1
00:00:02,044 --> 00:00:04,751
นำเสนอโดย im รูปภาพ

2
00:00:07,508 --> 00:00:10,750
ผลิตโดยชินซีน

3
00:00:13,889 --> 00:00:21,889
ร่วมกับ MVP Venture Capital
และบริการโรงภาพยนตร์

4
00:00:26,276 --> 00:00:28,892
ชอนจีฮยอน ชาแทฮยอน

5
00:00:34,451 --> 00:00:39,286
สาวหน้าด้านของฉัน

6
00:00:56,848 --> 00:00:58,576
กยอน... วู: สองคนพอดีเลย
วันนี้เมื่อหลายปีก่อน

7
00:00:58,600 --> 00:01:03,344
เธอและฉันฝังไว้
แคปซูลเวลาที่นี่

8
00:01:04,314 --> 00:01:09,024
เราสัญญาว่าจะพบกันที่นี่
สองปีต่อมา

9
00:01:10,070 --> 00:01:13,688
แต่เธอไม่ได้มาหาสัตวแพทย์

10
00:01:14,700 --> 00:01:17,191
ฉันจะรอ

11
00:01:24,918 --> 00:01:26,078
ช่างภาพ: เอาล่ะ.

12
00:01:26,920 --> 00:01:28,200
ช่างภาพ: กรุณาอย่าขยับ

13
00:01:28,463 --> 00:01:29,794
ช่างภาพ: หนึ่ง สอง...

14
00:01:29,840 --> 00:01:31,080
กยอน... วู: เดี๋ยวก่อน.

15
00:01:35,470 --> 00:01:38,212
กยอน...วู: สวัสดี? โอ้คุณป้า

16
00:01:38,849 --> 00:01:41,807
กยอน... วู: ขอโทษที ฉันกำลังไป

17
00:01:42,477 --> 00:01:46,811
กยอน... วู: ฉันขอโทษจริงๆ
ใช่ฉันกำลังมา

18
00:01:47,691 --> 00:01:51,730
กยอน... วู: ฉันกำลังถ่ายรูปอยู่
ถ่ายแล้ว ลาก่อน.

19
00:01:53,488 --> 00:01:54,944
ช่างภาพ: คุณพร้อมหรือยัง?

20
00:01:56,742 --> 00:01:58,198
ช่างภาพ: เอาล่ะ.

21
00:01:59,202 --> 00:02:01,067
ช่างภาพ: หนึ่ง สอง...

22
00:02:03,123 --> 00:02:05,205
กยอน... วู: พ่อแม่ของฉัน
อยากมีลูกสาว

23
00:02:05,250 --> 00:02:08,117
ดังนั้นพวกเขาจึงเลี้ยงดูฉันเหมือนอย่างเดียวกัน

24
00:02:10,172 --> 00:02:13,756
ฉันก็เลยคิดว่าฉันเป็นผู้หญิง
จนกระทั่งฉันอายุเจ็ดขวบ

25
00:02:18,305 --> 00:02:21,263
ฉันต้องไปหาผู้หญิง
ห้องอาบน้ำสาธารณะด้วย

26
00:02:22,017 --> 00:02:23,427
ยิ่งฉันอายุมากขึ้น

27
00:02:23,644 --> 00:02:27,262
ฉันคิดว่าองคชาตของฉันจะ
เล็กลงและหายไป

28
00:02:38,075 --> 00:02:41,442
ครึ่งแรก

29
00:02:42,704 --> 00:02:43,931
เพื่อน 1:เขาไม่เปลี่ยนไปเลย

30
00:02:43,955 --> 00:02:46,321
กยอนอู: ไม่ ตอนนี้ฉันเป็นผู้ชายแล้ว

31
00:02:46,917 --> 00:02:47,451
เพื่อน2:เฮ้ไอ้เวร

32
00:02:47,793 --> 00:02:50,956
เพื่อน 1:คิดถึงงานเสมียน
ในกองทัพทำให้คุณเป็นผู้ชายเหรอ?

33
00:02:51,088 --> 00:02:52,703
กยอน... วู: คุณทำให้ฉันหงุดหงิด!

34
00:02:52,964 --> 00:02:54,829
กยอน... วู: ให้ฉันพักบ้างนะไอ้สารเลว

35
00:02:54,966 --> 00:02:56,569
กยอน... woo0:งานของฉันยากขึ้น
เกินกว่าที่คุณจะจินตนาการได้

36
00:02:56,593 --> 00:02:59,050
กยอน...วู้: เฮ้!! ฉันทำงาน
ใกล้ดีเอ็มแซด

37
00:02:59,096 --> 00:03:01,337
เพื่อน 1:คุณล้อเล่นกับใคร?

38
00:03:01,556 --> 00:03:04,343
เพื่อน2:เดี๋ยวก่อน
ยังไงก็ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ

39
00:03:05,102 --> 00:03:06,329
กยอน...วู้:
เธอเป็นคนประเภทของฉัน

40
00:03:06,353 --> 00:03:08,969
เมื่อฉันเห็นประเภทของฉัน
ฉันไม่สามารถช่วยได้

41
00:03:09,189 --> 00:03:10,850
ฉันต้องตีเธอ

42
00:03:16,863 --> 00:03:18,603
กยอนอู:
ใครขัดขวางฉัน?

43
00:03:18,699 --> 00:03:20,235
กยอน...วู: สวัสดี? นี่คือใคร?

44
00:03:20,367 --> 00:03:22,720
กยอน... แม่ของอู: แม่ของคุณ
คุณไอ้สารเลว /คยอนอู:0ฮ แม่...

45
00:03:22,744 --> 00:03:24,597
กยอน... แม่ของวู: ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
คุณอยู่ที่บ้านป้าของคุณเหรอ?

46
00:03:24,621 --> 00:03:27,237
กยอนอู: ฉันจะไปเร็วๆ นี้

47
00:03:29,376 --> 00:03:31,492
คยอนอู0:เงียบไว้!
มันเป็นแม่ของฉัน!

48
00:03:31,503 --> 00:03:32,709
เพื่อน : คุยกันทางนี้!

49
00:03:32,754 --> 00:03:34,065
กยอน... แม่ของอู: แน่ใจนะ
คุณไปเยี่ยมชม

50
00:03:34,089 --> 00:03:36,329
แม่ของคยอนอู: มันจบแล้ว
หนึ่งปีนับตั้งแต่คุณพบเธอ

51
00:03:36,967 --> 00:03:38,252
กยอน... วู: นานขนาดนั้นเลยเหรอ?

52
00:03:38,510 --> 00:03:42,378
กยอน... แม่ของวู: เธอก็รู้ว่าเธอรู้สึก
เหงาหลังจากสูญเสียลูกชายไปเมื่อปีที่แล้ว

53
00:03:42,472 --> 00:03:44,758
แม่ของคยอนอู: เธอพูด
คุณดูเหมือนเขา

54
00:03:45,142 --> 00:03:48,259
กยอน... แม่ของวู: เธอจะ.
ดีใจมากที่ได้พบคุณ

55
00:03:48,729 --> 00:03:50,265
แม่ของคยอนอู0: ยังอยู่มั้ย?

56
00:03:51,898 --> 00:03:54,014
กยอน... woo0:พวกเราดูไม่เหมือนกันเลย

57
00:03:54,151 --> 00:03:58,611
กยอน... woo0:อีกอย่าง ฉันเกลียดเวลาเธอถูด้วย
ใบหน้าของฉันและจูบฉัน

58
00:03:58,655 --> 00:04:00,020
กยอน... วู: ลุงก็ทำเหมือนกัน

59
00:04:00,657 --> 00:04:03,774
แม่ของคยอนอู: เธอจะแนะนำ
คุณกับผู้หญิง เฮ้!

60
00:04:04,035 --> 00:04:06,742
กยอนอู: ฉันรู้จักประเภทนั้น
เธอชอบ

61
00:04:06,788 --> 00:04:08,119
กยอน... วู: บอกเธอว่าไม่ ขอบคุณ

62
00:04:17,507 --> 00:04:22,877
กยอน...วู: ฉันอยากเจอก
ผู้หญิงแบบเดียวกับในหนังสือการ์ตูนโรแมนติก

63
00:04:24,097 --> 00:04:25,587
แต่ในวันนั้น...

64
00:05:16,817 --> 00:05:20,309
กยอน... วู: เธอเป็นของฉัน
พิมพ์ แต่ฉันไม่ชอบเธอ

65
00:05:20,570 --> 00:05:21,650
ทำไม

66
00:05:22,447 --> 00:05:25,564
สาวเมารังเกียจฉัน

67
00:05:56,314 --> 00:05:58,805
เด็กผู้หญิง: เฮ้ ลุกขึ้น!

68
00:05:59,109 --> 00:06:01,566
เด็กหญิง: เสนอที่นั่งให้พี่!

69
00:06:07,242 --> 00:06:08,242
ผู้ชาย: เอ่อ!

70
00:06:14,708 --> 00:06:15,708
หญิงสาว: ไป!

71
00:06:27,512 --> 00:06:28,512
เด็กผู้หญิง: เฮ้.

72
00:06:31,141 --> 00:06:33,257
เด็กหญิง: อย่าใส่สีชมพู

73
00:08:19,499 --> 00:08:20,614
หญิงสาว: ที่รัก!

74
00:08:24,129 --> 00:08:25,231
ผู้คน: เธอเรียกเขาว่าที่รัก!

75
00:08:25,255 --> 00:08:26,495
กยอน...วู: ฉันไม่...

76
00:08:27,132 --> 00:08:28,252
ชายชรา: คุณกำลังทำอะไร!

77
00:08:28,842 --> 00:08:29,877
กยอน...วู: ฉันไม่...

78
00:08:30,510 --> 00:08:31,966
ชายชรา: คุณจัดการเรื่องนี้!

79
00:08:33,013 --> 00:08:34,799
กยอน...วู: ฉันไม่...

80
00:08:34,931 --> 00:08:36,671
ชายชรา: คิดว่าฉันโง่เหรอ?

81
00:08:37,684 --> 00:08:38,764
ชายชรา: มานี่!

82
00:08:44,691 --> 00:08:46,022
ชายชรา: คุณหัวเราะเหรอ?

83
00:08:46,818 --> 00:08:49,434
ชายชรา: ทำไมคุณไม่ทำ
ดูแลเธอเหรอ?

84
00:08:50,572 --> 00:08:52,813
ชายชรา: รีบทำอะไรสักอย่างสิ!

85
00:09:15,722 --> 00:09:17,242
ชายชรา: คุณกำลังทำอะไรอยู่?

86
00:09:25,065 --> 00:09:29,183
กยอนอู: ฉันขอโทษ ให้ฉัน
ช่วยเรื่องค่าทำความสะอาด.

87
00:09:30,111 --> 00:09:33,353
ชายชรา: ลืมมันซะ
แค่ดูแลเธอ

88
00:11:17,468 --> 00:11:19,668
กยอน... วู: ไม่มีอะไร
อยู่ที่นั่นเมื่อคุณต้องการมัน

89
00:11:20,221 --> 00:11:24,214
กยอน... วู: พวกนั้นไปอยู่ที่ไหนกัน
โมเทลไปไหม?

90
00:11:25,351 --> 00:11:27,967
กยอน... วู: ฉันเกลียดการเป็นอยู่
กับสาวขี้เมา

91
00:11:29,189 --> 00:11:32,101
กยอนอู: แบกเธอไว้บนหลังของฉัน
แย่กว่านั้น

92
00:11:36,696 --> 00:11:39,608
เจ้าของโรงแรม: ว้าว,
น้ำผึ้งของคุณเสียเปล่า

93
00:11:40,241 --> 00:11:42,448
กยอน... woo0:ไม่,
มันไม่ใช่ความผิดของฉัน

94
00:11:42,493 --> 00:11:44,825
เจ้าของโรงแรม: แน่นอนอยู่แล้ว
ฉันรู้ทุกอย่าง

95
00:11:45,955 --> 00:11:49,118
กยอน... woo0:เห็นไหม
เราหมั้นกันแล้ว

96
00:11:49,209 --> 00:11:52,201
เจ้าของโรงแรม: ตะวันตกหรือ
สไตล์เกาหลี?

97
00:11:52,253 --> 00:11:54,209
กยอน... วู: ขอห้องไหนก็ได้ครับ

98
00:11:56,382 --> 00:11:57,382
เจ้าของโรงแรม: ห้อง 405

99
00:11:57,467 --> 00:11:58,944
กยอน... วู: ไม่มีเลยที่ชั้นหนึ่งเหรอ?

100
00:11:58,968 --> 00:11:59,968
เจ้าของโรงแรม: ชั้นสี่!

101
00:12:29,165 --> 00:12:30,525
เจ้าของโรงแรม: คุณลืมเช็คอิน

102
00:12:35,880 --> 00:12:37,160
เจ้าของโรงแรม: 40,000 วอนนะเจ้าหนู

103
00:12:37,757 --> 00:12:39,918
กยอน...วู: อะไรนะ? 40,000 วอน?

104
00:12:40,635 --> 00:12:43,297
เจ้าของโรงแรม:-ทำไม?
หาที่อื่นแล้ว

105
00:12:46,808 --> 00:12:47,888
กยอน... woo0:นับเลย

106
00:12:55,275 --> 00:12:58,438
เจ้าของโรงแรม:624...770

107
00:13:04,575 --> 00:13:06,941
เจ้าของโรงแรม: ชินดังดง จุงโก...
โซล...

108
00:13:07,787 --> 00:13:09,698
กยอน... วู: เฮ้ ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้น
อ่านต่อไหม?

109
00:13:14,544 --> 00:13:16,956
เจ้าของโรงแรม:016...228...53...

110
00:13:16,963 --> 00:13:18,294
กยอน... wo0:0h ได้โปรด...

111
00:13:20,717 --> 00:13:21,957
เจ้าของโรงแรม: เหลืออีกพันวอน!

112
00:14:41,672 --> 00:14:42,672
กยอน...วู: สวัสดี?

113
00:14:44,050 --> 00:14:45,665
กยอน... woo0:เจ้าของโทรศัพท์เครื่องนี้?

114
00:14:48,554 --> 00:14:50,920
กยอน... wo00:เธอนอนอยู่ข้างฉัน

115
00:14:51,891 --> 00:14:53,677
กยอน...วู: อะไรนะ? ที่นี่?

116
00:14:54,894 --> 00:14:57,806
กยอน... วู้: โมเทลใกล้ uk-su
สถานีบูพยอง

117
00:15:01,776 --> 00:15:03,437
กยอน-วู0:ล้างดีกว่า
และจากไปอย่างรวดเร็ว

118
00:15:06,697 --> 00:15:08,978
อ่า~!

119
00:15:37,478 --> 00:15:38,678
ตำรวจหญิง1' ชูมือขึ้น!

120
00:15:42,567 --> 00:15:43,847
ตำรวจหญิง 1 'ทำอะไรอยู่?

121
00:15:45,361 --> 00:15:46,561
ตำรวจหญิง1' ชูมือขึ้น!

122
00:15:49,991 --> 00:15:51,982
กยอน... woo0:อ๊าก~~~~~~I

123
00:15:58,875 --> 00:16:00,490
กยอน... วู้: ไม่ครับท่าน!

124
00:16:00,626 --> 00:16:04,118
กยอน...วู: บอกแล้ว.
ฉันเป็นเหยื่อผู้บริสุทธิ์

125
00:16:04,130 --> 00:16:05,941
ตำรวจ : ค่อยคุยกันทีหลัง
และเข้าไปที่นั่น

126
00:16:05,965 --> 00:16:08,502
กยอน... wo0:0h ให้ตายเถอะ!
ฉันจะบ้าตาย!

127
00:16:12,472 --> 00:16:14,337
ตำรวจ:มานี่สิ..
มาเร็ว!

128
00:16:14,765 --> 00:16:16,485
กยอนอู: โปรดยกโทษให้ฉันด้วย
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว

129
00:16:16,642 --> 00:16:20,226
กยอนอู: โปรดยกโทษให้ฉันด้วย
ฉันเข้าไปในนั้นไม่ได้...

130
00:16:20,646 --> 00:16:22,352
พวกอันธพาล: เป็นยังไงบ้าง?

131
00:16:23,149 --> 00:16:24,764
กยอนอู: ได้โปรด ได้โปรดช่วยด้วย
ชีวิตของฉัน!

132
00:16:25,651 --> 00:16:27,516
พวกอันธพาล: สวัสดี? คุณเป็นอย่างไร?

133
00:16:28,654 --> 00:16:30,414
กยอน... วู: ได้โปรดสักครั้งเถอะ!
ได้โปรด...

134
00:16:32,783 --> 00:16:33,863
พวกอันธพาล: แล้วเจอกัน!

135
00:16:36,621 --> 00:16:37,656
บอส : คุณชื่ออะไร?

136
00:16:38,289 --> 00:16:40,746
นักเลง: ตอบเดี๋ยวนี้!
บอสบอกแล้ว!

137
00:16:40,791 --> 00:16:43,373
กยอน... wo0:กยอน... วู้
ฉันคือคยอน...วู้

138
00:16:44,545 --> 00:16:45,825
Gangster: อะไรทำให้คุณมาที่นี่?

139
00:16:46,380 --> 00:16:48,041
กยอน... วู: ฉันบริสุทธิ์

140
00:16:48,174 --> 00:16:49,129
กยอนอู: ฉันจะบอก
ความจริงครับ!

141
00:16:49,175 --> 00:16:52,793
Gangster: ดังนั้นคุณจึงเป็นผู้บริสุทธิ์และ
เราโคตรมีความผิดเลยเหรอ?

142
00:16:52,803 --> 00:16:54,293
กยอน-วู0:ไม่ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น!

143
00:16:54,305 --> 00:16:55,991
นักเลง: นั่นสินะ
สิ่งที่คุณพูด ไอ้สารเลว!

144
00:16:56,015 --> 00:16:57,534
กยอน... วู: ฉันจะทำให้มันถูกต้อง
ฉันเสียใจ.

145
00:16:57,558 --> 00:17:00,265
Gangster: คุณข่มขืนผู้หญิงเหรอ?

146
00:17:00,311 --> 00:17:02,677
กยอน...วู: ไม่! ไม่~~~!

147
00:17:03,314 --> 00:17:06,727
แก๊งสเตอร์: เอาล่ะ! ยิงตอนนี้
คุณคลานน้อย!

148
00:17:07,527 --> 00:17:10,143
Gangster: คุณอยากจะตัดนิ้วของคุณ
หรือคุยกันตอนนี้? ฮะ?

149
00:17:10,279 --> 00:17:12,361
นักเลง: เร็วเข้า เขาบอกคุณว่า
ไอ้สารเลว!

150
00:17:13,533 --> 00:17:16,991
นักเลง: คุณหันหลังให้กับเขา
หรืออะไร?

151
00:17:22,416 --> 00:17:23,246
บอส : พวกคุณทุกคน

152
00:17:23,376 --> 00:17:25,742
บอส: กินทีละชิ้นโอเคไหม?

153
00:17:26,379 --> 00:17:27,619
พวกอันธพาล: ครับเจ้านาย

154
00:17:27,672 --> 00:17:31,130
Gangster 2:คุณเป็นอะไร
กำลังดูอยู่เหรอ? มองออกไป

155
00:17:33,553 --> 00:17:35,293
ตำรวจ 1:กยอน...วู้!
คุณออกไปแล้ว!

156
00:17:38,182 --> 00:17:39,493
กยอน... วู: ดูแลตัวเองด้วยนะทุกคน!

157
00:17:39,517 --> 00:17:40,677
แก๊งสเตอร์: บาย~!

158
00:17:40,810 --> 00:17:42,550
นักเลง: และจำไว้
เพื่อติดต่อกัน!

159
00:17:42,687 --> 00:17:43,847
กยอน...วู: เอ่อ...โอ้ ใช่แล้ว

160
00:17:45,815 --> 00:17:47,931
นักเลง: อย่าเพิ่งผ่านพวกเราไปนะ
คราวหน้า โอเคไหม?

161
00:17:48,067 --> 00:17:49,682
กยอน... wo0:แน่นอน พบกันใหม่.

162
00:17:52,280 --> 00:17:53,690
บอส : เฮ้! คุณมาที่นี่

163
00:17:57,451 --> 00:17:59,066
บอส : ฉันไม่ได้บอกนะ
กินทีละชิ้น!

164
00:18:44,624 --> 00:18:45,204
กยอน... วู: ฉันถึงบ้านแล้ว

165
00:18:45,249 --> 00:18:46,769
แม่ของคยอนอู: ใช่คุณหรือเปล่า
ไปบูพยองเหรอ?

166
00:18:47,460 --> 00:18:49,246
กยอน... วู: ใช่ ฉันทำ

167
00:18:50,504 --> 00:18:51,243
แม่ของคยอนวอ0: มานี่สิ!

168
00:18:51,380 --> 00:18:53,120
แม่ของคยอนอู: ไปไหน
คุณนอนเหรอ?

