1
00:00:46,279 --> 00:00:48,448
ผู้ทรยศชั่วนิรันดร์

2
00:00:48,531 --> 00:00:52,911
ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากซูหยาง
นั่งอยู่บนบัลลังก์นั้นเดี๋ยวนี้!

3
00:01:06,383 --> 00:01:08,134
ผู้ทรงทำให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงอับอาย

4
00:01:08,218 --> 00:01:11,304
และทำให้อาณาจักรนี้ตกอยู่ในความโกลาหล—
ฮัน มยองโฮ ผู้ทรยศชั่วแห่งยุคสมัย

5
00:01:11,388 --> 00:01:13,014
จะต้องเผชิญกับการลงโทษจากสวรรค์

6
00:01:15,600 --> 00:01:17,310
ฮัน มยองโฮ คุณมันเลวทราม!

7
00:01:17,769 --> 00:01:19,104
เพื่อปลุกปั่นให้เกิดการกบฏ

8
00:01:19,479 --> 00:01:22,232
และยึดบัลลังก์ของพระองค์—

9
00:01:22,315 --> 00:01:24,818
สวรรค์จะไม่มีวันให้อภัยคุณ!

10
00:01:35,328 --> 00:01:36,621
ฝ่าบาท.

11
00:01:42,502 --> 00:01:44,129
คุณต้องกิน

12
00:01:46,840 --> 00:01:50,427
เอามันออกไป.

13
00:01:53,930 --> 00:01:55,348
ฝ่าบาท.

14
00:01:56,349 --> 00:01:57,976
คุณต้องกิน

15
00:01:58,059 --> 00:01:59,602
ฉันบอกให้เอาไป

16
00:01:59,686 --> 00:02:01,146
พระองค์ต้องทรงรับประทาน

17
00:02:01,229 --> 00:02:03,022
ฉันบอกให้เอาไป!

18
00:02:03,690 --> 00:02:05,316
ฝ่าบาท.

19
00:02:05,733 --> 00:02:07,861
หัวหน้าเลขาธิการ ฮัน มยองโฮ
อยู่ที่นี่เพื่อพบคุณ

20
00:02:10,029 --> 00:02:11,489
ฝ่าบาท.

21
00:02:11,990 --> 00:02:14,325
ฉันเอง ฮัน มยองโฮ

22
00:02:23,793 --> 00:02:26,754
เข้ามา..

23
00:02:40,477 --> 00:02:42,604
ได้ยินมาว่าผ่านมาสองวันแล้ว

24
00:02:43,438 --> 00:02:46,858
ทำไมคุณถึงปฏิเสธที่จะกิน?

25
00:02:46,941 --> 00:02:53,406
ตอนนี้ถึงคราวของฉันแล้วหรือยัง?

26
00:02:54,324 --> 00:02:56,618
คุณหมายความว่าอย่างไร?

27
00:02:57,911 --> 00:03:04,542
ตอนนี้ถึงตาฉันที่จะกรีดร้องเหมือนคนอื่นๆ แล้วหรือยัง?

28
00:03:11,132 --> 00:03:14,969
พวกเขาเป็นคนทรยศที่สมคบคิด
ต่อต้านฝ่าพระบาทอย่างลับๆ—

29
00:03:16,513 --> 00:03:19,682
พวกเขาสมควรที่จะกรีดร้อง

30
00:03:20,391 --> 00:03:23,102
และฝ่าบาท
ไม่ได้ก่ออาชญากรรม

31
00:03:23,895 --> 00:03:26,856
คุณจะกรีดร้องทำไม?

32
00:03:29,025 --> 00:03:32,237
คุณไม่มีความรู้เรื่องแผนการของพวกเขา

33
00:03:33,279 --> 00:03:34,781
และแม้ว่าคุณจะมี

34
00:03:35,990 --> 00:03:38,076
คุณคงไม่ได้เมินเฉยต่อมัน

35
00:03:39,410 --> 00:03:41,246
ฉันไม่ถูกต้องเหรอ?

36
00:03:43,540 --> 00:03:48,419
หรือบางทีฉันผิด?

37
00:03:50,880 --> 00:03:51,923
ฉัน...

38
00:03:58,263 --> 00:04:00,098
ฉันถูกพาตัวไปที่ไหน?

39
00:04:21,661 --> 00:04:23,037
เอาล่ะ ยิงได้แล้ว!

40
00:04:33,047 --> 00:04:34,257
ตอนนี้—

41
00:04:34,340 --> 00:04:36,050
- เอ่อ ให้ตายเถอะ
- อ่า!

42
00:04:45,310 --> 00:04:46,561
นั่นมันไป นั่นมันไป!

43
00:04:46,644 --> 00:04:48,354
ประณามมัน!

44
00:04:48,438 --> 00:04:50,273
- กวางหนีไปแล้ว!
- คุณกำลังกรีดร้องที่หูของฉัน!

45
00:04:50,356 --> 00:04:51,858
รีบตามไปเถอะ!

46
00:04:51,941 --> 00:04:54,027
ไงล่ะ
คุณสามารถตีมันได้เพียงแค่ขว้างลูกธนู

47
00:04:54,110 --> 00:04:54,986
มันไปทางไหน?

48
00:04:55,069 --> 00:04:56,863
ทำไมคุณสองคน
จบลงด้วยการต่อสู้เสมอเหรอ?

49
00:04:56,946 --> 00:04:58,323
ประณามมัน

50
00:04:58,406 --> 00:04:59,824
เฮ้- กระจายออกไป! กระจายออกไป!

51
00:04:59,907 --> 00:05:00,992
กระจายออกไป!

52
00:05:05,330 --> 00:05:06,414
เอ่อไอ้

53
00:05:06,789 --> 00:05:07,832
ฮึ

54
00:05:08,958 --> 00:05:10,126
ฉันบอกให้คุณเก็บมันไว้

55
00:05:10,543 --> 00:05:12,545
ไม่มีใครฟังคำที่ฉันพูด
ประณามมัน

56
00:05:12,629 --> 00:05:15,882
ไม่มีความเคารพสักหนึ่งออนซ์
สำหรับหัวหน้าหมู่บ้าน.

57
00:05:15,965 --> 00:05:17,759
ฮึ.

58
00:05:19,302 --> 00:05:20,720
หัวหน้า!

59
00:05:22,055 --> 00:05:24,223
คุณอยู่ที่ไหน!

60
00:05:24,307 --> 00:05:26,351
หัวหน้า!

61
00:05:27,393 --> 00:05:29,437
- ตอนนี้เขาซ่อนอยู่ที่ไหน
- เอ่อ ไอ้บ้า

62
00:05:29,520 --> 00:05:31,356
เกิดอะไรขึ้นกับเขา?

63
00:05:32,774 --> 00:05:33,941
ไอโก้.

64
00:05:34,025 --> 00:05:34,901
ฮะ?

65
00:05:50,416 --> 00:05:52,126
มันเป็นกษัตริย์

66
00:06:06,015 --> 00:06:07,100
เอ่อไอ้

67
00:06:12,063 --> 00:06:13,606
ช่วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย!

68
00:06:32,250 --> 00:06:35,128
เฮ้! คุณกำลังทำอะไรอยู่
นอนอยู่ที่นี่!

69
00:06:36,337 --> 00:06:37,213
แค่ให้ฉันนอน

70
00:06:37,296 --> 00:06:38,464
โอ้ยร้องไห้หนักมาก

71
00:06:38,548 --> 00:06:41,634
คนอื่น ๆ กำลังจะบ้า
พยายามจับกวาง

72
00:06:41,718 --> 00:06:43,594
และผู้ชายคนนี้ก็หมดสติไปแล้ว
นอนหลับดูเขา -

73
00:06:43,678 --> 00:06:45,805
โอ้เอาจริงเลย!

74
00:06:45,888 --> 00:06:47,098
โอ้ใช่แล้ว

75
00:06:47,724 --> 00:06:49,058
เขามักจะนอนมากเสมอแม้จะเป็นเด็กก็ตาม

76
00:06:49,142 --> 00:06:50,309
ไปกันเถอะทุกคน—

77
00:06:51,310 --> 00:06:53,312
อาติ-ทิก-เสือ-

78
00:06:53,813 --> 00:06:54,897
เสือ...!

79
00:06:54,981 --> 00:06:56,065
พักผ่อนนะพ่อ

80
00:06:56,149 --> 00:06:57,525
ง่วงนอนแล้ว
บนภูเขาทุกสิ่ง

81
00:06:57,608 --> 00:06:59,026
ช่วยฉันด้วย

82
00:06:59,110 --> 00:07:00,486
ประณามมัน

83
00:07:00,862 --> 00:07:02,447
ช่วยฉันด้วย-

84
00:07:03,072 --> 00:07:04,031
ฉัน—

85
00:07:04,949 --> 00:07:05,950
อ่า!

86
00:07:15,752 --> 00:07:16,753
อา.

87
00:07:23,342 --> 00:07:24,510
เอ่อ- เฮ้ ท่าน-

88
00:07:26,846 --> 00:07:27,847
ท่าน.

89
00:07:29,682 --> 00:07:31,476
ฉันอยู่ที่ไหน?

90
00:07:31,934 --> 00:07:32,935
อืม?

91
00:07:37,982 --> 00:07:39,275
นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ?

92
00:07:40,485 --> 00:07:41,527
ว้าว.

93
00:07:42,111 --> 00:07:43,488
มันเป็นข้าวขาว.

94
00:07:45,656 --> 00:07:46,657
อะไร

95
00:07:47,033 --> 00:07:48,034
โอ้!

96
00:07:51,162 --> 00:07:52,955
สมมุติว่าฉันตายไปแล้วจริงๆ

97
00:07:53,039 --> 00:07:55,625
นี่มันสวรรค์ชัดๆ เลยเหรอ?

98
00:07:55,708 --> 00:07:56,542
โอ้!

99
00:07:57,418 --> 00:07:58,252
รอก่อน นี่—

100
00:07:59,128 --> 00:08:00,379
นี่คือเรื่องจริง!

101
00:08:03,966 --> 00:08:05,927
เขาตื่นแล้ว!

102
00:08:06,010 --> 00:08:06,969
เขาตื่นแล้ว!

103
00:08:08,679 --> 00:08:11,349
คุณถูกกระแทกจนเย็นที่ด้านล่าง
แห่งหุบเขา— ขอบคุณพระเจ้าที่คุณไม่เป็นไร!

104
00:08:11,432 --> 00:08:14,185
โอ้ ใช่ ใช่ เอ่อ-

105
00:08:17,980 --> 00:08:20,608
แต่ใบหน้าของคุณ-
ฉันไม่รู้จักคุณ

106
00:08:20,691 --> 00:08:21,818
คุณมาจากที่ไหน

107
00:08:22,276 --> 00:08:24,779
โอ้ เอ่อ— ฉันมาจากกวางชองโกล
ไปทางนั้น

108
00:08:24,862 --> 00:08:26,614
ควังชองโกล? ควังชองโกล?

109
00:08:26,697 --> 00:08:28,282
และชื่ออะไร
ของหมู่บ้านนี้—

110
00:08:28,366 --> 00:08:29,450
นี่คือโนรูโกล

111
00:08:29,534 --> 00:08:31,077
อ่า โนรูโกล— ที่ไหนอีกล่ะ?

112
00:08:31,160 --> 00:08:32,370
คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

113
00:08:32,453 --> 00:08:35,456
โอ้ ฉันกำลังพยายามล่ากวาง

114
00:08:35,540 --> 00:08:37,875
- และฉันก็เป็นแบบนี้ กำลังติดตามมัน -
- ล่ากวางเหรอ?

115
00:08:38,501 --> 00:08:39,794
- ล่า?
- ใช่.

116
00:08:39,877 --> 00:08:41,295
ทำไมคุณถึงล่ากวาง?

117
00:08:41,379 --> 00:08:43,339
เอาละ
เห็นได้ชัดว่าจับและกินมัน

118
00:08:43,422 --> 00:08:45,258
- คุณจะจับและกินกวางเหรอ?
- แน่นอน.

119
00:08:45,341 --> 00:08:47,343
กวาง—
สิ่งที่น่าสนุกนั้น-

120
00:08:47,426 --> 00:08:50,221
คุณจะจับจริงๆ
แล้วกินอันนั้นเหรอ?

121
00:08:51,764 --> 00:08:54,016
- อ้อ คนเคยกินนะ
- ไอโกะ—

122
00:08:54,100 --> 00:08:57,353
เราทำไม่ได้ด้วยซ้ำ
รับมือกับสิ่งนั้นในทุกวันนี้

123
00:08:57,436 --> 00:08:59,689
ยังไงก็ตาม มีโอกาสสำคัญบ้างไหม
ในหมู่บ้าน

124
00:08:59,772 --> 00:09:01,399
ที่คุณจะจัดงานฉลองใหญ่ขนาดนั้นเหรอ?

125
00:09:01,482 --> 00:09:04,277
โอ้ วันนี้เป็น
วันเกิดลูกชายของฉัน

126
00:09:04,360 --> 00:09:06,654
คุณกำลังจัดงานเลี้ยงแบบนี้
แค่วันเกิดเด็กเหรอ?

127
00:09:06,737 --> 00:09:08,030
เอาละ
เลยคิดว่าจะรวมอะไรง่ายๆ เข้าด้วยกัน

128
00:09:08,114 --> 00:09:10,408
เด็กแบบไหน
คุ้มค่ากับความยุ่งยากทั้งหมดนี้ไหม?

129
00:09:10,867 --> 00:09:13,578
เป็นวันที่ดี—
มาดื่มกับเราสิ!

130
00:09:13,661 --> 00:09:15,246
มีเนื้อด้วยใช่ไหม?

131
00:09:15,329 --> 00:09:18,249
โอ้- ไอโกะ-
มันจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ?

132
00:09:18,666 --> 00:09:20,167
นี่ไม่ใช่กวาง

133
00:09:20,251 --> 00:09:21,419
ใช่.

134
00:09:21,502 --> 00:09:23,045
ดูเขาสิ
กินด้วยมือของเขา

135
00:09:23,129 --> 00:09:26,757
โอ้ ฉัน— ฉันเดานะ
ฉันแค่หิวมาก

136
00:09:29,969 --> 00:09:31,095
ประชาชนในหมู่บ้านอื่นๆ

137
00:09:31,178 --> 00:09:33,055
ไม่มีอะไรจะกิน—
พวกเขาเกือบจะหิวโหย—

138
00:09:33,139 --> 00:09:35,975
แต่พวกคุณทุกคนจะจัดการอย่างไร
กินเก่งมากที่นี่เหรอ?

139
00:09:36,058 --> 00:09:36,934
อืม?

140
00:09:37,435 --> 00:09:38,394
เมื่อมองดูคุณ

141
00:09:39,061 --> 00:09:42,189
คุณดูเหมือนไม่มีความรู้เลย
ให้ฉันกรอกให้คุณ

142
00:09:43,524 --> 00:09:46,569
วันหนึ่ง
ชายชรามีหนวดเครายาว

143
00:09:47,695 --> 00:09:49,155
มาถึงหมู่บ้านของเรา

144
00:09:55,578 --> 00:09:57,455
เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

145
00:09:57,538 --> 00:09:58,956
ขอแสดงความนับถือ.

146
00:09:59,707 --> 00:10:02,543
ขุนนางระดับสูงจากฮันยาง

147
00:10:02,627 --> 00:10:05,212
ส่งไปยังแหล่งน้ำนิ่งบนภูเขาแห่งนี้

148
00:10:05,296 --> 00:10:06,839
ถูกเนรเทศ

149
00:10:06,923 --> 00:10:09,800
เราต้องจัดหาให้เขา
สถานที่อยู่อาศัย

150
00:10:09,884 --> 00:10:11,260
เสริฟอาหารให้เขาในเวลาเช้าและค่ำ

151
00:10:11,344 --> 00:10:12,887
และส่งคนไป
เพื่อรอเขา...

152
00:10:12,970 --> 00:10:16,182
จากร้านค้าเล็กๆ น้อยๆ ในหมู่บ้านของเรา
เราต้องจัดโต๊ะของเขาสามครั้งต่อวัน

153
00:10:20,770 --> 00:10:23,481
จับอันนั้น! นำมาที่นี่! ตอนนี้!

154
00:10:23,564 --> 00:10:25,024
และยิ่งไปกว่านั้น
ผู้ชายที่ทนไม่ได้คนนี้

155
00:10:25,107 --> 00:10:27,151
ยังคงทำตัวเหมือนเขาเป็นอยู่
เจ้าหน้าที่ระดับสูงบางคน

156
00:10:27,234 --> 00:10:29,820
สั่งให้ชาวบ้านรอบๆ
เหมือนคนรับใช้- เอ่อ ไอ้บ้า

157
00:10:30,947 --> 00:10:33,282
แต่แล้ววันหนึ่ง

158
00:10:33,366 --> 00:10:35,952
- มีบางอย่างเริ่มมาถึง
- เอาเนื้อมาให้ฉันทุกมื้อ!

159
00:10:36,452 --> 00:10:37,370
ทำอะไร?

160
00:10:37,453 --> 00:10:38,287
ลา

161
00:10:38,829 --> 00:10:40,748
- ลา?
- ใช่.

162
00:10:40,831 --> 00:10:43,250
ดอน— ลาเหรอ? อะไร

163
00:10:44,669 --> 00:10:46,587
ลาเต็มไปด้วยสินค้า

164
00:10:46,671 --> 00:10:48,881
เริ่มยื่นเข้าสู่ Norugol

165
00:10:50,508 --> 00:10:51,968
กำมะหยี่เขากวางจากดงเร

166
00:10:53,844 --> 00:10:56,764
เนื้อ ข้าว ลูกพลับแห้ง
ผ้าไหม—

167
00:10:57,264 --> 00:10:59,600
เหล่าขุนนางในฮันยาง
มีสัญชาตญาณที่ดี

168
00:10:59,684 --> 00:11:00,685
พวกเขาสัมผัสได้ถึงสิ่งนั้น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมคนนี้

169
00:11:00,768 --> 00:11:04,188
กำลังจะกลับคืนสู่สถานะเดิม
ไปที่ศาล

170
00:11:05,231 --> 00:11:09,110
และเนื่องจากเขารู้สึกเบื่อ
ชายคนนั้นเริ่มสอนเด็กๆ ในหมู่บ้าน

171
00:11:10,277 --> 00:11:14,657
พวกเด็กๆ ในหมู่บ้านที่ไม่รู้หนังสือพวกนั้น
จบ Thousand Character Classic อย่างรวดเร็ว

172
00:11:14,740 --> 00:11:16,951
กวีนิพนธ์ ขงจื๊อ เมงซิอุส—

173
00:11:17,034 --> 00:11:19,328
พวกเขาได้รับการศึกษาที่แท้จริง

174
00:11:20,496 --> 00:11:22,331
เช่นเดียวกับพวกขุนนางที่ส่งสินบน
ได้ทำนายไว้ว่า

175
00:11:22,415 --> 00:11:23,624
หลังจากนั้นไม่นาน

176
00:11:23,708 --> 00:11:27,044
การเนรเทศสิ้นสุดลงและรัฐมนตรี
กลับมาหาฮันยางแล้ว

177
00:11:27,128 --> 00:11:29,171
พาเด็กที่ฉลาดที่สุด
เพื่อศึกษาต่อ

178
00:11:29,255 --> 00:11:32,091
และหนึ่งในนั้นก็ผ่านไป
ข้อสอบราชการอยู่ด้านบน

179
00:11:49,066 --> 00:11:52,528
ในระยะสั้น,
หมู่บ้านได้ทองคำ

180
00:11:52,611 --> 00:11:56,449
สนุกสนาน!

181
00:11:56,782 --> 00:11:57,783
ทอง?

182
00:11:57,867 --> 00:11:58,784
ถูกต้องแล้ว

183
00:11:59,410 --> 00:12:03,497
และเส้นเลือดทองเดียวกันนั้น
สามารถโจมตีหมู่บ้านของเรา กวางชองโกลได้

184
00:12:04,707 --> 00:12:05,666
ยังไง?

185
00:12:07,626 --> 00:12:09,628
ไม่นานมานี้ ฮันยางตกอยู่ในความโกลาหล—

186
00:12:09,712 --> 00:12:12,298
กษัตริย์องค์หนึ่งถูกขับไล่และมีกษัตริย์องค์ใหม่
ขึ้นครองบัลลังก์แล้วใช่ไหม?

187
00:12:12,381 --> 00:12:15,468
ดังนั้นจึงต้องมีขุนนาง
ถูกเนรเทศไปทางซ้ายและขวา

188
00:12:15,551 --> 00:12:19,930
และหนึ่งในนั้นกำลังจะลี้ภัยที่นี่ที่ยองวอล

189
00:12:20,931 --> 00:12:22,349
เก็บเรื่องนี้ไว้ระหว่างเราโอเคไหม?

190
00:12:22,433 --> 00:12:23,392
มันคือใคร?

191
00:12:23,476 --> 00:12:25,728
โอ้มีพลังบางอย่าง
เป็นทางการสูงอาจจะ

192
00:12:25,811 --> 00:12:27,563
ไหล่กว้าง โอ่อ่า—

193
00:12:27,646 --> 00:12:31,692
สวมหมวกใบใหญ่ยาว
หนวดเคราที่สง่างาม ฉันคิดว่านะ

194
00:12:31,776 --> 00:12:34,779
นั่นมันอะไรดีล่ะ?
เขาก็จะจบลงที่ Norugol อยู่ดี

195
00:12:34,862 --> 00:12:36,030
เลขที่!

196
00:12:36,113 --> 00:12:37,656
เราต้องทำ
อะไรก็ได้

197
00:12:37,740 --> 00:12:40,076
เพื่อนำขุนนางนั้นมา
ถึงกวางชองโกล

198
00:12:40,159 --> 00:12:43,662
ถ้าเราจัดการต้อนรับเขาได้ถูกต้อง

199
00:12:43,746 --> 00:12:47,374
หลังจากนั้นพวกขุนนางก็จะเก็บไว้
สตรีมมิ่งเข้ามา—ทีละอัน—

200
00:12:47,458 --> 00:12:49,251
เอ่อ ปลาแห้ง— อ่า—

201
00:12:49,335 --> 00:12:50,544
- ฟังดูน่าอร่อยนะ
- ใช่มั้ย?

202
00:12:50,628 --> 00:12:52,213
ไม่นั่นจะไม่ทำงาน

203
00:12:52,296 --> 00:12:53,255
ฮึ.

204
00:12:53,339 --> 00:12:57,134
คุณคิดว่าขุนนางถูกเนรเทศและเปลี่ยนใจกะทันหันเหรอ?

205
00:12:57,218 --> 00:13:00,930
เมาแล้วทุกวัน รังควานผู้หญิง—

206
00:13:01,013 --> 00:13:04,266
สิ่งเล็กน้อยที่ถูพวกเขาผิด
พวกเขาวิ่งไปหาผู้พิพากษา

207
00:13:04,350 --> 00:13:05,768
และเดือดร้อนกันทั้งหมู่บ้าน

208
00:13:05,851 --> 00:13:08,312
ใช่แล้ว นั่นเป็นเรื่องจริง—
ขุนนางที่ถูกเนรเทศ—

209
00:13:08,395 --> 00:13:10,773
คุณต้องจัดบ้าน ให้อาหารพวกมัน
รอพวกเขา—

210
00:13:10,856 --> 00:13:13,359
และเฝ้าดูเพื่อความแน่ใจ
พวกเขาไม่วิ่งหนี—

211
00:13:13,442 --> 00:13:15,277
และถ้ามีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้น
ด้วยผู้สูงศักดิ์—

212
00:13:15,361 --> 00:13:17,488
หมู่บ้านของเราทั้งหมด
ลุกเป็นไฟ

213
00:13:17,571 --> 00:13:20,157
ต้นไม้ทุกต้นถูกไฟเผาลงดิน

214
00:13:20,241 --> 00:13:22,243
แล้วลืมมันซะ! สาปแช่ง!

215
00:13:22,660 --> 00:13:25,955
- โอ้...
- ช่างเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย-

216
00:13:26,038 --> 00:13:28,874
เป็นวันเกิดของมักดง—
คุณจะเลี้ยงอะไรลูก?

217
00:13:28,958 --> 00:13:31,085
ไม่มีอะไรจะเลี้ยงเขา ดังนั้นฉันจะแค่
ตบเขาสักสองสามครั้ง

218
00:13:31,168 --> 00:13:32,711
และเอาน้ำเข้านอนใช่ไหม?

219
00:13:32,795 --> 00:13:33,671
เอ่อ...

220
00:13:33,754 --> 00:13:35,297
แต่ในโนรูโกล—

221
00:13:35,381 --> 00:13:39,426
สำหรับวันเกิดของเด็กก็มี
ซุปเนื้อและข้าวขาว—

222
00:13:39,510 --> 00:13:42,304
ทุกคนมารวมตัวกัน
ถูท้องจนเต็ม—

223
00:13:42,388 --> 00:13:44,974
ไก่, หมู,
คุณตั้งชื่อมัน

224
00:13:45,057 --> 00:13:48,602
ในวันเกิดลูกของคุณเอง

225
00:13:48,686 --> 00:13:49,520
อา...

226
00:13:50,437 --> 00:13:53,774
ข้าวขาวนึ่ง—

227
00:13:53,858 --> 00:13:55,484
ไอ้บ้า...

228
00:13:55,568 --> 00:13:57,570
แค่พ่นไอน้ำขึ้นมา—

229
00:13:57,653 --> 00:13:58,988
เอ่อไอ้

230
00:13:59,071 --> 00:14:01,115
และข้าวก็ขาวมุก—

231
00:14:01,198 --> 00:14:03,325
เพียงแวววาวด้วยน้ำมัน—

232
00:14:03,409 --> 00:14:05,786
ฉันคิดอย่างจริงจัง
ฉันตายแล้วได้ไปสวรรค์

233
00:14:05,870 --> 00:14:06,871
บรรทัดล่าง—

234
00:14:07,580 --> 00:14:08,664
ครั้งสุดท้ายคือเมื่อไหร่

235
00:14:08,747 --> 00:14:11,208
เรามีข้าวขาวเหรอ? ฮะ?

