1
00:00:00,167 --> 00:00:02,044
( กำลังเล่นดนตรี )
2
00:00:02,044 --> 00:00:04,087
ฮูลูนำเสนอ
3
00:00:05,464 --> 00:00:07,216
อลัน:
อะไรทำให้คุณกลับบ้าน
4
00:00:07,216 --> 00:00:09,843
‐ มอลลี่: การลักพาตัว
- โอ้แม่ง!
5
00:00:09,843 --> 00:00:12,387
เฮนรี่: ไม่มีอะไรจะโทรหาอีกแล้ว
สิ่งที่พวกเขาทำกับเด็กคนนั้น
6
00:00:12,387 --> 00:00:14,640
มอลลี่:คุณคิดไหม
นั่นคือเหตุผลที่คุณกลับมา?
7
00:00:14,640 --> 00:00:16,475
เพราะมันทำให้คุณนึกถึง?
8
00:00:16,475 --> 00:00:18,268
‐ หนุ่มอลัน: เฮนรี่?
‐ (เฮนรี่หอบ)
9
00:00:18,268 --> 00:00:20,729
อลัน: ไม่มีอาการบวมเป็นน้ำเหลือง
คุณเคยอยู่ข้างในที่ไหนสักแห่ง?
10
00:00:24,316 --> 00:00:26,235
แมทธิว: ฉันเคยมี
เป็นประสบการณ์ที่สวยงาม
11
00:00:28,028 --> 00:00:30,530
- และฉันก็ได้ยินมัน
- อะไร?
12
00:00:30,530 --> 00:00:33,408
เฮนรี่: คุณกำลังพูดว่าพ่อของฉัน
เชื่อไหมว่าเขาได้ยินพระเจ้า
13
00:00:33,408 --> 00:00:35,410
อื่นๆ ที่นี่. อื่นๆตอนนี้.
14
00:00:35,410 --> 00:00:38,622
อดีตที่เป็นไปได้ทั้งหมด
ของขวัญที่เป็นไปได้ทั้งหมด‐‐
15
00:00:38,622 --> 00:00:40,541
ความแตกแยกคือ
เสียงของจักรวาล
16
00:00:40,541 --> 00:00:42,668
พยายามที่จะคืนดีกับพวกเขา
17
00:00:42,668 --> 00:00:45,587
เลซี่: "ไม่มีอีกแล้ว
ให้เขาเห็นแสงสว่างแห่งวัน"
18
00:00:47,089 --> 00:00:49,132
นั่นคือสิ่งที่พระเจ้าบอกฉัน
19
00:00:49,132 --> 00:00:50,717
คุณรู้จักฉัน
20
00:00:50,717 --> 00:00:53,220
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลย
21
00:00:53,220 --> 00:00:55,597
เด็ก: คุณทำ
และฉันรู้จักคุณ
22
00:00:55,597 --> 00:00:57,683
ข้างนอกนั่นในป่า
23
00:00:57,683 --> 00:00:59,184
นั่นคือที่ที่คุณเสียชีวิต
24
00:01:02,229 --> 00:01:03,647
เด็ก:
คุณได้ยินมันไหม?
25
00:01:03,647 --> 00:01:04,940
เราต้องไปป่า
26
00:01:04,940 --> 00:01:06,608
ทำไมคุณถึงถามฉัน?
27
00:01:06,608 --> 00:01:07,943
ผู้คุมพอร์เตอร์:
ชายหนุ่ม...
28
00:01:07,943 --> 00:01:09,403
คุณเป็นใคร?
29
00:01:09,403 --> 00:01:10,821
เฮนรี ดีเวอร์.
30
00:01:14,241 --> 00:01:16,910
( เสียงไซเรนที่ห่างไกลส่งเสียงครวญคราง )
31
00:01:16,910 --> 00:01:20,998
แมทธิว: พระเจ้าทรงหันหลังกลับ
บนสถานที่แห่งนี้
32
00:01:20,998 --> 00:01:24,167
- (เสียงไซเรนร้อง)
- (ฝึกเป่านกหวีด)
33
00:01:25,919 --> 00:01:29,590
ทิ้งเรา‐‐
นั่นคือสิ่งที่ผู้คนพูด
34
00:01:32,259 --> 00:01:35,721
หรือพวกเขาพูดว่า
พระองค์ทรงลงโทษเราสำหรับความบาปของเรา
35
00:01:35,721 --> 00:01:37,639
เหมือนเมืองโสโดมและโกโมราห์
36
00:01:41,268 --> 00:01:43,854
คุณจำได้
เฮลิคอปเตอร์ตก
37
00:01:46,690 --> 00:01:50,277
- (ฝึกเป่านกหวีด)
‐ แล้วรถโรงเรียนล่ะ?
38
00:02:02,706 --> 00:02:05,959
ผู้คนพูดว่า "ไม่ใช่ฉัน!"
39
00:02:10,964 --> 00:02:12,758
"มันคือสถานที่แห่งนี้"
40
00:02:14,134 --> 00:02:17,346
(เสียงไซเรนคร่ำครวญ)
41
00:02:17,346 --> 00:02:22,351
และสิ่งนั้นก็คือ...
42
00:02:22,351 --> 00:02:23,894
พวกเขาพูดถูก
43
00:02:25,771 --> 00:02:29,191
เมื่อฉันยังเป็นเด็ก
แม่ของฉันเล่านิทานให้ฉันฟัง...
44
00:02:29,191 --> 00:02:31,526
- (ทารกร้องไห้)
‐ เกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพ
45
00:02:32,819 --> 00:02:36,365
เธอยังเด็ก...
46
00:02:36,365 --> 00:02:39,451
คนเดียว...
47
00:02:39,451 --> 00:02:43,288
และโน้มน้าวปีศาจ
จับฉันไว้
48
00:02:43,288 --> 00:02:45,624
- (ร้องไห้)
‐ และบางทีเขาอาจทำ
49
00:02:47,167 --> 00:02:49,127
(ร้องไห้ต่อไป)
50
00:02:49,127 --> 00:02:53,090
หรือบางทีเขาอาจจะถูกระงับ
ของแม่ของฉัน
51
00:02:56,468 --> 00:02:58,845
(หยุดร้องไห้)
52
00:03:09,815 --> 00:03:12,734
แต่แล้ว...
53
00:03:12,734 --> 00:03:15,362
ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น
54
00:03:15,362 --> 00:03:18,323
(ทารกเริ่มร้องไห้ต่อ)
55
00:03:22,411 --> 00:03:27,082
พระเจ้า พระองค์ทรงช่วย
เราทั้งคู่ในวันนั้น
56
00:03:27,082 --> 00:03:29,292
เขาพาฉันกลับมา
จากความตาย
57
00:03:29,292 --> 00:03:31,753
เหมือนพระบุตรองค์เดียวของพระองค์
58
00:03:31,753 --> 00:03:34,714
ฉันอุทิศชีวิตที่เหลือ
เพื่อพระคุณของพระองค์
59
00:03:34,714 --> 00:03:37,926
เพื่อต่อสู้ในศึกอันยิ่งใหญ่นี้
60
00:03:37,926 --> 00:03:40,345
ได้ยินเสียงของพระองค์
61
00:03:40,345 --> 00:03:43,181
"ให้ฉันยืนขวางทาง
ประตู" ฉันบอกพระองค์
62
00:03:43,181 --> 00:03:44,808
แต่พระเจ้า
63
00:03:44,808 --> 00:03:48,186
เขาไม่รับคำขอ
64
00:03:48,186 --> 00:03:52,524
ดังนั้นฉันจึงรอ... มาหลายปี...
