1
00:00:28,190 --> 00:00:29,690
เครื่องหมายสีแดงบนปฏิทิน .

2
00:00:30,810 --> 00:00:35,950
พวกเขาเป็นสัญลักษณ์ที่เปล่งประกายของคนสองคนที่เข้ามาในชีวิตประจำวันอันน่าสังเวชของฉัน .

3
00:00:37,230 --> 00:00:40,790
พี่ชายของฉันเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ และฉันก็เหมือนกับผู้จัดการ .

4
00:00:41,870 --> 00:00:47,410
สามสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำๆ กันทุกสุดสัปดาห์ คือ นักเรียนเกียรตินิยม และ นักเรียนเกียรตินิยม .

5
00:00:48,870 --> 00:00:55,270
ความภูมิใจในตัวเองหายไปเหมือนน้ำร้อนในบะหมี่ถ้วยนี้ .

6
00:00:57,080 --> 00:01:00,280
สุดสัปดาห์นี้พวกคุณจะมาอีกไหม? .

7
00:01:01,960 --> 00:01:06,420
ฉันเดาว่าเขาจะดูถูกฉันอีกครั้ง โดยกินราเมงถ้วยที่น่าสมเพชอยู่ดี .

8
00:01:12,430 --> 00:01:15,690
ฉันเช่าทุกอย่างในบ้านนี้ .

9
00:01:16,850 --> 00:01:21,690
อากาศ อวกาศ และแม้กระทั่งอนาคต .

10
00:01:23,210 --> 00:01:27,790
การเคลื่อนไหวของฉันเมื่อฉันเริ่มทำความสะอาดเป็นการเคลื่อนไหวของทาส .

11
00:01:43,400 --> 00:01:49,020
เฮ้ คุณวีคลี่ การรบกวนบ้านของฉันไม่ดีเหรอ? .

12
00:01:49,700 --> 00:01:52,340
คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเขา

13
00:01:52,840 --> 00:01:59,820
ฉันไม่มีพ่อแม่ เลยอาศัยอยู่ตามลำพังที่บ้านพ่อแม่
เป็นเรื่องยากที่จะได้งานที่โรงงานในท้องถิ่น

14
00:02:00,280 --> 00:02:03,120
เอาน่า คุณอาศัยอยู่ในสถานที่ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ .

15
00:02:03,880 --> 00:02:07,100
แต่คุณรู้ไหมว่าการจัดการบ้านเป็นเรื่องยากใช่ไหม?

16
00:02:07,640 --> 00:02:09,140
อ่อนโยนกว่านี้อีกหน่อยจะได้ไหม?

17
00:02:10,040 --> 00:02:11,460
มานามิใจดีจังเลย .

18
00:02:12,240 --> 00:02:16,460
แต่เขาก็มีวิถีชีวิตของเขาเอง .

19
00:02:19,000 --> 00:02:21,260
ฉันแค่อยากให้พวกเขาจ่ายค่าเช่าจริงๆ .

20
00:02:22,520 --> 00:02:24,420
ดูสิ เรามาถึงแล้ว .

21
00:02:25,960 --> 00:02:30,620
ยูโตะ.

22
00:02:44,720 --> 00:02:45,720
มีบ้างไหม?

23
00:02:46,040 --> 00:02:47,040
ฉันกลับมาแล้ว .

24
00:02:49,840 --> 00:02:58,200
อ่า ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะมานามิซังเหมือนกัน
ฉันรักษาบ้านให้สะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย มันชัดเจน. .

25
00:02:58,920 --> 00:03:00,960
สัปดาห์นี้ฉันจะมาที่นี่อีกครั้ง ยูโตะซัง

26
00:03:01,400 --> 00:03:04,260
อ๋อ ไม่ใช่ครับ ที่นี่เป็นบ้านของพี่ชายผม .

27
00:03:37,740 --> 00:03:39,980
ท้ายที่สุดฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน .

28
00:03:41,680 --> 00:03:45,380
ดูสิ ฉันไม่มีรถมากขนาดนั้นด้วยซ้ำ

29
00:03:45,580 --> 00:03:50,180
ใช่ มันเงียบ เป็นการดีที่สุดที่จะเงียบ .

30
00:03:51,060 --> 00:03:54,020
แต่คุณไม่ยุ่งกับงานทุกสัปดาห์เหรอ?

31
00:03:54,840 --> 00:03:56,980
คุณไม่จำเป็นต้องบังคับตัวเองให้กลับมา .

32
00:03:58,200 --> 00:04:01,180
โตเกียวมีขนาดเล็กและอับชื้น .

33
00:04:02,440 --> 00:04:04,420
นอกจากนี้บ้านหลังนี้เป็นของฉันใช่ไหม?