169
00:18:54,842 --> 00:18:56,486
แม่ของคยอนอู: ป้าของคุณบอกว่า
คุณไม่ได้มา!

170
00:18:56,510 --> 00:18:58,071
กยอน... แม่ของวู: และคุณก็เป็น
บอกฉันโกหก!

171
00:18:58,095 --> 00:19:01,087
กยอน... แม่ของวู: เกิดอะไรขึ้น
ไปที่เสื้อสเวตเตอร์ของคุณเหรอ?

172
00:19:02,350 --> 00:19:04,716
กยอนอู: ฉันเป็นคนจนมาก

173
00:19:05,519 --> 00:19:08,135
ทั้งหมดนี้เป็นสาเหตุของสาวเมา

174
00:19:09,273 --> 00:19:11,138
ฉันอยากจะตาย.

175
00:19:14,987 --> 00:19:17,478
กยอน... วู: คุณถาม
ถ้าฉันไปบูพยอง!

176
00:19:17,782 --> 00:19:20,649
กยอน... วู: จะทำ แต่ไม่ใช่ทำ
เห็นคุณป้า!

177
00:19:20,910 --> 00:19:23,401
แม่ของคยอนอู0: อะไรนะ?

178
00:19:30,670 --> 00:19:33,412
แม่ของคยอนอู: ไอ้สารเลว!
รอจนกว่าเขาจะกลับมา

179
00:19:34,382 --> 00:19:37,169
กยอน...วู้:
รู้จักฉันแล้วใช่ไหม? ฉันเป็นนักเรียนทั่วไป

180
00:19:38,260 --> 00:19:40,672
สาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ ศึกษา?

181
00:19:41,555 --> 00:19:43,420
ฉันฉลาดแต่ฉันไม่เคยเรียน

182
00:19:43,683 --> 00:19:46,015
พ่อแม่ของฉันสามารถพิสูจน์ได้

183
00:19:47,561 --> 00:19:51,895
กยอน... แม่ของ woo0: คุณฉลาด
เหมือนฉัน แต่การเรียนเป็นปัญหาของคุณ

184
00:19:52,441 --> 00:19:55,183
กยอน... พ่อของวู: ตั้งแต่คุณ
สืบทอดสมองของคุณจากฉัน

185
00:19:55,194 --> 00:19:59,813
พ่อของคยอนอู: คุณจะหายดี
ถ้าเรียนหนักกว่านี้นะไอ้โง่

186
00:20:05,830 --> 00:20:08,071
กยอน... แม่ของอู: ขึ้นสี่แต้มแล้ว
ในสามปี

187
00:20:08,165 --> 00:20:10,531
พ่อของคยอนอู: เรียกนี่สิ
บัตรรายงานเหรอ?

188
00:20:11,335 --> 00:20:14,327
กยอน... พ่อของ woo0: เนื่องจากคุณ
สืบทอดสมองของคุณจากแม่ของคุณ

189
00:20:14,588 --> 00:20:17,330
กยอน... พ่อของวู: คุณจะได้
เกรดดีถ้าคุณเรียนหนักขึ้น

190
00:20:17,466 --> 00:20:20,924
กยอน... วู: ถ้านายเลี้ยง.
เด็กๆ อย่าบอกพวกเขาว่าพวกเขาฉลาด

191
00:20:21,303 --> 00:20:22,793
พวกเขาจะไม่มีวันเรียนเลย

192
00:20:24,348 --> 00:20:25,713
เป้าหมายของฉัน?

193
00:20:26,475 --> 00:20:28,215
ยังไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย

194
00:20:28,853 --> 00:20:29,853
คุณรู้ไหมตอนนี้?

195
00:20:30,563 --> 00:20:31,563
คุณได้รับมัน

196
00:20:31,981 --> 00:20:33,596
ฉันเป็นนักเรียนที่สิ้นหวัง

197
00:20:38,070 --> 00:20:38,980
กยอน...วู: สวัสดี?

198
00:20:39,071 --> 00:20:41,062
หญิงสาว: คุณเป็นใคร ไอ้สารเลว?

199
00:20:42,616 --> 00:20:45,073
กยอน...วู: อะไรนะ? ใครโทรมา?

200
00:20:45,119 --> 00:20:47,360
หญิงสาว: ทำไมคุณถึงเปลือยเปล่า
ในโมเทลกับฉันเหรอ?

201
00:20:47,496 --> 00:20:47,985
กยอน...วู: อะไรนะ?

202
00:20:48,122 --> 00:20:48,952
หญิงสาว: ออกมา!

203
00:20:48,998 --> 00:20:50,613
Girl: ไปสถานีบูพยองเดี๋ยวนี้!

204
00:20:50,750 --> 00:20:52,060
กยอน...วู: เอ่อ...

205
00:20:52,084 --> 00:20:53,353
กยอนอู:
เธอทำเช่นนี้ได้อย่างไร?

206
00:20:53,377 --> 00:20:56,869
ฉันเข้าคุกและถูกทุบตี
ด้วยเครื่องดูดฝุ่นเพื่อเธอ

207
00:21:21,155 --> 00:21:22,611
กยอนอู: ขอโทษครับ

208
00:21:23,282 --> 00:21:24,282
เด็กผู้หญิง: ใช่คุณหรือเปล่า?

209
00:21:24,658 --> 00:21:25,658
กยอน...วู: ครับ?

210
00:21:26,994 --> 00:21:28,029
หญิงสาว: ตามฉันมา

211
00:21:30,790 --> 00:21:32,530
เด็กหญิง : มาที่นี่สิ

212
00:21:43,135 --> 00:21:44,255
สาวๆ : อยากกินอะไรคะ?

213
00:21:45,513 --> 00:21:46,656
กยอน...วู: เชอร์รี่จูบิลี่...

214
00:21:46,680 --> 00:21:49,012
กยอน... วู: แมงโก้แทงโก้
หรือดาวตก...

215
00:21:49,266 --> 00:21:52,053
กยอน...วู้: จามอนก้าอัลมอนด์
ดีเหมือนกัน

216
00:21:52,770 --> 00:21:54,931
กยอน... วู: ฉันจะมี
รักฉัน

217
00:21:55,022 --> 00:21:57,809
เด็กผู้หญิง: เฮ้ อยากตายเหรอ?

218
00:22:00,194 --> 00:22:01,274
ผู้หญิง: ดื่มกาแฟ.

219
00:22:02,905 --> 00:22:04,145
เด็กผู้หญิง: กาแฟสองแก้ว

220
00:22:04,949 --> 00:22:06,280
หญิงสาว: คุณจ่ายไปเถอะ

221
00:22:11,664 --> 00:22:12,664
หญิงสาว: บอกฉันสิ.

222
00:22:12,832 --> 00:22:14,072
เด็กหญิง : เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?

223
00:22:15,292 --> 00:22:16,828
กยอน...วู: คือว่า...

224
00:22:16,961 --> 00:22:20,545
กยอน... วู: คุณเมาแล้ว ดังนั้น...

225
00:22:21,215 --> 00:22:24,082
เด็กหญิง : อย่าสะดุดนะ
และพูดให้ชัดเจน!

226
00:22:25,427 --> 00:22:27,042
กยอน... woo0:เห็นไหม.

227
00:22:27,096 --> 00:22:29,658
กยอน... วู: คุณเมาแล้วและ
โซเซที่สถานีรถไฟใต้ดิน

228
00:22:29,682 --> 00:22:33,095
คยอนอู0:ฉันช่วยคุณแล้ว
จากรถไฟ

229
00:22:34,186 --> 00:22:38,304
กยอน... วู: ฉันคิดว่า
บางทีผู้หญิงคนนี้อาจเป็นงู

230
00:22:39,066 --> 00:22:41,478
แกล้งทำเป็นเมา
และอาเจียน

231
00:22:41,485 --> 00:22:44,568
เพื่อใช้คนที่แต่งตัวประหลาด
อยู่ในภาวะสับสน

232
00:22:44,613 --> 00:22:46,729
สาว: ฉันเรียกเธอว่าที่รักเหรอ?

233
00:22:46,866 --> 00:22:48,231
กยอน... วู: ถูกต้อง.

234
00:22:48,826 --> 00:22:51,192
จำไว้แบบนั้น

235
00:22:52,496 --> 00:22:55,488
เด็กผู้หญิง: คุณอาบน้ำเพื่อล้าง
อาเจียนและเหงื่อออก

236
00:22:56,250 --> 00:22:57,290
เด็กหญิง : แล้วตำรวจมาเหรอ?

237
00:22:57,459 --> 00:22:58,539
กยอน... วู: ถูกต้อง.

238
00:23:00,004 --> 00:23:01,324
หญิงสาว: คุณจะเชื่อไหม
นั่นด้วยเหรอ?

239
00:23:02,006 --> 00:23:07,126
กยอน... วู: สำหรับผู้หญิงแบบ
นี่คุณต้องแสดงให้เธอเห็นว่าใครเป็นเจ้านาย

240
00:23:07,219 --> 00:23:08,709
เด็กหญิง: ฉันก็ทำแบบนั้นใช่ไหม?

241
00:23:09,889 --> 00:23:10,969
กยอน... วู: ใช่แล้ว คุณทำแล้ว

242
00:23:17,897 --> 00:23:19,249
พนักงานเสิร์ฟ: ขออภัย มันสายแล้ว

243
00:23:19,273 --> 00:23:20,513
กยอน...วู: ใช่...

244
00:23:28,991 --> 00:23:34,111
กยอน...วู: เมื่อเธอ.
ไม่ได้เมา เธอเป็นแค่สเปกของฉัน

245
00:23:34,872 --> 00:23:41,038
กยอนอู: คุณดูสวยกว่านะ
และมีชีวิตชีวามากกว่าเมื่อวาน

246
00:23:44,924 --> 00:23:46,539
เด็กผู้หญิง: คุณล้อเลียนฉันเหรอ?

247
00:23:48,052 --> 00:23:50,668
กยอนอู: ไม่ ฉันไม่

248
00:23:52,806 --> 00:23:54,637
สาวๆ:แล้วคุณจะตีไหม
กับฉันเหรอ?

249
00:23:57,436 --> 00:23:58,956
หญิงสาว: ฉันไม่อยากเดทกับคุณ

250
00:23:59,772 --> 00:24:03,185
เด็กหญิง: เราไม่ได้ถูกกำหนดไว้
สำหรับกันและกัน

251
00:24:04,652 --> 00:24:05,732
เด็กผู้หญิง: ทิ้งขยะไปซะ

252
00:24:07,029 --> 00:24:08,940
กยอนอู: บ้าไปแล้ว

253
00:24:16,288 --> 00:24:18,368
กยอน... วู: ฉันคิดว่า
เธอเป็นคนดื่มหนัก

254
00:24:25,714 --> 00:24:26,714
เด็กผู้หญิง: คุณสั่ง

255
00:24:30,094 --> 00:24:33,052
กยอน...วู: ซุปกิมจิ และ
โซจู ได้โปรด

256
00:24:33,722 --> 00:24:35,362
เด็กหญิง : กินโกลบังกี

257
00:24:36,475 --> 00:24:38,340
กยอน...วู้:
จากนั้นคุณควรสั่งซื้อ

258
00:24:38,477 --> 00:24:39,933
สาวๆ : หยุดทำหน้าบูดบึ้ง!

259
00:24:40,604 --> 00:24:41,604
เด็กหญิง: โกลบันกี ได้โปรด

260
00:24:45,359 --> 00:24:47,065
ชาย 1:ไปที่ไหนสักแห่งที่สนุกทีหลังเถอะ

261
00:24:47,111 --> 00:24:48,726
สาววัยรุ่น 1:1 รู้ยัง
นั่นหมายถึงอะไร

262
00:24:48,821 --> 00:24:52,689
เด็กสาววัยรุ่น 1: โมเทลเหรอ? คุณรวยไหม?
/ชาย 2:แน่นอน

263
00:24:52,741 --> 00:24:54,052
สาววัยรุ่น 1:เท่าไหร่
คุณจะให้เราไหม?

264
00:24:54,076 --> 00:24:55,941
ชาย 2:เราจะได้เห็นกัน ดังนั้นไม่ต้องกังวล

265
00:24:58,455 --> 00:25:00,616
เด็กผู้หญิง: ลูก ๆ ของคุณเป็นโสเภณีเหรอ?

266
00:25:01,625 --> 00:25:04,116
เด็กหญิง: ทำไมคุณถึงสั่ง golbangee?
กินอย่างอื่น!

267
00:25:04,211 --> 00:25:06,998
เด็กสาววัยรุ่น 1:คุณเป็นอะไร?
คำนึงถึงธุรกิจของคุณเอง

268
00:25:07,131 --> 00:25:10,999
ชาย 1:เราแค่ดื่มกัน
กับเพื่อนบางคน เกิดอะไรขึ้น?

269
00:25:11,135 --> 00:25:14,002
เด็กผู้หญิง: คุณพาเพื่อนไปที่โมเทลเหรอ?

270
00:25:14,638 --> 00:25:15,878
เด็กผู้หญิง: คุณอายุเท่าไหร่?

271
00:25:16,015 --> 00:25:18,882
เด็กสาววัยรุ่น 2:0 ก็พอดื่มได้
คำนึงถึงธุรกิจของคุณเอง

272
00:25:19,018 --> 00:25:21,634
เด็กหญิง: คิดว่าฉันกำลังทำเช่นนี้
เพราะคุณกำลังดื่มเหรอ?

273
00:25:21,979 --> 00:25:23,970
เด็กหญิง: แสดงบัตรประจำตัวของคุณให้ฉันดู คุณด้วย.

274
00:25:24,023 --> 00:25:25,388
เด็กสาววัยรุ่น 1:คุณเป็นอะไร?

275
00:25:25,524 --> 00:25:27,264
สาวๆ: แสดงออกมาเลย

276
00:25:28,235 --> 00:25:29,896
เด็กสาววัยรุ่น 1:นี่มันแย่มาก

277
00:25:31,655 --> 00:25:35,648
กยอน... วู: เธอมันคนใจร้าย
เจี๊ยบ ไม่ว่าเธอจะสวยแค่ไหน

278
00:25:35,659 --> 00:25:38,526
ฉันเขินอายเกินไป
ที่จะอยู่กับเธอ

279
00:25:38,662 --> 00:25:41,028
ผู้ชาย 2:คุณเป็นใครที่จะชน
ในธุรกิจของคนอื่น?

280
00:25:41,165 --> 00:25:45,408
เด็กหญิง: คุณไม่มีลูกสาวเหรอ?
/man 2:1 อย่าทำ แบกฉันไว้อันหนึ่ง

281
00:25:45,502 --> 00:25:48,414
หญิงสาว : เธอคิดว่าใครล่ะ
คุณเป็นเหรอ?

282
00:25:48,547 --> 00:25:50,150
ผู้ชาย 2:คุณกล้าดียังไง?
/girl: เอาล่ะ เรามาต่อสู้กันเถอะ!

283
00:25:50,174 --> 00:25:52,039
เด็กผู้หญิง: เอาล่ะ! ฉันจะแสดงให้คุณดู

284
00:25:53,177 --> 00:25:54,792
เด็กหญิง: อย่าใช้ชีวิตแบบนั้น!

285
00:25:55,554 --> 00:25:57,169
ชาย 1:จับสาวๆซะ

286
00:26:06,690 --> 00:26:09,056
กยอนอู: มี.
ดื่มและสงบสติอารมณ์

287
00:26:25,584 --> 00:26:27,324
เด็กผู้หญิง: ไอ้บ้า!

288
00:26:34,968 --> 00:26:36,208
เด็กผู้หญิง: อ่า~!

289
00:26:40,599 --> 00:26:47,437
เด็กผู้หญิง: ฮัก~!

290
00:26:47,606 --> 00:26:51,474
กยอน...วู้ : เจอผู้หญิง.
การร้องไห้ทำให้ฉันเศร้าด้วยเหตุผลบางอย่าง

291
00:26:52,945 --> 00:26:58,235
เธอมีเสน่ห์มากขึ้น
ยิ่งฉันมองเธออย่างใกล้ชิด

292
00:26:59,993 --> 00:27:02,450
เด็กหญิง: คุณสั่งน้ำมูกหรือเปล่า
เกี่ยวกับเรื่องนี้?

293
00:27:03,705 --> 00:27:04,705
กยอน... woo0:ไม่.

294
00:27:09,461 --> 00:27:16,082
เด็กผู้หญิง: ฮุก~ ฮุก~ ฮุก~~~!

295
00:27:28,480 --> 00:27:29,800
กยอน... วู: ได้โปรดหยุดร้องไห้เถอะ

296
00:27:30,524 --> 00:27:31,604
กยอน...วู: แล้วก็...

297
00:27:33,652 --> 00:27:35,212
กยอน... วู: ผ้าเช็ดหน้าเป็นของฉัน

298
00:27:54,047 --> 00:27:55,912
หญิงสาว : พูดตามตรงนะ

299
00:27:58,177 --> 00:28:02,637
สาว: ฉันเลิกกับ
แฟนของฉันเมื่อวานนี้

300
00:28:07,644 --> 00:28:08,644
กยอน... woo0:ขอโทษนะ.

301
00:28:09,188 --> 00:28:11,019
กยอน...วู: ตื่นได้แล้ว.

302
00:28:11,690 --> 00:28:14,898
กยอน... วู: เอาน่า ตื่นได้แล้ว

303
00:28:16,695 --> 00:28:19,311
เจ้าของโรงแรม: คู่หมั้นของคุณ
เสียอีกแล้วเหรอ?

304
00:28:44,556 --> 00:28:46,672
กยอน... วู: แล้วไงต่อ?

305
00:28:46,725 --> 00:28:49,091
เจ้าของโรงแรม: ลงชื่อเข้าใช้ให้คุณ
เหมือนเมื่อก่อนใช่ไหม?

306
00:28:52,564 --> 00:28:53,564
กยอน...วู: ใช่.

307
00:28:54,733 --> 00:28:57,566
กยอน... woo0:แต่นาย มีนะ
ยาสำหรับแอลกอฮอล์?

308
00:28:58,612 --> 00:29:00,477
เจ้าของโรงแรม: ไม่ คุณซื้อมัน

309
00:29:17,130 --> 00:29:18,461
ผู้หญิง: คุณไปไหนมาที่รัก?

310
00:29:18,507 --> 00:29:21,715
ผู้หญิง: เอ่อ~! โอ้~!

311
00:29:22,344 --> 00:29:24,084
ผู้ชาย: อะไรนะ! มันคืออะไร?
/คยอนอู: เอ่อ!

312
00:29:42,114 --> 00:29:43,524
เด็กผู้หญิง: โอ้ย-อัก!

313
00:29:49,913 --> 00:29:53,906
กยอน... wo0: อ๊าก!

314
00:30:47,095 --> 00:30:48,710
กยอน... วู: ฉันเห็นริมฝีปากของเธอ

315
00:30:50,807 --> 00:30:52,593
คอขาวของเธอ

316
00:30:54,853 --> 00:30:55,853
และ...

317
00:30:58,357 --> 00:31:00,313
ฉันเห็นหน้าอกของเธอด้วย

318
00:31:02,736 --> 00:31:07,696
ขณะที่กำลังมองดูเธออยู่
นอนหลับเหมือนเด็กทารก

319
00:31:08,492 --> 00:31:11,450
มันอาจจะไปข้างหน้า
แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นกับฉัน

320
00:31:12,579 --> 00:31:16,117
ฉันอยากจะรักษาความเศร้าของเธอ

321
00:31:41,024 --> 00:31:43,515
เด็กหญิง: เอาน้ำมาให้ฉันหน่อย

322
00:31:50,033 --> 00:31:51,033
เด็กผู้หญิง: เฮ้.

323
00:31:52,494 --> 00:31:53,904
เด็กผู้หญิง: ทำไมฉันถึงมาที่นี่?

324
00:31:59,918 --> 00:32:01,783
กยอน... วู: ฉันขอโทษ

325
00:32:02,879 --> 00:32:06,872
กยอนอู: แต่ฉันเห็นบัตรประจำตัวของคุณ
และคุณอายุยี่สิบสี่

326
00:32:06,925 --> 00:32:09,041
กยอน... วู: ถ้านายพูดไม่ดี
กับฉันอีกครั้ง...

327
00:32:11,054 --> 00:32:13,511
หญิงสาว: แล้วคุณจะทำอย่างไร?
แค่นั้นแหละ...

328
00:32:13,557 --> 00:32:14,797
กยอน... วู: ไม่มีอะไร

329
00:32:14,891 --> 00:32:15,926
หญิงสาว: เอาผ้าเช็ดตัวมาให้ฉันหน่อย

330
00:32:16,059 --> 00:32:21,053
กยอนอู: ครับ. คุณเห็นไหม
ฉันแก่กว่าหนึ่งปี

331
00:32:21,148 --> 00:32:23,434
ญ. : งั้นก็คุยกันแบบเพื่อนสิ
/คยอนอู: ใช่ไหม?

332
00:32:23,442 --> 00:32:24,442
เด็กผู้หญิง: แปรงสีฟัน.

