1
00:01:17,000 --> 00:01:22,000
ปี พ.ศ. 2458 เข้ามา
มีลูกเห็บและโคลน

2
00:01:22,000 --> 00:01:24,000
ในช่วงสั้นๆ ของฤดูหนาว

3
00:01:24,000 --> 00:01:28,000
กองทัพที่ไม่เคลื่อนไหวของทั้งสองฝ่าย
รอ

4
00:01:31,000 --> 00:01:34,000
รัฐบาลอังกฤษได้สำรวจ
การทำลายความหวังในช่วงแรกของสงคราม

5
00:01:34,000 --> 00:01:36,000
และทรงคำนึงถึงอนาคต

6
00:01:37,000 --> 00:01:41,000
ตอนนี้ความสงสัยร้ายแรงเข้ามาแทนที่แล้ว
การมองโลกในแง่ดีครั้งแรก

7
00:01:41,000 --> 00:01:46,000
จิตใจอันทรงพลังก็ใช้ตนเอง
สู่กลยุทธ์และยุทธวิธี

8
00:01:46,000 --> 00:01:49,000
เป็นการหยุดชะงัก
ของแนวรบด้านตะวันตกอย่างถาวร?

9
00:01:49,000 --> 00:01:52,000
มันจะหักได้ไหม?

10
00:01:52,000 --> 00:01:57,000
การรุกของฝรั่งเศสจะสำเร็จหรือไม่
ในการผลักดันเยอรมันกลับ?

11
00:01:57,000 --> 00:02:01,000
บ้างก็สงสัย..
ลอร์ดคิทเชนเนอร์เป็นคนหนึ่ง

12
00:02:01,000 --> 00:02:08,000
“สายเยอรมันในฝรั่งเศส
อาจมองว่าเป็นป้อมปราการ
ที่ไม่สามารถลงทุนได้หมด

13
00:02:08,000 --> 00:02:12,000
“เส้นอาจจะถูกระงับ
ด้วยกำลังการลงทุน

14
00:02:12,000 --> 00:02:14,000
“ในขณะที่ปฏิบัติการดำเนินต่อไปที่อื่น”

15
00:02:14,000 --> 00:02:20,000
ดำเนินการที่อื่นแต่ที่ไหน?
ทะเลบอลติก? ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน?

16
00:02:26,000 --> 00:02:28,000
ในวันแรกของเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2457

17
00:02:28,000 --> 00:02:31,000
เรือลาดตระเวนเยอรมัน Breslau และ

18
00:02:31,000 --> 00:02:34,000
เรือลาดตระเวนรบ Goeben รุ่นใหม่
เคยอยู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

19
00:02:35,000 --> 00:02:38,000
เรือรบอังกฤษ 16 ลำปิดทำการแล้ว
กับพวกเขา

20
00:02:38,000 --> 00:02:42,000
เพื่อหลบหนีการจับกุม
เรือเยอรมันแล่นไปยังตุรกี

21
00:02:42,000 --> 00:02:47,000
รัฐที่เป็นกลาง
แต่เป็นหนึ่งเดียวกับความเห็นอกเห็นใจที่สนับสนุนชาวเยอรมัน

22
00:02:47,000 --> 00:02:49,000
เยอรมนีเสนอเรือให้ตุรกี

23
00:02:49,000 --> 00:02:52,000
ผู้บัญชาการของพวกเขากลายเป็น
พลเรือเอกชาวตุรกี

24
00:02:55,000 --> 00:02:59,000
เสนาธิการกองทัพตุรกี
เป็นชาวเยอรมัน

25
00:02:59,000 --> 00:03:02,000
โดยมีชาวเยอรมันอีกคนเป็นผู้รับผิดชอบ
ของการฝึกอบรม

26
00:03:02,000 --> 00:03:07,000
ภายใต้สุลต่านหุ่นเชิด
ตุรกีถูกปกครองโดยเอนเวอร์ ปาชา

27
00:03:07,000 --> 00:03:11,000
อำนาจของพระองค์นั้นสมบูรณ์
แต่ขึ้นอยู่กับการสนับสนุนจากเยอรมัน

28
00:03:11,000 --> 00:03:14,000
ความทะเยอทะยานของเขายิ่งใหญ่

29
00:03:16,000 --> 00:03:21,000
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2457 เอนเวอร์ปาชามี
มุ่งมั่น Goeben และ Breslau

30
00:03:21,000 --> 00:03:26,000
เพื่อโจมตีท่าเรือรัสเซียในชุดดำ
ออกทะเลและจมเรือทุกลำที่ขวางทาง

31
00:03:30,000 --> 00:03:34,000
ภายในวันที่ 30 ตุลาคม ตุรกีเข้าสู่ภาวะสงคราม
ด้วยอำนาจพันธมิตร.

32
00:03:37,000 --> 00:03:41,000
สภาการสงครามแห่งอังกฤษได้พิจารณา
การโจมตีทางเรือที่ดาร์ดาแนลส์

33
00:03:41,000 --> 00:03:46,000
ที่นี่รางวัลแห่งความสำเร็จ
ดูเหมือนแวววาวจริงๆ

34
00:03:46,000 --> 00:03:53,000
อียิปต์และคลองสุเอซก็จะเป็น
ปลอดภัย อิตาลีและบอลข่าน
รัฐจะเข้าร่วมกับพันธมิตร

35
00:03:53,000 --> 00:03:55,000
และรัสเซียก็สามารถ
เพื่อนำเข้าอาวุธยุทโธปกรณ์

36
00:03:55,000 --> 00:03:57,000
จากพันธมิตรตะวันตกและอเมริกา

37
00:03:57,000 --> 00:04:00,000
และคลังธัญพืชขนาดใหญ่ของรัสเซีย

38
00:04:00,000 --> 00:04:04,000
บรรจุขวดที่ท่าเรือทะเลดำ
จะได้รับการปล่อยตัว

39
00:04:04,000 --> 00:04:08,000
มันเป็นโครงการที่น่าสนใจจริงๆ

40
00:04:08,000 --> 00:04:13,000
เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ.2458 ประเทศอังกฤษ
จิตใจของสภาสงครามถูกสร้างขึ้น

41
00:04:13,000 --> 00:04:17,000
“กองทัพเรือควรเตรียมพร้อม
สำหรับการเดินทางทางเรือในเดือนกุมภาพันธ์

42
00:04:17,000 --> 00:04:20,000
"เพื่อยึดคาบสมุทรกัลลิโปลี

43
00:04:20,000 --> 00:04:23,000
“โดยมีคอนสแตนติโนเปิลเป็นเป้าหมาย”

44
00:04:23,000 --> 00:04:27,000
การโจมตีทางเรือเปิดขึ้น
เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458

45
00:04:27,000 --> 00:04:33,000
เป็นเวลาสองสัปดาห์ที่อังกฤษ
และกองเรือฝรั่งเศสพยายามทำลายล้าง
ป้อมที่คอยปกป้องดาร์ดาเนลส์

46
00:04:33,000 --> 00:04:37,000
โดนขัดขวางจากสภาพอากาศเลวร้าย
พวกเขายังคงมีความก้าวหน้าที่เป็นประโยชน์

47
00:04:41,000 --> 00:04:45,000
นาวิกโยธินและบลูแจ็กเก็ตขึ้นฝั่ง
ระเบิดปืนที่ถูกทิ้งร้าง

48
00:04:45,000 --> 00:04:47,000
และทำลายที่ตั้งของตุรกี

49
00:04:47,000 --> 00:04:49,000
ปืนใหญ่ยิง

50
00:04:54,000 --> 00:04:57,000
พวกเขาพบกับการต่อต้านเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

51
00:04:57,000 --> 00:05:00,000
งานดูเหมือนง่าย

52
00:05:00,000 --> 00:05:03,000
“ความพอใจสูงสุด
ได้ถูกแสดงที่กระทรวงทหารเรือ

53
00:05:03,000 --> 00:05:07,000
“ฉันถูกรายล้อมไปด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม”

54
00:05:07,000 --> 00:05:11,000
ความยากลำบากที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นแล้ว

55
00:05:11,000 --> 00:05:14,000
เห็นได้ชัดว่าป้อมเงียบลง
กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

56
00:05:15,000 --> 00:05:18,000
ปืนตุรกีใหม่ปรากฏขึ้น

57
00:05:23,000 --> 00:05:26,000
ทุ่นระเบิดถูกขัดขวาง
เรือรบฝ่ายสัมพันธมิตร

58
00:05:29,000 --> 00:05:34,000
เรือลากอวนที่ไม่มีอาวุธกวาดไป
ทุ่นระเบิดถูกยิงออกไปด้วยปืน

59
00:05:34,000 --> 00:05:39,000
ข้อสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของกองทัพเรือในการ
จบงานคนเดียวก็เริ่มโต

60
00:05:39,000 --> 00:05:43,000
ในลอนดอน ลอร์ดฟิชเชอร์
เจ้าสมุทรองค์แรกกล่าวว่า

61
00:05:43,000 --> 00:05:47,000
“ดาร์ดาเนลส์เหรอ?
ไร้ประโยชน์ถ้าไม่มีทหาร

62
00:05:47,000 --> 00:05:51,000
“จะต้องมีใครสักคนลงจอด
ที่กัลลิโปลี”

63
00:05:51,000 --> 00:05:53,000
แต่จะหาทหารได้ที่ไหน?

