1
00:00:11,637 --> 00:00:17,351
ตกลง. การตรวจสอบสีและเสียง
งานแต่งงานของมิลตัน-สตาล/เอ้อ

2
00:00:21,188 --> 00:00:24,691
- คุณสตอลเลอร์: อแมนดา นีล.
- สวัสดี คุณสตา/เอียร์

3
00:00:24,858 --> 00:00:26,985
ดีใจที่คุณทำมันได้

4
00:00:27,528 --> 00:00:30,405
เฮ้ เฮ้ เฮ้ ใจเย็นๆนะนาน่า
มี '3 ไม่ต้องรีบร้อน

5
00:00:30,572 --> 00:00:35,035
คุณใจเย็นๆ นะ
นี่คือความเร็วปกติของฉัน

6
00:00:37,955 --> 00:00:39,456
ทุกคนอยู่ที่นี่ดีไหม?

7
00:00:39,623 --> 00:00:41,124
เชลลีย์:
เข้ามาเลย คุณนายสตอลเลอร์

8
00:00:41,291 --> 00:00:42,931
นางสตอลเลอร์:
ดูสิว่าฉันพาใครมา เชลลีย์

9
00:00:42,960 --> 00:00:44,670
นี่คือวิธีที่เดวิดมองเห็นคุณ...

10
00:00:44,836 --> 00:00:47,839
ในชุดของคุณก่อนงานแต่งงาน
โดยไม่มีโชคร้าย

11
00:00:50,092 --> 00:00:52,511
คุณดูน่าทึ่ง

12
00:00:52,678 --> 00:00:56,598
ขอบคุณมากสำหรับทุกสิ่ง

13
00:00:57,474 --> 00:00:59,977
ฉันดีใจมากที่คุณมาเป็นครอบครัว

14
00:01:00,143 --> 00:01:02,938
เดวิดโชคดีที่มีคุณ

15
00:01:04,982 --> 00:01:06,483
ตกลง.

16
00:01:06,650 --> 00:01:09,027
ฉันกำลังร้องไห้ตอนนี้ อย่ามาถ่ายภาคนี้นะ

17
00:01:09,194 --> 00:01:11,363
ไม่ ไม่ ไม่ ปิดเครื่อง ปิดเครื่อง

18
00:01:12,948 --> 00:01:14,491
เดวิด: โอ้...

19
00:01:15,450 --> 00:01:16,493
มันจะทำให้เขาสงบลง

20
00:01:16,660 --> 00:01:19,121
ฉันไม่คิดว่าฉันจะกังวลขนาดนี้

21
00:01:19,997 --> 00:01:24,293
เกิดขึ้นกับทุกคน
แม้แต่ฉันและดูว่าฉันเปิดออกอย่างไร

22
00:01:42,185 --> 00:01:43,645
ลินน์.

23
00:01:45,147 --> 00:01:47,024
ผู้ชายคนนั้นคือใคร?

24
00:01:50,444 --> 00:01:53,071
ฉันไม่รู้.
ต้องมาจากฝั่งเชลลีย์แน่ๆ

25
00:01:59,786 --> 00:02:02,106
Josh: แค่หายใจเพื่อน หายใจ.
ไม่ เครื่องช่วยหายใจของคุณอยู่ที่ไหน?

26
00:02:05,959 --> 00:02:09,546
อาจจะแค่ให้เวลาเราสักสองสามนาที?
ขอโทษ.

27
00:02:11,465 --> 00:02:14,593
เพียงไม่กี่นาที
เขาโอเค. เขาเป็นคนดี.

28
00:02:19,765 --> 00:02:20,932
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร

29
00:02:21,099 --> 00:02:23,810
ฉันสามารถพูดได้อย่างปลอดภัย
เดวิดจะไม่วิ่ง

30
00:02:23,977 --> 00:02:26,730
ดังนั้นทุกคนก็อดทนไว้นะ

31
00:02:26,897 --> 00:02:29,316
เขาจะสบายดี
เขาเพิ่งมีอาการหอบหืดเล็กน้อย

32
00:02:29,524 --> 00:02:31,818
มันไม่สามารถเป็นได้

33
00:02:34,363 --> 00:02:35,614
มันไม่สามารถเป็นได้

34
00:02:35,781 --> 00:02:37,991
- มันไม่สามารถเป็นจริงได้
- มีอะไรผิดปกตินานา?

35
00:02:38,200 --> 00:02:39,868
มันไม่สามารถเป็นได้

36
00:02:40,035 --> 00:02:41,078
เขาเอง.

37
00:02:41,244 --> 00:02:43,580
- ลินน์: โอ้ นาน่า คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?
- เขาเอง.

38
00:02:43,747 --> 00:02:45,582
Josh: นาน่า ใจเย็นๆ

39
00:02:46,708 --> 00:02:48,835
คุณ! คุณ...

40
00:02:51,963 --> 00:02:54,883
นางสตอลเลอร์: นาน่า มีอะไรเหรอ?
พระเจ้าของฉัน มันคืออะไร?

41
00:02:55,092 --> 00:02:56,802
โอ้พระเจ้า

42
00:02:57,010 --> 00:02:58,720
มีคนโทร 911

43
00:03:02,349 --> 00:03:04,393
ที่รัก.