333
00:32:30,323 --> 00:32:31,278
กยอน...วู: ยาสีฟันเหรอ?

334
00:32:31,324 --> 00:32:32,689
กยอน... วู: อยู่ในห้องน้ำ.

335
00:32:42,586 --> 00:32:45,043
กยอนอู: ความสัมพันธ์ของเรา
แปลกมาก

336
00:32:45,672 --> 00:32:50,917
เราพบกันเพียงสามวันที่แล้ว
และนอนในโมเทลสองครั้ง

337
00:32:55,307 --> 00:32:59,050
ของเราก็เป็นเช่นนั้น
ความสัมพันธ์เริ่มต้นขึ้น

338
00:33:01,438 --> 00:33:01,927
ศาสตราจารย์: ลี ฮยองชอล

339
00:33:01,980 --> 00:33:02,810
กยอน...วู: นี่..

340
00:33:02,856 --> 00:33:03,811
ศาสตราจารย์: จอน มิ-ยอง.

341
00:33:03,857 --> 00:33:04,471
จอน มิยอง: นี่..

342
00:33:04,608 --> 00:33:05,688
ศาสตราจารย์: คัง มันกยู

343
00:33:05,734 --> 00:33:06,814
กยอน...วู: ใช่

344
00:33:07,194 --> 00:33:08,194
ศาสตราจารย์: กยอน...วู้

345
00:33:09,070 --> 00:33:09,934
ศาสตราจารย์: เขาไม่อยู่เหรอ?

346
00:33:09,988 --> 00:33:10,818
กยอน... วู้: ไม่ ไม่!

347
00:33:10,864 --> 00:33:12,320
กยอน... วู: ฉันมาแล้ว!

348
00:33:12,365 --> 00:33:14,606
ศาสตราจารย์: แล้วตอบทันที

349
00:33:15,368 --> 00:33:16,198
กยอน... woo0:วุ้ย!
จะห่วยแล้ว!

350
00:33:16,244 --> 00:33:16,983
ศาสตราจารย์: ลี จองมิน.

351
00:33:17,120 --> 00:33:18,120
กยอน...วู: นี่..

352
00:33:18,622 --> 00:33:19,452
ศาสตราจารย์: กกู โซล-โซ0โอ0

353
00:33:19,498 --> 00:33:21,138
กยอน... วู: ครับ ผมอยู่นี่แล้ว

354
00:34:16,721 --> 00:34:20,589
เด็กหญิง: ศาสตราจารย์.
แล้วพักล่ะ?

355
00:34:23,353 --> 00:34:26,845
ศาสตราจารย์: คุณพูดถูก
เรามาพักกันเถอะ

356
00:34:29,568 --> 00:34:30,568
หญิงสาว: ไปกันเถอะ

357
00:34:31,236 --> 00:34:33,852
กยอน... wo00:ไปไหน?
ชั้นเรียนยังไม่จบ

358
00:34:33,989 --> 00:34:38,107
เด็กหญิง : อย่าขี้ขลาดสิ
เขาเรียกว่าโรลใช่ไหม?

359
00:34:38,743 --> 00:34:39,823
หญิงสาว: ไปกันเถอะ

360
00:34:40,495 --> 00:34:43,453
กยอนอู: ฉันทำไม่ได้
ฉันขาดคลาสนี้ไม่ได้

361
00:34:44,124 --> 00:34:45,489
กยอน... วู: ฆ่าฉันแทนสิ

362
00:34:48,753 --> 00:34:49,913
เด็กผู้หญิง: เอาล่ะ

363
00:34:54,259 --> 00:34:56,625
เพื่อน : เธอเป็นใคร?
เธอสวย.

364
00:34:57,512 --> 00:35:00,219
กยอน... วู: สวยเหรอ?
ไม่สำคัญ.

365
00:35:00,265 --> 00:35:02,381
กยอน... woo0:ผู้หญิงต้องมี
ทำตัวน่ารัก

366
00:35:02,475 --> 00:35:05,467
เพื่อน 1:แต่เธอก็ยังสวยอยู่
/เพื่อน 2:หุ่นก็ดีเหมือนกัน

367
00:35:09,608 --> 00:35:10,893
ศาสตราจารย์: ใครคือคยอนอู0?

368
00:35:13,403 --> 00:35:15,644
กยอน... วู: ฉันเองครับท่าน

369
00:35:16,406 --> 00:35:20,524
ศาสตราจารย์: ฉันจะไม่ทำเครื่องหมายว่าคุณไม่อยู่
เพื่อที่คุณจะได้ออกไป

370
00:35:21,786 --> 00:35:22,616
คยอนอู: ขอโทษที?

371
00:35:22,662 --> 00:35:24,027
ศาสตราจารย์: ฉันบอกให้ออกไป

372
00:35:25,415 --> 00:35:26,279
กยอน...วู: ทำไมล่ะ?

373
00:35:26,416 --> 00:35:28,498
ศาสตราจารย์: ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น
แฟนของคุณ?

374
00:35:30,795 --> 00:35:32,410
ศาสตราจารย์: งั้นก็ไปหาเธอสิ

375
00:35:36,301 --> 00:35:37,461
กยอน... วู: ขอบคุณครับท่าน

376
00:35:40,805 --> 00:35:42,295
ศาสตราจารย์: โอ้ คยอน... วู้

377
00:35:43,808 --> 00:35:46,891
ศาสตราจารย์: ถ้าทำได้ ให้ยกมันขึ้น
กับเธอ

378
00:35:50,315 --> 00:35:51,555
เด็กหญิง: มันได้ผล

379
00:35:53,693 --> 00:35:55,809
กยอน... วู: คุณบอกเขาว่าอะไร?

380
00:35:56,946 --> 00:35:59,227
เด็กหญิง: ว่าฉันกำลังทำแท้ง
และคุณคือพ่อ

381
00:36:00,825 --> 00:36:01,825
เด็กผู้หญิง:'อะไรนะ?

382
00:36:02,577 --> 00:36:06,536
กยอน... วู้: ไม่ ไม่!
อาจารย์ไม่จริง!

383
00:36:38,196 --> 00:36:40,733
กยอน... วู: เธอต้องการ
เพื่อเป็นนักเขียนบท

384
00:36:40,865 --> 00:36:42,730
เธอจึงเขียนเรื่องราวต่อไป

385
00:36:42,826 --> 00:36:44,987
เธอเรียกพวกเขาว่าเรื่องย่อ

386
00:36:45,704 --> 00:36:49,993
เพื่อให้ฉันได้มีอารมณ์
เธอพาฉันไปที่สวนสาธารณะเพื่ออ่านหนังสือ

387
00:36:51,376 --> 00:36:55,210
กำลังอ่านเรื่องย่อของเธออยู่
กำลังเครียด

388
00:36:55,880 --> 00:36:58,963
ถ้าฉันพลาดอะไรไปฉันก็ตาย

389
00:36:59,008 --> 00:37:01,715
หญิงสาว: อยากตายเหรอ?
อ่านให้จบครับ.

390
00:37:06,516 --> 00:37:07,516
กยอน... วู: ฉันจะทำ

391
00:37:19,988 --> 00:37:23,480
เด็กหญิง : นาย!
โยนก้นมาที่นี่ได้ยังไง?

392
00:37:23,533 --> 00:37:24,773
สาวๆ : หยิบมันขึ้นมา!

393
00:37:28,747 --> 00:37:31,534
หญิงสาว: แล้วทำไมคุณถึงทำแบบนั้น
ใส่สีนั้นเหรอ?

394
00:37:31,666 --> 00:37:34,783
ผู้ชายบนถนน:
แล้วคุณล่ะ?

395
00:37:34,919 --> 00:37:36,659
สาวๆ : อย่าใส่เหมือนกันนะ
สีเหมือนของฉัน!

396
00:37:36,755 --> 00:37:39,542
กยอน...วู้ : นางเอก
แข็งแกร่งเหมือนกับ 'เทอร์มิเนเตอร์'

397
00:37:39,674 --> 00:37:41,790
ปีนี้คือ 2137

398
00:37:41,885 --> 00:37:46,379
คนร้ายลักพาตัวคนรักของเธอและ
เดินทางไปถึงปัจจุบัน

399
00:37:46,431 --> 00:37:47,887
ฉันไม่รู้ว่าทำไม

400
00:37:47,932 --> 00:37:50,799
เพื่อช่วยคนรักของเธอ

401
00:37:50,935 --> 00:37:54,393
เธอเดินทางด้วยเครื่องย้อนเวลา
จนถึงปัจจุบัน

402
00:38:16,044 --> 00:38:18,535
อ๊ากกก~!

403
00:38:19,088 --> 00:38:22,080
ปัง ปัง

404
00:38:24,552 --> 00:38:25,587
อื้อ~ อ๊าก!

405
00:38:34,813 --> 00:38:36,053
ฟิน~ ปัง!

406
00:38:41,611 --> 00:38:42,441
คลิก!

407
00:38:42,612 --> 00:38:43,612
ปัง

408
00:38:45,490 --> 00:38:46,946
อุ๊ยๆๆๆ~~~

409
00:39:21,025 --> 00:39:25,394
ปัง! ปัง ปัง

410
00:39:32,787 --> 00:39:34,652
กยอน... วู: พวกเขาต้องจูบกัน
ในที่สุด

411
00:39:35,665 --> 00:39:39,908
Girl: นี่ไม่ใช่เรื่องประโลมโลก
มันเป็นหนังแอคชั่น

412
00:39:40,003 --> 00:39:42,164
กยอน... วู: คุณไม่รู้จักภาพยนตร์

413
00:39:42,171 --> 00:39:45,038
กยอน... วู: คนเกาหลีชอบละครแนวเมโลดราม่า

414
00:39:45,133 --> 00:39:46,248
เด็กผู้หญิง: ทำไม?

415
00:39:46,301 --> 00:39:50,761
กยอนอู: รู้ว่านวนิยายเรื่องไหน
สัมผัสเราตอนเรายังเป็นวัยรุ่น?

416
00:39:50,805 --> 00:39:53,262
กยอน... วู้:'อาบน้ำ' โดย
ฮวางซุน...วอน

417
00:39:53,308 --> 00:39:57,301
กยอนอู: มันหล่อหลอมความเป็นประชาชนของเรา
ความรู้สึกอ่อนไหวในวัยรุ่น

418
00:39:57,437 --> 00:40:01,396
กยอน... วู: คนเกาหลีชอบหนังเศร้า
ทั้งหมดเป็นเพราะ 'อาบน้ำ'

419
00:40:01,900 --> 00:40:04,937
เด็กผู้หญิง: 'อาบน้ำ' เหรอ? มีอะไรน่าเศร้าเกี่ยวกับเรื่องนี้?

420
00:40:05,570 --> 00:40:07,561
กยอน... วู: ตอนที่เธอถามมันเศร้านะ

421
00:40:07,655 --> 00:40:10,818
gyeon-woo0:ถูกฝังอยู่ในเสื้อผ้า
ชวนให้นึกถึงความรักของเธอ

422
00:40:10,950 --> 00:40:13,407
กยอน... วู: ฉันนอนไม่หลับ
เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

423
00:40:14,412 --> 00:40:15,572
หญิงสาว: ตอนจบห่วยแตก

424
00:40:16,581 --> 00:40:17,581
สาวๆ : ต้องเปลี่ยนนะ

425
00:40:18,333 --> 00:40:19,333
กยอน...วู: ยังไง?

426
00:40:57,622 --> 00:41:01,740
กยอน... พ่อของอู: เศร้าจังเลย ครอบครัวของเธอ
ไม่มีเงินจ่ายค่ายาให้เธอ

427
00:41:03,378 --> 00:41:06,962
กยอน... พ่อของอู: ตระกูลของพวกเขา
ตอนนี้แตกแล้ว

428
00:41:11,511 --> 00:41:16,756
กยอน... พ่อของ woo0: แต่รู้ไหม
เธอคงเป็นผู้หญิงที่ไม่ธรรมดา

429
00:41:17,475 --> 00:41:18,009
แม่ของคยอนอู0: ทำไมล่ะ?

430
00:41:18,142 --> 00:41:20,062
กยอน... พ่อของวู: นี่เธอเอง
คำขอครั้งสุดท้าย

431
00:41:21,020 --> 00:41:24,763
พ่อของคยอนอู: เมื่อฉันตาย
โปรดฝังฉันไว้กับเพื่อนรักของฉัน

432
00:41:25,274 --> 00:41:26,377
กยอน... แม่ของ woo0: อะไรนะ?

433
00:41:26,401 --> 00:41:28,767
พ่อของคยอนอู: เพื่อฝังเขา
ยังมีชีวิตอยู่

434
00:41:29,153 --> 00:41:30,643
แม่ของคยอนอู0: โอ้พระเจ้า.

435
00:41:32,532 --> 00:41:34,488
กยอน... พ่อของวู: อะไรนะ
เรื่อง?

436
00:41:34,534 --> 00:41:35,990
กยอน... แม่ของอู: มีอะไรเหรอ?

437
00:41:43,167 --> 00:41:44,657
กยอน... วู: ไม่มีทาง!

438
00:41:44,794 --> 00:41:50,630
กยอนอู: นี่ผิดแล้ว!
นี่ผิด!

439
00:41:54,053 --> 00:41:55,634
กยอน... วู: นี่มันผิด!

440
00:41:58,016 --> 00:42:00,553
กยอน... วู: ได้โปรด. อย่า!

441
00:42:02,645 --> 00:42:03,645
ชาวบ้าน: ฝังเขาซะ!

442
00:42:09,402 --> 00:42:13,395
เด็กหญิง: พวกเขาฝังเขาทั้งเป็น
มันไม่เศร้าเหรอ?

443
00:42:39,098 --> 00:42:40,778
เด็กหญิง: ฉันคงยังเจ็บอยู่

444
00:42:46,230 --> 00:42:52,226
สาว:1 คิดว่าฉันจะไม่มีวันได้รับ
เหนือเขา

445
00:42:59,494 --> 00:43:00,609
เด็กหญิง : ลึกได้ขนาดไหน?

446
00:43:03,247 --> 00:43:04,327
กยอน...วู: ไม่รู้สิ.

447
00:43:05,083 --> 00:43:07,199
เด็กผู้หญิง: กยอน-วอ00 ไปลงน้ำสิ

448
00:43:07,251 --> 00:43:09,583
ญ. : อยากรู้ว่าลึกแค่ไหน

449
00:43:11,714 --> 00:43:13,250
กยอน...วู: เอาน่า.

450
00:43:14,592 --> 00:43:16,002
กยอน... วู้: อุ๊ย~!

451
00:43:19,847 --> 00:43:24,386
กยอน... วู: ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย!

452
00:43:24,477 --> 00:43:26,513
เด็กหญิง: ว้าว มันลึกมาก

453
00:43:28,022 --> 00:43:30,388
กยอน... วู: ฉันว่ายน้ำไม่เป็น!

454
00:43:34,529 --> 00:43:35,359
ญ. : ใช่ มันลึกมาก...

455
00:43:35,404 --> 00:43:38,020
กยอน... วู: ใจฉัน
เริ่มเบลอแล้ว

456
00:43:40,284 --> 00:43:41,284
ขณะนั้น...

457
00:43:49,293 --> 00:43:50,749
เพื่อน 1 'ได้ยินคุณแล้ว
มีแฟนแล้ว

458
00:43:51,420 --> 00:43:52,876
เพื่อน1:แนะนำฉันหน่อยสิ

459
00:43:53,422 --> 00:43:55,378
เพื่อน 2:จริงเหรอ?
/เพื่อน 1:ฉันจริงจัง.

460
00:43:55,424 --> 00:43:56,789
เพื่อน 2:1 เธอสวยเหรอ?

461
00:43:57,260 --> 00:43:58,921
เพื่อน 2: คุณเคยจูบเธอไหม?

462
00:43:59,428 --> 00:44:02,386
กยอนอู: แฟนเหรอ?

463
00:44:02,640 --> 00:44:05,052
เพื่อน 1:จะแนะนำฉันหรือเปล่า?

464
00:44:06,811 --> 00:44:07,891
เพื่อน2:เธอสวยจริงๆหรอ?

465
00:44:09,647 --> 00:44:10,932
เพื่อน 1:คุณเป็นอะไร
กำลังดูอยู่เหรอ?

466
00:44:14,068 --> 00:44:15,933
กยอน... วู: เห็นผู้หญิงตรงนั้นไหม?

467
00:44:16,654 --> 00:44:19,441
กยอน... woo0:เธอเป็นแฟนฉันแล้ว
ตั้งแต่วันนี้ เข้าใจแล้ว?

468
00:44:48,978 --> 00:44:51,594
กยอนอู: เฮ้...

469
00:44:51,731 --> 00:44:53,096
กยอน... woo0:ขอโทษนะ...

470
00:44:53,691 --> 00:44:54,726
กยอน... woo0:เฮ้ ที่รัก

471
00:44:55,693 --> 00:44:59,356
- กยอน... วู: คุณว่างไหม?
- /สาว: เฮ้?

472
00:45:00,072 --> 00:45:01,072
เด็กผู้หญิง:'อะไรนะ?

473
00:45:01,490 --> 00:45:02,605
เด็กผู้หญิง: ที่รัก?

474
00:45:04,243 --> 00:45:05,983
เด็กผู้หญิง: เฮ้! มานี่..

475
00:45:16,088 --> 00:45:17,088
เด็กผู้หญิง: อืม!

476
00:45:21,886 --> 00:45:26,505
กยอน... วู: เป็นไปได้ไง
บังเอิญแบบนี้เกิดขึ้นเหรอ?

477
00:45:27,350 --> 00:45:30,342
มีรายงานว่ามี
อุบัติเหตุทหารหลบหนี...

478
00:45:35,399 --> 00:45:36,639
กยอน...วู: สวัสดี?

479
00:45:40,529 --> 00:45:45,774
กยอนอู: คุณโทรผิดหมายเลข
หรือหน้าปัดไม่สามารถใช้งานได้

480
00:45:45,910 --> 00:45:48,526
กยอน... วู: กรุณาโทรอีกครั้ง

481
00:45:49,038 --> 00:45:53,532
กยอนอู: คุณโทรผิดหมายเลข
หรือหน้าปัดไม่สามารถใช้งานได้

482
00:45:53,542 --> 00:45:55,157
กยอน... วู: กรุณาโทรอีกครั้ง

483
00:46:07,765 --> 00:46:11,804
กยอน... วู: มาดื่มกันเถอะ.
ดื่มจนเราตาย

484
00:46:18,693 --> 00:46:21,309
1 ชั่วโมงที่แล้ว
เด็กผู้หญิง: ฉันเอง คุณอยู่ที่ไหน

485
00:46:22,280 --> 00:46:25,443
หญิงสาว: คุณกำลังทำอะไรอยู่?
พบปะเพื่อนของคุณ?

486
00:46:25,574 --> 00:46:27,690
เด็กหญิง: ฉันไปด้วยไม่ได้เหรอ?

487
00:46:28,286 --> 00:46:31,449
เด็กผู้หญิง:-ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ฉันอยากเห็น
เพื่อนของคุณ!

488
00:46:32,081 --> 00:46:35,699
เด็กผู้หญิง: เฮ้! เฮ้!
ตอนนี้คุณตายแล้ว

489
00:47:15,458 --> 00:47:17,119
สาวๆ : ขอโทษค่ะ...

490
00:47:17,209 --> 00:47:18,478
หญิงสาว: คุณเพิ่งลืม
สิ่งของของคุณ

491
00:47:18,502 --> 00:47:20,342
หญิงชรา: โอ้พระเจ้า!
เป็นแบบอย่างของคุณ ขอบคุณ

492
00:47:20,379 --> 00:47:21,606
หญิงสาว : คุณต้องการฉันไหม
ที่จะถือไว้เพื่อคุณ?

493
00:47:21,630 --> 00:47:24,497
หญิงชรา: โอ้ไม่ ไม่เป็นไร.
/สาว: เอาล่ะ.

494
00:47:25,509 --> 00:47:26,624
เด็กผู้หญิง: เอ่อ~!

495
00:47:38,522 --> 00:47:40,763
กยอนอู: ฉันจะช่วยคุณค่ะคุณผู้หญิง

496
00:47:40,858 --> 00:47:43,019
หญิงชรา: โอ้ ขอบคุณ
/คยอนอู: ไม่มีปัญหา.

497
00:47:43,736 --> 00:47:44,936
กยอน... วู: ระวังฝีเท้าของคุณ!

498
00:48:45,464 --> 00:48:46,704
คนขับแท็กซี่: เฮ้ เงิน!

499
00:48:49,427 --> 00:48:52,965
เด็กผู้หญิง: โอ้! ประณามมัน!

