1
00:00:15,182 --> 00:00:17,750
ในวันนั้น ผู้กำกับสารคดี คัตสึระ อาราคาวะ และ ฮายาโอะ มิยาซากิ เดินทางไปด้วยกัน

2
00:00:25,392 --> 00:00:27,393
ไปชมรอบปฐมทัศน์ภาพยนตร์เรื่องใหม่ของฮายาโอะ มิยาซากิ

3
00:00:32,599 --> 00:00:34,767
วันนี้ฉันตื่นเช้า

4
00:00:36,336 --> 00:00:40,206
อาจเป็นเพราะฉันประหม่าแต่ฉันไม่รู้สึกตัว

5
00:00:44,778 --> 00:00:47,046
ผู้ชมจำนวนมาก

6
00:00:47,080 --> 00:00:49,949
คิวยาวหน้าโรงละครทั่วประเทศญี่ปุ่น

7
00:00:54,821 --> 00:00:57,790
ฉันมาหาปอนโยเพราะว่าเธอน่ารักมาก

8
00:00:58,058 --> 00:01:01,694
ฉันเริ่มเข้าคิวในตอนเช้าและในที่สุดก็ซื้อตั๋ว

9
00:01:03,697 --> 00:01:05,831
"โพนี่ออนเดอะคลิฟ"

10
00:01:07,267 --> 00:01:11,170
จงสุเกะวัย 5 ขวบได้พบกับโพโยะ ปลาหน้าคน

11
00:01:11,271 --> 00:01:13,205
เรื่องราวอันมหัศจรรย์เริ่มต้นที่นี่

12
00:01:18,912 --> 00:01:20,713
หยุดยิงใส่ฉันได้แล้ว

13
00:01:21,381 --> 00:01:23,649
ภาพบันทึกของภาพยนตร์เรื่องนี้

14
00:01:23,684 --> 00:01:25,585
200 วันตั้งแต่ต้นจนจบการผลิตภาพยนตร์

15
00:01:30,924 --> 00:01:33,092
เรื่องราวจะต้องจบลงที่ไหนสักแห่ง

16
00:01:33,527 --> 00:01:36,362
ฉันหวังว่าจะมีตอนจบที่ดี

17
00:01:41,201 --> 00:01:43,035
ฤดูร้อนปี 2550

18
00:01:43,670 --> 00:01:46,372
เหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งปีก่อนที่หนังจะเข้าฉาย

19
00:01:50,711 --> 00:01:52,712
งานผลิตกำลังดำเนินไปอย่างเต็มกำลัง

20
00:01:59,252 --> 00:02:03,856
ฮายาโอะ มิยาซากิตัดสินใจไม่ใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกในภาพยนตร์เรื่องนี้

21
00:02:04,257 --> 00:02:07,927
อนิเมเตอร์ต้องวาดทุกอย่างด้วยมือ

22
00:02:09,997 --> 00:02:13,666
แอนิเมชัน 5 วินาทีใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มจึงจะเสร็จสมบูรณ์

23
00:02:14,134 --> 00:02:16,402
นี่เป็นงานที่ใช้เวลานานและลำบาก

24
00:02:20,741 --> 00:02:23,142
เฉดสีเป็นสีฟ้าเล็กน้อย

25
00:02:24,645 --> 00:02:27,480
จิตรกรบางคนมีหน้าที่ทาสีพื้นหลัง

26
00:02:28,548 --> 00:02:30,449
สีของโฟมควรขาวกว่านี้

27
00:02:31,184 --> 00:02:33,886
นอกจากนี้ยังมีผู้รับผิดชอบในการจับคู่สีด้วย

28
00:02:34,287 --> 00:02:37,857
จำนวนพนักงานผลิตภาพยนตร์ทั้งหมดมีจำนวน 350 คน

29
00:02:38,592 --> 00:02:39,925
โพนี่ดูเข้ากันได้ดีมาก

30
00:02:41,728 --> 00:02:44,196
76 77 บวก 3 เฟรม

31
00:02:46,199 --> 00:02:50,169
- มันเป็นธรรมชาติมากกว่าใช่ไหม? - ใช่.

32
00:02:50,303 --> 00:02:51,070
ตกลง

33
00:02:58,045 --> 00:03:02,381
ใช่มันทำให้คุณดูมีความสุขมากขึ้น

34
00:03:04,151 --> 00:03:06,752
ถ้าหนังไม่ดีพอ ทุกอย่างก็เปล่าประโยชน์

35
00:03:09,089 --> 00:03:12,558
ฉันไม่อยากทำให้ตัวเองอับอาย

36
00:03:13,360 --> 00:03:16,295
ฉันอยากทำผลงานที่ไม่ทำให้ตัวเองต้องอับอาย

37
00:03:21,802 --> 00:03:24,470
ฮายาโอะ มิยาซากิ นั่งคุยกับนักสร้างแอนิเมชันเพื่อหารือกัน

38
00:03:31,411 --> 00:03:37,616
ปลาไม่คลาน มันบิดตัว

39
00:03:37,784 --> 00:03:40,019
Hayao Miyazaki is explaining

40
00:03:40,053 --> 00:03:43,355
ฉากแสดงรูปร่างของสิ่งมีชีวิตคล้ายปลา “ปลาน้ำ”

41
00:03:45,292 --> 00:03:47,793
เขาใช้สตอรี่บอร์ดที่เขาวาดเอง

42
00:03:47,828 --> 00:03:50,863
ใช้ท่าทางเพื่ออธิบายแนวคิดของคุณให้ทุกคนฟัง

43
00:03:59,639 --> 00:04:07,179
Water fish suddenly appear like this

44
00:04:07,614 --> 00:04:11,851
ความหลงใหลในภาพยนตร์ของฮายาโอะ มิยาซากิมักจะส่งผลเสียต่อพนักงานของเขาเสมอ

45
00:04:14,321 --> 00:04:21,594
ปลาน้ำหมดความอดทน

46
00:04:25,332 --> 00:04:26,966
ดูเหมือนจะไม่เข้าใจ

47
00:04:28,301 --> 00:04:30,236
ฉันไม่ค่อยเข้าใจ

48
00:04:31,638 --> 00:04:33,906
ฉันเป็นทาสของภาพยนตร์

49
00:04:34,241 --> 00:04:36,108
ไม่ใช่ว่าฉันสามารถถ่ายภาพอะไรก็ได้ที่ฉันต้องการ

50
00:04:36,910 --> 00:04:40,913
This movie was meant to be made this way

51
00:04:44,251 --> 00:04:46,652
อนิเมเตอร์สเก็ตช์ภาพร่างแล้วภาพเล่า

52
00:04:46,820 --> 00:04:48,854
เหมือนโดนฮายาโอะ มิยาซากิติดเชื้อเลย

53
00:04:53,026 --> 00:04:56,929
เขาจะตรวจสอบต้นฉบับทุกฉบับด้วยสายตาที่มีวิจารณญาณ

