1
00:00:09,167 --> 00:00:12,497
เราอยู่บนขอบของ
ภัยพิบัติร้ายแรงระดับโลก

2
00:00:12,600 --> 00:00:17,470
ภัยพิบัติสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
และที่ใดก็ได้ --

3
00:00:17,567 --> 00:00:18,597
ความขัดแย้งของมนุษย์...

4
00:00:18,700 --> 00:00:21,400
[ ตะโกนอย่างไม่เจาะจง ]

5
00:00:21,500 --> 00:00:23,470
...ระเบิดนิวเคลียร์...

6
00:00:23,567 --> 00:00:26,067
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ...

7
00:00:26,167 --> 00:00:28,097
สงครามเคมีและชีวภาพ

8
00:00:28,200 --> 00:00:30,100
โดยไม่มีคำเตือน

9
00:00:30,200 --> 00:00:32,870
โลกที่เรารู้จัก
สามารถมาถึงจุดสิ้นสุดได้

10
00:00:36,567 --> 00:00:38,227
ผู้บรรยาย:
มันเป็นอนาคตอันใกล้

11
00:00:38,333 --> 00:00:42,233
การระบาดของไวรัสทำลายล้าง
ประชากรของโลก

12
00:00:42,333 --> 00:00:44,173
บ้านของคุณ...

13
00:00:44,267 --> 00:00:47,027
สถานที่ทำงานของคุณ...

14
00:00:47,133 --> 00:00:48,803
เพื่อนและครอบครัวของคุณ...

15
00:00:48,900 --> 00:00:50,730
ไปแล้ว

16
00:00:50,833 --> 00:00:55,803
ลอสแอนเจลิสเป็นหนึ่งเดียว
ของหลายเมืองถูกทำลายล้าง

17
00:00:55,900 --> 00:00:58,500
โครงสร้างพื้นฐานพังทลายลง

18
00:00:58,600 --> 00:01:00,200
ความโกลาหลครองราชย์

19
00:01:01,333 --> 00:01:05,903
นี่คือการตั้งค่า
ของอาณานิคม

20
00:01:07,867 --> 00:01:10,427
อาณานิคม
เป็นการทดลองที่มีการควบคุม

21
00:01:10,533 --> 00:01:13,003
เพื่อดูว่ามีคนแปลกหน้า 10 คนหรือไม่
สามารถสร้างสังคมขึ้นมาใหม่ได้

22
00:01:13,100 --> 00:01:15,700
ในการตื่น
แห่งหายนะระดับโลก

23
00:01:15,800 --> 00:01:19,370
ความเป็นมาและความเชี่ยวชาญ
ของอาสาสมัครทั้ง 10 ท่านนี้

24
00:01:19,467 --> 00:01:22,397
เป็นตัวแทนของภาคตัดขวาง
ของสังคมยุคใหม่

25
00:01:22,500 --> 00:01:25,130
เป็นเวลา 10 สัปดาห์
พวกเขาจะถูกแยกออกจากกัน

26
00:01:25,233 --> 00:01:27,373
โดยไม่มีไฟฟ้า
จากกริด

27
00:01:27,467 --> 00:01:29,027
ไม่มีน้ำไหล

28
00:01:29,133 --> 00:01:31,703
และไม่มีการสื่อสาร
กับโลกภายนอก

29
00:01:31,800 --> 00:01:34,100
สิ่งที่พวกเขาจะต้องทำงานด้วย
เป็นทักษะของพวกเขา

30
00:01:34,200 --> 00:01:39,070
เครื่องมือและวัสดุสิ้นเปลือง
ภายในโรงงานร้าง

31
00:01:39,167 --> 00:01:40,527
และสิ่งที่พวกเขาสามารถไล่ล่าได้

32
00:01:40,633 --> 00:01:43,803
เพียงหยิบมือเดียว
ของสถานที่ที่ถูกปิดล้อม

33
00:01:43,900 --> 00:01:45,870
เป็นส่วนหนึ่งของการทดลอง

34
00:01:45,967 --> 00:01:47,867
แก๊งค์โจรข้างนอก
และอันธพาล

35
00:01:47,967 --> 00:01:51,027
จะท้าทายชาวอาณานิคม
ทรัพยากรและความปลอดภัย

36
00:01:51,133 --> 00:01:52,633
โยนเขาออกไป!
พาเขาออกไป!

37
00:01:52,733 --> 00:01:54,933
โลกของอาณานิคม
ได้รับการออกแบบ

38
00:01:55,033 --> 00:01:57,403
การใช้องค์ประกอบ
จากภัยพิบัติทางประวัติศาสตร์ทั้งสองครั้ง

39
00:01:57,500 --> 00:02:00,770
และรุ่นของอะไร
อนาคตจะมีลักษณะเช่นนี้

40
00:02:00,867 --> 00:02:03,267
หลังจากการระบาดของไวรัสทั่วโลก

41
00:02:03,367 --> 00:02:04,697
ตลอดทั้งซีรีส์

42
00:02:04,800 --> 00:02:07,970
กลุ่มผู้เชี่ยวชาญจะใส่
ความท้าทายของอาณานิคม

43
00:02:08,067 --> 00:02:10,827
ในบริบท
ของภัยพิบัติในโลกแห่งความเป็นจริงเหล่านี้

44
00:02:10,933 --> 00:02:13,833
อาสาสมัครที่อาณานิคม
มีโอกาสที่น่าอัศจรรย์

45
00:02:13,933 --> 00:02:15,333
เพื่อสอนพวกเราทุกคน

46
00:02:15,433 --> 00:02:18,803
วิธีเอาตัวรอด
หลังจากเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่

47
00:02:18,900 --> 00:02:21,670
ผู้บรรยาย:
การทดลองเริ่มต้นทันที

48
00:02:21,767 --> 00:02:27,767
การเดินทางของอาสาสมัครเริ่มต้นขึ้น
พร้อมระบบช็อต

49
00:02:27,867 --> 00:02:29,397
เพื่อจำลองความเครียด

50
00:02:29,500 --> 00:02:32,530
มีประสบการณ์ในควันหลง
ของภัยพิบัติ

51
00:02:32,633 --> 00:02:36,733
พวกเขาจะตื่นเป็นเวลา 30 ชั่วโมง
แทบไม่มีอาหารหรือน้ำเลย

52
00:02:36,833 --> 00:02:38,733
เราทุกคนหมดแรงแล้ว

53
00:02:38,833 --> 00:02:40,903
เราทุกคนเก่ง
เราทุกคนหิว

54
00:02:42,533 --> 00:02:45,973
ผู้บรรยาย: จิตใจที่เหนื่อยล้า
พวกเขาให้เวลา 15 นาที

55
00:02:46,067 --> 00:02:47,527
ภายในที่ถูกทิ้งร้าง
ห้างสรรพสินค้า

56
00:02:47,633 --> 00:02:50,273
เพื่อกำจัด
สิ่งที่พวกเขาสามารถนำติดตัวไปได้

57
00:02:53,700 --> 00:02:56,100
ฉันกำลังหาพวงทั้งหมด
ของราเมนขึ้นที่นี่พวก!

58
00:03:00,967 --> 00:03:02,027
พวกคุณชัดเจนไหม?

59
00:03:04,100 --> 00:03:07,530
หลังจากผ่านไปเพียง 10 นาที พวกปล้น
และผู้ปล้นถูกส่งเข้ามา

60
00:03:07,633 --> 00:03:09,703
เพื่อขโมย
สิ่งของของอาสาสมัคร

61
00:03:09,800 --> 00:03:11,030
เฮ้!

62
00:03:11,133 --> 00:03:12,533
คุณทำเสร็จแล้ว!

63
00:03:12,633 --> 00:03:14,903
คุณทำเสร็จแล้วเพื่อน
คุณทำเสร็จแล้ว

64
00:03:15,000 --> 00:03:16,600
[ ตะโกน ]

65
00:03:16,700 --> 00:03:18,170
ไปกันเลย! ไปกันเลย!

66
00:03:18,267 --> 00:03:20,127
เรามีเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่นี่
ฉันคิดว่าเรามีเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์

67
00:03:20,233 --> 00:03:22,733
เราจะทำตอนนี้
เราจะพบสิ่งอื่นในภายหลัง

68
00:03:22,833 --> 00:03:24,603
ช่วงสุดท้าย
ก่อนมาถึงโคโลนี

69
00:03:24,700 --> 00:03:28,700
กำลังแบกเงิน 200 ปอนด์
สิ่งของที่ถูกปล้น

70
00:03:28,800 --> 00:03:30,870
8 ไมล์
ลงแม่น้ำลอสแองเจลิส

71
00:03:35,867 --> 00:03:40,527
ตอนนี้เป็นเวลา 10 สัปดาห์ข้างหน้า
พวกเขาอยู่ด้วยตัวเอง

72
00:03:42,967 --> 00:03:45,897
ในการทดลอง
ในขนาดและรายละเอียดนี้

73
00:03:46,000 --> 00:03:49,730
โลกที่สร้างขึ้นสามารถทำได้
กลายเป็นโลกแห่งความจริงจริงๆ

74
00:03:49,833 --> 00:03:51,703
สำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในนั้น

75
00:03:51,800 --> 00:03:53,700
และพวกเขาเริ่มต้น
เพื่อสัมผัสประสบการณ์ภายใน

76
00:03:53,800 --> 00:03:57,230
เพราะพวกเขาตระหนักว่า
มีความเป็นจริงบางอย่าง

77
00:03:57,333 --> 00:04:00,173
และศักยภาพ
และการทำลายล้างที่อาจเกิดขึ้นได้

78
00:04:00,333 --> 00:04:02,633
ของสิ่งที่คุ้นเคย
และสิ่งที่พวกเขารู้จัก

79
00:04:02,733 --> 00:04:04,033
จอห์น ซี.:
เราไปข้ามสะพาน

80
00:04:04,133 --> 00:04:06,273
ฉันจะไม่มีวันลืมฉากนั้น--

81
00:04:06,367 --> 00:04:09,627
ไม่เห็น
สิ่งมีชีวิตเดียว

82
00:04:09,733 --> 00:04:12,173
มอนเตลลา:
หลังจากเกิดภัยพิบัติ

83
00:04:12,267 --> 00:04:15,597
หนึ่งในความสำคัญแรกของคุณ
กำลังจะเป็นที่หลบภัย

84
00:04:18,267 --> 00:04:19,927
คุณต้องการสถานที่ที่ปลอดภัยในการเข้าพัก

85
00:04:20,033 --> 00:04:22,603
จากองค์ประกอบ
และจากกองกำลังที่ไม่เป็นมิตร

86
00:04:22,700 --> 00:04:24,700
หากคุณสามารถหาที่พักได้

87
00:04:24,800 --> 00:04:27,370
นั่นก็มีบ้าง
ทรัพยากรพื้นฐานภายใน

88
00:04:27,467 --> 00:04:30,367
คุณไปได้ดี
เพื่อสร้างสิ่งที่สูญเสียไปขึ้นมาใหม่

89
00:04:30,467 --> 00:04:32,367
จอห์น ซี.:
คุณรู้ไหมว่าหัวใจของฉันเต้นแรง

90
00:04:32,467 --> 00:04:35,167
คุณรู้ไหม ฉันคิดว่า
"เขตรักษาพันธุ์ ฟังดูดีมาก"

91
00:04:35,267 --> 00:04:37,897
และปฏิกิริยาแรกของฉันก็คือ
"อาจเป็นกับดัก"

92
00:04:38,000 --> 00:04:39,430
มอร์แกน: นี่

93
00:04:39,533 --> 00:04:43,203
ดูโอเค
มันดูโอเค

94
00:04:45,433 --> 00:04:47,873
เราควรจะปิดมันลง

95
00:04:50,133 --> 00:04:53,073
ไมเคิล:
เราไม่มีกุญแจ

96
00:04:53,167 --> 00:04:56,727
ผู้บรรยาย: สถานที่ศักดิ์สิทธิ์คือ
คลังสินค้าขนาด 80,000 ตารางฟุต

97
00:04:56,833 --> 00:05:00,833
บนที่ดินขนาด 3-1/2 เอเคอร์

98
00:05:00,933 --> 00:05:02,773
จอห์น ซี.: พระเจ้าข้า

99
00:05:05,800 --> 00:05:08,530
มอร์แกน: ขอบคุณ

100
00:05:08,633 --> 00:05:09,873
อัลลิสัน: ว้าว

101
00:05:09,967 --> 00:05:11,197
โอ้พระเจ้า

102
00:05:11,300 --> 00:05:15,800
โรงงานผลิตเก่า
เพื่อบางสิ่งบางอย่าง มันใหญ่มาก

103
00:05:15,900 --> 00:05:19,370
จอห์น ซี.: โอ้พระเจ้า

104
00:05:19,467 --> 00:05:21,827
ผู้บรรยาย: อาสาสมัครในที่สุด
มาถึงบ้านของพวกเขา

105
00:05:21,933 --> 00:05:25,333
ในอีก 10 สัปดาห์ข้างหน้า --
โรงงานที่ถูกทิ้งร้าง

106
00:05:25,433 --> 00:05:28,833
มาพร้อมกับพื้นฐาน
วัสดุและเครื่องมือ

107
00:05:28,933 --> 00:05:32,003
และจำนวนเล็กน้อย
อาหารและน้ำ

108
00:05:32,100 --> 00:05:36,330
การใช้อุปกรณ์เหล่านี้
ขึ้นอยู่กับชาวอาณานิคมทั้งหมด

109
00:05:36,433 --> 00:05:38,673
จอร์จ:
มันเป็นโกดังเก่าขนาดใหญ่

110
00:05:38,767 --> 00:05:41,827
มีสนามหญ้าขนาดใหญ่
พื้นที่ทำงานขนาดใหญ่

111
00:05:41,933 --> 00:05:44,803
มีรถเก่าๆ ไม่กี่คัน
มีเรือลำเก่าอยู่ลำหนึ่ง

112
00:05:44,900 --> 00:05:47,030
คุณรู้ไหมว่าจริงๆ แล้ว
นั่นทำให้คุณคิด

113
00:05:47,133 --> 00:05:49,903
มีคนอยู่ที่นี่แล้ว
และเพิ่งมาที่นี่เมื่อไม่นานมานี้

114
00:05:50,000 --> 00:05:52,500
เพื่อน เรามีทุกประเภท
ของสิ่งของ

115
00:05:52,600 --> 00:05:54,500
โลหะที่จะเล่นด้วย

116
00:05:54,600 --> 00:05:58,000
ฉันชื่อมอร์แกน
และฉันเป็นวิศวกรการบินและอวกาศ

117
00:05:58,100 --> 00:06:00,770
ฉันไม่เคยคิดเลยจริงๆ
เกี่ยวกับการสิ้นสุดของโลก

118
00:06:00,933 --> 00:06:03,373
แต่ในจิตใจของฉันเอง
ฉันมักจะคิดเสมอว่า

119
00:06:03,467 --> 00:06:05,227
ถ้ามันลงมาแล้ว
ฉันสามารถอยู่รอดได้

120
00:06:05,333 --> 00:06:08,733
ฉันจะพิจารณาอย่างแน่นอน
ฉันกำลังจะทำอะไร

121
00:06:08,833 --> 00:06:10,573
ประสบการณ์ที่ท้าทาย

122
00:06:10,667 --> 00:06:13,527
นั่นคือห้องใหญ่

123
00:06:13,633 --> 00:06:16,073
เราไม่ได้ด้วยซ้ำ
ในห้องใหญ่ยัง

124
00:06:16,167 --> 00:06:17,627
คุณแน่ใจ
ไม่มีใครอยู่ที่นี่เหรอ?