236
00:14:11,292 --> 00:14:12,251
คุณยังจำได้ไหม?

237
00:14:12,710 --> 00:14:14,628
วันที่ฉันแต่งงาน

238
00:14:14,712 --> 00:14:16,463
นั่นเป็นครั้งสุดท้าย—
ใช่แล้ว ถูกต้อง

239
00:14:16,547 --> 00:14:18,757
แน่นอนเมื่อผู้สูงศักดิ์
คนแรกมาจากฮันยาง

240
00:14:18,841 --> 00:14:21,093
แรกๆก็จะหยาบๆ หน่อย—
ไม่คุ้นเคยและทั้งหมด—

241
00:14:21,177 --> 00:14:22,303
แต่หลังจากนั้น—

242
00:14:22,720 --> 00:14:26,265
ลาที่เต็มไปด้วยข้าวและเนื้อ
ปรากฏขึ้นทุกวัน—

243
00:14:26,348 --> 00:14:29,894
ซุปเนื้อและข้าวขาว
ทุกวัน

244
00:14:29,977 --> 00:14:32,354
จนเราอิ่มกันเลยทีเดียว!
ทุกวัน!

245
00:14:32,438 --> 00:14:34,190
ทุกวันใช่ไหม?

246
00:14:34,648 --> 00:14:35,649
ฉันต้องการที่จะ-

247
00:14:36,692 --> 00:14:37,818
ข้าวขาว—

248
00:14:38,319 --> 00:14:40,362
ฉันก็อยากลองเหมือนกัน

249
00:14:41,155 --> 00:14:43,324
แค่ครั้งเดียว.

250
00:14:44,450 --> 00:14:46,076
ฉันด้วย.

251
00:14:46,160 --> 00:14:48,037
แค่ครั้งเดียวเหรอ? มาเร็ว.

252
00:14:48,537 --> 00:14:49,371
เอ่อเอ่อ.

253
00:14:49,955 --> 00:14:51,165
มากดง.

254
00:14:51,248 --> 00:14:53,542
ฉันสัญญาว่าจะเอาข้าวขาวมาให้คุณ

255
00:14:54,084 --> 00:14:54,919
ตกลง.

256
00:15:01,175 --> 00:15:03,177
เฮ้ กวางชอนนี่—

257
00:15:06,263 --> 00:15:07,097
โอ้!

258
00:15:07,181 --> 00:15:08,849
อะไรทำให้คุณ
ตลอดทางจากกวางชองโกลเหรอ?

259
00:15:10,476 --> 00:15:13,896
โอ้ ฉันอยู่บนภูเขาแล้ว
และทันใดนั้นเรื่องก็เร่งด่วน—

260
00:15:13,979 --> 00:15:17,358
- หืม? - โอ้ คนที่ฉันรู้จักกำลังประสบปัญหาจริงๆ

261
00:15:17,441 --> 00:15:19,860
โอ้ แต่อะไรทำให้คุณมาที่นี่?

262
00:15:19,944 --> 00:15:22,446
โอ้ ฉันอยู่ที่นี่ที่สำนักงานผู้พิพากษา—

263
00:15:22,529 --> 00:15:24,365
เพื่อรับขุนนางอีกคน

264
00:15:24,448 --> 00:15:27,826
โอ้ ได้รับขุนนาง— อา เข้าใจแล้ว

265
00:15:27,910 --> 00:15:29,828
- คุณอยู่กับพวกเขาไหม?
- ฉัน?

266
00:15:33,165 --> 00:15:34,333
ไอ้หัวขโมยนั่น—

267
00:15:35,125 --> 00:15:36,585
หยุดขโมยคนนั้น!

268
00:15:39,755 --> 00:15:41,215
ท่านผู้พิพากษา!

269
00:15:41,298 --> 00:15:42,258
โอ้ท่าน-

270
00:15:42,341 --> 00:15:43,759
- ครับท่าน
- เอ่อ—

271
00:15:43,842 --> 00:15:45,135
- ครับท่าน
- ท่าน

272
00:15:45,219 --> 00:15:46,595
ฉันมีบางสิ่งบางอย่าง
ฉันต้องบอกคุณสักครู่—

273
00:15:46,679 --> 00:15:48,347
ขอผมพูดก่อนครับอาจารย์

274
00:15:48,430 --> 00:15:50,683
เอาล่ะ- เงียบๆ ไว้
จุ๊ๆ

275
00:15:50,766 --> 00:15:51,850
แล้วฉันจะ-

276
00:15:51,934 --> 00:15:53,894
ฉันจะพูดอย่างเงียบ ๆ -

277
00:15:53,978 --> 00:15:54,979
คุณเพียงแค่ฟังครับ

278
00:15:55,062 --> 00:15:57,815
ไม่ ฉันมาถึงก่อนเขาสองก้าวแล้ว!
ฉันทำครับ- ใช่-

279
00:15:57,898 --> 00:15:59,108
ขอผมพูดก่อน

280
00:15:59,191 --> 00:16:01,110
โอ้ เอาล่ะ เอาล่ะ—

281
00:16:02,361 --> 00:16:03,195
คุณพูดก่อน

282
00:16:03,279 --> 00:16:04,613
แต่-

283
00:16:04,697 --> 00:16:05,990
เงียบๆ-ชู่-เงียบๆ

284
00:16:06,073 --> 00:16:07,283
เข้าใจแล้ว.

285
00:16:07,366 --> 00:16:12,329
คุณรู้จักสถานที่ที่เรียกว่าชองนยองโพไหม
ลึกเข้าไปในกวางชองโกลเหรอ?

286
00:16:12,413 --> 00:16:14,164
กวางชองโกลคืออะไร
แล้วชองนยองโพคืออะไร?

287
00:16:14,248 --> 00:16:15,207
คุณเห็น-

288
00:16:15,291 --> 00:16:18,627
แม้แต่ผู้พิพากษาก็ยังไม่รู้—
ลองจินตนาการดูว่ามันห่างไกลแค่ไหน

289
00:16:18,711 --> 00:16:19,712
ภายในดินแดนยองวอล

290
00:16:19,795 --> 00:16:22,923
มีหุบเขาบนภูเขา
เรียกว่ากวางชองโกล

291
00:16:23,007 --> 00:16:24,216
และภายในกวางชองโกล

292
00:16:24,300 --> 00:16:28,345
ลึกลงไปอีกคือชองนยองโพ
ท่าน.

293
00:16:28,429 --> 00:16:29,263
ดังนั้น?

294
00:16:29,346 --> 00:16:31,557
ดังนั้นสิ่งที่ฉันอยากจะพูดคือ-

295
00:16:31,640 --> 00:16:35,227
ชองนยองโพคือ
สถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการถูกเนรเทศ—

296
00:16:35,311 --> 00:16:37,688
ออกไปให้พ้นทาง
คุณชีวิตต่ำ!

297
00:16:37,771 --> 00:16:39,440
เขาพยายามดึงคุณอย่างรวดเร็ว

298
00:16:39,523 --> 00:16:43,235
ในยองวอล สถานที่ลี้ภัย
เป็นโนรูโกลมาโดยตลอด

299
00:16:43,319 --> 00:16:45,988
ทุกคนที่ส่งมาที่นี่ก็พอใจแล้ว

300
00:16:46,071 --> 00:16:48,449
และบางคนถึงกับพูดว่า
พวกเขาไม่อยากจากไป—

301
00:16:48,532 --> 00:16:50,200
และตอนนี้คุณต้องการ
เปลี่ยนสถานที่ลี้ภัยเหรอ?

302
00:16:50,284 --> 00:16:51,785
นั่นมันไร้สาระอย่างยิ่งครับท่าน

303
00:16:51,869 --> 00:16:53,912
ฉันขอดุลยพินิจอันชาญฉลาดของคุณ
ครับท่าน.

304
00:16:53,996 --> 00:16:55,414
- จุ๊ จุ๊ จุ๊
- ใช่ ใช่ ใช่ ใช่-

305
00:16:55,497 --> 00:16:56,707
จุ๊ จุ๊

306
00:16:57,207 --> 00:16:58,083
ใช้ได้.

307
00:17:02,004 --> 00:17:03,005
สถานที่ลี้ภัยจะเป็น—

308
00:17:07,051 --> 00:17:08,010
อา แค่ทำให้มันเป็นโนรูโกล

309
00:17:08,093 --> 00:17:08,969
ท่าน!

310
00:17:09,053 --> 00:17:09,887
อ่า ไอ้บ้า—

311
00:17:10,387 --> 00:17:11,472
เฮ้-

312
00:17:11,555 --> 00:17:13,265
ครับท่าน!

313
00:17:13,599 --> 00:17:15,184
ท่านโปรด—
แค่ฟังฉันสักครั้ง—

314
00:17:15,267 --> 00:17:17,811
ฉันได้ยินมามากมาย ออกไป!

315
00:17:17,895 --> 00:17:19,521
มีคนลากชายคนนี้ออกไปทันที

316
00:17:19,605 --> 00:17:20,898
เกี่ยวกับชองนยองโพ—

317
00:17:20,981 --> 00:17:23,275
- เพียงแค่ให้โอกาสฉันอีกครั้งหนึ่ง-
- ทำไมความวุ่นวายทั้งหมดนี้?

318
00:17:27,988 --> 00:17:29,615
คนบ้าอะไร
กำลังก่อเหตุอยู่ที่นี่เหรอ?

319
00:17:29,698 --> 00:17:31,075
ฉันกำลังอยู่ในขั้นตอนการโยนเขาออกไป

320
00:17:31,158 --> 00:17:33,077
ฉันไม่ได้บ้า ฉันมีสติอย่างสมบูรณ์ครับ

321
00:17:33,160 --> 00:17:35,788
ท่านครับ ผมเป็นอดีตหัวหน้าเจ้าหน้าที่
ของยองวอล—

322
00:17:35,871 --> 00:17:38,290
ออม ฮึงโด หัวหน้าหมู่บ้าน
ของกวางชองโกลครับท่าน

323
00:17:38,374 --> 00:17:40,250
คุณกำลังทำอะไร-
ลากผู้ชายคนนี้ออกไปทันที!

324
00:17:40,334 --> 00:17:41,418
หยุด.

325
00:17:47,508 --> 00:17:48,550
ออม ฮึงโด.

326
00:17:48,634 --> 00:17:50,010
- ใช่ใช่ใช่
- ถูกต้อง

327
00:17:50,427 --> 00:17:53,597
ทำไมคุณถึงต้องการหมู่บ้านของคุณ
ที่จะกลายเป็นสถานที่เนรเทศอย่างเลวร้ายเหรอ?

328
00:17:53,680 --> 00:17:54,681
โอ้...

329
00:17:57,226 --> 00:17:58,185
อืม

330
00:18:00,729 --> 00:18:01,688
แม้แต่แบดเจอร์ก็ยังหลงทาง

331
00:18:01,772 --> 00:18:03,607
และแรคคูนก็ทิ้งศพเร่ร่อนเข้ามา
เกาะในแผ่นดิน

332
00:18:03,690 --> 00:18:04,775
เป็นดินแดนสำหรับตัวมันเอง

333
00:18:04,858 --> 00:18:06,693
ชองนยองโพ.

334
00:18:13,784 --> 00:18:17,913
ในฤดูร้อนจะเหนียวจนทนไม่ไหว
และชื้น

335
00:18:17,996 --> 00:18:21,125
กับยุงภูเขาดำ
ทุกที่—

336
00:18:21,208 --> 00:18:23,502
และในฤดูหนาวอากาศเย็นจะลอยขึ้น
ขึ้นมาจากแม่น้ำ

337
00:18:23,585 --> 00:18:25,963
ขณะที่ลมหนาวพัดมา
จากหน้าผา—

338
00:18:26,046 --> 00:18:29,925
มันเป็นสถานที่ที่แน่นอน
น่าสังเวชที่จะมีชีวิตอยู่

339
00:18:30,467 --> 00:18:34,596
ไม่มีที่ใดที่จะดีไปกว่าที่มนุษย์จะไตร่ตรองถึงบาปของเขา

340
00:18:34,680 --> 00:18:37,474
แม้กระทั่งฉันซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น
เป็นเวลาหลายปี—

341
00:18:37,558 --> 00:18:40,269
นับตั้งแต่วินาทีที่ฉันลืมตาขึ้น
ถึงตอนผมปิดตอนกลางคืน...

342
00:18:56,493 --> 00:18:58,662
ฉันกำหนดให้สถานที่แห่งนี้เป็น
สถานที่เนรเทศแห่งใหม่

343
00:19:00,289 --> 00:19:02,374
โอ้ ขอบคุณ ขอบคุณ
อวยพรคุณครับ—

344
00:19:02,458 --> 00:19:04,209
ขอบคุณครับท่าน อวยพรท่าน—

345
00:19:04,293 --> 00:19:05,711
คุณสามารถจัดการมันได้หรือไม่?

346
00:19:05,794 --> 00:19:06,879
ท้ายสุดใครก็ตามมา..

347
00:19:06,962 --> 00:19:09,047
โอ้ ใช่ แน่นอนที่สุด—

348
00:19:09,131 --> 00:19:10,632
ใช่แน่นอนใช่

349
00:19:10,716 --> 00:19:13,469
ใครมาก็จะเป็น.
สบายดีครับท่าน ใช่.

350
00:19:13,552 --> 00:19:15,637
ฉันมีดาบอยู่ในมือข้างหนึ่ง

351
00:19:16,430 --> 00:19:19,433
และโต๊ะพร้อมอาหารอีกชุดหนึ่ง
ฉันจะมาหาคุณอีกครั้ง

352
00:19:19,850 --> 00:19:24,104
อันไหนมาในแบบของคุณขึ้นอยู่กับคุณทั้งหมด

353
00:19:24,188 --> 00:19:25,939
ใช่ ฉันจะจำไว้อย่างมั่นคงครับท่าน

354
00:19:26,023 --> 00:19:27,399
ใช่ ฉันจะเดิมพันด้วยชีวิต—

355
00:19:27,483 --> 00:19:29,860
ฉันจะทำทุกอย่าง
สมบูรณ์แบบครับท่าน

356
00:19:29,943 --> 00:19:30,903
ครับท่าน.

357
00:19:30,986 --> 00:19:32,613
ใช่.

358
00:19:32,696 --> 00:19:33,697
ไอโก้.

359
00:19:39,536 --> 00:19:43,332
อาชญากรโนซันกุนจะต้องได้รับพระราชกฤษฎีกา

360
00:19:45,125 --> 00:19:48,795
ว่าด้วยเรื่องแผนการทรยศของ
ซง ฮยอนซู อดีตพ่อตาของกษัตริย์—

361
00:19:48,879 --> 00:19:50,964
มันปรากฏแล้ว
ที่กษัตริย์องค์ก่อนทรงทราบ...

362
00:19:51,048 --> 00:19:55,719
สำหรับอาชญากรรมการทรยศของซองซัมมุน
พัก แพงนยอน และผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่นๆ—

363
00:19:55,802 --> 00:19:57,346
ความตายโดยการแยกส่วน
ได้ดำเนินการแล้ว

364
00:19:58,138 --> 00:20:00,432
และเพื่อการสมคบคิดกัน

365
00:20:00,516 --> 00:20:04,019
เจ้าชายกึมซองถูกตัดสินจำคุก
ที่จะเนรเทศ -

366
00:20:04,102 --> 00:20:08,482
แต่การปลุกปั่นทั้งใหญ่และเล็ก
ยังไม่หยุด

367
00:20:09,900 --> 00:20:13,487
ว่าด้วยเรื่องแผนการทรยศของ
ซง ฮยอนซู อดีตพ่อตาของกษัตริย์—

368
00:20:13,570 --> 00:20:17,783
ตอนนี้มันถูกเปิดเผยอย่างสมบูรณ์แล้ว
ว่ากษัตริย์องค์ก่อนทรงทราบเรื่องนี้

369
00:20:18,408 --> 00:20:21,161
กษัตริย์องค์ก่อนจึงถูกลดตำแหน่งลง
ขึ้นชื่อว่าโนซันกุน

370
00:20:21,954 --> 00:20:26,041
และถูกตัดสินให้เนรเทศ
เพื่อบรรเทาความไม่สงบของประเทศชาติ

371
00:20:26,124 --> 00:20:28,126
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ.

372
00:20:55,237 --> 00:20:57,698
จะไปนั่งตรงนั้นเหรอ.
ตลอดทั้งวันเหรอ?

373
00:20:57,781 --> 00:20:59,074
คนพวกนั้นทำงานไม่ได้

374
00:20:59,157 --> 00:21:01,159
รีบนำกระเบื้องหลังคาพวกนั้นมาเร็วเข้า!

375
00:21:01,243 --> 00:21:02,202
เอ่อ..เสียงดังจังเลย..

376
00:21:02,286 --> 00:21:03,787
โอ้ เอาน่า!

377
00:21:03,870 --> 00:21:10,210
ขุนนางผู้ยิ่งใหญ่จากฮันยางกำลังจะมา จะไม่มีข้อผิดพลาดแม้แต่ครั้งเดียว

378
00:21:10,294 --> 00:21:13,171
เอ่อ- กรุณานำน้ำมาให้ฉันหน่อย

379
00:21:13,255 --> 00:21:14,965
อะไร นี้?

380
00:21:15,048 --> 00:21:15,882
ใช่.

381
00:21:15,966 --> 00:21:17,050
เอ่อ—

382
00:21:18,385 --> 00:21:20,596
เฮ้ ถ้าเธอได้ยินฉัน เอามันมาเดี๋ยวนี้!

383
00:21:20,679 --> 00:21:23,348
ไม่ยกได้ยังไง.
นิ้วเดียวเหรอ?

384
00:21:23,432 --> 00:21:24,516
มาที่นี่!

385
00:21:24,600 --> 00:21:26,310
ฮึ นี่มันน่าหงุดหงิดมาก—

386
00:21:26,393 --> 00:21:27,561
เอ่อ นี่—

387
00:21:27,644 --> 00:21:30,230
เอ่อ
ไม่มีเวลาพักน้ำ

388
00:21:30,314 --> 00:21:33,108
ท่านผู้สูงศักดิ์มาถึงแล้ว
ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งเดือน

389
00:21:33,191 --> 00:21:34,192
ทุกคู่นับ

390
00:21:34,276 --> 00:21:36,987
ไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนั้น—
ไม่มีเวลาสำหรับน้ำ

391
00:21:37,613 --> 00:21:38,572
อืม?

392
00:21:39,573 --> 00:21:41,325
- แต่ปู่
- อืม?

393
00:21:41,408 --> 00:21:44,036
เดิมทีสถานที่แห่งนี้คืออะไร?

394
00:21:44,119 --> 00:21:48,582
โอ้ หมอผีเคยอาศัยอยู่ที่นี่
ย้อนกลับไปในวันนั้น

395
00:21:48,832 --> 00:21:50,542
- หมอผีเหรอ?
- น่ากลัวใช่ไหม?

396
00:21:51,376 --> 00:21:54,671
ดังนั้นตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
คุณไม่สามารถเข้ามาที่นี่ได้อย่างแน่นอน

397
00:21:54,755 --> 00:21:56,923
- ใช่
- โอ้ เอาน่า-

398
00:21:57,007 --> 00:21:59,343
เอ่อ ใช้เวลาทั้งหมดในโลกนี้—

399
00:21:59,426 --> 00:22:01,928
โอ้ ระวัง— ระวัง—
โอ้ อ้า!

400
00:22:02,012 --> 00:22:03,722
ฉันบอกให้คุณระวัง—
ตอนนี้เราจะทำอย่างไร?

401
00:22:03,805 --> 00:22:05,015
- เฮ้จริงจัง!
- เอ่อ—

402
00:22:05,098 --> 00:22:07,392
รู้มั้ยเท่าไหร่.
กระเบื้องหลังคาอันหนึ่งราคา?

403
00:22:07,476 --> 00:22:09,186
- และ—
- ลง.

404
00:22:09,269 --> 00:22:10,896
อย่าโตมาเป็นแบบผู้ชายคนนั้นนะ

405
00:22:10,979 --> 00:22:12,689
- ลง.
- ใช่.

406
00:22:12,773 --> 00:22:13,732
ลง!

407
00:22:14,650 --> 00:22:15,484
สาปแช่ง.

408
00:22:15,567 --> 00:22:18,153
ไตรมาสกำลังได้รับ
สร้างขึ้นอย่างสวยงามตอนนี้—

409
00:22:18,236 --> 00:22:19,529
เพียงแต่รอขุนนางมาถึง—

410
00:22:19,613 --> 00:22:21,156
โอ้! ขุนนางมาถึงแล้วเหรอ?

411
00:22:21,239 --> 00:22:22,991
ใช่แล้ว มาทางนี้ ทางนี้—

412
00:22:23,075 --> 00:22:25,911
ครับ ทางนี้
มาทางนี้—

413
00:22:25,994 --> 00:22:26,828
นั่นเสียงอะไรน่ะ?

414
00:22:26,912 --> 00:22:29,414
โอ้ เขามาพร้อมกับลา—

415
00:22:29,498 --> 00:22:30,874
ช่างสังเกตคุณจริงๆ!

416
00:22:30,957 --> 00:22:32,626
ใช่ ใช่—
ได้โปรดทางนี้

417
00:22:32,709 --> 00:22:34,378
เฮ้ ลา คุณอยู่ตรงนั้นนะ
คุณไม่เข้ามา

418
00:22:34,461 --> 00:22:35,629
อยู่ที่นั่นขนกระเป๋าออก

419
00:22:35,712 --> 00:22:37,464
มาเถิดท่านผู้เป็นนาย
อยู่ทางนี้—

420
00:22:39,174 --> 00:22:40,133
โอ้...

421
00:22:40,592 --> 00:22:41,802
โอ้! คุณทำให้ฉันตกใจ!

422
00:22:42,928 --> 00:22:44,304
นั่น—

423
00:22:44,388 --> 00:22:47,224
หยุดเสียเวลากับธนูนั่นได้แล้ว
เมื่อไหร่ที่คุณควรเรียน—

424
00:22:47,307 --> 00:22:48,642
คันธนูและลูกธนูนั้น—

425
00:22:49,017 --> 00:22:50,185
โอ้ แทซาน—

426
00:22:50,268 --> 00:22:51,728
คุณ- หืม?

427
00:22:52,312 --> 00:22:57,567
คุณเชี่ยวชาญบทเรียน Thousand Character Classic ตอนอายุ 6 ขวบ และการเรียนรู้ระดับประถมศึกษาตอนอายุ 8 ขวบ และตอนอายุ 10 ขวบ คุณกำลังศึกษาประวัติศาสตร์อยู่

428
00:22:57,651 --> 00:23:02,197
ทำไมคุณถึงเสียสติกับเรื่องแบบนั้นล่ะ?

429
00:23:03,073 --> 00:23:05,784
ยังไม่สายเกินไป—
เริ่มเตรียมตัวสอบรับราชการ

430
00:23:07,077 --> 00:23:07,994
พ่อ.

431
00:23:10,831 --> 00:23:13,500
คุณรู้ไหม
ข้อสอบราชการเป็นยังไงบ้าง?

432
00:23:13,583 --> 00:23:14,626
- อะไร—
- อืม?

433
00:23:14,710 --> 00:23:17,212
ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำ

434
00:23:17,295 --> 00:23:19,673
ออกไปที่นี่ในที่ห่างไกล—

435
00:23:19,756 --> 00:23:21,049
มีหนังสือทั้งสี่เล่มบ้างไหม
และสามคลาสสิก?

436
00:23:21,133 --> 00:23:23,343
หรืออาจารย์
ที่จะสั่งฉัน?

437
00:23:23,427 --> 00:23:24,261
อืม?

438
00:23:24,803 --> 00:23:25,846
ก็จะมีครู..

439
00:23:25,929 --> 00:23:29,725
ขุนนางจากฮันยางกำลังจะมาเร็วๆ นี้ ซึ่งเป็นผู้ระดับสูงในตอนนั้น

440
00:23:29,808 --> 00:23:32,894
เรียนรู้จากเขา และคุณสามารถสอบกลางได้—

441
00:23:32,978 --> 00:23:33,854
ใครจะรู้?

442
00:23:33,937 --> 00:23:36,815
เข้าไปอยู่ในพระหรรษทานอันดีของพระองค์
บางทีเขาอาจจะพาคุณไปหาฮันยาง?

443
00:23:36,898 --> 00:23:39,818
คุณคิดว่าเป็นขุนนาง
จะไปช่วยเหลือคนอย่างเราไหม?

444
00:23:40,652 --> 00:23:42,946
คุณเคยเห็น
ขุนนางทำอย่างนั้นเหรอ?

445
00:23:45,157 --> 00:23:46,658
- เอ่อ
- แล้วไงล่ะ-

446
00:24:15,061 --> 00:24:17,355
ดูสิ่งที่คุณได้ตั้งค่าไว้—
มันไม่แย่เลย

447
00:24:19,274 --> 00:24:20,317
ทำงานได้ดีทุกคน

448
00:24:20,400 --> 00:24:21,443
หืม? โอ้.

449
00:24:21,526 --> 00:24:23,236
เอ๊ะก็.

450
00:24:23,320 --> 00:24:25,614
แล้วใครจะมาล่ะ คิดว่าไง?

451
00:24:25,697 --> 00:24:30,827
ด้วยความที่หัวหน้าทำงานหนักเพื่อจัดการเรื่องนี้ - จะมีคนดีๆ มา - ไอโกะ หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น

452
00:24:30,911 --> 00:24:32,954
เอ่อ ฉันรู้สึกแย่กับเรื่องนี้

453
00:24:33,038 --> 00:24:35,040
นี่ก็จะเสียอีกแล้ว..

454
00:24:35,123 --> 00:24:36,833
ตั้งแต่แรกเริ่มรู้สึกไม่โอเค—

455
00:24:36,917 --> 00:24:37,876
ฮึ

456
00:24:37,959 --> 00:24:39,795
เอาล่ะเอาล่ะ-
ฟังนะทุกคน!