54
00:05:02,302 --> 00:05:05,538
Looking bored is not good

55
00:05:08,742 --> 00:05:12,912
ถ้ามีอะไรไม่พอใจเขาจะวาดใหม่เอง

56
00:05:14,548 --> 00:05:15,748
ผิด

57
00:05:16,850 --> 00:05:17,850
สิ่งนี้จะไม่ทำงาน

58
00:05:20,620 --> 00:05:21,654
ไม่ใช่แบบนี้

59
00:05:22,722 --> 00:05:24,623
นี่เป็นฉากสำคัญในภาพยนตร์เรื่องนี้

60
00:05:24,658 --> 00:05:26,792
การกลับมาพบกันอีกครั้งของโพโยและจงสุเกะ

61
00:05:28,628 --> 00:05:32,565
ต้นฉบับต้นฉบับไม่สามารถแสดงความรู้สึกของโพโยะได้เมื่อเธอได้พบกับโซสึเกะอีกครั้ง

62
00:05:32,866 --> 00:05:34,867
So Hayao Miyazaki began to redraw

63
00:05:36,303 --> 00:05:39,905
She should hug him tightly. วิธีการวาดมัน?

64
00:05:42,108 --> 00:05:45,711
The lines I'm looking for must be somewhere

65
00:05:46,146 --> 00:05:49,215
ทุกบรรทัดมีที่อยู่

66
00:05:49,482 --> 00:05:53,552
ตราบใดที่หาเจอก็แสดงความรู้สึก “จับแน่น” ได้เลย

67
00:05:56,122 --> 00:05:57,656
ฟุต

68
00:05:59,159 --> 00:06:02,795
Toes should be spread wider

69
00:06:02,996 --> 00:06:05,831
เธอไม่เคยสวมรองเท้า

70
00:06:06,466 --> 00:06:11,537
เนื่องจากการกอดแน่น ชายเสื้อจึงถูกผลักออกไปด้านนอก

71
00:06:15,141 --> 00:06:17,176
ที่นี่แคบกว่าเล็กน้อย

72
00:06:17,544 --> 00:06:22,381
ยึดมั่นไว้แน่น

73
00:06:30,423 --> 00:06:32,124
นิ้วเท้าของ Ponyo กางออก

74
00:06:32,192 --> 00:06:34,827
The hem of Sousuke's clothes turned up

75
00:06:35,095 --> 00:06:37,930
Hayao Miyazaki shows Ponyo's joy

76
00:06:42,235 --> 00:06:46,205
มีอีกเหตุผลสำคัญอีกประการหนึ่งที่ทำให้มิยาซากิแก้ไขต้นฉบับนี้

77
00:06:50,277 --> 00:06:52,511
This will deepen my understanding of movies

78
00:06:53,647 --> 00:06:57,016
สาวคนนี้จะแสดงสีหน้าแบบไหนในเวลานี้?

79
00:06:58,251 --> 00:07:01,120
ทุกรายละเอียดทำให้ตัวละครมีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

80
00:07:01,187 --> 00:07:03,188
ขณะที่การผลิตภาพยนตร์ดำเนินไป

81
00:07:03,223 --> 00:07:04,556
ความเข้าใจในตัวละครของฉันเริ่มลึกซึ้งมากขึ้นเรื่อยๆ

82
00:07:08,428 --> 00:07:09,995
รอนาน

83
00:07:10,830 --> 00:07:11,830
ทุกวันศุกร์

84
00:07:11,865 --> 00:07:15,701
ฮายาโอะ มิยาซากิจะรวบรวมทีมงานของเขาเพื่อตรวจสอบภาพยนตร์ต้นฉบับ

85
00:07:31,851 --> 00:07:33,052
ปีที่แล้ว

86
00:07:33,253 --> 00:07:36,555
ฮายาโอะ มิยาซากิมีความคิดที่จะสร้าง Ponyo เป็นครั้งแรก

87
00:07:54,507 --> 00:07:56,775
เขากลับไปที่สตูดิโอส่วนตัวของเขา

88
00:07:57,043 --> 00:08:00,012
เริ่มวาดภาพอย่างตั้งใจ

89
00:08:01,314 --> 00:08:03,515
ฉันวาดเยอะมาก

90
00:08:04,150 --> 00:08:09,288
อาจเป็นเธอฉันยังไม่แน่ใจ

91
00:08:10,590 --> 00:08:14,059
ถ้าบอกว่านี่เป็นหนังใหม่ ผมคงเดือดร้อนแน่

92
00:08:14,160 --> 00:08:16,095
เพราะล้วนเป็นเรื่องไร้สาระ

93
00:08:19,199 --> 00:08:22,368
เด็กผู้หญิงในภาพร่างชื่อ "โพนี่"

94
00:08:28,975 --> 00:08:31,010
Ponyo มีต้นแบบ

95
00:08:36,182 --> 00:08:39,018
เธอเป็นลูกสาวของพนักงานในสตูดิโอ

96
00:08:39,486 --> 00:08:40,619
เธออยู่ไกลกว่าเพื่อนของเธอ

97
00:08:40,653 --> 00:08:43,956
อารมณ์ที่แข็งแกร่งดึงดูดฮายาโอะมิยาซากิ

98
00:08:44,991 --> 00:08:46,592
โลตัสคือปอนนิว

99
00:08:49,562 --> 00:08:50,662
เธอเป็นชาวประมง

100
00:08:52,766 --> 00:08:56,402
ลูกสาวของฉันยังถือขวดดื่มนมด้วยตัวเองไม่ได้

101
00:08:56,970 --> 00:08:58,804
เรายังต้องช่วยสนับสนุนเขา

102
00:08:59,639 --> 00:09:00,806
มันเทศอายุ 1 ปีครึ่ง

103
00:09:00,840 --> 00:09:04,676
เธอยังต้องการให้พ่อแม่ของเธอป้อนนมด้วยขวด ไม่เช่นนั้นเธอจะโกรธ

104
00:09:10,784 --> 00:09:14,753
ดูเรื่องราวของคุณแล้วคุณไปทำอะไรกับหน้าอูอู?

105
00:09:16,489 --> 00:09:18,991
อู๋ห่าวจะไม่หยิบขวดมาเอง

106
00:09:19,759 --> 00:09:21,927
ผีสาวไง.

