1
00:00:05,102 --> 00:00:06,998
ก่อนหน้านี้
บน เมืองแห่งความตาย...
2
00:00:07,023 --> 00:00:07,971
คุณต้องการอะไร?
3
00:00:07,996 --> 00:00:09,744
ฉันจะแนะนำ
การเกณฑ์ทหารของคุณ
4
00:00:09,769 --> 00:00:11,205
ผู้หญิงคนนี้คือใคร?
5
00:00:11,230 --> 00:00:13,235
คุณและทหารทั้ง 20 คน
คุณยืนหยัดเพื่อ
6
00:00:13,260 --> 00:00:15,172
เริ่มต้นด้วยสิ่งนั้น
อันหนึ่งตรงนั้น
7
00:00:16,104 --> 00:00:18,680
ชาวโครแอตกำลังจะ
เห็นเรามาจากที่ห่างไกลหลายไมล์
8
00:00:18,705 --> 00:00:20,924
บูม.
9
00:00:23,772 --> 00:00:26,340
ใครเคยเป็น
คุณพยายามที่จะสำรองเหรอ?
10
00:00:26,455 --> 00:00:28,592
เราต้องย้าย!
ไปทางนี้กันเถอะ!
11
00:00:28,617 --> 00:00:30,575
สวนสาธารณะ
นั่งอยู่ระหว่างพวกเขา
12
00:00:30,631 --> 00:00:31,771
ไม่มีแผ่นดินของมนุษย์
13
00:00:32,283 --> 00:00:34,776
เพราะไม่
มนุษย์ออกมามีชีวิต
14
00:01:07,302 --> 00:01:09,023
คุณต้องการบ้างไหม?
15
00:01:16,652 --> 00:01:21,198
ฉันขอโทษที่เป็นเช่นนี้
คุณได้รับการรักษาแล้ว
16
00:01:21,223 --> 00:01:24,313
คุณไม่ควรมี
ถูกทิ้งไว้เช่นนี้
17
00:01:25,504 --> 00:01:28,464
ทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรเลย
ที่จะทำกับคุณจริงๆ
18
00:01:42,946 --> 00:01:45,079
มันเหมือนถั่วลิสงเปราะ
19
00:01:51,389 --> 00:01:54,915
อืม แน่นอน
20
00:01:54,940 --> 00:01:57,290
ทำไมคุณถึงรู้
นั่นคืออะไร?
21
00:01:58,574 --> 00:02:02,099
ยังไงซะ มันก็เป็นอย่างนี้
บางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างกัน
22
00:02:02,270 --> 00:02:04,359
มันใหม่.
23
00:02:04,446 --> 00:02:06,448
มันทำด้วยวอลนัท
24
00:02:06,473 --> 00:02:08,562
ฉันชอบมันดีกว่า
25
00:02:11,051 --> 00:02:13,836
ผมจะจัดให้
หาเตียงที่เหมาะสมให้คุณ
26
00:02:13,861 --> 00:02:16,124
และผ้าห่ม
27
00:02:16,233 --> 00:02:17,887
มีอะไรอีกไหม?
28
00:02:20,636 --> 00:02:22,507
เสื้อคลุม
29
00:02:22,638 --> 00:02:24,640
แน่นอน.
30
00:02:25,621 --> 00:02:27,536
ที่นี่หนาวมาก
31
00:02:35,259 --> 00:02:36,957
กระดาษ...
32
00:02:39,220 --> 00:02:41,526
และบางสิ่งบางอย่างที่จะวาดด้วย
33
00:03:08,553 --> 00:03:09,561
เฮอร์เชล...
34
00:03:10,931 --> 00:03:13,107
คุณโอเคไหม?
35
00:03:13,132 --> 00:03:13,969
ใช่.
36
00:03:27,462 --> 00:03:29,507
ชาวโครแอตและของเขา
คนอาจจะเคยเห็นเรา
37
00:03:29,532 --> 00:03:31,273
พวกเขาอาจจะเป็น
กำลังดูเราอยู่ตอนนี้
38
00:03:31,353 --> 00:03:33,249
เราต้องหาตู้เซฟ
จุดที่จะจัดกลุ่มใหม่
39
00:03:33,274 --> 00:03:34,840
หยุดพักบ้าง
40
00:03:34,865 --> 00:03:37,017
แค่มองหาแลนด์มาร์ค
หรือบางสิ่งบางอย่างเพื่อมุ่งเน้น
41
00:03:38,343 --> 00:03:40,998
- ลิง?
- อาจจะมาจากสวนสัตว์
42
00:03:41,111 --> 00:03:42,697
เซ็นทรัลปาร์คไม่เหมือน
นี่เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก
43
00:03:42,722 --> 00:03:44,724
ฉันจะบอกคุณมากขนาดนั้น
44
00:03:46,240 --> 00:03:48,000
คุณอาจจะไม่รู้
ฉันมาจากเมือง
45
00:04:11,205 --> 00:04:12,757
ก้าวต่อไปกันเถอะ
46
00:05:44,967 --> 00:05:46,795
เห็นพวกเขากำลังมุ่งหน้าไป
ในบล็อก
47
00:05:56,298 --> 00:05:58,620
เห็นว่าเต็มที่.
มีการกำหนดขอบเขต
48
00:05:59,607 --> 00:06:01,155
แล้วค้นหาสวนสาธารณะ
49
00:06:04,883 --> 00:06:08,361
ดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยคนตาย
50
00:06:10,133 --> 00:06:12,657
ฉันสงสัยชาวบาบิโลนใหม่
ยังมีชีวิตอยู่
51
00:06:12,682 --> 00:06:15,076
แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น
เราจะพบพวกเขา
52
00:06:18,352 --> 00:06:22,704
คุณรู้ไหม ฉันรู้ว่าทำไมคุณ
ปล่อยให้เรือชูชีพหนีไป
53
00:06:25,881 --> 00:06:28,013
คุณขีดเส้นให้เด็กๆ
54
00:06:28,100 --> 00:06:30,123
คุณมีเสมอ
55
00:06:32,931 --> 00:06:37,762
ฉันสัญญาว่าหากเราพบกัน
เด็กที่คุณเห็น
56
00:06:37,787 --> 00:06:39,802
คุณไม่จำเป็นต้องเป็น
คนที่จะฆ่ามัน
57
00:06:41,083 --> 00:06:43,607
ไม่ต้องกังวล.
ฉันจะทำเพื่อคุณ
58
00:06:54,779 --> 00:06:57,217
สิ่งนี้น่าจะทำให้เราอยู่ใน
ฝั่งตะวันตกใกล้ถนน 70th
59
00:06:58,917 --> 00:07:01,379
เราควรจะปลอดภัย
ที่นี่ สำหรับตอนนี้.
60
00:07:05,499 --> 00:07:09,633
ทะเลสาบแห่งหนึ่งอยู่ใกล้
เหนือสันเขานั้น
61
00:07:09,747 --> 00:07:11,706
มันมีโรงเรือ..
62
00:07:11,731 --> 00:07:14,169
สถานที่ที่ใกล้ที่สุดที่ฉันสามารถทำได้
คิดว่านั่นเสริมกำลังแล้ว
63
00:07:14,381 --> 00:07:15,860
อาหารเรากำลังจะหมด
64
00:07:15,885 --> 00:07:18,105
เราต้องเริ่มคิด
ว่าจะกลับบ้านอย่างไร
65
00:07:18,278 --> 00:07:20,193
และข้ามแม่น้ำอีกครั้ง?
66
00:07:20,218 --> 00:07:22,742
เราต้องนอนลงซื้อ
ตัวเราเองสักครั้ง...
67
00:07:22,767 --> 00:07:25,457
แล้วเราก็เก็บ
ไปหามีเทน
68
00:07:29,403 --> 00:07:31,056
ในรูปร่างที่เราเป็นอยู่?
69
00:07:31,081 --> 00:07:32,821
เห็นได้ชัดว่าเราทำไม่ได้
ทำสิ่งนี้คนเดียว
70
00:07:32,846 --> 00:07:34,345
แต่เราทำอะไรได้บ้าง
เราทำในโรอาโนค...
