1
00:00:18,453 --> 00:00:21,813
ฉันพยายามจินตนาการถึงสิ่งที่ฉัน
พี่สาวคงจะเป็นแบบตอนนี้

2
00:00:23,093 --> 00:00:24,453
เธอจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร

3
00:00:24,493 --> 00:00:26,453
เธอจะอยู่ที่ไหน
ในชีวิตตอนนี้

4
00:00:26,573 --> 00:00:28,493
มีเด็กอีกกี่คน
เธอจะมีไหม

5
00:00:29,613 --> 00:00:31,533
ฉันคิดเกี่ยวกับมันบางครั้ง

6
00:00:32,573 --> 00:00:33,693
ฉันทำ.

7
00:00:34,973 --> 00:00:40,093
แต่ฉันก็จะจำเธอไว้แบบนั้นตลอดไป
ยิ้มให้กับน้องสาวคนเล็กอายุ 18 ปี

8
00:00:40,653 --> 00:00:42,293
(เพลงประกอบละคร)

9
00:00:48,413 --> 00:00:51,293
ฉันคิดว่าคุณน่าจะขึ้นไปได้
ใครก็ตามในโคเวนทรีและพูดว่า

10
00:00:51,333 --> 00:00:53,733
“Nicola Payne” แล้วพวกเขาจะบอกคุณว่าอะไร
เกิดขึ้นในวันนั้น

11
00:00:57,453 --> 00:01:01,253
MAN: เป็นหนึ่งในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข
อาชญากรรมในประเทศนี้

12
00:01:03,573 --> 00:01:06,373
นักข่าว: นิโคลา เพย์น จากไปแล้ว
แฟนและลูกชายตัวน้อยของเธอ

13
00:01:06,413 --> 00:01:08,093
เพื่อไปหาพ่อแม่ของเธอ

14
00:01:08,293 --> 00:01:10,333
เธอก็หายตัวไปในสายหมอก

15
00:01:10,373 --> 00:01:14,333
มันแค่กดปุ่มกลับบ้านเท่านั้น
เรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นกับน้องสาวของฉัน

16
00:01:15,213 --> 00:01:18,933
นักข่าว : ทีมเจ้าหน้าที่ตำรวจวันนี้
เริ่มหลาด้วยการค้นหาหลา

17
00:01:18,973 --> 00:01:21,613
ของพื้นเสียที่ไหน
นิโคลา ถูกพบเห็นครั้งสุดท้าย

18
00:01:22,133 --> 00:01:23,813
มัลคอล์ม รอสส์:
มันเป็นการค้นหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

19
00:01:23,853 --> 00:01:26,093
ว่าตำรวจเวสต์มิดแลนด์
เคยเจอมา.

20
00:01:26,133 --> 00:01:29,533
ดูเหมือนว่าความพยายามทุกอย่างจะเป็นอยู่
ตามหานิโคลา เพย์น

21
00:01:30,493 --> 00:01:34,613
ถ้าใครจับนิโคล่าอยู่
แค่พาเธอไปที่ไหนสักแห่ง

22
00:01:34,653 --> 00:01:36,653
หรือเพียงแค่โทรหาใครก็ได้

23
00:01:37,013 --> 00:01:39,933
ฉันเอาแต่คิดว่า Nicola ของฉันหายไปไหน?
ฉันอยู่ที่ไหนนิโคลา?

24
00:01:41,973 --> 00:01:45,453
MAN: เกิดอะไรขึ้นกับนิโคลา
อาจเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนใดก็ได้

25
00:01:47,373 --> 00:01:50,733
อายุ 18 ปีจะหายไปได้อย่างไร
และจะไม่มีวันได้พบเห็นอีกเลย?

26
00:01:50,773 --> 00:01:54,053
มันเป็นเพียงไม่เคย
จบเรื่องราวสยองขวัญในชีวิตจริง

27
00:01:54,213 --> 00:01:57,013
ความจริง.
นั่นคือทั้งหมดที่เราต้องการคือความจริง

28
00:01:57,693 --> 00:02:00,533
ถ้าเป็นน้องสาวของคุณ
เมื่อไหร่คุณจะยอมแพ้?

29
00:02:27,693 --> 00:02:31,013
ไนเจล เพย์น: มันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ยากลำบากเมื่อหลายปีผ่านไป

30
00:02:32,733 --> 00:02:36,413
มาริลีน เพย์น: ทุกเช้า
เมื่อคุณตื่น มันก็อยู่ตรงหน้าคุณ

31
00:02:36,973 --> 00:02:40,453
ทุกคืนเมื่อคุณสวดมนต์ภาวนา
คุณคิดถึงเธอ

32
00:02:41,053 --> 00:02:44,893
และสิ่งต่างๆ เป็นอย่างไร
และอาจจะเป็นเช่นนั้น

33
00:02:49,333 --> 00:02:53,173
มันเป็นแค่การพูดคุยกับนักข่าวคนใดก็ได้
เก็บไว้ในกระดาษ.

34
00:02:53,213 --> 00:02:54,213
ให้มันดำเนินต่อไป

35
00:02:57,533 --> 00:02:59,973
นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
เพื่อให้เธอได้พบ

36
00:03:00,013 --> 00:03:04,853
แม้จะเป็นเพียงร่างกายก็ตาม
เพื่อเราจะได้วางเธอให้พักผ่อน

37
00:03:05,693 --> 00:03:08,933
ทุกปีจะมีการอุทธรณ์
ช่วงคริสต์มาส

38
00:03:08,973 --> 00:03:10,613
มันจะเป็นคุณป้าของฉัน
มันจะเป็นลุงของฉัน

39
00:03:10,653 --> 00:03:13,573
ขอร้องอ้อนวอนเพื่อใครสักคน
แค่พูดอะไรบางอย่าง

40
00:03:13,773 --> 00:03:15,533
มาริลีน เพย์น: ผู้คนพูดว่าเวลาจะช่วยเยียวยา

41
00:03:15,573 --> 00:03:19,493
แต่ฉันขอโทษ ฉันรู้สึกว่า
อันที่จริงตอนนี้ฉันรู้สึกแย่ลงแล้ว

42
00:03:20,093 --> 00:03:24,653
มากกว่าสิ่งที่ฉันทำ
คริสต์มาสครั้งแรกที่เธอไป

43
00:03:24,933 --> 00:03:25,893
ฉันเสียใจ.

44
00:03:28,573 --> 00:03:30,413
ฉันยังคงมีคนเข้ามาพูดว่า

45
00:03:30,453 --> 00:03:32,333
“โอ้ เป็นยังไงบ้างจอห์น?

46
00:03:33,133 --> 00:03:35,093
เราจำวันนั้นได้”
เหมือนคุณรู้ไหม

47
00:03:36,933 --> 00:03:38,853
พวกเขาทั้งหมดรู้เรื่องนี้

48
00:03:39,453 --> 00:03:41,893
ในการขอข้อมูล
เมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว

49
00:03:41,933 --> 00:03:45,253
พ่อแม่ของนิโคลาพูดถึง
จำนวนการหายตัวไปของเธอ

50
00:03:45,413 --> 00:03:48,213
คุณได้รับวันที่เลวร้าย
คุณสบายดี คุณก็รู้

51
00:03:48,253 --> 00:03:51,613
แต่มันก็แย่ลงเรื่อยๆ

52
00:03:52,373 --> 00:03:56,573
คุณจะไม่ได้ดีขึ้นเลยคุณเพียงแค่
ค่อย ๆ คิดมากขึ้นเรื่อยๆ

53
00:03:56,613 --> 00:03:59,813
แล้วเราผิดตรงไหน?
เหมือนเกิดอะไรขึ้น? และ...

54
00:04:01,093 --> 00:04:02,533
...เราจะทำมากกว่านี้ได้ไหม?

55
00:04:03,613 --> 00:04:04,973
ไนเจล เพย์น:
ฉันจำได้ว่ามีคนพูดว่า

56
00:04:05,013 --> 00:04:07,093
“พระเจ้า ทำไมคุณถึงเป็นเช่นนั้น
ยังพูดถึงเรื่องนี้อยู่เหรอ?

57
00:04:07,613 --> 00:04:09,973
เอาน่า เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน
เราเดินหน้าต่อไปไม่ได้เหรอ?

58
00:04:10,013 --> 00:04:11,453
ทุกปีเราได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้”

59
00:04:11,493 --> 00:04:12,893
เราต้องการคำตอบ

60
00:04:13,373 --> 00:04:15,253
เราหงุดหงิดมานานหลายปี

61
00:04:15,293 --> 00:04:17,733
เราอยู่เสมอ
โอ้ คดีนี้จะไม่มีวันปิด

62
00:04:18,093 --> 00:04:19,893
ใช่ มันจะไม่มีวันเปิดเช่นกัน

63
00:04:20,333 --> 00:04:22,133
ไม่ใช่กรณีที่ไม่เคยปิด

64
00:04:22,173 --> 00:04:26,493
ไม่มีใครจากตำรวจ
แข็งขันในกรณีนั้น

65
00:04:26,893 --> 00:04:29,733
จนกระทั่งมาร์ติน สเลวิน
มาด้วย

66
00:04:31,973 --> 00:04:33,373
(นาฬิกาฟ้อง)

67
00:04:46,453 --> 00:04:48,133
ฉันชื่อมาร์ติน สเลวิน

68
00:04:48,453 --> 00:04:50,613
ฉันเป็นสารวัตรหัวหน้านักสืบที่เกษียณแล้ว

69
00:04:50,653 --> 00:04:54,573
เมื่อนิโคลา เพย์น หายตัวไป
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2534

70
00:04:54,693 --> 00:04:58,333
ฉันทำงานที่โคเวนทรี
ในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจ

71
00:05:02,373 --> 00:05:04,813
ในปี 2012 ฉันเป็นสารวัตรนักสืบ

72
00:05:04,853 --> 00:05:08,333
อยู่ในความดูแลของนายใหญ่คนหนึ่ง
ทีมสืบสวนในเมืองโคเวนทรี

73
00:05:10,693 --> 00:05:15,173
ฉันเริ่มมีส่วนร่วมในการสืบสวนครั้งแรก
ในการหายตัวไปของนิโคลา

74
00:05:15,213 --> 00:05:19,453
เมื่อหัวหน้าสารวัตรของฉันในขณะนั้น
ขอให้ฉันทบทวนสติปัญญา

75
00:05:19,493 --> 00:05:23,493
ที่ได้มาถึงความสนใจของตำรวจ
ครั้งแรกในปี 2550 หรือ 8

76
00:05:23,533 --> 00:05:25,373
จากผู้ที่อาจเป็นพยานได้

77
00:05:25,413 --> 00:05:29,653
และความฉลาดล้อมรอบ
พ่อและน้องชายของเขา

78
00:05:33,093 --> 00:05:37,813
เขาบอกตำรวจแล้วว่านิโคลาเป็นเช่นนั้น
ฝังอยู่ในพื้นที่ที่เรียกว่าเพอร์เซลล์ฟิลด์

79
00:05:42,093 --> 00:05:45,133
เป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่า
และทุ่งหญ้า

80
00:05:45,173 --> 00:05:48,213
ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งไมล์
ที่ที่นิโคลาหายตัวไป

81
00:05:49,733 --> 00:05:54,773
เขาบอกเราว่าพ่อของเขาช่วย
กำจัดร่างของนิโคลา

82
00:05:54,813 --> 00:05:59,053
เพราะน้องชายของเขาบังเอิญ
ทำให้นิโคลาล้มลงในรถของเขา

83
00:06:02,013 --> 00:06:07,533
ลูกชายที่ถูกกล่าวหาว่า
ทำให้นิโคลาล้มลง

84
00:06:07,693 --> 00:06:11,773
ได้ฆ่าตัวตายบ้าง
หลายสัปดาห์หลังจากที่นิโคลาหายตัวไป