125
00:06:17,733 --> 00:06:21,633
จอห์น วี.:
ดังนั้นฉันจึงเดินเข้าไปในห้องหลัก

126
00:06:21,733 --> 00:06:23,373
ฉันเห็นเครื่องมือ ฉันเห็นรถยนต์

127
00:06:23,467 --> 00:06:25,667
ฉันเห็นสิ่งต่างๆ มากมาย
ที่เราสามารถใช้ได้

128
00:06:25,767 --> 00:06:27,567
มันเป็นพรจริงๆ

129
00:06:27,667 --> 00:06:28,897
Morgan: มีใครเคยลองแล้วบ้าง
เพื่อส่องสว่างสถานที่นี้?

130
00:06:29,000 --> 00:06:30,770
สวิตช์อยู่ที่ไหน?
ไม่มีอะไร.

131
00:06:30,867 --> 00:06:33,597
ว้าว ไฟฉาย --
ไฟฉายทำงาน

132
00:06:33,700 --> 00:06:35,470
โอ้ ใช่แล้ว!

133
00:06:35,567 --> 00:06:37,167
ฉันคิดว่า
เราพบห้องน้ำแล้ว
ไม่มีน้ำ

134
00:06:37,267 --> 00:06:40,097
ไม่มีทางเป็นเช่นนี้
จะมีน้ำอยู่ในนั้น
เอาล่ะ เอาล่ะ

135
00:06:40,200 --> 00:06:41,600
ไมเคิล:
มันคือที่เก็บพลังงานนะเด็กๆ

136
00:06:41,700 --> 00:06:44,070
มอร์แกน: เรามีพลังอย่างแท้จริง
สถานที่แห่งนี้ทั้งหมด

137
00:06:44,167 --> 00:06:45,267
ถังโพรเพน

138
00:06:45,367 --> 00:06:46,597
จอห์น ซี.:
ฉันชื่อจอห์น

139
00:06:46,700 --> 00:06:48,970
และฉันเป็นวิศวกรไฟฟ้า
สำหรับไอบีเอ็ม

140
00:06:49,067 --> 00:06:52,397
สิ่งที่ฉันรู้วิธีการทำ
ด้วยคอมพิวเตอร์และอิเล็กทรอนิกส์

141
00:06:52,500 --> 00:06:55,600
มีสถานที่สำหรับสิ่งนั้นหรือไม่
ในโลกใหม่นี้?

142
00:06:55,700 --> 00:06:57,830
พวกคุณ
เราพบชุดปฐมพยาบาลแล้ว

143
00:06:57,933 --> 00:07:01,303
อัลลิสัน: ฉันเป็นห้องฉุกเฉิน
พยาบาล และไม่ว่าอะไรก็ตาม

144
00:07:01,400 --> 00:07:05,130
เมื่อมันมาถึงภัยพิบัติ
หรืออะไรก็ตาม

145
00:07:05,233 --> 00:07:08,773
ฉันต้องไป และฉันต้องไป
ช่วยเหลือทุกคนอื่น

146
00:07:08,867 --> 00:07:12,767
ไมเคิล: อินเวอร์เตอร์!
เอซี อินเวอร์เตอร์! เครื่องมือ!

147
00:07:12,867 --> 00:07:16,797
เครื่องเล็กๆ นี้
แปลงไฟ 12 โวลต์เป็น 120

148
00:07:16,900 --> 00:07:17,870
เอาล่ะ เด็กๆ

149
00:07:17,967 --> 00:07:20,227
สถานที่สุดท้ายที่เราไม่ได้มอง
อยู่ที่นั่น

150
00:07:20,333 --> 00:07:22,303
มีแคทวอล์คเก่าแก่ขนาดใหญ่
ตลอดทาง

151
00:07:24,633 --> 00:07:26,173
มีอาหารอยู่ข้างบนนี้
พวกคุณ.

152
00:07:26,267 --> 00:07:29,997
ผู้คนอาศัยอยู่ที่นี่
หรืออาศัยอยู่ที่นี่

153
00:07:30,100 --> 00:07:31,500
ไมเคิล:
ใช่แล้ว ฉันชื่อไมเคิล

154
00:07:31,600 --> 00:07:32,670
ฉันคิดว่าฉันจะเป็น

155
00:07:32,767 --> 00:07:34,127
ช่างซ่อมบำรุง
GO-TO GUY สำหรับกลุ่ม

156
00:07:34,233 --> 00:07:37,303
ฉันเท่ากับสองคนเมื่อฉันทำงาน

157
00:07:37,400 --> 00:07:39,970
ดังนั้นฉันจึงกัดอยู่เสมอ
มากกว่าที่ฉันจะเคี้ยวได้

158
00:07:40,067 --> 00:07:41,497
แต่ฉันก็ยังทำมันสำเร็จ

159
00:07:41,600 --> 00:07:43,530
ผู้บรรยาย:
การค้นพบคลังสินค้า

160
00:07:43,633 --> 00:07:46,233
จะเป็นกระบวนการที่กำลังดำเนินอยู่
ในอีก 10 สัปดาห์ข้างหน้า

161
00:07:46,333 --> 00:07:49,173
ชาวอาณานิคมมีอาหาร
และที่พักพิง

162
00:07:49,267 --> 00:07:51,897
แต่พื้นฐานอย่างหนึ่ง
อยู่ในภาวะขาดแคลน

163
00:07:52,000 --> 00:07:53,400
มอร์แกน: เอาล่ะ
สิ่งแรกก่อน

164
00:07:53,500 --> 00:07:55,370
เราจำเป็นต้องมีกลุ่ม
ลงไปที่น้ำ

165
00:07:55,467 --> 00:07:57,667
เพราะเรากำลังจะหมด
ทุกวินาทีที่เรารอคอย

166
00:07:57,767 --> 00:07:58,697
ใครจะไปรับน้ำ?

167
00:07:58,800 --> 00:08:01,230
ฉันชื่อจอร์จ

168
00:08:01,333 --> 00:08:04,473
คนอื่นๆ กำลังทำความสะอาด
และการจัดระเบียบโดยพื้นฐานแล้ว

169
00:08:04,567 --> 00:08:06,127
อัลลิสัน:
เราจะโอเค

170
00:08:06,233 --> 00:08:10,403
ฉันจะไปที่แม่น้ำ
กับจอห์นและมอร์แกน

171
00:08:10,500 --> 00:08:12,800
เราจะเติมเต็มพวง
คูลเลอร์ ถังห้าแกลลอน

172
00:08:12,900 --> 00:08:14,470
ฉันพร้อมแล้ว
ตกลง.

173
00:08:14,567 --> 00:08:15,667
โอเค มาทำกันเถอะ

174
00:08:15,767 --> 00:08:18,627
หลังจากเกิดภัยพิบัติ
สาธารณูปโภคจะลงไป

175
00:08:18,733 --> 00:08:20,933
แต่ผู้รอดชีวิต
กำลังจะจำเป็น

176
00:08:21,033 --> 00:08:23,533
ปลอดภัย ปลอดภัย
แหล่งน้ำที่เชื่อถือได้

177
00:08:23,633 --> 00:08:27,033
ใกล้กับทะเลสาบ
อ่างเก็บน้ำหรือแม่น้ำ

178
00:08:27,133 --> 00:08:31,533
จะถูกวิพากษ์วิจารณ์
เพื่อความอยู่รอดในระยะยาวของพวกเขา

179
00:08:31,633 --> 00:08:34,273
จอร์จ: คุณสามารถอยู่รอดได้
4 นาทีโดยไม่มีออกซิเจน

180
00:08:34,367 --> 00:08:38,427
4 วันโดยไม่มีน้ำ
และแล้ว 40 วันโดยไม่มีอาหาร

181
00:08:38,533 --> 00:08:41,973
และอาจจะน้อยกว่านี้ ขึ้นอยู่กับ
จำนวนกิจกรรมที่ต้องใช้กำลังมาก

182
00:08:46,233 --> 00:08:47,473
ช่องอยู่ที่ไหน?

183
00:08:47,567 --> 00:08:49,027
นั่นคือสีอะไร
น้ำนี้คือ?

184
00:08:49,133 --> 00:08:51,103
เราจะไป
ชำระล้างมันทั้งหมด

185
00:08:51,200 --> 00:08:53,270
เราควรไป
สู่น้ำลึก

186
00:08:53,367 --> 00:08:55,997
ดร.แมคคิน:
น้ำจากแม่น้ำลอสแองเจลิส
เป็นซุปพิษ

187
00:08:56,100 --> 00:08:59,070
มันเต็มไปด้วยโลหะ
สารกำจัดศัตรูพืช สาหร่าย

188
00:08:59,167 --> 00:09:01,897
แบคทีเรีย
การไหลบ่าจากรถยนต์

189
00:09:02,000 --> 00:09:05,830
มันไม่ปลอดภัยเลยที่จะดื่ม
ไม่มีการกรองรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง

190
00:09:05,933 --> 00:09:07,273
คนนั้นจะ
เกือบจะเต็มแล้ว

191
00:09:07,367 --> 00:09:08,867
แล้วเราก็จะได้รับ
อันนี้เต็ม

192
00:09:08,967 --> 00:09:10,227
และเราได้รับ
ออกไปจากที่นี่

193
00:09:10,333 --> 00:09:12,203
นั่นควรจะเป็นน้ำที่เพียงพอ
เป็นเวลาสองสามวัน

194
00:09:12,300 --> 00:09:14,130
เพียงไม่กี่เพิ่มเติม
ของถังขนาด 5 แกลลอนเหล่านี้

195
00:09:14,233 --> 00:09:15,273
และเราควรจะเป็นคนดี

196
00:09:18,400 --> 00:09:21,630
ฉันคิดว่านี่คือเรา
จริงๆ แล้ว

197
00:09:21,733 --> 00:09:24,973
เราควรลองกระแทก
และดูว่ามีใครตอบเราได้บ้าง

198
00:09:25,067 --> 00:09:26,127
[ กระแทก ]

199
00:09:26,233 --> 00:09:27,733
นั่นมันอะไรวะ?

200
00:09:27,833 --> 00:09:30,203
เฮ้! เฮ้พวก!

201
00:09:30,300 --> 00:09:31,600
อ่า เจ๋งมาก

202
00:09:31,700 --> 00:09:33,030
เราไปกันแล้ว

203
00:09:33,133 --> 00:09:36,003
เข้าไปข้างใน เข้าไปข้างใน
รับมันเข้าไปข้างใน

204
00:09:38,533 --> 00:09:39,933
คุณสามารถดูได้จริง --

205
00:09:40,033 --> 00:09:42,003
โอ้ มีบางอย่างกำลังว่ายน้ำอยู่
รอบๆ ตรงนั้นตอนนี้

206
00:09:42,100 --> 00:09:45,000
ผู้บรรยาย: นักวิทยาศาสตร์ จอห์น ซี.
พบว่าทักษะด้านคอมพิวเตอร์ของเขา

207
00:09:45,100 --> 00:09:47,470
ไม่ใช่ทรัพย์สินเพียงอย่างเดียว
เขาพาไปที่อาณานิคม

208
00:09:47,567 --> 00:09:49,197
จอห์น ซี.:
เริ่มต้นด้วยถังขนาด 55 แกลลอน

209
00:09:49,300 --> 00:09:50,700
แล้วเราจะใส่
ชั้นของทราย

210
00:09:50,800 --> 00:09:51,870
เราจะใส่ถ่านลงไปอีกชั้นหนึ่ง

211
00:09:51,967 --> 00:09:53,697
วางชั้นทราย --
หลายชั้น

212
00:09:53,800 --> 00:09:55,900
ผู้บรรยาย: ความเข้าใจของเขา
ของการกรองน้ำ

213
00:09:56,000 --> 00:09:59,700
อาจเป็นกุญแจสำคัญ
สู่แหล่งน้ำที่ปลอดภัย

214
00:09:59,800 --> 00:10:04,700
แผนคือการทำความสะอาดน้ำ
ในสามขั้นตอน

215
00:10:04,800 --> 00:10:08,030
ประการแรก ชั้นทราย
ขจัดสิ่งสกปรกขนาดใหญ่

216
00:10:08,133 --> 00:10:10,373
เช่น หินและสาหร่าย

217
00:10:10,467 --> 00:10:13,027
จากนั้นเป็นชั้นที่มีรูพรุนสูง
ของถ่าน

218
00:10:13,133 --> 00:10:17,033
ดักจับสิ่งสกปรกที่มีขนาดเล็กกว่า
เช่นสารตะกั่วและอีโคไล

219
00:10:17,133 --> 00:10:21,173
ขั้นตอนสุดท้ายกำลังเดือด
แบคทีเรียที่เหลืออยู่

220
00:10:21,267 --> 00:10:24,727
แล้วพวกเขาก็จะมี
น้ำดื่มกรองที่ปลอดภัย

221
00:10:24,833 --> 00:10:28,073
การใช้ทรายและถ่าน
พวกเขาพบในสนาม

222
00:10:28,167 --> 00:10:30,827
ชาวอาณานิคมไปทำงาน

223
00:10:47,533 --> 00:10:52,603
หนึ่งในนั้น และจากนั้นเราก็เป็น
กำลังจะมีจุดพิสูจน์

224
00:10:52,700 --> 00:10:54,770
นี่ใหญ่มาก
จอห์น วี.: นี่คือ
ช่วงเวลาที่พิเศษมาก

225
00:10:54,867 --> 00:10:55,867
พวกคุณฉันต้องการ
บอกคุณบางอย่าง

226
00:10:55,967 --> 00:11:00,197
ฉันมีลูกชาย
แซม ซึ่งมีอายุ 14 ปี

227
00:11:00,367 --> 00:11:02,927
ใครถูกฆ่า
ในอุบัติเหตุจราจร

228
00:11:03,033 --> 00:11:06,003
เขาถูกรถชน
ข้ามถนน

229
00:11:06,100 --> 00:11:08,430
ไม่นานหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์
เราเริ่มสร้างหินเหล่านี้

230
00:11:08,533 --> 00:11:10,273
มันเรียบง่าย
ทำจากดินเหนียว

231
00:11:10,367 --> 00:11:12,127
และพวกเขามีชื่อของเขา
เขียนไว้ในนั้น

232
00:11:12,233 --> 00:11:14,133
เราแค่คิด
เกี่ยวกับการให้แบบทดสอบนี้

233
00:11:14,233 --> 00:11:15,973
ฉันคิดแล้วว่า
เราทำอะไรได้บ้าง

234
00:11:16,067 --> 00:11:17,627
เพื่อสร้างน้ำ
รสชาติดีขึ้นไหม?