71
00:07:34,370 --> 00:07:36,133
ฉันคิดว่าเรา
กำลังสำรวจอยู่
72
00:07:36,158 --> 00:07:37,638
เราแยกฝ่ายค้าน
73
00:07:37,663 --> 00:07:40,564
เราลอกตัวเลขบางส่วนออก
เราสร้างพันธมิตรใหม่...
74
00:07:40,589 --> 00:07:43,026
คุณเพิ่งได้ 50
ผู้บริสุทธิ์ถูกฆ่าตาย
75
00:07:43,051 --> 00:07:46,142
ใช่ และฉันไม่ต้องการอายุ 50
ยิ่งต้องตายอีกเช่นกัน
76
00:07:46,239 --> 00:07:47,457
เราต้องทำให้เรื่องนี้เสร็จตอนนี้
77
00:07:47,482 --> 00:07:49,136
เราต้องได้รับ
มีเทนด้วยตัวเราเอง
78
00:07:49,161 --> 00:07:50,737
แล้วมันก็เสร็จแล้ว
79
00:07:52,556 --> 00:07:54,149
ถ้าคุณเห็นด้วยพันเอก
80
00:08:02,586 --> 00:08:04,522
ดูสิ ฉันอยู่กับคุณ
81
00:08:04,547 --> 00:08:07,028
เราสูญเสียไปมากเกินไปแล้ว
82
00:08:07,180 --> 00:08:08,485
เราได้รับมีเทน
83
00:08:08,510 --> 00:08:10,314
เราสามารถช่วยครอบครัวได้
ทหารเหล่านั้นถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
84
00:08:10,339 --> 00:08:13,125
ครอบครัวที่มีลูกๆ
ถูกพรากไปจากพวกเขา
85
00:08:13,470 --> 00:08:14,645
ถูกบังคับให้เข้าร่วม
86
00:08:14,670 --> 00:08:16,411
คุณคิดว่าพวกเขา
สนใจเรื่องมีเทนไหม?
87
00:08:16,436 --> 00:08:18,916
ฉันไม่ได้ต่อสู้เพื่อให้คุณรับ
แทนที่คนของคุณ 20 คนเหรอ?
88
00:08:19,011 --> 00:08:20,728
ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าฉันคือ
คนหนึ่งที่ทำการต่อสู้
89
00:08:20,753 --> 00:08:21,885
และเป็นสิ่งที่ดีที่ฉันทำ
90
00:08:21,910 --> 00:08:23,540
เพราะพวกเขาจะทั้งหมด
ตอนนี้ก็ตายเหมือนกัน
91
00:08:23,565 --> 00:08:25,654
พวกเขาจะอย่างแน่นอนที่สุด
จะต้องตายถ้าคุณละทิ้ง
92
00:08:25,977 --> 00:08:27,190
นั่นคือข้อตกลง
93
00:08:30,199 --> 00:08:32,405
ฉันอยู่ข้างคุณ แม็กกี้
94
00:08:33,732 --> 00:08:37,823
ดูสิมีเรื่องมากมาย
คุณพูดถูกแล้ว
95
00:08:38,094 --> 00:08:40,931
จากนี้ไปพวกเรา
ทำสิ่งนี้ด้วยกัน
96
00:08:41,886 --> 00:08:43,801
แต่เราจะทำในแบบของคุณ
97
00:08:53,875 --> 00:08:56,051
โรงเรือควรจะเป็น
อยู่อีกด้านหนึ่ง
98
00:09:34,233 --> 00:09:35,688
อยู่ใกล้ๆ.
99
00:10:26,861 --> 00:10:30,168
ใจเย็นๆ นะ อย่าขยับ.
100
00:10:30,299 --> 00:10:31,953
เฮ้รอ!
101
00:10:45,706 --> 00:10:47,577
เดี๋ยวก่อนเฮอร์เชล!
102
00:10:57,935 --> 00:10:59,154
เฮอร์เชล!
103
00:11:28,139 --> 00:11:30,141
เฮอร์เชล!
104
00:11:30,228 --> 00:11:32,100
จินนี่!
105
00:11:34,972 --> 00:11:37,105
เฮอร์เชล!
106
00:12:34,466 --> 00:12:35,859
แม่!
107
00:12:38,427 --> 00:12:40,037
แม่!
108
00:12:40,864 --> 00:12:42,344
จินนี่!
109
00:12:42,953 --> 00:12:44,912
สวัสดี!
110
00:12:46,827 --> 00:12:48,306
แม่!
111
00:13:00,710 --> 00:13:04,845
ปาเต้ไก่ฟ้า แค่
เหมือนที่บาบาเคยทำ
112
00:13:08,675 --> 00:13:10,894
คงจะเยอะมาก
113
00:13:11,982 --> 00:13:14,942
คนทั้งหมดนี้อยู่ที่
กวักมือเรียกคุณ
114
00:13:15,072 --> 00:13:17,379
คุณมีจำนวนมาก
ความรับผิดชอบ
115
00:13:18,423 --> 00:13:20,208
พลัง.
116
00:13:21,905 --> 00:13:24,429
แต่สิ่งที่ฉันไม่ได้รับคือ
ทำไมดามาถึงปฏิบัติต่อคุณ
117
00:13:24,560 --> 00:13:26,693
เหมือนลูกเลี้ยงหัวแดงของเธอ
118
00:13:26,780 --> 00:13:29,696
ฉันกับดามเป็นหุ้นส่วนกัน
119
00:13:29,783 --> 00:13:33,613
เธอชื่นชมฉัน เชื่อใจฉัน.
120
00:13:33,743 --> 00:13:37,312
ความไว้วางใจมาจากความซื่อสัตย์
121
00:13:37,399 --> 00:13:39,793
บอกว่าเมื่อมีสาย.
122
00:13:39,923 --> 00:13:43,144
คุณไม่รู้จักเธอเหมือนฉัน
123
00:13:50,064 --> 00:13:52,370
เมื่อฉันหนีจากสถานศักดิ์สิทธิ์
124
00:13:52,501 --> 00:13:53,850
ได้พบเรือลำน้อย
125
00:13:53,937 --> 00:13:57,767
ออกเดินทางเพื่อ
ฮวาตสกา. บ้านเกิดของฉัน
126
00:13:57,898 --> 00:14:01,728
แน่นอนว่าฉันทำไม่ได้
ได้ทำนายพายุไว้แล้ว
127
00:14:01,858 --> 00:14:04,992
ที่ทำให้ฉันชนเข้า
แนวชายฝั่งของแมนฮัตตัน
128
00:14:06,776 --> 00:14:10,693
ฉันอยู่คนเดียวเป็นเกาะ
ภายในเกาะ
129
00:14:10,780 --> 00:14:12,826
จนกระทั่งวันหนึ่ง
130
00:14:12,956 --> 00:14:17,482
ฉันกำลังค้นหา
ผ่านโรงละครเก่า
131
00:14:17,569 --> 00:14:19,746
ฉันล้มลง
132
00:14:19,876 --> 00:14:25,577
เมื่อฉันตื่นฉันก็ตื่น
โซฟา ใต้ผ้าห่ม
133
00:14:25,665 --> 00:14:29,277
ฉันจะไม่มีวันลืมสิ่งนี้
134
00:14:29,364 --> 00:14:32,410
บนโต๊ะข้างๆฉัน
135
00:14:32,497 --> 00:14:36,023
มีจานอยู่
ของครูกี คิคิริกิ,
136
00:14:37,851 --> 00:14:39,853
ลูกอมเปราะ
137
00:14:42,377 --> 00:14:46,686
ใช่ เธอโหดร้าย
บางครั้ง ฉันรู้.
138
00:14:46,773 --> 00:14:49,819
แต่ทั้งหมดอยู่ในการบริการ
139
00:14:49,950 --> 00:14:52,866
ในการนำศักยภาพของเราออกมา
140
00:14:56,347 --> 00:14:58,785
สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้ว่าเธอเห็น
141
00:14:58,872 --> 00:15:02,963
บางทีคุณอาจจะนุ่มนวลไปหน่อย
142
00:15:03,050 --> 00:15:07,881
ฉันบอกเธอกับนีแกนคนเก่า
เขายังอยู่ที่นั่น
143
00:15:08,011 --> 00:15:12,233
คุณเพียงแค่ต้องได้รับของคุณ
มือเปื้อนเลือดนิดหน่อย
144
00:15:12,363 --> 00:15:14,191
อาจจะ.
