1
00:01:45,731 --> 00:01:48,900
พระคัมภีร์กล่าวไว้อย่างนั้น
ผู้ที่ไม่มีความรัก
2
00:01:48,901 --> 00:01:53,279
ไม่รู้จักพระเจ้า
เพราะพระเจ้าทรงเป็นความรัก
3
00:01:53,280 --> 00:01:58,952
และเราขอยกย่องความเมตตาของพระองค์
ทุกคนที่รักและเสียชีวิต
4
00:01:58,953 --> 00:02:01,330
ความประสงค์ของคุณ
อาจบรรลุผลได้
5
00:02:02,373 --> 00:02:08,294
เช่นเดียวกับการบัพติศมา เบ็ตตี้ กอร์สวมชุด
พระคริสต์ ดังนั้นในพระคริสต์ ขอให้เบตตี้ กอร์
6
00:02:08,295 --> 00:02:10,839
- สวมสง่าราศี
- ลูกอม?
7
00:02:10,840 --> 00:02:13,675
ห่มสง่าราศี
สวมชุดสง่าราศี
8
00:02:13,676 --> 00:02:15,510
- ลูกอม?
- สวมชุดสง่าราศี
9
00:02:15,511 --> 00:02:16,846
ลูกอม
10
00:02:19,890 --> 00:02:21,392
คุณพร้อมหรือยัง?
11
00:02:27,440 --> 00:02:28,441
คุณได้ยินฉันไหม?
12
00:02:29,942 --> 00:02:31,944
ฉันพร้อมเท่าที่ฉันจะได้
13
00:02:33,404 --> 00:02:36,407
อย่าถืออะไรกลับ
14
00:02:36,824 --> 00:02:39,910
ถ้ามันดูเหมือน
คุณกำลังซ่อนอยู่ พวกเราแพ้แล้ว
15
00:02:44,665 --> 00:02:45,916
ถึงเวลาแล้ว.
16
00:04:08,916 --> 00:04:10,959
คุณคราวเดอร์ใช่ไหม
พร้อมที่จะดำเนินการต่อหรือยัง?
17
00:04:10,960 --> 00:04:12,544
ใช่แล้ว ท่านผู้มีเกียรติ
18
00:04:12,545 --> 00:04:14,588
ฝ่ายป้องกันโทรมา
แคนเดซ มอนโกเมอรี่.
19
00:04:21,804 --> 00:04:24,055
คุณได้ยินอัลลันแล้ว
คำให้การของกอร์
20
00:04:24,056 --> 00:04:26,642
เป็นคำอธิบายของเขาเกี่ยวกับ
เรื่องถูกต้องหรือไม่?
21
00:04:27,768 --> 00:04:29,270
ใช่
22
00:04:30,104 --> 00:04:33,107
มันลุกลามออกไป
ความว่างเปล่า? มันโอเวอร์ไปแล้วเหรอ?
23
00:04:35,818 --> 00:04:37,277
ใช่
24
00:04:37,278 --> 00:04:40,281
ไม่มีถ่านที่ลุกไหม้อยู่เลย
ทำให้คุณอยากกลับมาอยู่ด้วยกันไหม?
25
00:04:42,450 --> 00:04:43,534
ไม่แน่นอน
26
00:04:44,326 --> 00:04:46,996
เรียกร้องความสนใจของคุณไปที่
เช้าวันที่ 13 มิถุนายน
27
00:04:47,997 --> 00:04:49,999
ทำไมคุณไปบ้านกอร์?
28
00:04:51,041 --> 00:04:53,960
เรามีแผนที่จะไปดู "The
เอ็มไพร์โต้กลับ”
29
00:04:53,961 --> 00:04:56,963
อลิสาอยากไปและเจนนี่
อยากให้อลิสาไปมาก
30
00:04:56,964 --> 00:05:00,049
เจนนี่เป็นของคุณ
ลูกสาววัย 7 ขวบ?
31
00:05:00,050 --> 00:05:01,676
- ใช่.
- แล้วอลิสาล่ะ?
32
00:05:01,677 --> 00:05:04,513
อลิสา กอร์ เพื่อนสนิทของเจนนี่
เธอพักค้างคืน
33
00:05:05,181 --> 00:05:06,181
ลูกสาวของเบ็ตตี้ กอร์เหรอ?
34
00:05:06,932 --> 00:05:09,601
- ใช่.
- แล้วคุณกับเบ็ตตี้เป็นเพื่อนกันเหรอ?
35
00:05:09,602 --> 00:05:10,727
ใช่.
36
00:05:10,728 --> 00:05:13,814
ก่อนวันที่ 13 มิถุนายนปีนี้
37
00:05:14,690 --> 00:05:19,236
มีคุณและคุณนายกอร์เคย
ได้แลกเปลี่ยนถ้อยคำไม่เป็นมิตรบ้างไหม?
38
00:05:20,029 --> 00:05:21,780
- ไม่
- คุณเคยมี
39
00:05:21,781 --> 00:05:23,990
- มีการทะเลาะวิวาททางร่างกายบ้างไหม?
- ไม่
40
00:05:23,991 --> 00:05:26,743
ตรวจร่างกายครั้งสุดท้ายเมื่อใด
การทะเลาะวิวาทใดๆ
41
00:05:26,744 --> 00:05:31,289
คุณสามารถจำการเข้าไปได้
กับใครนอกจากวันที่ 13 มิถุนายน?
42
00:05:31,290 --> 00:05:33,042
ฉันไม่คิดว่า
เคยมีเลย
43
00:05:33,751 --> 00:05:35,294
ทะเลาะวิวาทกันยังไงล่ะ?
44
00:05:36,003 --> 00:05:37,086
ฉันคิดไม่ออกเลย
45
00:05:37,087 --> 00:05:41,926
ด้วยความระลึกถึงอย่างดีที่สุด
คุณไม่เคยต่อสู้กับใคร
46
00:05:42,426 --> 00:05:45,930
ทั้งทางร่างกายหรือ
ด้วยวาจาก่อนวันที่ 13 มิถุนายน?
47
00:05:47,264 --> 00:05:48,640
ถูกต้องแล้ว
48
00:05:48,641 --> 00:05:50,935
ดังนั้นคุณจึงไปที่กอร์
เช้าวันนั้นที่บ้านเหรอ?
49
00:05:51,852 --> 00:05:53,854
เพื่อไปเอาชุดว่ายน้ำของอลิสา
50
00:05:56,982 --> 00:05:59,776
วันนั้นเธอมีเรียนว่ายน้ำ และ
ถ้าเธอจะอยู่ต่ออีกคืน
51
00:05:59,777 --> 00:06:01,278
ฉันจะต้องพาเธอไป
52
00:06:01,821 --> 00:06:04,406
โทรหานางหรือยัง
กอร์ก่อนไปเหรอ?
53
00:06:05,950 --> 00:06:07,242
- ไม่
- ลูกอม
54
00:06:07,243 --> 00:06:09,702
ขอโทษ โทรหาคุณทำไม
สามารถบุกเข้าไปได้เลยใช่ไหม?
55
00:06:09,703 --> 00:06:11,163
เธอดูเป็นอย่างไร
คุณไปถึงที่นั่นเมื่อไหร่?
56
00:06:12,206 --> 00:06:14,165
ดูเหมือนเธอจะรีบไปหน่อย
57
00:06:14,166 --> 00:06:15,459
รีบเหรอ?
58
00:06:16,168 --> 00:06:19,839
เธอกำลังวางแผนการเดินทางครั้งใหญ่
และเธอก็ดูกังวลกับเรื่องนี้
59
00:06:20,422 --> 00:06:22,173
- เธอเชิญคุณเข้ามาไหม?
- ใช่.
60
00:06:22,174 --> 00:06:24,760
และเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
เธอเชิญคุณเข้าไปเหรอ?
61
00:06:25,970 --> 00:06:27,096
เรา
62
00:06:28,013 --> 00:06:29,931
พูดคุยเกี่ยวกับแผนการฉายภาพยนตร์
63
00:06:29,932 --> 00:06:32,184
ฉันถามเธอว่ามันเป็น
โอเคสำหรับอลิสาไป
64
00:06:32,685 --> 00:06:34,477
เราคุยกันเรื่อง
เรียนว่ายน้ำ,
65
00:06:34,478 --> 00:06:36,479
การเดินทางที่กำลังจะมาถึงของเธอ
66
00:06:36,480 --> 00:06:38,440
เธอแนะนำฉัน
ถึงลูกสุนัขตัวใหม่
67
00:06:38,441 --> 00:06:41,652
มันเป็นเรื่องปกติ
การสนทนาที่เป็นมิตร?
68
00:06:43,779 --> 00:06:44,780
มาก.
69
00:06:45,531 --> 00:06:47,491
จนกว่าฉันจะได้
พร้อมออกเดินทาง
70
00:06:48,659 --> 00:06:50,161
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
71
00:06:52,788 --> 00:06:54,331
ฉันบอกว่าฉันควร
72
00:06:55,499 --> 00:06:57,877
ไปเหมือนที่ฉันมี
ธุระที่จะทำงาน
73
00:06:59,003 --> 00:07:00,671
และทันใดนั้นเธอก็โพล่งออกมา
74
00:07:01,297 --> 00:07:03,424
คุณกำลังมี
ความสัมพันธ์กับอัลลันเหรอ?
75
00:07:04,508 --> 00:07:05,926
แล้วคุณพูดอะไร?
76
00:07:07,678 --> 00:07:09,138
ใช่.
77
00:07:11,640 --> 00:07:13,350
แต่มันก็นานมาแล้ว
78
00:07:14,643 --> 00:07:15,643
คุณรอสักครู่
79
00:07:16,812 --> 00:07:18,814
ฉันคิดว่าบางทีเธออาจมี
80
00:07:19,815 --> 00:07:24,068
พบการ์ดหรือจดหมาย
ที่อัลลันหรือฉันเขียนไว้
81
00:07:24,069 --> 00:07:27,156
และบางทีเธออาจจะแค่
ก็ไปเอามัน
82
00:07:28,824 --> 00:07:30,034
และเมื่อเธอปรากฏตัวอีกครั้ง?
83
00:07:34,455 --> 00:07:35,664
เธอมีขวาน
84
00:07:40,294 --> 00:07:43,464
คุณอยู่ในความกลัวสำหรับ
ชีวิตของคุณในขณะนั้น?
85
00:07:44,298 --> 00:07:45,424
ไม่
86
00:07:46,175 --> 00:07:48,093
เพราะฉันไม่เคยฝัน
เธอจะใช้มัน
87
00:07:49,929 --> 00:07:50,971
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?
88
00:07:51,555 --> 00:07:54,140
ฉันบอกว่าภายใต้
สถานการณ์
89
00:07:54,141 --> 00:07:57,478
ฉันน่าจะนำมา
อลิสากลับบ้านหลังเลิกเรียนพระคัมภีร์
90
00:07:58,145 --> 00:08:00,898
- และเธอก็พูดว่า - ไม่ ฉัน
ไม่อยากเจอคุณอีกต่อไป
91
00:08:01,482 --> 00:08:03,608
และเธอก็วางขวานลง
92
00:08:03,609 --> 00:08:05,903
คุณเคยเห็นไหมว่า
ขวานมาก่อนในชีวิตของคุณ?
93
00:08:06,570 --> 00:08:07,404
ไม่
94
00:08:07,405 --> 00:08:09,864
คุณรู้หรือไม่
กอร์สมีขวานเหรอ
95
00:08:09,865 --> 00:08:11,741
- ไม่
- เกิดอะไรขึ้นต่อไป?
