1
00:00:00,070 --> 00:00:04,920
The Money Can't Buy Love Team @ Viki မှ ဖန်တီးထားသည့် အချိန်နှင့် စာတန်းများ

2
00:00:31,500 --> 00:00:34,030
ချမ်းသာတဲ့သူ၊ ဆင်းရဲတဲ့မိန်းမ

3
00:00:40,310 --> 00:00:42,030
အပိုင်း ၉

4
00:00:43,530 --> 00:00:47,880
ဒီလိုအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ဒီလုပ်ဆောင်ချက်ကို သင်ဘယ်လိုဖန်တီးခဲ့လဲ။

5
00:00:47,880 --> 00:00:51,660
၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝသော စွမ်းဆောင်ရည်မြင့် အင်္ဂါရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

6
00:00:52,280 --> 00:00:56,080
CEO က ဒီလိုလုပ်နိုင်ရင် သူဘာလို့ မြန်မြန်မလုပ်တာလဲ။

7
00:00:59,250 --> 00:01:03,190
အစီအစဥ်က အရမ်းကြီးတယ်ထင်ရပေမယ့်။

8
00:01:03,190 --> 00:01:08,010
ငါခံစားရတာက ... အစိုးရပရိုဂရမ်ရဲ့အင်တာဖေ့စ်အတွက်အသုံးပြုရာမှာတစ်နည်းနည်းနဲ့အဆင်မပြေဖြစ်နိုင်သည် ...

9
00:01:08,010 --> 00:01:09,810
လူတိုင်းထွက်။

10
00:01:20,180 --> 00:01:21,990
တော်တယ်။

11
00:01:21,990 --> 00:01:25,800
ဤသည်မှာ အတိအကျ နည်းပညာနောက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အင်တာဖေ့စ်အတွက် ဒါကိုသုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြရအောင်။

12
00:01:25,800 --> 00:01:30,400
- သင်ကြိုက်လား?
- အင်း။ ဘာကြောင့်လဲ? မဟုတ်ဘူးလား?

13
00:01:35,800 --> 00:01:40,800
အိပ်ရာထသည်။ အခု ကျွန်တော်တို့ သွားရမှာ။ ဒိုင်နိုဆောကိုဖမ်းဖို့။

14
00:01:45,180 --> 00:01:47,780
ဌာနမှူး ဦးအောင်မင်း၊ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကြိုဆိုပါတယ်။

15
00:01:47,800 --> 00:01:52,720
ဌာနမှူး? ယခု သူသည် လေးစားအပ်သော ဒုတိယသမ္မတတစ်ဦးဖြစ်သည်။

16
00:01:52,800 --> 00:01:58,300
ဟေး၊ သူကလား။  မင်းရဲ့ CEO Lee Yoo Chan ပါလား။

17
00:01:58,300 --> 00:01:59,780
ဟုတ်ကဲ့။

18
00:01:59,780 --> 00:02:03,530
မင်းအကြောင်းကြားဖူးပေမယ့် မင်းနဲ့မတွေ့ဖူးဘူး။ မင်းက ငယ်တယ်။

19
00:02:04,360 --> 00:02:05,840
သင်ဘာလုပ်နေပါလဲ?  ထိုင်ပါ။

20
00:02:05,840 --> 00:02:09,220
ဒီမှာ!  နောက်ထပ်ပုလင်းတစ်လုံး ယူလာပေးပါဦး။

21
00:02:09,220 --> 00:02:10,730
ဟုတ်ကဲ့။

22
00:02:13,760 --> 00:02:17,460
Next In နဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့ ပရောဂျက်တစ်ခုအကြောင်း ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူက ဘယ်သူလဲလို့ တွေးမိတယ်။

23
00:02:17,460 --> 00:02:21,490
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် Next In မှာ ငါမကြိုက်တဲ့ ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေ အများကြီးရှိတယ်။

24
00:02:22,100 --> 00:02:25,240
ကျွန်တော်ဘာလုပ်သင့်သလဲ?  အထက်လူကြီးများထံမှ အမိန့်ချသည်။

25
00:02:25,850 --> 00:02:29,560
စကားမစပ်၊ ဒါက စာချုပ်ပါ။

26
00:02:30,900 --> 00:02:38,700
ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဌာနမှူး၊ ဒု-သမ္မတမင်း မဟုတ်ဘူး ကောင်းကောင်းလုပ်ရအောင်။

27
00:02:38,700 --> 00:02:42,760
ဟုတ်ကဲ့။  Next In နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းသည် မည်သည့်ပြဿနာမှဖြစ်စေမည်မဟုတ်-

28
00:02:42,760 --> 00:02:46,010
အင်း။  အဲဒါကို အရင်သုံးသပ်ပါ။

29
00:02:46,010 --> 00:02:49,390
ဒီပရောဂျက်က Taesan ရဲ့ နာမည်အောက်မှာ ရှိနေတာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား ။

30
00:02:49,390 --> 00:02:51,760
- ခွင့်လွှတ်ပါ
- ဟိုမှာ၊

31
00:02:51,760 --> 00:02:56,620
အဲဒါက ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အထူးတောင်းဆိုချက်ပဲ။ ဌာနမှူး ဦးအောင်မင်းလည်း သိသင့်တယ်။

32
00:03:08,100 --> 00:03:11,600
Taesan နှင့် နောက်တစ်ခု စီးပွားရေးသဘောတူညီချက်
ပူးတွဲစီမံကိန်းဆောင်ရွက်မှုစာချွန်လွှာ

33
00:03:16,790 --> 00:03:19,480
ဒီစာချုပ်...

34
00:03:21,580 --> 00:03:24,090
- ဘယ်တော့မှ မရှိဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။
- CEO။

35
00:03:24,090 --> 00:03:27,590
အပြင်ပန်းကို ပြောင်းတဲ့အခါ အနှစ်သာရ ပြောင်းသွားသလား။

36
00:03:27,590 --> 00:03:32,120
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤစက်မှုလုပ်ငန်းတွင် နည်းပညာနှင့် စနစ်တွင် သင့်ထက် ခြွင်းချက်မရှိ ရှေ့ရောက်နေပါသည်။

37
00:03:36,140 --> 00:03:41,200
ငွေကိုအသုံးပြု၍ လုပ်ငန်းတစ်ခုအတွက် အမဲလိုက်ခြင်းဖြင့် အရွယ်အစားသာ ကြီးထွားလာသည့် သင့်ကုမ္ပဏီအတွက်၊

38
00:03:42,590 --> 00:03:45,350
မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီက အဲဒီအချက်ကို မေ့သွားတဲ့အချိန်၊

39
00:03:45,350 --> 00:03:47,540
- ဒါဟာ မင်းရဲ့ ကျဆုံးခြင်းရဲ့ အစဖြစ်နေပါပြီ။
Yoo Chan...

40
00:03:47,540 --> 00:03:50,780
ငါ မင်းနဲ့ မလိုက်ချင်ဘူး။

41
00:04:00,180 --> 00:04:01,800
မင်းသဘောတူတယ်သိလား။

42
00:04:01,800 --> 00:04:04,140
သူတို့ကို မူပိုင်ခွင့်ပေးဖို့ ကျွန်တော်သဘောမတူခဲ့ပါဘူး။

43
00:04:04,140 --> 00:04:06,990
တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူးဆိုတာ Yoo Chan သိပါတယ်။

44
00:04:32,950 --> 00:04:34,690
Yoo Chan ။

45
00:04:36,400 --> 00:04:38,630
မင်းနဲ့ငါ အတူတူ Next In လုပ်ချင်တယ်။

46
00:04:39,400 --> 00:04:46,200
ကိုရီးယားရဲ့ အကောင်းဆုံး အိုင်တီကုမ္ပဏီ၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကမ္ဘာ။

47
00:04:46,200 --> 00:04:50,240
ငါလည်းလုပ်တယ်။  ဒါပေမယ့် ငါက သူတို့နည်းနဲ့ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။

48
00:04:51,080 --> 00:04:53,210
ဒါဆို မင်းဘာဆက်လုပ်မှာလဲ

49
00:04:53,210 --> 00:04:55,760
ဖိုင်ကြီးတွေကို လွှင့်ပစ်မှာလား။

50
00:04:55,760 --> 00:04:58,320
တံတိုင်းတစ်ခု ကျိုးသွားမှန်း သိနေရင်တောင်

51
00:04:58,320 --> 00:05:01,290
ငါ နံရံကို ရိုက်ချိုးမယ်။

52
00:05:02,460 --> 00:05:04,440
ဘယ်လိုလဲ?

53
00:05:09,980 --> 00:05:12,200
မင်း အခု ဘယ်သွားနေတာလဲ။

54
00:05:12,850 --> 00:05:14,990
ကျွန်တော် ခရီးထွက်နေပါတယ်။

55
00:05:14,990 --> 00:05:18,550
ခရီးထွက်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။   Big File သရုပ်ပြကို ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။

56
00:05:18,550 --> 00:05:22,540
သရုပ်ပြမပြမီ အင်တာဖေ့စ်ကို ပြီးအောင်လုပ်မယ်။  သုံးရက်လောက်တော့ လုံလောက်မယ်။

57
00:05:24,270 --> 00:05:26,920
မင်းက တကယ်ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲ ဂရုစိုက်တာ။

58
00:05:32,620 --> 00:05:36,490
ဒီနေ့ ပထမဆုံးအကြိမ် မင်းကို စိတ်ပျက်သွားတယ်။

59
00:05:38,570 --> 00:05:41,160
မင်း ဥက္ကဌ မင်းဆီသွားပြီလား

60
00:05:41,200 --> 00:05:47,170
ဒါနဲ့ မင်းသူ့ကို တောင်းတယ်။    ကျေးဇူးပြုပြီး Big File ကို လက်ခံပါလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

61
00:05:47,170 --> 00:05:49,120
"ကူညီပါ။"

62
00:05:49,120 --> 00:05:53,010
မင်းအိမ်မှာ မင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့ ဖခင်ဆီ မင်းထွက်သွားတယ်။

63
00:05:57,300 --> 00:06:00,830
မင်းနဲ့မတူဘူးလို့ ငါယုံတယ်...

64
00:06:01,800 --> 00:06:03,700
အနည်းဆုံး အဲဒီလူတွေဆီက။

65
00:06:26,700 --> 00:06:30,470
ဒါဟာ တနင်္လာနေ့ညရဲ့ ပျံသန်းမှုပါ။  ဟိုနိုလူလူကို ၉ နာရီမှာ ရောက်ပါတယ်။

66
00:06:30,470 --> 00:06:34,020
- သွားနိုင်မယ်မထင်ဘူး။
- ဘာကြောင့်လဲ?

67
00:06:34,020 --> 00:06:37,880
တစ်နေရာရာကို ရက်အနည်းငယ်သွားရမယ်။

68
00:06:38,790 --> 00:06:42,220
တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် တစ်နေရာရာမှာ အလုပ်လုပ်ချင်တယ်။

69
00:06:42,220 --> 00:06:43,830
ဘယ်မှာလဲ?