235
00:11:17,733 --> 00:11:21,303
ฉันจะติดอันใดอันหนึ่ง
อยู่ที่นั่นเพื่อแซม

236
00:11:21,400 --> 00:11:24,130
เอาล่ะ แซม
รับสิ่งนั้น

237
00:11:24,233 --> 00:11:26,533
ช่วยเราด้วย
ทำให้น้ำนั้นดี

238
00:11:26,633 --> 00:11:28,403
เอาล่ะ มาทำสิ่งนี้กัน

239
00:11:28,500 --> 00:11:29,730
เอาล่ะ!

240
00:11:29,833 --> 00:11:32,573
[ หัวเราะ ]
โอ้ มันเป็น! ฟังมัน!

241
00:11:34,767 --> 00:11:36,727
ฉันแค่รอไม่ไหวแล้ว
จนกว่าทุกอย่างจะถูกกรอง

242
00:11:36,833 --> 00:11:38,903
ตอนนี้เรามีน้ำแล้ว
มันเยี่ยมมาก

243
00:11:39,000 --> 00:11:41,170
ฉันรู้จักพวกคุณ
ฉลาดมาก

244
00:11:41,267 --> 00:11:43,167
ฉันรักมัน.
[ หัวเราะ ]

245
00:11:43,267 --> 00:11:44,827
ผู้บรรยาย:
ต่อไป "เดอะโคโลนี"...

246
00:11:44,933 --> 00:11:47,173
เรามีไฟ!
จอห์น วี.: ไฟไหม้!

247
00:11:47,267 --> 00:11:48,497
...คืนแรก...

248
00:11:48,600 --> 00:11:50,100
John V.: ฉันกลัวว่าจะนานแค่ไหน
นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย

249
00:11:50,200 --> 00:11:51,570
ผู้บรรยาย:
...และผู้บุกรุกรายแรก

250
00:11:51,667 --> 00:11:52,927
[ เสียงดังลั่น ]

251
00:12:04,367 --> 00:12:07,427
ผู้บรรยาย: การทดลอง 10 สัปดาห์
ที่อาณานิคมได้เริ่มต้นแล้ว

252
00:12:07,533 --> 00:12:11,003
มีกลุ่มอาสาสมัครอยู่
อาศัยอยู่ในโรงงานร้าง

253
00:12:11,100 --> 00:12:13,730
โดยไม่มีไฟฟ้า
และไม่มีน้ำไหล

254
00:12:13,833 --> 00:12:16,033
ขณะที่พวกเขาพยายามสร้างใหม่
หลังจากเกิดภัยพิบัติ

255
00:12:16,133 --> 00:12:20,033
ในไม่กี่ชั่วโมงแรกของพวกเขา
พวกเขาได้สำรวจบ้านใหม่ของพวกเขาแล้ว

256
00:12:20,133 --> 00:12:22,473
และสร้างฟังก์ชั่นการใช้งาน
เครื่องกรองน้ำ

257
00:12:25,167 --> 00:12:27,227
ไม้ขีดไฟและเชื้อเพลิง

258
00:12:27,333 --> 00:12:29,033
เมื่อคืนแรกผ่านไป

259
00:12:29,133 --> 00:12:32,603
ชาวอาณานิคมที่หมดสภาพเปลี่ยนมา
ตามความต้องการพื้นฐานอื่นๆ

260
00:12:36,867 --> 00:12:40,667
เฮ้ เรามีไฟแล้ว!
ไฟ!

261
00:12:40,767 --> 00:12:44,427
มาและอบอุ่น
ถุงเท้าเปียกของคุณ!

262
00:12:44,533 --> 00:12:45,773
[ เผ็ดร้อน ]

263
00:12:45,867 --> 00:12:48,697
หลังจากเดินขบวน 8 ไมล์
ในน้ำ --

264
00:12:48,800 --> 00:12:51,600
อืม ฟังนะ
ถึงถุงเท้าที่กรอบจนไหม้

265
00:12:51,700 --> 00:12:53,900
อัลลิสัน:
นั่นเหมือนกับมื้อเย็น

266
00:12:54,000 --> 00:12:55,370
พวกคุณระวังตัวด้วย
ด้วยเท้าเปล่าของคุณ

267
00:12:55,467 --> 00:12:58,767
ผู้บรรยาย: ขณะที่รองเท้าของพวกเขาเปียก
และถุงเท้าของพวกเขาบนตะแกรง

268
00:12:58,867 --> 00:13:01,467
ชาวอาณานิคมต้องการการปกป้อง
เพื่อเท้าของพวกเขา

269
00:13:01,567 --> 00:13:04,697
ฉันคิดว่า
นี่คือซองจดหมายสำหรับจัดส่ง

270
00:13:04,800 --> 00:13:08,070
เพื่อบางสิ่งบางอย่าง
นั่นค่อนข้างเปราะบาง

271
00:13:08,167 --> 00:13:10,367
พวกคุณ เราพบแล้ว
ถุงเท้าบางประเภท

272
00:13:10,467 --> 00:13:12,327
และเราจะด้นสด
เล็กน้อย

273
00:13:12,433 --> 00:13:13,933
คุณคิดอย่างไร?

274
00:13:14,033 --> 00:13:17,433
ฉันแค่
การทดลองที่นี่

275
00:13:17,533 --> 00:13:20,173
ต้องบอกคุณว่า
ฉันรักสมองของคุณ

276
00:13:20,267 --> 00:13:21,927
อย่าเพิ่งพูดเลย

277
00:13:22,033 --> 00:13:24,303
อ่า มันรู้สึกดีจริงๆ
เพื่อให้เท้าแห้ง

278
00:13:24,400 --> 00:13:25,930
พวกเขารู้สึกเหมือน
ฉันกำลังเดินอยู่บนอากาศ

279
00:13:26,033 --> 00:13:27,803
โอ้จริงเหรอ?
ใช่แล้ว คุณอาจจะ
ต้องการทำอย่างนั้น

280
00:13:27,900 --> 00:13:29,430
ระมัดระวังกันหน่อย
เพราะฉันจะไม่คิด

281
00:13:29,533 --> 00:13:30,603
พวกมันเป็นแก้ว-
หรือกันเล็บ

282
00:13:30,700 --> 00:13:33,400
เลิศ!

283
00:13:34,667 --> 00:13:38,127
เนื้อ ผัก

284
00:13:38,233 --> 00:13:39,533
เรียกน้ำย่อย!
เสิร์ฟอาหารค่ำแล้ว!

285
00:13:39,633 --> 00:13:41,473
[ หัวเราะ ]

286
00:13:41,567 --> 00:13:46,797
ไส้กรอกไก่เวียนนา?
รสชาตินี้เหมือนกับ FILET MIGNON

287
00:13:46,900 --> 00:13:48,070
[ เสียงหัวเราะ ]

288
00:13:48,167 --> 00:13:50,097
ฉันกำลังมองไปข้างหน้า
สู่เนยถั่วชิ้นนี้

289
00:13:50,200 --> 00:13:53,500
จอห์น วี.: อาหารเย็นมื้อแรก
เป็นการรวมกลุ่ม

290
00:13:53,600 --> 00:13:56,500
เพียงสิ่งใดก็ตาม
อาหารกระป๋องที่เรามี

291
00:13:56,600 --> 00:14:00,330
มันเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
ฉันเคยมี แต่มันเป็นอาหาร

292
00:14:00,500 --> 00:14:02,230
เรามีอาหารเก็บไว้
ชั่วขณะหนึ่ง

293
00:14:02,333 --> 00:14:04,773
แต่มันจะไม่สุดท้ายเรา
มันไม่ยั่งยืน

294
00:14:04,867 --> 00:14:07,327
ดังนั้นเราจะต้องขึ้นมา
ด้วยบางสิ่งที่รวดเร็วอย่างแท้จริง

295
00:14:07,433 --> 00:14:10,103
เรามีของมากมาย
ต่อหน้าเรา

296
00:14:10,200 --> 00:14:12,100
เราต่างก็รู้อะไรบางอย่าง

297
00:14:12,200 --> 00:14:13,530
เราต่างก็ไม่รู้ว่า
สิ่งต่างๆมากมาย

298
00:14:13,633 --> 00:14:15,133
ยังไงก็ตามเราจะไป
ต้องคิดออก

299
00:14:15,233 --> 00:14:16,133
จะทำให้สิ่งนั้นได้ผลได้อย่างไร

300
00:14:16,233 --> 00:14:18,633
โอ้ นี่เยี่ยมมาก

301
00:14:18,733 --> 00:14:21,803
ผู้บรรยาย:
หลังอาหารเย็น ชาวอาณานิคม
รับมือกับความท้าทายครั้งต่อไปของพวกเขา --

302
00:14:21,900 --> 00:14:23,470
ห้องน้ำ

303
00:14:23,567 --> 00:14:27,027
จอร์จ:
มีการสื่อสารจำนวนหนึ่ง
โรคร้ายที่เราสัมผัสได้

304
00:14:27,133 --> 00:14:29,003
หากคุณไม่มี
การประปาที่เหมาะสม --

305
00:14:29,100 --> 00:14:35,200
อี. โคลี, ซัลโมเนลลา, ชิเกลล่า,
แคมพิโลแบคเตอร์, โรคตับอักเสบ

306
00:14:35,300 --> 00:14:37,030
เมื่อคุณมีชีวิตอยู่
ในสภาพที่ไม่สะอาด

307
00:14:37,133 --> 00:14:39,433
และคุณกำลังอาศัยอยู่ใกล้ขนาดนั้น
ความใกล้ชิดกับผู้อื่น

308
00:14:39,533 --> 00:14:41,603
สิ่งเหล่านี้
โรคติดต่อ

309
00:14:41,700 --> 00:14:43,100
สามารถแพร่กระจายได้เหมือนไฟป่า

310
00:14:43,200 --> 00:14:45,600
ไมเคิล: เรากำลังเติมมันอยู่
เพื่อดูว่ามันล้นหรือไม่

311
00:14:45,700 --> 00:14:48,230
ดังนั้นเราจะทิ้ง
ถังทั้งหมดลงโถส้วม

312
00:14:48,333 --> 00:14:50,733
และดูว่าใช่หรือไม่
ทำลายมันทั้งหมด

313
00:14:50,833 --> 00:14:52,433
ถ้ามันทำให้ทุกอย่างแย่ลง
เราเป็นสีทอง

314
00:14:52,533 --> 00:14:54,573
ถ้าไม่ เราก็วิ่ง
เพราะมันกำลังจะล้น

315
00:14:54,667 --> 00:14:58,227
ผู้บรรยาย:
เมื่อไม่มีน้ำไหล
ห้องน้ำสามารถล้างได้ด้วยตนเอง

316
00:14:58,333 --> 00:15:00,303
โดยเทน้ำให้เพียงพอ

317
00:15:00,467 --> 00:15:03,267
เพื่อบังคับกระแสให้ไหลผ่าน
ท่อกาลักน้ำที่ด้านหลัง

318
00:15:03,367 --> 00:15:05,027
จอห์น ซี.:
โอเค เธอไปได้แล้ว

319
00:15:05,133 --> 00:15:06,203
มอร์แกน:
เพียงเพื่อให้เราชัดเจน

320
00:15:06,300 --> 00:15:07,570
เราทุกคนต่างสวมใส่
รองเท้าโฟม

321
00:15:07,667 --> 00:15:09,397
ดังนั้น หากสิ่งนี้ผิดพลาดอย่างมหันต์
เราจะฆ่าคุณ

322
00:15:09,500 --> 00:15:11,430
มันหนัก
คุณได้รับมัน
คุณได้รับมัน

323
00:15:11,533 --> 00:15:14,233
จนกว่ามันจะวูบวาบ
คุณจะรู้

324
00:15:14,333 --> 00:15:16,903
ต้องเทมันอย่างแรง
เร็ว. เร็ว.

325
00:15:17,000 --> 00:15:20,300
อลิสัน: โห่!
มันกำลังจะลงไปแล้ว!

326
00:15:20,400 --> 00:15:22,930
สร้างเสียงไซฟอน
ไมเคิล:
เรามีแครปเปอร์

327
00:15:23,033 --> 00:15:24,203
มันเป็นช่วงเวลามหัศจรรย์

328
00:15:27,667 --> 00:15:28,927
มาทำกันเถอะ
ด้วยกัน

329
00:15:29,033 --> 00:15:30,633
มีหลายวิธี
เราทำได้

330
00:15:30,733 --> 00:15:34,803
ผู้บรรยาย:
จอห์นและจอร์จด้นสด
เครื่องนอนสำหรับลูกเรือทั้งหมด

331
00:15:34,900 --> 00:15:36,670
ฉันคิดว่า
เราอาจจะผ่านไปได้

332
00:15:36,767 --> 00:15:38,997
มีเพียงพาเลทเท่านั้น
และกล่องสปริง

333
00:15:39,100 --> 00:15:42,870
จอห์น ซี.:
ฉันกับจอร์จรู้สึกอึดอัดมาก
ในการช่วยสร้างห้องนอน

334
00:15:42,967 --> 00:15:45,167
มันค่อนข้างน้อย

335
00:15:45,267 --> 00:15:46,327
มานำพวกเขามาเลย

336
00:15:46,433 --> 00:15:48,073
เราสามารถวางไว้ด้านข้างได้
ถ้าเราไม่ต้องการมัน

337
00:15:48,167 --> 00:15:49,567
พวกคุณจะเป็นหรือเปล่า
นอนทับพวกนั้นเหรอ?

338
00:15:49,667 --> 00:15:51,767
คุณก็เช่นกัน
โอ้.

339
00:15:51,867 --> 00:15:53,967
ผ้า. คุณรู้อะไรไหม?
เราสามารถใช้สิ่งนี้ได้

340
00:15:54,067 --> 00:15:55,627
และโฟม
ใช่.