457
00:24:39,878 --> 00:24:42,088
ชีวิตของหมู่บ้านแห่งนี้
ขึ้นอยู่กับสิ่งนี้ใช่ไหม?

458
00:24:42,172 --> 00:24:43,799
ดังนั้นอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม-

459
00:24:43,882 --> 00:24:46,551
แม้ผู้สูงศักดิ์จะกระทำการก็ตาม
แค่ยิ้ม โอเคไหม?

460
00:24:46,635 --> 00:24:47,886
เพียงโค้งคำนับแล้วพูดว่า "ใช่ ใช่"—

461
00:24:47,969 --> 00:24:49,262
ถูกต้อง—

462
00:24:49,346 --> 00:24:51,389
มีคนกำลังมาที่นั่น!
ตรงนั้น!

463
00:24:51,473 --> 00:24:53,141
- เขาอยู่ที่นี่!
- หัวหน้ารีบ!

464
00:24:53,225 --> 00:24:54,810
เขาอยู่ที่นี่ เขาอยู่ที่นี่!

465
00:24:57,729 --> 00:24:58,897
สายทองมาแล้ว! เส้นเลือดทองคำ!

466
00:24:58,980 --> 00:25:00,774
ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม!

467
00:25:00,857 --> 00:25:01,775
รอยยิ้ม!

468
00:25:01,858 --> 00:25:02,776
รอยยิ้ม!

469
00:25:08,448 --> 00:25:09,658
ใช่.

470
00:25:12,661 --> 00:25:15,497
เป็นเพียงแพเท่านั้น
ข้ามแม่น้ำ?

471
00:25:15,747 --> 00:25:17,332
ใช่แล้ว ถูกต้องแล้ว

472
00:25:17,415 --> 00:25:20,335
เกี้ยวและสตรี
ขี่แพ—

473
00:25:20,418 --> 00:25:22,170
ที่เหลือว่ายข้ามไป

474
00:25:22,254 --> 00:25:23,797
- ใช่
- อ่าใช่-

475
00:25:26,591 --> 00:25:28,093
ประณามมัน

476
00:25:36,893 --> 00:25:38,228
คุณกำลังทำอะไร?

477
00:25:41,481 --> 00:25:42,399
สาปแช่ง.

478
00:25:42,983 --> 00:25:44,609
คุณ—ดึงแพ

479
00:25:44,693 --> 00:25:45,735
ใช่.

480
00:25:47,070 --> 00:25:48,697
- ใส่เกี้ยว
- ใช่.

481
00:25:48,780 --> 00:25:50,282
โอ้ ระวัง—

482
00:25:51,324 --> 00:25:53,201
ระวังระมัดระวัง

483
00:25:54,786 --> 00:25:56,454
หนึ่ง สอง—

484
00:26:03,044 --> 00:26:04,045
อืม?

485
00:26:05,881 --> 00:26:08,466
- เขาไม่มีเครา.
- หัวหน้า!

486
00:26:08,550 --> 00:26:10,093
พร้อม!

487
00:26:10,719 --> 00:26:11,720
ดึง!

488
00:26:12,220 --> 00:26:13,305
ดึง!

489
00:26:13,388 --> 00:26:14,306
ไปกันเลย!

490
00:26:14,389 --> 00:26:15,223
ยก-

491
00:26:15,307 --> 00:26:16,433
โฮ!

492
00:26:16,516 --> 00:26:18,476
- เฮฟวี่—
- โฮ!

493
00:26:18,935 --> 00:26:19,978
เฮฟโฮ!

494
00:26:20,562 --> 00:26:21,646
เฮฟโฮ!

495
00:26:21,730 --> 00:26:23,273
เฮฟโฮ!

496
00:26:23,773 --> 00:26:25,108
เฮฟโฮ!

497
00:26:25,191 --> 00:26:26,902
เฮฟโฮ!

498
00:26:26,985 --> 00:26:28,445
เฮฟโฮ!

499
00:26:28,528 --> 00:26:30,155
เฮฟโฮ!

500
00:26:30,238 --> 00:26:31,531
เฮฟโฮ!

501
00:26:32,073 --> 00:26:32,908
เฮฟโฮ!

502
00:26:32,991 --> 00:26:34,534
เฮฟโฮ!

503
00:26:34,618 --> 00:26:36,119
เฮฟโฮ!

504
00:26:36,202 --> 00:26:37,746
เฮฟโฮ!

505
00:26:37,829 --> 00:26:39,831
เฮฟโฮ!

506
00:26:39,915 --> 00:26:40,874
เฮฟโฮ!

507
00:26:40,957 --> 00:26:42,167
เฮฟโฮ!

508
00:26:42,250 --> 00:26:44,085
เฮฟโฮ!

509
00:26:44,586 --> 00:26:47,339
เฮ้! มันล่องลอยไปตามกระแสน้ำ
ปลายน้ำ!

510
00:26:47,422 --> 00:26:50,258
- เฮฟโฮ เฮฟโฮ
- ดึงให้หนักขึ้น!

511
00:26:50,550 --> 00:26:51,718
- เฮฟวี่—
- โฮ!

512
00:26:51,801 --> 00:26:52,802
ยก-

513
00:26:57,140 --> 00:26:58,850
เฮ้ ทำไมมันไม่เคลื่อนไหวล่ะ?

514
00:26:58,934 --> 00:27:01,686
- เกิดอะไรขึ้น?
- เกิดอะไรขึ้น?

515
00:27:01,770 --> 00:27:03,229
มันติดอะไรบางอย่าง

516
00:27:03,647 --> 00:27:05,732
มันติดอยู่!

517
00:27:06,107 --> 00:27:07,567
ดึงให้หนักขึ้น หนักขึ้น!

518
00:27:07,692 --> 00:27:08,652
เฮ้คุณกำลังทำอะไรอยู่!

519
00:27:08,735 --> 00:27:10,820
สาปแช่ง!
มันติดอะไรอยู่?

520
00:27:10,904 --> 00:27:13,114
แค่นั้นแหละ!

521
00:27:22,916 --> 00:27:23,750
มากกว่า!

522
00:27:23,833 --> 00:27:25,961
มากขึ้น มากขึ้น— ยากขึ้น!

523
00:27:30,173 --> 00:27:31,132
ดึง!

524
00:27:41,101 --> 00:27:43,019
- ไม่นะ มันพังหมดแล้ว!
- ไอโกะ—

525
00:27:43,103 --> 00:27:43,937
ท่าน!

526
00:27:45,146 --> 00:27:45,981
ฝ่าบาท!

527
00:27:50,568 --> 00:27:51,486
ท่าน!

528
00:27:51,569 --> 00:27:53,238
เข้ามา— คุณกำลังทำอะไร เข้าไป!

529
00:27:53,321 --> 00:27:54,155
คุณสบายดีไหม?

530
00:27:54,239 --> 00:27:55,949
โอ้ท่านครับท่าน—

531
00:27:59,411 --> 00:28:00,495
อยู่นิ่งๆ อยู่นิ่งๆ

532
00:28:00,996 --> 00:28:01,997
อยู่เฉยๆ.

533
00:28:02,455 --> 00:28:03,623
คุณกำลังทำอะไร? รีบ!

534
00:28:12,799 --> 00:28:14,384
ไม่ คุณไม่สามารถดึงมันออกมาได้—

535
00:28:14,467 --> 00:28:16,469
คุณต้องทำงานมัน
จากด้านล่าง ฮึ.

536
00:28:16,553 --> 00:28:19,347
เอาล่ะเอาล่ะ-
แทซาน ใส่มันลงไป ลองดูสิ

537
00:28:20,181 --> 00:28:22,225
- ทางนี้เหรอ?
-ยังไงก็ตาม-

538
00:28:22,308 --> 00:28:24,894
เดี๋ยวก่อน ไม่มีหนวดเครายาวเหรอ?
ไม่มีขุนนางเฒ่าผู้สง่างาม—

539
00:28:24,978 --> 00:28:26,312
เด็กน้อยขี้แยปรากฏตัวเหรอ?

540
00:28:26,396 --> 00:28:28,481
เกิดอะไรขึ้น?

541
00:28:28,565 --> 00:28:33,403
ใช่— เขาทำเรื่องเลวร้ายอะไรได้เพื่อเนรเทศเด็กคนนี้? ฮึ.

542
00:28:34,946 --> 00:28:36,364
เฮ้ หัวหน้า—

543
00:28:36,448 --> 00:28:38,450
คุณรู้จักชื่อขุนนางหนุ่มไหม?

544
00:28:38,825 --> 00:28:40,702
พวกเขากล่าวว่าโนซาน โนซาน.

545
00:28:40,785 --> 00:28:42,328
อะไร โนซาน?

546
00:28:43,329 --> 00:28:45,874
เขาจะไม่อยู่หนึ่งเดือน

547
00:28:46,708 --> 00:28:47,917
หมายความว่าไง, หนึ่งเดือน?

548
00:28:48,793 --> 00:28:52,881
คุณกำลังพูดถึงโนซาน
อาจจะปลิดชีพตัวเอง?

549
00:28:52,964 --> 00:28:54,299
เด็กคนนั้น—

550
00:28:55,133 --> 00:28:56,092
โดยไม่มีพ่อ

551
00:28:56,551 --> 00:28:57,552
ไม่มีวิชา

552
00:28:59,512 --> 00:29:01,765
ไม่มีพระราชวัง—

553
00:29:02,974 --> 00:29:05,143
มันจะไม่ง่ายสำหรับเขา

554
00:29:05,226 --> 00:29:06,561
อืม.

555
00:29:06,644 --> 00:29:08,521
คุณอาจจะพูดถูก

556
00:29:14,194 --> 00:29:15,612
แต่อย่าลืม—

557
00:29:18,114 --> 00:29:21,326
ลุงของโนซาน
และน้องชายของกษัตริย์เอง—

558
00:29:22,368 --> 00:29:23,912
องค์ชายกึมซอง—

559
00:29:25,163 --> 00:29:27,499
ประจำการอยู่เฉยๆ
อยู่ไม่ไกลจากโนซาน

560
00:30:11,417 --> 00:30:12,252
ฝ่าบาท—

561
00:30:13,920 --> 00:30:17,590
เรา—จะยืนเคียงข้างพระองค์ ฝ่าบาท

562
00:30:18,299 --> 00:30:19,801
เราสัญญาชีวิตของเราที่จะติดตามคุณ

563
00:30:20,176 --> 00:30:22,303
เราสัญญาชีวิตของเรา
เพื่อติดตามคุณ

564
00:30:24,931 --> 00:30:29,519
ทุกท่าน—ขอบคุณครับ.

565
00:30:36,734 --> 00:30:38,236
คุณตื่นหรือยัง?

566
00:30:38,695 --> 00:30:40,530
ฉันเตรียมอาหารของคุณแล้ว

567
00:30:42,282 --> 00:30:44,701
ใช่— ฉันชื่อออม ฮึงโด
ผู้ปกครองที่รับผิดชอบ

568
00:30:45,660 --> 00:30:49,122
วันแรกช่างวุ่นวาย—
ค่อนข้างเป็นสถานการณ์ที่คุณถูกโยนเข้าไป

569
00:30:49,205 --> 00:30:51,416
แพที่เสียหายนั้น
ติดอยู่บนก้อนหิน—

570
00:30:51,499 --> 00:30:52,667
เอ่อ—

571
00:30:52,750 --> 00:30:55,128
หากข้าพเจ้าไม่เอาเสาค้ำไว้
ตอนนี้คุณก็ทำได้

572
00:30:55,211 --> 00:30:59,716
ถูกพัดพาไปทางท้ายน้ำ—
มันใกล้ขนาดนั้น

573
00:30:59,799 --> 00:31:03,219
เพื่อฟื้นคืนความแข็งแกร่งของคุณ
คุณต้องกินให้ดีตั้งแต่เช้า

574
00:31:03,303 --> 00:31:06,347
คนในหมู่บ้านได้เตรียมสิ่งนี้ไว้
ด้วยสุดใจของพวกเขา—

575
00:31:06,431 --> 00:31:08,725
- ก่อนที่มันจะหนาวได้โปรด—
- ลาออก

576
00:31:08,808 --> 00:31:09,809
ขอโทษ?

577
00:31:09,893 --> 00:31:11,477
ฉันบอกให้คุณออกไป

578
00:31:12,228 --> 00:31:13,229
ออกจาก?

579
00:31:14,647 --> 00:31:16,274
องค์พระผู้เป็นเจ้าของพระองค์ไม่ได้
มีจิตใจดี—

580
00:31:16,900 --> 00:31:18,026
กรุณาลาก่อน

581
00:31:18,109 --> 00:31:19,444
ขอโทษนะ—
ฉันเป็นผู้พิทักษ์ที่นี่

582
00:31:19,527 --> 00:31:22,280
เป็นหน้าที่ของฉันที่จะตรวจสอบคุณ
เช้าและเย็นและรายงาน—

583
00:31:22,363 --> 00:31:23,531
และคุณจะไม่เห็นฉันด้วยซ้ำ
ในวันแรก—

584
00:31:23,615 --> 00:31:25,074
เขาบอกให้ออกไปไม่ใช่เหรอ?

585
00:31:25,491 --> 00:31:26,951
คุณอยู่ที่นั่น!

586
00:31:27,368 --> 00:31:28,912
คุณไม่ได้ยินฉันเหรอ?

587
00:31:29,412 --> 00:31:31,581
ยึดโต๊ะนั้นแล้วออกไป!

588
00:31:32,165 --> 00:31:34,209
เอาล่ะไปกันเถอะ—

589
00:31:37,170 --> 00:31:38,171
เหลือเชื่อ.

590
00:31:38,713 --> 00:31:40,423
อารมณ์ประมาณนั้น

591
00:31:40,965 --> 00:31:42,050
ฮึ.

592
00:31:42,800 --> 00:31:45,011
“คุณไม่ได้ยินฉันเหรอ?
ออกไป!"

593
00:31:45,094 --> 00:31:47,263
“คุณอยู่ตรงนั้น”? สาปแช่ง!

594
00:31:47,347 --> 00:31:50,016
การเล่นอันสูงส่งด้วยการกระทำนี้—
เด็กเหลือขอคนนี้

595
00:31:50,099 --> 00:31:51,726
หยาบคายมาก—

596
00:31:51,809 --> 00:31:53,603
พูดกับผู้เฒ่าเช่นนั้น—

597
00:31:54,103 --> 00:31:55,104
ฮึ

598
00:31:56,522 --> 00:31:58,358
ดี.

599
00:31:58,441 --> 00:32:01,194
ไม่ว่าเขาจะขว้างอะไรใส่เราก็ตาม
เราแค่ยิ้มผ่านมันไป ขวา.

600
00:32:01,277 --> 00:32:03,863
ยิ้มและโค้งคำนับ
และพูดว่า "ใช่ ใช่"—

601
00:32:03,947 --> 00:32:04,948
ใช่แล้ว ให้ตายเถอะ

602
00:32:05,031 --> 00:32:06,241
ไอโกะ ไอ้เหี้ย

603
00:32:08,618 --> 00:32:12,372
แต่ทำไมเขาถึงไม่กินของอร่อยๆ แบบนี้ล่ะ? อืม?

604
00:32:18,503 --> 00:32:19,504
โอ้พระเจ้า

605
00:32:22,465 --> 00:32:23,424
อืม.

606
00:32:46,698 --> 00:32:49,284
คุณจะแก้มแตก
ทำอย่างนั้น

607
00:32:51,411 --> 00:32:52,745
มันเป็นความเข้าใจผิด—
ความเข้าใจผิด

608
00:32:52,829 --> 00:32:53,788
ความเข้าใจผิด.

609
00:32:53,871 --> 00:32:56,291
ไม่ใช่ว่าฉันอยากกินมัน—

610
00:32:56,374 --> 00:32:59,627
มีมอดข้าวอยู่ที่นี่
ใหญ่ขนาดนี้—

611
00:32:59,711 --> 00:33:01,671
มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด โอเคไหม?

612
00:33:12,432 --> 00:33:13,766
- ผู้พิพากษา
- โอ้-

613
00:33:13,850 --> 00:33:14,892
ผู้พิพากษาครับ—

614
00:33:15,810 --> 00:33:18,855
ทำไมมีทหาร.
ถูกดึงกลับเหรอ?

615
00:33:19,564 --> 00:33:20,398
คุณไม่รู้เหรอ?

616
00:33:20,982 --> 00:33:22,150
โอ้ ไม่ ฉัน-

617
00:33:22,233 --> 00:33:24,193
โดยปกติแล้ว
เฝ้าดูสถานที่ลี้ภัย

618
00:33:24,277 --> 00:33:26,821
ไม่ใช่งานของทหาร—
มันเป็นงานของผู้ปกครอง

619
00:33:26,904 --> 00:33:30,074
ดังนั้นในวันที่หนึ่งและสิบห้า
ของทุกเดือน รายงานใน—

620
00:33:30,158 --> 00:33:32,327
และแจ้งให้ฉันทราบ
แม้แต่สิ่งที่เล็กที่สุด

621
00:33:32,410 --> 00:33:34,829
โอ้ใช่แน่นอนอย่างแน่นอน

622
00:33:41,627 --> 00:33:42,795
นักวิเคราะห์

623
00:33:42,879 --> 00:33:43,963
หลักคำสอนของค่าเฉลี่ย

624
00:33:49,344 --> 00:33:50,887
เศร้าโศก.

625
00:33:51,471 --> 00:33:52,847
โอ้ ยังไงก็ตาม—

626
00:33:52,930 --> 00:33:54,390
ทุกท่านเคยได้ยินหรือไม่?

627
00:33:54,474 --> 00:33:57,310
อดีตกษัตริย์ถูกส่งไปแล้ว
ถูกเนรเทศที่นี่ในยองวอล

628
00:33:57,393 --> 00:33:59,354
อ๋อ เราได้ยินหมดแล้ว

629
00:33:59,437 --> 00:34:02,315
พวกเขาบอกว่าเขาไปที่ชองนยองโพ
หรือที่ไหนสักแห่งเช่นนั้น

630
00:34:02,398 --> 00:34:04,233
- ชองนยองโพ?
- ใช่.

631
00:34:05,526 --> 00:34:06,652
ไอโก้.

632
00:34:06,736 --> 00:34:07,945
โอ้เอ่อ

633
00:34:08,905 --> 00:34:10,198
ฮึ.

634
00:34:10,281 --> 00:34:12,033
- มันเป็นอย่างไรบ้าง?
- อะไร?

635
00:34:12,116 --> 00:34:14,243
อาหาร—
มันเหมาะกับรสนิยมของเขาหรือเปล่า?

636
00:34:14,327 --> 00:34:15,578
ไอโก้.

637
00:34:15,661 --> 00:34:16,913
เขาไม่ได้สัมผัสมัน

638
00:34:16,996 --> 00:34:18,039
อะไร

639
00:34:18,122 --> 00:34:19,749
- เขาไม่ได้แตะมันเหรอ?
- ไม่

640
00:34:19,832 --> 00:34:21,793
เราไปโดยไม่ได้เพียงเพื่อเตรียมตัว
อาหารมื้อนั้นสำหรับเขา—

641
00:34:21,876 --> 00:34:22,752
ประณามมัน

642
00:34:22,835 --> 00:34:24,754
โอ้ เขาคงจะป่วยแน่ๆ

643
00:34:24,837 --> 00:34:26,631
หรือสูญเสียความอยากอาหารของเขา

644
00:34:26,714 --> 00:34:29,008
คุณหมายถึงอะไร,
ไม่มีความอยากอาหารเหรอ? อืม?

645
00:34:29,092 --> 00:34:30,551
เอ่อ อาหารอันล้ำค่านี้—

646
00:34:30,635 --> 00:34:32,345
เดี๋ยวก่อนนี่คืออะไร?

647
00:34:32,428 --> 00:34:33,638
เขาไม่ได้สัมผัสมัน
แต่มันไม่ใช่ทั้งหมดนี่เหรอ?

648
00:34:33,721 --> 00:34:35,223
มีคนกินไปแล้วครึ่งหนึ่ง!

649
00:34:35,306 --> 00:34:36,224
ฮะ ฮะ—

650
00:34:36,307 --> 00:34:38,893
เขาไม่ได้กินข้าว ดังนั้นผู้หญิงที่รออยู่—
เธอเริ่มกินมัน

651
00:34:38,976 --> 00:34:40,144
และฉันก็จับเธอได้คาหนังคาเขา

652
00:34:40,228 --> 00:34:41,771
แต่โนซานไม่ยอมกินอาหารเลย—

653
00:34:41,854 --> 00:34:43,981
แก้มป่องไปหมด
เหมือนมันจะระเบิด—

654
00:34:44,065 --> 00:34:45,024
และยังปฏิเสธอยู่

655
00:34:50,113 --> 00:34:53,199
แล้วเราจะให้สิ่งนี้ได้ไหม
ถึงมักดงของเราแล้วเหรอ?

656
00:34:53,282 --> 00:34:54,575
เอ๊ะ—

657
00:34:54,659 --> 00:34:56,411
เราไม่ทิ้งของเหลือที่นี่

658
00:34:57,954 --> 00:34:59,038
มากดง!

659
00:35:01,541 --> 00:35:03,000
เขากินมัน-
ผู้ชายคนนั้นกินมันไปแล้ว!

660
00:35:03,084 --> 00:35:04,627
รอยกัดเข้ากัน.
ปากของเขาอย่างแน่นอน

661
00:35:04,710 --> 00:35:06,337
โอ้ ปล่อยมันไป

662
00:35:06,838 --> 00:35:08,381
เฮ้ กวางชอนนี่!

663
00:35:10,007 --> 00:35:11,175
หืม?

664
00:35:11,259 --> 00:35:12,969
พระเจ้าของฉัน
อะไรทำให้คุณมาที่นี่ได้?

665
00:35:14,345 --> 00:35:15,179
หืม?

666
00:35:16,264 --> 00:35:17,932
เอ่อ เรามาคุยกันเงียบๆ ดีกว่า

667
00:35:18,015 --> 00:35:19,642
ฉันเข้าใจว่าคุณรู้สึกอย่างไร แต่-

668
00:35:19,725 --> 00:35:21,269
มันจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย

669
00:35:22,854 --> 00:35:24,230
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อต่อสู้

670
00:35:24,313 --> 00:35:25,231
โอ้?

671
00:35:26,023 --> 00:35:29,402
นี่คือไก่ที่เราเลี้ยง
เฉพาะเมล็ดข้าวที่ดีที่สุดเท่านั้น

672
00:35:29,485 --> 00:35:30,945
- เอานี่ไป
- โอ้?

673
00:35:31,028 --> 00:35:32,905
นี่ ดีด็อกรูทด้วย—

674
00:35:32,989 --> 00:35:34,323
ด็อกสด เอาไปเถอะ

675
00:35:34,407 --> 00:35:35,825
ทำไมคุณถึงให้ฉันสิ่งเหล่านี้-

676
00:35:35,908 --> 00:35:39,328
พระองค์ทรงโกรธเคืองเรา—
ไก่เป็นอย่างน้อยที่ฉันสามารถทำได้

677
00:35:39,412 --> 00:35:41,080
- โอ้นี่
- คุณไม่จำเป็นต้อง-

678
00:35:41,164 --> 00:35:44,000
และนี่คือ
ความภาคภูมิใจของ Norugol—

679
00:35:44,083 --> 00:35:45,877
-เห็ดแผงคอสิงโต.
- เลขที่-

680
00:35:45,960 --> 00:35:47,962
ทำไมคุณถึงให้ฉันสิ่งนี้ -

681
00:35:48,379 --> 00:35:49,380
จริงๆ.

682
00:35:50,089 --> 00:35:50,923
ขอบคุณ

683
00:35:56,304 --> 00:35:57,305
ฉันไม่เคย

684
00:35:57,889 --> 00:35:59,223
อะไรกับคนเหล่านี้—

685
00:35:59,307 --> 00:36:02,894
พวกเขาบอกว่าขอบคุณ
และทิ้งของทั้งหมดนี้ให้ฉันเหรอ?

686
00:36:02,977 --> 00:36:04,187
พ่อ.

687
00:36:04,270 --> 00:36:05,146
ใช่?

688
00:36:05,229 --> 00:36:07,315
คุณรู้ไหมว่าใครคือผู้สูงศักดิ์ที่ถูกเนรเทศ?

689
00:36:07,398 --> 00:36:08,566
โอ้ แน่นอน— โนซาน

690
00:36:08,649 --> 00:36:11,027
ใช่— คุณรู้ไหม
จริงๆ แล้วโนซานคนนั้นคือใคร?

691
00:36:11,402 --> 00:36:13,404
โอ้ เอาล่ะ-
โนซานก็คือโนซาน

692
00:36:13,488 --> 00:36:16,073
โนซันกุน, ยี ฮองวี.
ยี่ ฮอง-วี.

693
00:36:16,741 --> 00:36:20,620
ไม่นานมานี้พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของประเทศนี้

694
00:36:21,287 --> 00:36:23,539
มีอะไรผิดปกติกับคุณ—

695
00:36:24,457 --> 00:36:25,374
อะไรนะ? กษัตริย์?

696
00:36:25,458 --> 00:36:26,292
กษัตริย์.

697
00:36:26,959 --> 00:36:28,336
- กษัตริย์?
- กษัตริย์!

698
00:36:29,629 --> 00:36:31,005
คุณสามารถจัดการมันได้หรือไม่?

699
00:36:31,631 --> 00:36:32,965
ใครมา..

700
00:36:33,716 --> 00:36:34,634
ฝ่าบาท.

701
00:36:37,136 --> 00:36:38,513
- กษัตริย์?
- กษัตริย์?

702
00:36:38,596 --> 00:36:40,306
เด็กหนุ่มคนนั้น—
เป็นกษัตริย์เหรอ?

703
00:36:40,389 --> 00:36:41,724
- ไอโกะ
- เห็นได้ชัดว่า.

