1 00:00:14,125 --> 00:00:17,250 WwW.SubYab.CoM (เด็กคุยกัน) 2 00:00:24,417 --> 00:00:26,625 ("ถ้าฉันเคยเป็นเด็ก" โดยวิลโกเล่น) 3 00:00:31,500 --> 00:00:35,417 ♪ ฉันไม่เคยอยู่คนเดียว ♪ 4 00:00:37,291 --> 00:00:39,333 ♪ นานพอที่จะรู้ ♪ 5 00:00:40,792 --> 00:00:43,333 ♪ หากฉันยังเป็นเด็ก ♪ 6 00:00:45,750 --> 00:00:49,625 ♪ ฉันถูกมัดไว้เหมือนเรือ ♪ 7 00:00:51,625 --> 00:00:53,667 ♪ บนกระดุมเหมือนเสื้อคลุม ♪ 8 00:00:55,125 --> 00:00:57,166 ♪ ปลดปล่อยให้เป็นอิสระในป่า ♪ 9 00:00:59,667 --> 00:01:01,709 ♪ ฉันจะกระโดด ♪ 10 00:01:01,792 --> 00:01:04,500 ♪ เพื่อเขย่าเลือดอันซุ่มซ่ามของฉัน ♪ 11 00:01:09,792 --> 00:01:12,542 ♪ ดังนั้น ฉัน... ♪ 12 00:01:12,625 --> 00:01:14,667 ♪ ไม่อยากสัมผัสเลย ♪ 13 00:01:16,166 --> 00:01:19,166 ♪ หัวใจของคุณมากเกินไป ♪ 14 00:01:19,709 --> 00:01:21,792 ♪ หรือกอดคุณไว้แน่นเกินไป ♪ 15 00:01:24,041 --> 00:01:25,625 ♪ ฉันเห็น ♪ 16 00:01:26,959 --> 00:01:29,000 ♪ เบื้องหลังสมองของฉัน ♪ 17 00:01:30,500 --> 00:01:32,542 ♪ คราบผีสิง ♪ 18 00:01:34,166 --> 00:01:36,166 ♪ จะไม่มีวันจางหายไป ♪ 19 00:01:38,333 --> 00:01:40,333 ♪ ฉันล่า ♪ 20 00:01:41,000 --> 00:01:43,542 ♪ สำหรับความเจ็บปวด ♪ 21 00:01:45,000 --> 00:01:47,041 ♪ ฉันรับได้ ♪ 22 00:01:49,542 --> 00:01:52,125 ♪ ฉัน... ♪ 23 00:01:52,208 --> 00:01:54,291 ♪ ไม่เคยอยู่คนเดียว ♪ 24 00:01:55,500 --> 00:01:57,542 ♪ นานพอที่จะรู้ ♪ 25 00:01:59,166 --> 00:02:01,208 ♪ หากฉันยังเป็นเด็ก ♪ 26 00:02:06,375 --> 00:02:09,375 ♪ ♪ 27 00:02:14,000 --> 00:02:17,041 ไดอาน่า เซอร์รา แครี: มันเป็นเพียง หนึ่งในสิ่งเหล่านั้น 28 00:02:18,417 --> 00:02:20,250 ฉันไม่รู้ว่าอะไร เด็กธรรมดาคนหนึ่งก็คือ 29 00:02:20,333 --> 00:02:22,375 เพราะฉันไม่ได้ มีเพื่อนคนไหน 30 00:02:26,041 --> 00:02:27,959 มีแน่นอน ข้อจำกัด 31 00:02:28,041 --> 00:02:30,625 ฉันไม่รู้ มีอีกโลกหนึ่ง ออกไปข้างนอกเพื่อเด็กๆ 32 00:02:30,709 --> 00:02:34,083 (เด็กคุยกัน) 33 00:02:36,458 --> 00:02:40,542 และชีวิตของลูก ไม่ใช่ชีวิตของฉัน 34 00:02:40,625 --> 00:02:42,709 ♪ ♪ 35 00:02:45,792 --> 00:02:47,834 ในปี ค.ศ. 1920 36 00:02:47,917 --> 00:02:50,083 ฉันเริ่มทำงาน 37 00:02:51,083 --> 00:02:54,417 ฉันเกิดในปี 1918 ฉันก็เลยไปทำงานตอนบ่ายสอง 38 00:02:56,917 --> 00:02:59,917 ฉันไม่ได้ตระหนัก มันพิเศษมาก 39 00:03:01,125 --> 00:03:05,000 ฉันคิดว่าผู้ปกครองทุกคน เคยทำงานตั้งแต่ยังเป็นเด็ก 40 00:03:05,083 --> 00:03:06,375 สำหรับพ่อแม่ของพวกเขา 41 00:03:07,417 --> 00:03:09,250 ฉันได้รวบรวมสิ่งนั้นเข้าด้วยกัน 42 00:03:10,417 --> 00:03:13,208 มันเป็นเค้กชิ้นหนึ่ง ตามที่ผู้กำกับกังวล 43 00:03:13,291 --> 00:03:15,125 สิ่งที่พวกเขาบอก ฉันต้องทำ ฉันทำ 44 00:03:15,208 --> 00:03:17,083 คุณก็รู้โดยไม่ต้องยุ่งยากอะไร 45 00:03:17,417 --> 00:03:20,750 (เล่นดนตรีจังหวะสนุกสนาน) 46 00:03:22,959 --> 00:03:26,291 ภาพยนตร์สารคดีเรื่องใหญ่สามเรื่องของฉัน ประสบความสำเร็จอย่างมาก 47 00:03:28,125 --> 00:03:30,959 ดังนั้นฉันจึงไปกับฉัน อาชีพมาระยะหนึ่งแล้ว 48 00:03:37,959 --> 00:03:40,667 เรามีพนักงาน เรามีคนขับรถ 49 00:03:40,750 --> 00:03:43,417 และเราก็มีสาวใช้ และเรามีแม่ครัว 50 00:03:43,500 --> 00:03:46,375 และนี่เป็นเพราะว่า เราไม่สามารถทำงานได้ 51 00:03:46,458 --> 00:03:47,875 ในฐานะดารา 52 00:03:47,959 --> 00:03:50,125 โดยไม่มีสิ่งเหล่านั้น คุณรู้ไหม? 53 00:03:51,458 --> 00:03:54,458 พวกเขายังมี ตุ๊กตาที่ทำเพื่อฉัน 54 00:03:55,667 --> 00:03:59,750 พวกเขาแนะนำฉันเป็น ดาราเด็กเงินล้าน 55 00:03:59,834 --> 00:04:02,458 ภาพยนตร์ทุกเรื่องจะเป็น ล้านดอลลาร์ 56 00:04:04,333 --> 00:04:05,875 แต่พ่อของฉันค้นพบว่า 57 00:04:05,959 --> 00:04:10,041 ว่าเขาจะไม่ ถูกตัดเป็นกำไร 58 00:04:10,125 --> 00:04:12,250 พ่อของฉันจึงโกรธมาก 59 00:04:12,333 --> 00:04:15,000 ดังนั้นเขาจึงเลิก เขาผิดสัญญา 60 00:04:15,667 --> 00:04:18,917 และอาชีพการงานของฉัน เลิกงานตอนเจ็ดโมง 61 00:04:19,000 --> 00:04:21,333 (จบเพลงจังหวะสนุกสนาน) 62 00:04:24,667 --> 00:04:27,667 (เสียงนกร้อง) 63 00:04:29,709 --> 00:04:31,583 -(เสียงบี๊บ) -มาร์ค:สวัสดี ฉันชื่อมาร์ค สเลเตอร์ 64 00:04:31,667 --> 00:04:34,667 และฉันกำลังอ่านเพื่อ บทบาทของนกยูงภูมิใจ 65 00:04:35,000 --> 00:04:38,875 (เสียงน่าขนลุก): เกิดมามีครอบครัว ของอดีตฮีโร่ 66 00:04:38,959 --> 00:04:42,125 ในม่านของ วิญญาณอันยิ่งใหญ่... 67 00:04:42,208 --> 00:04:45,250 เมลานี: กับลูกๆ ฉันรู้สึกแบบนั้น วงแหวนรอบดาวเสาร์ 68 00:04:45,333 --> 00:04:47,166 ฉันรู้สึกเหมือนเขาและฉัน ณ จุดนี้ 69 00:04:47,250 --> 00:04:48,959 เราอยู่บนวงแหวนรอบนอกนี้ 70 00:04:49,041 --> 00:04:52,458 ลักษณะทางกายภาพของคุณ และพ่อแม่ของคุณ 71 00:04:52,542 --> 00:04:54,000 (เสียงหัวเราะเงียบ ๆ) 72 00:04:54,083 --> 00:04:55,750 -(เสียงบี๊บ) -ดี. 73 00:04:55,834 --> 00:04:57,792 ฉันรู้ว่าพวกเขาพูด สำหรับการออดิชั่นทุกๆ 100 ครั้ง 74 00:04:57,875 --> 00:04:59,000 คุณจะได้อันหนึ่ง 75 00:04:59,083 --> 00:05:01,625 โอเค ถ้าอย่างนั้นเรามาต่อเลย วงแหวนรอบนอกของดาวเสาร์, 76 00:05:01,709 --> 00:05:04,000 นานแค่ไหนก่อนที่เราจะได้ สู่วงแหวนที่สองที่ใกล้ยิ่งขึ้น 77 00:05:04,083 --> 00:05:05,458 กับเสียงเรียกเข้าเหรอ? 78 00:05:05,542 --> 00:05:08,125 โอเค นี่คือการติดต่อกลับ แหวนของเด็กๆ 79 00:05:08,208 --> 00:05:11,583 ที่ได้กระทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น-- 80 00:05:11,667 --> 00:05:14,125 ดังนั้นมันไป-- งั้นขอเถอะ รับสิ่งนี้ตรงๆ 81 00:05:14,208 --> 00:05:17,500 มันไป-- มันไปออดิชั่น... 82 00:05:18,542 --> 00:05:21,083 โทรกลับ, จองแล้ว, 83 00:05:21,166 --> 00:05:24,333 -และดาวเคราะห์ก็คือ งาน เข้าใจแล้ว. -ขวา. (หัวเราะ) 84 00:05:24,417 --> 00:05:27,417 ♪ ♪ 85 00:05:28,417 --> 00:05:29,875 เมลานี: เรามาจากฟลอริดา 86 00:05:29,959 --> 00:05:31,166 นี่เป็นปีที่สองของเรา 87 00:05:31,250 --> 00:05:33,333 และมาร์กก็มี แสดงความสนใจ 88 00:05:33,417 --> 00:05:35,583 ที่เขาต้องการ เพื่อเป็นนักแสดง 89 00:05:39,417 --> 00:05:43,000 คุณรู้ไหม เขาดูโฆษณาภาพยนตร์ เขาพยายามจะถ่ายทอดอยู่เสมอ 90 00:05:43,083 --> 00:05:44,458 ตัวละครนั้นในภาพยนตร์ 91 00:05:44,542 --> 00:05:46,333 และดังนั้น เมื่อเขาพรรณนาเช่นนั้น 92 00:05:46,417 --> 00:05:48,500 เขาจะทำจริงๆ เลียนแบบได้ดี 93 00:05:48,583 --> 00:05:50,792 ของเลียนแบบก็คือ... 94 00:05:50,875 --> 00:05:52,917 น่าทึ่งมาก ดังนั้น... 95 00:05:54,750 --> 00:05:58,125 คุณมี-- คุณแม่บนเวที 96 00:05:58,208 --> 00:06:02,166 คุณก็รู้ และฉันไม่ทำ เคยอยากจะเป็นหนึ่งในนั้น 97 00:06:02,250 --> 00:06:04,208 เพราะคุณเห็นพวกเขา 98 00:06:04,291 --> 00:06:07,542 และพวกเขาก็บอกฉันแล้ว ว่าฉันเป็นแม่ที่ไม่ดี 99 00:06:07,625 --> 00:06:09,500 เพราะฉันปล่อยให้เขา ไปคาราเต้ 100 00:06:09,583 --> 00:06:11,125 - อ่า! - ฉันปล่อยให้เขาทะเลาะกัน 101 00:06:12,000 --> 00:06:14,375 โอเค พวกเขาพูดว่า “นี่คือคนทำเงิน” 102 00:06:14,458 --> 00:06:17,041 -"คนทำเงิน! คนทำเงิน!" -อย่าให้-- (หัวเราะ) 103 00:06:17,125 --> 00:06:20,667 ฉันหมายถึง-- และฉัน คุณรู้ไหมว่าฉันตกใจมาก 104 00:06:20,750 --> 00:06:23,792 (เล่นดนตรีปลุกเร้า) 105 00:06:24,166 --> 00:06:25,709 (เสียงสูง) 106 00:06:25,792 --> 00:06:28,583 ฉันจะ...จะ... 107 00:06:28,667 --> 00:06:31,542 ใช่ไหม...นี่ 108 00:06:31,625 --> 00:06:34,208 เฮนรี โธมัส: การแสดงทำให้กลัวนรก ออกจากฉัน แบบว่า ฉัน-- 109 00:06:34,291 --> 00:06:36,166 ฉันฉี่กางเกงก่อน เวลาที่ฉันอยู่บนเวที 110 00:06:36,250 --> 00:06:38,083 ชอบเพียงแค่ทันที (โห่) 111 00:06:38,166 --> 00:06:41,041 แล้วอย่างที่ฉันเป็น นั่งอยู่บนปีก 112 00:06:41,125 --> 00:06:43,333 รอกางเกงของฉันอยู่ ให้แห้ง ฉันคิดว่า... 113 00:06:45,333 --> 00:06:47,959 “มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น ฉันไม่คิดว่าฉันจะ ทำอย่างนั้นอีกครั้ง" (หัวเราะ) 114 00:06:48,041 --> 00:06:50,709 (เล่นกีต้าร์โปร่ง) 115 00:06:51,500 --> 00:06:54,083 ฉันเติบโตในเท็กซัสตอนใต้ 116 00:06:54,166 --> 00:06:57,250 คล้ายๆ กันในชุมชนชนบท 117 00:06:57,333 --> 00:06:59,458 การเป็นนักแสดงไม่ใช่ อยู่ในเรดาร์จริงๆ 118 00:06:59,542 --> 00:07:01,083 เหมือนไม่มี ผู้ชายหลายคน 119 00:07:01,166 --> 00:07:04,041 กำลังจะไปฮอลลีวู้ด เหมือนในละแวกบ้านของฉัน 120 00:07:04,125 --> 00:07:07,667 ชนิดเดียวเท่านั้น ธุรกิจการแสดงก็เหมือนกับ ธุรกิจโรดิโอโชว์ 121 00:07:09,000 --> 00:07:09,959 ครูสอนเปียโนของฉันคือ 122 00:07:10,041 --> 00:07:12,542 ผู้กำกับดนตรี สำหรับโรงละครท้องถิ่น 123 00:07:12,625 --> 00:07:15,417 เธอทำให้ฉันมีส่วนร่วม ในการแสดง 124 00:07:15,500 --> 00:07:16,875 และฉันก็คิด มันเยี่ยมมาก 125 00:07:16,959 --> 00:07:20,208 เพราะมันพาฉันไป ออกจากบทเรียนเปียโน 126 00:07:20,959 --> 00:07:23,083 ฉันคิดว่าเหมือน ฉันสามารถทำได้ 127 00:07:23,166 --> 00:07:24,750 ฉันสามารถทำการแสดงนี้ได้ 128 00:07:24,834 --> 00:07:28,625 แม่ทำของเรา พ่อรักเราเหรอ? 129 00:07:28,709 --> 00:07:31,000 เฮนรี่: ฉันหมายถึง ฉันกำลัง-- ฉันกำลังแสดงอยู่ 130 00:07:31,083 --> 00:07:33,291 และฉันกำลังอ่านบรรทัด และทำทั้งหมดนั้น 131 00:07:33,375 --> 00:07:37,041 แต่ฉันยังไม่มีจริงๆ ความคิดของสิ่งที่ฉันกำลังทำ 132 00:07:37,333 --> 00:07:40,291 และไม่มีอะไรเกี่ยวกับ อุตสาหกรรมภาพยนตร์ 133 00:07:40,375 --> 00:07:42,750 เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร ยุติธรรมหรือสิ่งที่ถูกต้อง 134 00:07:42,834 --> 00:07:45,917 และคุณจะได้ยินทุกประเภท เรื่องสยองขวัญแน่นอน 135 00:07:46,000 --> 00:07:47,792 นิทานฮอลลีวู้ดใช่มั้ย? 136 00:07:47,875 --> 00:07:50,750 ข่าวด่วนจากลอสแองเจลิส ที่ซึ่งขวัญใจวัยรุ่นยุค 80 137 00:07:50,834 --> 00:07:53,792 คอเรย์ ฮาอิม เสียชีวิตแล้ว การใช้ยาเกินขนาดที่ชัดเจน 138 00:07:53,875 --> 00:07:55,959 -(ไซเรน, ปาปารัสซี่คุยกัน) -นักข่าว 1: นักร้องเพลงป๊อปที่มีปัญหา 139 00:07:56,041 --> 00:07:58,166 บริทนีย์ สเปียร์ส มาแล้วค่ะ ถูกพาออกจากบ้านของเธอ 140 00:07:58,250 --> 00:08:00,250 บนเปลหาม และถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล 141 00:08:01,542 --> 00:08:03,291 นักข่าว 2: ไชอา ลาบัฟ ถูกนำออกไปแล้ว ของโรงละครบรอดเวย์ 142 00:08:03,375 --> 00:08:05,750 ในกุญแจมือ หลังจากการระเบิด 143 00:08:05,834 --> 00:08:08,583 Lindsay Lohan ใช้เวลาของเธอก่อน คืนในคุกวันอังคารด้วยข้อกล่าวหา 144 00:08:08,667 --> 00:08:12,333 การละเมิดทัณฑ์บนที่เกี่ยวข้อง ถึงความเชื่อมั่นในข้อหาเมาแล้วขับในปี 2550 145 00:08:12,417 --> 00:08:14,417 ผู้ตัดสิน: นั่นคือ 90 วันในคุก 146 00:08:15,375 --> 00:08:17,208 ของศาลอีกด้วย กำลังจะสั่ง... 147 00:08:17,583 --> 00:08:19,458 พ่อแม่ของฉันไม่รู้อะไรเลย เกี่ยวกับธุรกิจ 148 00:08:19,542 --> 00:08:20,792 ไม่แม้แต่น้อย เอิ่ม 149 00:08:20,875 --> 00:08:22,166 มันทำให้พวกเขากลัว ฉันคิดว่า. 150 00:08:22,250 --> 00:08:23,667 มันเป็นแบบนั้น คุณรู้ไหม 151 00:08:23,750 --> 00:08:24,959 เพราะคุณได้ยิน เรื่องราวสยองขวัญทั้งหมดนี้ 152 00:08:25,041 --> 00:08:26,709 เฮ้. ฉันคาเมรอน บอยซ์ จาก "เจสซี่" 153 00:08:26,792 --> 00:08:28,458 และคุณกำลังดูอยู่ ดิสนีย์แชนแนล. 154 00:08:28,792 --> 00:08:29,959 (ยืด, ป๊อป) 155 00:08:31,750 --> 00:08:33,291 คาเมรอน: จริงๆแล้วฉันจะ ถามว่าฉันสามารถพูดคุยได้ไหม 156 00:08:33,375 --> 00:08:35,041 ในสิ่งนี้ เพราะฉันก็แบบว่า... 157 00:08:35,125 --> 00:08:36,875 -ฉันไม่รู้. แต่แบบว่า สำหรับเด็กดิสนีย์-- -ผู้ชาย: ใช่ แน่นอน-- 158 00:08:36,959 --> 00:08:39,667 ไม่ ฉันรู้ มันคือเอชบีโอ ไม่ ฉันรู้ เพศสัมพันธ์ใช่มั้ย? ใช่แล้ว 159 00:08:39,750 --> 00:08:42,500 แต่จากเด็กดิสนีย์ 160 00:08:42,583 --> 00:08:44,000 ฉันกำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นใช่ไหม? 161 00:08:44,083 --> 00:08:45,667 ฉันแบบว่า โอ้ ฉันควรจะ... ควร-- รู้ไหม? 162 00:08:45,750 --> 00:08:47,875 ไม่เคยมีใครเลย. สอนให้คุณเคาะเหรอ? 163 00:08:48,750 --> 00:08:50,792 ฉันก็เคาะ คุณไม่ได้ยินมัน 164 00:08:52,000 --> 00:08:54,375 หลังจากนี้ให้เคาะให้แรงขึ้น 165 00:08:54,458 --> 00:08:57,333 ฉันเกลียดมันพูดตามตรง ฉันเกลียดการทำงาน 166 00:08:57,959 --> 00:09:00,208 ฉันเกลียดการไปเข้าฉาก 167 00:09:00,291 --> 00:09:03,208 -(เด็กๆ คุยกัน) -(แสนยานุภาพ) 168 00:09:03,291 --> 00:09:04,875 คุณรู้ไหมว่าฉันเป็น-- ฉันอายุ 11 ปี 169 00:09:04,959 --> 00:09:07,750 ฉันเป็นสาวน้อยจริงๆ ที่อยากเล่นตุ๊กตา 170 00:09:07,834 --> 00:09:10,041 ฉันอยากจะอยู่ในนั้นมาตลอด แสดงธุรกิจมาตั้งแต่เด็ก 171 00:09:10,125 --> 00:09:11,750 ฉันเคยดู "แซนฟอร์ดและลูกชาย" 172 00:09:11,834 --> 00:09:14,166 และฉันชอบโทรทัศน์ และฉันต้องการ ที่จะออกโทรทัศน์ 173 00:09:14,250 --> 00:09:15,542 ฉันบอกแม่ของฉันจาก จุดเริ่มต้นมาก 174 00:09:15,625 --> 00:09:17,250 ว่าฉันจะเป็น นักแสดงทางโทรทัศน์ 175 00:09:17,333 --> 00:09:19,917 ♪ แต่พวกเขาได้ จังหวะที่แตกต่าง ♪ 176 00:09:20,000 --> 00:09:21,917 ♪ มันต้องใช้เวลา จังหวะที่แตกต่างกัน 177 00:09:22,000 --> 00:09:25,208 ♪ มันต้องใช้เวลา จังหวะที่แตกต่างกัน เพื่อขับเคลื่อนโลก ♪ 178 00:09:25,291 --> 00:09:27,709 ฉันทำปาร์คเคย์ครั้งแรก การค้ามาการีน 179 00:09:27,792 --> 00:09:29,208 ที่เคยทำมา มันไปอยู่ที่ไหน "เนย" 180 00:09:29,291 --> 00:09:31,542 -ปาร์คเคย์: เนย. -(หัวเราะ) 181 00:09:31,625 --> 00:09:33,542 -รสชาติดี. - คุณเป็นเนย 182 00:09:33,625 --> 00:09:34,917 (หัวเราะคิกคัก) 183 00:09:35,000 --> 00:09:37,041 -ปาร์คเคย์: ปาร์คเคย์. -(หัวเราะ) 184 00:09:37,125 --> 00:09:39,750 - คุณพูดอย่างนั้นเหรอ? - ไม่ มันคือพาร์เคย์! 185 00:09:39,834 --> 00:09:41,750 เพลงที่ฉันจะ แต่งเรื่อง ว่าฉันจะแต่งหน้า 186 00:09:41,834 --> 00:09:43,291 และการแสดง ที่ฉันจะทำ 187 00:09:43,375 --> 00:09:45,709 ผู้คนต้องการจริงๆ เพื่อดูคุณแสดง 188 00:09:45,792 --> 00:09:48,208 ไม่ใช่คุณ คุณรู้ไหมว่าถือ-- 189 00:09:48,291 --> 00:09:50,750 ไม่ใช่คุณถือของคุณ ครอบครัวเชลยในวันหยุด 190 00:09:50,834 --> 00:09:53,709 ถึง-- ถึง คุณก็รู้ ดูการแสดงนั้น คุณตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว 191 00:09:53,792 --> 00:09:56,291 นั่นคือตอนที่ฉันใส่แบบนั้น ด้วยกันและฉันไปหาแม่ 192 00:09:56,375 --> 00:09:59,333 และฉันก็บอกเธออย่างนั้น ฉันอยากจะแสดง 193 00:09:59,667 --> 00:10:01,291 ครู: และเอ-หนึ่ง 194 00:10:01,375 --> 00:10:03,458 และสองและสาม และสี่ 195 00:10:03,542 --> 00:10:04,709 อย่างเงียบ ๆ 196 00:10:04,792 --> 00:10:07,333 ห้าและหก เจ็ดและแปด 197 00:10:07,875 --> 00:10:11,250 หนึ่งและสอง สามและสี่ 198 00:10:11,333 --> 00:10:14,125 ห้าและหก และเจ็ดและแปด 199 00:10:14,208 --> 00:10:16,542 ใช่แล้ว คุณอยู่ นิ้วเท้าเล็กๆ บนเท้านี้ 200 00:10:17,542 --> 00:10:19,834 (กระซิบ): เงียบๆ. เท้าอื่นๆ. 201 00:10:20,834 --> 00:10:22,625 เดมี: ฉันชื่อเดมิ 202 00:10:22,709 --> 00:10:26,792 เดิมทีฉันมาจาก แบตันรูช, ลุยเซียนา, 203 00:10:26,875 --> 00:10:29,625 และฉันก็ย้ายไปนิวยอร์ค เมื่อฉันอายุได้สามขวบ 204 00:10:29,709 --> 00:10:32,291 -(เล่นเปียโน) - สวัสดีตอนบ่าย ไทม์สแควร์ ทุกคนเป็นยังไงบ้าง? 205 00:10:32,375 --> 00:10:33,750 (เสียงเชียร์และเสียงปรบมือ) 206 00:10:33,834 --> 00:10:35,000 ทริเซีย: ในช่วงต้นฉันรู้ 207 00:10:35,083 --> 00:10:36,458 ที่เธอต้องการ เพื่อดำเนินการ 208 00:10:36,542 --> 00:10:39,959 ♪ ฉันเห็นปกแล้ว และฉันก็ตัดสินหนังสือ ♪ 209 00:10:40,041 --> 00:10:42,959 ♪ ฉันหันหลังกลับ โดยไม่ต้องมองอีก ♪ 210 00:10:43,041 --> 00:10:45,959 เดมี: ก่อนที่ฉันจะเริ่มแสดง ฉันอยากเป็นป๊อปสตาร์ 211 00:10:46,041 --> 00:10:47,333 ฉันคิดก่อน ฉันเริ่มร้องเพลง 212 00:10:47,417 --> 00:10:49,291 ฉันอยากเป็นนักบัลเล่ต์ หรือนักกายกรรม 213 00:10:49,375 --> 00:10:50,792 (เชียร์) 214 00:10:50,875 --> 00:10:52,875 ผู้สัมภาษณ์: อะไรเป็นอย่างแรก คุณจองอะไรไว้? 215 00:10:53,875 --> 00:10:55,917 -อะไรเป็นอย่างแรก... - เอาละเรื่องใหญ่อย่างแรก 216 00:10:56,000 --> 00:10:58,000 - เคยเป็น "โรงเรียนร็อค" - สิ่งใหญ่ประการแรก คือ "โรงเรียนร็อค" 217 00:10:58,083 --> 00:11:00,417 -นำมันเข้ามา. - เด็ก ๆ : ใช่แล้ว! 218 00:11:00,625 --> 00:11:02,500 เดมี: ฉันก็เลยอยู่ในนั้น เป็นเวลา 10 เดือน 219 00:11:02,583 --> 00:11:04,375 ถ้าคุณรวม การซ้อมและสิ่งต่างๆ 220 00:11:04,458 --> 00:11:07,417 มันสนุกมาก และฉันได้รู้จักเพื่อนมากมาย 221 00:11:07,917 --> 00:11:10,667 ♪ ติดไว้กับผู้ชาย ♪ 222 00:11:10,750 --> 00:11:12,375 เธอออกจาก "School of Rock" แล้วสองวันต่อมา 223 00:11:12,458 --> 00:11:13,542 เธอจอง "Lion King" 224 00:11:13,625 --> 00:11:15,375 (ผู้หญิงพูดเสียง) 225 00:11:15,458 --> 00:11:17,041 ผู้สัมภาษณ์: และนานแค่ไหนแล้ว คุณอยู่ใน "Lion King" เหรอ? 226 00:11:17,125 --> 00:11:18,792 -หกเดือน - แค่หกเดือน 227 00:11:18,875 --> 00:11:22,041 ♪ ♪ 228 00:11:22,125 --> 00:11:25,667 -แล้วเธอก็จากไป ทำการแสดง Epix ดังนั้น... -ใช่ 229 00:11:25,750 --> 00:11:27,500 ผู้ชาย: ฉันเคยอยู่บนถนน เป็นเวลา 30 ปี 230 00:11:27,583 --> 00:11:28,792 และฉันยังอยู่ที่นี่ 231 00:11:29,875 --> 00:11:31,667 ♪ แค่เข้าใจ แค่เข้าใจ เพิ่งได้รับมัน ♪ 232 00:11:31,750 --> 00:11:34,625 ดังนั้นเธอจึงมีงานยุ่งมาก ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา 233 00:11:34,709 --> 00:11:36,291 ชอบดุ๊กดิ๊ก 234 00:11:37,250 --> 00:11:39,500 ♪ ฉันคิดว่าฉันจะผ่านพ้นไปได้ ฉันพยายามเล่นอย่างปลอดภัย♪ 235 00:11:39,583 --> 00:11:42,917 ♪ แต่แม่ของฉันพูดว่า "ไม่ ไม่มีทาง เอ่อ-เอ่อ ลืมมันซะ" ♪ 236 00:11:43,000 --> 00:11:45,709 ชฎา พิงเก็ตต์ สมิธ: ฉันอายุสามขวบ เมื่อฉันเริ่มแสดง 237 00:11:45,792 --> 00:11:48,542 ฉันจะแสดงทุกๆ อืม 238 00:11:48,625 --> 00:11:50,709 วันหยุดสำหรับครอบครัวของฉัน 239 00:11:50,792 --> 00:11:52,542 ฉันจะรวบรวมลูกพี่ลูกน้องของฉันและ 240 00:11:52,625 --> 00:11:54,500 คุณรู้ไหม สร้างบทละครที่แตกต่างกัน 241 00:11:54,583 --> 00:11:57,375 และโอ้ เล่นอะไรบางอย่าง บนเปียโนในวันคริสต์มาส 242 00:11:57,458 --> 00:11:59,542 มันเป็นบางอย่างเสมอ ประเภทของการแสดงวันหยุด 243 00:11:59,625 --> 00:12:03,000 คุณยายของฉันแน่ใจ ฉันอยู่ในชั้นเรียนเต้นรำ 244 00:12:03,083 --> 00:12:05,709 เต้นแท็ป, บัลเล่ต์, เครื่องปั้นดินเผา, 245 00:12:05,792 --> 00:12:07,500 เรียนเปียโน, บทเรียนการร้องเพลง 246 00:12:07,583 --> 00:12:10,250 วันเสาร์ของฉัน และหลังเลิกเรียนของฉัน 247 00:12:10,333 --> 00:12:14,750 เต็มไปด้วยการเรียนรู้ ชุดทักษะที่แตกต่างกัน สำหรับศิลปะ 248 00:12:14,834 --> 00:12:16,333 (เลียนแบบเสียงปืน) 249 00:12:16,417 --> 00:12:19,375 วิล วีตัน: แม่ของฉันต้องการ เพื่อเป็นนักแสดง 250 00:12:19,458 --> 00:12:21,417 -และอยากเป็นนางแบบ -(กระสุนปืน) 251 00:12:21,500 --> 00:12:22,792 -และวิธีที่เธอบอก... - ทั้งคู่: พระเยซู! 252 00:12:22,875 --> 00:12:24,291 เธอไม่ได้รับ การสนับสนุนมากมาย 253 00:12:24,375 --> 00:12:25,709 จากคุณยายของฉัน 254 00:12:25,792 --> 00:12:29,041 และในความคิดของฉัน 255 00:12:29,125 --> 00:12:31,458 เธอไปไกลไปหน่อย 256 00:12:31,542 --> 00:12:34,458 เอ่อ ให้กำลังใจฉันนะ เอ่อ 257 00:12:34,542 --> 00:12:37,583 เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรม ที่เธออยากจะเข้าไป 258 00:12:37,667 --> 00:12:39,792 เพราะมันไม่เคยเลย ความคิดของฉันจริงๆ 259 00:12:39,875 --> 00:12:41,417 ฉันไม่รู้จักเด็กเจ็ดขวบ ใครเป็นเหมือน 260 00:12:41,500 --> 00:12:43,041 “สิ่งที่ฉันอยากทำ จะไปทำงานแล้ว” 261 00:12:43,125 --> 00:12:44,709 คุณรู้ของใครบางคน ดาราเด็ก 262 00:12:44,792 --> 00:12:46,625 เมื่อพวกเขาอยู่จริงๆ เล่นปาหี่เก่ง 263 00:12:46,709 --> 00:12:48,583 และแฮ็คกี้ แซ็กส์ 264 00:12:48,667 --> 00:12:50,875 และอย่างเกมสตริง 265 00:12:50,959 --> 00:12:52,917 เช่นทักษะแปลกๆ อะไรสักอย่าง 266 00:12:53,000 --> 00:12:56,291 ที่คุณต้องทำ เจ้านายด้วยตัวเอง ฉันคิดว่าฉันมี 267 00:12:56,375 --> 00:12:58,583 และทุกคนก็แบบว่า “อ้าว แล้วรู้ได้ไง. ที่จะทำสิ่งแปลกประหลาดทั้งหมดนี้?” 268 00:12:58,667 --> 00:13:01,625 เพราะผมใช้เวลาไปมาก ของเวลาอยู่คนเดียวในกองถ่าย 269 00:13:01,709 --> 00:13:04,959 ในรถพ่วง ทำโรงเรียนในรถพ่วง 270 00:13:05,041 --> 00:13:07,250 -อยู่คนเดียวในห้องพักของโรงแรม - ฉันจะกลับบ้าน. 271 00:13:07,333 --> 00:13:09,625 คุณรู้ไหมคุณเป็นอย่างมาก โดดเดี่ยวเกือบตลอดเวลา 272 00:13:09,709 --> 00:13:13,083 และเป็นการเติมเต็มอย่างมาก แต่ประสบการณ์อันโดดเดี่ยว 273 00:13:13,166 --> 00:13:15,875 มันเหมือนกับว่ามันเยอะมาก ของเวลาเพียงอย่างเดียว 274 00:13:16,917 --> 00:13:20,000 (เล่นดนตรีเบาๆ จังหวะสนุกสนาน) 275 00:13:28,208 --> 00:13:30,834 ทอดด์: โดยปกติแล้วคุณจะออดิชั่นเพื่อ เอเจนซี่และคุณได้รับตัวแทน 276 00:13:30,917 --> 00:13:33,291 คุณเรียนบทเรียน ของแบบนั้น 277 00:13:33,375 --> 00:13:35,500 แต่ในกรณีของฉัน แม่ของฉันสอนฉัน 278 00:13:35,583 --> 00:13:37,792 และเธอเป็นนักแสดง และรักษาการโค้ช เธอเป็นทั้งสองคน 279 00:13:37,875 --> 00:13:40,792 และยังเป็นผู้จัดการอีกด้วย เธอทำทุกอย่างดังนั้น... 280 00:13:40,875 --> 00:13:43,917 คุณไม่มอง วิเศษมากวิลลิส? 281 00:13:44,041 --> 00:13:47,458 (หัวเราะ) แต่, ทำไมต้องแว่นกันแดด? 282 00:13:47,542 --> 00:13:49,750 ดังนั้นจึงไม่มีใครจำฉันได้ 283 00:13:50,542 --> 00:13:52,458 ♪ ♪ 284 00:13:52,542 --> 00:13:54,166 ทอดด์: ฉันเริ่มต้นด้วย โฆษณามากมาย 285 00:13:54,250 --> 00:13:56,000 แล้วฉันก็ค่อยๆได้รับ บทบาทที่แตกต่างกันมากมาย 286 00:13:56,083 --> 00:13:58,625 คุณอยากเป็นสีดำมากกว่าไหม และมีชีวิตอยู่ถึง 100 287 00:14:00,542 --> 00:14:02,500 หรือขาวและมีชีวิตอยู่ถึง 50? 