145
00:15:14,278 --> 00:15:17,194
แต่ไม่มีใครจะ.
ทำให้มือของพวกเขาสกปรก
146
00:15:17,325 --> 00:15:20,720
นั่งกินปาเต้อยู่
147
00:15:22,373 --> 00:15:26,160
ดูสิ ฉันรู้ว่าคุณมี
บูราซีในสวนสาธารณะ
148
00:15:27,814 --> 00:15:29,729
ให้ฉันเข้าไปที่นั่น
149
00:15:29,816 --> 00:15:33,036
ถ้าเป็นทหาร.
ให้ตายเถอะ ฉันจะตามหาพวกมันให้เจอ
150
00:15:33,123 --> 00:15:35,604
ถ้าพวกเขาไม่ได้ฉันจะ
จบมัน
151
00:15:38,085 --> 00:15:40,087
เวย์เลน.
152
00:15:41,828 --> 00:15:45,135
ฉันอยากให้คุณไปด้วย
นีแกนเข้าไปในสวนสาธารณะ
153
00:15:55,711 --> 00:15:58,453
เอาล่ะคุณชายใหญ่
154
00:16:05,677 --> 00:16:07,636
ขอให้มีความสุขกับการล่าสัตว์!
155
00:16:16,166 --> 00:16:20,127
เฮอร์เชล! จินนี่!
156
00:16:33,967 --> 00:16:35,795
คุณสบายดีไหม?
157
00:16:37,753 --> 00:16:38,928
เฮอร์เชลอยู่ที่ไหน?
158
00:16:39,059 --> 00:16:41,235
ฉันคิดว่าเขาอยู่กับคุณ
159
00:17:01,908 --> 00:17:02,908
ทุกคนย้าย. มาเร็ว.
160
00:17:02,952 --> 00:17:04,606
เดี๋ยวก่อน ฉันต้องหาเฮอร์เชล
161
00:17:04,736 --> 00:17:07,174
ฆ่าตัวเอง
จะไม่ช่วยเขา
162
00:18:00,009 --> 00:18:01,750
นั่งลง
163
00:18:11,064 --> 00:18:13,240
คุณได้ทำ
เสียงดังมาก
164
00:18:13,327 --> 00:18:15,459
ได้รับความสนใจอย่างมาก
165
00:18:15,546 --> 00:18:18,593
เราไม่ชอบการเอาใจใส่
166
00:18:19,420 --> 00:18:22,118
และตอนนี้คุณอยู่ที่นี่
167
00:18:22,205 --> 00:18:23,859
เราไม่ได้วางแผนที่จะอยู่
168
00:18:23,990 --> 00:18:26,514
คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังถูกตามล่า?
169
00:18:26,601 --> 00:18:27,732
พวกเขารู้ว่าคุณอยู่ที่นี่
170
00:18:27,863 --> 00:18:29,865
พวกเขามีสวนสาธารณะล้อมรอบ
171
00:18:29,952 --> 00:18:31,954
ปกติฉันไม่
พาคนแปลกหน้า
172
00:18:32,085 --> 00:18:34,522
แต่เนื่องจากคุณอยู่ที่นี่
ฉันอยากให้คุณอยู่ต่อ
173
00:18:34,609 --> 00:18:36,219
ดีและเงียบสงบ
174
00:18:36,306 --> 00:18:37,306
จับอะไร?
175
00:18:37,394 --> 00:18:39,179
เมื่อถึงเวลาต้องไปคุณก็ไป
176
00:18:39,309 --> 00:18:41,442
แล้วคุณจะไม่กลับมาอีก
177
00:18:41,572 --> 00:18:45,446
เหมือนเราไม่เคยมีตัวตน
เพราะเราไม่ทำ
178
00:18:45,576 --> 00:18:48,101
นั่นเป็นความใจกว้างของคุณมาก
179
00:18:53,933 --> 00:18:55,238
ลูกชายของฉันยังอยู่ที่นั่น
180
00:18:55,369 --> 00:18:56,649
มันไม่ปลอดภัยสำหรับคุณ
181
00:18:56,761 --> 00:18:59,939
เรามีคน
ตามหาเด็กชาย
182
00:19:00,722 --> 00:19:01,766
คุณคอยดูพวกเราอยู่
183
00:19:01,897 --> 00:19:04,073
อย่างที่ฉันบอกไป คุณเสียงดังมาก
184
00:19:04,160 --> 00:19:06,510
ฉันสามารถรองรับคนเดินได้
และลิง โอเคไหม?
185
00:19:06,597 --> 00:19:09,600
มีที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้น
สิ่งต่าง ๆ ข้างนอกนั้น
186
00:19:09,687 --> 00:19:11,863
เราอาศัยอยู่ที่นี่มานานแล้ว
187
00:19:11,951 --> 00:19:16,346
สิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำเพื่อ
ลูกชายของคุณให้เราจัดการมัน
188
00:19:16,433 --> 00:19:18,914
เงียบๆ.
189
00:19:20,611 --> 00:19:22,700
เรา
ขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ
190
00:19:22,831 --> 00:19:25,573
และเราคิดว่าเราอาจจะเป็น
สามารถช่วยเหลือคุณเป็นการตอบแทนได้
191
00:19:25,660 --> 00:19:27,270
เรามาจากแผ่นดินใหญ่
192
00:19:27,401 --> 00:19:30,230
สหพันธ์ชุมชน
ทุกคนทำงานร่วมกัน
193
00:19:30,360 --> 00:19:31,816
และการเข้าร่วมกับเราก็สามารถเป็นได้
กระบวนการที่ซับซ้อน
194
00:19:31,840 --> 00:19:33,711
แต่ในกรณีนี้
195
00:19:33,798 --> 00:19:36,105
เรายินดีที่จะเสนอ
สิ่งที่เรามีอยู่โดยสุจริต
196
00:19:36,192 --> 00:19:40,892
เรามีเครื่องมือที่ทันสมัย
ยาพลังงาน
197
00:19:40,980 --> 00:19:42,131
ไม่มีอะไรที่คุณสามารถนำเสนอได้
198
00:19:42,155 --> 00:19:46,420
ธรรมชาตินั้นไม่ได้
จัดให้แล้ว.
199
00:19:47,116 --> 00:19:48,683
คุณถูกรายล้อมไปด้วยคนตาย
200
00:19:48,770 --> 00:19:50,410
เราก็เคลียร์ออกได้.
จอดรถให้มันปลอดภัย
201
00:19:50,467 --> 00:19:53,122
คนตายไม่ใช่ปัญหาของเรา
202
00:19:53,209 --> 00:19:54,819
รอบตัวเรานั้น
พวกเขาปกป้องเรา
203
00:19:54,906 --> 00:19:56,821
นั่นเป็นเหตุผลที่เรายังอยู่ที่นี่
204
00:19:56,908 --> 00:19:59,955
เราไม่กลัว
พวกเขา พวกเขาคือพวกเรา
205
00:20:00,086 --> 00:20:03,611
พวกเขาเป็นเพื่อนบ้านของเรา
เพื่อนของเรา น้องสาวของเรา
206
00:20:03,741 --> 00:20:07,702
พ่อแม่ของเราลูกของเรา
207
00:20:09,530 --> 00:20:12,054
และวันหนึ่งพวกเขา
208
00:20:12,141 --> 00:20:15,753
และคุณและฉัน
209
00:20:31,943 --> 00:20:33,467
คุณยังจะไปเหรอ?