34
00:04:05,340 --> 00:04:10,420
มันไม่ใช่สถานที่ที่คุณสามารถอยู่คนเดียวได้
แล้วคุณล่ะขอบคุณฉันไหม?

35
00:04:11,340 --> 00:04:12,420
ฉันไม่จ่ายค่าเช่า .

36
00:04:13,460 --> 00:04:22,020
เราทำความสะอาดอย่างทั่วถึงทุกวันเพื่อให้เรากลับบ้านได้อย่างสบายใจ
แค่เก็บมันไว้แบบนั้น .

37
00:04:23,000 --> 00:04:25,860
ยูโตะซัง ฉันขอโทษเสมอ อะไรประมาณนั้น .

38
00:04:26,540 --> 00:04:30,040
ฉันคิดว่าเคโกะซังแค่ต้องอดกลั้นไว้สักหน่อย .

39
00:04:30,680 --> 00:04:32,220
คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรมานามิ? .

40
00:04:33,480 --> 00:04:36,020
ท้ายที่สุดฉันถูกขอให้อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ .

41
00:04:36,960 --> 00:04:39,020
คุณทำตัวดีๆนะยูโตะ .

42
00:04:40,340 --> 00:04:42,260
แน่นอนครับพี่ .

43
00:04:43,960 --> 00:04:46,420
มานามิ โปรดอย่าลังเลที่จะแจ้งให้เราทราบ .

44
00:04:49,360 --> 00:04:53,040
แต่มานามิจะทำอาหารให้ฉัน

45
00:04:53,540 --> 00:04:59,360
เขาทำอะไรไม่ได้ ดังนั้นฉันจึงไม่มีทางกินอาหารที่เขาปรุงได้ .

46
00:05:02,260 --> 00:05:04,600
เคย์โกะซัง คุณพูดมากเกินไปก่อนหน้านี้ .

47
00:05:06,240 --> 00:05:10,020
วันนี้ฉันจะทำแกงกะหรี่ของโปรดของยูโตะซัง ดังนั้นโปรดกินเยอะๆ นะ .

48
00:05:12,260 --> 00:05:16,340
ทำสิ่งที่ฉันชอบ ไม่ใช่สิ่งที่เขาชอบ

49
00:05:16,800 --> 00:05:19,440
แต่คุณก็ชอบแกงเหมือนกันใช่ไหม?

50
00:05:29,900 --> 00:05:34,300
คำพูดดีๆ ของมานามิโดนใจฉัน .

51
00:05:35,280 --> 00:05:39,040
แต่การได้เห็นความมีน้ำใจเช่นนี้กลับคืนมาก็น่าเจ็บปวดใจ .

52
00:05:40,420 --> 00:05:43,980
มันเป็นของพี่ชายฉันเสมอ .

53
00:05:45,480 --> 00:05:50,800
บ้านหลังนี้มานามิ ทุกอย่างเป็นของพี่ชายที่สมบูรณ์แบบของฉัน .

54
00:05:52,380 --> 00:05:57,260
ฉันเป็นเพียงน้องชายผู้น่าสงสารที่กำลังดิ้นรนอยู่ในเงามืดนั้น .

55
00:06:02,120 --> 00:06:03,180
มานามิ ไปเดินเล่นกันไหม?

56
00:06:06,040 --> 00:06:07,040
มานามิ?

57
00:06:07,300 --> 00:06:09,040
โอ้ ขอโทษที ฉันไม่ได้ฟัง

58
00:06:09,180 --> 00:06:14,280
คุณอยากจะเดินเล่นสั้นๆ ไหม? โอ้
เดินแน่นอน ไฟฟ้าก็เยี่ยมเช่นกัน .

59
00:06:22,780 --> 00:06:26,020
จู่ๆฉันก็นึกถึงช่วงเวลานั้นได้ .

60
00:06:27,440 --> 00:06:33,040
ฉันโค้งคำนับน้องชายด้วยความสิ้นหวัง ฉันต้องการหางานทำในโรงงาน .

61
00:06:34,880 --> 00:06:40,620
จากนั้นพี่ชายก็ส่งยิ้มที่ไม่เหมาะสมมาให้ฉันแล้วพูดว่า

62
00:06:42,980 --> 00:06:46,820
โอเค ถ้าเป็นโรงงาน ฉันจะใช้กระดูก

63
00:06:47,080 --> 00:06:51,080
คุณรู้ไหม โรงงานที่พ่อเพื่อนผมเป็นประธาน .

64
00:06:54,360 --> 00:06:56,880
อย่างไรก็ตามมีเงื่อนไขอยู่ .