288 00:14:02,583 --> 00:14:04,333 และคุณไม่ได้ เด็กที่นั่นจริงๆ 289 00:14:04,417 --> 00:14:05,625 คุณเป็นผู้ใหญ่ตัวเล็กๆ มากกว่า 290 00:14:05,709 --> 00:14:07,458 คุณรู้ไหม มันเป็นอย่างนั้น 291 00:14:07,542 --> 00:14:10,959 และแม่ของฉันก็คือ คุณรู้ไหม เธอเป็นแม่ที่แท้จริง 292 00:14:11,041 --> 00:14:12,959 คุณรู้ไหมฉันได้รับ เพื่อทำสิ่งของสำหรับเด็ก 293 00:14:13,041 --> 00:14:14,834 รู้ไหมฉันต้องเล่น เบสบอลลีกเล็ก ๆ น้อย ๆ 294 00:14:14,917 --> 00:14:16,625 ต้องเล่น ป๊อปวอร์เนอร์ฟุตบอล 295 00:14:16,709 --> 00:14:18,834 แม้ว่าฉันจะทำงานอยู่ก็ตาม ฉันยังคงต้องทำทั้งหมดนั้น 296 00:14:18,917 --> 00:14:21,500 ฉันก็ทำได้ เพื่อเป็นเด็กประจำ 297 00:14:21,583 --> 00:14:23,166 มากกว่านักแสดงคนอื่นๆ ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ 298 00:14:23,250 --> 00:14:24,542 แต่ฉันก็สามารถเป็นได้ เด็กประจำ 299 00:14:24,625 --> 00:14:27,208 นักแสดงเด็กส่วนใหญ่ ไม่ได้รับโอกาส ให้เป็นเด็กธรรมดา 300 00:14:27,291 --> 00:14:29,166 ฉันมีโอกาสเป็นอย่างนั้น 301 00:14:30,333 --> 00:14:33,208 ก็มีแบบนี้ หัวสูงในครอบครัวของเรา 302 00:14:33,291 --> 00:14:36,333 เกี่ยวกับการแสดงและเกี่ยวกับ วิธีที่ถูกต้องในการไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ 303 00:14:36,417 --> 00:14:39,000 และวิธีที่ถูกต้อง นำเสนอตัวเองในสิ่งนั้น 304 00:14:39,083 --> 00:14:41,500 เราจะไม่เป็น ความน่ารักแบบดาราเด็ก 305 00:14:41,583 --> 00:14:44,542 เราจริงจัง คุณรู้ไหมว่านี่คือ-- เราจะทำสิ่งนี้ให้ถูกต้อง 306 00:14:44,625 --> 00:14:46,208 มันเกี่ยวกับการทำงานที่ยอดเยี่ยม 307 00:14:46,291 --> 00:14:48,208 การทำงานร่วมกับคนเก่งๆ และชอบ... 308 00:14:48,291 --> 00:14:49,542 เราเป็นคนขี้เห่อ 309 00:14:49,625 --> 00:14:51,625 (หัวเราะ) 310 00:14:51,959 --> 00:14:55,000 (“เพลง The Shoop Shoop” โดย Betty Everett กำลังเล่น) 311 00:14:57,959 --> 00:15:00,834 อีวาน: ฉันมาจาก ครอบครัวของศิลปิน 312 00:15:00,917 --> 00:15:04,208 ฉันเติบโตขึ้นมาในราลี นอร์ทแคโรไลนา, 313 00:15:04,291 --> 00:15:07,709 และพ่อของฉันก็วิ่งไป โรงละครระดับภูมิภาค 314 00:15:07,792 --> 00:15:09,375 ยังคงเปิดโรงละครอยู่ที่นั่น 315 00:15:09,458 --> 00:15:12,291 ฉันชื่อใยแมงมุม นี่คือโคลน พวกเราคือนางฟ้า! 316 00:15:12,375 --> 00:15:15,917 ฉันไม่ใช่โคลน! ฉันชื่อมอส เต่าทอง! 317 00:15:16,000 --> 00:15:17,750 อีวาน: มันเป็นเรื่องปกติ 318 00:15:17,834 --> 00:15:19,792 มันเป็นเพียงบางสิ่งบางอย่าง ที่ฉันทำ 319 00:15:19,875 --> 00:15:21,667 เพราะทุกคนก็ทำได้ 320 00:15:22,333 --> 00:15:24,250 (ร้องเพลงตาม): ♪ ใช่แล้ว มันอยู่ในจูบของเขา ♪ 321 00:15:24,333 --> 00:15:26,417 นั่นคือสิ่งที่มันเป็น! 322 00:15:26,500 --> 00:15:28,291 -มีปาร์ตี้! -โอ้! 323 00:15:28,375 --> 00:15:30,792 ดูสิว่าสาวๆ ได้ถึงแล้ว! 324 00:15:30,875 --> 00:15:32,959 อีวาน: มีส่วนหนึ่งของฉัน 325 00:15:33,041 --> 00:15:35,083 นั่นจริงๆ อยากเล่น 326 00:15:35,166 --> 00:15:37,709 และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ปรากฏให้เห็นตั้งแต่เนิ่นๆ 327 00:15:37,792 --> 00:15:40,750 ว่าคุณจะต้องเดือดร้อน ถ้าคุณอยากเล่น 328 00:15:40,834 --> 00:15:42,792 มันจะมาก น่าผิดหวังกับผู้คน 329 00:15:42,875 --> 00:15:44,625 ถ้าฉันไม่ต้องการทำเช่นนี้ 330 00:15:44,709 --> 00:15:46,417 เพราะว่าฉันมีพรสวรรค์ 331 00:15:46,500 --> 00:15:48,458 ฉันแค่ในเวลามาก อายุยังน้อย ฉันคิดว่า 332 00:15:48,542 --> 00:15:50,250 เชื่อมต่อกับบางสิ่งบางอย่าง 333 00:15:50,333 --> 00:15:53,875 และก็สามารถ สื่อสาร ผ่านสื่อนี้ 334 00:15:54,208 --> 00:15:56,291 ในลักษณะที่... 335 00:15:56,375 --> 00:15:58,458 ถ้าฉันไม่อยากไล่ตามมัน 336 00:15:58,542 --> 00:16:01,291 บรรยากาศคือ "อะไรนะ-- เสียอะไรเช่นนี้ 337 00:16:01,375 --> 00:16:04,291 “แบบว่าเสียเปล่า.. ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะไม่-- คุณจะไม่ทำเช่นนี้ 338 00:16:04,375 --> 00:16:06,792 คุณจะไม่ติดตามสิ่งนี้ คุณเก่งมาก” 339 00:16:06,875 --> 00:16:10,417 ฉันก็เลยไม่ได้รู้สึกแบบนั้น ฉันหยุดได้เพราะฉันดี 340 00:16:11,709 --> 00:16:13,792 ดังนั้นฉันเพิ่งทำมัน 341 00:16:13,875 --> 00:16:17,291 (เล่นกีต้าร์โปร่ง) 342 00:16:17,375 --> 00:16:20,208 (เสียงการจราจร) 343 00:16:23,375 --> 00:16:24,834 เมลานี: หากคุณถูกคัดเลือก 344 00:16:24,917 --> 00:16:27,583 ฉันคิดว่าพวกเขาจะ ให้พ่อครัวเหล่านี้ 345 00:16:27,667 --> 00:16:29,250 พวกเขาจะพยายาม เพื่อทำอาหารของคุณ 346 00:16:29,333 --> 00:16:32,208 แล้วคุณจะได้ ที่จะเป็นผู้ตัดสินอะไร... 347 00:16:32,291 --> 00:16:35,166 -วันนี้? - ไม่ ฉันไม่คิดว่าจะเป็นวันนี้ 348 00:16:35,250 --> 00:16:38,667 -โอ้ มันจะดำเนินต่อไป การแสดงถ้าฉันได้รับมัน -ใช่. (หัวเราะ) 349 00:16:38,750 --> 00:16:40,667 เมลานี: เจฟ สามีของฉัน นั่งลง 350 00:16:40,750 --> 00:16:43,500 เรามีการสนทนา และฉันก็แบบว่า "เราทำเรื่องนี้ได้ไหม?" 351 00:16:43,583 --> 00:16:44,834 ปีที่แล้วมันง่ายกว่า 352 00:16:44,917 --> 00:16:46,291 เพราะเขามี งานที่ดีขึ้นในปีที่แล้ว 353 00:16:46,375 --> 00:16:47,667 เขาเพิ่งเปลี่ยนบริษัท 354 00:16:47,750 --> 00:16:50,208 ปีนี้เราก็มี เพื่อเข้าสู่การออม 355 00:16:50,291 --> 00:16:52,000 - ฉันมีของฉัน ภาพวาดที่นี่ -ใช้ได้. 356 00:16:52,083 --> 00:16:53,792 เจฟฟ์ สเลเตอร์: ฉันคิดว่ามันจะเป็น ง่ายขึ้นสำหรับเรา 357 00:16:53,875 --> 00:16:57,000 -ถ้าเราทำได้มากกว่าถ้าเราไม่ทำ -(หัวเราะ) 358 00:16:57,083 --> 00:17:00,125 คุณรู้ไหมว่าเรากำลังใช้จ่าย เงินเป็นจำนวนมาก และเรากำลังทำงานหนัก 359 00:17:00,208 --> 00:17:03,417 เราทั้งคู่ทำสิ่งเดียวกัน ของสองงานในบางวิธี 360 00:17:03,959 --> 00:17:06,667 เมลานี: ดีไหม? ตกลง. 361 00:17:06,750 --> 00:17:09,291 -เดี๋ยวก่อน ฉันอยากจะเอา รูปภาพตรงนี้ -มาร์ค: วันอะไรล่ะ 362 00:17:12,250 --> 00:17:13,792 เมลานี: ดี. ตกลง. 363 00:17:14,625 --> 00:17:17,500 -แล้วเป็นยังไงบ้าง? -ยอดเยี่ยม. 364 00:17:17,959 --> 00:17:22,000 วิล: ฉันใช้เวลาเกือบทุกวัน หลังเลิกเรียน 365 00:17:22,083 --> 00:17:23,875 กำลังขับรถเข้าสู่ฮอลลีวู้ด 366 00:17:23,959 --> 00:17:27,959 สำหรับการออดิชั่น และไปที่หน่วยงาน และทุกสิ่งนั้น 367 00:17:29,000 --> 00:17:31,208 ฉันอายุมากที่สุด ของเด็กสามคน 368 00:17:31,291 --> 00:17:35,125 ฉันเป็นคนเดียวที่เป็น เข้าสู่ธุรกิจการแสดง 369 00:17:35,750 --> 00:17:38,041 ฉันเป็นคนที่ประสบความสำเร็จจริงๆ นักแสดงเชิงพาณิชย์ 370 00:17:38,125 --> 00:17:40,250 ฉันเป็นคนดีจริงๆ ในการรับทิศทาง 371 00:17:40,333 --> 00:17:42,250 ผู้บรรยาย: ..."การกลับมาของเจได" คอลเลกชัน 372 00:17:42,333 --> 00:17:44,709 -เด็กชาย 1: ธุรกิจเป็นยังไงบ้าง? -เด็กชาย 2: ไม่เลวเลยสำหรับ นักล่าเงินรางวัล! 373 00:17:44,792 --> 00:17:47,000 ผู้บรรยาย: ชิวแบ็กก้า, เจ้าหญิงเลอา, ไดรเวอร์ AT และ AT-ST ใหม่ 374 00:17:47,083 --> 00:17:48,875 แอ็คชั่น แต่ละขายแยกกัน 375 00:17:48,959 --> 00:17:50,500 วิล: ฉันถูกคัดเลือก ในเชิงพาณิชย์ 376 00:17:50,583 --> 00:17:52,875 และสิ่งที่พวกเขา อยากให้ฉันทำคือแบบว่า 377 00:17:52,959 --> 00:17:56,417 ลองกินบราวนี่ชิ้นใหญ่ดูสิ แล้วก็ร้องเพลง 378 00:17:56,500 --> 00:17:59,250 และ-- ฉันก็กำลังทำอยู่ สิ่งที่ฉันถูกบอกให้ทำ 379 00:17:59,333 --> 00:18:01,208 แต่ก็มี บราวนี่อยู่ในฟันของฉัน 380 00:18:01,291 --> 00:18:03,917 และผู้กำกับคนนี้ก็เก็บเอาไว้ ตะโกนใส่ฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ 381 00:18:04,000 --> 00:18:06,417 ฉันก็เลยแบบว่า อายุแปดหรือเก้าขวบใช่ไหม? 382 00:18:06,500 --> 00:18:09,625 ผู้ชายคนนี้แค่ตะโกนใส่ฉัน และมันถือเป็นการละเมิดอย่างยิ่ง 383 00:18:09,709 --> 00:18:12,583 แต่ฉันอายุเก้าหรือแปดขวบ หรืออะไรก็ตาม ฉันไม่รู้. 384 00:18:12,667 --> 00:18:14,917 ฉันไม่สามารถแสดงออกได้ ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร 385 00:18:15,000 --> 00:18:17,417 สิ่งที่ฉันทำลงไปคือ ตลอดทั้งวัน 386 00:18:17,500 --> 00:18:20,083 จบงาน แล้วบอกกับแม่ว่า 387 00:18:20,166 --> 00:18:23,333 “ฉันไม่อยากทำ. โฆษณาอีกต่อไป ฉันอยากทำหนัง” 388 00:18:23,834 --> 00:18:27,083 ฉันก็เลยหยุดไปต่อ ออดิชั่นเชิงพาณิชย์ 389 00:18:27,166 --> 00:18:29,458 และฉันก็เริ่มดำเนินต่อไป 390 00:18:29,542 --> 00:18:31,583 ออดิชั่นการแสดงละคร 391 00:18:31,667 --> 00:18:33,083 (พูดพล่อย) 392 00:18:33,166 --> 00:18:34,959 ฉันแลนดอน โอลเซ่น 393 00:18:35,041 --> 00:18:37,166 สวัสดี ฉันชื่อ นาตาลี ปาร์คเกอร์. 394 00:18:37,250 --> 00:18:39,125 -เคย์ลี มัลลินส์ -คาร์ซิน คาเมรอน 395 00:18:39,208 --> 00:18:40,291 ไนเจล กอนซาเลซ. 396 00:18:40,375 --> 00:18:41,667 -สวัสดี -สวัสดี 397 00:18:41,750 --> 00:18:43,750 -สวัสดี -สวัสดี ฉันชื่อตั้ม 398 00:18:43,834 --> 00:18:45,250 และฉันอายุแปดขวบ 399 00:18:45,333 --> 00:18:47,291 - ฉันอายุสี่ขวบ - ฉันอายุ 10 ขวบ. 400 00:18:47,375 --> 00:18:50,959 ช่วงอายุของฉันคือหกถึงแปด 401 00:18:51,041 --> 00:18:52,625 และการอ่านบทบาทของอเล็กซ์ 402 00:18:52,709 --> 00:18:54,625 (ถอนหายใจ) คุณคิดว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่? 403 00:18:54,709 --> 00:18:57,500 เรามีลักษณะอย่างไร, แกล้งชาร์ลี บราวน์เหรอ? 404 00:18:57,583 --> 00:19:00,417 มะเขือเทศที่ชุ่มฉ่ำและสดใหม่ที่สุด ทำในขวดของเรา 405 00:19:00,500 --> 00:19:03,041 (พูดคุยเบื้องหลัง) 406 00:19:05,834 --> 00:19:08,792 มิถุนายนและเด็กเหล่านั้นมี รังแกฉันตอนมื้อเที่ยง 407 00:19:08,875 --> 00:19:09,959 ทุกๆวัน 408 00:19:10,041 --> 00:19:11,208 และฉันก็ตีเธอ 409 00:19:12,250 --> 00:19:14,917 นั่นอาจจะเป็นแต่ผู้ยุยง จะไม่ได้รับการยอมรับ 410 00:19:15,000 --> 00:19:16,625 ฉันจะพักงานเธอหนึ่งสัปดาห์ 411 00:19:16,709 --> 00:19:18,583 คุณไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ ฉันจะคิดถึงวงดนตรี 412 00:19:19,250 --> 00:19:21,500 มารา: แม่และน้องชายของฉัน พวกเขาสร้างแบบนี้ขึ้นมา 413 00:19:21,583 --> 00:19:23,166 แบบว่า ล้อเลียนการออดิชั่นสำหรับฉัน 414 00:19:23,250 --> 00:19:24,417 พวกเขาทำให้ฉันอยู่ที่ไหน พูดบางบรรทัด 415 00:19:24,500 --> 00:19:26,542 แล้วบอกฉันในตอนท้ายว่า “โอเค คุณเก่งมาก 416 00:19:26,625 --> 00:19:27,875 แต่คุณไม่ได้รับส่วนนี้" 417 00:19:27,959 --> 00:19:31,041 และฉันก็พูดว่า "เอาล่ะ ไม่เป็นไร ฉันสามารถไปอีกอันหนึ่งได้ " 418 00:19:31,125 --> 00:19:33,000 ♪ ♪ 419 00:19:33,083 --> 00:19:36,291 ฉันเกิดและเติบโต ในเมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย 420 00:19:36,792 --> 00:19:39,125 เติบโตขึ้นมาในเบอร์แบงก์ แคลิฟอร์เนียก็หมายความอย่างนั้น 421 00:19:39,208 --> 00:19:41,875 คุณกำลังจะไปดูคนอื่น เด็กๆ ไปออดิชั่น 422 00:19:41,959 --> 00:19:43,667 แบบเดียวกับที่คุณทำ มันเป็น-- 423 00:19:43,750 --> 00:19:46,834 มันก็เหมือนกับวิธีการ ที่เด็กคนอื่นๆ เล่นฟุตบอลเยาวชน 424 00:19:46,917 --> 00:19:49,375 หรือ-- หรือ คุณก็รู้ ลูกเสือหญิง หรืออะไรทำนองนั้น 425 00:19:49,458 --> 00:19:51,625 ฉันเป็นลูกเสือหญิง และฉันก็ไปออดิชั่น 426 00:19:51,709 --> 00:19:53,083 นั่นคือสิ่งที่มันเป็น 427 00:19:54,291 --> 00:19:56,500 มันก็รู้สึกเป็นเรื่องปกติ และฉันไม่คิดว่าพ่อแม่ของฉัน 428 00:19:56,583 --> 00:19:57,792 จะให้ฉันทำมัน 429 00:19:57,875 --> 00:19:59,542 หากพวกเขาเคยทำเช่นนั้น 430 00:19:59,625 --> 00:20:01,709 ฉันคงจะได้แสดงในภาพยนตร์ 431 00:20:01,792 --> 00:20:04,583 ฉันคิดว่าพวกเขาคงจะ อยากเก็บมันไว้ คุณรู้ไหม เล็กมาก 432 00:20:04,667 --> 00:20:07,709 เหมือนกับว่า เอาเงินไป สำหรับวิทยาลัยประเภทหนึ่ง 433 00:20:07,792 --> 00:20:10,041 ขอให้สนุกกับมันนะ แต่ไม่มีอะไรใหญ่โตขนาดนั้น 434 00:20:10,125 --> 00:20:11,959 (เล่นดนตรีฮิปฮอป) 435 00:20:12,792 --> 00:20:14,875 (ฝูงชนส่งเสียงเชียร์) 436 00:20:14,959 --> 00:20:17,458 คาเมรอน: เดิมทีฉันเป็นนักเต้น 437 00:20:17,750 --> 00:20:21,208 คุณรู้ไหมว่าอายุหกขวบ ฉันกำลังเรียนเต้นอยู่ 438 00:20:21,291 --> 00:20:23,041 ♪ นั่นคือชีวิต ♪ 439 00:20:23,125 --> 00:20:25,083 คาเมรอน: เรามีการบรรยายเล็กน้อย ในช่วงสิ้นปี 440 00:20:25,166 --> 00:20:28,709 และการบรรยายครั้งนั้นก็คือ ประเภทของสิ่งนั้น 441 00:20:28,792 --> 00:20:30,583 ที่ทำให้พ่อแม่ของฉันไป 442 00:20:30,667 --> 00:20:32,208 “โอ้ เขาอาจจะทำได้ ที่จะทำอย่างนั้น 443 00:20:32,291 --> 00:20:33,709 ดูเหมือนว่าเขา เขากำลังสนุก” 444 00:20:33,792 --> 00:20:35,834 ฉันเป็นเด็กคนเดียวที่ ดูเหมือนสนใจเลย 445 00:20:35,917 --> 00:20:38,333 คนอื่นก็เลือก จมูกของพวกเขา และคุณก็รู้ ขุดก้นของพวกเขา 446 00:20:38,417 --> 00:20:40,583 -(กดชัตเตอร์) - มีหลายครั้งมาก 447 00:20:40,667 --> 00:20:42,750 ที่ไหน คุณรู้ไหม คุณจะไปต่อ ออดิชั่น 1,000 ครั้ง 448 00:20:42,834 --> 00:20:44,333 และคุณไม่ได้จองเลย 449 00:20:44,417 --> 00:20:47,917 และพ่อของฉันกำลังไป “ทำไมฉันถึงดึงคุณ ออกจากโรงเรียนก่อนเวลาสองชั่วโมง 450 00:20:48,000 --> 00:20:50,041 เพียงเพื่อให้คุณสามารถไปได้ และล้มเหลวในการออดิชั่นครั้งนี้?” 451 00:20:50,125 --> 00:20:51,583 -(เล่นทรัมเป็ต) - ผู้หญิง: ฉันจะ ต้องพาคุณไป 452 00:20:51,667 --> 00:20:54,083 คาเมรอน: เมื่อฉันเริ่มจองสิ่งของ มันสมเหตุสมผลขึ้นนิดหน่อย 453 00:20:54,166 --> 00:20:56,750 ก็แค่กลายเป็น ส่วนหนึ่งของชีวิตของฉัน 454 00:20:56,834 --> 00:20:59,000 ใหญ่, ใหญ่, ส่วนใหญ่ของ ชีวิตของฉันเป็นเวลานาน 455 00:20:59,834 --> 00:21:02,250 ฉันไม่ได้ติดตาม คุณและไม่ 456 00:21:02,333 --> 00:21:04,458 พ่อไม่ยอมให้ คุณเก็บเหยี่ยวไว้ 457 00:21:06,000 --> 00:21:08,375 ฉันมักจะพูดว่าอัจฉริยะ ข้ามรุ่น 458 00:21:08,458 --> 00:21:10,250 เพราะลูกสาวของฉัน นักแสดงหญิงที่น่าทึ่งคนนี้ 459 00:21:10,333 --> 00:21:11,959 และแม่ของฉันคือสิ่งนี้ นักแสดงหญิงที่น่าทึ่ง 460 00:21:12,041 --> 00:21:15,208 และฉันต้องทำงาน ยากมากที่จะหามันเจอ 461 00:21:15,291 --> 00:21:16,917 ♪ ♪ 462 00:21:17,000 --> 00:21:19,542 ฉันโตขึ้น ในแคลิฟอร์เนียเป็นส่วนใหญ่ 463 00:21:19,625 --> 00:21:21,458 ฉันเกิดที่รัสเซีย 464 00:21:21,542 --> 00:21:23,417 พ่อของฉันเป็นหมอ 465 00:21:23,500 --> 00:21:26,125 และแม่ของฉัน เป็นดาราหนัง 466 00:21:26,208 --> 00:21:28,250 ในอดีตสหภาพโซเวียต 467 00:21:28,750 --> 00:21:31,458 พ่อแม่ของฉัน จบลงด้วยการหางาน 468 00:21:31,542 --> 00:21:33,750 เป็นแม่ครัว และแม่บ้าน 469 00:21:33,834 --> 00:21:36,875 ณ คฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้ ขึ้นจากมัลฮอลแลนด์ 470 00:21:37,083 --> 00:21:38,917 ดาราหนังทั้งหมดนี้ 471 00:21:39,000 --> 00:21:41,041 และมีกรรมการใหญ่ๆ อยู่ด้วย อยู่ที่นั่นตลอดเวลา 472 00:21:42,834 --> 00:21:44,750 แม่ของฉันคาดหวังไว้มาก 473 00:21:44,834 --> 00:21:47,125 ว่าเธอจะเดิน เข้าไปในห้องพร้อมอาหาร 474 00:21:47,208 --> 00:21:49,583 และพวกเขาก็จะประมาณว่า “วางถาดลง! 475 00:21:49,667 --> 00:21:51,792 คุณควรจะนั่งกับเรา!" 476 00:21:51,875 --> 00:21:54,250 คุณรู้ไหม และนั่นไม่ได้เกิดขึ้น 477 00:21:55,417 --> 00:21:58,458 แม่ของฉันค่อนข้างเร็ว 478 00:21:58,542 --> 00:22:00,792 ตระหนักว่า ในแง่หนึ่ง เช่น 479 00:22:00,875 --> 00:22:02,875 ฉันเป็นตั๋วของเธอออกไป 480 00:22:04,583 --> 00:22:05,959 คุณรู้ไหมว่าการเป็นนักแสดง 481 00:22:06,041 --> 00:22:09,125 เธอพยายามจะสอนฉัน สิ่งที่เธอรู้ 482 00:22:09,208 --> 00:22:12,208 ♪ ♪ 483 00:22:12,291 --> 00:22:15,333 ฉันเริ่มไป ไปเรียนเต้นรำ 484 00:22:15,417 --> 00:22:17,333 และเรียนกีตาร์ และบทเรียนเปียโน 485 00:22:17,417 --> 00:22:18,792 และชั้นเรียนการแสดง 486 00:22:18,875 --> 00:22:20,625 และพยายามหาตัวแทนให้ฉัน 487 00:22:20,709 --> 00:22:22,625 เร็วจริงๆ และคุณก็รู้ 488 00:22:22,709 --> 00:22:25,250 เริ่มช้าๆ กำลังไปออดิชั่น 489 00:22:26,208 --> 00:22:27,333 แต่คุณรู้ไหมว่า 490 00:22:27,417 --> 00:22:30,166 ฉันแค่ไม่ใช่นักแสดงที่ดี 491 00:22:30,250 --> 00:22:33,375 รู้ไหมคนเยอะมาก แค่พูดคุยเกี่ยวกับวิธีการ 492 00:22:33,458 --> 00:22:35,542 คุณรู้ไหม แค่ข่มขู่ ธุรกิจอาจเป็นสำหรับพวกเขา 493 00:22:35,625 --> 00:22:36,834 ในวัยเด็ก 494 00:22:36,917 --> 00:22:38,834 และฉันแค่รู้สึกเหมือน ฉันรู้สึกขอบคุณมาก 495 00:22:38,917 --> 00:22:41,792 ว่าฉันมีความทุกข์ยาก ที่ฉันมี 496 00:22:41,875 --> 00:22:43,208 ก่อนที่ฉันจะไปฮอลลีวูด 497 00:22:43,291 --> 00:22:45,208 เพราะฉันเตรียมไว้แล้ว 498 00:22:45,291 --> 00:22:46,875 สำหรับทุกสิ่งที่ลื่นไหล 499 00:22:46,959 --> 00:22:49,375 ผู้คนกำลังพยายาม ที่จะดึงคุณรู้ไหม 500 00:22:49,458 --> 00:22:52,375 ฉันมีมากมาย คนในวัยหนุ่มสาว 501 00:22:52,458 --> 00:22:54,917 ลองเล่นฉันเป็น ถ้าฉันใจง่าย 502 00:22:55,000 --> 00:22:56,667 ฉันก็เหมือนกับว่า ฉันไม่ใช่คนนั้น 503 00:22:57,500 --> 00:22:59,250 ฉันรอดมาได้บนท้องถนน แห่งบัลติมอร์, 504 00:22:59,333 --> 00:23:00,709 เท่าที่ฉันกังวล 505 00:23:00,792 --> 00:23:02,208 นี่เป็นดิสนีย์แลนด์แบบหนึ่ง 506 00:23:02,291 --> 00:23:05,333 (เล่นดนตรีวงดนตรีใหญ่) 507 00:23:06,834 --> 00:23:07,792 ♪ บอกฉันสิว่าเธอรักฉัน...♪ 508 00:23:07,875 --> 00:23:10,500 ไดอาน่า: ก็มีความเชื่อ ในฮอลลีวูด 509 00:23:10,583 --> 00:23:12,500 ว่าเด็กเป็นยาง 510 00:23:12,583 --> 00:23:13,875 พวกเขามีความยืดหยุ่น 511 00:23:13,959 --> 00:23:16,458 ♪ หากต้องการฟัง บางสิ่งบางอย่าง... ♪ 512 00:23:16,667 --> 00:23:19,500 เรามีความยืดหยุ่น แต่ไม่--ไม่เต็มใจ 513 00:23:19,583 --> 00:23:22,333 ♪ จะเป็นเช่นนั้นตลอดไป จริงอยู่ เพราะคุณก็รู้ ♪ 514 00:23:22,417 --> 00:23:24,959 ♪ ที่ฉันทำที่รัก ♪ 515 00:23:25,792 --> 00:23:28,834 ไดอาน่า: เป็นการทำงานหนัก ฉันพบว่าฉันสามารถปรับตัวได้ 516 00:23:29,333 --> 00:23:31,542 ฉันมีความสามารถ 517 00:23:31,625 --> 00:23:32,667 นั่นคืออัจฉริยะของฉัน 518 00:23:32,750 --> 00:23:35,417 ผู้คนกล่าวว่า "เธอเป็นอัจฉริยะ" คุณก็รู้ดี 519 00:23:35,500 --> 00:23:38,542 อัจฉริยะคนเดียวก็คือ ฉันยืนอยู่บนเท้าของฉัน 520 00:23:40,000 --> 00:23:43,083 และครอบครัวของฉันก็เก็บไว้ กินอยู่นะรู้ยัง? 521 00:23:43,166 --> 00:23:45,083 ♪ ♪ 522 00:23:45,166 --> 00:23:47,750 ♪ ไม่สนใจอะไร คนอื่นพูดว่า ♪ 523 00:23:47,834 --> 00:23:50,375 ♪ ฉันคิดว่าเป็นคุณ ของทุกวัน ♪ 524 00:23:50,458 --> 00:23:52,208 ♪ ทำให้ฉันยิ้มได้ เมื่อคุณไม่อยู่ ♪ 525 00:23:52,291 --> 00:23:54,917 ♪ จากบ้าน... ♪ 526 00:23:55,000 --> 00:23:56,417 เชอร์ลีย์ เทมเพิล: คุณเริ่มต้นเมื่ออายุสามขวบ 527 00:23:56,500 --> 00:23:58,875 ดูเหมือนปกติมาก ฉันคิดว่าทุกคนทำงาน 528 00:23:58,959 --> 00:24:00,875 ฉันไม่ได้ตระหนัก ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ 529 00:24:00,959 --> 00:24:02,625 นั่นมาก ของคนไม่ได้ 530 00:24:02,709 --> 00:24:05,333 แต่ฉันแค่รู้สึกว่ามันเป็น เป็นเรื่องธรรมดา 531 00:24:09,166 --> 00:24:11,166 -(ฮัมเพลง) -(หัวเราะ) 532 00:24:11,250 --> 00:24:13,458 ผู้ชาย: เกิดอะไรขึ้นแถวๆ นี้? 533 00:24:13,542 --> 00:24:15,125 -โอ้... -คณบดีมาร์ติน: ไอ้หนู มานี่หน่อย 534 00:24:15,208 --> 00:24:17,166 มาเลยฉันจะให้คุณ นั่งฟรี คุณทำมันอีกครั้ง 535 00:24:17,250 --> 00:24:19,083 แสดงเด็กคนนี้ ไปข้างหน้า. 536 00:24:19,166 --> 00:24:20,792 คริสโตเฟอร์ วอลเคน: แม่ของฉันคือเอ่อ 537 00:24:20,875 --> 00:24:22,458 -ถูกโจมตี กับธุรกิจการแสดง -(เสียงกริ่ง) 538 00:24:22,542 --> 00:24:25,792 -เยี่ยมมากลูก เยี่ยมมาก... -(หัวเราะ) 539 00:24:25,875 --> 00:24:28,667 ในยุค 50 หลังสงคราม โทรทัศน์ได้เริ่มต้นขึ้น 540 00:24:28,750 --> 00:24:32,333 ก็แค่พาเด็กเข้ามา และติดไว้รอบๆ เช่น พืช 541 00:24:32,875 --> 00:24:36,250 ผู้บรรยาย: และตอนนี้กลับมาที่ “เด็กก็เป็นคนเหมือนกัน”! 542 00:24:37,333 --> 00:24:39,667 โฮสต์: มันคงจะแปลกสำหรับคุณ เพื่อดูทีวีในตอนบ่าย 543 00:24:39,750 --> 00:24:41,458 พวกเขาอยู่ที่ไหน-- พวกเขาอยู่ แสดง "วันแห่งความสุข" 544 00:24:41,542 --> 00:24:43,959 และพวกเขายังคงแสดงอยู่ด้วย "การแสดงของแอนดี้ กริฟฟิธ" 545 00:24:44,041 --> 00:24:46,625 -ในบางจุดหันหลังชนกัน - (หัวเราะ) จริงเหรอ? 546 00:24:46,709 --> 00:24:49,500 - คุณเป็นใคร? -โอเปีย โอปี เทย์เลอร์. 