
แต่เป็นจังหวะที่เร็วมากแบบ "ตงตงตง"

200
00:19:33,606 --> 00:19:34,639
ตกลง

201
00:19:37,109 --> 00:19:40,045
ในช่วงเวลานี้แอนิเมชันขนาดสั้นของฮายาโอะ มิยาซากิ

202
00:19:40,112 --> 00:19:41,146
เสร็จเรียบร้อยแล้วเช่นกัน

203
00:19:46,803 --> 00:19:50,139
ไม่มีใครรู้ว่าเขาเริ่มคิดเกี่ยวกับโครงการใหม่แล้ว

204
00:19:53,959 --> 00:19:55,960
ที่เปิดตัวในปี 2551

205
00:19:55,995 --> 00:19:57,829
หลังจาก "โพนี่ออนเดอะคลิฟ"

206
00:19:57,863 --> 00:19:59,731
ภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องแรกของเขา

207
00:20:04,170 --> 00:20:05,203
ปีนี้

208
00:20:09,341 --> 00:20:11,476
สถานการณ์ของหนังแฟนตาซีนั้นยากมาก

209
00:20:11,844 --> 00:20:13,278
ฉันคิดอย่างนั้น

210
00:20:19,819 --> 00:20:23,354
เมื่อคนมีจิตใจสูงส่งไม่ตระหนัก

211
00:20:23,389 --> 00:20:24,789
เมื่อจุดสิ้นสุดอยู่ตรงหน้า

212
00:20:24,857 --> 00:20:26,391
นั่นเป็นช่วงเวลาที่ดีในการสร้างภาพยนตร์แฟนตาซี

213
00:20:26,892 --> 00:20:28,426
ตัวอย่างเช่น "Nausicaa แห่งหุบเขาแห่งสายลม"

214
00:20:31,063 --> 00:20:34,165
คำถามคือ เราควรสร้างอะไรในช่วงขาลง?

215
00:20:37,470 --> 00:20:42,073
มันเป็นจุดสิ้นสุดของยุคหนึ่งและฉันคิดว่าเราได้ก้าวไปสู่ยุคต่อไปแล้ว

216
00:20:42,274 --> 00:20:44,342
แบ่งยากแต่.

217
00:20:46,145 --> 00:20:48,580
ตอนนี้เราควรสร้างอะไร?

218
00:20:53,786 --> 00:20:58,156
โกโร ลูกชายคนโตของฮายาโอะ มิยาซากิ เกิดเมื่อปี 1967

219
00:21:01,494 --> 00:21:04,095
ฮายาโอะ มิยาซากิ เป็นนักสร้างแอนิเมชันเมื่ออายุ 26 ปี

220
00:21:04,230 --> 00:21:05,697
เขายังเป็นพ่อที่รักและให้ความสำคัญกับลูกๆ ของเขาอีกด้วย

221
00:21:10,803 --> 00:21:14,272
ในภาพร่างเหล่านี้ เขาวาดภาพลูกชายของเขาในแบบเด็กๆ

222
00:21:20,112 --> 00:21:21,913
คำแรกที่ Wu Lang พูดคือ

223
00:21:21,947 --> 00:21:23,481
“โตทัน” แปลว่า “พ่อ”

224
00:21:27,887 --> 00:21:30,255
เช่นเดียวกับพ่อของเขา เขาก็ชอบวาดรูปเช่นกัน

225
00:21:33,092 --> 00:21:35,059
ต่อมา ฮายาโอะ มิยาซากิ กล่าวถึง

226
00:21:35,127 --> 00:21:37,562
เขาทำแอนิเมชั่นเพียงเพื่อให้ลูกชายมีความสุข

227
00:21:47,673 --> 00:21:50,108
ช่วงที่หวู่หลางเข้าเรียนชั้นประถมศึกษา

228
00:21:50,309 --> 00:21:52,911
ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มมีชื่อเสียงในฐานะนักสร้างแอนิเมชัน

229
00:21:58,217 --> 00:21:59,984
เขาเริ่มยุ่งและยุ่งกับงานมากขึ้น

230
00:22:00,286 --> 00:22:02,520
ฉันกลับบ้านตอนเช้าทุกวัน

231
00:22:05,224 --> 00:22:08,293
แทบไม่มีเวลาอยู่กับโกโร่เลย

232
00:22:13,098 --> 00:22:18,069
เนื่องจากงานและเหตุผลอื่น ฉันจึงไม่ได้ใช้เวลากับอู๋หลางมากนัก

