1
00:01:18,800 --> 00:01:21,840
ปี 1917 เป็นปีที่เลวร้าย

2
00:01:21,840 --> 00:01:26,080
ทุกส่วนของโลก
และความขัดแย้งทั้งหมดของมัน

3
00:01:26,080 --> 00:01:30,320
ดูเหมือนจะได้รับการแก้ไข
กลายเป็นหนึ่งความขัดแย้งและแตกแยก

4
00:01:30,320 --> 00:01:37,360
ความขัดแย้งก็คือสงคราม ที่
การแบ่งแยกอยู่ระหว่างผู้ที่เป็น
อยู่ในนั้นอย่างแท้จริงและผู้ที่ไม่อยู่ในนั้นด้วย

5
00:01:37,360 --> 00:01:44,400
มันเป็นสงครามโลก ไม่มีทวีป
ได้รับการไว้ชีวิต ไม่กี่ประเทศใด ๆ
ความสูงก็สามารถยืนหยัดได้

6
00:01:44,400 --> 00:01:48,920
ญี่ปุ่นก็เข้า อเมริกาก็เข้า
บัลแกเรียเข้า โรมาเนียเข้า

7
00:01:48,920 --> 00:01:52,960
กรีซเข้าแล้ว โปรตุเกสเข้าแล้ว
โบลิเวียเข้าแล้ว

8
00:01:52,960 --> 00:01:55,480
รัสเซียกำลังจะออกไป

9
00:01:57,360 --> 00:02:04,400
ถึงตอนนี้อะไรก็ตามที่ผู้ชายปรารถนา
หรือวางแผนไม่ว่าพวกเขาจะเชื่อก็ตาม
ในนั้นหรือไม่ก็ตาม

10
00:02:04,400 --> 00:02:11,440
แนวหน้าด้านหนึ่งมีอย่างไม่สิ้นสุด
กลายเป็นศูนย์กลางซึ่งเป็นหัวใจอย่างแท้จริง
ของสงคราม - แนวรบด้านตะวันตก

11
00:02:11,440 --> 00:02:18,480
ยาว 470 ไมล์ การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่
สี่ปีได้ทรงสร้าง
ทั้งสองข้างของแนวร่องลึก

12
00:02:18,520 --> 00:02:21,240
ความพยายามทางทหารอันลึกซึ้ง

13
00:02:21,240 --> 00:02:24,080
ถิ่นทุรกันดารอันน่าสะพรึงกลัวและถูกทำลายล้าง

14
00:02:24,080 --> 00:02:26,720
โซนของกองทัพ.

15
00:02:26,720 --> 00:02:29,760
เปลือกหอยระเบิด

16
00:02:38,280 --> 00:02:40,920
โซนนี้เป็นสถานที่ที่แยกจากกัน

17
00:02:40,920 --> 00:02:44,960
ภูมิภาคที่แยกจากกัน
ภูมิทัศน์แห่งความบ้าคลั่ง

18
00:04:05,480 --> 00:04:10,520
ฉากที่สี่ปี
ของสงครามสมัยใหม่ได้ก่อตัวขึ้นภายในนั้น

19
00:04:10,520 --> 00:04:15,000
ไม่สามารถจินตนาการได้
โดยคนภายนอก

20
00:04:23,160 --> 00:04:30,000
มีเพียงดวงตาของศิลปินเท่านั้นที่สามารถหยั่งรู้ได้
สิ่งที่มนุษย์ได้กระทำแก่ตนเอง
ในโซนนี้

21
00:04:33,280 --> 00:04:36,720
เปลือกหอยบินอยู่เหนือศีรษะ

22
00:05:00,280 --> 00:05:03,320
การยิงปืนกล

23
00:05:59,640 --> 00:06:06,160
ความแตกแยกเป็นสิ่งที่แน่นอน
คุณแทบจะลากเส้นได้แล้ว
มันเริ่มต้นที่ไหน

24
00:06:06,160 --> 00:06:13,200
สำหรับศิลปินสงครามคนหนึ่ง เซอร์วิลเลียม
ออร์เพน เลยหุบเขาออกไป
ระหว่างอาเมียงส์กับอัลเบิร์ต:

25
00:06:13,200 --> 00:06:17,240
จู่ๆ ก็มีคนหนึ่งรู้สึกตัว
ในอีกโลกหนึ่ง

26
00:06:21,560 --> 00:06:26,600
สำหรับวินด์แฮม ลูอิส มันเริ่มต้นขึ้นแล้ว
เพิ่งพ้นแนวปืนไป:

27
00:06:28,000 --> 00:06:31,240
เมื่อมาถึงจุดนี้ อารยธรรมก็สิ้นสุดลง

28
00:06:38,320 --> 00:06:41,080
“จากนี้ไป” ลูอิสกล่าว

29
00:06:41,080 --> 00:06:46,000
“ก็มีเพียง.
ความว่างเปล่าที่ไร้เปลือก

30
00:06:46,000 --> 00:06:48,760
"สุญญากาศที่แห้งแล้งและพองตัว"

31
00:06:48,760 --> 00:06:52,400
กันไฟร์

32
00:06:58,320 --> 00:07:02,680
ศิลปินเติมเต็มสุญญากาศนี้
แต่ละคนในแบบของเขาเอง

33
00:07:02,680 --> 00:07:06,920
ด้วยผ้าสักหลาด
ของบุคคลที่น่าเศร้าและเป็นวีรบุรุษ

34
00:07:18,520 --> 00:07:24,760
ทหารตัวน้อยและสูญหาย
และอาวุธของพวกเขา
ท่ามกลางความเวิ้งว้างอันเวิ้งว้าง

35
00:07:30,360 --> 00:07:35,400
แต่ละคนก็แสดงออกมาไม่เหมือนกัน
รอยเท้าอันน่าสะพรึงกลัวของมนุษย์

36
00:07:52,960 --> 00:07:59,480
Paul Nash หมุนแปรงของเขา
และดินสอเป็นอาวุธ
เพื่อโจมตีความโหดร้ายของสงคราม

37
00:07:59,480 --> 00:08:01,920
ศิลปินสงครามอื่น ๆ

38
00:08:01,920 --> 00:08:08,040
เพียงเห็นการระเบิด แต่
เหตุระเบิดเกิดขึ้นภายในเมืองแนช

39
00:08:20,200 --> 00:08:24,560
พอล แนช เปิดเผยว่า
โลกเองก็ระเบิด

40
00:08:29,280 --> 00:08:34,040
และด้วยความประหลาดใจเป็นพิเศษ
ครั้งในสถานที่เฉพาะ

41
00:08:34,040 --> 00:08:40,080
ศิลปินแต่ละคนสังเกตเห็น
ความงามที่ไม่ธรรมดา
ของทะเลทรายที่มนุษย์สร้างขึ้นนี้

42
00:08:40,080 --> 00:08:46,640
แนชเขียนถึงภรรยาของเขา
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2460: ที่นี่
สวนสนามเพลาะด้านหลัง

43
00:08:46,640 --> 00:08:49,280
มันสวยงามอย่างน่าอัศจรรย์

44
00:08:49,280 --> 00:08:52,320
โคลนแห้งเป็นสีชมพู

45
00:08:52,320 --> 00:08:55,160
และบนเชิงเทิน

46
00:08:55,160 --> 00:08:58,200
และผ่านกระสอบทรายแม้กระทั่ง

47
00:08:58,200 --> 00:09:02,760
หญ้าเขียวดันขึ้น
และคลื่นในสายลม

48
00:09:02,760 --> 00:09:08,000
ในขณะที่จุดดอกแดนดิไลออนอันสดใส
โคลเวอร์ ทิสเทิล และพืชอื่นๆ อีก 20 ชนิด