65
00:03:54,985 --> 00:03:56,862
...สำหรับคำแนะนำ
66
00:04:03,493 --> 00:04:06,246
แล้ววันหนึ่ง...
67
00:04:08,290 --> 00:04:13,044
...วันหนึ่งที่เลวร้าย...
68
00:04:13,044 --> 00:04:14,671
พระเจ้าตอบ
69
00:04:16,089 --> 00:04:19,843
( กำลังเล่นเพลงประกอบ )
70
00:04:47,162 --> 00:04:50,707
– (หอบ)
- (เสียงไซเรนร้อง)
71
00:05:33,792 --> 00:05:37,879
เด็ก:
ความต่อเนื่อง มันเป็นงานหนัก
72
00:05:37,879 --> 00:05:39,422
เราไม่สังเกตว่าเรากำลังทำอยู่
73
00:05:39,422 --> 00:05:41,216
แต่เรากำลังจัดกิจกรรม
ตามลำดับ
74
00:05:41,216 --> 00:05:43,093
เพื่อให้ชีวิตของเรามีเหตุผล
75
00:05:44,636 --> 00:05:47,722
เมื่อความต่อเนื่องถูกขัดจังหวะ
76
00:05:47,722 --> 00:05:50,350
ทุกอย่างเริ่มเลื่อน
77
00:05:50,350 --> 00:05:52,769
ฟังก์ชันลำดับที่สูงกว่า
กลายเป็นสิ่งที่ท้าทาย
78
00:05:52,769 --> 00:05:56,147
เหตุผลและการตัดสินกัดกร่อน
79
00:05:56,147 --> 00:05:59,526
ไม่สามารถจัดการการเงินได้
ขับรถ
80
00:05:59,526 --> 00:06:01,945
การวางแผนและการแก้ปัญหา
ไปแล้ว.
81
00:06:01,945 --> 00:06:06,616
และท้ายที่สุด ความสับสน
ด้วยเวลาและพื้นที่
82
00:06:06,616 --> 00:06:11,413
นั่นคือเรื่องราว
ของโรคอัลไซเมอร์
83
00:06:11,413 --> 00:06:14,875
หรือมากกว่านั้นคือ...
จนถึงตอนนี้
84
00:06:19,588 --> 00:06:21,464
นี่พัค..
85
00:06:21,464 --> 00:06:24,843
ตอนนี้พัคเกิดมาพร้อมกับ
ความบกพร่องทางพันธุกรรมที่รุนแรง
86
00:06:24,843 --> 00:06:28,722
สำหรับเอฟซีดี‐‐
ความผิดปกติทางสติปัญญาของแมว
87
00:06:28,722 --> 00:06:31,182
คล้ายกับโรคอัลไซเมอร์มาก
ทางพยาธิวิทยา
88
00:06:31,182 --> 00:06:35,896
ไม่แยแส, สับสน,
ความสับสนเชิงพื้นที่
89
00:06:35,896 --> 00:06:39,566
นั่นคือเมื่อก่อน
เราใส่ฮิปโปแคมปัสของเราเข้าไป
90
00:06:39,566 --> 00:06:41,192
ในสมองของเขา
91
00:06:44,237 --> 00:06:47,908
แต่ตอนนี้
เด็กซนนี่คือปาฏิหาริย์
92
00:06:47,908 --> 00:06:49,951
เขาจำได้ว่าอยู่ที่ไหน
ชามอาหารของเขาคือ
93
00:06:49,951 --> 00:06:53,538
เมื่อไหร่แมวลายสุดเซ็กซี่ต่อไป
ประตูกำลังอาบแดดอยู่ที่ลานบ้าน
94
00:06:53,538 --> 00:06:57,250
ในที่สุดพัคก็อยู่ในคำสั่ง
ของการเล่าเรื่องอันเก่าแก่ของเขาอีกครั้ง
95
00:06:57,250 --> 00:07:00,128
เห็นไหมว่าอัลไซเมอร์
สับสนเรื่องราวของคุณ
96
00:07:00,128 --> 00:07:02,339
- ( เหมียวเหมียว )
- และ เอ่อ...
97
00:07:02,339 --> 00:07:04,841
มันก็ปิดไฟ
98
00:07:04,841 --> 00:07:07,886
เราเปิดไฟอีกครั้ง
99
00:07:07,886 --> 00:07:09,554
ผู้หญิง:
คุณพูดอย่างนั้นจริงๆ
100
00:07:09,554 --> 00:07:10,972
ด้วยใบหน้าตรงเหรอ?
101
00:07:10,972 --> 00:07:12,307
เด็ก:
ใช่ ฉันหมายถึง
102
00:07:12,307 --> 00:07:14,684
เราก็สามารถทำกำไรได้
ในสามปี
103
00:07:14,684 --> 00:07:16,186
นั่นคือเหตุผลที่คนชอบฉัน
104
00:07:16,186 --> 00:07:19,022
อย่าปล่อยให้คนชอบคุณ
จัดการเงิน
105
00:07:19,022 --> 00:07:21,441
เฮ้ วันนี้วันที่ 20 แล้ว
ไม่ใช่เหรอ?
106
00:07:21,441 --> 00:07:23,735
- คุณไม่ควรจะ...
- ใช่ พรุ่งนี้.
107
00:07:23,735 --> 00:07:26,071
- พรุ่งนี้? ตกลง.
- ความอดทนเป็น...
108
00:07:26,071 --> 00:07:28,865
‐ มันไม่ใช่ชุดที่แข็งแกร่งของฉัน
- (เสียงโทรศัพท์)
109
00:07:31,034 --> 00:07:32,410
รอก่อน.
110
00:07:35,747 --> 00:07:37,666
เฮ้. คือ‐‐ ทุกอย่างโอเคไหม?
111
00:07:37,666 --> 00:07:39,501
อลัน:
ไม่แน่ชัด
112
00:07:39,501 --> 00:07:41,419
ฉันมีข่าวร้ายมาบอก
113
00:07:41,419 --> 00:07:43,004
เด็ก:
แม่เหรอ?
114
00:07:43,004 --> 00:07:44,964
รูธสบายดี
115
00:07:44,964 --> 00:07:46,883
มันเกี่ยวกับพ่อของคุณ
116
00:08:02,107 --> 00:08:04,943
(คนเดินถนนคุยกัน)
117
00:08:17,414 --> 00:08:20,875
คุณก็รู้ เอ่อ ฉันจะแค่
เดินจากที่นี่ไป ขอบคุณ
118
00:09:13,428 --> 00:09:16,139
(เสียงระฆังโบสถ์)
119
00:09:18,767 --> 00:09:21,644
(กริ่ง)
120
00:09:38,453 --> 00:09:40,872
(สุนัขเห่า)
121
00:10:46,187 --> 00:10:48,565
(แมลงวันหึ่ง)
122
00:11:16,509 --> 00:11:18,970
แมทธิว:
เราจะว่าอย่างไร...
123
00:11:20,638 --> 00:11:21,806
...อกหักเหรอ?
124
00:11:24,058 --> 00:11:25,768
หนังสือกล่าวว่า
125
00:11:25,768 --> 00:11:29,647
“ความตายถูกกลืนหายไป
ในชัยชนะ”
126
00:12:21,199 --> 00:12:23,159
สวัสดี.
127
00:12:23,159 --> 00:12:25,745
ขออภัยที่รบกวนคุณ
128
00:12:25,745 --> 00:12:28,248
- คุณล่ะ...
— บริจิด.
129
00:12:28,248 --> 00:12:30,124
ตลาดคงจะบ้าไปแล้ว
ถ้าผู้ชายชอบคุณ
130
00:12:30,124 --> 00:12:32,085
กำลังมองหาที่
กองขยะแบบนั้น
131
00:12:32,085 --> 00:12:33,878
นักเก็งกำไรอีกสองคน
มาจากพอร์ตแลนด์
132
00:12:33,878 --> 00:12:35,171
แค่เมื่อวาน
133
00:12:35,171 --> 00:12:36,798
พวกคุณสแกน obits ใช่ไหม?