341
00:15:55,733 --> 00:15:58,533
จอห์น ซี.: มีกระดาษแข็งอยู่
สำหรับพาเลทบางอัน

342
00:15:58,633 --> 00:16:01,903
ฉันเจอสปริงกล่องสองอัน
ซึ่งที่นั่นค่อนข้างสะอาด

343
00:16:02,000 --> 00:16:05,570
และระหว่างนั้น เราก็จัดการได้
เพื่อจัดวางเตียงปีศาจขนาดใหญ่

344
00:16:05,667 --> 00:16:09,427
ซึ่งพวกเราทั้งหกคน
สามารถนอนหลับได้ในครั้งเดียว

345
00:16:09,533 --> 00:16:10,773
ฉันกำลังคิดอยู่
เราทุกคนนอนหลับ...

346
00:16:10,867 --> 00:16:12,827
ทางนั้นเหรอ?
หนึ่ง สอง สาม

347
00:16:12,933 --> 00:16:14,333
เท้าของเราอาจหลุดได้

348
00:16:14,433 --> 00:16:15,533
ผ้าม่าน

349
00:16:15,633 --> 00:16:16,773
ผ้าม่าน

350
00:16:16,867 --> 00:16:18,567
จะทำคืนนี้แน่นอน

351
00:16:20,467 --> 00:16:24,527
ผู้บรรยาย: ด้วยน้ำ ไฟ
และการสุขาภิบาลในสถานที่ในขณะนี้

352
00:16:24,633 --> 00:16:28,133
อาณานิคมจัดระเบียบ
นาฬิการักษาความปลอดภัยข้ามคืน

353
00:16:28,233 --> 00:16:31,133
ฉันดำเนินการรักษาความปลอดภัย
ตั้งแต่บัดนี้จนถึงเที่ยงคืน

354
00:16:31,233 --> 00:16:33,533
ฉันจะอยู่ต่อไป
ตั้งแต่ 12:00 น. ถึง 02:00 น.

355
00:16:33,633 --> 00:16:34,903
มอร์แกน 12.00 น. ถึง 02.00 น.

356
00:16:35,000 --> 00:16:37,470
ฉัน 2:00 ถึง 4:00
แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมาจอร์จ

357
00:16:37,567 --> 00:16:38,897
04:00 น. ถึง 06:00 น.
ตกลง.

358
00:16:39,000 --> 00:16:40,330
คุณอยากทำตอนเช้าไหม?

359
00:16:40,433 --> 00:16:42,103
ใช่ ฉันจะทำตอนเช้า
เพราะตอนนั้นฉันจะตื่นแล้ว

360
00:16:42,200 --> 00:16:43,800
จอห์น วี.:
ฉันเคยเห็นผู้คนใช้ชีวิตแบบนี้

361
00:16:43,900 --> 00:16:46,630
ตอนนี้ฉันใช้ชีวิตเหมือนพวกเขา
ในสภาวะของโลกที่สาม

362
00:16:46,733 --> 00:16:47,903
หรือสภาพไร้ที่อยู่อาศัย

363
00:16:48,000 --> 00:16:51,070
และฉันก็กลัว
นี้จะนานแค่ไหน

364
00:16:51,167 --> 00:16:54,397
ผู้บรรยาย:
ในที่สุดชาวอาณานิคมก็มาถึงแล้ว
การนอนหลับครั้งแรก

365
00:16:54,500 --> 00:16:58,200
ภายใน 40 ชั่วโมง
กับไมเคิลที่คอยเฝ้าดู

366
00:16:58,300 --> 00:16:59,800
ไมเคิล: ไม่มีความปลอดภัย
ในเวลานี้.

367
00:16:59,900 --> 00:17:02,500
คุณนอนหลับโดยเปิดตาข้างเดียว

368
00:17:08,567 --> 00:17:10,097
[ เสียงดังกราว ]

369
00:17:26,400 --> 00:17:28,730
[ นกหวีด ]

370
00:17:36,567 --> 00:17:38,567
[ คร่ำครวญ ]

371
00:17:40,267 --> 00:17:42,327
ฉันมีอาการขนลุก

372
00:17:42,433 --> 00:17:46,973
ฉัน...ไม่รู้สึกขนลุกเลย

373
00:18:02,767 --> 00:18:06,597
มอนเตลลา:
หลังจากเกิดภัยพิบัติ

374
00:18:06,700 --> 00:18:08,570
ผู้คนถูกถอนออกจากบ้านของพวกเขา

375
00:18:08,667 --> 00:18:11,867
จะพยายามรับ
ทรัพยากรและที่พักพิง

376
00:18:11,967 --> 00:18:13,527
โดยวิธีการใดๆ ก็ตามที่เป็นไปได้

377
00:18:13,633 --> 00:18:17,503
สำหรับผู้รอดชีวิต จะมีความปลอดภัย
การทดสอบอย่างต่อเนื่อง

378
00:18:17,600 --> 00:18:19,930
ผู้บรรยาย:
เป็นส่วนหนึ่งของการทดลอง

379
00:18:20,033 --> 00:18:23,373
ความพยายามของผู้บุกรุกจากภายนอก
เพื่อบุกเข้าไปในอาณานิคม

380
00:18:23,467 --> 00:18:26,027
[ แสนยานุภาพ ]

381
00:18:26,133 --> 00:18:29,203
[ กระแทก ]

382
00:18:32,400 --> 00:18:35,430
มีใครอยู่บ้าง?

383
00:18:38,867 --> 00:18:41,667
เราทำให้เขากลัว
เขากำลังวิ่งหนี

384
00:18:41,767 --> 00:18:43,227
หากฉันสามารถจับ [BLEEP] ได้

385
00:18:43,333 --> 00:18:45,133
นั่นมา
ผ่านประตูหลังนั้น

386
00:18:45,233 --> 00:18:47,233
พระเจ้าช่วยเขา
ถ้าฉันจับเขาได้

387
00:18:47,333 --> 00:18:49,073
คุณกำลังยุ่งกับความเป็นจริงของฉัน

388
00:18:49,167 --> 00:18:51,397
ฉันจะยุ่ง
ด้วยความเป็นจริงของคุณ

389
00:18:51,500 --> 00:18:55,370
แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ฉันยังคงหลับไปครึ่งหนึ่ง

390
00:18:55,467 --> 00:18:56,727
เราได้ยินเสียงดังปัง

391
00:18:56,833 --> 00:18:58,873
มันเป็นประตูหน้า
พยายามที่จะเปิด

392
00:18:58,967 --> 00:19:01,597
จอห์น ซี.: ไม่ใช่ประตู
ประนีประนอมใช่มั้ย?
ไมเคิล:
ประตูหน้า? เลขที่.

393
00:19:01,700 --> 00:19:03,730
เราจะต้องเป็นเช่นนั้นเสมอ
จากนิ้วเท้าของเราเกี่ยวกับเรื่องนั้นที่นี่

394
00:19:03,833 --> 00:19:07,233
เช่น เรากำลังนั่งยองๆ อยู่ที่นี่
คุณรู้ไหม เราคือผู้ปล้นสะดม

395
00:19:07,333 --> 00:19:09,573
นั่นเข้าถึงคุณหรือเปล่า?
เช่น เราเป็นพวกเขาเหรอ?

396
00:19:09,667 --> 00:19:11,227
เราเป็นของคนอื่น
ตัวกวน?

397
00:19:11,333 --> 00:19:12,433
มันไม่แปลกเหรอ?

398
00:19:12,533 --> 00:19:14,533
ฉันคิดว่ามีมากมาย
ของผู้คนที่นั่น

399
00:19:14,633 --> 00:19:18,333
ใครแค่กำลังพยายาม
กำจัดสนามหญ้าของพวกเขาเอง

400
00:19:18,433 --> 00:19:20,673
และบางทีพวกเขาอาจจะเป็นคนดี
บางทีพวกเขาอาจจะไม่ใช่

401
00:19:20,767 --> 00:19:22,427
มันไม่ใช่อะไรบางอย่าง
ฉันคุ้นเคยกับการกังวลเกี่ยวกับ

402
00:19:22,533 --> 00:19:25,973
ผู้บรรยาย:
มีผู้บุกรุกมาเยือนแล้ว
ไมเคิลคิดถึงเรื่องความปลอดภัย

403
00:19:26,067 --> 00:19:27,297
คุณเห็นหลุมนั้นไหม
ในกำแพงนั่นเหรอ?

404
00:19:27,400 --> 00:19:29,270
ไม่ แสดงให้ฉันเห็น
ประตูนั้น...

405
00:19:32,367 --> 00:19:34,767
ดังนั้นนั่นอาจเป็นได้
เสียงที่เราได้ยินเมื่อคืนนี้

406
00:19:34,867 --> 00:19:36,597
พร้อมกับสิ่งอื่นใด

407
00:19:36,700 --> 00:19:39,230
สิ่งที่ฉันพบก่อนหน้านี้
มีแท่งเชื่อมอยู่บ้าง

408
00:19:39,333 --> 00:19:41,233
เราสามารถใช้ได้
พร้อมสายจัมเปอร์

409
00:19:41,333 --> 00:19:44,403
คุณต้องการที่จะเชื่อมมัน?
ไม่ ฉันไม่ทำ
เราอาจต้องการมัน

410
00:19:44,500 --> 00:19:46,630
เราอาจจำเป็นต้อง
ใช้ประตูนี้ในภายหลัง

411
00:19:46,733 --> 00:19:50,133
ห่วงเล็กๆ น้อยๆ ที่เรียบง่าย
ของโซ่ขนาดเล็ก

412
00:19:50,233 --> 00:19:51,773
ฉันจึงสามารถไปได้ตลอดทาง
รอบๆ ลำแสง "ฉัน"

413
00:19:51,867 --> 00:19:53,327
ฉันจะชกให้หมดเลย
ผ่านกำแพง

414
00:19:53,433 --> 00:19:54,833
ดังนั้นอีกสักหน่อย
กว่าแขนของฉัน

415
00:19:54,933 --> 00:19:56,973
5, 6 ฟุตสบายดี
ตกลง.

416
00:19:57,067 --> 00:20:01,367
ไมเคิล: ฉันอยากจะเก็บไว้
สถานที่นี้ปลอดภัย

417
00:20:01,467 --> 00:20:03,397
พวกเขาเป็นคนดี
พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับความปลอดภัย

418
00:20:03,500 --> 00:20:05,900
ฉันหมายถึง ฉันเคยทำงาน
ในธุรกิจการผลิตผ้า

419
00:20:06,000 --> 00:20:08,830
ฉันสร้างประตู หน้าต่างนิรภัย

420
00:20:08,933 --> 00:20:13,633
ฉันรู้ว่าความปลอดภัยคืออะไร
สถานที่นี้เป็นกระป๋องเบียร์

421
00:20:19,100 --> 00:20:20,870
ก้าวต่อไป

422
00:20:22,900 --> 00:20:26,970
มอนเตลลา:
ในสถานการณ์ที่ขาดแคลนใดๆ
สมมติว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียว

423
00:20:27,067 --> 00:20:29,767
คุณจะมีผู้รอดชีวิตคนอื่น
เพื่อต่อสู้กับ

424
00:20:29,867 --> 00:20:32,597
ผู้บรรยาย: UNBEKNOWNST
ถึงกลุ่มแรกของหก

425
00:20:32,700 --> 00:20:37,100
มีอาสาสมัครใหม่สี่คน
แนะนำเข้าสู่การทดลอง

426
00:20:37,200 --> 00:20:39,200
และพวกเขากำลังมุ่งหน้าไป
สู่อาณานิคม

427
00:20:39,300 --> 00:20:43,430
เช่นเดียวกับคนอื่นๆ พวกเขาเคยเป็นมาก่อน
ตื่นตัวเป็นเวลา 30 ชั่วโมง

428
00:20:43,533 --> 00:20:45,933
โจอี้:
ในโหมดเอาชีวิตรอด

429
00:20:46,033 --> 00:20:49,333
มีหลายสิ่งหลายอย่าง
ที่คุณต้องปล่อยวาง

430
00:20:49,433 --> 00:20:51,333
เท่าที่เข็มทิศทางศีลธรรมดำเนินไป

431
00:20:51,433 --> 00:20:54,533
และบางครั้งก็ต้องเป็นเช่นนั้น
มนุษย์ทุกคนเพื่อตัวเขาเอง

432
00:20:54,633 --> 00:20:58,633
ส่วนหนึ่งของความเมตตา --
คุณต้องฆ่ามัน

433
00:21:02,267 --> 00:21:04,827
Leilani: ฉันจริงๆ แล้ว
ครูสอนศิลปะการต่อสู้

434
00:21:04,933 --> 00:21:06,433
และผู้ฝึกสอนส่วนบุคคล

435
00:21:06,533 --> 00:21:09,533
แต่ฉันรู้สึกว่า
ฉันอาจจะเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น

436
00:21:09,633 --> 00:21:12,273
เตรียมพร้อมน้อยที่สุด
สำหรับบางสิ่งเช่นนี้

437
00:21:12,367 --> 00:21:15,497
และฉันไม่รู้ว่ามีทักษะหรือไม่
ที่ฉันมีตอนนี้

438
00:21:15,600 --> 00:21:17,600
จะช่วยให้ฉันรอดได้จริงๆ

439
00:21:21,767 --> 00:21:25,397
เอมี่: เมื่อคุณผ่าน
การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต

440
00:21:25,500 --> 00:21:26,800
มีอยู่เสมอ
ช่วงเปลี่ยนผ่าน

441
00:21:26,900 --> 00:21:28,130
มีช่วงเวลาหนึ่งเสมอ
แห่งความช็อค

442
00:21:28,233 --> 00:21:30,973
คุณได้รับสถานการณ์ใหม่ทั้งหมด
ต่อหน้าคุณ

443
00:21:31,067 --> 00:21:33,627
ครอบครัวใหม่ทั้งหมด
กฎชุดใหม่ทั้งหมด

444
00:21:33,733 --> 00:21:35,003
คุณเป็นเพียงผู้อ่อนแอ

445
00:21:35,100 --> 00:21:37,770
คุณไม่รู้วิธีการ
คุณจะตอบสนองต่อสิ่งต่างๆ

446
00:21:40,500 --> 00:21:42,570
วลาดิมีร์: หากเป็นโลก
คงจะจบลง

447
00:21:42,667 --> 00:21:45,697
ฉันจะปกป้อง
ไม่ว่าฉันจะพิจารณาอะไรก็ตาม

448
00:21:45,800 --> 00:21:48,430
คุณต้องอยู่อย่างปลอดภัย
คุณต้องมีอาหาร

449
00:21:48,533 --> 00:21:50,803
เหล่านั้นจะเป็น
สิ่งสำคัญ

450
00:21:52,867 --> 00:21:54,767
มันถูกล็อคหรือเปล่า?