500
00:49:04,817 --> 00:49:06,337
กยอน... วู: ตั้งแต่ฉันเมา

501
00:49:06,444 --> 00:49:13,737
ฉันตัดสินใจแก้แค้นเธอ

502
00:49:14,243 --> 00:49:17,986
ถ้าฉันออกไปข้างนอกหนาว
ที่สถานีบูพยอง

503
00:49:18,706 --> 00:49:22,870
แล้วเธอจะต้องแบก
ฉันบนหลังของเธอ

504
00:49:42,521 --> 00:49:46,639
ป้ายนี้คือสถานีบูพยอง...

505
00:49:58,537 --> 00:50:01,028
กยอนอู: ฉันอยู่ที่ไหน?

506
00:50:46,710 --> 00:50:50,328
กยอนอู: ฉันอยู่ที่สถานีอินชอน
มาถึงที่นี่ใน 30 นาที

507
00:51:08,440 --> 00:51:11,182
บอส : ตื่นได้แล้ว ลุกขึ้นสิไอ้โง่

508
00:51:11,235 --> 00:51:14,568
กยอน... woo0: ออกไปซะ
สมองก้น

509
00:51:15,948 --> 00:51:17,233
บอส : กลับมาคุยกันยัง?

510
00:51:17,950 --> 00:51:23,195
- บอส: ลุกขึ้น ไอ้สารเลว!
- /คยอนอู: อะไรนะ...

511
00:51:33,382 --> 00:51:34,622
กยอนอู: เป็นยังไงบ้าง?

512
00:51:34,758 --> 00:51:36,965
กยอน... วู: สวัสดี!

513
00:51:37,011 --> 00:51:38,842
กยอน...วู: เป็นยังไงบ้าง?

514
00:51:40,139 --> 00:51:42,221
กยอน... wo0:0h เป็นยังไงบ้าง?

515
00:51:42,766 --> 00:51:45,633
บอส: อะไร? ออกไปซะ สมองก้น?

516
00:51:47,021 --> 00:51:49,012
บอส: คุณปากไม่ดี

517
00:51:51,400 --> 00:51:55,018
บอส: ฉันจะตั้งคุณ
ตรงไปในทางอันธพาล

518
00:51:55,154 --> 00:51:56,519
บอส: บนหัวของคุณ

519
00:51:59,658 --> 00:52:00,658
บอส : ลุกขึ้น

520
00:52:02,411 --> 00:52:08,031
บอส : นั่งลง ลุกขึ้น. นั่งลง
หมุนไปทางขวา ม้วนไปทางซ้าย

521
00:52:09,543 --> 00:52:11,875
บอส : ทำถูกแล้ว ทำต่อไป!

522
00:52:16,800 --> 00:52:19,792
ตำรวจ: เกิดอะไรขึ้นที่นั่น?
หยุดหลอกรอบ

523
00:52:21,305 --> 00:52:27,016
ตำรวจ : เฮ้!
คุณโจรชีวิตต่ำ

524
00:52:27,019 --> 00:52:28,788
กยอน... วู: เจ้าหน้าที่คนไหน?
/ตำรวจ: เงียบไว้นะ.

525
00:52:28,812 --> 00:52:30,552
กยอน... วู้: โจรชีวิตต่ำเหรอ?

526
00:52:32,274 --> 00:52:33,810
กยอน... วู: ให้ตายเถอะ

527
00:52:37,821 --> 00:52:42,155
นักเลง 2:เฮ้. ต้องการสิ่งนี้บ้างไหม?
/คยอนอู: ไม่ ขอบใจนะ

528
00:52:42,201 --> 00:52:43,816
นักเลง 2: ลองดูสิ มันอร่อย.

529
00:52:43,952 --> 00:52:46,068
กยอน...วู: ไม่..
/อันธพาล 1:เฮ้ ไอ้หนู

530
00:52:46,830 --> 00:52:48,821
Gangster 1: ให้ความสนใจกับผู้เฒ่าของคุณ

531
00:52:48,832 --> 00:52:49,992
Gangster 3:กินซะไอ้สมอง

532
00:52:54,088 --> 00:52:58,047
กยอน... วู: ฉันบอกคุณแล้วว่าไม่ กี่อัน
ครั้งที่ฉันบอกคุณเหรอ?

533
00:52:58,175 --> 00:53:01,087
กยอน... woo0:ฉันเป็นของเล่นของคุณเหรอ? ทิ้งฉันไว้
คนเดียวนะเจ้าหัวขโมย!

534
00:53:01,220 --> 00:53:07,307
กยอน... woo0:หยุดล้อเล่นกับฉันได้แล้ว
คุณงี่เง่า! มันน่าขายหน้า!

535
00:53:09,186 --> 00:53:10,626
กยอนอู: โอ้ย ไอ้บ้า!

536
00:53:22,574 --> 00:53:24,314
เด็กผู้หญิง: สวัสดีตอนเช้า

537
00:53:27,246 --> 00:53:32,491
ตำรวจ:เงียบไว้!
/คยอนอู: ขอบคุณครับ. ขอบคุณ

538
00:53:40,634 --> 00:53:41,373
หญิงสาว: ไอ้สารเลว!

539
00:53:41,510 --> 00:53:43,751
เด็กหญิง: ทำอย่างนั้นอีกครั้งและ
คุณตายแล้ว

540
00:53:43,887 --> 00:53:46,003
หญิงสาว: อะไร? คุณว่างไหมที่รัก?

541
00:53:46,140 --> 00:53:48,256
เด็กผู้หญิง: ภาษาอังกฤษของคุณก็ดีเหมือนกัน

542
00:53:50,227 --> 00:53:52,718
หญิงสาว: ทำตัวให้ดีกว่านี้!

543
00:53:54,648 --> 00:53:55,854
หญิงสาว: อยากตายเหรอ?

544
00:54:05,909 --> 00:54:06,909
สาวๆ : อร่อยมั้ย?

545
00:54:08,412 --> 00:54:10,903
กยอน... วู: มันอร่อยมาก.

546
00:54:11,540 --> 00:54:13,340
เด็กหญิง: คุณมีความสุขมาก
เพื่อพบฉันใช่ไหม?

547
00:54:13,751 --> 00:54:15,287
สาวๆ : ทำดีกับฉันหน่อยสิ...

548
00:54:15,753 --> 00:54:17,744
หญิงสาว: และคุณจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป
ขอให้โชคดี

549
00:54:31,185 --> 00:54:35,519
กยอน... วู: ถ้าฉันออกไปข้างนอก
แม่ทุบตีฉันด้วยอะไรก็ตามที่อยู่ในมือเธอ

550
00:54:35,564 --> 00:54:37,930
ถ้าเธอกวาด
มันคือไม้กวาด

551
00:54:38,066 --> 00:54:40,398
หากเธอกำลังทำความสะอาด
มันเป็นสุญญากาศ

552
00:54:40,444 --> 00:54:44,062
เมื่อฉันโชคดี
มันคือแตงกวาหรือมะเขือยาว

553
00:54:44,198 --> 00:54:47,690
ฉันก็เลยต้องมา
ในเวลาที่เหมาะสม

554
00:55:12,226 --> 00:55:13,453
พ่อของคยอนอู:
ตอนนี้คุณเรียนอยู่เหรอ?

555
00:55:13,477 --> 00:55:16,844
กยอน... วู: ใช่ ฉันเอง ฉันกำลังมอง
ผ่านบางสิ่งบางอย่างบนอินเทอร์เน็ต

556
00:55:18,607 --> 00:55:21,690
กยอน... พ่อของวู: ไปนอนได้แล้ว
/gyeon-woo: คุณก็เหมือนกันพ่อ

557
00:55:22,069 --> 00:55:22,979
พ่อของคยอนอู: เอาล่ะ
ราตรีสวัสดิ์!

558
00:55:22,986 --> 00:55:23,986
กยอน...วู: ราตรีสวัสดิ์.

559
00:55:29,993 --> 00:55:32,951
พ่อของคยอนอู: โอเค ตกลงครับ
จะได้นอนเหมือนกัน

560
00:55:43,131 --> 00:55:45,998
กยอน... พ่อของวู: คุณไม่ใช่
ดูภาพสกปรกใช่ไหม?

561
00:55:46,760 --> 00:55:50,252
กยอน... wo00:ไม่แน่นอนพ่อ
คุณไม่ไว้ใจฉันเหรอ?

562
00:55:50,347 --> 00:55:54,761
พ่อของคยอนอู: ใช่ ฉันทำ
ถึงเวลาเข้านอนแล้ว

563
00:55:54,852 --> 00:55:57,764
กยอน... พ่อของวู: ไปนอนซะ.
/gyeon-woo0:ราตรีสวัสดิ์ครับพ่อ

564
00:56:06,780 --> 00:56:08,395
กยอนอู: เอ๋?

565
00:56:12,911 --> 00:56:16,153
เด็กผู้หญิง: สวัสดีคยอน...วู้ วันเกิดฉัน
ภายในสองวัน

566
00:56:16,248 --> 00:56:18,785
เด็กหญิง: คุณตายแล้วถ้าคุณลืม
เข้าใจแล้ว?

567
00:56:18,917 --> 00:56:23,536
หญิงสาว: เนื่องจากฉันชอบคุณมาก
ให้ฉันยิ้มแบบนี้ดีกว่า ♪ ♪

568
00:56:23,630 --> 00:56:24,915
สาวๆ : เข้าใจมั้ย?

569
00:56:26,550 --> 00:56:27,550
กยอน... วู: เข้าใจแล้ว.

570
00:56:28,677 --> 00:56:30,042
กยอนอู0: วุ้ย~~

571
00:56:30,178 --> 00:56:31,668
กยอนอู: วันเกิดของเธอ.

572
00:56:32,306 --> 00:56:35,173
ถ้าฉันเตรียมอะไรไว้
เธออาจจะฆ่าฉัน

573
00:56:36,143 --> 00:56:38,509
ฉันมีความคิดที่ดี

574
00:56:38,562 --> 00:56:42,180
ก่อนไปใช้บริการ
ฉันทำงานในสวนสนุก

575
00:56:42,316 --> 00:56:44,307
นี่คือแผนของฉัน

576
00:56:44,443 --> 00:56:49,028
เที่ยงคืนฉันจะอยู่คนเดียว
กับเธอในสวนสาธารณะ

577
00:56:49,072 --> 00:56:52,314
มันจะมืดสนิท
ทุกสิ่งรอบตัวเรา

578
00:56:52,451 --> 00:56:57,571
ทีละดวงไฟส่องไปที่
สะบัดแบบม้าหมุน

579
00:56:57,706 --> 00:57:03,042
ฉันยกแขนขึ้นตรงนั้นและ
เพลงวันเกิดของเธอเริ่มต้นขึ้น

580
00:57:03,086 --> 00:57:06,419
จากนั้นไฟทั้งหมดก็เปิดขึ้น
และมันเคลื่อนไหว

581
00:57:06,465 --> 00:57:10,083
มีดอกไม้ไฟด้วย
มันไม่มหัศจรรย์เหรอ?

582
00:57:10,177 --> 00:57:13,465
เธอจะตื่นเต้น.

583
00:57:14,556 --> 00:57:18,720
ฉันมอบเงิน 200,000 วอนให้เพื่อนของฉัน
ทำงานที่นั่น

584
00:57:19,102 --> 00:57:22,560
สาวๆ : โดดมาทางนี้เหรอ?
/คยอนอู: ใช่. เราต้อง.

585
00:57:22,731 --> 00:57:25,222
กยอนอู: ฉันอยากทำมาตลอด
มาที่นี่ตอนกลางคืน

586
00:57:26,443 --> 00:57:29,059
เด็กผู้หญิง: มันเป็นวันเกิดของฉัน ไม่ใช่ของคุณ

587
00:57:29,446 --> 00:57:31,983
กยอน... woo0:ได้โปรด มาลองดูกัน

588
00:57:32,866 --> 00:57:34,731
กยอนอู: ฉันจะขึ้นไปก่อน
และช่วยคุณ

589
00:57:45,629 --> 00:57:50,248
กยอน-วอ00:เอ๊ะ? มีขั้นตอนที่นี่

590
00:57:50,342 --> 00:57:52,754
กยอน... วู: จับมือฉันไว้

591
00:57:52,886 --> 00:57:56,253
กยอน... wo00:0h เหี้ย!

592
00:57:57,391 --> 00:58:00,758
กยอน...วู้: ไอ้บ้า!

593
00:58:01,645 --> 00:58:02,645
เด็กผู้หญิง: กยอนอู0.

594
00:58:04,481 --> 00:58:05,481
เด็กผู้หญิง: เฮ้!

595
00:58:06,483 --> 00:58:12,103
หญิงสาว: ตอบฉันมาสิ
ฉันกำลังจะไป. ฉันกำลังจะไป.

596
00:58:14,992 --> 00:58:19,907
สาวๆ : ตอบหน่อยสิ! กยอน...วู้!
คุณตายแล้ว

597
00:58:19,997 --> 00:58:21,282
หญิงสาว: รอให้ฉันจับเธอก่อน

598
00:58:28,880 --> 00:58:33,294
สาวๆ : ทำไมไม่ตอบล่ะ?

599
00:58:33,301 --> 00:58:34,541
หญิงสาว: อยากตายเหรอ?

600
00:58:42,686 --> 00:58:43,686
นักล่า : มากับฉัน!

601
00:59:10,964 --> 00:59:12,044
Deserter: รีบเข้าไปเลย

602
00:59:15,802 --> 00:59:16,802
เดสเซิร์ต:หุบปาก!

603
00:59:19,347 --> 00:59:23,181
Deserter: เข้าไปเร็วเข้า ย้ายมัน
นั่งที่นี่

604
00:59:23,226 --> 00:59:25,342
Deserter: ถ้าแกดังล่ะก็
ฉันจะฆ่าคุณ. เข้าใจแล้ว?

605
00:59:25,479 --> 00:59:26,479
กยอน-วู0: ใช่

606
00:59:26,688 --> 00:59:29,350
- Deserter: ตอบเบาๆ!
- /กยอน... วู: ใช่.

607
00:59:51,213 --> 00:59:52,578
เด็กหญิง: นั่นปืนจริงเหรอ?

608
00:59:54,091 --> 00:59:57,003
Deserter:-อยากเห็นไหม?
/girl: ลืมมันไปซะ

609
01:00:04,351 --> 01:00:05,495
เดสเซิร์ต: เป็นยังไงบ้าง
สองคนเกี่ยวข้องกันเหรอ?

610
01:00:05,519 --> 01:00:10,604
กยอนอู: เราเป็นแค่เพื่อนกัน

611
01:00:13,860 --> 01:00:17,853
ทะเลทราย: จริงเหรอ? คุณหมายถึง
เธออาจจะเป็นหีของฉันได้ไหม?

612
01:00:17,906 --> 01:00:19,862
หญิงสาว: อะไร? หีของคุณ?

613
01:00:19,908 --> 01:00:23,275
เด็กผู้หญิง: ฉันไม่ใช่แมวหรืออะไรทั้งนั้น!
ไปข้างหน้าและขอโทษ!

614
01:00:24,121 --> 01:00:28,660
ทะเลทราย: เอาล่ะ ฉันจะทำมัน.
ฉันเสียใจ.

615
01:00:32,379 --> 01:00:36,167
Deserter: ยังไงก็ตาม เพื่อนก็มา
ที่นี่ตอนดึกเหรอ?

616
01:00:37,801 --> 01:00:39,007
Deserter:-ทำไมคุณถึงมาที่นี่?

617
01:00:39,553 --> 01:00:42,670
กยอน... วู: เราแค่
อยากมาที่นี่ตอนกลางคืน

618
01:00:42,806 --> 01:00:46,799
Deserter: บอกความจริงมาสิไอ้โง่
/คยอน... วู: ไม่มีอะไรพิเศษ.

619
01:00:48,562 --> 01:00:49,927
ทะเลทราย: ไร้สาระ

620
01:00:51,189 --> 01:00:53,054
Deserter:-อะไรทำให้คุณเชื่อใจได้
ผู้ชายแบบเขาเหรอ?

621
01:00:56,570 --> 01:00:58,185
เด็กหญิง: ฉันเชื่อใจตัวเอง

622
01:01:07,831 --> 01:01:09,431
Deserter: ฉันมี
เป็นแฟนสาวด้วย

623
01:01:11,918 --> 01:01:14,455
Deserter: เธอมาเยี่ยมฉันทุกสัปดาห์
เป็นเวลาหนึ่งปี

624
01:01:17,299 --> 01:01:18,835
Deserter: ฉันมีความสุขมาก

625
01:01:21,845 --> 01:01:28,933
Deserter: แต่นังนั่นตกหลุมรัก
กับจ่าเฝ้าบ้าน

626
01:01:30,854 --> 01:01:36,599
Deserter: ฉันรู้ความจริงแล้ว
หลังจากที่เขาถูกปลดประจำการแล้ว

627
01:01:37,819 --> 01:01:39,855
ทะเลทราย: ให้ตายเถอะ

628
01:01:41,198 --> 01:01:45,487
Deserter: ขณะที่ฉันปฏิบัติหน้าที่
แม้แต่สุนัขของฉัน...

629
01:01:46,369 --> 01:01:48,610
Deserter: วิ่งหนีไปด้วย
โง่บ้างเหมือนกัน

630
01:01:52,334 --> 01:01:56,828
Deserter:-ยอร์คเชียร์เทอร์เรียร์ของฉัน
นังบ้า

631
01:01:58,506 --> 01:02:04,376
ทะเลทราย: ไอ้เหี้ย ฉันออกมาเพื่อ
ฆ่าหมาทั้งสองตัว เชี่ยเอ้ย

632
01:02:05,472 --> 01:02:09,385
Deserter: ฉันโชคดีที่สุด
ในโลกนี้

633
01:02:11,019 --> 01:02:13,101
ทะเลทราย: ให้ตายเถอะ

634
01:02:17,275 --> 01:02:20,483
Deserter:-รู้ว่าวันพิเศษอะไร
วันนี้หรือเปล่า?

635
01:02:20,779 --> 01:02:25,148
Deserter: หืม บ้าเหรอ?
นี่มันแย่มาก!

636
01:02:29,537 --> 01:02:32,870
อ๊ากกก~ อ๊าก!

637
01:02:37,254 --> 01:02:42,544
เด็กหญิง: เฮ้ โอกาสที่จะได้เจอกันเป็นอย่างไรบ้าง
ทหารหลบหนีในสวนสาธารณะเหรอ?

638
01:02:43,551 --> 01:02:44,631
กยอน...วู: ไม่รู้.

639
01:02:44,678 --> 01:02:49,263
เด็กหญิง: ได้ยินว่าหัวระเบิด
ถ้ายิงเข้าปาก

640
01:02:49,307 --> 01:02:53,016
กยอน... วู-ใช่ หลุมในตัวคุณ
หัวมันใหญ่ขนาดนี้

641
01:02:53,061 --> 01:02:56,394
เด็กผู้หญิง: นั่นจริงจังนะ กระสุนเล็ก
ทำอย่างนั้นเหรอ?

642
01:02:56,439 --> 01:02:58,521
กยอน... วู: ใช่แล้ว กระสุน
น้ำตา...

643
01:02:58,650 --> 01:03:02,518
ทะเลทราย: เฮ้! คุณเป็นอะไร
สองคนทำเหรอ?

644
01:03:03,780 --> 01:03:05,441
Deserter: หยุดล้อเล่นได้แล้ว

645
01:03:06,783 --> 01:03:10,651
ทะเลทราย: ให้ตายเถอะ ประณามมัน!

646
01:03:10,704 --> 01:03:13,195
Deserter: แม้แต่เจ้าสารเลว
ไม่สนใจฉัน

647
01:03:13,290 --> 01:03:19,456
เด็กหญิง: เพราะงั้นอย่าโง่สิ
/deserter: ทำไมฉันถึงโง่ล่ะ?

648
01:03:19,546 --> 01:03:22,834
เด็กผู้หญิง: แม้ว่าคุณจะทำเช่นนี้
เธอจะไม่กลับมา

649
01:03:23,591 --> 01:03:25,957
ทะเลทราย: ฉันรู้ ฉันก็รู้เหมือนกัน

650
01:03:26,720 --> 01:03:30,804
Deserter: แต่ถ้าฉันตาย
เธอจะอกหัก

651
01:03:30,932 --> 01:03:33,218
Deserter: เธอจะไม่มีวันเป็น
เหมือนกัน

652
01:03:34,602 --> 01:03:35,842
หญิงสาว: คุณคิดผิด

653
01:03:37,981 --> 01:03:41,849
เด็กหญิง : อาการปวดจะหายเร็วขึ้น
มากกว่าที่คุณคิด

654
01:03:43,486 --> 01:03:45,326
Deserter: คุณผ่านไปแล้ว
อะไรแบบนี้เหรอ?

655
01:03:49,951 --> 01:03:55,571
เด็กผู้หญิง: ใช่. มันเกิดขึ้นอย่างนั้น

656
01:03:57,125 --> 01:04:00,367
ทะเลทราย: ให้ตายเถอะ ถ้าฉันถูกจับได้
ฉันจะไปที่กระป๋อง

657
01:04:01,004 --> 01:04:02,619
Deserter: ฉันจะคิดถึงเสมอ
เธออยู่ที่นั่น

658
01:04:02,756 --> 01:04:04,246
เด็กผู้หญิง: 'สามารถ' หมายความว่าอะไร?