96
00:08:11,742 --> 00:08:13,743
ฉันเข้าไปในห้องเอนกประสงค์
97
00:08:13,744 --> 00:08:15,871
ไปคว้าชุดว่ายน้ำของ Alisa
98
00:08:16,997 --> 00:08:18,748
และนั่นก็เป็นเวลาใกล้เคียงกัน
99
00:08:18,749 --> 00:08:21,377
ที่เบ็ตตี้กลับมาจาก
ห้องน้ำพร้อมผ้าเช็ดตัว
100
00:08:22,336 --> 00:08:23,336
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
101
00:08:26,757 --> 00:08:29,676
เธอดูเจ็บปวดมาก
102
00:08:29,677 --> 00:08:31,762
แหม่ม ฉันจะไป
ต้องการให้คุณพูดออกมา
103
00:08:33,013 --> 00:08:34,849
เบ็ตตี้ดูเจ็บเหรอ?
104
00:08:36,767 --> 00:08:39,352
ฉันวางมือบนไหล่ของเธอ
105
00:08:40,312 --> 00:08:41,605
และทันใดนั้นฉันก็พูดว่า
106
00:08:42,064 --> 00:08:43,858
ฉันเสียใจมาก
107
00:08:45,776 --> 00:08:47,987
และเธอไม่ชอบสิ่งนั้น
108
00:08:55,619 --> 00:08:58,019
- คุณไม่สามารถมีเขาได้
- ทันใดนั้น เธอก็ขวานอีกครั้ง
109
00:08:58,289 --> 00:09:00,165
คุณไม่สามารถมีเขาได้
คุณไม่สามารถมีเขาได้!
110
00:09:00,166 --> 00:09:01,416
ฉันจะมีลูกอีกคน
111
00:09:01,417 --> 00:09:02,833
- คุณไม่สามารถมีเขาได้
- โปรด. ฉันไม่ต้องการ...
112
00:09:02,834 --> 00:09:04,920
- คุณไม่สามารถมีเขาได้!
- ฉันไม่ต้องการเขา!
113
00:09:05,504 --> 00:09:07,006
เบ็ตตี้ อย่าทำแบบนี้
114
00:09:09,383 --> 00:09:10,467
คุณกำลังทำอะไร?
115
00:09:10,468 --> 00:09:13,761
คุณคิดไหมว่าในขณะนั้น
เธอกำลังจะฆ่าคุณเหรอ?
116
00:09:13,762 --> 00:09:16,097
ฉันก็ยังไม่เชื่อ
เธอเคยทำอย่างนั้น
117
00:09:16,682 --> 00:09:18,808
แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง
ความเชื่อของคุณเปลี่ยนไป?
118
00:09:18,809 --> 00:09:20,644
- ใช่.
- เมื่อไร?
119
00:09:24,856 --> 00:09:27,651
เมื่อเธอเหวี่ยงขวานขึ้น
120
00:09:30,613 --> 00:09:32,490
และมันตีฉันเข้าไป
ด้านข้างศีรษะของฉัน
121
00:09:36,118 --> 00:09:38,537
คุณสามารถอธิบาย
แรงสวิงนั้นเหรอ?
122
00:09:39,288 --> 00:09:41,498
ดูเหมือนกับทุก
ออนซ์ของความแข็งแกร่งของเธอ
123
00:09:41,499 --> 00:09:44,459
ตอนนี้คุณกังวลแล้วหรือยัง
เพื่อชีวิตของคุณ?
124
00:09:44,460 --> 00:09:47,046
ฉันรู้แล้วว่าเธอ
อยากจะฆ่าฉัน
125
00:09:48,964 --> 00:09:50,423
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
126
00:09:52,635 --> 00:09:54,637
ฉันคว้าขวาน
127
00:09:55,638 --> 00:09:56,638
คุณ...
128
00:10:20,204 --> 00:10:21,247
ฉันคิดว่าฉันจะฆ่าเธอ
129
00:10:26,877 --> 00:10:28,087
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
130
00:10:30,881 --> 00:10:32,383
ฉันเพิ่งจะออกไป แต่...
131
00:10:37,888 --> 00:10:38,888
แต่อะไรนะ?
132
00:10:55,155 --> 00:10:56,365
ปล่อยฉันนะ!
133
00:11:02,413 --> 00:11:06,750
ได้โปรด ฉันไม่ต้องการเขา
ไม่ ฉันไม่ต้องการเขา!
134
00:11:09,253 --> 00:11:13,340
ได้โปรด ฉันไม่ต้องการเขา
ฉันไม่ต้องการเขา! เลขที่!
135
00:12:28,582 --> 00:12:32,169
คุณจำได้ไหมว่าคุณกี่ครั้ง
ตีเธอเมื่อเธอตัวตรง?
136
00:12:32,962 --> 00:12:34,504
ไม่
137
00:12:34,505 --> 00:12:36,590
แล้วตอนที่เธอล้มล่ะ?
138
00:12:39,051 --> 00:12:41,803
ฉันแค่จำได้ว่าฉันกลัว
ว่าเธอจะได้กลับมาอีกครั้ง
139
00:12:41,804 --> 00:12:43,931
ฉันจึงตีเธอต่อไป
140
00:12:49,687 --> 00:12:52,313
เมื่อไปถึงบ้านกอร์
141
00:12:52,314 --> 00:12:55,359
คุณมีมันอยู่ในของคุณหรือเปล่า
คิดจะฆ่าเบตตี้ กอร์เหรอ?
142
00:12:55,651 --> 00:12:56,485
ไม่
143
00:12:56,486 --> 00:12:59,112
หลังจากที่เธอตีคุณเข้ามา
หัวครั้งแรก
144
00:12:59,113 --> 00:13:01,739
คุณมีมันอยู่ในใจหรือเปล่า
แล้วไปฆ่าเบตตี้ กอร์เหรอ?
145
00:13:01,740 --> 00:13:02,658
ไม่
146
00:13:02,659 --> 00:13:05,910
หลังจากที่เธอตีคุณครั้งที่สอง
เวลา คุณมีมันอยู่ในใจแล้วหรือยัง
147
00:13:05,911 --> 00:13:07,287
- เพื่อฆ่าเบตตี้ กอร์เหรอ?
- ไม่
148
00:13:07,288 --> 00:13:08,538
เมื่อใดหากเคย
149
00:13:08,539 --> 00:13:11,373
มันเข้ามาในใจคุณหรือเปล่า
คุณต้องฆ่าเบตตี้ กอร์
150
00:13:11,374 --> 00:13:13,294
เพื่อไม่ให้ถูกฆ่า?
151
00:13:13,961 --> 00:13:15,421
ฉันไม่เคยคิดเกี่ยวกับมัน
152
00:13:16,130 --> 00:13:17,840
มันเพิ่งเกิดขึ้น
153
00:13:21,886 --> 00:13:23,595
หลังจากที่คุณหยุดตีเธอแล้ว
154
00:13:23,596 --> 00:13:25,181
คุณทำอะไร?
155
00:13:29,518 --> 00:13:30,895
ฉันเดินไปรอบๆ
156
00:13:32,188 --> 00:13:33,814
ฉันยืนอยู่ข้างหลังและ
157
00:13:34,815 --> 00:13:36,816
ฉันมองดูตัวเองแล้วฉันก็
158
00:13:37,234 --> 00:13:39,236
อาบไปด้วยเลือด
159
00:13:41,447 --> 00:13:43,908
ความรู้สึกของคุณคืออะไร
ในขณะนั้น?
160
00:13:49,872 --> 00:13:51,874
ฉันรู้สึกสกปรกมาก
161
00:13:53,124 --> 00:13:55,586
ฉันต้องได้รับเลือด
ปิด. มันทำให้ฉันป่วย
162
00:13:57,505 --> 00:13:58,714
ฉันเข้าไปอาบน้ำแล้ว
163
00:14:16,899 --> 00:14:19,318
ฉันแค่อยากจะทำมัน
ไปหมดสิ้นแต่ข้าพเจ้าทำไม่ได้
164
00:14:25,282 --> 00:14:28,702
และฉันก็คิดต่อไปว่า
ฉันจะต้องเป็นคนปกติ
165
00:14:32,081 --> 00:14:33,457
ทีละสิ่ง
166
00:14:33,999 --> 00:14:37,086
การ์ดวันพ่อ.
เรียนว่ายน้ำ.
167
00:14:37,837 --> 00:14:39,296
ภาพยนตร์.
168
00:14:40,631 --> 00:14:42,048
ทีละสิ่ง ปกติ.
169
00:14:43,968 --> 00:14:46,803
และเมื่อคุณออกจากบ้าน
และเริ่มขับรถกลับบ้าน
170
00:14:46,804 --> 00:14:51,517
ความคิดอะไรกำลังดำเนินอยู่
ผ่านความคิดของคุณในขณะนั้น?
171
00:14:53,144 --> 00:14:55,146
ว่ามันเป็นความผิดพลาดทั้งหมด
172
00:14:57,273 --> 00:14:58,983
แล้วมันก็ไม่เคยเกิดขึ้น
173
00:15:02,903 --> 00:15:04,905
มันไม่เคยเกิดขึ้น
174
00:15:06,699 --> 00:15:07,908
แต่มันก็เกิดขึ้น
175
00:15:14,248 --> 00:15:16,541
คุณฆ่าเบ็ตตี้
ขวิดด้วยขวานนี้
176
00:15:16,542 --> 00:15:19,294
- ขอโทษที อย่าให้ฉันดูเรื่องนั้นนะ
- คุณฆ่าเธอด้วยขวานนี้!
177
00:15:19,295 --> 00:15:21,630
- หยุด. หยุด.
- คุณสามารถดูได้ ดูสิ!
178
00:15:25,258 --> 00:15:26,258
คุณต้องการหยุดพักไหม?
179
00:15:30,806 --> 00:15:31,806
ไม่ ฉันไม่เป็นไร
180
00:15:33,017 --> 00:15:34,268
ฉันสบายดี.
181
00:15:39,899 --> 00:15:40,900
ให้เป็นพยาน.
182
00:15:49,283 --> 00:15:51,285
เมื่อคุณออกจากบ้าน
ทารกอยู่ที่นั่น
183
00:15:52,369 --> 00:15:55,247
ตามลำพัง. โดยที่แม่ของเธอเสียชีวิตแล้ว
184
00:15:57,958 --> 00:16:00,044
ฉันไม่ได้คิด
เกี่ยวกับทารก
185
00:16:01,295 --> 00:16:04,422
ใจของฉันไม่ได้คิดเลย
186
00:16:04,423 --> 00:16:06,258
คือมันกำลังคิดอยู่
187
00:16:07,426 --> 00:16:09,219
ควรไปอาบน้ำ
188
00:16:09,220 --> 00:16:11,555
มันกำลังคิดว่าควรจะ
ล้างเลือดออก
189
00:16:13,849 --> 00:16:14,975
เมื่อคุณออกจากบ้าน
190
00:16:15,893 --> 00:16:18,229
คุณรู้ว่าคุณฆ่าเบ็ตตี้
ขวิดด้วยขวานใช่ไหม?
191
00:16:18,813 --> 00:16:21,564
- ฉันรู้
- และเมื่อคุณกลับมาถึงโบสถ์
192
00:16:21,565 --> 00:16:22,650
คุณบอกใครไม่ได้เหรอ?
193
00:16:23,275 --> 00:16:25,401
ฉันอยากจะแกล้งทำเป็น
มันไม่ได้เกิดขึ้น
194
00:16:25,402 --> 00:16:28,197
อยากจะ "แกล้งทำเป็น"
มันไม่ได้เกิดขึ้น
195
00:16:29,365 --> 00:16:32,868
คุณ "แกล้ง" กับเพื่อนของคุณ
และเพื่อนร่วมคริสตจักรในคริสตจักร?
196
00:16:33,911 --> 00:16:36,663
- ใช่.
