1
00:00:58,180 --> 00:00:59,890
นาง. SIMMS ให้ฉันบ้าง
หนังสือน่าอ่าน

2
00:01:00,060 --> 00:01:01,350
เธอต้องการให้ฉันไปรับ
การสอบครู

3
00:01:01,520 --> 00:01:02,390
หลังจากที่ฉันสำเร็จการศึกษา
ในฤดูใบไม้ผลิ

4
00:01:02,560 --> 00:01:04,060
อืม!
ฉันไม่อยากล้มเหลว

5
00:01:04,230 --> 00:01:06,190
ฉันแน่ใจว่าคุณจะผ่าน
ด้วยสีสันที่โบยบิน

6
00:01:06,350 --> 00:01:08,310
แล้วคุณล่ะ Half-PINT ล่ะ?
มีโครงการพิเศษอะไรไหม?

7
00:01:08,480 --> 00:01:09,860
ไม่ใช่อีกต่อไป

8
00:01:10,020 --> 00:01:11,150
แมรี่
คุณสบายดีไหม?

9
00:01:11,320 --> 00:01:14,450
โอ้ ใช่แล้ว ฉัน--ตาของฉัน
เหนื่อยนิดหน่อย

10
00:01:14,610 --> 00:01:16,530
คุณกำลังจะครบกำหนดแล้ว
การตรวจตา

11
00:01:16,700 --> 00:01:18,070
โอ้ ไม่จำเป็นเลย

12
00:01:18,240 --> 00:01:20,030
ฉันคิดว่ามันเป็นเพียง
การศึกษาทั้งหมด
ฉันกำลังทำอยู่

13
00:01:20,200 --> 00:01:21,620
คุณคงพูดถูก

14
00:01:21,790 --> 00:01:23,250
แต่คุณควร
รับการตรวจตาของคุณ
อย่างน้อยปีละครั้ง

15
00:01:23,410 --> 00:01:25,370
คุณออกจากโรงเรียนแล้ว
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีเหมือนกัน

16
00:01:25,540 --> 00:01:27,290
ฉันไม่รู้
ลูกสาวของคุณ

17
00:01:27,460 --> 00:01:30,130
มีไข้ผื่นแดง
นาย. อิงกัลส์

18
00:01:32,210 --> 00:01:35,300
ใช่ เธอ--
เธอมีไข้ผื่นแดง

19
00:01:35,470 --> 00:01:37,640
โอ้ มันแย่แค่ไหน?

20
00:01:40,600 --> 00:01:43,770
มันแย่มาก
มันเป็นไข้ผื่นแดง
มันคืออะไร?

21
00:01:43,930 --> 00:01:46,690
นาย. อิงกัลส์...

22
00:01:49,110 --> 00:01:51,190
แมรี่กำลังจะตาบอด

23
00:01:51,360 --> 00:01:56,570
พระเจ้าต้องเลือกมารีย์
เพื่อจุดประสงค์พิเศษบางอย่าง

24
00:02:02,160 --> 00:02:05,580
ทำไมฉันต้องบอก
ลูกสาวของฉันนั่น
เธอกำลังจะตาบอดเหรอ?

25
00:02:12,590 --> 00:02:16,510
ฉันควรบอกเธอว่าอย่างไร
นั่นเป็นจุดประสงค์พิเศษใช่ไหม?

26
00:02:16,670 --> 00:02:17,550
แมรี่: ช่วยฉันด้วย!

27
00:02:17,720 --> 00:02:18,510
แมรี่?

28
00:02:18,680 --> 00:02:19,930
แมรี่.
ช่วยฉันด้วย!

29
00:02:20,090 --> 00:02:23,390
ป้า ฉันไม่เห็น!

30
00:02:23,560 --> 00:02:25,350
ฉันไม่เห็น!

31
00:02:25,520 --> 00:02:28,650
คุณและฉันเคยเป็นมาก่อน
ไปพบดร. เบเกอร์.

32
00:02:29,940 --> 00:02:32,360
เขา เอ่อ...

33
00:02:32,520 --> 00:02:35,280
เขารู้เรื่องโรงเรียน

34
00:02:35,440 --> 00:02:38,950
เขาคิดว่าอาจจะ
มันจะเป็นความคิดที่ดี
ถ้าคุณไปที่นั่น

35
00:02:39,110 --> 00:02:40,030
เพียงชั่วระยะเวลาหนึ่ง

36
00:02:40,200 --> 00:02:41,570
โรงเรียน?

37
00:02:41,740 --> 00:02:43,580
มันเป็นโรงเรียน
สำหรับคนตาบอด

38
00:02:43,740 --> 00:02:45,790
พวกเขาสามารถสอนคุณได้
สิ่งต่างๆมากมาย

39
00:02:45,950 --> 00:02:48,830
ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
หนึ่งในโรงเรียนเหล่านั้น
แถวๆ นี้

40
00:02:49,000 --> 00:02:52,460
มันไม่ได้อยู่แถวนี้

41
00:02:52,630 --> 00:02:54,590
มันอยู่ในไอโอวา

42
00:03:35,300 --> 00:03:37,460
ชาร์ลส์: ฉันต้องไปแล้ว
กลับไปที่สถานี
บ่ายนี้.

43
00:03:37,630 --> 00:03:39,130
รถไฟของฉันออกเวลา 4:00 น.

44
00:03:39,300 --> 00:03:40,130
ฉันจะอยู่ที่นี่.

45
00:03:40,300 --> 00:03:41,630
เอาล่ะ. ขอบคุณ.

46
00:03:59,650 --> 00:04:02,860
แมรี่? พ่อของคุณและฉัน
มีเอกสารให้เซ็น

47
00:04:03,030 --> 00:04:06,240
ดังนั้น คุณก็แค่ผ่อนคลาย
ไม่กี่นาที

48
00:04:17,670 --> 00:04:20,760
ผู้ชาย: ฉันกำลังมองหา
แมรี่ อิงกัลส์

49
00:04:20,920 --> 00:04:22,680
คุณมีหนึ่งในที่นี่เหรอ?

50
00:04:23,680 --> 00:04:25,260
ฉันชื่อแมรี่ อิงกัลส์

51
00:04:25,430 --> 00:04:27,350
เอ่อ-ฮะ.
ฉันคิดว่าอย่างนั้น

52
00:04:27,510 --> 00:04:30,060
อนุญาตให้ฉัน
เพื่อแนะนำ
ตัวฉันเอง--

53
00:04:30,220 --> 00:04:32,060
อดัม เคนดัลล์,
คุณครูของคุณ

54
00:04:32,230 --> 00:04:34,190
และฉันอยู่ที่นี่
นางสาวอิงกัลส์

55
00:04:34,350 --> 00:04:36,860
เพื่อคุ้มกันคุณ
ไปที่ห้องของคุณ

56
00:04:37,020 --> 00:04:39,900
ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมานี้
เคยเป็นฝันร้ายมาก่อน
สำหรับเรา

57
00:04:41,990 --> 00:04:45,160
ฉันแค่หวังว่าฉันเป็น
การทำสิ่งที่ถูกต้อง

58
00:04:45,320 --> 00:04:47,990
นาย. อิงกัลส์...

59
00:04:48,160 --> 00:04:51,040
ครอบครัวมากมาย
ซ่อนคนตาบอดของพวกเขา
เด็กจากโลก

60
00:04:51,200 --> 00:04:52,750
ราวกับว่าพวกเขาอยู่
ป่วยทางจิต

61
00:04:52,910 --> 00:04:56,420
แทนที่จะเป็นเพียงการเป็น
ไม่สามารถมองเห็นได้

62
00:04:56,580 --> 00:04:57,670
ตามความเป็นจริง
จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้

63
00:04:57,840 --> 00:05:01,760
โรงเรียนเช่นเดียวกับเรา
เป็นที่รู้จักในฐานะโรงพยาบาล

64
00:05:01,920 --> 00:05:04,630
มันต้องใช้ความกล้าหาญ
ปล่อยไปเถอะคุณ อิงกัลส์--

65
00:05:04,800 --> 00:05:09,890
ความกล้าหาญทั้งสองด้าน
และข้อเสนอสุดพิเศษ
แห่งความรัก

66
00:05:13,640 --> 00:05:15,940
เราไม่สามารถรักเธอได้
มากกว่าที่เราทำ

67
00:05:16,100 --> 00:05:18,150
ฉันแน่ใจว่ามันเป็นเรื่องจริง

68
00:05:18,310 --> 00:05:20,980
แต่คนตาบอดทำได้
เรียนรู้โดยการทำเท่านั้น

69
00:05:21,150 --> 00:05:23,280
ภายใต้ความเป็นมืออาชีพ
คำแนะนำ

70
00:05:23,440 --> 00:05:27,780
เราพบสิ่งนั้นแล้ว
ครอบครัวคือ
กังวลเกินไป

71
00:05:27,950 --> 00:05:29,240
เต็มใจเกินไปที่จะช่วย

72
00:05:29,410 --> 00:05:30,910
นั่นก็เป็นเหตุผลเช่นกัน

73
00:05:31,080 --> 00:05:34,370
เราไม่อนุญาตให้ใช้ตัวอักษร
หรือเยี่ยมชมเป็นครั้งแรก
3 เดือน

74
00:05:37,460 --> 00:05:39,130
เป็นเวลา 3 เดือน?

75
00:05:42,960 --> 00:05:44,380
มันยากพอแล้ว
ออน แมรี่

76
00:05:44,550 --> 00:05:46,800
ยากที่แมรี่หรือ...