85
00:06:12,173 --> 00:06:14,493
และยังขับ Ford Capri สีเข้มอีกด้วย

86
00:06:14,533 --> 00:06:21,533
ซึ่งเป็นยานพาหนะที่น่าสนใจ
เพื่อสอบถาม

87
00:06:27,453 --> 00:06:33,373
ตอนนี้เราอยู่ใน Purcell Fields และสิ่งนี้
เป็นพื้นที่ที่ถูกค้นหาในปี พ.ศ. 2555

88
00:06:33,693 --> 00:06:37,213
ดินแดนที่เราเห็นตอนนี้ก็คือ
รกน้อยกว่ามาก

89
00:06:37,253 --> 00:06:39,813
และเราก็สามารถทำได้
เข้าถึงต้นไม้ได้ค่อนข้างสะดวก

90
00:06:40,693 --> 00:06:43,973
นักข่าว: คำแนะนำสำหรับนักสืบใน
โคเวนทรีได้นำทีมเจ้าหน้าที่

91
00:06:44,013 --> 00:06:46,333
สนับสนุนโดย
นักวิทยาศาสตร์โฮมออฟฟิศ

92
00:06:46,373 --> 00:06:51,013
เริ่มการค้นหาทางนิติเวชของสวนสาธารณะ
ในพื้นที่เบลล์กรีนของเมือง

93
00:06:51,173 --> 00:06:53,133
MARTIN SLEVIN: เมื่อสื่อรู้แล้ว
ที่เรากำลังค้นหา

94
00:06:53,173 --> 00:06:56,733
และรู้ว่าการแสวงหา
เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของนิโคลา

95
00:06:56,773 --> 00:06:59,653
เรื่องราวดำเนินไปเกินพิกัด
เร็วมาก

96
00:07:02,653 --> 00:07:05,093
นักข่าว: ใช้เวอร์ชันล่าสุด
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี

97
00:07:05,213 --> 00:07:09,693
ตำรวจพยายามไขปริศนานั่นเอง
ไม่ได้รับคำตอบมาหลายปีแล้ว

98
00:07:09,893 --> 00:07:13,253
เจ้าหน้าที่อาวุโส: เราอยู่ที่นี่วันนี้
อันเป็นผลโดยตรงจากข้อมูลใหม่

99
00:07:13,533 --> 00:07:17,413
และนั่นนำเราไปสู่การตรวจสอบ
ที่ดินที่อยู่ข้างหลังฉัน

100
00:07:17,813 --> 00:07:20,813
นักข่าว: เรดาร์ภาคพื้นดินผู้เชี่ยวชาญ
มีการใช้อุปกรณ์,

101
00:07:20,933 --> 00:07:23,973
เช่นเดียวกับสุนัข
ได้รับการฝึกฝนให้ค้นหาซากศพมนุษย์

102
00:07:24,013 --> 00:07:26,213
ปีเตอร์ วิลสัน: ตอนนั้น
เมื่อเรื่องทั้งหมดนี้กระจ่างขึ้น

103
00:07:26,333 --> 00:07:27,933
เรากำลังคุยกับครอบครัว

104
00:07:28,093 --> 00:07:32,333
ความคาดหวัง ความหวังของพวกเขาเพิ่มขึ้น

105
00:07:32,373 --> 00:07:39,373
คุณได้รับความตื่นเต้นนี้บางที
ความก้าวหน้ากำลังจะเกิดขึ้น

106
00:07:42,973 --> 00:07:48,173
พวกเขาเริ่มนำทีมตำรวจเข้ามา
เพื่อระบายและผ่านทุกสิ่งไป

107
00:07:48,293 --> 00:07:51,373
เรามักจะพยายามตามหา Nicola อยู่เสมอ

108
00:07:51,733 --> 00:07:53,453
แต่แล้วความสยดสยองก็เข้ามา

109
00:07:56,133 --> 00:07:58,493
ปีเตอร์ วิลสัน:
หลังจากหลายปีแห่งความเฉื่อยชา

110
00:07:58,533 --> 00:08:01,373
โมเมนตัมในการค้นหา
สำหรับนิโคลา เพย์น

111
00:08:03,613 --> 00:08:05,813
มาร์ติน สเลวิน: ฉันตัดสินใจแล้ว
เมื่อสิ้นสุดวันแรก

112
00:08:05,853 --> 00:08:08,573
เพื่อใส่พ่อ
เข้าสู่สถานะต้องสงสัย

113
00:08:08,733 --> 00:08:11,173
ดังนั้นเขาจึงถูกจับกุม
และสัมภาษณ์

114
00:08:11,213 --> 00:08:14,533
และฉันก็สั่งให้ขุด
ของสวนของเขา

115
00:08:15,453 --> 00:08:18,493
แหล่งที่มาของข้อมูล
ยังถูกจับกุม

116
00:08:18,533 --> 00:08:21,173
เพราะสติปัญญาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ที่จะเติบโตและเติบโต

117
00:08:21,853 --> 00:08:23,813
มีพยานเพิ่มมากขึ้น
กำลังมาข้างหน้า

118
00:08:23,853 --> 00:08:27,853
คนส่วนใหญ่ที่เคยเป็นเช่นนั้น
แฟนหรือหุ้นส่วน

119
00:08:28,093 --> 00:08:31,973
ตั้งแต่เช้าวันนี้
กิจกรรมของตำรวจเปลี่ยนไปใช้ที่อยู่นี้

120
00:08:32,013 --> 00:08:36,173
เพียงไม่กี่ร้อยหลา
จากตำแหน่งค้นหาหลัก

121
00:08:36,413 --> 00:08:38,853
สอบถามข้อมูลประตูไปที่ประตู
กำลังดำเนินการ

122
00:08:38,933 --> 00:08:42,533
และยังมีทีมค้นหาอีกด้วย
ในสวนหลังบ้าน

123
00:08:42,653 --> 00:08:44,053
มาร์ติน สเลวิน:
ขณะที่การค้นหาดำเนินไป

124
00:08:44,093 --> 00:08:46,933
และมีคนมากขึ้นเรื่อยๆ
เล่าเรื่องเดียวกันให้เราฟัง

125
00:08:46,973 --> 00:08:49,013
ล้วนเกิดจากคนๆ เดียว

126
00:08:49,093 --> 00:08:53,373
ก็ปรากฏชัดว่าปัญญานั้น
เริ่มเป็นเรื่องไกลตัวเกินไป

127
00:08:54,173 --> 00:08:57,133
แม้จะค้นหาผู้ต้องสงสัยของเราก็ตาม
สวนและบ้าน

128
00:08:57,253 --> 00:08:58,853
เราไม่พบอะไรเลย
ที่น่าสนใจ

129
00:08:58,893 --> 00:09:01,813
ไม่มีหลักฐาน
เพื่อสนับสนุนข้อเสนอ

130
00:09:01,853 --> 00:09:04,253
ที่เขามีส่วนร่วม
การหายตัวไปของนิโคลา

131
00:09:04,613 --> 00:09:09,053
สุดท้ายก็ไม่ใช่ทั้งพ่อและลูก
ลูกชายถูกตั้งข้อหากระทำความผิดใดๆ

132
00:09:12,373 --> 00:09:15,173
การประเมินของฉันคือแหล่งที่มา
ของข้อมูลทั้งหมด

133
00:09:15,213 --> 00:09:17,093
เสร็จสมบูรณ์
ตัวละครวอลเตอร์ มิตตี้

134
00:09:17,173 --> 00:09:20,853
เขาเล่าเรื่องนี้ให้คนมากมายฟัง
เพื่อให้พวกเขาประทับใจ

135
00:09:21,533 --> 00:09:26,933
แต่มันก็เป็นเพียงส่วนใหญ่เท่านั้น
เสริมความน่าเชื่อถือและอัตตาของตัวเอง

136
00:09:27,293 --> 00:09:30,573
เมื่อได้รับแจ้ง
การค้นหาก็ไม่พบสิ่งใดเลย

137
00:09:30,613 --> 00:09:32,973
คุณมีปฏิกิริยาอย่างไร
ตอนนั้นเหรอ?

138
00:09:34,133 --> 00:09:37,453
ความผิดหวัง
แต่ฉันคิดว่าทั้งวันเมื่อวานนี้

139
00:09:37,533 --> 00:09:38,973
ยิ่งมันดำเนินไปนานเท่าไร

140
00:09:39,053 --> 00:09:42,853
ยิ่งเราเริ่มตระหนักว่ามี
จะไม่มีอะไรออกมาจากเรื่องนี้

141
00:09:43,653 --> 00:09:46,693
และเราเพิ่งรู้สึกแย่จริงๆ เมื่อคืนนี้

142
00:09:48,293 --> 00:09:49,253
และ...

143
00:09:51,053 --> 00:09:53,613
แค่รู้สึกต่ำมากคุณก็รู้

144
00:09:53,653 --> 00:09:55,733
และโอ้ เราก็กลับมาแล้ว
ไปยังที่ที่เราอยู่

145
00:10:02,533 --> 00:10:04,693
ไนเจล เพย์น: ท้ายที่สุดแล้ว
มันเป็นเพียงทางตันอีกทางหนึ่ง

146
00:10:07,493 --> 00:10:09,893
ใช่ คุณต้องเป็นจริง

147
00:10:10,093 --> 00:10:13,093
แต่คุณก็อยากจะลองค้างไว้อยู่เสมอ
ความหวังเล็กๆ น้อยๆ นั้นก็หมดไป

148
00:10:13,773 --> 00:10:15,293
มีบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้

149
00:10:15,333 --> 00:10:17,013
มันแค่รู้สึกแตกต่าง

150
00:10:18,253 --> 00:10:21,613
รู้สึกเหมือนว่า อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้

151
00:10:22,933 --> 00:10:26,773
คุณรู้ไหมว่านี่อาจเป็นได้
การปิดสำหรับพวกเราทุกคน

152
00:10:29,133 --> 00:10:33,093
สก็อตต์ เพย์น: แค่ยังคงมีความหวังนั้น
ว่าวันหนึ่งเธอก็จะปรากฏตัวขึ้นมา

153
00:10:33,453 --> 00:10:35,933
แล้วเมื่อเวลาผ่านไป

154
00:10:36,493 --> 00:10:41,093
คุณทำเหมือนคิดว่า
เธอจะไม่กลับมา

155
00:10:41,373 --> 00:10:42,653
เธอจะไม่กลับมา

156
00:10:46,213 --> 00:10:48,053
มันไม่เคยเป็นเพียงช่วงเวลาใดช่วงเวลาหนึ่งโดยเฉพาะ

157
00:10:48,093 --> 00:10:50,573
มันทำให้ฉันผิดหวัง

158
00:10:50,613 --> 00:10:56,533
เหมือนมาช้าอย่างไม่เต็มใจ
ถึงข้อสรุปนั้น

159
00:11:11,093 --> 00:11:12,773
มาร์ติน สเลวิน:
เมื่อการค้นหาเสร็จสิ้น

160
00:11:12,813 --> 00:11:15,493
ฉันนั่งลงกับจอห์นและ
มาริลีนมาสักระยะหนึ่งแล้ว

161
00:11:15,533 --> 00:11:17,893
และเราก็มีน้ำใจต่อกันมาก

162
00:11:17,973 --> 00:11:21,693
ฉันได้รับอนุญาตเท่านั้นที่จะดูสิ่งนั้น
สายการสอบสวนอย่างรอบคอบ

163
00:11:21,733 --> 00:11:23,573
ว่าเราหมดแรงแล้ว

164
00:11:23,693 --> 00:11:27,253
แต่จอห์นและมาริลินมีอย่างชัดเจน
มี ณ จุดนั้น

165
00:11:27,613 --> 00:11:31,493
20 ปีกว่าที่จะคิดถึงสิ่งที่มี
เกิดขึ้นกับนิโคลา