704
00:36:41,807 --> 00:36:44,477
รอ รอ-
ถ้าเขาเป็นกษัตริย์ เขาก็จะเป็นกษัตริย์

705
00:36:44,560 --> 00:36:46,812
แต่— พวกเขาสามารถเนรเทศกษัตริย์ได้จริงหรือ?

706
00:36:47,438 --> 00:36:49,524
พวกเขาสามารถเนรเทศอดีตกษัตริย์ได้หรือไม่?

707
00:36:49,607 --> 00:36:50,566
ฟัง—

708
00:36:50,650 --> 00:36:53,528
โนซันขึ้นเป็นกษัตริย์ตามมา
พระราชบิดาซึ่งเป็นกษัตริย์

709
00:36:53,611 --> 00:36:54,695
แต่หลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิต

710
00:36:54,779 --> 00:36:57,198
องค์ชายซูหยางก่อรัฐประหาร
และทรงขึ้นครองบัลลังก์

711
00:36:57,281 --> 00:37:00,117
บรรดาราษฎรผู้จงรักภักดีของพระองค์
ถูกประหารชีวิต

712
00:37:00,201 --> 00:37:03,371
และโนซันก็ถูกลดตำแหน่งเป็นโนซันกุน
และถูกส่งไปลี้ภัยที่นี่

713
00:37:03,454 --> 00:37:06,165
- ความดี
- แต่แทนที่จะแค่ฆ่าเขา-

714
00:37:06,249 --> 00:37:08,417
ปกติแล้วคุณจะไม่ถูกเนรเทศ
คนที่เป็นกษัตริย์

715
00:37:08,501 --> 00:37:11,087
และมีมากมาย
ผู้ที่สงสารเขา—

716
00:37:11,170 --> 00:37:13,756
ดังนั้นพวกเขาน่าจะส่งไป
ถ้วยยาพิษอีกไม่นาน

717
00:37:13,839 --> 00:37:15,800
ป— ถ้วยพิษเหรอ?

718
00:37:15,883 --> 00:37:18,094
ร้ายแรงมาก—
ถ้าคุณดื่มมัน คุณจะตาย

719
00:37:18,177 --> 00:37:21,013
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา?

720
00:37:21,097 --> 00:37:23,432
หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับโนซาน
พวกเราคือ-

721
00:37:23,516 --> 00:37:26,352
เอ่อ...ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นล่ะก็
ไปลี้ภัย—

722
00:37:27,144 --> 00:37:28,896
ไอโก้.

723
00:37:28,980 --> 00:37:30,731
บางสิ่งจะเกิดขึ้น
ไปยังสถานที่ลี้ภัยด้วย

724
00:37:30,815 --> 00:37:32,775
บรรดาผู้ที่สนับสนุนโนซันกุน—

725
00:37:32,858 --> 00:37:35,111
พวกเขาทั้งหมดถูกฉีกขาดออกจากแขนขา
มีชีวิตอยู่

726
00:37:35,194 --> 00:37:36,487
และถูกทรมานจนตาย

727
00:37:36,571 --> 00:37:37,530
ทรัพย์สินทั้งหมดของพวกเขาถูกยึด

728
00:37:37,613 --> 00:37:41,075
ภรรยาและลูกๆ—แม้กระทั่งเด็กๆอย่างมักดง—
ขายหมดแล้ว

729
00:37:41,158 --> 00:37:43,869
ไอโกะ
ช่างเป็นชะตากรรมที่น่าสังเวชจริงๆ

730
00:37:43,953 --> 00:37:45,371
โอ้ไม่ เราจะทำอย่างไร?

731
00:37:45,454 --> 00:37:47,081
ฉันบอกอะไรคุณบ้าง?

732
00:37:47,164 --> 00:37:50,376
ตอนนี้เราก็ตายกันพอดี

733
00:37:50,459 --> 00:37:53,588
ทั้งหมดเป็นความผิดของหัวหน้า!

734
00:37:54,755 --> 00:37:57,216
คุณหมายถึงอะไร,
“ดีเหมือนตาย”?

735
00:37:57,300 --> 00:37:59,844
พูดเรื่องไร้สาระเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ
คุณไม่เข้าใจ! สาปแช่ง!

736
00:37:59,927 --> 00:38:02,638
ฉันได้ยินมันโดยตรง -
จากรัฐมนตรี ฮาน มยองโฮ เอง—

737
00:38:02,722 --> 00:38:03,681
ด้วยหูของฉันเอง

738
00:38:03,764 --> 00:38:07,351
เขาบอกว่าโนซันกุนจะถูกนำกลับมา
ถึงฮันยางอีกไม่นาน

739
00:38:07,435 --> 00:38:09,270
ฮึงโด นั่นคือความจริงเหรอ?

740
00:38:09,353 --> 00:38:10,980
โอ้ มาเลย— คุณรู้จักฉัน—

741
00:38:11,063 --> 00:38:12,690
ฉันมาจากครอบครัวที่ดี

742
00:38:12,773 --> 00:38:16,402
เอามีดจ่อที่คอของฉัน
และฉันยังคงไม่โกหก

743
00:38:16,485 --> 00:38:18,404
อืม เอาล่ะ

744
00:38:18,487 --> 00:38:19,989
- แน่นอน
- โอ้.

745
00:38:20,072 --> 00:38:21,824
- แค่ข่าวลือ แค่ข่าวลือ
- เอ๊ะ—

746
00:38:21,907 --> 00:38:23,367
ไม่สามารถเป็นได้

747
00:38:38,674 --> 00:38:41,010
ฝ่าบาท.

748
00:38:45,514 --> 00:38:46,974
ฝ่าบาท.

749
00:38:49,935 --> 00:38:51,729
ฝ่าบาท.

750
00:38:55,191 --> 00:38:56,817
ฝ่าบาท.

751
00:38:58,778 --> 00:39:01,447
ฝ่าบาท.

752
00:39:01,530 --> 00:39:04,533
- ฉันซอง ซัม มุน
- ฉันชื่อ ปาร์ค แพงนยอน

753
00:39:04,617 --> 00:39:06,160
- ฉันชื่อฮาวีจิ
- ฉันชื่อยี่เก

754
00:39:06,243 --> 00:39:07,870
- ฉันคือยูซองวอน
- ฉันชื่อยูอึงบู

755
00:39:07,953 --> 00:39:11,791
ทำไมคุณ
ทรงละทิ้งพวกเราหรือ?

756
00:39:11,874 --> 00:39:13,834
ฝ่าบาท.

757
00:39:31,352 --> 00:39:33,437
อย่าทนทุกข์ทรมานเช่นนั้น

758
00:39:36,774 --> 00:39:41,779
ข้าพเจ้าจะมาหาท่านทั้งหลายเร็วๆ นี้

759
00:39:44,865 --> 00:39:46,826
ฉันขออะไรที่ยอดเยี่ยมขนาดนั้นเหรอ?

760
00:39:46,909 --> 00:39:51,330
แค่มีข้าวขาวกิน—
ที่จะมีชีวิตที่ดี—

761
00:39:51,414 --> 00:39:53,999
เพื่อให้ลูกของฉันได้รับการศึกษา—

762
00:39:54,083 --> 00:39:56,711
ที่จะมีชีวิตเหมือนมนุษย์
ครั้งหนึ่ง—

763
00:39:56,794 --> 00:39:59,380
จากบรรดาขุนนางทั้งหลาย
ในดินแดนนี้—

764
00:39:59,463 --> 00:40:02,967
ทำไมฉันต้องนำกลับบ้าน
คนเช่นคุณ!

765
00:40:03,050 --> 00:40:08,222
ฉันขอร้องและอ้อนวอน
เพื่อให้สิ่งนี้เกิดขึ้น—

766
00:40:08,305 --> 00:40:11,058
ฉันยึดมั่นในความฝันนี้ -

767
00:40:11,142 --> 00:40:14,437
และฉันก็ลงเอยด้วย
ภัยพิบัติจากการเดินเช่นคุณ—

768
00:40:17,273 --> 00:40:18,399
โอ้ อ่า—

769
00:40:20,192 --> 00:40:21,569
ภัยพิบัติจากการเดิน

770
00:40:22,153 --> 00:40:23,946
ทุกคนอยู่ไหน?

771
00:40:24,447 --> 00:40:25,489
โอ้-

772
00:40:26,031 --> 00:40:27,450
ฮึ

773
00:40:27,533 --> 00:40:29,034
ตรงนี้—

774
00:40:29,118 --> 00:40:30,828
มันเป็นความเข้าใจผิด ฉันบอกคุณ—

775
00:40:30,911 --> 00:40:34,290
โอ้ ฉันไม่ตระหนักเลย
ตลอดเวลานี้คุณเป็นใคร—

776
00:40:34,373 --> 00:40:37,418
แต่สิ่งที่นำพาคุณมา
ออกมาที่นี่ตอนดึกเหรอ?

777
00:40:38,419 --> 00:40:39,420
ฮึ.

778
00:40:40,671 --> 00:40:42,423
โอ้— บริเวณนั้นมันอันตราย—

779
00:40:42,506 --> 00:40:44,550
มีหน้าผา— หน้าผาตรงนั้น!

780
00:40:47,887 --> 00:40:49,305
คุณกำลังทำอะไร?

781
00:40:50,097 --> 00:40:51,098
อืม?

782
00:40:51,182 --> 00:40:52,600
ออกไปจากที่นั่น

783
00:40:56,312 --> 00:40:58,314
ไม่ หยุด!

784
00:41:04,779 --> 00:41:06,822
ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้?

785
00:41:12,244 --> 00:41:13,913
ปล่อยวาง.

786
00:41:14,622 --> 00:41:15,748
โปรด.

787
00:41:17,041 --> 00:41:18,709
ปล่อยมือฉันเถอะ..

788
00:41:19,668 --> 00:41:20,920
ฉันจะไม่.

789
00:41:21,003 --> 00:41:27,218
ถ้าคุณตาย หมู่บ้านของเราจะตายไปพร้อมกับคุณ

790
00:41:38,229 --> 00:41:39,230
จริงหรือ.

791
00:41:42,316 --> 00:41:44,068
ฉันยอมแพ้.

792
00:41:45,152 --> 00:41:45,986
อะไร

793
00:41:47,571 --> 00:41:48,531
โอ้ใช่

794
00:41:49,949 --> 00:41:50,908
คุณพูดอะไร?

795
00:41:50,991 --> 00:41:52,993
ใช่— เขาพยายามฆ่าตัวตาย

796
00:41:53,077 --> 00:41:54,245
ผู้ถูกเนรเทศ—

797
00:41:54,328 --> 00:41:55,246
ใคร?

798
00:41:55,329 --> 00:41:56,163
โนซันกุน.

799
00:41:58,040 --> 00:41:59,583
เมื่อคืนตอนที่ผมไปตรวจ—

800
00:41:59,667 --> 00:42:01,252
ฉันปีนยูคยูบง—

801
00:42:01,335 --> 00:42:03,796
และโนซันกุนก็ประมาณนั้น
เพื่อกระโดดลงจากหน้าผา

802
00:42:03,879 --> 00:42:05,297
- ออกจากหน้าผาเหรอ?
- ใช่.

803
00:42:05,798 --> 00:42:06,924
สวรรค์ที่ดี— เกิดอะไรขึ้น?

804
00:42:07,007 --> 00:42:09,760
ฉันรีบวิ่งไปและ
แทบจะไม่สามารถดึงเขากลับมาได้

805
00:42:09,844 --> 00:42:11,679
ถ้าไม่ใช่สำหรับฉัน
เราคงทำเสร็จแล้วเพื่อ

806
00:42:11,762 --> 00:42:12,721
ฮึ.

807
00:42:15,558 --> 00:42:18,894
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนต้องไม่เป็นเช่นนั้น
พูดถึงใครก็ตาม เข้าใจไหม?

808
00:42:18,978 --> 00:42:19,812
ใช่.

809
00:42:19,895 --> 00:42:22,398
และคุณ— ดูของโนซานกุน
ทุกการเคลื่อนไหว

810
00:42:22,481 --> 00:42:23,732
เฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด.

811
00:42:23,858 --> 00:42:24,942
ใช่.

812
00:42:25,025 --> 00:42:26,861
ฉันจะจำเรื่องนั้นไว้

813
00:42:28,362 --> 00:42:29,196
เฮ้-

814
00:42:32,283 --> 00:42:33,284
นี่คืออะไร?

815
00:42:33,367 --> 00:42:34,827
- เอ่อ
-ปลาแห้ง.

816
00:42:35,536 --> 00:42:36,996
ข้าวขาวไข่มุก—

817
00:42:37,079 --> 00:42:38,831
สิ่งล้ำค่าเหล่านี้ไปอยู่ที่ไหน
มาจากไหน?

818
00:42:38,914 --> 00:42:40,249
อ๋อ มันมาจาก.
สำนักงานผู้พิพากษา

819
00:42:40,332 --> 00:42:41,625
ถูกส่งไปรับตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง

820
00:42:41,709 --> 00:42:44,044
- แทซาน
- โชคดีเขา

821
00:42:44,128 --> 00:42:46,046
คุณต้องนำสิ่งเหล่านี้ไปให้เขา

822
00:42:46,922 --> 00:42:47,756
ฉัน?

823
00:42:47,840 --> 00:42:51,135
หัวหน้าบอกว่าเขามีธุรกิจ
ที่ผู้พิพากษาและขอให้ฉันทำแทน

824
00:43:00,311 --> 00:43:03,022
และคุณคือใคร?

825
00:43:03,355 --> 00:43:05,232
ลูกชายของออม ฮึงโด
ผู้ใหญ่บ้านกวางชองโกล

826
00:43:05,316 --> 00:43:06,901
และผู้ปกครอง

827
00:43:07,651 --> 00:43:08,861
ฉันชื่อแทซาน

828
00:43:09,612 --> 00:43:11,363
ทำไมคุณยังยืนอยู่ตรงนั้น?

829
00:43:11,447 --> 00:43:15,242
ฉันจะดูคุณกินก่อนออกเดินทาง

830
00:43:19,455 --> 00:43:21,540
ฉันได้ยินมาว่าคุณงดมื้ออาหาร

831
00:43:21,957 --> 00:43:24,293
คนที่ได้มีชีวิตอยู่ต่อไป
มีแต่อาหารที่ดีที่สุด—

832
00:43:25,419 --> 00:43:27,254
ฉันคิดว่าพวกเขาพบ
สิ่งที่คนธรรมดากินเพื่อความอยู่รอด

833
00:43:28,380 --> 00:43:29,798
ข้างใต้พวกเขา

834
00:43:30,507 --> 00:43:31,467
คุณกล้าดียังไง.

835
00:43:31,884 --> 00:43:33,093
จับลิ้นของคุณ

836
00:43:33,177 --> 00:43:35,679
เมื่อฉันนำถาดที่ยังไม่ได้แตะต้องกลับคืนมา
คนที่ไม่มีเงินกิน

837
00:43:35,763 --> 00:43:36,889
ควรตามสิทธิไม่พอใจคุณ

838
00:43:36,972 --> 00:43:39,350
และโกรธ—

839
00:43:39,433 --> 00:43:41,769
แต่พวกเขากลับสงสัยแทน

840
00:43:42,311 --> 00:43:44,229
ไม่ว่าคุณจะป่วย

841
00:43:44,313 --> 00:43:47,024
ไม่ว่าอาหารจะไม่ใช่ก็ตาม
ตามรสนิยมของคุณ—

842
00:43:47,566 --> 00:43:48,901
พวกเขากังวลก่อน

843
00:43:58,410 --> 00:44:02,164
จากนั้น - คุณกินมัน

844
00:44:14,009 --> 00:44:14,969
คุณโทรมาหาฉันเหรอ?

845
00:44:17,721 --> 00:44:18,889
ส่งต่อสิ่งนี้ครับ

846
00:44:19,515 --> 00:44:20,683
คุณทำอะไร...

847
00:44:22,893 --> 00:44:24,269
บอกพวกเขาว่าฉันกินเก่ง

848
00:44:27,231 --> 00:44:28,190
ใช่.

849
00:44:31,652 --> 00:44:33,612
เราต้องขูดชามนั้นให้สะอาด—
ทุกบิตสุดท้าย

850
00:44:33,696 --> 00:44:36,198
โอ้ มาลองอีกครั้ง!

851
00:44:36,281 --> 00:44:37,116
ที่นี่—

852
00:44:37,950 --> 00:44:39,076
ฉันกลับมาแล้ว!

853
00:44:39,159 --> 00:44:43,872
โอ้— เขากินยังไง?
เขากินไหม?

854
00:44:47,209 --> 00:44:48,877
ชามว่างเปล่าไปหมด!

855
00:44:50,004 --> 00:44:51,422
- เขากินทุกอย่างเหรอ?
- ใช่.

856
00:44:51,505 --> 00:44:52,631
เขาทำเสร็จแล้วเหรอ?

857
00:44:52,715 --> 00:44:53,549
ใช่.

858
00:44:53,632 --> 00:44:55,801
ตอนนี้มีอะไรบางอย่าง

859
00:44:55,884 --> 00:44:59,013
กรุณาบอกชาวบ้านที่เขาพูด
เขากินได้ดีมากและขอบคุณพวกเขา—

860
00:44:59,096 --> 00:45:00,222
นั่นคือสิ่งที่เขาบอกให้ส่งต่อ

861
00:45:00,305 --> 00:45:02,349
โอ้ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ

862
00:45:02,433 --> 00:45:04,768
เขามีหัวใจในที่สุด—
หัวใจของมนุษย์

863
00:45:04,852 --> 00:45:06,729
ใช่แล้ว ใจมนุษย์...

864
00:45:09,148 --> 00:45:10,149
ฉันจะเป็น.

865
00:45:13,235 --> 00:45:15,904
ครั้งหน้า—
ฉันจะไปเอง ฉัน โอเค?

866
00:45:15,988 --> 00:45:16,989
ไอโก้.

867
00:45:59,907 --> 00:46:01,867
นี่คืออะไร?

868
00:46:01,950 --> 00:46:04,912
มันเป็นจดหมายที่ส่งถึงคุณ
โดยเจ้าชายกึมซอง

869
00:46:10,459 --> 00:46:13,295
ทำไมคุณไม่เปิดมันล่ะ?

870
00:46:14,338 --> 00:46:15,380
ฝ่าบาท.

871
00:46:17,091 --> 00:46:18,133
ฉันกลัว.

872
00:46:20,010 --> 00:46:21,845
สิ่งที่จดหมายฉบับนี้กล่าวไว้—

873
00:46:23,013 --> 00:46:24,932
และความจริงที่ว่ามันเป็น
ส่งถึงฉันเลย

874
00:46:25,015 --> 00:46:29,186
ฉันแค่กลัว

875
00:46:37,111 --> 00:46:38,612
นั่นมันระเบิด—เอ่อ..

876
00:46:40,531 --> 00:46:41,865
ถอนหายใจ

877
00:46:41,949 --> 00:46:43,158
ซ.

878
00:46:43,242 --> 00:46:44,076
ขออนุญาต-

879
00:46:46,328 --> 00:46:47,871
อะไรทำให้คุณมาที่นี่ได้?

880
00:46:48,372 --> 00:46:51,500
คุณคงเคยเห็น.
วันนี้ลอร์ดโนซานเหรอ?

881
00:46:51,583 --> 00:46:52,584
ไม่

882
00:46:53,127 --> 00:46:53,961
เขาไม่อยู่ในห้องของเขาเหรอ?

883
00:46:55,712 --> 00:46:56,713
ใช่.

884
00:46:57,422 --> 00:46:59,800
ฉันไปทำธุระกับผู้พิพากษา
และเขาก็ไปแล้วเมื่อฉันกลับมา

885
00:46:59,883 --> 00:47:03,887
ฉันค้นหาไปทั่วแล้ว และไม่มีวี่แววของเขาเลย

886
00:47:04,638 --> 00:47:05,514
อืม.

887
00:47:05,597 --> 00:47:06,682
เอ่อ ถ้าอย่างนั้น—

888
00:47:07,349 --> 00:47:08,642
ปล่อยวาง.

889
00:47:09,143 --> 00:47:10,811
ปล่อยมือฉันเถอะ..

890
00:47:22,114 --> 00:47:23,157
ประณามมัน

891
00:47:23,240 --> 00:47:25,742
ฉันแทบจะไม่ช่วยคุณเลย และตอนนี้—

892
00:47:27,870 --> 00:47:30,539
มันเป็นจดหมายที่ส่งถึงคุณ
โดยเจ้าชายกึมซอง

893
00:47:51,727 --> 00:47:52,811
ฮึ.

894
00:47:55,147 --> 00:47:56,315
ฮึ

895
00:47:57,774 --> 00:47:59,484
อยากตายขนาดนั้นเลยเหรอ?

896
00:48:00,360 --> 00:48:01,403
คุณกำลังพูดอะไร?

897
00:48:01,486 --> 00:48:05,365
ตอนนี้คนในหมู่บ้านกำลังตามหาคุณด้วยความตื่นตระหนก—

898
00:48:05,866 --> 00:48:07,951
คิดถึงแต่ตัวเอง
อยากจะตายอยู่เสมอ—

899
00:48:08,410 --> 00:48:10,954
คุณเห็นแก่ตัวจริงๆเหรอ?

900
00:48:11,038 --> 00:48:12,039
คุณพูดอะไร?

901
00:48:12,539 --> 00:48:14,541
- คุณกล้าดียังไง-
- ใช่แล้ว! ใช่!

902
00:48:14,625 --> 00:48:16,460
ฉันกล้าดียังไง ฉันกล้าดียังไง!

903
00:48:16,543 --> 00:48:17,419
คุณเสียสติไปแล้วเหรอ?

904
00:48:17,502 --> 00:48:18,503
ใช่ ฉันเสียสติไปแล้ว!

905
00:48:18,587 --> 00:48:21,215
ฉันจะทำเช่นนี้ถ้าฉันไม่?

906
00:48:23,592 --> 00:48:26,094
ฉันอยากจะเติม
หมู่บ้านท้องน้อย—

907
00:48:26,178 --> 00:48:27,846
ให้การศึกษาแก่ลูกของฉัน—

908
00:48:27,930 --> 00:48:30,557
ฉันผ่านปัญหาทั้งหมดนั้นมาแล้ว
เพื่อพาคุณมาที่นี่—

909
00:48:31,266 --> 00:48:33,936
และทุกๆ วัน คุณจะออกไปที่ไหนสักแห่ง
พยายามสลัดตัวเองออกจากบางสิ่งบางอย่าง—

910
00:48:34,019 --> 00:48:36,647
แน่นอนว่าฉันจะเสียสติไปแล้ว!
คุณจะไม่?

911
00:48:36,730 --> 00:48:38,774
คุณจะไม่?

912
00:48:38,857 --> 00:48:40,776
- เอ่อ
- คุณอยู่ตรงนั้น!

913
00:48:40,859 --> 00:48:42,277
เขาอยู่นั่น!

914
00:48:42,361 --> 00:48:43,528
คุณกำลังทำอะไร?

915
00:48:43,612 --> 00:48:46,156
โอ้— คุณจะได้รับบาดเจ็บ—

916
00:48:46,240 --> 00:48:47,115
ฮึ

917
00:48:48,283 --> 00:48:49,576
ฮึ.

918
00:48:50,577 --> 00:48:51,787
พระเจ้าของฉัน

919
00:48:51,870 --> 00:48:52,996
คุณสบายดีไหม?

920
00:48:54,539 --> 00:48:55,374
ใช่.

921
00:48:55,457 --> 00:48:57,167
อะไร— มีอะไรผิดปกติกับเขา?

922
00:48:57,251 --> 00:48:58,543
- ฉันไม่รู้.
- อืม?

923
00:49:02,214 --> 00:49:03,674
เอ่อ ฉันเวียนหัว

924
00:49:05,842 --> 00:49:07,302
มันคือ— มันคือราชา!

925
00:49:08,136 --> 00:49:09,763
เราพบเขาแล้ว— ราชา!

926
00:49:09,846 --> 00:49:13,350
ไม่— ไม่อยู่ตรงนั้น
ที่นั่น—กษัตริย์—

927
00:49:13,433 --> 00:49:15,852
ฮะ- อะไร- อะไร?

928
00:49:15,936 --> 00:49:18,146
โอ้ไม่โอ้ไม่-

929
00:49:21,358 --> 00:49:22,442
ทิ— เสือ!

930
00:49:24,736 --> 00:49:26,780
อยู่เฉยๆ
อยู่นิ่ง ๆ อยู่นิ่ง ๆ!

931
00:49:26,863 --> 00:49:27,990
ทำอะไรสักอย่าง!

932
00:49:28,073 --> 00:49:29,283
เงียบ เงียบ!

933
00:49:29,366 --> 00:49:30,575
ช่วย! ช่วย!

934
00:49:30,659 --> 00:49:32,286
พ่อมักดงเราจะทำยังไง?

935
00:49:32,369 --> 00:49:34,204
เสือ—

936
00:49:34,288 --> 00:49:35,998
ใช้เวลาเพียงคนเดียวเท่านั้น

937
00:49:36,081 --> 00:49:37,708
เมื่อได้รับอันหนึ่งแล้ว
มันปล่อยให้ส่วนที่เหลืออยู่คนเดียว

938
00:49:39,710 --> 00:49:41,295
ท่านครับ ไม่— อย่า!

939
00:49:41,378 --> 00:49:44,089
ฉันมีชีวิตอยู่นานพอแล้ว

940
00:49:44,172 --> 00:49:45,632
ทุกคน- รักษาสุขภาพด้วยนะ

941
00:49:46,174 --> 00:49:47,175
และใช้ชีวิตได้ดี

942
00:49:48,010 --> 00:49:49,511
ฉันกำลังจะไป.

943
00:49:50,971 --> 00:49:53,223
คุณหมายถึงอะไร-
คุณจะไปไหน?

944
00:50:05,569 --> 00:50:06,903
แทซาน!

945
00:50:06,987 --> 00:50:09,448
แทซาน!

