1
00:01:21,000 --> 00:01:23,960
เก็บเกี่ยวบ้าน

2
00:01:34,240 --> 00:01:41,000
ในปี ค.ศ. 1914 ชาติต่างๆ ในยุโรปก็มี
ออกไปทำสงครามในขณะที่ข้าวโพดสุก

3
00:01:41,000 --> 00:01:45,240
ตอนนี้เป็นปี 1918 และเป็นฤดูเก็บเกี่ยว
กำลังถูกเก็บเกี่ยว

4
00:01:46,880 --> 00:01:50,080
เป็นเวลาสองเดือนทั้งหมด
น้ำหนักของพันธมิตร

5
00:01:50,081 --> 00:01:53,600
ได้กดดันชาวเยอรมัน
กองทัพในแนวรบด้านตะวันตก

6
00:01:53,600 --> 00:01:57,240
18 กรกฎาคม ยุทธการแห่งมาร์น

7
00:01:58,920 --> 00:02:02,840
8 สิงหาคม ยุทธการที่อาเมียงส์

8
00:02:07,480 --> 00:02:11,560
21 สิงหาคม ยุทธการที่บาโปม

9
00:02:14,320 --> 00:02:18,200
วันที่ 26 สิงหาคม
การต่อสู้ของ Scarpe

10
00:02:24,320 --> 00:02:29,080
วันที่ 12 กันยายน
การต่อสู้ของเซนต์มิฮีล

11
00:02:31,720 --> 00:02:38,000
ตอนนี้วันที่ 26 กันยายน อีกครั้ง
การโจมตีครั้งใหญ่ถล่มกองทัพเยอรมัน

12
00:02:39,320 --> 00:02:44,360
Marshal Foch เปิดตัวซีรีส์
การโจมตีของพันธมิตรทั้งหมด

13
00:03:26,160 --> 00:03:30,400
จอมพล ฟอน ฮินเดนเบิร์ก เขียนว่า:

14
00:03:30,400 --> 00:03:36,960
“สำหรับเราการต่อสู้อีกครั้งหนึ่งกำลังดุเดือด
เคียงบ่าเคียงไหล่กับผู้ที่อยู่ในสนาม

15
00:03:36,960 --> 00:03:39,711
“สนามรบอีกแห่ง
อยู่ในใจของเรา

16
00:03:39,712 --> 00:03:43,640
วันที่ 28 กันยายนนี้ภายใน
การต่อสู้ดุเดือดอย่างดุเดือดที่สุด”

17
00:03:43,640 --> 00:03:47,280
เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ.2561
กองบัญชาการระดับสูงของเยอรมัน

18
00:03:47,280 --> 00:03:52,320
รู้ว่าเป็นพันธมิตรของบัลแกเรีย
อยู่ในจุดที่จะมอบตัว

19
00:03:52,320 --> 00:03:57,360
นายพลลูเดนดอร์ฟฟ์สรุปว่า:
“เราต้องฟ้องเพื่อสันติภาพอย่างชัดแจ้ง

20
00:03:59,840 --> 00:04:03,480
“ฉันลงไป
ถึงห้องจอมพล

21
00:04:03,480 --> 00:04:08,320
“ฉันอธิบายความคิดเห็นของฉัน สนาม
จอมพลฟังฉันด้วยอารมณ์

22
00:04:08,320 --> 00:04:12,960
“เขาตอบว่าเขาตั้งใจ
ที่จะพูดแบบเดียวกันกับฉัน

23
00:04:12,960 --> 00:04:16,540
“ฉันกับจอมพล.
แยกทางกันด้วยการจับมืออันมั่นคง

24
00:04:16,541 --> 00:04:19,600
เหมือนคนที่ฝังศพไว้
ความหวังอันสุดที่รักของพวกเขา”

25
00:04:19,600 --> 00:04:24,040
วันรุ่งขึ้นก็มอบตัว
ของบัลแกเรียกลายเป็นความจริง -

26
00:04:24,040 --> 00:04:28,480
รอยแยกแรกที่ด้านหน้า
ของมหาอำนาจกลาง

27
00:04:30,040 --> 00:04:34,880
กองทัพอังกฤษบุกเข้ามา
สายฮินเดนเบิร์ก

28
00:04:38,800 --> 00:04:42,440
กันไฟร์

29
00:04:55,840 --> 00:04:59,022
รัฐบาลเยอรมัน
และทรงบัญชาการอันสูงส่ง

30
00:04:59,023 --> 00:05:03,080
ได้จัดสัมมนาที่สปา
ที่โรงแรมบริทานิค

31
00:05:03,080 --> 00:05:08,120
รัฐมนตรีบอกกับนายพล
ของการปฏิวัติที่เป็นไปได้ในเยอรมนี

32
00:05:08,120 --> 00:05:14,160
นายพลบอกกับรัฐมนตรีว่า
กองทัพถึงจุดสิ้นสุดของกำลังแล้ว

33
00:05:14,160 --> 00:05:17,367
ความวิตกกังวลของเราสำหรับ
กองทัพ ฮินเดนเบิร์กกล่าว

34
00:05:17,368 --> 00:05:20,360
ปะปนกันด้วยความห่วงใย
เพื่อบ้านเกิด

35
00:05:20,360 --> 00:05:24,840
“ถ้าผู้นั้นไม่ยืนหยัดมั่นคง
อีกอันก็จะพังทลายลง”

36
00:05:24,840 --> 00:05:29,480
ฉันเดินผ่านถนน
ของแฟรงก์เฟิร์ตและไม่ได้รับการยกย่อง

37
00:05:29,480 --> 00:05:34,320
ฉันเป็นนายทหารสัญญาบัตรและ
ในกองทัพเราต้องทำความเคารพ

38
00:05:34,320 --> 00:05:38,760
นั่นไม่ใช่ทหารคนเดียว
ฉันเจอคนที่ไม่ทักทาย

39
00:05:38,760 --> 00:05:41,400
จำนวนมากปฏิเสธที่จะทักทาย

40
00:05:41,400 --> 00:05:46,840
ฉันตระหนักว่าวินัย
และอารมณ์ของคนก็แย่มาก

41
00:05:46,840 --> 00:05:51,480
เราไม่ได้ตระหนักที่แนวหน้า
ที่บ้านมันแย่แค่ไหน

42
00:05:51,480 --> 00:05:54,280
ผู้คนเบื่อหน่ายกับสงคราม

43
00:05:54,280 --> 00:05:59,120
พวกเขาอยากให้มันจบลงโดยเร็ว
เป็นไปได้ - ชัยชนะหรือไม่มีชัยชนะ

44
00:06:01,800 --> 00:06:06,440
“เราได้ยื่นข้อเสนอเพื่อสันติภาพ
ก้าวเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

45
00:06:06,440 --> 00:06:11,080
“เขาอนุมัติข้อเสนอของเรา
ด้วยใจที่เข้มแข็งและแน่วแน่”

46
00:06:11,080 --> 00:06:15,920
“มันจะต้องมีความสงบสุข
สันติภาพหลังสงคราม 50 เดือน”

47
00:06:17,400 --> 00:06:22,760
มีเด็กไปโรงเรียน
ที่ไม่เคยรู้จักความสงบสุข

48
00:06:22,760 --> 00:06:25,535
ผู้ชายก็ลืมไปแล้ว
ความสงบสุขเป็นอย่างไร

49
00:06:25,536 --> 00:06:29,520
ความรู้สึกของคำก็เปลี่ยนไป
สันติภาพคืออะไร?

50
00:06:29,520 --> 00:06:34,760
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม
สิ่งที่ได้มายากมาก

51
00:06:36,720 --> 00:06:41,040
ก้าวแรกสู่สันติภาพ
จะต้องเป็นการสงบศึก

52
00:06:41,040 --> 00:06:42,280
ไฟ!