107
00:09:24,264 --> 00:09:27,032
ฮายาโอะ มิยาซากิ ฟังเรื่องราวของรากบัว

108
00:09:27,267 --> 00:09:30,035
ลักษณะของโพเนียวจะค่อยๆเป็นรูปเป็นร่าง

109
00:09:36,543 --> 00:09:39,645
โพโยกินแต่แฮมเท่านั้น เป็นของโปรดของเธอ

110
00:09:45,718 --> 00:09:48,887
เธอยังกัดแซนด์วิชเหมือนปลาปิรันย่าอีกด้วย

111
00:09:55,361 --> 00:09:58,430
ฉันมีสมาธิไม่ได้ ฉันไม่มีอารมณ์ตอนนี้

112
00:10:00,733 --> 00:10:04,570
แนวทางการสร้างภาพยนตร์ของฮายาโอะ มิยาซากิมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

113
00:10:09,409 --> 00:10:12,711
ชีวิตประจำวันในรัศมี 3 เมตร

114
00:10:12,912 --> 00:10:15,414
เป็นรากฐานของเรื่องราวของเขา

115
00:10:19,486 --> 00:10:21,820
"My Neighbor Totoro" ก็เป็นเช่นนี้

116
00:10:24,290 --> 00:10:26,892
ป้ายรถเมล์ทรุดโทรมใกล้บ้านของมิยาซากิ

117
00:10:27,127 --> 00:10:29,261
กลายเป็นจุดเริ่มต้นของแรงบันดาลใจให้กับหนังเรื่องนี้

118
00:10:43,143 --> 00:10:46,745
หลังจากนั้นไม่นาน มิยาซากิก็เริ่มกังวล

119
00:10:49,916 --> 00:10:52,317
Ponyo ค่อนข้างเห็นแก่ตัวและซุกซน

120
00:10:54,654 --> 00:10:57,656
เขาไม่รู้ว่าเธอจะเข้ากับมนุษย์ได้ดีหรือเปล่า

121
00:11:11,371 --> 00:11:14,573
Ponyo สามารถอยู่อย่างมีความสุขในโลกมนุษย์ได้หรือไม่?

122
00:11:16,442 --> 00:11:20,646
มีฉากหนึ่งในใจของฉันที่พิสูจน์ว่าเธอทำได้

123
00:11:22,282 --> 00:11:27,085
ฉันคิดว่ามันโอเค แต่ฉันอาจจะคิดผิดก็ได้

124
00:11:41,067 --> 00:11:46,271
ฉันจะทำงานให้หนักขึ้นต่อจากนี้

125
00:11:48,241 --> 00:11:49,808
มันยากจริงๆ

126
00:12:05,925 --> 00:12:08,393
ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มเขียนสตอรีบอร์ด

127
00:12:08,728 --> 00:12:11,930
โปเนียวได้พบกับครอบครัวที่หนีจากสึนามิ

128
00:12:14,834 --> 00:12:17,502
เธอตัดสินใจแบ่งแซนด์วิชให้พวกเขา

129
00:12:25,712 --> 00:12:29,114
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมอบบางสิ่งให้กับมนุษย์

130
00:12:30,850 --> 00:12:34,686
นี่เป็นการปรับปรุงครั้งใหญ่สำหรับเด็ก

131
00:12:35,588 --> 00:12:41,426
ฉันไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งนี้จนกว่าฉันจะวาดภาพ มันน่าสนใจจริงๆ

132
00:12:45,198 --> 00:12:49,134
โพโยะเริ่มทำสิ่งต่างๆ ในใจมิยาซากิ

133
00:12:54,474 --> 00:12:57,843
เธอพบว่าทารกไม่มีความสุข

134
00:13:03,383 --> 00:13:06,351
ฉันจึงเริ่มบีบหน้าเขา

135
00:13:12,425 --> 00:13:15,560
เด็กบางคนรู้สึกว่าตนไม่ควรเกิดมา

136
00:13:15,662 --> 00:13:18,563
Ponyo บอกพวกเขาว่าไม่เป็นเช่นนั้น

137
00:13:19,732 --> 00:13:22,301
นี่คือเหตุผลที่เธอมาที่นี่

138
00:13:23,002 --> 00:13:26,538
โพนี่อยากบอกพวกเขาว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น

139
00:13:28,308 --> 00:13:32,644
เธอเป็นเด็กที่เอาใจใส่และเอาใจใส่

140
00:13:53,199 --> 00:13:56,535
ฮายาโอะ มิยาซากิเกิดที่โตเกียวในปี 1941

141
00:13:56,903 --> 00:13:59,304
พี่คนที่สองในบรรดาพี่น้องสี่คน

142
00:14:02,542 --> 00:14:05,944
เขามีการย่อยอาหารไม่ดีตั้งแต่ยังเป็นเด็ก

143
00:14:06,279 --> 00:14:08,980
หมอบอกว่าเขาจะอยู่ไม่ได้ถึง 20

144
00:14:14,087 --> 00:14:17,255
เขาอ่อนแอและเป็นนักวิ่งที่ช้าที่สุดเสมอ

145
00:14:17,690 --> 00:14:20,058
ฉันจึงรู้สึกด้อยกว่าอยู่เสมอ

146
00:14:25,164 --> 00:14:26,865
ฮายาโอะ มิยาซากิ เมื่อเขาอายุ 6 ขวบ

147
00:14:29,102 --> 00:14:31,737
แม่ของเขาเมโกะล้มป่วยกะทันหัน

148
00:14:32,004 --> 00:14:34,406
เธอมีวัณโรคกระดูกสันหลัง

149
00:14:34,640 --> 00:14:37,776
ไม่มีทางรักษาได้ ฉันจึงอยู่บนเตียงได้หลายปีเท่านั้น

150
00:14:40,813 --> 00:14:43,014
เธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งและกระตือรือร้น

151
00:14:43,416 --> 00:14:45,517
ตอนนี้ฉันไม่สามารถแม้แต่จะพลิกกลับ

152
00:14:49,789 --> 00:14:51,790
มิยาซากิ ฮายาโอะยังจำได้จนถึงตอนนี้

153
00:14:51,824 --> 00:14:54,659
ฉากที่เขาขอให้แม่อุ้มเขา

154
00:14:54,660 --> 00:14:57,562
เธอร้องไห้และบอกว่าเธอทำไม่ได้

155
00:15:01,033 --> 00:15:04,469
เขาโหยหาความรักของแม่แต่ก็พยายามไม่แสดงออก

156
00:15:05,972 --> 00:15:08,974
เขาก็ค่อยๆมีความคิด

157
00:15:09,809 --> 00:15:11,777
เขาหวังว่าเขาจะไม่เคยเกิด

158
00:15:14,280 --> 00:15:17,883
ในที่สุดเขาก็พบความปลอบใจในการ์ตูน

159
00:15:23,956 --> 00:15:26,091
มีเวลาก็จะวาดรูป

160
00:15:32,498 --> 00:15:34,499
หลังวิทยาลัย

161
00:15:34,600 --> 00:15:36,701
เขาได้งานที่สตูดิโอแอนิเมชั่น

162
00:15:40,173 --> 00:15:42,774
จากนั้นเป็นต้นมา เขาก็เริ่มต้นเส้นทางของนักสร้างแอนิเมชัน

