1
00:01:54,480 --> 00:01:55,940
[ใกล้เคียง]

2
00:01:59,740 --> 00:02:01,910
[กระสุนปืน]

3
00:02:24,510 --> 00:02:25,640
นางเอ็ดเวิร์ด:
วันนี้คุณเป็นยังไงบ้าง เอ็ด?

4
00:02:25,810 --> 00:02:27,640
เอ็ด: ไม่เป็นไร
นาง. เอ็ดเวิร์ดส์ สบายดี

5
00:02:27,810 --> 00:02:29,480
นี่คือจดหมาย

6
00:02:29,640 --> 00:02:30,690
โอ้ ขอบคุณ

7
00:02:30,850 --> 00:02:33,360
มันจะเป็นเพียง
ใช้เวลาสักครู่
แคโรไลน์.

8
00:02:33,520 --> 00:02:35,230
ขอบคุณ.

9
00:03:24,620 --> 00:03:26,030
โอ้.

10
00:03:30,830 --> 00:03:33,420
พ่อ ฉันสบายดี
ดีใจที่ได้พบคุณ

11
00:03:34,830 --> 00:03:36,420
[หัวเราะ]

12
00:03:39,800 --> 00:03:42,670
นั่นคือของคุณ
หลานชาย พ่อ

13
00:03:42,840 --> 00:03:46,350
เหยี่ยวด่าง,
กล่าวสวัสดี
คุณปู่ของคุณ

14
00:03:46,510 --> 00:03:48,060
สวัสดี
คุณปู่.

15
00:03:58,820 --> 00:04:02,190
เขาจะไม่ใช้
ชื่อนั้นที่นี่

16
00:04:02,360 --> 00:04:06,660
หากเขาเป็นอะไรก็ตาม
เขาคือโจเซฟ สโตกส์

17
00:04:08,990 --> 00:04:11,040
ซึ่งสิ่งเหล่านี้
กระเป๋าเป็นของคุณหรือเปล่า?

18
00:04:12,160 --> 00:04:14,080
ฉันสามารถ
พกของฉัน

19
00:04:24,880 --> 00:04:26,640
ไม่มีอะไรสำหรับ
คุณวันนี้
แคโรไลน์.

20
00:04:26,800 --> 00:04:28,890
โอ้. ขอบคุณ.

21
00:04:29,060 --> 00:04:30,680
มาเลย
แมรี่.

22
00:04:32,890 --> 00:04:34,520
แคโรไลน์:
แมรี่!

23
00:04:39,730 --> 00:04:41,820
แมรี่: ฉันพนันได้เลยว่าเธอคือคนนั้น
ชาวอินเดียนแดงซูจับตัวไปเป็นเชลย

24
00:04:41,990 --> 00:04:43,570
แคโรไลน์: เป็นยังไงบ้าง
คุณรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นไหม?

25
00:04:43,740 --> 00:04:47,740
แมรี่: ทุกคนรู้
พวกเขาจับเธอไว้
การจู่โจมเมื่อนานมาแล้ว

26
00:04:47,910 --> 00:04:51,620
และไม่ว่าพ่อของเธอจะเป็นอย่างไร
ค้นหาและค้นหา
เขาไม่พบเธอ

27
00:04:51,790 --> 00:04:53,450
ลอร่า: คุณคือ
แน่ใจว่าเป็นเธอ?

28
00:04:53,620 --> 00:04:57,000
แมรี่: เอ่อ-ฮะ. และของเด็กชาย
ชื่อคือ SPOTTED EAGLE

29
00:04:57,170 --> 00:04:59,080
และนาย สโตกส์ไม่ได้
ชอบมันเลย

30
00:04:59,250 --> 00:05:01,090
คุณมีพลังมาก
ชาร์ปหู นางสาว

31
00:05:01,250 --> 00:05:02,710
คุณสามารถบอกได้
เขาเป็นชาวอินเดีย

32
00:05:02,880 --> 00:05:06,170
แม้ว่าเขาจะสวมก็ตาม
เสื้อผ้าประเภทเดียวกัน
หนุ่มๆ ทุกคนทำ

33
00:05:06,340 --> 00:05:08,890
เขาเป็นเด็กกำพร้า

34
00:05:09,050 --> 00:05:12,720
คุณจินตนาการได้ไหม? ก
สิทธิอินเดียสดจริง
ที่นี่ในวอลนัทโกรฟ

35
00:05:12,890 --> 00:05:17,100
ฉันคิดว่าเราได้ยินแล้ว
เพียงพอแล้ว
แมรี่สักพักหนึ่ง

36
00:05:17,270 --> 00:05:18,730
ฉันสงสัย
เธอเป็นอย่างไร
หลบหนี

37
00:05:18,900 --> 00:05:20,860
ตอนนี้แมรี่
คุณได้ยินแล้ว
คุณแม่ของคุณ.

38
00:05:21,020 --> 00:05:22,360
ครับท่าน.

39
00:05:31,700 --> 00:05:33,540
ฉันจะใส่ของคุณ
ใส่กระเป๋าที่นี่

40
00:05:33,700 --> 00:05:36,790
มีน้ำอยู่
เหยือกน้ำถ้าคุณ
ต้องการความสดชื่น

41
00:06:00,810 --> 00:06:02,360
เจเรมี: โจเซฟ

42
00:06:02,520 --> 00:06:06,990
ห้องของคุณคือ
กำลังจะเข้าแล้ว
ห้องใต้หลังคา, โจเซฟ.

43
00:06:07,150 --> 00:06:09,990
คุณไปที่นั่น
ตอนนี้และรอ
จนกว่าจะถูกเรียก

44
00:06:10,160 --> 00:06:14,530
เจเรมี: แม่ของคุณและฉัน
มีเรื่องต้องหารือ

45
00:06:34,760 --> 00:06:37,350
พ่อ.

46
00:06:42,020 --> 00:06:45,360
โอ้ ฉันพลาด
คุณเป็นเช่นนั้น

47
00:06:48,030 --> 00:06:50,990
มันดีมาก
จะกลับมาที่นี่

48
00:06:57,040 --> 00:06:59,290
ไม่มากไปกว่าฉัน
คิดถึงเธอนะสาวน้อย

49
00:07:08,050 --> 00:07:11,300
พวกเขาปฏิบัติต่อหรือไม่
สบายดีไหม อเมเลีย?

50
00:07:12,720 --> 00:07:14,800
ฉันหมายถึงพวกเขาหรือเปล่า
ปฏิบัติต่อคุณอย่างเหมาะสมหรือไม่?

51
00:07:14,970 --> 00:07:18,220
แน่นอน.
แน่นอน. ของ
แน่นอนพวกเขาทำ

52
00:07:18,390 --> 00:07:20,560
แม้ว่าฉันจะเป็นก็ตาม
การสอนที่
โรงเรียนพันธกิจ

53
00:07:20,730 --> 00:07:23,020
พวกเขาทำให้ฉัน
รู้สึกยินดี

54
00:07:23,190 --> 00:07:27,940
และเมื่อควายขาว
แต่งงานกับฉัน ฉันกลายเป็น
ส่วนหนึ่งของครอบครัวของเขา

55
00:07:32,070 --> 00:07:33,990
ที่สามารถรอได้

56
00:07:34,160 --> 00:07:36,620
ฉันไม่
คิดว่าทำได้

57
00:07:39,910 --> 00:07:43,250
คุณทำได้อย่างไร
ตกหลุมรักกับ
หนึ่งในนั้น...

58
00:07:43,420 --> 00:07:45,790
ควายขาว
เป็นคนใจดีที่สุด

59
00:07:45,960 --> 00:07:48,710
ผู้ชายที่รักมากที่สุด
ฉันเคยรู้จัก

60
00:07:48,880 --> 00:07:51,260
เจเรมี:
เขาเป็นคนป่าเถื่อน!

61
00:07:58,260 --> 00:08:01,770
แล้วทหารล่ะ
นั่นฆ่าเขาเหรอ?
แล้วพวกเขาล่ะ?

62
00:08:03,900 --> 00:08:06,270
คุณกล่าวว่า
วางอดีต
ข้างหลังเรา

63
00:08:08,020 --> 00:08:10,440
ผู้คนที่นี่เชื่อ
คุณถูกจับเป็นเชลย

64
00:08:10,610 --> 00:08:13,150
ฉันจะไม่ปล่อยให้
พวกเขารู้ว่าคุณอยู่
SQUAW ที่เต็มใจ

65
00:08:13,320 --> 00:08:15,780
สิ่งที่เกี่ยวกับ
เหยี่ยวด่าง?