53
00:06:42,280 --> 00:06:47,560
จะไม่มีความสงบสุขในขณะที่มีปืน
ฟ้าร้องและการสังหารก็ดำเนินต่อไป

54
00:06:47,560 --> 00:06:52,400
แต่ในทุกประเทศ
ทหารและผู้นำทางการเมืองรู้ดี

55
00:06:52,400 --> 00:06:56,840
ว่าเมื่อเสียงปืนเงียบลง
และการฆ่าก็ยุติลง

56
00:06:56,840 --> 00:07:00,536
ไม่น่าเชื่อว่า
กองทัพที่เหนื่อยล้าและเปื้อนเลือด

57
00:07:00,537 --> 00:07:03,480
สามารถทำได้
ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง

58
00:07:03,480 --> 00:07:06,364
แล้วก่อนหน้านั้นล่ะ
อาจเป็นการสงบศึก

59
00:07:06,365 --> 00:07:10,120
จะต้องมีหลักประกัน
ว่าจะนำไปสู่ความสงบสุข

60
00:07:10,120 --> 00:07:13,743
และหลังจากผ่านไป 50 เดือน
ความเกลียดชังและความสงสัย

61
00:07:13,744 --> 00:07:16,560
จะมีได้อย่างไร
ความมั่นใจเช่นนั้นเหรอ?

62
00:07:16,560 --> 00:07:19,520
เสียงปืนดังก้องต่อไป

63
00:07:20,640 --> 00:07:23,880
แม้จะขาดทุน แม้จะเหนื่อยล้า

64
00:07:23,880 --> 00:07:27,280
อารมณ์ของฝ่ายสัมพันธมิตรในปี พ.ศ. 2461
ไม่สามารถโอนอ่อนได้

65
00:07:27,280 --> 00:07:30,287
20% ของชาวฝรั่งเศส
ชาติถูกยึดไป

66
00:07:30,288 --> 00:07:33,520
เข้าสู่กองทัพ
ตั้งแต่สงครามเริ่มขึ้น

67
00:07:33,520 --> 00:07:35,880
ผู้ชายเกือบแปดล้านคน

68
00:07:35,880 --> 00:07:41,240
3.5% ของชาวฝรั่งเศส
ถูกฆ่าตาย

69
00:07:41,240 --> 00:07:44,080
ผู้ชายมากกว่า 1,300,000 คน

70
00:07:47,920 --> 00:07:53,160
ฝรั่งเศสได้รับความเดือดร้อนและต่อสู้และ
หลั่งเลือดอย่างที่ประเทศอื่นไม่เคยทำ

71
00:07:55,680 --> 00:07:59,920
บริเตนใหญ่ก็ได้เสนอออกมาเช่นกัน
ความพยายามอันยิ่งใหญ่

72
00:07:59,920 --> 00:08:06,360
13% ของประชากรของเธอถูกดึงดูดเข้ามา
กองกำลังติดอาวุธ - มากกว่าหกล้านคน

73
00:08:06,360 --> 00:08:11,400
ตั้งแต่ปี 1916 เป็นต้นมา ยอดผู้เสียชีวิตของชาวอังกฤษ
ได้ขึ้นที่สูงชัน

74
00:08:11,400 --> 00:08:16,440
ตอนนี้มีจำนวน 750,000 -
มากกว่าครึ่งหนึ่งของตัวเลขชาวฝรั่งเศส

75
00:08:20,840 --> 00:08:25,880
อังกฤษก็สูญเสียบางสิ่งบางอย่างไปเช่นกัน
ชาติภาคพื้นทวีปไม่เคยครอบครอง

76
00:08:25,880 --> 00:08:29,040
ภูมิคุ้มกันที่มีมานานหลายศตวรรษ

77
00:08:29,040 --> 00:08:32,280
มากกว่า 7.5 ล้านตัน
ของการขนส่งของอังกฤษ

78
00:08:32,281 --> 00:08:35,880
จมลงในเดือนตุลาคม
พ.ศ. 2461 - มากกว่า 1,000 ลำ

79
00:08:35,880 --> 00:08:41,720
ระเบิดสายช่วยชีวิตของอังกฤษ
ซึ่งโจมตีพลเมืองทุกคน

80
00:08:42,760 --> 00:08:47,600
และบัดนี้เมืองใหญ่ทุกเมืองก็รู้แล้ว
ว่ามันอาจเป็นเป้าหมายสงคราม

81
00:08:47,600 --> 00:08:52,880
จริงๆแล้วมีเพียง 1,413 คนเท่านั้น
ถูกสังหารในการโจมตีทางอากาศ

82
00:08:52,880 --> 00:08:57,480
แต่ศัตรูในท้องฟ้าได้นำพามา
สงครามบ้านของคนอังกฤษ

83
00:08:57,481 --> 00:08:59,320
อย่างที่ไม่มีอะไรสามารถทำได้อีกแล้ว

84
00:09:03,400 --> 00:09:06,040
พวกเขาไม่ชอบมัน

85
00:09:06,040 --> 00:09:08,720
อารมณ์อังกฤษก็เปรี้ยว

86
00:09:14,760 --> 00:09:17,680
เสียงปืนดังก้องอย่างต่อเนื่อง

87
00:09:36,360 --> 00:09:39,000
ตอนนี้เป็นเดือนตุลาคม

88
00:09:39,000 --> 00:09:42,909
วันที่ 3 รัฐบาลใหม่
ก่อตั้งขึ้นในประเทศเยอรมนี

89
00:09:42,910 --> 00:09:45,840
ภายใต้ลัทธิเสรีนิยม
เจ้าชายแม็กซ์แห่งบาเดน

90
00:09:45,840 --> 00:09:50,480
ตอนแรกเขาพูดกับตัวเองว่า
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา

91
00:09:50,480 --> 00:09:53,320
“เพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือดต่อไป

92
00:09:53,320 --> 00:09:56,377
“รัฐบาลเยอรมัน
ขอร้องท่านประธาน

93
00:09:56,378 --> 00:09:59,760
เพื่อจัดให้มีการทันที
บทสรุปของการสงบศึก

94
00:09:59,760 --> 00:10:02,600
"ทางบก ทางทะเล และทางอากาศ"

95
00:10:02,600 --> 00:10:05,440
อเมริกาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร?

96
00:10:05,440 --> 00:10:10,280
สำหรับเยอรมนีและออสเตรีย
นี่เป็นคำถามที่สำคัญทั้งหมด

97
00:10:10,280 --> 00:10:12,920
เชียร์

98
00:10:12,920 --> 00:10:16,960
ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน
เป็นคนแห่งชั่วโมง

99
00:10:16,960 --> 00:10:20,600
ความเห็นของเขาเองนั้นเรียบง่าย
และไม่เปลี่ยนแปลง

100
00:10:20,600 --> 00:10:25,040
“ถ้าเยอรมันพ่ายแพ้
พวกเขาจะยอมรับเงื่อนไขใดๆ

101
00:10:25,040 --> 00:10:30,200
“ถ้าพวกเขาไม่พ่ายแพ้ ผมก็ทำ”
ไม่อยากตกลงกับพวกเขา”

102
00:10:30,200 --> 00:10:35,040
วิลสันไม่มีเวลาพัตต์เลย
ความตั้งใจของชาวเยอรมันในการทดสอบ

103
00:10:35,040 --> 00:10:38,809
เขาถามว่าเป็นคนเยอรมัน
และรัฐบาลออสเตรีย

104
00:10:38,810 --> 00:10:41,880
ก็พร้อมที่จะยอมรับ
โครงการสันติภาพ

105
00:10:41,880 --> 00:10:46,520
ที่เขาส่งมาให้
ต่อรัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2461