49
00:09:08,000 --> 00:09:10,520
เจริญรุ่งเรืองอย่างหรูหรา -

50
00:09:10,520 --> 00:09:15,360
การเจริญเติบโตอันสดใสของสีเขียวสดใส
กับโลกสีชมพู

51
00:09:16,880 --> 00:09:21,680
ออร์เพนกลับมาเยี่ยมเยียนเด็กปีหนึ่งอีกครั้ง
สนามรบแห่งซอมม์

52
00:09:21,680 --> 00:09:27,920
บัดนี้ ในฤดูร้อนปี 1917
ไม่มีคำพูดใดที่สามารถแสดงออกได้
ความงามของมัน

53
00:09:27,920 --> 00:09:32,960
ภูเขาอันน่าสยดสยองและน่าหดหู่ถูกอบ
ขาวและบริสุทธิ์ - ขาวพราว

54
00:09:32,960 --> 00:09:40,000
ดอกเดซี่สีขาว ดอกป๊อปปี้สีแดง และ
ดอกไม้สีฟ้า มวลมหาศาล
ยืดเยื้อไปหลายไมล์

55
00:09:40,000 --> 00:09:47,440
ท้องฟ้าเป็นสีน้ำเงินเข้มบริสุทธิ์และ
อากาศทั้งหมดสูงถึงประมาณ
สูง 40 ฟุต หนามีผีเสื้อ

56
00:09:47,440 --> 00:09:50,200
ทุกอย่างเปล่งประกายในความร้อน

57
00:09:50,200 --> 00:09:57,440
เสื้อผ้า ปืน ทุกอย่างที่เป็นอยู่
สับสนเมื่อเกิดสงคราม
ผ่านไปถูกแสงแดดเผา

58
00:09:57,440 --> 00:10:03,880
เป็นหนึ่งเดียวที่ยอดเยี่ยม
การรวมกันของสี -
สีขาว สีเทาอ่อน และสีทองอ่อน

59
00:10:25,720 --> 00:10:30,240
ท่ามกลางความงามอันน่าสยดสยองนี้
และความน่าเกลียดที่ไม่อาจบรรยายได้

60
00:10:30,240 --> 00:10:36,880
กองทัพมด
ในจำนวนนับล้านของพวกเขาก็ตกลงกัน
กับความทุกข์ยากของสงคราม

61
00:10:40,600 --> 00:10:47,360
ในแนวรบด้านตะวันตก
การประกอบเสียงอย่างต่อเนื่อง
เป็นโรคประสาทของพวกเขา

62
00:10:48,920 --> 00:10:52,280
การระเบิดอย่างไม่หยุดยั้ง

63
00:11:26,960 --> 00:11:31,080
การยิงปืนกล

64
00:11:31,080 --> 00:11:36,120
การยิงปืนอย่างต่อเนื่อง

65
00:11:36,120 --> 00:11:43,560
หลังจากที่เยอรมันหยุดแล้ว
เราได้ยินปลอกกระสุนสักพัก
หนึ่งในตัวใหญ่ของพวกเขากำลังจะมา

66
00:11:43,560 --> 00:11:48,600
โดยปกติแล้วคุณสามารถบอกได้ว่ามีหรือไม่
จะลงจอดที่ไหนใกล้หรือเปล่า

67
00:11:48,600 --> 00:11:55,440
หากเป็นเช่นนั้นก็เป็นขั้นตอนปกติ
คือการโยนตัวเองลง
และหลีกเลี่ยงเศษเปลือก

68
00:11:55,440 --> 00:12:02,080
อันนี้เรารู้ว่ากำลังจะไป
ที่จะหล่นลงมาใกล้ เพื่อนของฉันตะโกน
และล้มตัวลงนอน

69
00:12:02,080 --> 00:12:06,120
ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
แม้จะล้มลง

70
00:12:06,160 --> 00:12:11,600
ฉันยืนอยู่ตรงนั้น ต่อไปฉันมีที่ยอดเยี่ยม
ปวดหลังและหน้าอก

71
00:12:11,600 --> 00:12:15,640
และฉันก็พบตัวเองแล้ว
ก้มหน้าลงไปในโคลน

72
00:12:15,640 --> 00:12:22,920
ในเขตถาวรแห่งนี้
การทำลายล้างในที่ซึ่งดูเหมือนสงคราม
สิ่งประจำมาแต่โบราณกาล

73
00:12:22,920 --> 00:12:28,360
ทอดยาวไปข้างหน้าจนมองไม่เห็น
ระยะเวลา เสียงอยู่ตรงนั้นเสมอ

74
00:12:28,360 --> 00:12:31,040
กลิ่นอยู่ที่นั่นเสมอ

75
00:12:31,040 --> 00:12:37,280
กลิ่นร่องลึกที่คุ้นเคย
ของปี 1915 ถึง 17 หลอกหลอนจมูกของฉัน

76
00:12:37,280 --> 00:12:41,720
ประกอบไปด้วยโคลนนิ่ง
ถังส้วม,

77
00:12:41,720 --> 00:12:46,240
คลอไรด์ของมะนาว
ศพที่ไม่ได้ฝังหรือฝังไว้ครึ่งหนึ่ง

78
00:12:46,240 --> 00:12:48,640
กระสอบทรายเน่าเปื่อย,

79
00:12:48,640 --> 00:12:55,200
เหงื่อของมนุษย์เหม็นอับ
ควันของคอร์ไดต์หรือลิดไดต์
บางครั้งก็ทำให้หวาน

80
00:12:55,200 --> 00:13:03,320
ด้วยควันบุหรี่และกลิ่น
ของเบคอนทอดบนไฟไม้ -
กล่องกระสุนแตก

81
00:13:03,320 --> 00:13:06,240
บางครั้งก็กลายเป็นเรื่องเลวร้าย

82
00:13:06,240 --> 00:13:10,280
ด้วยกลิ่นที่ยังคงอยู่
ของก๊าซพิษ

83
00:13:15,160 --> 00:13:18,000
ภายในเขตอันเงียบสงบนี้

84
00:13:18,000 --> 00:13:23,920
แบ่งปันค่าตอบแทนเช่น
มันมีประชากรอาศัยอยู่แยกจากกัน -

85
00:13:23,920 --> 00:13:26,800
กองทัพของเยอรมนี, ฝรั่งเศส,

86
00:13:26,800 --> 00:13:29,560
จักรวรรดิอังกฤษและเบลเยียม

87
00:13:39,360 --> 00:13:44,640
เมื่อทหารราบเงยหน้าขึ้นมอง
ชื่นชมยินดีหรือหวังหรือหวาดกลัว

88
00:13:44,640 --> 00:13:47,800
พวกเขาเห็นจุดประกับเมฆ

89
00:13:47,800 --> 00:13:55,000
นักบิน - นับเป็นพัน
ตอนนี้ก็ยังอนุรักษ์ไว้ได้
ในสงครามอันกว้างใหญ่ที่ไม่เปิดเผยตัวตนนี้

90
00:13:55,000 --> 00:14:00,440
ตัวตนส่วนบุคคลซึ่ง
ทหารราบที่เปื้อนโคลนอาจอิจฉา

91
00:14:00,440 --> 00:14:02,880
พวกเขาต่อสู้ในสงครามแห่งแชมเปี้ยน

92
00:14:02,880 --> 00:14:07,560
ชื่อของเอซดังก้องไปทั่ว
ทุกประเทศ - กายเนเมอร์

93
00:14:07,560 --> 00:14:10,520
Fonck, Nungesser, บอล,

94
00:14:10,520 --> 00:14:13,960
แมคคัดเดน, มานน็อค, โบเอลเค่,

95
00:14:13,960 --> 00:14:16,280
อิมเมลมันน์, ริชโธเฟน.