- คุณ "แกล้ง" กับเพื่อนสนิทของคุณ
197
00:16:36,664 --> 00:16:38,082
และอดีตเจ้าอาวาส
แจ็กกี้ ไตร่ตรอง?
198
00:16:39,542 --> 00:16:41,334
- ใช่.
- คุณ "แกล้ง" กับสามีของคุณหรือไม่?
199
00:16:41,335 --> 00:16:43,254
คุณ "เสแสร้ง" โดยเฉพาะ
กับตำรวจ
200
00:16:44,004 --> 00:16:46,715
ฉันไม่จริงใจในตอนแรก
201
00:16:47,550 --> 00:16:50,677
แต่ฉันก็โกหกตัวเองเท่านั้น
เท่าที่ฉันโกหกพวกเขา
202
00:16:50,678 --> 00:16:53,097
แต่วันนี้คุณไม่ได้โกหกเหรอ?
203
00:16:54,598 --> 00:16:56,100
ไม่
204
00:16:58,894 --> 00:17:02,730
คุณบอกว่าเบ็ตตี้ กอร์ไปแล้ว
ไปที่ห้องเอนกประสงค์
205
00:17:02,731 --> 00:17:05,191
แล้วขวานก็ปรากฏตัวขึ้น?
206
00:17:05,192 --> 00:17:07,111
- ใช่.
- คุณไม่ได้พยายามหนีเหรอ?
207
00:17:07,570 --> 00:17:09,446
อย่างที่ผมได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้
208
00:17:09,447 --> 00:17:12,157
ฉันไม่คิดว่าชีวิตของฉันเป็น
ตกอยู่ในอันตรายในขณะนั้น
209
00:17:12,158 --> 00:17:14,993
แต่ต่อมาคุณทำเหรอ? ทำไม
แล้วคุณไม่ได้วิ่งเหรอ?
210
00:17:14,994 --> 00:17:16,536
เมื่อถึงจุดนั้นฉันถูกบล็อก
211
00:17:16,537 --> 00:17:18,538
แล้วเรื่องนั้นล่ะ.
ประตูโรงรถเหรอ?
212
00:17:18,539 --> 00:17:19,582
มันถูกปิด
213
00:17:22,585 --> 00:17:24,587
ท่านผู้มีเกียรติ ฉันขอเข้าใกล้ได้ไหม?
214
00:17:25,045 --> 00:17:27,756
ฉันจะแสดงให้คุณดูนิทรรศการที่ 13
215
00:17:32,845 --> 00:17:33,845
คุณจำสิ่งนี้ได้ไหม?
216
00:17:34,638 --> 00:17:36,139
มันเป็นเลนส์สำหรับแว่นกันแดดของฉัน
217
00:17:36,140 --> 00:17:37,975
- แว่นกันแดดที่คุณใส่ในวันนั้น?
- ใช่.
218
00:17:38,767 --> 00:17:40,727
พบเลนส์ตัวนี้
219
00:17:40,728 --> 00:17:43,731
ในโรงรถ ทำ
คุณไปในโรงรถเหรอ?
220
00:17:44,648 --> 00:17:46,108
- ไม่
- ไม่เคยเหรอ?
221
00:17:47,234 --> 00:17:49,444
ฉันไม่เคยไป
ในโรงรถกอร์
222
00:17:49,445 --> 00:17:51,571
แล้วจะอธิบายยังไง.
เลนส์ไปยังแว่นกันแดดของคุณ
223
00:17:51,572 --> 00:17:52,865
อยู่ในโรงรถเหรอ?
224
00:17:53,949 --> 00:17:57,786
บางทีในระหว่างการต่อสู้นั้น
โดนเตะเข้าไปตรงนั้น
225
00:17:57,787 --> 00:18:01,623
มันโดนเตะเหรอ? ในขณะที่
ประตูถูกปิดเหรอ?
226
00:18:01,624 --> 00:18:05,211
ไม่ ขณะที่ฉันกำลังพยายามจะออกไป
227
00:18:06,545 --> 00:18:07,879
ฉันเปิดประตูเข้าไปเล็กน้อย
228
00:18:07,880 --> 00:18:10,590
ก่อนที่เบ็ตตี้จะกลับมาหาฉัน
229
00:18:10,591 --> 00:18:13,384
และบางทีมันอาจจะได้แล้ว
เตะเข้าไปในโรงรถ
230
00:18:13,385 --> 00:18:15,638
ขณะที่ประตูแง้มอยู่
231
00:18:16,722 --> 00:18:18,598
นั่นเป็นคำอธิบายเท่านั้น
ฉันสามารถคิดขึ้นมาได้
232
00:18:18,599 --> 00:18:20,517
ฉันพนันได้เลยว่าคุณหวังว่าคุณจะทำได้
มากับอีก
233
00:18:20,518 --> 00:18:22,769
- การคัดค้าน
- อย่างแรก คุณบอกว่าประตูปิดแล้ว
234
00:18:22,770 --> 00:18:24,938
ตอนนี้คุณแก้ไขมัน
ถึง "แง้มเล็กน้อย"
235
00:18:24,939 --> 00:18:26,816
นางมอนโกเมอรี่
236
00:18:27,691 --> 00:18:29,317
คุณกำลังแกล้งทำเป็น
ตอนนี้อยู่กับเราอีกแล้วเหรอ?
237
00:18:29,318 --> 00:18:31,444
- การคัดค้าน
- ถูกครอบงำ
238
00:18:31,445 --> 00:18:33,780
คุณพิจารณาตัวเอง.
เป็นคนโกหกที่ดีเหรอ?
239
00:18:33,781 --> 00:18:36,533
- คัดค้าน!
- เอาชนะและหยุดเรื่องไร้สาระของคุณ
240
00:18:36,534 --> 00:18:38,201
เมื่อคุณบอกคุณ
เพื่อนร่วมชุมนุม
241
00:18:38,202 --> 00:18:40,161
กลับมาที่คริสตจักรว่าไม่มีอะไร
เกิดขึ้นที่บ้านกอร์
242
00:18:40,162 --> 00:18:41,580
พวกเขาเชื่อคุณหรือเปล่า?
243
00:18:43,332 --> 00:18:44,166
ใช่.
244
00:18:44,167 --> 00:18:46,877
ตอนที่คุณบอกแจ็กกี้
ลองคิดดูว่าเธอเชื่อคุณไหม?
245
00:18:47,795 --> 00:18:48,629
ใช่.
246
00:18:48,630 --> 00:18:50,798
เมื่อคุณบอกคุณ
สามีเขาเชื่อคุณเหรอ?
247
00:18:52,508 --> 00:18:55,219
- ใช่.
- คนเหล่านี้ทั้งหมดเชื่อคุณ
248
00:18:55,845 --> 00:18:57,262
คุณจะต้องเป็นคนโกหกที่ดีมาก
249
00:18:57,263 --> 00:18:58,972
- คัดค้าน!
- และฉันจะจินตนาการว่าถ้าคุณหลอกได้
250
00:18:58,973 --> 00:19:00,098
คนที่รู้จักคุณดีที่สุด...
251
00:19:00,099 --> 00:19:02,101
- คัดค้าน!
- โอ้เอาล่ะ
252
00:19:07,064 --> 00:19:08,524
เขาทำเสียหาย.
253
00:19:08,941 --> 00:19:11,609
ฉันควรจะทำมากกว่านี้ด้วย
เลนส์แว่นกันแดดนั่น
254
00:19:11,610 --> 00:19:13,903
เรามีวันที่ค่อนข้างดี
255
00:19:13,904 --> 00:19:16,156
ไม่มีใครซื้อ
คำให้การของแคนดี้
256
00:19:16,157 --> 00:19:18,533
- เราไม่รู้เรื่องนั้น
- คุณกำลังฟังสิ่งที่กำลังพูดอยู่หรือเปล่า?
257
00:19:18,534 --> 00:19:21,161
สื่อไม่ได้รับคะแนนเสียง
258
00:19:21,162 --> 00:19:24,038
ฉันกำลังดูคณะลูกขุน
ระหว่างการเป็นพยานของแคนดี้
259
00:19:24,039 --> 00:19:25,874
พวกเขายึดติดกับทุกคำพูด
260
00:19:25,875 --> 00:19:27,585
ดูเหมือนพวกเขาจะอยู่กับเธอ
261
00:19:28,794 --> 00:19:29,920
แล้วหมอเฟสันล่ะ?
262
00:19:30,588 --> 00:19:32,714
ฉันไม่แน่ใจว่าผู้พิพากษาไรอันจะทำ
พบว่าการสะกดจิตเป็นที่ยอมรับได้
263
00:19:32,715 --> 00:19:35,091
ใช่แล้ว เราต้องพยายาม
264
00:19:35,092 --> 00:19:37,678
การป้องกันตัวเองไม่ได้
คิดเป็น 40 แต้ม
265
00:19:38,137 --> 00:19:39,430
เราต้องการเฟสัน
266
00:19:54,153 --> 00:19:55,321
น้ำผึ้ง.
267
00:19:58,532 --> 00:19:59,784
แม่?
268
00:20:01,869 --> 00:20:03,120
คุณกำลังทำอะไรที่นี่?
269
00:20:05,539 --> 00:20:06,915
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?
270
00:20:06,916 --> 00:20:09,126
คุณต้องปกป้อง
ตัวคุณเองนะที่รัก
271
00:20:09,960 --> 00:20:11,378
เอานี่ไป
272
00:20:34,860 --> 00:20:36,487
แคนดี้ มีอะไรผิดปกติ?
273
00:20:54,338 --> 00:20:55,797
ดอน ใกล้เที่ยงคืนแล้ว
274
00:20:55,798 --> 00:20:57,966
ฉันพยายามโทร ทำไมล่ะ
โทรศัพท์หลุดจากเบ็ดเหรอ?
275
00:20:57,967 --> 00:21:00,552
เราได้รับสายแกล้ง
276
00:21:00,553 --> 00:21:02,804
ฉันต้องสามารถ
เพื่อติดต่อคุณทั้งสอง
277
00:21:02,805 --> 00:21:04,181
วางโทรศัพท์กลับเข้าที่ตะขอ
278
00:21:04,807 --> 00:21:05,808
ทำไม เกิดอะไรขึ้น?
279
00:21:08,436 --> 00:21:10,353
การเปลี่ยนแปลงแผนเล็กน้อย
280
00:21:10,354 --> 00:21:11,689
ฉันกำลังส่งคุณเป็นรายต่อไป
281
00:21:12,356 --> 00:21:13,982
ฉัน? ทำไม
282
00:21:13,983 --> 00:21:15,526
นี่คือเท็กซัส, แพท
283
00:21:16,026 --> 00:21:18,319
ประชาชนอาจจะทำได้
เพื่อให้อภัยการฆาตกรรม
284
00:21:18,320 --> 00:21:20,072
การล่วงประเวณีไม่มาก
285
00:21:21,740 --> 00:21:24,200
ฉันให้อภัยเธอแล้ว และทำ
286
00:21:24,201 --> 00:21:26,370
ที่จริงแล้วฉันโทษตัวเอง
287
00:21:26,912 --> 00:21:29,706
- ทำไม?
- ความสัมพันธ์กับอัลลัน
288
00:21:29,707 --> 00:21:32,917
เป็นเรื่องเกี่ยวกับจริงๆ
การมีคนคุยด้วย
289
00:21:32,918 --> 00:21:35,171
และฉันไม่ได้
290
00:21:36,005 --> 00:21:37,715
เปิดพอกับแคนดี้
291
00:21:38,674 --> 00:21:40,384
ฉันแบ่งปันตัวเองไม่เพียงพอ
292
00:21:42,178 --> 00:21:43,220
คุณมอนโกเมอรี่
293
00:21:43,637 --> 00:21:47,057
เมื่อคุณเรียนรู้อะไร
เกิดขึ้นในห้องเอนกประสงค์นั้น
294
00:21:47,892 --> 00:21:49,852
คุณยังคงทำต่อไป
ยืนเคียงข้างภรรยาของคุณเหรอ?