106
00:10:46,520 --> 00:10:51,360
เรียกว่าสิบสี่แต้ม
มันเป็นเกณฑ์ที่น่าเสียดาย

107
00:10:51,360 --> 00:10:55,800
อังกฤษขึ้นอยู่กับพลังทะเล
ไม่ชอบการยืนกราน

108
00:10:55,800 --> 00:11:00,240
ว่าด้วยเรื่อง “เสรีภาพในการเดินเรือโดยสมบูรณ์
ในทะเลอย่างสันติและในสงคราม"

109
00:11:00,240 --> 00:11:03,600
ข้อเสนอสำหรับการเปลี่ยนแปลง
พรมแดนของยุโรป,

110
00:11:03,601 --> 00:11:06,680
ซึ่งดูตรงไปตรงมา
ในกรุงวอชิงตัน

111
00:11:06,680 --> 00:11:11,120
มีรูปลักษณ์ที่แตกต่างออกไป
เมื่อมองจากปารีสหรือโรม

112
00:11:11,120 --> 00:11:16,280
วิลสันไม่ได้ปรึกษาฝ่ายสัมพันธมิตร
ก่อนจะตอบกลับไปเยอรมัน

113
00:11:24,360 --> 00:11:29,400
และตอนนี้สำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร สงคราม
ดูเหมือนจะมีแนวโน้มน้อยลงเล็กน้อย

114
00:11:29,400 --> 00:11:32,400
กว่าที่เคยมีในวันแรกของเดือนตุลาคม

115
00:11:32,400 --> 00:11:38,840
ในแฟลนเดอร์ส ฝนที่ชุ่มฉ่ำได้หยุดลงแล้ว
ความก้าวหน้าของเบลเยียมและอังกฤษ

116
00:11:47,680 --> 00:11:52,920
ชาวอเมริกันในอาร์กอนก็เช่นกัน
ประสบปัญหาการขนส่งที่ไม่ได้รับการแก้ไข

117
00:12:05,840 --> 00:12:08,480
กองทัพฝรั่งเศสต่อสู้อย่างหนัก

118
00:12:08,480 --> 00:12:13,720
แต่ผู้ชายในปี 1918 ไม่ใช่
ทหารห้าวหาญในปี 1914 และ 1915

119
00:12:13,720 --> 00:12:17,360
และความทรงจำของการกบฏ
พ.ศ. 2460

120
00:12:17,360 --> 00:12:23,480
ไม่น่าจะจางหายไปในจิตใจ
ของผู้บัญชาการของพวกเขา นายพล Petain

121
00:12:23,480 --> 00:12:26,400
เขาไม่สามารถกดดันพวกมันแรงเกินไปได้

122
00:12:38,480 --> 00:12:41,520
ปืนกล

123
00:12:41,520 --> 00:12:46,160
ภาระล่วงหน้า
ล้มทับกองทัพอังกฤษ

124
00:12:46,160 --> 00:12:48,890
ชาวเยอรมันก็รวมตัวกันต่อต้านมัน

125
00:12:48,891 --> 00:12:52,800
เงินสำรองสุดท้ายของพวกเขา
ความกล้าหาญทักษะและความแข็งแกร่ง

126
00:12:52,800 --> 00:12:57,040
ทั้งหมดนี้ล้วนมีไว้ครอบครอง
ในระดับที่หายาก

127
00:13:33,800 --> 00:13:39,240
ชาวอังกฤษอยู่ภายในสาม
ไมล์จาก Cambrai เมื่อวันที่ 27 กันยายน

128
00:13:39,240 --> 00:13:43,880
พวกเขาไม่ได้เข้าไปในเมืองที่ถูกไฟไหม้
จนถึงวันที่ 9 ตุลาคม

129
00:14:01,680 --> 00:14:07,200
แต่กองทัพอังกฤษก็เข้าครอบครองเช่นกัน
สำรองความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ

130
00:14:07,200 --> 00:14:11,640
วันที่ 17 ตุลาคม พวกเขาก็โจมตี
อีกครั้งที่แม่น้ำเซลเล

131
00:14:11,640 --> 00:14:16,480
จับนักโทษได้ 20,000 คน
และปืน 475 กระบอก

132
00:14:16,480 --> 00:14:21,120
ภายในสิ้นเดือนตุลาคม
การสูญเสียของตนเองในการรุกครั้งนี้

133
00:14:21,120 --> 00:14:25,960
ก็หนักพอๆ กับที่พวกเขามี
ดำรงอยู่ตลอดช่วงสงคราม

134
00:14:25,960 --> 00:14:30,600
Haig บอกกับกองทัพอังกฤษ
รัฐบาลในวันที่ 19 ตุลาคม:

135
00:14:30,600 --> 00:14:33,753
"...ไม่เคยมีประสิทธิภาพมากขึ้นเลย
กว่าที่เป็นอยู่ในวันนี้

136
00:14:33,754 --> 00:14:37,040
แต่ก็สู้เต็มที่และ.
ขาดกำลังเสริม

137
00:14:37,040 --> 00:14:41,280
“ด้วยฤทธิ์ลดน้อยลง
ขวัญกำลังใจจะต้องทนทุกข์ทรมาน

138
00:14:41,280 --> 00:14:45,037
“ชาวฝรั่งเศสและอเมริกัน
กองทัพไม่มีความสามารถ

139
00:14:45,038 --> 00:14:47,720
ของการทำเรื่องจริงจัง
น่ารังเกียจตอนนี้

140
00:14:47,720 --> 00:14:51,960
“อังกฤษคนเดียวอาจนำมา
ศัตรูคุกเข่าลง

141
00:14:51,960 --> 00:14:56,200
“แต่ทำไมต้องใช้ชีวิตชาวอังกฤษให้มากขึ้น?
และเพื่ออะไร?”

142
00:14:57,960 --> 00:15:04,600
ทั่วทั้งขอบเขตของสงคราม
มหาอำนาจกลางเผชิญกับภัยพิบัติ

143
00:15:10,320 --> 00:15:15,360
ในประเทศซีเรียเมืองดามัสกัส
ถ่ายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม

144
00:15:17,720 --> 00:15:20,880
อเลปโปถูกยึดเมื่อวันที่ 26

145
00:15:21,880 --> 00:15:25,920
วันที่ 30 ตุรกีถาม
เพื่อการสงบศึก

146
00:15:29,840 --> 00:15:35,160
กองกำลังพันธมิตรที่รุกคืบมาจาก
ตอนนี้ซาโลนิกายืนอยู่บนแม่น้ำดานูบ

147
00:15:44,400 --> 00:15:47,920
เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ.2561
ชาวอิตาลีได้เปิดฉากแล้ว

148
00:15:47,921 --> 00:15:51,040
การรุกครั้งสุดท้ายของพวกเขา
กับออสเตรีย

149
00:16:05,280 --> 00:16:10,120
ภายในสิ้นเดือนนี้
การต่อต้านของออสเตรียพังทลายลง

150
00:16:10,120 --> 00:16:13,200
ออสเตรียยอมจำนนเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน

151
00:16:22,920 --> 00:16:25,960
ตอนนี้เยอรมนียืนอยู่คนเดียว

152
00:16:25,960 --> 00:16:29,200
เพื่อเผชิญหน้ากับช่วงเวลาที่เจ็บปวดของเธอ

153
00:16:29,200 --> 00:16:31,840
เธอไม่มีทางเลือก

154
00:16:31,840 --> 00:16:35,680
เธอต้องยอมรับเงื่อนไขใดๆ ก็ตาม
เธอถูกเสนอ

155
00:16:35,680 --> 00:16:38,520
หนังสือพิมพ์กึ่งทางการฉบับหนึ่งเขียนว่า:

156
00:16:38,520 --> 00:16:43,360
“คงมีอยู่ครู่หนึ่ง.
ของการกบฏต่อเงื่อนไข

157
00:16:43,360 --> 00:16:49,600
“แล้วเราจะต้องบอกกับตัวเองว่า
ว่าเรามีสิทธิที่จะตายได้เอง