166
00:11:31,573 --> 00:11:33,933
พวกเขามีชีวิตและหายใจ
การสอบสวน

167
00:11:34,133 --> 00:11:36,773
มีการค้นหามากมาย
มีสติปัญญามากมาย

168
00:11:36,813 --> 00:11:38,533
และการพบเห็นนิโคลาที่อาจเกิดขึ้น

169
00:11:39,173 --> 00:11:41,653
มันจุดประกายความอยากรู้อยากเห็นในการสืบสวนของฉัน

170
00:11:42,573 --> 00:11:46,253
มันจะเป็นภารกิจที่ยิ่งใหญ่ในการเริ่มต้น
ตั้งแต่เริ่มต้นเพื่อทบทวนคดี

171
00:11:46,733 --> 00:11:50,773
แต่ฉันชักชวนเจ้านายของฉัน
ให้ฉันดูมัน

172
00:11:50,813 --> 00:11:54,013
ในตัวฉันเองจริงๆ
เวลาโดยไม่มีทรัพยากรอื่นใด

173
00:11:58,693 --> 00:12:00,613
จอห์น เพย์น:
ตอนที่ฉันคุยกับมาร์ติน สเลวินครั้งแรก

174
00:12:01,293 --> 00:12:03,093
คุยโทรศัพท์ประมาณหนึ่งชั่วโมง

175
00:12:03,453 --> 00:12:06,093
ฉันวางโทรศัพท์ลง
และฉันบอกกับมาริลีนว่า

176
00:12:06,933 --> 00:12:08,333
“ผู้ชายคนนั้นคิดถูกแล้ว

177
00:12:08,373 --> 00:12:10,853
เขากำลังคิดว่าฉันคิดอย่างไร
เรากำลังคิดอย่างไร

178
00:12:11,493 --> 00:12:13,813
ฉันคิดว่าเขาจะทำผลงานที่นี่”

179
00:12:16,013 --> 00:12:19,573
ปีเตอร์ วิลสัน: ความรู้สึกที่ฉันมี
เมื่อมาร์ติน สเลวินเข้ามารับช่วงต่อ

180
00:12:19,853 --> 00:12:23,693
ก็คือว่ามันเป็นเรื่องที่สมบูรณ์
ดวงตาที่สดใส

181
00:12:23,733 --> 00:12:29,013
เพราะมันรู้สึกราวกับว่า
จิตใจที่เป็นวิทยาศาสตร์

182
00:12:29,053 --> 00:12:31,853
ผู้ตรวจสอบที่ถูกต้องพูดว่า

183
00:12:31,893 --> 00:12:36,813
“เอาล่ะ เรามาเปิดกล่องกันดีกว่า
กลับไปที่จุดเริ่มต้นกันเถอะ”

184
00:12:38,573 --> 00:12:41,573
มาร์ติน สเลวิน: เมื่อฉันนึกถึงเรื่องนั้น
วัสดุจากการจัดเก็บนอกสถานที่

185
00:12:41,613 --> 00:12:46,693
มีกล่องกระดาษแข็งขนาดใหญ่จำนวน 36 กล่อง
เต็มไปด้วยเอกสารฉบับแข็ง

186
00:12:46,813 --> 00:12:50,493
และฉันจะใช้จ่ายห้า
หรือหกชั่วโมงนั่งอยู่ในสำนักงาน

187
00:12:50,813 --> 00:12:54,813
แค่อ่านผ่านๆ
เอกสารเหล่านี้เพื่อพยายามทำความเข้าใจ

188
00:12:55,533 --> 00:12:58,533
เจ้าหน้าที่สืบสวนอาวุโสคืออะไร
เคยทำมาก่อน

189
00:12:58,893 --> 00:13:00,493
มีสติปัญญาอะไรอยู่

190
00:13:00,533 --> 00:13:02,933
และฉันจะพูดจริงๆ
มันกลายเป็นความหลงใหล

191
00:13:06,733 --> 00:13:11,453
และในที่สุดกองทัพก็ตกลงกัน
ว่าฉันสามารถเปิดการสอบสวนได้อีกครั้ง

192
00:13:20,453 --> 00:13:21,813
(นาฬิกาฟ้อง)

193
00:13:28,773 --> 00:13:33,053
เมื่อฉันประเมินรีวิวก่อนหน้านี้
ของการสอบสวน

194
00:13:33,093 --> 00:13:35,253
โดยเฉพาะอย่างหนึ่งในปี 2550

195
00:13:35,293 --> 00:13:40,813
มันได้เน้นย้ำถึงบุคคลทั้งหมดของ
ความสนใจในการสอบสวนในขั้นตอนนั้น

196
00:13:41,293 --> 00:13:45,613
และฉันก็ใช้สิ่งนั้นเพื่อออกเดินทางใช่ไหม
จริงๆ แล้วกำจัดคนเหล่านี้ทั้งหมด

197
00:13:45,653 --> 00:13:48,573
โดยใช้เทคโนโลยีตำรวจสมัยใหม่

198
00:13:48,613 --> 00:13:51,573
ใช้เทคนิคการกำจัดแบบสมัยใหม่?

199
00:13:51,853 --> 00:13:56,653
และนั่นทำให้ฉันเหลือสองคนจริงๆ
บุคคลที่น่าสนใจโดยเฉพาะ

200
00:13:57,093 --> 00:13:59,373
ไนเจล บาร์เวลล์ และโธมัส โอไรลีย์

201
00:14:03,013 --> 00:14:05,733
พวกเขาเป็นบุคคลสำคัญ
ในการสอบสวน

202
00:14:05,773 --> 00:14:07,533
เมื่อนิโคลาหายตัวไปครั้งแรก

203
00:14:08,453 --> 00:14:12,893
หนึ่งในเอกสารสำคัญ
ที่ผลักดันการสืบสวนไปพร้อมๆ กัน

204
00:14:12,933 --> 00:14:16,373
เป็นรายการ Pocket Notebook
จากนักสืบคนแรกๆ

205
00:14:16,413 --> 00:14:18,493
ที่เคยทำงานเกี่ยวกับการสอบสวน

206
00:14:19,333 --> 00:14:22,693
ก็แสดงว่ามี
พยานสามหรือสี่คน

207
00:14:22,733 --> 00:14:25,533
ที่ได้เห็นไนเจล บาร์เวลล์
นอกที่อยู่บ้านของเขา

208
00:14:25,573 --> 00:14:27,933
ในวันเสาร์ เวลาประมาณ 11.30 น.

209
00:14:28,173 --> 00:14:30,533
หนึ่งชั่วโมงก่อนที่นิโคลาจะหายตัวไป

210
00:14:33,893 --> 00:14:35,333
ตอนนี้นั่นเป็นเรื่องสำคัญ

211
00:14:35,373 --> 00:14:37,813
เพราะข้อแก้ตัวของไนเจล บาร์เวลล์

212
00:14:37,853 --> 00:14:40,453
ก็คือว่าเขาต้องการจริงๆ
พังทลายในรักบี้

213
00:14:41,333 --> 00:14:43,773
ในคืนวันศุกร์กับ Thomas O'Reilly

214
00:14:44,253 --> 00:14:45,973
และพวกเขาไม่ได้กลับมาที่โคเวนทรี

215
00:14:46,013 --> 00:14:48,093
จนถึงช่วงเช้าตรู่
ของเช้าวันอาทิตย์

216
00:14:49,333 --> 00:14:52,613
ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจลอง
และติดตามพยาน

217
00:14:53,413 --> 00:14:55,773
และต่อมาฉันก็ได้รับ
สองคำสั่ง

218
00:14:55,813 --> 00:15:00,573
จากพยานคนสำคัญที่มี
ในตอนแรกปฏิเสธที่จะทำเช่นนั้นย้อนกลับไปในปี 1991

219
00:15:05,853 --> 00:15:09,573
นั่นเป็นครั้งแรก...แบบนั้น
จุดประกายถ้าคุณต้องการ

220
00:15:09,613 --> 00:15:11,253
ที่จุดชนวนการสืบสวน

221
00:15:11,293 --> 00:15:15,133
จากจุดนั้นฉันก็มีบางอย่าง
ที่จับต้องได้ในการทำงานด้วย

222
00:15:16,693 --> 00:15:18,613
สก็อตต์ เพย์น:
มาร์ตินฟื้นฟูศรัทธาโดยสิ้นเชิง

223
00:15:18,893 --> 00:15:21,613
ทันใดนั้นเขาก็มองดูทั้งหมดนี้
และไป

224
00:15:21,653 --> 00:15:26,133
“เราจะไม่มีได้อย่างไรในฐานะตำรวจ
ดูเพิ่มเติมไหม? "

225
00:15:26,813 --> 00:15:30,813
มันเหมือนกับว่ามันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของงานของเขา
มันเหมือนกับสงครามครูเสดเล็กน้อยสำหรับเขา

226
00:15:30,853 --> 00:15:32,933
เขาอยากจะจัดการเรื่องนี้จริงๆ

227
00:15:33,213 --> 00:15:35,853
เขาแจ้งให้ครอบครัวทราบเป็นอย่างดี

228
00:15:35,893 --> 00:15:39,453
ว่าการสอบสวนดำเนินไปอย่างไร

229
00:15:39,613 --> 00:15:41,853
แต่เขาให้ความมั่นใจแก่คุณว่า

230
00:15:42,133 --> 00:15:45,493
เขารู้ว่าเขาต้องทำอะไร
และคุณก็ไว้วางใจเขา

231
00:15:50,893 --> 00:15:56,013
มาร์ตินไม่ต้องการหลักฐานที่ไม่มีปัญหา

232
00:15:56,253 --> 00:15:59,973
มาร์ตินมองดูสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมด
และนำมาปะติดปะต่อกัน

233
00:16:03,493 --> 00:16:05,373
พื้นที่หนึ่งที่ฉันตรวจสอบ

234
00:16:05,413 --> 00:16:07,613
และเป็นที่สนใจของฉันเป็นพิเศษ

235
00:16:07,653 --> 00:16:11,133
ตามหลังไนเจล บาร์เวลล์
และโธมัส โอ'ไรลีย์ได้รับการประกันตัวแล้ว

236
00:16:11,173 --> 00:16:14,373
เพื่อกลับมาเผชิญหน้า
ขบวนพาเหรดระบุตัวตน

237
00:16:14,413 --> 00:16:16,413
พวกเขาหนีออกนอกประเทศจริงๆ

238
00:16:16,573 --> 00:16:18,213
เราพบในภายหลัง

239
00:16:18,253 --> 00:16:22,653
ที่เห็นพวกเขาออกจากบ้าน
พร้อมกระเป๋าแล้วพวกเขาก็หนีไปฝรั่งเศส

240
00:16:22,693 --> 00:16:24,573
ออกเดินทางในวันคริสต์มาสอีฟ

241
00:16:24,613 --> 00:16:27,773
และกลับมาอีกครั้ง
วันส่งท้ายปีเก่าสู่โคเวนทรี

242
00:16:28,213 --> 00:16:30,173
และฉันเชื่อในคูมบ์แอบบีย์
คันทรี่ปาร์ค.

243
00:16:33,453 --> 00:16:36,453
สวนสาธารณะชนบทคูมเบแอบบีย์
อยู่ทางด้านตะวันออกของโคเวนทรี

244
00:16:36,493 --> 00:16:38,853
ห่างจากที่พักประมาณสี่ไมล์
ใจกลางเมืองโคเวนทรี.