210
00:20:33,554 --> 00:20:34,748
เธอบอกว่าพวกเขาเป็น
กำลังมองหาเขา
211
00:20:34,772 --> 00:20:36,252
ฉันแน่ใจว่าเขาสบายดี
212
00:20:36,339 --> 00:20:38,602
คุณไม่รู้เรื่องนั้น
213
00:20:39,603 --> 00:20:41,649
ละทิ้งนิวบาบิโลนนั้นซะ
ไร้สาระในขณะที่ฉันไม่อยู่
214
00:20:41,736 --> 00:20:43,738
มันไม่ใช่เรื่องไร้สาระ
215
00:20:43,868 --> 00:20:45,827
เราสามารถช่วยพวกเขาได้ ทั้งสองอย่าง
ฝ่ายจะได้ประโยชน์
216
00:20:45,914 --> 00:20:48,699
ด้านเดียวนั่นเอง
ผลประโยชน์ก็เป็นของคุณ
217
00:20:48,786 --> 00:20:50,875
พวกเขาไม่ต้องการ
อะไรก็ตามจากคุณ
218
00:20:51,006 --> 00:20:54,444
คุณอยากจะทำอะไรในแบบของฉันไหม?
219
00:20:54,575 --> 00:20:56,925
ปล่อยให้พวกเขาเป็น
220
00:22:15,134 --> 00:22:19,486
เอาล่ะ. ที่ไหน
ฉันเหรอ?
221
00:22:38,722 --> 00:22:41,160
ทำต่อไป. โปรด.
222
00:22:47,818 --> 00:22:50,125
ทำไมคุณถึงเลือกวาดสิ่งนั้น?
223
00:22:50,212 --> 00:22:51,866
ฉันไม่รู้. ฉันเห็น
มันมาจากรถ
224
00:22:51,996 --> 00:22:53,911
และฉันเดาว่ามันก็แค่...
225
00:22:54,042 --> 00:22:55,957
อยู่กับฉัน
226
00:22:58,002 --> 00:23:00,353
คนอื่นอาจจะ
ได้แก้ไขมันแล้ว
227
00:23:00,483 --> 00:23:02,442
คืนค่าให้เป็น
มันเคยเป็นอย่างไรบ้าง
228
00:23:02,529 --> 00:23:04,115
ฉันจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไร
นั่นจะดูเหมือน
229
00:23:04,139 --> 00:23:06,707
เพราะคุณไม่เคย
เห็นมันเป็นอย่างนั้น
230
00:23:06,794 --> 00:23:08,883
คุณไม่ได้มีชีวิตอยู่ผ่านมัน
231
00:23:09,013 --> 00:23:10,493
ฉันไม่สนใจว่ามันเป็นอย่างไร
232
00:23:10,624 --> 00:23:11,755
ฉันชอบแบบนี้
233
00:23:11,886 --> 00:23:14,018
มันจะดีกว่า.
234
00:23:14,105 --> 00:23:16,238
ฉันเห็นด้วย.
235
00:23:16,325 --> 00:23:20,503
หนึ่งในรายการโปรดของฉัน
ศิลปินเป็นประติมากร
236
00:23:20,634 --> 00:23:23,811
ชื่อดมิทรี อัลลิสสแตท
237
00:23:23,898 --> 00:23:26,596
เขาเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2450
238
00:23:26,727 --> 00:23:29,469
ยังเด็กเกินไปที่จะต่อสู้
ในมหาสงคราม
239
00:23:29,556 --> 00:23:32,776
แต่ยังเด็กพอที่จะไม่เคย
รู้ว่าอะไรมาก่อนหน้านั้น
240
00:23:32,907 --> 00:23:36,606
ทั้งหมดที่เขารู้เกี่ยวกับโลก
คือความตายและความสูญเสีย
241
00:23:36,737 --> 00:23:38,869
ความโกรธความเจ็บปวด
242
00:23:38,956 --> 00:23:42,046
และเขาก็แสดงออกมาทั้งหมด
ของสิ่งนั้นในงานศิลปะของเขา
243
00:23:46,312 --> 00:23:51,230
ฉันได้ยินเกี่ยวกับสิ่งที่ผู้ชายคนนั้น
นีแกน ทำกับพ่อของคุณ
244
00:23:52,753 --> 00:23:55,234
ฉันเสียใจ. เราไม่ได้
ต้องพูดคุยเกี่ยวกับมัน
245
00:23:55,321 --> 00:23:58,759
ไม่มีอะไรจะ
พูดคุยเกี่ยวกับจริงๆ ฉัน...
246
00:23:58,846 --> 00:24:01,370
ฉันยังไม่เกิดเลย ดังนั้น...
247
00:24:01,457 --> 00:24:04,504
แม่ของฉันคือคนที่ใช่
ทุกคนหมกมุ่นอยู่กับเขา
248
00:24:04,634 --> 00:24:07,028
ด้วยทั้งหมดนั้น
249
00:24:07,115 --> 00:24:10,553
บางสิ่งที่ฉันรัก
250
00:24:10,684 --> 00:24:14,035
ถูกขโมยไปจากฉันครั้งหนึ่ง
251
00:24:14,122 --> 00:24:16,994
ฉันสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ฉัน
ไม่สามารถเอามันกลับมาได้
252
00:24:17,865 --> 00:24:21,172
แต่สิ่งที่เลวร้ายกว่านั้นคือ
ความโศกเศร้าและความโกรธก็เป็นเช่นนั้น
253
00:24:21,260 --> 00:24:24,654
ฉันต้องดึงตัวเองผ่านมันไป
254
00:24:24,785 --> 00:24:27,091
โดยไม่มีใครช่วยเหลือ
255
00:24:28,441 --> 00:24:32,836
ฉันอยู่คนเดียวเพื่อ
เป็นเวลานานมาก
256
00:24:32,967 --> 00:24:35,099
เช่นเดียวกับคุณ
257
00:24:36,492 --> 00:24:39,669
ฉันแน่ใจว่าแม่ของคุณมีขนาดใหญ่
ความรู้สึกเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
258
00:24:39,756 --> 00:24:42,455
ใหญ่ขนาดนั้นก็ได้
เธอยังไม่ได้ออกจากห้อง
259
00:24:42,585 --> 00:24:45,153
เพื่อความรู้สึกของคนอื่น
260
00:24:45,284 --> 00:24:47,677
ความรู้สึกของคุณ
261
00:24:47,764 --> 00:24:51,159
และคน ๆ หนึ่งที่เป็น
ควรจะอยู่ที่นั่นเพื่อคุณ
262
00:24:51,246 --> 00:24:54,989
ไม่ได้อยู่ที่นั่นจริงๆ
263
00:24:55,076 --> 00:24:57,948
ดังนั้นคุณต้องจัดการมัน
264
00:24:58,035 --> 00:24:59,994
ทั้งหมดด้วยตัวเอง
265
00:25:06,174 --> 00:25:10,396
คุณไม่จำเป็นต้อง
แกล้งทำเป็นกับฉัน
266
00:25:10,526 --> 00:25:13,181
ฉันเห็นคุณ.
267
00:25:18,839 --> 00:25:20,580
ฉันจะทิ้งคุณไว้
268
00:26:02,622 --> 00:26:03,884
สาปแช่ง.
269
00:26:09,193 --> 00:26:11,195
ดูเหมือนเราจะเป็นนะ
บนเส้นทางที่ถูกต้อง
270
00:26:15,243 --> 00:26:17,201
ตลกดีนะคุณแสดง
ขึ้นมาจากที่ไหนเลย
271
00:26:17,288 --> 00:26:20,379
ได้ทั้งหมด
สบายและไร้สาระ
272
00:26:20,466 --> 00:26:23,599
ผู้ชายที่ต้องการหลบหนีเหรอ?
273
00:26:23,686 --> 00:26:25,949
แล้วสิ่งที่ฉันเก็บเอาไว้.
คิดว่าเป็น
274
00:26:26,080 --> 00:26:28,387
ถ้าคุณเป็นที่ต้องการ
โดยชาวแผ่นดินใหญ่
275
00:26:28,517 --> 00:26:31,955
มันหมายความว่าคุณอาศัยอยู่กับพวกเขา
276
00:26:32,042 --> 00:26:34,393
และนั่นทำให้คุณ...
277
00:26:34,480 --> 00:26:36,612
แผ่นดินใหญ่
278
00:26:36,743 --> 00:26:40,616
เหตุใดชาวแผ่นดินใหญ่จึงทำ
ข้ามแม่น้ำเหรอ?