163
00:15:45,611 --> 00:15:48,580
พรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดาของเขาก็ปรากฏออกมาในไม่ช้า

164
00:15:51,884 --> 00:15:54,386
ในฐานะผู้มาใหม่ ภาพวาดของเขายอดเยี่ยมมาก

165
00:15:54,854 --> 00:15:56,555
ภาพเต็มไปด้วยจินตนาการ

166
00:15:57,757 --> 00:16:01,059
โทมิซากิ ฮายาโอะกลายเป็นแมนออฟเดอะชั่วโมงในสตูดิโออย่างรวดเร็ว

167
00:16:03,229 --> 00:16:07,132
จินตนาการของเขาเต็มไปด้วยความน่าอัศจรรย์

168
00:16:07,934 --> 00:16:12,437
ฉันอุทานว่า "เขายอดเยี่ยมจริงๆ"

169
00:16:12,472 --> 00:16:15,607
ความคิดนี้ฝังลึกอยู่ในใจของฉัน

170
00:16:18,678 --> 00:16:22,681
ฮายาโอะ มิยาซากิไม่รู้สึกด้อยกว่าอีกต่อไป เขาได้พบที่ของเขาแล้ว

171
00:16:26,719 --> 00:16:29,321
เขาร่วมงานกับผู้กำกับโกยอนฮุน

172
00:16:29,522 --> 00:16:33,825
พวกเขาช่วยกันสร้างผลงานชิ้นเอกยอดนิยมชิ้นแล้วชิ้นเล่า

173
00:16:40,733 --> 00:16:44,603
ฮายาโอะ มิยาซากิซ่อนความปรารถนาลึกๆ ไว้ในใจเสมอ

174
00:16:46,506 --> 00:16:49,941
ฉันต้องการนำความสุขมาให้ผู้อื่น นี่คือแรงจูงใจของฉัน

175
00:16:50,943 --> 00:16:54,913
เพราะ

176
00:16:55,348 --> 00:16:58,850
การที่สามารถทำให้ผู้คนมีความสุขคือความหมายของการดำรงอยู่ของฉัน

177
00:16:59,385 --> 00:17:04,588
ฉันต้องรู้สึกเหมือนเป็นคนที่มีประโยชน์

178
00:17:09,328 --> 00:17:11,930
นี่อาจเกิดจากประสบการณ์ในวัยเด็กของฉัน

179
00:17:12,431 --> 00:17:14,533
ฉันไม่อยากเข้าเรื่องนี้

180
00:17:14,666 --> 00:17:17,903
ฉันแค่หวังว่าจะทำให้ผู้คนมีความสุข

181
00:17:21,374 --> 00:17:25,309
เมื่ออายุ 38 ปี ฮายาโอะ มิยาซากิมีผลงานกำกับเรื่องแรก

182
00:17:28,180 --> 00:17:30,715
"ลูปินที่ 3: ปราสาทคากลิโอสโตร"

183
00:17:31,250 --> 00:17:33,251
ฉากแอ็คชั่นนวนิยายของภาพยนตร์

184
00:17:33,286 --> 00:17:34,686
ได้รับการยกย่องอย่างสูงจากอุตสาหกรรม

185
00:17:44,630 --> 00:17:45,830
แต่หลังจากที่หนังเข้าฉายแล้ว

186
00:17:45,898 --> 00:17:49,801
ฮายาโอะ มิยาซากิพบว่าการเข้าร่วมชมภาพยนตร์เรื่องนี้ทำได้ไม่ดีนัก

187
00:17:54,373 --> 00:17:57,375
ในสมัยนั้นภาพยนตร์อย่าง "เรือรบอวกาศ ยามาโตะ"

188
00:17:57,476 --> 00:17:59,477
กำลังจุดชนวนความคลั่งไคล้ของภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์

189
00:18:02,582 --> 00:18:05,784
มีคำเชิญให้มากำกับฮายาโอะ มิยาซากิน้อยลงเรื่อยๆ

190
00:18:11,223 --> 00:18:13,258
แต่เขากลับมีไอเดียใหม่ๆ อยู่เสมอ

191
00:18:13,292 --> 00:18:16,328
และทำงานอย่างหนักเพื่อขายให้กับสถานีโทรทัศน์และผู้ผลิตภาพยนตร์อื่นๆ

192
00:18:19,131 --> 00:18:21,566
ในหนังสือภาพนิทานโบราณเรื่อง “เจ้าหญิงวิเศษ”

193
00:18:22,168 --> 00:18:25,070
แมวป่าชนิดหนึ่งตกหลุมรักเจ้าหญิงที่เป็นมนุษย์

194
00:18:27,640 --> 00:18:31,042
"My Neighbor Totoro" เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ สองคน

195
00:18:31,077 --> 00:18:32,744
มิตรภาพกับสัตว์ประหลาดแห่งป่า

196
00:18:35,815 --> 00:18:38,617
นอกจากนี้ยังมีปราสาทลอยฟ้าที่ปรากฏใน "เมืองปีศาจรัฐสงคราม"

197
00:18:43,189 --> 00:18:46,057
ข้อเสนอเหล่านี้ถูกปฏิเสธ

198
00:18:48,361 --> 00:18:50,962
หลายคนวิจารณ์ฮายาโอะ มิยาซากิลับหลังเขา

199
00:18:54,767 --> 00:18:55,533
มีคนพูด

200
00:18:55,568 --> 00:18:58,737
“ความคิดของเขาล้าสมัยและจะไม่ได้รับความนิยม”

201
00:18:59,872 --> 00:19:02,874
คนในวงการภาพยนตร์ไม่ค่อยเต็มใจที่จะให้โอกาสเขา

202
00:19:08,814 --> 00:19:11,883
เพื่อหาเลี้ยงชีพ เขาเริ่มทำแอนิเมชั่นทางทีวี

203
00:19:12,118 --> 00:19:14,986
แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ในการยื่นข้อเสนอภาพยนตร์

204
00:19:17,123 --> 00:19:20,358
เขาคิดว่ามันสามารถนำความสุขมาสู่ผู้คนได้เท่านั้น