77
00:05:46,970 --> 00:05:48,470
ยากสำหรับคุณเหรอ?

78
00:05:51,760 --> 00:05:54,180
คุณเห็นไหมนาย อิงกัลส์
หนึ่งในสิ่งแรก

79
00:05:54,350 --> 00:05:55,480
เราต้องจัดการ
กับที่นี่

80
00:05:55,640 --> 00:05:57,810
คือความสงสารตนเอง

81
00:05:57,980 --> 00:06:00,980
คนที่เป็น
ใกล้ชิดกับคุณ ครอบครัว

82
00:06:01,150 --> 00:06:02,780
โดยทั่วไปไม่ได้ช่วยอะไร
สถานการณ์นั้น

83
00:06:02,940 --> 00:06:05,490
ตอนนี้โรงเรียน
จะส่งรายงานให้คุณ

84
00:06:05,650 --> 00:06:08,240
และแจ้งให้คุณทราบ
ความก้าวหน้าของแมรี่

85
00:06:09,780 --> 00:06:13,200
เชื่อฉันสิ เรารู้
เรากำลังทำอะไรอยู่

86
00:06:15,080 --> 00:06:16,290
คุณเป็นยังไงบ้าง พอล?

87
00:06:16,460 --> 00:06:18,250
สบายดี คุณ แนช.

88
00:06:21,420 --> 00:06:26,050
ตอนนี้ฉันชอบคุณ
เพื่ออำลาคุณ
สั้นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

89
00:06:26,220 --> 00:06:29,090
ฉัน... ฉันคิดว่า
ฉันสามารถใช้จ่ายได้
อยู่กับแมรี่บ้าง

90
00:06:29,260 --> 00:06:30,680
รถไฟของฉันไม่ออก
จนถึง 4:00 น.

91
00:06:30,850 --> 00:06:36,520
เลขที่. เวลาที่ใช้ไป
คงจะเจ็บปวดเท่านั้น
สำหรับคุณทั้งคู่

92
00:06:41,940 --> 00:06:43,650
อดัม ฉันขอพบคุณได้ไหม
นาที?

93
00:06:43,820 --> 00:06:44,900
ครับท่าน.

94
00:07:00,460 --> 00:07:01,460
เฮ้ ห้องสวย

95
00:07:01,630 --> 00:07:03,590
ป้า!

96
00:07:04,550 --> 00:07:08,170
พีเอ ฉัน--ฉันไม่รู้
คุณอยู่ที่นี่

97
00:07:09,880 --> 00:07:11,090
ใช่แล้ว ฉันทำไม่ได้
อยู่นานมาก

98
00:07:11,260 --> 00:07:12,430
ฉันมีโอกาสจับ
รถไฟขบวนแรก

99
00:07:12,600 --> 00:07:13,760
ฉันคิดว่าฉันทำ
พยายามที่จะทำให้มัน

100
00:07:13,930 --> 00:07:16,850
แต่ฉันคิดว่าเราทำ
ใช้เวลาช่วงบ่าย

101
00:07:17,020 --> 00:07:19,230
ฉันกำลังจะไป

102
00:07:19,390 --> 00:07:20,690
แต่แล้วนี่
รถไฟขบวนแรกมาถึง

103
00:07:20,850 --> 00:07:21,940
ฉันลองดูแล้ว
สถานที่
มันเป็นสถานที่ที่ดี

104
00:07:22,110 --> 00:07:23,520
คุณอยู่ในมือที่ดี

105
00:07:25,270 --> 00:07:28,780
เฮ้ ถ้าฉันต้องการ
เพื่อสร้างรถไฟขบวนนั้น
ฉันควรจะไปดีกว่า

106
00:07:28,950 --> 00:07:30,280
กอดฉันหน่อยสิ

107
00:07:30,450 --> 00:07:32,450
พีเอ อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่

108
00:07:32,620 --> 00:07:34,530
กรุณาอย่า
ทิ้งฉันไว้ที่นี่

109
00:07:34,700 --> 00:07:38,250
ฉันรักคุณ.
ฉันต้องไปแล้ว

110
00:07:38,410 --> 00:07:40,620
อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่
โปรด!

111
00:07:42,250 --> 00:07:43,670
[ประตูเปิด]

112
00:07:55,430 --> 00:07:58,600
อดัม...

113
00:07:58,770 --> 00:08:01,390
โรงเรียนเริ่มต้น

114
00:08:01,560 --> 00:08:04,810
[ถอนหายใจ] ใช่ครับ

115
00:08:04,980 --> 00:08:06,730
[เคาะประตู]

116
00:08:08,530 --> 00:08:10,320
คุณจะต้องเหนื่อย

117
00:08:10,490 --> 00:08:11,950
กระเป๋าของคุณอยู่บนเตียง

118
00:08:12,110 --> 00:08:14,910
ฉันจะทิ้งคุณ
เพื่อพักผ่อนและรับ
เสื้อผ้าของคุณถูกแกะออกจากกล่อง

119
00:08:15,070 --> 00:08:18,410
แกะ? ฉันทำไม่ได้

120
00:08:18,580 --> 00:08:19,870
คุณต้องทำ

121
00:08:20,040 --> 00:08:22,710
คุณมาที่นี่เพื่อเรียนรู้
คุณก็อาจจะเช่นกัน
เริ่มตอนนี้

122
00:08:22,870 --> 00:08:25,250
คุณรู้จักห้องนี้
เพียงพอแล้ว

123
00:08:26,590 --> 00:08:29,210
อาหารมื้อเย็นเวลา 6.00 น.
แล้วเจอกัน

124
00:10:44,470 --> 00:10:46,810
[ร้องไห้]

125
00:11:05,040 --> 00:11:06,790
[เคาะประตู]

126
00:11:09,830 --> 00:11:12,040
ซุปเปิดอยู่

127
00:11:12,210 --> 00:11:14,050
ขอโทษที่มาสาย

128
00:11:14,210 --> 00:11:17,010
ปัญหาเล็กน้อย
ในห้องครัว

129
00:11:17,170 --> 00:11:19,300
นักเรียนของเรา
ทำอาหารที่นี่
และหนึ่งในอันใหม่

130
00:11:19,470 --> 00:11:22,970
เข้าใจผิดพริกป่น
ขวดพริกไทย
สำหรับอบเชย

131
00:11:23,140 --> 00:11:25,140
ไม่จำเป็นต้องพูด
เรามีประมาณสองโหล

132
00:11:25,310 --> 00:11:28,350
ของที่ร้อนแรงที่สุด
พายแอปเปิ้ล
ในประวัติศาสตร์ของโรงเรียน

133
00:11:31,440 --> 00:11:34,400
เอาล่ะ ชิทแชทก็พอแล้ว

134
00:11:34,570 --> 00:11:36,650
ไปทำงานกันเถอะ

135
00:11:36,820 --> 00:11:39,150
ฉันอยู่ที่โต๊ะ
คุณรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

136
00:11:43,370 --> 00:11:45,910
มาเร็ว. ฉันไม่ได้
ทานอาหารเย็นแล้ว

137
00:12:00,130 --> 00:12:03,890
อาหารมื้อเย็นของคุณเป็นส่วนหนึ่ง
ของการบ้านของคุณ

138
00:12:04,050 --> 00:12:06,560
ฉันหวังว่าคุณจะหิว

139
00:12:06,720 --> 00:12:08,470
ไม่โดยเฉพาะ

140
00:12:08,640 --> 00:12:12,400
อืม. เนื้อย่าง
ถั่วและมันฝรั่ง

141
00:12:15,360 --> 00:12:17,150
นี่คือผ้าเช็ดปากของคุณ

142
00:12:21,860 --> 00:12:23,990
ตกลง. มาเริ่มกันเลย

143
00:12:24,990 --> 00:12:26,530
ฉันอยากจะกิน
โดยตัวฉันเอง

144
00:12:26,700 --> 00:12:28,950
เมื่อคุณกิน
ในโรงเรียน
ห้องรับประทานอาหาร

145
00:12:29,120 --> 00:12:30,750
คุณสามารถเลือกได้
บริษัทของคุณเอง

146
00:12:30,910 --> 00:12:32,210
แต่สำหรับตอนนี้
นี่คืองานโรงเรียน

147
00:12:32,370 --> 00:12:34,040
ดังนั้นคุณจะ
ต้องกิน
กับอาจารย์

148
00:12:34,210 --> 00:12:36,500
ฉันไม่ชอบคน
มองมาที่ฉัน!

149
00:12:36,670 --> 00:12:38,960
ทำไม? เพราะคุณกิน
ด้วยนิ้วของคุณ?

150
00:12:39,130 --> 00:12:41,340
ไม่มีอะไรจะรู้สึก
ไม่ดีเกี่ยวกับ

151
00:12:41,510 --> 00:12:43,510
ทุกคนส่วนใหญ่ทำ
จนกว่าพวกเขาจะเรียนรู้

152
00:12:43,680 --> 00:12:46,470
ดูสิ พ่อแม่ของฉัน
ไม่ได้ส่งฉันมาที่นี่

153
00:12:46,640 --> 00:12:48,560
ให้คุณสอนฉัน
มารยาทบนโต๊ะอาหาร

154
00:12:48,720 --> 00:12:51,430
ใช่ พวกเขาทำ

155
00:12:51,600 --> 00:12:52,560
มันคือทั้งหมด
ส่วนหนึ่งของการเรียนรู้

156
00:12:52,730 --> 00:12:54,020
ตอนนี้เพียงเพราะว่า
คุณตาบอด

157
00:12:54,190 --> 00:12:56,900
ไม่ได้หมายความว่า
คุณต้องกิน
เหมือนสัตว์

158
00:12:58,820 --> 00:13:00,320
เอาล่ะ.