44
00:03:05,143 --> 00:03:07,312
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้น?

45
00:03:32,671 --> 00:03:34,423
แมนนิ่ง: เจ้าหน้าที่ดันแฮม

46
00:03:34,965 --> 00:03:37,300
- นักสืบ.
- เบิร์ต แมนนิ่ง. เราคุยกันทางโทรศัพท์

47
00:03:37,467 --> 00:03:39,636
- แล้วมีใครเคยสัมผัสอะไรบ้างไหม?
- ฉันอยู่ข้างใน.

48
00:03:39,803 --> 00:03:43,890
เราวางไว้ในรูปแบบการจับ
จนกระทั่งคุณมาถึงที่นี่ มันค่อนข้างแย่

49
00:03:44,057 --> 00:03:45,934
เรามีการนับครั้งสุดท้ายหรือไม่
กับเหยื่อเหรอ?

50
00:03:46,101 --> 00:03:47,602
สิบสี่แล้ว.

51
00:03:49,896 --> 00:03:51,440
ฉันค่อนข้างชอบงานแต่งงาน

52
00:03:51,606 --> 00:03:54,192
ฉันเคยบอกคุณเกี่ยวกับ
เมื่อแม่และฉัน...

53
00:03:54,359 --> 00:03:57,696
- พระเจ้าพักวิญญาณ... แต่งงานแล้วเหรอ?
- ไม่ ฉันคิดว่าฉันพลาดอันนั้นไป

54
00:03:57,863 --> 00:04:00,657
และพยายามหยุดขับด้วยเท้าทั้งสองข้าง
ว้าว! ว้าว!

55
00:04:03,410 --> 00:04:05,245
เธอสวยมากปีเตอร์

56
00:04:06,037 --> 00:04:08,248
สวยจังเลย ขาวจัง

57
00:04:08,415 --> 00:04:11,710
ฉันจะไม่ปฏิเสธว่าฉันไม่เคยมีความสุขมากขึ้น

58
00:04:13,962 --> 00:04:15,380
ฉันเก็บทักซิโด้ของฉันไว้...

59
00:04:15,547 --> 00:04:20,093
ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่ง
ฉันจะมีลูกชายที่สวมมัน

60
00:04:20,260 --> 00:04:22,512
คุณสามารถสวมใส่มัน
ในวันแต่งงานของคุณ

61
00:04:22,679 --> 00:04:25,932
ใช่. คุณรู้ไหมวอลเตอร์
สไตล์ทักซิโด้เปลี่ยนไป

62
00:04:26,099 --> 00:04:30,270
โอ้ไร้สาระ
สีม่วงไม่เคยมีสไตล์

63
00:04:30,437 --> 00:04:33,815
และวันนั้นอาจจะมาถึงเร็วกว่านี้
มากกว่าที่คุณคิด

64
00:04:35,317 --> 00:04:37,778
คุณคิดว่าเธอจะเรียกฉันว่าพ่อไหม?

65
00:04:37,944 --> 00:04:41,281
- WHO?
- เจ้าหน้าที่ดันแฮม

66
00:04:42,949 --> 00:04:44,159
ฉันเดาว่าคงไม่มี

67
00:04:44,326 --> 00:04:47,412
อย่ามองฉันแบบนั้น
เธอเป็นเพียงสิ่งที่คุณต้องการ

68
00:04:47,579 --> 00:04:50,123
ใครสักคนที่สามารถเห็น
ผ่านทางคุณ

69
00:04:50,290 --> 00:04:52,709
เจ้าหน้าที่ดันแฮม
วันนี้คุณดูไม่น่ารักเลยเหรอ

70
00:04:52,876 --> 00:04:54,377
เธอดูไม่น่ารักเลยเหรอปีเตอร์?

71
00:04:54,544 --> 00:04:56,338
คุณดูน่ารักมาก เจ้าหน้าที่ดันแฮม

72
00:04:56,505 --> 00:04:59,257
ดร.วอลเตอร์ บิชอป คุณจะทำอย่างไร?

73
00:05:01,635 --> 00:05:03,345
แพ้เดิมพัน?

74
00:05:03,512 --> 00:05:06,014
มันเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งหรือบทเรียนการบิน

75
00:05:15,482 --> 00:05:18,652
- การบวมของอารมณ์ขันน้ำแก้ว
- ปีเตอร์: อืม

76
00:05:20,153 --> 00:05:21,488
ตกเลือด Petechial

77
00:05:21,696 --> 00:05:23,740
ใช่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงผิวสีฟ้าด้วย

78
00:05:23,907 --> 00:05:25,325
มันคือภาวะขาดอากาศหายใจอย่างแน่นอน

79
00:05:26,576 --> 00:05:28,870
Ainney ชัดเจน.

80
00:05:29,329 --> 00:05:31,581
ปีเตอร์: ใช่. ตรงนี้ก็เหมือนกัน.

81
00:05:34,626 --> 00:05:35,669
ไม่มีของเหลวในปอด

82
00:05:35,836 --> 00:05:39,422
โอลิเวีย: เหยื่อทั้งหมดที่พวกเขามี
ซึ่งระบุว่าขณะนี้อยู่ฝ่ายเจ้าบ่าว

83
00:05:39,589 --> 00:05:42,592
บางทีก็ติดต่อกันมา
กับบางสิ่งก่อนงานแต่งงาน

84
00:05:43,134 --> 00:05:45,971
ช็อกแบบอะนาไฟแล็กติก
บางทีพวกเขาอาจมีอาการแพ้...