233
00:22:18,704 --> 00:22:22,674
ถึงแม้จะไม่ใช่ว่ากำลังหนี แต่ผลก็เหมือนเดิม

234
00:22:23,976 --> 00:22:30,081
ฉันต้องขอโทษเด็กคนนั้นด้วย

235
00:22:32,484 --> 00:22:34,352
ใช้เวลาร่วมกันน้อยลงและมีเวลามากขึ้นนอกเหนือจากฮายาโอะ มิยาซากิ

236
00:22:34,553 --> 00:22:37,722
ดูเหมือนว่า Wu Lang จะอาศัยอยู่ในครอบครัวที่มีพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยวในเวลานั้น

237
00:22:41,160 --> 00:22:43,895
อู๋หลางจำวันเหล่านั้นได้ชัดเจน

238
00:22:50,336 --> 00:22:53,972
ฉันไม่ต้องการให้เขาพูดว่า "มาเล่นจับกันเถอะ"

239
00:22:54,106 --> 00:22:59,010
"มาทำสิ่งนี้กันเถอะ" หรือ "ไปที่นั่นกันเถอะ"

240
00:22:59,044 --> 00:23:01,880
ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เขาพูดสิ่งเหล่านั้นต่อไป

241
00:23:03,749 --> 00:23:06,384
ฉันแค่หวังว่าเขาจะอยู่กับฉัน

242
00:23:11,690 --> 00:23:14,692
โกโรเคยเติมเต็มช่องว่างของการไม่อยู่ของพ่อ

243
00:23:16,228 --> 00:23:18,162
มันเป็นแอนิเมชั่นของพ่อฉัน

244
00:23:25,304 --> 00:23:27,805
Goro เป็นแฟนตัวยงของแอนิเมชันของ Hayao Miyazaki

245
00:23:34,546 --> 00:23:37,682
เมื่อตอนที่เขาอยู่มัธยมปลาย ความฝันของเขาเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

246
00:23:42,021 --> 00:23:45,857
เขาอยากทำงานในโลกแห่งแอนิเมชั่นเหมือนกับพ่อของเขา

247
00:23:50,963 --> 00:23:53,164
แต่เขาไม่เคยพูดอะไรกับพ่อของเขาเลย

248
00:23:58,837 --> 00:24:02,206
อายุ 42 ปีเป็นช่วงสำคัญในชีวิตของมิยาซากิ

249
00:24:05,110 --> 00:24:07,979
ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาที่กำกับล้มเหลวในบ็อกซ์ออฟฟิศ

250
00:24:10,783 --> 00:24:14,953
ในเวลานั้นเขาทุ่มเทอย่างเต็มที่ในการสร้างภาพยนตร์ต้นฉบับของตัวเอง

251
00:24:15,054 --> 00:24:17,855
ความสำเร็จหรือความล้มเหลวในอาชีพขึ้นอยู่กับสิ่งนี้

252
00:24:20,626 --> 00:24:22,660
ฮายาโอะ มิยาซากิกังวลอย่างมากเกี่ยวกับการเติบโตของลูกชาย

253
00:24:22,861 --> 00:24:25,063
แต่ฉันยังคงมุ่งเน้นไปที่งานของฉัน

254
00:24:35,841 --> 00:24:38,843
Nausicaa แห่งหุบเขาแห่งสายลมถูกปลดปล่อยแล้ว

255
00:24:40,410 --> 00:24:42,365
ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เกิดความรู้สึกทันที

256
00:24:42,414 --> 00:24:44,615
โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ชมอายุน้อย

257
00:24:50,756 --> 00:24:53,925
ชั่วข้ามคืน "มิยาซากิ" กลายเป็นชื่อที่ใช้ในครัวเรือน

258
00:24:58,931 --> 00:25:01,766
อย่างไรก็ตามชื่อเสียงของเขากลายเป็นภาระให้กับลูกชายของเขา

259
00:25:06,839 --> 00:25:09,874
การมีพ่อแบบเขาทำให้ฉันกดดันมาก

260
00:25:10,209 --> 00:25:16,414
คนมักจะพูดว่า "โอ้ คุณเป็นลูกของนายฮายาโอะ มิยาซากิ"

261
00:25:17,950 --> 00:25:22,120
ราวกับว่าพวกเขาไม่เห็นฉันในสายตา พวกเขาเห็นแค่พ่อของฉันเท่านั้น

262
00:25:23,856 --> 00:25:26,824
ฉันเกลียดสิ่งนั้นจริงๆ

263
00:25:30,896 --> 00:25:34,165
ในที่สุด Wu Lang ก็เริ่มห่างเหินจากพ่อของเขา

264
00:25:38,504 --> 00:25:40,638
หลังวิทยาลัย

265
00:25:40,706 --> 00:25:42,774
เขาทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านการก่อสร้าง