65
00:07:03,650 --> 00:07:10,730
พี่ชายหยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาและค่อยๆ เทเครื่องในของเขาลงบนพื้นอย่างช้าๆ .

66
00:07:11,930 --> 00:07:15,370
ของเหลวสีดำค่อยๆ กระจายออกไปอย่างเงียบๆ .

67
00:07:18,490 --> 00:07:20,010
นี่คือการพักตัวของคลื่น

68
00:07:20,290 --> 00:07:21,310
ตอนนี้.

69
00:07:21,790 --> 00:07:24,370
ถ้าเป็นไปได้ฉันจะช่วยคุณหางาน

70
00:07:24,670 --> 00:07:25,670
ฉันเดาว่าฉันทำไม่ได้

71
00:07:26,010 --> 00:07:29,830
ฉันว่าฉันจัดการเองได้ ฉันถูกไล่ออกจากบ้านนี้ .

72
00:07:30,286 --> 00:07:32,310
สำหรับคนไร้บ้านอีกด้วย มันจะเป็นอย่างไร?

73
00:07:34,490 --> 00:07:36,110
ทำอย่างรวดเร็ว .

74
00:07:37,250 --> 00:07:39,230
คุณไม่สามารถทำอะไรได้ .

75
00:07:40,930 --> 00:07:41,930
เกิดอะไรขึ้น

76
00:07:43,730 --> 00:07:44,730
ตกลง. .

77
00:08:05,510 --> 00:08:08,290
คุณทำได้ดีมากยูโตะ

78
00:08:08,510 --> 00:08:09,870
ฉันเลียมันได้ดี

79
00:08:10,430 --> 00:08:13,490
ตอนนี้คุณเป็นสมาชิกของสังคมแล้ว .

80
00:08:15,470 --> 00:08:18,790
ตอนนี้คุณก็เป็นคนทำความสะอาดที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน .

81
00:08:19,770 --> 00:08:20,770
เลียมันทั้งหมด .

82
00:08:22,150 --> 00:08:24,250
ถ้าพยายามก็ทำได้นะยูโตะ .

83
00:08:32,410 --> 00:08:34,130
มันกลายเป็นซัมบาเน .

84
00:09:16,250 --> 00:09:17,250
ขอบคุณ. .

85
00:09:34,816 --> 00:09:36,840
เราจะกินไหม? มากินกันเถอะ .

86
00:09:40,220 --> 00:09:41,220
ฉันจะสนุกกับการมีสิ่งนี้ .

87
00:09:43,560 --> 00:09:44,740
ถูกต้องแล้ว .

88
00:09:52,860 --> 00:09:55,520
ความเผ็ดในปริมาณที่พอเหมาะ .

89
00:09:56,860 --> 00:10:00,760
อย่างที่คาดไว้แกงของมานามิอร่อยมาก มันดีจริงๆ .

90
00:10:01,960 --> 00:10:03,260
มันอร่อย. .

91
00:10:03,900 --> 00:10:07,840
ยังมีแกงอยู่นะครับ. ใช่มันเป็นสิ่งที่ดี .

92
00:10:16,720 --> 00:10:18,140
ใช่มันอร่อย .

93
00:10:20,520 --> 00:10:22,900
แกงมานามิอร่อยจริงๆ .

94
00:10:24,820 --> 00:10:26,980
ดี. เอ่อ ยูโตะ..

95
00:10:27,300 --> 00:10:29,460
ไม่ใช่วันบะหมี่ถ้วยที่คุณกิน .

96
00:10:31,900 --> 00:10:39,980
นั่นเป็นเพราะว่าผู้ชายคนนี้ทำอาหารไม่เก่งตั้งแต่มีพ่อแม่อยู่ด้วย
ฉันกินอาหารประเภทนี้ได้เท่านั้น .

97
00:10:43,100 --> 00:10:48,460
ชีวิตของคุณจะน่าเบื่อขนาดไหนถ้าไม่มีมานามิ? .

98
00:10:50,260 --> 00:10:51,660
กินกิน .

99
00:10:55,580 --> 00:11:06,140
ลองคิดดูว่าโครงการล่าสุดประสบความสำเร็จ
ดูน่าอร่อย ดีสำหรับคุณ ฉันคิดว่าโปรโมชั่นนั้นแน่นอน .

100
00:11:07,380 --> 00:11:11,360
เอาล่ะ ฉันเดาว่าคราวนี้เราคงต้องฉลองอะไรสักอย่างแล้ว ฉันกำลังรอคอยมัน .

101
00:11:14,700 --> 00:11:19,120
ฉันสงสัยว่าทำไมฉันกับยูถึงเป็นแบบนี้ทั้งๆที่เราเกิดมามีพ่อแม่คนเดียวกัน .