245
00:16:39,173 --> 00:16:44,173
เราเรียนรู้จากการสัมภาษณ์อันที่จริงจาก
ไนเจล บาร์เวลล์ และแมรี บาร์เวลล์ ภรรยาของเขา

246
00:16:44,253 --> 00:16:46,533
ที่พวกเขาเคยมาบริเวณนี้
และพวกเขาเคยตั้งแคมป์

247
00:16:46,773 --> 00:16:49,853
ในพื้นที่ด้านหลังฉัน
ที่ปลายด้านบนของทะเลสาบ

248
00:16:50,013 --> 00:16:52,173
ก็มีเช่นกัน
มีการเชื่อมโยงโดยตรงไปยังพื้นที่

249
00:16:52,813 --> 00:16:56,133
อีกทั้งในขณะที่ไนเจล บาร์เวลล์
และโธมัส โอ'ไรลีย์ก็กำลังวิ่งหนี

250
00:16:56,173 --> 00:16:58,813
มีอีกนัยสำคัญอีกอย่างหนึ่ง
ชิ้นส่วนของข้อมูล

251
00:16:58,853 --> 00:17:00,613
ที่เชื่อมกับ Coombe Abbey Country Park

252
00:17:00,653 --> 00:17:05,573
และนั่นคือการโจมตีคนขับแท็กซี่
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2535

253
00:17:09,253 --> 00:17:12,373
คนขับแท็กซี่ถูกเรียกไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง
ห่างจากที่นี่ประมาณหนึ่งไมล์

254
00:17:18,053 --> 00:17:21,213
ชายสองคนขึ้นแท็กซี่
ในช่วงเช้าตรู่

255
00:17:21,333 --> 00:17:23,573
และพวกเขาขอให้พาไปที่เลมมิงตัน

256
00:17:23,973 --> 00:17:26,053
คนขับแท็กซี่ก็เล่าให้ฟัง
เหมือนไม่เรียบร้อย

257
00:17:26,093 --> 00:17:29,733
เขาอธิบายว่ามันดูเหมือน
พวกเขานอนหลับไม่สนิท พวกเขาได้กลิ่น

258
00:17:29,893 --> 00:17:33,453
เมื่อคนขับแท็กซี่กำลังจะถึง
หมุนรถแท็กซี่ไปรอบ ๆ

259
00:17:33,613 --> 00:17:37,413
พวกเขาบอกให้เขาผ่านไปจริงๆ
ทางเข้า Coombe Abbey Fisheries

260
00:17:39,253 --> 00:17:41,093
ชายคนหนึ่งถือมีดมาหาเขา

261
00:17:41,213 --> 00:17:43,933
ข่มขู่เขาและบังคับให้เขาดึง
เข้าไปในที่จอดรถ

262
00:17:43,973 --> 00:17:45,573
และกล่าวว่า “อย่าพยายามอะไรเลย

263
00:17:45,613 --> 00:17:49,173
เราเป็นคนสารเลวที่ทำกับบาร์บาร่า ฟินน์
และนิโคลา เพย์น”

264
00:17:52,013 --> 00:17:54,533
บาร์บารา ฟินน์ ยังเป็นเด็กสาว
ที่หายไปแล้ว

265
00:17:54,573 --> 00:17:57,093
ไม่นานมานี้เอง
นิโคลาหายตัวไป

266
00:17:57,213 --> 00:18:01,013
ดังนั้นชายคนนั้นจึงแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน
พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมทั้งสองครั้ง

267
00:18:02,573 --> 00:18:05,013
แล้วทั้งสองคนก็โยนเขาออกไป
ลงไปในทะเลสาบน้ำแข็ง

268
00:18:05,453 --> 00:18:07,253
และทิ้งเขาให้ตายในที่สุด

269
00:18:07,973 --> 00:18:11,613
เขาว่ายน้ำได้ 200 เมตรอย่างแท้จริง
ข้ามทะเลสาบไปอีกด้านหนึ่ง

270
00:18:11,853 --> 00:18:14,333
และสามารถปลุกได้
ในบางคุณสมบัติ

271
00:18:14,373 --> 00:18:16,813
ที่อยู่ไกลออกไป
ริมฝั่งทะเลสาบ

272
00:18:21,373 --> 00:18:23,093
ลิงก์เดียวที่ไปยัง Barwell และ O'Reilly

273
00:18:23,133 --> 00:18:27,333
คือความจริงที่ว่าเรารู้สิ่งนั้น
ไนเจล บาร์เวลล์เคยใช้เวลาอยู่ในอุทยานแห่งนี้

274
00:18:27,533 --> 00:18:29,413
และคุ้นเคยกับสิ่งรอบตัว

275
00:18:29,453 --> 00:18:31,213
จึงมีการเชื่อมโยงทางภูมิศาสตร์

276
00:18:31,253 --> 00:18:34,093
แต่เราไม่สามารถพิสูจน์ได้
ที่ไนเจล บาร์เวลล์มีส่วนเกี่ยวข้อง

277
00:18:34,133 --> 00:18:37,133
หรือโทมัส โอไรล์ลี
มีส่วนร่วมในความผิดนั้น

278
00:18:37,333 --> 00:18:40,013
แต่ในกว่าร้อยละ 90 ของโอกาส

279
00:18:40,053 --> 00:18:42,053
ที่ฆาตกรเอาศพไปทิ้ง

280
00:18:42,173 --> 00:18:43,493
มันจะอยู่ที่ไหนสักแห่งที่พวกเขารู้จัก

281
00:18:43,533 --> 00:18:46,013
ที่ไหนสักแห่งที่พวกเขาคุ้นเคย
พวกเขาเคยเป็นมาก่อน

282
00:18:46,053 --> 00:18:50,493
นี่เป็นพื้นที่แรกที่เรารู้สึก
เหมาะสมที่จะค้นหา

283
00:18:54,453 --> 00:18:55,853
(นาฬิกาฟ้อง)

284
00:19:02,973 --> 00:19:04,013
นักข่าว: 22 ปีผ่านไป

285
00:19:04,053 --> 00:19:07,533
แต่ดูเหมือนว่าการสอบสวนนี้ยังคงมีอยู่
ระดับของโมเมนตัม

286
00:19:07,573 --> 00:19:09,013
พูดแบบนั้นจะยุติธรรมไหม?

287
00:19:09,253 --> 00:19:14,893
ใช่ เราตรวจสอบข้อมูลอย่างต่อเนื่อง
ที่เข้ามาในห้องเกิดเหตุ

288
00:19:15,373 --> 00:19:17,973
การสอบสวนยังคงดำเนินต่อไป
ก้าวไปข้างหน้า

289
00:19:18,133 --> 00:19:21,133
และเรามั่นใจว่า
ในบางครั้ง

290
00:19:21,173 --> 00:19:23,133
เราจะประสบความสำเร็จ
ข้อสรุป

291
00:19:26,293 --> 00:19:27,813
เราใช้ทีมค้นหา

292
00:19:27,853 --> 00:19:29,613
เราใช้ที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

293
00:19:29,733 --> 00:19:32,653
และเราใช้ผู้เชี่ยวชาญ
ทีมนักดำน้ำ

294
00:19:32,733 --> 00:19:37,213
ให้ครอบคลุมทั่วทั้งทะเลสาบและด้วย
โซนาร์ของก้นทะเลสาบนั่นเอง

295
00:19:37,933 --> 00:19:39,573
เราครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่

296
00:19:39,613 --> 00:19:44,213
และไม่มีวี่แววว่านิโคลาเลย
อาจถูกฝังไว้ที่นี่

297
00:19:44,653 --> 00:19:47,653
หรือผลกระทบใดๆ ของเธอ
ถูกฝังอยู่ในสวนสาธารณะ

298
00:19:48,253 --> 00:19:50,253
ซึ่งน่าผิดหวังอย่างไม่น่าเชื่อ

299
00:19:50,293 --> 00:19:52,533
แต่เป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่ที่สุด
สำหรับการสอบสวน

300
00:19:52,573 --> 00:19:56,893
มีความก้าวหน้าอย่างชัดเจนใน DNA
เทคนิคต่างๆ มานานหลายปี

301
00:19:59,173 --> 00:20:04,893
ย้อนกลับไปในปี 1991 การวิเคราะห์ DNA
ยังค่อนข้างใหม่

302
00:20:05,253 --> 00:20:09,973
และเป็นศาสตร์เกี่ยวกับดีเอ็นเอ
ก้าวหน้าและก้าวหน้า

303
00:20:10,053 --> 00:20:14,693
เราจับได้
DNA จำนวนมากขึ้นภายในตัวอย่าง

304
00:20:16,893 --> 00:20:20,373
เต็นท์ได้รับการกู้คืนแล้ว
ในการสอบสวนเบื้องต้น

305
00:20:20,613 --> 00:20:22,933
ฉันก็เลยขอเต็นท์
เพื่อตรวจสอบอีกครั้ง

306
00:20:22,973 --> 00:20:24,933
เพื่อดูว่ามีเส้นผมอยู่ในนั้นอย่างไร

307
00:20:24,973 --> 00:20:27,333
ไม่ว่าจะมีสะเก็ดผิวหนัง
เกล็ดเลือด

308
00:20:27,573 --> 00:20:31,773
สิ่งที่เราพบคือเส้นผมจำนวนหนึ่ง
รวมทั้งผมหนึ่งเส้นที่มีรากด้วย

309
00:20:31,813 --> 00:20:35,933
ที่สามารถตรวจสอบได้
สำหรับการมีอยู่ของดีเอ็นเอ

310
00:20:39,533 --> 00:20:43,573
เราส่งตัวอย่างนั้นมา
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557

311
00:20:43,773 --> 00:20:45,933
และในช่วงต้นเดือนกันยายน

312
00:20:46,253 --> 00:20:52,133
เราได้ผลลัพธ์ว่าความน่าจะเป็น
ว่าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่นิโคลา

313
00:20:52,533 --> 00:20:53,933
เป็นหนึ่งในพันล้าน

314
00:20:57,093 --> 00:20:59,013
นั่นเปลี่ยนกรณีจริงๆ

315
00:20:59,573 --> 00:21:05,373
การทดสอบของฉันคือลองเชื่อมโยงสิ่งนั้น
เต็นท์ของไนเจล บาร์เวลล์ และโธมัส โอไรลีย์

316
00:21:05,493 --> 00:21:09,333
จากเส้นผมอีก 30 หรือ 40 เส้น
ที่เราเก็บมาจากกระโจม

317
00:21:09,773 --> 00:21:15,893
ไม่มีรากใดเลย
มีสภาพเพียงพอ

318
00:21:16,253 --> 00:21:18,413
เพื่อสกัดดีเอ็นเอ

319
00:21:18,773 --> 00:21:21,853
เราก็เลยหันไปส่ง.
ขนจำนวนหนึ่ง

320
00:21:21,893 --> 00:21:25,493
สู่อเมริกาเริ่มแรก แล้วตามด้วยแคนาดา

321
00:21:25,933 --> 00:21:29,373
เพื่อทดสอบภายใต้สิ่งที่เรียกว่า
เทคนิคไมโตคอนเดรียดีเอ็นเอ

322
00:21:34,653 --> 00:21:39,133
DNA ของไมโตคอนเดรียถูกส่งลงมา
ผ่านสายสตรีแห่งตระกูล

323
00:21:42,053 --> 00:21:44,173
และฉันก็ส่งขนสิบเส้นไป

324
00:21:44,693 --> 00:21:49,453
และจากชุดนั้น
เราได้รับแจ้งว่าเราได้รับผลแล้ว

325
00:21:49,973 --> 00:21:54,893
โดยที่ DNA ของไมโตคอนเดรีย
ตรงกับแมรี่หรือโทมัส โอไรล์ลี

326
00:21:54,933 --> 00:21:58,453
เพราะพวกเขาเป็นพี่น้องกัน
และมีดีเอ็นเอไมโตคอนเดรียเหมือนกัน

327
00:22:02,213 --> 00:22:06,293
แมรี่น้องสาวของโธมัส
จริงๆ แล้วแต่งงานกับไนเจล บาร์เวลล์

328
00:22:06,733 --> 00:22:13,053
ดังนั้นสำหรับการสอบสวนที่เชื่อมโยง
ในที่สุดเต็นท์ก็ไปถึง Barwell และ O'Reilly

329
00:22:16,293 --> 00:22:20,413
ผลดีเอ็นเอบอกเรา
บางสิ่งบางอย่างที่เป็นอิสระ

330
00:22:21,053 --> 00:22:23,533
ในส่วนของหลักฐาน
ไม่ใช่แค่พยานหลักฐานเท่านั้น

331
00:22:23,573 --> 00:22:25,933
และหลักฐานบอกเล่า

332
00:22:26,493 --> 00:22:30,413
เพื่อสร้างคดีต่อต้าน
Barwell และ O'Reilly

333
00:22:35,093 --> 00:22:37,093
จอห์น เพย์น: เมื่อมาร์ติน สเลวิน
อธิบายกรณีนี้ให้ฉันฟัง

334
00:22:37,133 --> 00:22:38,813
พวกเขากำลังทำอะไรอยู่

335
00:22:38,893 --> 00:22:42,413
ฉันคิดว่าเรามีมันที่นี่ ถูกต้อง.