96
00:14:29,360 --> 00:14:33,400
มองลงมาจาก.
ห้องนักบินที่โยกไปมา

97
00:14:33,400 --> 00:14:35,480
เหล่าใบปลิวเห็นเบื้องล่างพวกเขา

98
00:14:35,480 --> 00:14:40,000
อย่างที่ใครอื่นไม่สามารถมองเห็นได้
แผ่ออกไปไกลกว่าไมล์

99
00:14:40,000 --> 00:14:44,840
เครื่องหมายถูกอย่างไม่น่าเชื่อ
ความหายนะของแนวรบด้านตะวันตก,

100
00:14:44,840 --> 00:14:47,400
โลกภายในโลก

101
00:15:04,280 --> 00:15:06,920
บนพื้นนั่น

102
00:15:06,920 --> 00:15:09,560
ผู้ชายมีชุดชั้นในน้อย

103
00:15:09,560 --> 00:15:17,040
พ้นเส้นขอบฟ้าอันแคบ
ผ่านกล้องปริทรรศน์หรือล้อมรอบด้วย
ร่องลึกหรือปากปล่องภูเขาไฟ

104
00:15:17,040 --> 00:15:23,800
มีคนอื่นคนหนึ่งที่เป็นคนหนึ่ง
ได้เรียนรู้ที่จะรู้ดีขึ้น บางที
เกินกว่าจะรู้จักคนของตนเอง

105
00:15:23,800 --> 00:15:28,480
บางครั้งเพียง 20 หลา
ห่างออกไปบางทีก็ครึ่งไมล์

106
00:15:28,480 --> 00:15:35,120
เขาอยู่ที่นั่นเสมอ
ดำเนินชีวิตเหมือนอย่างที่เราเคยมีชีวิตอยู่
ตัวเอง - ศัตรูแนวหน้า

107
00:15:38,120 --> 00:15:43,360
ฉันไม่เคยมีความรู้สึกใด ๆ ต่อ
ศัตรูส่วนตัวใดๆ

108
00:15:43,360 --> 00:15:49,200
สำหรับฉันและสำหรับส่วนใหญ่ด้วย
ของพวกเด็กผู้ชาย มันเป็นศัตรู

109
00:15:49,200 --> 00:15:57,200
ไม่ว่าจะเป็นอังกฤษหรือฝรั่งเศส
เราไม่รังเกียจและฉันก็คิดอย่างนั้น
คนอังกฤษก็คิดเช่นเดียวกัน

110
00:15:57,200 --> 00:16:02,640
ทันทีที่เราจับเชลย
ความรู้สึกของศัตรูหายไป

111
00:16:02,640 --> 00:16:06,880
จากนั้นเราก็ดูแลพวกเขา
เราดูแลพวกเขา

112
00:16:06,880 --> 00:16:11,920
เราถามพวกเขาว่าพวกเขากระหายน้ำไหม
พวกเขาส่วนใหญ่กระหายน้ำมาก

113
00:16:11,920 --> 00:16:14,560
เพราะสงครามทำให้กระหายน้ำ

114
00:16:14,560 --> 00:16:18,600
คุณตื่นเต้นมาก
คุณเหงื่อออก

115
00:16:18,600 --> 00:16:22,640
คุณกลัว.
ทุกคนตัวสั่น

116
00:16:22,640 --> 00:16:25,480
ความเครียดทางเส้นประสาทเป็นสิ่งที่แย่มาก

117
00:16:25,480 --> 00:16:28,520
แต่ไม่เคยมีใครลืม

118
00:16:28,520 --> 00:16:32,560
สิ่งที่แต่ละคนทั้งสองข้าง
จะต้องผ่าน

119
00:16:35,840 --> 00:16:38,400
ศัตรูคือเจอร์รี่

120
00:16:38,400 --> 00:16:43,720
หรือโอลด์ฟริตซ์ ทหารแนวหน้า
พูดอย่างเปิดเผยถึง "สหายเยอรมัน"

121
00:16:43,720 --> 00:16:50,160
แม้แต่ชาวฝรั่งเศสก็ได้เรียนรู้
ให้ใช้คำว่าโบเช่
ในแบบครึ่งมิตร

122
00:16:50,160 --> 00:16:56,600
สำหรับคนฝรั่งเศสการต่อสู้
บนดินของตนเองและตลอดไป
บนความทรุดโทรมเหมือนกันเลือดโชก

123
00:16:56,600 --> 00:17:00,920
แผ่นดินของพวกเขาทอดยาวออกไป
ความรู้สึกของความแตกแยก

124
00:17:00,920 --> 00:17:07,560
มาด้วยความตกใจอย่างประหลาด
พวกเขาตระหนักว่าพวกเขากำลังกลายเป็น
คนแปลกหน้าในดินแดนของตน

125
00:17:07,560 --> 00:17:12,320
กองทัพมาถูกมองว่าเป็น
ให้พ้นจากชีวิตชาติ

126
00:17:12,320 --> 00:17:14,800
โลกการทหารไม่มีความเกี่ยวข้องกัน

127
00:17:14,800 --> 00:17:21,840
กับชีวิตของประเทศ
จักรวาลสองแห่งอยู่เคียงข้างกัน -
พลเรือนคนหนึ่ง อีกคนสวมเครื่องแบบ -

128
00:17:21,840 --> 00:17:25,080
และพวกเขาไม่ได้รู้จักกันเลย

129
00:17:25,080 --> 00:17:29,920
ถ้าจะถามผมว่าเป็นใคร
เราดูหมิ่นและเกลียดชังที่สุด

130
00:17:29,920 --> 00:17:36,360
คำตอบของฉันคือ ก่อนอื่นเลย
ผู้แสวงหาผลประโยชน์จากสงคราม
นักธุรกิจทุกประเภท

131
00:17:36,360 --> 00:17:40,240
กับพวกเขา
ผู้รักชาติมืออาชีพ

132
00:17:40,240 --> 00:17:47,280
สุภาพบุรุษนักวรรณกรรมที่รับประทานอาหาร
ในแต่ละวันในชุดนอนและหนังสีแดง
รองเท้าแตะปิดจานของ Boche

133
00:17:47,280 --> 00:17:50,360
ทุกกองทัพเกลียด "สุภาพบุรุษวรรณกรรม"

134
00:17:50,360 --> 00:17:55,000
ทหารเยอรมันเขียนว่า:
ตามหนังสือพิมพ์ต่างๆ ระบุว่า

135
00:17:55,000 --> 00:18:02,480
ชาวฝรั่งเศสเสื่อมโทรมลง
ชาวอังกฤษ เจ้าของร้านขี้ขลาด
ชาวรัสเซียสุกร การเหยียดหยาม

136
00:18:02,480 --> 00:18:09,680
และการใส่ร้ายศัตรูก็เป็นเช่นนั้น
น่าขยะแขยงที่ฉันส่งย่อหน้า
ถึงบรรณาธิการ เขาคืนมัน

137
00:18:09,680 --> 00:18:13,960
ด้วยจดหมายที่ทำให้ฉันสิ้นหวัง
“เราต้องคำนึงถึง

138
00:18:13,960 --> 00:18:16,400
"ความคิดเห็นของประชาชน"

139
00:18:16,400 --> 00:18:23,280
และความคิดเห็นของประชาชนก็เป็นเช่นนั้น
พันธุ์ซึ่งคนที่อยู่ข้างหน้า
มาทันเวลาที่จะถ่มน้ำลายใส่

140
00:18:23,280 --> 00:18:30,080
ศัพท์เฉพาะของสงครามที่หน้าบ้าน
แตกต่างอย่างมากจาก
ภาษาของนักรบ