70
00:06:46,720 --> 00:06:48,340
Namhae။

71
00:06:49,350 --> 00:06:51,830
Kim Boon Hong နဲ့ တွေ့မှာလား။

72
00:06:51,830 --> 00:06:53,450
အင်း။

73
00:06:53,450 --> 00:06:57,200
အခု တကယ်သွားရမှာလား။ မင်းငါ့ကိုအရင်ကတိပေးတယ်။

74
00:06:57,200 --> 00:06:58,640
ဆောရီး။

75
00:07:00,500 --> 00:07:03,400
အင်ချွန်းမှ ဟိုနိုလူလူအထိ

76
00:07:04,900 --> 00:07:07,400
လက်မှတ်ကြိုတင်မှာယူမှုကို ပယ်ဖျက်ပါ။
အတည်ပြုပါ။

77
00:07:09,370 --> 00:07:11,150
ကောင်းသောခရီးဖြစ်ပါစေ။

78
00:07:13,510 --> 00:07:17,400
ဒါပေမယ့် နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းသလို ခံစားရတယ်။

79
00:07:18,210 --> 00:07:23,270
လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်နှစ်လောက်က မင်းနမ်ဟေးကိုသွားခဲ့ပြီး ငါနဲ့မတွေ့ခဲ့တာ မင်းသိလား။

80
00:07:23,890 --> 00:07:26,550
ဒါက ကံတရားလိုလား။

81
00:07:26,550 --> 00:07:28,770
အဓိပ္ပါယ်မဲ့စွာတွေးနေမိပါတယ်။

82
00:07:29,370 --> 00:07:32,670
တနင်္လာနေ့ နောက်ဆုံးထားပြီး ပြန်လာမယ်။

83
00:07:32,670 --> 00:07:35,930
ကောင်းပြီ ဘေးကင်းသောခရီးဖြစ်ပါစေ။

84
00:07:36,880 --> 00:07:40,320
Boon Hong ကောင်းရာသုဂတိလားပါစေ။ နောက်ဆုံးမို့လို့။

85
00:07:41,660 --> 00:07:42,910
အင်း။

86
00:08:06,980 --> 00:08:10,310
- ငါ Kim Bo Ra ပါ ။
- မင်းနာမည် အခုပြောပြနေစရာ မလိုဘူး။

87
00:08:10,400 --> 00:08:13,300
- ဝင်ပါ။
- ဟုတ်ကဲ့။

88
00:08:17,630 --> 00:08:19,640
သင့်အိတ်ကို နောက်မှာထားပါ။

89
00:08:19,640 --> 00:08:20,660
အဆင်ပြေပါတယ်။

90
00:08:20,660 --> 00:08:23,420
အဲဒါ ငါ့ကားမောင်းတဲ့လမ်း။

91
00:08:23,420 --> 00:08:24,750
ဟုတ်ပြီ

92
00:08:55,030 --> 00:08:59,280
Boon Hong ကွယ်လွန်တုန်းက မင်းနဲ့အတူရှိလား။

93
00:08:59,280 --> 00:09:00,520
ငါမဟုတ်ခဲ့ပါ။

94
00:09:01,230 --> 00:09:04,560
ခဏလောက် မလာဖို့ ပြောတယ်။

95
00:09:05,980 --> 00:09:08,610
ဆံပင်တွေပြန်ပေါက်လာတဲ့အထိ ပြောတယ်။

96
00:09:09,500 --> 00:09:13,030
သူမရဲ့ ရုပ်ဆိုးတဲ့ ရုပ်ရည်ကို မပြချင်ဘူးလို့ သူမက ပြောပါတယ်။

97
00:09:16,430 --> 00:09:18,760
နေကောင်းနေမယ်။

98
00:09:23,340 --> 00:09:25,220
ကျွန်တော်သွားမယ်။

99
00:09:29,580 --> 00:09:31,470
ဘိုရာ

100
00:09:33,160 --> 00:09:36,920
Universe တွင်အကောင်းဆုံး Bo Ra၊ မင်းရဲ့စာမေးပွဲကို ကောင်းကောင်းဖြေပါ။

101
00:09:37,820 --> 00:09:40,260
စကြာဝဠာတွင်အကောင်းဆုံး Bo Ra

102
00:09:41,820 --> 00:09:46,020
ဒါ သူမနဲ့ နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ခြင်းပါပဲ။

103
00:09:46,020 --> 00:09:50,000
အဲဒီတုန်းက သိသင့်တယ်။

104
00:10:17,490 --> 00:10:21,660
ဘိုရာ။  ဒီစာကို ဖတ်ပြီးတဲ့ အချိန်မှာ။

105
00:10:21,660 --> 00:10:24,890
ငါ ဒီကမ္ဘာက ထွက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

106
00:10:40,700 --> 00:10:41,960
Unni!

107
00:10:49,190 --> 00:10:53,390
ဆေးခန်းသွားပြတော့ သူက ပြီးနေပြီ...

108
00:11:03,840 --> 00:11:06,190
Kim Bo Ra လား။

109
00:11:29,070 --> 00:11:33,290
ဘိုရာ ဒီစာကိုဖတ်ပြီးချိန်၊

110
00:11:33,290 --> 00:11:36,180
ငါ ဒီကမ္ဘာက ထွက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

111
00:11:37,580 --> 00:11:42,490
ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြချင်တော့ပဲ ပျောက်သွားတယ်။

112
00:11:43,460 --> 00:11:48,150
ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့အရာတွေက ငါလိုချင်တဲ့ပုံစံအတိုင်း မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

113
00:11:51,100 --> 00:11:55,100
ငါတောင်းပန်ပါတယ် မင်းကို ကျေးဇူးတင်တယ်။

114
00:11:56,800 --> 00:12:02,180
ငါ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေပေမယ့် မင်းရှိနေတာကြောင့် ငါအထီးကျန်မနေဘူး။

115
00:12:06,290 --> 00:12:11,970
ငါဖယ်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်တရတွေအားလုံးကို မင်းဂရုစိုက်မှာလား။

116
00:12:12,910 --> 00:12:17,530
ငါ့ပြာတွေကို သမုဒ္ဒရာထဲမှာ လွှင့်ပစ်ချင်တယ်၊

117
00:12:17,530 --> 00:12:21,180
မြေကို မမြင်နိုင်ရာ။

118
00:12:22,510 --> 00:12:25,470
ဒါမှလည်း ဘယ်သူမှ မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။

119
00:12:26,800 --> 00:12:32,400
ဒါ​ကြောင့် ငါ့​ကြောင့်​သူ​တစ်​ယောက်​မှ ဝမ်း​နည်း​မှာ​မဟုတ်​ဘူး။

120
00:12:37,150 --> 00:12:39,010
ငါ့ကို ကတိပေးပါ။

121
00:12:40,110 --> 00:12:43,220
တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကိုရှာနေရင်တောင်

122
00:12:44,700 --> 00:12:46,020
ပင်လျှင်

123
00:12:47,790 --> 00:12:50,780
အဲဒီလူက Lee Yoo Chan၊

124
00:12:50,780 --> 00:12:52,710
ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါနဲ့။

125
00:12:55,200 --> 00:12:57,510
ငါ့အကြောင်းပြောပါ။

126
00:12:59,000 --> 00:13:02,140
မသိဟန်ဆောင်ရုံပါပဲ။

127
00:13:04,570 --> 00:13:10,890
ငါသေပြီး သမုဒ္ဒရာထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေတယ်ဆိုတာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ သိတယ်။

128
00:13:58,550 --> 00:14:00,270
ငါမင်းကိုစောင့်နေမယ်။

129
00:14:01,830 --> 00:14:04,480
အချိန်တိုင်းပြန်လာပါ။

130
00:14:33,620 --> 00:14:37,980
ငါပြန်လာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ မစောင့်ပါနှင့်။

131
00:14:39,420 --> 00:14:41,490
အရာအားလုံးကို မေ့လိုက်ပါ။

132
00:14:57,180 --> 00:15:01,210
စောစောက ပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။

133
00:15:01,210 --> 00:15:03,400
ငါသူမကိုနောက်ဆုံးအကြိမ်တွေ့ဖူးလိမ့်မယ်။

134
00:15:03,400 --> 00:15:05,180
တောင်းပန်ပါတယ်။

135
00:15:07,320 --> 00:15:08,960
အဲဒီတုန်းက၊

136
00:15:09,710 --> 00:15:12,400
ငါဒီလိုလုပ်ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

137
00:15:13,490 --> 00:15:15,520
သူမ မင်းကို ချစ်လို့ပဲ။

138
00:15:15,520 --> 00:15:18,060
ချစ်တဲ့သူတွေ

139
00:15:18,060 --> 00:15:19,950
အခြားတစ်ခုကို သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထက်မှာထားမယ်။

140
00:15:19,950 --> 00:15:22,360
အဲဒါ မင်းရဲ့အတွေးပဲ။

141
00:15:22,360 --> 00:15:25,530
အခြေအနေကို ကိုယ့်ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ဖို့က ဘယ်သူလဲ။

142
00:15:25,530 --> 00:15:28,440
Boon Hong ကို ကတိပေးခဲ့တယ်။

143
00:15:28,440 --> 00:15:30,460
ခက်နေရင်လည်း ချက်ချင်း၊

144
00:15:30,460 --> 00:15:33,050
အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မင်းမေ့သွားလိမ့်မယ်။

145
00:15:33,720 --> 00:15:37,980
မင်းအတွက်ပဲလို့ သူမကပြောပါတယ်။ Unni Boon Hong။

146
00:15:41,040 --> 00:15:43,920
လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်လောက်က ကျွန်တော် Namhae ကိုရှာဖို့ လာတုန်းက၊

147
00:15:45,040 --> 00:15:46,620
ပြီးတော့၊

148
00:15:48,180 --> 00:15:52,690
မင်းငါ့ကိုမှတ်မိတယ်... ငါဘယ်သူလဲ။

149
00:15:52,690 --> 00:15:54,870
အဲဒီတုန်းက ပြောသင့်တယ်။

150
00:15:56,150 --> 00:15:58,350
Boon Hong က မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောပေမယ့်

151
00:15:59,850 --> 00:16:01,920
မင်းငါ့ကိုပြောသင့်တယ်!

152
00:16:12,410 --> 00:16:16,120
သေသေချာချာကြည့်ပေးပါ။ ဒါကို ကမ်းစပ်မှာ ဆွဲထားတယ်။

153
00:16:16,120 --> 00:16:20,890
လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်ကပါ။ သူ့နာမည်က Kim Boon Hong ပါ။ သူမရဲ့ အသက်...

154
00:16:35,120 --> 00:16:37,930
ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဘယ်သွားမလို့လဲ။

155
00:16:37,930 --> 00:16:40,960
အထွတ်အထိပ်ရာသီဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် တခြားနေရာကို သွားရင်တောင်မှ အခန်းရှာလို့ မရဘူး။

156
00:16:40,960 --> 00:16:44,030
ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမှာပဲနေပါ။

157
00:16:44,030 --> 00:16:47,650
လတ်ဆတ်တဲ့ငါးနဲ့ Sashimi လုပ်မယ်။

158
00:16:47,650 --> 00:16:51,950
သင်ဘာကြိုက်ပါသလဲ? ငါးပြား? Rockfish လား?

159
00:16:51,950 --> 00:16:56,330
ဟေး ဟေး! ဖောက်သည်လက်ခံပါ။

160
00:16:57,660 --> 00:16:59,360
ဒီဘက်ပါ။

161
00:17:34,630 --> 00:17:39,450
Ahjusshi Ahjusshi

162
00:17:42,290 --> 00:17:46,370
Ahjusshi၊ မင်းရဲ့အာရုံတွေဆီ လာပါ။ Ahjusshi

163
00:17:52,830 --> 00:17:55,890
Ahjusshi Ahjusshi

164
00:18:01,060 --> 00:18:04,100
Ahjusshi Ahjusshi

165
00:18:04,100 --> 00:18:07,600
Ahjusshi၊ မင်းရဲ့အာရုံကိုရောက်ပါ။

166
00:18:07,600 --> 00:18:10,870
အာ့ ငါဘာလုပ်ရမလဲ။ Ahjusshi

167
00:18:10,870 --> 00:18:12,930
အဲဒါ မင်းပဲလား ဟမ်။

168
00:18:13,760 --> 00:18:15,330
ဟုတ်ကဲ့။

169
00:18:21,930 --> 00:18:23,560
သူမ၏ပြာများ...

170
00:18:24,790 --> 00:18:26,550
သူတို့ကို ဘယ်မှာဖြန့်တာလဲ။

171
00:18:28,240 --> 00:18:32,970
အဲဒီရေလမ်းက ဟိုမှာ စက်လှေနဲ့ တစ်နာရီလောက် မောင်းပြီးတာ။

172
00:18:40,020 --> 00:18:44,660
တောင်းပန်ပါတယ်။ သင်မှန်ပါတယ်။

173
00:18:45,860 --> 00:18:50,420
အဲဒီတုန်းက ငါ မင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောသင့်တယ်။

174
00:18:50,420 --> 00:18:56,040
ဒီအရာက မင်းအတွက် အမာရွတ်တစ်ခုအဖြစ် ကြာရှည်နေခဲ့တာ ငါသိခဲ့ရင်...

175
00:19:36,820 --> 00:19:41,480
ကြိုဆိုပါတယ်။   အစားအသောက်နှင့် တည်းခိုခန်း။  ဒါအကုန်ပဲဗျ။

176
00:19:41,480 --> 00:19:43,490
အိုးဘိုရာ။

177
00:19:43,490 --> 00:19:45,610
Oppa!