158
00:16:49,600 --> 00:16:52,840
“แต่ไม่ใช่สิทธิที่จะให้ผู้อื่นตาย

159
00:16:52,840 --> 00:16:56,880
“ธุรกิจของเราคือการป้องกัน
การนองเลือดที่ไร้ประโยชน์

160
00:16:56,880 --> 00:17:01,720
“และการนองเลือดก็เกิดขึ้นอีก
กลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์จริงๆ และอย่างเห็นได้ชัด”

161
00:17:01,720 --> 00:17:04,560
ผู้นำสังคมนิยมสรุปว่า:

162
00:17:04,560 --> 00:17:09,520
“จบแบบสยองๆ ดีกว่า
ยิ่งกว่าความสยดสยองไม่รู้จบ"

163
00:17:24,560 --> 00:17:28,800
เยอรมนีเผชิญกับความจริง
ด้วยความสิ้นหวังอันพินาศ

164
00:17:28,800 --> 00:17:31,260
พฤศจิกายนมาและกระดาษมิวนิก

165
00:17:31,261 --> 00:17:35,240
นึกถึง Kaiser อย่างขมขื่น
คำสัญญาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2457

166
00:17:35,240 --> 00:17:39,480
ว่ากองทัพจะกลับบ้าน
"เมื่อใบไม้ร่วง"

167
00:17:39,480 --> 00:17:41,223
"'เมื่อใบไม้ร่วง'

168
00:17:41,224 --> 00:17:46,520
ตอนนี้หลายคนตายไปแล้วและคิดว่าพวกเขา
จะกลับบ้านเมื่อใบไม้ร่วง

169
00:17:46,520 --> 00:17:51,560
“ใครไม่จำด้วยความเจ็บปวด
คำพูดอันร่าเริงของไกเซอร์เหล่านั้นเหรอ?

170
00:17:51,560 --> 00:17:55,400
“ตอนนี้ใบไม้กำลังร่วงหล่น
เป็นครั้งที่ห้า

171
00:17:55,401 --> 00:17:57,800
บางทีความสงบสุขคงจะมาถึงแล้ว”

172
00:17:57,800 --> 00:18:01,440
“อาการภายใน
ความปั่นป่วนในประเทศเยอรมนี

173
00:18:01,441 --> 00:18:05,080
กำลังมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น
และจริงจังมากขึ้น

174
00:18:05,080 --> 00:18:09,920
“ความต้องการและการล่มสลายของทุกสิ่ง
ความคาดหวังถึงชัยชนะและการปล้นสะดม

175
00:18:09,920 --> 00:18:14,880
“เห็นได้ชัดว่าตื่นเต้นมาก
กิเลสอันอันตรายในหมู่มวลชน

176
00:18:14,880 --> 00:18:18,065
“ชาวเมืองโคโลญจน์
ป่วยจากสงคราม

177
00:18:18,066 --> 00:18:20,960
พวกเขาบอกว่าพวกเขาเคยไป
หลอกลวงอย่างร้ายแรง

178
00:18:20,960 --> 00:18:26,800
“พวกเขาบอกว่ามันจะพาพวกเขามา”
ความเจริญรุ่งเรืองแต่นำมาซึ่งความทุกข์ยาก"

179
00:18:26,800 --> 00:18:31,400
ภายในวันที่ 6 พฤศจิกายน มี
การปฏิวัติในทุกส่วนของเยอรมนี

180
00:18:31,400 --> 00:18:37,640
กะลาสีกบฏจากกองเรือที่
คีลเข้ายึดฮัมบวร์กและเบรเมน

181
00:18:37,640 --> 00:18:40,360
มีการกบฏในฮันโนเวอร์

182
00:18:40,360 --> 00:18:43,200
บรันสวิก โคโลญจน์ และมิวนิก

183
00:18:43,200 --> 00:18:47,360
เบอร์ลินอยู่ในช่วงหมัก

184
00:18:47,360 --> 00:18:51,000
ลูเดนดอร์ฟฟ์ลาออกแล้ว
ในวันที่ 27 ตุลาคม

185
00:18:51,000 --> 00:18:53,611
ตอนนี้เป็นผู้สืบทอดของเขา
บอกกับรัฐบาลว่า:

186
00:18:53,612 --> 00:18:57,160
“เราจะต้องข้ามไป.
เส้นที่มีธงขาว

187
00:18:57,160 --> 00:19:00,200
"แม้แต่หนึ่งสัปดาห์ก็นานเกินไปที่จะรอ"

188
00:19:01,640 --> 00:19:07,880
วันรุ่งขึ้น 7 พฤศจิกายน ชาวเยอรมัน
คณะกรรมการสงบศึกข้ามเส้น

189
00:19:07,880 --> 00:19:11,520
วันสุดท้ายของสงคราม
อยู่ในมือ

190
00:19:11,520 --> 00:19:13,827
เปลือกสุดท้าย
กำลังถูกไล่ออก

191
00:19:13,828 --> 00:19:17,560
การโจมตีครั้งสุดท้ายเกิดขึ้น
การฆ่าครั้งสุดท้ายเสร็จสิ้นแล้ว

192
00:19:19,000 --> 00:19:23,280
ตั้งแต่แรกจนถึงสุดท้าย
ราคาของสงครามก็น่ากลัว

193
00:19:23,280 --> 00:19:27,064
กวีวิลเฟรด โอเว่น
ที่ได้เขียนไว้ในบทกวีของเขา

194
00:19:27,065 --> 00:19:29,920
หนึ่งในผู้ที่เข้มงวดที่สุด
ข้อกล่าวหาเรื่องสงคราม

195
00:19:29,920 --> 00:19:34,760
เป็นเพียงหนึ่งในหลาย ๆ คน
ซึ่งล้มลงในช่วงวาระสุดท้ายนี้

196
00:19:34,760 --> 00:19:38,800
“หากอยู่ในความฝันอันแสนสาหัส
คุณก็สามารถก้าวได้เช่นกัน

197
00:19:38,800 --> 00:19:43,080
“อยู่หลังเกวียน.
ที่เราโยนเขาเข้าไป

198
00:19:43,080 --> 00:19:46,920
“และดูดวงตาสีขาว
บิดตัวไปมาบนใบหน้าของเขา

199
00:19:46,920 --> 00:19:51,200
“ใบหน้าห้อยของเขา
เหมือนมารร้ายป่วยจากบาป

200
00:19:51,200 --> 00:19:54,840
“หากเธอได้ยินทุกครั้งที่ตื่นตระหนก
เลือด

201
00:19:54,840 --> 00:19:58,560
“มาบ้วนปาก.
จากปอดที่เน่าเปื่อยเป็นฟอง

202
00:19:58,560 --> 00:20:02,800
“ลามกอนาจารเหมือนมะเร็ง
ขมขื่นเหมือนเอื้อง

203
00:20:02,800 --> 00:20:06,840
“แผลร้ายที่รักษาไม่หาย
ในภาษาที่ไร้เดียงสา -

204
00:20:06,840 --> 00:20:11,280
“เพื่อนเอ๋ย เจ้าอย่าบอกนะ.
ด้วยความสนุกสนานอันสูงส่งเช่นนี้

205
00:20:11,280 --> 00:20:15,320
“ถึงเด็กๆ ที่กระตือรือร้น
เพื่อความรุ่งโรจน์อันสิ้นหวัง

206
00:20:15,320 --> 00:20:21,640
คำโกหกเก่าๆ: 'มันหวานและ'
รุ่งโรจน์ที่ได้ตายเพื่อประเทศของตน '"

207
00:20:33,880 --> 00:20:37,684
100 วันแห่งการต่อสู้อันดุเดือด
ซึ่งได้เริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม

208
00:20:37,685 --> 00:20:40,520
และที่ไม่เคยมีมาก่อน
ผ่อนคลายความกดดัน

209
00:20:40,520 --> 00:20:44,960
ทำให้กองทัพอังกฤษต้องสูญเสีย
เกือบ 400,000 คน

210
00:20:46,760 --> 00:20:51,840
ซึ่งในสมัยนั้นชาวอังกฤษ
ได้จับกุมนักโทษไปแล้ว 188,000 คน

211
00:21:06,840 --> 00:21:11,480
พันธมิตรอื่นๆ ร่วมกัน
ฝรั่งเศส อเมริกัน และเบลเยียม

212
00:21:11,481 --> 00:21:13,760
เอาไป 196,000
นักโทษ

213
00:21:13,760 --> 00:21:17,480
ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่เป็นส่วนใหญ่
ตกเป็นของฝรั่งเศส

214
00:21:29,040 --> 00:21:33,680
ไม่มีกองทัพใดในโลก
สามารถทนต่อการสูญเสียได้ขนาดนี้

215
00:21:33,680 --> 00:21:37,720
กองทัพเยอรมันอันภาคภูมิกำลังแตกสลาย
ในสนาม

216
00:21:37,720 --> 00:21:43,960
คงไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับ
ผลการเจรจาสงบศึก

217
00:21:43,960 --> 00:21:46,200
London Times เขียนว่า:

218
00:21:46,200 --> 00:21:49,553
“ทั้งโลกรอคอยด้วย
ความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทราบข่าว

219
00:21:49,554 --> 00:21:53,040
ที่เยอรมนีได้เข้ายึดครอง.
ก้าวต่อไปสู่สันติภาพ

220
00:21:53,040 --> 00:21:56,967
“มีทางเดียวเท่านั้นและ
ทุกชั่วโมงที่เธอล่าช้า

221
00:21:56,968 --> 00:21:59,680
เพิ่มการสูญเสียของเธอ
และอันตรายของเธอ

222
00:21:59,680 --> 00:22:02,622
“เงื่อนไขได้รับแล้ว
แก้ไขอย่างถาวร

223
00:22:02,623 --> 00:22:06,520
พวกเขาจะต้องรับหรือจากไป
ภายในระยะเวลาที่กำหนด”

224
00:22:08,160 --> 00:22:12,000
ที่ Compiegne ละคร
ถูกเล่นออกไป

225
00:22:12,000 --> 00:22:16,840
คณะผู้แทนสงบศึกของเยอรมนี
เข้าไปในตู้รถไฟของ Foch

226
00:22:16,840 --> 00:22:21,800
“ฟอชเชิญพวกเขาให้นั่งบนนั้น
โต๊ะด้านหนึ่งแล้วนั่งลง

227
00:22:21,800 --> 00:22:26,240
“'คุณขอการสงบศึกหรือไม่?'
จอมพลถามทันที

228
00:22:26,240 --> 00:22:28,246
“'ใช่. เราอยู่ที่นี่เพื่อถาม

229
00:22:28,247 --> 00:22:32,480
ที่จะยุติการสงบศึก"
พวกเขาตอบพร้อมกัน”

230
00:22:32,480 --> 00:22:37,760
เงื่อนไขถูกอ่านให้ครบถ้วน
ความเงียบ ตัวแทนชาวเยอรมันคนหนึ่งร้องไห้

231
00:22:37,760 --> 00:22:42,960
ชาวเยอรมันได้รับเวลา 72 ชั่วโมง
เพื่อที่จะได้ตัดสินใจ

232
00:22:42,960 --> 00:22:46,200
พวกเขาไม่ต้องการเวลานานนัก

233
00:22:46,200 --> 00:22:51,040
การปฏิวัติกำลังกวาดล้าง
ผ่านเมืองต่างๆ ของเยอรมนี

234
00:22:51,040 --> 00:22:54,680
ตะโกนด้วยความโกรธ

235
00:23:13,520 --> 00:23:16,880
เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ.
ไกเซอร์สละราชสมบัติ

236
00:23:16,880 --> 00:23:20,120
และวันรุ่งขึ้นเขาก็หนีไปฮอลแลนด์

237
00:23:21,360 --> 00:23:25,600
เมื่อทราบข่าว เซอร์ดักลาส เฮก
เขียนไว้ในไดอารี่ของเขา:

238
00:23:25,600 --> 00:23:30,640
“ถ้าสงครามเกิดขึ้นกับเรา ไม่
สงสัยว่ากษัตริย์ของเราจะต้องไป

239
00:23:30,640 --> 00:23:36,680
“และบางทีกองทัพของเราก็คงจะเป็น
ดื้อรั้นเหมือนกองทัพเยอรมัน

240
00:23:36,680 --> 00:23:41,720
“เปรียบเทียบคำพูดของจอห์น บันยันเรื่อง
เห็นชายคนหนึ่งกำลังถูกแขวนคอ

241
00:23:41,720 --> 00:23:48,160
“แต่เพื่อพระคุณของพระเจ้า จอห์น บันยัน
คงได้อยู่ในที่ของบุรุษผู้นั้น"

242
00:23:48,160 --> 00:23:53,000
เมื่อเวลา 05.00 น. วันที่ 11 พฤศจิกายน
ลงนามสงบศึกแล้ว

243
00:23:53,000 --> 00:23:59,440
และมีสัญญาณออกมาจากจอมพลฟอช
สำนักงานใหญ่ของกองทัพพันธมิตรทั้งหมด

244
00:23:59,440 --> 00:24:04,480
“ความเป็นปรปักษ์จะยุติลง
เวลา 11.00 น. วันนี้ 11 พฤศจิกายน

245
00:24:08,320 --> 00:24:12,360
ในที่สุดก็ถึงวันที่ร้อยแล้ว
ของปีที่ห้า

246
00:24:12,360 --> 00:24:17,000
เสียงปืนเงียบลง
การสังหารหยุดลง

247
00:24:17,000 --> 00:24:22,040
ไม่มีอีกแล้ว ไฟสว่างมาก
ด้วยเปลวไฟอันสั่นคลอนอันเขียวขจี

248
00:24:23,600 --> 00:24:27,040
ไม่มีดอกลิลลี่แห่งความตายในตอนกลางคืน

249
00:24:27,040 --> 00:24:30,880
ไม่มีปืนครก
บนขอบฟ้า

250
00:24:30,880 --> 00:24:34,800
ไม่มีการจมน้ำด้วยการโดรน
ของเปลือกหอย

251
00:24:36,040 --> 00:24:39,680
ไม่มีปืนกล.
ไม่มีหน่วยลาดตระเวนออกไป

252
00:24:39,680 --> 00:24:42,120
แค่ไม่มีอะไร

253
00:24:42,120 --> 00:24:44,560
ความเงียบ

254
00:24:59,240 --> 00:25:02,160
ชาวแคนาดากำลังเข้าใกล้เมืองมอนส์

255
00:25:02,160 --> 00:25:05,000
จากนั้นเราก็เดินทางต่อไปยังเมืองมอนส์

256
00:25:05,000 --> 00:25:07,840
และก็ถึงถนนสายหลัก

257
00:25:07,840 --> 00:25:13,880
ซึ่งเต็มไปด้วยชาวเมือง
กรีดร้องหัวของพวกเขาและตะโกน

258
00:25:13,880 --> 00:25:18,120
ดูเหมือนพวกเขาจะไม่รู้
เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา

259
00:25:18,120 --> 00:25:22,100
และเมื่อฉันไปถึงศาลากลาง
ในถนนสายหลักของเมืองมอญ

260
00:25:22,101 --> 00:25:25,120
นาฬิกาของโบสถ์ดังขึ้น
เวลา 11.00 น.