159
00:13:00,480 --> 00:13:02,450
เสิร์ฟอาหารแล้ว
บนจาน
ตามเข็มนาฬิกา--

160
00:13:02,610 --> 00:13:04,910
มันฝรั่งเวลา 2 นาฬิกา
เนื้อที่ 5 โมงเย็น

161
00:13:05,070 --> 00:13:06,490
ผัก
เวลา 10.00 น.

162
00:13:06,660 --> 00:13:09,240
ส้อมของคุณคือ
ไปทางซ้าย
ของจาน

163
00:13:13,750 --> 00:13:15,540
อย่าใช้
นิ้วของคุณ

164
00:13:15,710 --> 00:13:18,750
ถ้าคุณไม่ชอบ
ดูคนตาบอดกินข้าว
ทำไมคุณไม่ออกไป!

165
00:13:18,920 --> 00:13:21,670
ทุกสิ่งที่คุณคิดเกี่ยวกับ
กำลังจะตาบอด

166
00:13:21,840 --> 00:13:24,260
คุณเกิดขึ้นได้
ปกติอย่างสมบูรณ์แบบ
คน

167
00:13:24,430 --> 00:13:27,180
ใครเพิ่งเกิดขึ้น
ไม่สามารถ
เห็นด้วยตาของเธอ

168
00:13:27,340 --> 00:13:30,260
คุณอยู่เมื่อไหร่
กำลังจะไปต่อ
กับการใช้ชีวิต?

169
00:13:30,430 --> 00:13:31,560
ออกไป

170
00:13:31,720 --> 00:13:33,430
สงสารตัวเอง
จะไม่ช่วย

171
00:13:33,600 --> 00:13:37,610
คนตาบอดเป็นเพียง
ดีหรือไม่ดี
เช่นเดียวกับคนอื่นๆ

172
00:13:37,770 --> 00:13:39,190
คุณไม่ได้พิเศษ

173
00:13:39,360 --> 00:13:41,940
ฉันบอกคุณแล้ว
เพื่อออกไป!

174
00:13:44,780 --> 00:13:47,200
เนื้อย่าง
เป็นสิ่งที่ดี

175
00:13:48,950 --> 00:13:50,450
คุณจะพบ
ผ้าเช็ดตัว

176
00:13:50,620 --> 00:13:52,450
บนหิ้ง
ในตู้เสื้อผ้า

177
00:13:52,620 --> 00:13:54,960
นี่คือห้องของคุณ
ตราบเท่าที่
คุณอยู่ที่นี่

178
00:13:55,120 --> 00:13:58,750
คุณทำให้ยุ่งเหยิง
คุณทำความสะอาดมัน

179
00:14:02,510 --> 00:14:05,470
แล้วพบกัน
ในตอนเช้า

180
00:14:27,570 --> 00:14:28,660
เดินมาหาฉัน

181
00:14:28,820 --> 00:14:30,160
ฉันไม่ต้องการ

182
00:14:30,320 --> 00:14:32,990
ทำมันเลย แมรี่

183
00:14:38,420 --> 00:14:41,750
คุณสามารถบอกได้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
ด้วยเสียงของฉัน

184
00:14:52,300 --> 00:14:54,810
อย่าสุ่ม!

185
00:14:56,770 --> 00:15:00,810
คิดถึงผู้คน
ใครจะเฝ้าดูคุณ

186
00:15:00,980 --> 00:15:03,230
และเดินด้วยความมั่นใจ

187
00:15:03,400 --> 00:15:08,030
การสับเปลี่ยนดูช่วยไม่ได้
และเสียงแย่มาก

188
00:15:09,110 --> 00:15:11,780
ตอนนี้จงเดินมาหาฉัน

189
00:15:22,750 --> 00:15:25,630
ขวา. เอาล่ะ.

190
00:15:25,800 --> 00:15:27,880
คุณเห็นไหม
มันไม่ยากเลย

191
00:15:28,050 --> 00:15:29,510
เลขที่.

192
00:15:29,680 --> 00:15:31,680
ไม่ ฉันไม่เห็น

193
00:15:31,840 --> 00:15:33,800
นั่นคือประเด็น

194
00:15:33,970 --> 00:15:36,310
ใครสนใจ
เกี่ยวกับทั้งหมดนี้เหรอ?

195
00:15:36,470 --> 00:15:39,060
ใครสนใจเกี่ยวกับ
เดินข้าม
ห้องเมื่อ--

196
00:15:39,230 --> 00:15:43,230
เมื่อมี
ไม่มีอะไรให้ดู
เมื่อคุณไปถึงที่นั่น?

197
00:15:44,480 --> 00:15:46,280
ฉันแคร์...

198
00:15:46,440 --> 00:15:50,030
เพราะมันเป็นงานของฉัน
เพื่อสอนคุณ

199
00:15:50,200 --> 00:15:53,780
ถ้าฉันไม่สอนคุณ
ฉันไม่ได้รับเงิน

200
00:15:53,950 --> 00:15:57,410
เพื่อให้คุณรู้สึกอ้วกได้
หากคุณต้องการ

201
00:15:57,580 --> 00:15:59,250
ประมาณ 5 นาที

202
00:15:59,410 --> 00:16:02,080
แล้วเราก็เป็น
จะไปล้างหน้า

203
00:16:02,250 --> 00:16:06,090
และดูว่าเราสามารถกินได้หรือไม่
โดยไม่ต้องขว้างมัน

204
00:16:06,250 --> 00:16:09,340
ฉันจะกลับมา

205
00:16:14,970 --> 00:16:16,390
[ปิดประตู]

206
00:16:18,890 --> 00:16:21,390
อดัม เป็นยังไงบ้าง
ไปกับแมรี่เหรอ?

207
00:16:21,560 --> 00:16:24,270
สบายดีครับท่าน
แค่ปรับ

208
00:16:24,440 --> 00:16:25,520
ดี.

209
00:17:47,020 --> 00:17:49,900
อดัม: เอาล่ะ คุณได้
ทำได้ดีในสัปดาห์นี้

210
00:17:50,070 --> 00:17:53,320
ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว
เพื่อเริ่มงานจริงๆ

211
00:17:53,490 --> 00:17:56,070
วันนี้คุณเรียนรู้
อ่าน

212
00:17:57,820 --> 00:17:59,580
อะไร?

213
00:17:59,740 --> 00:18:04,250
แมรี่ อิงกัลส์
วันนี้คุณเรียนรู้
อ่าน

214
00:18:06,540 --> 00:18:10,170
ฉันบอกคุณก่อน
คุณสามารถดูได้
ด้วยมือของคุณ

215
00:18:10,340 --> 00:18:12,880
ขอบคุณ
ถึง หลุยส์ เบรลล์

216
00:18:13,050 --> 00:18:14,970
เราอ่านได้
กับพวกเขา

217
00:18:15,130 --> 00:18:16,300
ย้ายไป

218
00:18:23,060 --> 00:18:25,100
สัมผัสหนังสือ
ต่อหน้าคุณ

219
00:18:30,150 --> 00:18:31,820
นั่นคืออะไร?

220
00:18:31,980 --> 00:18:33,820
ให้มือของคุณกับฉัน

221
00:18:36,650 --> 00:18:38,410
“และความมืด

222
00:18:38,570 --> 00:18:41,830
“อยู่บนใบหน้า
แห่งความลึก

223
00:18:41,990 --> 00:18:43,740
“และพระวิญญาณ
ของพระเจ้า

224
00:18:43,910 --> 00:18:46,960
“ขยับไปตามใบหน้า
ของน้ำ

225
00:18:47,120 --> 00:18:48,580
และพระเจ้าตรัสว่า

226
00:18:48,750 --> 00:18:51,420
จดหมาย
เบลไลท์”

227
00:19:11,230 --> 00:19:16,320
6 จุด
ในจัตุรัสนี้
เป็นตัวอักษรของคุณ

228
00:19:16,490 --> 00:19:19,450
ทุกจุด
หรือลำดับของจุด

229
00:19:19,610 --> 00:19:20,950
แสดงถึงจดหมาย

230
00:19:21,110 --> 00:19:23,950
จำนวน
หรือเครื่องหมายวรรคตอน

231
00:19:24,120 --> 00:19:26,120
จำจัตุรัส

232
00:19:28,160 --> 00:19:32,290
นี่...คือ "ก"

233
00:19:34,170 --> 00:19:36,170
นี่คือ "บี"

234
00:19:36,340 --> 00:19:42,430
ตอนนี้ "C" "D"

235
00:19:42,590 --> 00:19:44,850
ตกลง. หยุด
สักครู่

236
00:19:47,470 --> 00:19:49,270
และจดหมายอะไร
นี่คือ?

237
00:19:53,650 --> 00:19:56,070
"ค"

238
00:19:56,230 --> 00:19:58,400
ขวา.

239
00:19:58,570 --> 00:20:00,320
นี้?

240
00:20:07,040 --> 00:20:07,950
"ด."

241
00:20:08,120 --> 00:20:10,580
ยอดเยี่ยม. คุณคือ
เรียนรู้อย่างรวดเร็ว

242
00:20:10,750 --> 00:20:11,960
คุณเป็นคนดีไหม
นักเรียนในโรงเรียน?