279
00:26:40,703 --> 00:26:42,575
ฉันไม่รู้. ทำไม
280
00:26:42,705 --> 00:26:46,448
พวกเขาไม่ได้
281
00:26:55,588 --> 00:26:57,677
คุณก่อน.
282
00:27:45,464 --> 00:27:47,030
เฮ้! ช่วยฉันด้วย!
283
00:27:47,117 --> 00:27:48,641
ช่วยฉันด้วย!
284
00:27:52,645 --> 00:27:55,386
ไอ้สารเลว! คนทรยศ!
285
00:28:14,971 --> 00:28:16,843
คุณพูดถูก
286
00:28:16,973 --> 00:28:19,193
การนำสหพันธ์ขึ้นมา
287
00:28:19,280 --> 00:28:21,238
เธอผิดที่ตีสอนคุณ
288
00:28:21,325 --> 00:28:23,893
มีเพียงเธอเท่านั้น
ลูกชายที่จะคิดเกี่ยวกับ
289
00:28:23,980 --> 00:28:26,722
เห็นได้ชัดว่าเธอทั้งหมด
เคยคิดเกี่ยวกับ
290
00:28:26,809 --> 00:28:28,332
ในขณะที่พวกเราที่เหลือ
291
00:28:28,463 --> 00:28:30,291
เราต้องคิด
เกี่ยวกับนิวบาบิลอน
292
00:28:33,033 --> 00:28:35,209
และทุกคนในสหพันธ์
293
00:28:39,953 --> 00:28:41,998
ฉันรู้ว่าคุณเห็นมัน
294
00:28:42,085 --> 00:28:43,913
ทหารเพิ่มมากขึ้น
295
00:28:44,000 --> 00:28:46,089
เป็นฐานปฏิบัติการ
296
00:28:46,176 --> 00:28:48,962
วิธีรับมีเทน
297
00:28:49,049 --> 00:28:50,877
ดูว่าพวกเขาใช้ชีวิตอย่างไร
298
00:28:51,007 --> 00:28:53,662
พวกเขาไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เป็นไปได้
299
00:28:53,793 --> 00:28:57,318
ว่าเราจะได้มันกลับมาทั้งหมด
กลับไปเหมือนเดิม
300
00:28:58,972 --> 00:29:02,584
ดังนั้นเราจึงต้องช่วยให้พวกเขาเห็นมัน
301
00:29:02,671 --> 00:29:06,066
เราแค่ต้องรอ
สำหรับช่วงเวลาที่เหมาะสม
302
00:29:06,153 --> 00:29:08,808
และเราทำในสิ่งที่เราต้องทำ
303
00:29:33,136 --> 00:29:34,311
ใช้ได้. ใช้ได้.
304
00:29:34,442 --> 00:29:36,575
ฉันจะไม่ทำร้ายคุณ
305
00:29:42,493 --> 00:29:45,584
ย-คุณช่วยฉันใช่ไหม?
306
00:29:45,714 --> 00:29:47,586
ค-คุณเข้าใจไหม
ฉันกำลังพูดอะไร?
307
00:29:49,500 --> 00:29:52,199
คุณอาศัยอยู่ที่นี่ในสวนสาธารณะใช่ไหม?
308
00:29:52,286 --> 00:29:54,767
ไม่เป็นไร. คุณไม่
ต้องตอบว่า
309
00:29:54,854 --> 00:29:57,987
ฉัน-ฉันกำลังมองหาของฉัน
เพื่อน. ฉันหลงทาง.
310
00:29:58,118 --> 00:30:00,294
ผู้คนที่ฉันอยู่ด้วย
คุณเห็นพวกเขาไหม?
311
00:30:00,381 --> 00:30:02,470
คุณรู้ไหมว่าพวกเขาไปไหน?
312
00:30:05,081 --> 00:30:07,606
คุณชอบวาดรูปไหม?
313
00:30:11,827 --> 00:30:14,613
- ใช่.
- ดี.
314
00:30:14,743 --> 00:30:16,440
ตกลง. คุณสามารถเข้าใจฉันได้
315
00:30:16,527 --> 00:30:18,965
คุณเป็นยังไงบ้าง...
316
00:30:19,835 --> 00:30:21,794
ค-ฉันแสดงให้คุณดูได้ไหม?
317
00:30:30,933 --> 00:30:32,631
เอาล่ะ.
318
00:30:33,806 --> 00:30:35,546
แบบนั้น
319
00:30:41,465 --> 00:30:43,511
ฉันต้องการจริงๆ
หาเพื่อนของฉัน
320
00:31:05,620 --> 00:31:06,795
ฮึ.
321
00:31:16,718 --> 00:31:19,025
ฉันคิดว่าถ้าคุณรู้
วิธีใช้สิ่งนั้น
322
00:31:19,112 --> 00:31:20,461
คุณน่าจะทำมันได้แล้ว
323
00:32:19,912 --> 00:32:21,783
เฮอร์เชล.
324
00:32:21,914 --> 00:32:24,090
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
325
00:32:24,917 --> 00:32:26,570
เกิดอะไรขึ้น เธอถูกยิงเหรอ?
326
00:32:26,657 --> 00:32:27,702
ไม่
327
00:32:27,789 --> 00:32:30,618
ฉันคิดว่า
ฉันได้ยินเสียงปืน
328
00:32:32,968 --> 00:32:35,275
ไปกันเลย
329
00:32:55,643 --> 00:32:57,819
มาเร็ว. วางเธอลง
330
00:33:10,223 --> 00:33:12,791
- เกิดอะไรขึ้น?
- ฉันไม่รู้.
331
00:33:59,489 --> 00:34:01,404
อึ!
332
00:34:22,556 --> 00:34:24,732
คุณโอเคไหม?
333
00:34:25,864 --> 00:34:29,041
มาเร็ว. ฉันดีใจที่คุณสบายดี
334
00:34:30,999 --> 00:34:33,567
ฉันต้องการที่จะแสดงให้คุณเห็นบางสิ่งบางอย่าง
335
00:34:45,231 --> 00:34:47,450
ที่นี่ครั้งหนึ่งเคยเป็นโรงละคร
336
00:34:47,537 --> 00:34:52,499
เก่ามากมาก
โรงละครอันทรงเกียรติ
337
00:34:57,069 --> 00:35:00,942
คนบอกว่าเป็นอดีต.
อยู่กับเราเสมอ
338
00:35:01,029 --> 00:35:03,597
คุณไม่สามารถหนีมันได้
แม้ว่าเราจะพยายามแล้วก็ตาม
339
00:35:20,919 --> 00:35:22,790
นี่คืออะไร?
340
00:35:26,011 --> 00:35:27,403
นี่คือห้องของคุณใช่ไหม?
341
00:35:27,534 --> 00:35:29,928
ไม่
342
00:35:30,015 --> 00:35:31,059
มันเป็นของคุณ
343
00:35:31,146 --> 00:35:34,149
ฉันทำมันไปแล้ว
โดยเฉพาะสำหรับคุณ
344
00:35:49,295 --> 00:35:52,907
เกิดอะไรขึ้นถ้ามันเป็นไปได้?
345
00:35:52,994 --> 00:35:56,302
จะเป็นอย่างไรถ้าเราทำไม่ได้
แค่หลีกหนีจากอดีตของเรา
346
00:35:56,389 --> 00:35:58,086
แต่ลบมันทิ้งเหรอ?
347
00:35:58,173 --> 00:36:01,960
ถ้าหากว่ามี
มีศักยภาพในการคิดค้นสิ่งใหม่ ๆ ได้หรือไม่?
348
00:36:32,555 --> 00:36:36,168
ฉันรู้จักคุณ
ดูมันว่ามันคืออะไร
349
00:36:36,255 --> 00:36:39,606
ว่างเปล่า. แตกหัก.
350
00:36:39,693 --> 00:36:42,565
โลกของเราถูกทำลายไปแล้ว
351
00:36:42,652 --> 00:36:45,655
ตอนนี้เราไปถึงแล้ว
สร้างสิ่งใหม่
352
00:36:45,786 --> 00:36:50,573
ทีละห้อง ทีละบล็อก.