261
00:25:25,120 --> 00:25:29,560
สงครามสิ้นสุดลงแล้ว
นี่เป็นช่วงเวลาที่ไม่น่าเชื่อ

262
00:25:29,560 --> 00:25:34,400
และไม่มีที่ไหนน่าเหลือเชื่อไปกว่านี้แล้ว
กว่าที่ด้านหน้าของตัวเอง

263
00:25:34,400 --> 00:25:39,440
ก็มีข่าวเข้ามาอย่างเป็นทางการอย่างช้าๆ
ว่ามีการลงนามสงบศึกแล้ว

264
00:25:39,440 --> 00:25:44,480
แต่ไม่มีการแสดงอารมณ์ใดๆ
ไม่มีใครบ้าดีเดือดหรืออะไรเลย

265
00:25:44,480 --> 00:25:49,720
เรามาไกลเกินไปแล้ว อารมณ์ของเรา
ทุกคนถูกฆ่าตายไปนานแล้ว

266
00:25:49,720 --> 00:25:54,360
เจ้าหน้าที่ชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งสังเกตเห็น
ปฏิกิริยาของทหารของเขา

267
00:25:54,360 --> 00:26:00,600
“พวกเขาไม่ได้แสดงความดีใจด้วยการตะโกน
หรือเพลงที่ใครๆ ก็คาดไม่ถึง

268
00:26:00,600 --> 00:26:05,640
“พวกเขาพูดถึงเรื่องนี้แต่ยังคงอยู่
เรียบเรียงและสง่างามอย่างน่าทึ่ง

269
00:26:05,640 --> 00:26:10,280
“ความสงบสุขเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
ว่าเราทุกคนค่อนข้างตะลึง

270
00:26:10,280 --> 00:26:15,080
“ถามตัวเองว่ามันเป็นไปได้ไหม
หรือว่าเรากำลังฝันอยู่

271
00:26:15,080 --> 00:26:19,920
“เดินไปตามร่องลึก
หลายชั่วโมงหลังจากการสงบศึก

272
00:26:19,920 --> 00:26:24,960
“ฉันรู้สึกประหลาดใจที่เห็นพวกเราทุกคน
ทหารที่ยืนฟังอยู่

273
00:26:24,960 --> 00:26:29,200
“หรือในที่พักอาศัยของพวกเขา
ราวกับว่าสงครามยังดำเนินอยู่"

274
00:26:29,200 --> 00:26:34,360
ยิ่งชาวอเมริกันอึกทึกมากขึ้น
ตอบสนองมันแตกต่างออกไป

275
00:26:34,360 --> 00:26:39,400
“ในหน่วยหนึ่ง พวกผู้ชายก็จับมือกัน
เป็นแถวยาวด้านหลังปืน

276
00:26:39,400 --> 00:26:44,240
“ขณะที่กัปตันลดแขนลง
พวกเขาทั้งหมดดึงพร้อมเพรียงกัน

277
00:26:44,240 --> 00:26:48,480
“ดังนั้นแต่ละคนจึงบอกว่าเขาถูกไล่ออกแล้ว
เปลือกสุดท้าย”

278
00:26:48,480 --> 00:26:51,480
การระเบิด

279
00:26:51,480 --> 00:26:57,720
ในหลายภาคส่วนของอังกฤษมีการสู้รบอย่างดุเดือด
ดำเนินไปจนถึงนาทีสุดท้าย

280
00:26:57,720 --> 00:27:01,360
มีชาวเยอรมันคนหนึ่ง
หน่วยปืนกล

281
00:27:01,360 --> 00:27:04,200
ทำให้กองทหารของเราเดือดร้อนมาก

282
00:27:04,200 --> 00:27:07,840
พวกเขายังคงยิงต่อไป
จนกระทั่งเกือบ 11 โมง

283
00:27:07,840 --> 00:27:12,480
เวลา 11.00 น. เจ้าหน้าที่
พ้นจากตำแหน่งของตนแล้ว

284
00:27:12,480 --> 00:27:16,520
ยกหมวกแล้วโค้งคำนับ
ถึงกองทหารอังกฤษ

285
00:27:16,520 --> 00:27:20,160
คนของเขาทั้งหมดล้มลง
และเคลื่อนทัพออกไป

286
00:27:20,160 --> 00:27:24,320
เชียร์

287
00:27:24,320 --> 00:27:27,427
ทหารอังกฤษเฝ้าดู
ด้วยความประหลาดใจ

288
00:27:27,428 --> 00:27:31,240
เหมือนพลเรือนอยู่ในความหลุดพ้น
พื้นที่ที่ขุดขึ้นมาในสวน

289
00:27:31,240 --> 00:27:36,080
เสื้อผ้า เงิน และของมีค่า
ที่ถูกซ่อนไว้นานนับปี

290
00:27:37,800 --> 00:27:41,680
สำหรับคนเหล่านี้
วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461

291
00:27:41,680 --> 00:27:45,840
หมายถึงการสิ้นสุดการปกครองของศัตรู
การปราบปรามและความกลัว

292
00:27:45,840 --> 00:27:51,280
“หากมีซากปรักหักพังนับไม่ถ้วน
มีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสหลายพันหน้า

293
00:27:51,280 --> 00:27:54,840
“ได้รับบาดเจ็บกรองกลับ
จากด้านหน้า

294
00:27:54,840 --> 00:27:58,480
“ชายชราและหญิงชรา
แล้วหลานๆ

295
00:27:58,480 --> 00:28:01,871
"เบียดเสียดกับซากศพ
ทรัพย์สินของตน

296
00:28:01,872 --> 00:28:05,120
บนเกวียนที่ลากเอี๊ยด
โดยม้าแก่ง่อยตัวหนึ่ง

297
00:28:05,120 --> 00:28:10,160
“บางทีอาจจะกลับไปสู่ซากปรักหักพังซึ่ง
พวกเขาอาจจะยังอ้างว่าเป็นบ้านด้วยความรัก

298
00:28:10,160 --> 00:28:14,560
“ทุกคนมีตราประทับ
ของการทดลองอย่างกล้าหาญ”

299
00:28:14,560 --> 00:28:18,200
สำหรับการสงบศึกบ้าง
มีความหมายอื่น

300
00:28:18,200 --> 00:28:22,120
เจ้าหน้าที่ชาวอังกฤษได้ยินเรื่องราวต่างๆ
ของความกลัวที่แตกต่างออกไป

301
00:28:22,120 --> 00:28:26,160
“จากความต้องการอย่างไร
เพราะเด็กๆหิว

302
00:28:26,160 --> 00:28:29,073
“เพื่อถวายยา
สำหรับทารกที่ป่วย

303
00:28:29,074 --> 00:28:32,600
หรือบันทึกที่ไม่ถูกต้อง
แม่จากความอดอยาก

304
00:28:32,600 --> 00:28:36,840
“หญิงสาวหรือภรรยาเคยมีชีวิตอยู่
พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ชาวเยอรมัน

305
00:28:36,840 --> 00:28:39,880
“กับผู้ชายคนของพวกเขากำลังต่อสู้กัน

306
00:28:39,880 --> 00:28:44,200
“บางครั้งก็มีเด็ก
โดยคนแปลกหน้าคนนี้

307
00:28:44,200 --> 00:28:48,240
“และคุณรู้สึกถึงแม่ที่ไม่มีความสุข
ไม่กล้าบอกว่า

308
00:28:48,240 --> 00:28:52,480
“ไม่สามารถอธิบายได้
ว่าเธอรักคนนี้ด้วย

309
00:28:52,480 --> 00:28:55,160
“และฉัน ชาวอังกฤษ

310
00:28:55,160 --> 00:28:59,800
“ขอบคุณพระเจ้าที่ประเทศของฉัน
ไม่ได้ถูกรุกราน"

311
00:28:59,800 --> 00:29:02,440
วันเดือนพฤศจิกายนสวมอยู่

312
00:29:02,440 --> 00:29:06,880
ความจริง สิ่งมหัศจรรย์
ความจริงอันน่าเหลือเชื่อ จมดิ่งลงไป