266
00:25:42,808 --> 00:25:45,009
ดำเนินโครงการต่างๆ เช่น การออกแบบสวนสาธารณะ

267
00:25:50,382 --> 00:25:53,351
แต่ในปี 1998 โชคชะตาก็เกิดขึ้น

268
00:26:00,459 --> 00:26:03,728
วันหนึ่งโปรดิวเซอร์ซูซูกิมาพบโกโระ

269
00:26:07,266 --> 00:26:10,301
ฮายาโอะ มิยาซากิต้องการสร้างพิพิธภัณฑ์ศิลปะสำหรับเด็ก

270
00:26:10,369 --> 00:26:12,637
ซูซูกิมาขอความช่วยเหลือจากโกโระ

271
00:26:16,341 --> 00:26:18,276
วาดจากประสบการณ์การทำงานที่ผ่านมาของเขา

272
00:26:18,310 --> 00:26:20,678
Golang ดูแลงานก่อสร้างทั้งหมด

273
00:26:20,813 --> 00:26:23,681
รวมถึงการออกแบบอาคารและสวน

274
00:26:32,091 --> 00:26:35,893
หลังจากนั้นซูซูกิก็เริ่มเชิญโกโระเข้าร่วม

275
00:26:35,961 --> 00:26:37,261
ประชุมวางแผนโครงการอื่น

276
00:26:41,333 --> 00:26:42,900
นั่นเป็นการปรับตัวของ

277
00:26:42,935 --> 00:26:45,803
ภาพยนตร์การ์ตูนชุดนวนิยายชุด "Tales from Earthsea"

278
00:26:46,972 --> 00:26:49,006
Wu Lang เป็นแฟนตัวยงของนวนิยายเรื่องนี้

279
00:26:55,180 --> 00:26:58,583
แต่การปรับตัวเรื่องนี้ค่อนข้างยากสำหรับทีม

280
00:27:02,905 --> 00:27:06,742
Golang แบ่งปันความคิดของเขาอย่างกระตือรือร้นโดยใช้ภาพร่างที่เขาวาด

281
00:27:11,347 --> 00:27:14,116
Suzuki รู้สึกได้ถึงคุณภาพบางอย่างในตัว Goro

282
00:27:19,872 --> 00:27:21,706
ซูซูกิจึงถามเขา

283
00:27:23,175 --> 00:27:25,042
“แล้วคุณกำกับหนังเรื่องนี้ล่ะ?”

284
00:27:28,981 --> 00:27:35,753
ฉันคิดว่าพรสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Goro คือจินตนาการของเขา

285
00:27:36,655 --> 00:27:44,862
ฉันสัมผัสได้ว่าเขาสามารถเปลี่ยนภาพให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นรูปธรรมได้

286
00:27:45,497 --> 00:27:47,231
ฉันเห็นพรสวรรค์เช่นนี้ในตัวเขา

287
00:27:49,368 --> 00:27:52,837
ฉันคิดว่าด้วยความสามารถนั้นเขาสามารถสร้างภาพยนตร์ได้

288
00:27:58,143 --> 00:28:01,746
เคยเป็นความฝันของ Goro ที่จะได้ทำงานด้านแอนิเมชั่น

289
00:28:03,382 --> 00:28:06,984
แต่เขาก็สามารถจินตนาการได้ว่าถ้าเขาตอบรับคำเชิญของซูซูกิ

290
00:28:07,119 --> 00:28:09,053
เขาจะต้องเผชิญกับความยากลำบากมากมาย

291
00:28:13,358 --> 00:28:16,727
ลึกๆ แล้วเขารู้ว่าเขาไม่ควรรับงานนี้

292
00:28:17,095 --> 00:28:19,063
เพราะเขาขาดประสบการณ์

293
00:28:22,167 --> 00:28:24,035
แต่เขาไม่ปฏิเสธ

294
00:28:30,209 --> 00:28:31,876
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว

295
00:28:35,598 --> 00:28:37,132
แค่ครั้งเดียว

296
00:28:45,123 --> 00:28:47,892
มิยาซากิต่อต้านแนวคิดนี้อย่างแข็งขัน

297
00:28:48,026 --> 00:28:49,026
เขากล่าว

298
00:28:50,229 --> 00:28:52,296
“การกำกับไม่ใช่เรื่องง่าย”

299
00:28:52,531 --> 00:28:54,832
“คุณตั้งใจที่จะทำสิ่งนี้จริงๆ เหรอ?”