659
01:04:04,382 --> 01:04:06,338
กยอน... วู: แปลว่าคุก

660
01:04:06,384 --> 01:04:08,144
Deserter: อย่าขัดจังหวะ
/คยอนอู: ขอโทษครับ.

661
01:04:10,722 --> 01:04:15,261
เด็กหญิง: ยังไงก็ต้องรับผิดชอบ
สำหรับการกระทำของคุณตอนนี้

662
01:04:17,145 --> 01:04:19,261
กยอนอู: ขอโทษครับท่าน

663
01:04:20,648 --> 01:04:22,263
กยอน... วู: จะปล่อยเธอไปเหรอ?

664
01:04:26,237 --> 01:04:27,272
Deserter: ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ?

665
01:04:28,531 --> 01:04:29,771
กยอน...วู: แล้ว...

666
01:04:33,286 --> 01:04:35,743
กยอน...วู้...ปล่อยฉันไปนะ
แทน

667
01:04:39,376 --> 01:04:41,788
Deserter: ลองคิดดูสิ

668
01:04:41,878 --> 01:04:44,415
Deserter: คิ้วของคุณเตือนใจ
ฉันของจ่านั้น

669
01:04:44,547 --> 01:04:45,827
Deserter: คุณก็ทำตัวเหมือนเขาเหมือนกัน

670
01:04:46,174 --> 01:04:48,290
Deserter: คุณไปได้

671
01:04:48,385 --> 01:04:49,795
Deserter: และคุณ...

672
01:04:51,304 --> 01:04:53,545
Deserter:-เราตายด้วยกัน
เข้าใจแล้ว?

673
01:04:54,265 --> 01:04:55,265
กยอน... วู: ขอโทษเหรอ?

674
01:04:55,809 --> 01:05:01,395
Deserter: เฮ้คุณผู้หญิง ลืมเรื่องนี้ซะ
ไอ้สารเลวและมองหาผู้ชายที่ดี เข้าใจแล้ว?

675
01:05:01,439 --> 01:05:03,521
ทะเลทราย: ไป!
/girl: ไปด้วยกันเถอะ

676
01:05:04,192 --> 01:05:05,307
เด็กหญิง: พวกเราทั้งสามคน

677
01:05:08,071 --> 01:05:10,312
Deserter: คุณจะไปไหม
ถ้าฉันฆ่าเขา?

678
01:05:14,160 --> 01:05:18,449
Girl: กยอน...วู้ ไม่ต้องกังวล
มากเกินไป

679
01:05:19,707 --> 01:05:22,414
เด็กหญิง: ทหารคนนี้ไม่ใช่คนเลว

680
01:05:23,962 --> 01:05:25,418
เด็กหญิง: คุณจะออกมาอย่างปลอดภัย

681
01:05:26,464 --> 01:05:29,547
กยอน... wo0: คุณครับ
ทิ้งฉันไว้คนเดียวเหรอ?

682
01:05:30,427 --> 01:05:31,712
หญิงสาว: ไม่มีทางอื่นแล้ว

683
01:05:37,559 --> 01:05:41,097
Deserter: ฉันกลัวที่จะตายตามลำพัง
แต่ฉันดีใจที่เราอยู่ด้วยกัน

684
01:05:59,372 --> 01:06:01,328
คยอนวอ0:0ชม ใช่แล้ว

685
01:06:01,374 --> 01:06:03,990
กยอน... วู้:0ตรงนั้น

686
01:06:04,127 --> 01:06:07,460
กยอนอู: มีทางออกอยู่ใกล้ๆ
ม้าหมุน

687
01:06:07,505 --> 01:06:09,086
กยอน... วู: ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย

688
01:06:09,716 --> 01:06:12,378
กยอน... วู: ฉันเคยทำงานที่นี่

689
01:06:12,510 --> 01:06:13,590
ทะเลทราย: จริงเหรอ?

690
01:06:14,971 --> 01:06:16,240
Deserter: คุณไม่ได้หลอกฉันนะ
ใช่มั้ย?

691
01:06:16,264 --> 01:06:18,380
กยอน... วู: ฉันก็ผู้ชายเหมือนกัน
ทำไมต้อง 1?

692
01:06:22,103 --> 01:06:23,388
Deserter: เดินไปข้างหน้าฉัน

693
01:06:29,777 --> 01:06:31,392
กยอน... wo0:เห็นไหม? ฉันบอกคุณแล้ว

694
01:06:43,291 --> 01:06:43,996
ทหาร 1:ทางนี้!

695
01:06:44,042 --> 01:06:45,373
ทะเลทราย: ไอ้บ้า!

696
01:06:59,182 --> 01:07:02,424
เพื่อน1:เกิดอะไรขึ้น?
นั่นคยอนอู..

697
01:07:03,311 --> 01:07:06,428
Deserter: ไอ้เวร!
อย่าเข้ามาใกล้!

698
01:07:07,190 --> 01:07:10,023
Deserter: ฉันจะฆ่าเขา!
ฉันจะฆ่าเขาจริงๆ!

699
01:07:17,033 --> 01:07:21,447
Deserter: บอกให้นังนั่นเข้ามาสิ!
เพื่อที่เธอจะได้เห็นฉันตาย!

700
01:07:22,539 --> 01:07:23,819
Deserter: ฉันจะให้เวลาคุณหนึ่งชั่วโมง!

701
01:07:24,666 --> 01:07:29,285
Deserter: ถ้าไม่เช่นนั้น ฉันจะฆ่าเขา
และตัวฉันเองด้วย!

702
01:07:29,337 --> 01:07:32,704
เดสเซิร์ต: เข้าใจไหม?
/คยอนอู: รีบหน่อยสิ!

703
01:07:32,840 --> 01:07:34,580
วิทยุ: สไนเปอร์ 2!

704
01:07:34,676 --> 01:07:36,962
Sniper: ตัวประกันตกอยู่ในอันตราย
แต่เราก็ยังยิงได้

705
01:07:43,726 --> 01:07:47,218
เด็กผู้หญิง: อย่า! รอ! อย่ายิง!

706
01:07:50,942 --> 01:07:53,228
เด็กหญิง: เฮ้ ทหาร! ฉันหมายถึงนาย!

707
01:07:56,489 --> 01:07:58,289
หญิงสาว: แฟนของคุณเปลี่ยนไป
ใจของเธอใช่ไหม?

708
01:07:59,242 --> 01:08:00,948
หญิงสาว: คุณรักเธอจริงๆเหรอ?

709
01:08:03,329 --> 01:08:04,739
หญิงสาว: ถามตัวเองสิ

710
01:08:06,749 --> 01:08:08,364
หญิงสาว: ฉันคิดว่าคุณไม่ได้

711
01:08:10,587 --> 01:08:11,997
เด็กหญิง : ถ้าเธอรักเธอจริงๆ

712
01:08:13,131 --> 01:08:17,215
หญิงสาว: คุณควรปล่อยเธอไป

713
01:08:18,386 --> 01:08:20,217
ญ. : ถ้าไม่ก็ไม่ใช่ความรัก

714
01:08:21,973 --> 01:08:25,841
หญิงสาว: มีอะไรผิดปกติกับใครบางคน
คุณไม่รักที่จะแต่งงานเหรอ?

715
01:08:28,605 --> 01:08:29,845
สาวๆ : หยุดนะ

716
01:08:30,565 --> 01:08:32,601
เด็กหญิง: แล้วก็กลับฐานซะ
ในฐานะผู้ชายที่แท้จริง

717
01:08:35,987 --> 01:08:39,730
เด็กหญิง: คนแบบคุณควรเป็น
เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับความรัก

718
01:08:42,952 --> 01:08:44,613
เด็กหญิง : ถ้าเราอยากเรียน

719
01:08:46,956 --> 01:08:49,117
เด็กหญิง: งั้นเราก็ควรมีชีวิตอยู่ต่อไป

720
01:08:54,881 --> 01:08:58,123
ทะเลทราย: ให้ตายเถอะ

721
01:08:59,385 --> 01:09:01,125
Deserter: เธอเป็นผู้หญิงที่อร่อยที่สุด
ฉันได้พบแล้ว

722
01:09:02,639 --> 01:09:07,099
ทะเลทราย: เฮ้! อย่าปล่อยเธอไป
เข้าใจแล้ว?

723
01:09:09,520 --> 01:09:11,761
Deserter: ถ้าอย่างนั้น ฉันจะพาเธอไป

724
01:09:17,403 --> 01:09:20,145
กยอน...วู: ฉันไปได้ไหม?
/ทะเลทราย: ไปสิ สกรูมัน

725
01:09:22,283 --> 01:09:23,363
เพื่อน1:เหี้ย! ไม่รู้.

726
01:09:28,039 --> 01:09:29,779
โผล่! โผล่!

727
01:09:40,301 --> 01:09:44,385
ทะเลทราย: ขอบคุณ
วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน

728
01:09:44,931 --> 01:09:47,422
Deserter: ฉันจะอยู่จนกว่า
ฉันเรียนรู้ว่าความรักคืออะไร

729
01:09:54,691 --> 01:09:58,309
หญิงสาว: อะไร? เราเป็นแค่เพื่อนกันเหรอ?

730
01:10:00,071 --> 01:10:03,438
กยอน... woo0:ไม่ ฉันพูดแบบนั้น
เพื่อช่วยคุณ

731
01:10:05,952 --> 01:10:08,318
หญิงสาว: ให้ฉันไปแทนเหรอ?

732
01:10:09,455 --> 01:10:11,070
สาวๆ : อยากช่วยตัวเองใช่ไหมล่ะ?

733
01:10:11,833 --> 01:10:14,074
กยอน... วู: เขาคงไม่มี
ปล่อยคุณไป

734
01:10:14,210 --> 01:10:16,201
เด็กหญิง: หยุดโกหก! หยุดโกหก!
หยุดโกหก!

735
01:10:17,547 --> 01:10:20,038
หญิงสาว: มีชีวิตที่ดีคนเดียว

736
01:10:22,051 --> 01:10:26,590
กยอน... วู: ฉันเมาแล้ว
วันเกิดของเธอแต่ฉันก็รู้สึกดีอยู่ดี

737
01:10:26,723 --> 01:10:29,590
เพราะฉันภูมิใจที่ได้อยู่กับเธอ

738
01:10:29,684 --> 01:10:31,970
และสิ่งต่างๆ ก็เปลี่ยนไป
ออกมาตามที่วางแผนไว้

739
01:10:32,061 --> 01:10:34,552
ฉันหวังว่าคุณจะเชื่อในตัวฉัน

740
01:10:35,565 --> 01:10:37,055
คุณไม่สามารถ?

741
01:10:37,358 --> 01:10:38,358
รอก่อน...

742
01:10:40,862 --> 01:10:43,444
ครึ่งหลัง

743
01:11:13,352 --> 01:11:14,352
พนักงานเสิร์ฟ: ฉันจำได้

744
01:11:15,396 --> 01:11:17,887
พนักงานเสิร์ฟ: เธอมักจะมากับเขาเสมอ
จนกระทั่งปีที่แล้ว

745
01:11:21,152 --> 01:11:24,736
พนักงานเสิร์ฟ: ฤดูใบไม้ผลิที่แล้วหรือเปล่า
หรือฤดูใบไม้ร่วง?

746
01:11:25,656 --> 01:11:29,774
พนักงานเสิร์ฟ: วันหนึ่งเธอมาคนเดียว
พร้อมดอกไม้มาขอพร

747
01:11:33,289 --> 01:11:37,874
พนักงานเสิร์ฟ: เพื่อไม่ให้ใครนั่ง
ในที่นั่งของเขาในวันนั้น

748
01:11:42,423 --> 01:11:43,287
สาวๆ:เป็นไงบ้าง?

749
01:11:43,299 --> 01:11:45,506
กยอน... wo0:0h สวัสดี

750
01:11:46,260 --> 01:11:47,545
หญิงสาว: คุณมาเร็ว

751
01:11:48,179 --> 01:11:49,919
กยอน... วู: ผมก็เป็นครับ
ในบริเวณใกล้เคียง

752
01:11:50,640 --> 01:11:51,755
สาว: คิดถึงฉัน”?

753
01:11:52,391 --> 01:11:53,391
กยอน... wo0:แน่นอน!

754
01:11:54,894 --> 01:11:58,307
กยอน... วู: เธอเสมอ
พยายามอย่างหนักเพื่อให้ดูร่าเริง

755
01:11:59,148 --> 01:12:02,311
กยอน... วู: ฉันชอบเธอแบบนั้นนะ
/บริกร: คุณต้องการอะไร?

756
01:12:02,652 --> 01:12:03,437
กยอน... woo0:โค้ก ขอร้องล่ะ

757
01:12:03,528 --> 01:12:05,644
หญิงสาว: อยากตายเหรอ? ดื่มกาแฟ.

758
01:12:06,322 --> 01:12:07,437
เด็กหญิง: ขอกาแฟสองแก้ว

759
01:12:07,448 --> 01:12:09,564
ฮิ ฮิ ฮิ ~

760
01:12:09,700 --> 01:12:11,531
กยอนอู: ฉันรู้จักเธอ

761
01:12:11,577 --> 01:12:13,533
เธอแสร้งทำเป็นมีความสุข

762
01:12:13,579 --> 01:12:16,946
แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

763
01:12:17,667 --> 01:12:20,454
หญิงสาว: คุณกำลังทำอะไรอยู่?
คุณยิ้มอะไร?

764
01:12:20,586 --> 01:12:23,077
กยอน... วู: ไม่หรอก ไม่มีอะไรหรอก

765
01:12:25,967 --> 01:12:27,207
สาวๆ : ดูน่าสนุกใช่ไหมคะ?

766
01:12:30,096 --> 01:12:32,803
กยอนอู: อีกอันเหรอ?
/สาว: ทำไมล่ะ? ไม่อยากอ่านมันเหรอ?

767
01:12:32,849 --> 01:12:34,729
กยอน... วู: เธออาจจะ
ผิดหวัง

768
01:12:34,851 --> 01:12:38,685
กยอนอู: แต่ฉันควรจะเป็น
ซื่อสัตย์เพื่อเธอ

769
01:12:39,355 --> 01:12:42,313
กยอน... วู: ดูน่าสนุกนะ. ฉันจะอ่านมัน

770
01:12:42,483 --> 01:12:43,848
ฮ่าฮ่าฮ่า~

771
01:12:52,368 --> 01:12:55,075
กยอน...วู: คราวนี้
มันเป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้

772
01:13:00,501 --> 01:13:03,743
นางเอกเป็นนักล่าเงินรางวัล

773
01:13:07,383 --> 01:13:11,092
คนร้ายสวมรองเท้าแตะกันฝน
แม้ในวันที่อากาศแจ่มใส

774
01:13:11,721 --> 01:13:14,383
ที่เลวร้ายที่สุดในประเภทของเขา

775
01:13:22,023 --> 01:13:23,750
ชาย 1:เกิดอะไรขึ้น?
เขาชื่อกยอน... wo0?

776
01:13:23,774 --> 01:13:25,605
ผู้ชาย 2:กยอน... วอ0?

777
01:13:25,735 --> 01:13:27,896
กยอนอู: เรื่องของเรื่อง
การตั้งค่าเป็นระเบียบ

778
01:13:28,029 --> 01:13:30,896
ญี่ปุ่นบุกเข้ามาในช่วง
รัชสมัยของกษัตริย์เซจง,

779
01:13:30,990 --> 01:13:34,027
และบิดาของกษัตริย์
คือเผด็จการยอนซาน

780
01:13:37,872 --> 01:13:41,410
สุดท้ายนางเอกก็ทะเลาะกัน
คนร้ายในทุ่งนา

781
01:13:41,542 --> 01:13:44,534
ฝนตกหนักเทลงมา
ลงมาในวันที่มีแดด

782
01:13:52,053 --> 01:13:53,793
ฮิ ฮิ ฮิ ~

783
01:14:08,277 --> 01:14:11,269
เย้~

784
01:14:12,698 --> 01:14:14,689
ใช่แล้ว~!

785
01:14:46,857 --> 01:14:51,226
นางเอกจะกลายเป็นราชา
คิง จุง-โจ.

786
01:14:51,821 --> 01:14:53,607
เธอมาจากอนาคตแน่นอน

787
01:14:53,739 --> 01:14:55,479
สาวๆ : น่าสนุกใช่ไหมคะ?

788
01:14:55,950 --> 01:14:59,738
กยอน...วู้ : ทำไมเป็นนางเอกล่ะ
มาจากอนาคตเสมอเหรอ?

789
01:14:59,996 --> 01:15:03,113
เด็กหญิง: วิทยาศาสตร์ก็ก้าวหน้าแล้ว

790
01:15:03,332 --> 01:15:04,993
เด็กผู้หญิง: พวกเขาจึงประดิษฐ์ไทม์แมชชีนขึ้นมา

791
01:15:06,836 --> 01:15:09,748
เด็กหญิง: และผู้คนก็ไป
อดีตที่จะเดินทาง

792
01:15:11,007 --> 01:15:14,499
เด็กหญิง : คนจากอนาคต
อาจจะอยู่ที่นี่ตอนนี้

793
01:15:14,635 --> 01:15:19,095
เด็กผู้หญิง: ฉันคิดว่ายูเอฟโอ
เป็นเครื่องย้อนเวลา

794
01:15:20,099 --> 01:15:23,512
เด็กหญิง : สักวันฉันจะได้เจอ
ใครบางคนจากอนาคต

795
01:15:24,729 --> 01:15:25,729
หญิงสาว: ฉันต้อง

796
01:15:26,647 --> 01:15:30,481
กยอนอู: ถ้าใช่ก็ถามเขาสิ
ที่จะพาคุณ

797
01:15:31,152 --> 01:15:32,152
เด็กผู้หญิง:'อะไรนะ?

798
01:15:32,528 --> 01:15:33,728
กยอนอู: ถ้าเป็นไปได้...

799
01:15:34,155 --> 01:15:36,487
Girl: เอานี่ไปให้ชินซินะ

800
01:15:37,116 --> 01:15:41,280
สาวๆ : บอกให้แคสค่ะ
ฮันซุกกยู และชิม อึนฮา

801
01:15:41,412 --> 01:15:43,027
เด็กผู้หญิง: Djeon do... yun ก็โอเคเหมือนกัน

802
01:15:43,164 --> 01:15:47,032
กยอน... วู: ขอโทษนะ เราคุยกันแล้ว
ทางโทรศัพท์ใช่ไหม?

803
01:15:48,002 --> 01:15:50,539
กยอน... วู: ก็... นี่แหละ
'เรื่องราวความรักแสนเศร้าของนักรบ'...

804
01:16:08,439 --> 01:16:11,306
อู้ววว~

805
01:16:21,202 --> 01:16:22,522
กยอนอู: กำลังไป
เป็นเพลงฮิต

806
01:16:28,417 --> 01:16:30,829
กยอนอู: ภาพยนตร์ชินไม่ได้ทำ

807
01:16:31,087 --> 01:16:32,087
โทรกลับ

808
01:16:35,091 --> 01:16:36,091
เด็กผู้หญิง: เฮ้!

809
01:16:37,551 --> 01:16:38,711
เด็กหญิง: เฮ้ เด็กน้อย

810
01:16:39,303 --> 01:16:40,839
เด็กผู้หญิง: อยู่ที่สถานีรถไฟใต้ดิน
สมุดสเก็ตช์ภาพของคุณ?

811
01:16:41,931 --> 01:16:45,094
สาวๆ : อย่าเขียนลวกๆ นะ
อยากตายเหรอ?

812
01:16:46,352 --> 01:16:48,468
ผู้หญิง: ลิปสติกของฉัน!

813
01:16:48,604 --> 01:16:50,707
กยอน... วู: ฉันเสมอ
พาเธอกลับบ้าน แม้กระทั่งที่สถานีบูพยอง

814
01:16:50,731 --> 01:16:52,847
มันเป็นสิ่งที่ผู้ชายต้องทำ

815
01:16:52,983 --> 01:16:56,441
ระหว่างทางเราก็เล่น
เกมสนุก ๆ เช่นกัน

816
01:16:58,614 --> 01:17:01,697
เด็กหญิง: เท้าซ้ายข้ามเส้น ฉันชนะ

817
01:17:01,742 --> 01:17:05,485
เด็กหญิง: ถ้าใช้เท้าขวาก็ชนะ

818
01:17:05,621 --> 01:17:06,741
กยอนอู: รางวัลอะไรล่ะ?

819
01:17:08,874 --> 01:17:09,874
สาวๆ : มาดูกัน...

820
01:17:12,253 --> 01:17:13,208
กยอน... วู: แล้วจูบล่ะ?

821
01:17:13,254 --> 01:17:14,619
หญิงสาว: จูบเหรอ?

822
01:17:15,631 --> 01:17:16,746
หญิงสาว: อยากตายเหรอ?