141
00:18:30,080 --> 00:18:35,960
มือปืนได้รับหนังสือกลอน
นักเขียนรับใช้ในแบตเตอรี่ของเขา

142
00:18:35,960 --> 00:18:42,480
เกี่ยวกับหนังสือของคุณ - ฉันได้อ่านมันแล้ว
อย่างรอบคอบและตรงไปตรงมา
ฉันไม่คิดมากเกี่ยวกับมัน

143
00:18:42,480 --> 00:18:48,080
บทความเกี่ยวกับม้าก็ไม่ได้แย่นะ
ที่เหลือแก้ตัวคือผ้าขี้ริ้ว

144
00:18:48,080 --> 00:18:55,120
ผ้าขี้ริ้วเก่าที่เราเคยอ่าน
พันครั้ง ความเศร้าโศกของฉัน
แต่เราเบื่อหน่ายกับหนังสือสงคราม

145
00:18:55,120 --> 00:18:57,840
กลอนสงคราม ของล้างตาทั้งหมด

146
00:18:57,840 --> 00:19:00,400
นั่นทำให้คนโง่ที่บ้านพอใจ

147
00:19:00,400 --> 00:19:05,120
หนังสือสงครามมีประโยชน์อย่างไร
พวกเขาล้มเหลวในการให้ความคิดแก่พลเรือน

148
00:19:05,120 --> 00:19:10,160
ว่าชีวิตในกองไฟเป็นอย่างไร
เส้น? คุณอาจจะได้ทำมากขนาดนั้น

149
00:19:10,160 --> 00:19:15,200
จากคุณ อย่างน้อยฉันก็คิดว่าเราจะทำ
รับรู้ถึงความจริง แต่ไม่มี

150
00:19:15,200 --> 00:19:17,800
คุณพูดจาโผงผาง สั่น ตีกลองของคุณ

151
00:19:17,800 --> 00:19:22,600
และเป่าแตรหุ่นกระบอกของคุณ
เหมือนส่วนที่เหลือ "ศักดิ์ศรีแห่งการต่อสู้"

152
00:19:22,600 --> 00:19:27,640
“ภารกิจสูงสุดของเกียรติยศ” “เกย์
การล้อเล่นต่อหน้าเด็กขี้กลัว”

153
00:19:27,640 --> 00:19:31,680
กระดาษของเด็กชายคนเดิมคนเดียวกัน
หัวล้าน

154
00:19:31,680 --> 00:19:39,320
แขวนไว้คุณไม่สามารถทำความสะอาดได้
ลืมสิ่งที่คุณไปนอน
ด้วย, ตื่นด้วย, ได้กลิ่นและรู้สึก.

155
00:19:39,320 --> 00:19:44,160
ตลอดเดือนแห่งความเบื่อหน่ายอันยาวนานเหล่านั้น
เต็มไปด้วยความกลัว โคลน. เย็น.

156
00:19:44,160 --> 00:19:46,480
ความเหนื่อยล้า. เหงื่อ.

157
00:19:46,480 --> 00:19:49,120
ความเครียดของเส้นประสาท การนอนไม่หลับ

158
00:19:49,120 --> 00:19:51,560
และอุจจาระของผู้ชาย

159
00:19:51,560 --> 00:19:53,960
เหนียวเหนอะหนะในสายฝน

160
00:19:53,960 --> 00:20:01,400
และม้าขาแข็งนอนอยู่
ข้างถนนมีท้องป่อง
เขียวขจีมีแมลงวันเป็นประกาย

161
00:20:10,960 --> 00:20:16,000
ภาพสงครามไม่เคยจางหายไป
จิตใจของผู้รู้พวกเขา

162
00:20:16,000 --> 00:20:21,040
และแทบจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้
อยู่ในใจของผู้ที่ไม่ได้

163
00:20:21,040 --> 00:20:26,000
ถึงบ้านแล้ววันหยุด
ฉันไปบ้านป้าของฉัน

164
00:20:26,000 --> 00:20:28,360
และเอ่อ...

165
00:20:28,360 --> 00:20:33,400
ฉันพบว่ามีคนต้องการ
เพื่อพาฉันออกไปทานอาหารเย็น

166
00:20:33,400 --> 00:20:35,840
และโรงละคร

167
00:20:35,840 --> 00:20:40,880
และไม่อยากจะรู้อะไรมากนัก
สิ่งที่เราทำอยู่ข้างหน้า

168
00:20:40,880 --> 00:20:45,920
แต่ฉันได้อธิบายให้พวกเขาฟังแล้วว่า
สภาพแย่มากจริงๆ

169
00:20:45,920 --> 00:20:49,360
และอาหารก็ไม่อร่อยด้วย

170
00:20:49,360 --> 00:20:52,960
แต่พวกเขาไม่อยากรู้เลย

171
00:20:52,960 --> 00:21:00,600
เมื่อคุณก้าวลงจากรถไฟที่
วิคตอเรีย ผลแรกก็แค่นั้น
ว่าคุณอยู่บ้านในช่วงวันหยุด

172
00:21:00,600 --> 00:21:04,360
แต่อีกไม่นานนี้
ที่เริ่มเสื่อมลง

173
00:21:04,360 --> 00:21:07,600
และไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2460 เป็นต้นไป

174
00:21:07,600 --> 00:21:12,240
คนหนึ่งรู้สึกว่ามี
บางสิ่งที่ไม่จริงเกี่ยวกับการจากไป

175
00:21:12,240 --> 00:21:16,880
ฉันผูกพันที่จะบอกว่าฉันได้รับตัวเอง
เข้าสู่ภาวะจิตใจ

176
00:21:16,880 --> 00:21:21,320
ที่นั่นเป็นสนามเพลาะ
นั่นคือโลกแห่งความเป็นจริง

177
00:21:21,320 --> 00:21:25,760
มันคือลอนดอนและครอบครัวของฉัน
นั่นไม่จริง

178
00:21:25,760 --> 00:21:30,080
มันเป็นชาวฝรั่งเศสที่สรุป
สำหรับนักสู้ทุกคน

179
00:21:30,080 --> 00:21:32,840
ถูกเนรเทศไปอยู่ในเขตกองทัพ

180
00:21:32,840 --> 00:21:35,960
เมื่อเรากลับมาเล่าเรื่องราวของเรา

181
00:21:35,960 --> 00:21:39,000
เราเองแหละที่จะเป็นคนผิด

182
00:21:40,960 --> 00:21:48,280
ทหารไม่สามารถสื่อสารได้
ความจริงเกี่ยวกับสงครามเพราะไม่มีอะไร
เหมือนมันเคยเกิดขึ้นมาก่อน

183
00:21:48,280 --> 00:21:50,680
ไม่เคยมีกองทัพอันกว้างใหญ่เช่นนี้

184
00:21:50,680 --> 00:21:55,360
มีเครื่องมืออันใหญ่โตขนาดนั้น
ของการฆ่าและการทำลายล้าง

185
00:21:55,360 --> 00:21:59,080
ต่อสู้กันมานาน
ในที่เดียว

186
00:22:16,320 --> 00:22:21,280
เนื้อและเลือดและเส้นประสาท
ยืนได้มากเท่านั้น

187
00:22:21,280 --> 00:22:24,120
ทุกอย่างมีขีดจำกัด

188
00:22:24,120 --> 00:22:29,160
แต่แล้วโคลนของซอมม์ล่ะ
และโคลนแห่งพาสเชนดาเอเล

189
00:22:29,160 --> 00:22:36,600
เพื่อดูผู้ชายจมลงไปในนั้น
ฉันคิดว่าเมือกกำลังจะตายในเมือก
มันทำให้ฉันหมดสิ้นไปอย่างแน่นอน