64
00:05:53,000 --> 00:05:58,000
ลอร์ดคิทเชนเนอร์ กำลังชั่งน้ำหนักความต้องการ
ของแนวรบด้านตะวันตก,
ต้องเผชิญกับการตัดสินใจที่ยากลำบาก

65
00:05:59,000 --> 00:06:04,000
มีกองทหารอยู่ในอียิปต์
ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
กองทัพบก,

66
00:06:04,000 --> 00:06:07,000
ชาวอินเดียนแดงและดินแดนของอังกฤษ

67
00:06:07,000 --> 00:06:11,000
กึ่งฝึกมา ขาดอุปกรณ์
พวกเขายังไม่ใช่กองทัพ

68
00:06:11,000 --> 00:06:15,000
ต้องมีอะไรเพิ่มเติมอีก -
การแบ่งปกติ

69
00:06:15,000 --> 00:06:21,000
เหลือเพียงวันที่ 29 แล้ว
สัญญาไว้กับแนวรบด้านตะวันตก

70
00:06:21,000 --> 00:06:26,000
คิทเชนเนอร์เห็นด้วยอย่างไม่เต็มใจ
เพื่อปล่อยวันที่ 29 ให้กับ Gallipoli

71
00:06:26,000 --> 00:06:31,000
รัฐบาลฝรั่งเศส
ยังเสนอแผนก,
เตรียมกำลังพล 70,000 นาย

72
00:06:33,000 --> 00:06:37,000
ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด คิทเชนเนอร์
แต่งตั้งเซอร์เอียน แฮมิลตัน

73
00:06:37,000 --> 00:06:41,000
ทั่วไปที่มีความโดดเด่นอย่างมากสำหรับ
ซึ่งสงครามยังไม่พบบทบาท

74
00:06:41,000 --> 00:06:43,000
คิทเชนเนอร์บอกเขาว่า:

75
00:06:43,000 --> 00:06:48,000
“เรากำลังส่งกำลังทหารไป.
สนับสนุนกองเรือที่ดาร์ดาแนลส์

76
00:06:48,000 --> 00:06:53,000
“เจ้าจะสั่งการ หากกองเรือได้รับ
ผ่านกรุงคอนสแตนติโนเปิลจะล่มสลาย

77
00:06:53,000 --> 00:06:56,000
“เจ้าจะไม่ชนะการต่อสู้
แต่เป็นสงคราม"

78
00:06:58,000 --> 00:07:03,000
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม แฮมิลตันเห็น
กองทัพเรือทำการโจมตีครั้งสุดท้าย
บนทางแคบ

79
00:07:03,000 --> 00:07:07,000
แถบน้ำยาวแปดไมล์
และกว้างไม่ถึงหนึ่งไมล์

80
00:07:07,000 --> 00:07:10,000
ซึ่งเป็นประตูทางเข้า
สู่กรุงคอนสแตนติโนเปิล

81
00:07:47,000 --> 00:07:50,000
เป็นเวลาบ่ายโมงและ
ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

82
00:07:50,000 --> 00:07:56,000
ทันใดนั้นเรือรบฝรั่งเศส
บูเวต์เกิดระเบิดครั้งใหญ่

83
00:07:56,000 --> 00:08:00,000
และหายไปในสองนาที
นำคนเกือบ 700 คนไปกับเธอ

84
00:08:00,000 --> 00:08:04,000
ในตอนท้ายของวันพันธมิตรสามคน
เรือรบจมลงแล้ว

85
00:08:04,000 --> 00:08:08,000
มีอีกสามคนได้รับความเสียหายจากการยิง

86
00:08:09,000 --> 00:08:14,000
การดำเนินการถูกยกเลิกและ
กองเรือออกจากช่องแคบ

87
00:08:14,000 --> 00:08:20,000
พลปืนชาวตุรกีล้มลง
จนถึงกระสุนนัดสุดท้าย
รอกองเรือกลับมา

88
00:08:20,000 --> 00:08:24,000
รัฐบาลตุรกี
เตรียมที่จะละทิ้งเมืองหลวง

89
00:08:24,000 --> 00:08:28,000
จากนั้นเมื่อวันเวลาผ่านไป
และฝ่ายสัมพันธมิตรก็ไม่ปรากฏตัว

90
00:08:28,000 --> 00:08:30,000
ความยินดีอย่างยิ่ง
ได้เข้ายึดครองพวกเติร์ก

91
00:08:32,000 --> 00:08:34,000
Enver Pasha อัดแน่นไปด้วยความมั่นใจ:

92
00:08:36,000 --> 00:08:39,000
“ฉันจะลงไปในประวัติศาสตร์
ดังบุรุษผู้ได้แสดงให้เห็น

93
00:08:39,000 --> 00:08:42,000
“ความอ่อนแอ
ของกองเรืออังกฤษ”

94
00:08:43,000 --> 00:08:47,000
ตอนนี้เลือดตุรกีก็ขึ้นแล้ว ชาวเติร์ก
กลับกลายเป็นความโกรธแค้น

95
00:08:47,000 --> 00:08:50,000
เหนือมนุษย์ต่างดาวที่อยู่ท่ามกลางพวกเขา
ชาวอาร์เมเนีย

96
00:08:52,000 --> 00:08:57,000
มีชาวอาร์เมเนียอยู่สองล้านคน
ตุรกี คริสเตียนในดินแดนมุสลิม

97
00:08:57,000 --> 00:09:02,000
และคริสเตียนที่มีบ้านเกิดอยู่
ส่วนหนึ่งอยู่ในตุรกี ส่วนหนึ่งอยู่ในรัสเซีย

98
00:09:03,000 --> 00:09:09,000
ผู้ที่อาจทรยศ ในสายตาชาวตุรกี
และศัตรูของชนเผ่ามานานหลายศตวรรษ

99
00:09:11,000 --> 00:09:15,000
ในสัปดาห์ต่อมา สามสัปดาห์
หนึ่งในสี่ของล้านอาร์เมเนีย

100
00:09:15,000 --> 00:09:17,000
ถูกกำจัดอย่างทารุณ

101
00:09:31,000 --> 00:09:34,000
นายตลาด เบย์ รัฐมนตรีตุรกี กล่าวว่า:

102
00:09:34,000 --> 00:09:38,000
“สถานที่ที่เราส่งพวกเขาไป
ไม่มีที่ไหนเลย

103
00:09:38,000 --> 00:09:42,000
“อาร์เมเนียไม่สามารถเป็นเพื่อนของเราได้
หลังจากที่เราได้กระทำแก่พวกเขาแล้ว”

104
00:09:45,000 --> 00:09:52,000
ขณะที่การสังหารครั้งนี้ดำเนินไป รายงาน
ของการเดินทางทางทหารของพันธมิตร
ในอียิปต์หลั่งไหลเข้าสู่กรุงคอนสแตนติโนเปิล

105
00:09:52,000 --> 00:09:58,000
เอ็นเวอร์ มหาอำมาตย์ออกคำสั่ง
ของคาบสมุทรกัลลิโปลี
ถึงชาวเยอรมัน ลิมาน ฟอน แซนเดอร์ส

106
00:09:58,000 --> 00:10:01,000
วอน แซนเดอร์ส มีหกคน
ดิวิชั่นตุรกี,

107
00:10:01,000 --> 00:10:05,000
ไม่เพียงพอ
ให้ครอบคลุมชายฝั่งทะเลทั้งหมด

108
00:10:05,000 --> 00:10:09,000
แต่พระองค์ทรงตั้งสมาธิไว้
ป้องกันการลงจอดที่เป็นอันตราย

109
00:10:09,000 --> 00:10:14,000
โปรแกรมการฝึกอบรมความผิดพลาด
และงานป้องกันก็ตามมา

110
00:10:14,000 --> 00:10:18,000
เวลามีค่า พวกเติร์กทำงาน
และรอ

111
00:10:18,000 --> 00:10:20,000
แต่ไม่มีใครมาเลย

112
00:10:27,000 --> 00:10:31,000
ในอียิปต์มีกองกำลังสำรวจ
ต่อสู้กับความไม่เป็นระเบียบ