243
00:20:12,120 --> 00:20:16,000
ใช่. การอ่านเป็น
วิชาที่ดีที่สุดของฉัน

244
00:20:16,170 --> 00:20:18,050
มันจะกลับมาอีกครั้ง

245
00:20:18,210 --> 00:20:20,260
ไปกันเถอะ

246
00:20:20,420 --> 00:20:23,090
นี่คือ "E"

247
00:20:23,260 --> 00:20:25,050
ตัว "เอฟ"

248
00:20:25,220 --> 00:20:26,970
ชาร์ลส์!

249
00:20:27,140 --> 00:20:30,020
ชาร์ลส์ จดหมาย
จากโรงเรียน!

250
00:20:30,180 --> 00:20:33,400
แมรี่กำลังเรียนรู้
อ่าน!

251
00:20:53,370 --> 00:20:54,790
บ่ายๆ เจนนี่

252
00:20:54,960 --> 00:20:56,170
สวัสดีคุณนาย เคนดัลล์.

253
00:20:56,340 --> 00:20:57,710
สวัสดีตอนบ่าย
เลดี้.

254
00:20:57,880 --> 00:21:00,170
สาวน้อยน่ารัก
หนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดของเรา
นักเรียน.

255
00:21:00,340 --> 00:21:02,090
คุณควรจะได้ยินเธอ
เล่นเปียโน

256
00:21:02,260 --> 00:21:04,180
เธอเป็นคนตาบอดเหรอ?

257
00:21:04,340 --> 00:21:06,220
แต่เธอบอกว่าสวัสดี
ถึงฉัน

258
00:21:06,390 --> 00:21:07,850
เธอรู้ได้อย่างไร
ฉันอยู่ที่นี่เหรอ?

259
00:21:08,010 --> 00:21:09,600
ฟังตัวเอง

260
00:21:09,770 --> 00:21:12,180
ทั้งหมดที่เธอได้ยิน
เป็นเสียง
ตามรอยเท้าของคุณ

261
00:21:12,350 --> 00:21:14,230
และเสียงกรอบแกรบ
ของชุดของคุณ

262
00:21:15,350 --> 00:21:17,270
ฉันไม่เคยคิดเลย
ของสิ่งนั้น

263
00:21:19,360 --> 00:21:21,780
การเดินของเธอ
ฟังดูแปลก

264
00:21:21,940 --> 00:21:24,950
นั่นเป็นไม้ค้ำยัน

265
00:21:25,110 --> 00:21:28,370
เธอมีขาที่ไม่ดี
มีซากเกวียน

266
00:21:28,530 --> 00:21:30,450
ทั้งพ่อแม่ของเธอ
ถูกฆ่าตาย

267
00:21:30,620 --> 00:21:33,540
และฉันเคยคิด
ไม่มีใครต้องทนทุกข์นอกจากฉัน

268
00:21:35,540 --> 00:21:37,830
ฉันจะแน่ใจและ
จดจำเธอในครั้งต่อไป

269
00:21:38,000 --> 00:21:39,880
ขวา. พูดสวัสดีเท่านั้น

270
00:21:40,050 --> 00:21:42,050
เธอไม่ได้ยินคุณยิ้ม

271
00:22:21,210 --> 00:22:23,340
[เสียงประตู]

272
00:22:32,970 --> 00:22:34,220
เฮ้ โจนาธาน

273
00:22:34,390 --> 00:22:35,980
เฮ้ ชาร์ลส์
ฉันเพิ่งจะออกมา
มองหาคุณ

274
00:22:36,140 --> 00:22:37,140
ฉันคิดว่าฉันมีเรา
ข่าวดีส่วนหนึ่ง

275
00:22:37,310 --> 00:22:39,060
ฉันสามารถใช้
โชคลาภ

276
00:22:39,230 --> 00:22:42,230
แซม บัลลาร์ดกำลังมองหา
สำหรับใครบางคนที่จะตัด
18 เชือกไม้สำหรับเขา

277
00:22:42,400 --> 00:22:45,240
ฉันบอกเขาว่าเราจะทำมัน
เขาจะจ่ายเงินให้เรา
$1.00 ต่อสายไฟ

278
00:22:45,400 --> 00:22:47,990
ฉันคิดว่ามันไม่มาก
แต่ทุกๆ เล็กน้อยก็ช่วยได้

279
00:22:48,160 --> 00:22:49,030
นั่นฟังดูดีสำหรับฉัน

280
00:22:49,200 --> 00:22:51,740
ชาร์ลส์! จดหมาย
จากแมรี่ ดู.

281
00:22:52,830 --> 00:22:54,750
ลองดูที่
การเขียนนั้นเหรอ?

282
00:22:54,910 --> 00:22:57,040
ทำไมมันถึงตรง
ในฐานะผู้ปกครอง

283
00:22:57,210 --> 00:22:58,500
นั่นคือวิธี
เธอทำมัน

284
00:22:58,670 --> 00:23:00,920
พวกเขาสอนเธอ
ที่จะทำมันด้วยไม้บรรทัด

285
00:23:05,550 --> 00:23:06,670
เธอสามารถกลับบ้านได้

286
00:23:06,840 --> 00:23:08,090
โอ้ ชาร์ลส์

287
00:23:08,260 --> 00:23:10,510
โอ้ เธอ
กลับมาบ้าน!

288
00:23:10,680 --> 00:23:12,970
เฮ้ โจนาธาน
สาวๆ จะอยู่ได้ไหม
ที่บ้านของคุณ?

289
00:23:13,140 --> 00:23:14,430
แน่นอนพวกเขาสามารถ

290
00:23:14,600 --> 00:23:15,970
เอาล่ะ.
เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย
ตัดไม้นั้น

291
00:23:16,140 --> 00:23:18,060
เรากำลังจะไป
ต้องการ $9.00
สำหรับการเดินทาง

292
00:23:18,230 --> 00:23:19,600
โอ้ ชาร์ลส์
ฉันรอไม่ไหวแล้ว

293
00:23:19,770 --> 00:23:22,360
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
เธอกำลังจะกลับบ้าน

294
00:23:22,520 --> 00:23:23,690
โอ้!

295
00:23:23,860 --> 00:23:25,190
มาเร็ว.
ไปทำงานกันเถอะ

296
00:23:25,360 --> 00:23:26,110
ตกลง.

297
00:23:26,280 --> 00:23:27,190
ฉันจะพบคุณ
ที่บ้าน

298
00:23:27,360 --> 00:23:28,450
ตกลง.

299
00:23:30,490 --> 00:23:33,030
[กำลังเล่นเปียโน]

300
00:23:38,290 --> 00:23:39,710
เจนนี่ คุณเล่นอยู่
สบายดี

301
00:23:39,870 --> 00:23:41,460
ขอบคุณแมรี่

302
00:23:44,130 --> 00:23:47,010
ไปตอนนี้เลยดีกว่า
ฉันต้องช่วยแล้ว
ด้วยการอบ

303
00:23:47,170 --> 00:23:48,260
เอาล่ะ.

304
00:23:51,260 --> 00:23:53,760
ฉันอยู่เสมอ
รักดนตรี

305
00:23:53,930 --> 00:23:55,510
ฉันสามารถนั่งได้
และฟังได้นานหลายชั่วโมง

306
00:23:55,680 --> 00:23:57,720
ถึงพ่อของฉัน
เล่นซอ

307
00:23:57,890 --> 00:23:59,810
คุณเล่นไหม
มีเครื่องมืออะไรบ้าง?

308
00:23:59,980 --> 00:24:02,270
ฉัน? เลขที่.

309
00:24:02,440 --> 00:24:04,020
ฉันไม่เคยเรียนรู้เลย

310
00:24:04,190 --> 00:24:05,730
คุณต้องการไหม?

311
00:24:05,900 --> 00:24:09,900
ฉันไม่ใช่ครูที่ดีที่สุด
แต่เจนนี่ต้องไปแล้ว
ทำการอบ

312
00:24:10,070 --> 00:24:11,820
ฉันไม่สามารถเรียนรู้ได้

313
00:24:11,990 --> 00:24:14,120
ฉันหวังว่าคุณจะ
ลืมเรื่องนั้นซะ

314
00:24:14,280 --> 00:24:19,700
บางส่วนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
นักเขียนและนักแต่งเพลง
ในโลกนี้มีคนตาบอด

315
00:24:19,870 --> 00:24:23,040
คุณเคยได้ยินไหม
ของจอห์น มิลตัน?

316
00:24:23,210 --> 00:24:26,170
แน่นอน
เขา--เขาเขียน
สวรรค์ที่หายไป

317
00:24:26,340 --> 00:24:27,550
หนึ่งในของฉัน
หนังสือเล่มโปรด

318
00:24:27,710 --> 00:24:29,510
เขาเป็น
ยังตาบอดอีกด้วย

319
00:24:31,420 --> 00:24:34,720
ตอนนี้คุณต้องการหรือไม่
เพื่อเล่นเปียโน
หรือไม่?

320
00:24:36,680 --> 00:24:39,270
จะไม่มี
เวลาเพียงพอแล้ว

321
00:24:39,430 --> 00:24:42,940
คุณรู้
ครอบครัวของฉันกำลังจะมา
เพื่อพาฉันกลับบ้าน

322
00:24:43,100 --> 00:24:45,520
พวกเขาจะอยู่ที่นี่
ในอีกไม่กี่วัน

323
00:24:47,440 --> 00:24:50,740
มันเป็นเวลานานแล้ว
ไม่ใช่เหรอ

324
00:24:50,900 --> 00:24:53,110
ตั้งแต่คุณ
เห็นคนของคุณไหม?