313
00:29:06,880 --> 00:29:09,920
สงครามจบลงแล้วจริงๆ

314
00:29:09,920 --> 00:29:12,840
เจ้าหน้าที่อังกฤษเขียนว่า:

315
00:29:12,840 --> 00:29:17,680
“ตลอดทั้งคืนการร้องเพลง
เสียงนกหวีดของรถไฟ

316
00:29:17,680 --> 00:29:22,240
“และเสียงไซเรนของโรงงานดังขึ้น
อาจปลุกคนตายให้ตื่นขึ้น

317
00:29:22,240 --> 00:29:25,000
“ในที่สุดฉันก็นอนลง

318
00:29:25,000 --> 00:29:28,800
“เหนื่อยและมีความสุข
แต่การนอนหลับเป็นสิ่งที่เข้าใจยาก

319
00:29:28,800 --> 00:29:32,320
“เหตุการณ์ต่างๆ ถาโถมเข้ามาในความทรงจำ

320
00:29:32,320 --> 00:29:37,040
“การต่อสู้
ของสี่เดือนแรก

321
00:29:40,200 --> 00:29:44,160
“ฤดูหนาวอันแสนสาหัส
ในร่องลึกที่มีน้ำขัง

322
00:29:44,160 --> 00:29:47,520
“เย็นชาและเป็นทุกข์

323
00:29:47,520 --> 00:29:52,400
“การโจมตีสนามเพลาะอันเลวร้ายและ
กระสุนปืนในอีกสามปีข้างหน้า

324
00:30:00,840 --> 00:30:05,600
“การสูญเสียเพื่อน
ความเหนื่อยล้าและบาดแผล

325
00:30:06,600 --> 00:30:11,640
“ขอบคุณพระเจ้า จุดจบของ
สี่ปีที่น่ากลัวที่แนวหน้า

326
00:30:11,640 --> 00:30:14,680
“เจ้าหน้าที่บริษัทยศและแฟ้ม

327
00:30:14,680 --> 00:30:17,960
"ร่วมกับผู้อื่น
หน่วยแนวหน้า

328
00:30:17,960 --> 00:30:22,040
“ได้รับความเดือดร้อนอย่างกล้าหาญ
อย่างอดทนและไม่เห็นแก่ตัว

329
00:30:22,040 --> 00:30:26,920
“ความลำบากและภยันตรายที่อยู่ข้างหน้า
แม้แต่จินตนาการของคนเหล่านั้น

330
00:30:26,920 --> 00:30:31,080
“รวมทั้งทหารด้วย
ที่ไม่ได้แบ่งปัน"

331
00:30:32,080 --> 00:30:36,600
ถึงทหารของเขาทุกคน จอมพลฟอช
กล่าวถึงคำสั่งของวัน

332
00:30:36,600 --> 00:30:41,640
“นายทหารชั้นประทวน
และทหารของกองทัพพันธมิตร

333
00:30:41,640 --> 00:30:45,200
“คุณชนะแล้ว
การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

334
00:30:45,200 --> 00:30:50,760
“และทรงกอบกู้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของ
สาเหตุ - เสรีภาพของโลก

335
00:30:50,760 --> 00:30:53,760
“คุณมีสิทธิ์เต็มที่ที่จะภาคภูมิใจ

336
00:30:53,760 --> 00:30:57,840
“เพราะว่าท่านได้สวมมงกุฎแล้ว
มาตรฐานของพระองค์ด้วยพระสิริอันเป็นอมตะ

337
00:30:57,840 --> 00:31:01,240
“และได้รับความกตัญญูจากลูกหลาน”

338
00:31:01,240 --> 00:31:06,160
อีกด้านหนึ่งของเส้น
จอมพลฟอน ฮินเดนเบิร์ก

339
00:31:06,160 --> 00:31:11,040
นำกองทัพเยอรมันที่พ่ายแพ้กลับบ้าน
ไปสู่ประเทศที่แตกแยกอย่างขมขื่น

340
00:31:11,040 --> 00:31:14,600
เด็กๆ กำลังจะตายด้วยความหิวโหย

341
00:31:14,600 --> 00:31:17,880
และฝูงชน
โจมตีเจ้าหน้าที่ตามท้องถนน

342
00:31:17,880 --> 00:31:20,800
แม้แต่ทหารก็ถูกยิงใส่

343
00:31:20,800 --> 00:31:25,200
และความสำเร็จทั้งหมดของพวกเขา
และความกล้าหาญก็ไร้ค่า

344
00:31:25,200 --> 00:31:27,960
แต่ฮินเดนเบิร์กก็ไม่สิ้นหวัง

345
00:31:27,960 --> 00:31:32,160
“ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว
การต่อสู้อย่างกล้าหาญของปิตุภูมิของฉัน

346
00:31:32,160 --> 00:31:36,280
“และฉันจะไม่มีวันเชื่อ
ว่ามันคือการดิ้นรนเพื่อความตาย”

347
00:31:36,280 --> 00:31:40,360
เยอรมนีรายงานผู้เสียชีวิต 1,800,000 ราย

348
00:31:40,360 --> 00:31:44,840
ออสเตรีย-ฮังการี - 1,200,000.

349
00:31:44,840 --> 00:31:49,880
สองอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ได้สถาปนาขึ้น
ในความโศกเศร้า ความหิว ความพินาศ

350
00:31:49,880 --> 00:31:53,600
เพื่อเผชิญกับอนาคตที่ไร้ความปรานี

351
00:31:53,600 --> 00:31:56,720
วันแห่งการคิดบัญชีมาถึงแล้ว

352
00:31:56,720 --> 00:32:00,640
การคำนวณ
ชัยชนะก็ไม่น้อยหน้านัก

353
00:32:00,640 --> 00:32:03,792
เกือบห้าล้าน
คนฝรั่งเศสถูกฆ่าตาย

354
00:32:03,793 --> 00:32:06,800
ได้รับบาดเจ็บหรือถูกพาตัวไป
นักโทษในช่วงสงคราม

355
00:32:06,800 --> 00:32:10,520
นั่นคือราคา
ฝรั่งเศสจ่ายเพื่อชัยชนะ

356
00:32:10,520 --> 00:32:13,520
นายพลเดอโกลเขียนว่า

357
00:32:13,520 --> 00:32:18,360
“การเสียสละก็โหดร้ายเหมือนกัน
ได้รับการชำระด้วยชีวิตในวัยเยาว์ของเธอ

358
00:32:18,360 --> 00:32:23,440
“สมบัติที่ฝรั่งเศสเคยเป็น
ยากจนกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป

359
00:32:23,440 --> 00:32:26,280
“นี่ตายแล้วเรานอนอยู่

360
00:32:26,280 --> 00:32:30,120
“เพราะเราไม่ได้เลือกที่จะมีชีวิตอยู่

361
00:32:30,120 --> 00:32:33,320
“และทำให้แผ่นดินอับอาย
ซึ่งเราได้ผุดขึ้นมา

362
00:32:33,320 --> 00:32:38,760
“ชีวิตเพื่อให้แน่ใจว่า
ไม่มีอะไรจะเสียมากนัก

363
00:32:38,760 --> 00:32:42,120
“แต่ชายหนุ่มกลับคิดว่าเป็นเช่นนั้น

364
00:32:42,120 --> 00:32:45,080
“และเรายังเด็ก”

365
00:32:45,080 --> 00:32:47,840
ตอนนี้มันจบลงแล้ว

366
00:32:47,840 --> 00:32:51,280
ตอนนี้เลือดสาดอย่างน่าสยดสยอง
สิ้นสุดลงแล้ว

367
00:32:51,280 --> 00:32:53,920
ฝรั่งเศสสามารถหายใจได้อีกครั้ง

368
00:32:53,920 --> 00:32:57,560
เรามี
ความทุกข์ทรมานหลายปี

369
00:32:57,560 --> 00:33:02,400
สี่ปี. สี่ปี
ของความทุกข์อันน่าเบื่อหน่าย ความทุกข์ทรมานเฉียบพลัน