300
00:29:01,006 --> 00:29:02,707
Golang ยอมรับการท้าทาย

301
00:29:02,808 --> 00:29:06,043
แต่เขารู้สึกถึงความเย็นชาจากคนอื่น

302
00:29:10,382 --> 00:29:12,450
"มือสมัครเล่นสามารถวาดสตอรี่บอร์ดได้หรือไม่"

303
00:29:14,286 --> 00:29:17,021
“ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู”

304
00:29:20,759 --> 00:29:22,526
หวู่หลางพยายามอย่างเต็มที่

305
00:29:22,594 --> 00:29:23,828
หนังจบแล้ว

306
00:29:28,900 --> 00:29:30,801
ฮายาโอะ มิยาซากิเข้าร่วมการฉายภาพยนตร์ตัวอย่าง

307
00:30:07,172 --> 00:30:09,473
ฉันอ่านผลงานของลูกชายฉัน

308
00:30:09,508 --> 00:30:11,976
ฉันคิดว่าเขาทำงานของเขาอย่างซื่อสัตย์

309
00:30:12,277 --> 00:30:16,580
แต่ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว แค่นั้นเอง

310
00:30:17,916 --> 00:30:19,817
เขาไม่จำเป็นต้องรับงานนี้

311
00:30:19,851 --> 00:30:22,153
แต่เขาคงรู้สึกว่าต้องทำมัน

312
00:30:27,526 --> 00:30:30,161
"Earthsea" ได้รับความนิยมอย่างมากในขณะนั้น

313
00:30:30,562 --> 00:30:31,762
แต่นักวิจารณ์ก็ดูหมิ่น

314
00:30:31,830 --> 00:30:35,166
บอกว่าด้อยกว่างานแอนิเมชั่นของพ่อเขามาก

315
00:30:41,073 --> 00:30:44,041
ถึงกระนั้น Goro ก็ตัดสินใจสร้างภาพยนตร์เรื่องอื่น

316
00:30:44,376 --> 00:30:46,377
เขาเริ่มร่างแผน

317
00:30:56,221 --> 00:31:02,460
ฉันรู้สึกว่าฉันต้องทำเช่นนี้ ไม่เช่นนั้นฉันจะติดอยู่ในทางของฉัน

318
00:31:10,135 --> 00:31:12,737
ฉันยอมแพ้แบบนี้ไม่ได้

319
00:31:19,911 --> 00:31:21,412
ไม่กี่ปีต่อมา

320
00:31:21,813 --> 00:31:24,882
ฮายาโอะ มิยาซากิมาที่โกโระพร้อมข้อเสนอสำหรับภาพยนตร์เรื่องใหม่

321
00:31:25,183 --> 00:31:27,017
นั่นก็คือ “จากฮงฮวาซากะ”

322
00:31:32,023 --> 00:31:36,026
Suzuki ขอให้ Hayao Miyazaki เขียนบทและเขาก็ตอบตกลง

323
00:31:40,132 --> 00:31:43,868
เรื่องราวเกี่ยวกับการเติบโตนี้เขียนโดยฮายาโอะ มิยาซากิ

324
00:31:43,969 --> 00:31:46,604
บรรยายถึงการต่อสู้ต่างๆ ที่ตัวเอกต้องเผชิญก่อนวัยผู้ใหญ่

325
00:32:01,686 --> 00:32:05,856
เมื่อปลายปี 2010 ฮายาโอะ มิยาซากิต้องอำลาเพื่อนคนหนึ่งอย่างเศร้าใจ

326
00:32:18,637 --> 00:32:21,872
ผู้กำกับภาพยนตร์แอนิเมชั่นรุ่นเยาว์เสียชีวิตอย่างน่าเศร้า

327
00:32:29,181 --> 00:32:31,182
ลาก่อนไอดา

328
00:32:31,817 --> 00:32:36,921
หม่าจือซึเกะ เสี่ยวมา ทำไมคุณถึงรีบออกไปขนาดนี้?

329
00:32:37,522 --> 00:32:40,858
ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าให้เดินดีๆ กางขาเดินให้มากขึ้น?

330
00:32:41,726 --> 00:32:43,093
ตอนนี้คุณนำหน้าฉันไปหนึ่งก้าวจริงๆ

331
00:32:43,128 --> 00:32:44,562
ให้ฉันอ่านคำสรรเสริญคุณ มันควรจะเป็นอย่างอื่น

332
00:32:46,932 --> 00:32:49,099
พวกเขาทำงานเป็นกรรมการและผู้ช่วยผู้อำนวยการ

333
00:32:49,134 --> 00:32:52,069
ทำงานอย่างใกล้ชิดกับ

334
00:32:55,540 --> 00:32:57,608
เมื่ออีดาล้มป่วย

335
00:32:57,742 --> 00:33:00,644
ฮายาโอะ มิยาซากิมาเยี่ยมเขาทุกวันเพื่อให้กำลังใจเขา

336
00:33:05,517 --> 00:33:07,785
หม่าชิซึเกะ คุณไปก่อนแล้วรอฉันอยู่ที่นั่น

337
00:33:08,153 --> 00:33:11,088
ฉันจะติดตามคุณเร็ว ๆ นี้ แล้วพบกันใหม่ครับ.