353
00:36:50,704 --> 00:36:53,489
เราต้องสร้างกฎใหม่
354
00:36:53,620 --> 00:36:57,015
เราจะได้เป็นคนใหม่
355
00:36:58,407 --> 00:37:01,454
ฉันไม่ใช่ศิลปิน
356
00:37:01,584 --> 00:37:05,849
แต่ฉันอยู่ได้นานเกินไป
ไม่รู้ว่าฉันรู้อะไรมาบ้าง
357
00:37:05,936 --> 00:37:10,071
สิ่งที่ฉันทำได้คือ
แสดงผ้าใบให้คุณดู
358
00:37:10,202 --> 00:37:14,249
ให้วัสดุแก่คุณ
ทรัพยากร
359
00:37:14,380 --> 00:37:16,382
และพลัง
360
00:37:21,213 --> 00:37:25,478
มองออกไปที่เมือง
361
00:37:25,608 --> 00:37:28,829
ไม่เห็นอะไรเป็นหรือเป็นอยู่
362
00:37:28,916 --> 00:37:31,788
ดูว่าอะไรจะเกิดขึ้น
363
00:38:21,969 --> 00:38:25,538
ใช้ได้. ใช้ได้.
364
00:38:25,625 --> 00:38:27,975
เราทุกคนอยู่ที่นี่
365
00:38:30,282 --> 00:38:32,240
ฉันหลงทาง
366
00:38:32,371 --> 00:38:35,896
ฉันหาคุณไม่เจอและ-และ
ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร
367
00:38:36,026 --> 00:38:38,004
เธอปรากฏตัวและเริ่ม
ถามเรื่องวาดรูปก็เลย...
368
00:38:38,028 --> 00:38:39,465
รูปวาดของคุณ?
369
00:38:39,595 --> 00:38:40,915
หนึ่งในชาวโครเอ
พวกที่โจมตีเรา
370
00:38:40,988 --> 00:38:42,990
แต่แล้ว...
371
00:38:43,077 --> 00:38:44,165
มีคนฆ่าเขา
372
00:38:44,252 --> 00:38:45,471
ใครฆ่าเขา? คุณ?
373
00:38:45,601 --> 00:38:48,082
ไม่
374
00:38:48,213 --> 00:38:51,172
- มันคือนีแกน
- นีแกน?
375
00:38:52,391 --> 00:38:53,672
- เขากำลังทำอะไรอยู่ที่นั่น?
- ฉันไม่รู้.
376
00:38:53,696 --> 00:38:55,065
เขาอยู่กับบูราซีหรือเปล่า?
ฉันหมายถึงไม่ใช่ว่าพวกเขา...
377
00:38:55,089 --> 00:38:56,240
ไม่ ฉัน-ฉัน-ฉัน-ฉันหมายถึง...
ฉันไม่รู้
378
00:38:56,264 --> 00:38:57,676
เขาพูดอะไรหรือเปล่า?
คุณได้คุยกับเขาไหม?
379
00:38:57,700 --> 00:38:58,701
ไม่มีเวลา
380
00:38:58,788 --> 00:38:59,896
เห็นที่ไหน.
เขาไปทีหลังเหรอ?
381
00:38:59,920 --> 00:39:01,182
ฉันบอกว่า... ฉันบอกว่าฉันไม่รู้
382
00:39:01,313 --> 00:39:02,681
คุณคงเคยเห็นที่ไหน
เขาไปแล้ว เฮอร์เชล
383
00:39:02,705 --> 00:39:04,944
- จะมองไม่เห็นได้ยังไง...
- เพราะว่าฉันไม่ได้ทำ โอเคไหม?
384
00:39:04,968 --> 00:39:07,382
ฉันไม่เห็นอะไรเลยเพราะฉัน
อย่าไปสนใจนีแกนนะ!
385
00:39:07,406 --> 00:39:08,687
- เฮอร์เชล โอเค...
- เพราะเห็นได้ชัดว่าคุณเป็น
386
00:39:08,711 --> 00:39:10,341
คนเดียวที่ได้รับ
ที่จะพูดเรื่องไร้สาระเกี่ยวกับเขา
387
00:39:10,365 --> 00:39:12,846
และทุกสิ่งที่เขาทำ
จนฉันไม่สามารถแม้แต่...
388
00:39:24,858 --> 00:39:26,444
ฉันไม่รู้ว่ามีหรือเปล่า
อะไรก็ได้ที่ช่วยได้
389
00:39:26,468 --> 00:39:29,776
แต่เอามันไป
390
00:39:30,516 --> 00:39:32,605
โปรด.
391
00:39:34,172 --> 00:39:35,912
เมื่อคนตายฟื้นขึ้นมา
392
00:39:36,043 --> 00:39:39,133
เธอเป็นเพียงนักเรียนเกรดสี่
ในการทัศนศึกษาในชั้นเรียน
393
00:39:39,220 --> 00:39:42,441
ฉันบังเอิญวิ่งเข้าไป
พวกเขาที่ Federal Hall
394
00:39:42,571 --> 00:39:45,444
ทั้งหมด.
395
00:39:45,531 --> 00:39:48,403
เราอยู่ด้วยกันมานานแล้ว
396
00:39:48,490 --> 00:39:52,190
เราได้จัดการมันบนของเรา
ของตัวเอง ทำมันในแบบของเราเอง
397
00:40:02,591 --> 00:40:04,550
ดังนั้นเมื่อเราพร้อมแล้ว...
398
00:40:05,072 --> 00:40:06,291
ถึงเวลาแล้ว.
399
00:40:06,378 --> 00:40:08,031
คุณหมายความว่าอย่างไร?
400
00:40:08,162 --> 00:40:09,442
พวกเขาฟุ้งซ่าน
พวกเขาจะ...
401
00:40:09,468 --> 00:40:12,862
เพราะหญิงสาวกำลังจะตาย
402
00:40:12,993 --> 00:40:14,386
ดังนั้น...
403
00:40:14,473 --> 00:40:16,997
ยืนลงนะเมเจอร์
404
00:44:01,134 --> 00:44:03,266
มีโชคบ้างไหม?
405
00:44:11,144 --> 00:44:13,451
ไม่พบใครเลย
406
00:44:15,017 --> 00:44:17,150
มี เอ่อ...
407
00:44:17,237 --> 00:44:19,500
มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น
408
00:44:19,631 --> 00:44:20,849
เรา เอ่อ...
409
00:44:20,980 --> 00:44:24,462
เราติดขัดนิดหน่อย
ของสถานการณ์ที่ยุ่งยาก
410
00:44:26,246 --> 00:44:29,989
คุณกำลังบอกว่าเวย์เลน...
411
00:44:30,076 --> 00:44:33,122
คุณพูดถูก
412
00:44:33,209 --> 00:44:36,256
มันเป็นที่รกร้างใน
ที่นั่น กับดักแห่งความตาย
413
00:44:36,343 --> 00:44:41,914
ฉันหมายถึงถ้าใครชอบ
เวย์เลนลงไปเร็วขนาดนั้น
414
00:44:42,001 --> 00:44:44,830
ทหารเหล่านั้นตายไปนานแล้ว
415
00:45:06,112 --> 00:45:08,680
อุบัติเหตุเกิดขึ้น
416
00:46:44,384 --> 00:46:47,909
จำได้ไหมว่าเมื่อไร.
เราอยู่ที่บริคส์
417
00:46:47,996 --> 00:46:51,826
และฉันถามคุณว่าเมืองนี้
มีแรงดึงดูดบางอย่างกับคุณไหม?
418
00:46:51,913 --> 00:46:54,699
คุณบอกว่าไม่
419
00:46:54,786 --> 00:46:57,615
คุณบอกความจริงกับฉันหรือเปล่า?
420
00:46:59,138 --> 00:47:00,792
ใช้ได้.
421
00:47:04,273 --> 00:47:06,798
ฉันแค่อยากจะเข้าใจ
422
00:47:09,278 --> 00:47:12,630
ฉันรู้จักทุกคน
แค่เห็นสิ่งนี้...