85
00:05:46,137 --> 00:05:47,806
สิ่งที่พวกเขากินหรือดื่ม

86
00:05:47,973 --> 00:05:51,101
นั่นคงจะเป็นตรรกะถ้า
พวกเขาทั้งหมดถูกเปิดเผยในเวลาเดียวกัน

87
00:05:51,268 --> 00:05:55,689
ฉันจะให้นักสืบสร้างใหม่ที่ไหน
พวกเขาทั้งหมดเป็น เราอาจพบความเชื่อมโยง

88
00:06:02,904 --> 00:06:04,573
เธอเป็นผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

89
00:06:14,207 --> 00:06:16,042
น่ากลัว.

90
00:06:16,835 --> 00:06:19,713
ถึงจะรอดจากเรื่องแบบนั้น...

91
00:06:21,172 --> 00:06:23,675
จบแบบนี้..

92
00:06:24,301 --> 00:06:26,928
วอลเตอร์ คุณคิดว่า
นี่อาจเป็นการโจมตีโดยเจตนาใช่ไหม?

93
00:06:27,345 --> 00:06:28,889
ฉันยังไม่รู้

94
00:06:29,097 --> 00:06:35,395
สิ่งที่ฉันรู้แน่นอนก็คือ 14 คนนี้
ผู้คนหายใจไม่ออกในห้องที่เต็มไปด้วยอากาศ

95
00:06:37,689 --> 00:06:42,485
ปีเตอร์: มันต้องเป็นของที่พวกเขากินกันหมด
หรือดื่ม ที่นั่น. อาจจะอย่างนั้นเหรอ?

96
00:06:43,403 --> 00:06:47,324
พระเจ้า มันยากที่จะเชื่อว่าไม่กี่ชั่วโมงนั้น
ที่ผ่านมา ที่นี่เป็นสถานที่ที่มีความสุขจริงๆ

97
00:07:08,428 --> 00:07:09,554
โอลิเวีย: โอ้พระเจ้า

98
00:07:09,721 --> 00:07:12,307
เราต้องการแพทย์ที่ชั้นสอง!

99
00:07:12,474 --> 00:07:14,059
ปีเตอร์: เฮ้เพื่อน

100
00:07:14,267 --> 00:07:16,519
โอลิเวีย:
เขาทำเครื่องช่วยหายใจหล่น คว้ามัน

101
00:07:34,204 --> 00:07:37,082
วอลเตอร์:
มันอยากรู้อยากเห็น ผู้เสียหายทั้งหมด 15 ราย

102
00:07:37,916 --> 00:07:40,377
- แล้วพวกเขาทั้งหมดก็เป็นญาติทางสายเลือดกันเหรอ?
- แอสทริด: ใช่

103
00:07:40,543 --> 00:07:43,797
เหยื่อทั้งหมดก็คือ
ทายาทสายตรงของเอวา แผงลอย

104
00:07:43,964 --> 00:07:45,757
วอลเตอร์: ผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

105
00:07:45,966 --> 00:07:48,551
แอสทริด: และใครก็ตามที่ไม่เกี่ยวข้อง
เพื่อให้เธอรอดชีวิต

106
00:07:48,718 --> 00:07:52,222
พร้อมด้วยหลานชายคนหนึ่งซึ่ง
ฉันคิดว่าอาจจะผิดกฎหมาย

107
00:07:52,389 --> 00:07:57,394
จึงไม่ใช่ญาติทางสายเลือด
หรือฉันสงสัยว่าเขาจะตายไปแล้วด้วย

108
00:08:02,399 --> 00:08:05,402
แอสทริด คุณมาที่นี่ได้ไหมที่รัก?

109
00:08:06,403 --> 00:08:07,737
นี่คือสีอะไร?

110
00:08:07,904 --> 00:08:09,447
เลือดเหรอ?

111
00:08:09,614 --> 00:08:11,616
- มันเป็นสีฟ้า.
- ดี.

112
00:08:11,825 --> 00:08:13,243
ฉันไม่ได้จินตนาการมัน

113
00:08:13,410 --> 00:08:16,079
มีบางอย่างผูกพันกัน
กับฮีโมโกลบินในเลือด...

114
00:08:16,246 --> 00:08:18,999
เปลี่ยนสีของมัน
และปล้นร่างกายของออกซิเจน

115
00:08:19,249 --> 00:08:25,588
ฉันเชื่อคนเหล่านี้
หายใจไม่ออกจากภายในสู่ภายนอกอย่างแท้จริง

116
00:08:33,221 --> 00:08:35,598
วอลเตอร์ ไม่ นั่นอาจจะ...

117
00:08:37,350 --> 00:08:41,146
ไม่ นั่นทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้นานขึ้น
กว่าคนอื่นๆ

118
00:08:41,771 --> 00:08:44,774
สงสัยจะเป็นการชั่วคราว
ทำให้สารพิษอ่อนลง

119
00:08:44,941 --> 00:08:47,318
ที่ยังคงทิ้งวิธีการ

120
00:08:47,527 --> 00:08:50,280
สารพิษถูกส่งมาอย่างไร?