336
00:22:49,053 --> 00:22:50,653
เมื่อเราได้รับแจ้งเกี่ยวกับ DNA แล้ว

337
00:22:50,693 --> 00:22:53,573
เราคิดว่า นั่นคือเรา เรามีพวกเขาแล้ว
แค่นั้นแหละ.

338
00:22:53,613 --> 00:22:56,213
เรามีหลักฐานจริงๆ
ที่สามารถพิสูจน์ได้

339
00:22:56,533 --> 00:22:59,733
ไนเจล บาร์เวลล์ และโอไรลีย์
มีส่วนเกี่ยวข้อง

340
00:23:02,253 --> 00:23:03,573
เมื่อผมได้ผลลัพธ์นี้

341
00:23:03,613 --> 00:23:06,933
เรามั่นใจพอที่จะเตรียมตัว
ไฟล์หลักฐาน

342
00:23:06,973 --> 00:23:09,373
สำหรับกรมอัยการ
ที่จะพิจารณา

343
00:23:09,973 --> 00:23:13,053
และจนกระทั่งถึงเดือนมกราคมปี 2015

344
00:23:13,453 --> 00:23:16,853
ที่ข้าพเจ้าได้รับมอบอำนาจให้ฟ้อง
ไนเจล บาร์เวลล์ และโธมัส โอไรลีย์

345
00:23:16,893 --> 00:23:18,853
กับการฆาตกรรมของนิโคลา

346
00:23:21,853 --> 00:23:23,453
มันเป็นการผสมผสานระหว่างอารมณ์จริงๆ

347
00:23:23,493 --> 00:23:26,253
เพราะมันเป็นจุดสิ้นสุดของการเดินทางครั้งหนึ่ง

348
00:23:26,373 --> 00:23:28,053
และระดับความพึงพอใจ

349
00:23:28,093 --> 00:23:31,413
แต่ยังตระหนักว่าการทำงานหนัก
เริ่มต้นที่นี่

350
00:23:33,173 --> 00:23:34,533
และทันทีที่พวกเขาถูกตั้งข้อหา

351
00:23:34,573 --> 00:23:36,733
ฉันไปพร้อมกับเจ้าหน้าที่ประสานงานครอบครัว
ไปที่บ้าน

352
00:23:36,773 --> 00:23:38,653
และครอบครัวก็รวมตัวกันอยู่ที่นั่น

353
00:23:39,053 --> 00:23:42,973
เด็กชายจำนวนหนึ่งกำลังกลับมา
เลิกงานก็รีบกลับ

354
00:23:43,173 --> 00:23:45,853
มันค่อนข้างมีอารมณ์
กำลังส่งข่าวให้พวกเขา

355
00:23:46,053 --> 00:23:48,933
มีน้ำตามากมาย กอดมากมาย

356
00:23:48,973 --> 00:23:50,613
อารมณ์มากมายในห้อง

357
00:23:51,853 --> 00:23:55,933
และเห็นได้ชัดว่ามันเป็นก้าวสำคัญสำหรับ
พวกเขา และฉันก็รู้สึกภูมิใจในตัวพวกเขา

358
00:23:55,973 --> 00:23:59,733
เป็นครอบครัวเพื่อความเพียร
ที่จะต่อสู้เพื่อนิโคลา

359
00:24:00,213 --> 00:24:01,853
เพื่อไปให้ถึงจุดนี้

360
00:24:01,893 --> 00:24:04,213
และเป็นค่ำคืนแห่งอารมณ์
สำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง

361
00:24:04,253 --> 00:24:07,773
รวมถึงตัวฉันเองด้วย
และพนักงานของฉันที่อยู่ที่นั่น

362
00:24:11,293 --> 00:24:12,773
(นาฬิกาฟ้อง)

363
00:24:20,333 --> 00:24:22,013
ไนเจล บาร์เวลล์ และโธมัส โอไรลีย์

364
00:24:22,053 --> 00:24:23,973
ปรากฏอยู่ตรงนี้เพียงสั้นๆ
ที่ศาลเมื่อเช้านี้

365
00:24:24,013 --> 00:24:26,733
การยืนยันชื่อ ที่อยู่
และวันเกิด

366
00:24:26,773 --> 00:24:29,173
พวกเขาบอกว่าพวกเขาต้องการทั้งคู่
ถูกเรียกเก็บเงินร่วมกัน

367
00:24:29,293 --> 00:24:32,813
กับการฆาตกรรมนิโคลา เพย์น
23 ปีที่แล้ว.

368
00:24:36,173 --> 00:24:38,733
พ่อแม่ของ Nicola และสมาชิกคนอื่นๆ
ของครอบครัวของเธอ

369
00:24:38,773 --> 00:24:41,533
อยู่ในศาลเพื่อเป็นสักขีพยานเรื่องนี้
การพัฒนาล่าสุด

370
00:24:41,573 --> 00:24:43,253
ในกรณีนี้เมื่อเช้านี้

371
00:24:43,373 --> 00:24:46,133
ป้าของเธออ่านสองสามคำ
นอกศาล

372
00:24:46,453 --> 00:24:48,333
แม้ว่านี่จะเป็นก้าวสำคัญ

373
00:24:48,373 --> 00:24:51,053
เป้าหมายสูงสุดของเราคือมาโดยตลอด
เพื่อตามหานิโคลา

374
00:24:51,093 --> 00:24:53,413
เพื่อจะได้มีความสงบสุขบ้าง
กับครอบครัวของเรา

375
00:25:00,053 --> 00:25:02,693
แกร์รี เพย์น: ฉันพูดกับมาร์ตินว่า
ก่อนที่เราจะดำเนินการต่อเรื่องนี้

376
00:25:02,733 --> 00:25:06,173
คุณต้องแน่ใจว่า
คุณจะได้รับความเชื่อมั่น

377
00:25:06,213 --> 00:25:10,013
เพราะมันคงยากพอสำหรับพวกเรา
แต่สำหรับแม่และพ่อของฉัน

378
00:25:10,813 --> 00:25:14,853
เพราะพวกเขามีขึ้นๆ ลงๆ มากมาย
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

379
00:25:14,893 --> 00:25:17,253
การจับกุม การแจ้งเหตุอันเป็นเท็จ

380
00:25:17,733 --> 00:25:19,613
และมันก็เป็นเพียง
ได้รับมากเกินไป

381
00:25:21,813 --> 00:25:23,373
อแมนดา อีเลส: ไม่มีแผน B

382
00:25:23,693 --> 00:25:25,093
นี่คือทุกสิ่งทุกอย่าง

383
00:25:25,253 --> 00:25:27,213
ดังนั้นฉันคิดว่ามีความคาดหวังอย่างมาก

384
00:25:27,253 --> 00:25:31,333
ที่ในที่สุดเราก็จะได้มา
คำตอบที่เราค้นหามาตลอด

385
00:25:34,773 --> 00:25:39,253
ไนเจล เพย์น: เรามีการพิจารณาคดีล่วงหน้า
พบกันที่สถานีตำรวจแห่งหนึ่ง

386
00:25:40,373 --> 00:25:43,333
มาร์ติน สเลวิน: ฉันอยากเห็น
ครอบครัวเพื่อพูดคุยด้วยกัน

387
00:25:43,453 --> 00:25:44,853
เพื่อเตรียมพวกเขาให้พร้อมสำหรับการพิจารณาคดี

388
00:25:44,893 --> 00:25:48,093
เพราะเมื่อเราตรวจดีเอ็นเอแล้ว
บนเส้นผมของ Nicola

389
00:25:48,133 --> 00:25:51,373
เรายังพบเส้นผมนั้นด้วย
จับคู่นิโคลาในทางนิติวิทยาศาสตร์

390
00:25:51,413 --> 00:25:52,653
และนั่นคือขนหัวหน่าว

391
00:25:57,613 --> 00:26:00,813
ไนเจล เพย์น: พวกเขาค่อนข้างกังวล
เกี่ยวกับวิธีที่พวกเขาจะทำลายมันให้เรา

392
00:26:00,853 --> 00:26:02,413
เกี่ยวกับดีเอ็นเอ

393
00:26:02,493 --> 00:26:04,293
เราพร้อมสำหรับทุกสิ่ง
และทุกอย่าง

394
00:26:04,333 --> 00:26:06,453
เรารอคอยมาหลายปีแล้ว

395
00:26:06,613 --> 00:26:10,813
แต่เมื่อเขาพูดว่า
“มันเป็นขนหัวหน่าวที่เราพบ”

396
00:26:15,653 --> 00:26:17,613
ใส่สองและสองเข้าด้วยกันแล้ว

397
00:26:17,693 --> 00:26:21,733
เธอถูกข่มขืนเหรอ?
เธอเคยถูกทำร้ายมาก่อนหรือเปล่า?

398
00:26:22,133 --> 00:26:24,213
แต่เมื่อคิดถึงเรื่องที่เธอต้องทนทุกข์ทรมาน

399
00:26:24,373 --> 00:26:26,733
ใช่แล้ว นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
สำหรับเรา

400
00:26:33,813 --> 00:26:36,133
แกร์รี เพย์น: จากนั้นฉันก็เริ่ม
กำลังคิดเกี่ยวกับมัน

401
00:26:36,653 --> 00:26:38,373
แล้วฉันก็เริ่มคิดว่า...

402
00:26:39,973 --> 00:26:41,253
(หายใจออก)...

403
00:26:42,613 --> 00:26:44,893
คุณรู้ไหมว่าน้องสาวของฉันผ่านอะไรมาบ้าง

404
00:26:47,693 --> 00:26:50,173
สิ่งที่น้องสาวของฉันผ่านมาและ...

405
00:26:50,293 --> 00:26:51,693
รอก่อน...

406
00:26:58,933 --> 00:27:03,053
มันยากที่จะรับ ยากมาก.
มันแตกต่าง แตกต่างอย่างสิ้นเชิง

407
00:27:06,413 --> 00:27:08,773
มัน...มันยาก

408
00:27:30,093 --> 00:27:31,893
(นาฬิกาฟ้อง)

409
00:27:38,493 --> 00:27:41,413
อแมนดา อีเลส: วันแรกของการทดลองใช้
เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวจริงๆ

410
00:27:41,693 --> 00:27:44,773
เดิมทีฉันกำลังจะไปทดลองงาน
เพราะทุกคนในครอบครัว

411
00:27:44,813 --> 00:27:46,093
กำลังให้หลักฐาน

412
00:27:46,213 --> 00:27:50,533
ป้าของฉันอยากได้ใครสักคนเป็นตัวแทน
ครอบครัวตั้งแต่นาทีแรกจริงๆ

413
00:27:50,813 --> 00:27:53,493
แต่แล้วฉันก็ลงเอยด้วยการอยู่ที่นั่น
ตลอดเวลา

414
00:27:53,533 --> 00:27:58,413
เพราะฉันหมดหวังที่จะลอง
และค้นหาเพื่อประโยชน์ของฉันเอง

415
00:27:58,613 --> 00:27:59,973
เกิดอะไรขึ้นบนโลกนี้?