338
00:33:12,057 --> 00:33:15,860
อย่าขี้เกียจไปที่นั่น อย่าลืมเดินให้มากขึ้น

339
00:33:16,394 --> 00:33:20,564
ฉันจะไปที่นั่นช้าๆเช่นกัน ลาก่อนเสี่ยวม่า

340
00:33:28,673 --> 00:33:30,574
ฮายาโอะ มิยาซากิ ในวัย 69 ปี

341
00:33:34,012 --> 00:33:36,480
ค้นพบเพื่อนร่วมงานทีละคน

342
00:33:36,515 --> 00:33:38,682
ทิ้งกัน

343
00:33:43,755 --> 00:33:45,756
เขาเองก็ไม่ใช่เด็กอีกต่อไป

344
00:33:59,004 --> 00:34:00,671
ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

345
00:34:00,772 --> 00:34:03,774
เขากำลังทำหนังสั้นทดลองเรื่องนั้นอยู่

346
00:34:07,479 --> 00:34:10,981
เขาค่อยๆตระหนักว่าเขาเป็นทั้งจิตใจและร่างกาย

347
00:34:11,081 --> 00:34:13,050
ไม่เข้มแข็งเหมือนเมื่อก่อน

348
00:34:14,719 --> 00:34:19,056
ปีหน้าฉันจะอายุ 70 และนั่นจะเป็นประสบการณ์ใหม่

349
00:34:19,591 --> 00:34:25,062
รุ่นพี่บางคนบอกฉันว่าสิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไปเมื่อคุณอายุ 70 ​​ปี

350
00:34:35,373 --> 00:34:37,140
นั่นแตกต่างอย่างแน่นอน

351
00:34:38,660 --> 00:34:40,195
ร่างกายและสมองของฉันอาจไม่ตรงกัน

352
00:34:40,211 --> 00:34:42,212
ไม่สามารถทำสิ่งที่ฉันอยากทำได้

353
00:34:45,417 --> 00:34:48,452
ร่างกายของฉันอาจจะไม่แข็งแรงพออีกต่อไป

354
00:34:50,322 --> 00:34:52,990
ฉันคิดอย่างนั้น

355
00:34:55,659 --> 00:34:56,527
ดังนั้น

356
00:35:02,968 --> 00:35:04,101
ยาก

357
00:35:09,641 --> 00:35:11,842
ความคิดเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องต่อไปของคุณ

358
00:35:11,910 --> 00:35:14,678
ไม่มีความก้าวหน้ามากนัก

359
00:35:29,260 --> 00:35:35,132
สตอรี่บอร์ดของ "From Red Flower Saka" เสร็จสมบูรณ์แล้ว

360
00:35:35,600 --> 00:35:39,036
ฉันคิดว่า Golang โตขึ้นมาก ใครๆ ก็พูดอย่างนั้น

361
00:35:40,905 --> 00:35:42,439
ฉันหวังว่าเขาจะโตขึ้นจริงๆ

362
00:35:43,008 --> 00:35:47,544
เจ้าหน้าที่อาวุโสทุกคนรู้สึกเช่นนี้

363
00:35:51,316 --> 00:35:57,154
พวกเขากล่าวว่าคำอธิบายของตัวละครของ Goro นั้นแตกต่างไปจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

364
00:35:59,057 --> 00:36:01,992
พวกเขาต่างบอกว่า Wu Lang มีโลกทัศน์ที่ชัดเจนมาก

365
00:36:11,336 --> 00:36:14,938
หลังจากนั้นไม่นาน ฮายาโอะ มิยาซากิก็ขังตัวเองอยู่ในสตูดิโอ

366
00:36:23,615 --> 00:36:25,849
ในที่สุดเขาก็เริ่มร่าง

367
00:36:25,917 --> 00:36:27,851
แผนการสร้างภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องใหม่

368
00:36:31,723 --> 00:36:33,691
ฉันเขียนแค่หน้าเดียวเท่านั้น

369
00:36:35,860 --> 00:36:37,161
ยากมาก

370
00:36:41,633 --> 00:36:45,202
ความตื่นเต้นสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มเข้ามาในตัวฉัน

371
00:36:50,975 --> 00:36:54,545
ฉันสามารถเขียนเหตุผลได้มากมายว่าทำไมหนังเรื่องนี้ถึงซับซ้อน

372
00:36:58,950 --> 00:37:03,420
แต่สุดท้ายแล้วฉันก็ทำหนังเพราะว่าฉันอยากทำ

373
00:37:04,189 --> 00:37:05,789
นี่คือเหตุผลพื้นฐานที่สุด

374
00:37:11,496 --> 00:37:15,265
โกโระได้ยินมาว่าฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มเตรียมตัวสำหรับภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเขาแล้ว