121
00:08:50,822 --> 00:08:54,159
คุณนายสตอลเลอร์ ฉันเข้าใจ
ว่าคุณเป็นผู้รับผิดชอบรายชื่อแขก

122
00:08:55,285 --> 00:08:59,039
คุณสังเกตเห็นใครก็ตามที่ไม่ควร
เคยไปงานแต่งงานไหม?

123
00:08:59,247 --> 00:09:00,749
เป็นคนที่ไม่ได้รับเชิญ

124
00:09:00,957 --> 00:09:04,627
นางสตอลเลอร์: ไม่ แน่นอน ฉันไม่รู้
ครอบครัวของเจ้าสาวทั้งหมด

125
00:09:04,794 --> 00:09:06,713
แม้ว่าแม่สามีของฉัน...

126
00:09:06,880 --> 00:09:10,717
เธออารมณ์เสียมาก
กับใครสักคนก่อน...

127
00:09:10,884 --> 00:09:14,637
ผู้ชาย. ฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน
ฉันคิดว่าเธอแค่มีช่วงเวลาหนึ่ง

128
00:09:14,804 --> 00:09:18,308
ถ้าเราให้คุณดูวิดีโองานแต่งงาน
คุณจะชี้แนะเขาได้ไหม?

129
00:09:18,475 --> 00:09:20,310
ฉันสามารถลอง

130
00:09:21,978 --> 00:09:22,979
มันคือจัสมิน

131
00:09:26,316 --> 00:09:28,026
เชลลีย์หยิบกลิ่นออกมา

132
00:09:28,276 --> 00:09:31,404
แสดงถึงความสุขและความรัก

133
00:09:32,280 --> 00:09:34,491
คุณรังเกียจที่จะให้เวลาฉันสักครู่ไหม?

134
00:09:34,657 --> 00:09:36,201
แน่นอน.

135
00:09:36,659 --> 00:09:38,995
ฉันจะช่วยคุณในวิดีโอ

136
00:09:39,537 --> 00:09:41,331
ขอบคุณ

137
00:09:42,499 --> 00:09:46,086
เธอแค่พูดเทียนที่เหลือทั้งหมด
ที่นี่คือจัสมินใช่ไหม?

138
00:09:46,294 --> 00:09:47,670
กลิ่นนั้น

139
00:09:48,838 --> 00:09:50,715
อันนี้อบเชย.

140
00:09:53,551 --> 00:09:56,346
- ปีเตอร์: แล้ว?
- อดทนนะลูกชาย

141
00:09:56,513 --> 00:09:58,348
เหมือนตอนคุณยังเป็นเด็กน้อย

142
00:09:58,515 --> 00:10:02,102
คุณแม่เคยบอกว่า
คุณมีมดอยู่ในกางเกง

143
00:10:02,310 --> 00:10:05,355
- ใส่สิ่งนั้นลงในสเปกโตรมิเตอร์
- ตกลง.

144
00:10:14,823 --> 00:10:16,866
ผู้ชายคนนั้นนั่นแหละ
นางสตอลเลอร์ระบุตัวแล้ว

145
00:10:17,075 --> 00:10:19,869
- คุณทำให้ชัดเจนกว่านี้ได้ไหม?
- ฉันลองได้

146
00:10:22,038 --> 00:10:23,873
- นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันสามารถทำได้
- เอาล่ะ.

147
00:10:24,040 --> 00:10:27,919
อัปโหลดไปยังการบังคับใช้กฎหมายร่วมกัน
ฐานข้อมูล และบางทีเราอาจโดนโจมตี

148
00:10:28,086 --> 00:10:30,213
เอาล่ะ. ปีเตอร์: วอลเตอร์

149
00:10:31,047 --> 00:10:32,841
มานี่.. ลองดูที่นี่

150
00:10:39,639 --> 00:10:41,057
วอลเตอร์: นั่นเป็นเรื่องที่น่าสนใจ

151
00:10:41,224 --> 00:10:43,601
คุณพูดถูก นี่คือสารพิษของเรา

152
00:10:43,852 --> 00:10:49,065
ดูเหมือนจะเป็นอีกแบบหนึ่งของ...
นั่นคืออะไร? ไฮโดรเจนไซยาไนด์?

153
00:10:49,482 --> 00:10:52,318
และเทียนก็จะแนะนำ
ว่ามันถูกกระตุ้นด้วยความร้อน

154
00:10:52,485 --> 00:10:54,612
แล้วมันก็กระจายไปในอากาศ

155
00:10:54,779 --> 00:10:58,408
ถ้ามันอยู่ในอากาศทำไม
มันฆ่าแขกบางคนเท่านั้นเหรอ?

156
00:10:58,575 --> 00:11:00,118
คำถามที่ดี.

157
00:11:01,953 --> 00:11:03,496
อะไร

158
00:11:04,747 --> 00:11:07,417
อาวุธเคมี.

159
00:11:09,252 --> 00:11:12,380
เสียชีวิตจากการสำลัก.