823
01:17:17,967 --> 01:17:18,967
กยอน... woo0: คุณเลือกแล้ว

824
01:17:20,970 --> 01:17:21,970
สาวๆ : ตีกัน.

825
01:17:23,013 --> 01:17:24,093
กยอน... woo0:อีกแล้วเหรอ?

826
01:17:24,890 --> 01:17:26,346
เด็กหญิง: คุณตีฉันได้เหมือนกัน

827
01:17:27,768 --> 01:17:28,768
กยอน... ว0:0เคย์.

828
01:17:30,479 --> 01:17:31,719
กยอน... วู: มีคนมา..

829
01:17:49,665 --> 01:17:51,496
ฮ่า ฮ่า ฮ่า~~~~~!

830
01:17:56,297 --> 01:17:58,288
เด็กหญิง: ฉันคิดว่านี่ไม่ยุติธรรม

831
01:17:59,300 --> 01:18:01,666
ญ. : ฉันเป็นสาวก็เลยตบ
แก้ม

832
01:18:02,511 --> 01:18:05,048
กยอนอู: ไม่ แล้วฉันจะไป
เปลี่ยนมันด้วย

833
01:18:05,931 --> 01:18:09,423
สาว:แต่ฉันเป็นผู้หญิง.
/gyeon-woo: ชายและหญิงเท่าเทียมกัน

834
01:18:11,520 --> 01:18:15,684
เด็กหญิง : โอเค ตามนั้น
คุณตบฉันก็ตบเหมือนกัน

835
01:18:15,774 --> 01:18:18,686
หญิงสาว : เบาๆกับฉันหน่อยสิ
และฉันจะฆ่าคุณ

836
01:18:18,694 --> 01:18:20,400
สาวๆ : ตบแก้มฉันหน่อยดีกว่า

837
01:18:20,446 --> 01:18:22,687
สาวน้อย:1f คุณไม่ทำ ฉันจะฆ่าคุณ!

838
01:18:25,701 --> 01:18:26,701
กยอน...วู: เอาล่ะ.

839
01:18:27,328 --> 01:18:29,819
Gyeon-woo: คุณตบและ
ฉันจะใช้นิ้วของฉัน

840
01:18:29,914 --> 01:18:32,155
เด็กผู้หญิง: ถูกต้อง นั่นยุติธรรม

841
01:18:33,083 --> 01:18:34,414
สาวๆ : เห็นมั้ย?

842
01:18:34,460 --> 01:18:37,827
หญิงสาว: ดูผู้ชายคนนั้นก้าวข้ามไปสิ
ด้วยเท้าซ้ายของเขาเหรอ?

843
01:18:37,838 --> 01:18:40,671
กยอนอู: ฉันจะหลับตาลงแล้ว
แถมเขามาสวนทางกันด้วย

844
01:18:40,716 --> 01:18:42,152
กยอนอู: ฉันคิดว่าเป็นเช่นนั้น
ทางนี้.

845
01:18:42,176 --> 01:18:44,041
สาวๆ : หุบปากไปเลย พวกเขามาที่นี่

846
01:18:47,348 --> 01:18:49,464
จ่าสิบเอก: เท้าซ้าย.
เท้าซ้าย.

847
01:18:56,732 --> 01:18:58,084
กยอน... วู: มันจะเป็นเท้าขวาครับ.

848
01:18:58,108 --> 01:19:03,193
จ่าสิบเอก: ออกไป! ซ้าย!
สลับไปทางขวา

849
01:19:11,247 --> 01:19:14,330
กยอน... วู: ต้องตีฉันเหรอ?

850
01:19:15,876 --> 01:19:18,083
เด็กผู้หญิง: คุณก็รู้
ทำไมท้องฟ้าถึงเป็นสีฟ้า?

851
01:19:19,338 --> 01:19:22,501
กยอนอู: 'ทำให้เกิดการสะท้อน'
ของแสงแดด

852
01:19:22,591 --> 01:19:25,082
เด็กผู้หญิง: ไม่ มันสำหรับฉัน!

853
01:19:25,135 --> 01:19:28,252
เด็กหญิง : ฉันอยากให้เป็นสีฟ้า
ดังนั้นมันเป็นสีฟ้า

854
01:19:28,847 --> 01:19:31,884
เด็กหญิง : รู้ไหมทำไมไฟถึงร้อน?
มันคือทั้งหมดสำหรับฉัน

855
01:19:31,976 --> 01:19:34,467
สาวๆ : ฉันอยากให้มันร้อน
มันก็เป็นเช่นนั้น

856
01:19:35,646 --> 01:19:38,604
เด็กหญิง: คุณรู้ไหมว่าทำไมเราถึงมี
สี่ฤดูกาลที่นี่ในเกาหลี

857
01:19:39,608 --> 01:19:41,724
กยอนอู: เพราะคุณ
/girl: ถูกต้องเลย!

858
01:19:42,361 --> 01:19:44,022
เด็กหญิง: แล้วทำไมคุณถึงเกิดที่นี่?

859
01:19:44,613 --> 01:19:46,604
Girl: มันก็สำหรับฉันเหมือนกัน
/คยอนอู: อะไรนะ?

860
01:19:46,615 --> 01:19:49,778
กยอนอู: นั่นมันไร้สาระ
ฉันเกิดก่อนคุณ

861
01:19:50,744 --> 01:19:52,530
เด็กผู้หญิง: คุณก็รู้
คำว่า 'บูชา' เหรอ?

862
01:19:52,663 --> 01:19:57,248
เด็กหญิง:'ปีเตอร์มาก่อนเพื่อที่จะได้
เตรียมตัวสำหรับการประสูติของพระเยซู' ฮะ?

863
01:19:58,752 --> 01:20:00,152
กยอน... วู: อืม... ใช่ ฉันรู้

864
01:20:00,296 --> 01:20:02,537
สาวๆ : เอาล่ะ เตรียมตัวให้พร้อม!

865
01:20:03,299 --> 01:20:07,793
เด็กหญิง : มานี่สิ อยู่เฉยๆ.
/คยอนอู: อุ๊ย! เอ่อ เอ่อ เอ่อ~!

866
01:20:14,768 --> 01:20:15,996
กยอน... วู: เมื่อฉันอยู่กับเธอ

867
01:20:16,020 --> 01:20:18,887
ฉันไม่เคยรู้วิธี
วันนั้นจะกลายเป็น

868
01:20:42,713 --> 01:20:43,418
เด็กผู้หญิง:'อะไรนะ?

869
01:20:43,464 --> 01:20:44,954
สาวๆ : มองอะไรอยู่คะ?

870
01:21:09,865 --> 01:21:11,730
กยอน...วู: ฉันเลิกแล้ว!

871
01:21:12,368 --> 01:21:14,108
เด็กผู้หญิง: หน้าคุณเหมือนไม้แร็กเก็ตเหรอ?

872
01:21:18,123 --> 01:21:21,581
กยอน...วู้ : ทำไมบอล.
ตบหน้าฉันตลอดเหรอ?

873
01:21:22,878 --> 01:21:24,209
มันแปลก.

874
01:21:25,964 --> 01:21:27,500
เอ่อ~!

875
01:21:44,900 --> 01:21:48,142
กยอน... วู: ฉันไม่ต้องการ
ที่จะแพ้เกม

876
01:21:49,238 --> 01:21:52,150
ฉันจึงเล่นจนกว่าจะชนะ

877
01:22:17,641 --> 01:22:20,553
อ๊าาา~!

878
01:22:24,064 --> 01:22:25,554
ฮึ

879
01:22:45,836 --> 01:22:47,201
กยอนอู: รออีกนานมั้ย?

880
01:22:47,337 --> 01:22:49,043
สาวๆ : เล็กไปหน่อย

881
01:23:16,617 --> 01:23:19,609
เด็กหญิง: แม่ซื้อให้
ฉันใส่รองเท้าส้นสูงคู่นี้

882
01:23:20,120 --> 01:23:23,487
เด็กหญิง: แต่พวกเขากำลังฆ่าเท้าของฉัน

883
01:23:25,250 --> 01:23:26,311
กยอน... วู: อยากนวดมั้ย?

884
01:23:26,335 --> 01:23:28,246
หญิงสาว : ไม่เป็นไร

885
01:23:28,337 --> 01:23:30,202
ญ. : เรามาแลกรองเท้ากันดีกว่า

886
01:23:33,634 --> 01:23:34,749
สาวๆ : ไม่อยากเหรอ?

887
01:23:35,761 --> 01:23:38,127
กยอน... วู: ผู้ชายทำได้ยังไง
ใส่รองเท้าส้นสูงเหรอ?

888
01:23:38,222 --> 01:23:40,008
เด็กหญิง: มันจะพอดี.

889
01:23:42,351 --> 01:23:43,841
กยอน... wo0:แต่ ฉันทำไม่ได้...

890
01:23:45,395 --> 01:23:49,013
เด็กผู้หญิง: ใช่ไหม? ฉันเห็น.

891
01:23:49,650 --> 01:23:56,522
กยอน...วู: เอาน่า.
ฉันจะซื้อรองเท้าผ้าใบให้คุณ

892
01:23:56,532 --> 01:23:58,022
หญิงสาว: ลืมมันซะ

893
01:23:59,535 --> 01:24:03,744
กยอน... วู: งั้นก็สวมของฉันสิ
และฉันจะอุ้มคุณ

894
01:24:03,872 --> 01:24:05,282
เด็กหญิง: คุณไม่เข้าใจผู้หญิง

895
01:24:07,167 --> 01:24:09,658
กยอน... wo0:0เคย์! มาแลกเปลี่ยนกัน

896
01:24:12,047 --> 01:24:13,047
หญิงสาว: จริงเหรอ?

897
01:24:27,813 --> 01:24:30,555
สาวๆ : อยากรู้ความลับมั้ย?

898
01:24:31,817 --> 01:24:32,681
กยอน...วู: อะไรนะ?

899
01:24:32,818 --> 01:24:36,686
เด็กหญิง : ฉันไม่ใส่
กางเกงในในวันสอบ

900
01:24:37,281 --> 01:24:40,148
หญิงสาว: แต่วันนี้ฉันมีอันหนึ่ง

901
01:24:41,702 --> 01:24:43,317
หญิงสาว: จับฉันไว้ที่รัก!

902
01:24:49,960 --> 01:24:52,952
เด็กผู้หญิง: เฮ้. ถ้าคุณไม่ทำ
ฉันจะฆ่าคุณ.

903
01:24:53,839 --> 01:24:57,923
กยอน... วู: วุ้ย~
/girl: จับฉันหน่อยที่รัก~!

904
01:24:59,469 --> 01:25:00,709
กยอน... วู: หยุดตรงนั้น!

905
01:25:02,431 --> 01:25:03,431
กยอน...วู: หยุด!

906
01:25:35,964 --> 01:25:36,964
กรรมการ : ออกไป!

907
01:26:22,010 --> 01:26:27,676
กยอน... วู: มันก็แค่
วินาทีนั้น แต่ฉันรู้สึกถึงบางอย่างในดวงตาของเธอ

908
01:26:32,688 --> 01:26:34,303
เด็กหญิง: นั่นบ้านของฉัน

909
01:26:40,529 --> 01:26:42,065
เด็กผู้หญิง: รอก่อน ฉันจะพาคุณไป
ร่ม

910
01:26:42,698 --> 01:26:46,907
กยอน...วู: ฉันโอเค. ได้แล้ว
เปียกแล้วฉันจะออกไป

911
01:27:01,425 --> 01:27:04,041
กยอน... wo0:เอ๊ะ? จี๊~

912
01:27:24,614 --> 01:27:28,732
พ่อของเด็กผู้หญิง: คุณเป็นของฉัน
แฟนของลูกสาวเหรอ?

913
01:27:31,621 --> 01:27:32,360
กยอน... วู: ครับท่าน

914
01:27:32,497 --> 01:27:35,239
พ่อของเด็กผู้หญิง: คุณรู้มากแค่ไหน
เกี่ยวกับลูกสาวของฉันเหรอ?

915
01:27:39,838 --> 01:27:41,578
กยอน...วู: ไม่มาก...

916
01:27:50,140 --> 01:27:53,382
พ่อของเด็กผู้หญิง: คราวหน้า
อย่าออกไปเที่ยวจนดึก

917
01:28:00,901 --> 01:28:03,233
แม่ของผู้หญิง: คุณไม่ทำ
เข้าใจฉัน

918
01:28:03,278 --> 01:28:05,519
แม่ของเด็กผู้หญิง: ทำไมคุณถึงยืน
เขาขึ้นเหรอ?

919
01:28:05,614 --> 01:28:08,902
แม่ของเด็กผู้หญิง: มีอะไรผิดปกติกับเขา?
พวกคุณยืนขึ้นทำไม?

920
01:28:08,992 --> 01:28:11,734
แม่ของเด็กผู้หญิง: และเกิดอะไรขึ้น
ถึงส้นเท้าของคุณ?

921
01:28:11,787 --> 01:28:13,743
แม่ของเด็กผู้หญิง: มีอะไรผิดปกติกับคุณ?

922
01:28:13,789 --> 01:28:16,531
แม่ของเด็กผู้หญิง: ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่าทำ
พบกับคยอนอู

923
01:28:16,666 --> 01:28:19,908
แม่ของเด็กผู้หญิง: เขาโง่และ
ไม่มีอนาคต

924
01:28:20,003 --> 01:28:21,618
หญิงสาว: ไม่ใช่เรื่องของคุณ

925
01:28:21,671 --> 01:28:23,252
หญิงสาว: ทำไมเขาถึงโง่?

926
01:28:23,298 --> 01:28:26,415
เด็กผู้หญิง: คุณโง่
ดังนั้นคุณไม่รู้

927
01:28:26,510 --> 01:28:28,421
แม่เด็กผู้หญิง: ได้อะไรมาบ้าง
มาหาคุณเหรอ?

928
01:28:28,553 --> 01:28:30,509
เด็กหญิง: ให้ฉันใช้ชีวิตของตัวเองเถอะ!

929
01:28:47,572 --> 01:28:48,937
คยอนอู: หลังจากนั้น

930
01:28:49,324 --> 01:28:52,157
ฉันไม่ได้ยิน
จากเธอไปนานแสนนาน

931
01:28:55,914 --> 01:28:58,075
กยอน...วู: สวัสดี?
/girl: กยอน... วู้ นี่ฉันเอง

932
01:28:58,166 --> 01:28:59,076
หญิงสาว : ไม่เจอกันนานเลย

933
01:28:59,167 --> 01:29:01,807
กยอนอู: เสียงของเธอฟังดูร่าเริง
ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ

934
01:29:01,837 --> 01:29:05,079
เด็กหญิง: การเฉลิมฉลองครบรอบ 100 วันของเรา
เร็วๆ นี้

935
01:29:05,173 --> 01:29:07,038
กยอน... วู: 100 วันแล้วเหรอ?

936
01:29:07,092 --> 01:29:09,708
สาวๆ : คิดถึงเมื่อไหร่.
ผู้หญิงสวยที่สุดเหรอ?

937
01:29:09,845 --> 01:29:14,805
กยอนอู: เมื่อเป็นผู้หญิงเซ็กซี่
เปลือยเปล่า

938
01:29:14,850 --> 01:29:17,683
หญิงสาว: ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?
อยู่ตรงนั้น.

939
01:29:17,727 --> 01:29:21,561
กยอน... woo0:ไม่ ฉันแค่ล้อเล่น

940
01:29:22,440 --> 01:29:25,352
กยอนอู: สวยที่สุดคือตอนไหน
เธอกำลังเล่นเปียโน

941
01:29:26,069 --> 01:29:27,559
Girl: เพลงโปรดของคุณคือเพลงอะไร?

942
01:29:27,612 --> 01:29:30,479
กยอน... วู้: เพลงนั้นของจอร์จ วินสตัน

943
01:29:30,615 --> 01:29:34,107
ทาลาลาลาลาลา~ ทาลา~~~

944
01:29:34,953 --> 01:29:36,113
เด็กผู้หญิง: 'canon' ของ Pachelbel?

945
01:29:36,204 --> 01:29:38,195
กยอน... วู: ใช่แล้ว เพลงนั้น

946
01:29:38,248 --> 01:29:39,988
สาวๆ : คุณจะไม่ถามฉันหน่อยเหรอ?

947
01:29:40,000 --> 01:29:44,084
กยอนอู: เมื่อไหร่ผู้ชายล่ะ
สวยที่สุด?

948
01:29:44,129 --> 01:29:46,370
เด็กหญิง: แค่มอบดอกกุหลาบให้ฉัน

949
01:29:46,464 --> 01:29:48,580
หญิงสาว: ยังมีของคุณอยู่
ชุดนักเรียนมัธยมปลายเหรอ?

950
01:29:48,633 --> 01:29:51,090
กยอน...วู: ใช่ ทำไม

951
01:29:51,136 --> 01:29:53,878
เด็กหญิง: มาในวันที่ 100 ของเรา

952
01:29:54,014 --> 01:29:56,630
หญิงสาว: และมอบดอกกุหลาบให้ฉันด้วย
ระหว่างชั้นเรียนของฉัน

953
01:29:56,725 --> 01:29:58,340
สาวๆ : ทำเองได้มั้ยคะ?

954
01:29:58,393 --> 01:30:02,352
กยอน...วู: อะไรนะ? คุณพูดอะไร?
ระหว่างเรียนทำอย่างไร?

955
01:30:02,981 --> 01:30:06,599
กยอน...วู: เฮ้! เพิ่งวางสายกับฉัน!
ประณามมัน!

956
01:30:10,739 --> 01:30:12,899
กยอน... วู: ฉันไม่ต้องการ
โดนเธอทุบตี

957
01:30:13,783 --> 01:30:16,365
หรือได้รับความอับอาย
ที่วิทยาลัยสตรีแห่งหนึ่ง

958
01:30:18,538 --> 01:30:20,870
กยอนอู: ฉันฉลาดกว่าที่เห็นนะ

959
01:30:20,916 --> 01:30:22,907
กยอนอู: ผู้หญิงพวกนี้แน่นอน
รักอาหารจีน

960
01:30:23,001 --> 01:30:26,664
ยาม: เฮ้คุณ! คุณมุ่งหน้าไปที่ไหน?
มานี่สิ!

961
01:30:26,796 --> 01:30:28,878
กยอน... วู: ฉันกำลังไปส่งอาหารจีน

962
01:30:29,674 --> 01:30:31,289
ยาม: ฉันสั่งมัน นำมาที่นี่

963
01:30:31,885 --> 01:30:33,170
กยอน...วู: จริงเหรอ?

964
01:30:34,054 --> 01:30:35,214
ยาม: เอาหัวไชเท้ามาเยอะๆเหรอ?

965
01:30:37,432 --> 01:30:38,922
กยอน... wo0:0h ฉันลืมอะไรบางอย่าง!

966
01:30:39,059 --> 01:30:42,176
การ์ด: เอาอาหารมาให้ฉันก่อน!
นั่นเป็นวิธีที่ผิด!

967
01:30:42,938 --> 01:30:44,165
กยอน... woo0:มีลูกค้าอีกคน

968
01:30:44,189 --> 01:30:45,189
ยาม: เฮ้!

969
01:33:38,196 --> 01:33:40,316
กยอน... วู: แต่นั่น.
ไม่เพียงพอสำหรับเธอ

970
01:33:43,618 --> 01:33:46,735
เราหวนคิดถึงความเก่าของเรา
วันมัธยมปลาย

971
01:33:57,465 --> 01:33:59,205
หญิงสาว: ดื่ม! ดื่มจนตาย!

972
01:33:59,259 --> 01:34:01,250
กยอน-วู: ฉันไม่เคยมี
อะไรแบบนี้ อ้าว!

973
01:34:01,469 --> 01:34:04,256
กยอน... วู: ขอโทษที ฉันจะไป
ดื่มมันในแบบของฉัน

974
01:34:04,639 --> 01:34:06,345
กยอน... วู: รู้สึกดีจัง!

975
01:34:06,766 --> 01:34:08,506
สาวๆ: สูบบุหรี่ด้วย!

976
01:34:09,644 --> 01:34:11,851
กยอน... วู: ว้าว ฉันไม่เคยเลย
ก็มีควันเหมือนกัน!

977
01:34:13,148 --> 01:34:15,605
กยอน... woo0:คงจะเป็นเรื่องใหญ่นะ
ฉันสูบบุหรี่ไม่เก่ง...

978
01:34:16,651 --> 01:34:18,462
กยอน... วู: เราควรจะทำยังไงดี
จะทำอย่างไรถ้าครูจับได้

979
01:34:18,486 --> 01:34:19,755
กยอน... วู: เป็นการพักงาน!

980
01:34:19,779 --> 01:34:21,757
หญิงสาว: คุณมีของคุณแล้ว
ขึ้นๆ ลงๆ ในชีวิต

981
01:34:21,781 --> 01:34:23,237
หญิงสาว: เอาเลยไปสูบบุหรี่!