451
00:21:54,867 --> 00:21:57,697
ใช่.

452
00:21:57,800 --> 00:22:02,430
ผู้บรรยาย: ข้างใน เหล่าชาวอาณานิคม
ถูกจับด้วยความประหลาดใจ

453
00:22:02,533 --> 00:22:05,733
[ เคาะ ]

454
00:22:05,833 --> 00:22:07,803
อะไรนรก?

455
00:22:07,900 --> 00:22:09,770
สวัสดี!

456
00:22:09,867 --> 00:22:13,067
เฮ้!
เราอยากจะเข้ามา!

457
00:22:15,067 --> 00:22:17,267
ฉันได้ยินคุณ!

458
00:22:17,367 --> 00:22:19,067
ใครบางคนยืนอยู่
ตรงนั้น.

459
00:22:19,167 --> 00:22:20,567
จอห์น ซี.: ไม่ ฉันเข้าใจ
ให้พวกเขาพูดคุย

460
00:22:20,667 --> 00:22:23,697
เฮ้ มาทางนี้หน่อย

461
00:22:23,800 --> 00:22:25,370
โย สวัสดี?
สวัสดี.

462
00:22:25,467 --> 00:22:27,997
คุณเป็นยังไงบ้าง?
คุณเป็นอย่างไร?

463
00:22:28,100 --> 00:22:29,800
ไมเคิล:
เกิดอะไรขึ้นที่นี่?

464
00:22:29,900 --> 00:22:32,230
มันเป็นเรื่องของคุณ
คุณคือคนหนึ่งที่อยู่ข้างใน

465
00:22:32,333 --> 00:22:34,033
ฉันเป็นคนข้างนอก
ใช่.

466
00:22:34,133 --> 00:22:36,933
เราต้องคุยกับพวกเขา
อย่างน้อยที่สุด ปล่อยให้พวกเขาเข้ามา

467
00:22:37,033 --> 00:22:39,103
จอห์น ซี.: ไม่ รอ รอก่อน
เราทำสิ่งนี้เป็นกลุ่ม

468
00:22:39,200 --> 00:22:42,700
ต้องทำสิ่งนี้
เป็นกลุ่มใช่ไหม?

469
00:22:42,800 --> 00:22:43,870
อย่าเปิดประตู!

470
00:22:43,967 --> 00:22:44,897
คุณกำลังทำอะไร?

471
00:22:45,000 --> 00:22:47,000
ปล่อยให้พวกเขาเข้ามา
พวกเขาต้องการที่พัก

472
00:22:47,100 --> 00:22:48,000
มาคุยกันเถอะ
กับพวกเขา

473
00:22:48,100 --> 00:22:49,100
เราไม่จำเป็นต้องปล่อยให้พวกเขา
ในประตู

474
00:22:49,200 --> 00:22:50,500
มาเปิดประตูกันเถอะ
และพูดคุยกับพวกเขา

475
00:22:50,600 --> 00:22:52,670
มอร์แกน: ฉันทำไม่ได้ ดีไปหมด
มีมโนธรรม หันหน้าหนีผู้คน

476
00:22:52,767 --> 00:22:55,697
เว้นแต่ว่าพวกเขาจะพิสูจน์ได้
ว่าพวกเขาต้องการทำอันตรายเรา

477
00:22:55,800 --> 00:22:58,030
ถ้าอย่างนั้น ปล่อยให้พวกเขาเข้ามา!

478
00:22:58,133 --> 00:23:01,033
ไมเคิล: มันยากพอแล้ว
กับคนที่เราอยู่ข้างใน

479
00:23:01,133 --> 00:23:05,103
ที่นี่ไม่ใช่สถานสงเคราะห์

480
00:23:06,900 --> 00:23:08,800
ฟังนะ คุณกลัวอย่างเห็นได้ชัด
เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง คุณได้ของแล้ว

481
00:23:08,900 --> 00:23:10,900
ฟังนะ วินาทีเดียว แล้วเราจะทำ
แสดงให้คุณเห็นทุกอย่าง โอเคไหม?

482
00:23:11,000 --> 00:23:12,470
และฉันจะไม่โกหก

483
00:23:12,567 --> 00:23:14,497
ฉันมีตัวเล็ก
มีดพกอันเล็กๆ อยู่ตรงนี้
จอห์น วี: วางมันลง

484
00:23:14,600 --> 00:23:16,330
วางมัน! วางมัน!

485
00:23:16,433 --> 00:23:17,973
ตบเขาลงโดยเร็วที่สุด
ขณะที่เขาเข้ามาที่ประตู

486
00:23:18,067 --> 00:23:19,397
เขาไม่มา
ในประตู

487
00:23:19,500 --> 00:23:22,900
โจอี้. ฉันชื่อโจอี้
คุณชื่ออะไร?

488
00:23:23,000 --> 00:23:24,530
ไมค์.

489
00:23:24,633 --> 00:23:26,133
เห็นได้ชัดว่าคุณอยู่ในนั้น
คุณเป็นผู้รับผิดชอบ

490
00:23:26,233 --> 00:23:27,973
คุณมีบางสิ่ง คุณคือ
กังวลเกี่ยวกับบางสิ่ง

491
00:23:28,067 --> 00:23:31,567
ฉันไม่รับผิดชอบ
ฉันแค่โกรธ เจ้าลิงขี้เหร่

492
00:23:31,667 --> 00:23:32,767
ฉันไม่รับผิดชอบ

493
00:23:32,867 --> 00:23:34,727
คุณสามารถเป็นอะไรก็ได้
คุณอยากเป็นใช่ไหม?

494
00:23:34,833 --> 00:23:36,733
สิ่งที่ฉันพูดคือพวกคุณ
อยู่ในความรับผิดชอบตอนนี้

495
00:23:36,833 --> 00:23:39,233
เพราะ
เราอยู่ข้างนอก

496
00:23:39,333 --> 00:23:40,303
คุณเป็นผู้รับผิดชอบที่นั่น
ดูนั่นสิ [BLEEP]

497
00:23:40,400 --> 00:23:42,000
อะไร [BLEEP]
ฉันจะทำตอนนี้เลยไหม?

498
00:23:43,700 --> 00:23:44,770
พวกคุณเข้ามา

499
00:23:44,867 --> 00:23:47,697
ใส่กระเป๋าของคุณทั้งหมด
ตรงนั้น.
อย่างแน่นอน.

500
00:23:47,800 --> 00:23:51,170
ใส่แจ็กเก็ตของคุณตรงนั้น
และเราทุกคนจะพูดคุยกัน

501
00:23:51,267 --> 00:23:52,627
โจอี้ ฉันชื่อจอร์จ

502
00:23:52,733 --> 00:23:55,933
George: ฉันเข้าใจว่าเราอยู่ข้างใน
สภาพแวดล้อมที่ยากลำบากมาก

503
00:23:56,033 --> 00:23:58,103
ทรัพยากรมีจำกัด

504
00:23:58,200 --> 00:23:59,770
แต่มีสี่คน
นั่นไม่มีที่พักพิงเลย

505
00:23:59,867 --> 00:24:01,197
พวกเขาไม่มีที่ไป

506
00:24:01,300 --> 00:24:03,030
พวกเขาไม่มีอาหาร
พวกเขาไม่มีน้ำ

507
00:24:03,133 --> 00:24:09,033
และพวกเขาก็มาถึงประตูของเรา
การขอสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

508
00:24:09,133 --> 00:24:10,273
มันไม่ใช่การตัดสินใจที่ยากลำบาก

509
00:24:10,367 --> 00:24:11,667
ฉันรู้สึกเหมือน
มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะทำ

510
00:24:11,767 --> 00:24:13,927
John V.: ล้างกระเป๋าของคุณให้หมด
ทิ้งทุกสิ่งไว้ที่นั่นด้วย

511
00:24:14,033 --> 00:24:14,933
จอห์น พวกเขาดูดี

512
00:24:15,033 --> 00:24:16,073
มีที่นั่งบนพื้น

513
00:24:16,167 --> 00:24:17,627
แล้วถ้าเรายืนหยัดล่ะ
ที่นั่นเหรอ?

514
00:24:17,733 --> 00:24:20,133
ฉันจะไม่นั่งบนพื้น
ในขณะที่พวกคุณถือท่อ

515
00:24:20,233 --> 00:24:22,203
แล้วเรื่องนั้นล่ะ?
คุณจะไม่ทำสิ่งเดียวกัน

516
00:24:22,300 --> 00:24:23,200
[ เสียงดังกึกก้องของท่อ ]

517
00:24:23,300 --> 00:24:24,370
เราไปกันแล้ว

518
00:24:24,467 --> 00:24:25,827
แม้แต่พื้นดิน
แม้แต่พื้นดิน

519
00:24:25,933 --> 00:24:28,673
มาเลยพวก
พวกคุณอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว?
สักพัก.

520
00:24:28,767 --> 00:24:30,167
เป็นเวลานาน?

521
00:24:30,267 --> 00:24:32,127
พวกคุณมีน้ำบ้าง
หรืออาหารหรืออะไรก็ตาม?

522
00:24:32,233 --> 00:24:34,303
คุณสามารถกำจัดได้
ในพื้นที่หรืออะไร?

523
00:24:34,400 --> 00:24:37,230
ใช่ เราทำได้แล้ว
รับน้ำจากแม่น้ำ

524
00:24:37,333 --> 00:24:39,533
พวกคุณอยู่ไกลแค่ไหน
จากแม่น้ำ?

525
00:24:39,633 --> 00:24:40,533
ไม่ไกลมาก

526
00:24:40,633 --> 00:24:42,333
เราได้รับแล้ว
เสบียงอาหารบางอย่าง

527
00:24:42,433 --> 00:24:44,973
ที่เรากำจัดออกไป
จากร้านค้าร้าง

528
00:24:45,067 --> 00:24:47,627
แล้วเราก็เช่นกัน
มีอีกบ้าง

529
00:24:47,733 --> 00:24:49,873
ที่เราพบ
เมื่อเรามาถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

530
00:24:49,967 --> 00:24:51,727
มีคนอาศัยอยู่ที่นี่
ต่อหน้าเรา

531
00:24:51,833 --> 00:24:53,233
เราไม่มีแผน

532
00:24:56,333 --> 00:24:59,003
ฉันไม่ต้องการพวกเขา
นำมาซึ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

533
00:25:01,133 --> 00:25:04,903
เสื้อผ้ารองเท้า

534
00:25:06,600 --> 00:25:09,170
มีอะไรเพิ่มเติมอยู่ด้านบน

535
00:25:09,267 --> 00:25:11,567
โจอี้: เฮ้ โย่!
[ ปรบมือ ]

536
00:25:11,667 --> 00:25:14,327
คุณรู้อะไรไหม?
ฉันต้องตรวจสอบคุณ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่

537
00:25:14,433 --> 00:25:16,673
แต่นั่นดู
เหมือนขโมยมาให้ฉัน

538
00:25:16,767 --> 00:25:17,727
ฉันนำสิ่งของของคุณกลับมา

539
00:25:17,833 --> 00:25:19,473
ว่ามันอยู่ที่ไหนกันแน่
ในภาชนะของมัน

540
00:25:19,567 --> 00:25:21,567
มาทำมันทั้งหมดกันเถอะ
ต่อหน้าทุกคน

541
00:25:21,667 --> 00:25:22,897
คุณเห็นสิ่งที่ฉันกำลังพูด?

542
00:25:23,000 --> 00:25:24,900
ฉันเข้าใจดีว่าทำไม
เราต้องทิ้งสิ่งนี้ไว้ที่นี่

543
00:25:25,000 --> 00:25:26,830
มอร์แกน: แต่คุณต้องสังเกต
มารยาททั่วไปบางอย่าง

544
00:25:26,933 --> 00:25:27,833
เราไม่ใช่สัตว์

545
00:25:27,933 --> 00:25:29,303
มอร์แกน:
มากเท่าที่ฉันต้องการ

546
00:25:29,400 --> 00:25:32,200
เราสามารถมอบสิ่งใหม่ได้
ชาวอาณานิคมยินดีต้อนรับอย่างเปิดกว้าง

547
00:25:32,300 --> 00:25:35,000
นั่นจะเป็นอย่างนั้น
สิ่งที่ไม่สมจริงที่จะถาม

548
00:25:35,100 --> 00:25:36,630
ของใครก็ตามในสถานการณ์นี้

549
00:25:36,733 --> 00:25:38,133
แม้ว่าเราไม่ได้
ต้องหยาบคาย

550
00:25:38,233 --> 00:25:41,733
เราไม่จำเป็นต้องละเมิด
เกี่ยวกับสิทธิของพวกเขาในฐานะมนุษย์

551
00:25:41,833 --> 00:25:43,233
บางสิ่ง
ที่ไมเคิลทำ

552
00:25:43,333 --> 00:25:45,673
บางสิ่งที่จอห์นทำ
ไม่สามารถยอมรับได้โดยสิ้นเชิง

553
00:25:47,233 --> 00:25:48,873
ผู้บรรยาย:
ต่อไป "เดอะโคโลนี"...

554
00:25:48,967 --> 00:25:52,427
ไฟขึ้นมา...

555
00:25:52,533 --> 00:25:54,473
แต่ผู้บุกรุกในเวลากลางคืนกลับมา

556
00:25:54,567 --> 00:25:56,667
ทุกคนลุกขึ้น!

557
00:26:06,567 --> 00:26:09,167
ผู้บรรยาย: ในฐานะของการทดลอง
คืนที่สองตก

558
00:26:09,267 --> 00:26:14,967
มีผู้มาใหม่สี่คน
เปลี่ยนสมการการอยู่รอด

559
00:26:15,067 --> 00:26:18,227
โดยพื้นฐานแล้ว
นี่คือทั้งหมดที่เรามีจนถึงตอนนี้

560
00:26:18,333 --> 00:26:21,603
นี่คืออันใหญ่
นั่นควรจะเป็นครึ่งหนึ่งของเรา

561
00:26:21,700 --> 00:26:25,430
คืนนี้มันเป็นพาสต้า
ผักและถั่วลิสง

562
00:26:25,533 --> 00:26:28,073
[ การสนทนาที่ไม่ชัดเจน ]

563
00:26:28,167 --> 00:26:31,497
แค่มีหลังคา
เหนือหัวของเรา

564
00:26:31,600 --> 00:26:34,830
เราต้องผ่านไปให้ได้
แพทช์หยาบ คุณรู้ไหม?