160
00:11:16,176 --> 00:11:18,636
พวกนาซี ฉันรู้ว่าสิ่งนี้คุ้นเคย

161
00:11:18,887 --> 00:11:22,265
- พวกนาซีเหรอ?
- พวกนาซีเป็นผู้บุกเบิกทางวิทยาศาสตร์

162
00:11:22,432 --> 00:11:24,809
พวกเขาพยายามที่จะก้าวหน้า
วิทยาศาสตร์ทุกแขนง

163
00:11:24,976 --> 00:11:27,770
ระเบิดโมเลกุล จานบิน
ความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์

164
00:11:27,937 --> 00:11:30,773
ก่อนที่ DNA จะถูกค้นพบด้วยซ้ำ
โจเซฟ เมนเกเล่ ต้องการ...

165
00:11:30,982 --> 00:11:36,112
เพื่อสร้างอาวุธที่มีความสามารถ
ของการกำหนดเป้าหมายไปที่เหยื่อโดยเฉพาะ

166
00:11:36,279 --> 00:11:42,285
อาวุธที่สามารถเลือกคนออกมาได้
ท่ามกลางฝูงชน เช่นเดียวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่

167
00:11:42,827 --> 00:11:47,332
ดูเหมือนว่าวิทยาศาสตร์อาจจะมีในที่สุด
ติดกับความทะเยอทะยานของนาซี

168
00:11:47,498 --> 00:11:49,500
นางสตอลเลอร์เป็นผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

169
00:11:49,667 --> 00:11:54,172
- คุณคิดว่านั่นคือ...?
- ที่เกี่ยวข้อง? ฉันไม่รู้ โอลิเวีย

170
00:11:54,339 --> 00:11:57,300
แน่นอนฉันไม่ได้พูด
ว่านี่คือผลงานของพวกนาซี

171
00:11:57,467 --> 00:12:01,971
และฉันก็ไม่เชื่อทันที
ว่านี่เป็นเพียงการฆาตกรรม

172
00:12:02,555 --> 00:12:05,558
งานแต่งงานคือห้องทดลองที่สมบูรณ์แบบ

173
00:12:05,808 --> 00:12:08,728
คุณมีกลุ่มเป้าหมายของคุณ
พวกแผงลอย

174
00:12:08,937 --> 00:12:11,231
และคุณมีกลุ่มควบคุมของคุณ
คนอื่นๆ

175
00:12:11,481 --> 00:12:14,025
คุณกำลังบอกว่าคุณคิด
นี่เป็นการทดลองทางวิทยาศาสตร์เหรอ?

176
00:12:14,192 --> 00:12:15,318
มันเป็นทฤษฎี

177
00:12:15,985 --> 00:12:17,820
และสิ่งหนึ่งที่ฉันคิดว่าฉันสามารถพิสูจน์ได้

178
00:12:18,029 --> 00:12:19,155
ยังไง?

179
00:12:19,322 --> 00:12:22,533
นักวิทยาศาสตร์พยายามอยู่เสมอ
เพื่อสร้างผลลัพธ์ของเขาขึ้นมาใหม่

180
00:12:22,742 --> 00:12:26,913
ถ้าฉันพูดถูกสิ่งนี้จะเกิดขึ้นอีกครั้ง

181
00:12:27,080 --> 00:12:29,749
ผู้หญิง: ลาเต้ถั่วเหลือง 1 แก้ว น้ำส้ม 1 แก้ว
โยเกิร์ตสองอัน

182
00:12:29,958 --> 00:12:33,378
- กล่าวขอบคุณ จอร์แดน
- ขอบคุณ.

183
00:12:35,546 --> 00:12:37,048
ฉันขอชาสักถ้วย

184
00:12:37,215 --> 00:12:40,343
และให้แน่ใจว่าน้ำร้อนมาก

185
00:12:40,510 --> 00:12:42,845
- แน่นอน. ชาชนิดไหน?
- โอ้ ฉันไม่รู้

186
00:12:43,012 --> 00:12:45,014
คุณเลือก แล้วแต่ว่าคุณจะชอบแบบไหน

187
00:12:47,517 --> 00:12:51,980
โอ้และได้โปรด
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าน้ำร้อนมาก

188
00:12:55,858 --> 00:12:58,444
แล้วคุณชอบเธอไหม? นางกรีนวอลท์?

189
00:12:58,611 --> 00:13:03,199
ใช่ เธอเป็นคนดี แต่เธอก็เสมอ
ทำให้เรางีบหลับหลังอาหารกลางวัน

190
00:13:03,366 --> 00:13:05,785
บางทีคุณอาจต้องการเวลา
เพื่อรับพลังงานของคุณกลับคืนมา

191
00:13:06,035 --> 00:13:08,871
ฉันคิดว่าคุณนายกรีนวอลท์
คือคนที่ง่วงนอน

192
00:13:09,038 --> 00:13:11,082
- เฮ้ เฮ้
- ผู้ชาย: เธอฉลาดมาก ลูกสาวของคุณ

193
00:13:12,083 --> 00:13:13,876
ใช่แล้ว เธอคือ.