325
00:24:55,530 --> 00:24:58,540
ดูเหมือนว่า
ตลอดชีวิต

326
00:25:00,790 --> 00:25:03,580
อดัม ฉันกลัวมาก

327
00:25:03,750 --> 00:25:06,250
ฉันหมายถึง...

328
00:25:08,340 --> 00:25:11,550
ฉันรู้ว่าฉันพร้อมแล้ว
กลับบ้าน...

329
00:25:12,970 --> 00:25:17,140
แต่ที่นี่
มัน...มันง่าย

330
00:25:17,300 --> 00:25:20,470
และฉันก็อยู่เสมอ
มีคุณมาช่วยฉัน

331
00:25:20,640 --> 00:25:25,270
แมรี่ คุณไม่สามารถ
ขึ้นอยู่กับฉันตลอดไป

332
00:25:25,440 --> 00:25:29,070
และฉันจะ
ออกไปด้วย

333
00:25:29,230 --> 00:25:31,360
คุณกำลังจะไปไหน?

334
00:25:31,530 --> 00:25:35,200
ถึงวิโนก้า
ในดินแดนดาโกต้า

335
00:25:35,360 --> 00:25:37,950
เพื่อเริ่มต้นใหม่
โรงเรียนคนตาบอด

336
00:25:39,780 --> 00:25:42,290
ทำไมไม่คุณ
บอกฉันที?

337
00:25:42,450 --> 00:25:44,330
ฉันไม่รู้.

338
00:25:44,500 --> 00:25:47,580
มันไม่เคยเลย
ขึ้นมา

339
00:25:49,340 --> 00:25:52,300
ถ้าอย่างนั้นฉันก็ดีใจ
ฉันกำลังกลับบ้าน

340
00:25:52,460 --> 00:25:55,930
แมรี่ มันไม่ใช่
ที่แตกต่างกันมาก
ออกไปที่นั่น

341
00:25:56,090 --> 00:25:57,890
ไม่เชิง.

342
00:25:58,050 --> 00:25:59,680
ใช่ มันเป็น

343
00:26:01,350 --> 00:26:04,020
ฉันจะไม่คาดหวังคุณ
เพื่อทำความเข้าใจ

344
00:26:04,180 --> 00:26:05,940
คุณทำได้อย่างไร?

345
00:26:07,810 --> 00:26:09,610
แมรี่...

346
00:26:10,690 --> 00:26:13,650
โลก
ไม่เหมือน...

347
00:26:13,820 --> 00:26:18,200
โรงเรียนเบอร์ตัน
สำหรับคนตาบอด ไอที...

348
00:26:18,370 --> 00:26:20,740
มันใหญ่มาก
สถานที่มืด

349
00:26:20,910 --> 00:26:22,620
เต็มไปด้วย...

350
00:26:22,790 --> 00:26:25,080
อุปสรรคที่ซ่อนอยู่
และ...

351
00:26:25,250 --> 00:26:28,420
เสียงแปลก ๆ
และเสียง

352
00:26:28,580 --> 00:26:30,540
มาจาก
คนไร้หน้า

353
00:26:32,670 --> 00:26:34,760
แม้กระทั่งคุณ

354
00:26:37,930 --> 00:26:40,850
ฉันไม่เคยเลย
เห็นคุณแล้ว

355
00:26:41,010 --> 00:26:43,560
ถ้าอย่างนั้นก็มองมาที่ฉัน

356
00:27:18,430 --> 00:27:20,760
สีอะไร
คุณเป็นตาหรือเปล่า?

357
00:27:20,930 --> 00:27:22,600
สีฟ้า.

358
00:27:24,260 --> 00:27:25,970
ผมของคุณ?

359
00:27:26,140 --> 00:27:27,810
สีน้ำตาล.

360
00:27:29,890 --> 00:27:32,020
ขอบคุณอดัม

361
00:27:39,990 --> 00:27:43,030
คุณทำอะไร
ดูเหมือนแมรี่เหรอ?

362
00:27:48,830 --> 00:27:51,790
ฉันไม่เคยเห็นคุณเลย
อย่างใดอย่างหนึ่ง

363
00:28:49,680 --> 00:28:53,980
[กำลังเล่นเปียโน]

364
00:28:55,860 --> 00:28:57,440
แมรี่.

365
00:28:57,610 --> 00:28:58,440
แมสซาชูเซตส์!

366
00:28:58,610 --> 00:28:59,980
แมรี่! โอ้.

367
00:29:00,150 --> 00:29:02,200
โอ้ แมสซาชูเซตส์ ฉันรักคุณ.

368
00:29:02,360 --> 00:29:04,360
ฉันไม่เคยคิดเลย
คุณจะสามารถมาได้

369
00:29:04,530 --> 00:29:06,870
เดอะ การ์วี่ส์
กำลังดูแล
ของสาวๆ

370
00:29:07,030 --> 00:29:08,330
โอ้ เราเป็นยังไงบ้าง
คิดถึงคุณ

371
00:29:08,490 --> 00:29:10,330
โอ้ ฉันได้
คิดถึงคุณ

372
00:29:10,500 --> 00:29:11,580
เฮ้ แล้วฉันล่ะ?

373
00:29:11,750 --> 00:29:13,670
โอ้ ป้า!

374
00:29:16,250 --> 00:29:17,420
[หัวเราะ]

375
00:29:17,590 --> 00:29:19,710
ไฮยา ที่รัก

376
00:29:22,970 --> 00:29:25,010
อดัม?

377
00:29:25,180 --> 00:29:27,050
พบกับแม่และพ่อของฉัน

378
00:29:27,220 --> 00:29:28,600
นี่คืออดัม เคนดัลล์

379
00:29:28,760 --> 00:29:30,470
ครูที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ในโลก

380
00:29:30,640 --> 00:29:32,680
ดีใจที่ได้พบคุณ
นาย. อิงกัลส์

381
00:29:32,850 --> 00:29:35,100
ความสุข
พบคุณ
นาย. เคนดัลล์.

382
00:29:35,270 --> 00:29:36,230
นาง. อิงกัลส์

383
00:29:36,400 --> 00:29:37,900
นาย. เคนดัลล์ สวัสดี

384
00:29:38,060 --> 00:29:39,070
ได้โปรด นี่คืออดัม

385
00:29:39,230 --> 00:29:40,610
มาเร็ว. ฉันต้องการ
เพื่อแสดงให้คุณเห็นห้องของฉัน

386
00:29:40,780 --> 00:29:44,240
ฉันจะเป็นผู้นำ
คุณอาจหลงทางแถวๆ นี้ก็ได้

387
00:29:44,400 --> 00:29:45,660
ฉันทำอาหารกลางวันมื้อใหญ่
ในภายหลัง

388
00:29:45,820 --> 00:29:48,530
ฉันหวังว่า
คุณหิว

389
00:29:48,700 --> 00:29:51,370
ไม่มีน้ำแข็งอีกแล้ว
แต่ก็ยังรู้สึกหนาวอยู่

390
00:29:51,540 --> 00:29:52,370
ที่นี่คุณไป

391
00:29:52,540 --> 00:29:53,250
ขอบคุณ.

392
00:29:53,410 --> 00:29:54,290
ใครๆ ก็พร้อม
สำหรับของหวาน?

393
00:29:54,460 --> 00:29:55,460
อืม-อืม ฉัน.

394
00:29:55,620 --> 00:29:57,040
ฉันอยากจะ
แต่ฉันมีชั้นเรียน

395
00:29:57,210 --> 00:29:58,630
ฉันจะเห็นคุณทุกคน
ก่อนที่คุณจะออกเดินทาง

396
00:29:58,790 --> 00:29:59,590
ลาก่อน.

397
00:29:59,750 --> 00:30:00,670
ช่วยฉันหน่อย

398
00:30:00,840 --> 00:30:01,840
ฉันจะ.

399
00:30:02,010 --> 00:30:04,760
แมสซาชูเซตส์ ฉันรู้
มันลำเอียง แต่...

400
00:30:04,920 --> 00:30:06,510
เค้กของฉันอยู่
ลำเอียงอยู่เสมอ

401
00:30:06,680 --> 00:30:08,090
[หัวเราะ]

402
00:30:08,260 --> 00:30:11,600
คุณอยู่ที่นี่แล้ว
ทั้งวัน

403
00:30:11,760 --> 00:30:13,220
คุณคิดอย่างไร?

404
00:30:13,390 --> 00:30:16,440
มันเหมือนกับว่าทั้งหมดนี้
ไม่เคยเกิดขึ้น

405
00:30:16,600 --> 00:30:18,440
มันเหมือนกับ
เราจะกลับบ้านแล้ว

406
00:30:18,610 --> 00:30:21,230
และไม่มีอะไร
จะมีการเปลี่ยนแปลง

407
00:30:21,400 --> 00:30:23,320
สิ่งต่างๆ เปลี่ยนไป
แม้ว่า

408
00:30:23,490 --> 00:30:25,400
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ
เพื่อพูดคุยกับคุณเกี่ยวกับ

409
00:30:25,570 --> 00:30:28,490
แน่นอนดาร์ลิน
มันคืออะไร?

410
00:30:28,660 --> 00:30:31,370
ก่อนอื่นเลย ฉัน...

411
00:30:31,530 --> 00:30:34,120
ฉันอยากจะขอบคุณ
สำหรับการส่งฉันมาที่นี่

412
00:30:34,290 --> 00:30:36,460
ถ้าฉันไม่มา
สำหรับโรงเรียนแห่งนี้ ฉัน...