102
00:11:20,540 --> 00:11:23,800
ฉันแน่ใจว่าคุณพอใจกับงานง่ายๆที่โรงงาน .

103
00:11:24,740 --> 00:11:26,300
ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำได้เพื่อบันทึกมัน .

104
00:11:27,580 --> 00:11:28,580
เอ่อ ยูโตะ..

105
00:11:28,780 --> 00:11:39,460
มาเลยกินเพิ่ม มานามิเอาปัญหามาทำเพื่อฉัน
หายากมากที่คุณจะได้กินอาหารอร่อยๆ แบบนี้

106
00:11:39,800 --> 00:11:43,860
เฮ้ คุณควรจะขอบคุณฉันมากกว่านี้นะ

107
00:11:44,240 --> 00:11:45,560
ใช่ฉันรู้

108
00:11:45,840 --> 00:11:49,460
ฉันจะไม่มีวันลืมมัน กินสิ่งนี้ อูมี้. .

109
00:12:04,810 --> 00:12:08,690
มุมมองด้านหลังของมานามิกำลังมุ่งหน้าไปยังอ่างล้างจาน .

110
00:12:10,110 --> 00:12:12,190
สายผ้ากันเปื้อนกระชับขึ้น .

111
00:12:12,930 --> 00:12:16,030
เอวบางและยืดหยุ่น

112
00:12:16,590 --> 00:12:27,290
ด้วยปลายนิ้วเหล่านั้น เขาปรุงอาหารที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความรัก และยิ้มให้พี่ชายและฉัน .

113
00:12:28,690 --> 00:12:31,610
ทุกอย่างเกี่ยวกับความรัก .

114
00:12:32,670 --> 00:12:48,470
บ้านหลังนี้ ช่วงเวลาที่สงบสุข และการดำรงอยู่ของมานามิ
หากเป็นกรณีนี้ อย่างน้อยฉันก็ไม่สามารถปล่อยให้พี่ชายของฉันเอาความรู้สึกที่บิดเบี้ยวนี้ออกไปได้ .

115
00:12:50,070 --> 00:13:00,130
ทั้งที่รู้ว่าเป็นของพี่ชาย ความมีน้ำใจ ความอบอุ่น ทุกสิ่งทุกอย่าง...
ฉันอยากให้มันเป็นของฉัน .

116
00:13:04,006 --> 00:13:05,006
จริงหรือ

117
00:13:05,030 --> 00:13:06,030
ดี. .

118
00:13:09,080 --> 00:13:14,540
แค่นั้นพอแล้ว ให้ยูโตะทำ
ไปที่ห้องกันเถอะ .

119
00:13:15,180 --> 00:13:17,260
ไม่เป็นไร ยูโตะจะอยู่ที่นี่สักพัก .

120
00:13:17,900 --> 00:13:19,280
ฉันไม่สนใจ .

121
00:13:20,280 --> 00:13:25,760
เฮ้ ยูโตะ ไปข้างหน้าและทำความสะอาดตัวเองซะ
เราไปก่อนนะ .

122
00:13:26,460 --> 00:13:27,460
ใช่ฉันเข้าใจ .

123
00:13:35,030 --> 00:13:36,850
ราตรีสวัสดิ์นะยูโตะซัง .

124
00:13:37,810 --> 00:13:38,810
ราตรีสวัสดิ์. .

125
00:13:58,080 --> 00:14:05,500
เฮ้ เคย์โกะซัง คุณไม่คิดว่าคุณเย็นชากับยูโตะซังเกินไปเหรอ?

126
00:14:06,100 --> 00:14:18,140
คุณก็ใจดีกับคนอื่นเกินไป ผู้ชายคนนั้น...
แม้ว่าฉันจะไม่ได้ใช้ความพยายามใดๆ แต่ฉันมักจะคาดหวังที่จะได้รับบางสิ่งบางอย่าง .

127
00:14:19,380 --> 00:14:27,340
นอกจากนี้ ฉันควรจะหางานโรงงานด้วยตัวเอง แต่คุณขอให้ฉันทำ

128
00:14:27,840 --> 00:14:30,900
ฉันก็เลยให้งานเขาโดยมีเงื่อนไขบางประการ .

129
00:14:31,620 --> 00:14:32,800
ใจดีพอใช่ไหม?

130
00:14:34,680 --> 00:14:38,220
เฮ้ ถูกต้อง ดูนี่สิ .

131
00:14:41,780 --> 00:14:43,180
แทนที่จะเป็นเรื่องราวที่น่าเบื่อเช่นนี้ .

132
00:14:44,420 --> 00:14:45,420
อะไร

133
00:14:46,260 --> 00:14:50,860
ฉันอยากให้คุณคงความสวยตลอดไป .