178
00:19:45,610 --> 00:19:49,530
ဘိုရာ ဒီမှာ။  ဘိုရာ။

179
00:19:49,530 --> 00:19:50,490
ဖေဖေ!

180
00:19:50,490 --> 00:19:55,300
ဘိုရာ ဘာလဲ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ မင်းမလာခင် ငါတို့ကိုတောင် မခေါ်ဘူး

181
00:19:55,300 --> 00:19:56,750
ငါ မင်းကို တွေ့ချင်တယ်!

182
00:19:56,750 --> 00:19:58,590
ဟုတ်လား?

183
00:19:58,590 --> 00:20:00,120
ဟေး ဟေး။

184
00:20:00,820 --> 00:20:02,760
ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။

185
00:20:02,760 --> 00:20:06,390
အိုး.  သူက ကျွန်တော်အလုပ်လုပ်တဲ့ ကုမ္ပဏီရဲ့ CEO ပါ။

186
00:20:06,390 --> 00:20:08,030
အို ငါ CEO လား။

187
00:20:08,030 --> 00:20:11,360
ဟယ်လို။

188
00:20:11,360 --> 00:20:15,400
CEO ကဘာလို့ဒီ​လောက်​​ရောက်​လာတာလဲ...

189
00:20:15,400 --> 00:20:21,500
- မင်း နေကောင်းလာပြီ။ Bo Ra ညစာစားပြီးပြီလား။
-မရသေး။

190
00:20:21,500 --> 00:20:24,890
မေမေ၊ ငါတို့မှာ ငါးပြားတွေ ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား ငါးပြင်ဆင်ကြရအောင်။

191
00:20:24,890 --> 00:20:27,910
-အဖွားကို အရင်တွေ့ရမယ်။
- သူ အိပ်နေတယ်။

192
00:20:27,910 --> 00:20:30,690
အရင်ဆုံး အထဲကို ဝင်ပါ။

193
00:20:30,690 --> 00:20:34,300
ဝင်လိုက်ပါ။ကြိုဆိုပါတယ်။

194
00:20:34,300 --> 00:20:37,450
ဝင်လိုက်ပါ။ မြန်မြန်ဝင်လိုက်ပါ။

195
00:20:38,310 --> 00:20:41,430
မင်းဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။

196
00:20:46,200 --> 00:20:50,110
ဒီနေရာနဲ့ မင်းရဲ့မိသားစုကိုလည်း ငါသတိရတယ်။

197
00:20:55,380 --> 00:20:58,580
မင်းမမှတ်မိတော့ဘူးလို့ ငါမျှော်လင့်တယ် ဒါပေမယ့် မင်းထင်တာပဲ။

198
00:20:58,580 --> 00:21:02,610
ငါတို့အိမ်က မင်းမမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် အသံကျယ်တယ်။

199
00:21:03,880 --> 00:21:07,740
လေလှိုင်းတွေ ငြိမ်နေတဲ့အချိန်မှာ ပင်လယ်ပြင်ကို ထွက်ကြရအောင်။

200
00:21:07,740 --> 00:21:11,640
အဖေ့ကို မေးရင် သူက ငါတို့ကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။

201
00:21:13,220 --> 00:21:17,680
ဘွန်ဟောင်ကို လွှတ်လိုက်တုန်းကလည်း သူက ကျွန်မကို ခေါ်သွားတယ်။

202
00:21:18,930 --> 00:21:22,370
သူက အရမ်းငယ်တယ်... သူက တကယ် CEO လား။

203
00:21:23,230 --> 00:21:26,250
- သူက တကယ် CEO လား။
- ဟုတ်တယ်၊ သူက။ ငါသူ့ကိုသိတယ်။

204
00:21:26,250 --> 00:21:27,480
တကယ်လား?

205
00:21:27,480 --> 00:21:32,240
အဖေနဲ့အမေ၊ အခုကစလို့ တကယ့်ကို အရေးပေါ်အခြေအနေပါ။

206
00:21:32,240 --> 00:21:38,110
ငါ့စကားကို သေချာနားထောင်။ Bo Ra ရဲ့ CEO က တကယ်ချမ်းသာတဲ့သူပါ။

207
00:21:38,110 --> 00:21:42,050
ဒါပေမယ့် ဘိုရာနဲ့ ညဘက်ဆို ဒီလိုလူက ဘာလို့ ဒီကိုလာတာလဲ။

208
00:21:42,050 --> 00:21:44,620
- သူဘာလို့လာတာလဲ။
-ဘာကြောင့်လဲ?

209
00:21:45,180 --> 00:21:47,290
ငါလည်းမသိဘူး။

210
00:21:47,290 --> 00:21:48,490
စားပွဲပြင်ဆင်ပါ။

211
00:21:48,490 --> 00:21:51,160
အဆုံးထိ နားထောင်ပါ။

212
00:21:51,160 --> 00:21:56,280
သူဘာကြောင့်လာတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပေမယ့် ဘိုရာနဲ့ သူနဲ့ ဘိုရာကြားက ပုံမှန်ဆက်ဆံရေးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ချက်ချင်းပြောလို့ရပါတယ်။

213
00:21:56,280 --> 00:21:59,800
ဒါဆို သူက ငါတို့ ဘိုရာနဲ့ ချစ်တယ် လို့ မင်းပြောနေတာလား။

214
00:21:59,800 --> 00:22:03,470
လုံလောက်ပါတယ်။ မေ့လိုက်ပါ။ ငါတို့ဘိုရာအကြောင်း မင်းဘာလို့ပြောတာလဲ။

215
00:22:03,470 --> 00:22:07,900
မဟုတ်ဘူး! ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဘိုရာရဲ့အိမ်က နည်းနည်း ညစ်ပတ်နေတာကလွဲရင် တခြားဘာကိုမှ လွတ်မသွားဘူးလား။

216
00:22:07,900 --> 00:22:11,890
ငါပြောနေတာပဲ! ကောင်းအောင်လုပ်ဖို့လိုတယ်။

217
00:22:11,890 --> 00:22:16,290
ရွှေအိတ်တလုံးက ငါတို့အိမ်ထဲကို ဝင်လာနေပြီ။

218
00:22:16,290 --> 00:22:20,990
ဘိုရာရဲ့ အနာဂတ်အတွက်သာမက သားအကြီးဆုံးရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ပါ ။

219
00:22:20,990 --> 00:22:25,170
ရအောင်၊  ဖေဖေ၊

220
00:22:25,170 --> 00:22:28,510
ဟုတ်လား? ဟုတ်တယ်၊ ဟန်နီ။

221
00:22:28,510 --> 00:22:33,150
မြို့တော်ဝန် နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်တုန်းက ငါတို့လုပ်ထားတဲ့ ဂျင်းရိုင်းဝိုင်ကို ယူလာပါ။

222
00:22:33,150 --> 00:22:36,190
-အဖေ။ ကောင်းတယ်!
-အိုဟုတ်တာပေါ့!

223
00:22:36,190 --> 00:22:38,470
အမေ့ tsukidashi (အချိုရည်နှင့်အတူ ဂျပန်အရံဟင်း) ကျွေးရန် လိုအပ်ပါသည်။

224
00:22:38,470 --> 00:22:42,150
ကြက်ဥကို ဗာလာလွန်နဲ့ ပေါင်းသင့်တယ်။ နူးညံ့ပျော့ပျောင်း။

225
00:22:42,150 --> 00:22:46,440
- ဒီအခွင့်အရေးမှာ ယောက္ခမရဲ့ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသသင့်တယ်မဟုတ်လား ။
- အရူး။

226
00:22:47,460 --> 00:22:51,490
အိုကေ၊ ဘာက အရမ်းခက်တာလဲ။

227
00:22:51,490 --> 00:22:54,120
ပြဿနာက သူ့အရသာခံဘူးနဲ့ အံကိုက်ဖြစ်သွားတာ။

228
00:22:54,120 --> 00:22:58,490
ဝရုန်းသုန်းကားမဖြစ်ဘဲ ကိုယ့်နေရာကိုယ်သွားရအောင်

229
00:22:58,490 --> 00:23:03,080
တစ်ခုမှာ ဂျင်ဆင်းရိုင်း ဝိုင်။ တစ်လုံးက ကြက်ဥပြုတ်နဲ့ ပိန်ပိန်ပါးပါး။   ပွိုင့်အားလုံး နူးညံ့ နူးညံ့သည်။

230
00:23:03,080 --> 00:23:05,230
ငါ့သားကို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။  တကယ်ပါ။

231
00:23:05,230 --> 00:23:07,740
ပြီးရင် အားလုံးကို ပျော့သွားအောင် လုပ်မယ်။  ရွှေ့ပါ။ ရွှေ့ပါ။ ရွှေ့ပါ။

232
00:23:07,740 --> 00:23:10,000
သွားကြရအောင်!

233
00:23:22,590 --> 00:23:25,770
မင်းရဲ့ခွေးက အခုဒီမှာ။

234
00:23:51,180 --> 00:23:53,440
မင်းဘာတွေထိုင်နေတာလဲ

235
00:23:56,190 --> 00:23:58,590
CEO! CEO!

236
00:23:58,590 --> 00:24:01,770
သူဘာလို့ဒီလိုဖြစ်တာလဲ။ သူသေသလား။

237
00:24:06,570 --> 00:24:08,630
အရမ်းပင်ပန်းနေလို့ အိပ်နေတာ။

238
00:24:08,630 --> 00:24:10,700
အဲဒီအခါမှာ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။

239
00:24:10,700 --> 00:24:14,710
အိုး၊ ကျွန်တော် သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဘူး။ သူတကယ်ပင်ပန်းနေရမယ်။

240
00:24:14,710 --> 00:24:17,580
အရာရာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သူ့လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တယ်။

241
00:24:17,580 --> 00:24:19,820
အားလုံးစုပါ။

242
00:24:19,820 --> 00:24:22,870
အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်သင့်တယ်။

243
00:24:22,870 --> 00:24:26,040
အိုကေ၊ အိုကေ၊ အိုကေ။

244
00:24:26,040 --> 00:24:30,430
တစ်နှစ်သုံး!

245
00:24:38,260 --> 00:24:40,420
ငါဒီမှာရပြီ။

246
00:24:40,420 --> 00:24:43,150
အိုး ကောင်းပြီ။

247
00:25:11,680 --> 00:25:14,500
ဒါဆို သူဘယ်လိုအိပ်နေတာလဲ။

248
00:25:14,500 --> 00:25:16,440
သူ မဖျားဘူးလား ?

249
00:25:16,440 --> 00:25:19,970
သူ့အလုပ်က ရှုပ်နေတော့ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် အိပ်မပျော်နိုင်။

250
00:25:19,970 --> 00:25:22,630
အဲဒါအပြင် သူက ဒီကို တလမ်းလုံး မောင်းသွားတယ်။

251
00:25:22,630 --> 00:25:25,460
အိုး၊ ရုတ်တရက်။

252
00:25:25,460 --> 00:25:27,490
မင်းတို့နှစ်ယောက် တကယ်လား...

253
00:25:27,490 --> 00:25:33,350
မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး။ သူ့အလုပ်တွေကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် လုပ်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်အလိုရှိတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို လိုက်ကြည့်နေတယ်။

254
00:25:33,350 --> 00:25:35,530
ဒီမှာ သူ့အလုပ်က ဘယ်လိုလဲ။

255
00:25:35,530 --> 00:25:38,420
ကွန်ပြူတာရှိသရွေ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို အလုပ်လုပ်နိုင်ပါတယ်။

256
00:25:38,420 --> 00:25:41,910
ဒါအကုန်ပဲလား။ ခင်​ဗျားတို့ ဆက်​ဆံ​ရေးမ​နေဘူးလား

257
00:25:41,910 --> 00:25:43,470
အတိအကျ။

258
00:25:43,470 --> 00:25:48,560
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အဖိုးတန် ဧည့်သည်ဆိုတော့ သူ့မှာ လိုအပ်တာမှန်သမျှ သေချာလုပ်ထားရမယ်။

259
00:25:48,560 --> 00:25:50,390
သူက တနင်္ဂနွေကို ကုန်ဆုံးပြီး သွားတော့မယ်။

260
00:25:50,390 --> 00:25:55,640
အိုကေ၊ မနက်ဖြန်မှာ ထပ်ပြောကြရအောင်။ ပင်ပန်းရမှာမို့ အထဲကို ဝင်လိုက်ပါ။

261
00:25:55,640 --> 00:25:58,330
မှန်တယ်။ သိလား ဖေဖေ၊

262
00:25:58,330 --> 00:26:02,440
ရာသီဥတု သာယာတဲ့အခါ လှေစီးရမယ်။

263
00:26:02,440 --> 00:26:04,810
- CEO နဲ့ ကျွန်တော်။
-ဘာလို့လဲ?