416
00:28:06,173 --> 00:28:08,773
ดำเนินคดีตามข้อกล่าวหา
ว่าจำเลยทั้งสอง

417
00:28:08,813 --> 00:28:11,653
ไนเจล บาร์เวลล์ และโธมัส โอไรลีย์

418
00:28:11,853 --> 00:28:16,773
ลักพาตัว ฆ่า แล้วก็
ทิ้งร่างของนิโคลา เพย์น

419
00:28:18,893 --> 00:28:20,933
เมลานี อีลส์: มาริลินพบว่ามันยากมาก

420
00:28:21,613 --> 00:28:25,253
เธอไปศาลในบางวัน
แต่มันส่งผลเสียต่อเธอมากเกินไป

421
00:28:25,333 --> 00:28:26,853
มัน...จริงๆ

422
00:28:27,133 --> 00:28:29,973
เธอคงจะอยู่ที่ศาล
แต่อาจจะไม่ใช่ในห้องพิจารณาคดี

423
00:28:34,093 --> 00:28:36,533
เดล เพย์น: การมองดูพวกเขาเป็นเรื่องแปลก
ใกล้มาก

424
00:28:36,853 --> 00:28:39,213
พวกเขาดูหวาดกลัว
พวกเขาดูกังวลและหวาดกลัวมาก

425
00:28:39,253 --> 00:28:42,413
ที่คุณจะทำ
และฉันคิดว่าพวกเขากลัว

426
00:28:44,693 --> 00:28:46,933
สก็อตต์ เพย์น: ส่วนหนึ่งของการป้องกันของพวกเขา

427
00:28:46,973 --> 00:28:52,453
คือความจริงที่ว่านิโคลา
คงไม่รู้จักบาร์เวลล์

428
00:28:52,533 --> 00:28:55,133
และถ้าเธอได้รับการติดต่อ
โดยคนสองคน

429
00:28:55,373 --> 00:28:57,893
เธอคงจะทำให้เกิดความโกลาหล

430
00:28:58,093 --> 00:29:00,173
เขาก็คงไม่สามารถ
เข้าใกล้นิโคลา

431
00:29:00,213 --> 00:29:03,213
เธอคงไม่ได้ขึ้นรถ
กับคนที่เธอไม่รู้จัก

432
00:29:05,813 --> 00:29:08,133
มันเป็นคำถามที่สำคัญ

433
00:29:08,453 --> 00:29:12,453
Nicola Payne รู้จัก Nigel Barwell หรือไม่
ในทางใดทางหนึ่ง

434
00:29:12,933 --> 00:29:17,533
และหลักฐานของเราก็คือ
ว่ามีการเชื่อมต่อบางอย่าง

435
00:29:17,573 --> 00:29:21,933
ว่าพวกเขาจะอยู่ในที่เดียวกัน
ที่ตั้ง/บริเวณใกล้เคียงไปพร้อมๆ กัน

436
00:29:22,053 --> 00:29:25,773
สก็อตต์ น้องชายของนิโคลา เพย์น
ก็พาไปยืนเป็นสักขีพยานด้วย

437
00:29:25,853 --> 00:29:30,693
นายสมิธถามเขาว่ามีหรือไม่
เคยเห็นคุณบาร์เวลล์และน้องสาวของเขา

438
00:29:30,733 --> 00:29:32,413
ในสถานที่เดียวกันด้วยกัน

439
00:29:32,493 --> 00:29:36,653
“ใช่” เขาตอบ “ในผับสักสองสามแห่ง
หลายเดือนก่อนที่เธอจะหายตัวไป”

440
00:29:36,973 --> 00:29:40,653
เขาบอกว่าคุณบาร์เวลล์อยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง
เรียกว่า ไมเคิล คุก

441
00:29:40,733 --> 00:29:44,293
ซึ่งเป็นพี่ชาย
ของเจสัน แฟนของนิโคลา

442
00:29:47,373 --> 00:29:50,213
Mick Cooke โจมตี Nicola หลายครั้ง

443
00:29:50,253 --> 00:29:54,573
เจสันคือมิก คุกที่เคยมี
การชกต่อยอีกครั้ง

444
00:29:56,533 --> 00:30:00,013
และเราอยู่ในผับท้องถิ่นของเรา
สิงโตแดง,

445
00:30:00,413 --> 00:30:05,613
และนิโคลาเข้ามาหาฉันแล้วพูดว่า
“โอ้ มิกค์ตีฉันอีกแล้ว”

446
00:30:05,653 --> 00:30:09,093
และฉันก็เดินไปเผชิญหน้า
เขาและบาร์เวลล์

447
00:30:09,173 --> 00:30:13,733
ที่กำลังสถาปนา
บาร์เวลล์รู้จักนิโคลา

448
00:30:15,813 --> 00:30:18,213
มาร์ติน สเลวิน: ความยาก
ด้วยบัญชีของสกอตต์

449
00:30:18,253 --> 00:30:21,653
คือเราไม่สามารถหาได้
อะไรก็ได้ที่จะสนับสนุนมัน

450
00:30:21,853 --> 00:30:25,653
ไนเจล บาร์เวลล์ และมิค คุก ต่างปฏิเสธ
ว่าเหตุการณ์นั้นได้เกิดขึ้นแล้ว

451
00:30:25,693 --> 00:30:30,693
พวกเขาทั้งสองปฏิเสธว่าไม่ได้อยู่ด้วยกัน
บริษัทภายในกลุ่มสิงโตแดงอย่างแน่นอน

452
00:30:33,093 --> 00:30:37,653
ที่ปรึกษาของไนเจล บาร์เวลล์เสนอแนะ
Scott Payne เป็นคนคิดเรื่องนี้ขึ้นมา

453
00:30:37,693 --> 00:30:39,813
ให้เหมาะสมกับสถานการณ์เท่านั้น

454
00:30:39,853 --> 00:30:41,933
และมันเป็นการกระทำที่มุ่งร้ายหรือแก้แค้น

455
00:30:44,013 --> 00:30:46,053
ปีเตอร์ วิลสัน:
ปัญหาในการดำเนินคดีก็คือ

456
00:30:46,093 --> 00:30:48,333
ไม่มีใครสามารถพูดได้ชัดเจนว่า

457
00:30:48,893 --> 00:30:53,133
เห็นชายสองคนนี้อยู่ในรถ
กับนิโคลา เพย์น

458
00:30:53,613 --> 00:30:57,373
ไม่มีใครเห็นว่านิโคลาถูกใครจับตัวไป

459
00:30:57,413 --> 00:31:02,773
และก็เป็นเวลายี่สิบห้าปี
หลังจากเหตุการณ์นั้นเอง

460
00:31:06,093 --> 00:31:09,613
ในบางกรณีผู้คนก็มี
ได้แถลงในขณะนั้น

461
00:31:09,653 --> 00:31:10,773
ซึ่งกล่าวสิ่งหนึ่งว่า

462
00:31:10,813 --> 00:31:14,013
เมื่อสันนิษฐานว่ามันสด
ในความทรงจำของพวกเขา

463
00:31:14,053 --> 00:31:18,373
ทันใดนั้นพวกเขาก็พูดกันในศาล
มีบางอย่างแตกต่างออกไปเล็กน้อย

464
00:31:21,533 --> 00:31:24,493
พยานหลายคนไม่ได้แสดง

465
00:31:24,533 --> 00:31:26,613
ขณะให้การเป็นพยาน
เป็นมาตรฐานเดียวกัน

466
00:31:26,653 --> 00:31:28,573
เหมือนกับตอนให้หลักฐานนั้น
สำหรับเรา

467
00:31:28,613 --> 00:31:31,333
และความไม่สอดคล้องกันก็ถูกเปิดเผย
ในหลักฐานนั้น

468
00:31:31,373 --> 00:31:35,213
โดยที่ปรึกษาของราชินีผู้ชำนาญมาก
สำหรับการป้องกัน

469
00:31:35,693 --> 00:31:41,053
ปีเตอร์ วิลสัน: เอาล่ะ หลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์
มักจะมีความสำคัญอย่างยิ่งเสมอ

470
00:31:41,133 --> 00:31:46,613
หากพิสูจน์ได้ว่ามีอยู่จริง
การเชื่อมต่อระหว่างชายในท่าเรือ

471
00:31:46,653 --> 00:31:48,813
และนิโคลา เพย์น

472
00:31:48,853 --> 00:31:53,013
นั่นจะเป็น
หลักฐานที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

473
00:31:55,093 --> 00:31:57,053
ผู้สื่อข่าว : ตำรวจตรวจค้นพบเต็นท์แห่งหนึ่ง

474
00:31:57,213 --> 00:32:01,893
ซึ่งใช้คำฟ้องดำเนินคดี
เพื่อพันร่างของนิโคลา เพย์น

475
00:32:02,173 --> 00:32:07,773
คณะลูกขุนบอกว่านิโคลาเพย์น
คงจะอยู่ในเต็นท์นั้น

476
00:32:08,093 --> 00:32:13,773
และนั่นคือโปรไฟล์ DNA บางส่วน
ยังเชื่อมโยงโธมัส โอ’ไรลีย์เข้ากับเต็นท์ด้วย

477
00:32:14,013 --> 00:32:17,573
และคณะลูกขุนก็ถูกบอกด้วย
เพื่อพวกเขาจะได้พอใจ

478
00:32:17,613 --> 00:32:21,253
เต็นท์นั้น
เป็นของไนเจล บาร์เวลล์

479
00:32:23,693 --> 00:32:26,973
พวกเขาจับคดีทั้งหมด
บนดีเอ็นเอนั้น

480
00:32:28,093 --> 00:32:30,013
นั่นก็คือมัน
นั่นคือการสร้างหรือทำลาย

481
00:32:30,493 --> 00:32:32,293
เพราะทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไปตามสถานการณ์

482
00:32:35,933 --> 00:32:37,933
มาร์ติน สเลวิน: เกี่ยวกับ
หลักฐานทางนิติเวช

483
00:32:37,973 --> 00:32:41,333
เราได้สร้างคดีที่เข้มแข็งต่อต้าน
ผู้ต้องสงสัยทั้งสอง

484
00:32:41,653 --> 00:32:46,893
น่าเสียดายที่ฝ่ายป้องกันทำได้
เผยให้เห็นความต่อเนื่องของเต็นท์นั้น

485
00:32:47,013 --> 00:32:49,533
และสิ่งนั้นถูกเก็บไว้ที่ไหน
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

486
00:32:49,573 --> 00:32:51,453
และสภาพที่มันถูกรักษาไว้

487
00:32:51,813 --> 00:32:58,373
ซึ่งในที่สุดก็นำไปสู่การพิสูจน์หลักฐาน
หลักฐานถูกท้าทายอย่างมาก

488
00:32:59,333 --> 00:33:02,613
เฮเซล จอห์นสัน: น่าเสียดายที่
เต็นท์ไม่ได้รับการบรรจุอย่างเหมาะสม

489
00:33:03,013 --> 00:33:07,733
รายการใด ๆ ที่ยื่นเพื่อนิติเวช
จะต้องปิดผนึกการสอบ

490
00:33:08,133 --> 00:33:09,573
เพราะถ้าไม่ปิดผนึก

491
00:33:09,613 --> 00:33:12,253
มีศักยภาพสำหรับหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์
ที่จะสูญหาย

492
00:33:12,533 --> 00:33:16,893
และมีศักยภาพในการหาหลักฐานเท่าเทียมกัน
เพื่อจะได้รู้จักกับรายการนั้นจริงๆ