982
01:34:23,283 --> 01:34:25,123
กยอน... วู: เฮ้ คุณช่างเป็นเช่นนั้น
คุกกี้สุดแกร่ง!

983
01:34:25,410 --> 01:34:27,116
กยอน... woo0:ไปสิ
โรงเรียนที่ดีมาก!

984
01:34:27,871 --> 01:34:29,031
สาวๆ : ไม่ต้องห่วงค่ะ

985
01:34:29,664 --> 01:34:31,224
กยอน... วู: ชุดนี้รัดมาก!

986
01:35:22,842 --> 01:35:28,587
กยอน... วู: หลังจากที่เราไปเยี่ยมคลับนั้นแล้วก
มีการจัดปาร์ตี้ชุดนักเรียนทุกเดือน

987
01:35:30,850 --> 01:35:32,340
แต่เธอก็สูญเปล่าอีกครั้ง

988
01:35:35,063 --> 01:35:36,457
คนถุงยาง: โอ้ วัยรุ่นใจร้อน!
นี่ถุงยางอนามัย

989
01:35:36,481 --> 01:35:38,221
ถุงยางอนามัย : มาป้องกันโรคเอดส์กันเถอะ

990
01:35:42,862 --> 01:35:43,862
กยอน...วู: แท็กซี่!

991
01:35:56,751 --> 01:35:59,743
กยอน... วู: เธอกำลังมี
ความฝันที่มีความสุข

992
01:36:00,713 --> 01:36:05,252
เมื่อเทียบกับตอนที่ฉันมองเธอ
ในโมเทลครั้งแรก

993
01:36:05,385 --> 01:36:07,250
เธอดูแตกต่างออกไปมาก

994
01:36:07,971 --> 01:36:11,088
ตอนนี้ความเจ็บปวดของเธอหายแล้วหรือยัง?

995
01:36:12,141 --> 01:36:18,137
บางทีมันอาจจะหมายความว่าเธอไม่ได้
ต้องการฉันอีกต่อไป

996
01:36:20,275 --> 01:36:27,898
กยอน... วู: ขอโทษนะ.
ขับช้าๆได้ไหม?

997
01:36:35,665 --> 01:36:37,997
พ่อของเด็กผู้หญิง: นี่..

998
01:37:04,569 --> 01:37:06,409
พ่อของเด็กผู้หญิง: มีแผนอะไรไหม
หลังจากสำเร็จการศึกษา?

999
01:37:06,946 --> 01:37:10,564
กยอน... วู: จริงๆ แล้วฉันไม่เคยเลย
คิดเกี่ยวกับมันยัง

1000
01:37:11,659 --> 01:37:14,321
พ่อของเด็กผู้หญิง: ฉันขอดูได้ไหมว่ามีอะไร
ในกระเป๋าของคุณ?

1001
01:37:14,829 --> 01:37:17,821
กยอนอู: ท่าน? ขวา.

1002
01:37:29,594 --> 01:37:31,634
'มันเป็นถุงยางอนามัย'

1003
01:37:48,738 --> 01:37:50,945
พ่อของเด็กผู้หญิง: มีไว้เพื่ออะไร?

1004
01:37:51,741 --> 01:37:58,328
คยอนวอ0:0ชม ใช่แล้ว
ฉันเรียนรู้ว่ามันป้องกันโรคเอดส์

1005
01:37:59,082 --> 01:38:01,198
กยอน... woo0:แต่ฉันยังไม่ได้ใช้เลย

1006
01:38:02,752 --> 01:38:05,494
กยอนอู: จริงๆ แล้ว กำลังเดินทางมาที่นี่
/พ่อของเด็กผู้หญิง: ลืมมันซะเถอะ

1007
01:38:11,010 --> 01:38:15,470
พ่อของเด็กผู้หญิง: 'ไก่ลูกไก่'?
สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร?

1008
01:38:16,265 --> 01:38:23,012
คยอนวอ0:0ชม ใช่แล้ว
เป็นร้านซุปไก่.

1009
01:38:25,358 --> 01:38:28,521
พ่อของเด็กผู้หญิง: 'เราจะพอใจ'
ความปรารถนาทั้งหมดของคุณ?”

1010
01:38:29,654 --> 01:38:33,613
กยอนอู: ฉันคิดว่ามันต้อง
ตอบสนองรสนิยมของเรา

1011
01:38:37,912 --> 01:38:39,832
แม่ของเด็กผู้หญิง:
'รีบบอกเขาเถิด'

1012
01:38:53,428 --> 01:38:55,228
พ่อของเด็กผู้หญิง: รู้สึกยังไงบ้าง
เกี่ยวกับลูกสาวของเราเหรอ?

1013
01:38:58,516 --> 01:39:03,556
กยอน... wo0:0h ใช่แล้ว
ตอนนี้เราเป็นแค่เพื่อนกัน

1014
01:39:04,063 --> 01:39:05,383
กยอน... วู: ได้โปรดอย่ากังวลเลย

1015
01:39:05,815 --> 01:39:10,184
กยอน... วู: ถ้าเราเข้าไปใกล้กว่านี้
ฉันจะแจ้งให้คุณทราบครับ

1016
01:39:11,028 --> 01:39:12,893
พ่อของเด็กผู้หญิง: อย่าได้เจอเธออีกเลย

1017
01:39:16,826 --> 01:39:19,784
กยอน... วู: หลังจากวันนั้น
เธอไม่เคยโทรหาฉันเลย

1018
01:39:21,456 --> 01:39:26,325
มันกะทันหัน,
แต่นั่นคือวิธีที่เราเลิกกัน

1019
01:39:29,839 --> 01:39:35,800
เราเลิกกัน. ตอนนี้ฉันว่างแล้ว

1020
01:39:54,113 --> 01:39:57,355
เด็กผู้หญิง: ฉันเอง มาคาเฟ่กันเถอะ
ภายในเจ็ดโมงเช้า

1021
01:39:58,493 --> 01:39:59,493
กยอน...วู: ทำไมล่ะ?

1022
01:39:59,994 --> 01:40:03,361
เด็กผู้หญิง:♪อะไรนะ?
วันนี้ฉันมีนัดบอด

1023
01:40:04,332 --> 01:40:05,332
เด็กหญิง: มาใน 45 นาที

1024
01:40:06,501 --> 01:40:08,061
กยอน... วู: ฉันมีนัดบอดเหมือนกัน

1025
01:40:22,350 --> 01:40:23,390
หญิงสาว: คุณกำลังไปหรือเปล่า?

1026
01:40:23,893 --> 01:40:25,758
กยอน... วู: ฉันกำลังเดทอยู่
กับผู้หญิง

1027
01:40:25,853 --> 01:40:26,853
สาวๆ : รีบๆ หน่อยสิ

1028
01:40:36,781 --> 01:40:40,148
ผู้หญิง : ฉันต้องไปแล้ว
ไปที่ห้องน้ำ

1029
01:40:44,413 --> 01:40:46,654
กยอน... woo0:'ต้องไปห้องน้ำ'

1030
01:41:01,889 --> 01:41:03,009
กยอนอู: เอ๊ะ?

1031
01:41:25,329 --> 01:41:26,569
กยอน... วู: ยินดีที่ได้รู้จัก

1032
01:41:26,956 --> 01:41:28,716
ซอกวอน: ฉัน ชา ซอกวอน
ยินดีที่ได้รู้จัก.

1033
01:41:28,833 --> 01:41:31,074
กยอนอู: เหมือนกันเลย
/seok-won: นั่งก่อนสิ.

1034
01:41:39,844 --> 01:41:42,335
หญิงสาว: คุณอยู่กับผู้หญิงจริงๆเหรอ?

1035
01:41:45,182 --> 01:41:47,924
กยอน... วู: ไม่ ฉันอยู่กับผู้ชาย

1036
01:41:51,355 --> 01:41:52,555
พนักงานเสิร์ฟ: ฉันขอออเดอร์คุณได้ไหม?

1037
01:41:53,441 --> 01:41:54,601
กยอน... วู: ขอกาแฟหน่อย

1038
01:41:55,568 --> 01:41:56,933
เด็กผู้หญิง: คุณสามารถดื่มโค้กได้

1039
01:41:59,238 --> 01:42:00,518
กยอน... วู: ฉันจะดื่มกาแฟ

1040
01:42:03,868 --> 01:42:06,735
ซอกวอน: กยอนอู.
คุณโชคดีมาก

1041
01:42:07,622 --> 01:42:11,615
ซอกวอน: ฉันได้ยินเรื่องของคุณมาเยอะมาก
ว่าคุณเป็นเพื่อนสนิท

1042
01:42:15,338 --> 01:42:16,338
กยอน...วู : เพื่อน...

1043
01:42:20,968 --> 01:42:22,328
หญิงสาว: ฉันต้องไปแล้ว
ไปที่ห้องน้ำ

1044
01:42:44,909 --> 01:42:46,274
หญิงสาว: เขาเป็นยังไงบ้าง?

1045
01:42:50,665 --> 01:42:54,283
กยอน... woo0:ไม่รู้สิ...
แต่เขาดูดี

1046
01:42:57,546 --> 01:43:04,293
กยอนอู: เขาไม่ใช่ผู้ชายที่คุณ
เขาเลิกกันแล้วใช่ไหม?

1047
01:43:10,685 --> 01:43:11,925
เด็กหญิง: คุณรู้ได้อย่างไร?

1048
01:43:22,196 --> 01:43:24,061
กยอน...วู: เมื่อเห็น.
คนใหม่...

1049
01:43:25,825 --> 01:43:29,443
กยอน... วู: ลืมเรื่องในอดีตซะ
เอาล่ะ?

1050
01:43:32,415 --> 01:43:33,655
หญิงสาว: คุณรู้ได้อย่างไร?

1051
01:43:36,168 --> 01:43:40,832
Gyeon-woo0:สร้อยคอเส้นนี้มอบให้
จากแฟนเก่าของคุณใช่ไหม?

1052
01:43:43,467 --> 01:43:48,086
กยอน... วู: คุณจะไม่ใส่มัน
หากคุณเพิ่งเลิกกันโดยเปล่าประโยชน์

1053
01:43:48,472 --> 01:43:52,181
กยอน... วู: พิจารณาจากอารมณ์ของคุณ...
และคุณ...

1054
01:43:54,478 --> 01:43:57,094
กยอน...วู : เคยบอกว่าเธอ.
ไม่สามารถเอาชนะเขาได้

1055
01:44:00,067 --> 01:44:05,187
กยอน... วู: นั่นหมายความว่าเขาไม่ใช่เหรอ
อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้วเหรอ?

1056
01:44:09,869 --> 01:44:14,238
เด็กหญิง: ผู้ชายคนนั้นคือแม่ของฉัน
ทำให้ฉันได้พบกับ

1057
01:44:16,208 --> 01:44:18,073
เด็กผู้หญิง: เธอยังคงผลักดัน
ฉันจะไปพบเขา...

1058
01:44:21,255 --> 01:44:23,120
หญิงสาว: ดูไม่ใช่คนเลวนะ
เขาเหรอ?

1059
01:44:24,633 --> 01:44:25,748
กยอน...วู: ใช่.

1060
01:44:28,220 --> 01:44:29,380
กยอนอู: เฮ้ ฟังนะ!

1061
01:44:31,265 --> 01:44:37,511
กยอนอู: ฉันสบายดี แต่คุณ
ควรจะเชื่อฟังมนุษย์

1062
01:44:39,106 --> 01:44:42,849
กยอน... วู: ผู้ชายชอบอะไรบางอย่าง
เป็นผู้หญิงมากขึ้น

1063
01:44:44,028 --> 01:44:48,271
กยอน... woo0:และ... อย่าดื่มเยอะนะ.

1064
01:44:49,408 --> 01:44:53,651
Gyeon-woo0:ผู้ชายบางคนเล็งไปที่
สาวๆเมาเหล้า

1065
01:44:55,664 --> 01:45:02,536
กยอนอู: และมันก็โอเคกับฉัน
แต่กับคนอื่นๆ

1066
01:45:03,297 --> 01:45:05,057
กยอน... วู: พยายามยอมแพ้
เพียงครั้งเดียว

1067
01:45:05,800 --> 01:45:12,672
กยอน... วู: อย่าพยายามที่จะชนะนะ
ขอให้โชคดีกับคุณ

1068
01:45:35,663 --> 01:45:36,743
Girl: กยอนอยู่ไหน... wo0?

1069
01:45:37,581 --> 01:45:38,741
ซอก... วอน: เขาไปแล้ว.

1070
01:45:40,334 --> 01:45:43,201
ซอก... วอน: เขาบอกกฎสิบข้อให้ฉันฟัง
ที่จะปฏิบัติตาม

1071
01:45:48,968 --> 01:45:55,464
ซอกวอน: ก่อนอื่น อย่าถามเธอนะ
จะเป็นผู้หญิง และอย่า...

1072
01:45:55,558 --> 01:45:59,096
กยอน... woo0:อย่างที่สอง อย่าให้เธอดื่ม
เกินสามแก้ว

1073
01:45:59,562 --> 01:46:01,098
Geon-woo0:เธอจะเอาชนะใครสักคน

1074
01:46:02,314 --> 01:46:07,183
กยอน... woo0:ที่ร้านกาแฟ ดื่มกาแฟ
แทนโค้กหรือน้ำผลไม้

1075
01:46:08,487 --> 01:46:12,230
กยอนอู: ถ้าเธอตีคุณ
ทำเหมือนว่ามันเจ็บ

1076
01:46:12,867 --> 01:46:14,983
กยอน...วู้: ถ้ามันเจ็บล่ะก็..
ทำเหมือนว่ามันไม่เป็นเช่นนั้น

1077
01:46:16,996 --> 01:46:20,864
กยอน... wo0:ในวันที่ 100 ที่คุณอยู่ด้วยกัน

1078
01:46:21,625 --> 01:46:23,581
กยอนอู: มอบดอกกุหลาบให้เธอ
ระหว่างชั้นเรียนของเธอ

1079
01:46:24,587 --> 01:46:25,987
กยอน... woo0:เธอจะชอบมันมาก

1080
01:46:26,881 --> 01:46:28,961
กยอน... วู: อย่าลืมเรียนรู้นะ
ฟันดาบและสควอช

1081
01:46:30,384 --> 01:46:33,126
คยอน-วอ00:เตรียมตัวให้พร้อมด้วย
เข้าคุกบางครั้ง

1082
01:46:34,346 --> 01:46:36,026
กยอน... วู: ถ้าเธอบอกว่าเธอจะฆ่าคุณ

1083
01:46:36,891 --> 01:46:40,008
กยอนอู: อย่าถือสานะ.
คุณจะรู้สึกดีขึ้น

1084
01:46:41,228 --> 01:46:44,846
คยอนอู: ถ้าเธอเจ็บเท้า
แลกเปลี่ยนรองเท้ากับเธอ

1085
01:46:45,774 --> 01:46:50,894
กยอนอู: สุดท้ายนี้
เธอชอบเขียน

1086
01:46:52,531 --> 01:46:53,896
กยอนอู: ให้กำลังใจเธอ

1087
01:48:14,613 --> 01:48:20,574
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
โปรดใส่ใจที่นี่...

1088
01:48:20,619 --> 01:48:21,619
เด็กผู้หญิง: กยอนอู0.

1089
01:48:24,748 --> 01:48:28,957
เจ้าหน้าที่สถานี: ก้าวถอยหลัง
บนเส้นสีเหลือง...

1090
01:48:29,003 --> 01:48:30,003
เด็กผู้หญิง: กยอนอู!

1091
01:48:33,132 --> 01:48:39,879
พนักงานต้อนรับสถานี: หลังจากผู้โดยสาร
ลง, ตามลำดับ...

1092
01:48:40,014 --> 01:48:41,014
เด็กผู้หญิง: กยอนอู!

1093
01:48:44,768 --> 01:48:49,478
เจ้าหน้าที่สถานี: กรุณาใช้
รถไฟขบวนถัดไป

1094
01:48:52,985 --> 01:48:54,254
เจ้าหน้าที่สถานี: เขาชื่ออะไร?

1095
01:48:54,278 --> 01:48:56,519
Girl: กยอน...วู้ ฉันจะทำมันเอง

1096
01:48:57,406 --> 01:49:05,406
เด็กผู้หญิง: กยอนอู. คุณอยู่ที่ไหน
ฉันมองหาคุณจนทั่วแล้ว

1097
01:49:12,046 --> 01:49:16,756
เด็กผู้หญิง: กยอนอู. มา.
บันไดเลื่อน ตกลง?

1098
01:49:17,426 --> 01:49:19,792
เด็กหญิง: เธอตายแน่ถ้าไม่ทำ
รีบหน่อย.

1099
01:49:42,701 --> 01:49:43,907
เด็กหญิง: ใครบอกให้กอดฉัน?

1100
01:49:53,170 --> 01:49:55,661
เด็กผู้หญิง: หุ่นเชิด.
คุณควรจะหลบ

1101
01:50:00,552 --> 01:50:05,342
กยอน... วู: บางทีก็รู้สึก
เหมือนฉันรู้จักเธอแต่บางครั้งก็ไม่รู้จัก

1102
01:50:06,350 --> 01:50:09,842
เรากำลังยืนอยู่อย่างแน่นอน
ที่ทางแยกตอนนี้

1103
01:50:11,105 --> 01:50:12,720
เกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา?

1104
01:50:13,941 --> 01:50:17,479
ความสัมพันธ์นี้ได้.
คงอยู่ตลอดไปเหรอ?

1105
01:50:39,007 --> 01:50:40,007
พ่อของเด็กผู้หญิง: นั่นใคร?

1106
01:50:43,011 --> 01:50:44,126
เด็กหญิง: ฉันเองพ่อ

1107
01:51:05,659 --> 01:51:09,026
กยอน... วู: เธอบอกฉัน
เพื่อเขียนจดหมายและนำมา

1108
01:51:09,872 --> 01:51:11,612
เพื่อเขียนลงบนกระดาษ

1109
01:51:13,292 --> 01:51:15,624
เพื่อแสดงความรู้สึกของฉัน

1110
01:51:16,170 --> 01:51:18,035
ฉันพยายามอย่างหนักที่จะหา
คำพูดที่ถูกต้อง

1111
01:51:20,382 --> 01:51:21,872
เมื่อฉันพบเธอครั้งแรก

1112
01:51:22,551 --> 01:51:26,009
ฉันอยากจะรักษาความเศร้าโศกของเธอ

1113
01:51:26,805 --> 01:51:29,171
แต่ตอนนี้ฉันยอมแพ้เธอไม่ได้แล้ว

1114
01:51:30,184 --> 01:51:33,768
ฉันหวังว่าเราจะจริงจังได้

1115
01:51:34,688 --> 01:51:37,555
ฉันกำลังเขียนเกี่ยวกับ
ความรู้สึกเหล่านี้

1116
01:51:38,567 --> 01:51:41,559
เธออาจจะ
เขียนเกี่ยวกับฉันตอนนี้

1117
01:51:43,530 --> 01:51:47,944
นี่คือวิธีที่เราเป็น
เตรียมแยกทางกัน

1118
01:52:08,347 --> 01:52:09,347
เด็กผู้หญิง: กยอนอู0.

1119
01:52:11,058 --> 01:52:12,844
เด็กหญิง : เห็นยอดเขานั้นไหม?

1120
01:52:14,436 --> 01:52:15,436
กยอน...วู: ใช่

1121
01:52:16,730 --> 01:52:19,346
หญิงสาว: ใครก็ได้
ได้ยินฉันจากที่นั่นไหม?

1122
01:52:21,068 --> 01:52:27,109
กยอน... woo0:ใช่ ก็คงเป็นเช่นนั้น
หรืออาจจะไม่

1123
01:52:28,867 --> 01:52:31,950
เด็กหญิง : งั้นก็ไปที่นั่นเลย
ฉันจะตะโกนที่นี่

1124
01:52:32,246 --> 01:52:33,702
เด็กหญิง: ถ้าเธอได้ยินตอบฉันด้วย

1125
01:52:35,874 --> 01:52:37,705
คยอนอู: คุณต้องการฉัน
ไปที่นั่นเหรอ?

1126
01:52:39,586 --> 01:52:40,586
เด็กผู้หญิง: ใช่.

1127
01:52:54,017 --> 01:52:55,257
Girl: กยอน... woo0?

1128
01:52:56,770 --> 01:52:57,850
เด็กผู้หญิง: คุณได้ยินฉันไหม?

1129
01:53:00,524 --> 01:53:08,524
Girl: กยอน...วู้! ฉันเสียใจ.
ฉันไม่สามารถช่วยได้จริงๆ

1130
01:53:13,996 --> 01:53:21,996
Girl: กยอน... woo0. ฉันเสียใจ.
ฉันขอโทษ... ฉันไม่สามารถช่วยได้

1131
01:53:26,300 --> 01:53:32,637
หญิงสาว: ฉันคิดว่าฉันแตกต่าง
แต่ฉันเป็นเพียงเด็กผู้หญิงที่ทำอะไรไม่ถูก

1132
01:53:36,393 --> 01:53:44,393
Girl: กยอน...วู้! ฉันเสียใจ.