190
00:22:36,600 --> 00:22:43,240
เพราะฉันรู้มาสามเดือนแล้ว
ก่อนที่ฉันจะได้รับบาดเจ็บ
ว่าฉันจะได้รับมัน

191
00:22:43,240 --> 00:22:47,720
มีครั้งหนึ่งที่
เกวียนกระสุนกำลังขึ้นมา

192
00:22:47,720 --> 00:22:55,560
ฉันเคยอยู่ในโคลนนี้จนถึง
ฉันกับเอวก็คิดว่า "นี่มัน..
ฉันจะวางขาของฉันไว้ใต้เกวียน”

193
00:22:55,560 --> 00:23:01,000
และฉันก็เข้าใกล้เกวียนนั้นมากขึ้น
เท่าที่จะทำได้ ฉันไม่สามารถทำมันได้

194
00:23:01,000 --> 00:23:05,240
ฉันคิดว่าฉันอกหัก
ในจิตวิญญาณและความคิด

195
00:23:05,240 --> 00:23:11,680
เมื่อปลายปี พ.ศ. 2460
ทุกกองทัพได้แสดงผลออกมาแล้ว
ของความเครียดที่ไม่หยุดหย่อนนี้

196
00:23:11,680 --> 00:23:14,200
กลืนกินศีลธรรม

197
00:23:14,200 --> 00:23:20,640
ผู้มาใหม่อาจจะยังกระตือรือร้น
ยังคงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
ของปีก่อนหน้า

198
00:23:20,640 --> 00:23:24,200
พวกเขาตกใจมาก
ในสิ่งที่พวกเขาพบ

199
00:23:24,200 --> 00:23:31,240
คุณจะเห็นไหมว่าเมื่อฉันเข้าร่วม
ฉันกลัวตายว่าจะไม่ได้รับ
ออกไปฝรั่งเศสก่อนที่เรื่องจะจบลง

200
00:23:31,240 --> 00:23:36,280
ฉันคิดว่ามันจะจบลงเสียก่อน
ฉันจะไปที่นั่น และเมื่อฉันไปถึงที่นั่น

201
00:23:36,280 --> 00:23:38,800
เมื่อฉันเข้าแถว

202
00:23:38,800 --> 00:23:46,040
ฉันจำได้ว่าเขียนตอนกลับบ้านว่า
“แต่หัวใจก็พองโต.
ของคนเหล่านี้"

203
00:23:46,040 --> 00:23:49,400
การยิงปืนและการระเบิด

204
00:23:49,400 --> 00:23:56,440
ตอนนี้เกือบทั้งหมดแล้ว
กองทัพพลเมือง กองกำลังอันมหาศาล
ใกล้ถึงห้าล้านแล้ว

205
00:23:56,440 --> 00:24:00,680
เกือบสองล้านคน
บนแนวรบด้านตะวันตก

206
00:24:00,680 --> 00:24:08,320
ตลอดเวลาที่กองทัพนี้
ยังคงอยู่ในสนามก็มี
การพิจารณาคดีของศาลทหาร 304,000 ครั้ง

207
00:24:08,320 --> 00:24:11,560
มีโทษประหารชีวิตแล้ว 3,080 ราย

208
00:24:11,560 --> 00:24:15,000
ดำเนินการแล้ว 346 ราย

209
00:24:15,000 --> 00:24:18,240
เขายืนผูกติดกับเสา

210
00:24:18,240 --> 00:24:20,880
กับกำแพง

211
00:24:22,200 --> 00:24:25,040
และเขาอยู่ในชุดพลเรือน

212
00:24:25,040 --> 00:24:32,080
และมีชิ้นสีขาวเล็กน้อย
กระดาษที่ปักอยู่บนหัวใจของเขา
เราต้องยิงใส่สิ่งนั้น

213
00:24:32,080 --> 00:24:39,320
เราไม่รู้ว่าปืนไรเฟิลของเราคืออะไร
เต็มไปด้วย บางส่วนถูกโหลด
มีลูกบอล อื่นๆ มีช่องว่าง

214
00:24:39,320 --> 00:24:41,880
จากนั้นเราก็ได้รับคำสั่ง

215
00:24:41,880 --> 00:24:43,920
ถึง...

216
00:24:43,920 --> 00:24:46,160
ไฟไหม้

217
00:24:46,160 --> 00:24:48,720
และเหนี่ยวไก

218
00:24:48,720 --> 00:24:51,760
มีใครรู้ด้วยการหดตัวถ้า...

219
00:24:51,760 --> 00:24:54,800
มันเต็มไปด้วยลูกบอลหรือเปล่า

220
00:24:56,200 --> 00:24:58,440
แล้ว...

221
00:24:58,440 --> 00:25:04,800
ชื่อของผู้ละทิ้งนั้นถูกอ่านออก
ในขบวนพาเหรดสามครั้งติดต่อกัน
เป็นคำเตือน

222
00:25:04,800 --> 00:25:09,840
การประหารชีวิตส่วนใหญ่เหล่านี้
เกิดขึ้นที่แนวรบด้านตะวันตก

223
00:25:09,840 --> 00:25:13,880
มากกว่าสามในสี่
มีไว้สำหรับการละทิ้ง

224
00:25:13,880 --> 00:25:18,600
อาชญากรรมที่พบบ่อยที่สุดถัดไป
เป็นการฆาตกรรม ปาร์ตี้ยิง...

225
00:25:18,600 --> 00:25:22,120
ไฟไหม้!
ช็อตดังลั่น

226
00:25:22,120 --> 00:25:29,160
แม้จะมีสถานการณ์ที่ตกต่ำ
ระเบียบวินัยของอังกฤษ
ทหารไม่ได้พังทลาย

227
00:25:29,160 --> 00:25:34,040
แต่ทุกหยดสุดท้ายของอารมณ์ขันและ
การมองโลกในแง่ดีเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อรักษามันไว้

228
00:25:34,040 --> 00:25:39,160
แต่แนวรบด้านตะวันตกก็มี
ค่าชดเชยของมัน "ปีแห่งสงคราม"

229
00:25:39,160 --> 00:25:43,320
ทหารอังกฤษคนหนึ่งกล่าวว่า
“จะโดดเด่น

230
00:25:43,320 --> 00:25:50,160
“ในความทรงจำของหลาย ๆ คนที่ต่อสู้
เป็นช่วงที่มีความสุขที่สุด
ของชีวิตพวกเขา” พระองค์ตรัสต่อไปว่า

231
00:25:50,160 --> 00:25:52,560
แม้จะมีความแตกต่างกันในระดับยศ

232
00:25:52,560 --> 00:25:57,680
เราเป็นสหายกัน
พี่น้องร่วมอยู่ด้วยไมตรีจิต

233
00:25:57,680 --> 00:26:04,920
เราได้รับสิทธิพิเศษที่ได้เห็นในแต่ละ
อื่น ๆ ที่ทำให้ตนมีเกียรติซึ่งอยู่ใน
การต่อสู้ทางการค้าในยามสงบ

234
00:26:04,920 --> 00:26:07,760
เสื่อมถอยเพราะขาดการแสดงออก

235
00:26:07,760 --> 00:26:14,840
เราสังเกตได้ถึงความเสน่หาอันรุนแรง
ของทหารนายทหารบางคน
ไว้วางใจพวกเขาอย่างเต็มที่

236
00:26:14,840 --> 00:26:20,200
เราเห็นความรักผ่านความรักของ
ผู้หญิงของเพื่อนคนหนึ่งในส่วนของเขา

237
00:26:20,200 --> 00:26:23,080
กล่าวโดยสรุป เราได้รับสิทธิพิเศษที่ได้เห็น

238
00:26:23,080 --> 00:26:30,120
อาณาจักรแห่งความปรารถนาดีในหมู่มนุษย์
ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุข
ด้วยการกุศลที่จัดไว้ทั้งหมด