194
00:13:14,043 --> 00:13:16,713
อีกไม่นานคุณจะฉลาดขึ้น
ครู

195
00:13:16,879 --> 00:13:20,049
เราอยู่ที่นั่นแล้ว เรากำลังพูดถึง
ทำให้เธอเลื่อนชั้นไป

196
00:13:20,258 --> 00:13:22,719
ใช่แล้ว
อย่ารีบร้อนมากเกินไป

197
00:13:23,720 --> 00:13:26,723
วันเหล่านี้มีค่า

198
00:13:26,931 --> 00:13:32,395
ในไม่ช้าสิ่งที่คุณมีก็แค่รูปภาพ

199
00:13:32,562 --> 00:13:36,274
อืม นั่นมีกลิ่นหอม นั่นคืออบเชยเหรอ?

200
00:13:37,734 --> 00:13:41,404
ใช่บางอย่างเช่นนั้น

201
00:13:50,621 --> 00:13:53,916
เหยื่อเก้าราย. หายใจไม่ออกเหมือนกัน
งานแต่งงานในบรูคไลน์

202
00:13:54,083 --> 00:13:58,004
ยกเว้นไม่เหมือนกับแผงขายของไม่มีสิ่งเหล่านี้
ผู้คนมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน

203
00:13:58,212 --> 00:14:00,089
ปีเตอร์:
อาจจะต้องทบทวนสมมติฐานนั้นใหม่

204
00:14:00,256 --> 00:14:02,508
บางทีสารพิษนี้อาจไม่ใช่
ถ่ายทอดทางพันธุกรรม

205
00:14:02,675 --> 00:14:04,093
วอลเตอร์: แค่ทฤษฎี ปีเตอร์

206
00:14:15,605 --> 00:14:16,689
โอลิเวีย: มีการสอดแนมบ้างไหม?

207
00:14:16,856 --> 00:14:18,733
ไม่มีกล้องอยู่ข้างในหรือบนถนน

208
00:14:19,776 --> 00:14:22,528
อาจเป็นเพราะเหตุใดผู้ต้องสงสัยของเรา
เลือกสถานที่นี้

209
00:14:22,695 --> 00:14:24,197
ไม่มีเทียนเหรอ?

210
00:14:24,447 --> 00:14:25,615
ไม่ใช่อันเดียว

211
00:14:25,823 --> 00:14:29,577
เอาล่ะ วอลเตอร์ มีวิธีอื่นอีกไหม
ว่าสารพิษนี้จะถูกส่งออกไปได้หรือ?

212
00:14:29,744 --> 00:14:32,330
วอลเตอร์:
ฉันจะคิดได้หลายวิธี

213
00:14:32,705 --> 00:14:37,210
มันแค่ต้องการแหล่งความร้อน
เพื่อกระจายมันไปในอากาศ

214
00:14:40,755 --> 00:14:43,716
- แล้วชาสักแก้วล่ะ?
- วอลเตอร์: โอ้ ใช่ ขอบคุณ

215
00:14:45,301 --> 00:14:51,474
โอ้. โอ้ใช่ นั่นก็จะได้ผล
ตราบใดที่น้ำร้อนพอ

216
00:14:52,642 --> 00:14:53,893
อบเชย.

217
00:14:55,603 --> 00:14:57,772
ฉันอยากให้ถ้วยนี้ถูกปัดฝุ่น
เพื่อพิมพ์ได้ทันที

218
00:14:57,980 --> 00:14:59,524
เจ้าหน้าที่ : ครับท่าน ทันที.

219
00:14:59,690 --> 00:15:01,567
วอลเตอร์: ปีเตอร์ คุณช่วยฉันได้ไหม?

220
00:15:01,776 --> 00:15:05,655
ผู้ชายคนนั้นนั่นเอง
ดวงตาของเขามีสีอะไร?

221
00:15:15,498 --> 00:15:16,582
สีน้ำตาล.

222
00:15:16,791 --> 00:15:19,001
แล้วฉันก็พูดถูก

223
00:15:19,710 --> 00:15:21,629
มันเป็นสารพิษเป้าหมาย

224
00:15:23,005 --> 00:15:24,715
พวกเขาทั้งหมดมีตาสีน้ำตาล

225
00:15:24,924 --> 00:15:26,884
นั่นคือลักษณะทางพันธุกรรมทั่วไป

226
00:15:27,051 --> 00:15:30,138
ตรวจสอบผู้รอดชีวิต
แต่ฉันแน่ใจว่าฉันพูดถูก

227
00:15:30,346 --> 00:15:34,434
เป็นเรื่องดีที่คุณไม่ได้
ในเวลานี้ ไม่เช่นนั้นคุณก็ตายเหมือนกัน

228
00:15:34,600 --> 00:15:37,228
ครั้งแรกมันเป็นครอบครัว
ตอนนี้เป็นคนตาสีน้ำตาล

229
00:15:37,395 --> 00:15:39,564
ทำไมเขาถึงมุ่งเป้าไปที่คนเหล่านี้?

230
00:15:39,730 --> 00:15:42,024
คุณบอกว่าคุณคิดว่ามันเป็นการทดลอง
แล้วไงล่ะ?

231
00:15:42,191 --> 00:15:44,444
เขาแค่ฆ่าคนพวกนี้
เพื่อพิสูจน์ว่าเขาทำได้?