565
00:26:34,933 --> 00:26:36,933
และมันก็
จะต้องลำบาก

566
00:26:37,033 --> 00:26:39,603
ฉันแค่รู้สึกถึงความร้อน
และมันก็อยู่ในกระป๋อง ดังนั้น...

567
00:26:39,700 --> 00:26:41,270
ในหลายวัฒนธรรม

568
00:26:41,367 --> 00:26:45,467
การรับประทานอาหารร่วมกันเป็นขั้นตอนสำคัญ
ในการบูรณาการผู้มาใหม่

569
00:26:45,567 --> 00:26:46,827
ขอบคุณ
พระบิดาแห่งสวรรค์

570
00:26:46,933 --> 00:26:48,333
สำหรับการนำเราในวันนี้
ร่วมกัน

571
00:26:48,433 --> 00:26:49,873
และช่วยเราด้วย
กับเพื่อนของเรา

572
00:26:49,967 --> 00:26:54,527
และหวังว่าเราจะทำได้
เรียกพวกเขาว่าเพื่อนในอนาคต

573
00:26:54,633 --> 00:26:56,033
และเราก็ได้รับโอกาส

574
00:26:56,133 --> 00:26:57,803
และหวังเป็นอย่างยิ่ง
คุณจะแนะนำเราในเรื่องนั้น

575
00:26:57,900 --> 00:26:59,070
หลังจากช่วงระยะเวลาหนึ่ง

576
00:26:59,167 --> 00:27:01,297
ผู้คนเริ่มต้นจริงๆ
เพื่อปรับบทบาทเหล่านี้ให้เป็นภายใน

577
00:27:01,400 --> 00:27:02,630
และมันก็กลายเป็นจริงสำหรับพวกเขา

578
00:27:02,733 --> 00:27:05,333
มันเกือบจะเหมือนกับว่า
พวกเขากำลังมีชีวิตอยู่จริงๆ

579
00:27:05,433 --> 00:27:07,133
ในโลกหลังหายนะ

580
00:27:07,233 --> 00:27:08,733
สาธุ
สาธุ

581
00:27:08,833 --> 00:27:12,033
จอห์น วี.:
ตอนนี้ทุกสิ่งเล็กน้อย
เรามีความสำคัญอย่างยิ่ง

582
00:27:12,133 --> 00:27:14,603
แม้แต่ลงไปถึงสิ่งต่าง ๆ
นั่นอยู่ในถังขยะ

583
00:27:14,700 --> 00:27:18,130
หากคุณมีศรัทธาอันแรงกล้า
คุณต้องการช่วยเหลือคนยากจน

584
00:27:18,233 --> 00:27:19,903
คุณต้องการที่จะช่วยเหลือคนขัดสน

585
00:27:20,000 --> 00:27:22,870
แต่คุณต้องดูแล
ของคุณเองก่อน

586
00:27:22,967 --> 00:27:24,867
ก่อนอื่นเรามาเริ่มกันก่อน
ทำความรู้จักกัน

587
00:27:24,967 --> 00:27:26,697
ฉันชื่ออัลลิสัน

588
00:27:26,800 --> 00:27:28,800
ฉันชื่อวลาดิมีร์
ฉันเป็นวิศวกร

589
00:27:28,900 --> 00:27:30,870
ฉันเป็นชาวประมง
ฉันเป็นฮันเตอร์

590
00:27:30,967 --> 00:27:32,967
ฉันช่วยคุณได้
ค่อนข้างมาก

591
00:27:33,067 --> 00:27:36,067
ฉันคิดว่าความหวาดกลัว
เท่ากันทั้งสองด้าน

592
00:27:36,167 --> 00:27:38,897
พวกเขาเชิญเราเข้าไป
หกของพวกเขา

593
00:27:39,000 --> 00:27:40,900
ไม่รู้ว่าเราเป็นใคร

594
00:27:41,000 --> 00:27:42,500
เราจะเป็นเพื่อนกันไหม

595
00:27:42,600 --> 00:27:44,930
หรือเรากำลังจะไป
ต้องการที่จะรับช่วงต่อ?

596
00:27:45,033 --> 00:27:47,233
เราจะลองไหม
และคว้าสิ่งดี ๆ ของพวกเขามาใช่ไหม?

597
00:27:47,333 --> 00:27:49,773
ฉันชื่อโจอี้
และฉันเป็นผู้รับเหมา --

598
00:27:49,867 --> 00:27:53,197
ส่วนใหญ่เป็นโครง คอนกรีต
มีไฟฟ้า, ประปาบ้าง

599
00:27:53,300 --> 00:27:55,200
สวัสดี ฉันชื่อไลลานี

600
00:27:55,300 --> 00:27:58,270
ฉันเป็นโค้ชฟิตเนส
และผู้ฝึกสอนส่วนบุคคล

601
00:27:58,367 --> 00:28:00,267
ฉันชื่อเอมี่
[ หัวเราะ ]

602
00:28:00,433 --> 00:28:01,833
ใช่แล้ว ดังนั้น
ฉันเป็นนักชีววิทยาทางทะเล

603
00:28:01,933 --> 00:28:05,173
และฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ

604
00:28:05,267 --> 00:28:07,167
ที่จะมีสถานที่
ที่จะวางหัวของฉันลงคืนนี้

605
00:28:07,267 --> 00:28:08,467
ขอบคุณ.

606
00:28:08,567 --> 00:28:11,627
อัลลิสัน: ทุกคนมีอดีต
ทุกคนทำ

607
00:28:11,733 --> 00:28:14,103
เราทุกคนจะค้นพบสิ่งต่างๆ มากขึ้น
เกี่ยวกับกันและกัน

608
00:28:14,200 --> 00:28:16,000
และเราจะรับมันไป
เมื่อมันมาถึง

609
00:28:16,100 --> 00:28:18,870
ฉันเป็นอดีตนักโทษ
ฉันทำมาประมาณหกปีแล้ว

610
00:28:20,800 --> 00:28:22,870
ฉันเป็นผู้ค้ามนุษย์
ตกลง.

611
00:28:22,967 --> 00:28:25,197
ใช่แล้ว และฉันก็จะชอบคุณ
ที่จะรู้ว่า

612
00:28:25,300 --> 00:28:27,430
เพราะฉันอยากให้คุณรู้
นั่นคือสิ่งที่ฉันทำเพื่อ

613
00:28:27,533 --> 00:28:28,633
เหนือสิ่งอื่นใด

614
00:28:28,733 --> 00:28:31,233
ฉันไม่เคยทำร้ายใครเลย
ฉันเคยอยู่ข้างใน

615
00:28:31,333 --> 00:28:32,503
ฉันไม่ใช่คนที่ฉันเคยเป็น

616
00:28:32,600 --> 00:28:36,400
แต่ฉันต้องเป็นคนอื่น
ในชีวิตของฉันก่อน

617
00:28:36,500 --> 00:28:40,900
โจอี้บอกเราแล้ว
เขาถูกจำคุกหกปี

618
00:28:41,000 --> 00:28:44,070
และฉันคิดว่านั่นเป็นอย่างนั้น
กล้าหาญจริงๆของเขา

619
00:28:44,167 --> 00:28:46,227
เขามีข้อเท็จจริง -- คุณก็รู้

620
00:28:46,333 --> 00:28:49,333
เขามีประสบการณ์โดยตรง
โลกอีกใบนี้

621
00:28:49,433 --> 00:28:51,603
ที่ฉันหวังว่าจะไม่มีวันได้รับประสบการณ์

622
00:28:51,700 --> 00:28:54,870
ฉันกำลังพูดอะไร?
ฉันอยู่ตรงกลางของมัน

623
00:28:56,800 --> 00:28:59,270
และนี่คือ
ก้าวไปเหนือสิ่งนั้น

624
00:28:59,367 --> 00:29:02,997
ผู้บรรยาย: หลังอาหารเย็น
ผู้มาใหม่เข้ามาตั้งถิ่นฐานแล้ว

625
00:29:03,100 --> 00:29:04,170
แต่เป็นส่วนหนึ่งของการทดลอง

626
00:29:04,267 --> 00:29:06,127
ผู้บุกรุกชุดใหม่
ถูกส่งเข้าแล้ว

627
00:29:06,233 --> 00:29:09,803
เพื่อคุกคามชาวอาณานิคม
ทรัพยากรและความมั่นคง

628
00:29:09,900 --> 00:29:13,100
Montella: ในหายนะ
หรือเหตุการณ์ภัยพิบัติ

629
00:29:13,200 --> 00:29:16,400
กำลังจะมี
บุคคลที่มีเจตนา

630
00:29:16,500 --> 00:29:19,200
ไม่ว่าจะขโมยสิ่งที่คุณมี
เพื่อความอยู่รอดของพวกเขา

631
00:29:19,300 --> 00:29:22,930
หรือเพียงก่อให้เกิดความโกลาหล
เพื่อความบันเทิงของพวกเขา

632
00:29:23,033 --> 00:29:24,803
[ กระแทก ]

633
00:29:30,933 --> 00:29:32,373
[ เสียงดังกราวของโลหะ ]

634
00:29:32,467 --> 00:29:35,827
ทุกคนลุกขึ้น!

635
00:29:40,467 --> 00:29:42,727
ผู้บรรยาย:
ผู้ปล้นสะดมมีคำแนะนำ

636
00:29:42,833 --> 00:29:45,103
ไม่ทำร้ายชาวอาณานิคม
ทางกายภาพ

637
00:29:45,200 --> 00:29:47,770
แต่อาสาสมัคร
ไม่ทราบว่า.

638
00:29:47,867 --> 00:29:50,167
[ รอบเครื่องยนต์ ]

639
00:29:58,433 --> 00:29:59,703
[ เสียงดังกราวของโลหะ ]

640
00:30:03,000 --> 00:30:07,230
ฉันเกลียดมัน ฉันเกลียดการโกรธ
ฉันเกลียดการถูกกลัว

641
00:30:07,333 --> 00:30:10,133
ฉันไม่ถือมันกับพวกเขา
โดยส่วนตัวแล้ว

642
00:30:10,233 --> 00:30:12,203
พวกเขาแค่พยายามที่จะทำ
พวกเขากำลังพยายามทำอะไร

643
00:30:12,300 --> 00:30:14,270
ซึ่งรอดมาได้
แต่พวกเขาต้องการเอาชีวิตรอด

644
00:30:14,367 --> 00:30:16,097
โดยการใช้
อะไรทำให้ฉันมีชีวิตอยู่

645
00:30:24,233 --> 00:30:26,803
ดร.สเนทเตอร์:
การโจมตีจากภายนอก

646
00:30:26,900 --> 00:30:28,630
สามารถเผยให้เห็นถึงความสอดคล้องกัน
ของกลุ่ม

647
00:30:28,733 --> 00:30:31,633
หรือสามารถเปิดเผยลิงก์ที่อ่อนแอได้

648
00:30:31,733 --> 00:30:33,403
ฉันเห็นสองคน [BLEEP]
บนจักรยาน!

649
00:30:33,500 --> 00:30:35,500
ความโกรธอาจเป็นเรื่องยาก
เพื่อควบคุม

650
00:30:35,600 --> 00:30:40,500
เป็นการตอบสนองต่อการเอาชีวิตรอดที่มีประโยชน์
แต่ยังสามารถทำลายล้างได้

651
00:30:40,600 --> 00:30:41,700
มีเพียงสองคนเท่านั้น!

652
00:30:41,800 --> 00:30:43,700
เราควรออกไปที่นั่นแล้ว
และเตะก้น!

653
00:30:43,800 --> 00:30:45,900
ฉันสามารถ
มีจักรยานนั่นตอนนี้!

654
00:30:46,000 --> 00:30:49,200
อย่าตะโกนระหว่างเรา!
เราตะโกนใส่พวกเขาเท่านั้น!

655
00:30:49,300 --> 00:30:51,870
มาเลย ไมค์ ควบคุมตัวเอง!
ความดีของฉัน!

656
00:30:51,967 --> 00:30:55,267
ตอนนี้พวกเขาทำให้คุณโกรธแล้ว
ไม่คิด.

657
00:30:55,367 --> 00:30:56,727
คุณต่อสู้กับไฟ
ด้วยไฟ

658
00:30:56,833 --> 00:30:58,303
ถ้าคุณออกไปข้างนอก
และได้รับบาดเจ็บ

659
00:30:58,400 --> 00:31:00,030
อะไรจะดีขนาดนั้น
ได้ทำเพื่อเราแล้วหรือยัง?

660
00:31:00,200 --> 00:31:01,500
อะไรดี
มันจะทำสำเร็จไหม?

661
00:31:01,600 --> 00:31:04,000
ตอนนี้คุณออกไปแล้ว
ตอนนี้เราทำอะไร?

662
00:31:04,100 --> 00:31:06,130
คุณต้องคิด
เกี่ยวกับเรื่องนั้น

663
00:31:06,233 --> 00:31:08,433
ไมเคิล: มันยากพอแล้ว
ฉันต้องเตะบุหรี่

664
00:31:08,533 --> 00:31:12,103
มันยากพอที่ฉันต้องเตะ
ดื่มเหล้า เตะกาแฟ

665
00:31:12,200 --> 00:31:14,530
นั่นก็เพียงพอแล้ว
เพื่อขับเคลื่อนใครก็ตามขึ้นไปบนกำแพง

666
00:31:14,633 --> 00:31:16,573
และตอนนี้ที่นี่
คุณต้องอดอาหาร

667
00:31:16,667 --> 00:31:18,527
และคุณต้องไป
ค้นหาอาหารของคุณ

668
00:31:18,633 --> 00:31:20,633
และคุณต้องทำ
สร้างที่พักพิงของคุณ

669
00:31:20,733 --> 00:31:22,773
และคุณต้องนอนหลับ
บนพื้นดิน

670
00:31:22,867 --> 00:31:27,527
ถ้านั่นไม่ทำให้เครียด
ไม่ว่าใครก็ไม่ใช่มนุษย์

671
00:31:36,933 --> 00:31:41,133
ผู้บรรยาย: การทดลอง
เข้าสู่วันที่สามที่อาณานิคม

672
00:31:41,233 --> 00:31:44,003
และการมาถึงล่าสุดก็ตื่นขึ้น
สู่บ้านใหม่ของพวกเขา

673
00:31:46,800 --> 00:31:49,630
ด้วยพื้นฐานเช่น SHELTER
อาหารและน้ำ

674
00:31:49,733 --> 00:31:54,233
ได้รับการดูแลชั่วคราว
วาระต่อไปคืออำนาจ

675
00:31:54,333 --> 00:31:57,603
นี่คือระบบพื้นฐานที่เรียบง่าย
เราจำเป็นต้องทำให้เสร็จวันนี้

676
00:31:57,700 --> 00:31:59,970
ฉันและจอห์น
กำลังจะเริ่มทำงานแล้ว

677
00:32:00,133 --> 00:32:01,933
ในการเชื่อมโยง
รวมแบตเตอรี่เข้าด้วยกัน

678
00:32:02,033 --> 00:32:03,633
ถ้าพวกคุณคิด
ไฟฟ้านั้น

679
00:32:03,733 --> 00:32:05,303
นั่นสำคัญสำหรับคุณหรือเปล่า

680
00:32:05,400 --> 00:32:07,970
ถ้าอย่างนั้นเรามาแย่งกันตอนนี้เลย
และรวบรวมแบตเตอรี่ทั้งหมด

681
00:32:08,067 --> 00:32:10,597
ผู้บรรยาย:
ไมค์ช่างซ่อมบำรุงนำไปใช้งาน

682
00:32:10,700 --> 00:32:13,370
พบแบตเตอรี่
ในวันแรก

683
00:32:13,467 --> 00:32:15,197
มันดูไม่เหมือนมาก

684
00:32:15,300 --> 00:32:19,200
แต่แบตเตอรี่เหล่านี้แต่ละอัน
อยู่ที่ประมาณ 60 ถึง 80 ปอนด์

685
00:32:19,300 --> 00:32:20,600
โอเค เอาล่ะ ไปกันเลย

686
00:32:20,700 --> 00:32:23,870
2, 4, 6, 18, 20.