547 00:24:49,583 --> 00:24:51,500 โฮสต์: มันพากลับมาหรือเปล่า. ความทรงจำเหล่านั้น 548 00:24:51,583 --> 00:24:52,667 -ยังเด็กขนาดนั้นเหรอ? -รอน: โอ้ใช่ 549 00:24:52,750 --> 00:24:54,333 ความทรงจำอันยิ่งใหญ่เพราะว่า 550 00:24:54,417 --> 00:24:56,625 คุณรู้ไหมว่าสนุกจริงๆ ของสถานการณ์เช่นนั้น 551 00:24:56,709 --> 00:24:58,166 คือความสัมพันธ์ ที่คุณพัฒนา 552 00:24:58,250 --> 00:24:59,792 -กับประชาชน - พิธีกร: ใช่. 553 00:24:59,875 --> 00:25:02,417 รอน: และสิ่งต่างๆที่เป็นอยู่ เกิดขึ้นในระหว่างนั้น 554 00:25:03,583 --> 00:25:06,792 สิ่งแรกคือดรูว์ แบร์รี่มอร์ เคยพูดกับฉันว่า 555 00:25:07,417 --> 00:25:08,834 “หนังกี่เรื่อง. คุณเคยเข้ามาหรือเปล่า?” 556 00:25:08,917 --> 00:25:11,041 เขาเป็นจริงจริงๆ 557 00:25:11,125 --> 00:25:14,208 เฮนรี่: และฉันก็พูดว่า "เอ่อ แค่อันเดียว" 558 00:25:14,750 --> 00:25:17,208 เธอไป “โอ้ เจ้าผู้น่าสงสาร.. 559 00:25:17,291 --> 00:25:19,667 ฉันอยู่สี่ขวบแล้ว” 560 00:25:19,750 --> 00:25:21,875 -ผู้สัมภาษณ์: เธออายุเท่าไหร่? -หก. 561 00:25:21,959 --> 00:25:23,750 (เสียงหัวเราะ) 562 00:25:25,125 --> 00:25:26,375 ผู้ชาย: เอาล่ะพ่อหนุ่ม ฉันเข้าใจแล้ว 563 00:25:26,458 --> 00:25:28,500 ว่าคุณมีคนต่างด้าว ที่ไหนสักแห่งในบ้านหลังนี้ 564 00:25:28,583 --> 00:25:29,959 เป็นเรื่องจริงเหรอ? 565 00:25:31,917 --> 00:25:33,583 ฉันจริงๆฉันมีทุกอย่าง อำนาจที่จะพาเขาไป 566 00:25:33,667 --> 00:25:36,458 และฉันต้องบอกคุณว่า ฉันจะพาเขาไป 567 00:25:37,750 --> 00:25:40,291 - คุณไม่สามารถพาเขาไปได้ - ผู้ชาย: ก็... 568 00:25:41,959 --> 00:25:44,041 ฉันเกรงว่าฉันต้องทำนะลูกชาย 569 00:25:44,125 --> 00:25:46,667 คุณไม่สามารถพาเขาไป! เขาเป็นของฉัน! 570 00:25:46,750 --> 00:25:48,250 ผู้ชาย: แต่มันไม่ใช่ทางเลือกของฉัน 571 00:25:48,333 --> 00:25:50,375 ประธานถามฉัน มาที่นี่เพื่อไปรับเขา 572 00:25:50,458 --> 00:25:52,250 ฉันไม่สนใจ ประธานาธิบดีพูดอะไร! 573 00:25:52,333 --> 00:25:54,000 เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน 574 00:25:54,083 --> 00:25:56,125 และคุณไม่สามารถพาเขาไปได้! 575 00:25:57,917 --> 00:26:00,542 -สตีเว่น สปีลเบิร์ก: โอเค เด็กน้อย คุณได้งานแล้ว -(หัวเราะ) 576 00:26:00,625 --> 00:26:02,375 (กำลังเล่นธีม "E.T.") 577 00:26:02,458 --> 00:26:04,500 เฮนรี่: "อี.ที." มาด้วย... 578 00:26:04,583 --> 00:26:06,500 ET: อีที.... 579 00:26:07,083 --> 00:26:09,750 บ้าน...โทรศัพท์. 580 00:26:10,583 --> 00:26:13,041 เฮนรี่: มันน่ากลัวมากในกองถ่าย... 581 00:26:13,125 --> 00:26:15,041 ♪ ♪ 582 00:26:15,125 --> 00:26:17,000 เพราะมี เด็กพวกนี้ทั้งหมดที่นั่น 583 00:26:18,041 --> 00:26:20,875 ทันใดนั้นคุณไม่ แบบว่าเด็กเข้ามา ตีเครื่องหมายของคุณ 584 00:26:20,959 --> 00:26:22,041 และพูดสายของคุณ 585 00:26:22,125 --> 00:26:24,291 คุณกำลังดูอยู่ เด็กคนอื่นๆ ก็ทำแบบนั้น 586 00:26:24,375 --> 00:26:27,000 และคุณกำลังดูว่าพวกเขาเป็นอย่างไร ทำงานแล้วคุณก็พูดว่า "โอ้... 587 00:26:28,500 --> 00:26:30,875 โอ้ทำไมไม่ ฉันทำแบบนั้นเหรอ?” 588 00:26:30,959 --> 00:26:32,709 หรือ "ฉันก็เป็นเช่นนั้น ควรทำอย่างนั้นเหรอ?” 589 00:26:33,041 --> 00:26:34,917 เขามีน้ำตาเล็กน้อย ในสายตาของเขา แค่ทำเป็นว่ามีน้ำตา 590 00:26:35,000 --> 00:26:37,417 แล้วคุณจะเช็ดน้ำตา ห่างจากหน้าของ E.T. 591 00:26:37,500 --> 00:26:39,917 และเราจะเล่นมัน ทางนั้น ตกลง? 592 00:26:40,000 --> 00:26:42,041 อย่างนุ่มนวลอ่อนโยนจริงๆ ไม่ต้องรีบร้อน 593 00:26:43,458 --> 00:26:47,125 เฮนรี่: ฉันรู้สึกเหมือนฉันเพิ่งมี ปล้นธนาคารหรืออะไรสักอย่าง 594 00:26:49,166 --> 00:26:51,542 และฉันกำลังจะถูกจับได้ 595 00:26:51,625 --> 00:26:54,083 ตอนที่ฉันอยู่ ฉันคิดว่า 10 596 00:26:54,166 --> 00:26:56,333 ฉันถูกแสดงในภาพยนตร์ เรียกว่า “ระบบบัดดี้” 597 00:26:56,417 --> 00:26:58,041 นั่นเป็นสิ่งที่ดี ภาพสตูดิโอขนาดใหญ่ 598 00:26:59,041 --> 00:27:00,625 ผู้บรรยาย: เอมิลี่เป็นแม่ที่ต้องดิ้นรน 599 00:27:00,709 --> 00:27:03,417 เลี้ยงลูกใคร. รู้มากเกินไปแล้ว 600 00:27:03,875 --> 00:27:06,291 วิล: โรเจอร์ อีเบิร์ตเกลียดมัน และเกลียดฉัน 601 00:27:06,375 --> 00:27:08,625 เอ่อ ซึ่งฉันเอา ส่วนตัวสุดๆ 602 00:27:08,709 --> 00:27:10,041 เพราะฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร 603 00:27:10,125 --> 00:27:12,125 ยีน ซิสเกล: ทันทีที่คุณได้ยิน สองสามคนแรกของเด็กน้อย 604 00:27:12,208 --> 00:27:14,291 คำโกหกที่เต็มไปด้วยความลามกอนาจาร เมื่อเขาเดินเข้ามา คุณคิดว่า 605 00:27:14,375 --> 00:27:16,291 “ให้ฉันออกจากโรงละครนี้” 606 00:27:16,375 --> 00:27:18,458 ยีน ฉันคิดว่าฉันชอบมันนะ น้อยกว่าที่คุณทำด้วยซ้ำ 607 00:27:18,542 --> 00:27:19,917 -ไม่ คุณไม่ได้ทำ -(หัวเราะ) 608 00:27:20,000 --> 00:27:22,125 วิล: สิ่งหนึ่งที่ฉันคิดว่า ผู้คนลืม 609 00:27:22,208 --> 00:27:25,000 อย่างน้อยก็ในตัวฉัน ประสบการณ์ที่ผู้คนลืม 610 00:27:25,083 --> 00:27:26,959 คุณไม่ได้เป็นเพียง พูดถึงนักแสดง 611 00:27:27,041 --> 00:27:28,583 คุณกำลังพูดถึงเด็ก 612 00:27:28,667 --> 00:27:32,625 คุณกำลังพูดถึงเด็กคนหนึ่ง ผู้ที่สละความเป็นเด็กไป 613 00:27:32,709 --> 00:27:34,834 ที่จะอยู่ในสิ่งนี้ ที่คุณกำลังรีวิวอยู่ 614 00:27:34,917 --> 00:27:36,291 ไม่มีบุคคล อาจจะโง่ขนาดนี้ 615 00:27:36,375 --> 00:27:37,375 นี่เป็นหนังที่แย่มาก 616 00:27:37,458 --> 00:27:39,834 คิดว่าประมาณนั้น ครอบคลุมถึง "ระบบบัดดี้" 617 00:27:39,917 --> 00:27:41,792 -ภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเราคือ... -วิล: แต่ 618 00:27:41,875 --> 00:27:43,667 สิ่งต่อไปหลังจากนั้น นั่นคือ "ยืนเคียงข้างฉัน" 619 00:27:43,750 --> 00:27:45,333 และแบบนั้น เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง 620 00:27:45,417 --> 00:27:48,625 ("ยืนเคียงข้างฉัน" โดย เบ็น อี. คิง กำลังเล่น) 621 00:27:48,709 --> 00:27:52,375 ♪ เมื่อคืน. มาแล้ว... ♪ 622 00:27:52,458 --> 00:27:55,125 วิล: เมื่อฉันถูกคัดเลือก 623 00:27:55,208 --> 00:27:58,542 และเราทุกคนก็มาพบกันเพื่อ ครั้งแรก 624 00:27:58,917 --> 00:28:02,375 ร็อบพาเราขึ้นมา ไปโอเรกอนสองสัปดาห์ ก่อนการผลิต 625 00:28:02,458 --> 00:28:04,000 และใส่เราเข้าไปเล็กน้อย โรงเรียนการละคร 626 00:28:04,083 --> 00:28:06,500 (พูดจาไม่ชัดเจน) 627 00:28:06,583 --> 00:28:10,333 และพาพวกเราทั้งสี่คนไป ผ่านเทคนิคบางอย่าง 628 00:28:10,417 --> 00:28:12,959 สิ่งที่เราเรียนรู้ที่จะทำ ก็ออกไปจากทางของเราเอง 629 00:28:13,041 --> 00:28:16,458 หยุดคิดถึงสิ่งต่างๆ และเป็นแค่เด็ก 630 00:28:16,542 --> 00:28:18,667 - นอนพักไว้! นอนรอ! -หยุดนะ! ฉันจริงจัง! 631 00:28:18,750 --> 00:28:21,875 ไม่มีใครออกจาก. ค้าง! (หัวเราะ) 632 00:28:21,959 --> 00:28:23,500 วิล: และสาเหตุหนึ่ง 633 00:28:23,583 --> 00:28:25,375 "Stand By Me" ก็เป็นเช่นนี้ ภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จ 634 00:28:25,458 --> 00:28:27,875 และหนึ่งในเหตุผล มันเชื่อมโยงกับผู้คน 635 00:28:27,959 --> 00:28:29,834 ตรงไปตรงมามาก 636 00:28:29,917 --> 00:28:32,041 คือร็อบคัดลูกสี่คน 637 00:28:32,125 --> 00:28:33,709 ใครเป็นอย่างมาก 638 00:28:33,792 --> 00:28:35,250 เด็ก ๆ ที่เราเล่น 639 00:28:35,333 --> 00:28:37,750 (เสียงนกร้อง) 640 00:28:37,834 --> 00:28:40,375 คริส โคลัมบัส: เรื่องของมารา วิลสัน เธอยังใหม่อยู่หรือเปล่า 641 00:28:40,458 --> 00:28:41,875 เธอไม่ได้แสดงละครใดๆ 642 00:28:41,959 --> 00:28:43,000 เธอไม่ได้ทำงานภาพยนตร์ใดๆ 643 00:28:43,083 --> 00:28:44,417 เธอทำสองสามอย่างแล้ว ของโฆษณา 644 00:28:44,500 --> 00:28:46,041 เธอเป็นเหมือนการเอา คนจริงๆ 645 00:28:46,125 --> 00:28:47,875 และใส่เธอเข้าไป ด้านหน้าของกล้อง 646 00:28:47,959 --> 00:28:49,333 พ่อ! 647 00:28:50,750 --> 00:28:54,041 มารา: ฉันได้รับโทรศัพท์ให้เปิดสาย สำหรับ “นางสงสัยไฟร์” 648 00:28:54,125 --> 00:28:56,041 -คุณชื่อมาร่า -อืม-อืม 649 00:28:56,125 --> 00:28:59,041 - ชื่อน่ารักจังเลย คุณรู้ไหมว่าฉันชื่ออะไร? -อะไร? 650 00:28:59,125 --> 00:29:01,375 ยูเฟจีเนีย 651 00:29:01,458 --> 00:29:02,917 -คุณรู้ไหมว่ามันหมายถึงอะไร? -อะไร? 652 00:29:03,000 --> 00:29:04,917 -ฉันไม่. (หัวเราะ) -(หัวเราะคิกคัก) 653 00:29:05,000 --> 00:29:07,542 ทุกๆ อย่าง คุณรู้ไหม ฉันเดาว่าก้อนหิมะจากที่นั่น 654 00:29:07,625 --> 00:29:10,291 ฉันถูกโยนเข้าไปแล้ว ฉันได้แคสติ้งใน "เมลโรส เพลส" 655 00:29:10,375 --> 00:29:12,875 แล้วฉันก็ถูกโยนเข้าไป "ปาฏิหาริย์บนถนนสายที่ 34" 656 00:29:12,959 --> 00:29:14,625 นั่นเป็นสิ่งที่ดี 657 00:29:14,709 --> 00:29:16,375 มารา: และในที่สุด "มาทิลด้า" 658 00:29:16,458 --> 00:29:18,917 ♪ เล่าเรื่องให้คุณฟัง ♪ 659 00:29:19,000 --> 00:29:20,458 ♪ เกิดขึ้นมานานแล้ว ♪ 660 00:29:20,542 --> 00:29:22,250 มารา: มันทั้งหมดเกิดขึ้น เร็วมาก 661 00:29:22,333 --> 00:29:25,625 เรื่องนี้เกิดขึ้นจาก เช่น ห้าถึงเจ็ด ทั้งหมดนี้เกิดขึ้น 662 00:29:25,709 --> 00:29:29,083 และฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ทั้งหมด 663 00:29:29,166 --> 00:29:30,542 แต่ฉันสนุก 664 00:29:30,625 --> 00:29:32,083 ฉันก็เลยอยากจะไปต่อ 665 00:29:32,166 --> 00:29:35,417 อย่าหลอกลวง มีความจริงใจ 666 00:29:35,500 --> 00:29:39,542 เป็นจริง. อย่าทำเป็นว่า "อ๊ะ!" เป็นจริง. 667 00:29:39,625 --> 00:29:41,417 ทำเหมือนนี่คือชีวิตจริง 668 00:29:41,500 --> 00:29:43,625 มารา: ถึงจะตลกก็เถอะ ฉันแสดงได้ 669 00:29:43,709 --> 00:29:45,125 แต่ฉันโกหกไม่ได้ 670 00:29:45,208 --> 00:29:47,750 มีการแยกจากกันนี้ 671 00:29:47,834 --> 00:29:50,291 นี่คือสิ่งที่เล่น นี่คือสิ่งที่โกหก 672 00:29:50,375 --> 00:29:53,417 และนี่คือการแสดง 673 00:29:53,500 --> 00:29:56,458 (เล่นเพลงประกอบ "เจสซี่") 674 00:29:56,542 --> 00:29:58,875 ♪ เฮ้ เจสซี่! เฮ้ เจสซี่! ♪ 675 00:29:59,208 --> 00:30:01,792 คาเมรอน: ฉันจอง "เจสซี่" ตอนที่ฉันอายุ 11 ขวบ 676 00:30:01,875 --> 00:30:04,000 - ใครอยากกินบราวนี่บ้าง? -โอ้! ฉันทำ! ลุคทำ! 677 00:30:04,083 --> 00:30:05,166 (เสียงหัวเราะ) 678 00:30:05,250 --> 00:30:06,959 คาเมรอน: สี่ปี 679 00:30:07,041 --> 00:30:09,125 เราทำไปแล้วร้อยอย่าง ตอนของการแสดง 680 00:30:09,208 --> 00:30:10,792 พวกคุณจะได้เห็น 681 00:30:10,875 --> 00:30:12,500 นักแสดงที่คุณชื่นชอบ สมาชิกจาก “เจสซี่”! 682 00:30:12,583 --> 00:30:15,583 (เชียร์ปรบมือ) 683 00:30:15,667 --> 00:30:18,041 (แฟนๆกรี๊ด) 684 00:30:18,750 --> 00:30:20,750 คาเมรอน: อยู่ในกองถ่ายตอนเด็กๆ 685 00:30:20,834 --> 00:30:22,625 เพราะนั่นเป็นแบบนั้น โดยธรรมชาติแล้วฉันเป็นใคร 686 00:30:22,709 --> 00:30:24,291 ฉันไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น เด็กพวกนั้นที่แบบว่า 687 00:30:24,375 --> 00:30:26,041 คุณรู้ไหม สร้างความเดือดร้อนให้ใครๆ 688 00:30:26,125 --> 00:30:28,333 ฉันอยากจะทำมันให้ถูกต้อง และฉันก็อยากจะทำมันให้ดี 689 00:30:28,417 --> 00:30:29,959 และฉันต้องการผู้คน ที่จะประทับใจกับฉัน 690 00:30:30,041 --> 00:30:32,667 -ผู้กำกับ: แอคชั่น! - เฮ้ เอามันกลับมา! 691 00:30:32,750 --> 00:30:35,291 -(คำราม) -ผู้กำกับ: และตี! 692 00:30:35,375 --> 00:30:38,166 -หรือเก็บเธอไว้ -คาเมรอน: ไม่มีใคร กลัวฉัน 693 00:30:38,250 --> 00:30:39,834 นั่นคือกุญแจสำคัญใช่ไหม? 694 00:30:39,917 --> 00:30:42,709 ถ้าเป็นนักแสดงเด็ก มาในชุด และพวกเขาอายุ 13 ปี 695 00:30:42,792 --> 00:30:44,166 และของลูกเรือ กลัวพวกเขาเหรอ? 696 00:30:44,250 --> 00:30:46,166 และพวกเขาก็แบบว่า "โอ้ นั่นคือดาวเด่นของ...” 697 00:30:46,250 --> 00:30:47,667 ไม่ ไอ้เหี้ยนั่น 698 00:30:47,750 --> 00:30:49,709 คนพวกนี้ก็แบบว่า “ฟังนะ.. 699 00:30:49,792 --> 00:30:51,834 “อย่าทำอย่างนั้น. ทำอย่างนั้น. 700 00:30:51,917 --> 00:30:55,667 “เคารพคนเหล่านี้และ ถามคำถามและทำตัวดีๆ 701 00:30:55,750 --> 00:30:57,333 และนั่นคือสิ่งที่คุณทำ" 702 00:30:57,417 --> 00:30:59,375 และเพราะเหตุนั้น ฉันจึงคิดว่า 703 00:30:59,458 --> 00:31:01,333 ฉันดีขึ้นมาก 704 00:31:01,417 --> 00:31:02,834 ดังนั้นฉันก็เป็นเพียง โชคดีมากที่ได้เป็น 705 00:31:02,917 --> 00:31:05,000 ในฟองสบู่เล็กๆ นั้น แบบว่าคุณก็รู้ 706 00:31:05,083 --> 00:31:07,583 "ทุกอย่างดี ทุกอย่างเรียบร้อยดี” 707 00:31:07,667 --> 00:31:10,750 แต่ใช่แล้วอีกมากมาย ผู้คนไม่ได้มีความหรูหราขนาดนั้น 708 00:31:12,625 --> 00:31:15,375 - คุณได้เรียนรู้สายของคุณหรือไม่? -โอ้ใช่ 709 00:31:15,458 --> 00:31:17,542 คุณรู้หรือไม่ การกระทำอะไร 710 00:31:17,625 --> 00:31:20,041 หรืออารมณ์แค่ไหน คุณควรจะรู้สึก เมื่อคุณให้บรรทัดเหล่านั้น? 711 00:31:20,125 --> 00:31:21,667 ก็... 712 00:31:21,750 --> 00:31:24,458 - ก็ไม่นะ ดี. - เธอจะทำงานร่วมกับคุณ ในเรื่องนั้น 713 00:31:28,959 --> 00:31:31,000 -สวัสดี คุณสบายดีไหม? -สวัสดี. ดี. 714 00:31:31,083 --> 00:31:33,375 สวัสดีที่รัก เข้ามาเลย 715 00:31:33,458 --> 00:31:35,500 -สวัสดี ฉันมาร์นี่. -สวัสดี. 716 00:31:35,583 --> 00:31:38,875 -ยินดีที่ได้รู้จัก. เข้ามาเลย - ยินดีที่ได้รู้จัก ขอบคุณ 717 00:31:38,959 --> 00:31:40,917 - ดังนั้นถ้าคุณไม่รังเกียจ จะกลับมาในอีกหนึ่งชั่วโมง -ตกลง! 718 00:31:41,000 --> 00:31:43,000 - นั่นจะดีมาก ขอบคุณ -แน่นอน. ขอบคุณ 719 00:31:43,667 --> 00:31:47,083 “อะไรก็ได้ทุกที่ ฉันแค่ ฉันไม่รู้ 720 00:31:47,166 --> 00:31:49,583 บางทีฉันอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่” 721 00:31:49,667 --> 00:31:51,709 ตกลง. ลองหยุดสักครู่ 722 00:31:51,792 --> 00:31:54,458 เพราะฉันได้ยิน คำพูดมากเกินไป 723 00:31:54,542 --> 00:31:56,250 คุณรู้อะไรไหม ฉันหมายถึงอย่างนั้นเหรอ? 724 00:31:56,333 --> 00:31:59,250 -ไม่... - เหมือนฉันได้ยิน คำพูดของผู้เขียน 725 00:31:59,333 --> 00:32:01,083 และฉันไม่ต้องการที่จะสามารถ เพื่อฟังคำพูดของผู้เขียน 726 00:32:01,166 --> 00:32:03,375 ฉันอยากจะได้ยินคุณ 727 00:32:03,458 --> 00:32:05,250 (หาว) โอเค 728 00:32:05,333 --> 00:32:06,959 คุณชอบ ทำสิ่งนี้เหรอ? 729 00:32:07,041 --> 00:32:08,583 -อืม-อืม -คุณล่ะ? 730 00:32:08,667 --> 00:32:11,000 -อืม-อืม - แล้วทำไมคุณถึงเป็น หาวมากเหรอ? 731 00:32:11,959 --> 00:32:14,875 -(เสียงร้อง) -คุณไม่ได้นอนเหรอ สบายดีไหมเมื่อคืน? 732 00:32:14,959 --> 00:32:16,750 -ไม่เชิง. -เลขที่? 733 00:32:16,834 --> 00:32:19,125 - สิ่งนี้น่าสนใจสำหรับคุณไหม? -มม. 734 00:32:19,208 --> 00:32:21,250 ประเภทของ หรือคุณ... 735 00:32:21,333 --> 00:32:23,750 -อืม... -เอาล่ะ นั่นก็ซื่อสัตย์ 736 00:32:23,834 --> 00:32:25,792 ฉันชอบความซื่อสัตย์ของคุณ 737 00:32:25,875 --> 00:32:28,208 เราจะ สำรวจสิ่งนี้ โอเคไหม? 738 00:32:28,291 --> 00:32:30,959 แต่ถ้าคุณไม่ล้ม รักในการแสดง 739 00:32:31,041 --> 00:32:33,458 ถ้าอย่างนั้นคุณต้อง 740 00:32:33,542 --> 00:32:36,625 คุยกับแม่แล้วพูดว่า “นี่ไม่ใช่ถ้วยชาของฉัน 741 00:32:36,709 --> 00:32:39,208 นี่ไม่ใช่สิ่ง ฉันชอบทำ" 742 00:32:39,709 --> 00:32:42,291 เมลานี: คุณรู้ไหมฉันเสนอแล้ว หลายครั้ง 743 00:32:42,375 --> 00:32:45,250 “คุณอยากหยุดไหม? เราจะเสร็จแล้ว มา--" 744 00:32:45,333 --> 00:32:48,834 "ไม่ ไม่ ไม่!" แล้ว มันเหมือนกับว่าฉันหมายถึงเขา... 745 00:32:49,417 --> 00:32:52,500 มีความหลงใหล เกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำ 746 00:32:52,583 --> 00:32:54,458 ฉันให้ทางเลือกแก่เขาแล้ว 747 00:32:54,542 --> 00:32:56,458 ฉันชัดเจนกับเขาเสมอ 748 00:32:56,542 --> 00:32:59,083 ถ้ามีอะไร เขาไม่ชอบอะไรเลย 749 00:32:59,166 --> 00:33:01,667 หรือมีอะไรบางอย่าง เขาคงเสียใจเรื่อง 750 00:33:01,750 --> 00:33:04,959 เขามีเสมอ ทางเลือกที่จะหยุด 751 00:33:05,041 --> 00:33:06,792 มาร์นี่: คุณยังเป็นเด็ก 752 00:33:06,875 --> 00:33:09,583 คุณไม่มี ไปทำงานใช่ไหม? 753 00:33:09,667 --> 00:33:11,250 คุณจำเป็นต้อง ชำระค่าจำนองของคุณ? 754 00:33:11,333 --> 00:33:13,000 คุณต้องจ่ายค่าเช่าของคุณหรือไม่? 755 00:33:13,083 --> 00:33:14,709 ไม่ นั่นเป็นสิ่งที่ดี 756 00:33:14,792 --> 00:33:16,166 คุณจะได้เป็นเด็ก 757 00:33:16,250 --> 00:33:18,458 - ฉันต้องจ่ายภาษีของฉัน... - ถูกต้อง! 758 00:33:18,542 --> 00:33:20,667 -และเข้าใจเรื่องภาษี... - ถูกต้อง! ทั้งหมดนี้ 759 00:33:20,750 --> 00:33:24,166 คุณต้องทำเมื่อคุณอายุมากขึ้น ที่คุณไม่ต้องทำตอนนี้ 760 00:33:24,250 --> 00:33:26,166 มันเจ๋งขนาดไหน? 761 00:33:26,250 --> 00:33:29,625 -ใช่! - หากคุณต้องการทำเช่นนี้ 762 00:33:29,709 --> 00:33:32,750 แล้วเราก็ต้องใส่เข้าไป งานเยอะมาก 763 00:33:33,583 --> 00:33:36,000 ดราม่า--ดราม่าอาจจะไม่... 764 00:33:36,083 --> 00:33:38,125 มันอาจไม่ใช่เรื่องของฉัน ตลกคือสิ่งที่ฉัน 765 00:33:38,208 --> 00:33:40,333 แต่ฉันก็ยังต้องลอง 766 00:33:40,417 --> 00:33:42,500 ลองแล้วลอง. คุณจะทำมัน. 767 00:33:42,583 --> 00:33:44,083 เมลานี: ลองแล้วลอง. 768 00:33:45,208 --> 00:33:47,125 -ตกลง. -มม. 769 00:33:47,208 --> 00:33:50,041 ตราบใดที่คุณมีความสุข ฉันมีความสุข อะไรก็ตาม... 770 00:33:54,291 --> 00:33:56,208 คุณสบายดีไหม? ตกลง. 771 00:33:56,291 --> 00:33:58,709 ♪ ♪ 772 00:33:58,792 --> 00:34:01,166 มาร : บางทีฉันก็จะรู้สึก เหมือนมีช่องว่างอยู่บ้าง ในวัยเด็กของฉัน 773 00:34:01,250 --> 00:34:03,667 แบบว่าฉันไม่เคยจริงๆ เรียนรู้วิธีขี่จักรยาน 774 00:34:03,750 --> 00:34:05,709 หรือฉันจำได้ว่าไป กลับไปโรงเรียนและเป็นเหมือน 775 00:34:05,792 --> 00:34:07,583 “เกมคิกบอลนี่คืออะไร ที่ทุกคนกำลังเล่นอยู่เหรอ? 776 00:34:07,667 --> 00:34:09,041 ฉันไม่เข้าใจมัน” 777 00:34:09,125 --> 00:34:11,250 ฉันไม่ได้จริงๆ ทำได้ดีในโรงเรียน 778 00:34:11,333 --> 00:34:15,208 เพราะฉันไม่คุ้นเคย กำหนดตารางเวลาของฉันเอง 779 00:34:15,291 --> 00:34:17,500 เพราะคุณไม่มี เพื่อพัฒนาจรรยาบรรณในการทำงาน 780 00:34:17,583 --> 00:34:20,417 เมื่อทุกคนรอบตัวคุณ กำลังบอกคุณว่าต้องทำอะไร 781 00:34:20,500 --> 00:34:21,750 ในเวลาใดตลอดเวลา 782 00:34:21,834 --> 00:34:24,208 เมื่อคุณมี ผู้คนพาคุณไป ไปจนถึงการทำผมและการแต่งหน้า 783 00:34:24,291 --> 00:34:26,166 และเพื่อ คุณรู้ไหมว่า กลับไปกลับมา 784 00:34:26,250 --> 00:34:27,709 บอกคุณว่าพวกเขาเป็น พร้อมสำหรับคุณ... 785 00:34:27,792 --> 00:34:29,375 เชิญทางนี้ครับ. 786 00:34:29,458 --> 00:34:32,834 -มาร่า: ใช่แล้ว คุณเห็นไหมว่าเราไปทางนี้ -ชาย: ไปที่กองถ่าย 787 00:34:32,917 --> 00:34:35,208 มันจะยากสำหรับคุณ เพื่อกำหนดตารางเวลาของคุณเอง 788 00:34:35,291 --> 00:34:37,709 เพื่อทำการบ้านของคุณ และจะทำสิ่งเหล่านี้ 789 00:34:38,166 --> 00:34:40,250 โคตรคิดถึงแค่มี. วันทำงานสี่ชั่วโมง 790 00:34:40,333 --> 00:34:42,917 คุณไปโรงเรียนเพื่อ สี่ชั่วโมงต่อวัน 791 00:34:43,000 --> 00:34:45,458 แล้วคุณก็ทำงาน สำหรับอีกสี่คนที่เหลือ 792 00:34:45,542 --> 00:34:47,583 งั้นเราก็คิดถึงเรื่องนั้นบ้าง (หัวเราะ) 793 00:34:47,667 --> 00:34:50,625 ผู้สัมภาษณ์: เด็กๆเข้าได้ยังไง. โรงเรียนปฏิบัติต่อคุณไหม เฮนรี่? 794 00:34:50,709 --> 00:34:52,709 พวกเขา--ส่วนใหญ่ ปฏิบัติต่อฉันให้ดี 795 00:34:52,792 --> 00:34:54,834 พวกเขาปฏิบัติต่อฉันตามปกติ อืม 796 00:34:55,500 --> 00:34:57,250 แต่บางคนก็รู้-- 797 00:34:57,333 --> 00:35:00,250 พวกเขาแกล้งฉันเรื่อง "E.T." 798 00:35:00,333 --> 00:35:03,375 -และคุณก็รู้ หนังเรื่องอื่นบางเรื่อง -ผู้สัมภาษณ์: อืม.. 799 00:35:03,458 --> 00:35:05,542 เฮนรี่: เรื่องของโรงเรียน ใหญ่ที่สุด... 800 00:35:05,625 --> 00:35:08,750 การผสมผสานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับฉัน 801 00:35:08,834 --> 00:35:11,083 และนั่นคือ สิ่งที่ยากที่สุดเกี่ยวกับ 802 00:35:11,166 --> 00:35:12,542 ทำงานตั้งแต่ยังเป็นเด็ก 803 00:35:13,750 --> 00:35:16,250 ฉันหมายถึงพวกเขาโทรหาฉัน ฮอลลีวูดหรืออี.ที. คุณก็รู้ 804 00:35:16,333 --> 00:35:19,792 แต่ฉันถูกกำหนดไว้แล้ว ในฐานะผู้ชายคนนั้น 805 00:35:19,875 --> 00:35:22,083 ฉันก็เป็นเช่นนั้นเสมอ จะเป็นผู้ชายคนนั้น 806 00:35:22,166 --> 00:35:24,125 ฉันแค่ไม่ได้ตระหนักถึงมัน เวลา 13. 807 00:35:24,208 --> 00:35:26,625 ฉันคิดว่าฉันทำไม่ได้ เป็นผู้ชายคนนั้นอีกต่อไป และ-- 808 00:35:26,709 --> 00:35:30,291 แต่แค่มีเพื่อน และไปโรงเรียน 809 00:35:30,375 --> 00:35:32,166 และทำสิ่งปกติ 810 00:35:32,250 --> 00:35:34,917 (เล่นเปียโน) 811 00:35:35,000 --> 00:35:37,417 คาเมรอน: ฉันต้องทำให้เสร็จ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในชุด 812 00:35:38,667 --> 00:35:40,125 และเกรดเจ็ด เป็นปีแรก 813 00:35:40,208 --> 00:35:42,041 ที่ฉันเข้าไป โฮมสคูล 814 00:35:43,166 --> 00:35:46,125 และนั่นก็เป็นเช่นนั้น จุดเริ่มต้นของ 815 00:35:46,208 --> 00:35:48,333 แทนที่จะเป็นเด็ก 35 คน ในชั้นเรียนของฉัน 816 00:35:48,417 --> 00:35:49,959 ฉันมีสาม 817 00:35:50,041 --> 00:35:52,417 และพวกเขาทั้งหมดแตกต่างกัน อายุมากกว่าฉัน (หัวเราะ) 818 00:35:52,500 --> 00:35:54,875 แบบว่ามันไม่ใช่ แบบว่า... 819 00:35:55,750 --> 00:35:58,083 มันไม่ใช่ เป็นประสบการณ์ปกติ 820 00:36:04,083 --> 00:36:07,166 ทริเซีย: เมื่อ Demi เริ่มต้นครั้งแรก ฉันทำให้มันเป็นจุด 821 00:36:07,250 --> 00:36:09,125 ที่เธอมี เพื่อไปโรงเรียน 822 00:36:09,208 --> 00:36:11,041 และเช่น ได้รับการศึกษาที่เหมาะสม 823 00:36:11,959 --> 00:36:14,834 เดมี: ณ ขณะนี้ นี่คือสิ่งที่ฉันอยากทำ 824 00:36:14,917 --> 00:36:17,750 สำหรับเหมือนเคยอืม 825 00:36:18,083 --> 00:36:21,166 ใช่ ฉันจะไป ไปมหาวิทยาลัย แต่ เอ่อ... 826 00:36:21,250 --> 00:36:23,875 ใช่ เธอทำได้ พักสักหน่อย หยุดสี่ปี. 