134
00:14:51,700 --> 00:14:53,180
เพราะฉันไม่ต้องการลูก .

135
00:14:55,760 --> 00:15:00,800
การมีชีวิตที่สมหวังร่วมกันคือการต่อสู้ดิ้นรน

136
00:15:01,240 --> 00:15:04,140
ฉันไม่รังเกียจที่จะพูดถึงเรื่องน่าเบื่อแบบนี้ .

137
00:15:44,450 --> 00:15:45,650
ฉันจะไม่มีลูก .

138
00:16:10,600 --> 00:16:12,040
ว้าวคุณ .

139
00:16:12,800 --> 00:16:13,800
สวัสดี. .

140
00:16:15,260 --> 00:16:17,580
เอ่อ ระบบมีปัญหา .

141
00:16:18,980 --> 00:16:21,620
เฮ้ ฉันอยู่ที่บ้านพ่อแม่แล้ว คุณมีเวลากี่ชั่วโมง?

142
00:16:23,600 --> 00:16:24,820
โอเค ฉันจะออกเดินทางแล้ว

143
00:16:25,240 --> 00:16:28,520
อา อา อา อา อา อา คุณควรจัดการกับมัน .

144
00:16:31,056 --> 00:16:32,056
เกิดอะไรขึ้น

145
00:16:32,080 --> 00:16:33,480
อธิบายสถานการณ์ตอนนี้ .

146
00:16:34,400 --> 00:16:35,460
ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเข้าใจแล้ว .

147
00:16:36,680 --> 00:16:38,560
เฮ้ ฉันกำลังจะไปทำงานตอนนี้ .

148
00:16:40,280 --> 00:16:42,960
ฉันมีปัญหานิดหน่อยในที่ทำงาน ฉันก็เลยกลับไปทำงาน .

149
00:16:44,040 --> 00:16:48,560
เฮ้ มันค่อนข้างช้า แต่ในชั่วโมงนี้ .

150
00:16:49,520 --> 00:16:51,620
มันช่วยไม่ได้

151
00:16:51,820 --> 00:16:55,200
หากคุณต้องการมีชีวิตที่มั่งคั่งในเมืองคุณต้องทำสิ่งเหล่านี้

152
00:16:55,540 --> 00:16:59,140
แต่คุณไม่จำเป็นต้องไปไกลขนาดนั้นและพยายามอย่างหนักใช่ไหม?

153
00:17:00,440 --> 00:17:05,380
มันเห็นแก่ตัวของคุณที่จะพูด แต่ฉันจะบอกคุณ .

154
00:17:07,200 --> 00:17:09,360
ฉันแค่ต้องกลับมาภายในคืนพรุ่งนี้ .

155
00:17:11,960 --> 00:17:15,500
มันยากที่จะย้อนกลับไปในตอนแรก

156
00:17:16,100 --> 00:17:18,420
มันเป็นงานเพราะมันยาก

157
00:17:18,820 --> 00:17:20,600
แค่นั้นแหละ.

158
00:17:20,960 --> 00:17:25,520
แล้วฉันจะไป. มาคุง ระวังนะ .

159
00:17:57,520 --> 00:18:00,200
นี่เป็นเพียงจินตนาการของฉันใช่ไหม?

160
00:18:41,210 --> 00:18:43,870
มามินซัง สวัสดีตอนเช้า .

161
00:18:44,910 --> 00:18:51,130
ฉันได้ยินมาว่าพี่ชายของคุณกลับมาเมื่อคืนนี้ แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นเหรอ?

162
00:18:55,420 --> 00:18:58,160
โปรดแจ้งให้เราทราบหากคุณต้องการอะไร .

163
00:18:59,340 --> 00:19:01,880
เราจะเตรียมอาหารเช้าด้วย .

164
00:19:17,480 --> 00:19:20,540
อืม คุณสบายดีไหม?

165
00:20:10,290 --> 00:20:17,350
มามินซัง เจ้าเล่ห์มากที่ทุกอย่างมีไว้สำหรับคุณเท่านั้น .

166
00:20:32,540 --> 00:20:34,500
ผู้ชายที่น่ารังเกียจ?

167
00:20:35,520 --> 00:20:36,520
น้องชายที่ทำอะไรไม่ได้เลย?

168
00:20:37,620 --> 00:20:38,640
เพราะ. .

169
00:20:50,310 --> 00:20:54,010
ฉันจะเอาทุกอย่างไปจากคุณพี่ชาย .

170
00:20:55,810 --> 00:20:59,890
ห่วงโซ่แห่งเหตุผลในตัวฉันหักด้วยเสียง .