295
00:21:50,436 --> 00:21:51,436
แน่นอน.
296
00:21:52,104 --> 00:21:54,273
ใช่. เธอไม่รุนแรง
297
00:21:54,982 --> 00:21:59,486
ในความเป็นจริงเมื่อสยองขวัญ
ผ่านไปฉันรู้สึกขอบคุณบ้าง
298
00:21:59,487 --> 00:22:00,696
ฉันขอบคุณพระเจ้า
299
00:22:01,322 --> 00:22:02,782
คุณขอบคุณพระเจ้าแล้วเหรอ?
300
00:22:03,866 --> 00:22:06,034
เบ็ตตี้เป็นผู้หญิงที่ใหญ่กว่ามาก
301
00:22:06,035 --> 00:22:08,621
นอกจากนี้เธอยังมีขวานอีกด้วย
302
00:22:09,914 --> 00:22:11,394
ก็มีได้ง่ายๆ
ไปทางอื่น
303
00:22:13,709 --> 00:22:15,460
แคนดี้เป็นที่รัก
304
00:22:15,461 --> 00:22:17,337
เธอไม่รุนแรง
305
00:22:17,338 --> 00:22:19,006
เพื่อให้สิ่งนี้เกิดขึ้น
306
00:22:19,757 --> 00:22:20,757
เบ็ตตี้มาหาเธอ
307
00:22:21,550 --> 00:22:23,110
ภรรยาของคุณบอกหรือเปล่า
คุณทำอะไรที่เธอทำ?
308
00:22:23,886 --> 00:22:25,678
ฉันคิดว่าเธอปิดกั้นมันไว้
309
00:22:25,679 --> 00:22:27,199
เธอโกหกคุณ เธอ
เก็บมันไว้จากคุณ
310
00:22:28,140 --> 00:22:29,580
ฉันไม่คิดว่าเธอ
จำได้จริงๆ
311
00:22:30,559 --> 00:22:32,103
เธอลืมเรื่องนี้ไปแล้วเหรอ?
312
00:22:33,646 --> 00:22:35,022
ไม่ใช่ว่าเธอ
จำไม่ได้.
313
00:22:35,523 --> 00:22:41,444
เธอรู้ว่าเธอเหวี่ยงขวานแต่
เธอประสบปฏิกิริยาแตกแยก
314
00:22:41,445 --> 00:22:45,323
ซึ่งสามารถชักนำให้เกิดรูปแบบหนึ่งของ
ความจำเสื่อมเพื่อระงับความโกรธ
315
00:22:45,324 --> 00:22:47,784
- และในกรณีนี้คือความอับอาย
- เดี๋ยว.
316
00:22:47,785 --> 00:22:50,079
คุณกำลังบอกว่าเธอต้องทนทุกข์ทรมาน
จากอาการป่วยทางจิต?
317
00:22:50,746 --> 00:22:53,164
ฉันกำลังบอกว่าเธอทำไม่ได้
ปรับการกระทำของเธอ
318
00:22:53,165 --> 00:22:54,624
กับใครที่เธอเชื่อ
ตัวเธอเองจะเป็น
319
00:22:54,625 --> 00:22:56,460
ดังนั้นในความหมายหนึ่งเธอ
ปิดกั้นมันออก
320
00:22:56,961 --> 00:23:00,088
สิ่งนี้สามารถอธิบายได้ไหมว่าทำไมหลังจากนั้น
เมื่อเธอกลับไปโบสถ์
321
00:23:00,089 --> 00:23:02,299
แล้วจึงกำหนดเป้าหมายไปที่
ซื้อการ์ดวันพ่อ
322
00:23:02,842 --> 00:23:05,593
มันเหมือนกับว่าเหตุการณ์นี้
ไม่เคยเกิดขึ้น
323
00:23:05,594 --> 00:23:07,388
ในใจคุณนายมอนโกเมอรี่เหรอ?
324
00:23:07,888 --> 00:23:09,472
เธอรู้ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว
325
00:23:09,473 --> 00:23:12,350
แต่ด้วยการบังคับตัวเองให้ทำ
ไปในวันปกติของเธอ
326
00:23:12,351 --> 00:23:15,396
ราวกับว่าเธอกำลังพยายาม
เพื่อลบล้างความจริงของมัน
327
00:23:16,605 --> 00:23:20,275
บุคลิกส่วนหนึ่งของเธอก็คือ
แยกออกจากจิตสำนึกของเธอ
328
00:23:20,276 --> 00:23:23,612
ดร.เฟสัน ฉันยอมรับว่าฉัน
ฉันไม่ใช่แพทย์
329
00:23:24,488 --> 00:23:28,200
แต่เมื่อบุคลิกภาพถูกแบ่งแยก
ออกไปจากจิตสำนึกของใครบางคน
330
00:23:28,701 --> 00:23:30,452
แน่นอนว่าเป็นเสียงนรก
เหมือนฉันป่วยทางจิต
331
00:23:30,453 --> 00:23:31,537
เข้าใกล้ ท่านผู้มีเกียรติ?
332
00:23:38,878 --> 00:23:42,173
ฉันจำไม่ได้ว่าคุณกระโดดเข้ามาด้วย
ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ของโจทก์
333
00:23:42,923 --> 00:23:46,051
ฉันสามารถตั้งคำถามกับ
พยาน เสือ สปอนเต
334
00:23:47,011 --> 00:23:48,929
คุณรู้อะไรเสือ
sponte คือที่ปรึกษา?
335
00:23:49,638 --> 00:23:51,639
เป็นภาษาละติน แปลว่า "ห้องพิจารณาคดีของฉัน"
336
00:23:51,640 --> 00:23:54,976
เราต้องการบันทึกการ
สะท้อนถึงสิ่งกีดขวางของคุณ
337
00:23:54,977 --> 00:23:57,188
คุณไม่จำเป็นต้องแนะนำตัว
สิ่งที่ฉันพูดลงในบันทึก
338
00:23:57,897 --> 00:23:58,980
คุณรู้ไหมว่าทำไม?
339
00:23:58,981 --> 00:24:01,399
เพราะถ้าฉันบอกว่ามันก็คือ
อยู่ในบันทึกแล้ว
340
00:24:01,400 --> 00:24:03,526
ฉันเป็นตัวแทนของก
ผู้หญิงที่อาจติดคุก
341
00:24:03,527 --> 00:24:07,489
ตลอดชีวิตที่เหลือของเธอดังนั้น
ฉันจะทำบันทึกให้สมบูรณ์แบบ
342
00:24:07,490 --> 00:24:10,910
เพื่อให้ถูกต้อง
สะท้อนถึงอคติของคุณ
343
00:24:13,871 --> 00:24:15,372
สำหรับข้อสังเกตนั้น
344
00:24:17,041 --> 00:24:18,333
ศาลนี้ถือ
คุณดูถูก
345
00:24:18,334 --> 00:24:19,918
คุณถืออยู่แล้ว
ฉันดูถูก
346
00:24:19,919 --> 00:24:21,294
ฉันกำลังทำมันอีกครั้ง
347
00:24:21,295 --> 00:24:22,880
อีก 100 ดอลลาร์
348
00:24:23,380 --> 00:24:26,216
และ 72 ชั่วโมงใน
คุกคอลลินเคาน์ตี้
349
00:24:26,217 --> 00:24:29,929
มีผลทันทีวันนี้
เมื่อเรายืนอยู่ในจุดพัก
350
00:24:36,852 --> 00:24:41,523
คุณหมอ ฉันอยากให้คุณอธิบายเพิ่มเติม
ปฏิกิริยาแยกตัวของลูกค้าของฉัน
351
00:24:41,524 --> 00:24:45,069
ถ้าคุณสามารถทำได้โดยไม่ต้อง
ถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหัน
352
00:24:46,320 --> 00:24:48,279
นางมอนโกเมอรี่ไม่อาจหยั่งรู้ได้
353
00:24:48,280 --> 00:24:49,697
ว่าเธอมีความสามารถ
ความเดือดดาลเช่นนี้
354
00:24:49,698 --> 00:24:52,368
จริงๆ แล้วผู้หญิงคนนี้ก็มี
คำสาปแช่งต่อความรุนแรง
355
00:24:53,786 --> 00:24:57,122
Candy Montgomery ก็เป็นคนเช่นกัน
ผู้ที่มีความกังวลมากเกินไป
356
00:24:57,123 --> 00:24:58,707
กับสิ่งอื่นใด
ผู้คนคิดถึงเธอ
357
00:24:59,125 --> 00:25:01,876
นี่คือบุคลิกภาพทั่วไป
แบบอย่างกับตัวบุคคล
358
00:25:01,877 --> 00:25:04,129
ที่ต่อสู้กับ
ปฏิกิริยาทิฟ
359
00:25:04,130 --> 00:25:06,297
คุณหมอ..ผมจะไป.
ทรงสั่งสอนให้งดเว้น
360
00:25:06,298 --> 00:25:07,466
จากการโต้ตอบเชิงบรรยาย
361
00:25:07,925 --> 00:25:10,135
ตอบเฉพาะอะไร.
นายคราวเดอร์ถาม
362
00:25:10,136 --> 00:25:13,721
เป็นเรื่องปกติสำหรับบุคคลที่
ประสบปฏิกิริยาทิฟ
363
00:25:13,722 --> 00:25:16,599
ที่จะกังวลมากเกินไป
คนอื่นรับรู้พวกเขาอย่างไร?
364
00:25:16,600 --> 00:25:17,600
ใช่.
365
00:25:18,602 --> 00:25:20,645
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเหตุนี้ คุณมอนโกเมอรี่
366
00:25:20,646 --> 00:25:24,274
ปิดกั้นอารมณ์ตัวเองเอาไว้
จากเหตุการณ์ในวันนั้น
367
00:25:24,275 --> 00:25:27,026
มันเป็นเพียงเมื่อ
ฉันสะกดจิตเธอ
368
00:25:27,027 --> 00:25:29,571
ว่าเธอทำได้เต็มที่
เพื่อเข้าถึงความทรงจำของเธอ
369
00:25:29,572 --> 00:25:30,823
ยังไงล่ะ?
370
00:25:31,407 --> 00:25:36,494
ฉันสามารถที่จะย้อนวัยของเธอได้
ช่วงเวลาที่เธอมีประสบการณ์ครั้งแรก
371
00:25:36,495 --> 00:25:38,247
ปฏิกิริยาทิฟ
372
00:25:38,998 --> 00:25:41,125
มันเกิดขึ้นเมื่อ
เธออายุ 4 ขวบ
373
00:25:41,834 --> 00:25:47,839
เธอมีส่วนร่วมในการแข่งขันบางประเภท
กับเด็กน้อยที่แก่กว่าเธอ
374
00:25:47,840 --> 00:25:50,593
และผู้ชนะก็ต้องปั๊ม
น้ำบางส่วนใส่ขวด
375
00:25:51,218 --> 00:25:54,804
เธอโกรธเพราะเธอแพ้และ
เธอโยนขวดโหลเข้าไปในปั๊ม
376
00:25:54,805 --> 00:25:56,390
และมันก็พัง
377
00:25:57,057 --> 00:25:58,975
แก้วหนึ่งใบ
จากขวดที่แตกแล้ว
378
00:25:58,976 --> 00:26:02,061
กลับมาชกหน้าผากเธอ
และเธอก็มีเลือดไหลอาบหน้า
379
00:26:02,062 --> 00:26:04,189
เมื่อเธอถูกพาตัวไป
ไปโรงพยาบาล
380
00:26:04,190 --> 00:26:07,067
เธอรู้สึกหวาดกลัวมากเกี่ยวกับ
จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
381
00:26:10,905 --> 00:26:12,656
และเธอก็กรีดร้อง
382
00:26:13,741 --> 00:26:15,409
แม่ของเธอบอกว่า...