113
00:10:33,000 --> 00:10:34,000
ทุกอย่างต้องมีการด้นสด

114
00:10:34,000 --> 00:10:37,000
แตรเรือพัด

115
00:10:42,000 --> 00:10:46,000
ในช่วงเวลาของการทำงานและ
การฝึกอบรม อียิปต์เสนอให้เบี่ยงเบนความสนใจ

116
00:10:46,000 --> 00:10:51,000
วิญญาณอยู่ในระดับสูง สงครามครั้งนี้
เด็กและใหม่สำหรับนักรบเหล่านี้

117
00:10:59,000 --> 00:11:04,000
แฮมิลตันตัดสินใจเผชิญหน้ากับฟอน
แซนเดอร์ด้วยการลงจอดหกครั้งในคราวเดียว

118
00:11:04,000 --> 00:11:09,000
ในเวลาเดียวกันก็มีการเบี่ยงเบนสองครั้ง
จะทำให้พวกเติร์กสับสนมากขึ้น

119
00:11:09,000 --> 00:11:12,000
ชาวฝรั่งเศสจะลงจอดต่อไป
ฝั่งเอเซียแล้วถอนตัวออกไป

120
00:11:18,000 --> 00:11:21,000
และจะมีการโจมตีจำลอง

121
00:11:21,000 --> 00:11:24,000
บนคอคาบสมุทร
ที่บูแลร์โดยกองทัพเรือ

122
00:11:26,000 --> 00:11:27,000
ช่วงเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว

123
00:11:27,000 --> 00:11:31,000
ความตื่นเต้นของการผจญภัย
ข้างหน้ายึดครองจิตใจของผู้ชาย

124
00:11:31,000 --> 00:11:36,000
รูเพิร์ต บรูค กวีผู้หันมา
ทหารก็แสดงความรู้สึกว่า

125
00:11:36,000 --> 00:11:39,000
“จู่ๆฉันก็ตระหนักได้
ความทะเยอทะยานในชีวิตของฉัน

126
00:11:39,000 --> 00:11:43,000
“เคยไปเกณฑ์ทหาร.
การเดินทางต่อต้านกรุงคอนสแตนติโนเปิล

127
00:11:43,000 --> 00:11:47,000
“โอ้พระเจ้า ฉันไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อน
เหมือนสายน้ำไหลไปสุดปลายด้านหนึ่ง”

128
00:11:49,000 --> 00:11:54,000
แต่บรูคล้มป่วยและเสียชีวิต
ก่อนที่คณะสำรวจจะออกเดินทาง

129
00:11:54,000 --> 00:11:59,000
ขณะที่กองเรือใหญ่เคลื่อนตัวออกไป
ท่ามกลางเสียงเชียร์จากกองเรือ

130
00:11:59,000 --> 00:12:04,000
สู่สนามรบแห่งความคลาสสิก
สมัยโบราณและเขาทอง

131
00:12:04,000 --> 00:12:07,000
เซอร์เอียน แฮมิลตัน เขียนไว้ในไดอารี่ของเขาว่า:

132
00:12:07,000 --> 00:12:11,000
“พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ
ผู้พิทักษ์แห่งทางช้างเผือก,

133
00:12:11,000 --> 00:12:15,000
“ผู้เลี้ยงดาวสีทอง
โปรดเมตตาพวกเราด้วย

134
00:12:15,000 --> 00:12:18,000
“ผู้น้อยแห่งสวรรค์ผู้ส่องแสง

135
00:12:18,000 --> 00:12:21,000
“ดาวของเราเผาไหม้สลัว
เหมือนแสงศพ

136
00:12:21,000 --> 00:12:25,000
“ช่องว่างสีดำขนาดใหญ่แห่งอวกาศ
ปิดใน

137
00:12:25,000 --> 00:12:28,000
“ถ้าเพียงด้วยเลือด เจ้าก็จะสำเร็จ

138
00:12:28,000 --> 00:12:33,000
"ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ไม่ว่ายังไงก็ตาม!"

139
00:12:43,000 --> 00:12:46,000
การลงจอดครั้งแรก
อยู่ที่ Gaba Tepe

140
00:12:46,000 --> 00:12:50,000
ที่ซึ่งคาบสมุทรแคบลง
เป็นระยะทางสี่ไมล์เปล่าๆ

141
00:12:50,000 --> 00:12:52,000
เมื่อเวลา 04.00 น. วันที่ 25 เมษายน

142
00:12:52,000 --> 00:12:55,000
เรือที่หลุดออกจากเรือรบ
และกองเรือ

143
00:12:55,000 --> 00:12:59,000
แบกกองทหารไว้มากมาย
สู่ชายฝั่งที่มืดมนและเป็นศัตรู

144
00:13:01,000 --> 00:13:04,000
สำหรับผู้ชายเหล่านี้
นี่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด

145
00:13:04,000 --> 00:13:09,000
คนเหล่านี้คือชาวแอนแซค
เข้าสู่การต่อสู้ครั้งแรก
ตั้งใจที่จะสร้างชื่อ

146
00:13:09,000 --> 00:13:11,000
จากทุ่งหญ้าอันอ่อนโยน
ของประเทศนิวซีแลนด์,

147
00:13:11,000 --> 00:13:14,000
ความวุ่นวายของซิดนีย์,
ศักดิ์ศรีของเมลเบิร์น

148
00:13:14,000 --> 00:13:20,000
และพื้นที่อันกว้างใหญ่ของรัฐควีนส์แลนด์
พวกเขามาไม่ใช่แค่เพื่อต่อสู้กับพวกเติร์กเท่านั้น

149
00:13:20,000 --> 00:13:24,000
แต่ต้องอาศัยประชาชาติที่ยังเยาว์วัยของเขาอยู่
ในกิจการอันยิ่งใหญ่ของโลก

150
00:13:33,000 --> 00:13:35,000
'มันมืดสนิท

151
00:13:35,000 --> 00:13:39,000
'ทันใดนั้น ก็มีโครงร่างสลัวๆ
ชายฝั่งทะเลก็ปรากฏขึ้น"

152
00:13:39,000 --> 00:13:44,000
เมื่อเราเข้าใกล้เราทุกคนก็เป็นเช่นนั้น
เริ่มเครียดและวิตกกังวล

153
00:13:44,000 --> 00:13:48,000
สงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ขณะที่ทุกอย่างเงียบสงบมาก

154
00:13:48,000 --> 00:13:51,000
แล้วกระสุนนัดเดียวก็ดังขึ้น

155
00:13:51,000 --> 00:13:54,000
และมีแสงสีเหลืองสว่างขึ้น

156
00:13:54,000 --> 00:13:57,000
จากนั้นทุกอย่างก็ถูกปล่อยปละละเลย

157
00:13:57,000 --> 00:14:02,000
การยิงปืนกลและปืนไรเฟิล
ตรงมาที่เรือ

158
00:14:02,000 --> 00:14:07,000
พวกเขาไล่เราออกไปหลายรายการ
ฝีพายก็เข้าแถว

159
00:14:07,000 --> 00:14:09,000
และพวกเราก็ถูกพายเรือขึ้นฝั่ง

160
00:14:09,000 --> 00:14:14,000
ทันทีที่เรือเกยตื้น
เป็นมนุษย์ทุกคนเพื่อตัวเขาเอง

161
00:14:14,000 --> 00:14:19,000
ขณะที่เราตะเกียกตะกายขึ้นฝั่งสิ่งเหล่านั้น
ที่โชคดีพอที่จะไปถึงที่นั่น

162
00:14:19,000 --> 00:14:23,000
เราพบสิ่งที่ปกคลุมอยู่ใต้หน้าผา
เราทำได้

163
00:14:23,000 --> 00:14:28,000
ขณะที่เรานอนอยู่ที่นั่นครู่หนึ่ง
รวบรวมลมของเรา

164
00:14:28,000 --> 00:14:32,000
เราหลุดจากหลังของเรา
แก้ไขดาบปลายปืนของเรา

165
00:14:32,000 --> 00:14:36,000
และคนในฝูงชนก็พูดว่า
ไม่มีใครรับผิดชอบ

166
00:14:36,000 --> 00:14:40,000
คำสั่งคือ "ถูกต้อง หนุ่มน้อย
ตามหลังไอ้สารเลว!"