66
00:08:15,950 --> 00:08:18,870
เขาเป็นเด็กกำพร้า
คุณรับเลี้ยงเขา

67
00:08:20,790 --> 00:08:22,250
คุณนำมา
เขากับคุณ
เมื่อคุณจากไป

68
00:08:22,410 --> 00:08:24,410
คุณคิดว่าผู้คน
กำลังจะไปแล้ว
เชื่ออย่างนั้นเหรอ?

69
00:08:24,580 --> 00:08:26,750
ฉันอาศัยอยู่กับ
พวกเขาเป็นเวลา 12
หลายปีแล้วนะพ่อ!

70
00:08:26,920 --> 00:08:29,790
พวกเขาเชื่อมัน
ตอนนี้และคุณไม่ได้
กำลังจะเปลี่ยนแปลงมัน

71
00:08:29,960 --> 00:08:32,880
เขาเป็นเนื้อหนังของฉัน
และเลือดและ
ของคุณด้วย!

72
00:08:33,050 --> 00:08:34,800
เขาไม่ได้!

73
00:08:34,970 --> 00:08:39,350
ฉันได้เงยหน้าขึ้นมา
ตลอดเวลาที่คุณมี
ไปแล้วสาวน้อย

74
00:08:39,510 --> 00:08:43,060
และคุณจะไม่ไป
ทำให้ฉันอับอายตอนนี้

75
00:08:53,400 --> 00:08:56,030
ฉันต้องการคุณ
กับฉัน อเมเลีย

76
00:08:59,990 --> 00:09:02,490
แต่มันจะต้อง
เป็นแบบที่ฉันพูด

77
00:09:04,710 --> 00:09:06,750
ตอนนี้คุณจะ
เรียกเขาว่าโจเซฟเหรอ?

78
00:09:11,000 --> 00:09:12,670
เอาล่ะ.

79
00:09:12,840 --> 00:09:14,630
และคุณ
รับเลี้ยงเขา

80
00:09:17,010 --> 00:09:19,180
พูดอะไร
คุณต้องการ.

81
00:09:19,350 --> 00:09:22,810
มันจะไม่เปลี่ยนแปลง
ความจริงที่ว่าเขาเป็นลูกชายของฉัน

82
00:09:22,970 --> 00:09:25,270
และเขาเป็นหลานชายของคุณ

83
00:09:28,270 --> 00:09:29,850
ฉันจะดู
ถึงม้า

84
00:09:34,190 --> 00:09:37,150
[ประตูเปิดและปิด]

85
00:09:52,880 --> 00:09:55,380
คุณสามารถขึ้นมาได้
เพื่อไว้ใช้ทีหลัง
ลอร่า. มาเร็ว.

86
00:09:55,550 --> 00:09:57,670
ลอร่า: นี่ไง.
ฉันพบมันแล้ว

87
00:09:57,840 --> 00:09:58,880
ราตรีสวัสดิ์
ปริญญาโท

88
00:09:59,050 --> 00:10:00,760
ราตรีสวัสดิ์
แมรี่.

89
00:10:00,930 --> 00:10:02,470
- ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก
- ราตรีสวัสดิ์ พีเอ

90
00:10:02,640 --> 00:10:04,060
คุณเป็นอะไร
กำลังมองหา?

91
00:10:04,220 --> 00:10:07,230
ลอร่า: กรงเล็บหมีของฉัน
คุณรู้ไหมว่าคนนั้น
หัวหน้า OSAGE ให้ฉัน

92
00:10:07,390 --> 00:10:09,230
อันนั้น
พูดภาษาฝรั่งเศส

93
00:10:09,400 --> 00:10:11,900
ฉันจะไปแสดง
ถึงโจเซฟพรุ่งนี้
บางทีเราอาจเป็นเพื่อนกันได้

94
00:10:12,060 --> 00:10:13,110
โอ้นั่นคือ
ความคิดที่ดี

95
00:10:13,270 --> 00:10:14,690
นอนหลับซะตอนนี้
ฉันรักคุณ.

96
00:10:14,860 --> 00:10:16,280
ราตรีสวัสดิ์ พีเอ

97
00:10:16,440 --> 00:10:18,280
- ราตรีสวัสดิ์.
- ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดี

98
00:10:18,450 --> 00:10:20,240
คุณรู้ไหม
ฉันเกือบจะลืมไปแล้ว
ฉันยังมีมันอยู่

99
00:10:20,410 --> 00:10:23,910
มันไม่น่าแปลกใจเลย
ฉันคุณลืมคุณมี
การบ้านประวัติศาสตร์ด้วย

100
00:10:24,080 --> 00:10:25,240
ราตรีสวัสดิ์.
[หัวเราะ]

101
00:10:25,410 --> 00:10:26,910
ราตรีสวัสดิ์

102
00:10:32,420 --> 00:10:35,210
มันจะไม่เป็นเช่นนั้น
ง่ายสำหรับเด็กผู้ชายคนนั้น

103
00:10:35,380 --> 00:10:37,630
หรือสำหรับมิสสโตกส์
สำหรับเรื่องนั้น

104
00:10:37,800 --> 00:10:39,760
พวกเขากำลังไป
ต้องการเพื่อน

105
00:10:39,930 --> 00:10:41,220
พรุ่งนี้เป็น
วันอบขนม

106
00:10:41,390 --> 00:10:44,550
ฉันคิดว่า
ฉันจะรับช่วงต่อ
ขนมปังสดใหม่

107
00:10:44,720 --> 00:10:46,510
นั่นเป็นสิ่งที่ดี

108
00:10:51,980 --> 00:10:55,610
ฉันหวังว่าฉัน
สามารถสร้างสมดุลเหล่านี้ได้
หนังสือหนึ่งเดือน

109
00:11:01,070 --> 00:11:03,620
แมรี่: สวัสดีตอนเช้า
นางสาวบีเดิล

110
00:11:03,780 --> 00:11:06,450
นางสาวบีเดิล:
เอาล่ะ เด็กๆ
นั่งลง

111
00:11:14,040 --> 00:11:15,960
มองเห็นนกอินทรี:
นางสาวบีเดิล?

112
00:11:16,130 --> 00:11:19,420
ฉันถูกบอกว่าฉันต้อง
มาโรงเรียนที่นี่

113
00:11:20,880 --> 00:11:22,630
แน่นอน. กรุณา
ขึ้นมาที่นี่

114
00:11:24,220 --> 00:11:26,640
เด็กชาย: เฮ้
เขาเป็นชาวอินเดีย

115
00:11:26,810 --> 00:11:29,180
[เสียงพึมพำของชั้นเรียน]

116
00:11:36,440 --> 00:11:39,610
สิ่งที่เราต้องทำ
ใส่ชื่อของคุณ
ในสมุดบันทึกของเรา

117
00:11:41,110 --> 00:11:44,660
คุณปู่ของฉัน
หวังว่าฉันจะเป็น
เรียกว่าโจเซฟ สโตกส์

118
00:11:44,820 --> 00:11:47,160
แต่ชื่อจริงของฉัน
เป็นเหยี่ยวด่าง

119
00:11:47,330 --> 00:11:48,490
[หัวเราะ]

120
00:11:48,660 --> 00:11:49,830
Seth: โอ้ SPOTTED EAGLE!

121
00:11:50,000 --> 00:11:51,580
คุณบีเดิล: เอาล่ะ
ชั้นพอแล้ว!

122
00:11:51,750 --> 00:11:55,040
เซธ ถ้าฉันได้ยิน
อีกคำหนึ่ง
ออกจากคุณ

123
00:11:55,210 --> 00:11:57,710
คุณกำลังจะไป
อยู่หลังเลิกเรียน

124
00:11:59,090 --> 00:12:02,550
มาดูกัน โจเซฟ
คุณสามารถนั่งได้ เอ่อ...

125
00:12:02,720 --> 00:12:04,840
เขาเป็นชาวอินเดีย
เขาสามารถนั่งได้
พื้น

126
00:12:05,010 --> 00:12:05,930
[หัวเราะ]

127
00:12:06,100 --> 00:12:07,600
นางสาวบีเดิล: วิลลี่
ยืนอยู่ตรงมุม

128
00:12:13,350 --> 00:12:14,850
เขาสามารถนั่งที่นี่ได้
นางสาวบีเดิล

129
00:12:15,020 --> 00:12:16,480
ขอบคุณ
ลอร่า.

130
00:12:16,650 --> 00:12:18,190
โจเซฟ นั่นสินะ
ลอร่า อิงกัลส์,

131
00:12:18,360 --> 00:12:19,940
และน้องสาวของเธอ
แมรี่อยู่ข้างๆเธอ

132
00:12:20,110 --> 00:12:23,280
คุณสามารถเรียนรู้ได้
ชื่อของ
คนอื่นๆ ที่ RECESS

133
00:12:27,990 --> 00:12:30,030
นางสาวบีเดิล: คลาส
วันนี้ก็ไม่แตกต่างกัน
จากวันอื่น ๆ

134
00:12:30,200 --> 00:12:31,620
ฉันจะทำให้ตัวเองชัดเจนหรือไม่?