946
00:50:10,532 --> 00:50:11,908
เฮ้! ตรงนี้!

947
00:50:11,992 --> 00:50:13,410
เฮ้ ทางนี้!

948
00:50:13,493 --> 00:50:14,328
ตรงนี้!

949
00:50:15,704 --> 00:50:18,248
เฮ้ ทางนี้!

950
00:50:18,332 --> 00:50:19,875
คุณอยู่ที่นั่น!

951
00:50:28,717 --> 00:50:32,346
การต่อสู้ของคุณอยู่กับฉัน

952
00:50:47,194 --> 00:50:49,029
สวรรค์ที่ดี.

953
00:51:04,044 --> 00:51:05,629
- โอ้ท่าน
- ท่าน!

954
00:51:05,712 --> 00:51:07,381
- สวรรค์
- ครับท่าน!

955
00:51:07,464 --> 00:51:09,091
- ท่าน
- โอ้ท่าน!

956
00:51:10,384 --> 00:51:11,343
เสือ—

957
00:51:11,802 --> 00:51:13,428
- มันตามโนซานไปเหรอ?
- ใช่!

958
00:51:13,512 --> 00:51:16,681
เราเกือบประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่!

959
00:51:16,765 --> 00:51:18,100
ฉันยังตัวสั่นอยู่เลย

960
00:51:18,183 --> 00:51:19,518
- เกือบ? - อะไร?

961
00:51:19,601 --> 00:51:21,812
ครั้งนี้ก็เช่นกัน
คุณช่วยโนซานเหรอ?

962
00:51:21,895 --> 00:51:22,854
ไม่ ไม่—

963
00:51:22,938 --> 00:51:26,983
คราวนี้โนซันกุน
ช่วยฉันและชาวบ้านทุกคน

964
00:51:27,067 --> 00:51:29,861
คุณเป็นคนไร้สาระอะไร
พูดถึงเหรอ?

965
00:51:29,945 --> 00:51:31,071
ไม่ใช่เรื่องไร้สาระเลย!

966
00:51:31,154 --> 00:51:32,697
มันเป็นความจริงทั้งหมด

967
00:51:32,781 --> 00:51:35,909
ทุกคำพูดของมัน
เป็นจริง

968
00:51:35,992 --> 00:51:36,910
โนซันกุน—

969
00:51:36,993 --> 00:51:38,703
อย่ารอช้า โนซันกุน—

970
00:51:38,787 --> 00:51:39,871
เขาทำสิ่งนี้-

971
00:51:39,955 --> 00:51:41,081
เช่นนั้น—

972
00:51:41,498 --> 00:51:42,332
ยืดเส้นไหม?

973
00:51:42,416 --> 00:51:44,751
ไม่ ไม่ ไม่— คันธนู
คันธนู-

974
00:51:44,835 --> 00:51:48,213
เขาดึงมันตึงแล้ว— คำราม—

975
00:51:48,296 --> 00:51:49,965
เสือคำราม? โนซันกุน?

976
00:51:50,048 --> 00:51:51,550
เลขที่!

977
00:51:51,633 --> 00:51:54,177
โนซันกุนจะคำรามทำไม?
เสือคำราม!

978
00:51:54,261 --> 00:51:56,221
แล้วโนซาน—

979
00:51:57,222 --> 00:51:58,557
“การต่อสู้ของคุณอยู่กับฉัน”

980
00:51:58,640 --> 00:51:59,766
"มาหาฉัน"

981
00:51:59,850 --> 00:52:01,393
และฉันไม่รู้
หากเสือเข้าใจเช่นนั้น—

982
00:52:01,476 --> 00:52:03,061
ฉันคิดว่ามัน-
ดูเหมือนว่ามันจะเข้าใจ—

983
00:52:03,145 --> 00:52:05,355
ทันทีที่เขาพูดจบ
มันเรียกเก็บเงิน—

984
00:52:05,439 --> 00:52:07,065
เติบโตขึ้นคำราม—

985
00:52:07,149 --> 00:52:10,402
และพระองค์ทรงปล่อยให้ลูกธนูปลิวไป—

986
00:52:10,485 --> 00:52:11,528
โห่!

987
00:52:11,611 --> 00:52:13,280
ตายแล้ว—

988
00:52:13,363 --> 00:52:17,409
- ตาโต!
- ตาโต! ตรงเป้า!

989
00:52:17,492 --> 00:52:20,245
เสือก็ลงจากหน้าผา—

990
00:52:20,328 --> 00:52:21,371
และโนซาน—

991
00:52:26,209 --> 00:52:27,669
เหลือเชื่อ.

992
00:52:28,044 --> 00:52:29,296
ไอโก้.

993
00:52:29,379 --> 00:52:33,425
หลังจากเกิดความวุ่นวายเมื่อวานนี้— ฉันแทบจะยกช้อนไม่ได้เลย

994
00:52:34,050 --> 00:52:37,554
ฉันสงสัยว่าถ้าเป็นเจ้านายของเขา
ไม่เป็นไร

995
00:52:37,637 --> 00:52:40,140
ใช่ฉันสงสัย

996
00:52:40,223 --> 00:52:44,394
เขามาทางนี้และกินไม่อิ่ม—และล้มลงอย่างนั้นเมื่อวานนี้—

997
00:52:44,478 --> 00:52:45,353
ฉันรู้ ฉันรู้

998
00:52:45,437 --> 00:52:48,732
แต่จากกรอบอันเพรียวบางนั้น—
ความกล้าหาญนั้นมาจากไหน?

999
00:52:48,815 --> 00:52:50,275
ยืนอยู่หน้าเสือตัวนั้น—

1000
00:52:50,358 --> 00:52:52,611
วางชีวิตของเขาไว้บนเส้น
แบบนั้น—

1001
00:52:52,694 --> 00:52:56,114
คุณจะต้องมีหัวใจที่จริงใจ
เพื่อประชาชน

1002
00:52:56,198 --> 00:52:58,241
เขาเป็นกษัตริย์ของประเทศชาติในที่สุด

1003
00:52:58,825 --> 00:52:59,659
ใช่.

1004
00:53:36,530 --> 00:53:37,364
ฮึ.

1005
00:53:38,406 --> 00:53:39,699
ที่นั่น—ที่นั่น—

1006
00:53:39,783 --> 00:53:41,117
ที่นั่น—

1007
00:53:41,785 --> 00:53:43,787
คุณตื่นแล้วใช่ไหม?

1008
00:53:43,870 --> 00:53:45,914
รู้สึกโอเคไหม?

1009
00:53:45,997 --> 00:53:47,082
ไม่เป็นไรหรอก

1010
00:53:47,165 --> 00:53:48,250
แค่ทิ้งถาดไว้

1011
00:53:48,333 --> 00:53:49,459
ไม่ แต่ก็ยัง—

1012
00:53:50,001 --> 00:53:51,461
ฉันอยากเห็นกับตาตัวเอง
ว่าคุณโอเค—

1013
00:53:52,170 --> 00:53:53,004
ก่อนที่ฉันจะไป

1014
00:53:53,088 --> 00:53:54,506
ฉันบอกให้คุณปล่อยมันไป

1015
00:53:54,589 --> 00:53:55,590
รอก่อน-

1016
00:53:56,132 --> 00:53:58,927
ทำไมคุณถึงเป็น
หนาวมากสำหรับฉันเหรอ?

1017
00:53:59,344 --> 00:54:00,470
หืม?

1018
00:54:00,554 --> 00:54:02,597
เมื่อวาน- เมื่อวาน!

1019
00:54:02,889 --> 00:54:03,890
อะไร

1020
00:54:05,308 --> 00:54:06,893
คุณลืมไปแล้วหรือ
เกิดอะไรขึ้นเมื่อวานนี้?

1021
00:54:06,977 --> 00:54:08,019
อะไร

1022
00:54:08,603 --> 00:54:09,729
ฮึ.

1023
00:54:10,939 --> 00:54:13,900
แม้แต่คนที่ไม่มีการศึกษาเลย-

1024
00:54:13,984 --> 00:54:15,777
มีวิธีปฏิบัติตนที่ถูกต้อง
มีข้อจำกัด—

1025
00:54:15,860 --> 00:54:17,654
คุณกล้าขึ้นเสียงของคุณได้อย่างไร
ในราชสำนักของพระองค์

1026
00:54:17,737 --> 00:54:18,697
คว้าเขา-

1027
00:54:18,780 --> 00:54:19,823
กล้าดียังไง กล้าดียังไง!

1028
00:54:19,906 --> 00:54:21,408
โอ้ ฉันไม่ได้-

1029
00:54:21,908 --> 00:54:23,994
ฉันไม่ได้คว้าใคร!

1030
00:54:24,077 --> 00:54:26,371
ฉันแค่— ฉันถือเขาแบบนี้—

1031
00:54:26,454 --> 00:54:28,957
นอกจากนี้คุณจะรู้ได้อย่างไร
ไม่ว่าฉันจะมีการศึกษาหรือไม่—

1032
00:54:29,040 --> 00:54:30,792
ฉันต้องสะกดมันให้คุณไหม?

1033
00:54:30,875 --> 00:54:32,043
แม้ว่า—

1034
00:54:32,127 --> 00:54:34,796
เอาล่ะ แม้ว่าฉันจะจริงๆ
ฉันไม่มีการศึกษา—

1035
00:54:35,130 --> 00:54:37,007
พูดตรงหน้าฉัน—

1036
00:54:37,090 --> 00:54:38,133
เอ่อ ฉันไม่อยากคุยด้วยซ้ำ...

1037
00:54:38,216 --> 00:54:39,259
- อ่า อ่า—
- เอาเลย-

1038
00:54:40,552 --> 00:54:41,386
อืม

1039
00:54:43,555 --> 00:54:44,598
ท่าน.

1040
00:54:45,765 --> 00:54:46,933
คุณสบายดีไหม?

1041
00:54:47,934 --> 00:54:50,812
ท้อง...ว่างแล้ว

1042
00:55:14,169 --> 00:55:16,963
ฉันจะไม่จากไป
จนกว่าคุณจะกินเสร็จ

1043
00:55:17,047 --> 00:55:18,506
โอ้ ใช่ เอาล่ะ ฉันจะไป

1044
00:55:19,674 --> 00:55:23,511
แต่จริงๆแล้วถ้าไม่ใช่
สำหรับคุณ—

1045
00:55:23,595 --> 00:55:25,472
เด็กชายของฉันและชาวบ้าน

1046
00:55:25,555 --> 00:55:27,974
อาจจะมาก็ได้
ให้เกิดอันตรายอย่างแท้จริง

1047
00:55:28,058 --> 00:55:30,685
ฉันไม่สามารถเริ่มต้นได้
เพื่อชำระหนี้นี้

1048
00:55:31,686 --> 00:55:35,065
ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน เป็นห่วงคุณ

1049
00:55:35,690 --> 00:55:38,234
ฉันแค่อยากจะเห็น
ด้วยตาของฉันเองที่คุณกำลังกินอยู่

1050
00:55:39,986 --> 00:55:41,321
หากคุณต้องการ—

1051
00:55:42,113 --> 00:55:43,406
ฉันจะรอข้างนอกไหม?

1052
00:55:44,783 --> 00:55:49,037
น้ำเสียงของคุณแตกต่างจากเมื่อวาน

1053
00:55:49,496 --> 00:55:50,747
โอ้ เอ่อ—

1054
00:55:51,414 --> 00:55:53,500
คุณเป็นคนแรก
ใครเคย

1055
00:55:53,583 --> 00:55:55,210
ตะโกนใส่ฉันแบบนั้น

1056
00:55:56,711 --> 00:55:58,254
โอ้พระเจ้าของฉัน—

1057
00:55:58,338 --> 00:55:59,881
โอ้พระเจ้าของฉันโอ้-

1058
00:55:59,964 --> 00:56:00,799
และมีอะไรเพิ่มเติม—

1059
00:56:02,175 --> 00:56:03,426
คุณคว้าคอเสื้อของฉันด้วย

1060
00:56:03,510 --> 00:56:05,845
ฉัน— เมื่อไหร่ฉันเคย
คว้าปลอกคอของคุณ—

1061
00:56:05,929 --> 00:56:06,930
โอ้ ให้ตายเถอะ

1062
00:56:10,684 --> 00:56:11,643
อะไร อะไร?

1063
00:56:12,977 --> 00:56:14,312
เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ?

1064
00:56:15,939 --> 00:56:16,815
ฉันพูดอะไร?

1065
00:56:16,898 --> 00:56:18,733
คุณเพิ่งพูดคำนั้นเหรอ?

1066
00:56:18,983 --> 00:56:20,110
ฉันไม่เคยพูดว่า-

1067
00:56:21,236 --> 00:56:22,237
โอ้ อ่า—

1068
00:56:22,320 --> 00:56:24,239
มันเหมือนกับ— นี่กลายเป็น
จุดเปลี่ยน

1069
00:56:24,322 --> 00:56:26,324
เพื่อให้ฉันได้เจอคุณ
ในมุมมองใหม่

1070
00:56:26,408 --> 00:56:28,368
ฉันจะพูดได้อย่างไร
อะไรแบบนั้นเหรอ?

1071
00:56:28,910 --> 00:56:30,995
ฉันหมายถึงคุณฆ่าเสือขนาดนั้น—

1072
00:56:31,079 --> 00:56:32,580
เป็นจุดเปลี่ยนอย่างแท้จริง

1073
00:56:32,664 --> 00:56:36,543
แต่— คุณกำลังพูดว่าคุณ
อาสาให้สถานที่แห่งนี้กลายเป็นสถานที่ลี้ภัยเหรอ?

1074
00:56:36,626 --> 00:56:38,420
- คุณหมายความว่าอย่างไร?
- อืม?

1075
00:56:38,503 --> 00:56:40,880
คุณไม่ได้พูดอย่างนั้นบนภูเขา
เมื่อวาน?

1076
00:56:40,964 --> 00:56:44,718
โอ้ ฉันทำไม่ได้อย่างแน่นอน
บอกคุณว่า.

1077
00:56:51,349 --> 00:56:53,560
ดังนั้นคุณมาที่นี่แล้ว

1078
00:56:53,643 --> 00:56:56,062
ผู้พิทักษ์ได้รับการคาดหวัง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม—

1079
00:56:56,146 --> 00:56:57,856
คนที่มีการเชื่อมต่อ
เพื่อส่งลา

1080
00:56:57,939 --> 00:57:00,442
เครือข่ายเพื่อความก้าวหน้าในอาชีพ—
และฉันก็ปรากฏตัวขึ้นแทน

1081
00:57:03,653 --> 00:57:06,573
มันตลกสำหรับคุณเหรอ?

1082
00:57:07,490 --> 00:57:11,828
จินตนาการถึงใบหน้าของผู้พิทักษ์
เมื่อเขารู้ว่าฉันเป็นใคร—

1083
00:57:13,747 --> 00:57:17,459
ฉันไม่ได้จินตนาการถึงเรื่องราวเบื้องหลังทั้งหมด

1084
00:57:20,420 --> 00:57:21,588
และยัง—

1085
00:57:22,672 --> 00:57:25,258
ไม่เพียงแต่ฉันเติมไม่ครบเท่านั้น
ท้องของชาวบ้าน—

1086
00:57:26,634 --> 00:57:28,136
ฉันแค่ได้รับอาหารเท่านั้น

1087
00:57:28,970 --> 00:57:30,346
โอ้ไม่เลย-

1088
00:57:30,889 --> 00:57:32,807
คุณเพียงแค่ต้อง-

1089
00:57:32,891 --> 00:57:35,977
เพียงแค่เพลิดเพลินกับมื้ออาหารของคุณ
ความเป็นเจ้านายของคุณ

1090
00:57:46,863 --> 00:57:49,115
โอ้คุณอยู่ที่นี่!
คุณอยู่ที่นี่!

1091
00:57:49,199 --> 00:57:50,158
ไอโก้.

1092
00:57:51,785 --> 00:57:52,952
โนซันกุน เป็นยังไง?

1093
00:57:53,036 --> 00:57:55,163
- เขาสบายดีไหม?
- ถอนหายใจ

1094
00:57:55,246 --> 00:57:57,373
มันคืออะไร?
เกิดอะไรขึ้น

1095
00:57:58,124 --> 00:58:01,503
เขากินหมดชามแล้ว

1096
00:58:02,670 --> 00:58:04,547
- โอ้!
- เหลือเชื่อ!

1097
00:58:04,631 --> 00:58:07,050
โอ้- ฉันเดา
มันเหมาะกับรสนิยมของเขา

1098
00:58:07,133 --> 00:58:08,134
ฉันพูดอะไรไป—

1099
00:58:08,218 --> 00:58:09,427
วิญญาณราชา! คิงลี่!

1100
00:58:09,511 --> 00:58:11,721
- โอ้!
- ดูความประหลาดใจนั้นสิ

1101
00:58:12,889 --> 00:58:15,725
และเขาถามเกี่ยวกับคุณ

1102
00:58:15,809 --> 00:58:16,684
จริงหรือ.

1103
00:58:16,768 --> 00:58:19,020
เขาถาม-
เกี่ยวกับฉันเหรอ?

1104
00:58:26,277 --> 00:58:28,613
ใครเป็นคนทำซุปนี้?

1105
00:58:28,905 --> 00:58:30,615
โอ้ ฉันไปที่แม่น้ำตงกั่ง
ตอนรุ่งสาง

1106
00:58:30,698 --> 00:58:33,952
และจับหอยทากน้ำจืด
ตัวเองสำหรับซุปนี้

1107
00:58:34,035 --> 00:58:35,203
คุณจับพวกมันเองเหรอ?

1108
00:58:36,204 --> 00:58:38,957
คือไม่ได้ปรุงเอง--
ฉันจับส่วนผสมแล้ว

1109
00:58:39,040 --> 00:58:41,543
ไม่— ใครเป็นคนปรุงซุปนี้?

1110
00:58:41,626 --> 00:58:44,045
ฝีมือก็ดีกว่า.
ครัวหลวง

1111
00:58:44,128 --> 00:58:47,674
โอ้ นั่นแม่ของมักดง—
ผู้หญิงในหมู่บ้านที่ทำอาหารเก่ง—

1112
00:58:47,757 --> 00:58:49,926
อาจมีบ้างเป็นบางครั้ง
ให้มีเส้นผมหลงอยู่ในนั้น—

1113
00:58:50,009 --> 00:58:53,137
เธอเรียกว่าแม่ของหมากดง
เพราะมักดงเป็นลูกของเธอเหรอ?

1114
00:58:53,221 --> 00:58:54,055
ใช่แล้ว ถูกต้องแล้ว

1115
00:58:54,138 --> 00:58:57,183
มากดงยังเด็กอยู่
แต่ฉลาดมาก—

1116
00:58:57,267 --> 00:58:59,561
เด็กที่เฉียบคมจริงๆ

1117
00:58:59,644 --> 00:59:02,230
โอ้และนี่-

1118
00:59:03,523 --> 00:59:04,691
โจ๊กนี้—

1119
00:59:04,774 --> 00:59:08,278
มันทำจากปลาน้ำจืด
ติดอยู่ในกับดักที่เขาวางไว้

1120
00:59:12,115 --> 00:59:15,660
และเครื่องเคียงนี้—
ปรุงรสด้วยพริกไทยป่า—

1121
00:59:15,743 --> 00:59:19,581
รวบรวมโดยชาวบ้านคนโต
จากหน้าผายูคิวบง

1122
00:59:19,664 --> 00:59:21,457
และเนื้อหั่นชิ้นนี้—

1123
00:59:21,541 --> 00:59:24,878
เพื่อนหนุ่มชื่อยง—
เขาจับกระต่ายได้

1124
00:59:24,961 --> 00:59:27,171
และโสมแห้งนั้น
โรยด้านบน—

1125
00:59:27,255 --> 00:59:30,091
นั่นมาจากพ่อของมักดง
สิ่งที่ฉันพูดถึง -

1126
00:59:30,174 --> 00:59:32,260
บางสิ่งบางอย่างที่เขาเป็น
เก็บรักษาไว้อย่างล้ำค่ามาก

1127
00:59:32,343 --> 00:59:35,597
และสตรอเบอร์รี่ป่าเหล่านี้—
หญิงม่ายชื่ออิชอนแดก—

1128
00:59:35,680 --> 00:59:37,974
เธอเลือกพวกมันไว้ตรงจุด
หนาทึบไปด้วยงู

1129
00:59:39,475 --> 00:59:40,351
ฉันเห็น.

1130
00:59:40,435 --> 00:59:42,020
แต่ทั้งหมดนี้

1131
00:59:42,103 --> 00:59:45,356
สำเร็จแล้ว
ภายใต้การนำอันเข้มงวดและถี่ถ้วนของข้าพเจ้า—

1132
00:59:45,440 --> 00:59:48,443
ที่ฉันต้องทำอย่างแน่นอน
ทำให้ชัดเจน

1133
00:59:48,943 --> 00:59:51,029
ฉันจับหอยทากได้
โดยส่วนตัว

1134
00:59:53,406 --> 00:59:55,325
ใช่. เข้าใจแล้ว.

1135
00:59:56,576 --> 00:59:59,871
ฮึ— คุณเคยพูดถึงแม่ครัว—

1136
00:59:59,954 --> 01:00:01,205
ไม่ให้เครดิตฉันเลย -

1137
01:00:01,289 --> 01:00:05,001
ฉันออกไปตอนรุ่งสาง
จับพวกเขา-

1138
01:00:05,084 --> 01:00:07,003
เข้าใจแล้ว. ฉันจะจำ.

1139
01:00:07,086 --> 01:00:08,671
โอ้ใช่

1140
01:00:15,261 --> 01:00:17,680
พระเจ้าของฉัน

1141
01:00:17,764 --> 01:00:20,141
กษัตริย์เอ่ยชื่อฉัน!

1142
01:00:21,267 --> 01:00:23,186
- คุณทำสำเร็จแล้ว!
- แม้จะอายุน้อยเหมือนเขา-

1143
01:00:23,269 --> 01:00:25,063
เขารู้วิธีที่จะชนะ
หัวใจของผู้หญิง!

1144
01:00:25,146 --> 01:00:26,397
อะแฮ่ม—

1145
01:00:26,481 --> 01:00:28,066
“พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว” “กษัตริย์”—

1146
01:00:28,149 --> 01:00:29,734
อย่าใช้คำพวกนั้นนะ โอเคไหม?

1147
01:00:29,817 --> 01:00:32,362
แค่พูดว่า "โนซาน"
"โนซันกุน"—

1148
01:00:32,445 --> 01:00:33,947
โอ้ เอาน่า มีแค่เราที่นี่—

1149
01:00:34,030 --> 01:00:36,282
ใครสนใจถ้าเราโทรหาเขา
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวหรือกษัตริย์?

1150
01:00:36,366 --> 01:00:37,200
เฮ้ตอนนี้-

1151
01:00:37,283 --> 01:00:39,911
คุณเห็นเขาอยู่กับเสือ
วันก่อน—

1152
01:00:39,994 --> 01:00:41,537
- ราชาก็คือราชา
- ใช่แล้ว

1153
01:00:41,621 --> 01:00:42,830
เอาล่ะพี่ชาย—

1154
01:00:43,498 --> 01:00:45,375
ถ้ามีใครได้ยินเรา
มันจะลำบาก—หยุดพูดว่า "ราชา" ซะ!

1155
01:00:45,458 --> 01:00:46,626
ใช่แล้ว หัวหน้า

1156
01:00:46,709 --> 01:00:49,087
มีคนมา.
ที่นั่น—

1157
01:00:56,135 --> 01:00:57,470
โอ้-

1158
01:00:59,180 --> 01:01:02,225
คุณรู้ไหมว่าที่ไหน
ชองนยองโพคือ?

1159
01:01:02,308 --> 01:01:03,810
โอ้ ใช่แล้ว ทางนี้—

1160
01:01:04,268 --> 01:01:05,520
อืม

1161
01:01:05,603 --> 01:01:07,021
คุณเป็นใคร?

1162
01:01:07,105 --> 01:01:11,025
เรามาจาก
แฮจูในจังหวัดฮวางแฮ—

1163
01:01:11,109 --> 01:01:12,318
เรามาเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว—

1164
01:01:12,402 --> 01:01:16,030
เรามาพบกับโนซันกุน

1165
01:01:16,114 --> 01:01:17,281
จากจังหวัดฮวางแฮ?

1166
01:01:17,365 --> 01:01:18,866
ฉันไม่เคยไปที่นั่นเลย—

1167
01:01:18,950 --> 01:01:20,994
- นั่นอยู่ไกลมาก
- โอ้ แต่-

1168
01:01:21,077 --> 01:01:22,078
ทำไมพวกเขาถึงมาพบโนซันกุน?

1169
01:01:22,161 --> 01:01:23,538
ฝ่าบาท!

1170
01:01:23,621 --> 01:01:24,789
ฝ่าบาท!

1171
01:01:24,872 --> 01:01:26,457
ฝ่าบาท!

1172
01:01:26,541 --> 01:01:31,212
สวรรค์ได้อย่างไร.
ยอมให้เรื่องแบบนี้!

1173
01:01:32,338 --> 01:01:36,926
ขออภัยฝ่าพระบาท—
พวกเราคือคนที่ทำอะไรไม่ถูก

1174
01:01:37,010 --> 01:01:37,927
โอ้ เอ่อ— นั่น—

1175
01:01:38,011 --> 01:01:40,096
- ใครไม่สามารถให้บริการคุณได้—
- เฮ้ เฮ้—

1176
01:01:40,179 --> 01:01:42,056
คุณไม่สามารถโทรหาเขาได้
“ฝ่าบาท”—

1177
01:01:42,140 --> 01:01:44,559
ถ้าสำนักงานผู้พิพากษาได้ยินเรื่องนี้
เราจะเดือดร้อนหนักแน่!

1178
01:01:44,642 --> 01:01:46,602
ฝ่าบาท!

1179
01:01:46,686 --> 01:01:47,645
ฉันบอกว่าคุณทำไม่ได้!

1180
01:01:47,729 --> 01:01:48,855
ฝ่าบาท!