375
00:37:24,409 --> 00:37:28,345
พ่อและลูกชายต่างออกไปดูหนังแอนิเมชันกัน

376
00:37:28,513 --> 00:37:31,548
ตอนนี้ Goro เข้าใจแล้วว่าทำไมพ่อของเขาถึงยืนกราน

377
00:37:36,821 --> 00:37:39,757
เขารู้สึกถึงความหมายของการดำรงอยู่ของเขาเมื่อสร้างภาพยนตร์เท่านั้น

378
00:37:41,793 --> 00:37:44,595
ฉันคิดว่าเขาต้องต่อสู้ต่อไป

379
00:37:44,629 --> 00:37:48,499
เพียงเพื่อที่จะใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าของชีวิต

380
00:37:49,868 --> 00:37:55,172
มันเป็นทางเดียวที่เขาจะอยู่ได้ ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว

381
00:37:56,040 --> 00:37:57,741
เป็นไปไม่ได้

382
00:37:59,110 --> 00:38:00,944
ตอนนี้เขาเปลี่ยนไม่ได้แล้ว

383
00:38:07,652 --> 00:38:08,852
การผลิตภาพยนตร์เสร็จไปเกินครึ่งแล้ว

384
00:38:12,791 --> 00:38:15,859
เหลือเวลาเพียงสี่เดือนก่อนที่ภาพยนตร์ของ Wu Lang จะเข้าฉาย

385
00:38:16,060 --> 00:38:17,961
การผลิตเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย

386
00:38:23,735 --> 00:38:26,870
จากนั้นเกิดภัยพิบัติขึ้นในภูมิภาคโทโฮกุของญี่ปุ่น

387
00:38:33,550 --> 00:38:34,850
สามวันหลังจากภัยพิบัติ

388
00:38:39,450 --> 00:38:41,850
ความกังวลเกี่ยวกับอาฟเตอร์ช็อกยังคงอยู่

389
00:38:41,950 --> 00:38:44,760
พนักงานส่วนใหญ่ได้รับคำสั่งให้อยู่บ้าน

390
00:38:49,800 --> 00:38:51,000
(ขอโทษ)

391
00:38:52,600 --> 00:38:56,700
แต่คนกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกันในสตูดิโอเพื่อประชุมฉุกเฉิน

392
00:38:57,500 --> 00:39:00,040
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการสร้างภาพยนตร์

393
00:39:00,110 --> 00:39:01,610
ดูเหมือนยากสักหน่อย

394
00:39:01,910 --> 00:39:05,340
ฉันไม่แน่ใจว่าเราจะเริ่มงานได้ไหม

395
00:39:08,480 --> 00:39:11,720
ทีมงานกังวลเกี่ยวกับผลกระทบจากไฟดับ

396
00:39:13,320 --> 00:39:17,420
จากนี้ไปเราต้องใช้คอมพิวเตอร์

397
00:39:18,290 --> 00:39:21,760
หากพลังงานไม่เสถียร

398
00:39:23,160 --> 00:39:26,300
-จากนั้นงานก็ต้องหยุดลง -ข้อมูลอาจเสียหาย

399
00:39:27,000 --> 00:39:28,370
แน่นอน

400
00:39:32,810 --> 00:39:36,110
สมาชิกตัดสินใจหยุดทำงานในภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเวลาสามวัน

401
00:39:41,680 --> 00:39:47,850
เวลาแน่นมากและมันจะยุ่งยาก

402
00:39:49,490 --> 00:39:52,660
เราอาจสูญเสียแรงจูงใจ

403
00:40:00,570 --> 00:40:03,570
คนเดียวที่คัดค้านการปิดระบบคือฮายาโอะ มิยาซากิ

404
00:40:06,610 --> 00:40:07,940
ทำไมถึงมีความยุ่งยากเช่นนี้?

405
00:40:08,510 --> 00:40:10,680
เราต้องทำงานต่อไป

406
00:40:13,150 --> 00:40:14,810
ประชุมกันอีกนะ

407
00:40:15,810 --> 00:40:17,580
เดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่เสร็จเลย

408
00:40:17,920 --> 00:40:20,890
-ผู้ที่มาได้ก็ควรมา -พวกเขายังต้องดูแลครอบครัวด้วย

409
00:40:21,020 --> 00:40:25,990
- พวกเขาบอกได้ว่ามาทำงานไม่ได้ - นั่นจะทำให้เกิดความสับสนมากขึ้น

410
00:40:26,060 --> 00:40:28,360
มันจะเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่หากออกจากสถานที่ผลิตเช่นนี้

411
00:40:28,730 --> 00:40:30,830
ฉันไม่สามารถยอมรับมันได้เลย

412
00:40:37,040 --> 00:40:38,300
สวัสดีตอนเช้า

413
00:40:40,770 --> 00:40:42,810
คุณทุกคนอยู่ที่นี่ ทำไมสำนักงานถึงปิด?