827 00:36:23,959 --> 00:36:25,667 -(หัวเราะ) - ใช่ แต่ เอ่อ ใช่ 828 00:36:25,750 --> 00:36:29,083 ผมคิดว่าอย่างนั้นจริงๆ นี่คือบางสิ่งบางอย่าง มันจะคงอยู่ ดังนั้น... 829 00:36:30,208 --> 00:36:32,333 ผู้สัมภาษณ์: คุณจะทำอะไร ทำฤดูร้อนนี้ 830 00:36:32,417 --> 00:36:34,625 -ถ้าคุณว่าง? -ค่ายฤดูร้อน 831 00:36:34,709 --> 00:36:37,333 ฉันอยากไปเข้าค่ายนอน เพราะฉันไม่เคยไป 832 00:36:37,417 --> 00:36:40,166 ฉันจะไปปี ฉันจอง "School of Rock" 833 00:36:40,250 --> 00:36:41,709 แต่แล้วสิ่งนั้นก็ไม่เกิดขึ้น 834 00:36:41,792 --> 00:36:43,375 เพราะฉันอยู่ใน "โรงเรียนร็อค" 835 00:36:43,458 --> 00:36:45,375 ฉันอยากได้จริงๆ ไปเข้าค่ายคนหลับใหล 836 00:36:45,458 --> 00:36:47,709 -นี่อาจจะเป็นครั้งแรกของเธอ ฤดูร้อนฟรีในขณะที่ ใช่. -ใช่. 837 00:36:47,792 --> 00:36:49,041 ถ้าฉันไม่จองอะไร 838 00:36:49,125 --> 00:36:50,542 นี่อาจเป็นเช่น ฤดูร้อนครั้งแรกของฉัน 839 00:36:50,625 --> 00:36:52,667 ฉันไม่ได้อยู่ที่ไหน กำลังทำอะไรอยู่ 840 00:36:53,792 --> 00:36:55,542 คุณรู้ไหมว่ามันยาก เช่น บางส่วน-- ฉัน-- 841 00:36:55,625 --> 00:36:58,792 ฉันอยู่ในการแสดงผู้ใหญ่ ชั้นเรียนเมื่อฉันอายุเก้าขวบ 842 00:36:59,625 --> 00:37:02,542 และนั่นก็เริ่มต้นประมาณนั้น 843 00:37:02,625 --> 00:37:04,750 7:00 หรืออะไรสักอย่าง 844 00:37:04,834 --> 00:37:07,583 และไม่สิ้นสุดจนกระทั่ง 11.00 น. บางวัน. 845 00:37:08,291 --> 00:37:10,750 แล้วฉันก็จำเป็น การแสดงเฮดช็อตแบบใหม่ 846 00:37:10,834 --> 00:37:13,208 และช่างภาพ ในตอนท้ายของการถ่ายทำ 847 00:37:13,291 --> 00:37:15,875 แค่มีพวกเขา แต่งหน้าให้ฉันมากกว่านี้ และ... 848 00:37:15,959 --> 00:37:16,917 (แฟลชกล้อง) 849 00:37:17,000 --> 00:37:18,834 เหมือนคนแตกตื่น เหนือรูปภาพ 850 00:37:18,917 --> 00:37:21,125 เพราะฉันมอง โตขึ้นจริงๆ 851 00:37:22,041 --> 00:37:23,542 และฉันก็คิดอยู่เสมอ ฉันดูเหมือนสัตว์ประหลาด 852 00:37:23,625 --> 00:37:24,792 เมื่อพวกเขาเป็น จบกับฉัน 853 00:37:24,875 --> 00:37:26,750 เพราะมันเหมือนกับว่า ช่วงปลายยุค 80 854 00:37:26,834 --> 00:37:28,875 คุณรู้ไหมว่ามันเป็นเช่นนั้น การแต่งหน้าสุดเพี้ยนนั่น 855 00:37:28,959 --> 00:37:31,041 และช่างภาพก็รักฉัน 856 00:37:31,125 --> 00:37:33,583 ฉันก็เป็นแบบนี้ โลลิต้าตัวน้อย 857 00:37:33,667 --> 00:37:37,583 ทุกอย่างเป็นเช่นนั้น เสี่ยงและแปลกประหลาดมาก ทำงานกับเด็ก 858 00:37:37,667 --> 00:37:39,917 ฉันหมายความว่าคุณไม่เคย ไปกับมันวันนี้ 859 00:37:40,000 --> 00:37:42,083 ♪ ♪ 860 00:37:42,166 --> 00:37:44,375 อีวาน: ถ่ายรูปและสิ่งของต่างๆ เหมือนจริงๆ... 861 00:37:44,458 --> 00:37:46,375 บางทีมันอาจจะมากกว่านั้น เรื่องของเด็กผู้หญิง ฉันไม่รู้ 862 00:37:46,458 --> 00:37:50,583 แต่อย่างเช่นเรื่องนั้น น่าเจ็บปวดยิ่งกว่ามาก 863 00:37:50,667 --> 00:37:52,291 กว่าการถ่ายทำสำหรับฉัน 864 00:37:52,667 --> 00:37:55,750 ฉันไม่อยากอยู่ในชุดเดรส ฉันไม่อยากอยู่ในส้นเท้า 865 00:37:55,834 --> 00:37:57,583 ฉันไม่ได้-- ฉันเป็นทอมบอย 866 00:37:57,667 --> 00:37:59,583 และสิ่งนั้นก็คือ บังคับฉันจริงๆ 867 00:37:59,667 --> 00:38:01,625 และมันถูกบังคับ สู่สาวๆ มากมาย 868 00:38:01,709 --> 00:38:03,291 และเรากำลังเริ่มต้น ที่จะปฏิเสธมันตอนนี้ 869 00:38:03,375 --> 00:38:05,500 คุณเห็นมันมากขึ้น แต่อย่างว่า 870 00:38:05,583 --> 00:38:07,792 ฉันยังรู้ว่ามากมาย ผู้คนถูกกดดัน 871 00:38:07,875 --> 00:38:09,125 ที่จะอยู่ในตู้เสื้อผ้า 872 00:38:09,208 --> 00:38:11,959 และสอดคล้องกัน ถึงบรรทัดฐานทางเพศบางอย่าง 873 00:38:12,041 --> 00:38:16,875 ที่แพร่หลายจริงๆ ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ 874 00:38:19,542 --> 00:38:21,792 ผู้สัมภาษณ์ 1: ตอนคุณอายุเท่าไหร่ ถูกเลือกสำหรับภาพนี้ 875 00:38:21,875 --> 00:38:23,625 -โดยคุณคูบริก? -ซู ลียง: ฉันอายุ 14 ปี 876 00:38:23,709 --> 00:38:26,959 -ผู้สัมภาษณ์ 1: คุณรู้ไหม เรื่องราวเกี่ยวกับอะไร? -ซู: ใช่ ฉันทำ. 877 00:38:27,041 --> 00:38:29,750 แม่ของฉันอ่านหนังสือแล้ว และเราก็คุยกันเรื่องนี้ 878 00:38:29,834 --> 00:38:31,750 และเธอก็รู้ งานก่อนหน้าของพวกเขา 879 00:38:31,834 --> 00:38:34,125 เธอรู้ว่ามิสเตอร์แฮร์ริส และคุณคูบริกทำ 880 00:38:34,208 --> 00:38:36,417 ภาพศิลป์มาก 881 00:38:36,500 --> 00:38:38,166 และพวกเขาไม่ได้เป็นเช่นนั้น บริษัทหนังกุ๊กกิ๊ก 882 00:38:38,250 --> 00:38:40,250 เธอมีไม่น้อย แห่งศรัทธาต่อพวกเขา 883 00:38:41,375 --> 00:38:42,959 คุณอายุเท่าไร 884 00:38:43,041 --> 00:38:44,667 ผู้สัมภาษณ์ 2: Jodie Foster รักชีวิตของเธอ 885 00:38:44,750 --> 00:38:47,041 แม้ว่าเธอจะมี ทำงานตั้งแต่เธออายุสามขวบ 886 00:38:47,125 --> 00:38:48,834 เธอไม่รู้สึกถึงเธอ พลาดสิ่งใดไป 887 00:38:48,917 --> 00:38:50,333 ในทางตรงกันข้าม... 888 00:38:50,417 --> 00:38:52,500 ฉันคิดถึงทั้งหมด สิ่งเลวร้ายจริงๆ 889 00:38:52,583 --> 00:38:56,000 ฉันคิดถึงสิวทั้งหมด และความไม่มั่นคง และ 890 00:38:56,083 --> 00:38:58,000 “โอ้ ฉันจะทำอย่างไร? เขาไม่ชอบฉันเหรอ?” 891 00:38:58,083 --> 00:39:02,166 คุณรู้ไหมว่าฉันคิดถึง-- ฉันพลาดสิ่งเลวร้ายทั้งหมด เกี่ยวกับการเติบโตจริงๆ 892 00:39:02,250 --> 00:39:03,834 ♪ ♪ 893 00:39:03,917 --> 00:39:06,208 ผู้สัมภาษณ์ 3: คุณเห็นตัวเองเป็นคน... 894 00:39:06,291 --> 00:39:08,458 เด็กหญิงอายุ 12 ปี นักแสดงหญิง, 895 00:39:08,542 --> 00:39:10,667 โมเดล 896 00:39:10,750 --> 00:39:12,333 ผู้ใหญ่ เด็กเหรอ? 897 00:39:12,417 --> 00:39:15,709 -คุณเห็นอะไร-- - ฉันมองว่าตัวเองเป็น เด็กอายุ 12 ปี 898 00:39:15,792 --> 00:39:18,000 แต่นั่นก็แค่มี อาจมีสิทธิพิเศษมากกว่านี้ 899 00:39:18,083 --> 00:39:20,792 และมีประสบการณ์มากขึ้น กว่าเด็กอายุ 12 ขวบอีกคนหนึ่ง 900 00:39:22,917 --> 00:39:24,125 (ถอนหายใจ) 901 00:39:24,208 --> 00:39:25,792 ♪ ♪ 902 00:39:25,875 --> 00:39:27,750 ลีออน... 903 00:39:27,834 --> 00:39:30,000 คิดว่าฉันเป็นประเภท ตกหลุมรักคุณ 904 00:39:30,083 --> 00:39:31,291 (มุขตลก) 905 00:39:33,125 --> 00:39:35,375 มันเป็นครั้งแรก สำหรับฉันคุณรู้ไหม? 906 00:39:35,458 --> 00:39:38,041 ท็อดด์ ทาเลอร์: ฉันเพิ่งรู้ว่าหนังเรื่องนั้น ไม่มีอะไรเลย 907 00:39:38,125 --> 00:39:40,458 โดยไม่ต้องหล่อ ว่ามาทิลดาสมบูรณ์แบบ 908 00:39:41,959 --> 00:39:43,875 ฉันไม่คิดว่าผู้กำกับ ลุค เบสสัน, 909 00:39:43,959 --> 00:39:45,542 เข้าใจอย่างถ่องแท้ ว่าในตอนแรก 910 00:39:45,625 --> 00:39:48,041 ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน มันจะเป็นเช่นนั้น เพื่อตามหาพ่อแม่ 911 00:39:48,125 --> 00:39:51,166 ที่จะปล่อยให้ เด็กอายุ 11 ปีของพวกเขา ลูกสาวเล่นบทนี้ 912 00:39:53,458 --> 00:39:54,959 ผู้ชาย: สวัสดีมาทิลด้า 913 00:39:56,250 --> 00:39:57,834 สวัสดีคุณลูกหมู 914 00:39:57,917 --> 00:40:00,750 -ผู้ชาย: เป็นยังไงบ้าง? - ฉันได้เห็นวันที่ดีกว่านี้ 915 00:40:00,834 --> 00:40:03,291 แต่ฉันก็เห็นว่าแย่กว่านั้นด้วย 916 00:40:04,291 --> 00:40:06,083 พูดออกมาสิ ฉันไม่ได้ยินคุณ 917 00:40:06,166 --> 00:40:08,875 มันคือแหวนสะดือ! 918 00:40:09,000 --> 00:40:11,792 ฉันจะพูดได้อย่างไรอีก? ฉันไม่พูด ไม่มีภาษาอื่น! 919 00:40:11,875 --> 00:40:14,041 โอ้และคุณต้องการ รู้ว่ามันคืออะไร? 920 00:40:16,041 --> 00:40:17,792 นั่นคือแหวนลิ้น 921 00:40:17,875 --> 00:40:20,542 อีวาน: มันคือการแบ่งขั้วนั่นเอง ด้วยศิลปะของ 922 00:40:20,625 --> 00:40:23,208 ก็วัยรุ่นนะ มีรสนิยมทางเพศ 923 00:40:23,792 --> 00:40:25,709 และก็มีส่วนหนึ่ง ของฉันที่เชื่อ 924 00:40:25,792 --> 00:40:28,041 เราควร สำรวจสิ่งนั้นด้วยวิธีหนึ่ง 925 00:40:28,125 --> 00:40:30,917 นั่นทำให้พวกเขา รู้สึกบ้าน้อยลง 926 00:40:31,000 --> 00:40:32,291 และอีกมากในการปรับแต่ง ด้วยตัวเอง 927 00:40:32,375 --> 00:40:34,542 และบางครั้ง ถ้ามันทำถูกต้อง 928 00:40:34,625 --> 00:40:37,208 มันสามารถเป็นได้จริงๆ การสำรวจที่สวยงาม 929 00:40:37,291 --> 00:40:40,375 ของความบริสุทธิ์ และการเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ 930 00:40:40,458 --> 00:40:41,792 คุณต้องการให้พวกเขามีเพศสัมพันธ์ 931 00:40:41,875 --> 00:40:43,875 แต่คุณก็ต้องการเช่นกัน พวกเขาจะไม่มีเพศสัมพันธ์ 932 00:40:43,959 --> 00:40:46,542 อืมคุณต้องผลักดัน ขอบเขต 933 00:40:46,625 --> 00:40:49,375 ในขณะที่ไม่ได้ผลักดัน ขอบเขตใดๆ 934 00:40:49,458 --> 00:40:52,959 และคุณกำลังนำทาง โลกของผู้ใหญ่ใบนี้ 935 00:40:53,041 --> 00:40:55,000 ซึ่งเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง ห้อยอยู่ต่อหน้าคุณ 936 00:40:55,083 --> 00:40:57,500 ขณะที่ถูกบอกให้อยู่เป็นเด็ก 937 00:40:57,583 --> 00:41:00,792 มันเหมือนกับว่า-- ตัวเลือกนั้นหายไปแล้ว 938 00:41:00,875 --> 00:41:04,000 เด็กๆ คุยกันเรื่องเซ็กส์ ตลอดเวลา แต่... 939 00:41:04,083 --> 00:41:06,500 จริงๆ แล้วฉันยังคง คิดว่ามันแย่มาก 940 00:41:06,583 --> 00:41:10,750 ฉันยังชอบ รู้เกี่ยวกับเรื่องเพศของฉัน ตอนที่ฉันอายุประมาณ 12 ขวบ 941 00:41:10,834 --> 00:41:13,500 ฉันเป็นกะเทย 942 00:41:13,583 --> 00:41:18,000 เอ่อและนั่นคือ น่าสนใจจริงๆ เพื่อนำทางด้วยเช่นกัน 943 00:41:18,917 --> 00:41:22,458 เมื่อฉันเริ่มทำได้ดีขึ้น ในอุตสาหกรรม ใช่แล้ว 944 00:41:22,542 --> 00:41:24,625 และฉันก็เป็นเช่นนั้น ก่อนวัยเจริญพันธุ์, 945 00:41:24,709 --> 00:41:27,083 และคุณก็ถูกใส่เข้าไป สถานการณ์เหล่านี้ 946 00:41:27,166 --> 00:41:29,458 เยอะมาก ประสบการณ์ครั้งแรกของคุณ 947 00:41:29,542 --> 00:41:31,542 และพวกเขาก็เหมือนกับอยู่ในกล้อง 948 00:41:32,959 --> 00:41:36,625 มิลล่า: คุณถูกใส่เข้าไปในสภาพแวดล้อม กับผู้ใหญ่มากมาย 949 00:41:36,709 --> 00:41:38,792 ในที่สุดคุณก็กลายเป็น เป็นกันเองมาก 950 00:41:38,875 --> 00:41:42,000 กับผู้ใหญ่มากมาย และคุณก็รู้ 951 00:41:42,083 --> 00:41:44,375 แม่ของคุณทำไม่ได้ อยู่ที่นั่นเสมอ 952 00:41:44,458 --> 00:41:47,709 และแน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงวัยรุ่นของคุณ 953 00:41:47,792 --> 00:41:50,375 คุณอยู่ที่ไหนด้วย ผลักดันขอบเขตของคุณ 954 00:41:50,458 --> 00:41:52,667 “ฉันเป็นผู้หญิงเหรอ? ฉันยังเป็นผู้หญิงอยู่หรือเปล่า? 955 00:41:52,750 --> 00:41:54,959 “ฉันอยากเป็นผู้หญิงแต่แบบ... 956 00:41:55,041 --> 00:41:57,625 คุณก็รู้ แม่ฉันจะไม่ทำ ให้ฉัน" บางอย่าง 957 00:41:57,709 --> 00:41:59,959 ฉันหมายความว่าฉันมีตัวเอง เป็นระเบียบบางอย่าง 958 00:42:00,041 --> 00:42:02,375 กับ-- กับผู้ชายแน่นอน พวกที่มีอายุมากกว่า 959 00:42:02,458 --> 00:42:05,875 ฉันหมายถึง ตอนที่ฉันคิดตอนนี้ แบบว่า พวกเขาทำอะไรกับฉัน? 960 00:42:05,959 --> 00:42:07,834 ฉันแบบ jeez อะไรนะ คุณรู้ไหม 961 00:42:07,917 --> 00:42:11,083 schmucks และสิ่งที่คืบคลาน คุณรู้ไหม แต่ ณ เวลานั้น 962 00:42:11,583 --> 00:42:14,000 ฉันแค่คิดว่าคุณรู้ไหม เพราะฉันพิเศษมาก 963 00:42:14,083 --> 00:42:15,709 และฉันเป็นผู้ใหญ่มาก และนี่และนั่น 964 00:42:15,792 --> 00:42:17,375 และฉันเดาว่าฉันก็เป็นเช่นนั้น คุณรู้ไหม! 965 00:42:17,458 --> 00:42:20,166 ฉันก็เป็นแบบนี้ มหัศจรรย์เล็กน้อย สิ่งมีชีวิตในขณะนั้น 966 00:42:21,083 --> 00:42:23,375 คุณรู้ไหมว่ามันทำให้ฉันเสียใจ 967 00:42:23,458 --> 00:42:26,458 ที่ผู้คนต้องการ ใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้น 968 00:42:27,959 --> 00:42:30,959 ♪ ♪ 969 00:42:32,625 --> 00:42:34,625 (เสียงรถบีบแตร) 970 00:42:36,125 --> 00:42:38,166 (การพูดคุยบนท้องถนน) 971 00:42:39,291 --> 00:42:42,333 (ฝูงชนพูดคุยกัน) 972 00:42:50,750 --> 00:42:53,542 - ผู้หญิง: คุณโชคดีมาก! - เด็กชาย: ขอบคุณ 973 00:42:53,625 --> 00:42:55,625 ผู้หญิง: ขอบคุณสำหรับการลงนาม! 974 00:42:55,709 --> 00:42:58,208 -ขอบคุณ! -ขอบคุณมาก! 975 00:42:58,291 --> 00:42:59,834 โอเค ขอบคุณ 976 00:43:04,667 --> 00:43:07,917 เฮนรี่: หลังจาก "อี.ที." และสอง สัปดาห์ในโรงละคร 977 00:43:08,000 --> 00:43:10,792 มันเป็นความรู้สึก สองสามเดือน 978 00:43:10,875 --> 00:43:12,250 ผู้สื่อข่าว: "อี.ที." เป็นปรากฏการณ์ 979 00:43:12,333 --> 00:43:14,750 สิ่งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา เพื่อเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ 980 00:43:14,834 --> 00:43:17,166 ดูเหมือนว่า ตลอดไปในฐานะเด็ก 981 00:43:18,041 --> 00:43:19,875 ฉันอยู่ที่ซานอันโตนิโอ รัฐเท็กซัส 982 00:43:19,959 --> 00:43:21,750 และผู้คนก็แบบว่า “โอ้พระเจ้า! 983 00:43:21,834 --> 00:43:23,709 เด็กจาก 'E.T.'!" 984 00:43:23,792 --> 00:43:28,375 และฉันไม่ได้ถูกเตรียมไว้สำหรับเรื่องนั้น เวลา 10 หรือ 11 985 00:43:28,458 --> 00:43:31,500 (ฝูงชนกรีดร้อง) 986 00:43:33,667 --> 00:43:36,375 มารา: วิธีที่ดีที่สุดที่ฉันสามารถอธิบายได้ มันเป็นเวลานาน 987 00:43:36,458 --> 00:43:39,166 สำหรับฉันการเป็น รับรู้ได้ถึงความรู้สึกเหมือน 988 00:43:39,250 --> 00:43:41,250 อย่างที่มันเป็นเมื่อไร คุณอยู่ในร้านอาหาร 989 00:43:41,333 --> 00:43:43,291 และพวกเขาก็ร้องเพลงให้คุณฟัง ในวันเกิดของคุณ 990 00:43:43,375 --> 00:43:45,792 แค่นั้นก็แบบว่า “โอ้พระเจ้า นี่มันดีจริงๆ 991 00:43:45,875 --> 00:43:48,250 แต่ฉันไม่รู้สึก สบายใจแบบนี้" 992 00:43:48,333 --> 00:43:51,166 และ “โอ้ ต่อหน้าทุกคน และทุกคนจะรู้ 993 00:43:51,250 --> 00:43:53,083 สวยดี แต่เอ่อ โอเค" 994 00:43:53,166 --> 00:43:55,500 นั่น-- แบบนั้น ฉันรู้สึกอย่างไร ได้รับการยอมรับ 995 00:43:55,583 --> 00:43:57,125 สวัสดี ฉันวิล วีตัน และ... 996 00:43:57,208 --> 00:43:59,125 วิล: ประสบการณ์ของฉันเปลี่ยนไป 997 00:43:59,208 --> 00:44:02,166 ฉันหยุดเป็น เด็กที่เป็นนักแสดง 998 00:44:02,250 --> 00:44:03,792 และฉันก็กลายเป็นดาราเด็ก 999 00:44:03,875 --> 00:44:06,834 และนั่นโดยพื้นฐานแล้ว เปลี่ยนชีวิตของฉัน 1000 00:44:06,917 --> 00:44:09,291 ♪ ♪ 1001 00:44:09,375 --> 00:44:11,166 จู่ๆฉันก็เลย รับจดหมาย 1002 00:44:11,250 --> 00:44:13,250 จากคนจาก ทั่วประเทศ 1003 00:44:13,333 --> 00:44:16,458 พวกคุณที่เขียนความเกลียดชัง ตัวอักษร กรุณาสะกดให้ถูกต้อง 1004 00:44:16,542 --> 00:44:20,500 ฉันได้รับการยอมรับเมื่อ ฉันไปสถานที่ทำงานของฉัน 1005 00:44:20,583 --> 00:44:22,166 ทันใดนั้น ความคาดหวังเหล่านี้สำหรับฉัน 1006 00:44:22,250 --> 00:44:23,709 ผู้คนต้องการฉัน เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ 1007 00:44:23,792 --> 00:44:25,208 ที่ฉันไม่รู้อะไรเลย 1008 00:44:25,291 --> 00:44:26,792 (ฝูงชนส่งเสียงเชียร์) 1009 00:44:26,875 --> 00:44:28,500 ผู้ชาย: วิล วีตัน! คุณคือผู้ชายของเรา มาเร็ว. 1010 00:44:28,583 --> 00:44:31,500 วิล: ฉันกลายเป็นแบบว่า นิตยสารวัยรุ่น 1011 00:44:31,583 --> 00:44:33,250 เด็กไอดอลตัวเล็ก bopper 1012 00:44:34,875 --> 00:44:36,333 ฉันเกลียดสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด 1013 00:44:36,417 --> 00:44:38,333 ฉันไม่ชอบมันเลย 1014 00:44:38,417 --> 00:44:41,291 มันอยู่ข้างนอก ของเขตความสะดวกสบายของฉัน 1015 00:44:41,375 --> 00:44:43,333 มันไม่ใช่อะไร ฉันอยากจะทำ 1016 00:44:43,417 --> 00:44:45,333 ฉันมีชื่อเสียงเหรอ? ฉันไม่คิดว่า-- ฉันมีชื่อเสียงเหรอ? 1017 00:44:45,417 --> 00:44:46,959 มันสร้างความเป็นจริงนี้ขึ้นมา สำหรับฉัน 1018 00:44:47,041 --> 00:44:49,208 ที่ที่ฉันเคยมี ที่จะเล่นตามบทบาท 1019 00:44:49,291 --> 00:44:51,333 ของดาราหนุ่ม 1020 00:44:51,417 --> 00:44:52,667 ผู้ใหญ่ในชีวิตของฉัน 1021 00:44:52,750 --> 00:44:54,625 ใครควรจะเป็น ปกป้องฉันจาก นั่นก็เหมือนกับว่า 1022 00:44:54,709 --> 00:44:56,000 "นี่คือความฝัน!" 1023 00:44:56,083 --> 00:44:58,166 และก็กดดันต่อไป ฉันอยู่ตรงหน้าพวกเขา 1024 00:44:58,250 --> 00:45:00,166 และผลักฉัน ในสถานที่เหล่านี้ซึ่ง-- 1025 00:45:00,250 --> 00:45:03,166 ที่ซึ่งฉันรู้สึกไม่ปลอดภัย และฉันรู้สึกกลัวมาก 1026 00:45:03,250 --> 00:45:06,542 (การพูดคุยบนท้องถนน) 1027 00:45:06,625 --> 00:45:09,208 คาเมรอน: คุณไม่ควรจะต้อง จัดการกับคุณรู้ไหม 1028 00:45:09,291 --> 00:45:11,542 ความรับผิดชอบทั้งหมด และดวงตาทั้งหมด 1029 00:45:11,625 --> 00:45:14,667 เมื่อคุณยังเด็กขนาดนั้น 1030 00:45:14,750 --> 00:45:18,041 ทุกคนต่างก็มีความคิดเกี่ยวกับ สิ่งที่พวกเขาอยากให้คุณเป็น 1031 00:45:18,125 --> 00:45:21,083 และในวัยนั้น คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไร นรกที่คุณอยากเป็น 1032 00:45:21,166 --> 00:45:23,792 (เล่นกีต้าร์โปร่ง) 1033 00:45:28,417 --> 00:45:30,166 มันระยำขึ้น ที่จะคิดเกี่ยวกับคุณรู้ไหม 1034 00:45:30,250 --> 00:45:32,542 ชีวิตวัยรุ่นทั้งหมดของคุณ 1035 00:45:32,625 --> 00:45:35,166 ได้รับการบันทึกไว้สำหรับ ให้คนทั้งโลกได้เห็น 1036 00:45:35,625 --> 00:45:36,917 มันบ้าที่จะคิดเกี่ยวกับ 1037 00:45:37,000 --> 00:45:38,709 นั่นคือเมื่อคุณผ่านไป เฟสที่น่าอึดอัดใจของคุณ 1038 00:45:38,792 --> 00:45:40,333 นั่นคือเมื่อคุณผ่าน “ฉันเป็นอะไร? 1039 00:45:40,417 --> 00:45:41,875 ฉันไม่รู้ว่าอะไร ฉันต้องการในโลกนี้” 1040 00:45:42,000 --> 00:45:44,041 และทุกคนกำลังจับตาดูคุณอยู่ 1041 00:45:44,125 --> 00:45:45,333 ทุกคนมีเรื่องจะพูด 1042 00:45:45,417 --> 00:45:47,583 ทุกคนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับ สิ่งที่คุณควรทำ 1043 00:45:47,667 --> 00:45:49,041 สิ่งที่คุณไม่ควรทำ 1044 00:45:49,125 --> 00:45:50,417 ผู้คนก็จะเพียงแค่ ไม่บอกความจริง 1045 00:45:50,500 --> 00:45:52,083 แค่พูดอะไรก็ได้ พวกเขาอยากจะพูดว่า 1046 00:45:52,166 --> 00:45:54,417 และพวกเขาเชื่อโดย คุณรู้ไหมใครก็ตาม ผู้ติดตามของพวกเขาคือ 1047 00:45:54,500 --> 00:45:56,625 วิล: เมื่อคุณได้รับไลค์ บนโซเชียลมีเดีย 1048 00:45:56,709 --> 00:45:59,250 คุณได้รับเล็กน้อย โดนเข้าสมองคุณ 1049 00:45:59,333 --> 00:46:01,583 และมันจะกลายเป็นสิ่งนี้ ดำรงอยู่ด้วยตนเอง 1050 00:46:01,667 --> 00:46:03,083 สิ่งที่เสริมกำลังตนเอง 1051 00:46:03,166 --> 00:46:05,792 (ไม่ชัดเจน) 1052 00:46:05,875 --> 00:46:07,583 แต่เรากำลังทำอะไรอยู่? 1053 00:46:07,667 --> 00:46:10,208 วิล สมิธ: คุณกำลังบล็อกเพื่อเช่น ช่อง YouTube 1054 00:46:10,291 --> 00:46:11,959 มันเหมือนสมิธเลย วันหยุดของครอบครัว 1055 00:46:12,041 --> 00:46:14,542 แต่มันไม่ใช่วันหยุด เพราะเรากำลังทำงานอยู่ 1056 00:46:14,625 --> 00:46:16,291 ชฎา: แค่จัดการกับ ความกดดัน 1057 00:46:16,375 --> 00:46:18,875 ของโซเชียลมีเดียเพียงอย่างเดียว 1058 00:46:18,959 --> 00:46:22,208 หากฉันต้องปลูกฝังของฉัน อาชีพในฐานะคนหนุ่มสาว 1059 00:46:22,291 --> 00:46:23,792 ภายใต้สปอตไลท์ระหว่างทาง 1060 00:46:23,875 --> 00:46:26,959 อย่างที่คนหนุ่มสาวต้องทำ ปลูกฝังอาชีพของพวกเขาวันนี้ 1061 00:46:27,041 --> 00:46:28,625 ฉันไม่รู้... 1062 00:46:28,709 --> 00:46:30,917 ฉัน-- ไม่-- ฉันไม่รู้ 1063 00:46:31,000 --> 00:46:33,792 ฉันจะเป็นใครหรืออะไร กลายเป็นอย่างตรงไปตรงมา 1064 00:46:33,875 --> 00:46:36,709 ♪ ♪ 1065 00:46:40,834 --> 00:46:43,959 (บานประตูหน้าต่างหัก) 1066 00:46:44,041 --> 00:46:45,959 วิล: เรากำลังทำสิ่งที่ดีที่สุด เราสามารถทำได้ในกองถ่าย 1067 00:46:46,041 --> 00:46:49,125 แต่เราก็เช่นกัน ต้องทำในที่สาธารณะ 1068 00:46:49,208 --> 00:46:51,458 และเราต้องอยู่ในที่สาธารณะ 1069 00:46:51,542 --> 00:46:53,917 และเราต้องได้รับความสนใจ จากคนในที่สาธารณะ 1070 00:46:54,000 --> 00:46:56,166 แล้ววันหนึ่งมันก็หายไป 1071 00:46:56,250 --> 00:46:58,291 และคุณไม่รู้ จะทำอย่างไรอีกต่อไป 1072 00:46:58,375 --> 00:47:00,792 และนั่นคือวิธีที่คุณจะจบลง ในรายการเรียลลิตี้โชว์ห่วยๆ 1073 00:47:00,875 --> 00:47:02,917 เพราะคุณแบบว่า “ขอแค่ใครสักคน. สนใจฉันบ้าง 1074 00:47:03,000 --> 00:47:05,250 เพราะนั่นคือสิ่งเดียวเท่านั้น อย่างที่ฉันรู้วิธีดำรงอยู่” 1075 00:47:05,500 --> 00:47:08,166 โอ้! ได้ไหม ใบหน้าของฉันทาสีเหรอ? 1076 00:47:08,250 --> 00:47:10,667 ยังไงเราก็รอจนถึง. เส้นสั้นลงนิดหน่อยเหรอ? 1077 00:47:10,750 --> 00:47:12,500 เราจะกลับมา 1078 00:47:12,583 --> 00:47:14,500 คาเมรอน: เราคือมืออาชีพ 1079 00:47:14,583 --> 00:47:16,083 แมนนี่? แมนนี่! 