232
00:15:44,610 --> 00:15:45,778
วอลเตอร์: บางที

233
00:15:45,945 --> 00:15:49,407
ฉันจะขับรถพาเรากลับไปที่ห้องทดลอง

234
00:15:49,574 --> 00:15:51,868
- ฉันคิดว่าฉันมีความคิด
- วอลเตอร์.

235
00:15:52,702 --> 00:15:53,744
ทำไมฉันไม่ขับรถ?

236
00:15:55,580 --> 00:15:56,664
ความคิดเกี่ยวกับอะไร

237
00:15:59,542 --> 00:16:00,585
ฉันยังไม่รู้

238
00:16:01,419 --> 00:16:06,716
ชาย : ขอโทษครับเจ้าหน้าที่
ผู้ชายคนนั้นนั่นเอง เขาชื่อบิสชอฟเหรอ?

239
00:16:06,883 --> 00:16:08,217
คุณหมายถึงหมอบิชอป

240
00:16:08,384 --> 00:16:10,094
ดร.บิชอป.

241
00:16:10,761 --> 00:16:14,223
- คุณต้องการอะไรไหม?
- ไม่ ฉันแค่พยายามวางเขาไว้

242
00:16:16,976 --> 00:16:19,937
เขาดูเหมือนพ่อของเขา

243
00:16:26,611 --> 00:16:29,280
- โอ้. นั่นถ้วยชาเหรอ?
- ใช่.

244
00:16:29,447 --> 00:16:31,491
แต่พวกเขาก็ทำได้แค่ดึงเท่านั้น
การพิมพ์บางส่วน

245
00:16:31,657 --> 00:16:34,702
จึงไม่มีสิ่งดีดีให้ผ่านไปได้
ฐานข้อมูลใดๆ

246
00:16:34,911 --> 00:16:36,204
น่าเสียดาย.

247
00:16:36,370 --> 00:16:37,914
แต่คุณมาทันเวลาพอดี

248
00:16:38,080 --> 00:16:39,290
ทันเวลาเพื่ออะไร?

249
00:16:39,457 --> 00:16:40,833
แสดงและบอกอย่างชัดเจน

250
00:16:42,710 --> 00:16:46,881
นี่คือแบบจำลองโมเลกุล
ของสารพิษ

251
00:16:47,089 --> 00:16:49,967
ส่วนสีฟ้านี้
นั่นคือส่วนที่ร้ายแรง

252
00:16:50,134 --> 00:16:53,804
ส่วนสีแดงนี้ว่า
นั่นคือกลุ่มเป้าหมาย

253
00:16:53,971 --> 00:16:56,849
ในกรณีแรกครอบครัวแผงลอย
เจ้าหน้าที่ฟาร์นสเวิร์ธ?

254
00:16:57,391 --> 00:17:01,312
และในกรณีนี้
คนที่มีตาสีน้ำตาล

255
00:17:01,479 --> 00:17:04,690
เพราะเขาสามารถโปรแกรมสารพิษได้
เพื่อกำหนดเป้าหมายกลุ่มที่เขาต้องการ

256
00:17:04,857 --> 00:17:07,276
กลุ่มใดที่มีกายภาพร่วมกัน
ลักษณะ...

257
00:17:07,443 --> 00:17:10,655
หรือความคล้ายคลึงทางพันธุกรรมใช่

258
00:17:10,821 --> 00:17:15,243
คนตัวสูง. คนเตี้ย.
คนอ้วน. คนผอม.

259
00:17:15,451 --> 00:17:18,287
คนผิวดำ. คนสีน้ำตาล.
คนผิวขาว.

260
00:17:18,454 --> 00:17:20,748
เฮ้ วอลเตอร์ เราเข้าใจแล้ว

261
00:17:22,917 --> 00:17:27,880
เอาล่ะ ใครก็ตามที่สร้างสิ่งนี้ขึ้นมา
เห็นได้ชัดว่ารู้สึกภาคภูมิใจกับผลงานของเขา

262
00:17:28,047 --> 00:17:30,049
แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าทำไม
เขาควรจะเป็น

263
00:17:30,216 --> 00:17:34,136
ฉันหมายถึง นอกเหนือจากการกำหนดเป้าหมายทางพันธุกรรม
สารพิษนั้นค่อนข้างเป็นพื้นฐาน

264
00:17:34,303 --> 00:17:38,641
เป็นส่วนผสมของโครเมียมไตรออกไซด์
และไฮโดรเจนไซยาไนด์ มัน...

265
00:17:38,808 --> 00:17:39,934
โครเมียมไตรออกไซด์

266
00:17:40,476 --> 00:17:43,771
นั่นได้รับการควบคุมอย่างเข้มงวด ถ้าคนนี้.
จะซื้อในปริมาณเท่าใดก็ได้...

267
00:17:43,938 --> 00:17:45,815
- แอสทริด คุณช่วย...?
- ขุดบริษัท...

268
00:17:45,982 --> 00:17:47,733
จัดการกับโครเมียมไตรออกไซด์

269
00:17:47,900 --> 00:17:51,445
แล้ววอลเตอร์ คุณพูดอะไรอยู่
ว่าเขาภูมิใจกับงานของเขาไหม?

270
00:17:52,196 --> 00:17:53,573
วอลเตอร์: เห็นนี่มั้ย?