687
00:32:23,967 --> 00:32:26,427
20. โอเค งั้น
เรามีแบตเตอรี่ 20 ก้อน

688
00:32:26,533 --> 00:32:30,173
ผู้บรรยาย: แผนของไมค์คือ
เพื่อเชื่อมต่อแบตเตอรี่แบบเดซี่

689
00:32:30,267 --> 00:32:33,497
ขนานกันเพื่อขยายขีดสุด
แอมแปร์ที่มีอยู่

690
00:32:33,600 --> 00:32:36,970
จากนั้นแปลงกระแสตรง
สู่ครัวเรือน

691
00:32:37,067 --> 00:32:39,967
การใช้อินเวอร์เตอร์

692
00:32:40,067 --> 00:32:46,127
งานหลักที่นี่คือการเดินสายไฟ
แบตเตอรี่ทั้งหมดนี้ขนานกัน

693
00:32:46,233 --> 00:32:48,433
แล้วเราก็วิ่ง A.C. ขึ้นไปได้
และตามท่อ

694
00:32:48,533 --> 00:32:50,903
และทั่วทั้งอาคาร
สำหรับไฟฉุกเฉิน

695
00:32:51,000 --> 00:32:53,500
ถ้าเราเพิ่งได้รับพลังคืนนี้
สำหรับไฟฉุกเฉิน

696
00:32:53,600 --> 00:32:54,900
มันจะดีพอสำหรับฉัน

697
00:32:55,000 --> 00:32:57,170
ถัดไป

698
00:32:57,267 --> 00:32:58,497
ดีหนึ่ง

699
00:32:58,600 --> 00:33:01,300
ใช่แล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ดี
12 1/2.

700
00:33:01,400 --> 00:33:02,430
ดีแล้ว.
ถัดไป

701
00:33:02,533 --> 00:33:03,933
13 -- โว้ย!

702
00:33:04,033 --> 00:33:06,133
เรากำลังร็อค

703
00:33:06,233 --> 00:33:07,803
ฉันจะบอกว่านั่นเป็นสิ่งที่ไม่ดี

704
00:33:09,433 --> 00:33:11,673
ตกลง.

705
00:33:11,767 --> 00:33:16,627
ฉันจะใช้ลวดนี้
ไมค์ อยู่ในด้านลบ

706
00:33:22,267 --> 00:33:24,827
เรากำลังจะไปขอมันตอนนี้
ไปที่อินเวอร์เตอร์ของเรา

707
00:33:24,933 --> 00:33:27,033
นั่นจะใช้เวลา
แบตเตอรี่ 12 โวลต์ของเราเป็น 110

708
00:33:27,133 --> 00:33:29,133
และให้ไฟฟ้าแก่เรา

709
00:33:29,233 --> 00:33:31,503
ปิดตาของคุณ
เพื่อประกายไฟ

710
00:33:33,967 --> 00:33:35,497
เอาล่ะ.
โอเค เอาล่ะ ไปกันเลย

711
00:33:35,600 --> 00:33:36,670
ไฟ

712
00:33:36,767 --> 00:33:38,997
ว้าว!

713
00:33:39,100 --> 00:33:40,970
[ ปรบมือ ]

714
00:33:41,067 --> 00:33:43,997
เอาล่ะ เอาล่ะ

715
00:33:44,100 --> 00:33:47,100
โอเค โอเค โอเค
เรามีแสงสว่าง

716
00:33:47,200 --> 00:33:51,500
เรายังต้องการเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
เพื่อชาร์จพวกเขา

717
00:33:51,600 --> 00:33:53,900
ดังนั้นเราจึงมีสาม
ถึงเจ็ดวัน

718
00:33:54,000 --> 00:33:57,130
ของแสงที่น้อยที่สุด
ด้วยอุปกรณ์สามชิ้น

719
00:33:57,233 --> 00:33:59,473
ไมเคิลพบอินเวอร์เตอร์
ซึ่งจะให้แสงสว่างแก่เรา

720
00:33:59,567 --> 00:34:00,697
แต่เว้นแต่
เราสามารถหาทางได้

721
00:34:00,800 --> 00:34:02,200
ของการชาร์จแบตเตอรี่เหล่านั้น

722
00:34:02,300 --> 00:34:05,170
นั่นจะเป็น
แนวคิดที่มีอายุสั้นมาก

723
00:34:13,300 --> 00:34:17,870
ผู้บรรยาย:
การใช้งานทั่วไปของชาวอเมริกัน
น้ำ 144 แกลลอนต่อวัน

724
00:34:17,967 --> 00:34:21,467
ชาวอาณานิคมกำลังจัดทำงบประมาณ
หนึ่งแกลลอนต่อคน

725
00:34:21,567 --> 00:34:25,097
การเก็บรักษาอุปทานของ
น้ำกรองจะเป็นสิ่งสำคัญ

726
00:34:25,200 --> 00:34:26,930
เพื่อความอยู่รอดของอาณานิคม

727
00:34:27,033 --> 00:34:28,733
น้ำทั้งหมด
ที่เรารวบรวมมา

728
00:34:28,833 --> 00:34:30,903
เราไม่ได้จริงๆ
เพิ่มมามากพอแล้วตอนนี้

729
00:34:31,000 --> 00:34:33,670
การจัดหาน้ำต่อวันเพื่อแต่งหน้า
เรารับไปเท่าไหร่

730
00:34:33,767 --> 00:34:36,327
สิ่งที่ยิ่งใหญ่ตรงนี้
เก็บน้ำได้มาก
ขวา.

731
00:34:36,433 --> 00:34:38,733
และแน่นอนว่า
ปลอดภัยขึ้นอีกหน่อย

732
00:34:38,833 --> 00:34:40,773
เราใส่ระบบกรอง
อยู่ด้านบน

733
00:34:40,867 --> 00:34:43,197
มันไหลลงมา
และเราเก็บการกรองนี้ไว้

734
00:34:43,300 --> 00:34:45,130
การกรองการกรอง
การกรอง

735
00:34:45,233 --> 00:34:47,733
ผู้บรรยาย: หวังว่าจะรับประกัน
อุปทานที่มั่นคง

736
00:34:47,833 --> 00:34:50,003
ช่างเครื่อง JOHN V. มีความคิด

737
00:34:50,100 --> 00:34:54,570
เพื่อมอบถ่านและทราย
เครื่องกรองน้ำบ้านที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

738
00:34:54,667 --> 00:34:56,927
เราจะมีน้ำมากขึ้น
กว่าที่เราจะรู้ว่าต้องทำอย่างไร

739
00:34:58,200 --> 00:35:01,670
โอเค ติดมันไว้
ต่อต้านกำแพง

740
00:35:01,767 --> 00:35:04,127
คุณจะต้องชอล์ก
พวกที่มีไม้หรืออะไรสักอย่าง

741
00:35:04,233 --> 00:35:05,173
มุ่งหน้าขึ้น

742
00:35:05,267 --> 00:35:07,667
[ คำราม ]

743
00:35:10,800 --> 00:35:13,930
ดูสิ่งยักษ์
น้ำหนักประมาณ 400 ปอนด์?

744
00:35:14,033 --> 00:35:17,273
เราไปกันแล้ว
ตกลง.

745
00:35:17,367 --> 00:35:18,597
คุณสบายดี

746
00:35:18,700 --> 00:35:21,230
ผู้บรรยาย: หนึ่งในสิ่งสุดท้ายของพวกเขา
ถังน้ำในแม่น้ำ

747
00:35:21,333 --> 00:35:22,503
เข้าร่วมการทดสอบ

748
00:35:28,867 --> 00:35:31,767
[ เชียร์ ]

749
00:35:31,867 --> 00:35:33,567
ทุกคนดื่ม

750
00:35:33,667 --> 00:35:35,327
ชาวอาณานิคมมี
หน่วยจัดเก็บการทำงาน

751
00:35:35,433 --> 00:35:38,633
ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาต้องการก็คือน้ำมากขึ้น

752
00:35:38,733 --> 00:35:40,603
ฉันอาจจะสูญเสียน้ำไปครึ่งหนึ่ง

753
00:35:40,700 --> 00:35:44,330
ฉันจะบอกว่าฉันจะใช้
วันนี้มีปริมาณน้ำมากกว่าสองเท่า

754
00:35:44,433 --> 00:35:46,273
ผู้บรรยาย:
ต่อไป "เดอะโคโลนี"...

755
00:35:46,367 --> 00:35:48,567
เวลาไปคือเวลาไป
คือเวลาไปคือเวลาไป

756
00:35:48,667 --> 00:35:49,897
ผู้บรรยาย:
...ฝนตกหนัก...

757
00:35:50,000 --> 00:35:51,100
จอห์น วี.:
นั่นมันบ้ามาก

758
00:35:51,200 --> 00:35:53,130
...และอาณานิคม
พยายามที่จะจับมัน

759
00:35:53,233 --> 00:35:54,403
ไมเคิล:
โอเค ไป ไป ไป ไป

760
00:35:54,500 --> 00:35:56,070
จอห์น ซี.: มันก็เหมือนกับ
ประสบการณ์ทางศาสนา

761
00:35:56,167 --> 00:35:59,327
[ ฟ้าร้องพัง ]

762
00:36:04,167 --> 00:36:07,067
ผู้บรรยาย: เมื่อวันที่สี่เริ่มต้นขึ้น
ที่อาณานิคม

763
00:36:07,167 --> 00:36:11,167
วิศวกรวลาดมีเรื่องเซอร์ไพรส์
สำหรับทุกคน

764
00:36:11,267 --> 00:36:13,397
เฮ้ วลาดิมีร์ มานี่สิ
ดูนี่สิ

765
00:36:13,500 --> 00:36:14,530
[ วลาดิเมียร์หัวเราะ ]

766
00:36:14,633 --> 00:36:16,633
มานี่สิ.
สิ่งนี้จะได้ผลจริง ๆ

767
00:36:16,733 --> 00:36:20,173
เขามาพร้อมกาแฟ
ในถั่วทั้งหมด

768
00:36:20,267 --> 00:36:22,597
แต่การต้มเบียร์จะเป็นอย่างนั้น
โครงการทั้งหมดของตัวเอง

769
00:36:27,167 --> 00:36:28,897
มากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น
มากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น

770
00:36:29,000 --> 00:36:30,900
การใช้ผ้าขาวม้าเป็นตัวกรอง

771
00:36:31,000 --> 00:36:33,000
และชิ้นส่วน
จากเครื่องชงกาแฟที่พัง

772
00:36:33,100 --> 00:36:36,170
พวกเขาพบในขยะ
พวกเขาผลิตเบียร์ครั้งแรก

773
00:36:36,267 --> 00:36:39,597
สามารถทำทุกอย่างอื่นได้
ในรายการลำดับความสำคัญ

774
00:36:39,700 --> 00:36:41,070
อย่าเคาะมัน

775
00:36:42,467 --> 00:36:43,467
ได้เลย ไชโย

776
00:36:43,567 --> 00:36:44,827
มาทดสอบรสชาติกันเถอะ

777
00:36:44,933 --> 00:36:45,833
โอ้ ระวัง!

778
00:36:45,933 --> 00:36:47,273
คุณคิดอย่างไร?

779
00:36:48,400 --> 00:36:50,870
อ่า โอ้!

780
00:36:50,967 --> 00:36:53,367
ฉันขอประมาณครึ่งถ้วยได้ไหม
ของน้ำตาลนั้นเหรอ?

781
00:36:53,467 --> 00:36:54,767
[ หัวเราะ ]

782
00:37:03,233 --> 00:37:05,633
[ หัวเราะ ]

783
00:37:05,733 --> 00:37:08,633
มันเป็นกาแฟ

784
00:37:08,733 --> 00:37:10,973
มันเป็นกาแฟที่แท้จริง

785
00:37:11,067 --> 00:37:12,767
โอ้พระเจ้า

786
00:37:12,867 --> 00:37:15,567
นั่นเป็นสิ่งที่ดีมาก

787
00:37:15,667 --> 00:37:17,967
มันเหมือนกับมีหนาม
ในหัวของคุณ

788
00:37:18,067 --> 00:37:20,997
และในที่สุดก็ดึงมันออกมา
หลังจากผ่านไปสามวัน

789
00:37:23,733 --> 00:37:26,803
อ่า!