264
00:26:04,810 --> 00:26:08,700
ရှိသည်။ ရှိတယ်၊ ရှိတယ်၊ ရှိတယ်။

265
00:26:08,700 --> 00:26:09,940
ဘာလဲ?

266
00:26:09,940 --> 00:26:11,990
ဒါပဲ။ အခုဝင်သွားပါ။

267
00:26:11,990 --> 00:26:15,230
အထဲကိုဝင်ပြီးအိပ်ပါ။

268
00:26:28,680 --> 00:26:32,330
သင်ဘာလုပ်နေပါလဲ? ပိတ်ရက်မှာ အလုပ်လုပ်နေလား။

269
00:26:35,490 --> 00:26:39,270
မင်းတကယ် ငြီးငွေ့စရာကောင်းတဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေတာလား။

270
00:26:39,270 --> 00:26:43,280
မင်းနဲ့ မင်းရည်းစား။

271
00:26:43,280 --> 00:26:46,820
Tae San Electronics နှင့် ညှိနှိုင်းမှု အဆင်မပြေခဲ့ပါ။

272
00:26:46,820 --> 00:26:48,080
အင်း။

273
00:26:48,080 --> 00:26:52,250
ဘာကြောင့်လဲ? Yoo Chan က သဘောတူတယ် မဟုတ်လား။

274
00:26:52,250 --> 00:26:58,870
ဌာနမှူး ဦးမင်းမင်းသည် မူပိုင်ခွင့်ထည့်သွင်းခြင်းဆိုင်ရာ ပြဋ္ဌာန်းချက် ဖိုင်ကြီးတစ်ခုပါရှိသည်။

275
00:26:58,870 --> 00:27:02,480
ကြိုတွေးလို့တောင် မရဘူး။

276
00:27:02,480 --> 00:27:04,940
ဒါ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလား ?

277
00:27:04,940 --> 00:27:08,120
Yoo Chan သို့
- ဒါဆို အခု ဘာဖြစ်သွားမလဲ။

278
00:27:08,120 --> 00:27:11,630
Yoo Chan ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့ကို ဆက်ပြီး စည်းရုံးရဦးမယ်။

279
00:27:11,630 --> 00:27:17,330
ဒါပေမယ့် မင်း တစ်နေရာရာကို အပန်းဖြေခရီးထွက်မယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဟာဝိုင်ရီ?

280
00:27:17,330 --> 00:27:19,010
နောက်တစ်ခါ။

281
00:27:19,010 --> 00:27:25,420
ခုနစ်နှစ်ကြာသွားသော်လည်း သူ့အတိတ်ချစ်သူသေဆုံးမှုအကြောင်းကို သူသိလိုက်ရသည်။

282
00:27:25,420 --> 00:27:28,470
သူ အခု စိတ်ကောင်းရှိမယ် မထင်ဘူး။

283
00:27:29,350 --> 00:27:31,520
ကောင်းကောင်း ထွက်လာတယ်။

284
00:27:31,520 --> 00:27:37,180
သူမကို ထာဝစဉ်သတိရခြင်းထက် သူမ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ တွေးတောနေခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။

285
00:27:38,330 --> 00:27:43,630
Namhae ဆီကိုသွားရင်တော့ သူ့နှလုံးသားက အရာတွေကို ရှင်းသွားနိုင်ပါတယ်။

286
00:27:43,630 --> 00:27:46,560
- Namhae?
- အင်း။

287
00:27:46,560 --> 00:27:47,970
ဘာကြောင့်လဲ?

288
00:28:10,770 --> 00:28:13,140
ဒုသမ္မတ

289
00:28:19,930 --> 00:28:23,020
ဒုသမ္မတ

290
00:28:32,430 --> 00:28:34,190
မင်းဘယ်မှာလဲ။

291
00:28:40,290 --> 00:28:42,260
ငါနမ်ဟေးမှာနေတယ်။

292
00:28:49,320 --> 00:28:51,880
မင်းက CEO Lee နဲ့လား။

293
00:28:58,030 --> 00:28:59,590
ဟုတ်ကဲ့။

294
00:29:26,570 --> 00:29:28,290
ဘာလဲ? သင်ဘယ်သူလဲ?!

295
00:29:28,290 --> 00:29:30,820
ဒါပဲ သိချင်ပါတယ်။

296
00:29:33,070 --> 00:29:35,050
အဖွား။

297
00:29:51,760 --> 00:29:53,640
ထမင်းတစ်ပန်းကန် ထပ်လိုချင်သလား။

298
00:29:53,640 --> 00:29:57,580
နံပါတ် ပန်းကန်တစ်ဝက်။

299
00:30:02,740 --> 00:30:06,460
မင်းက Bo Ra ကုမ္ပဏီရဲ့ CEO လား။
- ဟုတ်ကဲ့။

300
00:30:06,460 --> 00:30:10,330
မင်းက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပန်းကလေးလို နင်က ဘယ်လိုကုမ္ပဏီမျိုးလဲ။

301
00:30:10,330 --> 00:30:12,100
မင်းက နံရံမှာ အပေါက်ပေါက်နေတဲ့ စတိုးဆိုင်ရဲ့ သူဌေးလား။

302
00:30:12,100 --> 00:30:14,160
အဖွား!

303
00:30:20,020 --> 00:30:22,130
မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီက မင်းကို ငတ်နေသလား။

304
00:30:22,130 --> 00:30:25,290
Aigoo၊ သူ့ကုမ္ပဏီမှာ ငတ်မှာလား။

305
00:30:25,290 --> 00:30:29,680
မနေ့ကနဲ့ ဒီနေ့ အလုပ်တွေ အများကြီးရှိလို့ မစားဘူး။

306
00:30:30,850 --> 00:30:33,210
အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ?

307
00:30:34,940 --> 00:30:38,450
- ၂၉။
- ၂၉? ကြည့်ကျတာပေါ့။

308
00:30:38,450 --> 00:30:43,760
မင်းက မြင်းနှစ်ကောင်ပဲ။ Bo Ra ပေါ့နော်။ ကြည့်ကျတာပေါ့။

309
00:30:43,760 --> 00:30:48,720
အိုး မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဒီလို ရောယှက်နေတာလား။

310
00:30:48,720 --> 00:30:50,120
သင်ဘာကိုပြောနေတာလဲ?

311
00:30:50,120 --> 00:30:56,250
ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က ဇာတာမြင်ပြီး ဒီနှစ်မှာ ယောက်ျားနဲ့တွေ့မယ်လို့ ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။

312
00:30:56,250 --> 00:31:00,120
ငါ့အတွက်လား? ဘယ်တော့လဲ?

313
00:31:00,120 --> 00:31:02,120
အဘွား၊ မင်းငါ့ကို ထပ်ပြီး မှားနေသလား။

314
00:31:02,120 --> 00:31:04,330
အဲဒါကို သိတာတောင်မှ သူက ငါ့ရဲ့ အရသာနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။

315
00:31:04,330 --> 00:31:08,300
မင်းလည်း သူနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူး။ သင်အလိုရှိသောအရာကိုလုပ်ပါ။

316
00:31:09,340 --> 00:31:11,120
အဖွား!

317
00:31:11,120 --> 00:31:16,290
အဖွား အတူတူ သွားကစားကြရအောင်။

318
00:31:17,210 --> 00:31:20,540
- တကယ်လား?
- တကယ်။

319
00:31:22,440 --> 00:31:25,100
ငါ မင်းကို အဲဒီ့မှာ ခေါ်သွားမယ်။

320
00:31:25,100 --> 00:31:27,760
သွားကြရအောင်!

321
00:31:29,010 --> 00:31:34,430
စိတ်မပူပါနဲ့ (ဒေသိယစကား) ... သူမအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ (ဒေသိယစကားမပါဘဲ)။

322
00:31:34,430 --> 00:31:36,500
ငါမလုပ်ဘူး။

323
00:31:39,340 --> 00:31:41,630
မင်းလုပ်ရင်။

324
00:31:41,630 --> 00:31:46,330
Aigoo ၊ လေပြင်းတွေတိုက်နေတယ်။

325
00:31:46,330 --> 00:31:50,000
Aigoo, CEO နိုးပြီလား။

326
00:31:50,000 --> 00:31:53,620
ဟေးဘိုရာ၊ လေက အရမ်းပြင်းတယ်။

327
00:31:53,620 --> 00:31:57,390
ဒီနေ့ ပင်လယ်ပြင်ကို မထွက်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ငါတို့ဘာလုပ်ကြမလဲ။

328
00:32:12,020 --> 00:32:14,160
ဂျင်း လက်ဖက်ခြောက်။

329
00:32:14,160 --> 00:32:17,450
ငတ်ပြတ်သေဆုံးသွားတဲ့ သရဲတစ္ဆေနဲ့တူသလား။

330
00:32:17,450 --> 00:32:21,350
ငါ့အမေကို ထမင်းမစားတော့ဘူးလို့ ပြောလိုက်ပါ။ စားပြီးပြီ။

331
00:32:21,350 --> 00:32:23,920
ကျေးဇူးပဲလို့ ပြောလို့မရဘူးလား။

332
00:32:23,920 --> 00:32:28,560
စားနေတုန်းပဲ။ ဒါတွေအားလုံးလုပ်ခဲ့တဲ့သူရဲ့ ခံစားချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။

333
00:32:28,560 --> 00:32:32,790
နွေဦးရာသီက ပန်းသီးက ကြွေကျတဲ့ ခရမ်းချဉ်သီးထက် ပိုချိုတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား။

334
00:32:32,790 --> 00:32:35,200
Boon Hong လည်း ကြိုက်တယ်။ ပန်းသီး။

335
00:32:41,500 --> 00:32:43,100
သွားပါ။

336
00:32:46,490 --> 00:32:50,080
နေပါဦး။ ထိုင်ပါ။

337
00:32:54,540 --> 00:32:59,240
အိုး။ ဒါလား။ ဖိုင်ကြီး အင်တာဖေ့စ်။

338
00:32:59,240 --> 00:33:04,110
သင့်အမည်အောက်တွင် ဖိုင်တစ်ခုပြုလုပ်ပြီး စတင်လိုက်ပါ။

339
00:33:07,900 --> 00:33:10,710
အရမ်းကောင်းတယ်။

340
00:33:10,710 --> 00:33:13,700
ဆန်းသစ်ပြီး ကွဲပြားပုံရသည်။

341
00:33:13,700 --> 00:33:16,080
အဲဒါ ပေးထားတာ။

342
00:33:23,740 --> 00:33:26,270
ဒါမဟုတ်ဘူး။

343
00:33:26,270 --> 00:33:28,140
ဒီမှာ?

344
00:33:28,140 --> 00:33:31,100
သင်သည် ပင်မစခရင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

345
00:33:32,200 --> 00:33:36,710
- ဒီ?
- မဟုတ်ဘူး၊ နောက်အမျိုးအစား။

346
00:33:36,710 --> 00:33:38,050
ရှုပ်ထွေးလွန်းလို့။

347
00:33:38,050 --> 00:33:40,560
မဟုတ်ဘူး! မဟုတ်ဘူး!

348
00:33:42,150 --> 00:33:46,890
Aigoo ကုမ္ပဏီမှာ မင်းဘာလုပ်ခဲ့လဲ။

349
00:33:46,890 --> 00:33:51,060
ပထမဆုံး အကြိမ် ဘယ်သူ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်မလဲ။ အဲဒါနဲ့ ရင်းနှီးအောင် လုပ်ရမယ်။

350
00:33:51,060 --> 00:33:54,360
တစ်ယောက်ယောက် ထိုင်နေရင် သူတို့ အကုန်လုပ်နိုင်မှာပါ။

351
00:33:54,360 --> 00:33:58,910
သင်မှားပါသည်၊ Next In တွင်အလုပ်လုပ်သောသူများသာထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

352
00:33:58,910 --> 00:34:03,650
မင်းလို လူမိုက်ကို ငါ ဘာလို့ ယုံရမှာလဲ ။

353
00:34:03,650 --> 00:34:08,450
ငါ မလုပ်နိုင်ရင် ငါတို့ နိုင်ငံရဲ့ လူဦးရေ ထက်ဝက်ကျော်က မလုပ်နိုင်ဘူး။

354
00:34:08,450 --> 00:34:11,470
ဒါကို လူတိုင်းလိုအပ်တယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တယ်။

355
00:34:11,470 --> 00:34:14,000
ပြီးရင် သူတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီအောင် လုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။

356
00:34:14,000 --> 00:34:16,120
မင်းလို လူမိုက်

357
00:34:17,330 --> 00:34:20,810
စံအဖြစ်? ပြီးနောက်?