171
00:21:01,350 --> 00:21:02,610
ตอนนี้ฉันหยุดมันไม่ได้แล้ว .

172
00:21:03,950 --> 00:21:08,510
แม้ว่าฉันจะตกนรกเพียงชั่วครู่นี้ .

173
00:21:55,180 --> 00:21:56,560
มามินซัง. .

174
00:23:19,710 --> 00:23:21,210
มามินซัง. .

175
00:23:23,590 --> 00:23:24,590
มามินซัง. .

176
00:23:27,770 --> 00:23:28,770
มามินซัง. .

177
00:23:39,780 --> 00:23:40,820
โอ้รอสักครู่ .

178
00:23:42,380 --> 00:23:43,380
รอสักครู่. .

179
00:23:43,900 --> 00:23:45,600
รอสักครู่. .

180
00:23:48,816 --> 00:23:54,820
นิดหน่อย รอสักครู่. .

181
00:24:29,450 --> 00:24:31,550
มันคืออะไร?

182
00:24:35,546 --> 00:24:36,546
มันคืออะไร?

183
00:24:36,570 --> 00:24:37,750
ใช่แล้ว

184
00:25:03,980 --> 00:25:06,360
ไม่ ไม่!

185
00:25:15,220 --> 00:25:16,220
ดา.

186
00:25:25,210 --> 00:25:27,430
ฉัน!

187
00:25:27,850 --> 00:26:14,520
เลขที่!

188
00:26:16,640 --> 00:26:18,620
เลขที่!

189
00:26:18,960 --> 00:26:19,960
ใช่แล้ว

190
00:26:23,920 --> 00:26:24,920
ใช่!

191
00:26:54,940 --> 00:26:56,340
ไม่นะ!

192
00:27:16,420 --> 00:27:17,420
เลขที่!

193
00:28:10,820 --> 00:28:12,220
เลขที่!

194
00:28:43,300 --> 00:28:46,100
เลขที่!

195
00:28:48,800 --> 00:28:49,800
เลขที่!

196
00:29:35,970 --> 00:29:38,770
เลขที่!

197
00:30:04,230 --> 00:30:05,630
นา

198
00:30:12,380 --> 00:30:13,780
ถึง?

199
00:30:35,240 --> 00:30:36,520
รอ!

200
00:30:44,860 --> 00:30:46,780
ยูกะซัง...

201
00:30:47,700 --> 00:30:48,940
ฉันร้องไห้...

202
00:30:53,100 --> 00:31:01,000
ได้โปรด... ได้โปรด... ไม่...

203
00:31:04,100 --> 00:31:09,751
โอเค...ยูกะ

204
00:31:16,920 --> 00:31:19,940
นาย....ร้องไห้...

205
00:31:33,590 --> 00:31:37,950
ยูกะ.

206
00:31:49,500 --> 00:31:50,620
นาย...

207
00:31:51,620 --> 00:31:55,620
ทำไม...ได้โปรด...

208
00:33:27,070 --> 00:33:29,510
ทำไม...

209
00:34:11,880 --> 00:34:13,840
โอ้ไม่...

210
00:35:10,890 --> 00:35:17,480
ยูกะซัง... ไม่... ได้โปรด.

211
00:35:41,750 --> 00:35:44,630
...ได้โปรด...

212
00:35:48,980 --> 00:35:49,980
ร้องไห้.

213
00:36:22,520 --> 00:36:53,120
นั่น...

214
00:37:02,170 --> 00:37:06,850
ไม่...ได้โปรด...

215
00:37:10,920 --> 00:37:12,860
ไม่...

216
00:37:13,240 --> 00:37:15,420
โอ้ไม่...

217
00:37:26,300 --> 00:37:28,440
หยุด.

218
00:37:59,780 --> 00:38:02,340
...ใช่แล้ว

219
00:38:49,390 --> 00:38:54,890
...เดี๋ยวก่อน...ไม่...

220
00:40:53,200 --> 00:40:59,421
ไม่... มันไม่ดีอีกต่อไป... นี่... โอ้

221
00:41:26,990 --> 00:43:40,140
มัน...หนึ่ง...

222
00:43:51,990 --> 00:44:10,380
ฉัน...

223
00:44:50,410 --> 00:44:52,451
ไม่นะ... ฉัน...

224
00:45:12,840 --> 00:45:14,940
ถ้าฉันจากไปตอนนี้...

225
00:45:15,360 --> 00:45:18,580
ทุกอย่าง...จะถูกค้นพบ...

226
00:45:36,280 --> 00:45:38,560
ได้โปรด...

227
00:46:13,140 --> 00:46:24,220
ออนไง... ออนไง... โอ้.