1181
01:01:48,938 --> 01:01:51,858
ปิดกั้นไม่ให้ลงมา!
รีบ!

1182
01:01:51,941 --> 01:01:53,317
อย่าพูดว่า "ฝ่าบาท"!

1183
01:01:53,401 --> 01:01:54,277
ฝ่าบาท!

1184
01:01:54,360 --> 01:01:57,155
ฉันบอกว่าอย่าพูดมัน-

1185
01:01:57,238 --> 01:01:58,406
ฝ่าบาท!

1186
01:01:58,489 --> 01:02:01,159
การร้องไห้เป็นเรื่องปกติ—
อย่าพูดว่า "ฝ่าบาท"!

1187
01:02:01,242 --> 01:02:03,286
โอ้ การร้องไห้ก็ดี—

1188
01:02:03,369 --> 01:02:04,912
- โปรดยอมรับสิ่งเหล่านี้-
- เฮ้-

1189
01:02:04,996 --> 01:02:06,456
คุณกำลังขว้างอะไร?

1190
01:02:06,539 --> 01:02:07,540
อย่าโยนของ!

1191
01:02:07,623 --> 01:02:09,042
- อย่าโยน-
- ฝ่าบาท!

1192
01:02:09,125 --> 01:02:11,002
โอ้ จริงๆ แล้ว—

1193
01:02:23,431 --> 01:02:27,477
ฝ่าบาท—
ขอให้สบายดี

1194
01:02:28,644 --> 01:02:30,396
ฝ่าบาท.

1195
01:02:33,691 --> 01:02:34,942
เงยหน้าขึ้น

1196
01:02:39,864 --> 01:02:41,532
จดหมายถูกส่งมาหรือเปล่า?

1197
01:02:41,616 --> 01:02:45,453
ตามคำสั่งฉันส่งมอบเป็นการส่วนตัว
ถึงเจ้าข้าราชสำนักด้วย

1198
01:02:49,999 --> 01:02:51,667
กลับไปที่ยองวอล

1199
01:02:51,751 --> 01:02:54,545
เมื่อคุณไปถึงที่นั่น—
ตามหาต้นไม้บนภูเขา Geomgaksan

1200
01:02:54,629 --> 01:02:57,507
มองเห็นได้โดยตรงจากพระราชสำนัก—
และทรงสวมเสื้อคลุมสีขาวบนนั้น

1201
01:02:57,590 --> 01:03:01,636
พระองค์จะทรงยิงธนู
พร้อมแนบคำตอบของเขาด้วย

1202
01:03:01,719 --> 01:03:03,888
ใช่แล้วฝ่าบาท

1203
01:03:03,971 --> 01:03:04,889
ว้าว!

1204
01:03:04,972 --> 01:03:06,224
ของกำลังลอยอยู่ที่นี่!

1205
01:03:06,307 --> 01:03:08,893
โอ้ ระวัง—

1206
01:03:08,976 --> 01:03:09,936
ว้าว!

1207
01:03:11,687 --> 01:03:12,939
- หัวหน้า
- อืม?

1208
01:03:13,022 --> 01:03:15,942
คิดยังไง.
เป็นความคิดที่ฉลาดเหรอ?

1209
01:03:16,025 --> 01:03:16,901
โอ้ นี่มันไม่มีอะไรเลย—

1210
01:03:16,984 --> 01:03:19,403
คุณน่าทึ่งจริงๆ

1211
01:03:19,487 --> 01:03:20,905
เอาล่ะ เพียงพอแล้ว—

1212
01:03:20,988 --> 01:03:22,824
- ดึงมันเข้าไป ดึงมันเข้าไป!
- ว้าว!

1213
01:03:22,907 --> 01:03:24,117
ใช้ได้!

1214
01:03:24,200 --> 01:03:26,786
มาดูกันว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

1215
01:03:26,869 --> 01:03:28,037
โอ้ฉัน-

1216
01:03:28,121 --> 01:03:30,123
- ว้าว!
- นี่คืออะไร?

1217
01:03:30,206 --> 01:03:31,165
ว้าว!

1218
01:03:31,249 --> 01:03:33,793
- มันคือโสม- โสม!
- ว้าว!

1219
01:03:34,544 --> 01:03:35,378
ว้าว!

1220
01:03:36,045 --> 01:03:37,839
- ความดี!
- โอ้!

1221
01:03:37,922 --> 01:03:38,756
ว้าว!

1222
01:03:38,840 --> 01:03:40,299
ปลาแห้ง! ปลาแห้ง!

1223
01:03:40,383 --> 01:03:41,926
ใหญ่กว่าฝ่ามือของฉัน!

1224
01:03:42,009 --> 01:03:43,469
ดูเนื้อกระตุกสิ!

1225
01:03:44,720 --> 01:03:46,472
- เฮ้นี่คืออะไร?
- มีแพนเค้กปลาด้วย!

1226
01:03:46,556 --> 01:03:48,558
ฉันรู้แล้ว - ฉันรู้แล้ว!

1227
01:03:48,641 --> 01:03:53,229
อาจจะไม่ใช่ลา แต่อย่างน้อย
เราจะไม่หิวอีกต่อไป—

1228
01:03:53,312 --> 01:03:55,690
ฉันก็พูดแบบนั้นไม่ใช่เหรอ?

1229
01:03:55,773 --> 01:03:56,774
คุณทำ!

1230
01:03:56,858 --> 01:03:58,484
การเป็นหัวหน้าหมู่บ้านไม่ใช่อะไร
แค่ใครๆ ก็ทำได้

1231
01:03:58,568 --> 01:04:01,737
ฉันเชื่อในตัวหัวหน้าของเรามาโดยตลอด—
เสมอ!

1232
01:04:01,821 --> 01:04:02,947
โอ้แม่ง

1233
01:04:03,030 --> 01:04:04,699
ประสาทของคนบางคน

1234
01:04:04,782 --> 01:04:07,326
ไอโก้.

1235
01:04:07,410 --> 01:04:08,244
ไอโก้.

1236
01:04:08,911 --> 01:04:10,413
คุณทำให้ฉันกลัว!

1237
01:04:10,496 --> 01:04:12,290
อะไรทำให้คุณออกจากที่นี่
ในตอนกลางคืนเหรอ?

1238
01:04:13,166 --> 01:04:14,125
อืม?

1239
01:04:18,754 --> 01:04:20,923
มันคือใคร?

1240
01:04:21,007 --> 01:04:21,966
การปกครองของพระองค์?

1241
01:04:22,049 --> 01:04:23,426
การปกครองของพระองค์?

1242
01:04:23,509 --> 01:04:24,427
เจ้านายของเขาอยู่ที่นี่!

1243
01:04:24,510 --> 01:04:26,179
- เจ้านายของเขาอยู่ที่นี่แล้ว!
- ครับท่าน!

1244
01:04:26,262 --> 01:04:28,097
คุณมาได้อย่างไร
ออกไปที่นี่—

1245
01:04:29,599 --> 01:04:31,142
ไอโกะ นี่—

1246
01:04:32,101 --> 01:04:33,686
ทำไมพวกคุณทุกคนถึงตกใจขนาดนี้?

1247
01:04:33,769 --> 01:04:35,730
หน้าตาเหมือนเคยเห็น.
สิ่งที่คุณไม่ควรมี—

1248
01:04:35,813 --> 01:04:38,441
- ชายหนุ่มคนนั้นคือใคร?
- ไอโกะ—

1249
01:04:38,524 --> 01:04:39,817
มักดง นั่นไม่ถูกต้อง

1250
01:04:39,901 --> 01:04:41,861
- มากดง เงียบ—
- เงียบ—

1251
01:04:43,613 --> 01:04:46,073
ฉันชื่อ ยี่ หง-วี

1252
01:04:46,157 --> 01:04:48,784
ดังนั้นคุณเป็นคนจับปลา
ด้วยกับดัก

1253
01:04:50,077 --> 01:04:51,078
ใช่.

1254
01:04:52,580 --> 01:04:54,498
โอ้ มักดง—

1255
01:04:54,582 --> 01:04:56,083
โอ้และที่นี่-

1256
01:04:56,167 --> 01:04:57,835
- นี่คืออิชอนแดก
- อิชอนแดก.

1257
01:04:57,919 --> 01:04:58,920
สตรอเบอร์รี่ป่า

1258
01:05:01,047 --> 01:05:02,381
สตรอเบอร์รี่ป่า—ใช่

1259
01:05:02,465 --> 01:05:03,925
พวกจากไหน.
งูทั้งหมดอยู่

1260
01:05:04,008 --> 01:05:05,384
โอ้.

1261
01:05:05,468 --> 01:05:07,595
งั้นคุณคืออีชอนแดก
ผู้เก็บสตรอเบอร์รี่ป่า

1262
01:05:07,678 --> 01:05:09,013
- ใช่ใช่
- ครับท่าน.

1263
01:05:09,096 --> 01:05:10,348
แม่ของมักดง.

1264
01:05:10,431 --> 01:05:12,099
โอ้ คุณคือคนนั้นเอง
ใครเป็นคนทำอาหาร— แม่ของมักดง?

1265
01:05:12,183 --> 01:05:13,267
โอ้ใช่

1266
01:05:15,102 --> 01:05:17,897
โสมภูเขาที่คุณส่งมา
วิเศษมาก— พ่อของมักดง

1267
01:05:17,980 --> 01:05:20,066
ฉัน— ฉันเป็นพ่อของมักดง

1268
01:05:20,149 --> 01:05:24,237
และคุณจะต้องเป็น
คนที่จับกระต่าย—

1269
01:05:24,320 --> 01:05:26,405
ใช่แล้ว ฉัน-ยง ยง.

1270
01:05:26,489 --> 01:05:28,699
ฉันได้ยินมาว่าคุณเป็นนักวิ่งที่ค่อนข้างมาก

1271
01:05:28,783 --> 01:05:30,910
โอ้ใช่แล้ว คนนี้นี่—

1272
01:05:30,993 --> 01:05:34,163
นักวิ่งที่ดีที่สุดในยองวอลทั้งหมด

1273
01:05:34,247 --> 01:05:36,707
และพริกไทยป่าที่คุณส่งมา—

1274
01:05:36,791 --> 01:05:38,292
รสชาติที่เผ็ดร้อนนั้นยอดเยี่ยมมาก

1275
01:05:38,376 --> 01:05:39,710
โอ้ไม่เลย-

1276
01:05:39,794 --> 01:05:41,337
การอบแห้งอย่างถูกต้องเป็นเรื่องยากเล็กน้อย

1277
01:05:41,420 --> 01:05:44,590
และคนเหล่านี้ที่อยู่ด้านหลัง—

1278
01:05:44,674 --> 01:05:46,384
โอ้ใช่- พวกเขา-

1279
01:05:46,467 --> 01:05:49,845
เหล่านี้เป็นอาหารที่ชาวบ้านทิ้งไว้
สำหรับคุณ—

1280
01:05:49,929 --> 01:05:52,515
ก่อนที่จะนำมาให้คุณ
เราแค่กำลังตรวจสอบ

1281
01:05:52,598 --> 01:05:54,267
เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรเลวร้ายไป—

1282
01:05:54,350 --> 01:05:56,519
แค่ผ่านมันไปอย่างรวดเร็ว
เช่นนี้-

1283
01:05:56,602 --> 01:05:59,855
เราไม่ได้ทำอย่างแน่นอน
สัมผัสสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

1284
01:06:01,440 --> 01:06:02,275
เลขที่

1285
01:06:05,111 --> 01:06:07,321
สิ่งนี้มาถึงกวางชองโกล

1286
01:06:08,656 --> 01:06:10,032
ดังนั้นมันจึงเป็นของพวกคุณทุกคน

1287
01:06:11,409 --> 01:06:13,744
แต่สิ่งเหล่านี้เป็นของขวัญล้ำค่า
ส่งให้คุณ—

1288
01:06:13,828 --> 01:06:15,371
เราจะถ่อมตัวได้อย่างไร—

1289
01:06:22,712 --> 01:06:24,046
โอ้ จิตใจที่เอื้อเฟื้อเช่นนี้—

1290
01:06:26,465 --> 01:06:27,383
มาก...

1291
01:06:27,466 --> 01:06:29,218
มีจิตใจที่ใจดี

1292
01:06:29,302 --> 01:06:32,305
ฉันต้องการที่จะเรียนรู้
เพื่ออ่านและเขียน

1293
01:06:33,180 --> 01:06:34,765
โปรดมาเป็นครูของฉันด้วย

1294
01:06:36,600 --> 01:06:40,813
ฉันได้ยินมาว่าคุณไม่สนใจเรียน

1295
01:06:42,732 --> 01:06:44,525
อะไรทำให้คุณเปลี่ยนใจ?

1296
01:06:46,342 --> 01:06:47,426
อะไรทำให้คุณเปลี่ยนใจ?

1297
01:06:48,362 --> 01:06:50,197
สำหรับคนอย่างฉัน—
ชาวบ้าน—

1298
01:06:51,198 --> 01:06:53,617
แม้ว่าเราจะอยากอ่านก็ตาม
เราไม่สามารถหาหนังสือได้—

1299
01:06:54,076 --> 01:06:56,037
แม้ว่าเราจะอยากเรียนรู้ก็ตาม
ไม่มีครู—

1300
01:06:56,120 --> 01:06:57,330
และแม้ว่าเราจะเรียนรู้—

1301
01:06:58,831 --> 01:07:01,459
ผ่านการสอบแพ่ง
ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้

1302
01:07:04,253 --> 01:07:05,338
แต่-

1303
01:07:07,381 --> 01:07:10,760
กับครูเช่นคุณ—

1304
01:07:10,843 --> 01:07:12,345
ฉันคิดว่าโอกาสนั้นริบหรี่

1305
01:07:13,387 --> 01:07:15,014
สามารถทะลุผ่านได้

1306
01:07:15,097 --> 01:07:16,098
ดังนั้น—

1307
01:07:16,891 --> 01:07:18,309
ฉันอยากไปศาล

1308
01:07:19,060 --> 01:07:20,519
และเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ

1309
01:07:21,395 --> 01:07:23,647
โลกที่แม้แต่คนบ้านนอกในชนบท
โดยไม่มีการเชื่อมต่อ

1310
01:07:23,731 --> 01:07:25,024
แม้แต่คนธรรมดาสามัญหรือคนรับใช้—

1311
01:07:26,817 --> 01:07:28,319
มีโอกาสเท่าเทียมกัน

1312
01:07:30,237 --> 01:07:31,822
โลกแห่งโอกาสที่เท่าเทียมกัน

1313
01:07:34,283 --> 01:07:37,453
คุณพูดโลกแห่งโอกาสที่เท่าเทียมกัน

1314
01:07:44,377 --> 01:07:45,378
ดีมาก.

1315
01:07:47,380 --> 01:07:48,798
ให้เราลอง

1316
01:07:50,508 --> 01:07:53,427
“คุณธรรมไม่เคยโดดเดี่ยว—
มันมีเพื่อนบ้านอยู่เสมอ”

1317
01:07:53,511 --> 01:07:55,888
เป็นคนมีคุณธรรม
ไม่เคยอยู่คนเดียว—

1318
01:07:55,971 --> 01:07:59,100
พวกเขามีเสมอ
บรรดาผู้ที่มาหาพวกเขา

1319
01:07:59,183 --> 01:08:00,351
ตรงนั้น ตรงนั้น—

1320
01:08:00,434 --> 01:08:02,395
แค่วางมันไว้ที่นี่
สำหรับตอนนี้

1321
01:08:02,478 --> 01:08:03,437
พระเจ้าของฉัน

1322
01:08:06,774 --> 01:08:07,775
ใช้ได้.

1323
01:08:08,901 --> 01:08:09,819
ไอโก้.

1324
01:08:09,902 --> 01:08:12,196
โอ้ ความมีน้ำใจของคุณ— อา—

1325
01:08:12,279 --> 01:08:13,656
พวกเขาบอกว่าส่วนท้าย
เป็นส่วนที่อร่อยที่สุด

1326
01:08:13,739 --> 01:08:15,658
กรุณากิน.

1327
01:08:16,784 --> 01:08:18,661
คุณรับส่วนที่ดี

1328
01:08:18,744 --> 01:08:20,204
ไอโก้.

1329
01:08:20,287 --> 01:08:22,832
แม้แต่คนไม่มีการศึกษาอย่างฉัน
ไม่สามารถทำอย่างนั้นได้

1330
01:08:22,915 --> 01:08:23,999
สิ่งล้ำค่านี้—

1331
01:08:24,083 --> 01:08:25,709
มาแบ่งปันกันเถอะ

1332
01:08:28,796 --> 01:08:30,047
เขียนตัวละคร
สำหรับ "บ้าน"— 宇.

1333
01:08:30,131 --> 01:08:31,715
บ้าน— 宇.

1334
01:08:31,799 --> 01:08:33,801
บ้าน— 宇, ที่พำนัก— 宙.

1335
01:08:33,884 --> 01:08:35,970
บ้าน— 宇, ที่พำนัก— 宙.

1336
01:08:36,053 --> 01:08:37,805
กว้างใหญ่— 洪, ป่า— 荒

1337
01:08:37,888 --> 01:08:39,265
กว้างใหญ่— 洪,
ป่า— 荒.

1338
01:08:39,348 --> 01:08:40,975
ฝนที่ตก—

1339
01:08:41,058 --> 01:08:43,978
กวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างออกไป
และผู้คนก็ขยับตัวไม่ได้—

1340
01:08:44,061 --> 01:08:46,355
พระองค์ทรงส่งสารสารพัดไป—

1341
01:08:46,439 --> 01:08:47,815
ผูกติดกับเชือก

1342
01:08:47,898 --> 01:08:49,650
และเปิดตัวไปทั่ว

1343
01:08:49,733 --> 01:08:50,734
สายธนูนี้—

1344
01:08:50,818 --> 01:08:53,821
ทำจากเส้นไหมปั่น
โดยหนอนไหมกินใบหม่อน

1345
01:08:53,904 --> 01:08:57,032
แข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้
กว่าสายธนูอื่นๆ

1346
01:08:59,827 --> 01:09:02,663
ชายผู้คิดค้น
เครื่องวัดปริมาณน้ำฝนเป็นคนรับใช้

1347
01:09:03,038 --> 01:09:08,377
ปู่และพ่อของฉันไม่ละอายใจที่จะเรียนรู้จากเขา

1348
01:09:09,295 --> 01:09:13,007
- การเรียนรู้ไม่มีอันดับ— - เฮ้— และความรู้ไม่มีขุนนางหรือต่ำต้อย

1349
01:09:13,090 --> 01:09:14,216
ไป.

1350
01:09:14,300 --> 01:09:15,217
ทำไม

1351
01:09:16,177 --> 01:09:17,011
ไป.

1352
01:09:18,095 --> 01:09:18,929
ที่ไหน?

1353
01:09:19,680 --> 01:09:21,056
โอ้ เอ่อ—

1354
01:09:21,140 --> 01:09:23,934
คืนก่อนที่จะขุดโสมคุณต้อง
ห้ามนอนร่วมเตียงกับภรรยาเด็ดขาด

1355
01:09:24,018 --> 01:09:26,020
- ตอนกลางคืน—
- โอ้ เอ่อ—

1356
01:09:27,480 --> 01:09:29,732
อาทิตย์ (วัน); พระจันทร์ (เดือน).

1357
01:09:29,815 --> 01:09:31,609
เต็มแว็กซ์; เอียงข้างแรม

1358
01:09:31,692 --> 01:09:33,986
เต็มแว็กซ์; เอียงข้างแรม

1359
01:09:34,069 --> 01:09:37,031
หมูป่าตัวใหญ่ตัวนี้กำลังเข้ามาหาฉัน—
แบบนี้!

1360
01:09:40,534 --> 01:09:42,953
มากดง!
พระบิดา เราควรใช้อันนี้หรือไม่? อันนี้เหรอ?

1361
01:09:43,037 --> 01:09:43,871
นี้?

1362
01:09:45,206 --> 01:09:46,957
คือมักดงของเรา
จะใช้สิ่งนี้ด้วยเหรอ?

1363
01:09:47,041 --> 01:09:48,501
ฉันทำได้ดีหรือเปล่า?

1364
01:09:48,584 --> 01:09:50,336
ใช่แล้ว!
มักดงของเราทำได้ดีมาก

1365
01:09:51,212 --> 01:09:52,254
พ่อ ฉันเดินแล้ว!

1366
01:09:52,338 --> 01:09:53,672
โอ้ ทำได้ดีมาก!
มักดงของพวกเรา!

1367
01:09:53,756 --> 01:09:54,924
ว้าว มันสวยงามมาก

1368
01:09:55,007 --> 01:09:55,841
สิ่งนั้น.

1369
01:09:56,342 --> 01:09:57,968
ขยับด้านนั้นไปทางนี้เล็กน้อย

1370
01:09:58,052 --> 01:10:00,054
- ใช่ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
- ตอนนี้โอเคไหม?

1371
01:10:00,137 --> 01:10:01,347
- ใช่แล้ว
- ใช่.

1372
01:10:20,574 --> 01:10:21,534
ว้าว.

1373
01:10:21,617 --> 01:10:24,411
มักดงของเรา
มีป้ายชื่อของตัวเองแล้วตอนนี้

1374
01:10:31,043 --> 01:10:34,046
พวกเขาบอกว่าโนซาน
ต่อสู้กับเสือตัวต่อตัว

1375
01:10:35,172 --> 01:10:37,258
ขี้ขลาดที่ใหญ่ที่สุดในแผ่นดินไม่น้อย

1376
01:10:38,425 --> 01:10:40,219
ปรุงสุกอย่างเห็นได้ชัด
โดยผู้ที่รักการปั่นนิทานสูง

1377
01:10:40,302 --> 01:10:42,304
เรื่องราวที่ไม่มีมูลความจริง—ไม่ต้องสงสัยเลย

1378
01:10:42,388 --> 01:10:43,681
ใครจะเชื่ออย่างนั้น?

1379
01:10:47,768 --> 01:10:50,896
มันเป็นความพึงพอใจของพวกเขา
ที่ทำให้เรายึดอำนาจได้

1380
01:10:51,981 --> 01:10:54,817
ปล่อยให้ต้นอ่อนเติบโตอย่างไม่หยุดยั้ง
และไม่นานก็กลายเป็นต้นไม้ใหญ่

1381
01:10:58,654 --> 01:11:02,533
คุณ— จับตาดูเจ้าชายกึมซองอย่างใกล้ชิด

1382
01:11:03,325 --> 01:11:04,827
ฉันจะมุ่งหน้าไปยังยองวอล

1383
01:11:07,288 --> 01:11:11,166
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
จะพอใจกับความจงรักภักดีของคุณ

1384
01:11:11,250 --> 01:11:12,209
ฝ่าบาท.

1385
01:11:12,793 --> 01:11:15,588
ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว
เพื่อกำหนดประวัติศาสตร์ให้ถูกต้อง

1386
01:11:16,213 --> 01:11:17,798
ฉัน กึมซอง

1387
01:11:17,881 --> 01:11:19,341
พร้อมด้วยผู้ว่าราชการซุนฮึง ยี โบฮึม

1388
01:11:19,842 --> 01:11:21,385
ผู้ว่าการยู กวีซัน

1389
01:11:22,052 --> 01:11:24,305
รองผู้บัญชาการ Jo Yu-rye และคนอื่นๆ—

1390
01:11:24,388 --> 01:11:26,348
ได้วางแผนก่อการจลาจล

1391
01:11:27,057 --> 01:11:30,227
ผู้ว่าราชการจังหวัด
จะร่วมอุดมการณ์ของเราด้วย

1392
01:11:31,228 --> 01:11:32,062
อย่างไรก็ตาม

1393
01:11:32,646 --> 01:11:34,440
โดยไม่ได้รับอนุมัติจากฝ่าพระบาท

1394
01:11:34,523 --> 01:11:37,151
เราไม่กล้า
ทำตัวหุนหันพลันแล่น

1395
01:11:37,818 --> 01:11:40,321
เราจึงถามอย่างถ่อมตัว
ว่าฝ่าพระบาท—

1396
01:11:41,071 --> 01:11:42,406
ได้โปรด—

1397
01:11:42,489 --> 01:11:44,450
ส่งคำอนุมัติของคุณ

1398
01:11:44,533 --> 01:11:45,868
เราขอวิงวอนท่านด้วยสุดใจของเรา

1399
01:12:07,848 --> 01:12:13,145
ผู้เขียนจดหมายที่ส่งถึงโนซาน—ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเจ้าชายกึมซอง

1400
01:12:14,521 --> 01:12:15,397
ใช่.

1401
01:12:16,023 --> 01:12:17,983
แล้วมันพูดว่าอะไรล่ะ?

1402
01:12:18,400 --> 01:12:19,902
ไม่มีอะไรนอกจากลิ้นกะล่อน

1403
01:12:20,486 --> 01:12:22,196
คุณได้ทำการปลอมแปลงประวัติศาสตร์

1404
01:12:23,113 --> 01:12:25,240
และก้าวไปสู่ตำแหน่งอาวุโส—

1405
01:12:25,866 --> 01:12:28,744
คุณจะทำอย่างไรกับความจริง?

1406
01:12:33,165 --> 01:12:39,797
ครอบครัวของผู้ทรยศ—ถูกส่งไปเนรเทศหรือถูกทำให้เป็นทาส

1407
01:12:43,008 --> 01:12:45,636
แต่ครอบครัวของคุณ—ฉันจะจัดการกับพวกเขาเป็นการส่วนตัว

1408
01:12:46,720 --> 01:12:51,600
ฉันจะฉีกกิ่งก้านของมันออกจากกิ่งและกระจายไปทั่วแปดจังหวัด

1409
01:12:51,684 --> 01:12:53,602
ฮัน มยองโฮ คุณมันเลวทราม!

1410
01:12:53,686 --> 01:12:58,565
อาชญากรรมที่ทำให้อาณาจักรนี้เป็นมลทิน—จะไม่มีวันลืมไปตลอดทุกยุคทุกสมัย

1411
01:13:02,361 --> 01:13:08,117
ใครก็ตามที่ติดต่อกับโนซาน— จะต้องตาย ทุกอันสุดท้าย.