358
00:34:20,810 --> 00:34:25,930
ဒီတော့ ငါပြောနေတာက မင်း ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့နောက်ထပ်ဝန်ထမ်းတွေမဟုတ်ဘူး။

359
00:34:25,930 --> 00:34:28,040
ဒါပေမယ့် ဒီဟာကို သုံးမယ့်သူတွေ

360
00:34:28,040 --> 00:34:34,440
ကွန်ပြူတာအသုံးမကျတဲ့သူတွေတောင် အာရုံစိုက်သင့်တယ်။

361
00:34:34,440 --> 00:34:40,410
ထိုသို့ပြုလုပ်ရန်၊ ရှုပ်ထွေးသောအင်တာဖေ့စ်ကို အသုံးမပြုသင့်ဘဲ ရိုးရှင်းသော-

362
00:34:41,450 --> 00:34:45,530
ဒါပဲ! ပျော်စရာနှင့်အတူ!

363
00:34:47,510 --> 00:34:49,160
လက်ဆင့်ကမ်းပါ။

364
00:34:52,010 --> 00:34:53,920
ထပ်လုပ်နေတယ်။

365
00:34:55,550 --> 00:34:57,080
အားလုံးကို ဘာကြောင့် ဖျက်တာလဲ။

366
00:34:57,080 --> 00:35:02,430
ငါဒီတစ်ခုမှမလိုအပ်ပါဘူး။ အရေးကြီးသောအရာသည် ဖန်တီးသူမဟုတ်သော်လည်း ရည်ရွယ်သောအသုံးပြုသူဖြစ်သည်။

367
00:35:02,430 --> 00:35:04,890
ဆန်းသစ်ပြီး အကောင်းဆုံးလို့ ပြောရင်တောင်၊

368
00:35:04,890 --> 00:35:08,800
အသုံးပြုရခက်ပြီး ငြီးငွေ့လာပါက ပြီးသွားပါပြီ။

369
00:35:08,800 --> 00:35:12,600
အခုအချိန်အထိ ငါဘာလုပ်ခဲ့သေးလဲ။

370
00:35:14,850 --> 00:35:18,790
တခါတရံ လူမိုက်သည် ဒုက္ခကို ဖြစ်စေသည်။

371
00:35:18,790 --> 00:35:20,430
တဖန်?

372
00:35:26,580 --> 00:35:31,090
Big File အဖွဲ့မှ ဖန်တီးထားသည့် အဆိုပါ မျက်နှာပြင်ကို သင်သိပါသလား။

373
00:35:31,090 --> 00:35:32,600
မင်းငါ့ကိုပေးခဲ့တဲ့နောက်ဆုံးအရာ။

374
00:35:32,600 --> 00:35:35,980
ထင်ရှားလွန်းတယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တယ်။

375
00:35:35,980 --> 00:35:37,420
ဒါဆို? မင်း ဖျက်လိုက်တာလား။

376
00:35:37,420 --> 00:35:39,490
ဖျက်လိုက်သလား။

377
00:35:39,490 --> 00:35:42,860
ကျွန်တော်မသိပါ။ အသင်းခေါင်းဆောင် ဂျန်နာ သိပါတယ်။

378
00:35:44,130 --> 00:35:45,650
ရုတ်​တရက်​ဘာလို့ဒီလိုဖြစ်​ရတာလဲ။

379
00:35:45,650 --> 00:35:49,780
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂျန်။ အခုချက်ချင်း လိုအပ်တာမို့ မြန်မြန်ပို့ပေးပါနော်။

380
00:35:49,780 --> 00:35:53,870
ကောင်းပြီ၊ မင်းလိုအပ်ရင် ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ငါ့ကိုပြောပြပါ။

381
00:35:53,870 --> 00:35:56,320
ကောင်းပြီ၊ စံသည် စံဖြစ်သည်။

382
00:35:56,320 --> 00:35:59,360
အဲဒါကို အခြေခံအဖြစ်နဲ့ ပြန်လုပ်မယ်။

383
00:36:00,400 --> 00:36:03,950
ငါအဲဒါတွေအကုန်သုံးမှာမဟုတ်ဘူး။

384
00:36:05,540 --> 00:36:07,490
ဘာလဲ? မင်း ဖျက်လိုက်တာလား။

385
00:36:07,490 --> 00:36:10,080
ငါ အဲဒါကို မဖျက်ဘူး။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်၏ hard drive တွင်ဖြစ်သည်။

386
00:36:10,080 --> 00:36:14,290
ထို့နောက် ၎င်းကို Cloud တွင် အမြန်တင်ပါ။ ချက်ခြင်း!

387
00:36:14,290 --> 00:36:16,090
ကောင်းပြီ!

388
00:36:16,090 --> 00:36:17,550
စစ်ဆေးပါ။

389
00:36:17,550 --> 00:36:19,370
အင်း!

390
00:36:20,950 --> 00:36:23,360
ဒါဟာ စံနှုန်းအတွက် အောင်ပွဲပါပဲ။

391
00:36:25,030 --> 00:36:27,150
ဒါမဟုတ်ဘူး။

392
00:36:27,150 --> 00:36:31,230
စံချိန်စံညွှန်းနှင့် ဆန့်ကျင်မှု ဆန့်ကျင်မှုသည် ဆန်းသစ်တီထွင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

393
00:36:31,230 --> 00:36:33,360
၎င်းသည် dialectic ဖြစ်သည်။

394
00:36:34,230 --> 00:36:35,740
အဲဒါကို မင်းတောင်မသိဘူး။

395
00:36:35,740 --> 00:36:39,380
အိုကေ၊ ဒါဆို စံက ဘယ်သူလဲ။

396
00:36:39,380 --> 00:36:41,380
Big File Team အရူးတွေ။

397
00:36:41,380 --> 00:36:43,640
နှင့်ဆန့်ကျင်စံ?

398
00:36:43,640 --> 00:36:45,070
မင်း.

399
00:36:45,070 --> 00:36:48,280
- ဆန်းသစ်တီထွင်မှုကော။
- ငါ့ကို။

400
00:36:50,020 --> 00:36:53,970
အလွန်တင်းမာသောမိန်းမကိုဖော်ပြသည်။

401
00:36:53,970 --> 00:36:56,170
CEO Yoon ၊ မင်္ဂလာပါ။

402
00:36:56,170 --> 00:36:58,160
ကြိုဆိုပါတယ်။ CEO အောင်မင်း၊

403
00:36:58,160 --> 00:37:00,170
ကျေးဇူးပြုပြီးခဏစောင့်ပါ။

404
00:37:03,410 --> 00:37:07,110
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း Park Soo Hwan ၏ပုံတူဖြစ်သည်။ ဟုတ်တယ်ဟုတ်?

405
00:37:07,110 --> 00:37:10,740
စကားအသုံးအနှုန်းက ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း။

406
00:37:11,790 --> 00:37:15,790
သူက ငါတို့နဲ့ သီးသန့် စာချုပ်ချုပ်တယ်။

407
00:37:15,790 --> 00:37:19,050
ငါတကယ်မသိပါဘူး။

408
00:37:19,050 --> 00:37:21,080
ဟုတ်လား?

409
00:37:24,080 --> 00:37:25,510
တော်တော်ကောင်းပါတယ်။

410
00:37:25,510 --> 00:37:27,240
ဟုတ်တယ်မလား?!

411
00:37:27,240 --> 00:37:31,090
ဒါပေမယ့် နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်...

412
00:37:32,210 --> 00:37:39,370
မကြာသေးမီက ကျွန်တော်ကြည့်ခဲ့သော Artist Park ၏ ပန်းချီကားများနှင့် ကွာခြားချက်များ များစွာရှိသည်။

413
00:38:02,700 --> 00:38:04,910
သူမ ဘာပြောလဲ? တစ်ခုခုကို စိတ်ကူးယဉ်မိရင်...

414
00:38:04,910 --> 00:38:08,520
ခဏစောင့်ပါ။ သူမ တွေးနေသည်။

415
00:38:33,320 --> 00:38:35,400
CEO အောင်မင်း!

416
00:38:39,010 --> 00:38:41,750
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? သူမ ဘာကြောင့် ထွက်သွားတာလဲ။

417
00:38:41,750 --> 00:38:43,750
ကျွန်တော်မသိပါ။

418
00:39:05,740 --> 00:39:07,630
လီဒေါင်ဟွာ။

419
00:39:14,500 --> 00:39:18,100
သင်ခေါ်ထားသော ပါတီကို မရရှိနိုင်ပါ...

420
00:39:24,700 --> 00:39:28,220
Lee Dong Hwa က Min Tae Ra ပါ။

421
00:39:28,220 --> 00:39:31,890
မင်းငါ့ကိုမှတ်မိတယ်မဟုတ်လား ငါမင်းကိုပြောစရာရှိတယ်။

422
00:39:31,890 --> 00:39:34,720
ဖုန်းဆက်ပါ။ ကျေးဇူးပြု။

423
00:39:35,420 --> 00:39:37,210
- Oppa ငါတို့က ငါ့ကြောင့် ဒီကိုလာခဲ့တာလား။
- အင်း။

424
00:39:37,210 --> 00:39:39,870
ပန်းချီကားများ ပြသရန်။

425
00:39:39,870 --> 00:39:43,610
Oppa၊ ဒီပန်းချီက အရမ်းမိုက်တယ်။

426
00:39:45,180 --> 00:39:48,380
မဆိုးပါဘူး ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပြောရမလဲ...

427
00:39:48,380 --> 00:39:52,780
လက်ရာမြောက်တဲ့ အနုပညာထက် တပ်ဆင်အနုပညာနဲ့ ပေါ့ပ်အနုပညာကို ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။

428
00:39:52,780 --> 00:39:56,350
Andy Warhol၊ Lichtenstein နဲ့ Damien Hirst တို့လိုလား။

429
00:39:56,350 --> 00:40:00,210
အလို။ အနုပညာကို ကောင်းကောင်းသိလား။

430
00:40:00,210 --> 00:40:02,560
အနုပညာကို ကောင်းကောင်းသိသည်ထက်၊

431
00:40:02,560 --> 00:40:05,360
ကျွန်ုပ်၏စံနှုန်းများသည် ဆန်းသစ်သည်ဖြစ်စေ အသစ်ဖြစ်စေ။

432
00:40:05,360 --> 00:40:10,530
စာတတ်မြောက်တဲ့ ကစားနည်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ထင်းတစ်ပိုင်းတိုင်းဟာ အပိုတန်ဖိုးတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကောလိပ်မှာ တွေ့ရတာ ပျော်စရာပါပဲ။

433
00:40:10,530 --> 00:40:14,590
အဲဒီလိုမဖြစ်ရင် ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားမှုနည်းမယ်။

434
00:40:14,590 --> 00:40:17,860
မင်းက ဂိမ်းစီအီးအိုတစ်ယောက်လို့ မင်းပြောတုန်းက ငါချက်ချင်းသိတယ်။

435
00:40:17,860 --> 00:40:20,270
မင်းဟာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လိုပါပဲ။

436
00:40:20,270 --> 00:40:21,890
မင်းက မျက်နှာ ဉာဏ်ကြီးရှင်။

437
00:40:21,890 --> 00:40:23,710
ကျွန်တော်မသိပါ။

438
00:40:23,710 --> 00:40:26,870
ဒါကိုမြင်ပြီးရင် ဘာလုပ်သင့်လဲ။

439
00:40:26,870 --> 00:40:29,360
မြို့ပြင်ကို ဘယ်လိုမောင်းထုတ်မလဲ။  လေနည်းနည်းသွားရအောင်။

440
00:40:29,360 --> 00:40:32,790
အသံကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် အရင်သွားစားရအောင်။

441
00:40:32,790 --> 00:40:37,390
SNS မှ တကယ့် hot spot ရှိပါသည်။ ငါတို့အဲဒီမှာသွားစားလို့ရမလား။

442
00:40:37,390 --> 00:40:39,630
ဒါပေမယ့် နည်းနည်းဈေးကြီးတယ်။

443
00:40:41,060 --> 00:40:44,410
Ae Gyo ငါမလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။

444
00:40:58,570 --> 00:41:00,450
Cha Do Jin ?