413
00:30:36,620 --> 00:30:39,080
ฉันก็คงยังคงอยู่
นั่งอยู่ในความมืด

414
00:30:39,250 --> 00:30:41,290
รู้สึกเสียใจ
เพื่อตัวฉันเอง

415
00:30:41,460 --> 00:30:43,510
และฉันไม่เคย
จะได้เจออดัม

416
00:30:43,670 --> 00:30:45,470
เขาช่วยชีวิตฉันไว้

417
00:30:45,630 --> 00:30:47,800
เราทุกคนเป็นหนี้เขา
มาก.

418
00:30:47,970 --> 00:30:51,720
เขาช่วยฉัน
และตอนนี้ฉันกำลังไป
เพื่อช่วยเขา

419
00:30:51,890 --> 00:30:55,350
อดัมกำลังจะไป
วิโนก้า, ดาโกต้า,
เพื่อเปิดโรงเรียนคนตาบอด

420
00:30:55,520 --> 00:30:58,480
เขาถามฉัน
มาที่นั่นและสอน

421
00:30:58,650 --> 00:31:00,860
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการจะทำ

422
00:31:02,520 --> 00:31:07,280
มันเป็นโอกาส
ที่จะทำเพื่อผู้อื่น
อดัมทำอะไรให้ฉัน

423
00:31:07,450 --> 00:31:11,370
แม่...ฉันจะเป็นครู

424
00:31:11,530 --> 00:31:13,910
เช่นเดียวกับเรา
วางแผนไว้เสมอ

425
00:31:15,250 --> 00:31:17,250
เขาจะไปแล้ว
วันแรกของสัปดาห์

426
00:31:17,410 --> 00:31:19,830
เขาอยากให้ฉันไปที่นั่น
โดยเร็วที่สุด

427
00:31:20,000 --> 00:31:24,460
ฉันคิดว่าฉันทำได้
กลับไปกับคุณ
และเห็นทุกคน

428
00:31:24,630 --> 00:31:25,630
และรับสิ่งของของฉัน
ด้วยกัน

429
00:31:25,800 --> 00:31:27,630
[ร้องไห้]

430
00:31:27,800 --> 00:31:30,680
เฮ้.

431
00:31:30,840 --> 00:31:32,550
แมสซาชูเซตส์...

432
00:31:33,470 --> 00:31:36,180
[ร้องไห้]

433
00:31:36,350 --> 00:31:38,060
แม่ อย่าร้องไห้นะ

434
00:31:38,230 --> 00:31:40,350
ฉันกำลังหวัง
คุณคงเข้าใจ

435
00:31:40,520 --> 00:31:43,150
โอ้ ฉันทำ

436
00:31:43,310 --> 00:31:46,030
มันเป็นเพียง...

437
00:31:46,190 --> 00:31:49,610
ครู...

438
00:31:49,780 --> 00:31:53,030
มันเป็นความฝัน
ฉันทำให้ตัวเองลืม

439
00:31:53,200 --> 00:31:56,200
ตอนนี้มันกำลังมาจริง

440
00:31:56,370 --> 00:31:57,450
โอ้ แมสซาชูเซตส์

441
00:32:02,420 --> 00:32:04,880
แคโรไลน์:
โอ้ ที่รักของฉัน

442
00:32:06,050 --> 00:32:09,340
เฮ้ คุณสองคนจะหยุดไหม
ทุกสิ่งที่กอด

443
00:32:09,510 --> 00:32:11,970
และตัดสิ่งนี้
เค้กลอปไซด์เหรอ?

444
00:32:12,140 --> 00:32:14,720
[หัวเราะ]

445
00:32:21,140 --> 00:32:23,230
เราจะพบคุณทั้งสอง
พรุ่งนี้เช้า

446
00:32:23,400 --> 00:32:25,900
แล้วพบกันใหม่

447
00:32:29,940 --> 00:32:30,780
โอ้.

448
00:32:30,950 --> 00:32:32,450
เฮ้ มาเลยตอนนี้
ทำให้มันง่าย

449
00:32:32,610 --> 00:32:34,700
โอ้ ฉันแค่ช่วยมันไม่ได้
ฉันมีความสุขมาก

450
00:32:34,870 --> 00:32:36,240
ฉันรู้.

451
00:32:36,410 --> 00:32:38,790
คนขับรถ, โรงแรมคอลล่า,
ได้โปรด.

452
00:32:50,920 --> 00:32:52,970
[ฟ้าร้อง]

453
00:33:03,600 --> 00:33:06,230
มาเลย เมคอัพ
จิตใจของคุณ INGALLS

454
00:33:10,490 --> 00:33:13,030
แด๊ดเบิร์นมัน ทำไมไม่?

455
00:33:14,200 --> 00:33:15,030
แคโรไลน์?

456
00:33:15,200 --> 00:33:15,950
อืม-อืม?

457
00:33:16,120 --> 00:33:18,200
ที่รัก มาเลย
ตื่น.

458
00:33:18,370 --> 00:33:19,290
ชาร์ลส์
เกิดอะไรขึ้น?

459
00:33:19,450 --> 00:33:20,910
ไม่มีอะไร.
เราต้องพูดคุย

460
00:33:21,080 --> 00:33:22,960
หรือฉันต้องพูดคุย
ตอนนี้ฟัง

461
00:33:23,120 --> 00:33:25,330
เรา...เรารู้
ทางรถไฟมีเราแล้ว

462
00:33:25,500 --> 00:33:28,000
ฉันหมายความว่าไม่มี
ชาวนาในวอลนัทโกรฟ
นั่นจะทำให้มันเกิดขึ้น

463
00:33:28,170 --> 00:33:30,000
จนกว่าสิ่งนี้จะได้รับการแก้ไข
ด้วยเกรนจ์

464
00:33:30,170 --> 00:33:32,470
โรงสีปิดแล้ว
ธนาคารปิดแล้ว

465
00:33:32,630 --> 00:33:34,800
มีข่าวลือว่า
การค้าขาย
กำลังจะปิด

466
00:33:34,970 --> 00:33:38,010
เอาล่ะ ชาร์ลส์
เราผ่านมาแล้ว
ช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก่อน

467
00:33:38,180 --> 00:33:41,470
ฉันรู้ว่า
แต่ฉันต้องมีงานทำ
ฉันต้องทำงาน

468
00:33:41,640 --> 00:33:44,640
จะไม่มีอีกต่อไป
งานใดๆ ใน WALNUT GROVE

469
00:33:44,810 --> 00:33:47,610
จะมี
ในเมืองที่เหมือนกับวิโนก้า

470
00:33:47,770 --> 00:33:49,480
อะไร?

471
00:33:49,650 --> 00:33:51,820
ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่
จะเป็นเรื่องง่าย

472
00:33:51,980 --> 00:33:53,650
แต่เราพูดอย่างนั้น
เมื่อเราออกจากวิสคอนซิน
และแคนซัส

473
00:33:53,820 --> 00:33:55,530
แต่เรารู้
เราต้องทำมัน
และเราทำได้

474
00:33:55,700 --> 00:33:56,610
และสิ่งต่างๆ
กลับกลายเป็นว่าถูกต้องทั้งหมด

475
00:33:56,780 --> 00:33:58,990
แต่ชาร์ลส์
ขายฟาร์ม?

476
00:33:59,160 --> 00:34:01,040
โอ้ แคโรไลน์
ฉันไม่สามารถขายฟาร์มได้
ไม่ใช่สิ่งที่เป็นอยู่

477
00:34:01,200 --> 00:34:03,410
ไม่มีผู้ชายคนหนึ่ง
ในใจที่ถูกต้องของเขา
นั่นจะซื้อมัน

478
00:34:03,580 --> 00:34:06,370
แต่แล้วเราจะเป็น
ไปที่เมืองใหม่
ไม่มีเงิน

479
00:34:06,540 --> 00:34:08,580
และไม่แน่นอน
ที่คุณทำได้
รับงาน.

480
00:34:08,750 --> 00:34:11,090
มีอยู่เสมอ
งานสำหรับผู้ชาย
ใครเต็มใจที่จะทำงาน

481
00:34:11,250 --> 00:34:14,220
อย่างน้อยเราก็จะได้อยู่ด้วยกัน
เราจะเป็นครอบครัวเดียวกัน

482
00:34:14,380 --> 00:34:15,590
เรามีโอกาส

483
00:34:15,760 --> 00:34:18,010
แต่เมือง
คุณเกลียดเมือง

484
00:34:18,180 --> 00:34:20,600
ไม่ ฉันจะไม่ทำ
ฉันจะไม่เกลียดมัน
ไม่ใช่ถ้าเราอยู่ด้วยกัน

485
00:34:20,760 --> 00:34:21,970
ฉันสาบานกับคุณ
ฉันจะไม่

486
00:34:24,140 --> 00:34:25,180
เอ่อ...

487
00:34:25,350 --> 00:34:26,690
คุณพูดอะไร?