1080 00:47:16,166 --> 00:47:19,208 คาเมรอน: เราอาจจะเป็นโมเอะเล็กน้อย เป็นผู้ใหญ่มากกว่าเด็กทั่วไป 1081 00:47:19,625 --> 00:47:22,792 เอ่อในสังคมเราอาจจะ มีทักษะมากขึ้น 1082 00:47:24,291 --> 00:47:26,542 แต่เรายังไม่รู้ แจ็คเรื่องไร้สาระเกี่ยวกับโลก 1083 00:47:26,625 --> 00:47:29,333 ฉันเข้าใจว่าคุณ เห็นฉันในทางใดทางหนึ่ง 1084 00:47:29,417 --> 00:47:30,792 ผู้คนวางคุณไว้บนแท่น 1085 00:47:30,875 --> 00:47:32,667 ผู้คนคิดว่าคุณเป็นอย่างนั้นจริงๆ ฉลาดและคุณก็รู้ 1086 00:47:32,750 --> 00:47:35,959 “โอ้พระเจ้า. คุณฉลาดและมีไหวพริบมาก” บลา บลา บลา อะไรก็ได้ 1087 00:47:36,041 --> 00:47:38,041 แต่นั่นเป็นเพียงเพราะว่า คุณเป็นนักแสดงเด็ก 1088 00:47:38,125 --> 00:47:39,500 พวกเขาไม่รู้จักคุณจริงๆ 1089 00:47:39,583 --> 00:47:42,166 คุณอาจจะจำมาร่าได้ ยังไงก็ตาม จาก-- 1090 00:47:42,250 --> 00:47:43,709 บาร์บาร่าเราทำได้ สลับที่นี่เหรอ? 1091 00:47:43,792 --> 00:47:45,667 แค่เปลี่ยนแม่.. ไม่ เข้ามา! 1092 00:47:45,750 --> 00:47:47,542 -สกูช เพียงแค่สบถมากกว่า -สกู๊ดไปเลย 1093 00:47:47,625 --> 00:47:49,917 แต่เอ่อคุณอาจจะ รู้จักมาร่า 1094 00:47:50,000 --> 00:47:53,250 -จาก "นางเดาท์ไฟร์" และ... -ใช่แล้ว! 1095 00:47:53,333 --> 00:47:56,709 มารา: มันรู้สึกควบคุมไม่ได้มาก ให้ทุกคนรู้จักชื่อของฉัน 1096 00:47:56,792 --> 00:47:58,875 และฉันไม่รู้สึกแบบนั้น ฉันสามารถไว้วางใจใครก็ได้ 1097 00:47:58,959 --> 00:48:01,583 และนั่นก็ยังเป็นปัญหาอยู่ ที่ฉันมีตอนนี้บางครั้งก็เป็น 1098 00:48:01,667 --> 00:48:03,709 เพราะฉัน-ฉันไม่รู้ เมื่อผู้คนต้องการฉัน 1099 00:48:03,792 --> 00:48:05,542 เพราะพวกเขาคิดว่า ฉันมีการเชื่อมต่อ 1100 00:48:05,625 --> 00:48:08,041 หรือพวกเขา-- พวกเขา คุณก็รู้เหมือนฉัน 1101 00:48:08,125 --> 00:48:10,667 เพราะภาพนั้น พวกเขามีฉันตั้งแต่ยังเป็นเด็ก 1102 00:48:10,750 --> 00:48:12,500 อีวาน มันเป็นยังไงบ้าง รู้สึกได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 1103 00:48:12,583 --> 00:48:14,083 เพื่อรับรางวัล Young Star Award? 1104 00:48:14,166 --> 00:48:16,166 มันวิเศษมาก ฉันได้รับการเสนอชื่อเมื่อปีที่แล้ว 1105 00:48:16,250 --> 00:48:17,333 และฉันก็มีช่วงเวลาที่สนุกสนานมาก 1106 00:48:17,417 --> 00:48:19,917 ดังนั้นฉันจึงกำลังมองหาจริงๆ ไปข้างหน้าเพื่อไปอีกครั้ง ใช่. 1107 00:48:20,000 --> 00:48:23,333 อีวาน: ยิ่งฉันทำดีเท่าไร ยิ่งฉันรู้สึกเหมือน 1108 00:48:23,417 --> 00:48:25,000 ฉันเป็นใครก็ไม่เป็นที่ยอมรับ 1109 00:48:25,083 --> 00:48:28,041 และฉันไม่คิดอย่างนั้น ใครๆ ก็ทำแบบนั้นโดยตั้งใจ 1110 00:48:28,125 --> 00:48:30,542 แต่จู่ๆ ฉันก็รู้สึกแบบนั้น 1111 00:48:30,625 --> 00:48:32,125 ฉันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ กับตัวฉันเองอีกต่อไป 1112 00:48:32,208 --> 00:48:34,917 ฉันก็เป็นสินค้าชนิดหนึ่ง จำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบ 1113 00:48:35,000 --> 00:48:38,083 และดูแลเป็นอย่างดีและฉันก็มี เพื่อดูวิธีใดวิธีหนึ่ง 1114 00:48:38,166 --> 00:48:40,417 และนำเสนอตัวเอง วิธีหนึ่ง 1115 00:48:40,500 --> 00:48:43,542 ช่างภาพ: แล้วยกมือขึ้น-- ไปแล้ว. ยอดเยี่ยม. 1116 00:48:43,625 --> 00:48:46,083 (บานประตูหน้าต่างหัก) 1117 00:48:46,166 --> 00:48:48,208 เสียงของฉันก็ดังขึ้นเรื่อยๆ เงียบกว่าและเงียบกว่า 1118 00:48:48,291 --> 00:48:51,250 หลังจากนั้นไม่นาน คุณไม่รู้จริงๆ เช่น 1119 00:48:51,333 --> 00:48:53,417 คุณอยากเป็นเพื่อนฉันไหม เพราะคุณอยากเป็นเพื่อนกับฉัน 1120 00:48:53,500 --> 00:48:55,542 หรือคุณอยากเป็นของฉัน เพื่อนเพราะฉันออกทีวีเหรอ? 1121 00:48:56,834 --> 00:48:59,750 และคุณรู้ไหมนั่นคือ-- คุณต้องคิดออก สำหรับตัวคุณเอง 1122 00:48:59,834 --> 00:49:01,208 และตอนอายุ 13 คุณจะ... 1123 00:49:01,291 --> 00:49:02,792 คุณไม่มี ทักษะทางสังคมเลย 1124 00:49:02,875 --> 00:49:04,417 เพื่อดมกลิ่นนักปีนเขาทางสังคม 1125 00:49:04,500 --> 00:49:06,709 หรือบุคคลที่เป็น พยายามใช้คุณ 1126 00:49:06,792 --> 00:49:07,917 และฉันก็คุ้นเคย 1127 00:49:08,000 --> 00:49:10,250 ทันใดนั้น ลูกพี่ลูกน้องของฉันทุกคน 1128 00:49:10,333 --> 00:49:12,959 ผู้ซึ่งละเลยฉัน หรือทรมานฉัน 1129 00:49:13,041 --> 00:49:15,291 กำลังรักษาฉันอยู่ เหมือนฉันเป็นเรื่องใหญ่ 1130 00:49:15,375 --> 00:49:17,250 และฉันก็รู้ว่ามัน ไม่ใช่เพราะฉัน 1131 00:49:17,333 --> 00:49:18,792 ฉันรู้ว่ามันเป็น เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ 1132 00:49:18,875 --> 00:49:22,834 และฉันก็จำได้ประมาณนั้น ไม่พอใจและรู้สึกอย่างนั้น แบบว่าคุณก็รู้ 1133 00:49:22,917 --> 00:49:24,667 ฉันจินตนาการเหมือนว่ามันจะเป็น จะดีกว่าที่จะเป็นเหมือน 1134 00:49:24,750 --> 00:49:26,417 “เย้ ในที่สุดพวกเขาก็ ใส่ใจว่าฉันมีอยู่จริง" 1135 00:49:26,500 --> 00:49:28,291 แต่ฉันจำได้ว่ารู้สึกเหมือน... 1136 00:49:28,375 --> 00:49:30,291 นี่มันเรื่องไร้สาระทั้งหมด! 1137 00:49:30,375 --> 00:49:33,000 เหมือนมันไม่เกี่ยวกับฉัน นี่เป็นเพราะฉันมีชื่อเสียง 1138 00:49:33,083 --> 00:49:35,458 และนั่นคือจุดเริ่มต้น 1139 00:49:35,542 --> 00:49:38,792 ที่ไม่สามารถ ที่จะไว้วางใจใครก็ตาม 1140 00:49:38,875 --> 00:49:41,875 (เล่นดนตรีจังหวะสนุกสนาน) 1141 00:49:43,750 --> 00:49:47,583 เฮนรี่: อย่างมืออาชีพ มันทำให้ฉันเหมือนกับ It Kid 1142 00:49:47,667 --> 00:49:50,166 ว่าการหล่อแต่ละครั้ง ผู้กำกับอยากได้ 1143 00:49:50,250 --> 00:49:53,208 แบบเฮนรี โธมัส สำหรับบทบาทต่อไป 1144 00:49:53,583 --> 00:49:55,458 ช่วยด้วยตำรวจฆาตกรรม 1145 00:49:55,542 --> 00:49:59,667 ฉันจำได้ว่าฉันได้รับ สคริปต์ที่มีข้อเสนอตรง 1146 00:49:59,750 --> 00:50:02,208 และเราต้องทำ ฟังตัวแทน 1147 00:50:02,291 --> 00:50:04,583 - มันเป็นเพียงช่วงเวลาที่แปลก -การกระทำ. 1148 00:50:04,959 --> 00:50:06,834 เฮนรี่: และฉันก็รู้สึกเหมือนด้วย 1149 00:50:06,917 --> 00:50:09,500 ฉันไม่รู้จริงๆ สิ่งที่ฉันยังคงทำอยู่ 1150 00:50:09,583 --> 00:50:11,959 แต่ตอนนี้ทุกคน กำลังทำตัวเหมือน 1151 00:50:12,041 --> 00:50:15,333 ฉันก็รู้ทุกอย่าง เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันกำลังทำ 1152 00:50:15,417 --> 00:50:18,208 -ชาย: 54 เฮนรี่ เอาไปสองอัน - ผู้หญิง: เรากำลังกลิ้ง! 1153 00:50:18,291 --> 00:50:19,834 ผู้ชาย: มาร์คเกอร์. 1154 00:50:19,917 --> 00:50:22,125 เฮนรี่: เป็นการเต้นที่ตลกดี ฉันคิดว่าเมื่อคุณยังเป็นเด็ก 1155 00:50:22,208 --> 00:50:23,375 เพราะ... 1156 00:50:23,458 --> 00:50:25,542 มันโดนใจคุณทุกคน ครั้งหนึ่งและอารมณ์ 1157 00:50:25,625 --> 00:50:29,000 สำหรับฉันตอนเด็กๆ ล้นหลามมาก และเห็นได้ชัดเจน 1158 00:50:29,083 --> 00:50:31,125 ความรู้สึกกดดันนั้น 1159 00:50:31,750 --> 00:50:33,709 ของ "คุณต้องแสดงตอนนี้" 1160 00:50:33,792 --> 00:50:35,125 ผู้อำนวยการ: ไป. 1161 00:50:36,291 --> 00:50:38,208 เฮ้ ไรซ์ซี่! เกิดอะไรขึ้น? ยิงตรงไม่ได้เหรอ? 1162 00:50:38,291 --> 00:50:40,375 -โอ้ รอก่อน -ผู้อำนวยการ: "ทำไม่ได้ ยิงตรงไป” ตัด. 1163 00:50:40,458 --> 00:50:43,625 -ไป. -เฮ้ ไรซี่! เกิดอะไรขึ้น? คุณไม่ได้ str-- 1164 00:50:44,625 --> 00:50:47,667 (เล่นเปียโนอย่างสนุกสนาน) 1165 00:50:50,458 --> 00:50:53,333 ไดอาน่า: ดาราเด็กไม่เคย ได้รับเงินเลย 1166 00:50:53,417 --> 00:50:56,458 ก็เป็นเพียงการพิจารณา รับขนมจากทารก 1167 00:50:57,166 --> 00:51:00,083 ตอนอายุ 10 ขวบ ฉันเกษียณ ได้ทำเพื่อครอบครัวของฉัน 1168 00:51:00,166 --> 00:51:02,542 ระหว่างภาพยนตร์กับเพลง 1169 00:51:02,625 --> 00:51:04,417 สองล้านที่ฉันมั่นใจ 1170 00:51:04,500 --> 00:51:06,959 และอีกล้านนั้น ฉันไม่ค่อยแน่ใจนัก 1171 00:51:08,125 --> 00:51:12,041 แจ็กกี้ คูแกนก็เป็น เหยื่อของการถูกเอารัดเอาเปรียบ 1172 00:51:12,125 --> 00:51:14,917 ครอบครัวของเขาถูกเอารัดเอาเปรียบ เขายอดเยี่ยมมาก 1173 00:51:15,166 --> 00:51:17,291 เขาทนได้ทุกอย่าง 1174 00:51:18,291 --> 00:51:20,333 ฉันมี... 1175 00:51:20,834 --> 00:51:23,750 นับไม่ถ้วน ผลประโยชน์ภายนอก เอ่อ 1176 00:51:23,834 --> 00:51:25,917 การรับรองผลิตภัณฑ์ 1177 00:51:26,000 --> 00:51:28,542 และอาหารและเสื้อผ้า 1178 00:51:29,166 --> 00:51:31,083 เพื่อที่ฉันจะได้มีรายได้ประมาณ 1179 00:51:31,166 --> 00:51:33,458 ล้านดอลลาร์ หนึ่งปีทุกคนบอก 1180 00:51:34,667 --> 00:51:37,542 ไดอาน่า: คูแกนประสบความสำเร็จ ในฐานะดาราเด็ก 1181 00:51:37,625 --> 00:51:39,458 และเขาก็วิ่งเต็มสนาม 1182 00:51:40,834 --> 00:51:44,375 แต่เขายากจนข้นแค้น เขาตายอย่างยากจน 1183 00:51:44,458 --> 00:51:47,500 ♪ ♪ 1184 00:51:49,834 --> 00:51:52,458 ฉันมีเงินแต่ไม่มี เงินที่ฉันควรมี 1185 00:51:52,542 --> 00:51:54,625 พ่อไม่ได้บอกเรา บางอย่างที่เขาควรจะบอกเรา 1186 00:51:54,709 --> 00:51:56,417 ว่าคนพวกนี้เป็น กำลังฉ้อโกงลูกค้าของเขา 1187 00:51:56,500 --> 00:51:57,750 พ่อไม่ได้บอก. เราเป็นเวลาสามปี 1188 00:51:57,834 --> 00:52:00,250 และพวกเขาได้มากที่สุด ของของฉันด้วย ดังนั้น... 1189 00:52:00,333 --> 00:52:01,834 และคุณรู้ไหมว่า ส่วนที่โชคร้าย 1190 00:52:01,917 --> 00:52:04,291 เมื่อพวกเขามาหาคุณ พวกเขาเข้ามานิดหน่อย... 1191 00:52:04,375 --> 00:52:05,792 พวกเขาไม่ได้มาเอง 1192 00:52:05,875 --> 00:52:07,333 พวกเขามาในรถมินิแวนคันเล็ก เต็มไปด้วยผู้คน 1193 00:52:07,417 --> 00:52:08,959 และของทุกคน การทำสิ่งที่แตกต่างออกไป 1194 00:52:09,041 --> 00:52:10,500 ทำงานในมุมที่แตกต่าง 1195 00:52:10,583 --> 00:52:12,959 และทั้งหมดก็เพื่อรับของคุณ เงินออกจากกระเป๋าของคุณ 1196 00:52:13,041 --> 00:52:14,750 นั่นคือสิ่งที่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับ 1197 00:52:14,834 --> 00:52:16,959 เฮนรี่: เงินอันนั้น ฉันได้รับรายได้จากภาพยนตร์ 1198 00:52:17,041 --> 00:52:18,625 เข้าบัญชีออมทรัพย์ 1199 00:52:18,709 --> 00:52:20,875 แต่ฉันได้รับเบี้ยเลี้ยง 1200 00:52:21,166 --> 00:52:24,083 แต่สิ่งที่คนไม่ตระหนักก็คือ ไม่ว่าจะน้อยแค่ไหน 1201 00:52:24,166 --> 00:52:27,125 หรือเงินเท่าไหร่ ที่เด็กทำ 1202 00:52:27,208 --> 00:52:31,166 ว่าเป็นเงินของลูก มันไม่ใช่เงินของเรา 1203 00:52:32,208 --> 00:52:34,250 เฮนรี่: ฉันคิดว่าฉันรู้สึก ความกดดันมหาศาล 1204 00:52:34,333 --> 00:52:36,750 กับตัวเองแบบว่า... 1205 00:52:37,542 --> 00:52:41,542 เหมือนกับอยู่บ้านและ-- และทำให้สิ่งนั้นสงบสุข 1206 00:52:41,625 --> 00:52:45,291 และมีปริญญา ของภาวะปกติและ... 1207 00:52:45,375 --> 00:52:46,250 (ชัตเตอร์) 1208 00:52:46,333 --> 00:52:49,166 แต่ก็มี การดำรงอยู่อย่างต่อเนื่อง 1209 00:52:49,250 --> 00:52:51,208 "ตอนนี้อะไร" กับครอบครัว 1210 00:52:51,291 --> 00:52:53,500 แม่ของฉันอยู่ที่นั่น กับฉันตลอดเวลา 1211 00:52:53,583 --> 00:52:56,542 พ่อของฉันยังทำงานอยู่ และ... 1212 00:52:56,625 --> 00:52:59,458 โดยพื้นฐานแล้วเธอก็มา กับฉันสำหรับครั้งต่อไป 1213 00:52:59,542 --> 00:53:01,208 สี่ปีห้าปี 1214 00:53:01,291 --> 00:53:03,166 ในภาพยนตร์ทุกเรื่องของฉัน 1215 00:53:03,250 --> 00:53:04,917 จนกระทั่งฉันอายุ 17 1216 00:53:05,750 --> 00:53:07,250 ฉันคิดว่าเธอเอ่อ 1217 00:53:08,041 --> 00:53:09,208 เธอไม่พอใจฉันในเรื่องนั้น 1218 00:53:09,291 --> 00:53:12,375 หลายปีหลังจากนั้น แต่... 1219 00:53:13,458 --> 00:53:15,959 คุณรู้ไหม เมื่อคุณยังเป็นเด็ก คุณไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้จริงๆ 1220 00:53:16,041 --> 00:53:19,041 สิ่งที่คนอื่นมี ที่จะทำเพื่อรองรับของคุณ-- 1221 00:53:19,125 --> 00:53:21,041 อาชีพภาพยนตร์ที่กำลังเติบโตของคุณ 1222 00:53:21,125 --> 00:53:22,750 เฮนรี่ โธมัส ซีเนียร์: เราพยายามรักษาเขาไว้ คุณรู้ไหม 1223 00:53:24,083 --> 00:53:25,875 ปกติครึ่งทาง 1224 00:53:25,959 --> 00:53:28,583 เขาแค่อยากเป็นคนปกติ 1225 00:53:28,667 --> 00:53:31,834 เธอกำลังมาถึงมัน จากสถานที่... 1226 00:53:32,792 --> 00:53:35,083 ความไม่รู้, ของ... 1227 00:53:35,458 --> 00:53:39,333 “ฉันไม่รู้จักโลกนี้ และมันน่ากลัวสำหรับฉัน 1228 00:53:39,417 --> 00:53:42,375 “และฉันรู้สึกเหมือนเป็นคน กำลังพยายามหลอกเรา 1229 00:53:42,458 --> 00:53:46,125 และอาจทำร้ายเราด้วย" ดังนั้น 1230 00:53:47,917 --> 00:53:50,959 นั่นคือด้านหน้าของเธอและนั่น คือทัศนคติของเธอ และ... 1231 00:53:52,166 --> 00:53:54,333 ฉันไม่คิดว่า จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้น 1232 00:53:54,417 --> 00:53:56,875 ทำให้ฉันมาก ความโปรดปราน, ความฉลาดทางอาชีพ, 1233 00:53:56,959 --> 00:53:59,041 เพราะฉันคิดว่าเธอถูกตราหน้า 1234 00:53:59,125 --> 00:54:01,875 ยากที่จะทำงานด้วยและ 1235 00:54:01,959 --> 00:54:05,834 ด้วยเหตุนี้ฉันจึงถูกตราหน้าว่า ยากที่จะทำงานด้วย 1236 00:54:06,166 --> 00:54:07,458 รออะไร? 1237 00:54:09,542 --> 00:54:11,625 - เย้! ใช่. - โทรกลับ 1238 00:54:11,709 --> 00:54:12,792 (เสียงข้อความ) 1239 00:54:13,375 --> 00:54:15,959 -แต่เมื่อไหร่ล่ะ? - สัปดาห์หน้า 1240 00:54:16,041 --> 00:54:18,542 คุณต้อง เตรียมด้านข้าง 1241 00:54:18,625 --> 00:54:21,166 กับคนใต้ สำเนียงและ... 1242 00:54:22,500 --> 00:54:24,625 “ถ้าเป็นเพลง. ผู้กำกับถาม 1243 00:54:24,709 --> 00:54:27,542 โปรดเตรียมตัวให้พร้อม riff ในเพลง " 1244 00:54:27,625 --> 00:54:29,542 -(หัวเราะ) -เอาล่ะ 1245 00:54:29,625 --> 00:54:31,875 ทริเซีย: ทุกสิ่งหมุนรอบ เธอตอนนี้ 1246 00:54:31,959 --> 00:54:33,125 ฉันก็ไม่ทำงาน 1247 00:54:33,208 --> 00:54:34,959 เพราะฉันติดตาม เธออยู่รอบๆ ตลอดทั้งวัน 1248 00:54:35,041 --> 00:54:37,583 และพาเธอไปออดิชั่น และเธอต้องอยู่ในกองถ่าย 1249 00:54:37,667 --> 00:54:39,208 รู้ไหมฉันต้องอยู่ที่นั่น 1250 00:54:39,291 --> 00:54:42,208 เราทุกคนก็ใจดี ที่ได้เสียสละมากมาย 1251 00:54:42,291 --> 00:54:45,041 เพื่อที่เธอจะได้ทำสิ่งที่เธอรัก 1252 00:54:45,542 --> 00:54:49,166 ฉันจึงหวังว่าเธอ รู้อย่างนั้น แต่ (หัวเราะ) 1253 00:54:49,500 --> 00:54:51,125 ยามเช้าครับพ่อ 1254 00:54:51,208 --> 00:54:53,166 (ทั้งคู่หัวเราะ) 1255 00:54:53,250 --> 00:54:55,458 คาเมรอน: คุณรู้ไหมว่าผู้คนมี ที่จะเสียสละเพื่อคุณ 1256 00:54:55,542 --> 00:54:58,333 ซึ่งฉันไม่เข้าใจ ตอนเด็กๆ แต่แล้ว 1257 00:54:58,417 --> 00:55:00,458 เหมือนมองย้อนกลับไป ตอนนี้ฉันไปแล้ว ว้าว 1258 00:55:00,542 --> 00:55:02,291 คุณรู้ไหมว่าพ่อของฉันลาออกจากงานแล้ว 1259 00:55:02,375 --> 00:55:05,125 ลูกชายของฉันหงุดหงิดกับฉัน เพราะฉันกำลังบันทึกเรื่องนี้อยู่ 1260 00:55:05,208 --> 00:55:07,458 -ทำไม? (หัวเราะ) -แต่ฉันกำลังบันทึกเรื่องนี้อยู่ 1261 00:55:07,542 --> 00:55:09,834 - เพราะฉันทำได้! -ยอดเยี่ยม. 1262 00:55:09,917 --> 00:55:11,959 คาเมรอน: แม่ของฉันให้ฉันข้าม, 1263 00:55:12,041 --> 00:55:13,959 คุณรู้ไหม ช่วงสุดท้ายของฉันในโรงเรียน 1264 00:55:14,041 --> 00:55:16,875 เพื่อที่ฉันจะได้ไป ออดิชั่นโง่ๆ ที่ฉันไม่ได้จอง 1265 00:55:17,208 --> 00:55:18,917 และเมื่อเป็นเช่นนั้นจริงๆ กลับบ้านเพื่อฉัน 1266 00:55:19,000 --> 00:55:21,792 คือตอนที่น้องสาวของฉัน 1267 00:55:21,875 --> 00:55:23,583 จะกลับบ้านจากโรงเรียน 1268 00:55:24,000 --> 00:55:27,000 และพูดคุยเกี่ยวกับ เพื่อนร่วมชั้นของเธอเป็นอย่างไร 1269 00:55:27,083 --> 00:55:30,500 ก็จะเป็นไปตามธรรมชาติ เชื่อมโยงเธอกับฉัน 1270 00:55:30,583 --> 00:55:32,166 และนั่นคือสิ่งที่เธอเป็น 1271 00:55:32,250 --> 00:55:34,458 ฉันเกลียดสิ่งนั้น และนั่นก็ฆ่าฉัน 1272 00:55:35,458 --> 00:55:37,875 ฉันไม่อยากให้เธอรู้สึก เหมือนเธออยู่ในเงาของฉัน 1273 00:55:37,959 --> 00:55:39,875 หรือว่าเธอน้อยกว่า 1274 00:55:39,959 --> 00:55:42,041 จึงมีแน่นอน สิ่งที่ชอบ คุณคิดย้อนกลับไป 1275 00:55:42,125 --> 00:55:45,875 และคุณก็เปลี่ยนไปแบบนั้น คุณก็รู้ 1276 00:55:45,959 --> 00:55:48,792 ครอบครัวของฉัน และวิธีการนั้น 1277 00:55:48,875 --> 00:55:50,792 เราทำงานเป็นหน่วย 1278 00:55:50,875 --> 00:55:53,250 ฉันคิดว่าด้วยโดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับแม่ของฉัน 1279 00:55:54,083 --> 00:55:56,333 เธอเกาะติดกับฉัน 1280 00:55:56,417 --> 00:55:58,166 ในช่วงเวลานั้น 1281 00:55:58,250 --> 00:56:00,208 เพราะเธอต้องการ ต้องปกป้องมาก 1282 00:56:00,291 --> 00:56:01,709 ฉันอดไม่ได้ที่จะคิด 1283 00:56:01,792 --> 00:56:04,959 ว่าฉันแน่ใจว่าผู้คน ในครอบครัวของฉันรู้สึกเหมือน 1284 00:56:05,041 --> 00:56:06,709 เธอเริ่มหายไป กับฉัน 1285 00:56:06,792 --> 00:56:08,375 เมื่ออาชีพของฉัน เริ่มออกเดินทาง 1286 00:56:08,458 --> 00:56:10,417 ฉันคิดว่ามันเพิ่งเกิดขึ้น 1287 00:56:10,500 --> 00:56:12,542 และฉันคิดว่าเราทุกคนรู้สึกได้ 1288 00:56:12,625 --> 00:56:15,542 และฉันคิดว่าฉันรู้สึก รู้สึกผิดมากสำหรับมัน 1289 00:56:15,625 --> 00:56:18,041 ว่าฉันไม่เคยจริงๆ... 1290 00:56:18,125 --> 00:56:21,667 เปล่งออกมาหรือรู้ วิธีการประมวลผล 1291 00:56:21,750 --> 00:56:24,792 แล้วอย่างรวดเร็วมาก รู้สึกเหมือน... 1292 00:56:26,458 --> 00:56:29,500 ไม่ว่าฉันต้องดิ้นรนอะไรก็ตาม จะผ่านไปหรืออะไรก็ตาม... 1293 00:56:30,834 --> 00:56:34,750 ฉันไม่สามารถพูดคุยเกี่ยวกับ เพราะว่าฉันอยู่ที่ไหน... 1294 00:56:35,625 --> 00:56:39,083 ฉันรู้สึกเหมือนคนจำนวนมาก ในครอบครัวของฉันอยากเป็น 1295 00:56:39,166 --> 00:56:41,500 และฉันก็เลยคิดว่าฉัน... 1296 00:56:43,458 --> 00:56:45,375 ฉันเงียบเสียงของฉัน ค่อนข้างเร็ว 1297 00:56:45,458 --> 00:56:47,583 และเพิ่งรู้สึกว่า ฉันทำไม่ได้-- ฉันทำไม่ได้-- 1298 00:56:47,667 --> 00:56:49,917 ฉันไม่สามารถบ่นเกี่ยวกับ อะไรอีกต่อไป 1299 00:56:50,959 --> 00:56:53,625 ผู้สื่อข่าว: มาร่ามีกำมืออย่างเห็นได้ชัด มีบทบาทอย่างมาก 1300 00:56:53,709 --> 00:56:55,709 แต่ไม่มีอะไรในการฝึกฝนของเธอ สามารถเตรียมเธอได้ 1301 00:56:55,792 --> 00:56:58,083 สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงกลาง ของ "E.T" ของเรา สัมภาษณ์ 1302 00:56:58,166 --> 00:56:59,834 เมื่อเธอสูญเสียฟัน 1303 00:57:02,125 --> 00:57:04,333 -ใช่. ไม่นะ. -(ผู้ชายไม่ชัดเจน) 1304 00:57:07,500 --> 00:57:09,041 (มาร ไม่ชัดเจน) 1305 00:57:10,041 --> 00:57:11,959 มารา: แม่ของฉันเสียชีวิตในระหว่าง 1306 00:57:12,041 --> 00:57:14,542 หลังการผลิต กระบวนการของ "มาทิลด้า" 1307 00:57:14,625 --> 00:57:16,917 ฉันรู้สึกสูญเสีย และไม่ไหวติงเมื่อไม่มีเธอ 1308 00:57:17,000 --> 00:57:18,959 และก็เก็บมันไว้ การแสดงในภาพยนตร์ 1309 00:57:19,041 --> 00:57:22,083 เพราะมันรู้สึกเหมือน อย่างต่อเนื่องในชีวิตของฉัน 1310 00:57:22,166 --> 00:57:25,834 ในวงการบันเทิงนั้น จะตัดสินใจเกี่ยวกับฉัน 1311 00:57:26,667 --> 00:57:29,917 ฉันเป็นนักแสดงที่จริงจังหรือไม่ 1312 00:57:30,000 --> 00:57:32,625 ใครจะติดตามติดตาม 1313 00:57:32,709 --> 00:57:36,291 ที่นำไปสู่การทำงานหนัก และบทบาทที่จริงจัง? 1314 00:57:36,375 --> 00:57:38,834 ฉันเป็นอุบัติเหตุหรือเปล่า 1315 00:57:38,917 --> 00:57:40,458 ที่โชคดีในหนังเรื่องหนึ่งเหรอ? 1316 00:57:40,542 --> 00:57:43,583 -(แมลงร้องเจี๊ยก ๆ) -(ฟ้าร้อง) 1317 00:57:43,667 --> 00:57:45,750 พ่อแม่ของฉันให้ฉันเข้า หนังสยองขวัญห่วยๆ... 1318 00:57:45,834 --> 00:57:49,625 ผู้บรรยาย: แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเลย คือสิ่งที่ดูเหมือน 1319 00:57:49,709 --> 00:57:51,250 (เสียงดังก้อง) 1320 00:57:51,333 --> 00:57:53,625 วิล: เพราะพวกเขาโยน เงินจำนวนมากที่เรา 1321 00:57:53,709 --> 00:57:58,125 และห้อยเดินทาง ไปโรมเพื่อครอบครัว 1322 00:57:58,208 --> 00:58:00,750 ผู้บรรยาย: วิล วีตัน จาก "Stand By Me" 1323 00:58:00,834 --> 00:58:03,625 -ต้องยืนคนเดียว... -(กรีดร้อง) 1324 00:58:03,709 --> 00:58:06,750 ต่อต้าน "คำสาป" 1325 00:58:06,834 --> 00:58:09,083 วิล: ตอนนั้นแม่. เคยเป็นผู้จัดการของฉัน 1326 00:58:09,166 --> 00:58:11,333 ในสถานการณ์ชีวิตของฉัน 1327 00:58:11,417 --> 00:58:14,208 เธอเป็นผู้จัดการของฉัน เป็นเรื่องเกี่ยวกับความต้องการของเธอ 1328 00:58:14,291 --> 00:58:16,291 และไม่เกี่ยวกับอะไร ดีที่สุดสำหรับฉัน 1329 00:58:16,917 --> 00:58:20,125 ฉันไปทำงานที่ สภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง 1330 00:58:20,208 --> 00:58:22,375 และมีประสบการณ์อันเลวร้าย 1331 00:58:22,458 --> 00:58:24,208 และฉันคิดว่ามันจริงๆ ทำร้ายอาชีพนักแสดงของฉัน 1332 00:58:24,291 --> 00:58:26,333 ภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเราคือ "กลับสู่บลูลากูน" 1333 00:58:26,417 --> 00:58:28,458 เป็นหนึ่งในนั้นอย่างง่ายดาย ภาพยนตร์ที่ไร้สาระที่สุด 1334 00:58:28,542 --> 00:58:31,000 ฉันเคยเห็น ในอาชีพการงานที่ยาวนาน 1335 00:58:31,083 --> 00:58:33,166 ของหนังไร้สาระมากมาย 1336 00:58:33,250 --> 00:58:36,875 ฉันรู้สึกแย่มาก อืม หลังจากอ่าน 1337 00:58:36,959 --> 00:58:39,166 คุณรู้ไหมว่ารีวิวไม่ดี หลังจากรีวิวแย่ๆ หลังจากรีวิวแย่ๆ 1338 00:58:39,250 --> 00:58:40,500 และมันทำให้คุณหงุดหงิด 1339 00:58:40,583 --> 00:58:42,417 ฉันหมายความว่าคุณเป็นเพียง กลายเป็นวัยรุ่น 1340 00:58:43,041 --> 00:58:45,834 และนี่คือแบบของคุณ ความเข้าใจครั้งแรก 1341 00:58:45,917 --> 00:58:48,458 สถานที่ของคุณอยู่ที่ไหน อยู่ในโลก 1342 00:58:48,542 --> 00:58:49,709 ผู้คนมองคุณอย่างไร 1343 00:58:49,792 --> 00:58:53,333 และนั่นจริงๆ ใส่รสชาติที่ไม่ดีเข้าไป ปากของฉันสำหรับการแสดง 1344 00:58:53,417 --> 00:58:55,709 และนั่นจริงๆ ทำให้ฉันมั่นใจอย่างนั้น 1345 00:58:55,792 --> 00:58:58,208 นี่ไม่ใช่สิ่งที่ ฉันตั้งใจจะทำ 1346 00:58:58,291 --> 00:59:00,834 เหมือนแม่ของฉันเป็น เป็นนักแสดงที่น่าทึ่ง แต่... 1347 00:59:01,583 --> 00:59:03,500 ฉันจำเป็นต้องค้นหาตัวเอง 1348 00:59:03,583 --> 00:59:06,542 -(เสียงระฆัง) - กรุณาเงียบมาก เรากำลังกลิ้ง 1349 00:59:06,625 --> 00:59:08,875 -เฮนรี่: คุณอยู่ในนี้ สภาพแวดล้อมของ... -ความเร็ว 1350 00:59:08,959 --> 00:59:10,458 -เฮนรี่ : ...ละครสัตว์ -การกระทำ. 