239
00:26:30,120 --> 00:26:37,160
อาหารฟรีและการเทศน์วันอาทิตย์
ไม่เคยเท่าเทียมกัน มิฉะนั้น
เราไม่สามารถติดมันได้

240
00:26:39,440 --> 00:26:44,480
รหัสพฤติกรรมแนวหน้า
กลายเป็นสิ่งเดียวที่ควรค่าแก่การครอบครอง

241
00:26:50,040 --> 00:26:56,880
น่าเกลียดน่าขยะแขยงน่ากลัว -
โซนของกองทัพ
อย่างไรก็ตาม

242
00:26:56,880 --> 00:26:59,320
ที่เดียวที่จะเป็น

243
00:26:59,320 --> 00:27:05,840
ในส่วนของฉัน
ฉันดีใจมากขึ้นกับประสบการณ์นั้น
ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดที่ฉันรู้จัก

244
00:27:09,000 --> 00:27:14,040
การทดสอบการมองโลกในแง่ดีขั้นสูงสุด
ตอนนี้ก็เป็นส่วนหน้าแล้ว

245
00:27:14,040 --> 00:27:21,080
มันสิ้นหวัง มันบ้าหรือเปล่า
เพื่อคาดหวังการตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องนี้
สนามรบที่คงที่และไม่อาจขยับเขยื้อนได้เหรอ?

246
00:27:21,080 --> 00:27:28,120
การโต้เถียงดำเนินไป
ผ่านสงคราม มันถึงแล้ว
ความขมขื่นสุดขั้วในปี 1917

247
00:27:28,120 --> 00:27:35,520
ในด้านหนึ่งคือผู้ที่
เชื่อว่าเป็นแนวรบด้านตะวันตก
เวทีที่สิ้นหวัง โฆษกของพวกเขา

248
00:27:35,520 --> 00:27:39,760
เคยเป็นนายกรัฐมนตรีของอังกฤษ
เดวิด ลอยด์ จอร์จ.

249
00:27:39,760 --> 00:27:44,400
ยุทธศาสตร์พันธมิตรในฝรั่งเศส
เป็นความผิดพลาดอันน่าสะพรึงกลัว

250
00:27:44,400 --> 00:27:48,600
ซึ่งเกือบจะพาเราไป
สู่ความพ่ายแพ้ที่ไม่อาจแก้ไขได้

251
00:27:48,600 --> 00:27:55,240
นายพลฝ่ายพันธมิตรก็สมบูรณ์
งงกับการตัดสินใจ
ของชาวเยอรมันที่จะเข้ามาขุดคุ้ย

252
00:27:55,240 --> 00:28:01,480
ในความพยายามอันสิ้นหวังของพวกเขา
ที่จะทะลุผ่าน
พวกเขาคิดอะไรไม่ออกอีกแล้ว

253
00:28:01,480 --> 00:28:06,480
มากกว่าการเสียสละ
ของผู้ชายหลายล้านคน ภายในปี 1917

254
00:28:06,480 --> 00:28:12,760
ความเกลียดชังของลอยด์จอร์จ
ของแนวรบด้านตะวันตกก็ยืนกราน
และเขาก็แสดงออกอย่างเสรี

255
00:28:12,760 --> 00:28:19,400
เขาบอกว่าเขาเป็น
“ไม่ได้เตรียมตัวเป็นเด็กขายเนื้อ
ขับวัวไปเชือด"

256
00:28:19,400 --> 00:28:22,200
และเขาจะไม่ทำเช่นนั้น

257
00:28:22,200 --> 00:28:27,040
ถึงนายพลอังกฤษแนวหน้า
มีความสำคัญแตกต่างออกไป

258
00:28:27,040 --> 00:28:31,880
หัวหน้าเจ้าหน้าที่ทั่วไปของจักรวรรดิ
เซอร์ วิลเลียม โรเบิร์ตสัน กล่าวว่า:

259
00:28:31,880 --> 00:28:38,440
แนวหน้าแตกหักได้รับการแก้ไขสำหรับเรา
โดยการวางกำลังของศัตรู
ในฝรั่งเศสและเบลเยียม

260
00:28:38,440 --> 00:28:44,040
พันธมิตรของอังกฤษต้องอดทนผสมปนเป
โชคลาภเมื่อปี 1917 สิ้นสุดลง

261
00:28:44,040 --> 00:28:51,120
การปฏิวัติเดือนตุลาคมทำให้รัสเซียพ่ายแพ้
ออกจากสงครามปล้น
พันธมิตรของกำลังคนอันไร้ขีดจำกัดของเธอ

262
00:28:51,120 --> 00:28:58,160
และประเทศสหรัฐอเมริกา
หลังจากแปดเดือนของสงครามก็ทำได้
วางเพียงสี่ดิวิชั่นในฝรั่งเศส

263
00:28:58,160 --> 00:29:00,600
และมีเพียงคนเดียวในบรรทัด

264
00:29:00,600 --> 00:29:05,320
อิตาลีสูญเสียทหารไปมากกว่า 300,000 นาย
ภายในสามสัปดาห์ที่ Caporetto

265
00:29:05,320 --> 00:29:12,120
แผนกอังกฤษและฝรั่งเศส
ต้องรีบไปช่วยเธอ
คุณสมบัติหนึ่งที่น่าพึงพอใจ

266
00:29:12,120 --> 00:29:14,840
เป็นการฟื้นคืนชีพของฝรั่งเศส

267
00:29:14,840 --> 00:29:17,680
ได้รับการดูแลจากผู้บัญชาการทหารสูงสุด

268
00:29:17,680 --> 00:29:23,960
นายพลเปแต็ง กองทัพฝรั่งเศส
ฟื้นตัวอย่างช้าๆ
ความกล้าหาญและความรีบเร่ง

269
00:29:23,960 --> 00:29:30,560
ชาติฝรั่งเศสก็เช่นกัน
พบวิญญาณใหม่ -
รวมอยู่ในคน ๆ เดียวบ่อยครั้ง

270
00:29:30,560 --> 00:29:35,600
วันที่ 15 พฤศจิกายน นายจอร์ชส
Clemenceau กลายเป็นนายกรัฐมนตรีของฝรั่งเศส

271
00:29:35,600 --> 00:29:41,600
พระองค์มีอายุ 76 ปี
หัวรุนแรงของสายพันธุ์ที่เข้มงวดที่สุด
เรียกว่าเสือ

272
00:29:41,600 --> 00:29:44,760
วินสตัน เชอร์ชิลล์ เขียนว่า:

273
00:29:44,760 --> 00:29:50,800
มากเท่ากับมนุษย์คนเดียว
จะเป็นชาติก็ได้ เขาคือฝรั่งเศส

274
00:29:50,800 --> 00:29:55,800
เมื่อ Clemenceau กล่าวถึง
สภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส,

275
00:29:55,800 --> 00:29:58,240
เขาบอกพวกเขาว่า:

276
00:29:58,240 --> 00:30:03,680
เรายืนอยู่ที่นี่ด้วยความคิดเดียว -
ที่จะไล่ตามสงครามอย่างไม่หยุดยั้ง

277
00:30:03,680 --> 00:30:06,320
ไม่มีการรณรงค์เพื่อความสงบอีกต่อไป

278
00:30:06,320 --> 00:30:09,360
ไม่มีการทรยศหักหลัง ไม่มีการทรยศหักหลัง

279
00:30:09,360 --> 00:30:13,000
สงครามเท่านั้น ไม่มีอะไรนอกจากสงคราม

280
00:30:13,000 --> 00:30:20,280
Clemenceau เชื่ออย่างแน่วแน่
ในแนวรบด้านตะวันตกที่ไหน
การหยุดชะงักตอนนี้ดูเหมือนจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว

281
00:30:20,280 --> 00:30:24,320
ในแง่หนึ่ง
การหยุดชะงักคือสงคราม

282
00:30:24,320 --> 00:30:31,640
ความชั่วร้ายของแนวรบด้านตะวันตก
คือความไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ความไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
ถูกสร้างขึ้นโดยการหยุดชะงัก

283
00:30:31,640 --> 00:30:38,680
การหยุดชะงักคือความสมดุลที่สม่ำเสมอ
ของสนามเพลาะ ลวดหนาม และ
ปืนกลต่อต้านปืนใหญ่

284
00:30:38,680 --> 00:30:41,920
ซึ่งเพียงผู้เดียวก็สามารถทำลายพวกเขาได้

285
00:30:41,920 --> 00:30:48,520
แต่การทำเช่นนั้นทำให้พื้นดินพลิกผัน
เข้าไปในถิ่นทุรกันดารที่มีหลุมอุกกาบาต
และทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้

286
00:30:48,520 --> 00:30:51,040
มันตั้งใจที่จะผลิต

287
00:30:51,040 --> 00:30:53,480
ตอนนี้เป็นเดือนพฤศจิกายน

288
00:30:53,480 --> 00:31:00,920
Haig วางแผนจังหวะสุดท้ายใน
หน้ากองทัพที่สามของอังกฤษ
ภายใต้การนำของพลเอก เซอร์ จูเลียน บิง

289
00:31:00,920 --> 00:31:05,440
ที่นี่ตรงข้ามคัมบราย
พื้นดินมั่นคง

290
00:31:05,440 --> 00:31:10,680
หญ้าเติบโตทั่วดินแดนที่ไม่มีมนุษย์
ซึ่งมีระดับพอสมควร

291
00:31:10,680 --> 00:31:15,880
ไม่มีการทิ้งระเบิดทำลายล้าง
สิ่งนี้เกิดขึ้นและกลายเป็นหนองน้ำ

292
00:31:15,880 --> 00:31:18,320
นี่คือประเทศรถถัง

293
00:31:18,320 --> 00:31:24,960
วันที่ 19 พฤศจิกายน. นายพลเอลลิส
ผู้บังคับบัญชากองพลรถถัง
ได้ออกคำสั่งพิเศษ

294
00:31:24,960 --> 00:31:30,000
พรุ่งนี้ Tank Corps จะมี
โอกาสที่มันรอคอย

295
00:31:30,000 --> 00:31:34,040
เพื่อดำเนินกิจการไปได้ด้วยดี
ในรถตู้แห่งการต่อสู้

296
00:31:34,040 --> 00:31:41,080
ฉันทิ้งชื่อเสียงอันดีของคณะไว้
ด้วยความมั่นใจในมือของคุณ
ฉันจะเป็นผู้นำกองกลาง

297
00:31:41,080 --> 00:31:44,840
พวกเขากำลังโจมตี
สายฮินเดนเบิร์ก

298
00:31:44,840 --> 00:31:49,880
มีสนามเพลาะสามแถว
แต่ละร่องกว้างได้ถึง 15 ฟุต

299
00:31:49,880 --> 00:31:54,920
ด้านหน้าสายหลักวางอยู่
เอเคอร์ต่อเอเคอร์ของลวดหนามหนาแน่น

300
00:31:54,920 --> 00:32:02,760
ไม่มีที่ไหนเลยที่น้อยกว่า 50 หลา
ลึก ที่นี่และที่นั่นมันยื่นออกมา
ในจุดเด่นที่ขนาบข้างด้วยปืนกล

301
00:32:02,760 --> 00:32:08,360
เราไม่เคยเผชิญหน้ากันมาก่อน
ด้วยลวดหนามอันรกร้างเช่นนั้น

302
00:32:43,120 --> 00:32:48,080
เมื่อเวลา 06.20 น. วันที่ 20 พฤศจิกายน
กับเรื่องทั่วไปของพวกเขา

303
00:32:48,080 --> 00:32:51,200
ชูธงไว้ที่ศีรษะของพวกเขา

304
00:32:51,200 --> 00:32:57,520
ในรถถังฮิลดาเครื่องจักร
ของยุคใหม่เข้าสู่การต่อสู้

305
00:32:57,520 --> 00:33:00,720
476 ถัง ถังจ่ายสินค้ากว่า 50 ถัง

306
00:33:00,720 --> 00:33:04,080
32 สำหรับทำลายลวดโดยเฉพาะ

307
00:33:04,080 --> 00:33:09,120
สองสำหรับการเชื่อมโยง เก้าไร้สาย
รถถัง หนึ่งอันสำหรับวางสายเคเบิล

308
00:33:09,120 --> 00:33:12,160
378 รถถังต่อสู้

309
00:33:14,120 --> 00:33:18,760
เราเข้าไป ปิดถังของเรา
แล้วเราก็ไปกัน

310
00:33:18,760 --> 00:33:26,200
เรามีวงเวียนหยาบอยู่ในถัง
และเราก็ได้หลักสูตรของเราและ
เรากำหนดเส้นทางสำหรับแนวศัตรู

311
00:33:26,200 --> 00:33:28,760
สิ่งแรกที่เกิดขึ้น...

312
00:33:28,760 --> 00:33:35,280
มันเงียบตายเลย
จนกระทั่งเราไปถึงเส้นลวดของศัตรู
ซึ่งเท่ากับศูนย์ชั่วโมงสำหรับปืน

313
00:33:35,280 --> 00:33:40,320
นั่นเป็นการแสดงชั้นหนึ่งอีกครั้ง
คริสตัล พาเลซไม่มีอะไรอยู่ในนั้นเลย

314
00:33:40,320 --> 00:33:42,960
ไม่มีคำตอบจากชาวเยอรมันเลย

315
00:33:42,960 --> 00:33:48,000
นี่เป็นครั้งแรกที่เราเห็นฮั่น
ถูกระเบิดไปทั่ว

316
00:33:48,000 --> 00:33:53,040
กองทหารต่างยินดีอย่างยิ่ง
ไม่มีการยิงปืน เราก็เลยเปิดรถถังของเรา

317
00:33:53,040 --> 00:33:57,880
แล้วเราก็เข้ามาในเข็มขัดเส้นนี้
ของลวด มันค่อนข้างน่ากลัว

318
00:33:57,880 --> 00:34:04,720
สูงประมาณเจ็ดฟุต
ลวดหนามาก. มันเป็น
ลึกกว่า 120 หลาในสถานที่ต่างๆ

319
00:34:04,720 --> 00:34:09,960
ถ้าเราหยุดหรือตามรอยของเราได้
ถูกหลอก เราก็ทำเพื่อมันแล้ว

320
00:34:09,960 --> 00:34:16,320
แทนรถถัง
ทำให้เกิดเป็นเส้นลวดเป็นวงกว้าง
พวกจ๊อกที่อยู่กับเรา

321
00:34:16,320 --> 00:34:19,920
พวกเขาผ่านมา
ช่องว่างที่เราสร้างขึ้น

322
00:34:19,920 --> 00:34:26,840
เราทุกคนก็โผล่ออกมาอีกด้านหนึ่ง
เข้าไปในหุบเขาลึก
เรียกว่าหุบเขาแกรนด์

323
00:34:26,840 --> 00:34:29,400
ฉันข้ามบรรทัดแรกแล้ว

324
00:34:29,400 --> 00:34:36,440
ลวดไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็น
อุปสรรคใดๆทั้งสิ้น ปืนใหญ่
ได้ทำหน้าที่ของตนได้ดีมาก