423
00:47:12,717 --> 00:47:15,371
เมืองที่น่ากลัว
424
00:47:15,458 --> 00:47:18,592
ฉัน-ฉันเดาว่าฉันไม่ทำ
เห็นมันเป็นอย่างนั้น
425
00:47:18,723 --> 00:47:21,508
สำหรับฉันมันคือสถานที่แห่งนี้
ผ่านอะไรมามากมาย...
426
00:47:23,553 --> 00:47:25,730
คุณรู้ไหม แตกหักและ...
427
00:47:25,817 --> 00:47:29,472
แล้วละเลยละทิ้งไป
428
00:47:29,559 --> 00:47:32,345
เกาะที่ไม่มีใครมาช่วย
429
00:47:34,564 --> 00:47:36,523
แต่ตอนนี้มันจบลงแล้ว
430
00:47:38,568 --> 00:47:41,659
และตอนนี้มันจบลงแล้ว
มันอาจจะเป็นสิ่งใหม่
431
00:47:43,748 --> 00:47:47,055
สามารถเป็นอิสระได้
จากความเจ็บปวดทั้งหมดนั้น
432
00:47:47,142 --> 00:47:49,754
มันสามารถสร้างขึ้นใหม่ได้
433
00:47:49,884 --> 00:47:52,365
เราสามารถทำให้มันเป็นอะไรก็ได้
เราอยากให้มันเป็น
434
00:47:53,975 --> 00:47:56,891
ที่ยอดเยี่ยม.
435
00:47:56,978 --> 00:48:00,199
แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เป็น
กำลังจะคิดอย่างนั้น
436
00:48:00,286 --> 00:48:03,724
โลกใหม่นี้เรากำลังจะไป
ที่จะต้องปกป้องมัน
437
00:48:03,811 --> 00:48:09,251
เราจะต้อง
เสียสละอย่างหนัก
438
00:48:09,382 --> 00:48:13,168
และเมื่อคุณกลับบ้าน...
439
00:48:13,299 --> 00:48:17,564
อาจมีบางสิ่งที่
คุณจะต้องทำ
440
00:48:20,523 --> 00:48:23,178
ดูเหมือนว่าคุณต้องการ
ดินสอสด
441
00:49:06,047 --> 00:49:08,615
แล้วไงล่ะ? น่าจะเป็น
กดกริ่งประตูบ้าๆ เหรอ?
442
00:49:08,702 --> 00:49:11,618
เราชนะแค่ก
การต่อสู้ เราต้องการกองทัพของเรา
443
00:49:11,705 --> 00:49:14,142
นีแกนต้องรู้
บางอย่างเกี่ยวกับมีเทน
444
00:49:14,229 --> 00:49:15,230
เราต้องหาเขาให้พบ
445
00:49:17,537 --> 00:49:19,669
ฉันมีความคิด
446
00:49:19,800 --> 00:49:23,412
ฉันกล้าให้แผ่นดินใหญ่ทำ
ก้าวเท้าเข้าสู่เกาะแห่งนี้
447
00:49:23,499 --> 00:49:24,892
แม็กกี้. คุณกลับมาแล้ว
448
00:49:34,249 --> 00:49:36,904
มันควรจะทำให้เราอยู่ใน
ฝั่งตะวันตกใกล้ถนน 70th
449
00:49:36,991 --> 00:49:38,601
เราควรจะปลอดภัยที่นี่ก่อน
450
00:49:42,344 --> 00:49:45,043
หนึ่งในสถานที่สำคัญ
ว่าเราอยู่ในรายการ
451
00:49:45,130 --> 00:49:47,219
ฤดูกาลนี้อยู่ที่เซ็นทรัลพาร์ค
452
00:49:47,349 --> 00:49:49,917
เรามีแพทช์ที่เราเคยมี
จริงๆแล้วปลูกหญ้าช้าง
453
00:49:50,048 --> 00:49:51,982
และเรากำลังตัดมันลง
และพยายามหาทางผ่าน
454
00:49:52,006 --> 00:49:54,008
แล้วเราก็กำลังถ่ายทำกัน
ในพื้นที่แห่งหนึ่งเมื่อวานนี้
455
00:49:54,139 --> 00:49:56,097
มันอยู่ที่ไหนเหมือนทุกอย่าง
พวกนี้เหมือนก้อนหิน
456
00:49:56,228 --> 00:49:58,249
และแม้กระทั่งบางคน
ที่นั่นกำลังพูดว่า
457
00:49:58,273 --> 00:50:00,077
เช่น "นี่รู้สึกจริงๆ
เหมือนเซ็นทรัลปาร์ค" รู้มั้ย?
458
00:50:00,101 --> 00:50:02,060
ดังนั้นมันจึงเจ๋งที่จะ
ดูหนังเรื่องมหัศจรรย์
459
00:50:02,147 --> 00:50:03,409
และทุกอย่างมารวมกันได้อย่างไร
460
00:50:07,456 --> 00:50:11,243
ทำเสียงดังมากแล้ว
ได้รับความสนใจอย่างมาก
461
00:50:11,330 --> 00:50:13,158
เราไม่ชอบการเอาใจใส่
462
00:50:13,288 --> 00:50:15,856
เรากำลังทำเช่นนี้จริงๆ
ฉากที่น่าสนใจ
463
00:50:15,987 --> 00:50:18,076
เราได้รับสิ่งนี้ที่ไหน
ชนเผ่า ผู้หาอาหาร
464
00:50:18,163 --> 00:50:19,599
ที่อาศัยอยู่ภายใน
ของเซ็นทรัลปาร์ค
465
00:50:19,729 --> 00:50:21,340
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่นั่น
466
00:50:21,470 --> 00:50:22,883
และวอล์คเกอร์ก็คือ
ล้วนอาศัยอยู่ในนั้น
467
00:50:22,907 --> 00:50:24,473
และนั่นคือการป้องกันของพวกเขา
468
00:50:24,560 --> 00:50:26,780
ดังนั้นฮีโร่ของเราจึงได้รับ
เพื่อดูลำดับนี้
469
00:50:26,911 --> 00:50:29,130
พวกเขาหายไปไหน
หนึ่งในผู้หาอาหาร
470
00:50:29,261 --> 00:50:30,653
และพวกเขามีพิธีกรรมนี้
471
00:50:30,784 --> 00:50:32,481
และการกระทำ
472
00:50:36,224 --> 00:50:39,227
มุมบนแม็กกี้ยังคงอยู่ในอารมณ์
สถานที่หลังการระเบิดของเฮอร์เชล
473
00:50:39,358 --> 00:50:40,794
หลังจากเงียบไปสักพัก
474
00:50:40,881 --> 00:50:42,840
พวกนักล่าเริ่มต้น
คร่ำครวญอย่างเงียบ ๆ
475
00:50:45,973 --> 00:50:47,235
ตอนแรกเสียงจะเบา.
476
00:50:50,282 --> 00:50:52,719
มันสร้างเป็นกลุ่ม
คร่ำครวญอย่างลึกซึ้งและสะเทือนอารมณ์
477
00:50:55,678 --> 00:50:58,594
ฉันรู้สึกแบบนั้นบ่อยมาก
ที่นี่ อย่างน้อยก็ในอเมริกา
478
00:50:58,725 --> 00:51:00,509
มันเหมือนกับว่าเราเป็น
สอนให้เก็บมันไว้
479
00:51:00,596 --> 00:51:02,990
และฉันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
ขับเคลื่อนด้วยความคิด
480
00:51:03,121 --> 00:51:04,774
ว่าในวัฒนธรรมที่แตกต่าง
481
00:51:04,905 --> 00:51:06,705
ว่ามันมีความแตกต่างกัน
วิธีแสดงความเสียใจ
482
00:51:06,776 --> 00:51:09,256
ซึ่งก็คือการคร่ำครวญและ
กรีดร้องเพียงแค่ปล่อยมันออกไป
483
00:51:09,301 --> 00:51:12,217
แล้วเราก็ได้สิ่งเหล่านี้มา
ตัวละครเริ่มเรียนรู้
484
00:51:12,304 --> 00:51:14,045
ว่ามันมีวิธีอื่น
485
00:51:14,175 --> 00:51:17,178
ว่าถ้าคุณอนุญาตได้
ตัวเองต้องเสียใจ
486
00:51:17,265 --> 00:51:18,852
และไม่ถือมันไว้และ
อย่าพยายามเพิกเฉยต่อมัน
487
00:51:18,876 --> 00:51:20,616
และไม่พยายามที่จะ
แค่ก้าวข้ามมันไป
488
00:51:20,747 --> 00:51:25,012
แบบนั้นอาจจะ
นั่นคือเส้นทางข้างหน้า
489
00:51:25,143 --> 00:51:27,251
ฉันไม่เห็นอะไรเลยเพราะฉัน
อย่าพูดถึงนีแกนเลย
490
00:51:27,275 --> 00:51:28,973
- เฮอร์เชล โอเค
- เพราะเห็นได้ชัดว่า
491
00:51:29,060 --> 00:51:30,602
คุณเป็นคนเดียวที่ได้รับ
เพื่อให้เกี่ยวกับเขา
492
00:51:30,626 --> 00:51:32,256
และทุกสิ่งที่เขาทำ
จนฉันไม่สามารถแม้แต่...