167
00:14:42,000 --> 00:14:45,000
ยิงปืนอย่างรวดเร็ว

168
00:15:09,000 --> 00:15:15,000
เมื่อเวลาห้าโมงเช้าวันนั้น
ลิมาน ฟอน แซนเดอร์สถูกปลุกให้ตื่นขึ้น
พร้อมรายงานที่น่าตกใจมากมาย

169
00:15:15,000 --> 00:15:18,000
เหล่าพันธมิตรก็มาถึงแล้ว

170
00:15:18,000 --> 00:15:21,000
วอน แซนเดอร์ส ควบม้าไปยังบูแลร์

171
00:15:21,000 --> 00:15:24,000
เขาอยู่ที่นั่นทั้งวันเพื่อรอ
เพื่อการลงจอดที่ไม่เคยมา

172
00:15:26,000 --> 00:15:28,000
การเบี่ยงเบนครั้งแรก
ประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์

173
00:15:29,000 --> 00:15:31,000
ครั้งที่สองก็เช่นกัน

174
00:15:31,000 --> 00:15:36,000
ชาวฝรั่งเศสก็ขึ้นฝั่งอย่างง่ายดาย
บนชายฝั่งเอเชียและรับ
นักโทษ 500 คนก่อนจะถอนตัว

175
00:15:36,000 --> 00:15:41,000
ตรงข้ามฝรั่งเศสที่เอสบีช
การลงจอดก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน

176
00:15:45,000 --> 00:15:50,000
ที่หาดวายอีกฝั่งหนึ่ง
ชาย 2,000 คนขึ้นฝั่ง
โดยไม่มีผู้เสียชีวิต

177
00:15:55,000 --> 00:15:57,000
แต่พวกเขาไม่ได้กดเข้าฝั่ง

178
00:16:00,000 --> 00:16:04,000
ที่หาด W โรงแรม Lancashire Fusiliers
ต่อสู้เพื่อขึ้นฝั่ง

179
00:16:04,000 --> 00:16:08,000
ผ่านลวดหนามอันหนาแน่น
ภายใต้ไฟอันอาฆาตพยาบาท

180
00:16:08,000 --> 00:16:12,000
ตั้งชื่อให้กับสิ่งนี้
สนามรบ - แลงคาเชียร์แลนดิง

181
00:16:12,000 --> 00:16:15,000
การยิงปืนกล

182
00:16:21,000 --> 00:16:26,000
ตอนเย็นก็คบกันด้วย
พวกผู้ชายที่หาด X ขึ้นไปทางเหนือ

183
00:16:26,000 --> 00:16:29,000
แต่ดราม่าสูงประจำวันนี้
อยู่ที่อื่น

184
00:16:29,000 --> 00:16:35,000
เมื่อเวลา 06.00 น. วันที่ 25 เมษายน กองทัพเรือ
ทิ้งระเบิดเหนือชายหาดวี

185
00:16:35,000 --> 00:16:40,000
และม้าโทรจันที่ลอยอยู่
ใกล้ถึงปลายแหลมเฮลส์

186
00:16:40,000 --> 00:16:43,000
ในเวลากลางวันแสกๆ
ถ่านหิน SS River Clyde,

187
00:16:43,000 --> 00:16:47,000
พร้อมทหาร 2,000 นายบนเรือ
ปักหลักอยู่นอกชายฝั่งอย่างอ่อนโยน

188
00:16:49,000 --> 00:16:53,000
ประตูเปิดอยู่ข้างเธอ
ทางลาดลงมา

189
00:16:53,000 --> 00:16:55,000
ดับลิน และ มุนสเตอร์ ฟูซิเลียร์ส
หลั่งไหลออกมา

190
00:16:57,000 --> 00:17:02,000
วินาทีต่อมา เรือ 20 ลำก็เต็มไปด้วย
ฟิวซิเลียร์มากขึ้นขูดทราย

191
00:17:02,000 --> 00:17:04,000
มันเงียบมาก

192
00:17:08,000 --> 00:17:11,000
แต่พวกเติร์กก็พร้อมแล้ว

193
00:17:11,000 --> 00:17:14,000
พวกเขาเปิดขึ้นบนฝั่ง
และมีการยิง -

194
00:17:14,000 --> 00:17:18,000
ไม่ใช่แค่ปืนกลเท่านั้น - ปืนไรเฟิล

195
00:17:18,000 --> 00:17:22,000
พวกเขามีปอมปอมเล็กๆ น่ารักเหล่านี้
เปลือกหอย สีสวยทุกสี

196
00:17:22,000 --> 00:17:24,000
สิ่งที่สวยงาม

197
00:17:24,000 --> 00:17:27,000
พวกเขากำลังตีจากด้านข้าง
ของเรือและการริป...

198
00:17:28,000 --> 00:17:30,000
..คนเป็นชิ้นๆ

199
00:17:30,000 --> 00:17:34,000
แม้แต่กระสุน ถ้าพวกเขาคิดถึงคุณ
กำลังชนเรือ...

200
00:17:34,000 --> 00:17:36,000
..ฉีกเป็นชิ้นๆ ออกมา

201
00:17:39,000 --> 00:17:42,000
สามชั่วโมงครึ่งต่อมา
มีผู้ชายเกือบ 200 คนขึ้นฝั่ง

202
00:17:42,000 --> 00:17:47,000
สิ่งเหล่านี้ถูกขังอยู่ในพื้นที่เล็กๆ
ของความปลอดภัยใต้สันทรายเตี้ยๆ

203
00:17:47,000 --> 00:17:50,000
นายพลจัตวาเสียชีวิตแล้ว

204
00:17:50,000 --> 00:17:55,000
ผู้รอดชีวิตหมอบอยู่ข้างหลัง
แผ่นจารึกของแม่น้ำไคลด์
และรอคอยเวลาพลบค่ำ

205
00:17:57,000 --> 00:18:02,000
บินเหนือศีรษะ นักบินฝ่ายสัมพันธมิตร
มองลงไปแล้วรายงานน้ำ
กลายเป็นสีแดงฉานไปด้วยเลือด

206
00:18:05,000 --> 00:18:08,000
V beach ถือเป็นหายนะ

207
00:18:08,000 --> 00:18:12,000
ไม่ถึงวันรุ่งขึ้น
หลังจากการต่อสู้อันขมขื่นก็ทำ
อังกฤษยึดครองชายหาดแห่งนี้

208
00:18:14,000 --> 00:18:19,000
ไปทางทิศเหนือรุ่งอรุณแรก
วันนั้นพบกลุ่มแอนแซกที่แยกจากกัน
ไล่ล่าศัตรูที่กำลังหลบหนี

209
00:18:21,000 --> 00:18:25,000
เมื่อเวลาแปดโมงเช้า
เราก้าวหน้าไปมากแล้ว

210
00:18:25,000 --> 00:18:29,000
ฉันควรจะพูดที่ไหนสักแห่ง
ระหว่างหนึ่งไมล์ หนึ่งไมล์ครึ่ง

211
00:18:31,000 --> 00:18:35,000
และต่อมาในตอนเช้าเราก็ได้
ข้ามไปยังคาบสมุทร -

212
00:18:35,000 --> 00:18:38,000
เราสามารถมองเห็นชายฝั่งได้
ของช่องแคบ

213
00:18:38,000 --> 00:18:43,000
แต่ตอนนี้พันเอกตุรกี
มาถึงเนินสารีไบร์แล้ว

214
00:18:43,000 --> 00:18:48,000
ชื่อของเขาคือมุสตาฟา เกมัล
กามัลก็ตระหนักได้ทันที

215
00:18:48,000 --> 00:18:51,000
ว่าสันเขานี้เป็นกุญแจสำคัญในการ
ครึ่งทางตอนใต้ของคาบสมุทร

216
00:18:51,000 --> 00:18:54,000
และศัตรูจะต้องถูกขับไล่ออกไป

217
00:18:54,000 --> 00:18:58,000
เขารวบรวมการล่าถอย
พวกเติร์กและส่งกำลังเสริม

218
00:18:58,000 --> 00:19:01,000
คำสั่งของเขาแน่วแน่

219
00:19:01,000 --> 00:19:05,000
“ฉันไม่สั่งให้คุณโจมตี”
ฉันสั่งให้คุณตาย

220
00:19:09,000 --> 00:19:11,000
พวกแอนแซค
ถูกบังคับให้ออกจากสันเขา

221
00:19:11,000 --> 00:19:17,000
ในตอนท้ายของวัน 15,000 คน
กำลังอัดแน่นอยู่ในแอนแซค
หัวสะพาน - ยาวสองไมล์

222
00:19:18,000 --> 00:19:22,000
บนชายหาดแคบๆ เกือบ 1,000 คน
ยาว 30 หลา กว้าง 30 หลา

223
00:19:22,000 --> 00:19:24,000
เสบียงและอุปกรณ์กองพะเนินเทินทึก

224
00:19:26,000 --> 00:19:31,000
ผู้บาดเจ็บมาจากหน้าผา
สำลักการจราจรที่เข้ามา

225
00:19:31,000 --> 00:19:36,000
มันเป็นตำแหน่งที่ไม่มั่นคงที่สุด
ผู้ชายคนหนึ่งสามารถค้นพบตัวเองได้