135
00:12:31,790 --> 00:12:33,330
ชั้นเรียน: ใช่แล้ว คุณบีเดิล

136
00:12:42,170 --> 00:12:44,260
สวัสดี.
ฉันชื่อแคโรไลน์
อิงกัลส์

137
00:12:44,430 --> 00:12:46,220
เรา
เพื่อนบ้าน.

138
00:12:46,390 --> 00:12:47,800
เพียงลง
ถนน.

139
00:12:47,970 --> 00:12:50,100
สวัสดี.

140
00:12:50,260 --> 00:12:52,390
ฉันนำมา
คุณนี้.

141
00:12:52,560 --> 00:12:54,560
ฉันเห็นคุณ
มาถึงเมื่อวานนี้

142
00:12:54,730 --> 00:12:58,730
ฉันคิดว่าคุณน่าจะเป็นไปได้
ไม่มีเวลามากนัก
ทำการอบใดๆ

143
00:12:58,900 --> 00:13:01,230
มันไม่สว่างเท่าไหร่
ตามที่ควรจะเป็น

144
00:13:01,400 --> 00:13:02,900
ฉันไม่รู้ว่าทำไม

145
00:13:03,070 --> 00:13:05,200
อืม.

146
00:13:05,360 --> 00:13:07,070
ขอบคุณ.

147
00:13:07,240 --> 00:13:08,240
[สูดกลิ่น]

148
00:13:08,410 --> 00:13:10,450
มันมีกลิ่น
อร่อย.

149
00:13:11,620 --> 00:13:14,080
เอาละ
ฉันจะไม่อยู่

150
00:13:14,250 --> 00:13:17,790
ฉันเพิ่งแวะมา
เพื่อกล่าวสวัสดีและ...

151
00:13:19,590 --> 00:13:21,290
ยินดีต้อนรับ

152
00:13:23,960 --> 00:13:26,970
โอ้ คุณจะอยู่
สำหรับกาแฟที่
อย่างน้อยใช่ไหมล่ะ?

153
00:13:27,130 --> 00:13:29,590
ให้ฉันแก้ตัว
เพื่อลิ้มรสสิ่งนี้

154
00:13:29,760 --> 00:13:32,180
ขอบคุณ.

155
00:13:48,280 --> 00:13:50,370
โอ้ ฉันขอโทษ
กรุณาเข้ามา

156
00:13:50,530 --> 00:13:51,870
ขอบคุณ.

157
00:13:58,120 --> 00:13:59,210
คุณจะไม่มา
แล้วนั่งลงเหรอ?

158
00:13:59,380 --> 00:14:01,130
มันจะไม่ใช้เวลา
นาทีเพื่อความร้อน

159
00:14:01,290 --> 00:14:03,250
ขอบคุณ.

160
00:14:03,420 --> 00:14:05,050
นี้จริงๆ
เป็นบ้านที่ดี

161
00:14:05,210 --> 00:14:07,550
ก็ของปาป้า
เก็บมันไว้แบบนี้
ทุกปีเหล่านี้

162
00:14:07,720 --> 00:14:10,890
ฉันไม่รู้ว่าทำอย่างไร
เขาได้รับการจัดการอะไรนะ
กับฟาร์มและทุกสิ่ง

163
00:14:11,050 --> 00:14:14,970
แต่เขากำหนด
มาตรฐานและเขา
ขึ้นอยู่กับพวกเขา

164
00:14:15,140 --> 00:14:18,480
คนรอบข้าง
ที่นี่คิดมาก
อย่างสูงของพระองค์

165
00:14:18,640 --> 00:14:19,730
คุณต้องการไหม
ที่รักบ้างไหม?

166
00:14:19,900 --> 00:14:21,650
การเก็บรักษาเท่านั้น
เป็นสินค้าที่ซื้อจากร้านค้า

167
00:14:21,810 --> 00:14:23,690
โอ้ ฉันรัก
ที่รัก.

168
00:14:25,070 --> 00:14:27,150
คุณรู้ไหม
คุณเป็นผู้หญิงคนแรก
ใครพูดกับฉัน

169
00:14:27,320 --> 00:14:29,200
ตั้งแต่ฉันออกมา
การจอง

170
00:14:29,360 --> 00:14:32,030
จริงหรือ?

171
00:14:32,200 --> 00:14:33,530
[ถอนหายใจ]

172
00:14:35,540 --> 00:14:38,870
มันคงจะเป็นเช่นนั้น
เหงามากสำหรับคุณ
น่ากลัวมาก

173
00:14:40,500 --> 00:14:42,880
คุณคิดไหม
นั่นร้อนพอเหรอ?

174
00:14:43,040 --> 00:14:44,750
โอ้ใช่

175
00:14:49,380 --> 00:14:52,180
คุณอาจจะรู้ดี
ความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้

176
00:14:52,340 --> 00:14:57,270
เรื่องราวเหล่านั้นของพ่อ
บอกฉันเกี่ยวกับฉันเป็น A
เชลยศึกไม่จริง

177
00:14:57,430 --> 00:15:00,600
ฉันแต่งงานกับควายขาว
เพราะฉันรักเขา...

178
00:15:00,770 --> 00:15:03,520
และนกอินทรีด่าง
คือลูกชายของเรา

179
00:15:05,360 --> 00:15:07,440
นั่นทำให้คุณตกใจหรือเปล่า?

180
00:15:07,610 --> 00:15:09,240
มันเป็นเพียง
เราได้ยิน--

181
00:15:09,400 --> 00:15:12,320
อมีเลีย: คุณเห็นไหม, สามีของฉัน
ออกจากการจอง
เพราะเราหิวโหย

182
00:15:12,490 --> 00:15:17,450
เขาจากไปเพื่อพยายาม
ค้นหาเกม อาหาร
สำหรับครอบครัวของเขา

183
00:15:17,620 --> 00:15:21,460
และทหาร
ฆ่าเขาเพื่อ
ทำลายกฎเกณฑ์ของพวกเขา...

184
00:15:21,620 --> 00:15:25,290
และตอนนี้ฉันต้องมีชีวิตอยู่
วิธีที่พ่อพูด

185
00:15:25,460 --> 00:15:28,960
แต่มันจะไม่เปลี่ยนแปลง
ความจริงที่ฉัน
ชอบคนอินเดีย

186
00:15:31,720 --> 00:15:35,390
ตอนนี้ถ้าคุณต้องการ
ค่อนข้างจะไม่อยู่
ฉันจะเข้าใจ

187
00:15:39,140 --> 00:15:40,980
ฉันใช้ครีม
และน้ำตาล

188
00:15:42,730 --> 00:15:45,520
ฉันก็เช่นกัน

189
00:16:00,540 --> 00:16:02,540
เซธ ขอหน่อยเถอะ
ไปที่กระดาน

190
00:16:02,710 --> 00:16:05,170
และทำ
ปัญหาแรก?

191
00:16:06,670 --> 00:16:10,050
เนลลี คุณจะทำไหม
ปัญหาที่สอง?

192
00:16:13,300 --> 00:16:16,760
โจเซฟ คุณต้องการไหม
จะทำอย่างไรกับปัญหาที่สาม?

193
00:16:45,960 --> 00:16:47,710
นั่นไม่ใช่
ใช่แล้ว ไอที
ไม่เป็น!

194
00:16:50,420 --> 00:16:52,380
โจเซฟ คุณแน่ใจนะ
นั่นเป็นคำตอบที่ถูกต้องใช่ไหม?

195
00:16:52,550 --> 00:16:54,300
ใช่แหม่ม

196
00:16:54,470 --> 00:16:56,380
ไม่มีใครทำได้
เพิ่มอย่างรวดเร็ว

197
00:16:56,550 --> 00:17:00,970
เนลลี โจเซฟเพิ่งทำไป
และเขามีคำตอบที่ถูกต้อง

198
00:17:01,140 --> 00:17:04,270
นางสาวบีเดิล: ฉัน
แนะนำให้คุณดำเนินการต่อ
กับปัญหาของคุณ

199
00:17:04,440 --> 00:17:06,770
โจเซฟ คุณ
อาจนั่งลง

200
00:17:14,740 --> 00:17:17,200
เขาเป็นเพียง
โชคดี

201
00:17:17,360 --> 00:17:19,370
ใช่แล้ว เขาคิดแบบนั้น
เขาฉลาดมาก

202
00:17:19,530 --> 00:17:21,330
ก็แค่รอก่อน
จนถึงหลังเลิกเรียน

203
00:17:21,490 --> 00:17:23,330
ฉันจะแสดงให้เขาดู

204
00:17:30,000 --> 00:17:31,500
เฮ้ โจเซฟ!
รอสักครู่!