493
00:33:19,773 --> 00:33:22,173
แม้ว่าฉันจะถูกเรียกโดย
การดำเนินคดี

494
00:33:22,213 --> 00:33:24,613
วิธีการทางนิติเวชในนามของ
ของศาล

495
00:33:24,973 --> 00:33:26,693
ดังนั้นคุณต้องเปิดกว้างและซื่อสัตย์

496
00:33:26,733 --> 00:33:29,013
เมื่อคุณถูกถามคำถาม
โดยการป้องกัน

497
00:33:29,853 --> 00:33:32,533
ดังนั้นฉันรู้ว่าฉันกำลังจะไป
ถูกถามเกี่ยวกับ

498
00:33:32,573 --> 00:33:35,413
การบรรจุเต็นท์ไม่ดี

499
00:33:35,933 --> 00:33:40,413
และฉันก็ต้องพูดตรงๆ
ความรู้สึกของเราในตอนนั้นเป็นอย่างไร

500
00:33:47,933 --> 00:33:50,013
จำที่เธอพูดว่าเธอมีเต็นท์แล้ว

501
00:33:50,413 --> 00:33:52,213
มันถูกส่งถึงเธอแล้วเธอก็พูดว่า

502
00:33:52,253 --> 00:33:57,093
“เอาล่ะ ฉันจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ดี?
กระเป๋าเปิดอยู่” มันเปิดอยู่

503
00:33:58,133 --> 00:33:59,413
ปีเตอร์ วิลสัน: ปรากฏว่า

504
00:33:59,653 --> 00:34:05,813
คุณไม่สามารถพูดได้ว่าเต็นท์นี้เคยเป็น
ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม

505
00:34:05,853 --> 00:34:08,293
ว่าเต็นท์นี้ถูกปิดผนึกแล้ว

506
00:34:08,453 --> 00:34:12,373
ว่าเนื้อหานี้ไม่มี
ได้รับการปนเปื้อน

507
00:34:13,853 --> 00:34:16,533
อแมนดา อีเลส: มีเรื่องใหญ่มาก
ปัญหาใหญ่ในศาล

508
00:34:16,573 --> 00:34:21,693
เกี่ยวกับการขาดความต่อเนื่อง
ด้วยการจัดแสดงนิทรรศการ

509
00:34:22,013 --> 00:34:24,893
บันทึกพวกเขา
และจัดเก็บอย่างถูกต้อง

510
00:34:24,933 --> 00:34:29,173
และนั่นคือจุดที่การป้องกัน
สามารถทำงานได้จริงๆ

511
00:34:29,213 --> 00:34:31,453
เพราะตำรวจ
ได้เปิดทิ้งไว้ให้กว้าง

512
00:34:32,573 --> 00:34:34,613
เมื่อรู้ว่าจะต้องมีความท้าทาย

513
00:34:34,653 --> 00:34:37,613
รอบความต่อเนื่อง
ของหลักฐานทางนิติเวช

514
00:34:37,653 --> 00:34:41,933
ฉันใช้จ่ายไปเป็นจำนวนมาก
เงินกับนักวิทยาศาสตร์

515
00:34:41,973 --> 00:34:46,093
เพื่อประเมินความน่าจะเป็นของ
การปนเปื้อนข้าม

516
00:34:46,173 --> 00:34:48,813
ความน่าจะเป็นของ
สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นต่ำมาก

517
00:34:49,053 --> 00:34:52,613
แต่แน่นอนว่าฝ่ายจำเลยแย้งเช่นนั้น
มีความน่าจะเป็น

518
00:34:52,653 --> 00:34:54,813
และมันก็ล้มลง
ให้คณะลูกขุนตัดสิน

519
00:34:58,133 --> 00:35:00,933
ไนเจล เพย์น: ฉันแค่นั่งอยู่ตรงนั้น
โดยที่ฉันอ้าปากอยู่

520
00:35:01,013 --> 00:35:04,613
คุณแค่มองไปที่คณะลูกขุนแล้วคุณก็เป็นเช่นนั้น
เหมือนกับว่าจู่ๆ DNA นั้นก็หายไป

521
00:35:05,253 --> 00:35:09,693
คดีของคุณทั้งหมดเพิ่งผ่านไป

522
00:35:10,293 --> 00:35:12,533
หลังจากวันนั้นก็เป็นอันเสร็จสิ้น

523
00:35:12,813 --> 00:35:16,893
ฉันแค่อยากจะออกจากศาล

524
00:35:17,533 --> 00:35:21,213
ขึ้นรถไฟกลับโคเวนทรี
และอย่ากลับมาที่ศาลอีกเลย

525
00:35:24,413 --> 00:35:27,093
ปีเตอร์ วิลสัน: หากพวกเขาพบว่าไม่มีความผิด

526
00:35:27,133 --> 00:35:31,413
หากคณะลูกขุนตัดสินว่าจะเป็นอย่างไร
จะผ่านความคิดของคุณเหรอ?

527
00:35:31,453 --> 00:35:32,613
มันทิ้งคุณไว้ที่ไหน?

528
00:35:32,653 --> 00:35:34,093
ฉันคงจะอกหัก

529
00:35:34,493 --> 00:35:36,333
ฉันคงอกหักจริงๆ

530
00:35:38,293 --> 00:35:40,493
หัวใจของฉันฉีกออกเพียงพอ

531
00:35:41,213 --> 00:35:44,493
และฉันจะไม่เข้าไปในห้อง
เมื่อพวกเขาจะพูด

532
00:35:44,693 --> 00:35:46,573
ฉันจะไปนั่งที่อื่น

533
00:35:46,973 --> 00:35:51,533
ฉันไม่สามารถนั่งและฟังมันได้
เพราะมันมากเกินไป

534
00:35:58,093 --> 00:35:59,653
(นาฬิกาฟ้อง)

535
00:36:07,933 --> 00:36:10,053
MARTIN SLEVIN: ดังนั้น คณะลูกขุนจึงออกไป
ในวันศุกร์

536
00:36:10,093 --> 00:36:13,293
และในเช้าวันจันทร์
ฉันได้ยินเสียงแทนนอย

537
00:36:13,333 --> 00:36:16,453
เพื่อเรียกทุกฝ่ายกลับขึ้นศาล

538
00:36:16,493 --> 00:36:19,493
ในส่วนของกรณีของ Barwell และ O'Reilly

539
00:36:22,213 --> 00:36:27,813
ปีเตอร์ วิลสัน: เมื่อคุณถูกเรียกกลับ
คุณมีอะดรีนาลีนตามธรรมชาติ

540
00:36:27,853 --> 00:36:31,573
ซึ่งกำลังวิ่งผ่านคุณ
มันเกือบจะติดต่อกันได้

541
00:36:31,613 --> 00:36:34,173
เราแปลกใจที่พวกเขากลับมา
ค่อนข้างเร็ว

542
00:36:34,213 --> 00:36:35,453
ดังนั้นเราจึงลงไป

543
00:36:35,493 --> 00:36:40,573
มาริลีนไม่อยากอยู่ในศาล
เธอจึงรออยู่กับเจ้าหน้าที่ประสานงาน

544
00:36:43,773 --> 00:36:45,653
ไนเจล เพย์น: เช้าวันนั้น
เรากำลังขึ้นรถไฟ

545
00:36:45,693 --> 00:36:48,013
เรามีเวลาเหลือเฟือที่จะได้
บนรถไฟ บนนั้น

546
00:36:48,053 --> 00:36:50,613
แต่แล้วจู่ๆก็มี
มีสัญญาณออกมาบ้าง

547
00:36:50,893 --> 00:36:52,613
ดังนั้นเราจึงไปที่นั่นไม่ได้

548
00:36:52,653 --> 00:36:57,693
ดังนั้นเราจึงอยู่ที่สถานีแล้วฉันก็ไป
โทรศัพท์ฟังคำพิพากษา

549
00:37:01,773 --> 00:37:03,293
จอห์น เพย์น: ฉันกังวลมาก

550
00:37:03,773 --> 00:37:06,973
เพราะไนเจลถูกจับได้
และยังทำไม่สำเร็จ

551
00:37:09,093 --> 00:37:10,333
ฉันอยู่ที่ทำงาน

552
00:37:10,533 --> 00:37:15,053
คณะลูกขุนกำลังจะกลับออกมา
ฉันจึงรีบวิ่งกลับบ้าน กลับบ้าน

553
00:37:15,093 --> 00:37:16,613
ฉันไม่สามารถไปศาลได้

554
00:37:18,173 --> 00:37:20,333
สก็อตต์ เพย์น: แล้วคณะลูกขุนก็กลับมา

555
00:37:20,613 --> 00:37:23,333
ฉันมีมือของฉันปิดตาของฉัน

556
00:37:24,253 --> 00:37:26,973
ฉันก็เป็นแบบนี้
ฉันไม่สามารถทนได้

557
00:37:31,213 --> 00:37:32,493
ไม่ผิด.

558
00:37:37,013 --> 00:37:40,573
ฉันโอบแขนพ่อไว้
เขาพัง.

559
00:37:41,933 --> 00:37:44,853
ผิดหวังมาก. ฉันแค่นั่งอยู่ที่นั่น
และฉันไม่อยากจะเชื่อเลยแต่...

560
00:37:48,093 --> 00:37:49,613
แม่ฉันเพิ่งทรุดตัวลง

561
00:37:50,453 --> 00:37:51,933
พ่อฉันแทบล้มเป็นชิ้นๆ

562
00:37:52,693 --> 00:37:55,653
พวกเขาเพิ่งแตกหัก
หักอย่างแน่นอน

563
00:37:58,253 --> 00:38:02,333
ฉันไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อชอบจับพวกเขา
และจับมันและอะไรทำนองนั้น

564
00:38:02,373 --> 00:38:04,813
แต่มันก็เหมือนกับว่า
เรียกแท็กซี่ เรียกแท็กซี่ที่นี่

565
00:38:04,853 --> 00:38:06,613
พาเราไปที่นั่น
โดยเร็วที่สุด

566
00:38:10,573 --> 00:38:12,253
ฉันได้รับโทรศัพท์
ออกไปจากฉันแม่

567
00:38:12,893 --> 00:38:16,813
ฉันแทบจะไม่สามารถบอกได้ว่าอะไร
เธอบอกว่าเธออารมณ์เสียมาก

568
00:38:16,853 --> 00:38:19,973
และฉันเพิ่งได้ยินเธอพูดว่า
“ไม่ผิด ไม่ผิด”

569
00:38:22,413 --> 00:38:27,733
เพิ่งบินออกจากโรงงาน
และ...ก็ตรงกลับบ้าน

570
00:38:27,973 --> 00:38:29,933
มันไม่ใช่วันที่ดี

571
00:38:30,613 --> 00:38:37,053
ครั้งแรกที่ฉันเห็นพ่ออารมณ์เสียและฉัน
พี่น้องทุกคนก็อารมณ์เสียในเวลาเดียวกัน

572
00:38:39,733 --> 00:38:41,973
มัน...ใช่ ไม่ใช่วันที่ดี

573
00:38:52,213 --> 00:38:57,213
จากนั้นฉันก็มองข้ามไปที่บาร์เวลล์แล้วเรื่องนั้น
และทุกคนก็เฉลิมฉลองกัน

574
00:38:57,773 --> 00:39:03,333
ไนเจล บาร์เวลล์ กระโดดขึ้นมา และผมคิดว่า
เขาพูดหรือตะโกนถ้อยคำนั้น

575
00:39:03,373 --> 00:39:05,653
“ขอบคุณ” ถึงคณะลูกขุน

576
00:39:05,933 --> 00:39:08,733
และการมองดูครอบครัวเพย์น

577
00:39:09,653 --> 00:39:15,093
นั่นเป็นเพียงการทรมานพวกเขาอีกครั้ง

578
00:39:15,133 --> 00:39:16,573
พวกเขารู้สึกว้าวุ่นใจ

579
00:39:16,613 --> 00:39:23,533
ความหวังของพวกเขาก็เพิ่มขึ้น
และกลับจบลงด้วยการไม่มีอะไรเลย