205
00:19:20,626 --> 00:19:22,494
ชีวิตมีความหมาย

206
00:19:34,206 --> 00:19:37,342
ฉันไม่อยากให้มันจบลงแบบนี้

207
00:19:40,913 --> 00:19:43,048
ฉันอยากทำแอนิเมชั่น

208
00:19:47,186 --> 00:19:49,154
แต่ฉันไม่คิดว่าฉันจะมีโอกาส

209
00:19:49,188 --> 00:19:51,356
ฉันรู้ว่าฉันคงไม่มีโอกาส

210
00:19:55,061 --> 00:19:56,661
ในช่วงเวลานั้น

211
00:19:56,662 --> 00:20:00,598
บรรณาธิการนิตยสารแอนิเมชั่นมาเยี่ยมมิยาซากิ

212
00:20:02,702 --> 00:20:03,902
ต่อมาเขาก็กลายเป็น

213
00:20:03,936 --> 00:20:07,038
โปรดิวเซอร์ของฮายาโอะ มิยาซากิมายาวนาน

214
00:20:07,173 --> 00:20:09,174
ชื่อของเขาคือโทชิโอะ ซูซูกิ

215
00:20:12,645 --> 00:20:16,648
เขาเชิญฮายาโอะ มิยาซากิมาเขียนการ์ตูนเป็นอนุกรมในนิตยสาร

216
00:20:18,384 --> 00:20:21,419
ซูซูกิโน้มน้าวมิยาซากิด้วยความกระตือรือร้น

217
00:20:21,587 --> 00:20:22,687
แม้ว่าเขาจะไม่เต็มใจก็ตาม

218
00:20:26,992 --> 00:20:29,360
ตัวเอกของการ์ตูนชื่อ Nausicaa

219
00:20:29,495 --> 00:20:32,831
เด็กผู้หญิงคนนี้ได้ฆ่าใครบางคนและได้รับบาดเจ็บทางจิตใจ

220
00:20:42,374 --> 00:20:44,075
หนึ่งปีหลังจากการทำให้เป็นอนุกรม

221
00:20:44,110 --> 00:20:46,444
ซูซูกิยื่นข้อเสนอที่ไม่คาดคิด

222
00:20:52,318 --> 00:20:54,753
“ทำไมไม่ทำการ์ตูนเป็นหนังล่ะ”

223
00:21:00,426 --> 00:21:03,461
ฮายาโอะ มิยาซากิคิดว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเขา

224
00:21:03,929 --> 00:21:06,865
เขาตกลงที่จะกำกับและเริ่มการผลิต

225
00:21:11,203 --> 00:21:13,671
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ได้รับข่าวร้าย

226
00:21:18,577 --> 00:21:21,346
มิโกะ แม่ของเขาเสียชีวิตแล้ว

227
00:21:22,948 --> 00:21:27,085
เธอต่อสู้กับโรคนี้มาเกือบตลอดชีวิตและเสียชีวิตเมื่ออายุ 72 ปี

228
00:21:33,726 --> 00:21:37,028
ในช่วงบั้นปลายชีวิต ฮายาโอะ มิยาซากิไม่สามารถอยู่เคียงข้างเธอได้

229
00:21:40,266 --> 00:21:42,200
เขาไม่เคยร้องไห้ต่อหน้าใครเลย

230
00:21:42,668 --> 00:21:45,703
แต่บางคนก็บอกว่าตอนที่เขาอยู่กับเธอตามลำพัง

231
00:21:46,038 --> 00:21:48,740
ไหล่สั่นสะอื้น

232
00:21:51,677 --> 00:21:54,012
ความตั้งใจของฮายาโอะ มิยาซากิจะแข็งแกร่งขึ้น

233
00:21:56,182 --> 00:21:57,882
เขาอุทิศตนอย่างสุดใจให้กับการสร้างภาพยนตร์

234
00:21:57,917 --> 00:22:00,552
พยายามทำให้ผู้คนมีความสุข

235
00:22:13,432 --> 00:22:14,866
ฮายาโอะ มิยาซากิ อายุ 43 ปี

236
00:22:14,900 --> 00:22:17,936
"Nausicaa แห่งหุบเขาแห่งสายลม" ปล่อยออกมาแล้ว

237
00:22:27,029 --> 00:22:30,633
Nausicaa แข็งแกร่งและกล้าหาญ และไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา

238
00:22:31,033 --> 00:22:33,669
ผู้ชมมีความรู้สึกผูกพันกับเธออย่างมาก

239
00:22:41,527 --> 00:22:43,962
ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ฮายาโอะ มิยาซากิโด่งดัง

240
00:22:51,570 --> 00:22:52,971
ถ้าแม่ของเขายังมีชีวิตอยู่

241
00:22:53,005 --> 00:22:55,874
เธอคงจะมีความสุขมากกว่าคนอื่นๆ

242
00:22:58,110 --> 00:23:01,212
หลังจากนั้นฮายาโอะ มิยาซากิก็สร้างสรรค์ผลงานอีกมากมาย

243
00:23:01,280 --> 00:23:03,882
ตามลักษณะนิสัยของแม่

244
00:23:13,620 --> 00:23:17,195
เช่น โจรสลัดอากาศ "ดอร่า" ใน "ปราสาทบนท้องฟ้า"

245
00:23:21,433 --> 00:23:22,852
ดอร่ามีความคล้ายคลึงกับแม่ของเขา

246
00:23:23,135 --> 00:23:26,489
แม่ของเขายังมีชีวิตชีวาและกระตือรือร้นเหมือนเด็กผู้ชายอีกด้วย

247
00:23:28,641 --> 00:23:30,408
คุณแม่ใน "My Neighbor Totoro"

248
00:23:30,542 --> 00:23:33,745
ขณะต่อสู้กับโรคร้าย เธอยังคงปกป้องลูก ๆ ของเธอ

249
00:23:41,854 --> 00:23:44,822
ฮายาโอะ มิยาซากิ กับโซฟีใน Howl's Moving Castle

250
00:23:44,890 --> 00:23:46,524
การจุติของแม่ของเขาด้วย

251
00:23:46,558 --> 00:23:49,093
พวกเขาแข็งแกร่งและใจดีไม่แพ้กัน

252
00:24:08,614 --> 00:24:11,282
การสร้าง "โพนี่ออนเดอะคลิฟ"

253
00:24:11,317 --> 00:24:12,969
เข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย

254
00:24:14,620 --> 00:24:17,221
อนิเมเตอร์ทำแอนิเมชั่นเสร็จทีละเฟรม

255
00:24:22,127 --> 00:24:23,394
ฉันคิดว่ามันดี

256
00:24:26,932 --> 00:24:29,300
เป็นหนังที่แย่มาก

257
00:24:33,472 --> 00:24:36,674
แต่ความเร็วในการตรวจสอบของฮายาโอะ มิยาซากิไม่สามารถตามทันได้

258
00:24:39,678 --> 00:24:40,611
น่ารังเกียจ

259
00:24:45,601 --> 00:24:48,671
ภาระงานที่เขาจัดการได้ตอนนี้

260
00:24:48,687 --> 00:24:49,721
เพียงหนึ่งในห้าของตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก

261
00:24:50,122 --> 00:24:53,057
เขาเกินความสามารถของเขาและกองต้นฉบับก็กองพะเนินเทินทึก

262
00:24:57,763 --> 00:25:02,467
พระเจ้า ฉันยังมีสตอรี่บอร์ดให้วาดอยู่

263
00:25:07,639 --> 00:25:10,341
ความคืบหน้าของการทำสตอรี่บอร์ดยังล้าหลังอีกด้วย

264
00:25:13,245 --> 00:25:15,513
เขาทาสีแค่ครึ่งล่างเท่านั้น

265
00:25:15,681 --> 00:25:17,915
ฉากที่โซสึเกะและโพโยะเริ่มต้นการเดินทาง

266
00:25:31,630 --> 00:25:33,698
- ลงมา. - ใช่.