205
00:17:31,670 --> 00:17:34,420
ฉันต้องการที่จะแสดง
คุณเป็นอะไร!

206
00:17:34,590 --> 00:17:37,380
เขาจะไม่ทำอะไรเลย
เพื่อนทางนั้น

207
00:17:37,550 --> 00:17:39,890
แมรี่: อาจจะเป็นเขา
ไม่ต้องการ

208
00:17:40,050 --> 00:17:41,350
เฮ้ แย่จัง!
กลับมาที่นี่!

209
00:17:41,510 --> 00:17:43,100
ฉันจะไปผูก
หูของคุณเป็นปม!

210
00:17:43,270 --> 00:17:44,220
[หัวเราะ]

211
00:17:44,390 --> 00:17:45,480
เขากลัว
ของคุณเซธ

212
00:17:45,640 --> 00:17:46,980
ใช่แล้ว
เขาควรจะเป็นดีกว่า

213
00:17:47,140 --> 00:17:48,900
[หัวเราะ]

214
00:17:49,060 --> 00:17:50,190
เขาไม่ได้

215
00:17:50,360 --> 00:17:52,610
แน่นอนว่าเขาเป็น
ดูเขาไป

216
00:17:54,530 --> 00:17:57,030
เซธ:
เฮ้ แมรี่

217
00:17:57,200 --> 00:17:58,360
พกพาของคุณ
หนังสือสำหรับคุณ?

218
00:17:58,530 --> 00:18:00,240
ไม่ ขอบคุณ

219
00:18:00,410 --> 00:18:02,200
อย่าบอกฉันว่าคุณเป็น
คนรักอินจุนเหมือนกัน

220
00:18:02,370 --> 00:18:03,870
เหมือนน้องสาวของคุณ

221
00:18:04,040 --> 00:18:05,540
เลขที่ชำระเงิน
ความสนใจ
ลอร่า.

222
00:18:05,700 --> 00:18:06,910
ฉันจะไม่

223
00:18:07,080 --> 00:18:09,290
เขาไม่กลัว
ฉันมองเห็นใบหน้าของเขาได้

224
00:18:09,460 --> 00:18:11,580
เขาแค่ต้องการ
เพื่อออกไป

225
00:18:13,630 --> 00:18:16,300
คนรักอินจุน

226
00:18:36,570 --> 00:18:39,530
คุณหมายความว่าอย่างไร?
คุณไม่ได้ลอง
เพื่อแปลงเขา

227
00:18:39,700 --> 00:18:41,410
คุณไปที่นั่น
ในฐานะผู้สอนศาสนา
ครู.

228
00:18:41,570 --> 00:18:44,240
ฉันไปสอน
ไม่ต้องแปลง!

229
00:18:44,410 --> 00:18:46,290
ดังนั้นคุณปล่อยให้
สามีของคุณ
อยู่แบบเฮธเธน

230
00:18:46,450 --> 00:18:49,910
เขาไม่ได้พยายาม
เพื่อแปลงฉัน

231
00:18:50,080 --> 00:18:51,080
สิ่งที่เกี่ยวกับ
ลูกชายของคุณ?

232
00:18:51,250 --> 00:18:52,830
เขาคือเอ
พวกเฮธเธนก็เหมือนกัน

233
00:18:53,000 --> 00:18:57,260
อมีเลีย: เราตกลงกับเขาแล้ว
สามารถเลือกได้ว่าจะเป็นอย่างไร
เมื่อเขาอายุมากพอ

234
00:18:57,420 --> 00:18:58,840
เจเรมี:
แล้วเขาพูดอะไร?

235
00:18:59,010 --> 00:19:02,760
อเมเลีย: เขาเป็น
เก่าพอปีที่แล้ว
และเขาได้ตัดสินใจเลือกแล้ว

236
00:19:02,930 --> 00:19:05,640
- คืออะไร?
- เขาเป็นซู!

237
00:19:05,810 --> 00:19:07,430
เจเรมี: หลานชายของฉัน
เป็นคนนอกรีต!

238
00:19:07,600 --> 00:19:10,430
Amelia: พวกเขาเป็นเหมือน
ศาสนาอย่างที่เราเป็น

239
00:19:10,600 --> 00:19:13,150
เจเรมี:เขาจะไปแล้ว
คริสตจักรกับเราวันอาทิตย์
ถ้าฉันต้องลากเขา

240
00:19:13,310 --> 00:19:14,940
อมีเลีย: คุณจะไม่ไป
บังคับเขาสิพ่อ

241
00:19:15,110 --> 00:19:18,610
เจเรมี: ฉันบอกคุณแล้ว
ก่อน คุณต้องการ
อยู่ต่อ มันจะเป็นไปตามทางของฉัน

242
00:19:18,780 --> 00:19:20,320
เขาไปโบสถ์
มาวันอาทิตย์

243
00:19:20,490 --> 00:19:22,530
หรือคุณสามารถไป
กลับไปที่พวกเขา

244
00:19:22,700 --> 00:19:24,620
ตอนนี้เขาทำหรือเปล่า
ไปโบสถ์?

245
00:19:24,780 --> 00:19:27,290
เขาไปโบสถ์ไหม?

246
00:19:27,450 --> 00:19:29,750
อเมเลีย: อะไรก็ได้
คุณพูดพ่อ

247
00:19:31,750 --> 00:19:34,130
การชุมนุม:
การนำมัดเข้ามา

248
00:19:34,290 --> 00:19:36,960
เราจะมาชื่นชมยินดี

249
00:19:37,130 --> 00:19:40,460
การนำมัดเข้ามา

250
00:19:40,630 --> 00:19:42,590
สาธุคุณอัลเดน:
เราจะอธิษฐานไหม?

251
00:19:45,720 --> 00:19:48,510
พ่อของเรา
ศิลปะใดในสวรรค์

252
00:19:48,680 --> 00:19:51,310
เป็นที่สักการะของพระนามของพระองค์

253
00:19:51,480 --> 00:19:53,560
ราชอาณาจักรของพระองค์มา

254
00:19:53,730 --> 00:19:58,070
เจ้าจะทำสำเร็จบนโลกนี้
เหมือนอยู่ในสวรรค์

255
00:19:58,230 --> 00:20:00,690
ให้เราในวันนี้
ขนมปังประจำวันของเรา

256
00:20:00,860 --> 00:20:05,450
และยกโทษให้เราหนี้ของเรา
เมื่อเราให้อภัยลูกหนี้ของเรา

257
00:20:05,620 --> 00:20:10,490
ขอทรงนำเราอย่าให้ตกอยู่ในความล่อลวง
แต่ขอทรงช่วยเราให้พ้นจากความชั่วร้าย

258
00:20:10,660 --> 00:20:14,040
เพราะพระองค์คือราชอาณาจักร
และพลัง

259
00:20:14,210 --> 00:20:16,750
และพระสิริตลอดไป

260
00:20:16,920 --> 00:20:18,840
สาธุ

261
00:20:45,280 --> 00:20:48,160
คราวหน้านะเจ้าหนู
คุณแสดงความเคารพ

262
00:20:48,330 --> 00:20:49,910
เราอธิษฐาน
คุณอธิษฐาน

263
00:20:50,080 --> 00:20:52,200
พวกเขาไม่ได้
คำอธิษฐานของฉัน
หรือพระเจ้าของฉัน!

264
00:20:52,370 --> 00:20:54,210
โจเซฟ กลับมาที่นี่!

265
00:21:00,210 --> 00:21:01,550
รอจนถึง
ฉันพาเขากลับบ้าน

266
00:21:01,710 --> 00:21:03,210
ฉันจะให้เขา
การคร่ำครวญ
แห่งชีวิตของเขา

267
00:21:03,380 --> 00:21:04,590
คุณจะไม่!

268
00:21:04,760 --> 00:21:06,880
- โอ้ใช่
- อเมเลีย?

269
00:21:07,050 --> 00:21:09,680
ฉันหวังว่าฉัน
สามารถจับคุณได้

270
00:21:09,850 --> 00:21:10,890
คุณรู้อะไรไหม
ฉันทำเสร็จแล้วเหรอ?