488
00:34:26,850 --> 00:34:29,110
ฉันว่ามันบ้า

489
00:34:29,270 --> 00:34:31,480
ฉันพูดพร้อมกัน
เราไม่มี
มีสมองเพียงพอ

490
00:34:31,650 --> 00:34:33,480
เพื่อระเบิดตัวเอง
ขึ้นอยู่กับ

491
00:34:33,650 --> 00:34:35,570
และฉันพูดว่า
มาทำมันกันเถอะ

492
00:34:39,370 --> 00:34:40,410
มาเร็ว.
มาบอกแมรี่กันดีกว่า

493
00:34:40,580 --> 00:34:42,030
แน่นอน
เราจะบอกแมรี่

494
00:34:42,200 --> 00:34:43,370
ไม่ ฉันหมายถึงตอนนี้
มาบอกเธอตอนนี้เลย

495
00:34:43,540 --> 00:34:44,580
ชาร์ลส์
มันอยู่ตรงกลาง
แห่งค่ำคืน

496
00:34:44,750 --> 00:34:45,580
แล้วไงล่ะ?

497
00:34:45,750 --> 00:34:47,040
และฝนกำลังตก

498
00:34:47,210 --> 00:34:48,370
แล้วเราจะเปียก
มาเร็ว. ได้รับการแต่งตัว

499
00:34:48,540 --> 00:34:49,580
ตกลง!

500
00:34:53,460 --> 00:34:55,670
[หัวเราะ]

501
00:34:58,680 --> 00:35:00,850
คนขับรถ
เพียงแค่รอเรา

502
00:35:10,560 --> 00:35:11,900
นาย. อิงกัลส์
มีบางอย่างผิดปกติหรือเปล่า?

503
00:35:12,060 --> 00:35:15,150
ไม่ ทุกอย่าง
ก็โอเค
สบายดีนะนาย แนช.

504
00:35:28,750 --> 00:35:32,130
เฮ้ เราไม่ได้เลือก
ดีเกินไปสำหรับวันที่จะขี่
ในโค้ชที่เปิดกว้าง

505
00:35:32,290 --> 00:35:33,710
อดัม เราจะพบคุณ
ในเวลาประมาณหนึ่งเดือน

506
00:35:33,880 --> 00:35:34,800
ฉันกำลังมองไปข้างหน้า
ถึงแล้วครับท่าน

507
00:35:34,960 --> 00:35:36,550
ตรงนี้ก็เหมือนกัน.
คุณพร้อมหรือยังที่รัก?

508
00:35:36,710 --> 00:35:37,630
เพียงเกี่ยวกับ

509
00:35:37,800 --> 00:35:39,300
ชาร์ลส์...
โอ้.

510
00:35:39,470 --> 00:35:41,180
เราจะรอคุณอยู่
ในโค้ช

511
00:35:41,340 --> 00:35:42,430
เอาล่ะ.

512
00:35:47,060 --> 00:35:49,190
ฉันคิดถึงคุณแล้ว

513
00:35:50,940 --> 00:35:55,650
ดูเหมือนไม่มีเดือนเลย
นานมากแล้ว

514
00:35:55,820 --> 00:35:57,940
ฉันรู้.

515
00:35:58,110 --> 00:36:02,200
ฉันตื่นเต้นจริงๆ
เกี่ยวกับโรงเรียนใหม่...

516
00:36:02,370 --> 00:36:04,030
และคุณ

517
00:36:05,790 --> 00:36:07,620
คุณรู้ไหมว่ามัน...

518
00:36:07,790 --> 00:36:11,080
มันยากที่จะเชื่อ
วิธีที่สิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนไป

519
00:36:12,960 --> 00:36:17,510
ฉันเกลียดมัน
เมื่อฉันมาที่นี่

520
00:36:17,670 --> 00:36:21,760
ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่ต้องการ
เพื่อออกจากที่นี่

521
00:36:21,930 --> 00:36:25,140
ตอนนี้มันเป็นเพียง
ชีวิตใหม่ทั้งหมด

522
00:36:35,900 --> 00:36:39,570
ฉันต้องการที่จะถือของคุณ
ใบหน้าในใจของฉัน
อดัม เคนดัลล์.

523
00:36:55,290 --> 00:36:58,250
ฉันจะโบกมือ
ในขณะที่คุณขับรถออกไป

524
00:37:02,510 --> 00:37:04,180
พร้อม PA

525
00:37:08,350 --> 00:37:10,180
แล้วพบกันใหม่
อดัม.

526
00:37:14,190 --> 00:37:16,190
ก้าวขึ้นมา

527
00:37:17,110 --> 00:37:17,940
แค่นั้นแหละ.

528
00:37:18,110 --> 00:37:19,570
ถัดไป
ตัวใหญ่

529
00:37:22,400 --> 00:37:24,240
ที่นั่น.

530
00:37:28,160 --> 00:37:31,200
ดูแล
ของตัวคุณเอง อดัม

531
00:38:16,790 --> 00:38:17,920
[กระดิ่งประตู]

532
00:38:18,080 --> 00:38:21,170
ชาร์ลส์! แมรี่!
ฉันได้ยินมาว่าคุณกลับมาแล้ว

533
00:38:21,340 --> 00:38:22,800
ใช่แล้ว ไม่นานหรอก เนลส์

534
00:38:22,960 --> 00:38:24,880
ใช่แล้ว ฉันได้ยินแล้ว
นั่นก็เช่นกัน

535
00:38:25,050 --> 00:38:26,340
แมรี่
คุณรู้สึกอย่างไร?

536
00:38:26,510 --> 00:38:28,720
ไม่เป็นไร
นาย. โอเลสัน.

537
00:38:28,890 --> 00:38:30,220
คุณเร็วแค่ไหน
ออกไปแล้วชาร์ลส์?

538
00:38:30,390 --> 00:38:31,640
เรากำลังจะไป
ในเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์

539
00:38:31,810 --> 00:38:33,640
เพียงแค่ขายออก
บางสิ่ง
ฉันเหลือแล้ว

540
00:38:33,810 --> 00:38:35,020
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันมา
เพื่อพบคุณ

541
00:38:35,180 --> 00:38:36,730
ฉันมีวัวแล้ว
และสองสามอย่าง
ลูกวัวที่ดี

542
00:38:36,890 --> 00:38:40,270
ชาร์ลส์ มานี่หน่อย
ลองดู

543
00:38:42,150 --> 00:38:43,780
ฉันกำลังเก็บของ
สินค้าทั้งหมดนี้

544
00:38:43,940 --> 00:38:45,650
ขาย
ถึงผู้ค้าส่ง

545
00:38:45,820 --> 00:38:48,490
ฉันจะไม่รับ
ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่ฉันจ่ายไป
สำหรับไอที

546
00:38:48,660 --> 00:38:49,620
ฉันขอโทษ
ที่จะได้ยินสิ่งนั้น

547
00:38:49,780 --> 00:38:51,740
[ประตูเปิด]

548
00:38:53,540 --> 00:38:55,120
นางซิมส์: แมรี่เหรอ?

549
00:38:58,250 --> 00:38:59,540
นาง. ซิมส์.

550
00:39:05,130 --> 00:39:07,720
ฉัน เอ่อ...ฉันออกไปแล้ว
ที่บ้านของคุณ

551
00:39:07,880 --> 00:39:10,760
และแม่ของคุณ
บอกฉัน
คุณอยู่ที่นี่

552
00:39:10,930 --> 00:39:12,180
แม่บอกคุณหรือเปล่า?

553
00:39:12,350 --> 00:39:13,310
ใช่!

554
00:39:13,470 --> 00:39:16,640
นักเรียนรางวัลของฉัน
ไปสอน

555
00:39:16,810 --> 00:39:19,690
ลอร่าบอกเรา
เกี่ยวกับโรงเรียน
ต้องปิด

556
00:39:19,850 --> 00:39:22,940
เอาละ
ฉันต้องการที่จะอยู่

557
00:39:23,110 --> 00:39:26,030
แต่สามีของฉัน
แค่ทำไม่ได้
การใช้ชีวิตที่นี่

558
00:39:26,190 --> 00:39:28,200
ฉันไม่คิดว่า
ใครๆ ก็สามารถ

559
00:39:28,360 --> 00:39:31,780
เอาละ เรากำลังจะไป
เพื่อออกเดินทางที่ SUNUP

560
00:39:33,830 --> 00:39:38,120
แมรี่...ฉันต้องการคุณ
ที่จะมีสิ่งนี้

561
00:39:42,040 --> 00:39:44,500
มันเป็นคามีโอ

562
00:39:44,670 --> 00:39:47,920
มันมอบให้ฉัน
โดยครูคนแรกของฉัน

563
00:39:50,300 --> 00:39:51,680
และ...

564
00:39:53,180 --> 00:39:56,220
ฉันได้ดูแล้ว
คุณโตขึ้น...

565
00:39:56,390 --> 00:39:59,270
และฉันกำลังจะไป
คิดถึงคุณ.

566
00:40:00,190 --> 00:40:02,730
ฉันจะคิดถึง
ทุกท่าน.

567
00:40:02,900 --> 00:40:05,820
เราจะคิดถึงคุณเช่นกัน

568
00:40:53,450 --> 00:40:56,740
ชาร์ลส์:
เฮ้ นั่นสินะ
กดนิ้วนั้นไว้

569
00:40:56,910 --> 00:40:58,830
บอกว่าเธอเป็นจริงๆ
การมีกล้ามเนื้อ

570
00:40:58,990 --> 00:41:00,750
[หัวเราะคิกคัก]

571
00:41:00,910 --> 00:41:02,500
คุณต้องการความช่วยเหลือใช่ไหม แมรี่?

572
00:41:02,670 --> 00:41:03,830
ป้า...

573
00:41:04,000 --> 00:41:05,670
ขอโทษ.

574
00:41:07,420 --> 00:41:09,130
คุณจะทำอย่างไร?