1351 00:59:11,625 --> 00:59:13,208 เฮนรี่: ที่ทุกคนอยู่. ส่วนหนึ่งของคณะละครสัตว์ 1352 00:59:13,291 --> 00:59:15,041 และทุกคนก็เข้าใจ 1353 00:59:15,125 --> 00:59:17,417 และทุกคนก็อยู่ที่นั่น เพื่อรองรับคุณ 1354 00:59:17,500 --> 00:59:19,709 เพราะพวกคุณทุกคน ในโลกเดียวกัน 1355 00:59:19,792 --> 00:59:22,083 คุณกำลังทำงานร่วมกัน เพื่อทำบางสิ่งบางอย่าง 1356 00:59:23,291 --> 00:59:25,750 แล้วคุณก็ทิ้งมันไป และคุณกลับไป 1357 00:59:26,500 --> 00:59:29,500 ในกรณีของฉัน ในชนบทของเท็กซัส 1358 00:59:29,583 --> 00:59:33,417 ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีใครมี เคยอยู่ในกองถ่ายภาพยนตร์ และ... 1359 00:59:34,834 --> 00:59:37,583 คุณเริ่มได้รับ ความรู้สึกแบบนี้ 1360 00:59:37,667 --> 00:59:39,917 “เอ่อ ฉันไม่ใช่คนที่นี่” 1361 00:59:40,000 --> 00:59:42,458 “ฉันอยู่ที่นั่น ในโลกละครสัตว์ 1362 00:59:42,834 --> 00:59:45,041 “ดังนั้นทุกอย่าง ที่ล้มเหลวที่นี่ 1363 00:59:45,125 --> 00:59:47,917 “ฉันแค่จะเอา นี่กลับไปสู่ละครสัตว์ 1364 00:59:48,000 --> 00:59:49,792 “และเหล่าคณะละครสัตว์ 1365 00:59:49,875 --> 00:59:51,792 พวกเขาจะเท่ห์สำหรับฉัน” 1366 00:59:53,333 --> 00:59:56,250 กอดกัน. มากอดกันเถอะ และทำท่าเหมือน เราชอบกัน 1367 00:59:56,333 --> 00:59:58,250 (พูดจาไม่ชัดเจน) 1368 00:59:58,333 --> 01:00:00,041 อีวาน: แม่รู้สึกจริงๆ เหมือนเธอเป็น 1369 01:00:00,125 --> 01:00:02,375 ทำสิ่งที่ถูกต้อง เกือบตลอดเวลา 1370 01:00:02,458 --> 01:00:04,417 อืม... 1371 01:00:04,500 --> 01:00:06,792 แต่ฉันคิดว่าที่ไหน ทุกคนล้มเหลว 1372 01:00:06,875 --> 01:00:09,750 คุณแม่ ผู้จัดการ ทนาย ทุกคน เอ่อ 1373 01:00:09,834 --> 01:00:12,375 ไม่เคยมีใครถามฉันเลย ฉันเป็นยังไงบ้าง 1374 01:00:13,041 --> 01:00:15,750 เอ่อ สภาวะทางอารมณ์ของฉัน 1375 01:00:15,834 --> 01:00:19,333 ก็เท่าเทียมกับวิธีการ ฉันกำลังทำ... 1376 01:00:20,208 --> 01:00:22,000 คุณรู้ไหมในอาชีพของฉัน 1377 01:00:22,083 --> 01:00:23,625 และยิ่งดีเท่าไร ฉันทำในอาชีพการงานของฉัน 1378 01:00:23,709 --> 01:00:25,750 ยิ่งพวกเขาเพียงแค่ ถือว่าฉันสบายดี 1379 01:00:25,834 --> 01:00:27,750 (หัวเราะ) ไม่มีใครเช็คอินจริงๆ 1380 01:00:27,834 --> 01:00:30,125 โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นสิ่งของ เริ่มที่จะลาดขึ้น 1381 01:00:30,208 --> 01:00:31,625 และชื่อเสียงก็เข้ามา 1382 01:00:31,709 --> 01:00:34,208 ไม่มีใครถามว่า “คุณเป็นยังไงบ้าง” 1383 01:00:36,250 --> 01:00:39,125 คุณรู้? (หัวเราะ) แค่คำถามง่ายๆ 1384 01:00:39,208 --> 01:00:41,458 -(นักข่าวคุยกัน) -(บานประตูหน้าต่างหัก) 1385 01:00:41,542 --> 01:00:43,792 ชฎา: ปริมาณแรงกดดัน 1386 01:00:43,875 --> 01:00:47,625 นักร้องหนุ่มคนนั้น ต้องมีมันทั้งหมดเข้าด้วยกัน 1387 01:00:47,709 --> 01:00:49,750 และไม่ได้รับอนุญาต 1388 01:00:49,834 --> 01:00:52,458 ที่จะยังเป็นเด็กจริงๆ 1389 01:00:52,542 --> 01:00:55,500 -(นักข่าวตะโกน) - ชนิด ความหายนะที่ฉันเห็น 1390 01:00:55,583 --> 01:00:57,125 มันมีอยู่ในจิตวิทยา 1391 01:00:57,208 --> 01:00:59,625 -(กดชัตเตอร์) -ของคนหนุ่มสาว 1392 01:00:59,709 --> 01:01:01,375 มันกดดันมาก 1393 01:01:01,458 --> 01:01:03,333 -(นักข่าวตะโกน) -(บานประตูหน้าต่างหัก) 1394 01:01:03,417 --> 01:01:06,000 สิ่งหนึ่งที่เจเดน และวิลโลว์ก็ไม่จำเป็น 1395 01:01:06,083 --> 01:01:07,792 พวกเขาไม่จำเป็นต้อง คิดออกทั้งหมด 1396 01:01:07,875 --> 01:01:09,500 ดังนั้นจึงมีข้อผิดพลาดอยู่บ้าง ที่เราสามารถเห็นและไป 1397 01:01:09,583 --> 01:01:11,208 "ไม่ ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น" 1398 01:01:11,291 --> 01:01:13,542 -เราภูมิใจในตัววิลโลว์จริงๆ -ใช่. 1399 01:01:13,625 --> 01:01:16,333 เงิน ชื่อเสียง 1400 01:01:16,417 --> 01:01:17,792 ความเย้ายวนใจ, 1401 01:01:17,875 --> 01:01:20,417 ฉันเคยเห็นคน ลืมตาดูสิ่งนั้น 1402 01:01:21,125 --> 01:01:23,208 แม้แต่วิลกับฉันก็ยังมี หลุดเข้าไปในนั้น 1403 01:01:23,291 --> 01:01:25,333 คุณรู้ไหม เราต้องจับตัวเอง และวิลโลว์ก็เหมือนกับ 1404 01:01:25,417 --> 01:01:27,458 “ฉันไม่ได้ทำ 'แส้ผม' อีกต่อไป!" แบบว่า โอเค เราเข้าใจแล้ว! 1405 01:01:27,542 --> 01:01:28,667 ♪ ฉันแส้ผม กลับไปกลับมา♪ 1406 01:01:28,750 --> 01:01:30,500 ♪ ฉันแส้ผมกลับ และต่อๆ ไป ♪ 1407 01:01:30,583 --> 01:01:32,500 วิลโลว์ สมิธ: หลังจากนั้นทั้งหมด เรื่อง "แส้ผม" 1408 01:01:32,583 --> 01:01:35,959 ฉันก็แค่เหมือนกระโจน เข้าไปในนี้ เหมือนกับหลุมดำ 1409 01:01:36,041 --> 01:01:38,500 -อืม-อืม - และฉันก็แบบว่า ตัดตัวเอง-- 1410 01:01:38,583 --> 01:01:39,583 อะไรนะ? 1411 01:01:40,792 --> 01:01:44,000 เคยเห็นสวยๆมาเยอะ เยาวชนและเด็กๆ... 1412 01:01:45,291 --> 01:01:46,667 (ถอนหายใจ) 1413 01:01:46,750 --> 01:01:48,834 รู้ไหม ฉันเคยเห็นพวกเขา... 1414 01:01:49,291 --> 01:01:51,000 ใช่ ฉันเคยเห็นพวกเขา... 1415 01:01:52,000 --> 01:01:55,041 เพียงแค่ถูกทำลาย 1416 01:01:55,125 --> 01:01:58,083 ♪ ♪ 1417 01:01:58,166 --> 01:02:00,041 มารา: พ่อแม่ของฉันเป็น บอกฉันเสมอว่า 1418 01:02:00,125 --> 01:02:02,709 คุณต้องเป็น มีความสุขและยิ้มแย้มเมื่อ เรากำลังพบปะผู้คน 1419 01:02:02,792 --> 01:02:04,208 คุณจะต้องเป็น ดีใจที่ได้พบปะผู้คน 1420 01:02:04,291 --> 01:02:06,000 และคุณจะต้องเป็น ดีกับแฟนๆ ของคุณ 1421 01:02:06,083 --> 01:02:07,709 และมันอาจจะยาก สำหรับฉันบางครั้ง 1422 01:02:07,792 --> 01:02:09,583 ฉันต่อสู้กับมัน เพราะบางครั้ง 1423 01:02:09,667 --> 01:02:11,208 ฉันแค่ต้องการ เพื่อออกไปเที่ยวกับเพื่อนของฉัน 1424 01:02:11,291 --> 01:02:13,083 ฉันไม่ต้องการจริงๆ 1425 01:02:13,166 --> 01:02:14,917 คุณก็รู้ เซ็นลายเซ็นด้วย และทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด 1426 01:02:15,000 --> 01:02:17,083 ฉันรู้สึกแบบนั้น ไม่สบายใจกับมัน 1427 01:02:17,166 --> 01:02:19,208 ฉันมีบางอย่าง กลุ่มอาการของผู้แอบอ้าง 1428 01:02:19,291 --> 01:02:20,875 แต่ฉันเริ่มแล้ว หยิบจับสิ่งต่างๆ 1429 01:02:20,959 --> 01:02:23,041 และมันก็เกิดขึ้น ตั้งแต่อายุยังน้อย 1430 01:02:23,125 --> 01:02:26,083 ฉันสังเกตเห็นผู้ชายที่อายุมากกว่ามาก 1431 01:02:26,166 --> 01:02:27,917 สนใจฉัน และได้รู้จักชื่อของฉัน 1432 01:02:28,000 --> 01:02:29,500 ซึ่งรู้สึกผิดกับฉัน 1433 01:02:29,875 --> 01:02:31,583 ฉันจำกูเกิ้ลได้ ชื่อของฉันเอง 1434 01:02:31,667 --> 01:02:33,083 ซึ่งเป็นเรื่องเลวร้ายมาก 1435 01:02:33,166 --> 01:02:35,875 และฉันเห็นผู้คน เหมือนกำลังพูดถึง 1436 01:02:35,959 --> 01:02:37,834 โฟโต้ชอปแล้ว สื่อลามกเด็กสำหรับฉัน 1437 01:02:39,458 --> 01:02:41,583 บางครั้งมันก็ยากสำหรับฉัน เพื่อคุยกับพ่อแม่ของฉัน และครอบครัวของฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ 1438 01:02:41,667 --> 01:02:43,750 เพราะฉันรู้สึกแบบนั้น 1439 01:02:43,834 --> 01:02:46,083 ฉันเป็นภาระแก่พวกเขา ฉันรู้สึกละอายใจ 1440 01:02:46,166 --> 01:02:48,583 พ่อแม่ของฉันพยายามปกป้อง ข้าพเจ้าพ้นจากภยันตรายเหล่านี้ 1441 01:02:48,667 --> 01:02:50,375 แต่ฉันสัมผัสได้ 1442 01:02:50,458 --> 01:02:53,291 ฉันรู้สึกได้ถึงพวกเขา และฉันก็รู้ ว่ามีบางครั้งที่ 1443 01:02:53,375 --> 01:02:55,792 พวกเขาไม่ได้ไป เพื่อที่จะสามารถปกป้องฉันได้ 1444 01:02:56,208 --> 01:02:58,792 บางทีมันอาจจะดีที่สุดถ้า คุณไม่ได้พูดถึงเลย 1445 01:02:58,875 --> 01:03:00,709 คุณรู้ไหม ว่าคุณกลับมาที่นี่ 1446 01:03:00,792 --> 01:03:03,917 และข้าพเจ้าได้มอบทั้งหมดนี้แก่ท่านแล้ว ไอศกรีมก่อนอาหารเย็น 1447 01:03:04,000 --> 01:03:07,291 ทำไมเราไม่ทำมันซะ ความลับเล็กๆ น้อยๆ ของเราใช่ไหม? 1448 01:03:07,375 --> 01:03:10,291 -คุณรู้อะไรบางอย่าง คุณฮอร์ตัน? คุณเป็นคนลับๆล่อๆ -(หัวเราะ) 1449 01:03:10,375 --> 01:03:12,625 ทอดด์: เรื่องของเรื่องนั้นๆ 1450 01:03:12,709 --> 01:03:14,959 เมื่อคุณยังเด็กก็คือคุณ ไม่สามารถพูดคุยเกี่ยวกับมันได้ 1451 01:03:15,041 --> 01:03:17,959 นั่นเป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุด บุคคลนั้นต้องการ เพื่อเก็บเป็นความลับ 1452 01:03:18,041 --> 01:03:20,291 แต่แล้วคุณก็รู้สึก ละอายใจตัวเอง ดังนั้นคุณก็เก็บมันไว้เป็นความลับ 1453 01:03:20,375 --> 01:03:23,041 คือฉันอายุ 12 ปี และนักประชาสัมพันธ์ของฉัน เขา... 1454 01:03:23,667 --> 01:03:25,792 โดยพื้นฐานแล้ว ได้-- พูดกับฉัน 1455 01:03:25,875 --> 01:03:27,458 ทำสิ่งต่าง ๆ นั้น ฉันไม่อยากทำจริงๆ 1456 01:03:27,542 --> 01:03:29,583 ฉัน...ไม่เคยมีเซ็กส์มาก่อน 1457 01:03:29,667 --> 01:03:32,792 และเขาก็ทำให้ฉันเชื่อแบบนั้น นี่เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะทำ 1458 01:03:32,875 --> 01:03:36,083 และบอกฉันประมาณว่า “อย่าบอกพ่อแม่นะ” 1459 01:03:36,166 --> 01:03:38,166 คุณก็รู้และเขาก็ซื้อฉัน จักรยาน 1460 01:03:38,250 --> 01:03:40,125 เขาเก็บไว้เสมอ ทำสิ่งต่าง ๆ ให้ฉัน 1461 01:03:40,208 --> 01:03:41,834 ว่าฉันไม่ได้ค่อนข้าง เข้าใจจริงๆ 1462 01:03:41,917 --> 01:03:44,125 - เขาเลยล่อลวงคุณเหรอ? -เริ่มตอน 11-- 1463 01:03:44,208 --> 01:03:47,500 ใช่ เขาหลอกฉัน และมันก็ เริ่มตั้งแต่อายุ 11 ปีถึง 12 ปี 1464 01:03:47,583 --> 01:03:49,333 คุณรู้ไหมเมื่อฉันออกมาครั้งแรก และเล่าให้แม่ฟังว่า 1465 01:03:49,417 --> 01:03:50,959 แม่ของฉันรู้ ฉันพูดความจริง 1466 01:03:51,041 --> 01:03:52,333 เธอสามารถมองตาฉันได้ และรู้ว่าฉันกำลังบอกอยู่ ความจริง 1467 01:03:52,417 --> 01:03:53,792 พ่อของฉันเข้าข้างเขา 1468 01:03:53,875 --> 01:03:55,041 และนั่นคือสิ่งที่เลวร้าย 1469 01:03:55,125 --> 01:03:56,792 พ่อของฉัน-- มันแทบพัง-- 1470 01:03:56,875 --> 01:03:58,333 เมื่อพ่อของฉันเข้าข้างเขา ที่บดขยี้ฉัน 1471 01:03:58,417 --> 01:03:59,792 มันทำให้ฉันพังจริงๆ 1472 01:03:59,875 --> 01:04:02,166 เพราะตอนนั้นฉันก็อยู่ หลักสูตรการทำลายตนเอง 1473 01:04:02,250 --> 01:04:04,208 เพื่อทำลายตัวเอง เพียงเพื่อทำร้ายเขา 1474 01:04:04,291 --> 01:04:07,166 มันเป็นอะไรที่เยอะมาก ของพ่อแม่ต้องดู 1475 01:04:07,250 --> 01:04:09,166 และเข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้ ผู้คนอยู่ตรงนั้น 1476 01:04:09,250 --> 01:04:10,709 พร้อมที่จะหลอกคุณแล้วคุณรู้ไหม 1477 01:04:10,792 --> 01:04:12,333 และไม่หลอกคุณ จากเงินของคุณ 1478 01:04:12,417 --> 01:04:14,709 หลอกคุณให้ห่างจากลูกของคุณ และนั่นเป็นสิ่งที่ไม่ดี 1479 01:04:14,792 --> 01:04:18,333 จากประสบการณ์ของผม ฉันรู้มาก อืม 1480 01:04:18,417 --> 01:04:19,959 เด็กที่โตขึ้น ในอุตสาหกรรม 1481 01:04:20,041 --> 01:04:22,500 และสิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจ เมื่อฉันโตขึ้น 1482 01:04:22,583 --> 01:04:24,000 พบว่าค่อนข้างมาก 1483 01:04:24,083 --> 01:04:27,208 ชายหนุ่มทุกคน 1484 01:04:27,291 --> 01:04:29,542 ถูกทำร้ายใน ในทางใดทางหนึ่งทางเพศ 1485 01:04:29,625 --> 01:04:32,250 -(นักข่าวคุยกัน) -(บานประตูหน้าต่างหัก) 1486 01:04:32,333 --> 01:04:35,166 ฉันอยู่ที่ลูกโลกทองคำ 1487 01:04:35,250 --> 01:04:38,125 -(ปรบมือ) - ฉันดูคนเฒ่าหัวงูชนะ 1488 01:04:39,250 --> 01:04:41,375 ฉันรู้ ไม่มาก ผู้คนรู้ 1489 01:04:41,458 --> 01:04:43,709 แต่ฉันรู้ว่าเขาถูกลวนลาม เด็กชายในวงการ 1490 01:04:43,792 --> 01:04:46,834 และฉันก็เห็นเขาลุกขึ้นมา และรับรางวัล 1491 01:04:46,917 --> 01:04:50,625 และฉันก็เดินออกไป และเพิ่งเริ่มสะอื้น 1492 01:04:51,291 --> 01:04:53,041 และมีคนจำนวนหนึ่งวิ่งหนี ตามมาฉันแล้วพวกเขาก็พูดว่า 1493 01:04:53,125 --> 01:04:55,041 “อะไร? อะไร? มีอะไรผิดปกติ?” และฉันก็แบบว่า 1494 01:04:55,125 --> 01:04:56,917 “ฉันไม่รู้ว่า. ฉันสามารถทำได้อีกต่อไป 1495 01:04:57,000 --> 01:04:59,250 “ผมเก็บไม่ได้ ดูสิ่งนี้เกิดขึ้น 1496 01:04:59,333 --> 01:05:02,542 ฉันไม่รู้ วิธีจัดการกับสิ่งนี้ สิ่งนี้จะต้องหยุด” 1497 01:05:02,625 --> 01:05:04,875 ผู้สื่อข่าว 1: หลังจากหลายปีของ อ้างว่าล่วงละเมิดทางเพศ 1498 01:05:04,959 --> 01:05:07,542 คอเรย์ เฟลด์แมน ดาราดังแห่งยุค 80 ในที่สุดก็มีผู้ได้ยิน 1499 01:05:07,625 --> 01:05:09,166 โดยแอลเอพีดี 1500 01:05:09,250 --> 01:05:11,750 บอกเลยว่าเบอร์นี้. ปัญหาหนึ่งในฮอลลีวูดคือ 1501 01:05:11,834 --> 01:05:14,375 และเป็นและตลอดไป จะเป็นอนาจารเด็ก 1502 01:05:14,458 --> 01:05:17,458 นักข่าว 2: เช้านี้ เควิน สเปซีย์ ในละครของเขาเอง 1503 01:05:17,542 --> 01:05:20,417 “บ้านไพ่” ดาวภายใต้ไฟ ตามข้อกล่าวหา 1504 01:05:20,500 --> 01:05:22,083 ของการประพฤติผิดทางเพศ 1505 01:05:22,166 --> 01:05:24,959 นักข่าว 3: ผู้ชายอย่างน้อยหกคน ผู้ต้องหาไบรอัน ซิงเกอร์ 1506 01:05:25,041 --> 01:05:28,041 ของการประพฤติผิดทางเพศ ครอบคลุมสองทศวรรษ 1507 01:05:28,125 --> 01:05:31,083 อีวาน: อุตสาหกรรมไหนก็ได้ที่มีมหกรรมนั้น อำนาจและสามารถแข่งขันได้ 1508 01:05:31,166 --> 01:05:33,542 เพราะหลังจากนั้นไม่นาน มันเริ่มที่จะกลายเป็น 1509 01:05:33,625 --> 01:05:35,542 “แล้วใครจะเอาล่ะ. ละเมิดมากที่สุด?” 1510 01:05:35,625 --> 01:05:37,709 เพราะมีคนรออยู่. เข้าแถวเพื่อแทนที่คุณ 1511 01:05:37,792 --> 01:05:41,291 ดังนั้นคุณเพียงแค่เริ่มต้น เพื่อให้ตัวเอง 1512 01:05:41,375 --> 01:05:44,792 ที่จะถูกทำร้ายใน รูปแบบบางอย่างหรืออย่างอื่น 1513 01:05:44,875 --> 01:05:47,750 เอ่อ นักแสดงแต่ละคน มีความผิดในเรื่องนั้น 1514 01:05:47,834 --> 01:05:49,709 - พวกเขากำลังโกหกถ้า พวกเขาบอกว่าไม่ใช่ -ผู้สัมภาษณ์: แน่นอนครับ 1515 01:05:49,792 --> 01:05:52,458 (หัวเราะ) เพราะมันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของ ข้อตกลง ณ จุดนี้ 1516 01:05:52,542 --> 01:05:54,625 และน่าเสียดายที่ จนกว่าสิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไป 1517 01:05:54,709 --> 01:05:56,959 จะมีเสมอ ใครบางคนเต็มใจที่จะ 1518 01:05:57,041 --> 01:05:58,417 -ใช้ในทางที่ผิด -ผู้สัมภาษณ์: และเงียบไว้ 1519 01:05:58,500 --> 01:06:00,250 และอยู่เงียบ ๆ ใช่. ใช่. ใช่. 1520 01:06:00,333 --> 01:06:02,291 - มันเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกัน -ฉันด้วย. 1521 01:06:02,375 --> 01:06:03,500 มันเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกัน 1522 01:06:04,709 --> 01:06:05,667 ชฎา: ผู้คนกำลังออกมา ผู้หญิงกำลังจะออกมา 1523 01:06:05,750 --> 01:06:08,125 และพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ที่พวกเขาเคยประสบมา 1524 01:06:08,208 --> 01:06:09,959 เพื่อให้หญิงสาว 1525 01:06:10,041 --> 01:06:12,625 และเด็กหนุ่มที่เป็น ขึ้นมาในเกม 1526 01:06:12,709 --> 01:06:15,333 สามารถมีความตระหนักรู้มากขึ้น ว่ามันไม่ใช่แค่คำพูด 1527 01:06:15,417 --> 01:06:18,583 จริงๆ นะ (หัวเราะ)-- มันคือความจริงจริงๆ 1528 01:06:18,667 --> 01:06:21,709 -(เสียงการจราจร) -(เสียงนกร้อง) 1529 01:06:22,542 --> 01:06:24,959 เมลานี: ฉันใส่ GizmoWatch ให้เขา 1530 01:06:25,041 --> 01:06:26,959 เมื่อฉันไป-- เพื่อที่เขาจะได้โทรหาฉันได้ 1531 01:06:27,041 --> 01:06:29,750 ฉันหมายถึง ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันเป็นเหมือนคุณโทรหาฉัน 1532 01:06:29,834 --> 01:06:33,583 ฉันหมายถึงคุณกดปุ่มเดียว ฉันอยู่ในประตูนั้น (หัวเราะ) ฉันไม่สนใจ! 1533 01:06:33,667 --> 01:06:34,875 โอเค ฉันทำเองได้... 1534 01:06:34,959 --> 01:06:37,875 เมลานี: ฉัน-- ฉันเป็นคนตามความเป็นจริง เกิดอะไรขึ้นจริงๆ 1535 01:06:37,959 --> 01:06:40,333 หรือไปต่อได้ ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นกลับ-- 1536 01:06:40,417 --> 01:06:43,125 ฉันหมายถึงเกี่ยวกับเด็ก ๆ กลับมาแล้ว 1537 01:06:43,208 --> 01:06:46,458 เอาล่ะ คุณรู้ไหมว่า-- เป็นสิ่งที่ MeToo เสมอ 1538 01:06:46,542 --> 01:06:48,291 นั่น-- ฉันมีบ้าง กรณีเช่นนั้น 1539 01:06:48,375 --> 01:06:50,542 ที่ฉันต้องพูด "ไม่อย่างแน่นอน" 1540 01:06:50,625 --> 01:06:53,709 -(นักข่าวคุยกัน) -(บานประตูหน้าต่างหัก) 1541 01:06:55,083 --> 01:06:56,834 ชฎา: ฉันรู้สึกขอบคุณที่ 1542 01:06:56,917 --> 01:07:00,166 วิลโลว์อาจไม่จำเป็นต้อง 1543 01:07:00,250 --> 01:07:02,208 ต่อต้านสิ่งนั้นเช่นกัน เพราะมันเป็นเช่นนั้น-- 1544 01:07:02,291 --> 01:07:04,667 ผู้คนเป็นเหมือน... 1545 01:07:04,750 --> 01:07:07,000 ผู้คนกำลังพูด (หัวเราะ) 1546 01:07:07,083 --> 01:07:08,333 คุณรู้ไหม? 1547 01:07:08,417 --> 01:07:09,500 (พองตัว) 1548 01:07:09,583 --> 01:07:12,458 -(เสียงฟู่ของไอน้ำ) -(เสียงระฆังข้าม) 1549 01:07:15,458 --> 01:07:17,250 (เบรกมีเสียงดังเอี๊ยด) 1550 01:07:18,834 --> 01:07:21,875 “เวลาส่องแสง”? นั่นหมายความว่าอย่างไร? 1551 01:07:21,959 --> 01:07:23,208 (เห่า) 1552 01:07:23,291 --> 01:07:25,208 คุณต้องการให้ฉันลงจากที่นี่ไหม? 1553 01:07:25,291 --> 01:07:27,083 (เสียงฟู่ของไอน้ำ) 1554 01:07:27,166 --> 01:07:29,375 มารา: ฉันถูกไฟไหม้ ในการแสดงมาระยะหนึ่งแล้ว 1555 01:07:29,458 --> 01:07:31,041 แต่... 1556 01:07:31,125 --> 01:07:34,375 ฮอลลีวูดไม่ได้ สนใจฉันจริงๆ อีกต่อไปเช่นกัน 1557 01:07:34,458 --> 01:07:37,750 เพราะฉันมีขนดก และไม่มั่นคงอย่างลึกซึ้ง 1558 01:07:37,834 --> 01:07:40,375 และฉันก็ไม่ใช่ วัยรุ่นที่น่ารัก 1559 01:07:40,458 --> 01:07:41,917 ฉันเป็นเด็กน่ารัก 1560 01:07:42,000 --> 01:07:43,875 และฉันก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ว่าฉันเป็นเด็กน่ารัก 1561 01:07:43,959 --> 01:07:45,875 อันที่จริงฉันไม่ชอบที่จะเป็น บอกว่าฉันเป็นเด็กน่ารัก 1562 01:07:45,959 --> 01:07:47,500 เพราะฉันคิดว่ามัน กำลังวางตัว 1563 01:07:47,583 --> 01:07:50,375 ฉันจะก่อวินาศกรรมตัวเองต่อไป ออดิชั่นตลอดเวลา 1564 01:07:50,458 --> 01:07:52,709 แค่ไม่อยากไปหาพวกเขา ฉันรู้สึกไม่มั่นคงอย่างยิ่ง 1565 01:07:52,792 --> 01:07:54,333 ฉันจะดูเลย สาวๆ คนอื่นๆ รอบตัวฉัน 1566 01:07:54,417 --> 01:07:56,583 ซึ่งเป็นสิ่งที่ ฉันไม่เคยทำมาก่อน 1567 01:07:56,667 --> 01:07:58,583 ♪ ♪ 1568 01:07:58,667 --> 01:08:02,792 เฮนรี่: ฉันไม่เคยรู้สึกเป็นพิเศษ เก่งมากในการออดิชั่น 1569 01:08:02,875 --> 01:08:04,375 แต่ตอนนี้ฉัน... 1570 01:08:05,166 --> 01:08:06,709 16, 1571 01:08:06,792 --> 01:08:08,875 และฉันกำลังเข้าไปในห้อง 1572 01:08:08,959 --> 01:08:10,000 ที่พวกเขาคาดหวังไว้ 1573 01:08:10,083 --> 01:08:13,917 เหมือนเด็กอายุ 11 ขวบ ที่จะเดินผ่านไปในบางครั้ง 1574 01:08:14,000 --> 01:08:17,875 และฉันจำได้ อยู่หลายที่ เอ่อ... 1575 01:08:18,667 --> 01:08:21,583 การประชุมและการนั่งใน ห้องสีเขียวรออยู่ 1576 01:08:21,667 --> 01:08:25,750 อืม และเห็นแบบว่า 1577 01:08:25,834 --> 01:08:28,208 โปรดิวเซอร์เดินออกไป 1578 01:08:28,291 --> 01:08:31,625 และพยายามบ้าง อย่างไม่เป็นทางการ เช่น... 1579 01:08:31,709 --> 01:08:33,583 ลองดูแล้วกลับไป แล้วฉันก็จะได้เห็น 1580 01:08:33,667 --> 01:08:36,458 ผู้ผลิตรายอื่น ออกมาดูสิ 1581 01:08:36,542 --> 01:08:40,291 กลับไปแล้วก็เป็น ห้านาทีแห่งความเงียบงัน 1582 01:08:40,375 --> 01:08:44,125 แล้วก็พนักงานต้อนรับ จะมาบอกว่า 1583 01:08:44,208 --> 01:08:45,834 “ฉันขอโทษ. 1584 01:08:45,917 --> 01:08:48,417 “คุณก็รู้ว่าพวกเขาไม่ได้ จะพบคุณวันนี้ 1585 01:08:48,500 --> 01:08:50,417 เรา-- เรากำหนดเวลาใหม่แล้ว” บลา บลา บลา 1586 01:08:50,500 --> 01:08:54,208 และฉัน-ฉันตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่า ฉันก็แบบว่า "โอ้.. 1587 01:08:55,500 --> 01:08:57,625 “พวกเขา--พวกเขาไม่ได้มอง สำหรับฉันในช่วงวัยรุ่น 1588 01:08:57,709 --> 01:09:01,000 พวกเขากำลังมองหา เช่น 'E.T.' ฉัน" 1589 01:09:02,208 --> 01:09:03,792 ไดอาน่า: มันเกือบจะเหมือนกับว่า 1590 01:09:03,875 --> 01:09:06,250 คุณหยุดมีชีวิตอยู่แล้ว 1591 01:09:06,333 --> 01:09:10,083 ฉันก็มีความรู้สึกว่า ฉันเป็นพลเมืองอาวุโสตอนอายุ 15 1592 01:09:10,166 --> 01:09:11,625 และมันไม่เพียงแต่เกิดขึ้นกับม. 1593 01:09:11,709 --> 01:09:13,625 มันเกิดขึ้นอย่างนั้น เด็กหลายคน 1594 01:09:13,709 --> 01:09:16,583 พวกเขาน่ารัก พวกเขาต้องการ 1595 01:09:16,667 --> 01:09:18,625 วันหนึ่งพวกเขาได้รับความรัก 1596 01:09:18,709 --> 01:09:20,667 และเกือบจะถึงวันรุ่งขึ้น 1597 01:09:20,750 --> 01:09:23,166 เมื่อพวกเขากลายเป็น มนุษย์ 1598 01:09:23,250 --> 01:09:25,834 ในแง่หนึ่ง มนุษย์ที่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว 1599 01:09:25,917 --> 01:09:28,458 พวกเขาบอกว่า "คุณเสร็จแล้ว" 1600 01:09:28,542 --> 01:09:30,959 -ขอแสดงความยินดี “เจสซี่” ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง -ใช่. 1601 01:09:31,041 --> 01:09:32,667 น่าทึ่งมาก และคุณ หนุ่มๆ เพิ่งเสร็จงาน 1602 01:09:32,750 --> 01:09:34,709 -แล้วเป็นยังไงบ้างในกองถ่าย? เป็นอย่างไรบ้าง? -ใช่. 1603 01:09:34,792 --> 01:09:36,375 มันเป็นเรื่องน่าเศร้า มันเศร้าจริงๆ 1604 01:09:36,458 --> 01:09:38,834 มันยากจริงๆ กล่าวคำอำลา แต่ในขณะเดียวกัน 1605 01:09:38,917 --> 01:09:42,041 เราทุกคนกำลังก้าวไปสู่สิ่งที่ใหญ่กว่า และสิ่งที่ดีกว่าก็หวังว่า 1606 01:09:42,125 --> 01:09:44,000 ดังนั้นมันควรจะเป็น ดีสำหรับพวกเราทุกคน 1607 01:09:44,083 --> 01:09:46,000 และเอ่อ มันเป็น เศร้าจริงๆ เพราะฉัน-- 1608 01:09:46,083 --> 01:09:47,959 โดยพื้นฐานแล้วเรา เติบโตมาบนเวทีนั้น 1609 01:09:48,041 --> 01:09:51,542 คาเมรอน: ฉันคิดว่าฉันเริ่มเรียงลำดับ ของคำถามทุกอย่าง 1610 01:09:51,625 --> 01:09:54,709 เมื่อผู้คนจะไป “คุณจะไปมหาลัยเหรอ?” 