267
00:25:35,601 --> 00:25:38,302
ไม่ว่าใครทำผิดโปรดแก้ไขทันที

268
00:25:39,171 --> 00:25:40,138
เปลี่ยนด่วนเลย

269
00:25:42,207 --> 00:25:44,542
ฮายาโอะ มิยาซากิหงุดหงิดมากตั้งแต่เช้า

270
00:25:49,748 --> 00:25:54,652
-นางสาว โอคุยามะเสียชีวิตแล้ว -จริงเหรอคุณเรย์โกะ?

271
00:25:54,686 --> 00:25:58,056
อนิเมเตอร์ที่มีอายุมากกว่า 10 ปี เสียชีวิตแล้ว

272
00:26:01,427 --> 00:26:05,363
ฉันไม่ได้คาดหวังอย่างนั้นจริงๆ ใช่ไหม?

273
00:26:05,697 --> 00:26:08,232
พวกเขาเคยสร้างภาพยนตร์ร่วมกัน

274
00:26:10,702 --> 00:26:16,707
ฉันคิดว่าฉันจะตายก่อน แต่จู่ๆ เธอก็จากไปแบบนี้

275
00:26:17,576 --> 00:26:20,878
ฉันรู้สึกเหมือนหวีที่ฟันหายไป

276
00:26:27,853 --> 00:26:31,889
-ฉากนี้ดูเหมือนจุดสิ้นสุดของโลก - ใช่ มันสวย.

277
00:26:38,730 --> 00:26:40,598
สวยมาก

278
00:26:47,473 --> 00:26:49,841
ถ้าคุณตาย คุณจะไม่สามารถเห็นพระอาทิตย์ตกดินได้

279
00:27:17,669 --> 00:27:22,640
งานอาจไม่สำเร็จ

280
00:27:23,575 --> 00:27:26,110
โปรดอย่าพูดอย่างนั้น

281
00:27:39,925 --> 00:27:42,260
มีความคืบหน้าในการสตอรี่บอร์ดไหม?

282
00:27:43,262 --> 00:27:46,931
มีปัญหาสุดท้ายประการหนึ่ง

283
00:27:48,367 --> 00:27:50,134
ยังต้องการ "วาซาบิ" เล็กน้อย

284
00:27:53,505 --> 00:27:56,107
ฉันไม่สามารถติดตามพล็อตได้

285
00:27:58,644 --> 00:28:01,212
โครงเรื่องถูกกำหนดไว้นานแล้ว

286
00:28:14,626 --> 00:28:15,826
แย่มากจริงๆ

287
00:28:16,929 --> 00:28:19,630
ฮายาโอะ มิยาซากิไม่สามารถคิดอะไรดีๆ ได้

288
00:28:20,032 --> 00:28:22,066
เวลาผ่านไปทีละน้อย

289
00:28:24,436 --> 00:28:28,606
ปัญหาเหมือนนรก

290
00:28:31,577 --> 00:28:33,444
ได้โปรด

291
00:28:36,248 --> 00:28:37,949
สวัสดี

292
00:28:40,819 --> 00:28:44,855
เพื่อบรรเทาความเหนื่อยล้า ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มรับบริการนวดสัปดาห์ละครั้ง

293
00:28:50,963 --> 00:28:52,730
คุณนั่งอยู่ที่นั่นทั้งวันเหรอ?

294
00:28:52,931 --> 00:28:57,201
ตอนนี้ไม่มากไปกว่าเมื่อก่อน ฉันใช้เวลานั่งลงเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น

295
00:28:58,704 --> 00:28:59,937
ฉันทนไม่ไหวแล้วหลังจากนั่งมานาน

296
00:29:00,372 --> 00:29:04,308
- ฉันไม่สามารถยืนได้ทุกที่ - ฉันไม่สามารถยืนได้ทุกที่ ฉันจะไม่มีแรงจูงใจ

297
00:29:04,610 --> 00:29:06,911
การทำงานต่อไปจะไม่เกิดผลลัพธ์

298
00:29:07,879 --> 00:29:11,315
ฉันไม่มีเวลามาก

299
00:29:11,516 --> 00:29:15,386
- ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น? - ฉันแค่คิดเกี่ยวกับมัน

300
00:29:17,789 --> 00:29:20,691
ฮายาโอะ มิยาซากิดูเหมือนจะสูญเสียความมั่นใจ

301
00:29:24,396 --> 00:29:26,330
เขาเริ่มพูดถึงใครบางคน

302
00:29:29,001 --> 00:29:32,036
ฉันคิดว่าฉันสามารถเห็นเธอได้

303
00:29:33,505 --> 00:29:37,942
ถ้าฉันเห็นแม่ ฉันหวังว่าเธอยังสาวและสวยอยู่

304
00:29:44,583 --> 00:29:47,485
แม่ของเขาเสียชีวิตไป 25 ปีแล้ว

305
00:29:51,623 --> 00:29:53,524
ในหนังเรื่องนี้ฮายาโอะ มิยาซากิก็เช่นกัน

306
00:29:53,525 --> 00:29:56,527
สร้างตัวละครตามเธอ

307
00:30:03,402 --> 00:30:06,437
นี่คือหญิงชราที่นั่งอยู่บนรถเข็นตลอดทั้งวัน

308
00:30:06,571 --> 00:30:07,838
เธอชื่อย่าเฉิน

309
00:30:09,274 --> 00:30:11,275
ทีวีเสียไม่มีประโยชน์

310
00:30:11,327 --> 00:30:16,332
สถานีตรวจอากาศไม่มีประโยชน์ พยากรณ์อากาศไม่แม่นยำเลย

311
00:30:18,050 --> 00:30:22,019
เธอขี้เหงาและมักทำเรื่องยากให้คนรอบข้างอยู่เสมอ

312
00:30:24,222 --> 00:30:27,625
รอยย่นนี่คืออะไร

313
00:30:27,826 --> 00:30:28,793
มันควรจะเป็นแบบนี้

314
00:30:30,862 --> 00:30:34,432
ฮายาโอะ มิยาซากิติดอยู่ในคอขวด เขาไม่รู้ว่าเรื่องราวจะจบลงเมื่อไร

315
00:30:34,433 --> 00:30:36,867
ย่าเฉินควรมีบทบาทอย่างไร?