580
00:39:24,253 --> 00:39:28,293
วันนี้ชายสองคนในท้องถิ่นที่เคยไป
ถูกกล่าวหาว่าฆ่าวัยรุ่น

581
00:39:28,453 --> 00:39:31,773
พ้นจากศาลแล้ว
ขนาบข้างด้วยครอบครัวของพวกเขา

582
00:39:32,093 --> 00:39:35,453
พี่เขย ไนเจล บาร์เวลล์
และโธมัส โอ'ไรล์ลี

583
00:39:35,493 --> 00:39:37,413
เห็นมีเคราทางด้านซ้าย

584
00:39:37,493 --> 00:39:40,893
พ้นจากความเกี่ยวข้องใดๆ แล้ว
ในการหายตัวไปของเธอ

585
00:39:41,413 --> 00:39:45,133
เราในฐานะครอบครัวก็พอใจสิ่งนี้
ในที่สุดฝันร้ายก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว

586
00:39:45,333 --> 00:39:47,573
พ่อกับลุงของเราก็มี
บำรุงรักษาอยู่เสมอ

587
00:39:47,613 --> 00:39:49,573
ตั้งแต่เริ่มต้นสิ่งนี้
การสอบสวน

588
00:39:49,813 --> 00:39:52,893
ว่าพวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
ในการหายตัวไปของนิโคลา เพย์น

589
00:39:53,133 --> 00:39:55,653
ทั้งพ่อคุณลุงของเราและทุกคน
ครอบครัวได้รับความเดือดร้อน

590
00:39:55,693 --> 00:39:58,853
ตลอดระยะเวลา 24 ปี จากการต้องสงสัย
และการเสียดสี

591
00:39:58,893 --> 00:40:00,333
ห้อยอยู่เหนือหัวครอบครัวของเรา

592
00:40:00,813 --> 00:40:02,973
มาร์ติน สเลวิน:
มันน่าผิดหวังอย่างไม่น่าเชื่อ

593
00:40:03,253 --> 00:40:06,613
คุณอยู่ในมือของระบบตุลาการ

594
00:40:06,653 --> 00:40:07,813
และคุณอยู่ในมือของคณะลูกขุน

595
00:40:07,853 --> 00:40:12,853
และไม่ว่าคุณจะมีความคิดเห็นอย่างไร
สิ่งที่คุณรู้สึกว่าผลลัพธ์ควรจะเป็น

596
00:40:12,893 --> 00:40:15,453
คุณต้องเคารพ
กระบวนการของศาล

597
00:40:21,653 --> 00:40:25,333
ไนเจล เพย์น: ครอบครัวของเราเสียหายหนัก
และหนักใจกับคำตัดสินของวันนี้

598
00:40:26,133 --> 00:40:28,613
เป็นเวลาเกือบ 24 ปีที่เราใช้ชีวิตทุกวัน

599
00:40:28,653 --> 00:40:32,493
ด้วยความปวดร้าวที่ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
เกิดขึ้นกับนิโคลาที่รักของเรา

600
00:40:33,453 --> 00:40:36,533
และที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นจนถึงทุกวันนี้
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธออยู่ที่ไหน

601
00:40:39,573 --> 00:40:41,213
(นาฬิกาฟ้อง)

602
00:40:47,933 --> 00:40:50,333
ปีเตอร์ วิลสัน: วันนี้ เพย์น
ครอบครัวอยู่ด้วยกัน

603
00:40:50,373 --> 00:40:52,773
สามัคคีและยังคงมุ่งมั่น

604
00:40:53,093 --> 00:40:54,853
เมื่อวานสำหรับพวกเขาคือความเสียใจ

605
00:40:54,893 --> 00:41:00,133
ขณะที่ชายสองคนพ้นจากการฆาตกรรมแล้ว
Nicola Payne หลังจากการทดลองใช้ห้าสัปดาห์

606
00:41:01,133 --> 00:41:02,453
ถังน้ำตา

607
00:41:03,573 --> 00:41:06,693
ข้ามไปนิดหน่อย
ตะโกนบ้างว่า

608
00:41:07,773 --> 00:41:10,813
ซึ่งฉันเสียใจด้วย
ปล่อยฉันลง แต่...

609
00:41:11,453 --> 00:41:13,173
ฉันไม่สามารถช่วยได้คุณก็รู้

610
00:41:13,213 --> 00:41:15,813
ฉันแค่รู้สึกว่ายิ่งเรื่องนี้ดำเนินต่อไปนานเท่าไร

611
00:41:16,453 --> 00:41:19,453
ยิ่งเราปล่อยให้นิโคลาผิดหวังนานเท่าไร
(ร้องไห้) ฉันขอโทษ

612
00:41:24,213 --> 00:41:26,373
เดล เพย์น: อันนี้ใช้เวลามาก
การผ่านพ้นไป

613
00:41:26,413 --> 00:41:27,893
ใช้เวลาค่อนข้างมากในการเอาชนะ

614
00:41:27,933 --> 00:41:30,573
เพราะเราคิดตามตรงว่านี่คือสิ่งนี้
เราทำ.

615
00:41:31,533 --> 00:41:33,253
จอห์น เพย์น:
ใช่ แพ้จริงๆ

616
00:41:33,413 --> 00:41:36,413
คุณรู้ไหม หลังจากนั้นคุณก็มักจะนั่ง
และคิดถึงสิ่งเหล่านี้

617
00:41:36,453 --> 00:41:37,693
และเมื่อคุณก้าวข้ามมันไป

618
00:41:37,733 --> 00:41:40,773
คุณก็ตระหนักได้ว่า
มันผิดพลาดตรงไหน

619
00:41:43,213 --> 00:41:45,053
และมีข้อผิดพลาดใหญ่เกิดขึ้น

620
00:41:46,853 --> 00:41:49,173
ปีเตอร์ วิลสัน: อะไรคือกุญแจสำคัญ
เมื่อสิ้นสุดการพิจารณาคดี

621
00:41:49,213 --> 00:41:54,853
ก็คือทีมป้องกัน
สามารถวาดภาพได้

622
00:41:55,213 --> 00:42:01,453
ว่าการสอบสวนของตำรวจ
แน่นอนวิธีเก็บรักษาสิ่งจัดแสดงต่างๆ

623
00:42:01,733 --> 00:42:06,453
เคยทั้งเลอะเทอะและโกลาหล

624
00:42:06,693 --> 00:42:10,973
และผู้พิพากษาก็กลับมาเป็นเช่นนั้นจริงๆ
ในบทสรุปของเขา

625
00:42:15,293 --> 00:42:18,173
MARTIN SLEVIN: มันเลอะเทอะหรือเปล่า
การสอบสวน? ฉันไม่เห็นด้วย

626
00:42:21,493 --> 00:42:26,093
มีองค์ประกอบหลายอย่างถูกเปิดเผยที่ศาล
ของการจัดการนิทรรศการ

627
00:42:26,133 --> 00:42:30,533
ซึ่งนำไปสู่หลักฐานทางนิติเวช
กำลังถูกท้าทาย

628
00:42:31,293 --> 00:42:35,573
แต่มุมมองของฉันคือว่าปี 1991
การสอบสวน

629
00:42:35,853 --> 00:42:37,853
ส่วนใหญ่
เป็นมืออาชีพ

630
00:42:38,813 --> 00:42:42,173
และพวกเขาระบุตัวผู้ต้องสงสัยสองคนได้

631
00:42:42,213 --> 00:42:45,773
ซึ่งในที่สุดฉันก็กลับมา
และเรียกเก็บเงิน

632
00:42:48,253 --> 00:42:49,893
เมื่อฉันเข้าควบคุมการสอบสวน

633
00:42:49,933 --> 00:42:52,373
ฉันมีเวลาอยู่ข้างฉัน

634
00:42:52,413 --> 00:42:58,053
และแน่นอนว่า ฉันมีสิ่งสำคัญที่สุด
ประโยชน์ของความก้าวหน้าทางนิติเวช

635
00:43:00,733 --> 00:43:04,053
โธมัส โอไรลีย์ และไนเจล บาร์เวลล์
ได้เข้ารับการพิจารณาคดีแล้ว

636
00:43:04,373 --> 00:43:06,893
พวกเขาพ้นผิดแล้ว
และพบว่าไม่มีความผิด

637
00:43:06,933 --> 00:43:10,413
คำถามคือมีอย่างอื่นอีกไหม
ผู้ต้องสงสัยที่มีศักยภาพ?

638
00:43:10,613 --> 00:43:13,933
ฉันคิดว่าฉันตกรอบแล้ว
ทุกคนที่เข้ามาสอบถาม

639
00:43:14,053 --> 00:43:17,653
มันยังคงทิ้งเครื่องหมายคำถามไว้
กับบาร์เวลล์และโอไรลีย์

640
00:43:17,813 --> 00:43:20,533
ตำรวจว่าเรื่องนี้มาก
การสอบสวนสด

641
00:43:21,013 --> 00:43:24,013
และพวกเขาก็ยังเชื่อว่ามีคนเข้ามา
โคเวนทรีรู้อะไรบางอย่าง

642
00:43:24,053 --> 00:43:25,293
ซึ่งอาจช่วยพวกเขาได้

643
00:43:25,653 --> 00:43:29,413
เราจะใช้โอกาสนี้ในการอุทธรณ์
ใครก็ตามที่อาจมีความรู้ใด ๆ

644
00:43:29,813 --> 00:43:32,933
เกี่ยวกับสถานการณ์ที่นำไปสู่
การหายตัวไปของนิโคลา

645
00:43:33,293 --> 00:43:37,013
หรือเธออยู่ที่ไหนกันแน่
ขณะนี้ร่างกายตั้งอยู่

646
00:43:40,653 --> 00:43:42,853
มาร์ติน สเลวิน: ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า และ
สัปดาห์ที่เรานั่งลง

647
00:43:42,893 --> 00:43:44,453
แล้วดูว่าตอนนี้เราจะไปที่ไหน?

648
00:43:46,253 --> 00:43:48,373
ไม่นานหลังจากการพิจารณาคดี

649
00:43:48,813 --> 00:43:52,613
เรามีข้อมูลใหม่
มาถึงการสอบสวน

650
00:43:53,213 --> 00:43:55,493
เกี่ยวกับการพบเห็นชายสองคน

651
00:43:55,733 --> 00:43:58,773
ทำตัวน่าสงสัยในวันนั้น
นิโคลาหายตัวไป

652
00:44:01,133 --> 00:44:04,173
ผมมั่นใจจากข้อมูล
พยานนั้นได้ให้เรา

653
00:44:04,413 --> 00:44:07,493
ว่านิโคลาถูกนำตัวไปที่ไซต์นั้น
ในวันที่เธอหายไป

654
00:44:09,293 --> 00:44:11,413
การสอบสวนยังไม่สิ้นสุด

655
00:44:11,533 --> 00:44:13,813
เราก็ไม่เคยจะหยุด
ตามหานิโคลา

656
00:44:18,893 --> 00:44:22,493
มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นที่นี่
ในวันที่นิโคลาหายตัวไป

657
00:44:24,173 --> 00:44:29,173
ขณะนี้ตำรวจได้เริ่มค้นหาใหม่แล้ว
ที่ตั้งที่สวนสาธารณะ Coombe Abbey Country

658
00:44:29,213 --> 00:44:31,293
หลังจากมีพยานเข้ามา

659
00:44:33,973 --> 00:44:37,773
ปีเตอร์ วิลสัน: มีความหวังเช่นนั้น
ก็จะพบบางสิ่งที่สำคัญ

660
00:44:38,413 --> 00:44:39,293
มันจะได้เท่านี้เหรอ?

661
00:44:39,333 --> 00:44:41,773
คุณรู้ไหมเพราะเมื่อถึงจุดหนึ่งอย่างแน่นอน

662
00:44:41,813 --> 00:44:43,773
สิ่งต่าง ๆ ต้องเปลี่ยนแปลง
และไปในความโปรดปรานของเรา