1611 01:09:54,792 --> 01:09:56,959 ฉันเป็นเหมือนโอ้อึ (หัวเราะ) 1612 01:09:57,041 --> 01:09:59,000 อืมไม่? ฉันไม่รู้. ฉัน-- 1613 01:09:59,083 --> 01:10:02,834 ฉันควรไหม? ขวา? ฉันเหมือนสับสน และผู้คนก็... 1614 01:10:03,125 --> 01:10:05,917 เพราะนั่นคือ-- แต่นั่นก็เป็นของสังคม แผนใช่ไหม? 1615 01:10:06,792 --> 01:10:09,500 ชีวิตของฉันก็ทำ สองงานพร้อมกัน 1616 01:10:09,583 --> 01:10:12,041 - ฉันกำลังเรียนอยู่ และฉันกำลังทำงานอยู่ -นักออกแบบท่าเต้น: ลง ขึ้น! 1617 01:10:12,125 --> 01:10:14,375 คาเมรอน: และตอนนี้ คุณรู้ไหม ฉันต้องเรียนมหาวิทยาลัยไหม? ฉันไม่รู้. 1618 01:10:14,458 --> 01:10:16,417 เช่นทำไม--ทำไมฉันถึง? เพราะฉันได้เงินแล้ว 1619 01:10:16,500 --> 01:10:18,083 แต่นั่นก็เช่นกัน จะดีสำหรับฉัน 1620 01:10:18,166 --> 01:10:20,375 และฉันไม่รู้อะไรเลย เกี่ยวกับเงินและเรื่องไร้สาระ 1621 01:10:20,458 --> 01:10:22,500 แล้วก็แค่ เหมือนเกลียวของ 1622 01:10:22,583 --> 01:10:25,083 คุณก็รู้ โอเค อะไร-- หยุด. มันคืออะไร... 1623 01:10:25,166 --> 01:10:28,041 อะไร--มันคืออะไร ที่ฉันต้องทำ 1624 01:10:28,125 --> 01:10:30,375 เพื่อเตรียมตัวให้พร้อม สำหรับโลกแห่งความเป็นจริง 1625 01:10:30,458 --> 01:10:32,208 เพราะฉันไม่ได้อยู่ในนั้น 1626 01:10:32,291 --> 01:10:33,875 (หัวเราะ) นี่ไม่ใช่เรื่องจริง 1627 01:10:33,959 --> 01:10:35,375 (ลั่นชัตเตอร์) 1628 01:10:35,458 --> 01:10:38,667 มิลล่า: ฉันถูกปิดจริงๆ เพื่อธุรกิจ 1629 01:10:38,750 --> 01:10:40,542 ฉันหมายถึง เมื่อฉันอายุ 16 ปี 1630 01:10:40,625 --> 01:10:42,875 “เอ่อ” ฉันย้ายออกจากบ้าน 1631 01:10:42,959 --> 01:10:44,583 ฟังนะ ฉันถูกปลดปล่อยแล้ว 1632 01:10:44,667 --> 01:10:45,750 แม่ของฉันทำให้ฉันเป็นอิสระ 1633 01:10:45,834 --> 01:10:48,000 ดังนั้นฉันจึงสามารถทำงานชั่วโมงผู้ใหญ่ได้ 1634 01:10:48,625 --> 01:10:51,583 คุณไม่สามารถพูดอะไรได้ เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันทำ 1635 01:10:51,667 --> 01:10:54,458 ฉันมีเงินของตัวเอง ฉันจะย้ายออก 1636 01:10:54,542 --> 01:10:56,417 ฉันไปแต่งงานแล้ว 1637 01:10:56,500 --> 01:10:58,625 ฉันก็แบบว่าเต็มที่... 1638 01:10:58,709 --> 01:11:00,417 แค่เป็นบ้าไปแล้ว 1639 01:11:00,500 --> 01:11:02,417 และฉันเข้าใจแล้วตอนนี้ คุณอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก 1640 01:11:02,500 --> 01:11:05,041 คุณไม่มีจริงๆ สถานที่ที่จะอยู่ในขณะนี้ เป็นเรื่องจริงเหรอ? 1641 01:11:05,125 --> 01:11:06,375 -ไม่... - ดังนั้นคุณไม่มีที่อยู่อาศัย 1642 01:11:06,458 --> 01:11:07,709 ทั้งหมดของคุณอยู่ที่ไหน ของตอนนี้เหรอ? 1643 01:11:07,792 --> 01:11:10,583 มันอยู่ที่เจเอฟเค (หัวเราะ) อยู่ในคลัง. 1644 01:11:10,667 --> 01:11:13,041 -จริงหรือ? มันอยู่ในโกดังที่ JFK เหรอ? -ใช่. ฉันมีประมาณ... 1645 01:11:13,125 --> 01:11:15,834 -15กล่อง. - อะไรอยู่ในกล่อง? 1646 01:11:16,208 --> 01:11:18,125 อืม เชิงเทียน 1647 01:11:18,208 --> 01:11:21,583 -หนังสือ เอ่อ กรอบรูป คุณรู้อะไรไหม -ขวา. 1648 01:11:21,667 --> 01:11:24,250 -งั้นคุณก็เลือก-- -คาร์ลตันเยอะมาก 1649 01:11:24,333 --> 01:11:26,750 -(คำราม) ไม่ - บุหรี่เยอะมาก... 1650 01:11:26,834 --> 01:11:28,375 มิลล่า: ฉันก็รู้สึกเหมือน 1651 01:11:28,834 --> 01:11:31,500 ฉันก็มีเรื่องแย่ๆ เริ่มต้นในอุตสาหกรรมนี้ 1652 01:11:31,583 --> 01:11:34,458 และฉันรู้ว่าฉันต้องการ เพื่อเป็นศิลปิน 1653 01:11:34,542 --> 01:11:37,709 อืม ฉันรู้ว่าฉันมีเสียง และฉันก็มีอะไรจะพูด 1654 01:11:38,000 --> 01:11:40,667 หลังจากที่ฉันอายุครบ 18 ปี 1655 01:11:40,750 --> 01:11:43,458 และไม่มีสัญญาณใดๆ อะไรก็ตามที่ช้าลง 1656 01:11:43,542 --> 01:11:47,500 และฉันก็ได้ทำหนังเรื่องนี้แล้ว “สิบสาม” ตอนที่ฉันอายุ 14 1657 01:11:47,583 --> 01:11:50,959 เกือบจะถึงแล้ว ของการได้เป็นผู้หญิง 1658 01:11:51,041 --> 01:11:53,834 และฉันก็-- ทุกสายตาจับจ้องมาที่ฉัน 1659 01:11:53,917 --> 01:11:57,166 และเมื่อถึงจุดนั้นก็มี ความกดดันจำนวนมหาศาล 1660 01:11:57,250 --> 01:11:59,000 ของสิ่งที่ฉันต้องเป็น 1661 01:11:59,083 --> 01:12:01,083 เพื่อที่จะประสบความสำเร็จ 1662 01:12:01,166 --> 01:12:02,583 และหลายอย่างก็ขัดแย้งกัน 1663 01:12:02,667 --> 01:12:05,875 ฉันเป็นใครจริงๆ และฉันรู้สึกว่าฉันเป็นใครจริงๆ 1664 01:12:06,583 --> 01:12:08,208 ก็ได้ อยู่นั่นแหละ 1665 01:12:09,125 --> 01:12:10,208 แค่ เอ่อ... 1666 01:12:11,250 --> 01:12:13,500 อีวาน: เมื่อฉันเข้าสู่วัย 20 ต้นๆ ฉันเพิ่งตระหนักว่า 1667 01:12:13,583 --> 01:12:15,667 “โอ้ ฉันไม่มีทักษะชีวิตเลย” 1668 01:12:15,750 --> 01:12:18,375 ฉันรู้ว่าจะต้องเป็นอย่างไร เป็นนักแสดงที่ประสบความสำเร็จจริงๆ 1669 01:12:18,458 --> 01:12:20,917 และทำงานได้ดีมาก และนั่นก็เกี่ยวกับมัน 1670 01:12:21,208 --> 01:12:23,500 และทุกอย่างก็มาถึง ล้มทับฉันทันที 1671 01:12:23,583 --> 01:12:25,709 และฉันก็ลัดวงจร 1672 01:12:25,792 --> 01:12:28,875 และฉันก็ถูกทิ้งไว้เช่นกัน ด้วยคำถามที่ว่า 1673 01:12:28,959 --> 01:12:31,834 “นี่คือใครจริงๆ ฉันเป็นและฉันอยากจะทำอะไร” 1674 01:12:31,917 --> 01:12:33,792 และจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันเดินจากไป? 1675 01:12:33,875 --> 01:12:36,625 ผู้บรรยาย: กำเนิดตามต้นฉบับ ซีรีส์ก็ออนแอร์ไปแล้ว 1676 01:12:36,709 --> 01:12:38,834 วิล วีตัน, สมาชิกที่อายุน้อยที่สุด ของนักแสดง 1677 01:12:38,917 --> 01:12:40,709 ของ "สตาร์ เทรค: คนรุ่นต่อไป" 1678 01:12:40,792 --> 01:12:42,375 ถือว่าตัวเอง ไม่ต้องสงสัยเลย 1679 01:12:42,458 --> 01:12:43,875 ที่จะเป็นแฟน 1680 01:12:43,959 --> 01:12:46,542 บุคคลจาก "สตาร์ เทรค" ติดต่อตัวแทนของฉัน 1681 01:12:46,625 --> 01:12:49,709 และเธอก็ส่งฉันไปออดิชั่น 1682 01:12:49,792 --> 01:12:51,166 และฉันจองงาน 1683 01:12:52,291 --> 01:12:55,166 ท่านครับ ผมรู้ว่านี่อาจทำให้ผมจบได้ เป็นผู้รักษาการธง 1684 01:12:55,250 --> 01:12:57,041 -แต่-- -หุบปากไปเลยเวสลีย์! 1685 01:12:57,125 --> 01:12:59,542 ทุกสิ่งที่ฉันได้พูด คงจะได้ยิน 1686 01:12:59,625 --> 01:13:01,291 ถ้ามันมาจาก เจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่ 1687 01:13:01,792 --> 01:13:03,875 วิล: โดยทั่วไปแล้ว ชายหนุ่มโกรธมาก 1688 01:13:03,959 --> 01:13:05,709 ว่ามี ชายหนุ่มอีกคน 1689 01:13:05,792 --> 01:13:08,333 บนนิยายวิทยาศาสตร์ของพวกเขา รายการโทรทัศน์ 1690 01:13:08,750 --> 01:13:10,500 ร้อยล้านคำ ได้รับการเขียนเกี่ยวกับเรื่องนั้น 1691 01:13:10,583 --> 01:13:12,583 ฉันไม่จำเป็นต้อง ข้ามมันอีกครั้ง 1692 01:13:12,667 --> 01:13:15,667 เหมือนโดนบอกเรื่องนี้เลย สิ่งที่คุณใช้จ่ายตลอดทั้งวัน 1693 01:13:15,750 --> 01:13:18,333 ทุกวันทำงานต่อไป แทนที่จะเป็นเด็ก 1694 01:13:18,417 --> 01:13:21,250 มันไม่สำคัญ และเราเกลียดคุณเพราะสิ่งนี้ 1695 01:13:21,500 --> 01:13:23,166 และแล้วฉันก็อายุครบ 18 ปี 1696 01:13:23,250 --> 01:13:25,709 ฉันเป็นผู้ใหญ่ ฉันตัดสินใจเองได้ 1697 01:13:25,792 --> 01:13:27,333 และฉันก็ได้รับการเปิดเผยนี้ 1698 01:13:27,417 --> 01:13:29,166 “โอ้ ฉันไม่ต้องทำหรอก นี่ถ้าฉันไม่ต้องการ” 1699 01:13:29,250 --> 01:13:31,458 ฉันไม่ต้องทำสิ่งนี้ 1700 01:13:31,542 --> 01:13:34,709 นั่นมีความหมายมากกว่าสำหรับแม่ของฉัน มากกว่าที่มันทำกับฉัน 1701 01:13:34,792 --> 01:13:36,458 ฉันสามารถไปใช้ชีวิตของฉันได้ 1702 01:13:36,542 --> 01:13:38,542 ฉันเป็นตัวของตัวเองได้ 1703 01:13:38,625 --> 01:13:41,959 - และฉันก็ค่อนข้าง เดินจากไป -ที่นั่น. 1704 01:13:42,500 --> 01:13:44,375 คุณคิดอย่างไร อย่างนั้นเหรอ? 1705 01:13:44,458 --> 01:13:46,250 ฉันคิดว่าแม่ของคุณ กำลังจะฆ่าคุณ 1706 01:13:46,333 --> 01:13:48,417 แม่ของฉัน? เธอไม่ได้ เคยอยู่ที่นี่ 1707 01:13:48,500 --> 01:13:50,542 - ตั้งแต่ฉันอายุหกขวบ -(เยาะเย้ย) 1708 01:13:50,625 --> 01:13:54,625 ฉันเข้าใจว่าทำไมคนหนุ่มสาว ที่ไม่พร้อมสำหรับมัน 1709 01:13:54,709 --> 01:13:58,417 และฉันไม่รู้จริงๆ ของเด็กน้อยคนหนึ่งที่ พร้อมสำหรับมัน 1710 01:13:58,500 --> 01:14:00,875 รู้สึกไม่พอใจ และทำลายตนเอง 1711 01:14:00,959 --> 01:14:04,417 และ-- และ เช่น เริ่มมีส่วนร่วม ในพฤติกรรมที่เป็นอันตราย 1712 01:14:04,500 --> 01:14:06,709 เพราะพวกเขารู้สึก เกินกว่าจะควบคุมได้ 1713 01:14:06,792 --> 01:14:08,959 - ฉันกำลังมองหางาน. -เฮ้ เพื่อน ทุกคน เข้ามาที่นี่ 1714 01:14:09,041 --> 01:14:11,750 ฉันของาน ฉันควรจะทำอย่างไร? 1715 01:14:11,834 --> 01:14:14,583 ทอดด์: การเปลี่ยนแปลงสำหรับเด็กส่วนใหญ่ เมื่อคุณเปลี่ยนจากสิ่งนั้น 1716 01:14:14,667 --> 01:14:16,834 คุณต้องทำ เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ 1717 01:14:16,917 --> 01:14:18,125 และหวังว่าคุณจะ ทำงานต่อไป 1718 01:14:18,208 --> 01:14:19,500 แต่สำหรับฉัน 1719 01:14:19,583 --> 01:14:21,250 ฉันสามารถทำสิ่งนั้นได้ เปลี่ยนแปลงได้ดีมาก 1720 01:14:21,333 --> 01:14:23,959 แต่ฉันทำให้มันยากขึ้น กับฉันมากกว่าที่ควรจะเป็น 1721 01:14:24,041 --> 01:14:27,625 มันเริ่มเมื่อไหร่. ไปเปรี้ยวสำหรับคุณ? 1722 01:14:27,709 --> 01:14:29,792 ถึงเวลาแล้วสินะ. ฉันสูญเสียความภาคภูมิใจในตนเอง 1723 01:14:29,875 --> 01:14:31,625 และฉันสูญเสียศักดิ์ศรีของฉัน 1724 01:14:31,709 --> 01:14:33,959 ภายในตัวฉันเอง และฉันก็สูญเสียตัวตนของฉันไป 1725 01:14:34,041 --> 01:14:35,834 คุณรู้ไหมว่าฉันสูญเสียตัวเองไป 1726 01:14:35,917 --> 01:14:37,250 แล้วคุณล่ะเป็นยังไงบ้าง ตอบสนองต่อสิ่งนั้นเหรอ? 1727 01:14:37,583 --> 01:14:40,125 ฉันอีกครั้ง - ฉันตอบสนองต่อมันอย่างมาก ในทางลบอย่างเห็นได้ชัด 1728 01:14:40,208 --> 01:14:43,458 ในที่สุดฉันก็ได้รับตัวเอง ในปัญหาเล็กน้อย 1729 01:14:43,542 --> 01:14:45,792 -คุณอยากจะดูรายละเอียดมันไหม? -ก็เดือดร้อนจากการใช้ยา 1730 01:14:45,875 --> 01:14:47,667 และทำสิ่งนั้น ฉันไม่ควรทำอย่างนั้น 1731 01:14:49,542 --> 01:14:51,792 คณะลูกขุน: พวกเราคณะลูกขุน ในการดำเนินการตามสิทธิข้างต้น 1732 01:14:51,875 --> 01:14:55,333 พบจำเลย ท็อดด์ แอนโธนี่ บริดเจส ไม่ผิด 1733 01:14:55,417 --> 01:14:59,000 ของการทำร้ายร่างกายโดยฝ่าฝืน แห่งประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 240... 1734 01:14:59,083 --> 01:15:02,792 (ดำเนินไปอย่างไม่ชัดเจน) 1735 01:15:05,709 --> 01:15:08,000 ไม่มีเวลาเลย จริงๆ แล้วคุณอยู่ที่ไหน ไปบ้านเขาแล้วเบ็ตตี้? 1736 01:15:08,083 --> 01:15:10,834 -ใช่. - และคุณก็อยู่ คุณไปบ้านของเขา 1737 01:15:10,917 --> 01:15:13,542 -โอปราห์: คุณเป็นทุกคน แต่งกายด้วยชุดสีดำ... - เขาตอกย้ำฉัน 1738 01:15:13,625 --> 01:15:15,166 - และคุณก็เป็นทั้งหมด แต่งกายด้วยชุดสีดำ, -เบ็ตตี้: อืม.. 1739 01:15:15,250 --> 01:15:17,333 และคุณก็พูดว่า “ฉันใส่ชุดสีดำเพราะว่า...” 1740 01:15:17,417 --> 01:15:19,333 ฉันรู้ว่าคุณจะต้องตาย 1741 01:15:19,417 --> 01:15:21,834 และฉันก็ตอกตะปู-- และเขาก็ตอกตะปูฉัน ออกจากบ้านของเขา 1742 01:15:21,917 --> 01:15:23,166 เขาไม่ยอมให้ฉันเข้าไป 1743 01:15:23,250 --> 01:15:27,500 เขาเอาจริงๆ เฟอร์นิเจอร์และตอกตะปูฉัน ออกจากบ้าน 1744 01:15:27,583 --> 01:15:30,041 ท็อดด์: สำหรับฉัน ฉันคิดทุกอย่างเสมอ ควรจะยุติธรรม 1745 01:15:30,125 --> 01:15:31,834 ชอบทุกอย่างเป็นเพียง ควรจะเป็น-- มันต้องยุติธรรมสิ 1746 01:15:31,917 --> 01:15:33,000 แต่มันก็ไม่ใช่ 1747 01:15:33,083 --> 01:15:35,333 และนั่นคือสิ่งที่คุณเรียนรู้ เติบโตขึ้นมาเป็นเด็ก 1748 01:15:35,417 --> 01:15:37,709 ว่าคุณได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ แค่ไม่ยุติธรรมคุณก็รู้ 1749 01:15:37,792 --> 01:15:39,542 (หัวเราะ) มันจะไม่เป็นเช่นนั้น 1750 01:15:39,625 --> 01:15:41,500 จากดาราทีวีสู่คนติดยา 1751 01:15:41,583 --> 01:15:43,333 มันเป็นโอกาสสุดท้ายของดาน่า เพลโต 1752 01:15:43,417 --> 01:15:45,000 เมื่อเดือนที่แล้วเอง 1753 01:15:45,083 --> 01:15:47,667 อดีต "Diff'rent Strokes" ดาราดาน่า เพลโตบอกเรา 1754 01:15:47,750 --> 01:15:49,542 เธอกำลังรับเธอ ชีวิตกลับมารวมกัน 1755 01:15:49,625 --> 01:15:51,750 ตอนนี้เธอไปแล้ว ถูกลากกลับเข้าศาล 1756 01:15:51,834 --> 01:15:52,959 โดยมีผู้พิพากษาขู่ว่า 1757 01:15:53,041 --> 01:15:56,333 “ความผิดพลาดอีกอย่างหนึ่ง และมันอยู่หลังลูกกรงตลอดไป” 1758 01:15:56,959 --> 01:15:58,917 ทอดด์: ดาน่าผู้น่าสงสาร คุณรู้ไหม เพื่อให้ผู้คนเชื่ออย่างนั้น 1759 01:15:59,000 --> 01:16:01,208 “โอ้ คุณเพิ่งโยน ชีวิตของคุณออกไป” มันเหมือนกับว่า "โอ้ใช่แล้ว 1760 01:16:01,291 --> 01:16:03,083 “ฉันเลือกที่จะทิ้งชีวิตของฉันไป ให้ฉันเพียงแค่โยนชีวิตของฉัน-- 1761 01:16:03,166 --> 01:16:04,875 ฉันจะโยนทุกอย่าง วันนี้ฉันทำงานออกไปนะ” 1762 01:16:04,959 --> 01:16:07,208 ไม่มีใครเลือกสิ่งนั้น มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น 1763 01:16:07,291 --> 01:16:08,750 แล้วคุณก็รู้ มันเป็นการเดินทางที่ยากลำบาก 1764 01:16:08,834 --> 01:16:10,333 และดาน่าต้องเดินทางอย่างยากลำบาก 1765 01:16:11,792 --> 01:16:13,041 ฮาวเวิร์ด สเติร์น: ฉันจะบอกอะไรคุณได้บ้าง ดาน่า? 1766 01:16:13,125 --> 01:16:15,333 - คุณเป็นคนขัดแย้ง เห็นได้ชัด - (ดาน่าหัวเราะ) 1767 01:16:15,417 --> 01:16:18,083 โรบิน เควฟเวอร์: คุณเสียใจไหมที่ คุณเป็นนักแสดงเด็กเหรอ? 1768 01:16:18,166 --> 01:16:20,417 ดาน่า: ไม่ เห็นมั้ย คุณรู้ไหมว่า-- คำนั้นกวนใจฉันจริงๆ 1769 01:16:20,500 --> 01:16:24,125 ฉันคิดว่าเป็นนักแสดงเด็ก คือคนที่มีเท่านั้น เมื่อพวกเขายังเล็กและน่ารัก 1770 01:16:24,208 --> 01:16:26,375 คุณรู้? ตอนนี้ฉันดีขึ้นแล้ว กว่าที่เคยเป็นมา 1771 01:16:26,458 --> 01:16:28,375 -Howard: การแสดงฉลาดเหรอ? ใช่. -ดาน่า: และฉันก็ดีขึ้นแล้ว-- ใช่. 1772 01:16:28,458 --> 01:16:30,417 ฉันดีขึ้นตลอดเวลา ไฟยังคงอยู่ตรงนั้น 1773 01:16:30,500 --> 01:16:32,625 -ฮาวเวิร์ด: ใช่มั้ย? แล้วคุณสนุกกับมันไหม? -ดาน่า: ใช่. ฉันเป็นนักแสดง 1774 01:16:32,709 --> 01:16:34,542 ฉันคิดว่าตัวเองเป็นนักแสดง 1775 01:16:34,625 --> 01:16:36,458 -ไม่ใช่ดาราเด็ก -ฮาวเวิร์ด: ถูกต้อง 1776 01:16:36,542 --> 01:16:38,083 -ดาน่า: นั่นจริงๆ นะ รบกวนฉันมาก -ฮาวเวิร์ด: ทำไม? 1777 01:16:38,166 --> 01:16:39,917 ดาน่า: เพราะฉันไม่เคยเป็น หนุ่มและน่ารักนะรู้ไหม? 1778 01:16:40,000 --> 01:16:41,959 (หัวเราะ) ผมก็น่ารักเหมือนกัน ฉันแก่แล้ว บางทีคุณก็รู้ 1779 01:16:42,041 --> 01:16:44,834 แต่เปล่าเลย ฉันคิดว่าเป็นเช่นนั้น บางสิ่งบางอย่างที่มันเผาไหม้ด้วย 1780 01:16:50,166 --> 01:16:52,250 คุณรู้ไหมว่าเราทุกคนต่างก็มีส่วนของเรา ของสิ่งที่เราได้ผ่านมา 1781 01:16:52,333 --> 01:16:54,083 แต่ฉันคิดว่าสำหรับแกรี่ มันยากกว่ามาก 1782 01:16:54,166 --> 01:16:56,625 เพราะเขาก็ป่วยเหมือนกัน ในขณะที่เขากำลังทำงานอยู่ 1783 01:16:57,625 --> 01:17:00,125 บางครั้งตอนที่เขาทำงาน เราไม่คิดว่าเขาควรจะเป็น ที่ทำงานในขณะนั้น 1784 01:17:00,208 --> 01:17:01,625 แต่คุณรู้ไหม ไม่สามารถพูดสิ่งที่พ่อแม่ 1785 01:17:01,709 --> 01:17:03,458 จะทำ และนั่นก็ขึ้นอยู่กับพวกเขา 1786 01:17:03,542 --> 01:17:06,417 ถ้าคุณทำคุณจะไม่ ได้ทำสิ่งนี้! 1787 01:17:06,500 --> 01:17:08,000 ทอดด์: ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะเป็น-- 1788 01:17:08,083 --> 01:17:10,125 เหมือนเขาเพิ่งมีไต การปลูกถ่ายในคราวเดียว 1789 01:17:10,208 --> 01:17:12,500 แล้วเขาก็กลับมาอีกครั้ง ฉากนั้นเหมือนกับวันต่อมา 1790 01:17:12,583 --> 01:17:14,834 และ อืม นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมสักพักหนึ่ง 1791 01:17:14,917 --> 01:17:16,834 เขาไม่พอใจการแสดงจริงๆ 1792 01:17:16,917 --> 01:17:19,709 เป็นเพราะเขาถูกสร้างขึ้นมา ไปทำงานเมื่อเขาป่วย 1793 01:17:20,750 --> 01:17:23,917 เทอร์รี่ มอแรน: การเสียชีวิตของดาราเด็ก แกรี่ โคลแมน, 1794 01:17:24,000 --> 01:17:26,333 ผู้ซึ่งตอนเป็นเด็กได้จัดเตรียมไว้ให้ สนุกสนานมาก 1795 01:17:26,417 --> 01:17:28,959 หัวเราะมากมายเมื่อโดนโจมตี แสดง "จังหวะที่แตกต่าง" 1796 01:17:29,041 --> 01:17:30,542 เสียชีวิตในวันนี้ 1797 01:17:31,667 --> 01:17:33,125 ทอดด์: โทรศัพท์ของฉันดังขึ้น และฉันก็หยิบมันขึ้นมา 1798 01:17:33,208 --> 01:17:34,458 และพบว่า เขาเสียชีวิตแล้ว 1799 01:17:34,542 --> 01:17:36,625 คุณรู้ไหมสิ่งที่น่าสนใจ ส่วนหนึ่งกำลังตระหนักว่า 1800 01:17:36,709 --> 01:17:37,917 คนที่พวกเขาคิด จะไม่อยู่ที่นี่ 1801 01:17:38,000 --> 01:17:41,291 เป็นคนสุดท้ายจริงๆ ยืนดูก็แปลกดี 1802 01:17:42,875 --> 01:17:45,667 ตอนนี้เวลา 07:33 น. การชันสูตรพลิกศพในวันนี้ 1803 01:17:45,750 --> 01:17:47,834 จะเป็นผู้กำหนด สาเหตุการตายที่แท้จริง 1804 01:17:47,917 --> 01:17:51,041 ของฮอลลีวูดแห่งหนึ่ง ดาวรุ่ง ริเวอร์ ฟีนิกซ์ 1805 01:17:51,125 --> 01:17:53,542 “นิวยอร์คเดลินิวส์” วันนี้ อ้างคำพูดของแพทย์ผู้หนึ่งกล่าวว่า 1806 01:17:53,625 --> 01:17:56,375 ที่นักแสดงทรุดตัวลง พร้อมสัญญาณทั้งหมด 1807 01:17:56,458 --> 01:17:58,125 ของปฏิกิริยาโคเคน 1808 01:17:58,542 --> 01:18:00,375 สมอ: มันเกิดขึ้นข้างนอก ห้องไวเปอร์, 1809 01:18:00,458 --> 01:18:02,959 เวสต์ฮอลลีวูดยอดนิยม จุดกลางคืน 1810 01:18:03,041 --> 01:18:05,083 (ไซเรนร้องไห้) 1811 01:18:13,291 --> 01:18:15,625 เดินออกไปนอกประตูแล้ว เอ่อ... 1812 01:18:16,417 --> 01:18:18,458 เจ้าหน้าที่การแพทย์ก็... 1813 01:18:19,917 --> 01:18:21,542 เอ่อ กำลังทำงานกับเขา 1814 01:18:22,417 --> 01:18:24,875 ชายหนุ่มคนนี้ และฉันไม่ได้ เอ่อ 1815 01:18:24,959 --> 01:18:27,500 ฉันไม่รู้ในเวลานั้น ว่าเป็นแม่น้ำ 1816 01:18:28,083 --> 01:18:29,709 ที่ เอ่อ... 1817 01:18:29,792 --> 01:18:32,250 สื่อไม่ยอมให้ ไม่เพียงแต่แม่น้ำที่เหลือเท่านั้น 1818 01:18:32,333 --> 01:18:33,709 แต่พวกเขาจะไม่ทำ ปล่อยให้ครอบครัวของเขาได้พักผ่อน 1819 01:18:33,792 --> 01:18:36,834 -(พูดจาเงียบๆ) -(เสียงไซเรนคร่ำครวญมาแต่ไกล) 1820 01:18:40,667 --> 01:18:42,458 ฉันกับริเวอร์สนิทกันมาก 1821 01:18:43,667 --> 01:18:45,875 เขาอายุได้หนึ่งปีครึ่ง แก่กว่าฉัน 1822 01:18:45,959 --> 01:18:48,750 แต่เขาเป็นเหมือน พี่ชาย ที่ฉันมองขึ้นไป 1823 01:18:49,125 --> 01:18:50,333 ฉันจะได้พบคุณ 1824 01:18:50,417 --> 01:18:52,458 ไม่ถ้าฉันเจอคุณก่อน 1825 01:18:54,959 --> 01:18:56,709 วิล: ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา ในฐานะบุคคล 1826 01:18:56,792 --> 01:18:58,000 ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา ในฐานะนักแสดง 1827 01:18:58,083 --> 01:19:00,792 และฉันก็สมบัติล้ำค่า เขาเป็นเพื่อน 1828 01:19:03,750 --> 01:19:05,667 แล้วก็ประมาณนั้น เวลาที่ฉัน... 1829 01:19:06,875 --> 01:19:08,792 15 หรือ 16 1830 01:19:10,166 --> 01:19:13,709 เขาเป็นคนประเภทหนึ่ง การทดลองกับยาเสพติด 1831 01:19:14,709 --> 01:19:18,291 ฉันกับริเวอร์ก็เริ่มเคลียร์กัน ของการพลัดพรากจากกัน 1832 01:19:19,500 --> 01:19:22,583 ซึ่งทำให้ฉันเสียใจจริงๆ แต่ฉันจำได้ว่าคิดแบบว่า 1833 01:19:22,667 --> 01:19:25,041 คุณรู้ไหมเมื่อเขาทำเสร็จแล้ว นี้เราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง 1834 01:19:25,125 --> 01:19:27,458 ♪ ♪ 1835 01:19:27,542 --> 01:19:29,875 เมื่อแม่น้ำสิ้นชีวิต 1836 01:19:30,500 --> 01:19:34,458 ฉันไม่ได้คุยกับเขาเพราะว่า เอ้ย สองสามปี 1837 01:19:35,208 --> 01:19:37,375 และฉันไม่อยากจะเชื่อเลย มันเกิดขึ้นแล้ว 1838 01:19:37,458 --> 01:19:41,250 และฉันก็เป็น และคงอยู่ต่อไปด้วยความโกรธมาก 1839 01:19:41,333 --> 01:19:43,083 ที่นักล่า คนรอบข้างเขา 1840 01:19:43,166 --> 01:19:44,917 ที่ไม่ได้พยายาม ช่วยเขาด้วย 1841 01:19:45,000 --> 01:19:47,333 และฉันรู้จักผู้ติดยา มีความรับผิดชอบ สำหรับพฤติกรรมของตนเอง 1842 01:19:47,417 --> 01:19:49,792 และฉันรู้ว่า มันคือ คุณรู้ไหม 1843 01:19:49,875 --> 01:19:52,083 สิ่งสำคัญคือต้อง เช่น ให้คนมีความรับผิดชอบ 1844 01:19:52,166 --> 01:19:54,208 สำหรับทางเลือกที่พวกเขาทำ 1845 01:19:54,917 --> 01:19:56,792 แต่เราก็จำเป็นเช่นกัน ช่วยเหลือในชีวิตของเรา 1846 01:19:56,875 --> 01:19:58,583 และเราต้องการคน ที่จะคอยดูแลเรา 1847 01:19:58,667 --> 01:20:00,917 และฉันไม่คิดว่าจะมี ใครก็ตามที่กำลังมองหาเขา 1848 01:20:02,375 --> 01:20:04,917 ♪ คำพูดนี้ราคาถูก ♪ 1849 01:20:05,875 --> 01:20:08,834 มิลล่า: ฉันคิดว่านั่นเป็นหนึ่งใน ประเภทของหลุมพราง 1850 01:20:08,917 --> 01:20:11,500 ของการเป็นเด็กใน ธุรกิจบันเทิง 1851 01:20:11,583 --> 01:20:14,291 มันยากมากที่จะแบบว่า ไปจากการเป็นนักแสดงเด็ก 1852 01:20:14,375 --> 01:20:16,000 ที่จะเป็นเหมือน ศิลปินผู้ใหญ่ 1853 01:20:16,333 --> 01:20:19,834 ♪ ฉันไม่รู้ จะเชื่อใจคุณได้อย่างไร ♪ 1854 01:20:19,917 --> 01:20:22,959 ฉันหยุดการสร้างแบบจำลอง ฉันหยุดแสดงแล้ว 1855 01:20:23,041 --> 01:20:26,583 ฉันไปยุโรป ฉันบันทึกบันทึก 1856 01:20:26,667 --> 01:20:28,542 ตอนนั้นผมจริงๆ คิดว่ามันเป็นเพลง 1857 01:20:28,625 --> 01:20:32,333 ว่าฉันจะสามารถ ทิ้งร่องรอยของฉันไว้บนโลกด้วย 1858 01:20:32,417 --> 01:20:35,500 จุดเปลี่ยนที่ยิ่งใหญ่สำหรับฉัน ในหลายระดับ 1859 01:20:35,583 --> 01:20:37,125 แต่โดยเฉพาะในฐานะนักแสดง 1860 01:20:37,208 --> 01:20:39,291 เพราะฉันมีบางอย่าง เขียนมันออกไปหมดแล้ว 1861 01:20:39,375 --> 01:20:41,959 คือ อืม กำลังได้รับ "องค์ประกอบที่ห้า" 1862 01:20:42,041 --> 01:20:45,125 ♪ ♪ 1863 01:20:45,208 --> 01:20:46,625 ฉันอายุ 19 ปี 1864 01:20:46,709 --> 01:20:49,458 คุณรู้ไหมว่าต้องเข้าถึง ตัวละครอย่างลีลู 1865 01:20:49,542 --> 01:20:52,667 แบบนั้น-- ไม่มีจุดอ้างอิง 1866 01:20:52,750 --> 01:20:54,291 เธอเป็นคนใหม่เอี่ยม 1867 01:20:54,375 --> 01:20:55,917 และออกมาจากที่ไหนเลย 1868 01:20:57,083 --> 01:20:58,333 มันช่างยุ่งยากมาก 1869 01:20:58,417 --> 01:21:00,500 เช่นเธอเป็นใคร และจะหาเธอได้อย่างไร 1870 01:21:00,583 --> 01:21:02,083 สวัสดี. 