271
00:21:11,060 --> 00:21:12,180
ฉันทำมามากแล้ว
ไก่ทอด

272
00:21:12,350 --> 00:21:13,770
ฉันสงสัยมาก
ถ้าคุณทำได้
มาเลย

273
00:21:13,930 --> 00:21:15,560
และปิคนิค
รับประทานอาหารค่ำกับเรา

274
00:21:15,730 --> 00:21:16,810
ของโจเซฟ
ไปแล้ว

275
00:21:16,980 --> 00:21:19,360
ฉันจะ
เรียกเขามา

276
00:21:22,280 --> 00:21:24,360
ฉันรู้ว่าฉันควร
ได้ถามคุณแล้ว
ก่อน

277
00:21:24,530 --> 00:21:25,820
อาจจะเป็นของคุณ
อาหารเย็นของตัวเองคือ
ทำอาหารแล้ว

278
00:21:25,990 --> 00:21:29,070
โอ้ ไม่ มันไม่ใช่!
ฉันอยากจะ
แคโรไลน์.

279
00:21:29,240 --> 00:21:30,830
คุณจะทำไหมพ่อ?

280
00:21:30,990 --> 00:21:33,700
เธอเป็นคนแรกของฉัน
เพื่อนที่นี่

281
00:21:35,790 --> 00:21:38,330
ขอบคุณ
กรุณาแหม่ม

282
00:21:44,840 --> 00:21:48,220
[สวดมนต์เป็นภาษาพื้นเมือง]

283
00:22:46,820 --> 00:22:48,400
ฉันไม่ได้
หมายถึงการสอดแนม

284
00:22:48,570 --> 00:22:50,450
นั่นคือ
ไม่เป็นไร.

285
00:22:51,990 --> 00:22:54,330
ครอบครัวของเรา
กำลังจะไปแล้ว
ปิคนิค

286
00:22:54,490 --> 00:22:56,450
พวกเขาทั้งหมดต้องการ
คุณจะมา

287
00:22:56,620 --> 00:22:59,160
คุณปู่ของฉัน
ไม่ต้องการฉัน

288
00:22:59,330 --> 00:23:01,250
แน่นอน
เขาทำ

289
00:23:03,000 --> 00:23:04,880
ถ้าเป็นเขา
โกรธคุณมาก

290
00:23:05,050 --> 00:23:07,630
เขาจะจบลงแล้ว
ตอนนี้เลย

291
00:23:15,060 --> 00:23:18,350
ทั้งหมดนี้คืออะไร
บนใบหน้าของคุณเพื่อ?

292
00:23:18,520 --> 00:23:21,390
เพื่อซ่อนใบหน้าของฉัน
และความอัปยศของฉัน

293
00:23:21,560 --> 00:23:23,850
ฉันมาที่นี่
อธิษฐาน

294
00:23:25,270 --> 00:23:26,860
แต่เราเพิ่งได้รับ
กลับจากโบสถ์

295
00:23:27,030 --> 00:23:31,700
ไม่ใช่คริสตจักรของฉัน
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉัน
ถูกละอายใจ

296
00:23:34,120 --> 00:23:36,490
โอ้.

297
00:23:36,660 --> 00:23:38,370
คุณหมายถึง
คุณกำลังพูด
คำอธิษฐานของซู?

298
00:23:38,540 --> 00:23:41,710
คำอธิษฐานของฉันเอง
ด้วยท่อ

299
00:23:41,870 --> 00:23:44,630
เพื่อการให้อภัย
และสันติภาพด้วย
คุณปู่ของฉัน

300
00:23:44,790 --> 00:23:48,380
เพื่อที่เขาจะ
อย่าโกรธ
กับฉัน

301
00:23:48,550 --> 00:23:51,340
ฟังดูเหมือนมาก
คำอธิษฐานของเรา

302
00:23:51,510 --> 00:23:54,140
เพียงบางครั้งเท่านั้น
ถามอีกมาก

303
00:23:54,300 --> 00:23:57,220
สิ่งที่ฉันถาม
จะเป็น A
ของขวัญที่ดี

304
00:23:57,390 --> 00:24:01,020
สำหรับแม่ของฉัน
จะมีความสุข
อีกครั้ง

305
00:24:01,180 --> 00:24:04,060
[นกอินทรีกรีดร้อง]

306
00:24:04,230 --> 00:24:06,190
นกอินทรี

307
00:24:10,740 --> 00:24:13,200
เขาแน่ใจ
สวยงาม.

308
00:24:13,360 --> 00:24:16,490
และเขาก็เป็นอิสระ

309
00:24:18,830 --> 00:24:22,710
แม้กระทั่งนกอินทรี
ต้องกิน...

310
00:24:22,870 --> 00:24:24,670
และมันก็
ไก่ทอด.

311
00:24:24,830 --> 00:24:26,500
มาเลย
ไปกันเลย

312
00:24:36,720 --> 00:24:39,560
คุณเป็นอย่างไรบ้าง
ข้าวโพดมาเหรอ?

313
00:24:39,720 --> 00:24:41,350
ดีกว่า
กว่าปีที่แล้ว

314
00:24:41,520 --> 00:24:42,810
ใช่แล้ว
ของฉันเหมือนกัน

315
00:24:42,980 --> 00:24:44,600
ฝนตกแล้ว
ถูกต้อง

316
00:24:44,770 --> 00:24:45,850
ใช่.

317
00:24:46,020 --> 00:24:47,440
คิดดูสิ
ต้องค่อนข้างมาก
การเปลี่ยนแปลงสำหรับคุณ

318
00:24:47,610 --> 00:24:50,360
การมีใครสักคน
เพื่อช่วยคุณ
รอบสถานที่

319
00:24:51,990 --> 00:24:55,240
โจเซฟ.

320
00:24:55,410 --> 00:24:58,950
เขาทำงานบ้าน
รอบบ้าน.

321
00:24:59,120 --> 00:25:01,740
เขาคือ A
เด็กชายหน้าตาดี

322
00:25:01,910 --> 00:25:05,370
และเขาฉลาด
เช่นกันจากอะไร
ฉันเข้าใจ.

323
00:25:05,540 --> 00:25:08,080
อาจจะ.

324
00:25:08,250 --> 00:25:11,710
เขาเป็นหัวหน้า
ในกรณีของชั้นเรียนของเขา
คุณไม่ได้ยิน

325
00:25:15,840 --> 00:25:20,180
คุณไม่ได้อยู่ใกล้ๆ
ที่นี่ในช่วง SIOUX
การโจมตี คุณอยู่หรือเปล่า?

326
00:25:20,350 --> 00:25:22,470
เลขที่.

327
00:25:22,640 --> 00:25:25,480
ฉันเห็นแล้ว
สถานที่ท่องเที่ยวที่ฉันจะ
ไม่เคยลืม

328
00:25:28,690 --> 00:25:31,190
ผู้หญิง
เด็ก...

329
00:25:31,360 --> 00:25:33,480
ที่รัก แม้กระทั่ง

330
00:25:33,650 --> 00:25:36,030
ทั้งสองด้าน

331
00:25:36,200 --> 00:25:39,530
นั่นคือสิ่งที่เกลียด
ทำกับผู้คน

332
00:25:39,700 --> 00:25:42,160
เด็กชายไม่ได้
ที่นี่เพื่อสิ่งเหล่านั้น
การโจมตี

333
00:25:42,330 --> 00:25:45,580
เพราะเขา
เป็นเด็กผู้ชายเหรอ?

334
00:25:45,750 --> 00:25:48,170
เกิดอะไรขึ้น
เมื่อเขา...

335
00:25:48,330 --> 00:25:50,920
เมื่อเขา
กลายเป็นผู้ชายเหรอ?

336
00:25:51,090 --> 00:25:55,630
ฉันคิดมาก
นั่นจะขึ้นอยู่กับ
กับคุณใช่ไหม?

337
00:25:55,800 --> 00:25:57,970
ฉันไม่มีอะไรเลย
จะทำอย่างไรกับมัน

338
00:25:58,130 --> 00:26:00,050
ทำไม?

339
00:26:01,760 --> 00:26:04,350
ทำไม? เพราะ
เขาเป็นชาวอินเดียเหรอ?

340
00:26:04,520 --> 00:26:08,440
เขาเป็นเด็กผู้ชาย เจเรมี
คุณรักเขา เขาคือ
จะรักคุณกลับมา

341
00:26:08,600 --> 00:26:10,480
คุณเก็บเกี่ยว
สิ่งที่คุณหว่าน

342
00:26:12,020 --> 00:26:15,730
มันไม่ใช่
ความคิดของฉันที่จะหว่าน
เมล็ดพันธุ์อินเดีย

343
00:26:18,700 --> 00:26:22,200
ฉันเดาว่าไม่
นั่นเป็นของพระเจ้า

344
00:26:22,370 --> 00:26:26,290
ดูเหมือนคุณเพียงแค่
ไม่ต้องการที่จะตกลง
ด้วยสิ่งที่พระเจ้าสร้างมา

345
00:26:30,710 --> 00:26:32,330
มากินกันเถอะ

346
00:26:34,380 --> 00:26:36,300
ใช่.