226
00:19:36,000 --> 00:19:38,000
คุณตัดสินใจได้แล้ว-

227
00:19:38,000 --> 00:19:45,000
“เอาล่ะ เรามาถึงแล้วและมีทางเดียวเท่านั้น”
เขาสามารถพาเราไปได้โดยการอุ้มเรา
ออกจากเท้าก่อน”

228
00:19:45,000 --> 00:19:49,000
มีผู้ชายทั้งหมด 30,000 คน
ขึ้นฝั่งที่กัลลิโปลี

229
00:19:49,000 --> 00:19:54,000
มีผู้บาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก
แต่นั่นเป็นสิ่งที่คาดหวัง

230
00:19:54,000 --> 00:19:58,000
ความจริงที่ร้ายแรงกว่านั้นคือ
ว่าไม่มีการลงจอดหลักเลย
ได้บรรลุวัตถุประสงค์ของตนแล้ว

231
00:19:59,000 --> 00:20:05,000
ตอนนี้ทุกคนยืนหยัดเพื่อ
ตุรกีโต้กลับ
ฐานที่มั่นอันอ่อนแอของฝ่ายสัมพันธมิตร

232
00:20:51,000 --> 00:20:53,000
ที่กัลลิโปลี
การต่อสู้ก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง

233
00:20:53,000 --> 00:20:58,000
เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พวกเติร์กมีจำนวนมากกว่า
กองทหารปกครองสามต่อหนึ่ง

234
00:20:58,000 --> 00:21:00,000
พยายามที่จะเช็ดออก
หัวสะพาน Anzac

235
00:21:11,000 --> 00:21:12,000
ในมวลมหาศาล -
พวกเขาเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างใหญ่ พวกเติร์ก -
ร่างกายที่ดีของผู้ชาย

236
00:21:12,000 --> 00:21:15,000
เมื่อพวกเขามาด้วยคลื่นใหญ่สองลูก

237
00:21:15,000 --> 00:21:18,000
พวกเขากำลังตะโกน
และเป่าแตรของพวกเขา

238
00:21:18,000 --> 00:21:21,000
และผิวปากและตะโกน
เหมือนเด็กนักเรียน

239
00:21:21,000 --> 00:21:23,000
เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้มากขึ้น
อยู่ในระยะปืนไรเฟิลที่ดี

240
00:21:27,000 --> 00:21:28,000
เราได้รับคำสั่งให้ยิง

241
00:21:28,000 --> 00:21:33,000
เราเปิดฉากยิงด้วยไฟอันรวดเร็ว
และโค่นล้มพวกเขาเป็นร้อยๆ

242
00:21:33,000 --> 00:21:35,000
หลายร้อยคนล้มลง

243
00:21:35,000 --> 00:21:39,000
ต่อหน้าคูน้ำของเรา
เมื่อการโจมตีสิ้นสุดลง

244
00:21:39,000 --> 00:21:45,000
จะมีผู้เสียชีวิตมากถึง 3,000 คน
และตายต่อหน้ากองพลน้อยของเรา

245
00:21:45,000 --> 00:21:49,000
พวกเขานอนอยู่ที่นั่น
ประมาณสามหรือสี่วัน

246
00:21:49,000 --> 00:21:52,000
กลิ่นแย่มาก

247
00:21:52,000 --> 00:21:56,000
เราอธิษฐานขอให้ลมพัด
มาจากทะเลแล้วรับกลิ่นเหม็น

248
00:21:56,000 --> 00:22:01,000
ของผู้เสียชีวิตไปยังชาวตุรกี
ร่องลึกแทนของเราเอง

249
00:22:01,000 --> 00:22:03,000
เนื่องจากกลิ่นเหม็นสาหัสมาก
ในเวลานั้น

250
00:22:03,000 --> 00:22:08,000
ติดเชื้อทั้งสองฝ่าย
และโรคร้ายก็กลายเป็นภัยอันตราย

251
00:22:08,000 --> 00:22:11,000
มีการจัดเตรียมการสงบศึกแนวหน้า

252
00:22:11,000 --> 00:22:16,000
Anzac และ Turks ทำงานร่วมกัน
เพื่อฝังศพคนตายเป็นวงกว้าง
หลุมศพของชุมชน

253
00:22:16,000 --> 00:22:21,000
ฉันไม่ใช่หนึ่งในคนเหล่านั้นที่ถูกฝัง
คนตาย แต่ฉันนั่งอยู่บนเชิงเทิน

254
00:22:21,000 --> 00:22:27,000
หลังจากนั้นฉันก็เดินไป
และถวายเนื้ออันธพาลแก่ชาวเติร์กคนหนึ่ง

255
00:22:27,000 --> 00:22:30,000
และเขาก็ยิ้ม
และดูจะยินดีเป็นอย่างยิ่ง

256
00:22:30,000 --> 00:22:36,000
และยื่นเชือกให้ฉันสองเส้น
ฉันคิดว่ามันเป็นสตริงของวันที่

257
00:22:38,000 --> 00:22:39,000
สามสัปดาห์หลังจากการลงจอด

258
00:22:39,000 --> 00:22:44,000
แฮมิลตันเปิดการโจมตีครั้งใหญ่
เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของวันแรก -

259
00:22:44,000 --> 00:22:48,000
หมู่บ้านกฤเธีย
และสันเขาสูงอาชิบาบา

260
00:22:48,000 --> 00:22:51,000
การยิงปืนกลอย่างรวดเร็ว

261
00:23:03,000 --> 00:23:06,000
การโจมตีล้มเหลว

262
00:23:06,000 --> 00:23:11,000
ภายในสิ้นเดือน พ.ค.
ผู้เสียชีวิตในอังกฤษของแฮมิลตัน
คนเดียวรวมทั้งสิ้น 38,000 คน

263
00:23:11,000 --> 00:23:15,000
และเขาเดินสายลอนดอน
เพื่อให้มีกำลังทหารมากขึ้น กระสุนมากขึ้น

264
00:23:15,000 --> 00:23:19,000
เที่ยวชมหัวสะพาน Anzac
ขณะนั้นแฮมิลตันเห็น...

265
00:23:19,000 --> 00:23:22,000
“ผู้ชายที่โซเซภายใต้ด้านใหญ่ของ
เนื้อแช่แข็ง

266
00:23:22,000 --> 00:23:26,000
“ผู้ชายดิ้นรนขึ้นหน้าผา
ด้วยถังน้ำมันก๊าดที่เต็มไปด้วยน้ำ

267
00:23:28,000 --> 00:23:30,000
“ผู้ชายขุด ผู้ชายทำอาหาร”

268
00:23:36,000 --> 00:23:40,000
“พวกผู้ชายกำลังเล่นไพ่อยู่ในถ้ำเล็กๆ
ตักออกมาจากธนาคาร
ของดินเหนียวสีเหลือง

269
00:23:40,000 --> 00:23:43,000
“ทุกคนสวมชุดอากาศช่วงวันหยุดธนาคาร

270
00:23:45,000 --> 00:23:49,000
“เห็นได้ชัดว่ามีการทะเลาะวิวาทกัน
และความกังวลของมนุษย์

271
00:23:49,000 --> 00:23:53,000
“ความทุกข์ยากและความกังวลทางวิญญาณ
ได้หลบหนีไปบริเวณหุบเขาแล้ว

272
00:23:53,000 --> 00:23:58,000
“เจ้านาย บิล เด็กผู้หญิง
ความริษยา ความอาฆาตพยาบาท ความหิว ความเกลียดชัง

273
00:23:58,000 --> 00:24:00,000
"ได้หลบหนีไปยังแอนติโปเดสแล้ว"

274
00:24:01,000 --> 00:24:05,000
แต่ก็มีอีกด้านหนึ่งของ
รูปภาพและแฮมิลตันก็เห็นสิ่งนั้นเช่นกัน

275
00:24:06,000 --> 00:24:10,000
“ตลอดเวลา
จากแนวยอดที่ลุกเป็นไฟนั้น

276
00:24:10,000 --> 00:24:13,000
“มีหยดมาอย่างต่อเนื่อง
ของผู้ได้รับบาดเจ็บ

277
00:24:13,000 --> 00:24:18,000
“บางคนลากตัวเองอย่างเจ็บปวด
คนอื่นๆ ถูกหามโดยใช้เปลหาม

278
00:24:18,000 --> 00:24:25,000
“ระเบิดทำให้บาดแผลทั้งหมด ไม่หยุดหย่อน,
กระแสผ้าพันแผลและเลือดอันเงียบงัน

279
00:24:25,000 --> 00:24:31,000
“แต่สามในสี่ของเด็กผู้ชาย
เหลือความกล้าเหลือไว้เพื่อรอยยิ้มแบบเกย์
หรือพยักหน้ายินดีให้สหายของตน