1412
01:13:11,662 --> 01:13:13,163
เขาหายไปแล้วเหรอ?

1413
01:13:13,247 --> 01:13:14,081
ใช่.

1414
01:13:14,164 --> 01:13:19,920
หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่เขาออกจากไปหายองวอลตามคำสั่งของฝ่าบาท และไม่เพียงแต่เขาจะไม่กลับมาเท่านั้น แต่ยังไม่มีการพูดอะไรเลย

1415
01:13:24,425 --> 01:13:25,884
คุณไปที่ยองวอล

1416
01:13:26,844 --> 01:13:28,303
ไปเช็คสัญญาณ..

1417
01:13:28,387 --> 01:13:29,680
ใช่แล้วฝ่าบาท

1418
01:13:36,103 --> 01:13:37,187
เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

1419
01:13:37,271 --> 01:13:39,648
มีคำสั่งลงมาจากศาลแล้ว
เพื่อป้องกันอย่างเคร่งครัด

1420
01:13:39,732 --> 01:13:41,483
ที่พักของผู้ลี้ภัย

1421
01:13:41,567 --> 01:13:43,652
สี่หน้าจะคอยเฝ้า
ประตูหลักของผู้ถูกเนรเทศ

1422
01:13:43,736 --> 01:13:46,029
หมุนเวียนกะทั้งกลางวันและกลางคืน

1423
01:13:46,113 --> 01:13:49,241
ที่เหลืออีกสี่คนอยู่ด้านหลัง
จะตรวจตราสถานที่

1424
01:13:49,324 --> 01:13:52,745
จากจุดนี้เป็นต้นไป เราจะปกป้องพื้นที่ของผู้ถูกเนรเทศโดยไม่มีข้อยกเว้น

1425
01:13:52,828 --> 01:13:53,829
ครับท่าน.

1426
01:13:57,082 --> 01:13:58,167
คุณกำลังมุ่งหน้าไปไหน?

1427
01:13:58,250 --> 01:14:00,043
โนซันกุนฝันร้ายทุกคืน ดังนั้น—

1428
01:14:00,127 --> 01:14:02,379
พวกเขาบอกว่ารากของกระเพาะอาหารช่วยได้
ฉันก็เลยจะขุดขึ้นมาบ้าง

1429
01:14:03,172 --> 01:14:05,424
คุณดูแลเขาดีกว่าลูกชายของคุณเอง

1430
01:14:05,507 --> 01:14:06,842
ถ้ามีเหลือก็ให้ผมด้วยนะครับ

1431
01:14:07,509 --> 01:14:08,677
เพื่ออะไร?

1432
01:14:08,761 --> 01:14:09,636
คุณก็ฝันร้ายเหมือนกันเหรอ?

1433
01:14:09,720 --> 01:14:11,597
ใช่ ฉันก็ฝันร้ายเหมือนกัน

1434
01:14:12,014 --> 01:14:13,432
พวกที่น่ากลัวจริงๆ

1435
01:14:13,515 --> 01:14:14,433
ฝันถึงพ่อของฉัน.

1436
01:14:16,393 --> 01:14:17,686
เฮ้ คุณ-

1437
01:14:17,770 --> 01:14:19,480
พ่อของคุณปรากฏตัวในความฝันของคุณ—

1438
01:14:19,563 --> 01:14:21,273
มันเป็นฝันร้ายยังไงล่ะ?

1439
01:14:21,356 --> 01:14:22,483
นั่นเป็นลางดีนะเจ้าโง่

1440
01:14:23,066 --> 01:14:25,360
แล้ว เอ่อ... นี่คืออะไร?

1441
01:14:25,444 --> 01:14:28,781
โอ้ นี่เด็กในหมู่บ้าน
เขียนอะไรบางอย่างเป็นภาษาอังกูล

1442
01:14:28,864 --> 01:14:29,698
และก็-

1443
01:14:29,782 --> 01:14:31,533
โนซันกุนกล่าว
เขาอยากเห็นมันเอง

1444
01:14:31,617 --> 01:14:32,910
ฉันก็เลยได้มันมาจากเด็กๆ

1445
01:14:32,993 --> 01:14:34,161
โอ้.

1446
01:14:34,244 --> 01:14:35,788
เอาล่ะ แสดงให้เขาดูเลย

1447
01:14:35,871 --> 01:14:38,916
เขาจะยินดีมากเมื่อเห็นมัน

1448
01:14:39,541 --> 01:14:40,876
ดูเด็กฉลาดคนนี้สิ!

1449
01:14:43,045 --> 01:14:44,922
- ดูแลตัวเองด้วยนะพ่อ
- จะทำ.

1450
01:14:45,005 --> 01:14:46,340
นี่คือ-

1451
01:14:47,466 --> 01:14:49,009
นี่มันคือ.

1452
01:15:01,647 --> 01:15:03,398
โอ้คุณเป็นอะไร
คราวนี้พยายามจะตามทันเหรอ?

1453
01:15:03,482 --> 01:15:05,359
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมคุณถึงยิงแบบนั้น?

1454
01:15:07,569 --> 01:15:09,404
เพราะอ่อนแอและโง่เขลา—

1455
01:15:09,488 --> 01:15:11,448
ที่ล้มเหลวในการปกป้องคนที่ฉันห่วงใย—

1456
01:15:12,324 --> 01:15:14,076
ฉันมุ่งเป้าไปที่ตัวเอง

1457
01:15:14,159 --> 01:15:15,744
อ่อนแอคุณพูด?

1458
01:15:15,828 --> 01:15:16,662
คุณ?

1459
01:15:17,079 --> 01:15:18,831
ถ้าคุณอ่อนแอขนาดนี้
คุณจับเสือได้อย่างไร?

1460
01:15:18,914 --> 01:15:20,916
หนึ่งนี้ใหญ่!

1461
01:15:20,999 --> 01:15:22,709
แล้วถ้าโง่ขนาดนี้จะสอนยังไงล่ะ
คนที่อ่านไม่ออกแม้แต่คำเดียว

1462
01:15:22,793 --> 01:15:23,627
อ่านยังไง?

1463
01:15:23,710 --> 01:15:25,128
และได้อย่างคล่องแคล่วนั่นเอง!

1464
01:15:25,212 --> 01:15:26,046
ดังนั้น—

1465
01:15:26,672 --> 01:15:27,798
คุณคือ-

1466
01:15:27,881 --> 01:15:29,341
ไม่อ่อนแอ

1467
01:15:30,050 --> 01:15:31,718
และไม่โง่เขลา

1468
01:15:33,178 --> 01:15:34,429
ขวา.

1469
01:15:34,513 --> 01:15:36,056
ได้ยินคุณพูดแบบนั้น... ฉันคิดว่าคุณพูดถูก

1470
01:15:37,391 --> 01:15:38,433
- ขวา.
- แน่นอน!

1471
01:15:38,517 --> 01:15:40,352
รอรอ!
แค่ครู่เดียวเท่านั้นแหละ

1472
01:15:40,435 --> 01:15:42,437
ฉันมาที่นี่เพื่อพบหัวหน้าหมู่บ้าน—
กรุณารอสักครู่

1473
01:15:42,521 --> 01:15:43,564
- ผู้ใหญ่บ้าน!
- อ๋อ คือยง.

1474
01:15:43,647 --> 01:15:46,316
แทซาน—
แทซานถูกลากไปที่สำนักงานผู้พิพากษา!

1475
01:15:46,400 --> 01:15:47,234
- อะไร?
- ผู้ใหญ่บ้าน!

1476
01:15:47,317 --> 01:15:49,820
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน— ผู้ใหญ่บ้าน ได้โปรด!

1477
01:15:56,410 --> 01:15:57,452
หยุด.

1478
01:15:57,870 --> 01:16:00,789
ฉันมาดู
ผู้พิพากษามณฑล

1479
01:16:00,873 --> 01:16:02,583
ได้โปรด— เพียงแค่ให้เราเข้าไป

1480
01:16:02,666 --> 01:16:05,210
- คุณคิดว่าคุณเป็นใคร!
- ได้โปรด— ปล่อยให้เราเข้าไป!

1481
01:16:05,294 --> 01:16:07,379
ปล่อยให้เราผ่านมันไปเถอะ!

1482
01:16:09,339 --> 01:16:11,508
สิบเอ็ด!

1483
01:16:11,925 --> 01:16:13,385
สิบสอง!

1484
01:16:15,387 --> 01:16:16,930
- สิบสาม!
- ไม่นะ— แทซาน! แทซาน!

1485
01:16:17,014 --> 01:16:18,974
เอ่อ- ไม่ ไม่- ได้โปรด...

1486
01:16:19,057 --> 01:16:20,642
ไม่นะ- ได้โปรด...

1487
01:16:20,726 --> 01:16:22,019
อะไร— อะไรบนโลกนี้—

1488
01:16:22,102 --> 01:16:23,437
พ่อ...

1489
01:16:23,520 --> 01:16:25,898
เกิดอะไรขึ้นในโลกนี้?

1490
01:16:25,981 --> 01:16:30,193
ว่ากันว่ามีคนแอบเข้าและออกจากบ้านของผู้ถูกเนรเทศ ฉันก็เลยสั่งให้พาเขาเข้ามา

1491
01:16:30,277 --> 01:16:31,320
เอ่อ...

1492
01:16:31,403 --> 01:16:32,946
เด็กคนนี้เป็นลูกของฉัน

1493
01:16:33,030 --> 01:16:36,575
เขาไม่ได้แอบไปรอบๆ— ฉันส่งเขาไปทำธุระด้วยตัวเอง

1494
01:16:36,658 --> 01:16:39,953
ไม่มีใครนอกจากผู้ดูแลที่ได้รับมอบหมายเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในที่พักของผู้ถูกเนรเทศ นั่นคือกฎ!

1495
01:16:40,370 --> 01:16:42,289
เขาควรได้รับเฆี่ยนนับร้อยครั้ง

1496
01:16:42,581 --> 01:16:44,082
แล้ว—

1497
01:16:45,751 --> 01:16:47,210
เนื่องจากเราเป็นคนส่งเขามา

1498
01:16:47,294 --> 01:16:48,795
ฉันจะเอาเฆี่ยนตี

1499
01:16:48,879 --> 01:16:51,757
ได้โปรดปล่อยลูกชายของฉันด้วย

1500
01:16:52,174 --> 01:16:53,300
- อะไร?
- พวกคุณทุกคนกำลังทำอะไรอยู่ -

1501
01:16:53,383 --> 01:16:55,385
ลากคนโง่เขลาคนนี้ออกไป
ทันทีนี้!

1502
01:16:55,469 --> 01:16:56,678
- ครับท่าน.
- เจ้านายของฉัน -

1503
01:16:56,762 --> 01:16:58,180
กรุณาปล่อยเขา

1504
01:16:58,263 --> 01:17:00,557
ได้โปรดเถิดพระเจ้าข้า?

1505
01:17:02,351 --> 01:17:05,771
ทุกครั้งที่ฉันมาที่นี่
คุณเป็นคนก่อเหตุ

1506
01:17:05,854 --> 01:17:07,439
พระเจ้าข้า—

1507
01:17:07,522 --> 01:17:09,691
ฉันทำไปด้วยความไม่รู้
และทำผิดพลาด

1508
01:17:09,775 --> 01:17:11,443
โปรดยกโทษให้ฉันเถิดพระเจ้าข้า

1509
01:17:11,526 --> 01:17:13,320
ข่าวลือแปลก ๆ ที่น่าหนักใจ
กำลังมาหาฉัน

1510
01:17:13,403 --> 01:17:14,947
ข้าพเจ้าจึงมาเห็นด้วยตนเอง—

1511
01:17:15,739 --> 01:17:18,659
และแน่นอนว่าคุณทำสำเร็จแล้ว
บางสิ่งบางอย่างผิดปกติอย่างลึกซึ้ง

1512
01:17:18,742 --> 01:17:19,660
ใช่.

1513
01:17:19,743 --> 01:17:21,078
ใช่คุณพูดถูก ฉันผิด.

1514
01:17:21,161 --> 01:17:22,412
มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด

1515
01:17:22,496 --> 01:17:24,039
ดังนั้นลงโทษฉัน-

1516
01:17:24,122 --> 01:17:25,874
แต่ได้โปรดเถอะลูกของฉัน—

1517
01:17:25,958 --> 01:17:30,337
การละเมิดกฎหมายที่ดินไม่ใช่เรื่องผิดที่ต้องกระทำอย่างเบาบาง

1518
01:17:30,420 --> 01:17:31,713
ใช่ ฉันรู้

1519
01:17:31,797 --> 01:17:33,882
พันครั้ง หมื่นครั้ง—
คุณพูดถูกจริงๆ

1520
01:17:33,966 --> 01:17:37,052
แต่เฆี่ยนร้อยครั้ง—

1521
01:17:37,135 --> 01:17:39,638
ที่จะฆ่าเขาหรือทำให้พิการตลอดชีวิตนายท่าน

1522
01:17:41,098 --> 01:17:42,015
ทำต่อไป.

1523
01:17:42,516 --> 01:17:44,142
- เจ้านายของฉัน -
- คุณกำลังทำอะไร! ทำต่อไป!

1524
01:17:44,226 --> 01:17:45,519
ทำต่อไป.

1525
01:17:45,602 --> 01:17:46,937
- ครับท่าน.
- เจ้านายของฉัน -

1526
01:17:47,020 --> 01:17:48,981
- สิบสาม!
- โอ้ แทซาน—

1527
01:17:49,064 --> 01:17:50,399
หยุด!

1528
01:18:11,628 --> 01:18:13,296
ปล่อยผู้ชายคนนี้ทันที

1529
01:18:13,380 --> 01:18:16,466
เขาคือคนที่เข้ามา
ที่อยู่ของผู้ถูกเนรเทศโดยไม่ได้รับอนุญาต

1530
01:18:16,550 --> 01:18:17,843
เขาอาจจะขโมยอะไรบางอย่าง

1531
01:18:17,926 --> 01:18:19,845
หรือแม้แต่ตั้งใจที่จะทำร้ายลอร์ดโนซันกุน

1532
01:18:19,928 --> 01:18:20,762
เราก็ไม่ทราบ

1533
01:18:20,846 --> 01:18:22,055
ฉันโทรหาเขา

1534
01:18:22,764 --> 01:18:25,517
การเนรเทศเริ่มโดดเดี่ยว—
ฉันแค่อยากมีคนคุยด้วย

1535
01:18:26,059 --> 01:18:26,935
ฉันเป็นคนเรียกเขามา

1536
01:18:27,019 --> 01:18:27,853
ดังนั้น—

1537
01:18:28,603 --> 01:18:30,147
ปล่อยเขาทันที

1538
01:18:30,522 --> 01:18:32,524
เราจะทำอย่างไรดีพระเจ้าข้า?

1539
01:18:40,490 --> 01:18:41,533
ทำต่อไป.

1540
01:18:42,034 --> 01:18:43,702
พระเจ้าข้า—

1541
01:18:43,785 --> 01:18:44,786
พระเจ้าข้า ได้โปรด—

1542
01:18:44,870 --> 01:18:46,496
ทุบตีเขาจนตาย

1543
01:18:46,580 --> 01:18:47,789
พระเจ้าข้า!

1544
01:18:47,873 --> 01:18:48,915
พระเจ้าข้า—

1545
01:18:48,999 --> 01:18:50,292
ตีเขาให้ตาย.

1546
01:18:50,375 --> 01:18:52,711
ฮัน มยองโฮ คุณกล้าดียังไง-

1547
01:18:52,794 --> 01:18:54,337
ดูถูกราชวงศ์!

1548
01:18:56,506 --> 01:19:00,761
ที่โนซานยังคงคิดอยู่
เขาเป็นกษัตริย์

1549
01:19:03,180 --> 01:19:05,432
ฮัน มยองโฮ ไอ้สารเลว!

1550
01:19:06,641 --> 01:19:07,642
ตีเขา.

1551
01:19:08,643 --> 01:19:12,147
ตีเขาและ— ฆ่าเขา

1552
01:19:12,230 --> 01:19:14,232
ฉันบอกให้หยุด!

1553
01:19:14,316 --> 01:19:18,528
ถ้าโนซันกุนไม่กลับมา
ไปที่ที่พักของเขาตอนนี้—

1554
01:19:19,279 --> 01:19:21,698
เฆี่ยนสองร้อยสามร้อยที—

1555
01:19:23,325 --> 01:19:26,328
ผู้นั้นจะถูกเฆี่ยนตีจนตาย
ก่อนวันจะหมด

1556
01:19:27,370 --> 01:19:28,205
พระเจ้าข้า—

1557
01:19:28,288 --> 01:19:29,706
ถ้าท่านยังคงทำเช่นนี้อยู่ พระเจ้าข้า

1558
01:19:29,790 --> 01:19:31,416
เราจะต้องทนทุกข์ทรมานมากขึ้นเท่านั้น

1559
01:19:31,500 --> 01:19:33,293
ได้โปรด- เพียงแค่กลับไป

1560
01:19:34,127 --> 01:19:36,588
พวกเขาบอกว่าจะฆ่าแทซาน!

1561
01:19:43,303 --> 01:19:46,348
กรุณากลับไป—ได้โปรด?

1562
01:19:50,852 --> 01:19:51,728
พวกคุณทุกคนกำลังทำอะไรอยู่?

1563
01:19:51,812 --> 01:19:54,314
ผู้คุ้มกันลอร์ดโนซันกุน
กลับที่พักของเขาทันที

1564
01:20:02,114 --> 01:20:06,493
ข้าพเจ้าต่ำต้อยอย่างข้าพเจ้า ข้าพเจ้าลืมที่ของตนและกระทำโดยไม่ได้รับคำสั่ง

1565
01:20:07,160 --> 01:20:08,495
ฉันลืมตาขึ้นมาแล้ว—

1566
01:20:09,162 --> 01:20:10,455
ฉันควรจะติดตามใคร

1567
01:20:10,539 --> 01:20:12,415
ซึ่งข้าพเจ้าควรจะปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์

1568
01:20:12,499 --> 01:20:14,417
กษัตริย์แห่งแผ่นดินนี้เป็นใครในเวลานี้

1569
01:20:34,312 --> 01:20:37,023
เราไม่สามารถที่จะรออีกต่อไปอีกสักครู่

1570
01:20:37,607 --> 01:20:39,818
ดวงตาของโนซานเปลี่ยนไป

1571
01:20:40,944 --> 01:20:43,280
ดวงตาที่อ่อนแอและอ่อนแอเหล่านั้น—

1572
01:20:44,364 --> 01:20:45,824
ตั้งแต่มาที่นี่

1573
01:20:47,242 --> 01:20:49,119
ได้กลายเป็นดวงตาของเสือ

1574
01:20:56,501 --> 01:20:57,878
อาชญากรโนซันกุน...

1575
01:20:59,171 --> 01:21:03,550
ที่โนซานยังคงคิดอยู่
เขาเป็นกษัตริย์

1576
01:21:04,342 --> 01:21:05,302
โจมตี.

1577
01:21:05,677 --> 01:21:09,014
โจมตีและ— ฆ่าเขา

1578
01:21:11,183 --> 01:21:12,267
ฝ่าบาท—

1579
01:21:12,976 --> 01:21:15,520
กรุณาส่งคำอนุมัติของคุณ—

1580
01:21:15,604 --> 01:21:17,230
ฉันขอร้องคุณด้วยสุดใจของฉัน

1581
01:21:23,570 --> 01:21:26,448
องค์ชายกึมซองทรงยกทัพแล้ว

1582
01:21:26,990 --> 01:21:28,283
เพื่อโค่นล้มพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

1583
01:21:28,366 --> 01:21:31,745
และนำโนซานกลับคืนสู่บัลลังก์—
แน่นอนมากขนาดนั้น

1584
01:21:31,828 --> 01:21:36,458
เราต้องรวบรวมผู้ว่าการรัฐและเจ้าหน้าที่ระดับภูมิภาคให้มากขึ้นซึ่งจะเข้าร่วมภารกิจของเรา

1585
01:21:39,044 --> 01:21:40,629
เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้

1586
01:21:45,717 --> 01:21:49,137
หลังจากเหตุการณ์วันนี้
ความเด็ดเดี่ยวของโนซานจะแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

1587
01:21:51,097 --> 01:21:55,685
เขาจะ— เข้าร่วมการลุกฮืออย่างแน่นอน

1588
01:22:51,992 --> 01:22:56,037
โนซานต้องตายเพื่อให้ลูกชายของคุณมีชีวิตอยู่

1589
01:22:56,121 --> 01:22:58,790
และเพื่อให้หมู่บ้านของคุณอยู่รอด

1590
01:23:00,000 --> 01:23:05,505
คุณต้องหาหลักฐานการทรยศให้ได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

1591
01:23:07,841 --> 01:23:10,927
กองทัพทุกนายพร้อมแล้ว
เพื่อเดินทัพไปที่ฮันยาง

1592
01:23:11,011 --> 01:23:12,679
เราไม่สามารถล่าช้าได้อีกต่อไป

1593
01:23:13,138 --> 01:23:16,016
แม้จะไม่ได้รับอนุมัติจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็ตาม
เราต้องลงมือทำ

1594
01:23:18,977 --> 01:23:20,228
เกิดอะไรขึ้น

1595
01:23:26,693 --> 01:23:27,777
ลุง—

1596
01:23:28,445 --> 01:23:29,654
ฉันไม่อยู่แล้ว—

1597
01:23:30,113 --> 01:23:33,700
ผู้ถูกเนรเทศอย่างสิ้นหวัง แต่เป็นพยานถึงประวัติศาสตร์—

1598
01:23:34,117 --> 01:23:36,453
และฉันจะยืนเคียงข้างคุณลุง

1599
01:23:37,704 --> 01:23:40,999
หากการลุกฮือประสบความสำเร็จ
กลายเป็นเจ้าแห่งประวัติศาสตร์

1600
01:23:41,082 --> 01:23:42,709
แล้วโชซอนที่ตามมา

1601
01:23:42,792 --> 01:23:45,962
จะได้เห็นการต่อสู้นองเลือดเพื่อแย่งชิงบัลลังก์
ขับเคลื่อนด้วยดาบและหอก

1602
01:23:46,046 --> 01:23:47,380
มานานหลายทศวรรษ—

1603
01:23:47,464 --> 01:23:49,507
แม้กระทั่งศตวรรษต่อๆ ไป

1604
01:23:50,633 --> 01:23:51,634
และ—

1605
01:23:52,302 --> 01:23:54,554
แม้ว่าการจลาจลจะล้มเหลว—

1606
01:23:55,513 --> 01:23:57,932
บันทึกที่เราพยายามแก้ไขประวัติศาสตร์ที่ผิดพลาด—

1607
01:23:58,558 --> 01:24:00,977
ว่าเราเสี่ยงชีวิตของเรา
และต่อต้าน—

1608
01:24:01,061 --> 01:24:02,937
จะถูกส่งต่อไปยังรุ่นต่อๆ ไป

1609
01:24:04,481 --> 01:24:06,775
อยู่ในซุนฮึงนะลุง

1610
01:24:07,275 --> 01:24:08,985
ฉันจะมาหาคุณ

1611
01:24:09,778 --> 01:24:12,530
สู่ต้นศาลเจ้าที่มาแดซาน
คุณพูดถึง

1612
01:24:14,407 --> 01:24:16,951
เพื่อแก้ไขความผิดของประวัติศาสตร์
อีกครั้ง—

1613
01:24:18,203 --> 01:24:21,623
เพื่อเห็นแก่ศาลเจ้าหลวงของโชซอน
และความสงบสุขของประชาชน—

1614
01:24:22,457 --> 01:24:27,128
โนซานและเจ้าชายกึมซองมีความสัมพันธ์กันอย่างลับๆ และสถานการณ์ในซุนฮึงก็ไม่ธรรมดา

1615
01:24:28,463 --> 01:24:30,382
เลือดกำลังจะไหล

1616
01:24:35,470 --> 01:24:37,013
เตรียมออกเดินทาง.

1617
01:24:37,097 --> 01:24:37,931
ครับท่าน.

1618
01:24:39,849 --> 01:24:41,810
การเตรียมการทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์แล้ว

1619
01:24:42,727 --> 01:24:45,355
คุณ— ไปมาแดซานกันเถอะ

1620
01:24:46,147 --> 01:24:48,566
ไปที่นั่นและพาเสด็จกลับ

1621
01:24:48,650 --> 01:24:50,819
ฉัน รองผู้บัญชาการ โจ ยู-ไร—

1622
01:24:51,319 --> 01:24:52,654
จะดำเนินการตามคำสั่งนั้น

1623
01:24:53,405 --> 01:24:54,906
- ไปกันเลย.
- ครับท่าน.

1624
01:24:58,451 --> 01:25:02,122
ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว
เพื่อยุติประวัติศาสตร์อันเท็จและบิดเบี้ยวนี้

1625
01:25:03,248 --> 01:25:04,374
ตอนนี้—

1626
01:25:04,457 --> 01:25:06,835
เรายุติประวัติศาสตร์การทรยศ

1627
01:25:06,918 --> 01:25:08,169
และเปิดประตูเข้าไป

1628
01:25:09,087 --> 01:25:11,047
โชซอนใหม่สำหรับประชาชน

1629
01:25:11,423 --> 01:25:16,052
ฉันจะอยู่ที่นี่และร่วมกับช่วงเวลาที่พระองค์เสด็จมาถึง

1630
01:25:16,136 --> 01:25:18,680
กองกำลังทั้งหมดนำโดยทหารม้า—

1631
01:25:19,931 --> 01:25:21,057
เดินขบวนออกไป!

1632
01:25:27,021 --> 01:25:28,857
ก้าวหน้า!

1633
01:25:56,551 --> 01:25:57,802
อย่าทำอย่างนั้น

1634
01:25:59,929 --> 01:26:01,097
คุณกำลังพูดอะไร?