347
00:26:36,460 --> 00:26:37,760
ชาร์ลส์:
หวังว่าคุณจะทำ A
พวง. ฉันหิวโหย!

348
00:26:37,920 --> 00:26:39,550
ดี ดี

349
00:26:39,720 --> 00:26:42,180
ชาร์ลส์: เจเรมี คุณมาแล้ว
ต้องลองบางส่วนของฉัน
ไก่ทอดของภรรยา

350
00:26:42,350 --> 00:26:44,050
มันดีที่สุด

351
00:26:44,220 --> 00:26:45,310
ที่นี่ให้เขา
ชิ้นที่ใหญ่กว่า

352
00:26:45,470 --> 00:26:46,720
ให้เขา A
ไม้ตีกลองก็เช่นกัน

353
00:26:46,890 --> 00:26:48,810
เอาล่ะ.

354
00:26:48,980 --> 00:26:51,560
อืม!
กลิ่นหอม

355
00:27:00,360 --> 00:27:03,660
เจเรมี: คุณทำแบบนั้น
สงครามระบายสีใบหน้าของคุณ
คุณเป็นคนเลวทรามตัวน้อย!

356
00:27:03,830 --> 00:27:05,580
ชาร์ลส์: เจเรมี!
เจเรมี! ฟัง!

357
00:27:05,740 --> 00:27:06,790
ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว!

358
00:27:06,950 --> 00:27:08,750
และปล่อยให้เขาเป็น!

359
00:27:11,420 --> 00:27:13,750
ฉันไม่เป็นไร.

360
00:27:13,920 --> 00:27:15,710
ฉันไม่เป็นไร!

361
00:27:21,760 --> 00:27:24,800
คุณไม่เคยทำ
นั่นอีกแล้วพ่อ

362
00:27:24,970 --> 00:27:28,350
ตราบเท่าที่เขา
อาศัยอยู่ในบ้านของฉัน

363
00:27:28,520 --> 00:27:32,100
เขากำลังจะไป
ทำตามที่ฉันพูด

364
00:27:32,270 --> 00:27:34,310
ตอนนี้คุณ
ล้างออก

365
00:27:37,110 --> 00:27:38,900
ล้างออก

366
00:27:53,790 --> 00:27:55,790
ลอร่า: นาย. สโตกส์...

367
00:27:55,960 --> 00:27:59,340
นั่นไม่ใช่
สีสงคราม

368
00:27:59,510 --> 00:28:02,130
มันเป็น
สำหรับการอธิษฐาน

369
00:28:02,300 --> 00:28:04,890
เขากำลังอธิษฐาน
เพื่อสันติภาพระหว่าง
คุณและเขา

370
00:29:32,770 --> 00:29:35,060
วิลลี่: ไม่ใช่คุณ
กำลังจะเปลี่ยนแปลงคุณ
เสื้อผ้านักเรียน เซธ?

371
00:29:35,230 --> 00:29:36,480
เซธ: ไม่

372
00:29:36,640 --> 00:29:39,150
ลอร่า: เดิมพันคุณ
ไม่สามารถอยู่กับเขาได้
แม้แต่วินาทีเดียว

373
00:29:39,310 --> 00:29:40,980
คุณมีเงินแล้ว
จะกลับไปอย่างนั้นเหรอ?

374
00:29:41,150 --> 00:29:43,030
ไม่ แต่
ฉันเดิมพันคุณ
ไม่สามารถ

375
00:29:43,190 --> 00:29:45,990
มันไม่ใช่การเดิมพัน
ไม่มีเงิน

376
00:29:47,110 --> 00:29:49,410
คุณเพียงแค่จะไป
ยืนอยู่ตรงนั้นเซธ?

377
00:29:51,080 --> 00:29:53,740
[เด็ก ๆ ก้าว]

378
00:30:04,510 --> 00:30:09,130
ว้าว.

379
00:30:09,300 --> 00:30:11,140
ว้าว โอเค

380
00:30:11,300 --> 00:30:15,600
อ้าวนั่น..
[ม้า วินนี่]

381
00:30:15,770 --> 00:30:16,850
[เพื่อนบ้าน]

382
00:30:17,020 --> 00:30:19,060
ว้าว บอย

383
00:30:19,230 --> 00:30:20,600
ว้าว.

384
00:30:20,770 --> 00:30:22,150
เซธ:
ว้าว! ว้าว!

385
00:30:22,320 --> 00:30:23,770
โอ้โห ไอ้หนู! ว้าว!

386
00:30:26,280 --> 00:30:28,900
กำจัดเขาออกไป!
กำจัดเขาออกไป!

387
00:30:29,070 --> 00:30:30,740
มาเร็ว!

388
00:30:33,740 --> 00:30:34,790
เอ่อ!

389
00:30:34,950 --> 00:30:37,790
[หัวเราะ]

390
00:30:37,960 --> 00:30:39,960
คุณสบายดีไหม?

391
00:30:40,120 --> 00:30:41,290
เด็ก:
คุณทำได้เซธ

392
00:30:41,460 --> 00:30:42,540
มาเลย
ทำมันอีกครั้ง!

393
00:30:42,710 --> 00:30:44,130
[เด็กๆ ตะโกน]

394
00:30:44,300 --> 00:30:46,460
เอาน่า เซธ
คุณทำได้!

395
00:30:49,340 --> 00:30:52,140
เขาควรจะพาเขาไป
ลงไปในน้ำ

396
00:30:52,300 --> 00:30:53,350
คุณหมายความว่าอย่างไร?

397
00:30:53,510 --> 00:30:54,560
มันเป็นวิถีซู

398
00:30:54,720 --> 00:30:58,020
ม้าเป็น
เชื่องได้ง่ายขึ้น
ในน้ำ

399
00:30:58,180 --> 00:30:59,310
หญิงสาว: โชคดีนะ

400
00:30:59,480 --> 00:31:01,400
ว้าว บอย

401
00:31:07,150 --> 00:31:08,690
เด็ก: เอาน่า เซธ!

402
00:31:16,370 --> 00:31:18,500
เด็ก: ขี่เขา!

403
00:31:18,660 --> 00:31:21,330
เอาล่ะ เซธ!

404
00:31:21,500 --> 00:31:23,080
[หัวเราะ]

405
00:31:30,550 --> 00:31:32,220
คุณควร
พาเขาเข้าไป
น้ำ

406
00:31:32,390 --> 00:31:34,050
คุณใจ
ของคุณเอง
ธุรกิจ!

407
00:31:34,220 --> 00:31:37,140
คุณต้องการกาว
สำหรับอานของคุณ?

408
00:31:39,520 --> 00:31:41,520
ฉันจะเรียนรู้จากเขา

409
00:31:55,530 --> 00:31:57,370
พาเขาไปเซธ!

410
00:32:05,590 --> 00:32:07,170
เคาะเขาลง!

411
00:32:19,720 --> 00:32:21,480
พาเขาไป โจเซฟ!

412
00:32:25,060 --> 00:32:26,440
หยุดนะโจเซฟ!

413
00:32:28,320 --> 00:32:30,940
ไม่ เพียงพอแล้ว!

414
00:32:37,200 --> 00:32:39,530
[ม้า วินนี่]

415
00:33:11,820 --> 00:33:13,530
[น้ำกระเซ็น]

416
00:34:04,790 --> 00:34:07,330
[ม้าใกล้]

417
00:34:45,450 --> 00:34:47,450
ตอนนี้นี้
ม้าเป็นของฉัน

418
00:34:50,790 --> 00:34:52,170
โจเซฟ!

419
00:34:52,340 --> 00:34:54,420
ไม่ คุณไม่สามารถ
ทำอย่างนั้น!

420
00:35:11,230 --> 00:35:12,480
โจเซฟ ที่ไหน
คุณได้รับ
ม้าตัวนั้น?

421
00:35:12,650 --> 00:35:13,940
ฉันชนะเขาแล้ว

422
00:35:14,110 --> 00:35:16,940
ตอนนี้คุณปู่ของฉัน
สามารถภาคภูมิใจได้
ฉันเป็นหลานชายของเขา

423
00:35:17,110 --> 00:35:18,530
คุณหมายถึงอะไร
คุณชนะเขาแล้วเหรอ?

424
00:35:18,690 --> 00:35:20,450
มันเป็นของเซธ จอห์นสัน

425
00:35:20,610 --> 00:35:22,410
เขาไม่สามารถเชื่องได้
เขาฉันก็เลยทำ

426
00:35:22,570 --> 00:35:25,160
ม้าก็เป็นเช่นนั้น
ของฉัน ตามกฎหมายอินเดีย

427
00:35:25,330 --> 00:35:27,410
ไม่ใช่กฎหมายของคนผิวขาว
มันกำลังขโมย!