575
00:41:09,300 --> 00:41:11,090
ฉันจะเขียน
จดหมายถึงอดัม

576
00:41:11,260 --> 00:41:13,590
ดังนั้นเขาจะรู้
เมื่อไหร่จะคาดหวังเรา

577
00:41:13,760 --> 00:41:15,390
ด้วยสิ่งนั้นเหรอ?

578
00:41:15,550 --> 00:41:17,600
แน่นอน. มัน
นักเขียนอักษรเบรลล์

579
00:41:17,760 --> 00:41:20,640
ทำไมคุณไม่เพียงแค่
เขียนเป็นประจำ?
มันเร็วกว่ามาก

580
00:41:20,810 --> 00:41:23,640
เพราะแล้วมีใครบางคน
ต้องอ่านให้เขาฟัง

581
00:41:23,810 --> 00:41:24,600
ดังนั้น?

582
00:41:24,770 --> 00:41:25,730
แคโรไลน์: ลอร่า

583
00:41:25,900 --> 00:41:28,400
บางทีมันอาจจะเป็น
จดหมายส่วนตัว

584
00:41:28,570 --> 00:41:30,190
โอ้ ใช่แล้ว

585
00:41:32,700 --> 00:41:34,700
ฉันรู้สึกเสียใจอย่างแน่นอน
สำหรับนาง ซิมส์วันนี้

586
00:41:34,860 --> 00:41:37,950
ฉันรู้วิธี
เธอต้องรู้สึก
ต้องออกไป

587
00:41:38,120 --> 00:41:40,330
ทั้งเมือง
รู้สึกอย่างนั้น

588
00:41:40,490 --> 00:41:42,450
เราแค่ไม่มี
ทางเลือกใด ๆ อีกต่อไป

589
00:41:42,620 --> 00:41:46,830
ป้า เราจะไปกันไหม
พรุ่งนี้คริสตจักร?

590
00:41:48,000 --> 00:41:51,630
ฉันหวังว่าจะได้
คุณต้องการไหม?

591
00:41:51,800 --> 00:41:54,800
เราอธิษฐานได้
ตรงนี้
หากคุณต้องการ

592
00:41:54,970 --> 00:41:57,890
เลขที่. ไม่
ฉันอยากไป.

593
00:41:58,050 --> 00:42:00,810
มันจะเป็น
โอกาสสุดท้ายของเรา
เพื่อบอกลา

594
00:42:00,970 --> 00:42:04,140
เอาล่ะ แล้วเราไปกัน

595
00:42:14,110 --> 00:42:15,820
[ประตูเปิด]

596
00:42:33,420 --> 00:42:37,340
เพื่อนของเราหลายคน
วันนี้ไม่ได้อยู่กับเราที่นี่

597
00:42:37,510 --> 00:42:40,470
พวกคุณอีกหลายคน
จะออกเดินทางเร็วๆ นี้

598
00:42:47,140 --> 00:42:51,860
ฉันเติบโตขึ้นมาเพื่อความรัก
คริสตจักรแห่งนี้...

599
00:42:52,020 --> 00:42:54,280
และผู้คน
ของเมืองนี้ด้วย

600
00:42:59,070 --> 00:43:01,530
ฉันใช้เวลาเมื่อคืนนี้...

601
00:43:01,700 --> 00:43:05,040
คิดถึงคำเทศนา--

602
00:43:05,200 --> 00:43:06,960
ฉันจะพูดอะไร...

603
00:43:09,420 --> 00:43:13,380
และฉันพบว่าตัวเองกำลังโกรธ...

604
00:43:13,550 --> 00:43:16,090
โกรธและสับสน

605
00:43:18,220 --> 00:43:20,720
ฉันถามพระเจ้า

606
00:43:22,300 --> 00:43:23,930
ทำไม?

607
00:43:24,100 --> 00:43:30,100
ทำไมเขาถึงอนุญาตสิ่งนี้
จะเกิดอะไรขึ้นกับฝูงแกะของเขา?

608
00:43:30,270 --> 00:43:32,230
เหตุใดคนโลภจึงควร

609
00:43:32,400 --> 00:43:33,690
ได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนี้

610
00:43:33,860 --> 00:43:37,280
ถึงคนที่มีศรัทธาที่ดี?

611
00:43:38,320 --> 00:43:40,450
ฉันไม่มีคำตอบ

612
00:43:45,080 --> 00:43:46,950
แต่ฉันจำบทสนทนาได้...

613
00:43:49,120 --> 00:43:52,710
ว่าฉันมีเวลาหนึ่งคืน
ในคริสตจักรแห่งนี้กับหนึ่งในพวกคุณ

614
00:43:57,130 --> 00:43:59,220
เขาไม่มีคำตอบเช่นกัน

615
00:44:02,010 --> 00:44:05,970
ภาพนั้นถูกพรากไป
จากลูกของเขา

616
00:44:06,140 --> 00:44:08,390
ด้วยเหตุผลบางประการที่ไม่สามารถอธิบายได้

617
00:44:08,560 --> 00:44:10,940
และฉันบอกเขา...

618
00:44:13,110 --> 00:44:18,940
ว่าลูกสาวของเขาถูกเลือก
เพื่อจุดประสงค์พิเศษบางอย่าง

619
00:44:19,110 --> 00:44:21,450
และฉันไม่มีความคิด
มันคืออะไร

620
00:44:25,700 --> 00:44:28,790
แมรี่ อิงกัลส์กำลังจะไป
ออกจากเราเร็ว ๆ นี้

621
00:44:32,170 --> 00:44:34,170
เธอจะไปสอน

622
00:44:34,340 --> 00:44:36,840
ในโรงเรียนสำหรับคนตาบอด...

623
00:44:39,970 --> 00:44:42,470
เพื่อช่วยเหลือเด็กตาบอดคนอื่นๆ

624
00:44:45,390 --> 00:44:50,600
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าจุดประสงค์อะไร
พระเจ้ามีอยู่ในใจ

625
00:45:02,820 --> 00:45:05,200
ฉันพูดกับแมรี่
เช้านี้...

626
00:45:07,490 --> 00:45:12,580
และเธอถามว่าเธอทำได้หรือเปล่า
นำประชาคมในการอธิษฐาน

627
00:45:12,750 --> 00:45:15,250
ในวันสุดท้ายของเธอกับเรา

628
00:45:53,370 --> 00:45:56,960
ฉันใช้เวลา 4 ปีในชีวิตของฉัน
ในห้องนี้

629
00:45:57,130 --> 00:45:59,420
ในโรงเรียนและที่บริการ

630
00:46:00,880 --> 00:46:04,220
พวกเขาเป็นเวลาหลายปีแล้ว
แห่งเสียงหัวเราะและความสุข และ...

631
00:46:04,380 --> 00:46:06,680
และบางครั้งก็เศร้า

632
00:46:09,300 --> 00:46:11,640
เช่นเดียวกับพวกคุณหลายๆ คน

633
00:46:11,810 --> 00:46:15,140
ฉันจะคิดถึงมัน
ข้อตกลงที่ดี แต่...

634
00:46:15,310 --> 00:46:17,230
เราทุกคนจะเป็น
ด้วยกันอีกครั้งสักวันหนึ่ง

635
00:46:17,400 --> 00:46:20,230
ในบ้านของพระเจ้า

636
00:46:20,400 --> 00:46:22,820
ฉันรู้ว่าฉันจะได้พบคุณแล้ว

637
00:46:31,620 --> 00:46:33,910
สดุดี15.

638
00:46:34,080 --> 00:46:38,290
“ข้าแต่พระเจ้า ใครจะทรงสถิตอยู่
ในพลับพลาของคุณ?

639
00:46:38,460 --> 00:46:40,290
“ใครจะอาศัยอยู่
ในเนินเขาศักดิ์สิทธิ์ของคุณ?

640
00:46:40,460 --> 00:46:43,510
“ผู้ที่เดินอย่างเที่ยงธรรม

641
00:46:43,670 --> 00:46:45,760
“และกระทำการอันชอบธรรม

642
00:46:45,920 --> 00:46:47,800
“และพูดความจริง
ในหัวใจของเขา

643
00:46:47,970 --> 00:46:51,220
“เขาว่าแบ็คไบท์ไม่ใช่
ด้วยลิ้นของเขา

644
00:46:51,390 --> 00:46:53,720
“และไม่ชั่วร้าย
ถึงเพื่อนบ้านของเขา

645
00:46:53,890 --> 00:46:57,270
“และไม่รับการตำหนิ
ต่อต้านเพื่อนบ้านของเขา

646
00:46:57,440 --> 00:47:00,190
“ในสายตาของเขาเป็นคนเลวทราม
ถูกประณาม

647
00:47:00,360 --> 00:47:04,070
“แต่พระองค์ทรงให้เกียรติพวกเขา
ผู้เกรงกลัวพระเจ้า

648
00:47:04,230 --> 00:47:09,410
“เขาผู้สาบาน
ไปสู่ความเจ็บปวดของเขาเอง
และไม่เปลี่ยนแปลง

649
00:47:09,570 --> 00:47:12,450
“ผู้นั้นไม่พ่นออก
เงินของเขาเพื่อดอกเบี้ย

650
00:47:12,620 --> 00:47:16,000
“และไม่ได้รับรางวัล
ต่อต้านผู้บริสุทธิ์

651
00:47:16,160 --> 00:47:20,290
ผู้ที่ทำสิ่งเหล่านี้
จะไม่มีวันถูกย้าย"

652
00:47:25,340 --> 00:47:28,260
ขอให้พระเจ้าไปกับคุณทุกคน