316
00:30:58,156 --> 00:30:59,190
ฤดูใบไม้ร่วงอยู่ที่นี่

317
00:30:59,291 --> 00:31:02,460
การทำสตอรี่บอร์ดยังคงดำเนินไปอย่างช้าๆ

318
00:31:07,499 --> 00:31:10,801
- มีอะไรผิดปกติ? - มันเกี่ยวกับความก้าวหน้า

319
00:31:15,340 --> 00:31:17,375
ทีมงานที่รับผิดชอบในการประสานงานความคืบหน้าของงาน

320
00:31:17,409 --> 00:31:18,809
มีการประชุมฉุกเฉิน

321
00:31:24,116 --> 00:31:25,182
นั่น

322
00:31:26,685 --> 00:31:30,621
เกี่ยวกับตารางการแข่งขันครึ่งหลัง

323
00:31:30,655 --> 00:31:32,890
ความคืบหน้าในการสตอรี่บอร์ดช้า

324
00:31:32,924 --> 00:31:36,026
ชะลอความคืบหน้าการผลิตโดยรวมอย่างจริงจัง

325
00:31:37,262 --> 00:31:41,232
เวลาเริ่มเข้มงวดมากขึ้นเรื่อยๆ

326
00:31:43,218 --> 00:31:45,320
แย่จริงๆ

327
00:31:53,078 --> 00:31:56,180
สตอรี่บอร์ดจะเสร็จก่อนสิ้นเดือนได้ไหม?

328
00:31:57,149 --> 00:31:58,816
ตกลง

329
00:32:18,570 --> 00:32:22,173
ตั้งแต่เช้าจรดค่ำของวันนั้น ฮายาโอะ มิยาซากิก็พลิกดูสมุดบันทึกของเขา

330
00:32:25,444 --> 00:32:28,612
มีไอเดียภาพยนตร์ของเขามากมายซ่อนอยู่ที่นี่

331
00:32:53,104 --> 00:32:54,705
ถึงเวลากินแล้ว

332
00:32:56,541 --> 00:32:58,642
ฉันยังต้องวาดสตอรี่บอร์ด

333
00:33:21,700 --> 00:33:23,167
ลายเส้นน่าเบื่อมาก

334
00:33:23,602 --> 00:33:26,971
จริงๆ แล้วเขียนได้หลายบรรทัดแต่ลืมไปซะ

335
00:33:28,573 --> 00:33:30,274
เด็กไม่เข้าใจ

336
00:33:30,475 --> 00:33:33,377
ไม่จำเป็นต้องเขียนสิ่งนี้เพื่อคนแก่ที่น่าเบื่อ

337
00:33:59,004 --> 00:34:00,571
สตอรี่บอร์ดจะเสร็จแล้ว

338
00:34:01,373 --> 00:34:04,074
หนังจะจบแล้วโลกจะอวสาน

339
00:34:04,643 --> 00:34:05,676
ราตรีสวัสดิ์

340
00:34:12,884 --> 00:34:15,619
เขาคงไม่อยากเร่งงาน

341
00:34:16,021 --> 00:34:19,455
เขาต้องการพบ

342
00:34:19,491 --> 00:34:22,660
ฉากที่คุณไม่สามารถจินตนาการได้

343
00:34:23,061 --> 00:34:25,428
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันค่อยๆ วาดสตอรี่บอร์ด

344
00:34:27,331 --> 00:34:28,465
นั่นอาจจะเป็นอย่างนั้น

345
00:34:39,744 --> 00:34:44,315
คุณฮิไซชิถามฉันเมื่อวานนี้ว่าฉันฟังไหม ฉันแค่จำได้ว่าฉันไม่ได้ทำ

346
00:34:46,650 --> 00:34:49,820
ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มเล่นดนตรีที่แต่งโดยโจ ฮิไซชิ

347
00:34:49,888 --> 00:34:51,888
เพลงประกอบภาพยนตร์ส่วนใหญ่ของเขาแต่งโดยโจ ฮิไซชิ

348
00:34:54,993 --> 00:34:57,161
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันฟังเพลงนี้แบบเต็มๆ

349
00:34:58,597 --> 00:35:01,532
(ไปเดินเล่นด้วยกันเถอะ)

350
00:35:01,566 --> 00:35:04,935
เพลงนี้แสดงถึงความรู้สึกที่ใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดของชีวิต

351
00:35:05,070 --> 00:35:06,704
เสียงของย่าเฉินและคนอื่นๆ

352
00:35:06,738 --> 00:35:10,608
(ฉันก็ชอบวันฝนตกเหมือนกัน)

353
00:35:10,709 --> 00:35:14,511
(พร้อมร่มมีสไตล์)

354
00:35:14,679 --> 00:35:21,385
(สวมเสื้อกันฝนแล้วออกไปเดินเล่น)

355
00:35:21,920 --> 00:35:26,323
(คนมารับยังไม่มา)

356
00:35:26,658 --> 00:35:28,392
กำลังจะมารับคุณ

357
00:35:29,961 --> 00:35:37,635
(ใช้เวลานี้เพื่อเดินเล่นระยะสั้น ๆ )

358
00:35:37,802 --> 00:35:45,776
(ฉันอยากจะเต้นอีกครั้ง)

359
00:35:45,977 --> 00:35:53,217
(กลายเป็นลม)

360
00:36:02,093 --> 00:36:03,027
เพลงอะไรดี

361
00:36:03,862 --> 00:36:05,963
ทำให้ฉันนึกถึงแม่ของฉัน

362
00:36:21,613 --> 00:36:23,947
เขาฟังเพลงนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

363
00:36:25,750 --> 00:36:33,624
(คนมารับยังไม่มา)

364
00:36:33,725 --> 00:36:41,565
(ใช้เวลานี้เพื่อเดินเล่นระยะสั้น ๆ )

365
00:36:41,733 --> 00:36:49,573
(ฉันอยากจะเต้นอีกครั้ง)

366
00:36:49,641 --> 00:36:54,611
(กลายเป็นลม)

367
00:37:08,593 --> 00:37:09,927
เมื่อแม่ของเขาเสียชีวิต

368
00:37:10,161 --> 00:37:13,097
เขารู้สึกว่าในที่สุดเธอก็เป็นอิสระแล้ว

369
00:37:23,608 --> 00:37:27,344
ฉันยังไม่ได้ระบายความรู้สึกที่มีต่อแม่เลย

370
00:37:28,179 --> 00:37:30,280
บางครั้งฉันก็คิด

371
00:37:30,315 --> 00:37:33,484
เธอจะมีชีวิตที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นได้อย่างไร?