383
00:26:16,243 --> 00:26:18,703
พวกเขาจะคิดอย่างไร.
คุณอยู่ในห้องรอใช่ไหม?
384
00:26:18,704 --> 00:26:19,789
หยุดร้องไห้.
385
00:26:27,671 --> 00:26:29,964
เธอถ่ายทอดสิ่งนี้ให้คุณ
ในขณะที่ถูกสะกดจิต?
386
00:26:29,965 --> 00:26:33,302
ถูกต้อง. เธอไม่มี
ความทรงจำอย่างมีสติเกี่ยวกับมัน
387
00:26:34,136 --> 00:26:36,554
แม้จะอยู่ภายใต้การสะกดจิต
เธอตกใจมาก
388
00:26:36,555 --> 00:26:39,224
ของการแสดงออก
ความรู้สึกที่เธอรู้สึก
389
00:26:39,225 --> 00:26:42,268
มันเป็นข้อเสนอแนะที่ชัดเจนมาก
ว่าเมื่อฉันนับถึงสาม
390
00:26:42,269 --> 00:26:43,729
เธอจะแสดงออกมา
ความรู้สึกเหล่านั้น
391
00:26:44,897 --> 00:26:47,273
ฉันนับถึงสาม หนึ่ง
392
00:26:47,274 --> 00:26:49,985
สอง สาม
393
00:27:00,538 --> 00:27:01,831
จริงๆ แล้วมันเป็นเสียงกรีดร้อง
394
00:27:03,415 --> 00:27:07,002
เสียงที่ฉันมี
ไม่เคยได้ยินมาก่อน
395
00:27:07,837 --> 00:27:10,589
- โดนแม่ของเธอพูดว่า "ชู่" เหรอ?
- ใช่.
396
00:27:11,298 --> 00:27:13,843
มันบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ.
เบตตี้ กอร์ยังกล่าวอีกว่า...
397
00:27:15,928 --> 00:27:16,929
มันไม่ใช่.
398
00:27:17,763 --> 00:27:20,140
ฉันดูการระเบิดนั้น
ความรุนแรงกับเบตตี้ กอร์
399
00:27:20,141 --> 00:27:24,144
อันเป็นผลจากความโกรธ
ที่ถูกฝังอยู่ในตัวเธอ
400
00:27:24,145 --> 00:27:27,565
และปิดกั้นไว้ตลอดเวลานั้น
ตั้งแต่เธออายุได้ 4 ขวบ
401
00:27:28,524 --> 00:27:31,819
- เมื่อฉันบอกเธอแบบนั้น เธอบอกว่า...
- โอ้พระเจ้า
402
00:27:32,403 --> 00:27:34,155
คุณหมายถึงว่าฉันฆ่าแม่ของฉันเหรอ?
403
00:27:36,157 --> 00:27:38,450
เธอฆ่าเธอเหรอ.
แม่ในทางใดทางหนึ่ง?
404
00:27:38,451 --> 00:27:41,996
ไม่ เธอกำลังปกป้องตัวเอง
ต่อต้านการโจมตีของเบตตี้ กอร์
405
00:27:42,705 --> 00:27:47,125
แต่ความโกรธแค้นและความรุนแรงอันล้ำลึก
ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากบางสิ่งบางอย่าง
406
00:27:47,126 --> 00:27:48,418
ที่เกิดขึ้นกับแม่ของเธอ
407
00:27:48,419 --> 00:27:50,421
ฉันขอถามคุณอย่างหนึ่ง
คำถามสุดท้าย
408
00:27:51,088 --> 00:27:55,592
Candace Montgomery เลยหรือเปล่า
เวลาระหว่างวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2523
409
00:27:55,593 --> 00:27:59,096
โดยรู้อยู่แก่ใจ นั่นคือ
ในระดับจิตสำนึก
410
00:27:59,889 --> 00:28:02,599
ตั้งใจจะฆ่าเบตตี้ กอร์เหรอ?
411
00:28:02,600 --> 00:28:04,602
ฉันไม่เชื่อเช่นนั้น
412
00:28:08,522 --> 00:28:09,899
ท่านผู้มีเกียรติ เราขอเป็นพยาน
413
00:28:17,031 --> 00:28:19,324
จำเลยตีผู้เสียหาย
41 ครั้งด้วยขวาน
414
00:28:19,325 --> 00:28:22,745
เธอบดขยี้ของ Betty Gore's
หันหน้าไปทางหญ้าอ่อน
415
00:28:23,287 --> 00:28:28,166
คำให้การของคุณคือเธอทำ
เพราะเบตตี้พูดว่า "ชู่"
416
00:28:28,167 --> 00:28:29,793
เตือนใจจำเลย
ของแม่ของเธอ?
417
00:28:29,794 --> 00:28:34,088
คำพยานของฉันก็คือเธอ
กำลังปกป้องตัวเอง
418
00:28:34,089 --> 00:28:36,591
ต่อต้านนางกอร์
การโจมตีและความรุนแรง
419
00:28:36,592 --> 00:28:39,552
ปลดปล่อยความโกรธแค้นที่มี
อยู่ในตัวเธอมานานหลายทศวรรษ
420
00:28:39,553 --> 00:28:44,098
ความโกรธที่เกิดจากแม่ของเธอพูดว่า
“ชู่ว” ตอนเธออายุ 4 ขวบเหรอ?
421
00:28:44,099 --> 00:28:47,143
ไม่จำเป็นว่าจะต้องเกิด
โดย แต่เติมพลังด้วย
422
00:28:47,144 --> 00:28:49,395
เธอจึงมีสติเพียงพอ
ที่จะโต้แย้งการป้องกันตัวเอง
423
00:28:49,396 --> 00:28:51,356
แต่สติไม่ดีพอ
จะต้องรับผิดชอบ
424
00:28:51,357 --> 00:28:53,150
เพื่อสับเบ็ตตี้
เจาะเป็นชิ้น ๆ เหรอ?
425
00:28:54,401 --> 00:28:57,779
แรงกระตุ้นเริ่มแรกของเธออีกครั้ง
คือการปกป้องตัวเอง
426
00:28:57,780 --> 00:29:00,533
แต่ในระหว่างการต่อสู้นั้น
เธอสูญเสียการควบคุม
427
00:29:02,576 --> 00:29:04,453
แค่นี้ฉันก็ชัดเจนแล้ว
428
00:29:05,704 --> 00:29:08,164
เธอรู้ว่าเธอเป็น
ตีเบตตี้กอร์
429
00:29:08,165 --> 00:29:10,792
- ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยขวาน?
- ใช่.
430
00:29:10,793 --> 00:29:13,212
และเธอก็กำลังแกว่ง
มันโกรธเหรอ?
431
00:29:14,088 --> 00:29:15,381
- ใช่.
- ขอบคุณ.
432
00:29:22,138 --> 00:29:24,056
แล้วมันโอเคไหมสำหรับ
เราจะคุยกันตอนนี้ไหม?
433
00:29:25,182 --> 00:29:26,851
บัดนี้คำให้การของเราสิ้นสุดลงแล้วหรือ?
434
00:29:28,144 --> 00:29:29,144
ใช้ได้.
435
00:29:31,564 --> 00:29:33,482
ทำไมคุณถึงทำให้ฉันดู
ขวานแบบนั้นเหรอ?
436
00:29:35,025 --> 00:29:36,694
ฉันต้องการอารมณ์
437
00:29:37,319 --> 00:29:40,322
กรณีของเราคือคุณมี
การแบ่งอารมณ์
438
00:29:41,240 --> 00:29:43,701
ฉันต้องการคณะลูกขุนเพื่อ
เห็นการสั่นไหวของมัน
439
00:29:53,294 --> 00:29:54,294
แล้วตอนนี้ล่ะ?
440
00:29:55,588 --> 00:29:56,839
เบ็ตตี้ กอร์กำลังจะมา
441
00:29:57,465 --> 00:29:59,132
ฉันต้องการให้คณะลูกขุนดู
การสั่นไหวของสิ่งนั้นเช่นกัน
442
00:29:59,133 --> 00:30:00,133
คุณล้อเล่นนะ
443
00:30:02,344 --> 00:30:04,346
เราไม่สามารถเสี่ยงกับเธอได้
มีความเห็นอกเห็นใจมากเกินไป
444
00:30:08,184 --> 00:30:10,393
ฉันจะไม่พูดว่าเธอ
ใจร้ายนะเบ็ตตี้
445
00:30:10,394 --> 00:30:12,313
แต่เธออาจจะดูน่าเบื่อก็ได้
446
00:30:12,855 --> 00:30:14,815
Snappish เป็นอย่างไร
ฉันจะอธิบายเธอ
447
00:30:15,399 --> 00:30:16,650
ฉันจะบอกว่าเธอใจร้าย
448
00:30:17,485 --> 00:30:19,820
เบ็ตตี้ กอร์อาจเป็นได้
ค่อนข้างเผชิญหน้ากัน
449
00:30:20,488 --> 00:30:22,739
คุณช่วยยกตัวอย่างให้เราได้ไหม?
450
00:30:22,740 --> 00:30:25,575
เธอก็จะปล่อยปละละเลย
สูดจมูกระหว่างเทศนาของฉัน
451
00:30:25,576 --> 00:30:28,161
ตรงหน้าที่ไหนสักแห่ง
ทุกคนสามารถเห็นและได้ยิน
452
00:30:28,162 --> 00:30:29,413
เพราะเธออยู่ในคณะนักร้องประสานเสียง
453
00:30:30,247 --> 00:30:35,753
และไม่นานหลังจากที่ฉันมาถึงลูคัส
เธอบอกให้ฉันกลับไปในที่ที่ฉันมา
454
00:30:37,546 --> 00:30:40,131
- เบ็ตตี้ กอร์ไม่ชอบคุณเหรอ?
- เธอเกลียดฉัน.
455
00:30:40,132 --> 00:30:41,966
แคนดี้ไม่ชอบ
ฉันมากเช่นกัน
456
00:30:41,967 --> 00:30:42,967
อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในตอนแรก
457
00:30:42,968 --> 00:30:45,386
แต่แคนดี้ก็จริงใจ
458
00:30:45,387 --> 00:30:46,971
เบ็ตตี้อาจเป็นคนเลวทราม
459
00:30:46,972 --> 00:30:50,559
คุณยกย่องผู้หญิงคนนี้ คุณ
เรียกเธอว่าคนสวย
460
00:30:51,477 --> 00:30:54,647
เธอก็สวยเหมือนกัน
ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตของพระเจ้า
461
00:30:55,231 --> 00:30:56,565
แต่เธอก็มีริ้วรอย
462
00:30:59,276 --> 00:31:00,276
ข้าพเจ้าเป็นพยาน.
463
00:31:02,404 --> 00:31:03,571
เนื่องจากเวลาล่วงเลยไป
464
00:31:03,572 --> 00:31:05,698
ดูเหมือนจะดี
ถึงเวลาที่จะหยุดพัก
465
00:31:05,699 --> 00:31:06,992
สำหรับวันนี้
466
00:31:55,958 --> 00:31:57,834
อะไรทำให้เขาเปลี่ยนใจ
467
00:31:57,835 --> 00:32:03,131
โรเบิร์ตโทรฉุกเฉินไปที่
ศาลอุทธรณ์อาญา.
468
00:32:03,132 --> 00:32:05,967
จริงๆ แล้วฉันหวังว่าเขาจะไม่มี
469
00:32:05,968 --> 00:32:09,930
ถ้าฉันมีเวลาระหว่างการทดลองมากกว่านี้
กระสุนกับศาลอุทธรณ์
470
00:32:13,767 --> 00:32:15,269
ขอบคุณ
471
00:32:32,328 --> 00:32:33,329
คุณกำลังทำอะไรอยู่?