370
00:33:02,400 --> 00:33:05,120
เจ็บปวดทุกที่

371
00:33:05,120 --> 00:33:07,760
มันน่ากลัวมาก

372
00:33:07,760 --> 00:33:12,800
ทุกวันเราได้ยินเกี่ยวกับใครบางคน
เราชอบที่จะถูกฆ่าหรือบาดเจ็บ

373
00:33:12,800 --> 00:33:15,560
ไม่มีความโล่งใจเลย

374
00:33:15,560 --> 00:33:20,920
และเราคิดว่ามันจะเป็นเช่นนั้น
ต่อไปและต่อไปตลอดไป

375
00:33:20,920 --> 00:33:24,600
แต่มันไม่ได้
เพราะการสงบศึกมาถึงแล้ว

376
00:33:24,600 --> 00:33:28,320
เรารอมันอยู่
เรารู้ว่ามันกำลังจะมา

377
00:33:28,320 --> 00:33:31,120
แม้ว่าเราจะไม่แน่ใจว่าเมื่อใด

378
00:33:31,120 --> 00:33:34,000
เรารู้ว่าวันหนึ่งมันจะมาถึง

379
00:33:34,000 --> 00:33:37,680
และเราก็รอและรอ

380
00:33:37,680 --> 00:33:43,920
ด้วยความรู้สึกตึงเครียดเช่นนั้น
ทุกสิ่งรอบตัวเราดูเหมือนจะรอ

381
00:33:43,920 --> 00:33:46,720
ชาวเมืองก็รอ..

382
00:33:46,720 --> 00:33:51,560
ปารีสรออยู่ ตึกก็รอ..
เราก็เงียบทุกอย่าง

383
00:33:51,560 --> 00:33:56,400
เราไม่อยากคุยเพราะว่า
มีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น

384
00:33:56,400 --> 00:33:59,280
เรารอและมันก็มา

385
00:33:59,280 --> 00:34:02,160
วันที่มันมาถึงมันวิเศษมาก!

386
00:34:02,160 --> 00:34:04,960
ข่าวนี้ดูดีเกินจริง

387
00:34:04,960 --> 00:34:10,080
แม้แต่ชาวปารีสที่ตื่นเต้นเร้าใจ
ต้องรอจนกว่าจะได้รับการยืนยัน

388
00:34:10,080 --> 00:34:13,560
ทุกคนรู้
ว่ามีการลงนามสงบศึกแล้ว

389
00:34:13,560 --> 00:34:16,320
สงครามจะสิ้นสุดตอนสิบเอ็ดโมงอย่างแน่นอน

390
00:34:16,320 --> 00:34:21,000
เมืองใหญ่ยังคงสงบอยู่จนกระทั่ง
มีการประกาศอย่างเป็นทางการแล้ว

391
00:34:21,000 --> 00:34:25,480
จนกระทั่งการต่อสู้ยุติลง
ชาวปารีสไปเกี่ยวกับเรื่องของพวกเขา

392
00:34:25,480 --> 00:34:29,440
และได้ประพฤติตน
ด้วยสติสัมปชัญญะและความยับยั้งชั่งใจ

393
00:34:29,440 --> 00:34:35,960
เมื่อเวลา 11.00 น. ความจริงอันยิ่งใหญ่ได้สถาปนาขึ้น
ปารีสโยนผู้ช่วยของเธอขึ้นไปในอากาศ

394
00:34:35,960 --> 00:34:40,680
มีชีวิตชีวาด้วยสีสัน
เริ่มร้องเพลงและเต้นรำ

395
00:34:40,680 --> 00:34:45,640
ในอเมริกา คนส่วนใหญ่กำลังหลับใหล
เมื่อข่าวการสงบศึกมาถึง

396
00:34:45,640 --> 00:34:48,760
พวกเขาตื่นขึ้นมาพบกับวันอันสนุกสนาน

397
00:34:52,760 --> 00:34:59,000
ความสูญเสียในสงครามของอเมริกา - 325,000
ผู้ชาย - ไม่ได้เปรียบเทียบกับของยุโรป

398
00:34:59,000 --> 00:35:02,420
แต่อย่างน้อยก็จะมี
ไม่ใช่คนอเมริกันที่อายุน้อยอีกต่อไป

399
00:35:02,421 --> 00:35:05,840
แล่นไปสู่ความตายและ
บาดแผลในทุ่งอันห่างไกล

400
00:35:11,640 --> 00:35:15,360
ความโล่งใจของลอนดอน
ตรงกับที่ปารีส

401
00:35:15,360 --> 00:35:18,840
ตอนนี้ระฆัง
สามารถดังแล้วดังต่อไปได้

402
00:35:18,840 --> 00:35:22,560
ประกาศสิ่งที่คนอังกฤษทุกคน
ต้องการที่จะได้ยิน

403
00:35:22,560 --> 00:35:26,280
“มีความยินดีอย่างล้นหลาม
และฝูงชนก็คลั่งไคล้ด้วยความยินดี

404
00:35:26,280 --> 00:35:31,320
“แต่สำหรับฉันแล้วดูเหมือนว่าอยู่ข้างหลัง
เสียงแห่งความสุขดังก้องกังวานเหล่านี้

405
00:35:31,320 --> 00:35:36,360
“มีการสะสมของสเปกตรัม
ระฆังสำหรับผู้ที่ไม่กลับมา

406
00:35:40,280 --> 00:35:44,000
สำหรับนายกรัฐมนตรีอังกฤษ
เดวิด ลอยด์ จอร์จ,

407
00:35:44,000 --> 00:35:47,960
มันเป็นวันแห่งความกตัญญู -
และความหวัง

408
00:35:47,960 --> 00:35:51,258
“ในสภา
บ่ายวันนั้น

409
00:35:51,259 --> 00:35:55,360
ฉันลุกขึ้นและประกาศ
การลงนามสงบศึก

410
00:35:55,360 --> 00:36:02,520
“ข้าพเจ้าจึงลงท้ายว่า 'ดังนั้น ณ
สิบเอ็ดเช้าวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว

411
00:36:02,520 --> 00:36:08,800
“'โหดร้ายและน่ากลัวที่สุด
สงครามที่เผามวลมนุษยชาติ'"

412
00:36:09,800 --> 00:36:12,880
ในเมืองของประเทศพันธมิตร

413
00:36:12,880 --> 00:36:17,344
การสงบศึกทำให้เกิดคลื่น
ของความสูงส่งและความคาดหวัง

414
00:36:17,345 --> 00:36:19,360
เหมือนการแตกหัก
ของเขื่อน

415
00:36:19,360 --> 00:36:22,160
คำพูดนี้ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ

416
00:36:22,160 --> 00:36:26,000
Clemenceau แสดงออกมา
ความโล่งใจและความสุข

417
00:36:26,000 --> 00:36:30,240
ของทุกคนที่เข้ามาทักทาย
การสงบศึกด้วยเสียงเชียร์

418
00:36:30,240 --> 00:36:32,880
“คำพูดที่ยิ่งใหญ่

419
00:36:32,880 --> 00:36:36,560
“คำพูดที่ดี
กำหนดไว้เมื่อสี่ปีผ่านไป

420
00:36:36,560 --> 00:36:40,360
“อยู่อย่างทุกข์ทรมาน
ความคาดหวังที่เลวร้ายที่สุด

421
00:36:40,360 --> 00:36:44,520
“ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งร้องว่า
'มันเสร็จแล้ว'"

422
00:36:44,520 --> 00:36:50,160
“การสงบศึกคือช่วงเวลา
ระหว่างการขึ้นลงของม่าน

423
00:36:50,160 --> 00:36:53,160
"สวัสดี! และยินดีต้อนรับ!"