372
00:37:33,551 --> 00:37:35,185
แม้ว่าเธอจะป่วยก็ตาม

373
00:37:35,520 --> 00:37:39,890
แต่เป็นไปได้ไหมที่เธอจะสามารถมีชีวิตที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นได้?

374
00:37:54,572 --> 00:37:57,441
ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มวาดสตอรี่บอร์ด

375
00:38:02,413 --> 00:38:05,415
ชายลึกลับปรากฏตัวต่อหน้าจงสุเกะ

376
00:38:13,091 --> 00:38:15,325
เพื่อปกป้องโปเนียวในลำกล้อง

377
00:38:15,393 --> 00:38:17,027
โซซึเกะก็วิ่งหนีไป

378
00:38:30,608 --> 00:38:32,509
ย่าเฉินตะโกนใส่เขา

379
00:38:39,984 --> 00:38:41,985
เธอมาเพื่อช่วยโซซึเกะ

380
00:39:04,375 --> 00:39:07,945
แต่ฮายาโอะ มิยาซากิหยุดวาดภาพ เขาไม่สามารถวาดภาพต่อได้

381
00:39:42,647 --> 00:39:45,582
เขาคิดไม่ออกว่าจะอธิบายแม่ของเขาอย่างไร

382
00:40:02,800 --> 00:40:06,303
ผ่านไปหกวันแล้ว ยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ เลย

383
00:40:08,907 --> 00:40:12,042
เขาหยิบภาพวาดของย่าเฉินที่วาดโดยนักสร้างแอนิเมชันขึ้นมา

384
00:40:25,723 --> 00:40:27,758
ย่าเฉินกำลังคุยกับจงสุเกะ

385
00:40:43,074 --> 00:40:45,609
ฮายาโอะ มิยาซากิจินตนาการว่าคุณยายเฉินรู้สึกอย่างไร

386
00:40:45,677 --> 00:40:47,711
ลองใช้สายอื่นตามที่คุณไป

387
00:40:53,618 --> 00:40:54,952
ผิด

388
00:41:06,030 --> 00:41:07,497
แม่ของฮายาโอะ มิยาซากิ เสียชีวิตเนื่องจากอาการป่วย

389
00:41:07,532 --> 00:41:10,167
กอดลูกไม่ได้

390
00:41:10,501 --> 00:41:13,470
ในปีต่อมาเธอมีปัญหาในการเดิน

391
00:41:27,085 --> 00:41:28,852
การทำหนังไม่ใช่เรื่องง่าย

392
00:41:29,954 --> 00:41:35,525
ไม่ว่าคุณจะซ่อนมันไว้อย่างไร ภาพยนตร์ก็จะสะท้อนตัวตนที่แท้จริงของคุณ

393
00:41:39,998 --> 00:41:44,334
ฉันจึงต้องวาดภาพสิ่งที่เป็นจริงและฉันต้องเชื่อในสิ่งนั้น

394
00:42:02,020 --> 00:42:04,588
ฮายาโอะ มิยาซากิยังคงวาดสตอรี่บอร์ดต่อไป

395
00:42:11,462 --> 00:42:13,597
จงสุเกะวิ่งไปหาย่าเฉิน

396
00:42:20,171 --> 00:42:21,371
เมื่อเธอเห็นเขา

397
00:42:25,743 --> 00:42:27,911
เธอเดินได้ยังไง.

398
00:42:30,214 --> 00:42:32,182
เธอเดินได้จริงๆ

399
00:42:49,500 --> 00:42:51,868
คุณยายเฉินไม่ควรเดินได้

400
00:42:51,903 --> 00:42:53,570
แต่เธอก็กังวลเรื่องโซซึเกะมากเกินไป

401
00:42:53,571 --> 00:42:55,572
เขาจึงยืนขึ้นโดยไม่คิด

402
00:43:08,319 --> 00:43:09,986
เธอเรียกชื่อเขาอีกครั้ง

403
00:43:21,265 --> 00:43:22,299
วันที่ 2

404
00:44:01,973 --> 00:44:04,941
ย่าเฉินจะทำอย่างไรเมื่อเธอเห็นโซซึเกะ?

405
00:44:09,547 --> 00:44:11,681
ฮายาโอะ มิยาซากิอยากให้เธอทำอะไร?

406
00:44:31,235 --> 00:44:32,602
คุณยายเฉินเริ่มวิ่ง

407
00:44:41,412 --> 00:44:43,413
เธอรีบวิ่งลงบันได

408
00:44:50,054 --> 00:44:52,923
ตะโกนว่า "โซซึเกะ มานี่สิ"

409
00:45:02,166 --> 00:45:03,500
แค่นั้นแหละสำหรับวันนี้

410
00:45:09,373 --> 00:45:11,741
ลาก่อน

411
00:45:29,560 --> 00:45:31,561
ผ่านไปอีกวันในสตูดิโอ

412
00:45:31,596 --> 00:45:33,797
เจ้าหน้าที่กำลังทำงานกันให้เสร็จเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับปีใหม่

413
00:45:44,208 --> 00:45:47,711
แต่ฮายาโอะ มิยาซากิเริ่มวาดสตอรี่บอร์ด

414
00:45:53,417 --> 00:45:55,852
จงสุเกะได้ยินคุณยายเฉินตะโกนว่า "มานี่สิ"

415
00:46:11,402 --> 00:46:12,736
เขาโยนตัวเองให้เธอ

416
00:46:43,534 --> 00:46:46,202
ฮายาโอะ มิยาซากิ วาดเร็วขึ้นเรื่อยๆ

417
00:46:57,448 --> 00:47:00,350
ย่าเฉินจับจงสุเกะและอุ้มเขาไว้ในอ้อมแขนของเธอ

418
00:47:18,502 --> 00:47:21,738
มันเหมือนกับว่าแม่ของมิยาซากิกอดเขา

419
00:47:28,612 --> 00:47:31,281
หมดเวลาพักผ่อนแล้ว

420
00:47:49,633 --> 00:47:51,368
มิถุนายน 2551 “โพนี่ออนเดอะคลิฟ”

421
00:47:51,402 --> 00:47:53,903
ในที่สุดก็เสร็จแล้ว

422
00:48:13,858 --> 00:48:15,625
ขอบคุณทุกท่านสำหรับการทำงานหนักของคุณ