493
00:51:32,280 --> 00:51:34,080
ฉันจำได้ว่าเราเคยเป็น
ได้เห็นออดิชั่นทั้งหมด
494
00:51:34,195 --> 00:51:37,024
และฉันก็ถามต่อไป
มากขึ้นเรื่อยๆ
495
00:51:37,155 --> 00:51:39,766
แล้วสุดท้ายก็แค่.
โลแกนผ่านการคัดเลือก
496
00:51:39,853 --> 00:51:40,723
และฉันรู้แล้ว
497
00:51:43,944 --> 00:51:46,991
นี่คืออะไร? มันสำหรับฉันเหรอ?
498
00:51:47,078 --> 00:51:49,341
เขารู้สึกเหมือนจริงและ
เขาเพิ่งได้รับมัน
499
00:51:49,471 --> 00:51:50,908
ฉันทำออดิชั่น
500
00:51:51,038 --> 00:51:52,146
ฉันก็แบบว่า "นี่.
เป็นสคริปต์ที่เจ๋งมาก
501
00:51:52,170 --> 00:51:53,867
ฉันสงสัยว่าสิ่งนี้มีไว้เพื่ออะไร?”
502
00:51:53,998 --> 00:51:54,607
และพวกเขาก็แบบว่า "โอ้
มันคือ 'The Walking Dead'"
503
00:51:54,737 --> 00:51:56,652
และฉันก็แบบว่า "อะไรนะ"
504
00:51:56,739 --> 00:51:59,003
มันน่าตื่นเต้นมากที่ได้
วัสดุที่มีเนื้อมากนี้
505
00:51:59,090 --> 00:52:01,309
และไดนามิกระหว่างนี้
แม่และลูกชาย
506
00:52:01,396 --> 00:52:04,704
และสำหรับคนหนุ่มสาวที่
สามารถส่งมอบได้จริงๆ
507
00:52:04,791 --> 00:52:07,185
ในลักษณะที่เป็นอย่างนั้น
เป็นผู้ใหญ่ มันก็คุ้มค่า
508
00:52:10,362 --> 00:52:12,886
ใช้ได้. คุณจะได้รับมัน
509
00:52:13,017 --> 00:52:16,629
ตอนที่โลแกนออดิชั่น
เราเขียนเหมือนฉากปลอม
510
00:52:16,759 --> 00:52:19,588
นั่นคือเขาขว้างมีด
511
00:52:19,675 --> 00:52:22,069
และเขาก็คิดว่ามันเป็นเช่นนั้น
จะไปอยู่ในรายการ
512
00:52:22,200 --> 00:52:24,091
และเมื่อเขารู้เรื่องนี้แล้ว
จะไม่อยู่ในรายการ
513
00:52:24,115 --> 00:52:25,657
เขารู้สึกแย่มาก
เพราะเขาเป็นเหมือน
514
00:52:25,681 --> 00:52:27,379
“โอ้ ฉันคิดว่าฉันเป็น
กำลังจะขว้าง...
515
00:52:27,509 --> 00:52:28,249
ฉันคิดว่าฉันจะเป็น
ขว้างมีดในการแสดง”
516
00:52:28,380 --> 00:52:30,425
และฉันก็รู้สึกแย่บ้าง
517
00:52:30,556 --> 00:52:31,905
ในฤดูกาลที่สอง ฉันก็แบบว่า
518
00:52:32,036 --> 00:52:33,516
“ฉันจะปล่อยให้เขา
ขว้างมีดไปบ้าง”
519
00:52:33,602 --> 00:52:35,145
เมื่อฉันอยู่บ้านฉันก็
สั่งมีดมาบ้าง
520
00:52:35,169 --> 00:52:36,842
และฉันเพิ่งเริ่มขว้าง
พวกเขาในสวนหลังบ้านของฉัน
521
00:52:36,866 --> 00:52:38,477
และเมื่อฉันออกมาที่นี่
522
00:52:38,564 --> 00:52:40,150
เรามีพวกสตันท์
และพวกเขาก็แบบว่า
523
00:52:40,174 --> 00:52:41,760
“เอาล่ะมาดูกันว่า
คุณรู้ไหมว่าคุณได้อะไรมา”
524
00:52:41,784 --> 00:52:43,525
ฉันก็เลยเฉยๆ
โยนมันไปที่ผนังไม้
525
00:52:43,656 --> 00:52:46,224
และเข้าถึงเป้าหมาย
526
00:52:46,354 --> 00:52:47,505
ฉันหมายถึงเขาขว้างมีดได้
527
00:52:47,529 --> 00:52:49,531
มันน่าประทับใจมาก
528
00:52:49,618 --> 00:52:51,707
สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจคือทำไม
529
00:52:51,794 --> 00:52:54,449
ดามาปฏิบัติต่อคุณเหมือน
ลูกเลี้ยงหัวแดงของเธอ
530
00:52:54,580 --> 00:52:57,452
คุณไม่รู้จักเธอเหมือนฉัน
531
00:52:57,539 --> 00:52:59,541
เหมือนนีแกนตัวเก่าเลย
เริ่มที่จะออกมา
532
00:52:59,628 --> 00:53:02,066
และเกิดฟองขึ้นสู่ผิวน้ำ
ไม่ว่าเขาจะชอบมันหรือไม่ก็ตาม
533
00:53:02,153 --> 00:53:03,652
คุณรู้ไหมว่าส่วนหนึ่งก็คือ
นีแกนผู้แสดง
534
00:53:03,676 --> 00:53:05,460
และส่วนหนึ่งก็คือ
นีแกนเจ้าเล่ห์
535
00:53:05,547 --> 00:53:07,332
ใครก็ใจดีเช่นกัน
ของหุ่นยนต์
536
00:53:07,419 --> 00:53:09,812
ฉันคิดว่านีแกน
ฉลาดอย่างไม่น่าเชื่อ
537
00:53:09,899 --> 00:53:12,163
นั่นคือเหตุผลที่ฉันชอบ
เล่นเขามาก
538
00:53:12,250 --> 00:53:15,557
เขารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนเขา
รู้ตำแหน่งที่เขาอยู่
539
00:53:15,644 --> 00:53:20,258
ดังนั้นเขาจึงต้องก้าวไปจริงๆ
หรือสองข้างหน้าทุกคน
540
00:53:20,345 --> 00:53:23,348
สิ่งที่เขาทำมากมายที่นี่
กำลังพยายามคว้าตัวโครแอต
541
00:53:23,478 --> 00:53:25,002
ออกมาจากใต้นิ้วหัวแม่มือของดามา
542
00:53:25,089 --> 00:53:26,631
และพยายามทำลายเขา
ห่างจากดามา
543
00:53:26,655 --> 00:53:28,657
เพราะใครคือ
Dama ไม่มีโครเอเชียเหรอ?
544
00:53:32,009 --> 00:53:33,836
ขอให้มีความสุขกับการล่าสัตว์!