472
00:32:34,371 --> 00:32:35,456
เรารู้จักเบ็ตตี้ กอร์
473
00:32:37,208 --> 00:32:39,125
เป็นเพื่อนกับเธอ
474
00:32:39,126 --> 00:32:41,127
เพื่อให้คุณเพียงแค่โยน
สิ่งสกปรกบนเธอเช่นนั้น
475
00:32:41,128 --> 00:32:43,254
ฉันไม่ได้ทำอย่างนั้น
476
00:32:43,255 --> 00:32:44,589
ใช่คุณทำ
477
00:32:44,590 --> 00:32:47,050
คุณเรียกศิษยาภิบาลของเธอไป
ยืนจะพูดอะไร?
478
00:32:47,051 --> 00:32:49,052
พระเจ้าโอเคกับเรื่องนี้เหรอ?
479
00:32:49,053 --> 00:32:51,847
ฉันเพิ่งก่อตั้ง
480
00:32:53,098 --> 00:32:55,601
ที่เบ็ตตี้ทำได้
เป็นปรปักษ์
481
00:32:56,435 --> 00:32:57,477
ซึ่งเป็นความจริง
482
00:32:57,478 --> 00:32:59,604
คดีนี้กำลังจะ
เป็นมรดกของคุณดอน
483
00:32:59,605 --> 00:33:01,190
โอ้ลูกบอล
484
00:33:02,399 --> 00:33:04,192
มรดกคือคุณอยู่ คุณตาย
485
00:33:04,193 --> 00:33:07,321
ไม่ว่าจะมีโชคอะไรก็ตาม มันก็จะมีความสำคัญ
นิคที่คุณทำก่อนหน้านี้
486
00:33:08,155 --> 00:33:10,658
ทั้งหมดนี้ก็คือ
จะกินที่คุณ
487
00:33:12,243 --> 00:33:14,411
มันอาจจะเน่าเปื่อยที่คุณ
488
00:33:17,414 --> 00:33:19,875
ฉันมีเพียงพอในจานของฉัน
โดยไม่ต้องอึนี้แครอล
489
00:33:37,226 --> 00:33:40,687
โดยพื้นฐานแล้วหมอบอกว่า
เธอทำท่าเพื่อป้องกันตัว
490
00:33:40,688 --> 00:33:45,192
แล้วแปลงร่างเป็น
เครื่องจักรสังหารหมดสติ
491
00:33:45,943 --> 00:33:48,528
แม้แต่ศิษยาภิบาลของเหยื่อ
ชั่งน้ำหนักด้วยการยิง
492
00:33:48,529 --> 00:33:50,530
พร้อมกับนักบวชคนอื่นๆ
493
00:33:50,531 --> 00:33:55,119
พระเจ้าทรงรักทุกคน
และเขารักเบ็ตตี้ กอร์
494
00:33:56,745 --> 00:33:59,290
ทั้งหมดที่ฉันพูด เธอ
อาจเป็นกำมือหนึ่ง
495
00:33:59,957 --> 00:34:02,417
ฉันไม่เคยเห็นเบ็ตตี้
ใจร้ายกับใครก็ตาม
496
00:34:02,418 --> 00:34:05,629
เธอเป็นคนที่ยอดเยี่ยม
มนุษย์ ขอโทษ.
497
00:34:14,597 --> 00:34:16,932
มันไม่สามารถดีต่อสุขภาพได้
คุณจะต้องดูทั้งหมดนี้
498
00:34:18,767 --> 00:34:22,855
ฉันไม่สามารถอยู่ในห้องได้จนกว่า
ปิดข้อโต้แย้ง ก็เป็นเช่นนี้
499
00:34:24,356 --> 00:34:26,275
วิธีเดียวที่ฉันรู้
เกิดอะไรขึ้น
500
00:34:28,819 --> 00:34:31,113
ฉันใส่การเคลื่อนไหวทั้งหมดนี้
501
00:34:32,531 --> 00:34:34,033
เบ็ตตี้ตายแล้ว
502
00:34:35,409 --> 00:34:36,743
เพราะฉันนอกใจเธอ
503
00:34:36,744 --> 00:34:39,205
คุณไม่สามารถมี
อาจจะคาดการณ์ได้
504
00:34:42,750 --> 00:34:45,836
คุณจะไม่รอดถ้าคุณดำเนินการต่อ
ที่จะลงโทษตัวเองด้วยวิธีนี้
505
00:34:46,337 --> 00:34:49,507
ฉันรู้สึกขอบคุณมาก
สำหรับการสนับสนุนของคุณ
506
00:34:52,760 --> 00:34:55,304
ฉันแค่รู้สึกโดดเดี่ยวมาก
507
00:34:56,138 --> 00:34:57,932
คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
508
00:34:59,266 --> 00:35:00,309
คุณไม่ได้.
509
00:36:16,552 --> 00:36:19,012
ฉันไม่ได้กำลังจะ
คาดเดาสิ่งที่คุณรู้
510
00:36:19,013 --> 00:36:22,140
แต่ฉันคิดว่าฉันสามารถคิดได้อย่างปลอดภัย
ที่ทุกท่านสามารถคิดได้
511
00:36:22,141 --> 00:36:25,685
แคนดี้ มอนต์โกเมอรี่ไม่ได้ทำ
ตื่นนอนวันที่ 13 มิถุนายน 1980
512
00:36:25,686 --> 00:36:28,062
ด้วยแผนการที่จะฆ่าเบตตี้ กอร์
513
00:36:28,063 --> 00:36:31,441
เธอไม่ได้ทำอาหารเช้าให้ลูกๆ
มุ่งหน้าไปโรงเรียนพระคัมภีร์
514
00:36:31,442 --> 00:36:33,735
จงแสดงคำอุปมา
ในสถานศักดิ์สิทธิ์
515
00:36:33,736 --> 00:36:36,946
ขับรถออกไปรับ Wylie
ชุดว่ายน้ำของอลิสาแล้วพูดว่า
516
00:36:36,947 --> 00:36:40,659
“เฮ้ ในขณะที่ฉันกำลังทำอยู่ เรามาเถอะ”
ฆ่าเบตตี้ กอร์ด้วยขวาน"
517
00:36:41,660 --> 00:36:43,870
นั่นไม่สมเหตุสมผลเลย
518
00:36:43,871 --> 00:36:45,206
ศูนย์.
519
00:36:45,956 --> 00:36:49,209
สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ไม่ใช่แค่เพียง
สถานการณ์ที่เป็นไปได้มากที่สุด
520
00:36:49,210 --> 00:36:52,045
มันยังแม่นเลย
สิ่งที่แคนดี้บอกคุณ
521
00:36:52,046 --> 00:36:55,006
เธอไปถึงที่นั่น เบ็ตตี้
อยู่ในที่มืด
522
00:36:55,007 --> 00:36:56,966
หวั่นไหวว่าเธอ
อาจจะกำลังตั้งครรภ์
523
00:36:56,967 --> 00:36:59,636
เสียใจที่เธอ
สามีออกจากเมืองไปแล้ว
524
00:36:59,637 --> 00:37:02,555
แล้วหลังจากนั้นก็แปลกๆ
บทสนทนาลวก ๆ
525
00:37:02,556 --> 00:37:05,851
เบ็ตตี้เผชิญหน้ากันอย่างกะทันหัน
ลูกอมกับอาวุธ
526
00:37:06,644 --> 00:37:07,852
มีการต่อสู้เกิดขึ้น
527
00:37:07,853 --> 00:37:09,854
แคนดี้มีปฏิกิริยาในการป้องกันตัวเอง
528
00:37:09,855 --> 00:37:12,691
หลังจากถูกขวานฟาด
529
00:37:13,317 --> 00:37:15,027
และระหว่างการต่อสู้อันรุนแรงนั้น
530
00:37:15,736 --> 00:37:17,530
เธอตะคอก
531
00:37:17,947 --> 00:37:22,118
คุณหมอฟาสันยืนยันว่าแคนดี้
เป็นความจริงในบัญชีของเธอ
532
00:37:23,119 --> 00:37:26,580
เขายังพบว่ามีการใช้ความรุนแรง
ทำให้เกิดบาดแผลทางใจในวัยเด็ก
533
00:37:26,997 --> 00:37:32,837
ทำให้แคนดี้โกรธมาก
ทำให้เธอต้องออกไปข้างนอก
534
00:37:33,337 --> 00:37:36,882
คำให้การของแคนดี้ไม่ใช่
ขัดแย้งกัน ไม่ใช่ครั้งเดียว ไม่ใช่โดยใครเลย
535
00:37:37,258 --> 00:37:39,592
ไม่ใช่ของดร.ฟาสันด้วย
ความคิดเห็นทางการแพทย์
536
00:37:39,593 --> 00:37:42,011
พนักงานสอบสวนทุกท่าน
ผู้ตรวจทางการแพทย์
537
00:37:42,012 --> 00:37:46,851
นักพยาธิวิทยา ไม่มีเลย
ไม่มีใครสามารถปฏิเสธการป้องกันตัวเองได้
538
00:37:47,977 --> 00:37:49,186
แล้วคุณจะทำอย่างไร?
539
00:37:50,104 --> 00:37:55,567
ไม่มีใครสามารถยกเว้นได้ว่านั่นคือเบ็ตตี้กอร์
คนแรกที่มาหาแคนดี้ด้วยขวานนั้น
540
00:37:55,568 --> 00:37:56,902
แล้วคุณจะทำอย่างไร?