228
00:46:45,370 --> 00:46:53,140
เนก้า.

229
00:48:11,430 --> 00:48:12,430
ฉัน...

230
00:48:58,780 --> 00:48:59,780
ยู.

231
00:49:15,730 --> 00:50:01,270
คาซาน.

232
00:50:15,220 --> 00:50:25,401
... เพราะ... ฉันอยากสัมผัสมานามิ...
ฉันทนไม่ได้กับสิ่งที่เป็นของน้องชายฉันคนเดียว...

233
00:50:27,020 --> 00:50:29,440
ขออภัย...

234
00:50:30,880 --> 00:50:45,620
แต่... ฉันไม่เสียใจเลย... ทีนี้... บ้านนี้...
ไม่อยากมาอีก...กรุณาทำดีกับน้องชายด้วย...

235
00:50:45,621 --> 00:50:50,600
แต่...ครั้งหน้า...ถ้ามาอีก...

236
00:51:22,780 --> 00:51:31,140
สวัสดี... ฉันขอโทษ...

237
00:51:31,460 --> 00:51:45,350
ฉันแค่ดื่มน้ำเพราะฉันกระหาย...

238
00:51:49,870 --> 00:52:02,570
ฉันสบายดี...ใช่...
โอเค...ทำงาน...โชคดีนะ

239
00:52:13,540 --> 00:52:26,800
...เสียงของเคย์โกะที่ปลายสาย...ยังเหมือนเดิม...
ฉันรู้สึกเหมือนยุ่งกับงาน...แต่...มันมากกว่านั้น...สำหรับฉันตอนนี้...

240
00:52:26,801 --> 00:52:42,120
เสียงสามีของฉันซึ่งควรจะใจดีนั้นฟังดูห่างไกล... เย็นชา...
ในทางกลับกัน... ความร้อนในร่างกายที่ถูกลบล้าง... และร่องรอยของความรุนแรง... นั้นชัดเจนเกินไป...

241
00:52:42,121 --> 00:52:49,325
นี่...เป็นบาปแน่นอน...แต่ยัง...
ทำไม...ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน...

242
00:52:49,326 --> 00:52:56,720
เหมือนกำลังเผชิญกับความจริง...
ความแน่นอนอันเจ็บปวดแบบนั้น... คงจะผุดขึ้นมาในใจฉัน

243
00:53:14,310 --> 00:53:17,830
...ใช่...

244
00:53:24,480 --> 00:53:26,200
เคอิ อิโกะ...

245
00:53:26,380 --> 00:53:29,741
เฮ้... ฉันมีอะไรจะเล่าให้ฟัง... อะไรนะ?

246
00:53:33,380 --> 00:53:40,501
เอ่อ...สุดสัปดาห์...ของเรา...
มันอยู่ที่ว่าคุณใช้เวลาของคุณอย่างไร... มันอีกแล้วเหรอ?

247
00:53:41,080 --> 00:53:44,160
บ้านพ่อแม่ของฉันกว้างขวาง...อากาศดีใช่ไหมล่ะ?

248
00:53:44,580 --> 00:53:55,320
น่าผ่อนคลายกว่าที่นี่มาก...ว่า...
บ้านผมเอง...จึงใช้แต่เรื่องธรรมชาติ...

249
00:53:55,840 --> 00:53:58,341
ไม่ใช่อย่างนั้น...ก็เลย...

250
00:53:58,920 --> 00:54:02,860
ทุกสัปดาห์...ไม่ต้องกลับบ้านพ่อแม่ใช่ไหม?

251
00:54:03,240 --> 00:54:08,140
นอกจากนี้...นานๆครั้ง...ทำไมไม่ไปเที่ยวที่ไหนสักแห่งด้วยกันล่ะ?

252
00:54:08,820 --> 00:54:22,600
เคย์โกะซังอยู่ที่ทำงาน... มานามิ... ฉันไม่ว่าง...
สุดสัปดาห์...เตรียมตัวอาทิตย์หน้า...เที่ยว...เสียเวลามั้ย?

253
00:54:23,920 --> 00:54:32,100
ได้ใช้เวลาอยู่ที่บ้านพ่อแม่บ้าง...เท่านั้นเอง...
คุณสามารถตรวจสอบสถานะการจัดการของบ้านหลังนั้นได้ใช่ไหม?

254
00:54:32,420 --> 00:54:35,180
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว...

255
00:54:38,760 --> 00:54:40,480
การจัดการ...

256
00:54:42,100 --> 00:54:50,981
คุณ... คุณเป็นแบบนั้นมาตลอด... ครอบครัวของคุณและยูโตะซัง...
ทำไมฉันถึง...อยู่ภายใต้การบริหาร?