414
00:40:44,840 --> 00:40:45,840
ไม่มีปัญหา คุณซูซูกิ

415
00:40:45,880 --> 00:40:49,780
คุณกำลังบอกให้ทุกคนมาถ้าทำได้?

416
00:40:49,950 --> 00:40:51,680
นั่นจะทำให้เกิดความสับสน

417
00:40:52,150 --> 00:40:53,820
ใครจะรู้สึกสับสน.

418
00:40:54,450 --> 00:40:56,290
บอกฉันทีว่าใครพูดแบบนั้น

419
00:40:57,620 --> 00:40:59,020
สิ่งที่ทำให้เกิดความสับสน

420
00:41:00,760 --> 00:41:02,930
การหยุดงานทำให้คนรู้สึกสับสนมากขึ้น

421
00:41:04,360 --> 00:41:07,330
เราไม่สามารถเปลี่ยนวันวางจำหน่ายได้ เราจะต้องพยายามทำให้ดีที่สุดก่อนที่จะถึงตอนนั้น

422
00:41:08,270 --> 00:41:09,970
ลำบากแค่ไหนเราก็ต้องอดทน

423
00:41:12,740 --> 00:41:14,610
เราไม่ควรออกจากสถานที่ผลิต

424
00:41:15,110 --> 00:41:17,510
นั่นคือที่ที่เราสร้างภาพยนตร์

425
00:41:18,680 --> 00:41:20,780
ในกรณีนี้เราต้องสร้างปาฏิหาริย์

426
00:41:21,880 --> 00:41:23,780
ไม่ว่าจะเกิดอาฟเตอร์ช็อกอีกกี่ครั้ง ฉันก็ต้องวาดภาพต่อไป

427
00:41:28,790 --> 00:41:31,760
ทำหนังต่อไป นี่คือสิ่งที่คุณต้องทำตอนนี้

428
00:41:35,030 --> 00:41:36,490
ฮายาโอะ มิยาซากิอธิบายได้ชัดเจนมาก

429
00:41:36,760 --> 00:41:39,100
นี่คือความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ของผู้สร้าง

430
00:41:46,470 --> 00:41:48,870
การตัดสินใจระงับงานถูกยกเลิก

431
00:41:49,340 --> 00:41:51,910
ทุกคนกลับมาที่สตูดิโออีกครั้ง

432
00:41:53,710 --> 00:41:55,110
ขนมปังแกง

433
00:41:56,780 --> 00:41:57,950
ขอบคุณ

434
00:41:59,390 --> 00:42:01,620
ฮายาโอะ มิยาซากิแจกขนมปังให้กับทุกคน

435
00:42:04,860 --> 00:42:05,890
ยังร้อนอยู่

436
00:42:05,920 --> 00:42:08,690
-เอามัน. -ขอบคุณ.

437
00:42:08,730 --> 00:42:10,700
หวังว่าขนมปังจะเพียงพอ

438
00:42:17,670 --> 00:42:19,700
เรากำลังถูกทดสอบ

439
00:42:19,740 --> 00:42:22,310
เราจะสร้างภาพยนตร์ที่ให้กำลังใจญี่ปุ่นหลังแผ่นดินไหวได้ไหม?

440
00:42:37,790 --> 00:42:39,920
ทีมงานฝ่ายผลิตที่ต้องการเข้าถึงคอมพิวเตอร์

441
00:42:39,960 --> 00:42:41,190
มาทำงานตอนกลางคืน

442
00:42:41,430 --> 00:42:43,930
เพื่อหลีกเลี่ยงไฟดับระหว่างวัน

443
00:42:48,800 --> 00:42:52,670
แม้จะมีความพยายามอย่างเต็มที่ แต่ก็เกิดความล่าช้าในการผลิตอย่างมาก

444
00:42:56,580 --> 00:43:00,110
Studio Ghibli ไม่เคยเผชิญกับวิกฤติเช่นนี้มาก่อน

445
00:43:02,750 --> 00:43:05,880
จะทำอย่างไรกับสีที่นั่น?