428
00:35:27,580 --> 00:35:28,910
คุณได้รับ
เพื่อให้มันกลับมา!

429
00:35:29,080 --> 00:35:30,580
เจเรมี:ออกไป

430
00:35:33,210 --> 00:35:34,290
เขาเป็นใคร
ขโมยมันมาจาก?

431
00:35:34,460 --> 00:35:35,750
- มันเป็นของเซธ จอห์นสัน...
- ออกไป

432
00:35:35,920 --> 00:35:36,960
อมีเลีย:แต่เขาไม่ทำ
คิดว่ามันเป็นการขโมย

433
00:35:37,130 --> 00:35:38,090
ตามกฎหมายอินเดีย
เขามีสิทธิ์--

434
00:35:38,260 --> 00:35:39,710
อะไร
เรื่องนี้
กับคุณ?

435
00:35:39,880 --> 00:35:43,760
คุณกำลังลืม
เรามีสีขาวแล้ว
กฎของมนุษย์ที่นี่?

436
00:35:43,930 --> 00:35:45,600
เจเรมี: และโดยกฎนั้น
เขาเป็นขโมยม้า!

437
00:35:45,760 --> 00:35:47,390
อเมเลีย:
ไม่ เขาไม่ใช่!

438
00:35:52,270 --> 00:35:53,770
ฉันกำลังจะไป
พาเขากลับมา

439
00:35:53,940 --> 00:35:56,610
อาจจะเป็นพ่อของเซธ
จะเข้าใจ

440
00:35:56,770 --> 00:35:59,570
และบางทีเขาอาจจะ
ปล่อยให้มันเป็นไปตามนั้น

441
00:35:59,740 --> 00:36:03,610
แต่ฉันกำลังบอกอยู่
คุณ BOY...ฉันจะไม่ทำ

442
00:36:12,500 --> 00:36:15,040
ฉันขอโทษ
โจเซฟ.

443
00:36:15,210 --> 00:36:18,090
ฉันรู้จักคุณ
ไม่ได้หมายความว่า
ที่จะทำผิด

444
00:36:22,470 --> 00:36:24,930
ฉันอยากกลับไป
ถึงคนของฉัน

445
00:36:35,770 --> 00:36:37,860
แน่นอนว่ามันดี
ของคุณที่จะรับมัน
ทางนี้โอมาฮา

446
00:36:38,020 --> 00:36:40,230
เจเรมี:
ฉันขอโทษเท่าที่จะเป็นได้
ว่ามันเกิดขึ้น

447
00:36:40,400 --> 00:36:43,700
แต่...ฉันรับประกัน
คุณจะไม่
เกิดขึ้นอีกครั้ง

448
00:36:43,860 --> 00:36:48,240
อ่า เขาไม่เป็นอะไรหรอก
แต่เป็นเด็กอินจุน
ไม่รู้ดีกว่า

449
00:36:48,410 --> 00:36:50,830
ฉันคิดว่าคุณจะ
สอนเขา

450
00:36:51,000 --> 00:36:52,830
โอ้ ใช่แล้ว

451
00:36:53,000 --> 00:36:55,120
ถ้าคุณถามฉัน
พวกเขาเกิดมาเพื่อมัน

452
00:36:55,290 --> 00:36:57,000
ขโมยม้า
ทุกๆ คน

453
00:36:57,170 --> 00:36:58,630
มันอยู่ในสายเลือด

454
00:37:02,720 --> 00:37:06,300
ก็คุณ เอ่อ...

455
00:37:06,470 --> 00:37:08,600
ตอนนี้คุณบอกเซธแล้ว
ว่าฉันจะมีโจเซฟ

456
00:37:08,760 --> 00:37:10,470
ขอโทษเขา
ในตอนเช้า

457
00:37:10,640 --> 00:37:12,970
โอ้ ฉันจะ AS
ทันทีที่ฉันเห็นเขา

458
00:37:14,140 --> 00:37:15,640
ลาก่อน.

459
00:37:15,810 --> 00:37:18,100
นานมาก
และขอขอบคุณสำหรับ
นำมันกลับมา

460
00:37:27,990 --> 00:37:30,160
เอาล่ะคุณ
สามารถออกมาได้เลย

461
00:37:34,080 --> 00:37:35,830
มาเลย
ออกไปที่นี่!

462
00:37:48,050 --> 00:37:51,140
คุณมาได้อย่างไร
เด็กอินจุนได้รับ
สิ่งที่ดีที่สุดของคุณ?

463
00:37:53,560 --> 00:37:56,770
ฉันถามคุณ
มาไงล่ะหนุ่มน้อย

464
00:37:56,940 --> 00:37:58,730
คุณได้รับ
คำตอบ?

465
00:38:00,150 --> 00:38:03,150
คุณทำให้ฉันอับอายนะ ที่รัก

466
00:38:15,330 --> 00:38:18,290
อาหารมื้อเย็นพร้อมแล้ว
เมื่อคุณอยู่
พ่อ.

467
00:38:23,170 --> 00:38:24,250
อยู่ที่ไหน
เด็กชาย?

468
00:38:24,420 --> 00:38:26,920
อยู่บนเตียง
เขากินแล้ว

469
00:38:30,850 --> 00:38:31,930
ไม่ คุณ
อย่านะพ่อ

470
00:38:32,100 --> 00:38:33,140
ตอนนี้คุณออกไปแล้ว
ฉันคือเอเมเลีย

471
00:38:33,310 --> 00:38:35,560
คุณจะไม่ไป
เพื่อสัมผัสเขา

472
00:38:35,730 --> 00:38:37,270
เด็กชายต้องการ
บทเรียน, อเมเลีย

473
00:38:37,440 --> 00:38:39,230
ฉันต้องไปแล้ว
ให้มันกับเขา

474
00:38:40,310 --> 00:38:41,730
เขานำมา
บ้านม้านั่น

475
00:38:41,900 --> 00:38:44,400
เพราะเขา
คิดว่าคุณ
จงภูมิใจในตัวเขา

476
00:38:44,570 --> 00:38:45,860
แต่คุณได้ทำ
เขาช่างน่าสมเพชมาก

477
00:38:46,030 --> 00:38:48,950
นั่นคือตอนนี้เขา
อยากกลับไป
ถึงประชาชนของพระองค์

478
00:38:51,700 --> 00:38:55,410
ถ้าเขาทำไม่ได้
เรียนรู้วิถีของคนผิวขาว
อมีเลีย งั้นปล่อยเขาไปเถอะ

479
00:38:55,580 --> 00:38:57,910
ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไปเหมือนกัน

480
00:38:58,080 --> 00:39:00,710
เจเรมี: คุณมาแล้ว
หิวโหยอเมเลีย

481
00:39:00,880 --> 00:39:03,340
อมีเลีย: และเขาเป็น
หิวโหย...ที่นี่

482
00:39:03,500 --> 00:39:05,710
เจเรมี:
ฉันไม่สามารถช่วยเรื่องนั้นได้

483
00:39:05,880 --> 00:39:09,050
อมีเลีย: ลูกชายของฉันและฉันจะ
ออกก่อนสิ้นสัปดาห์

484
00:39:09,220 --> 00:39:11,090
[ปิดประตู]

485
00:39:11,260 --> 00:39:13,010
เจเรมี: อเมเลีย!

486
00:39:31,860 --> 00:39:33,530
มี
โจเซฟ.

487
00:39:33,700 --> 00:39:35,200
คุณดำเนินต่อไป
ข้างหน้า. ฉันต้องการ
เพื่อพูดคุยกับเขา

488
00:39:35,370 --> 00:39:37,290
อย่า
มาสาย

489
00:39:39,540 --> 00:39:40,710
เกิดอะไรขึ้น
เกี่ยวกับม้า?

490
00:39:40,870 --> 00:39:44,170
คุณปู่ของฉัน
ให้เขากลับมา

491
00:39:44,340 --> 00:39:46,170
อยากเห็น
กรงเล็บหมีของฉันเหรอ?

492
00:39:46,340 --> 00:39:48,840
มันเป็น OSAGE
มันนำคุณมา
โชคดี

493
00:39:49,010 --> 00:39:52,550
หัวหน้า
มอบให้ฉัน
คุณสามารถมีได้

494
00:40:02,190 --> 00:40:03,520
วิ่ง!

495
00:40:14,030 --> 00:40:15,410
แยกออก!

496
00:40:52,070 --> 00:40:56,950
จับเขาไว้!

497
00:41:13,130 --> 00:41:13,880
ดี?

498
00:41:14,050 --> 00:41:15,340
ชาร์ลส์: นี่!

499
00:41:15,510 --> 00:41:16,930
ลอร่า: คุณต้องมา
เร็ว! คุณต้องทำ!