1635
01:26:02,557 --> 01:26:05,643
เจ้าชายกึมซองคนนั้นกำลังผลักคุณ
ไปสู่การก่อการจลาจล—

1636
01:26:06,352 --> 01:26:08,229
ท่านฮัน มย็อง-โฮบอกฉัน

1637
01:26:08,771 --> 01:26:11,733
เขาบอกให้ฉันรายงานทุกการเคลื่อนไหวของคุณ
โดยไม่ล้มเหลว

1638
01:26:11,816 --> 01:26:15,320
และถ้ามีอะไรน่าสงสัยเกิดขึ้น
เพื่อไปหาผู้พิพากษาโดยไม่ชักช้า

1639
01:26:16,946 --> 01:26:17,989
ดังนั้น—

1640
01:26:20,783 --> 01:26:24,454
คุณสังเกตเห็น - มีบางอย่างน่าสงสัยหรือไม่? - ใช่.

1641
01:26:25,580 --> 01:26:29,167
ฉันเห็นชายคนหนึ่งกำลังรวบรวมจดหมายที่คุณเขียน

1642
01:26:33,880 --> 01:26:35,381
กรุณาหยุด

1643
01:26:39,511 --> 01:26:41,137
แล้วถ้าฉันไม่ทำล่ะ?

1644
01:26:42,555 --> 01:26:43,640
ถ้าคุณไม่—

1645
01:26:45,600 --> 01:26:46,643
แล้วฉัน-

1646
01:26:48,728 --> 01:26:50,605
จะไปพบผู้พิพากษา

1647
01:27:01,282 --> 01:27:02,492
ไม่แม้แต่ครั้งเดียว—

1648
01:27:03,201 --> 01:27:06,246
คุณรู้ไหมว่าการมีชีวิตอยู่หมายถึงอะไร
โดยไม่เคยเลือกเส้นทางของตัวเอง?

1649
01:27:07,830 --> 01:27:10,500
ฉันได้เป็นมกุฏราชกุมารตามความประสงค์ของบิดา

1650
01:27:11,167 --> 01:27:12,710
เสด็จขึ้นสู่บัลลังก์

1651
01:27:13,586 --> 01:27:15,964
และถูกขับออกจากความทะเยอทะยานของลุงซูหยาง—

1652
01:27:16,839 --> 01:27:18,591
ที่จะจบลงแบบนี้

1653
01:27:20,260 --> 01:27:21,302
แต่-

1654
01:27:22,136 --> 01:27:24,055
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว

1655
01:27:25,390 --> 01:27:28,685
ทำไมสวรรค์ถึงเก็บฉันไว้
ในโลกนี้จวบจนบัดนี้

1656
01:27:29,727 --> 01:27:31,813
ทำไมฉันต้องมีชีวิตอยู่.

1657
01:27:33,648 --> 01:27:35,525
คนที่ช่วยให้ฉันเข้าใจว่า-

1658
01:27:35,942 --> 01:27:37,360
คุณกับแทซานล่ะ

1659
01:27:38,611 --> 01:27:40,363
และผู้คนในหมู่บ้านแห่งนี้

1660
01:27:42,448 --> 01:27:44,117
ฉันจะไม่หยุด

1661
01:27:45,118 --> 01:27:49,247
และคุณ— ไปหาผู้พิพากษา

1662
01:27:50,707 --> 01:27:51,791
ถ้าคุณทำ

1663
01:27:52,333 --> 01:27:54,168
คุณและทุกคนในหมู่บ้านนี้

1664
01:27:55,545 --> 01:27:56,921
จะปลอดภัย

1665
01:28:40,089 --> 01:28:41,132
พระเจ้าข้า—

1666
01:28:42,175 --> 01:28:43,301
พระเจ้าข้า—

1667
01:28:50,808 --> 01:28:53,770
คุณกำลังจะผ่านมันไปจริงๆเหรอ?

1668
01:28:56,606 --> 01:29:02,862
ฉันทนไม่ไหวที่จะสูญเสียคนที่ฉันรักเพราะฉันอีกต่อไป

1669
01:29:04,614 --> 01:29:08,242
ขอแสดงความนับถือทุกท่านครับ.

1670
01:29:13,581 --> 01:29:18,544
ฉัน—รวมอยู่ในนั้นด้วยหรือเปล่า?

1671
01:29:21,172 --> 01:29:24,384
คุณบอกว่าคุณไม่ต้องการที่จะสูญเสีย
คนที่คุณห่วงใยอีกต่อไป

1672
01:29:26,761 --> 01:29:28,554
ฉันเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้นหรือเปล่า?

1673
01:29:38,523 --> 01:29:41,150
คุณ—ใช่ไหม?

1674
01:29:44,737 --> 01:29:46,155
แน่นอนฉันเป็น

1675
01:29:51,452 --> 01:29:53,746
สถานะอะไร.
การเคลื่อนไหวของกองทหารของเรา?

1676
01:29:53,830 --> 01:29:55,123
ครับท่าน.

1677
01:29:55,206 --> 01:29:58,876
ถึงตอนนี้ กองกำลังของเราน่าจะผ่านดันยังได้แล้ว
และก็มาถึงเจชอน

1678
01:29:58,960 --> 01:30:02,046
มีกองกำลังเพิ่มเติมอยู่ที่นั่น
ที่จะมาร่วมกับเรา

1679
01:30:17,478 --> 01:30:21,399
กองกำลังทั้งหมด- ล่วงหน้า!

1680
01:30:31,909 --> 01:30:36,456
เมื่อพลังเหล่านั้นรวมเข้ากับเรา ความเข้มแข็งและขวัญกำลังใจของเราจะผ่านพ้นไม่ได้

1681
01:30:36,539 --> 01:30:39,792
ด้วยพลังที่รวมกัน เราจะเคลื่อนทัพผ่านยอจู

1682
01:30:39,876 --> 01:30:41,210
และการชุมนุมที่แม่บงสาน

1683
01:30:41,294 --> 01:30:44,338
ที่ซึ่งเราจะรอคอยฝ่าพระบาท
และคำสั่งของเจ้าชาย

1684
01:30:44,422 --> 01:30:47,175
เมื่อฝ่าพระบาทเสด็จมาถึง
ณ จุดชุมนุมที่แม่บงสาน

1685
01:30:47,258 --> 01:30:50,094
เราก็จะไปถึงประตูซงรแยมุนของฮันยางแล้ว
ก่อนรุ่งสาง

1686
01:30:50,178 --> 01:30:53,681
จากซองรแยมุนสู่พระราชวัง
น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมง

1687
01:30:53,765 --> 01:30:56,601
พวกยามเฝ้าประตู
ได้ให้คำมั่นว่าจะเข้าร่วมกับเรา

1688
01:30:56,684 --> 01:30:58,603
และกองกำลังของพวกเขาในวังมีจำนวนสองร้อยคน

1689
01:30:58,686 --> 01:31:00,688
ขณะที่พวกเราจำนวนหนึ่งแปดร้อย

1690
01:31:00,772 --> 01:31:02,815
ชัยชนะเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

1691
01:31:04,859 --> 01:31:07,111
เขาคงเคยเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแล้ว
ตอนนี้คุณไม่คิดเหรอ?

1692
01:31:08,362 --> 01:31:09,697
ขอให้พวกเขาปลอดภัย—

1693
01:31:10,907 --> 01:31:13,826
เขาต้องเข้าพบรองอธิบดี

1694
01:31:17,997 --> 01:31:19,373
คุณสบายดีไหม?

1695
01:31:19,457 --> 01:31:20,750
ฉันสบายดี.

1696
01:31:22,168 --> 01:31:23,753
ฉันยังจำครั้งแรกที่ได้พบคุณ—

1697
01:31:24,504 --> 01:31:26,839
กลับมาที่ชองนยองโพ

1698
01:31:28,257 --> 01:31:29,425
- จริงหรือ?
- ใช่.

1699
01:31:29,509 --> 01:31:31,677
ตอนนั้นฉันเป็นยังไงบ้าง?

1700
01:31:32,303 --> 01:31:33,846
คุณคิดอย่างไร?

1701
01:31:35,556 --> 01:31:38,142
อืม... พูดตามตรงนะ—

1702
01:31:38,684 --> 01:31:40,102
ค่อนข้างหล่อใช่ไหม?

1703
01:31:42,063 --> 01:31:44,315
ฉันว่าฉันดูดีกว่านิดหน่อยจริงๆ

1704
01:31:52,490 --> 01:31:53,616
ไปกันเลย

1705
01:31:57,370 --> 01:31:58,788
เราอยู่ที่นี่

1706
01:32:00,164 --> 01:32:01,707
นี่คือศาลเจ้าประจำหมู่บ้าน

1707
01:32:07,213 --> 01:32:08,339
รออยู่ที่นี่

1708
01:32:15,930 --> 01:32:19,392
ไม่มีใครอยู่ที่นี่ ฉันแน่ใจว่านี่คือสถานที่ที่ถูกต้อง—

1709
01:32:22,937 --> 01:32:23,938
มีใครอยู่บ้าง?

1710
01:32:24,438 --> 01:32:25,273
มีใครอยู่บ้าง?

1711
01:32:28,401 --> 01:32:29,402
ฝ่าบาท—

1712
01:32:29,861 --> 01:32:32,530
ฉันชื่อ โจ ยูไร
รองผู้บัญชาการ.

1713
01:32:35,700 --> 01:32:38,327
คุณมาไกลแล้ว ทำได้ดี.

1714
01:32:38,411 --> 01:32:40,997
การเตรียมการทั้งหมดสำหรับการลุกฮือ
เสร็จสมบูรณ์

1715
01:32:41,080 --> 01:32:42,373
เราไปกันเถอะฝ่าบาท

1716
01:32:45,501 --> 01:32:46,544
ไปกันเลย

1717
01:32:49,255 --> 01:32:52,258
คุณอยู่ที่ไหน
รีบวิ่งออกไปขนาดนั้นเลยเหรอ?

1718
01:33:07,732 --> 01:33:08,941
ฮัน มยองโฮ—

1719
01:33:16,866 --> 01:33:23,623
ตอนนี้คุณเข้าใจแล้วว่าทำไมฉันถึงเนรเทศกึมซองและโนซานไปที่ซุนฮึงและยองวอล—อยู่ใกล้กันมาก?

1720
01:33:24,749 --> 01:33:30,004
ทันทีที่ผู้นำหัวโจกที่ทรยศติดต่อกัน - วันนี้เป็นแผนเสมอ

1721
01:33:31,756 --> 01:33:34,258
พวกกบฏที่เลวทรามเหล่านั้น—

1722
01:33:35,426 --> 01:33:36,344
ตัดพวกเขาลง

1723
01:33:45,436 --> 01:33:47,396
คุณสองคน—
รับรองความปลอดภัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

1724
01:33:47,855 --> 01:33:49,231
ฉันจะจัดการเรื่องที่นี่

1725
01:33:49,315 --> 01:33:50,441
ครับท่าน.

1726
01:34:07,959 --> 01:34:10,836
เขาน่าจะมาถึงแล้ว—ทำไมเขาถึงใช้เวลานานขนาดนี้?

1727
01:34:10,920 --> 01:34:12,838
เราทำไม่ได้
รออีกต่อไป

1728
01:34:12,922 --> 01:34:16,759
ยิ่งใช้แรงมากในการเคลื่อนตัวนานเท่าไร โอกาสที่จะจับพวกมันก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น

1729
01:34:16,842 --> 01:34:17,843
เขาพูดถูก.

1730
01:34:17,927 --> 01:34:20,721
เราไม่สามารถนั่งเฉยๆ รออยู่ตรงนี้ได้
ฝ่าบาท.

1731
01:34:37,530 --> 01:34:39,198
เราต้องหยุดพวกเขา—
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

1732
01:35:14,025 --> 01:35:14,984
ตามพวกเขา!

1733
01:35:24,368 --> 01:35:26,370
เรามุ่งหน้าไปยังมาแดซานในดันยาง

1734
01:35:26,454 --> 01:35:28,289
ที่นั่นฉันจะไปคุ้มกันพระองค์เป็นการส่วนตัว

1735
01:35:29,582 --> 01:35:31,751
และเราก็มุ่งหน้าสู่ฮันยาง

1736
01:35:39,633 --> 01:35:41,052
ปกป้องฝ่าบาท!

1737
01:35:46,057 --> 01:35:46,891
พระเจ้าข้า—

1738
01:36:06,786 --> 01:36:12,792
ยิ่งคุณต่อต้านมากเท่าไร คนที่ติดตามคุณก็จะยิ่งหลั่งเลือดมากขึ้นเท่านั้น

1739
01:36:13,876 --> 01:36:14,919
ฮัน มยองโฮ—

1740
01:36:15,461 --> 01:36:19,215
คุณปรารถนาที่จะถูกจดจำอย่างแท้จริงหรือไม่
ในฐานะผู้ร้ายแห่งประวัติศาสตร์?

1741
01:36:19,298 --> 01:36:20,883
ฉันบอกคุณว่าฉันจะกลับมา
ด้วยดาบในมือข้างหนึ่ง

1742
01:36:22,343 --> 01:36:25,638
และเป็นการตอบแทนในอีกทางหนึ่ง

1743
01:36:26,305 --> 01:36:31,143
และยังคุณ— คุณเลือกดาบ

1744
01:36:32,144 --> 01:36:34,480
คุณและลูกชายของคุณ—

1745
01:36:35,314 --> 01:36:37,817
พร้อมด้วยสิ่งมีชีวิตทั้งปวงในหมู่บ้านนั้น

1746
01:36:38,567 --> 01:36:40,402
จะถูกลบล้างไปจากพื้นโลก

1747
01:36:40,486 --> 01:36:41,529
ใช่.

1748
01:36:41,612 --> 01:36:44,031
งั้นก็— แค่พาฉันไป—

1749
01:36:44,115 --> 01:36:45,908
- แค่ฉัน...
- คุณเลวทราม!

1750
01:36:49,578 --> 01:36:51,205
คุณอ่านจดหมายของฉัน

1751
01:36:51,288 --> 01:36:52,957
ทรงเป็นผู้นำทางด้วยพระองค์เอง

1752
01:36:53,040 --> 01:36:54,959
และวางกับดักทั้งหมดนี้?

1753
01:36:55,042 --> 01:37:00,756
คุณสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อ Han Myeong-hoe— สิ่งที่คุณสัญญาจะตอบแทนคุณคืออะไร?

1754
01:37:00,840 --> 01:37:03,092
ลูกชายของคุณขึ้นสู่อำนาจและเกียรติยศเหรอ?

1755
01:37:03,551 --> 01:37:05,970
คุณคนเลวทรามที่ไร้พระเจ้า

1756
01:37:09,807 --> 01:37:10,808
พระเจ้าข้า—

1757
01:37:12,935 --> 01:37:14,812
อย่าพูดอะไรสักคำ

1758
01:37:18,190 --> 01:37:20,234
ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้ว

1759
01:37:20,901 --> 01:37:23,028
ยับยั้งคนทรยศ!

1760
01:37:23,112 --> 01:37:24,989
ครับท่าน!

1761
01:37:36,041 --> 01:37:37,042
พระเจ้าข้า—

1762
01:37:37,543 --> 01:37:38,544
พระเจ้าข้า—

1763
01:37:43,132 --> 01:37:44,717
พระเจ้าข้า—

1764
01:37:44,800 --> 01:37:46,802
พระเจ้าข้า—

1765
01:37:49,847 --> 01:37:54,393
เจ้าชายกึมซอง ยี ยู ผู้ทรยศได้รับยาพิษจากราชวงศ์

1766
01:38:12,286 --> 01:38:13,287
ฝ่าบาท—

1767
01:38:13,871 --> 01:38:15,664
ฉันเอง กึมซอง

1768
01:38:16,749 --> 01:38:18,167
ฉันไม่มีความสามารถพอ—

1769
01:38:18,876 --> 01:38:20,461
เพื่อปกป้อง

1770
01:38:20,544 --> 01:38:22,296
ความปลอดภัยของฝ่าบาท.

1771
01:38:23,631 --> 01:38:29,136
ได้โปรด—จงทรงพระเจริญและทรงครองราชย์นาน

1772
01:39:00,376 --> 01:39:01,377
พระเจ้าข้า—

1773
01:39:03,754 --> 01:39:05,172
ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้น?

1774
01:39:08,050 --> 01:39:10,135
เหตุใดจึงต้องแบกมันไว้เพียงลำพัง?

1775
01:39:46,922 --> 01:39:47,965
เข้ามา..

1776
01:39:56,390 --> 01:39:57,474
ทางนี้.

1777
01:40:31,508 --> 01:40:33,135
เป็นยังไงบ้าง?

1778
01:40:34,178 --> 01:40:38,515
ฉันเอาแต่คิดถึงซุปหัวไชเท้า
แม่มักดงเคยทำ มันทรมานฉัน

1779
01:40:39,516 --> 01:40:42,686
สงสัยว่าหมากดง.
ได้ผ่าน Thousand Character Classic—

1780
01:40:43,354 --> 01:40:45,064
และแทซานที่ปัดขนตาพวกนั้น

1781
01:40:45,689 --> 01:40:47,649
หายดีแล้ว

1782
01:40:48,609 --> 01:40:49,985
ฉันพบว่าตัวเองกังวลเกี่ยวกับพวกเขา

1783
01:40:51,653 --> 01:40:53,614
ทุกคนทำได้ดี

1784
01:40:54,281 --> 01:40:55,199
ใช่.

1785
01:40:55,282 --> 01:40:56,283
และ—

1786
01:40:57,409 --> 01:41:00,788
มากกว่าสิ่งอื่นใด
ฉันอยากเห็นหน้าพัศดีของฉันอีกครั้ง

1787
01:41:02,122 --> 01:41:05,501
ใบหน้าหล่อๆ นี่คุณหมายถึง?

1788
01:41:05,584 --> 01:41:06,877
ได้เห็นมันอีกครั้ง—

1789
01:41:08,921 --> 01:41:10,714
ยังคงโดดเด่นเช่นเคย

1790
01:41:41,453 --> 01:41:45,290
มีบางอย่างที่ฉันต้องถามคุณ บางสิ่งบางอย่างที่สำคัญ

1791
01:41:46,375 --> 01:41:47,418
ใช่?

1792
01:41:48,127 --> 01:41:49,545
ไปข้างหน้า.

1793
01:41:56,218 --> 01:42:00,889
ผู้ทรยศ ยี่ หง-วี ได้รับยาพิษจากราชวงศ์

1794
01:42:03,517 --> 01:42:05,060
ผู้ทรยศ ยี่ หง-วี

1795
01:42:05,853 --> 01:42:09,481
ทั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
พระคุณและความเมตตาอันไร้ขอบเขต

1796
01:42:10,107 --> 01:42:12,818
สมรู้ร่วมคิดกับเจ้าชายกึมซองและผู้ติดตามของเขา

1797
01:42:12,901 --> 01:42:15,446
เพื่อกระทำความผิดฐานทรยศ
ที่ทำให้สวรรค์และมนุษย์เดือดดาลเหมือนกัน

1798
01:42:15,529 --> 01:42:16,405
ดังนั้น

1799
01:42:16,488 --> 01:42:20,868
เราออกพิษพระราชา นี่คือคำสั่งของกษัตริย์—

1800
01:42:20,951 --> 01:42:22,828
ออกมารับทันที

1801
01:42:25,664 --> 01:42:27,583
ไม่— ได้โปรด ไม่—

1802
01:42:29,543 --> 01:42:30,919
พระเจ้าข้า—

1803
01:42:37,050 --> 01:42:38,427
ลากนักโทษออกมา

1804
01:42:39,261 --> 01:42:40,262
ครับท่าน.

1805
01:42:53,525 --> 01:42:54,568
กล้าดียังไง!

1806
01:42:55,569 --> 01:42:58,655
คุณกล้าดูหมิ่นได้อย่างไร
เป็นสมาชิกคนหนึ่งของราชวงศ์!

1807
01:42:59,948 --> 01:43:02,576
ให้ตายเถอะ—

1808
01:43:02,659 --> 01:43:04,536
อะไรวะ-

1809
01:43:05,245 --> 01:43:07,039
ไม่สามารถจัดการกับคนทรยศแม้แต่คนเดียวได้—

1810
01:43:07,122 --> 01:43:08,874
ช่างน่าอับอายจริงๆ

1811
01:43:08,957 --> 01:43:10,000
อืม?

1812
01:43:11,835 --> 01:43:18,217
ให้เวลาฉันสักครู่ แล้วฉันจะลากเขาออกไป

1813
01:43:26,683 --> 01:43:27,976
โอ้- ฉัน-

1814
01:43:44,201 --> 01:43:45,452
ฝ่าบาท—

1815
01:43:48,038 --> 01:43:49,915
ฉันออม ฮึงโด ผู้คุมของคุณ

1816
01:43:52,042 --> 01:43:56,338
ถึงเวลาแล้ว—ที่จะข้ามแม่น้ำ

1817
01:44:02,970 --> 01:44:04,221
เมื่อถึงเวลา

1818
01:44:05,305 --> 01:44:06,598
ใช้สายธนูนั่น—

1819
01:44:07,558 --> 01:44:08,559
ได้โปรด—

1820
01:44:09,851 --> 01:44:10,936
ด้วยมือของคุณเอง—

1821
01:44:11,562 --> 01:44:12,980
จบชีวิตของฉัน

1822
01:44:18,360 --> 01:44:20,237
ฉันจะไม่ตายด้วยน้ำมือของพวกเขา

1823
01:44:21,947 --> 01:44:23,615
ให้ตายจากพิษที่พวกเขาส่งมา—

1824
01:44:24,741 --> 01:44:25,784
ที่จะตายอย่างนั้น-

1825
01:44:27,911 --> 01:44:29,204
ฉันยอมตายก่อนดีกว่า

1826
01:44:35,377 --> 01:44:36,712
ฉันขอร้องคุณ.

1827
01:44:37,879 --> 01:44:43,719
ได้โปรด—ด้วยมือของคุณ— ขอให้ฉันข้ามแม่น้ำไป

1828
01:44:59,192 --> 01:45:00,277
ฝ่าบาท—

1829
01:45:03,614 --> 01:45:04,615
ใช่

1830
01:45:06,950 --> 01:45:09,369
ฉันจะช่วยคุณข้าม

1831
01:45:17,711 --> 01:45:19,129
ไปกันเลย

1832
01:45:33,101 --> 01:45:34,227
ใช่.

1833
01:45:57,376 --> 01:45:58,543
เรามาถูกทางกันเถอะ

1834
01:46:00,045 --> 01:46:00,921
ใช่.

1835
01:46:05,884 --> 01:46:07,052
ฝ่าบาท—

1836
01:46:07,886 --> 01:46:09,513
ฉันไปตอนนี้.

1837
01:46:11,598 --> 01:46:13,934
ฉันไปเดี๋ยวนี้!

1838
01:46:30,033 --> 01:46:33,870
ฉันไปเดี๋ยวนี้!

1839
01:46:43,922 --> 01:46:46,550
อีกเพียงเล็กน้อย - อดทนอีกสักหน่อย

1840
01:46:47,175 --> 01:46:48,385
เราเกือบจะถึงที่นั่นแล้ว

1841
01:46:49,136 --> 01:46:51,596
เราเกือบจะถึงที่นั่นแล้วฝ่าบาท

1842
01:46:52,472 --> 01:46:57,269
มาถึงริมแม่น้ำแล้วฝ่าบาท

1843
01:47:03,024 --> 01:47:06,528
ฉันไปเดี๋ยวนี้!

1844
01:47:22,627 --> 01:47:23,795
ฝ่าบาท—

1845
01:47:32,512 --> 01:47:34,222
ฝ่าบาท—

1846
01:47:40,687 --> 01:47:42,022
เข้าไปข้างใน.

1847
01:48:38,370 --> 01:48:40,497
ใครก็ตามที่นำร่างของโนซานกลับมา

1848
01:48:40,580 --> 01:48:42,332
หรือฝังศพเขา—

1849
01:48:42,791 --> 01:48:46,294
โดยไม่มีข้อยกเว้น
กลุ่มของพวกเขาทั้งหมดจะถูกทำลาย

1850
01:48:51,633 --> 01:48:56,471
ตั้งแต่ก้าวแรกของฉัน คุณอยู่ข้างๆ ฉันเสมอ

1851
01:48:57,973 --> 01:48:59,558
คุณเป็นเพื่อนของฉัน

1852
01:49:00,100 --> 01:49:01,017
น้องสาวของฉัน

1853
01:49:01,434 --> 01:49:02,686
และแม่ของฉัน

1854
01:49:04,187 --> 01:49:09,067
ทิ้งวันอันแสนรักเหล่านั้นไว้เบื้องหลัง ตอนนี้ฉันออกเดินทางแล้ว

1855
01:49:10,652 --> 01:49:11,736
ในอนาคตอันไกลโพ้น

1856
01:49:12,404 --> 01:49:14,072
ถ้าเราบังเกิดใหม่—

1857
01:49:14,906 --> 01:49:16,741
ถึงอย่างนั้น

1858
01:49:16,825 --> 01:49:19,119
ฉันหวังว่าคุณจะเป็นเพื่อนของฉันอีกครั้ง

1859
01:49:20,579 --> 01:49:21,580
และฉัน—

1860
01:49:22,497 --> 01:49:24,583
ยินดีจะเป็นเพื่อนคุณอีกครั้ง

1861
01:50:06,583 --> 01:50:08,126
พระเจ้าข้า—

1862
01:50:38,156 --> 01:50:39,282
มันหนาวใช่มั้ย?

1863
01:50:51,962 --> 01:50:54,714
มาเลย—ไปกันเลย

1864
01:50:55,882 --> 01:50:57,425
ที่ไหนสักแห่งที่อบอุ่น—

1865
01:50:58,009 --> 01:50:59,386
ไปกันเถอะ

1866
01:51:00,929 --> 01:51:02,472
ไปกันเลย

1867
01:51:04,224 --> 01:51:05,934
ไปกันเลย