280
00:24:31,000 --> 00:24:37,000
“รอถึงคราวของพวกเขาในขณะที่พวกเขา
ผ่านไป ผ่านไป ผ่านไป ไปตามทางของพวกเขา
สู่ทะเล"

281
00:24:37,000 --> 00:24:41,000
การต่อสู้ดิงดองยังคงดำเนินต่อไป
ตลอดเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม

282
00:24:41,000 --> 00:24:46,000
ภายในวันที่ 1 สิงหาคม แต่ละฝ่ายต่างก็พ่ายแพ้
57,000 - เสียชีวิตและบาดเจ็บ

283
00:24:47,000 --> 00:24:52,000
การต่อสู้แต่ละครั้งถือเป็นฝันร้ายของ
ความร้อนและฝุ่นไร้เงาและความตาย

284
00:24:52,000 --> 00:24:55,000
การระเบิดและการยิงปืน

285
00:25:40,000 --> 00:25:43,000
ในไม่ช้าก็มีการอธิษฐานเหยียดหยาม
ถูกส่งผ่านไปแนวหน้า -

286
00:25:43,000 --> 00:25:46,000
“ขอพระเจ้าโปรดส่งชัยชนะมาให้เรา
แต่ไม่ใช่ในภาคของเรา"

287
00:25:48,000 --> 00:25:52,000
กลิ่นแห่งความตายหนาขึ้น
ท่ามกลางแสงแดดอันเจิดจ้า

288
00:25:52,000 --> 00:25:57,000
และความเครียดในการใช้ชีวิตในแต่ละวัน
ภายใต้สายตาของศัตรูก็มีผล

289
00:25:57,000 --> 00:26:04,000
ในระหว่างวันเราก็สามารถเห็น
พวกแร้งกำลังมุ่งหน้าลงมา
ไปทางร่างกาย

290
00:26:05,000 --> 00:26:12,000
ทั้งชาวเติร์กและคนของพวกเขาเองและ
บางครั้งเราก็เอาหม้อ
ยิงใส่พวกเขาเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาออกไป

291
00:26:12,000 --> 00:26:16,000
โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเราคิดถึงที่นั่น
มีคนได้รับบาดเจ็บอยู่ข้างหน้า

292
00:26:16,000 --> 00:26:20,000
แต่เราไม่สามารถยิงได้มากเกินไป
กลัวที่จะสละตำแหน่งของเราเอง

293
00:26:21,000 --> 00:26:25,000
พวกเติร์กก็เก่งมาก
โพสต์สังเกตการณ์

294
00:26:25,000 --> 00:26:30,000
และมองเห็นได้แทบทุกสิ่ง
ที่เราทำ

295
00:26:30,000 --> 00:26:33,000
น้ำก็ขาดแคลนมาก
และเมื่อฤดูร้อนมาถึง

296
00:26:33,000 --> 00:26:37,000
มันนำโรคมา
และแมลงวันด้วย

297
00:26:37,000 --> 00:26:41,000
การปันส่วนไม่มีอะไรเลย -
เฉพาะเนื้อพาลและแยมแอปริคอท

298
00:26:41,000 --> 00:26:45,000
และเมื่อเราเข้าสู่ฤดูร้อนแล้ว
รถติดเป็นปัญหาประจำ -

299
00:26:45,000 --> 00:26:47,000
ไม่มีอะไรอื่นนอกจากแอปริคอท

300
00:26:47,000 --> 00:26:50,000
เมื่อคุณเปิดสิ่งนั้น
มันเกือบจะเหมือนน้ำ -

301
00:26:50,000 --> 00:26:54,000
คุณต้องเทมัน
ลงบนบิสกิตของคุณ

302
00:26:54,000 --> 00:26:59,000
ก่อนที่คุณจะได้สิ่งนั้นมาสู่คุณ
ปาก มันถูกปกปิดอย่างแท้จริง
มีแมลงวัน

303
00:26:59,000 --> 00:27:06,000
คุณถือบิสกิตด้วยมือเดียว
และโบกมือก็ปลิวไปตามๆ กัน

304
00:27:06,000 --> 00:27:10,000
ความเกียจคร้านอยู่บนชายหาด
ระหว่างการต่อสู้

305
00:27:10,000 --> 00:27:14,000
ผู้ชายลดลง 1,000 คนต่อสัปดาห์
ด้วยโรคบิด

306
00:27:14,000 --> 00:27:19,000
มันเป็นสิ่งที่อ่อนแอมาก
เราเดินไปมาเหมือนโครงกระดูก

307
00:27:19,000 --> 00:27:23,000
พบว่ามันยาก
แม้กระทั่งการเคลื่อนไหวในบางครั้ง

308
00:27:23,000 --> 00:27:27,000
และแน่นอนว่า
หากใครออกนอกเส้นทาง

309
00:27:27,000 --> 00:27:29,000
มีของหนักให้ยก

310
00:27:29,000 --> 00:27:31,000
เอ่อ...เมื่อเหนื่อยล้า

311
00:27:31,000 --> 00:27:35,000
แบกน้ำ
และช่วยขุดถนน

312
00:27:35,000 --> 00:27:40,000
มันมากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
เพื่อยกเครื่องมือหรืออะไรก็ตาม
ที่เราถืออยู่

313
00:27:40,000 --> 00:27:45,000
ในลอนดอนอันห่างไกล ระลอกคลื่น
ของกัลลิโปลีก็แสดงความรู้สึก

314
00:27:45,000 --> 00:27:50,000
ลอร์ดฟิชเชอร์ลาออก
และพวกอนุรักษ์นิยมยืนกราน
เชอร์ชิลก็ควรไปเหมือนกัน

315
00:27:52,000 --> 00:27:54,000
ปัญหาการขาดแคลนเปลือกหอยยังคงมีอยู่

316
00:27:54,000 --> 00:27:56,000
รัฐบาลเสรีนิยมล่มสลาย

317
00:27:56,000 --> 00:28:02,000
กัลลิโปลีระดมทหารเพิ่ม
จำเป็นต้องมีกระสุนมากขึ้น
บนแนวรบด้านตะวันตก

318
00:28:02,000 --> 00:28:09,000
สภาสงครามเห็นด้วยกับแฮมิลตัน
อาจมีอีกห้าดิวิชั่น
พร้อมดำเนินการภายในสิ้นเดือนกรกฎาคม

319
00:28:09,000 --> 00:28:14,000
แต่ถึงอย่างนั้นก็เทียบเท่ากัน
ของดิวิชั่นตุรกีใหม่สิบดิวิชั่น
ได้ขุดเข้าไปและกำลังรออยู่

320
00:28:16,000 --> 00:28:19,000
ระลอกคลื่นของ Gallipoli
สัมผัสได้มากกว่าการเมือง

321
00:28:19,000 --> 00:28:21,000
สิ่งเหล่านี้สัมผัสใจของมนุษย์

322
00:28:21,000 --> 00:28:24,000
และดำเนินการเปลี่ยนแปลงของพวกเขา
เกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์นั่นเอง

323
00:28:24,000 --> 00:28:27,000
ให้กับทหารพันธมิตรที่กำลังต่อสู้กัน
บนคาบสมุทร

324
00:28:27,000 --> 00:28:33,000
พวกเติร์กไม่ได้แสดงเพียงเท่านั้น
ความกล้าหาญที่คลั่งไคล้ แต่ก็มีความกล้าหาญเช่นกัน

325
00:28:33,000 --> 00:28:37,000
ชื่อเล่นกึ่งเสน่หา
จอห์นนี่ เติร์กเกิด

326
00:28:37,000 --> 00:28:41,000
ทหารตุรกี
ได้รับการยกย่องอย่างสูง

327
00:28:41,000 --> 00:28:47,000
โดยฉันและผู้ชายทุกคน
ในตัวเรา...ข้างตัวเรา

328
00:28:47,000 --> 00:28:53,000
เขาเป็นนักสู้ที่สะอาดและเป็นหนึ่งในนั้น
ผู้ชายที่กล้าหาญที่สุดในโลก

329
00:28:53,000 --> 00:28:57,000
เมื่อพวกเขามา
ไม่มีการทุบตีเกี่ยวกับพุ่มไม้

330
00:28:57,000 --> 00:29:01,000
พวกเขาเผชิญหน้ากับปืนไรเฟิลที่หนักที่สุด
ไฟที่คุณสามารถดับได้

331
00:29:01,000 --> 00:29:05,000
และไม่มีอะไรจะหยุดยั้งพวกเขาได้
เกือบจะคลั่งไคล้

332
00:29:05,000 --> 00:29:10,000
เราก็ได้ข้อสรุปว่า
เขาเป็นคนดีมากจริงๆ

333
00:29:10,000 --> 00:29:12,000
เรามีเวลามากสำหรับเขา

334
00:29:12,000 --> 00:29:18,000
คุณธรรมของอังกฤษก็เผยออกมาเช่นกัน
ตัวเอง - ความพิเศษ
ความสามารถในการด้นสด