445
00:41:01,830 --> 00:41:05,430
အဲဒါ မင်းပဲ! မတွေ့တာကြာပြီ။

446
00:41:07,160 --> 00:41:10,030
- Park Geon Woo ။
- ငါတို့ပြန်ဆုံကြပြီ။

447
00:41:10,030 --> 00:41:12,180
အရင်နှစ်တွေက ပြန်ဆုံတွေ့ခဲ့တာကရော။

448
00:41:12,180 --> 00:41:14,390
ဟုတ်တယ်...

449
00:41:14,390 --> 00:41:16,390
ဒါပဲလား။

450
00:41:17,360 --> 00:41:21,290
နှုတ်ဆက်ပါတယ် မီဆို။ သူသည် ကျွန်ုပ်၏ အထက်တန်းကျောင်းနေဖက်ဖြစ်သည်။

451
00:41:21,290 --> 00:41:23,030
မင်္ဂလာပါ။

452
00:41:23,030 --> 00:41:24,800
မင်္ဂလာပါ။

453
00:41:26,300 --> 00:41:30,480
သူက မင်းရဲ့ရည်းစားလား။ သူမသည် တကယ်ကို ငယ်ရွယ်ပုံရသည်။

454
00:41:30,480 --> 00:41:33,640
မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က Ae Gyo Song ပါ။

455
00:41:35,110 --> 00:41:40,020
Mi ဒါဆို မင်း Next In အကြောင်းသိတယ်မဟုတ်လား အဲဒီမှာ သူက ပရိုဂရမ်မာပေါ့။

456
00:41:40,020 --> 00:41:46,550
ကျွန်တော်သိသည်။ ဟုတ်လား? ဒီကုမ္ပဏီက ရက်စက်တယ်လို့ ကြားတယ်။

457
00:41:46,550 --> 00:41:49,050
အဲဒီကို သွားခဲ့တဲ့ သူတစ်ယောက်နဲ့ သိတယ်။

458
00:41:49,050 --> 00:41:53,600
နှစ်နှစ်ကြာအောင် ဘာမှမလုပ်တဲ့အတွက် အလုပ်ထုတ်ခံရတယ်။

459
00:41:53,600 --> 00:41:56,220
အင်း မဟုတ်တော့ဘူး။

460
00:41:56,220 --> 00:41:59,830
ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထူထောင်ခဲ့တယ်။

461
00:41:59,830 --> 00:42:01,720
ဘာလဲ? ဒါဆို မင်း CEO လား။

462
00:42:01,720 --> 00:42:04,430
ဟုတ်ပုံရတယ်။

463
00:42:04,430 --> 00:42:06,820
ဒါပေမယ့် တည်ငြိမ်မှုကတော့ အတူတူပါပဲ။

464
00:42:06,900 --> 00:42:12,200
အိုင်တီကုမ္ပဏီများသည် ၎င်းတို့၏လုပ်ငန်းတွင် များစွာအတက်အကျရှိသည်။ တက်လိုက်ကျလိုက်။

465
00:42:13,520 --> 00:42:19,060
လူပေါ်မှာမူတည်တယ်။   ခက်ခဲသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ကို ထူထောင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်၏စိတ်ဓာတ်ကို ကန့်သတ်ချက်မရှိပါ။

466
00:42:23,990 --> 00:42:26,820
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါ Cha Do Jin ပါ။

467
00:42:26,820 --> 00:42:31,390
သူကျောင်းတက်တုန်းက Otaku လိုမျိုး ဂိမ်းတွေကစားပြီး ကျွန်တော်က မုန့်လွန်းပျံတယ် (အဆာပြေဖို့အတွက် အလုပ်တွေလုပ်ခိုင်းတယ်)။

468
00:42:34,330 --> 00:42:39,190
ကိုရီးယားကို ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ။ မင်းအင်္ဂလန်ကိုသွားတယ်လို့ကြားတယ်။

469
00:42:39,190 --> 00:42:43,860
ကျွန်တော်ထွက်သည်။  ငါနဲ့မလိုက်ဖက်ဘူး။ လုပ်ငန်းတစ်ခုလုပ်နေတယ်။

470
00:42:43,860 --> 00:42:48,160
ငါ့အဖေက ငါ့အတွက် Cheongdam-dong မှာ ကွင်းဆက်တစ်ခု ထူထောင်နေတယ်။

471
00:42:48,160 --> 00:42:51,630
Geon Woo၊ ငါတို့ဂီတအတွက်အချိန်ရောက်ပြီ။

472
00:42:51,630 --> 00:42:54,780
ဟုတ်ကဲ့။ ဟေး ငါသွားစရာရှိတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့မယ်။

473
00:42:54,780 --> 00:42:56,260
ဟုတ်ပါပြီ၊ သွားတော့။

474
00:42:56,260 --> 00:42:58,020
သွားကြရအောင်။

475
00:43:12,450 --> 00:43:16,850
Park Ggot Boon ဟာ အသက် 82 နှစ်ရှိပါပြီ။ သားသမီးတွေ အားလုံး အိမ်ကနေ ထွက်သွားကြပြီ။

476
00:43:16,850 --> 00:43:20,430
သင်၏ပင်စင်လစာဖြင့် အငြိမ်းစားယူရန် ပြင်ဆင်ချိန်ဖြစ်သည်။

477
00:43:20,430 --> 00:43:22,130
သူဘာပြောနေတာလဲ?

478
00:43:22,130 --> 00:43:24,790
ငါ့မှာ ကလေးလေးတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။

479
00:43:24,790 --> 00:43:29,620
မဟုတ်ပါဘူး ဆရာမ Park Ggot Boon က ဥပမာတစ်ခုအနေနဲ့ပြောတာပါ။

480
00:43:29,620 --> 00:43:31,820
သူ့မှာ တော်တော် ဒေါသရှိတယ်။

481
00:43:31,820 --> 00:43:34,330
မစ္စစ် Park Ggot Boon။

482
00:43:37,620 --> 00:43:43,130
အရင်သေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။

483
00:43:43,130 --> 00:43:47,280
Hyung Il Goo

484
00:43:48,200 --> 00:43:50,650
ဒါကြောင့် သူက ဘိုရာရဲ့ အစ်ကိုကြီးပါ။

485
00:43:50,650 --> 00:43:56,660
ညနက်သန်းခေါင်မှာ ရုတ်တရက် အဖျားကြီးပြီး သွေးထွက်တယ်။

486
00:43:56,660 --> 00:44:00,460
လူကြီးမင်း၊ အတိတ်သမိုင်းရဲ့ အနံ့က စူးရှလွန်းပြန်ပြီလား။

487
00:44:00,460 --> 00:44:03,540
ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ဆုံးပါးသွားတဲ့ ကလေးလေးရဲ့ အဖြစ်အပျက်ပါ။

488
00:44:03,540 --> 00:44:06,520
စူးစမ်းမှုကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး။

489
00:44:06,520 --> 00:44:11,550
သူသာ အသက်ရှင်ခဲ့လျှင် သူသည် ဘုရားဖြစ်လိမ့်မည် ။

490
00:44:11,550 --> 00:44:15,590
အမေ၊ အနားယူပါ။ ဘိုရာရဲ့အဖေက ဘယ်မှမသွားဘူး။

491
00:44:15,590 --> 00:44:21,290
ရပ်! ရပ်!  CEO ကပြောနေပေမယ့် ဘာကြောင့်ပြည်တွင်းမှာ ပြန်ပြီး ဟက်တာများနေတာလဲ။

492
00:44:21,290 --> 00:44:25,050
ဟိုမှာ၊   CEO၊ ပြန်စပါ။ စတင်ပါ။

493
00:44:25,050 --> 00:44:27,370
ပင်စင်လစာက ဘယ်လောက်ရှိလဲလို့ ပြောကြတယ်။

494
00:44:27,370 --> 00:44:31,520
ပင်စင်သက်တမ်းအလိုက် ခွဲဝေတွက်ချက်သည့်အခါ၊

495
00:44:31,520 --> 00:44:33,380
လစဉ်ရရှိရန် သင့်လျော်သောငွေပမာဏရှိမရှိ၊

496
00:44:33,380 --> 00:44:36,720
ငရဲမှ သရဲတစ္ဆေအချို့က ထိုသို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ပြောဖူးပါသလား။

497
00:44:36,720 --> 00:44:38,660
ဟဲဟဲ...

498
00:44:38,660 --> 00:44:43,900
အဘွား အခု ပင်စင်လစာ ဘယ်လောက်ရချင်လဲ။

499
00:44:43,900 --> 00:44:45,090
ငါပြောတာ။

500
00:44:45,090 --> 00:44:49,620
ဟုတ်ပြီ  အဲဒါကိုလုပ်တဲ့အခါ ဘိုရာကို ဒီနေရာမှာ မေးခွန်းတစ်ခုမေးရမယ်။

501
00:44:49,620 --> 00:44:52,160
အရင်က စကားဝှက်က ဘာပြောတာလဲ။

502
00:44:52,160 --> 00:44:58,900
ဒီစိတ်ပျက်စရာအတွက် ငါ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။

503
00:44:58,900 --> 00:45:01,760
သင်ရှာဖွေနေသည့်အရာတစ်ခုရှိပါသလား။

504
00:45:01,760 --> 00:45:03,690
- အလို။
- အိုး ငါ့။

505
00:45:03,690 --> 00:45:05,430
ဒါက ဘာလဲ။

506
00:45:05,430 --> 00:45:07,720
အဖွား။  မင်းရဲ့ပင်စင်လား။

507
00:45:07,720 --> 00:45:10,060
Bo Ra ငါ့ပင်စင်ဘယ်လောက်လဲ။

508
00:45:10,060 --> 00:45:13,960
ခဏစောင့်ပါ။  ဝမ် 1,250,000။

509
00:45:15,130 --> 00:45:17,190
ဝိုး အရမ်းတော်တယ်!

510
00:45:19,890 --> 00:45:21,090
ထပ်မေးပါ။

511
00:45:21,090 --> 00:45:23,530
ဘိုရာက ဘယ်တော့ ထောက်ပံ့ကြေးပေးတာလဲ။

512
00:45:23,530 --> 00:45:26,620
ပြီးရင် မေးခွန်းတစ်ခုမေးကြည့်ပါ။

513
00:45:29,520 --> 00:45:31,720
စွန်ကြိုးကျိုးရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

514
00:45:41,920 --> 00:45:44,560
လေက ပြင်းနေဆဲ။

515
00:45:48,600 --> 00:45:50,390
ဒါပါပဲ။

516
00:45:52,920 --> 00:45:57,850
ဒါပေမယ့်... မင်းငါ့ကိုဘာလို့လာရှာတာလဲ။

517
00:45:59,030 --> 00:46:02,380
Boon Hong နဲ့ မင်းရဲ့ကတိကို လိုက်နာချင်တယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တယ်။

518
00:46:02,380 --> 00:46:06,110
ပြီးရင် Next In ကို မရောက်သင့်ဘူး။

519
00:46:06,110 --> 00:46:09,250
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းငါ့ကို အသိအမှတ်မပြုတဲ့အတွက် ငါသိတယ်။

520
00:46:09,250 --> 00:46:15,560
ဟိုတုန်းကလည်း ငှားရတာက အရာအားလုံးထက် ပိုအရေးကြီးတယ်။

521
00:46:15,560 --> 00:46:20,180
Next In တွင်အလုပ်လုပ်ခြင်းသည် အလုပ်ခန့်လိုသူများအတွက် အိပ်မက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

522
00:46:22,780 --> 00:46:25,920
မင်းငါ့ကိုကြိုက်နေတာကြာပြီလို့ပြောတယ်

523
00:46:25,920 --> 00:46:29,250
မင်းကို သဘောကျတာထက်

524
00:46:29,250 --> 00:46:33,760
Unni Boon Hong က မင်းကို ကြိုက်လို့ သဘောကျတယ် ထင်ပါတယ်။

525
00:46:33,760 --> 00:46:37,250
မင်းဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ တကယ်မသိတာ။

526
00:46:37,250 --> 00:46:39,130
ဒါဆို အခုကော?