134
00:12:36,798 --> 00:12:38,216
— เอ่อ...
- เพราะฉันได้ยินอย่างนั้น
135
00:12:38,216 --> 00:12:40,218
เขาทำมันจริงๆ
ออกไปที่ทะเลสาบ
136
00:12:40,218 --> 00:12:41,928
แบบว่า... (เลียนแบบเสียงปืน)
137
00:12:41,928 --> 00:12:44,722
รู้แล้ว. ไม่ได้อยู่ในบ้าน,
ถ้ามันสร้างความแตกต่าง
138
00:12:44,722 --> 00:12:47,517
‐ ฉันไม่ใช่นักเก็งกำไร
- โอ้.
139
00:12:47,517 --> 00:12:49,185
คุณอาจจะจำฉันไม่ได้,
แต่ เอ่อ...
140
00:12:49,185 --> 00:12:52,563
‐ มอลลี่: สะพาน!
‐ ใช่แล้ว ฉันออกมาแล้ว!
141
00:12:55,566 --> 00:12:56,651
เฮ้.
142
00:12:59,529 --> 00:13:00,697
มอลลี่.
143
00:13:02,365 --> 00:13:04,033
เฮนรี ดีเวอร์?
144
00:13:12,709 --> 00:13:15,086
‐ บาร์เทนเดอร์: เอาล่ะ
- ขอบคุณ.
145
00:13:15,086 --> 00:13:17,672
‐ ผู้ชาย: เฮ้ มอลลี่
- สวัสดี.
146
00:13:17,672 --> 00:13:19,716
เอาล่ะ.
147
00:13:21,217 --> 00:13:23,386
- ดูคุณสิ
- อะไร?
148
00:13:23,386 --> 00:13:27,181
- คุณเป็นเหมือนนายกเทศมนตรี
- โปรด. ประธานสภา.
149
00:13:27,181 --> 00:13:29,100
มันคือพลังที่แท้จริง
150
00:13:29,100 --> 00:13:30,852
คุณเคยเป็นคนขี้อายมาก
ตอนที่เรายังเป็นเด็ก
151
00:13:30,852 --> 00:13:32,895
ผู้คนเปลี่ยนไปนะรู้ไหม?
152
00:13:32,895 --> 00:13:34,856
ดูเหมือนน้องสาวของคุณ
ประมาณเดียวกัน
153
00:13:34,856 --> 00:13:36,983
ใช่ฉันเดา
ผู้โชคดีเปลี่ยนไป
154
00:13:36,983 --> 00:13:39,652
พวกที่โชคร้าย
นอกใจสามีของพวกเขา
155
00:13:39,652 --> 00:13:41,612
ที่โรงเรียนมัธยมต้น
การประชุมทางคณิตศาสตร์
156
00:13:41,612 --> 00:13:43,531
และจบลงด้วยการท่องโซฟา
ที่บ้านน้องสาวของพวกเขา
157
00:13:43,531 --> 00:13:44,991
– เป็นเวลาหนึ่งปี
— อุ๊ย.
158
00:13:47,118 --> 00:13:49,871
อืม. คุณแม่ของคุณเป็นยังไงบ้าง?
159
00:13:49,871 --> 00:13:53,958
— เอ่อ, ซาราโซตา.
- โอ้.
160
00:13:53,958 --> 00:13:57,503
คุณรู้ไหมว่าเธออาศัยอยู่กับใคร?
อลัน ปังบอร์น.
161
00:13:57,503 --> 00:13:59,297
- นายอำเภอคนเก่าเหรอ?
- ใช่.
162
00:13:59,297 --> 00:14:04,052
พวกเขามี... ข้ามดาว
สิ่งที่ย้อนกลับไปในวันนั้น
163
00:14:04,052 --> 00:14:06,054
เขาคือคนที่ทำให้เธอเชื่อใจ
ที่จะทิ้งพ่อของฉัน
164
00:14:06,054 --> 00:14:07,889
หลังจากนั้นไม่กี่วัน
เราวิ่งไปบอสตัน
165
00:14:07,889 --> 00:14:09,724
อลันปรากฏตัวที่ประตู
166
00:14:09,724 --> 00:14:12,185
และเขา เอ่อ...
ตอนนี้ดูแลเธออย่างดี
167
00:14:14,020 --> 00:14:16,355
เอ่อ เธอเป็นโรคอัลไซเมอร์
168
00:14:16,355 --> 00:14:20,401
ไม่นะ. เฮนรี่ ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันไม่รู้
169
00:14:20,401 --> 00:14:22,779
เธอยังเด็กอยู่เลย
170
00:14:22,779 --> 00:14:25,448
เริ่มลืม
พวกครึ่งเทพนอร์สของเธอ
171
00:14:25,448 --> 00:14:28,367
แล้วที่เหลือก็ไป
172
00:14:28,367 --> 00:14:30,787
แต่เธอคือเหตุผลว่าทำไม
แน่นอนฉันได้ลงสนามแล้ว
173
00:14:30,787 --> 00:14:32,330
แน่นอน.
174
00:14:32,330 --> 00:14:34,665
อีกอย่างที่ฉันเป็นหนี้เธอ
175
00:14:37,126 --> 00:14:40,421
เธอทำสิ่งที่ถูกต้อง
พาคุณออกไปจากที่นี่
176
00:14:52,683 --> 00:14:54,602
ฉันขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหม?
177
00:14:54,602 --> 00:14:56,145
ใช่.
178
00:14:56,145 --> 00:15:00,358
พ่อของฉันเป็นคนบ้า
เพราะใครจะรู้ว่านานแค่ไหน‐
179
00:15:00,358 --> 00:15:03,319
แล้วทำไมเขาถึง
เป่าหัวเขาออกตอนนี้เลยเหรอ?
180
00:15:03,319 --> 00:15:05,321
คุณเคยคุยกับเขาบ้างไหม?
181
00:15:06,614 --> 00:15:09,408
โอ้...
182
00:15:09,408 --> 00:15:11,119
หลังจากที่เขาออกจากโบสถ์แล้ว
183
00:15:11,119 --> 00:15:13,621
ฉันไม่คิดว่า
เขาคุยกับใครก็ได้
184
00:15:17,041 --> 00:15:19,836
D-คุณจำได้ไหม
ไฟฉายเหรอ?
185
00:15:19,836 --> 00:15:22,547
แน่นอนฉันทำ
186
00:15:22,547 --> 00:15:24,590
คุณรู้อยู่เสมอ
เมื่อฉันตื่น
187
00:15:24,590 --> 00:15:27,260
แต่ถึงแม้ไฟของฉันจะดับลง
188
00:15:27,260 --> 00:15:29,137
คุณรู้อยู่เสมอ
189
00:15:29,137 --> 00:15:32,140
ใช่ คุณรู้หลายสิ่งหลายอย่าง
190
00:15:32,140 --> 00:15:35,726
ใช่แล้ว ฉันเป็นคนมีงานยุ่งจริงๆ
ฉันได้รับเสมอ
191
00:15:38,688 --> 00:15:40,898
- เป็นเรื่องดีจริงๆ ที่ได้พบคุณ
- ใช่.
192
00:15:45,987 --> 00:15:47,989
- ราตรีสวัสดิ์.
- ราตรีสวัสดิ์.
193
00:15:56,497 --> 00:16:00,376
‐ มาร์เรน: คุณโอเคจริงๆ เหรอ?
‐ ฉันสบายดี.