790
00:37:26,900 --> 00:37:28,100
[ ถอนหายใจ ]

791
00:37:28,200 --> 00:37:32,300
ฉันต้องช่วยพวกเด็กๆ
จบคอฟฟี่เบรคแล้ว

792
00:37:32,400 --> 00:37:33,930
ผู้บรรยาย:
สี่วันใน

793
00:37:34,033 --> 00:37:37,103
ชาวอาณานิคมยังคงมี
หกวันแห่งอำนาจ

794
00:37:37,200 --> 00:37:41,700
อาหารเก้าวัน
แต่มีเพียงวันเดียวเท่านั้นที่มีน้ำ

795
00:37:41,800 --> 00:37:46,900
เมื่อจิตวิญญาณของอาณานิคมเพิ่มขึ้น
พายุแอล.เอ. ที่หายากกำลังรวมตัวกัน

796
00:37:47,000 --> 00:37:50,070
ออกไปข้างนอกดูว่ามีอะไร
เราทำได้เพื่อรางน้ำฝน

797
00:37:50,167 --> 00:37:53,497
หวังว่าจะเพิ่มหุ้น
ของน้ำจืด

798
00:37:53,600 --> 00:37:55,300
ไมค์และจอห์นตัดสินใจ
เพื่อตรวจสอบ

799
00:37:55,400 --> 00:37:56,600
รางน้ำฝนของโรงงาน

800
00:37:56,700 --> 00:37:59,770
นั่น...
คือรางน้ำ

801
00:37:59,867 --> 00:38:01,267
...คือรางน้ำ
จากหลังคา

802
00:38:02,400 --> 00:38:04,470
รอ รอ รอ
รอ รอ

803
00:38:04,567 --> 00:38:06,797
รอ.
นั่นคืออะไร?

804
00:38:06,900 --> 00:38:09,130
ท่อระบายน้ำ.
เลขที่.

805
00:38:09,233 --> 00:38:10,603
วางท่อ?
เลขที่.

806
00:38:12,167 --> 00:38:16,727
ท่อเก่าอันใหญ่นั่น--
ท่อเก่าใหญ่ -- ใช่แล้ว ที่รัก!

807
00:38:16,833 --> 00:38:20,433
มันคือน้ำฝน
มีน้ำฝนของเรา

808
00:38:20,533 --> 00:38:22,433
ดร. แมคคิน: ในแง่หนึ่ง
หลังคาของอาคารขนาดใหญ่

809
00:38:22,533 --> 00:38:24,473
เป็นนักเก็บน้ำฝน

810
00:38:24,567 --> 00:38:27,167
แต่มันได้รับการออกแบบมา
เพื่อเป็นช่องทางให้น้ำฝน

811
00:38:27,267 --> 00:38:28,467
สู่ท่อระบายน้ำพายุ

812
00:38:28,567 --> 00:38:30,667
ตรงนั้น.
มันอยู่ตรงนั้น

813
00:38:30,767 --> 00:38:33,067
โอ้อันนี้ไป
เข้าสู่ถนน

814
00:38:33,167 --> 00:38:34,727
ถูกต้อง
สิ่งที่เราต้องทำคือตัดมัน

815
00:38:34,833 --> 00:38:36,273
เรารวบรวมน้ำทั้งหมดของเรา
ตรงนั้น.

816
00:38:36,367 --> 00:38:38,797
ที่กำลังรวบรวมมาจาก
นี่คือส่วนทั้งหมดของหลังคา

817
00:38:38,900 --> 00:38:41,570
เราจะมีน้ำฝนเพิ่มมากขึ้น
กว่าที่เราจะรู้ว่าต้องทำอย่างไร

818
00:38:41,667 --> 00:38:44,497
[ ฝนตก ]

819
00:38:47,767 --> 00:38:48,897
ฝนตก

820
00:38:49,000 --> 00:38:50,570
มันกำลังเริ่มต้น
ฝนตกตอนนี้

821
00:38:50,667 --> 00:38:52,927
ตอนนี้ฝนตก
ไปทำงานกันเถอะ

822
00:38:57,000 --> 00:38:58,200
คว้าท่อและตัด

823
00:39:06,200 --> 00:39:07,670
ตกลง.

824
00:39:07,767 --> 00:39:09,127
โอ๊ย.

825
00:39:09,233 --> 00:39:11,903
ไปรับพวกมันเลย
ไปไปไปไป

826
00:39:12,833 --> 00:39:15,203
เด็ก ๆ! เด็ก ๆ!
เราต้องการความช่วยเหลือ!

827
00:39:15,300 --> 00:39:16,830
ฝนตก
ท่อของเราถูกตัดแล้ว

828
00:39:16,933 --> 00:39:19,173
และเราจำเป็นต้องเริ่มต้น
การเก็บน้ำ

829
00:39:19,267 --> 00:39:20,497
เราต้องจัดแนวถัง
ด้วยพลาสติก

830
00:39:20,600 --> 00:39:21,730
เพราะพวกเขาสกปรก

831
00:39:23,700 --> 00:39:25,230
เอาล่ะ!

832
00:39:25,333 --> 00:39:27,033
พวกเขาต้องไปที่ไหน?
ตลอดทางในมุม

833
00:39:27,133 --> 00:39:29,433
มันจะออกมาแล้ว
ผ่านทางนี้

834
00:39:31,633 --> 00:39:34,973
มันกำลังจะไหลออกมา
มันมาแล้ว

835
00:39:35,067 --> 00:39:37,167
[ หัวเราะ ]

836
00:39:37,267 --> 00:39:39,397
มันมาแล้ว
ฉันบอกคุณแล้ว.

837
00:39:39,500 --> 00:39:42,470
ฉันไม่แน่ใจว่าเป็นระบบหรือไม่
แม้จะได้ผล

838
00:39:42,567 --> 00:39:44,667
และนั่นก็คือ
กำลังทำงานอยู่เห็นไหม?

839
00:39:44,767 --> 00:39:46,667
นั่นมันบ้ามาก
เราต้องการ
เพื่อเปลี่ยนถัง

840
00:39:46,767 --> 00:39:48,297
โอเค ไป ไป ไป ไป

841
00:39:48,400 --> 00:39:52,000
ผู้บรรยาย:
ชาวอาณานิคมตระหนักดีว่า
รวบรวมถังฝนตอนนี้

842
00:39:52,100 --> 00:39:54,330
สามารถบันทึกการเดินทางได้หลายครั้ง
สู่แม่น้ำ

843
00:39:54,433 --> 00:39:56,333
เมื่อมันไหลแบบนั้น

844
00:39:56,433 --> 00:39:58,333
และคุณก็แบบว่า
“ว้าว ดูสิว่าเราได้อะไรมา”...

845
00:39:58,433 --> 00:40:01,133
ในสองนาที
เราจะดึงสิ่งนี้ออก
ตกลง.

846
00:40:01,233 --> 00:40:02,433
โจอี้:
...ถึงเวลาแล้ว

847
00:40:02,533 --> 00:40:04,273
เวลาไปคือเวลาไป
คือเวลาไปคือเวลาไป

848
00:40:04,367 --> 00:40:05,527
และฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่ผู้คน

849
00:40:05,633 --> 00:40:07,433
จำเป็นต้องได้รับจริงๆ
ผ่านหัวของพวกเขาที่นี่

850
00:40:07,533 --> 00:40:10,273
ฉันกำลังเร่งตูดของฉัน
ดีที่สุดที่ฉันสามารถ

851
00:40:10,367 --> 00:40:12,727
ฉันเห็นในดวงตาของพวกเขา
พวกเขากำลังพยายาม

852
00:40:12,833 --> 00:40:16,533
และดิ้นรนที่จะลองและรับ
น้ำมากเท่าที่พวกเขาจะทำได้

853
00:40:19,433 --> 00:40:22,133
ฉันแค่ต้องการถุงเท้าของฉัน
และชุดชั้นในซักแล้วตอนนี้

854
00:40:22,233 --> 00:40:25,373
ฉันไม่อยากเอามันออกไป
น้ำจากสิ่งที่เราต้องการ

855
00:40:25,467 --> 00:40:27,527
แต่ถ้าฉันสามารถผ่านไปได้
ฉันคงจะมีความสุข

856
00:40:27,633 --> 00:40:31,073
ผู้บรรยาย:
ส่วนแรกของการรวบรวม
ฝนสกปรกเกินกว่าจะดื่มได้

857
00:40:31,167 --> 00:40:32,927
เพราะสิ่งสกปรก
บนหลังคา

858
00:40:33,033 --> 00:40:34,503
แต่เหมาะสำหรับการซักรีด

859
00:40:34,600 --> 00:40:36,430
ไลลานี: ดังนั้น
ฉันควรใช้น้ำนี้หรือไม่?

860
00:40:36,533 --> 00:40:38,333
เอมี่ ฉันควรใช้
น้ำนี้เพื่อล้าง

861
00:40:38,433 --> 00:40:39,973
ตั้งแต่นั้นมา
น้ำที่สกปรกที่สุด?

862
00:40:40,067 --> 00:40:42,427
นี่เป็นการไหลบ่าครั้งแรก
ใช่

863
00:40:42,533 --> 00:40:43,973
มันไม่สกปรกสกปรก
คุณรู้ไหม?

864
00:40:44,067 --> 00:40:47,027
ขาดผงซักฟอก พวกเขาเพิ่ม
เบกกิ้งโซดากับน้ำฝน

865
00:40:47,133 --> 00:40:49,073
เพื่อทำความสะอาดเสื้อผ้า

866
00:40:49,167 --> 00:40:53,497
ด้วยแผ่นเหล็กลูกฟูก
เป็นกระดานซักผ้า

867
00:40:53,600 --> 00:40:54,870
เพียงแค่ถูมัน
กลับไปกลับมา

868
00:40:54,967 --> 00:40:57,567
คุณจะได้รับสิ่งสกปรกบางส่วน
โดยไม่ต้องบีบมัน

869
00:41:00,333 --> 00:41:03,103
จอห์นและไมค์ค้นพบล็อคเกอร์

870
00:41:03,200 --> 00:41:06,100
เสื้อผ้าทำงานเก่าๆ เต็มไปด้วย
เพื่อเปลี่ยนเป็น

871
00:41:06,200 --> 00:41:09,570
โอ้มนุษย์!
[ ผ้าฉีก ]

872
00:41:09,667 --> 00:41:13,167
นั่นไม่ได้ตัดมันใช่ไหม?

873
00:41:14,767 --> 00:41:16,027
มอร์แกน: ใช่แล้ว เรากำลังทำอยู่
เสื้อผ้าของทุกคน

874
00:41:16,133 --> 00:41:17,873
เพียงแค่วางพวกเขาไว้ที่นี่

875
00:41:17,967 --> 00:41:21,867
แต่ฉันชอบสิ่งนี้
หนุ่มๆสาวๆ หนุ่มๆสาวๆ

876
00:41:21,967 --> 00:41:25,527
มีงานเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ทั้งหมด
คนส่วนใหญ่

877
00:41:25,633 --> 00:41:29,533
ไม่ได้รับจริงๆ --
สิ่งต่างๆ เช่น การทำอาหาร การทำความสะอาด

878
00:41:29,633 --> 00:41:33,103
อะไรก็ตามที่ไม่เกี่ยวข้อง
เครื่องมือและค้อนและตะปู

879
00:41:33,200 --> 00:41:35,300
พวกเขาดูเหมือนจะไม่
อยากทำมัน.

880
00:41:35,400 --> 00:41:38,130
มันเกือบจะเหมือน
เรากลับมาในยุคมืด

881
00:41:38,233 --> 00:41:41,703
จุ๊ๆ จุ๊ๆ จุ๊ๆ
พวกเขากำลังซักผ้าของเรา

882
00:41:41,800 --> 00:41:43,270
ทิ้งพวกเขาไว้ตามลำพัง

883
00:41:43,367 --> 00:41:45,967
โปรด.
ฉันต้องการเสื้อผ้าชั้นในที่สะอาด

884
00:41:46,067 --> 00:41:48,397
ดูนี่สิ

885
00:41:48,500 --> 00:41:50,500
ยืนนิ่ง...

886
00:41:52,700 --> 00:41:54,770
...และเรื่องต่างๆ กำลังจะเสร็จสิ้นแล้ว

887
00:41:54,867 --> 00:41:57,727
สัปดาห์นี้มีแล้ว
ยากมากสำหรับฉัน

888
00:41:57,833 --> 00:42:01,033
มันยากกว่าที่ฉันคิด
มันกำลังจะเป็นเช่นนั้น

889
00:42:01,200 --> 00:42:06,030
ฉันคิดว่าเราจะดำเนินต่อไป
ช็อกนรกจากตัวเราเอง

890
00:42:06,133 --> 00:42:08,673
มันอาจจะเป็นจุดสิ้นสุดของโลก
อย่างที่เรารู้

891
00:42:08,767 --> 00:42:10,727
แต่เราจำเป็นต้องสร้าง
มีอะไรใหม่

892
00:42:10,833 --> 00:42:13,573
และรู้สึกเศร้า
เกี่ยวกับสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา

893
00:42:13,667 --> 00:42:15,327
หรือสิ่งที่เราเคยมี

894
00:42:15,433 --> 00:42:19,103
จะไม่นำแสงสว่าง
ไปสู่อนาคตที่รออยู่

895
00:42:26,100 --> 00:42:27,600
[ ฟ้าร้องพัง ]

896
00:42:31,967 --> 00:42:33,367
โอ้ นี่เยี่ยมมาก

897
00:42:33,467 --> 00:42:36,197
นี่เป็นเรื่องจริง จริง ๆ
เยี่ยมยอดจริงๆ

898
00:42:36,300 --> 00:42:38,900
ฉันลืมไปแล้วว่าความรู้สึกสะอาดเป็นอย่างไร

899
00:42:39,000 --> 00:42:40,700
มันก็เหมือนกับ
ประสบการณ์ทางศาสนา

900
00:42:40,800 --> 00:42:43,700
ฉันแค่รู้สึกได้ถึงกลิ่นเหม็น
ออกมาจากฉัน

901
00:42:43,800 --> 00:42:45,370
และมันก็เป็นเพียงการปลดปล่อย

902
00:42:45,467 --> 00:42:50,597
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันหัวเราะ
ตั้งแต่เรามาที่นี่

903
00:42:53,467 --> 00:42:56,467
รู้สึกมหัศจรรย์มาก!

904
00:43:00,233 --> 00:43:03,233
ผู้บรรยาย:
ซีซั่นนี้ที่ "THE COLONY"...

905
00:43:08,833 --> 00:43:11,603
...กระบวนการสร้างใหม่
ดำเนินต่อไป...

906
00:43:17,100 --> 00:43:21,330
...และชาวอาณานิคมก็ถูกผลักดัน
สู่จุดแตกหัก

907
00:43:21,433 --> 00:43:23,073
ฉันไม่เคยทิ้งผู้ชายไว้ข้างหลัง!

908
00:43:23,867 --> 00:43:28,327
ไม่มี [BLEEP] ครั้งถัดไป
ในโลก [BLEEP] นี้!

909
00:43:29,167 --> 00:43:31,127
ออกไป!

910
00:43:31,233 --> 00:43:32,733
นี่คือนรก!

911
00:43:32,833 --> 00:43:35,733
-- คำบรรยายโดย VITAC --
www.vitac.com

912
00:43:35,833 --> 00:43:38,933
คำบรรยายภาพจ่ายให้โดย
การสื่อสารเพื่อการค้นพบ