325
00:34:36,440 --> 00:34:42,960
องค์ประกอบแห่งความประหลาดใจ -
การปอกเปลือกอย่างหนัก
ไม่มีการทิ้งระเบิดเบื้องต้น -

326
00:34:42,960 --> 00:34:46,000
ทำให้มันเกือบจะเป็นเค้ก

327
00:34:46,000 --> 00:34:51,640
เกือบเป็นทางเดินเค้ก ในอีกสี่ชั่วโมง
กองทัพที่สามของอังกฤษ

328
00:34:51,640 --> 00:34:58,840
ขั้นสูงระหว่างสามถึงสี่
ไมล์ผ่าน Hindenburg
ป้องกันคุมขังนักโทษกว่า 4,000 คน

329
00:34:58,840 --> 00:35:01,480
และปืนมากกว่า 100 กระบอก

330
00:35:04,000 --> 00:35:11,320
การสูญเสียของพวกเขาเองนั้นน่าประหลาดใจมาก
แสง มันเป็นหนึ่งในมากที่สุด
ชัยชนะอันน่าทึ่งของสงคราม

331
00:35:11,320 --> 00:35:15,920
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2460 ได้รับชัยชนะ
ทุกชนิดมีความจำเป็นอย่างมาก

332
00:35:15,920 --> 00:35:22,000
รัฐบาลจึงตัดสินใจ
ว่าถึงเวลาดังขึ้นแล้ว
ระฆังโบสถ์แห่งอังกฤษ

333
00:35:22,000 --> 00:35:25,040
การลอกระฆัง

334
00:35:27,440 --> 00:35:32,480
นี่เป็นครั้งแรกที่ Peals มี
ดังขึ้นตั้งแต่เกิดสงคราม

335
00:35:35,120 --> 00:35:37,640
ฉันขึ้นไปบน Ludgate Hill

336
00:35:37,640 --> 00:35:42,080
เพื่อฟังเสียงระฆังของนักบุญพอล
มันไม่เคยได้ยิน

337
00:35:42,080 --> 00:35:49,920
เนื่องจากมีการเฉลิมฉลองการประกาศ
แห่งสันติภาพรองจากแอฟริกาใต้
สงคราม. มีฝูงชนอยู่บนบันได

338
00:35:49,920 --> 00:35:55,280
หลังจากนาฬิกาตี 12 ใหญ่
ระฆังที่เรียกกันว่ามหาพอลก็ดังขึ้น

339
00:35:55,280 --> 00:35:57,720
ตามมาด้วยเสียงระฆังทั้งหมด

340
00:35:57,720 --> 00:36:02,080
ผู้คนต่างส่งเสียงเชียร์
ระฆังของโบสถ์อื่นๆ

341
00:36:02,080 --> 00:36:06,720
ช่วยในการขยายวงแหวนของเสียง
มาพร้อมข่าวสารอันน่ายินดี

342
00:36:06,720 --> 00:36:11,360
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งของ Haig เขียน
ในวันที่ 23 พฤศจิกายน:

343
00:36:11,360 --> 00:36:13,840
ทุกคนที่บ้านดูเหมือนจะบ้าไปแล้ว

344
00:36:13,840 --> 00:36:17,880
เกี่ยวกับความสำเร็จครั้งสุดท้าย
มันเป็นความพยายามที่ดีมาก

345
00:36:17,880 --> 00:36:22,920
แต่ไม่ยิ่งใหญ่ไปกว่าการแสดงอื่นๆ
มันไม่สมควรโดนตีโพยตีพาย

346
00:36:22,920 --> 00:36:26,960
เมื่อยิ่งใหญ่จริงๆ
ชัยชนะอันเด็ดขาดมาถึงแล้ว

347
00:36:26,960 --> 00:36:33,280
มันจะมีเวลาเพียงพอ
เพื่อตีระฆังโบสถ์
และร้องเพลงชาติ

348
00:36:33,280 --> 00:36:35,800
ผู้สงสัยพูดถูก

349
00:36:39,520 --> 00:36:43,560
เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน
ชาวเยอรมันตอบโต้การโจมตี

350
00:36:43,560 --> 00:36:47,920
ยึดเอากองทัพอังกฤษไปเป็นส่วนใหญ่
ด้วยความประหลาดใจ

351
00:36:51,000 --> 00:36:55,040
ในการต่อสู้ที่ตามมานั้น
พวกเขาชนะกลับมา

352
00:36:55,040 --> 00:36:58,680
เกือบทั้งพื้นดิน
ที่พวกเขาสูญเสียไป

353
00:36:58,680 --> 00:37:03,720
เมื่อการต่อสู้สงบลงก็พ่ายแพ้
ทั้งสองฝ่ายก็เท่ากันโดยประมาณ

354
00:37:03,720 --> 00:37:11,240
ถือเป็นจุดจบที่น่าเศร้าสำหรับชาวอังกฤษ
กองทัพที่ได้ออกมาเช่นนั้น
ความพยายามอย่างมากในรอบปี

355
00:37:18,000 --> 00:37:22,760
เหล็กแห่งความผิดหวัง
เข้าสู่จิตวิญญาณของมนุษย์อย่างลึกซึ้ง

356
00:37:22,760 --> 00:37:25,400
นักการทูตอังกฤษเขียนถึง Haig:

357
00:37:25,400 --> 00:37:28,680
แม้แต่ตอนนี้สงครามนี้ก็อาจมีได้

358
00:37:28,680 --> 00:37:32,680
การสิ้นสุดอันรุ่งโรจน์สำหรับเรา
แต่มันจะไม่

359
00:37:42,760 --> 00:37:47,400
วันคริสต์มาสมาถึงและเจ้าหน้าที่
ที่สำนักงานใหญ่ของ Haig เขียน

360
00:37:47,400 --> 00:37:53,200
ในไดอารี่ของเขา: คริสต์มาสที่สี่
อยู่ในภาวะสงคราม แม้ว่าแนวโน้มจะมืดมน

361
00:37:53,200 --> 00:37:57,560
แต่ฉันก็ยังคิดว่ามันจะเป็น
สงครามคริสต์มาสครั้งสุดท้าย

362
00:37:57,560 --> 00:38:01,400
คริสต์มาสแต่ละวันแตกต่างกันอย่างไร
ได้รับ

363
00:38:01,400 --> 00:38:04,040
เราไม่สามารถล้มเหลวที่จะชนะ

364
00:38:04,040 --> 00:38:08,600
ในแต่ละปีย่อมแสดงถึงความสำเร็จอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แน่นอนมากขึ้น

365
00:38:08,600 --> 00:38:13,840
แต่อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
โอกาสนั้นมืดมนที่สุด

366
00:38:13,840 --> 00:38:16,280
ตั้งแต่ปี 1914

367
00:38:21,640 --> 00:38:28,200
พ.ศ. 2460 สิ้นพระชนม์แล้วนำมา
ไม่มีอะไรนอกจากความหงุดหงิด
ถึงสาเหตุของพันธมิตร

368
00:38:28,200 --> 00:38:30,840
แนวรบด้านตะวันตกยังคงอยู่

369
00:38:30,840 --> 00:38:33,280
น่าสับสน, นองเลือด,

370
00:38:33,280 --> 00:38:37,320
หายนะและยังคงอยู่
หัวใจสำคัญของสงคราม

371
00:38:37,320 --> 00:38:42,160
ทุกสิ่งที่ผู้ชายสามารถคาดหวังได้
คือคำสัญญาของ Clemenceau

372
00:38:42,160 --> 00:38:44,520
สงครามเท่านั้น

373
00:38:44,520 --> 00:38:46,960
ไม่มีอะไรนอกจากสงคราม