194
00:16:00,376 --> 00:16:03,838
ใช่.
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
195
00:16:03,838 --> 00:16:06,674
มองด้านสว่าง.
เราเป็นเจ้าของบ้านใหม่
196
00:16:06,674 --> 00:16:08,050
หยุด
197
00:16:09,927 --> 00:16:11,804
‐ เฮนรี่: แย่จังเลย
— อะไร?
198
00:16:11,804 --> 00:16:13,514
ไฟเพิ่งฟิวส์ขาด
199
00:16:13,514 --> 00:16:16,142
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ
กล่องอยู่ที่ไหน
200
00:16:16,142 --> 00:16:17,643
เดี๋ยว.
201
00:16:27,069 --> 00:16:29,197
ฉันพบไฟฉาย
202
00:16:29,197 --> 00:16:32,325
ฉันหวังว่าคุณจะไม่
ต้องอยู่ที่นั่นนานเกินไป
203
00:16:32,325 --> 00:16:34,202
เฮ้ พรุ่งนี้แล้วนะ
204
00:16:34,202 --> 00:16:37,705
วันนี้เป็นพรุ่งนี้วันที่ 21
ดังนั้น เอ่อ...
205
00:16:37,705 --> 00:16:40,708
‐ ไม่ มันยังไม่มาเลย
‐ ถ้าอย่างนั้นคุณก็สาย
206
00:16:40,708 --> 00:16:45,296
‐ ภายในหนึ่งวัน
‐ ใช่ แต่ เอ่อ ฉันหมายถึง
207
00:16:45,296 --> 00:16:47,298
ปกติคุณจะตรงเวลา
208
00:16:47,298 --> 00:16:49,550
แค่ทำการทดสอบการตั้งครรภ์
209
00:16:49,550 --> 00:16:52,345
ฮา! ฉันพูดถึงหรือไม่
หนึ่งวันแล้วเหรอ?
210
00:16:54,472 --> 00:16:58,100
เดือนแรกของการพยายาม
ใช่ ฉันรู้
211
00:16:58,100 --> 00:17:02,188
แต่ เอ่อ ฉันแค่...
212
00:17:02,188 --> 00:17:03,898
ฉันมีความรู้สึก
213
00:17:05,524 --> 00:17:07,109
เฮ้ ฉันจินตนาการไม่ออก
214
00:17:07,109 --> 00:17:08,527
มันเป็นอย่างไร
อยู่ในบ้านหลังนั้น
215
00:17:08,527 --> 00:17:10,905
หลังจากหลายปีที่ผ่านมา
216
00:17:10,905 --> 00:17:12,740
(ถอนหายใจ) ใช่.
217
00:17:14,283 --> 00:17:16,494
เพียงโทรหาฉัน
ในตอนเช้า โอเคไหม?
218
00:17:17,745 --> 00:17:19,538
ฉันรักคุณ มาร์เรน
219
00:17:19,538 --> 00:17:21,249
ฉันรักคุณ
220
00:17:41,477 --> 00:17:42,937
มาดูกัน...
221
00:17:48,818 --> 00:17:50,236
(เสียงดังลั่น)
222
00:17:52,863 --> 00:17:53,990
ไม่!
223
00:18:00,830 --> 00:18:02,498
(เสียงไซเรนคร่ำครวญ)
224
00:18:06,002 --> 00:18:08,004
MAN: ครั้งสุดท้ายคือเมื่อไหร่
คุณคุยกับพ่อของคุณเหรอ?
225
00:18:09,797 --> 00:18:12,133
ฉันไม่รู้.
226
00:18:12,133 --> 00:18:13,801
เมื่อฉันอายุประมาณเขา
227
00:18:18,097 --> 00:18:20,349
เขาพูดอะไร?
228
00:18:21,475 --> 00:18:23,394
ยังไม่พูดอะไรเลย
229
00:18:24,395 --> 00:18:26,647
ฉันหมายถึงนอกจากชื่อของคุณ
230
00:18:29,900 --> 00:18:31,402
เฮนรี ดีเวอร์?
231
00:18:33,279 --> 00:18:35,448
นั่นคือคุณใช่ไหม?
232
00:18:42,371 --> 00:18:44,874
- (เสียงไซเรนร้อง)
‐ ( เฮลิคอปเตอร์ บินวน )
233
00:18:56,260 --> 00:18:59,639
ซาเลฟสกี้:
พ่อของคุณเคยสัมผัสคุณบ้างไหม?
234
00:18:59,639 --> 00:19:00,890
อะไร
235
00:19:00,890 --> 00:19:04,101
ไม่ ดูสิ พ่อฉันโดนแย่แน่ๆ
236
00:19:04,101 --> 00:19:05,936
แต่ไม่ใช่แบบนั้น
237
00:19:05,936 --> 00:19:07,813
ถูก เขาทำพังขนาดไหน?
238
00:19:11,317 --> 00:19:15,946
เขาเอ่อคิดว่าเขาได้ยิน
เสียงของพระเจ้าในป่า
239
00:19:18,407 --> 00:19:21,035
เขาเคยลากฉันออกไปที่นั่น
ในยามราตรี
240
00:19:21,035 --> 00:19:22,536
กลางฤดูหนาว
241
00:19:23,704 --> 00:19:26,415
พาฉันไปรอบๆ...
242
00:19:26,415 --> 00:19:28,209
หวังว่าฉันจะได้ยินมันเหมือนกัน
243
00:19:29,502 --> 00:19:30,961
คุณล่ะ?
244
00:19:41,472 --> 00:19:43,891
( เสียงที่ไม่มีตัวตน )
245
00:19:46,769 --> 00:19:49,897
ตำรวจ: เฮ้ หยุด!
กลับมาที่นี่!
246
00:19:49,897 --> 00:19:51,357
เฮ้! เฮ้!
247
00:19:58,906 --> 00:20:01,450
ไม่เป็นไร. ที่นั่นไม่เป็นไร
248
00:20:06,372 --> 00:20:08,207
เขาอยู่ที่ไหน
พยายามที่จะไปเหรอ?
249
00:20:14,755 --> 00:20:16,340
(ถอนหายใจ)
250
00:20:38,779 --> 00:20:41,907
แมทธิวกับเทป: ...ไฟป่า
กินพื้นที่เกือบ 1,000 เอเคอร์
251
00:20:41,907 --> 00:20:44,368
นักบินเฮลิคอปเตอร์ขี้เมา
ใครฆ่า‐‐
252
00:20:45,494 --> 00:20:46,662
(เทปกรอย้อนกลับ)
253
00:20:46,662 --> 00:20:48,372
...และในทาวน์พลาซ่า
254
00:20:49,957 --> 00:20:52,293
รถโรงเรียน
และเด็กๆที่น่ารักทุกคน
255
00:20:52,293 --> 00:20:53,836
เสียชีวิตบนสนาม
256
00:22:08,452 --> 00:22:10,746
แมทธิว: นี่เป็นคำสาป
ตั้งแต่เริ่มต้น
257
00:22:10,746 --> 00:22:12,581
ตั้งแต่ต้นฉบับ
ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวฝรั่งเศส
258
00:22:12,581 --> 00:22:15,835
ตัวแข็งและหิวโหย
200 ปีที่แล้ว
259
00:22:15,835 --> 00:22:17,795
ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว
เด็กสาว
260
00:22:17,795 --> 00:22:19,338
ลดลงจนเหลือเพียงการตัด
และการรับประทานอาหาร
261
00:22:19,338 --> 00:22:21,215
ศพของครอบครัวเธอเอง
262
00:22:21,215 --> 00:22:22,675
มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่?