1871 01:21:03,417 --> 01:21:06,000 มิลล่า: แน่นอน เมื่อฉัน-- เมื่อไหร่ ฉันทำ "องค์ประกอบที่ห้า" 1872 01:21:06,083 --> 01:21:08,792 ทันใดนั้นมันก็ให้สิ่งนี้กับฉัน ความรู้สึกควบคุมสิ่งนั้นได้ 1873 01:21:09,250 --> 01:21:12,750 ฉันมีความสามารถและฉัน-- 1874 01:21:12,834 --> 01:21:15,667 ฉันรู้วิธีที่จะ... 1875 01:21:15,750 --> 01:21:17,417 เข้าถึงมันได้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง 1876 01:21:18,125 --> 01:21:20,875 และไม่ใช่ตลอดเวลา ฉันหมายถึง บางครั้งก็มากกว่าคนอื่นๆ 1877 01:21:20,959 --> 01:21:23,208 และคุณก็รู้ นั่นคือที่ที่คุณไป ผ่านการเดินทางของคุณ 1878 01:21:23,291 --> 01:21:26,166 ประเภทของความเข้าใจ เช่น สคริปอะไร พูดกับคุณ 1879 01:21:26,250 --> 01:21:28,375 เมื่อคุณรู้สึกเหมือนว่า โอ้ ฉันสามารถทำอะไรกับสิ่งนี้ได้ 1880 01:21:28,458 --> 01:21:30,208 เหมือนมันให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติ คุณรู้ไหม 1881 01:21:30,291 --> 01:21:32,709 หรือในทางกลับกัน ว้าว มันรู้สึกบ้ามาก 1882 01:21:32,792 --> 01:21:34,875 แบบว่าฉันต้องการ-- มันเป็นความท้าทาย 1883 01:21:34,959 --> 01:21:36,667 อย่างตอนนี้คุณก็รู้ คุณรู้สึกตื่นเต้น 1884 01:21:36,750 --> 01:21:38,375 โดยสิ่งที่คุณมี ไม่เคยทำมาก่อน 1885 01:21:38,458 --> 01:21:41,083 -ผู้กำกับ: คัต! -(เสียงหัวเราะ ปรบมือ) 1886 01:21:41,166 --> 01:21:42,917 แต่คุณรู้ไหมว่า ณ เวลานั้น 1887 01:21:43,000 --> 01:21:45,750 คุณรู้ไหมว่ามันยาก กลายเป็นวัยรุ่น 1888 01:21:45,834 --> 01:21:47,250 และมีความมั่นใจนั้น 1889 01:21:47,333 --> 01:21:50,583 เหมือนฉันไม่มีความมั่นใจ ในฐานะวัยรุ่น 1890 01:21:50,667 --> 01:21:53,333 คุณรู้ไหมว่ามันเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน "ปลอมมันจนกว่าคุณจะทำมัน" 1891 01:21:53,875 --> 01:21:56,417 ลุค เบสซองบอกกับผมว่า 1892 01:21:56,500 --> 01:21:57,875 “รู้แล้ว ดูสิ. ทางนี้. 1893 01:21:57,959 --> 01:22:01,291 “เช่นแม่ของคุณ ก็เปรียบเสมือนผู้เชี่ยวชาญเรื่องการจัดโต๊ะ 1894 01:22:01,375 --> 01:22:04,959 “เธอทำประโยชน์ให้มากที่สุด โต๊ะที่น่าทึ่งเลยทีเดียว 1895 01:22:05,041 --> 01:22:06,583 “แต่คุณ... 1896 01:22:06,667 --> 01:22:08,417 คุณทำเก้าอี้ที่ยอดเยี่ยม” 1897 01:22:08,500 --> 01:22:10,875 (เสียงหัวเราะ) 1898 01:22:10,959 --> 01:22:12,542 และฉันก็แบบว่าใช่ 1899 01:22:12,625 --> 01:22:15,125 ฉันชอบแบบนั้น มันเป็นเรื่องจริงนะรู้ไหม? 1900 01:22:15,208 --> 01:22:18,417 และมันก็น่าสนใจ เพื่อที่จะสามารถช่วยฉันได้ 1901 01:22:18,500 --> 01:22:21,291 ชื่นชมแม่ของฉัน 1902 01:22:21,375 --> 01:22:25,041 แต่ยังแยกจากกัน และชื่นชมตัวเองด้วย 1903 01:22:26,375 --> 01:22:27,792 -(ปรบมือ) - ตอนนี้อยู่กับมาร่าวิลสัน 1904 01:22:27,875 --> 01:22:30,583 คุณรู้อย่างไม่ต้องสงสัย เธอจากเรื่อง "Mrs. Doubtfire" 1905 01:22:30,667 --> 01:22:32,750 “มาทิลด้า” ภาพยนตร์อื่น ๆ อีกมากมาย 1906 01:22:32,834 --> 01:22:35,667 ตอนนี้เธอกำลังเปิดเผยอยู่ ขึ้นและลง ของดาราสมัยเด็ก 1907 01:22:35,750 --> 01:22:38,125 ในหนังสือเล่มใหม่ของเธอ “ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน?” 1908 01:22:38,208 --> 01:22:40,291 มารา: มันไม่ได้จริงๆ จนกระทั่งฉันอายุ 20 1909 01:22:40,375 --> 01:22:42,959 และฉันกำลังทำอย่างอื่นอยู่ สิ่งที่ฉันสามารถทำได้ในที่สุด 1910 01:22:43,041 --> 01:22:44,583 สร้างสันติภาพกับมัน 1911 01:22:44,667 --> 01:22:45,917 และในที่สุด 1912 01:22:46,000 --> 01:22:48,458 ฉันเขียนเสร็จแล้ว หนังสือเกี่ยวกับชีวิตของฉัน 1913 01:22:48,542 --> 01:22:51,291 และฉันรู้ ฉันรู้มาตลอด ว่าฉันอยากจะทำอย่างนั้น 1914 01:22:51,375 --> 01:22:53,125 ฉันเข้าใจว่าคุณเป็น กำลังคิดที่จะเป็น 1915 01:22:53,208 --> 01:22:55,542 -นักเขียนบทภาพยนตร์ นักเขียนบท -ผู้เขียนบท 1916 01:22:55,875 --> 01:22:58,083 คุณเขียนชิ้น ที่ถูกหยิบขึ้นมา ใน "เดอะฮัฟฟิงตันโพสต์" 1917 01:22:58,166 --> 01:23:01,291 -อืม-อืม -และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เกี่ยวกับชื่อเสียงในวัยเด็ก 1918 01:23:01,375 --> 01:23:03,417 -และในนั้น... -มาร่า: มีเยอะมาก ที่ฉันยังอยากทำ 1919 01:23:03,500 --> 01:23:05,834 และฉันไม่ได้จำกัดตัวเอง ฉันคิดว่าในนั้น 1920 01:23:05,917 --> 01:23:09,417 แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ ฉันคงไม่เป็น คุณรู้ไหม นักแสดงหน้าจอ 1921 01:23:09,500 --> 01:23:12,291 คุณรู้ไหม ดาราดังขนาดนั้น อีกครั้ง 1922 01:23:12,375 --> 01:23:15,125 และฉันก็โอเคกับเรื่องนั้น ฉันหมายถึงฉันมีสิ่งนี้... 1923 01:23:15,208 --> 01:23:17,500 ฉันมีกลุ่มแฟนคลับที่ทุ่มเทมาก และนั่นก็ดี 1924 01:23:17,583 --> 01:23:21,166 ฉันไม่ได้ทำดิสนีย์ โครงการในรอบกว่าหนึ่งปีแล้ว 1925 01:23:21,250 --> 01:23:23,500 ส่วนคนที่ ดูฉันยังคงอยู่ 1926 01:23:23,583 --> 01:23:25,000 หลายครั้ง เด็กจริงๆ 1927 01:23:25,083 --> 01:23:27,125 ฉันยังคงอยากเป็น ตัวอย่างที่ดี และฉันยังอยาก-- 1928 01:23:27,208 --> 01:23:29,542 แต่ในขณะเดียวกัน ขณะนี้ ฉันกำลังทำรายการเกี่ยวกับสื่อลามก 1929 01:23:29,625 --> 01:23:31,875 และเช่น ฉันรักอึที่ แบบว่าฉัน-- 1930 01:23:31,959 --> 01:23:33,792 นั่นคือสิ่งที่ฉันเป็น ควรจะทำ 1931 01:23:33,875 --> 01:23:36,500 ฉันเป็นนักแสดง และฉันอยากทำสิ่งดีๆ 1932 01:23:36,583 --> 01:23:38,709 มันจึงมีความสมดุลแปลกๆ อย่างเช่น 1933 01:23:38,792 --> 01:23:41,291 เมื่อคุณ... 1934 01:23:41,375 --> 01:23:43,166 พยายามที่จะทำลาย ออกมาจากบางสิ่งบางอย่าง 1935 01:23:43,250 --> 01:23:44,583 แต่ฉันก็รู้สึกถึง ความรับผิดชอบของการเป็น 1936 01:23:44,667 --> 01:23:48,041 ตัวอย่างสำหรับเด็กเหล่านี้ และฉันก็จริงจังกับเรื่องนั้น คุณรู้ไหม? 1937 01:23:48,917 --> 01:23:51,333 ฉันจะแต่งงานกับอะไร ฉันกำลังทำอยู่จริงๆ 1938 01:23:51,417 --> 01:23:52,667 และสิ่งที่ฉันจริงๆ อยากทำ 1939 01:23:52,750 --> 01:23:55,542 กับผู้คนอะไร อยากเห็นจากฉัน 1940 01:23:55,625 --> 01:23:58,542 และคนอะไร คาดหวังจากฉัน อืม 1941 01:23:58,625 --> 01:24:00,917 และทั้งสองสิ่งนี้ ไม่เหมือนกัน 1942 01:24:01,000 --> 01:24:04,041 -(ตั้งเรื่องไร้สาระ) -Man: แสดงโฟกัสขั้นต่ำให้ฉันหน่อย 1943 01:24:04,125 --> 01:24:05,875 กรรมการ: แอ็คชั่น! 1944 01:24:05,959 --> 01:24:07,417 อีวาน: ฉันแค่จะไปข้างหน้า และพูด 1945 01:24:07,500 --> 01:24:08,792 ฉันถูกอบรมมาเพื่อทำเช่นนี้ 1946 01:24:08,875 --> 01:24:11,709 มันเกี่ยวกับงานที่ดี และมันก็เกี่ยวกับการทำงาน กับคนดีๆ 1947 01:24:11,792 --> 01:24:14,000 แต่มันก็เกี่ยวกับด้วย พูดอะไรบางอย่าง 1948 01:24:14,083 --> 01:24:17,166 เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างที่คุณ เชื่อในหรือเคลื่อนย้ายผู้คน 1949 01:24:17,959 --> 01:24:20,375 และเป็นหนึ่งในนั้น เหตุผลที่ฉันทำ หนังอย่าง "สิบสาม" 1950 01:24:20,458 --> 01:24:23,375 และทำไมพ่อแม่ของฉัน อนุญาตให้ฉันทำ ภาพยนตร์แบบนั้น 1951 01:24:23,458 --> 01:24:25,750 เพราะพวกเขา ได้เข้าใจถึงคุณค่าของ 1952 01:24:25,834 --> 01:24:27,208 แสดงให้เห็นสิ่งที่เป็นจริง 1953 01:24:27,291 --> 01:24:29,000 ที่คนเยอะมาก ไม่อยากดู 1954 01:24:29,083 --> 01:24:34,000 และนั่นก็เป็นเช่นนั้น นำมาสู่ การเคลื่อนไหวของฉัน 1955 01:24:34,083 --> 01:24:36,709 ตอนนี้ฉันจำครั้งแรกของเราได้แล้ว พยาน เราจะไปตามลำดับนี้ 1956 01:24:36,792 --> 01:24:38,750 คุณวูด ถ้าคุณจะ ขอบคุณ. 1957 01:24:38,834 --> 01:24:41,250 ฉันมาที่นี่วันนี้เพื่อใช้ของฉัน ตำแหน่งในฐานะศิลปิน ผู้รอดชีวิต 1958 01:24:41,333 --> 01:24:44,083 แม่และทนายให้นำมา เสียงของมนุษย์ต่อประชากร 1959 01:24:44,166 --> 01:24:46,750 จำนวน 25 ล้าน ผู้รอดชีวิตในสหรัฐอเมริกา 1960 01:24:46,834 --> 01:24:49,125 ที่กำลังประสบอยู่ในปัจจุบัน ความไม่เท่าเทียมกันตามกฎหมาย 1961 01:24:49,208 --> 01:24:51,417 และผู้ที่ต้องการอย่างยิ่ง สิทธิพลเมืองขั้นพื้นฐาน 1962 01:24:51,500 --> 01:24:55,417 เราต้องผ่าน. ผู้รอดชีวิตจากการถูกทำร้ายทางเพศ บิลสิทธิในทั้งหมด 50 รัฐ 1963 01:24:55,500 --> 01:24:57,208 เราทำสิ่งนี้เมื่อเก้าโมงแล้ว 1964 01:24:57,291 --> 01:25:00,417 และมันเป็นหน้าที่ของเราที่จะ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าผู้รอดชีวิต ในส่วนที่เหลืออีก 41 1965 01:25:00,500 --> 01:25:02,583 ได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกัน มนุษยชาติและศักดิ์ศรี 1966 01:25:02,667 --> 01:25:06,375 และนี่เรียกว่าความก้าวหน้า และมันเริ่มต้นที่นี่ ขอบคุณ 1967 01:25:06,834 --> 01:25:10,250 ฉันละทิ้งวัยเด็กของฉัน สำหรับอุตสาหกรรมนี้ 1968 01:25:10,333 --> 01:25:12,417 และมันไม่ใช่ตัวเลือกของฉัน ขวา? 1969 01:25:12,500 --> 01:25:15,083 ฉันหมายความว่ามันคือสิ่งที่มันเป็น ฉันชอบชีวิตของฉันมาก 1970 01:25:15,166 --> 01:25:16,750 ฉันมีชีวิตที่ดีจริงๆ 1971 01:25:16,834 --> 01:25:18,458 “เพื่อนของคุณ วิล วีตัน” 1972 01:25:19,542 --> 01:25:22,417 มันเป็นครั้งสุดท้ายของฉัน ฉันอยากให้คุณมีมัน 1973 01:25:24,542 --> 01:25:27,917 -ดูสิทุกคน! วิล วีตันเป็นเพื่อนของฉัน! -(หัวเราะ) 1974 01:25:28,417 --> 01:25:30,458 วิล: ฉันมีครอบครัวที่น่าทึ่ง 1975 01:25:30,542 --> 01:25:32,792 และฉันเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ 1976 01:25:32,875 --> 01:25:35,625 และ--และแบบว่า ฉันสบายดี ในการเป็นนักแสดง 1977 01:25:35,709 --> 01:25:37,125 มันไม่ใช่ตัวเลือกแรกของฉัน 1978 01:25:37,208 --> 01:25:38,834 มันไม่ใช่ว่าอะไร ทำให้ฉันลุกจากเตียง 1979 01:25:38,917 --> 01:25:40,750 แต่เมื่อมีคนแบบว่า “เราต้องการนักแสดงเพื่อสิ่งนี้” 1980 01:25:40,834 --> 01:25:42,834 ฉันแบบว่า "ฉันทำได้" ขวา? (หัวเราะ) 1981 01:25:42,917 --> 01:25:46,000 ฉันเพิ่งพัฒนา ทักษะนั้นนะรู้ไหม? 1982 01:25:46,083 --> 01:25:48,291 แต่เมื่อฉันพยายามจะพูด ถึงพ่อแม่ของฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ 1983 01:25:48,375 --> 01:25:50,417 และพยายามที่จะ... 1984 01:25:51,375 --> 01:25:53,959 แสดงออกว่าฉันรู้สึกอย่างไร 1985 01:25:54,041 --> 01:25:56,458 และ--และแสดงออก ความรู้สึกสูญเสียของฉัน 1986 01:25:56,542 --> 01:25:58,709 และแสดงความรู้สึกของฉัน... 1987 01:25:59,542 --> 01:26:02,083 ไม่มี... 1988 01:26:02,750 --> 01:26:05,291 ไม่มีสิ่งเหล่านี้ ที่ฉันต้องการและจำเป็น 1989 01:26:05,375 --> 01:26:06,917 พวกเขาไม่ได้ยินมัน 1990 01:26:08,125 --> 01:26:10,208 (เสียงนกร้อง) 1991 01:26:13,792 --> 01:26:16,667 เมลานี: ในฐานะแม่ก็เกือบจะ ทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้น 1992 01:26:16,750 --> 01:26:18,542 ฉันไม่ได้ทำ บางอย่างใช่ไหม? 1993 01:26:18,625 --> 01:26:21,333 หรือทำไมไม่ได้ ฉันคิดว่าจะทำอย่างนั้น 1994 01:26:21,417 --> 01:26:23,542 ไปจนถึงของมาร์คเลย อาชีพเป็นกังวล 1995 01:26:23,625 --> 01:26:25,500 เธอทำเสมอ ทุกอย่างถูกต้อง 1996 01:26:25,583 --> 01:26:27,333 (หัวเราะ) ขอบคุณ 1997 01:26:27,417 --> 01:26:28,709 สำหรับคุณฉันหวังเช่นนั้น 1998 01:26:28,792 --> 01:26:31,166 แต่มันก็เป็นเช่นนั้น ทำให้คุณคิด 1999 01:26:31,250 --> 01:26:34,041 ฉันไปแล้วได้ไหม ไมล์พิเศษนั้นในฐานะแม่ 2000 01:26:34,125 --> 01:26:38,208 เผื่อจะได้เห็นเขาบ้าง โดยใครบางคน 2001 01:26:38,291 --> 01:26:41,625 แต่เรายังคง เราจะทำ ฤดูกาลนำร่องอีกครั้งในปีหน้า 2002 01:26:41,709 --> 01:26:43,834 และขึ้นอยู่กับว่าสิ่งนั้นดำเนินไปอย่างไร 2003 01:26:43,917 --> 01:26:47,166 เราอาจจะทำได้ ฤดูกาลเป็นตอนในฤดูใบไม้ร่วง 2004 01:26:47,250 --> 01:26:49,500 มันมากกว่านั้นจริงๆ เกี่ยวกับความพากเพียร 2005 01:26:49,583 --> 01:26:52,041 กว่าที่เป็นอยู่ โชคดีนะรู้ไหม 2006 01:26:52,125 --> 01:26:53,542 คนอื่นๆ ทุกคน คิดว่ามันโชคดี 2007 01:26:53,625 --> 01:26:56,208 จนกว่าคุณจะได้ไปจริงๆ ตรงนั้น แล้วมันก็แค่ 2008 01:26:56,291 --> 01:26:58,375 คุณรู้ไหม วันที่ดีจริงๆ 2009 01:26:58,458 --> 01:27:00,542 หลังจากผ่านไปมาก วันแห่งการทำงานหนัก 2010 01:27:00,625 --> 01:27:01,625 อืม 2011 01:27:02,625 --> 01:27:05,625 (การพูดคุยบนท้องถนน) 2012 01:27:08,667 --> 01:27:10,208 สวัสดีเอริน? 2013 01:27:10,291 --> 01:27:12,291 -เอริน (คุยโทรศัพท์): ใช่ไหม? -มีการบ้านมั้ย? 2014 01:27:13,500 --> 01:27:15,458 ผู้สัมภาษณ์: คุณจึงบอกว่าคุณต้องการ เพื่อไปค่ายฤดูร้อน 2015 01:27:16,417 --> 01:27:18,542 -ได้ไปไหม? -ใช่ ไม่ 2016 01:27:18,625 --> 01:27:20,041 -เลขที่. - คุณผิดหวังไหม? 2017 01:27:20,125 --> 01:27:22,917 นิดหน่อย. นิดหน่อย เพราะเพื่อนส่วนใหญ่ของฉัน 2018 01:27:23,000 --> 01:27:25,000 กำลังจะเข้านอน ค่ายตลอดฤดูร้อน 2019 01:27:26,125 --> 01:27:28,750 แต่ฉันได้ออดิชั่นแล้ว ตลอดฤดูร้อน 2020 01:27:28,834 --> 01:27:31,250 ฉันก็แค่จริงๆ จริงๆ ต้องการจริงๆ 2021 01:27:31,333 --> 01:27:34,917 กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง และได้ของฉันจริงๆ นะรู้ไหม 2022 01:27:35,000 --> 01:27:36,458 เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ฉันเคยต้องการเสมอ 2023 01:27:36,542 --> 01:27:38,583 ชื่อของฉันบน ฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม 2024 01:27:38,667 --> 01:27:40,917 ฉันเคยเป็นแบบว่า “ฉันอยากให้ชื่อของฉันเป็น บนดาวดวงหนึ่ง" 2025 01:27:41,000 --> 01:27:42,875 นั่นคืออะไรบางอย่าง ฉันอยากทำจริงๆ 2026 01:27:42,959 --> 01:27:46,083 ฉันอยากเป็นเหมือนมรดก และสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อื่น 2027 01:27:46,166 --> 01:27:47,875 เพื่อทำสิ่งที่พวกเขารัก 2028 01:27:47,959 --> 01:27:49,917 นั่นคือความฝันอันลึกล้ำของฉัน 2029 01:27:50,000 --> 01:27:52,000 เพื่อทำบางสิ่งบางอย่าง สำหรับคนอื่น 2030 01:27:53,625 --> 01:27:55,917 คุณเผชิญหน้ากับรอสโค! ฉันจะเผชิญ... 2031 01:27:56,000 --> 01:27:58,208 - ฉันจะเผชิญหน้ากับผู้ชายคนนี้ -(เด็กๆ คุยกัน) 2032 01:27:58,291 --> 01:28:00,250 สาม สอง หนึ่ง! (อุทาน) 2033 01:28:00,333 --> 01:28:02,417 (ของเล่นแสนยานุภาพ) 2034 01:28:02,500 --> 01:28:05,792 - และฉีก! -แกรี่ โคลแมน: หากมีใครเคยบอกฉัน 2035 01:28:05,875 --> 01:28:08,166 นั่นก็คือชีวิตของฉัน 2036 01:28:08,250 --> 01:28:11,625 คงจะเป็นเช่นนั้น เร็วพอนี้ ที่ฉันสามารถออกไปได้ 2037 01:28:11,709 --> 01:28:13,125 ฉันจะได้ออกไป ฉันจะบอกว่าเอ่อไม่ 2038 01:28:13,208 --> 01:28:15,333 มีชีวิตที่ปกติสุข 2039 01:28:15,417 --> 01:28:17,917 -และมีเพื่อน -(พูดพล่าม) 2040 01:28:18,000 --> 01:28:20,625 เป็นลูกครึ่งเพราะว่า. ฉันยังคงคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น 2041 01:28:20,709 --> 01:28:23,083 นั่นคือสิ่งที่ ฉันเพ้อฝันเกี่ยวกับ 2042 01:28:23,166 --> 01:28:26,250 ♪ ♪ 2043 01:28:26,875 --> 01:28:30,792 ฉันคิดว่ามัน...น่ากลัวมาก 2044 01:28:30,875 --> 01:28:33,208 และฉันก็จะทำ ไม่ต้องการลูก ๆ ของฉัน 2045 01:28:33,875 --> 01:28:37,709 เพื่อประกอบอาชีพ เหมือน-- ตอนเป็นเด็ก 2046 01:28:38,542 --> 01:28:41,583 เพราะฉันเพิ่งพบว่ามันเป็น ก่อกวนมากรู้ไหม? 2047 01:28:41,667 --> 01:28:44,667 -มิลล่า: ครับที่รัก - นิ้วเท้าของฉันเจ็บ. 2048 01:28:44,750 --> 01:28:47,750 มิลล่า: นิ้วเท้าของคุณเจ็บ นิ้วเท้าของคุณเจ็บส่วนไหน? 2049 01:28:47,834 --> 01:28:50,000 ลูกสาวคนโตของฉัน 2050 01:28:50,083 --> 01:28:52,625 ตอนนี้อายุ 11 ปี เมื่อไหร่ เธออายุสี่ขวบ 2051 01:28:52,709 --> 01:28:56,291 เธอพูดว่า "แม่ ฉันอยากจะออกทีวี” 2052 01:28:56,375 --> 01:28:59,834 สัญชาตญาณของฉันกำลังจะไป “คุณคิดว่าคุณต้องการสิ่งนี้ 2053 01:28:59,917 --> 01:29:02,917 “แต่ถ้าฉันอนุญาตให้คุณทำเช่นนี้ 2054 01:29:03,875 --> 01:29:05,208 คุณจะไม่ชอบมัน" 2055 01:29:06,750 --> 01:29:09,500 ฉันไม่รู้ ฉันเดาว่ามันเป็นหนึ่งจริงๆ ของสิ่งเหล่านั้นโดยที่เช่น 2056 01:29:09,583 --> 01:29:13,959 เธออยากเป็นนักแสดง และฉันอยากจะช่วยเธอ ทำในสิ่งที่เธอชอบทำ 2057 01:29:14,041 --> 01:29:17,375 เพราะเธอมีจริงๆ ความสามารถตามธรรมชาติของมัน 2058 01:29:17,458 --> 01:29:19,458 แต่คุณยังเด็กอยู่ คุณไม่จำเป็นต้องอย่างเช่น 2059 01:29:19,542 --> 01:29:21,458 ทำเป็นพวง ของภาพยนตร์ในขณะนี้ 2060 01:29:21,542 --> 01:29:23,834 เช่นสิ่งที่คุณต้องการ ตอนนี้คือการ 2061 01:29:23,917 --> 01:29:26,458 แข็งแกร่งขึ้น ชอบ... 2062 01:29:26,542 --> 01:29:30,875 คุณจะต้องเป็นเหมือน เรือที่มีใบเต็มใบ 2063 01:29:30,959 --> 01:29:33,709 กับลูกเรือนั่นเอง รู้วิธีการนำทาง 2064 01:29:33,792 --> 01:29:35,625 เช่นฉันต้องการคุณ ที่จะแข็งแกร่งมาก 2065 01:29:36,458 --> 01:29:38,583 ทอดด์: ลูกชายของฉันอยู่ใน ธุรกิจแต่เดิม 2066 01:29:38,667 --> 01:29:40,375 และไม่อีกต่อไป 2067 01:29:40,458 --> 01:29:42,875 แต่ฉันก็แบบว่า ถึงเวลาที่จะพาเขาออกไป เช่น "คุณต้องออกไป" 2068 01:29:42,959 --> 01:29:44,667 คุณรู้ไหมเพราะว่า มันเยี่ยมมากสำหรับเด็ก 2069 01:29:44,750 --> 01:29:46,333 คุณสร้างบัญชีธนาคารที่ดี เพราะเมื่อคุณอายุมากขึ้น 2070 01:29:46,417 --> 01:29:48,250 แต่คุณไม่ต้องการ อยู่ในธุรกิจนี้ 2071 01:29:48,333 --> 01:29:51,208 ฉันพาเขาไปทำธุรกิจ นั่นน่าเชื่อถือและยอดเยี่ยม 2072 01:29:51,291 --> 01:29:53,208 และคุณก็รู้ ทำเงินได้มากมาย 2073 01:29:53,291 --> 01:29:54,709 และชื่อของเขาจะไม่เป็นเช่นนั้น แม้กระทั่งถูกพูดถึง 2074 01:29:54,792 --> 01:29:56,500 ซึ่งดีมาก 2075 01:29:56,583 --> 01:29:59,333 ฉันรู้สึกเหมือนเป็นแบบอย่าง เพราะฉันเป็นแม่ อืม 2076 01:29:59,417 --> 01:30:00,875 นั่นทำให้ฉันเปลี่ยนไปจริงๆ... 2077 01:30:00,959 --> 01:30:04,709 ผู้สัมภาษณ์: คุณจัดการเพื่อเก็บลูกชายของคุณไว้ ออกจากอินเทอร์เน็ตโดยสมบูรณ์ 2078 01:30:04,792 --> 01:30:06,959 -ใช่. - เหมือนขาดไปโดยสิ้นเชิง 2079 01:30:07,583 --> 01:30:10,917 มันเป็นเรื่องมาก การตัดสินใจอย่างมีสติ อืม 2080 01:30:11,000 --> 01:30:13,291 ฉันคิดว่าเพราะวิธีการ ฉันถูกเลี้ยงดูมา 2081 01:30:13,375 --> 01:30:15,625 ฉันแค่ไม่อยากทำ อะไรก็ตามที่เขาไม่ได้ทำ มีคำพูดเข้ามาแล้ว 2082 01:30:15,709 --> 01:30:17,208 ถ้าเขาไม่ต้องการ เป็นบุคคลสาธารณะ 2083 01:30:17,291 --> 01:30:18,750 ถ้าเขาไม่ต้องการของเขา ภาพข้างนอกนั่น 2084 01:30:18,834 --> 01:30:20,792 ฉันก็ไม่อยากใส่ มันอยู่ที่นั่นเพื่อเขา 2085 01:30:20,875 --> 01:30:23,250 นอกจากนี้ยังมีเพียง ครีพมากมาย 2086 01:30:23,333 --> 01:30:25,291 (หัวเราะ) งั้น... 2087 01:30:25,375 --> 01:30:28,458 (เล่นกีต้าร์โปร่ง) 2088 01:30:38,959 --> 01:30:41,125 (แทรมโพลีนกระเด้ง) 2089 01:30:41,208 --> 01:30:45,500 ♪ ♪ 2090 01:30:49,875 --> 01:30:52,750 เฮนรี่: ตอนนี้เป็นผู้ใหญ่แล้ว และในฐานะผู้ปกครอง 2091 01:30:52,834 --> 01:30:55,083 คุณดูเลย ของวิธีการนั้น 2092 01:30:55,166 --> 01:30:58,208 มันพาเด็กออกไป ของโลกของพวกเขา 2093 01:30:59,709 --> 01:31:03,333 และดีใจที่ได้เป็นเด็ก 2094 01:31:03,417 --> 01:31:06,458 และมันก็ดี ให้มีวัยเด็ก นั่นคือวัยเด็ก 2095 01:31:06,542 --> 01:31:08,834 แก่ตัวมันเองโดยสมบูรณ์ 2096 01:31:08,917 --> 01:31:14,000 (กีตาร์พูดต่อ) 2097 01:31:45,083 --> 01:31:48,125 (ลมพัด) 2098 01:31:53,875 --> 01:31:54,750 ผู้ชาย: ใช่แล้ว! 2099 01:31:54,834 --> 01:31:58,083 ("ที่ห่างไกล" โดย Jeff Tweedy กำลังเล่น) 2100 01:32:10,542 --> 01:32:12,583 ♪ บนเส้นขอบฟ้า ♪ 2101 01:32:13,792 --> 01:32:16,250 ♪ หลังต้นไม้ ♪ 2102 01:32:17,458 --> 01:32:19,291 ♪ มีบางอย่างหายไป ♪ 2103 01:32:23,458 --> 01:32:26,792 ♪ มีบางอย่าง ฉันไม่เห็น♪ 2104 01:32:29,959 --> 01:32:33,750 ♪ และมีบางอย่าง หายไปในตัวฉัน ♪ 2105 01:32:39,625 --> 01:32:41,959 ♪ เหนือมหาสมุทร ♪ 2106 01:32:42,834 --> 01:32:44,959 ♪ ในระดับหนึ่ง ♪ 2107 01:32:46,458 --> 01:32:49,583 ♪ ฉันก็เหมือนกับฉัน ♪ 2108 01:32:49,667 --> 01:32:51,750 ♪ เคยเป็น ♪ 2109 01:32:52,959 --> 01:32:57,291 ♪ ในระยะไกล ฉันยังคงเป็นฉัน ♪ 2110 01:33:03,959 --> 01:33:06,667 ♪ ก่อนที่ฉันจะปิด ♪ 2111 01:33:07,166 --> 01:33:09,208 ♪ ก่อนที่ฉันจะไป ♪ 2112 01:33:10,333 --> 01:33:12,750 ♪ ก่อนที่คุณจะล่องลอยไป ♪ 2113 01:33:12,834 --> 01:33:15,333 ♪ สู่สิ่งที่ไม่รู้จัก ♪ 2114 01:33:16,792 --> 01:33:18,834 ♪ น้ำที่ไม่จดที่แผนที่ ♪ 2115 01:33:19,959 --> 01:33:22,166 ♪ ความฝันที่ถูกลืม ♪ 2116 01:33:23,500 --> 01:33:25,417 ♪ ช่วงเวลาที่หายไป ♪ 2117 01:33:25,500 --> 01:33:29,000 ♪ พวกเขาทั้งหมดอยู่ที่ไหน กลับมาหาฉันเถอะ ♪ 2118 01:33:35,959 --> 01:33:38,333 ♪ บนเส้นขอบฟ้า ♪ 2119 01:33:39,166 --> 01:33:41,208 ♪ ใต้รองเท้าของฉัน ♪ 2120 01:33:42,208 --> 01:33:44,750 ♪ ฉันยังคงสับสน ♪ 2121 01:33:44,834 --> 01:33:47,667 ♪ By the world I'm walking through ♪ 2122 01:33:49,208 --> 01:33:51,709 ♪ มีบางอย่างหายไป ♪ 2123 01:34:09,834 --> 01:34:12,875 ♪ ♪