446
00:43:10,090 --> 00:43:13,590
ในระหว่างนี้ทางสตูดิโอได้จัดงานแถลงข่าว

447
00:43:27,670 --> 00:43:29,710
กรุณานั่งลง

448
00:43:30,980 --> 00:43:37,320
หลายพันคนต้องทนทุกข์ทรมานจากความหนาวเย็นและความหิวโหย

449
00:43:38,180 --> 00:43:41,690
เจ้าหน้าที่กู้ภัยและกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่น

450
00:43:41,720 --> 00:43:44,090
ทั้งหมดอยู่ในแนวหน้ารังสี

451
00:43:44,820 --> 00:43:48,830
ฉันรู้สึกขอบคุณสำหรับการเสียสละและการอุทิศตนของพวกเขา

452
00:43:53,130 --> 00:43:54,730
ก็ภูมิใจในตัวพวกเขาเช่นกัน

453
00:43:55,670 --> 00:44:00,370
หากหนังเรื่องนี้ช่วยได้ในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้

454
00:44:01,570 --> 00:44:04,840
มันทำให้ฉันมีความสุขที่ได้ให้การสนับสนุนผู้คน

455
00:44:06,780 --> 00:44:10,520
สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้คือสร้างภาพยนตร์ต่อไป

456
00:44:11,720 --> 00:44:16,190
เมื่อมาถึงจุดนี้ ฉันคิดว่าพ่อและฉันอยู่ในหน้าเดียวกัน

457
00:44:27,500 --> 00:44:30,840
ในช่วงเวลาที่ยากลำบากเช่นนี้ ฮายาโอะ มิยาซากิ และโกโร มิยาซากิ

458
00:44:30,870 --> 00:44:33,070
ฉันหวังว่าจะนำเสนอภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมไปทั่วโลก

459
00:44:38,180 --> 00:44:41,280
ตอนนี้พ่อและลูกกำลังทำงานไปในทิศทางเดียวกัน

460
00:44:48,550 --> 00:44:51,660
Wu Lang ทำงานทั้งกลางวันและกลางคืนในสตูดิโอ

461
00:44:59,730 --> 00:45:00,770
ยากมาก

462
00:45:01,000 --> 00:45:04,400
เราสามารถทำให้มันดูเหลืองขึ้นอีกหน่อยได้

463
00:45:04,440 --> 00:45:06,100
ถึงแม้มันจะดูไม่เป็นธรรมชาติก็ตาม

464
00:45:08,910 --> 00:45:11,980
ความมุ่งมั่นของเขาในฐานะผู้กำกับที่จะทำให้หนังเรื่องนี้เสร็จสมบูรณ์

465
00:45:12,080 --> 00:45:13,840
กำลังถูกทดสอบ

466
00:45:21,920 --> 00:45:25,090
เขาสามารถรวมทีมทั้งหมดและเข้าเส้นชัยด้วยกันได้หรือไม่?

467
00:45:33,130 --> 00:45:35,530
เขาต้องเป็นผู้นำและพยายามทำให้ดีที่สุด

468
00:45:36,840 --> 00:45:38,500
เขาควรจะเต็มใจสละชีวิตเพื่อมัน

469
00:45:41,470 --> 00:45:43,870
ไม่ว่ายังไงก็ตามเขาจะต้องทำให้เสร็จ

470
00:45:46,450 --> 00:45:49,210
เขาต้องทำสิ่งนี้เพื่อตัวเอง

471
00:45:50,950 --> 00:45:53,350
เพราะเขาเลือกเส้นทางนี้แล้ว

472
00:46:03,130 --> 00:46:06,600
ในขณะเดียวกันฮายาโอะ มิยาซากิได้เริ่มทำงานในภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเขาแล้ว

473
00:46:06,630 --> 00:46:07,770
วาดสตอรี่บอร์ด

474
00:46:14,840 --> 00:46:16,910
ไม่เลว

475
00:46:21,850 --> 00:46:22,950
สองเดือนต่อมา

476
00:46:24,820 --> 00:46:26,980
Wulang และทีมงานของเขาเสร็จสิ้นการผลิต

477
00:46:27,190 --> 00:46:29,790
ในที่สุด "จากดอกซากะ" ก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว

478
00:46:35,830 --> 00:46:39,130
ผู้ที่นั่งชมตัวอย่างคือฮายาโอะ มิยาซากิ พ่อของเขา

479
00:47:31,850 --> 00:47:37,860
ขอบคุณทุกท่านมากครับ. ฉันหวังว่าจะนำเสนอผลงานที่ดีขึ้นแก่คุณในครั้งต่อไป

480
00:47:55,610 --> 00:47:58,840
บอกเขาว่า "มาที่นี่และกดดันฉันหน่อย"

481
00:48:03,820 --> 00:48:04,850
แค่นั้นแหละ

482
00:48:10,190 --> 00:48:13,590
(พ่อเธอบอกว่า "ขอแรงกดดันหน่อยสิ")

483
00:48:13,830 --> 00:48:17,700
บอกเขาว่า "โอ้ ใช่แล้ว อย่าตายนะ"