335
00:29:18,000 --> 00:29:22,000
สำหรับทำท่าเรือ
บนชายฝั่งเปิด

336
00:29:22,000 --> 00:29:24,000
การทำระเบิดจากกระป๋องแยม

337
00:29:30,000 --> 00:29:34,000
กลายเป็นหลุมในลำน้ำ
เข้าไปในบ้านเล็กๆ น้อยๆ

338
00:29:34,000 --> 00:29:36,000
สร้างเขื่อน
ไม่มีปืนหรือกระสุนเพียงพอ

339
00:29:38,000 --> 00:29:43,000
ชาวอังกฤษยังได้เปิดเผยอีกด้วย
ความดื้อรั้นแบบดั้งเดิมในความพ่ายแพ้

340
00:29:43,000 --> 00:29:49,000
แต่มีความรู้สึกน่าสะอิดสะเอียน
ความผิดหวัง ความล้มเหลวของ
กองทัพเรือไม่สามารถปลอมตัวได้

341
00:29:49,000 --> 00:29:53,000
เมื่อเรือดำน้ำเยอรมันจมลงสองลำ
เรือรบในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน,

342
00:29:53,000 --> 00:29:57,000
ภาชนะใหญ่ที่เหลือเหล่านี้
รีบวิ่งไปเพื่อความปลอดภัยของพวกเขา
ท่าเรือ

343
00:29:57,000 --> 00:30:02,000
ขณะที่พวกเขานึ่งออกไปพวกเขาก็เอา
ความหวังส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่

344
00:30:02,000 --> 00:30:06,000
รางวัลอันแวววาวของ
กรุงคอนสแตนติโนเปิลเริ่มจางหายไป

345
00:30:09,000 --> 00:30:13,000
เอียน แฮมิลตัน ยิงนัดสุดท้าย
ในตู้เก็บของของเขา

346
00:30:13,000 --> 00:30:16,000
การโจมตีขนาบข้างอีกครั้งหนึ่ง
ขึ้นคาบสมุทร - การลงจอดอีกครั้ง

347
00:30:18,000 --> 00:30:22,000
กำลังเสริมเข้ามาอีกแล้ว
รวมถึงสามแผนก
กองทัพใหม่ของคิทเชนเนอร์

348
00:30:22,000 --> 00:30:26,000
ผู้ทรงมีคุณธรรมและข้อบกพร่องของ
พลังจิตอาสาอันยิ่งใหญ่นี้

349
00:30:26,000 --> 00:30:29,000
ความกระตือรือร้น ความทุ่มเทของมัน
มันขาดการฝึกอบรม

350
00:30:29,000 --> 00:30:31,000
ทหารหนุ่มผู้กระตือรือร้น...

351
00:30:34,000 --> 00:30:36,000
..และนายพลอาวุโสของมัน

352
00:30:44,000 --> 00:30:47,000
เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม

353
00:30:47,000 --> 00:30:52,000
หน่วยงานกองทัพใหม่ขึ้นฝั่ง
ที่อ่าว Suvla ริมทะเลสาบเกลือแห้ง

354
00:30:52,000 --> 00:30:54,000
มันเป็นเรื่องน่าประหลาดใจอย่างยิ่ง

355
00:30:54,000 --> 00:30:57,000
ทางข้ามคาบสมุทร
เปิดอยู่

356
00:30:57,000 --> 00:31:01,000
ความผิดพลาดและเสียงดังก้องของการระเบิด

357
00:31:03,000 --> 00:31:05,000
ไฟไหม้ปืนกล

358
00:31:25,000 --> 00:31:28,000
แต่ทหารที่ไม่ได้รับการฝึก
และผู้นำที่สับสนของพวกเขา
ล้มเหลวในการผลักดัน

359
00:31:30,000 --> 00:31:35,000
หลายร้อยคนชงชาและอาบน้ำ
ในขณะที่ชั่วโมงสำคัญล่วงเลยไป

360
00:31:35,000 --> 00:31:40,000
ทางด้านขวามือคือกลุ่ม Anzac
ต่อสู้อย่างขมขื่น -

361
00:31:40,000 --> 00:31:42,000
โลนไพน์.

362
00:32:23,000 --> 00:32:25,000
การต่อสู้ดำเนินไปเป็นเวลาสองวัน

363
00:32:31,000 --> 00:32:35,000
สุดท้ายพวกเติร์กก็ยังยึดอยู่
ความสูงของผู้บังคับบัญชาของ Sari Bair

364
00:32:37,000 --> 00:32:40,000
นี่หมายถึงกองทัพใหม่ของอังกฤษ
การแบ่งแยกก็ไม่สามารถก้าวหน้าได้เช่นกัน

365
00:32:40,000 --> 00:32:43,000
แม้ว่าพวกเขาจะค้นพบอะไรก็ตาม
ต้องทำและไปที่ไหน

366
00:32:43,000 --> 00:32:46,000
วุ่นวายและพลาดโอกาส
ได้รับชัยชนะอีกครั้ง

367
00:32:56,000 --> 00:32:59,000
การสำรวจยังคงถูกปิดกั้น

368
00:32:59,000 --> 00:33:02,000
นี่คือจุดสิ้นสุดของความหวัง

369
00:33:02,000 --> 00:33:04,000
เอียน แฮมิลตัน เขียนว่า

370
00:33:04,000 --> 00:33:08,000
“เมื่อคืนนี้ฉันฝันร้าย
ฉันถูกจมน้ำ,

371
00:33:08,000 --> 00:33:12,000
"ถูกกระทำอย่างรุนแรง
ภายใต้ Hellespont

372
00:33:12,000 --> 00:33:17,000
“หลายชั่วโมงหลังจากนั้น
ฉันถูกหลอกหลอนด้วยความคิด
ว่าดาร์ดาเนลส์ถึงแก่ชีวิต -

373
00:33:17,000 --> 00:33:24,000
“ว่ามีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น-
ว่าเราทุกคนล้วนถึงวาระแล้ว"

374
00:33:24,000 --> 00:33:28,000
แต่สำหรับเดือนที่เหนื่อยล้า
กองทัพอยู่

375
00:33:34,000 --> 00:33:36,000
ตอนนี้เป็นสงครามสนามเพลาะ -

376
00:33:36,000 --> 00:33:39,000
ลวดหนาม, สไนเปอร์, ปืนกล,
ความเบื่อหน่าย

377
00:33:41,000 --> 00:33:44,000
เหมือนฝรั่งเศสแต่ไม่เหมือนฝรั่งเศส

378
00:33:44,000 --> 00:33:46,000
Gallipoli อยู่ไกลออกไป

379
00:33:46,000 --> 00:33:49,000
ไม่มีใครไปที่นั่นเลย
เคยกลับบ้านตอนลา

380
00:33:49,000 --> 00:33:51,000
จากโดเวอร์ถึงกาเลส์ - 22 ไมล์

381
00:33:51,000 --> 00:33:54,000
จากโดเวอร์ถึงเคปเฮลส์ -
3,000 ไมล์.

382
00:33:56,000 --> 00:34:02,000
บนกัลลิโปลี ใน 37 สัปดาห์
ทหารพันธมิตร 31,000 นายถูกสังหาร

383
00:34:02,000 --> 00:34:05,000
บาดเจ็บ 73,000 คน
93,000 คนป่วย

384
00:34:07,000 --> 00:34:07,000
สำหรับผู้บาดเจ็บและเจ็บป่วย
มีแมลงวันบินอยู่ตรงนั้น
สถานีเคลียร์ผู้ประสบภัย

385
00:34:41,000 --> 00:34:44,000
อาบน้ำในทะเล
กลายเป็นความสุขที่ไม่อาจอธิบายได้

386
00:34:44,000 --> 00:34:47,000
เพื่อหลีกหนีจากแมลงวัน
ชะล้างสิ่งสกปรกและฝุ่นละออง

387
00:34:47,000 --> 00:34:49,000
ให้รู้สึกเย็นสบายอีกครั้ง

388
00:34:49,000 --> 00:34:53,000
มีผู้หนึ่งกล่าวว่า "ในบางเรื่อง
มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขอย่างน่าประหลาด”

389
00:34:55,000 --> 00:34:59,000
ในเดือนตุลาคม เอียน แฮมิลตันเป็น
เรียกคืนและผู้สืบทอดของเขา

390
00:34:59,000 --> 00:35:05,000
นายพลมอนโร มาจาก
แนวรบด้านตะวันตกเที่ยวชมชายหาด
และก็ตัดสินใจได้ทันท่วงที

391
00:35:05,000 --> 00:35:07,000
คาบสมุทรจะต้องอพยพ

392
00:35:09,000 --> 00:35:12,000
วินสตัน เชอร์ชิลล์ กล่าวว่า

393
00:35:12,000 --> 00:35:17,000
“เขามา เขาเห็น เขายอมจำนน”

394
00:35:19,000 --> 00:35:21,000
แต่ก็หนีไม่พ้นข้อเท็จจริง

395
00:35:21,000 --> 00:35:26,000
คิทเชนเนอร์ไปที่กัลลิโปลีเพื่อดู
สำหรับตัวเขาเอง ข้อสรุปของเขาคือ...