257
00:54:51,880 --> 00:54:56,240
คุณกำลังพูดไร้สาระอะไร... คุณเป็นภรรยาของฉันใช่ไหม?

258
00:54:56,920 --> 00:55:10,500
แน่นอน ฉันจะปกป้องคุณ... ฉันจะไม่เป็นไร... ฉันจะไม่ยอมให้คุณอยู่ในเมืองโดยไม่มีความไม่สะดวก...
วันหยุดสุดสัปดาห์... ฉันทำให้คุณสบายใจที่บ้านพ่อแม่... ฉันก็รักคุณ

259
00:55:19,160 --> 00:55:25,680
... ถูกต้องแล้ว... ฉันต้องการคุณ...
เราให้คุณมีชีวิตที่ดีที่สุดได้...

260
00:55:26,480 --> 00:55:35,021
เขาไม่เหมือนยูโตะ...ผู้ชายน่าสงสาร...
กรุณาอย่าพูดถึงความเห็นแก่ตัวที่น่าเบื่อแบบนี้... หือ?

261
00:55:35,660 --> 00:55:41,320
ฉันจะไปบ้านพ่อแม่สุดสัปดาห์นี้ ดังนั้นโปรดเตรียมตัวให้พร้อมตามปกติ

262
00:56:10,140 --> 00:56:12,320
...ผมเข้าไปได้

263
00:56:18,680 --> 00:56:20,681
...รู้สึกดีมั้ย?

264
00:56:22,580 --> 00:56:24,400
ไม่เป็นไรถ้าเสียงของคุณไม่ดังเกินไป

265
00:56:29,800 --> 00:56:41,760
อะไร...

266
00:57:20,280 --> 00:57:23,160
เอาล่ะไปนอนได้แล้ว...

267
00:57:38,450 --> 00:57:47,980
ฉันจะไปอาบน้ำ...เกิดอะไรขึ้นกับเคย์โกะ...
มันไม่ใช่แม้แต่การยืนยันความรัก...ก็ไม่มีอะไร...

268
00:57:48,690 --> 00:57:56,270
แค่หน้าที่...

269
00:58:09,320 --> 00:58:25,520
เคย์โกะซัง... ลืมเสียงร้องของหัวใจไปหมดแล้ว... ไม่...
เขาไม่สังเกตเห็นด้วยซ้ำ... ในโลกของเขา... ทุกอย่างถูกคำนวณ... สมบูรณ์แบบ...

270
00:58:25,521 --> 00:58:38,660
มันคงเป็น... ความรู้สึกวิตกกังวลและเหงานี้ที่ฉันรู้สึก...
มันเป็นแค่ความเห็นแก่ตัวของฉันเอง... ฉันสามารถทำความสะอาดได้... แต่... ยูโตะซัง...

271
00:58:38,661 --> 00:58:53,380
แววตาหยาบกร้านนั้น...แต่แววตาของเขาดูสิ้นหวัง...ไม่ใช่เรื่องโกหก...
วิธีเดียวที่ฉันจะแสดงออกได้คือเอามันออกไป... ความรักที่แปลกประหลาด... ที่บิดเบี้ยว...

272
00:58:53,381 --> 00:59:00,820
ตอนนี้...อยู่ระหว่างความรักทั้งสองนี้...
จริงสิ...ตกแล้ว...

273
01:02:33,660 --> 01:02:39,940
เคย์โกะซังอยู่เสมอ...
สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือการเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบ...

274
01:02:42,220 --> 01:02:58,440
แต่... ตอนนั้น ยูโตะซัง... ฉันรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังมองฉันอย่างเหมาะสม...
ดังนั้น... ฉันไม่สามารถแกล้งทำเป็นไม่รู้จักคุณได้อีกต่อไป... เจอกันครั้งหน้า...

275
01:02:58,441 --> 01:03:15,780
ทุกอย่าง...มาตัดสินกัน...คำพูดของน้องชาย...ยังเหมือนเดิม...
ความนับถือตนเองของฉันถูกพรากไป... แต่... ฉันสงสัยว่าทำไม...

276
01:03:15,781 --> 01:03:19,320
ความต้องการที่เพิ่มขึ้น... ทำไมคุณถึงกลับมาอีก?

277
01:03:19,800 --> 01:03:27,320
ถ้าทำให้...รู้สึกแบบนี้...แล้วพูดออกมา...
ทุกอย่างจะถูกเปิดเผย... วิธีนี้ใช้ไม่ได้เหรอ?

278
01:03:33,780 --> 01:03:40,400
... โทรมาเลย... ... ...

279
01:03:42,400 --> 01:03:43,800
...

280
01:03:44,820 --> 01:03:47,221
... ...