527
00:46:39,990 --> 00:46:43,320
အခု ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိသွားပြီ

528
00:46:43,320 --> 00:46:45,050
မင်းငါ့ကိုကြိုက်သေးလား

529
00:46:46,880 --> 00:46:48,490
ဟုတ်ကဲ့။

530
00:46:49,220 --> 00:46:50,980
ဘာကြောင့်လဲ?

531
00:46:50,980 --> 00:46:54,090
ကျွန်တော်မသိပါ။ မင်းက ရုပ်ချောလို့လား?

532
00:46:54,090 --> 00:46:55,810
ဒါပေမယ့် ငါ့အနားမှာ ရုပ်ရည်ချောမောတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။

533
00:46:55,810 --> 00:47:01,550
မင်းက အနီရောင်ကို ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား? Unni Boon Hong က ပြောဖူးတယ်။

534
00:47:01,550 --> 00:47:03,950
ဘာကြောင့် အနီရောင်ကို ကြိုက်တာလဲ။

535
00:47:03,950 --> 00:47:08,100
- အနီရောင်ဖြစ်သောကြောင့်
- ဒီမှာလဲတူတူပဲ။ မင်းက Lee Yoo Chan မို့လို့။

536
00:47:13,470 --> 00:47:19,800
ပထမတော့ ငြင်းဖို့ကြိုးစားပြီး ဖုံးကွယ်ဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့တယ်။

537
00:47:19,800 --> 00:47:22,590
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် သိလိုက်ရတယ်။

538
00:47:22,590 --> 00:47:26,150
အဲဒီလိုခံစားရရင် ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။

539
00:47:28,070 --> 00:47:30,550
ဒါပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးက အရေးကြီးသလား။

540
00:47:30,550 --> 00:47:36,130
ဒီလိုခံစားရတဲ့အတွက် ပြောင်းလဲသွားမယ့်အရာမရှိပါဘူး။ အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့။

541
00:47:36,130 --> 00:47:41,550
မင်းခံစားရတဲ့ပုံစံကို မင်းဆက်ခံစားနိုင်ပြီး ငါခံစားရသလိုပဲ ငါဆက်ခံစားနေမယ်။

542
00:47:43,870 --> 00:47:46,840
အခုလည်း ငါ့ရင်ဘတ်ကနေ ကိုယ်အလေးချိန်တက်လာသလို ခံစားရတယ်။

543
00:47:46,840 --> 00:47:53,550
ငါ့ခံစားချက်ကလွဲလို့ Unni Boon Hong ရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြနိုင်ခဲ့တယ်။

544
00:47:53,550 --> 00:47:59,080
အခုအချိန်အထိ ကျွန်တော့်အတွက် တကယ်ကို ခက်ခဲခဲ့ပါတယ်။ အုတ်ခဲတွေက ငါ့ကို ဖိထားသလိုပဲ။

545
00:47:59,080 --> 00:48:01,610
အခုမှ ပိုသက်တောင့်သက်သာရှိလို့ အားလုံးအဆင်ပြေရဲ့လား?

546
00:48:02,870 --> 00:48:04,820
တောင်းပန်ပါတယ်။

547
00:48:08,350 --> 00:48:13,580
အခုလည်း မင်းကို ပိုအဆင်ပြေစေချင်တယ်။

548
00:48:13,580 --> 00:48:16,930
ဒါ Unni Boon Hong လည်း လိုချင်တာ။

549
00:48:17,720 --> 00:48:24,550
တစ်သက်လုံး တခြားသူရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်တဲ့ သူမသေဆုံးတာထက်၊

550
00:48:24,550 --> 00:48:27,560
သူမကိုမေ့ပစ်ချင်ခဲ့တယ်။

551
00:48:28,990 --> 00:48:35,860
ပြီးတော့ အဲဒီလူက သူမချစ်တဲ့သူတစ်ယောက်ဆိုရင်၊ ဒီထက်ပိုပြီး ဖြစ်ချင်မှဖြစ်မယ်။

552
00:48:55,600 --> 00:48:58,180
မင်းနေ့တိုင်းဒီလိုဖြစ်နေတာ ဘယ်သူလဲ။

553
00:49:02,870 --> 00:49:04,830
ကိုယ်ချစ်တဲ့သူ။

554
00:49:04,830 --> 00:49:09,790
တကယ်လား? ဒါဆို မင်းဘာလို့ သူ့ကို စာမပြန်တာလဲ။ သူ နေမကောင်းဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေတာ။

555
00:49:09,790 --> 00:49:15,290
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ အခု မယုံနိုင်လောက်အောင် အရေးကြီးတဲ့ တစ်ခုခုကို လုပ်နေတယ်။

556
00:49:15,290 --> 00:49:20,090
အဲဒီလူရဲ့ အိပ်မက်က တကယ်ဖြစ်လာတော့မယ်။

557
00:49:21,720 --> 00:49:27,040
ငါနေမကောင်းမှန်းသိရင် ပြေးလာလိမ့်မယ်။

558
00:49:27,650 --> 00:49:32,020
ငါကောင်းလာသည်အထိ၊

559
00:49:32,020 --> 00:49:34,340
ငါ့အနားမှာ သူရှိနေလိမ့်မယ်။

560
00:49:35,550 --> 00:49:38,300
ဒါ သူ့အတွက် ငါလိုချင်တာမဟုတ်ဘူး။

561
00:49:38,300 --> 00:49:40,320
သို့သော်!

562
00:49:42,640 --> 00:49:45,960
ပြန်ကျန်းမာလာတဲ့အခါ သူနဲ့တွေ့နိုင်ပါတယ်။

563
00:49:49,290 --> 00:49:51,720
အဲဒီအခါကျရင် သူ့ကို အကုန်ပြောပြလို့ရတယ်။

564
00:50:00,850 --> 00:50:02,640
တောင်းပန်ပါတယ်။

565
00:50:03,930 --> 00:50:06,090
ကိုယ့်ကိုခွင့်လွတ်ပါ။

566
00:50:07,830 --> 00:50:10,100
မင်းကိုချစ်လို့...

567
00:50:13,010 --> 00:50:15,720
မင်းကိုချစ်လို့လား။

568
00:50:52,440 --> 00:50:55,240
10,000 ဝမ်အတွက် ပုံတူများ

569
00:51:08,490 --> 00:51:11,230
မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ? မဆွဲဘူးလား။

570
00:51:13,800 --> 00:51:17,590
မင်းငါ့ကိုအရင်ဆွဲကတည်းက ဒီလောက်ကြာအောင်မကြာသင့်ဘူး။

571
00:51:22,100 --> 00:51:26,360
တစ်နေ့လုံး ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လောက်ရလဲ။

572
00:51:30,220 --> 00:51:33,060
မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေကို လမ်းမတွေပေါ်မှာ ရောင်းစားရတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲလို့ တွေးမိတယ်၊

573
00:51:33,060 --> 00:51:38,740
တစ်ဘူးကို ဝမ် 10,000 ပါ။ အဲဒါ ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။

574
00:51:38,740 --> 00:51:40,880
မင်းရဲ့ ပုံတူကို မဆွဲတော့ဘူးဆိုရင် မင်းလမ်းပေါ်မှာပဲ နေလိုက်ပါ။

575
00:51:40,880 --> 00:51:45,280
မင်းဘာလို့ဒီလိုဖြစ်တာလဲ။ ပိုက်ဆံပေးမယ်။ တစ်နေ့ကို သင်လုပ်လေ့ရှိတဲ့ပမာဏကို ငါပေးမယ်။

576
00:51:45,280 --> 00:51:49,820
ဝမ် 50,000 ဝန်းကျင်?

577
00:51:54,040 --> 00:51:58,860
ငါ့ဖုန်းခေါ်တာကို ဘာလို့မဖြေတာလဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသံနဲ့ စာတိုတွေလည်း ပါပါတယ်။

578
00:51:58,860 --> 00:52:00,920
ငါပဲသိပေမယ့်။

579
00:52:02,950 --> 00:52:07,210
မင်းကိုရှာတွေ့ဖို့အတွက် ဒီနေ့တစ်နေ့လုံး အင်ဆာဒေါင်လမ်းမှာ နေရာအနှံ့လျှောက်ခဲ့တယ်။

580
00:52:07,210 --> 00:52:09,270
ဘာကြောင့်လဲ?

581
00:52:09,270 --> 00:52:13,610
ဝမ် 10,000 တန်တဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ကို မင်းရောက်လာသလောက် ကြီးမြတ်တဲ့သူက ဘာလို့ လာကြည့်တာလဲ။

582
00:52:16,770 --> 00:52:20,520
အနုပညာရှင် Park Soo Gyeol ကို သိလား ?

583
00:52:20,520 --> 00:52:23,390
မင်းရဲ့အနုပညာကို သူ့ဆီရောင်းခဲ့တယ် ဟုတ်လား။

584
00:52:24,230 --> 00:52:27,690
ဒါမှမဟုတ် CEO Yoon ကို ရောင်းလိုက်တာလား။

585
00:52:28,400 --> 00:52:30,200
ပြီးတော့ သူမက ပန်းချီဆရာ Park ကို လွှဲပေးလိုက်တယ်။

586
00:52:30,200 --> 00:52:32,370
မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ ငါမသိဘူး။

587
00:52:32,370 --> 00:52:35,220
အနုပညာရှင် Park Soo Gyeol ရဲ့ ပြပွဲကို သွားခဲ့တယ်။

588
00:52:35,220 --> 00:52:39,000
အဲဒီအလုပ်တွေထဲက တစ်ဝက်လောက်က မင်းပိုင်တယ်။

589
00:52:39,000 --> 00:52:43,990
နည်းနည်းထပ်ထည့်မလားတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းငါ့မျက်လုံးကို လှည့်စားလို့မရဘူး။

590
00:52:43,990 --> 00:52:48,400
ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာ မဟုတ်လား။

591
00:52:48,400 --> 00:52:50,720
ငါမှားတယ်လို့ မင်းပြောနေတာလား။

592
00:52:50,720 --> 00:52:53,160
ဟုတ်ကဲ့။ နင်က။

593
00:52:53,160 --> 00:52:58,900
ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပါ။ တကယ်လား?

594
00:53:02,990 --> 00:53:05,300
အဲ့ဒါကြောင့် မင်းဒီကိုလာခဲ့တာလား။

595
00:53:06,940 --> 00:53:12,300
အဲဒီတုန်းက အနုပညာကို မဝယ်ခဲ့တာ တရားမျှတမှု မရှိဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။

596
00:53:12,300 --> 00:53:18,170
အနုပညာရှင် Park Soo Gyeol ရဲ့ ပန်းချီပြပွဲမှာ စောစောက သင်ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့တဲ့ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုဟာ အခြားနာမည်တစ်ခုအောက်မှာ စိတ်ရှုပ်စရာပါပဲ။

597
00:53:22,330 --> 00:53:25,290
ဒီတော့ ငါမှန်တယ်။ အဲဒါ မင်းရဲ့အလုပ်ပဲ။

598
00:53:34,520 --> 00:53:38,370
မင်းဘာကြောင့်လုပ်တာလဲ။ ဒါဟာ မင်းရဲ့အနုပညာလက်ရာပါ။

599
00:53:38,370 --> 00:53:42,680
ဒါကို အခုလုပ်နေတာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘူး။ ငါသူတို့ကိုရောင်းပြီးပြီ။

600
00:53:42,680 --> 00:53:46,780
ဒါဆို? အဲဒါတွေကို ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းခဲ့တာလဲ။

601
00:53:46,780 --> 00:53:49,360
တစ်ယောက်ကို 700,000 ဝမ်။

602
00:53:49,360 --> 00:53:51,430
ဘယ်လောက်များ?