541
00:37:57,695 --> 00:38:00,488
สิ่งที่ทุกคนเห็นพ้องต้องกันคือ
542
00:38:00,489 --> 00:38:03,867
อันยิ่งใหญ่
การต่อสู้เกิดขึ้น
543
00:38:03,868 --> 00:38:06,327
และถ้าเป็นเช่นนี้
สิ่งที่วางแผนไว้
544
00:38:06,328 --> 00:38:09,414
มันอาจจะแย่ที่สุด
การวางแผนอาชญากรรมเลยทีเดียว
545
00:38:09,415 --> 00:38:13,169
แคนดี้บอกกับคนที่
โบสถ์ที่เธอกำลังมุ่งหน้าไป
546
00:38:13,919 --> 00:38:15,463
ไปที่บ้านของเบตตี้ กอร์
547
00:38:16,213 --> 00:38:17,548
และไม่มีแรงจูงใจใดๆ
548
00:38:18,340 --> 00:38:20,717
เป็นทั้งอัลลัน กอร์
และแคนดี้เป็นพยาน
549
00:38:20,718 --> 00:38:24,054
ลูกค้าของฉันจะยืนไม่มีอะไร
ที่จะได้รับจากการฆ่าเบ็ตตี้
550
00:38:24,847 --> 00:38:26,598
เรื่องคงไม่ได้
ได้รับการดำเนินการต่อ
551
00:38:26,599 --> 00:38:29,185
ทั้งแคนดี้หรือ
อัลลันมีความสนใจใดๆ
552
00:38:29,852 --> 00:38:30,852
มันจบลงแล้ว
553
00:38:34,106 --> 00:38:39,110
ในใจของแคนดี้ เมื่อไหร่ก็ตาม
เบ็ตตี้ กอร์มาหาเธอ
554
00:38:39,111 --> 00:38:41,864
และฟาดเธอด้วยขวานนั้น
555
00:38:43,157 --> 00:38:45,951
เบ็ตตี้ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป
556
00:38:46,494 --> 00:38:49,746
เธอได้กลายมาเป็น
สัตว์เพื่อค้นหาเหยื่อ
557
00:38:49,747 --> 00:38:52,165
และสิ่งที่เกิดขึ้นตามมา
ห้องเอนกประสงค์นั้น
558
00:38:52,166 --> 00:38:54,417
เป็นการต่อสู้ประหารชีวิตอย่างรุนแรง
559
00:38:54,418 --> 00:38:56,669
เบตตี้ กอร์เป็น
ผู้หญิงที่ใหญ่กว่ามาก
560
00:38:56,670 --> 00:38:59,756
อะดรีนาลีนต้องเข้าครอบครอง
ขนมหวานเพื่อความอยู่รอด
561
00:38:59,757 --> 00:39:05,136
อะดรีนาลีนเข้าครอบงำ
และชีวิตมนุษย์ก็สูญสิ้นไป
562
00:39:05,137 --> 00:39:07,222
เมื่อบุคคลถูกฆ่า
563
00:39:07,223 --> 00:39:10,725
มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะอยาก
ถือใครสักคนที่รับผิดชอบ
564
00:39:10,726 --> 00:39:14,312
มันเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับคุณ
เพื่ออยากจะแก้ไขสิ่งต่างๆ
565
00:39:14,313 --> 00:39:15,855
เพื่อให้ถูกต้อง
566
00:39:15,856 --> 00:39:18,149
มันอาจจะทำให้เกิดบางอย่าง
ของคุณอยากจะเชื่อ
567
00:39:18,150 --> 00:39:19,943
เวอร์ชั่นตำรวจเรื่องนี้
568
00:39:19,944 --> 00:39:21,444
แต่ฉันขอเตือนคุณว่า
569
00:39:21,445 --> 00:39:24,740
เวอร์ชั่นตำรวจนั่นเอง
ไม่สามารถละเลยการป้องกันตัวเองได้
570
00:39:27,368 --> 00:39:28,702
จอห์น สไตน์เบ็ค
571
00:39:29,662 --> 00:39:30,913
ครั้งหนึ่งเคยเขียนว่า
572
00:39:31,413 --> 00:39:34,916
“ในหมู่พวกเราก็มีผู้ที่
อาศัยอยู่ในห้องแห่งประสบการณ์
573
00:39:34,917 --> 00:39:36,669
ที่คุณและฉันไม่สามารถเข้าไปได้”
574
00:39:37,294 --> 00:39:40,088
หากคุณกังวลเรื่อง
ไม่ว่านางมอนโกเมอรี่หรือไม่ก็ตาม
575
00:39:40,089 --> 00:39:41,632
ในกรณีนี้ได้รับโทษแล้ว
576
00:39:42,591 --> 00:39:43,843
อย่า.
577
00:39:44,718 --> 00:39:46,720
เธออาศัยอยู่ในนั้น
ห้องแห่งประสบการณ์
578
00:39:48,597 --> 00:39:52,476
เธออาศัยอยู่ในนั้นและเธอถูกขังอยู่ในนั้น
มันและตอนนี้ก็กลายเป็นเซลล์
579
00:39:53,769 --> 00:39:55,354
ห้องขัง
580
00:39:57,356 --> 00:39:59,649
จะไม่มีวันเข้ามา.
ชีวิตของนางมอนโกเมอรี่
581
00:39:59,650 --> 00:40:02,736
เธอจะพาเธอออกไปจากที่ไหน
โปรดทราบว่าเธอได้กระทำการนี้
582
00:40:03,612 --> 00:40:05,739
เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 1980
583
00:40:07,533 --> 00:40:12,663
มีโศกนาฏกรรมของชาวอเมริกัน
ออกมาเล่นในห้องพิจารณาคดีนี้
584
00:40:13,205 --> 00:40:16,166
แต่ความเชื่อมั่นก็คือ
ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่เหมาะสม
585
00:40:16,167 --> 00:40:18,794
ถึงโศกนาฏกรรมครั้งนี้โดยเฉพาะ
586
00:40:20,087 --> 00:40:22,631
รัฐไม่มี
พิสูจน์กรณีของมันแล้ว
587
00:40:24,300 --> 00:40:26,719
มีข้อสงสัยพอสมควร
588
00:40:30,014 --> 00:40:31,014
ขอให้โชคดีกับคุณ
589
00:40:51,786 --> 00:40:54,120
คุณคราวเดอร์เข้าประเด็น
590
00:40:54,121 --> 00:40:56,415
ของนางมอนโกเมอรี่
คำให้การไม่ได้ถูกหักล้าง
591
00:40:58,209 --> 00:41:01,295
คนที่จะหักล้างแคนดี้
คำให้การของมอนโกเมอรีไม่ได้อยู่ที่นี่
592
00:41:01,837 --> 00:41:04,215
เธอตายแล้ว สับเป็นชิ้นๆ
593
00:41:05,090 --> 00:41:06,883
ดูสินั่นคือสิ่งที่เมื่อ
สองคนอยู่ในห้อง
594
00:41:06,884 --> 00:41:10,262
และคนหนึ่งถูกฆ่าตาย คุณเท่านั้น
รับกิจกรรมเวอร์ชันเดียว
595
00:41:13,390 --> 00:41:14,710
มาดูกัน
แคนดี้มอนโกเมอรี่
596
00:41:15,434 --> 00:41:17,936
ฉันสงสัยว่ามันค่อนข้างช่วยได้
เธอว่าหลักฐานทั้งหมด
597
00:41:17,937 --> 00:41:21,106
มีไว้เพื่อเธอก่อนเธอ
ได้สร้างประจักษ์พยานอันไม่อาจปฏิเสธได้ของเธอ
598
00:41:21,107 --> 00:41:22,690
- การคัดค้าน
- ถูกครอบงำ
599
00:41:22,691 --> 00:41:24,610
นั่งลง คุณคราวเดอร์
เขาไม่ได้ขัดจังหวะคุณ
600
00:41:29,198 --> 00:41:33,119
นายคราวเดอร์ไม่ได้โต้แย้งใดๆ
สิ่งนี้สมเหตุสมผล
601
00:41:34,745 --> 00:41:36,955
ฉันจะไม่ขอให้คุณทำ
ทำความเข้าใจกับมัน
602
00:41:36,956 --> 00:41:38,999
ฉันจะขอให้คุณทำ
ดูสิ่งที่เกิดขึ้น
603
00:41:39,792 --> 00:41:43,587
Candy Montgomery โจมตี Betty
ขวิด 41 ครั้งด้วยขวาน
604
00:41:44,213 --> 00:41:46,631
ฆ่าเธอ ทำให้เธอเสียโฉม
605
00:41:46,632 --> 00:41:48,925
กระดูกหัก
หลอดเลือดแดงขาด,
606
00:41:48,926 --> 00:41:51,302
ทำลายกะโหลกศีรษะและใบหน้าของเธอ
607
00:41:51,303 --> 00:41:54,014
นั่นไม่สอดคล้องกัน
ด้วยการป้องกันตัวเอง
608
00:41:54,557 --> 00:41:57,351
นายคราวเดอร์เป็นคนใจเย็น
609
00:41:58,602 --> 00:42:01,605
ที่จะพูดว่าเบ็ตตี้กอร์
หยุดเป็นมนุษย์
610
00:42:02,857 --> 00:42:05,443
ฉันถามคุณว่าใครหยุด
เป็นมนุษย์ที่นี่เหรอ?
611
00:42:06,735 --> 00:42:08,070
ใครคือสัตว์?
612
00:42:08,904 --> 00:42:10,156
เขาอยากให้คุณเชื่อเธอ
613
00:42:10,823 --> 00:42:12,658
เพื่อค้นหาคำให้การของเธอที่น่าเชื่อถือ
614
00:42:13,409 --> 00:42:15,076
อย่างจริงจัง?
615
00:42:15,077 --> 00:42:16,744
เธอโกหกทุกครั้ง
616
00:42:16,745 --> 00:42:19,914
ถึงตำรวจถึงเธอ
เพื่อนกับสามีของเธอเอง
617
00:42:19,915 --> 00:42:21,709
หลังจากที่เธอถูกจับได้เท่านั้น
618
00:42:22,334 --> 00:42:24,210
เย็นเฉียบด้วยการจับคู่ลายนิ้วมือ
619
00:42:24,211 --> 00:42:26,922
แคนดี้ มอนต์โกเมอรี่นั่นเอง
ตัดสินใจที่จะกลายเป็นความจริง
620
00:42:29,800 --> 00:42:31,302
การป้องกันตนเอง
621
00:42:32,052 --> 00:42:34,137
นั่นเป็นเรื่องโกหก
622
00:42:34,138 --> 00:42:37,474
ตีผู้หญิงที่หมดสติล้มทับ
และซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยขวาน
623
00:42:37,475 --> 00:42:41,520
ขณะที่เธอนอนจมกองเลือดอยู่นั้น
นั่นไม่ใช่การป้องกันตัวเอง
624
00:42:45,024 --> 00:42:49,820
เพราะเบ็ตตี้พูดว่า "ชู่" แค่นั้นแหละ
เหมือนที่แม่ทำตอนฉันอายุ 4 ขวบเหรอ?
625
00:42:51,489 --> 00:42:53,031
มันด่าเรื่องนี้
ความฉลาดของศาล
626
00:42:53,032 --> 00:42:54,616
มันดูถูกคุณ
627
00:42:54,617 --> 00:42:57,160
แคนดี้ มอนต์โกเมอรี่รู้จักเธอ
ไม่สามารถอธิบายได้
628
00:42:57,161 --> 00:42:58,536
การกระทำของเธอเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน
629
00:42:58,537 --> 00:43:00,830
เธอจึงเลือกที่จะปฏิเสธพวกเขา
630
00:43:00,831 --> 00:43:02,207
เธอเลือกที่จะโกหก
631
00:43:02,208 --> 00:43:05,168
เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ที่
วันที่ 15, วันที่ 16 มิถุนายน,
632
00:43:05,169 --> 00:43:08,797
วันที่ 17, 18 เธอ
ติดอยู่ในเรื่องเดียวกัน
633
00:43:08,798 --> 00:43:10,799
กับตำรวจเธอ
เพื่อนสามีของเธอ
634
00:43:10,800 --> 00:43:13,551
เธอปล่อยให้เบ็ตตี้มีชีวิตอยู่
635
00:43:13,552 --> 00:43:15,429
ไปที่ Target เพื่อรับ
การ์ดวันพ่อ
636
00:43:16,347 --> 00:43:19,433
แล้วตามความเป็นจริง
ไล่ตามเธอ
637
00:43:20,893 --> 00:43:23,771
เธอหมุน การป้องกันตนเอง
638
00:43:29,443 --> 00:43:31,445
สำหรับการตี 41 ครั้ง
639
00:43:42,665 --> 00:43:44,291
คุณสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้
640
00:43:46,252 --> 00:43:48,254
เบ็ตตี้ กอร์สมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้
641
00:43:58,139 --> 00:44:00,181
ทนายทั้งสองก็เข้มแข็ง
ทั้งสองได้แสดงประเด็นของตน
642
00:44:00,182 --> 00:44:02,267
และทั้งสองก็ไม่ได้อยู่เหนือ
เล่นไปตามอารมณ์
643
00:44:02,268 --> 00:44:04,602
คดีนี้ทำให้เกิดความปั่นป่วนเช่นนี้
ความรู้สึกที่แข็งแกร่งและเกี่ยวกับอวัยวะภายใน
644
00:44:04,603 --> 00:44:06,355
และไม่ใช่ทนายความ
เบือนหน้าหนีจากพวกเขา
645
00:44:09,024 --> 00:44:11,026
เฮ้คุณคิดอย่างไร?
646
00:44:11,777 --> 00:44:13,177
มันใกล้กว่า.