396
00:35:26,000 --> 00:35:28,000
“ก็ฉันเห็นสถานที่แล้ว..

397
00:35:28,000 --> 00:35:31,000
“มันเป็นสถานที่อันเลวร้าย
และคุณจะไม่มีวันผ่านไปได้”

398
00:35:32,000 --> 00:35:35,000
ดังนั้นการตัดสินใจอันขมขื่นจึงเกิดขึ้น

399
00:35:35,000 --> 00:35:38,000
การอพยพ

400
00:35:38,000 --> 00:35:42,000
แต่กัลลิโปลีมีอันหนึ่ง
เคล็ดลับพิเศษครั้งสุดท้าย
เพื่อเล่นกับพันธมิตรที่พ่ายแพ้

401
00:35:49,000 --> 00:35:53,000
หลังจากความทุกข์ร้อนทั้งหมด
และแมลงวันและท้องเสีย

402
00:35:53,000 --> 00:35:58,000
พายุหิมะในเดือนพฤศจิกายนอยู่ที่ 15,000
ผู้ชายออกจากการกระทำด้วยความเย็นกัด

403
00:35:58,000 --> 00:36:01,000
มันเป็นพายุที่เลวร้ายที่สุด
เป็นเวลา 40 ปี

404
00:36:33,000 --> 00:36:36,000
และตอนนี้พวกเขาก็มาถึงฉากสุดท้าย
บนกัลลิโปลี

405
00:36:36,000 --> 00:36:41,000
ผู้ชาย 120,000 คน สัตว์นับพัน
ปืนหลายร้อยกระบอก

406
00:36:41,000 --> 00:36:44,000
จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาทั้งหมด?

407
00:36:44,000 --> 00:36:47,000
แผนการอพยพ
เป็นผลงานชิ้นเอก

408
00:36:47,000 --> 00:36:50,000
ความสำเร็จที่น่าขัน
ท่ามกลางความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง

409
00:37:00,000 --> 00:37:04,000
ทุกอุบายถูกใช้เพื่อโน้มน้าวใจ
ชาวเติร์กว่าทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ

410
00:37:04,000 --> 00:37:07,000
ทหารอาบน้ำและเล่นเกม

411
00:37:07,000 --> 00:37:11,000
ฝ่ายบรรเทาทุกข์และปันส่วนดำเนินต่อไป
พร้อมกล่องเปล่า

412
00:37:11,000 --> 00:37:15,000
อุปกรณ์อัตโนมัติยิงปืนไรเฟิล
เป็นระยะๆ
สนามเพลาะที่ว่างเปล่า

413
00:37:24,000 --> 00:37:29,000
ด้วยการกระสอบรอบรองเท้าบู๊ตของพวกเขาไป
สิ้นเสียงทหารก็จากไป

414
00:37:29,000 --> 00:37:33,000
ชาวออสเตรเลีย นายพลโมนาช
กล่าวถึงการจากไปของพวกเขา:

415
00:37:33,000 --> 00:37:36,000
“ลงไปในลำห้วยเล็กๆ หลายสิบแห่ง
นำกลับจากแนวหน้า

416
00:37:36,000 --> 00:37:39,000
“มาเป็นกลุ่มๆ หกถึงสิบคน

417
00:37:39,000 --> 00:37:41,000
“ครั้งสุดท้ายที่ปิดลำน้ำ
ด้วยลวดหนาม

418
00:37:43,000 --> 00:37:45,000
“คอลัมน์เหล่านี้ทั้งหมดเชื่อมต่อกัน

419
00:37:45,000 --> 00:37:49,000
“เหมือนสายน้ำที่ไหล
เข้าสู่กระแสหลัก

420
00:37:49,000 --> 00:37:52,000
“ในที่สุดพวกเขาก็รวมตัวกัน
เป็นสี่บรรทัดต่อเนื่องกัน

421
00:37:52,000 --> 00:37:55,000
“ไม่มีการตรวจสอบไม่มีการระงับ
ไม่เร่งรีบหรือวิ่ง

422
00:37:57,000 --> 00:38:01,000
"เป็นเพียงคนจรจัดที่นิ่งและเงียบ
ในไฟล์เดียว

423
00:38:01,000 --> 00:38:04,000
“ปราศจากแสงไฟหรือควันใดๆ

424
00:38:04,000 --> 00:38:06,000
“และทุกสนามก็พาเรามา
ปลอดภัยยิ่งขึ้น”

425
00:38:08,000 --> 00:38:14,000
ทหาร 83,000 นายถูกถอดออก
จาก Suvla และ Anzac ในเดือนธันวาคม
โดยไม่มีผู้เสียชีวิต

426
00:38:14,000 --> 00:38:17,000
ในเดือนมกราคมการแสดงทั้งหมด
เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกที่ Cape Helles

427
00:38:18,000 --> 00:38:21,000
น้ำตาก็ไหลอาบแก้มของฉัน

428
00:38:21,000 --> 00:38:24,000
ฉันไม่สามารถควบคุมพวกมันได้

429
00:38:24,000 --> 00:38:29,000
ดวงตาของฉันฉลาด ฉันเดินส่วนที่เหลือ
ของทางโดยที่ฉันหลับตา

430
00:38:29,000 --> 00:38:32,000
ฉันรู้ดีแต่ทำไม่ได้
ไปสั้น ๆ ฉันอยู่ในสนามเพลาะ

431
00:38:33,000 --> 00:38:37,000
เมื่อเราออกไปจากเส้นนั้นแล้ว
ใกล้ไปรษณีย์หลังบ้าน,

432
00:38:37,000 --> 00:38:41,000
ฉันจำความก้าวหน้าที่เรามีได้
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม

433
00:38:41,000 --> 00:38:43,000
เมื่อเพื่อนของฉันมากขึ้น

434
00:38:43,000 --> 00:38:45,000
จ่าตรีวอร์เรนและเยตส์หนุ่ม

435
00:38:47,000 --> 00:38:51,000
ฉันยังได้ยินเสียงออร์ตันตอนเด็กด้วยซ้ำ
ร้องไห้หาแม่ของเขาขณะที่เขาเสียชีวิต

436
00:38:52,000 --> 00:38:56,000
ฉันจำพันเอกโคลเตอร์ได้
ขาใหญ่ ขาเรียวเหมือนโปกเกอร์

437
00:38:58,000 --> 00:39:00,000
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

438
00:39:00,000 --> 00:39:06,000
ฉันจำได้ว่าเขาเป็นผู้นำล่วงหน้า
และไปสู่ความตายของเขา

439
00:39:06,000 --> 00:39:08,000
มีไม้เท้าขนาดใหญ่ติดอาวุธ

440
00:39:11,000 --> 00:39:14,000
เขาบอกเราก่อนเครื่องจะลงว่า
เมื่อเราอยู่บนเรือ

441
00:39:14,000 --> 00:39:17,000
ที่เป็นดวงตาของโลก
คงจะอยู่กับเรา

442
00:39:17,000 --> 00:39:19,000
ดวงตาของชาวเติร์กเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน

443
00:39:19,000 --> 00:39:21,000
และปืนไรเฟิลของพวกเขาก็เช่นกัน

444
00:39:21,000 --> 00:39:24,000
แต่โลกกลับลืมเรา

445
00:39:24,000 --> 00:39:27,000
อีกคนกล่าวว่า
ขณะที่พระองค์เสด็จไปทางเรือ

446
00:39:27,000 --> 00:39:31,000
“ฉันหวังว่าพวกเขาจะไม่ได้ยินเรา
ลงไปที่ชายหาด”

447
00:39:35,000 --> 00:39:42,000
บนชายหาดร้านค้าสุดท้าย
กระสุนก็ระเบิด

448
00:39:48,000 --> 00:39:51,000
การผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่จบลงแล้ว

449
00:39:51,000 --> 00:39:54,000
สงครามดำเนินต่อไป
เข้าสู่ความดุร้ายใหม่

450
00:39:54,000 --> 00:39:58,000
ไม่มีการพักผ่อนสำหรับผู้รอดชีวิตที่ผอมแห้ง

451
00:39:58,000 --> 00:40:01,000
พักผ่อนเฉพาะกับคนตายที่ไม่ถูกลืมเท่านั้น