500
00:41:17,090 --> 00:41:18,680
อะไร
เรื่องนี้?

501
00:41:18,850 --> 00:41:22,020
ฉันชื่อโจเซฟ พวกเขา
จะไปฆ่าเขา
เซธและเพื่อนๆ ของเขา

502
00:41:22,180 --> 00:41:23,850
แสดงให้ฉันเห็น

503
00:41:53,920 --> 00:41:55,880
เซธ จอห์นสัน
และเพื่อนของเขา

504
00:42:01,810 --> 00:42:03,010
เอาล่ะ รับ
ฉันดื่มน้ำบ้าง

505
00:42:03,180 --> 00:42:06,100
ยาใด ๆ ที่คุณ
มีในบ้าน

506
00:42:06,270 --> 00:42:07,270
วิสกี้จะทำ

507
00:42:07,440 --> 00:42:08,980
รอสักครู่.
เกิดอะไรขึ้น
ถึงเขา?

508
00:42:09,150 --> 00:42:12,400
เซธ จอห์นสันและของเขา
เพื่อนสอนเขา
วิถีทางของคนผิวขาวมากขึ้น

509
00:42:16,240 --> 00:42:18,660
ไม่มี
ดูเหมือนจะเป็นอะไรก็ได้
กระดูกหัก

510
00:42:18,820 --> 00:42:21,660
ฉันไม่
รู้เกี่ยวกับ
ด้านใน

511
00:42:21,830 --> 00:42:24,200
พวงทั้งหมด
ของพวกเขาเต้น
ขึ้นไปบนเขา

512
00:42:27,080 --> 00:42:28,500
ที่นี่ ให้
ฉันมีมัน

513
00:42:28,670 --> 00:42:30,500
ให้ฉัน
ในนั้น

514
00:42:32,380 --> 00:42:34,300
เพียงแค่ปล่อยให้
ฉันอยู่ที่นี่

515
00:42:37,380 --> 00:42:39,590
มันคือทั้งหมด
ถูกต้อง เด็กชาย

516
00:42:39,760 --> 00:42:41,800
คุณกำลังจะไป
ไม่เป็นไร

517
00:42:43,220 --> 00:42:45,060
คุณปู่ของคุณคือ
จะไปรับ
การดูแลคุณ

518
00:42:45,220 --> 00:42:46,890
คุณไม่ได้
คุณปู่ของฉัน!

519
00:42:47,060 --> 00:42:49,890
คุณคือ ก
ชายผิวขาว.

520
00:42:50,060 --> 00:42:51,230
ฉันกำลังพยายามอยู่
ช่วยคุณได้นะเด็กน้อย

521
00:42:51,400 --> 00:42:53,360
ฉันเป็นคนอินเดีย

522
00:42:53,520 --> 00:42:58,110
ฉันไม่ต้องการ
ความช่วยเหลือจากชายผิวขาว

523
00:42:58,280 --> 00:43:00,490
คุณต้องทำ
อยู่บนเตียง

524
00:43:00,660 --> 00:43:04,030
เขาบอกฉันว่าไม่
เพื่อแสดงใบหน้าของฉันใน
โรงเรียนหรือในเมือง

525
00:43:04,200 --> 00:43:07,330
ฉันต้องไป
ไปโรงเรียนตอนนี้
คุณรู้เรื่องนี้

526
00:43:07,500 --> 00:43:09,910
คุณไม่ได้
กำลังจะไป
ปล่อยเขาไป

527
00:43:10,080 --> 00:43:12,960
ใช่.

528
00:43:13,130 --> 00:43:15,460
ใช่แล้ว เพราะว่า
เขาต้องไป

529
00:43:15,630 --> 00:43:17,880
เพราะเขาคือ
ลูกชายของพ่อของเขา

530
00:43:18,050 --> 00:43:22,090
และเขาจะไม่
อนุญาตให้คนผิวขาว
เพื่อขับไล่เขาออกไป

531
00:43:22,260 --> 00:43:26,680
ดังที่คุณได้กล่าวไว้
มันอยู่ในเลือดของเขา

532
00:43:39,280 --> 00:43:42,240
พวกเขาจะเอาชนะ
เขาขึ้นมาอีกครั้ง

533
00:43:42,410 --> 00:43:44,870
เป็นคนโง่
และปากแข็ง

534
00:43:46,330 --> 00:43:50,830
บางทีเขาอาจมีบ้าง
ของคุณปู่ของเขา
เลือดด้วย

535
00:44:05,140 --> 00:44:06,680
มารี?

536
00:44:09,890 --> 00:44:10,930
ดีมาก.

537
00:44:11,100 --> 00:44:12,270
นั่นคือ
ดีมาก.

538
00:44:12,440 --> 00:44:14,770
ตอนนี้ ฉันต้องการคุณ
เพื่อก้าวต่อไป
กับหก

539
00:44:14,940 --> 00:44:16,730
หลังจากที่คุณทำ
หกคน ทำอย่างนั้น
เซเว่นแบบนั้น

540
00:44:16,900 --> 00:44:20,400
ฉันรู้ว่ามันกำลังจะไป
ยากนิดหน่อย แต่
คุณยังคงทำมันต่อไป

541
00:44:26,120 --> 00:44:27,240
เกิดอะไรขึ้น?

542
00:44:27,410 --> 00:44:28,830
ไม่มีอะไร.

543
00:44:29,660 --> 00:44:32,500
โจเซฟ คุณ
ต้องบอกฉัน!

544
00:44:35,460 --> 00:44:37,090
โจเซฟ!

545
00:44:38,300 --> 00:44:40,460
เซธและของเขา
เพื่อนทำมัน

546
00:44:48,810 --> 00:44:51,310
นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ?

547
00:44:51,480 --> 00:44:53,390
ตอบฉันสิ!

548
00:44:53,560 --> 00:44:54,940
ใช่!

549
00:44:55,100 --> 00:44:57,770
และมันก็จะเกิดขึ้น
อีกครั้งถ้าเขาปรากฏตัว
สำหรับโรงเรียนพรุ่งนี้

550
00:44:57,940 --> 00:45:01,320
เราไม่ต้องการ
ไม่มีเด็กที่ติดเชื้อ
แถวๆ นี้

551
00:45:01,490 --> 00:45:05,110
เจเรมี: หลานชายของฉัน
ไปทุกที่ที่เขาต้องการ

552
00:45:21,510 --> 00:45:25,970
ตอนนี้ฉันจะไม่ไป
พูดอะไรกับ
เด็กชายที่ทุบตีเขา

553
00:45:26,140 --> 00:45:28,850
ฉันได้รับมาก
แย่กว่านั้นสำหรับเขา...

554
00:45:29,010 --> 00:45:31,970
และอาจจะสำหรับ
เหตุผลเดิมๆ

555
00:45:43,280 --> 00:45:48,410
ฉันยังปฏิเสธว่าเขาเป็น
หลานชายของฉันเอง...

556
00:45:48,570 --> 00:45:50,990
ลูกชายลูกสาวของฉัน

557
00:45:53,700 --> 00:45:55,750
เขาเป็น

558
00:45:57,960 --> 00:46:00,210
และฉันภูมิใจในตัวเขา

559
00:46:04,720 --> 00:46:06,590
และฉันขอโทษ

560
00:46:08,930 --> 00:46:11,600
ฉันขอโทษที่ฉันโกหก

561
00:46:16,980 --> 00:46:19,730
ตอนนี้มีแล้ว
บางคนพูดคุยเกี่ยวกับ...

562
00:46:21,520 --> 00:46:24,860
เกี่ยวกับเขาไม่แสดง
ใบหน้าของเขาอีกครั้ง

563
00:46:27,820 --> 00:46:29,950
เขาอยู่ที่นี่

564
00:46:33,540 --> 00:46:35,240
และเขากำลังอยู่ที่นี่

565
00:46:37,250 --> 00:46:39,620
เจเรมี:
ตอนนี้ คุณบีเดิล

566
00:46:39,790 --> 00:46:44,380
ชื่อหลานชายของฉัน
คือเหยี่ยวด่าง...

567
00:46:46,220 --> 00:46:51,260
และฉันก็ต้องรับผิดชอบมาก
ถ้าคุณจะทำอย่างนั้น
เปลี่ยนบัญชีแยกประเภทของคุณ

568
00:46:51,430 --> 00:46:54,430
ฉันยินดีที่จะ
นาย. สโตกส์

569
00:46:54,600 --> 00:46:56,770
ขอบคุณคุณผู้หญิง

570
00:47:04,320 --> 00:47:06,900
เจอกันที่บ้าน
คุณปู่.

571
00:47:15,790 --> 00:47:17,830
เจอกันที่บ้านนะเด็กน้อย