ฉันอยากให้มันเป็น
647
00:44:14,405 --> 00:44:15,823
เราแค่ต้องรอ
648
00:44:17,199 --> 00:44:20,703
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันก็เป็น
แน่นอนว่ามันจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
649
00:44:33,132 --> 00:44:36,135
- เชอร์รี่เลี้ยงลูกเหรอ?
- สำหรับตอนนี้.
650
00:44:36,886 --> 00:44:38,220
จนกว่าจะมีคำพิพากษา
651
00:44:44,268 --> 00:44:46,270
คุณรู้ไหมแม่ของฉันมักจะพูดเสมอ
652
00:44:46,937 --> 00:44:50,274
ไม่มีอาหารเพื่อความสะดวกสบายใดที่ดีไปกว่านี้แล้ว
กว่าสเต็กซอลส์บรีและมักกะโรนี
653
00:44:54,403 --> 00:44:57,573
คุณคุยกับเธอเมื่อเร็ว ๆ นี้?
นอกเหนือจากความฝัน?
654
00:44:58,282 --> 00:45:01,076
เช้านี้. เธอ
ส่งคำอธิษฐานของเธอ
655
00:45:02,203 --> 00:45:04,205
และคำอธิษฐานของเธอมักจะใช้เวลา
656
00:45:08,292 --> 00:45:10,294
เธอไม่โกรธคุณใช่ไหม?
657
00:45:11,128 --> 00:45:14,924
เธอไม่สามารถตื่นเต้นได้
โดยเฉพาะหลังจากที่เธออ่านเรื่องนั้น
658
00:45:20,679 --> 00:45:23,139
ไม่ ฉันแค่บอกให้เธออยู่ต่อ
ห่างจากหนังสือพิมพ์
659
00:45:23,140 --> 00:45:24,558
หรืออะไรทำนองนั้น
660
00:45:27,061 --> 00:45:28,395
ขวา.
661
00:45:28,813 --> 00:45:30,688
ฉันก็แทบจะรอไม่ไหวแล้ว
เพื่อให้เรื่องทั้งหมดนี้จบลง
662
00:45:30,689 --> 00:45:34,400
และฉันสามารถกลับไปได้
มีชีวิตตามปกติ
663
00:45:34,401 --> 00:45:37,238
และไปตลาดโดยไม่ต้อง
ผู้คนจ้องมองมาที่ฉัน
664
00:45:39,240 --> 00:45:42,951
แคนดี้ ฉันคิดว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เกิดขึ้น สิ่งนี้จะไม่มีวันจบสิ้น
665
00:45:42,952 --> 00:45:44,453
ถ้าพวกเขาพบว่าฉันไร้เดียงสา
666
00:45:45,371 --> 00:45:47,206
คณะลูกขุนทำไม่ได้
พบว่าคุณไร้เดียงสา
667
00:45:47,998 --> 00:45:50,500
พวกเขาสามารถค้นหาได้เท่านั้น
คุณไม่ผิด
668
00:45:50,501 --> 00:45:53,420
และมีความแตกต่าง
669
00:45:54,713 --> 00:45:56,756
เราไม่มีโอกาสได้
ชีวิตปกติที่นี่
670
00:45:56,757 --> 00:45:59,093
เราจะได้
เพื่อออกจากแมคคินนีย์
671
00:46:03,806 --> 00:46:05,808
เรามาอธิษฐานกันเถอะ
ได้รับโอกาสนั้น
672
00:46:08,727 --> 00:46:10,327
ฉันคิดว่าคุณ
พยานเป็นสิ่งที่ดี
673
00:46:11,564 --> 00:46:12,815
ขอบคุณ
674
00:46:14,108 --> 00:46:16,110
ฉันไม่รู้ว่าฉัน
สมควรแล้วคุณแพท
675
00:46:17,194 --> 00:46:18,434
แต่ฉันแน่ใจว่าโชคดีที่มีคุณ
676
00:46:21,991 --> 00:46:22,991
เราทั้งคู่โชคดี
677
00:46:27,121 --> 00:46:28,872
ฉันคิดว่าฉันอยากกลับไป
และรอมันกับดอน
678
00:46:28,873 --> 00:46:31,916
เพราะฉันแค่รู้สึก
นั่งกังวลอยู่ตรงนี้เล็กน้อย
679
00:46:31,917 --> 00:46:34,503
ใช่. ตกลง.
680
00:46:41,427 --> 00:46:43,429
สวมใส่! สวมใส่!
681
00:46:44,805 --> 00:46:46,056
พวกเขากลับมาแล้ว
682
00:46:47,016 --> 00:46:48,225
คณะลูกขุน. พวกเขามีคำตัดสิน
683
00:46:49,643 --> 00:46:51,227
- เรียบร้อยแล้ว?
- ผู้พิพากษาเพิ่งโทรมา
684
00:46:51,228 --> 00:46:53,022
ได้รถแล้ว
พร้อมจะพาเรากลับ
685
00:46:54,190 --> 00:46:55,858
เราจะไปพบคุณที่นั่น
686
00:47:26,889 --> 00:47:28,390
พวกนาย กำลังจะผ่านไป
687
00:47:37,608 --> 00:47:38,776
ลุกขึ้นมาทั้งหมด!
688
00:47:48,911 --> 00:47:50,871
คุณอาจจะนั่งอยู่
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
689
00:47:53,582 --> 00:47:56,960
ฉันมีคำแนะนำบางอย่างสำหรับ
ทนายฝ่ายต่างๆ
690
00:47:56,961 --> 00:47:59,046
ผู้ชม
691
00:47:59,755 --> 00:48:01,355
เมื่อผมอ่านคำพิพากษา
ลงในบันทึก
692
00:48:02,133 --> 00:48:04,593
ฉันไม่ต้องการปฏิกิริยาจาก
ใครก็ตามที่อยู่ในห้องพิจารณาคดีนี้
693
00:48:05,136 --> 00:48:09,223
ไม่ว่าคำตัดสินนั้นจะเป็นอย่างไรก็ไม่
ปฏิกิริยาทางเสียง ไม่มีปฏิกิริยาทางกายภาพ
694
00:48:10,266 --> 00:48:13,394
และตอนนี้อย่าคิดว่าฉันกำลังเลือก
กับคุณทุกคน นั่นเป็นมาตรฐาน
695
00:48:14,395 --> 00:48:15,475
เอาล่ะ นำคณะลูกขุนเข้ามา
696
00:48:26,615 --> 00:48:27,615
นั่งลง.
697
00:48:33,622 --> 00:48:36,499
เอาล่ะ คุณโฟร์แมน ได้แล้ว
คณะลูกขุนถึงคำตัดสินแล้วครับท่าน?
698
00:48:36,500 --> 00:48:37,543
ท่านผู้มีเกียรติ เรามี
699
00:48:57,480 --> 00:48:58,720
จำเลยจะกรุณาลุกขึ้นหรือไม่?
700
00:49:05,196 --> 00:49:06,196
พวกเราคณะลูกขุน
701
00:49:09,825 --> 00:49:11,025
พบว่าจำเลยไม่มีความผิด
702
00:49:13,370 --> 00:49:15,663
สมาชิกคณะลูกขุนแต่ละคนนั้น
เห็นด้วยกับคำตัดสินนี้
703
00:49:15,664 --> 00:49:18,917
คุณจะชี้ให้ฉันดูไหม
โดยการยกมือขวาของคุณ?
704
00:49:18,918 --> 00:49:21,669
ศาลจะยอมรับ
พิพากษาแล้วมีคำสั่งให้ยื่นคำร้อง
705
00:49:21,670 --> 00:49:22,922
คดีนี้ถูกเลื่อนออกไป
706
00:49:32,973 --> 00:49:35,810
ขอแสดงความยินดีด้วย แคนดี้
707
00:50:04,213 --> 00:50:06,507
คุณรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับ
นี่เหรอ? คุณตกใจไหม?
708
00:50:25,818 --> 00:50:27,986
แล้วเตียงและสิ่งของของเราล่ะ?
709
00:50:27,987 --> 00:50:32,365
ผู้ขนย้ายจะมาเพื่อสิ่งนั้น
ที่รัก เราเพียงแค่ใช้สิ่งที่เราต้องการในตอนนี้
710
00:50:32,366 --> 00:50:34,909
ผู้ขนย้ายจะนำมันมา
ไปจนถึงจอร์เจียเหรอ?
711
00:50:34,910 --> 00:50:36,996
ใช่. นั่นเป็นเหตุผลที่เรา
เรียกพวกเขาว่าผู้ขนย้าย
712
00:50:50,301 --> 00:50:52,677
ทำไมพวกคุณไม่ไปพูดล่ะ
ลาก่อนคุณเชอร์รี่เหรอ?
713
00:50:52,678 --> 00:50:54,304
- ฉันลืมอะไรบางอย่าง
- สวัสดี เฮ้ เพื่อน
714
00:50:54,305 --> 00:50:56,806
เฮ้ เป็นยังไงบ้าง?
715
00:50:56,807 --> 00:50:59,852
ดี? คุณจะสบายดี
ใช่มั้ย? ตกลง. แล้วเจอกันนะทุกคน
716
00:51:08,402 --> 00:51:10,028
ฉันสัญญาว่าฉันจะโทรหา
ทันทีที่เราไปถึงที่นั่น
717
00:51:10,029 --> 00:51:12,573
ตกลง. คุณดีกว่า.
718
00:51:17,369 --> 00:51:18,871
เราทุกคนพร้อมแล้วหรือยัง?
719
00:51:19,747 --> 00:51:21,415
- ใช่แล้ว
- ใช่?
720
00:51:37,473 --> 00:51:39,433
- ฉันจะอยู่ได้ไม่นาน
- ตกลง.
721
00:52:11,924 --> 00:52:15,261
ฉันจะโทรหา แต่ฉันเป็น
กลัวคุณจะบอกว่าอย่ามา
722
00:52:18,722 --> 00:52:20,181
ถึงอย่างไร.
723
00:52:20,182 --> 00:52:23,726
แพท ฉัน และลูกๆ
กำลังจะออกจากแมคคินนีย์
724
00:52:23,727 --> 00:52:25,813
และเรากำลังจะไป
ลองและเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
725
00:52:26,897 --> 00:52:29,400
ใกล้กับคนของฉันในจอร์เจีย
726
00:52:31,110 --> 00:52:34,447
ดังนั้นฉันแค่อยากจะ
แวะมาบอกลา
727
00:52:38,075 --> 00:52:40,953
- ตกลง.
- อลันด้วย
728
00:52:42,746 --> 00:52:44,248
ฉันเสียใจ.
729
00:52:45,249 --> 00:52:48,878
สำหรับทุกสิ่งนั้น
เกิดขึ้น ฉันไม่เคยหมายถึง...
730
00:52:53,466 --> 00:52:54,884
ฉันก็เหมือนกัน ฉันขอโทษด้วย
731
00:52:55,593 --> 00:52:57,595
ฉันกับเบ็ตตี้ พวกเรา
เป็นเพื่อนที่ดี
732
00:52:58,512 --> 00:53:00,014
รู้ไหมเธอเป็น...
733
00:53:01,599 --> 00:53:02,933
เธอเป็นคนดี
734
00:53:05,519 --> 00:53:07,813
เราเหมือนกันมาก
ในบางวิธี แค่ก
735
00:53:09,523 --> 00:53:11,025
ดีคนดี
736
00:53:14,445 --> 00:53:15,696
อย่างไรก็ตาม
737
00:53:17,948 --> 00:53:19,742
ฉันขอให้คุณมีชีวิตที่ดีอัลลัน
738
00:53:21,118 --> 00:53:22,912
ใช่. ฉันขอให้คุณ
ชีวิตที่ดีเช่นกัน
739
00:53:26,624 --> 00:53:27,624
ดี.
740
00:53:30,753 --> 00:53:32,004
ตกลง.
741
00:53:33,172 --> 00:53:34,172
ลาก่อน.