263
00:22:25,302 --> 00:22:28,514
พระเจ้าทรงหันหลังกลับ
บนสถานที่แห่งนี้
264
00:22:28,514 --> 00:22:30,140
ละทิ้งพวกเรา
265
00:22:30,140 --> 00:22:31,851
นั่นคือสิ่งที่ผู้คนพูด
266
00:22:31,851 --> 00:22:33,686
หรือพวกเขาบอกว่าพระองค์กำลังลงโทษเรา‐
267
00:22:36,480 --> 00:22:39,275
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันไม่ใช่แค่
เสียงเดียว แต่เป็นนักร้องประสานเสียง
268
00:22:39,275 --> 00:22:40,276
( กรอกลับ )
269
00:22:40,276 --> 00:22:45,990
( เสียงซ้อนทับ )
270
00:22:45,990 --> 00:22:49,535
( เสียงขรมของเสียง
ดำเนินต่อไป )
271
00:22:50,953 --> 00:22:53,831
มุ่งหน้าสู่จุดสิ้นสุด
ที่เลวร้ายที่สุด...
272
00:22:53,831 --> 00:22:56,000
แพทช์ที่ไม่ดี
273
00:22:56,000 --> 00:22:57,501
ที่เรามีฤดูใบไม้ผลินั้น
274
00:22:57,501 --> 00:22:59,003
โอ้ พระเจ้าผู้น่ารักในสวรรค์...
275
00:23:02,006 --> 00:23:03,591
ใช้เวลาหลายชั่วโมงที่นั่น
ทุกคืน
276
00:23:03,591 --> 00:23:05,551
ในป่าเวรนั่น
สวดมนต์...
277
00:23:06,844 --> 00:23:09,179
พยายามจะฟังมัน
278
00:23:09,179 --> 00:23:11,390
คิดว่าถ้าฉันได้ยินพระองค์
อีกครั้งเพียงครั้งเดียว
279
00:23:11,390 --> 00:23:13,642
เขาจะบอกฉันว่าจะจบเรื่องนี้อย่างไร...
280
00:23:13,642 --> 00:23:15,561
ยุติแพตช์ที่ไม่ดี
281
00:23:16,729 --> 00:23:19,857
แต่... เขาไม่ทำ
282
00:23:19,857 --> 00:23:21,483
หรือฉันไม่ได้ยินพระองค์
283
00:23:21,483 --> 00:23:24,028
ฉันแค่ไม่ฟัง
ยากพอแล้ว
284
00:23:26,113 --> 00:23:28,991
แต่แล้วฉันก็ได้ยินอะไรบางอย่าง
285
00:23:30,534 --> 00:23:32,661
ฉันได้ยินอะไรบางอย่าง
ที่ประตูหลัง
286
00:23:32,661 --> 00:23:34,955
การเกาครั้งนี้
มีบางอย่างพยายามจะเข้าไป
287
00:23:34,955 --> 00:23:36,790
นี่เป็นแพตช์ที่ไม่ดี
288
00:23:36,790 --> 00:23:38,751
ฉันดึง Louisville Slugger ของฉัน
ออกจากตู้เสื้อผ้า
289
00:23:38,751 --> 00:23:41,045
เปิดประตูหลังนั้นออกไป
290
00:23:41,045 --> 00:23:43,047
และที่นั่นเขาอยู่
291
00:23:43,047 --> 00:23:45,299
เขามองมาที่ฉัน
292
00:23:45,299 --> 00:23:47,843
เขามองไปที่ค้างคาว
น่ากลัวที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
293
00:23:47,843 --> 00:23:50,429
ดูจับใจ
คุณตำหนิเขาได้ไหม?
294
00:23:50,429 --> 00:23:51,972
เขาอยู่ระหว่างชายกับค้างคาว
295
00:23:51,972 --> 00:23:54,516
และป่าเหล่านั้น
เขาเพิ่งมาจาก
296
00:23:54,516 --> 00:23:58,103
ฉันจะบอกคุณว่าเขาไม่ใช่
คนเดียวเท่านั้นที่กลัว
297
00:23:58,103 --> 00:24:00,189
ฉันสัญญากับคุณ
ฉันหยิบโทรศัพท์
298
00:24:00,189 --> 00:24:04,151
ฉันจะโทรหาตำรวจ
บริการเด็ก ทหารม้า
299
00:24:04,151 --> 00:24:07,237
แล้วเขาก็เริ่มพูดว่า
"ฉันได้ยินแล้วพ่อ
300
00:24:07,237 --> 00:24:10,240
มันดังมากพ่อ
มันอยู่รอบตัวเรา
301
00:24:10,240 --> 00:24:12,159
ในหัวของฉัน
และมันก็มากเกินไป
302
00:24:12,159 --> 00:24:14,620
แล้วคุณก็จากไป
แล้วฉันก็จากไป
303
00:24:14,620 --> 00:24:16,497
และฉันก็ตื่นแล้ว
ในป่า
304
00:24:16,497 --> 00:24:18,832
แต่ทันใดนั้น
ไม่มีหิมะอีกแล้ว
305
00:24:18,832 --> 00:24:22,670
แล้วฉันก็เดินเข้าไปในเมือง
และดู... แตกต่าง
306
00:24:22,670 --> 00:24:24,964
คาสเซิลร็อค แต่แตกต่าง
307
00:24:24,964 --> 00:24:27,007
และไม่ใช่คนเดียว
ในเมืองรู้จักฉัน"
308
00:24:27,007 --> 00:24:29,385
นั่นคือสิ่งที่เขาพูด
ไม่สมเหตุสมผลเลย
309
00:24:29,385 --> 00:24:31,720
แล้วเขาก็เล่าเรื่องให้ฉันฟัง
310
00:24:31,720 --> 00:24:35,140
เขาบอกว่าเขาเป็นลูกชายของฉัน เฮนรี่.
311
00:24:35,140 --> 00:24:37,101
นำมาใช้
312
00:24:37,101 --> 00:24:39,687
เขาเล่าเรื่องให้ฉันฟัง
ว่าเราสองคน
313
00:24:39,687 --> 00:24:41,605
ไปสวดมนต์ที่ Castle Woods
314
00:24:41,605 --> 00:24:45,275
ที่เราออกไปที่นั่น
เขาพูดเพื่อฟัง...
315
00:24:45,275 --> 00:24:47,653
เพื่อพระองค์
316
00:24:47,653 --> 00:24:49,029
และเขาก็ได้ยินมัน
317
00:24:49,029 --> 00:24:50,990
เขาบอกว่าเขาได้ยินมันจริงๆ
318
00:24:50,990 --> 00:24:52,825
คราวนี้อย่าโง่
319
00:24:52,825 --> 00:24:55,244
ไม่มีกลอุบายของแม่เขา
และการหลอกลวง
320
00:24:55,244 --> 00:24:57,955
และที่นั่น ที่นี่
เขาจับฉัน
321
00:24:57,955 --> 00:24:59,915
เพราะใครจะรู้ล่ะ
322
00:24:59,915 --> 00:25:03,419
ใครจะรู้ได้บ้าง
ผู้หญิงคนนั้นพยายามหลอกฉัน
323
00:25:06,672 --> 00:25:09,466
ฉันได้ทดสอบเขามากกว่านี้หรือไม่?