1133
01:54:05,339 --> 01:54:06,619
เด็กหญิง: คุณนำจดหมายมาด้วยหรือเปล่า?

1134
01:54:07,466 --> 01:54:08,466
กยอน...วู: ใช่

1135
01:54:12,220 --> 01:54:14,085
กยอนอู0:นั่นอะไรน่ะ?

1136
01:54:15,474 --> 01:54:16,589
เด็กผู้หญิง: แคปซูลเวลา

1137
01:54:19,353 --> 01:54:22,971
เด็กหญิง: เราใส่จดหมายของเรา
ในนั้นและฝังไว้ที่นี่

1138
01:54:25,233 --> 01:54:29,818
เด็กหญิง: และอีกสองปีต่อมา
มาพบกันที่นี่อีกครั้ง

1139
01:54:30,822 --> 01:54:34,610
เด็กหญิง: เราจะอ่านจดหมายในวันนั้น

1140
01:54:35,994 --> 01:54:38,110
เด็กหญิง: และบางทีเราอาจทำได้
ค้นหาคำตอบแล้ว

1141
01:54:39,748 --> 01:54:42,239
กยอน... วู: นั่นสินะ
วิธีบอกลาของเธอ

1142
01:54:42,876 --> 01:54:49,122
และฉันก็พูดซ้ำอยู่ในใจ
สองปีนั้นไม่นานนัก

1143
01:55:08,735 --> 01:55:16,735
เด็กหญิง: มาเปิดเรื่องนี้กันดีกว่า
สองปีต่อมา ตอนสอง โอเคไหม?

1144
01:55:54,448 --> 01:55:57,690
กยอน... วู: เราเจอกันได้นะ
สองปีต่อมา

1145
01:55:58,577 --> 01:56:03,697
เมื่อเราพบกันแล้วเราจะเป็น
แตกต่างจากสิ่งที่เราเป็นอยู่ตอนนี้

1146
01:56:04,666 --> 01:56:07,703
เราอาจจะใกล้ชิดกันมากขึ้น

1147
01:56:08,587 --> 01:56:10,327
หรือแยกจากกันตลอดไป

1148
01:56:10,797 --> 01:56:13,709
เราสามารถเลือกได้เพียงอันเดียว

1149
01:56:36,990 --> 01:56:39,732
เด็กผู้หญิง: กยอนอู. คุณไปก่อน

1150
01:56:40,827 --> 01:56:42,112
สาวๆ : แยกกันตรงนี้เลย

1151
01:56:44,247 --> 01:56:45,953
กยอน...วู: ไปด้วยกันมั้ย?

1152
01:56:46,875 --> 01:56:51,244
เด็กหญิง: ไม่ ฉันจะนั่งรถไฟขบวนถัดไป
ฉันคิดว่ามันดีกว่า

1153
01:57:06,853 --> 01:57:08,389
กยอน... วู: เจอกันอีกสองปีนะ!

1154
01:57:08,522 --> 01:57:09,978
เด็กหญิง: โอเค อีกสองปีข้างหน้า!

1155
01:57:10,023 --> 01:57:11,023
กยอน... วู: สองปี!

1156
01:57:13,985 --> 01:57:14,985
กยอน... wo0:บาย!

1157
01:57:48,436 --> 01:57:50,427
เด็กผู้หญิง: กยอนอู!

1158
01:58:03,827 --> 01:58:06,944
กยอน... วู: นั่นสินะ
เราเลิกกัน

1159
01:58:11,710 --> 01:58:14,668
ล่วงเวลา

1160
01:58:15,922 --> 01:58:20,336
กยอน... วู: ฉันทำไม่ได้
ทนความเหงาหลังจากที่เราเลิกกัน

1161
01:58:21,595 --> 01:58:22,926
เมื่อคิดถึงความทรงจำเหล่านั้น

1162
01:58:23,722 --> 01:58:27,590
ฉันเริ่มเขียนเกี่ยวกับเรื่องราวของเรา
บนอินเทอร์เน็ต

1163
01:58:29,102 --> 01:58:30,967
แล้วฉันก็ตัดสินใจ

1164
01:58:31,938 --> 01:58:36,181
ถ้าฉันได้พบเธออีกครั้ง ฉันจะให้เธอดู
ตัวฉันเองแตกต่างออกไป

1165
01:58:37,110 --> 01:58:42,605
ต้องใช้เวลาของฉันให้เป็นประโยชน์
เพื่อเธอและอนาคตของฉัน

1166
01:58:49,998 --> 01:58:54,241
กยอนอู: ทำไมล่ะ
ลูกบอลที่ฉันตีกลับโดนหน้าฉันเหรอ?

1167
01:59:20,278 --> 01:59:24,863
กยอน... วู: ฉันเขียนของเรา
เรื่องราวบนอินเทอร์เน็ตทุกวัน

1168
01:59:25,992 --> 01:59:29,610
และฉันก็รักษาตัวเองไว้
ยุ่งมาสองปีแล้ว

1169
01:59:37,504 --> 01:59:42,294
ย~ป!

1170
01:59:46,930 --> 01:59:54,769
กยอน... วู: ขอโทษนะ.
ฉันเขียนว่า 'สาวหน้าด้านของฉัน'

1171
01:59:55,188 --> 01:59:58,772
กยอน... วู: ภาพยนตร์ชิน
เห็นงานเขียนของฉัน

1172
01:59:59,192 --> 02:00:02,309
และเสนอให้ทำ
ภาพยนตร์ออกมาจากมัน

1173
02:00:03,279 --> 02:00:06,316
ฉันทำให้เธอฝัน
เป็นจริงแทน

1174
02:00:07,158 --> 02:00:10,571
ฉันอยากจะบอกเธอทันทีว่า

1175
02:00:11,037 --> 02:00:13,449
แต่ฉันทำได้แค่รอเท่านั้น
จนถึงวันนั้น

1176
02:00:19,462 --> 02:00:21,043
กยอน... วู: เธอไม่ได้มา

1177
02:00:22,090 --> 02:00:24,581
มันเป็นวันเดียวที่เราจะได้พบกัน

1178
02:00:25,844 --> 02:00:28,335
ไม่มีใครรู้ว่าเธอจะมาเมื่อไร

1179
02:01:23,109 --> 02:01:26,852
ว้าว!

1180
02:01:29,532 --> 02:01:31,272
กยอน... วู: เขามาที่นี่ได้ยังไง?

1181
02:01:32,035 --> 02:01:33,241
กยอน... woo0:มันเป็นเรื่องลึกลับนะ

1182
02:01:50,053 --> 02:01:52,920
เด็กผู้หญิง: กยอนอู! คุณเป็นอย่างไร?

1183
02:01:54,432 --> 02:01:57,924
ฉันมีความสุขมาก
ในขณะที่อยู่กับคุณ

1184
02:01:58,937 --> 02:02:05,058
ฉันไม่แน่ใจว่าคุณรู้ไหม
แต่คนที่ฉันรักก็จากไป

1185
02:02:06,694 --> 02:02:08,434
วันที่ฉันพบคุณครั้งแรก

1186
02:02:08,947 --> 02:02:12,565
เป็นวันที่เขาเสียชีวิตเมื่อปีที่แล้ว

1187
02:02:14,577 --> 02:02:19,571
จริงๆแล้วฉันก็พยายาม
มองหาเขาในตัวคุณ

1188
02:02:20,959 --> 02:02:24,668
ฉันรู้ว่ามันผิด ฉันเสียใจ.

1189
02:02:31,594 --> 02:02:35,803
ฉันก็เจอเขาเหมือนกัน
รถไฟใต้ดินเหมือนคุณ

1190
02:02:37,976 --> 02:02:40,342
ตอนนั้นฉันป่วยมาก

1191
02:02:43,481 --> 02:02:51,481
เขาทำทุกอย่างที่ฉันต้องการ
เช่นเดียวกับที่คุณทำกับฉัน

1192
02:02:59,497 --> 02:03:02,830
เราวางแผนไว้ใต้ต้นไม้ต้นนี้
อนาคตของเราด้วยกัน

1193
02:03:05,086 --> 02:03:08,499
แต่จู่ๆ เขาก็จากไป

1194
02:03:09,883 --> 02:03:15,003
ในขณะที่ฉันกำลังคบกับคุณ
ฉันเจอแม่ของเขาบ่อยๆ

1195
02:03:17,348 --> 02:03:20,135
เธออยากจะแนะนำ
ผู้ชายที่ดีกับฉัน

1196
02:03:21,019 --> 02:03:22,350
แต่ฉันไม่สามารถ

1197
02:03:26,482 --> 02:03:30,851
วันที่ฉันพบคุณครั้งแรก
ฉันมาอยู่ใต้ต้นไม้ต้นนี้

1198
02:03:32,030 --> 02:03:33,861
และฉันก็อธิษฐานต่อเขา

1199
02:03:34,657 --> 02:03:36,397
เพื่อให้ฉันเป็นอิสระ

1200
02:03:38,536 --> 02:03:42,028
เมื่อฉันได้พบคุณ
สิ่งนี้เกิดขึ้นกับฉัน

1201
02:03:42,874 --> 02:03:46,412
นั่นอาจจะ...
เขาแนะนำคุณให้ฉันรู้จัก

1202
02:03:47,545 --> 02:03:49,410
แต่ยิ่งฉันได้พบคุณมากเท่าไร

1203
02:03:50,548 --> 02:03:54,541
'ดูเหมือนเขาจะเติบโตขึ้น
อิจฉาคุณในตัวฉัน

1204
02:03:55,637 --> 02:04:02,304
ยิ่งฉันชอบคุณมากเท่าไหร่
ฉันรู้สึกผิดอยู่ข้างใน

1205
02:04:03,686 --> 02:04:06,803
ในขณะที่เราสองคนต้องจากกัน

1206
02:04:07,440 --> 02:04:09,806
ฉันอยากจะลืมเขาคนเดียว

1207
02:04:14,697 --> 02:04:19,157
กยอน... วู: หลังจากวันนั้น
ฉันไปที่นี่บ่อยครั้ง

1208
02:04:21,079 --> 02:04:24,788
เด็กหญิง: ถ้าฉันไม่ได้อยู่กับคุณ
หลังจากสองปี

1209
02:04:25,333 --> 02:04:26,948
หมายความว่าฉันยังขาดความกล้า

1210
02:04:28,419 --> 02:04:31,832
เราจะเปลี่ยนขนาดไหน.
หลังจากสองปี?

1211
02:04:34,092 --> 02:04:36,174
ฉันรู้สึกเหมือนคุณมีชีวิตอยู่
ในอนาคต

1212
02:04:36,970 --> 02:04:38,926
และฉันก็จมอยู่กับอดีต

1213
02:04:41,474 --> 02:04:42,714
ฉันอยากพบคุณเร็วๆ นี้

1214
02:04:43,810 --> 02:04:45,425
เพื่อที่ฉันจะได้อ่านจดหมายของคุณ

1215
02:05:33,026 --> 02:05:35,017
หญิงสาว: ทำไมคุณถึง
จ้องมองมาที่ฉันครับ?

1216
02:05:35,153 --> 02:05:42,025
ชายชรา: เพราะคุณสวยมาก
ฉันคิดว่านางฟ้าลงมา

1217
02:05:46,664 --> 02:05:48,370
สาวๆ : คุณมาที่นี่บ่อยไหม?

1218
02:05:48,916 --> 02:05:53,910
ชายชรา: บางครั้ง.
ต้นไม้ต้นนี้มีความลับ

1219
02:05:56,049 --> 02:05:58,256
Girl: ฉันก็มีความลับที่นี่เหมือนกัน

1220
02:05:59,135 --> 02:06:00,135
ชายชรา: จริงเหรอ?

1221
02:06:02,680 --> 02:06:08,300
เด็กหญิง: สามปีที่แล้ว ฉันฝังจดหมายฉบับหนึ่ง
ที่นี่กับแฟนของฉัน

1222
02:06:11,189 --> 02:06:12,770
หญิงสาว: อะไรคือความลับของคุณ?

1223
02:06:13,149 --> 02:06:14,189
ชายชรา: แล้วเกิดอะไรขึ้น?

1224
02:06:16,402 --> 02:06:20,441
เด็กหญิง: เราสัญญาว่าจะอ่าน
จดหมายเมื่อปีที่แล้ว

1225
02:06:23,201 --> 02:06:24,816
เด็กหญิง : แต่ฉันมาไม่ได้

1226
02:06:26,454 --> 02:06:28,069
ชายชรา: ฉันคิดว่าคุณมาช้าไปหนึ่งปี

1227
02:06:31,334 --> 02:06:33,825
เด็กหญิง: แต่สองปี
ดูเหมือนจะไม่นานขนาดนั้น

1228
02:06:36,923 --> 02:06:38,959
เด็กหญิง : ฉันไม่ได้ทำ
สัตวแพทย์ตัดสินใจใด ๆ

1229
02:06:42,220 --> 02:06:44,552
หญิงสาว: ฉันแค่เสียเวลาไปเปล่าๆ
ในความคิดโง่ๆ

1230
02:06:45,598 --> 02:06:46,838
ชายชรา: เช่นอะไร?

1231
02:06:51,229 --> 02:06:53,060
เด็กหญิง : หากโชคชะตาลิขิตให้มาพบกัน

1232
02:06:55,191 --> 02:06:57,432
เด็กหญิง: ฉันคิดว่าเราจะได้เจอกัน
โดยบังเอิญที่ไหนสักแห่ง

1233
02:06:59,695 --> 02:07:01,356
ชายชรา: รู้ไหมว่าโชคชะตาคืออะไร?

1234
02:07:02,490 --> 02:07:08,235
ชายชรา: สร้างสะพานแห่งโอกาส
สำหรับคนที่คุณรัก

1235
02:07:14,127 --> 02:07:20,088
ชายชรา: พูดตามตรง
ฉันอ่านจดหมายของพวกคุณแล้ว

1236
02:07:23,261 --> 02:07:25,718
ชายชรา: ฉันบอกว่าต้นไม้ต้นนี้
มีความลับใช่ไหม?

1237
02:07:26,097 --> 02:07:27,097
เด็กผู้หญิง: ใช่

1238
02:07:28,641 --> 02:07:35,479
ชายชรา: ดูอย่างใกล้ชิด ต้นไม้ต้นนี้.
ดูเหมือนเดิมเหรอ?

1239
02:07:46,367 --> 02:07:51,407
เด็กหญิง : ก็ดูเหมือนอย่างนั้นนะ
เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ฉันไม่แน่ใจ

1240
02:07:53,499 --> 02:07:56,491
ชายชรา: ผู้คนตายหรือมีชีวิตอยู่

1241
02:07:57,545 --> 02:08:01,379
ชายชรา: มีต้นไม้ที่ตายแล้ว
และต้นไม้ที่มีชีวิตด้วย

1242
02:08:03,509 --> 02:08:07,422
ชายชรา: ต้นไม้ต้นนี้ถูกฟันตาย
โดยสายฟ้าแลบเมื่อปีที่แล้ว

1243
02:08:08,806 --> 02:08:10,421
ชายชรา: มันถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

1244
02:08:13,936 --> 02:08:18,020
ชายชรา: แต่ชายหนุ่มคนนี้
รู้สึกเสียใจกับมัน

1245
02:08:19,650 --> 02:08:21,641
ชายชรา: ในช่วงฤดูใบไม้ผลินี้

1246
02:08:22,570 --> 02:08:28,816
ชายชรา: เขาปลูกต้นไม้อีกต้นหนึ่ง
นั่นก็ดูเหมือนกัน

1247
02:08:31,412 --> 02:08:33,949
ชายชรา: เมื่อท่านปลูกต้นไม้แล้ว

1248
02:08:34,457 --> 02:08:40,293
ชายชรา: เขาถามฉันว่า
มันดูเหมือนกัน

1249
02:08:41,964 --> 02:08:45,957
ชายชรา: เขาบอกว่ามีคนคนหนึ่ง
คงจะเสียใจถ้ามันตายไป

1250
02:08:47,720 --> 02:08:51,087
ชายชรา: ดังนั้นจึงไม่มีใครควรรู้

1251
02:08:53,976 --> 02:08:54,976
Girl: กยอน...วู้...

1252
02:09:44,777 --> 02:09:48,736
คุณโทรหาก
เบอร์ผิดหรือหน้าปัดใช้งานไม่ได้

1253
02:09:48,864 --> 02:09:50,024
กรุณาโทรอีกครั้ง.

1254
02:11:29,215 --> 02:11:30,215
เด็กผู้หญิง: สวัสดี

1255
02:11:36,263 --> 02:11:40,381
ผู้หญิง : ไม่นานมานี้
คุณสวยขึ้นแล้ว

1256
02:11:41,102 --> 02:11:43,764
เด็กหญิง: คุณยังดูเด็กอยู่เลย
เป็นยังไงบ้าง?

1257
02:11:44,522 --> 02:11:45,728
ผู้หญิง: คุณเคยอยู่ที่อังกฤษเหรอ?

1258
02:11:53,656 --> 02:11:56,989
หญิงสาว: ฉันจะลืมเขาได้

1259
02:12:02,289 --> 02:12:06,032
ผู้หญิง: เข้าใจแล้ว. รู้สึกดีขึ้นไหม?

1260
02:12:06,168 --> 02:12:08,534
เด็กผู้หญิง: ใช่ ดีขึ้นมาก.

1261
02:12:09,046 --> 02:12:10,536
ผู้หญิง : จริงเหรอ?

1262
02:12:11,298 --> 02:12:13,539
ผู้หญิง: ลูกชายของฉันอาจจะเศร้า

1263
02:12:14,051 --> 02:12:17,669
หญิงสาว: เขาไม่ทำ
เขาจะชอบแบบนี้

1264
02:12:21,434 --> 02:12:26,053
ผู้หญิง: ดี
นั่นคือสิ่งที่ฉันหวังไว้จริงๆ

1265
02:12:26,147 --> 02:12:28,763
กยอนอู: คุณป้า! ฉันได้รับ
ถ่ายรูปของฉัน

1266
02:12:28,899 --> 02:12:32,938
คุณป้า : เจ้าเด็กดื้อ

1267
02:12:34,071 --> 02:12:35,811
คุณป้า : รู้มั้ยว่านานแค่ไหนแล้ว?

1268
02:12:36,574 --> 02:12:38,439
คุณป้า: ขอโทษทีฉันไม่ได้บอกคุณก่อน

1269
02:12:38,576 --> 02:12:42,160
คุณป้า: นี่คยอนอู0
เขาไม่เหมือนกับเขาเหรอ?

1270
02:12:42,830 --> 02:12:44,320
คุณป้า : เวลาคุณลำบาก

1271
02:12:44,790 --> 02:12:48,954
คุณป้า : ฉันพยายามจะแนะนำคุณ
แก่เขาเป็นเวลาหลายปี

1272
02:12:49,336 --> 02:12:51,327
ป้า:แต่เขาก็ออกไปเรื่อยๆ

1273
02:12:52,923 --> 02:12:54,483
คุณป้า : ได้ยินว่าคุณมา
ไปบูพยองบ่อยๆ

1274
02:12:55,593 --> 02:12:57,709
ป้า:แต่เธอไม่เคยมาเยี่ยมฉันเลยเหรอ?

1275
02:13:04,602 --> 02:13:05,717
คุณป้า:ออกไปกับเขาเถอะ

1276
02:13:06,979 --> 02:13:11,097
คุณป้า: ฉันคิดว่าเขาจะทำ
สิ่งที่ง่ายสำหรับคุณ

1277
02:13:12,860 --> 02:13:16,603
คุณป้า : อ๋อ.. กยอน...วู้
คุณจะไปอังกฤษใช่ไหม?

1278
02:13:17,573 --> 02:13:22,237
คุณป้า: เธอไปที่นั่นแล้ว
เพื่อที่เธอจะได้ให้คำแนะนำแก่คุณได้

1279
02:13:24,371 --> 02:13:28,205
กยอน... วู: ฉันไม่ต้องไปแล้ว

1280
02:13:29,752 --> 02:13:37,340
คุณป้า : ทำไมคะ?
คุณสองคนรู้จักกันเหรอ?

1281
02:13:40,888 --> 02:13:46,099
เด็กหญิง: คุณอาจจะไม่เชื่อก็ได้
แต่ฉันคิดว่าฉันได้พบกับชายคนหนึ่งจากอนาคต

1282
02:13:47,770 --> 02:13:49,260
หญิงสาว: จากอนาคตของคุณ

1283
02:13:55,152 --> 02:13:57,768
กยอน... วู: อย่างนี้นี่เอง
ฉันได้พบกับเธออีกครั้ง

1284
02:13:58,614 --> 02:14:00,150
คิดว่ามันบังเอิญเกินไปเหรอ?

1285
02:14:00,866 --> 02:14:05,781
กำลังสร้างสะพานครับ
โอกาสสำหรับความรักของคุณ