603
00:53:51,430 --> 00:53:53,330
၁၀ကျပ်ဝန်းကျင်။

604
00:53:56,400 --> 00:53:59,200
အဲဒါတွေကို ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာလဲ။

605
00:53:59,860 --> 00:54:05,330
၁၀ နှစ်ဝန်းကျင်။ အသက် 20 ကတည်းက ဖန်တီးထားတဲ့အရာအားလုံးကို စုဆောင်းခဲ့တယ်။

606
00:54:05,330 --> 00:54:08,670
ကျွန်တော်ကြားထဲမှာ ဆုတ်ဖြဲထားတဲ့ လက်ရာတွေအားလုံးကို ထည့်ရရင် ရာနဲ့ချီတဲ့ အပိုင်းတွေ ရှိမယ်။

607
00:54:08,670 --> 00:54:10,820
မင်းတကယ်ရူးနေရမယ်။

608
00:54:10,820 --> 00:54:14,430
Dong Hwa မင်းမှာ မာနမရှိဘူးလား။ အဆင်ပြေသလား?!

609
00:54:14,430 --> 00:54:17,910
သူတို့၏အမည်အောက်တွင် သင့်လက်ရာကို အခြားသူတစ်ဦး၏ ပြပွဲတွင် ပြသနေပါသည်။

610
00:54:17,910 --> 00:54:20,180
ငါ့နာမည်ကို တစ်ယောက်ယောက် သိနေသလိုပဲ။

611
00:54:20,180 --> 00:54:24,970
စျေးကို တွက်ကြည့်တော့ ကိုယ့်အတွက် ကောင်းတယ်။ အနုပညာရှင် Park ကလွဲရင် တခြားဘယ်သူက ငါ့ကိုတောင်ကြည့်မှာလဲ။

612
00:54:24,970 --> 00:54:28,320
အနုပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်၊ သူတို့၏လက်ရာများသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ တိုးချဲ့မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

613
00:54:28,320 --> 00:54:33,020
မင်းအသက်ကို တစ်ထည်ကို ဝမ် 700,000 နဲ့ ရောင်းလိုက်ပြီ။

614
00:54:33,020 --> 00:54:36,630
မင်းရဲ့အလုပ်ကို ဝမ်သန်း ၂၀ နဲ့ ဝယ်ခဲ့တာ မင်းမမှတ်မိဘူးလား။

615
00:54:36,630 --> 00:54:41,290
Dong Hwa မင်းက ကိုယ့်ကိုကိုယ် အထင်ကြီးရုံသာမက အခုလည်း ငါ့ကို လျစ်လျူရှုနေတာဘဲ။

616
00:54:41,290 --> 00:54:43,050
နင်​​ရောင်းမယ်​ဆိုရင်​ မင်းငါ့ကို​ရောင်းသင့်​တယ်​။

617
00:54:43,050 --> 00:54:46,200
မင်းရဲ့အလုပ်​ဝယ်​မယ်​လို့ ငါ​ပြောခဲ့တယ်​။ မင်းရဲ့အနုပညာက တကယ့်လက်တွေ့ပဲလေ။

618
00:54:46,200 --> 00:54:51,510
ဟုတ်တယ် အဲ့ဒါကြောင့် မင်းကို ငါစောင့်နေတာ။ ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကို မေ့သွားပြီ။

619
00:54:53,750 --> 00:54:56,130
အဲဒါကြောင့် ငါစောင့်နေတာ။

620
00:54:56,750 --> 00:55:01,510
ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးလို့ ထင်ပါတယ်။

621
00:55:02,740 --> 00:55:06,940
ဒါပေမယ့် မင်း အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။

622
00:55:08,500 --> 00:55:10,980
အခု ငါ့နာမည် ဘာမှ မရှိဘူး။

623
00:55:15,210 --> 00:55:19,580
အခုအချိန်မှာ ပန်းချီကလွဲလို့ တခြားဘာကိုမှ မတွေးပါနဲ့။

624
00:55:19,580 --> 00:55:23,490
မကြာခင် အကုန်ဝယ်တော့မယ်။

625
00:55:25,090 --> 00:55:26,960
မရှိ

626
00:55:27,540 --> 00:55:31,720
အမှန်တော့ မနက်ဖြန် ငါလာခဲ့မယ်။ မနက်ဖြန် လွတ်ပါ့မလား

627
00:56:17,460 --> 00:56:19,120
သင်မှန်ပါတယ်။

628
00:56:19,120 --> 00:56:25,450
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်းကို ငါမေ့သွားပြီ။

629
00:56:25,450 --> 00:56:30,530
အလုပ်တွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့တယ်။

630
00:56:30,530 --> 00:56:32,410
တောင်းပန်ပါတယ်။

631
00:56:35,120 --> 00:56:43,840
ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေ မှားတယ်လို့ ငါ မပြောပါဘူး။

632
00:56:43,840 --> 00:56:46,590
ငါ့စီရင်ချက်ကို ငါယုံတယ်။

633
00:56:54,870 --> 00:56:56,960
တောင်းပန်ပါတယ်။

634
00:57:00,520 --> 00:57:05,280
အဆင်ပြေပါတယ်။ လူတိုင်းက ဒီလိုပါပဲ။

635
00:57:06,730 --> 00:57:10,670
ပထမဆုံးသူတို့က သင့်ကို ဂရုဏာသက်ပြီး အာရုံစိုက်ပြပြီး သင့်အကြောင်းကို မေ့သွားကြတယ်။

636
00:57:13,130 --> 00:57:20,740
ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ လမ်းပေါ်မှ ပန်းချီဆရာလုပ်သော အလုပ်ကို သင် ဘယ်နေရာမှာမဆို တွေ့နိုင်ပါသည်။

637
00:57:23,890 --> 00:57:28,660
ငါ ဒါကို မလုပ်တော့ဘူး။ ညှိနှိုင်းကြပါစို့။

638
00:57:35,480 --> 00:57:42,540
မင်းနာမည်နဲ့ အနုပညာလက်ရာတွေကို ပြန်ယူနိုင်အောင် ငါကူညီပေးမယ်။

639
00:57:57,470 --> 00:58:01,240
သင်ဘာလုပ်နေပါလဲ? လှေက ဒီနေ့လည်း မျောလို့မရဘူး။

640
00:58:01,240 --> 00:58:03,010
ဘာလဲ?

641
00:59:02,950 --> 00:59:04,900
သွားတော့မယ်။

642
00:59:06,900 --> 00:59:08,740
နှုတ်ဆက်ပါတယ် Boon Hong။

643
00:59:08,740 --> 00:59:15,010
♫ မင်းအေးပေမဲ့၊ မင်းငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် တွန်းပို့နေပေမယ့် ♫

644
00:59:15,010 --> 00:59:22,980
♫ မင်းကိုမုန်းသလောက် ငိုပြီး မေ့ပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ♫

645
00:59:22,980 --> 00:59:29,310
♫ ငါ့နှလုံးသားရဲ့ထောင့်တစ်ထောင့်မှာ ♫

646
00:59:29,310 --> 00:59:35,390
♫ မင်းကို ငါတောင့်တနေတုန်းပဲ။ ♫

647
00:59:36,960 --> 00:59:43,690
♫ မင်းကိုမေ့ဖို့ခက်တယ် ♫

648
00:59:43,690 --> 00:59:50,570
♫ Memory ကို ဘယ်လို လွယ်လွယ် မေ့နိုင်မလဲ။ ♫

649
01:00:02,440 --> 01:00:08,770
♫ ပြန်ကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ အမြဲတူတဲ့ပုံ ♫

650
01:00:08,770 --> 01:00:10,280
♫ ငါက မင်းကို ဂရုစိုက်တဲ့လူ ♫

651
01:00:10,280 --> 01:00:13,920
စိတ်မကောင်းပါဘူး။

652
01:00:13,920 --> 01:00:20,440
ကျွန်တော့်ကိုခွင့်လွတ်ပါ။ ငါသူ့ကိုချစ်လို့ပဲ။

653
01:00:20,440 --> 01:00:23,190
ငါ သူ့ကို ချစ်လို့ လုပ်ခဲ့တာ။

654
01:00:23,190 --> 01:00:30,050
♫ Memory ကို ဘယ်လို လွယ်လွယ် မေ့နိုင်မလဲ။ ♫

655
01:00:30,750 --> 01:00:37,410
♫ မင်းကိုမုန်းဖို့ခက်တယ် ♫

656
01:00:37,410 --> 01:00:44,350
♫ ငါ မင်းကို ဘယ်လို မုန်းနိုင်မလဲ။ ♫

657
01:00:45,430 --> 01:00:52,570
♫ မထားခဲ့ပါနဲ့။ မထွက်သေးပါ။ ♫

658
01:00:52,570 --> 01:00:59,970
♫ မင်းကိုလွှတ်ဖို့ ငါအဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူး ♫

659
01:01:03,290 --> 01:01:10,160
♫ ငါ့အတွက် ခက်တယ်၊ ငါ့အတွက် အရမ်းခက်တယ် ♫

660
01:01:10,160 --> 01:01:13,940
♫ ငါ့အတွက် အရမ်းခက်တယ် ♫

661
01:01:17,450 --> 01:01:23,910
♫ မင်းကိုမေ့ဖို့ခက်တယ် ♫

662
01:01:23,910 --> 01:01:31,590
♫ Memory ကို ဘယ်လို လွယ်လွယ် မေ့နိုင်မလဲ။ ♫

663
01:01:31,590 --> 01:01:38,450
♫ မင်းကိုမုန်းဖို့ခက်တယ် ♫

664
01:01:38,450 --> 01:01:45,270
♫ ငါ မင်းကို ဘယ်လို မုန်းနိုင်မလဲ။ ♫

665
01:01:49,200 --> 01:01:53,350
နောက်တစ်ခု

666
01:01:54,790 --> 01:01:57,150
ဆိုက်စာချုပ်မူကြမ်း။

667
01:01:58,280 --> 01:02:02,160
မဟုတ်ဘူး၊ မလိုအပ်ပါဘူး။ ရှာလို့ရတယ်။

668
01:02:09,040 --> 01:02:11,820
Chan Soo စကားဝှက်ကဘာလဲ။

669
01:02:17,920 --> 01:02:22,360
Chan Soo၊ ဒီနေ့ သမ္မတ Lee လာမယ်လို့ မင်းဖုန်းဆက်တာလား။

670
01:02:22,360 --> 01:02:25,180
သူ့ရုံးခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတယ်ထင်တယ်။

671
01:02:28,260 --> 01:02:30,710
ကောင်းပြီ ငါ မင်းကို ထပ်ခေါ်မယ်။

672
01:03:03,090 --> 01:03:05,080
သမ္မတ လီ?

673
01:03:23,970 --> 01:03:25,960
သင်ဘယ်သူလဲ?!

674
01:04:07,960 --> 01:04:14,980
The Money Can't Buy Love Team @ Viki မှ ဖန်တီးထားသည့် အချိန်နှင့် စာတန်းများ

675
01:04:14,980 --> 01:04:22,070
♫ ကိုယ့်အချစ်စစ် အချစ်စစ် ♫

676
01:04:23,740 --> 01:04:27,800
♫ ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ မင်းပဲရှိတယ် ♫

677
01:04:27,800 --> 01:04:30,260
Kim Bo Ra မကြိုက်ဘူး။

678
01:04:30,260 --> 01:04:32,180
သူမအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။

679
01:04:32,180 --> 01:04:34,300
ငါ့ဥစ္စာကို ဘယ်တော့မှ မယူသွားဘူး။

680
01:04:34,300 --> 01:04:38,570
မင်းက ငါ့ရဲ့အနုပညာကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောလူပဲ။

681
01:04:38,570 --> 01:04:41,600
သူတို့လိုလူတွေက ဘာလို့ ငါ့ကို နှိမ့်ချရမှာလဲ!

682
01:04:41,600 --> 01:04:43,260
နောက်ဆုံးတော့ အရာတွေ ပေါက်ကွဲသွားတယ်။

683
01:04:43,260 --> 01:04:46,450
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက် ပေါက်ကြားမှု ဖြစ်စဉ်တွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။

684
01:04:46,450 --> 01:04:50,590
စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ တရားခံကိုလည်း ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။

685
01:04:50,590 --> 01:04:56,580
ဝမ်းနည်းနေချိန် ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဆိုးနေတဲ့အခါတိုင်း၊ အချိန်တိုင်း ဒါမှမဟုတ် အချိန်တိုင်း ငါ့ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါ။

686
01:04:58,660 --> 01:05:05,830
♫ ကိုယ့်အချစ်စစ် အချစ်စစ် ♫