แน่นอน ฉันทำ
324
00:25:09,466 --> 00:25:11,468
ฉันถามเขาว่าเป็นอย่างไร
325
00:25:11,468 --> 00:25:15,139
ฉันชอบไข่ปรุง
เหนือเตาโพรเพน
326
00:25:15,139 --> 00:25:17,641
ชื่อที่เราตั้งให้
ทางโค้งและมุมมอง‐‐
327
00:25:17,641 --> 00:25:18,934
เขารู้แล้ว
328
00:25:20,936 --> 00:25:22,646
เขารู้เรื่องนี้... ทั้งหมด
329
00:25:23,939 --> 00:25:25,357
และมัน‐‐
330
00:25:25,357 --> 00:25:27,568
รู้สึกเหมือนเป็นการไถ่ถอน
331
00:25:27,568 --> 00:25:29,236
เหมือนที่เขาเป็น
กลับมาหาฉัน
332
00:25:29,236 --> 00:25:31,822
เปลี่ยนแปลงแต่ยังคงเหมือนเดิม
333
00:25:31,822 --> 00:25:34,033
กู้คืนแล้ว
334
00:25:34,033 --> 00:25:36,410
เฮนรี่ที่รักของฉัน
กลับมาหาฉันในที่สุด
335
00:25:40,414 --> 00:25:42,499
และตอนนั้นเอง...
336
00:25:42,499 --> 00:25:45,419
ฉันตระหนัก
สิ่งที่ฉันทำ
337
00:25:46,962 --> 00:25:50,674
ฉันปรารถนา‐‐
ไม่ได้อธิษฐานขอพร
338
00:25:50,674 --> 00:25:54,386
ต้องการสิ่งนี้
ใช่ นี่
339
00:25:56,305 --> 00:25:57,890
และนี่คือ
340
00:25:57,890 --> 00:26:00,768
เหมือนที่ฉันสั่งมัน
ปิดทีวีเวร
341
00:26:00,768 --> 00:26:04,897
เอาล่ะ เรารู้แล้วว่านั่นคือใคร
ใช่ไหม?
342
00:26:04,897 --> 00:26:07,441
ใครให้สิ่งที่คุณต้องการ
343
00:26:07,441 --> 00:26:09,526
เมื่อคุณต้องการมันมากที่สุด
344
00:26:09,526 --> 00:26:12,362
มีเพียงสตริง
หรือสามสิ่งที่แนบมาด้วย
345
00:26:13,989 --> 00:26:16,617
ฉันถูกซื้อแล้ว‐‐
ซื้อราคาถูก
346
00:26:16,617 --> 00:26:19,161
นี่ไม่ใช่ลูกของฉัน
347
00:26:19,161 --> 00:26:22,331
( แสนยานุภาพ เสียงดังลั่น )
348
00:26:23,332 --> 00:26:25,584
(หอบ)
349
00:26:25,584 --> 00:26:29,630
ในความมืดบอดแห่งความปรารถนา
และความต้องการอันเปลือยเปล่าของฉัน
350
00:26:29,630 --> 00:26:32,966
ฉันเชิญมาใน Deceiver
351
00:26:32,966 --> 00:26:34,384
(ปิดเทป)
352
00:26:37,638 --> 00:26:41,642
ฉันเพิ่งลงจากเนินเขา
จากเขาตลอดเวลานี้
353
00:26:41,642 --> 00:26:44,394
ฉันรู้ว่าเขาเป็นอย่างไร
354
00:26:44,394 --> 00:26:47,606
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันแค่...
ปรับเขาออก
355
00:26:49,525 --> 00:26:53,654
เรื่องที่เขาพูด
เด็กเล่าเรื่องแม่ของฉันให้เขาฟัง
356
00:26:55,906 --> 00:27:00,410
เธอจะบอกให้ฉันโกหกยังไงล่ะ
เกี่ยวกับการฟังพระเจ้าในป่า
357
00:27:00,410 --> 00:27:03,288
เพื่อเอาเขาออกไปจากหลังของฉัน
358
00:27:03,288 --> 00:27:05,749
ที่เกิดขึ้น
359
00:27:08,836 --> 00:27:10,671
คุณกำลังพูดอะไร?
360
00:27:13,132 --> 00:27:14,800
ฉันไม่รู้.
361
00:27:17,136 --> 00:27:20,264
โอ้. แต่เฮนรี่...
362
00:27:20,264 --> 00:27:22,140
ฟังฉัน
363
00:27:22,140 --> 00:27:25,561
สิ่งเหล่านั้น
ที่เขาพูดถึง...
364
00:27:25,561 --> 00:27:30,440
เฮลิคอปเตอร์กำลังตก
รถโรงเรียนชนกัน...
365
00:27:30,440 --> 00:27:33,026
มันเกิดขึ้นเมื่อหลายสิบปีก่อน
366
00:27:37,739 --> 00:27:39,616
พวกเขาขึ้นไปถึงปี 1400
367
00:27:42,578 --> 00:27:44,955
เขาจึงได้บันทึกเรื่องนี้ไว้—
368
00:27:46,415 --> 00:27:49,710
ไม่แต่เด็กคนนั้น
ต้องไม่เกิน 12
369
00:27:53,255 --> 00:27:56,091
แมทธิว:
เขาอยู่ที่นั่นนานหลายปี
370
00:27:56,091 --> 00:27:58,260
หลายปีแล้ว
371
00:27:58,260 --> 00:28:01,847
และฉันก็แก่แล้ว
และยิ่งเหงามากขึ้น
372
00:28:01,847 --> 00:28:04,808
มีช่วงเวลาหนึ่ง
เมื่อฉันอ่อนแอ
373
00:28:04,808 --> 00:28:06,935
เราแบ่งปันคริสต์มาส
ในห้องใต้ดินนั้น
374
00:28:06,935 --> 00:28:08,896
ชัยชนะของทีมเรดซอกซ์
375
00:28:08,896 --> 00:28:11,481
ฉันสอนให้เขาแกะสลัก
หุ่นสวยจากสบู่
376
00:28:11,481 --> 00:28:14,234
เหมือนที่ฉันเคยทำกับลูกของฉันเอง
377
00:28:14,234 --> 00:28:17,613
และใช่ แน่นอน
ฉันเกือบจะปล่อยเขาออกไปแล้ว
378
00:28:17,613 --> 00:28:23,160
หลายครั้ง เกือบยอมแพ้
เรื่องราวของเขา เสน่ห์ของเขา
379
00:28:23,160 --> 00:28:25,787
ฉันคิดว่าถ้ามีใครสักคน
กำลังฟังสิ่งนี้
380
00:28:25,787 --> 00:28:29,124
บางทีอาจจะเป็นเฮนรี่‐ด้วยซ้ำ
เฮนรีของฉัน‐
381
00:28:29,124 --> 00:28:33,295
แล้วคุณก็รู้
ในที่สุดฉันก็ยอมแพ้
382
00:28:33,295 --> 00:28:35,505
แต่คุณฟังฉันนะลูก
383
00:28:35,505 --> 00:28:38,967
ตราบใดที่ปีศาจตัวนั้นยังเดิน
ถนนของคาสเซิลร็อค
384
00:28:38,967 --> 00:28:41,136
โศกนาฏกรรมครั้งแล้วครั้งเล่า
จะกองพะเนินเทินทึก
385
00:28:41,136 --> 00:28:43,096
และผู้ชายจะหัน
ด้วยตัวเอง
386
00:28:43,096 --> 00:28:47,726
เลือดจะไหลไปตามถนน
จนกว่าเขาจะกลับเข้าไปในกรง
387
00:28:50,228 --> 00:28:51,688
(ปิดเทป)
388
00:28:57,235 --> 00:28:59,613
ฉันสามารถรู้ได้
พวกเขาพาเขาไปที่ไหน
389
00:29:26,556 --> 00:29:28,892
(ไซเรนร้องไห้)
390
00:29:32,187 --> 00:29:33,939
เด็ก/เฮนรี่:
เกิดอะไรขึ้น?
391
00:29:36,191 --> 00:29:39,653
- (เสียงไซเรนร้อง)
- (เสียงแตรรถบรรทุก)
392
00:29:47,619 --> 00:29:50,080
(เสียงไซเรนยังคงดำเนินต่อไป)
393
00:29:56,336 --> 00:29:58,296
(พูดคุยทางวิทยุตำรวจ)
394
00:30:03,635 --> 00:30:05,095
มอลลี่:
ฉันรู้จักคนเหล่านี้
395
00:30:11,518 --> 00:30:14,771
(พูดพล่าม)
396
00:30:16,523 --> 00:30:18,817
ตำรวจ:
เราคิดว่าเขาทำได้
397
00:30:25,657 --> 00:30:28,493
มอลลี่:
เจ็ดคนเสียชีวิต
398
00:30:28,493 --> 00:30:31,079
- ยังขาดอีกสิบ
- โอ้พระเจ้า.
399
00:30:32,664 --> 00:30:34,082
มีใครเห็นเด็กมั้ย?
400
00:30:34,082 --> 00:30:37,085
พวกเขาพาเขาไป
401
00:30:37,085 --> 00:30:38,962
พวกเขาคิดว่าเขาทำเช่นนี้
402
00:30:49,431 --> 00:30:51,725
‐ (การพูดคุยกันทางวิทยุของตำรวจ)
— มอลลี่: ขอบคุณ
403
00:31:02,319 --> 00:31:04,237
ตำรวจ: เด็กชายอยู่บนเตียง
ถัดจากเขา
404
00:31:04,237 --> 00:31:05,447
บอกว่าเขาพบไฟแช็กแล้ว
405
00:31:05,447 --> 00:31:07,491
เห็นเขา
และจุดไฟเผาที่นอนของเขา
406
00:31:07,491 --> 00:31:09,993
มอลลี่: เด็กคนนี้อายุเท่าไหร่คะ?
พยานของคุณ.
407
00:31:09,993 --> 00:31:13,914
‐ ลูกของคุณไม่ได้ปฏิเสธมัน
- ให้เราคุยกับเขาหน่อยจิม
408
00:31:13,914 --> 00:31:15,499
เฮนรี่เป็นหมอ
409
00:31:15,499 --> 00:31:18,960
เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้
บอบช้ำ
410
00:31:18,960 --> 00:31:23,256
เฮนรี่แค่อยากจะช่วย
อย่างไรก็ตามเขาสามารถทำได้
411
00:31:24,299 --> 00:31:26,051
ฉันชื่อมอลลี่
412
00:31:27,135 --> 00:31:29,012
และนี่คือเฮนรี่
413
00:31:30,514 --> 00:31:33,266
รู้ไหม...ชื่อของคุณ?
414
00:31:34,559 --> 00:31:38,688
เฮนรี่...แมทธิว...
415
00:31:38,688 --> 00:31:40,315
ดีเวอร์
416
00:31:44,945 --> 00:31:47,864
คุณช่วยบอกเราได้ไหม
คุณอายุเท่าไหร่?
417
00:31:52,869 --> 00:31:55,205
(เสียงแตกด้วยไฟฟ้า)
418
00:32:03,421 --> 00:32:06,633
ที่นี่. สิ่งเหล่านี้อาจช่วยได้
419
00:32:07,634 --> 00:32:09,803
ตกลง. ไม่เป็นไร. โอ้ขอโทษ
420
00:32:22,399 --> 00:32:24,943
มอลลี่: เราถามคุณได้ไหม
อีกหนึ่งคำถาม?
421
00:32:28,488 --> 00:32:31,116
คุณจุดไฟแล้ว
ในโรงพยาบาล?
422
00:32:36,621 --> 00:32:38,123
ทำไม
423
00:32:39,541 --> 00:32:42,252
ฉัน...
424
00:32:42,252 --> 00:32:44,004
ไม่สามารถหยุดเขาได้
425
00:32:46,423 --> 00:32:50,635
เด็กชาย...อยู่บนเตียง...
426
00:32:50,635 --> 00:32:52,637
ถัดจากของฉัน เขาเป็น—
427
00:32:55,307 --> 00:32:57,267
เขาอยู่ใกล้เกินไป
428
00:32:57,267 --> 00:33:00,520
มอลลี่:
ใกล้เกินไปเพื่ออะไร?
429
00:33:09,362 --> 00:33:11,489
(สูดหายใจเข้าแรงๆ)
430
00:33:11,489 --> 00:33:13,867
โอ้ไม่...
431
00:33:13,867 --> 00:33:18,038
( เสียงที่ไม่สอดคล้องกัน )
432
00:33:21,958 --> 00:33:24,377
เราต้องไป. สู่ป่า.
433
00:33:24,377 --> 00:33:25,921
เหลือเวลาไม่มากแล้ว
434
00:33:28,590 --> 00:33:31,134
แมทธิว: คุณได้ยินไหม...
...กระพริบตา...
435
00:33:31,134 --> 00:33:33,345
...แตรจะดังขึ้น
และคนตายจะ...
436
00:33:33,345 --> 00:33:37,224
- ตอนนี้คุณได้ยินมันไหม?
‐ ...กระพริบตา...
437
00:33:37,224 --> 00:33:39,434
มอลลี่: ร่วมกัน ร่วมกัน...
438
00:33:39,434 --> 00:33:42,520
( เสียงกระซิบ )
439
00:33:44,105 --> 00:33:47,901
( เสียงหวือหวา ไม่สอดคล้องกัน )
440
00:33:48,985 --> 00:33:50,570
ตำรวจ:
หมดเวลาแล้ว
441
00:33:50,570 --> 00:33:52,364
ต้องพาเขาขึ้นไปชั้นบน
442
00:33:57,077 --> 00:34:00,997
- (เสียงโทรศัพท์ดัง)
- (พูดพล่อยๆ)
443
00:34:05,585 --> 00:34:08,838
(พูดจาไม่ชัด)
444
00:34:10,966 --> 00:34:14,344
มอลลี่: เขาอยู่ในกรง
เพราะพระเจ้าทรงทราบว่านานเท่าใด
445
00:34:14,344 --> 00:34:16,554
คุณไม่สามารถเพียงแค่
โยนเขาไปที่อื่น!
446
00:34:16,554 --> 00:34:19,474
เป็นประธาน
ของสภาเมือง
447
00:34:19,474 --> 00:34:22,102
ฉันจะเอา
ความรับผิดชอบอย่างเต็มที่
448
00:34:29,192 --> 00:34:30,694
เกิดอะไรขึ้น?
449
00:34:30,694 --> 00:34:32,904
เขามากับเรา
450
00:34:36,324 --> 00:34:39,786
ตำรวจ: CPS จะสิ้นสุดพรุ่งนี้
ตอนเช้าไปรับเขา
451
00:34:39,786 --> 00:34:42,038
เด็กชายไม่จากไป
ถิ่นที่อยู่ของคุณ
452
00:34:42,038 --> 00:34:45,417
เดนนิสจะกวาดบ้านของคุณ
สำหรับอาวุธและเพลิงไหม้
453
00:34:45,417 --> 00:34:46,918
- คุณเข้าใจไหม?
— มอลลี่: ใช่
454
00:34:46,918 --> 00:34:49,087
- และเขาจะอยู่ข้างนอก
ตลอดทั้งคืน
455
00:34:49,087 --> 00:34:51,923
น้องพยายามวิ่งไปแล้วครั้งหนึ่ง
456
00:34:54,759 --> 00:34:56,219
(สตาร์ทรถ)
457
00:35:07,939 --> 00:35:12,694
( ไม่มีตัวตน เสียงเหมือนเพลง )
458
00:35:37,177 --> 00:35:40,388
( เสียงไม่มีตัวตนดำเนินต่อไป )
459
00:35:48,980 --> 00:35:51,274
(รถไฟเป่านกหวีด)
460
00:35:51,274 --> 00:35:54,819
(เสียงระฆังข้าม)
461
00:36:00,992 --> 00:36:03,662
(ฝึกเป่านกหวีด)
462
00:36:05,622 --> 00:36:10,585
( เสียงที่ไม่มีตัวตน )
463
00:36:10,585 --> 00:36:12,545
เราต้องช่วยเขา
464
00:36:13,546 --> 00:36:15,590
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
465
00:36:15,590 --> 00:36:17,801
(รถไฟเป่านกหวีด)
466
00:36:17,801 --> 00:36:20,011
เราต้องพาเขาไป...
467
00:36:20,011 --> 00:36:21,930
เขาอยากไปที่ไหน
468
00:36:21,930 --> 00:36:23,264
ไปทางเสียง.
469
00:36:23,264 --> 00:36:25,517
เด็ก/เฮนรี่:
ไปที่ป่า?
470
00:36:25,517 --> 00:36:27,060
เพื่ออะไร?
471
00:36:28,186 --> 00:36:30,230
(นกหวีดเป่า)
472
00:36:30,230 --> 00:36:32,190
ฉันไม่รู้
473
00:36:32,190 --> 00:36:33,858
(ยางกรี๊ด)
474
00:36:35,860 --> 00:36:38,905
- (ฝึกเป่านกหวีด)
- (ยางกรี๊ด)
475
00:36:41,950 --> 00:36:44,327
เชี่ยเอ้ย! เชี่ยเอ้ย
476
00:36:46,538 --> 00:36:48,331
(ยางส่งเสียงแหลม)
477
00:36:48,331 --> 00:36:51,376
เด็ก/เฮนรี่:
เฮ้เดี๋ยวก่อน!
478
00:36:51,376 --> 00:36:54,421
(หอบ)
479
00:37:06,641 --> 00:37:09,686
(ไซเรนร้องไห้)
480
00:37:11,312 --> 00:37:13,857
ZALEWSKI: มองเห็นรถแล้ว
พวกเขากำลังเดินเท้า
481
00:37:13,857 --> 00:37:15,650
ห่างจากฝั่งตะวันออกครึ่งไมล์
ของทะเลสาบแคสเซิล
482
00:37:15,650 --> 00:37:16,943
จัดส่ง:
คัดลอกสิ่งนั้น
483
00:37:29,581 --> 00:37:31,624
( โห่ )
484
00:37:31,624 --> 00:37:34,836
( เสียงที่ไม่มีตัวตน )
485
00:37:37,672 --> 00:37:42,010
(หอบ)
486
00:37:47,265 --> 00:37:49,225
(การไล่นก)
487
00:37:52,312 --> 00:37:55,023
( โห่ )
488
00:37:55,023 --> 00:37:58,610
( เสียงที่ไม่มีตัวตน )
489
00:38:00,820 --> 00:38:03,615
(หอบ)
490
00:38:05,867 --> 00:38:07,243
ซาเลฟสกี้:
ตำรวจ! อยู่ในที่ที่คุณอยู่!
491
00:38:07,243 --> 00:38:09,829
เจ้าหน้าที่
ทุกอย่างเรียบร้อยดี โอเค?
492
00:38:09,829 --> 00:38:12,582
— ใจเย็นๆ.
- ลงบนพื้นเดี๋ยวนี้!
493
00:38:12,582 --> 00:38:14,459
ฟังฉันนะ
ฟังฉันนะ
494
00:38:14,459 --> 00:38:16,419
ซาเลฟสกี้:
มอลลี่!
495
00:38:24,010 --> 00:38:27,931
(เสียงนกร้อง)
496
00:38:31,601 --> 00:38:33,144
- ฟังฉัน.
— มอลลี่!
497
00:38:33,144 --> 00:38:35,480
‐ ให้ตายเถอะ มอลลี่ หยุด!
- (ยิงปืน)
498
00:38:37,941 --> 00:38:42,695
( เสียงที่ไม่มีตัวตน )
499
00:38:51,704 --> 00:38:55,667
( เสียงดำเนินต่อไป )
500
00:39:00,296 --> 00:39:03,800
( เสียงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ )
501
00:39:05,301 --> 00:39:07,136
ซาเลฟสกี้:
ให้ตายเถอะ มอลลี่ หยุด!
502
00:39:07,136 --> 00:39:09,055
- (เสียงหยุด)
- (มอลลี่อ้าปากค้าง)
503
00:39:22,402 --> 00:39:24,904
- อะไรวะ?
- คุณทำอะไรบ้า!
504
00:39:24,904 --> 00:39:28,366
— มอลลี่. มอลลี่!
- (มอลลี่พึมพำ)
505
00:39:28,366 --> 00:39:31,744
ฉันยิงขึ้นไปในอากาศ มันเป็น...
ช็อตเตือนโคตรๆ
506
00:39:31,744 --> 00:39:33,830
ไม่เป็นไร. ไม่เป็นไร.
507
00:39:33,830 --> 00:39:35,123
ทุกอย่างจะโอเค
508
00:39:35,123 --> 00:39:37,333
เรียกรถพยาบาล!
509
00:39:37,333 --> 00:39:39,294
ไม่เป็นไร. ไม่เป็นไร.
510
00:39:40,962 --> 00:39:42,088
ช่วยเขาด้วย
511
00:39:47,302 --> 00:39:50,513
มอลลี่:
ช่วยเขาด้วย ช่วยเขาด้วย ช่วยเขา...
512
00:39:54,475 --> 00:39:56,561
(สะท้อน) มอลลี่? มอลลี่?
513
00:39:56,561 --> 00:39:58,688
มอลลี่?
514
00:39:58,688 --> 00:40:01,900
( เสียงที่ไม่มีตัวตน )
515
00:40:05,069 --> 00:40:07,655
( เสียงดำเนินต่อไป )
516
00:40:07,655 --> 00:40:10,950
(ผู้ชายตะโกน)
517
00:40:10,950 --> 00:40:12,076
(สุนัขเห่า)
518
00:40:19,959 --> 00:40:23,504
( เสียงที่ไม่มีตัวตน )
519
00:40:25,381 --> 00:40:27,759
(เสียงนกร้อง)
520
00:40:33,264 --> 00:40:36,768
(เงียบ)
521
00:41:22,271 --> 00:41:23,481
ผู้ชาย:
เฮนรี่!
522
00:41:25,900 --> 00:41:28,486
เฮนรี่!
523
00:41:50,925 --> 00:41:52,927
(เสียงไซเรนดัง)
524
00:41:53,970 --> 00:41:56,973
(ไซเรนร้องไห้)
525
00:41:56,973 --> 00:42:01,853
เด็ก/เฮนรี่:
ฉันเดินไปรอบๆ...หลายวัน
526
00:42:01,853 --> 00:42:04,647
ฉันพยายามจะกลับไป...
527
00:42:04,647 --> 00:42:06,107
และฉันก็ทำไม่ได้
528
00:42:08,359 --> 00:42:10,653
แล้วเลซี่ก็พบฉัน
529
00:42:13,781 --> 00:42:16,034
พาฉันไปที่ชอว์แชงค์
530
00:42:18,369 --> 00:42:20,997
บอกว่าได้ยินเสียงเรียก..
531
00:42:24,292 --> 00:42:26,252
บอกว่าฉันเป็นปีศาจ
532
00:42:30,298 --> 00:42:32,675
คุณเชื่อฉันใช่ไหม?
533
00:42:48,024 --> 00:42:50,526
( กำลังเล่นดนตรี )
534
00:44:47,018 --> 00:44:48,352
เสียงหุ่นยนต์:
หุ่นยนต์ตัวร้าย!