271
00:17:53,781 --> 00:17:56,242
นั่นคือโซ่คาร์บอน มันเฉื่อย

272
00:17:56,450 --> 00:17:59,036
เป็นลายเซ็นของผู้สร้าง

273
00:17:59,996 --> 00:18:05,626
นักเคมีบางคนสะกดชื่อย่อของตน
ในโมเลกุล คนอื่นๆ ก็สร้างสัญลักษณ์ขึ้นมา

274
00:18:05,793 --> 00:18:08,713
คุณกำลังบอกว่าเราอาจจะสามารถ
เพื่อระบุว่าใครเป็นคนทำสิ่งนี้?

275
00:18:08,879 --> 00:18:10,506
ใช่ แต่นี่อาจเป็นของใครก็ได้

276
00:18:11,424 --> 00:18:15,761
มันดูเหมือนตัว s เก๋ๆ
หรืองู

277
00:18:15,928 --> 00:18:20,099
จริงๆแล้วดูมากกว่านะ
เหมือนม้าน้ำสำหรับฉัน

278
00:18:20,308 --> 00:18:23,269
ม้าน้ำ ฉันคิดว่ามันอาจจะ...

279
00:18:27,481 --> 00:18:28,524
มันคืออะไร?

280
00:18:31,569 --> 00:18:32,987
วอลเตอร์: ม้าน้ำ

281
00:18:33,529 --> 00:18:36,115
ฉันรู้ว่าใครเป็นคนสร้างสารพิษนี้

282
00:18:36,324 --> 00:18:37,867
ปีเตอร์: เฮ้ วอลเตอร์

283
00:18:38,034 --> 00:18:40,536
รอก่อน วอลเตอร์ เกิดอะไรขึ้น?

284
00:18:40,703 --> 00:18:44,290
พวกเขาเรียกเขาว่าม้าน้ำ
เพราะเขาเป็นนักว่ายน้ำที่เก่งมาก

285
00:18:44,498 --> 00:18:47,543
ปีเตอร์:
โอเค ดีสำหรับเขา เขาเป็นใคร?

286
00:18:47,710 --> 00:18:49,003
พ่อของฉัน.

287
00:18:52,715 --> 00:18:56,093
- ดร.โรเบิร์ต บิชอป
- รอ รอ รอ พ่อของคุณ?

288
00:18:56,302 --> 00:19:00,014
ฉันบอกคุณแล้วสิ่งเหล่านี้คือ
การทดลองของนาซี

289
00:19:00,222 --> 00:19:04,727
พ่อของฉันเป็นผู้บุกเบิกทางวิทยาศาสตร์
ที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน

290
00:19:04,935 --> 00:19:06,896
ใช่ ฉันรู้ ใครมาที่นี่ในปี 1933...

291
00:19:07,063 --> 00:19:09,899
ซึ่งมีมานานก่อนพวกนาซี
เคยยึดอำนาจ

292
00:19:12,526 --> 00:19:15,571
ด้วยลักษณะงานของเขา
ฉันเลื่อนเดทไปนิดหน่อย

293
00:19:18,032 --> 00:19:20,910
วอลเตอร์ คุณกำลังบอกอะไรฉัน?
ปู่ของฉันเป็นนาซีเหรอ?

294
00:19:21,077 --> 00:19:22,119
วอลเตอร์: ในทางเทคนิคแล้ว ใช่

295
00:19:23,037 --> 00:19:27,291
จริงๆแล้วเขาทำงานเป็นสายลับ
สำหรับพันธมิตร...

296
00:19:27,458 --> 00:19:30,086
ทำลายงานวิจัยของเยอรมัน...

297
00:19:30,294 --> 00:19:33,047
และลักลอบนำข้อมูลทางวิทยาศาสตร์
ถึงชาวอเมริกัน

298
00:19:34,382 --> 00:19:38,177
ฉันรู้ว่าฉันจำการทดลองนี้ได้

299
00:19:38,344 --> 00:19:41,555
คงจะเคยเห็นสูตรในนั้นครับ.
หนังสือของพ่อฉันเล่มหนึ่ง

300
00:19:41,764 --> 00:19:44,266
- วางสิ่งนี้ไว้ที่นั่น
- ตกลง.

301
00:19:45,768 --> 00:19:49,230
คุณคิดว่าพ่อของคุณช่วยพัฒนา
สูตรสารพิษนี้เหรอ?

302
00:19:49,397 --> 00:19:50,481
วอลเตอร์: ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น

303
00:19:50,690 --> 00:19:53,109
แน่นอนว่าในขณะนั้น
มันเป็นเพียงทฤษฎี

304
00:19:53,275 --> 00:19:55,611
DNA นั้นเป็นทฤษฎี

305
00:19:55,778 --> 00:19:58,030
แต่สูตรนั้นมี
ที่จะอยู่ที่นี่ที่ไหนสักแห่ง

306
00:19:58,197 --> 00:20:00,282
ทั้งหมดนี้เป็นของพ่อฉัน
หนังสือเล่มโปรด

307
00:20:00,449 --> 00:20:03,160
เกอเธ่ฉบับพิมพ์ครั้งแรก
โทมัส มันน์.

308
00:20:03,953 --> 00:20:06,664
คุณแน่ใจว่าบันทึกทั้งหมดเหล่านั้นเป็น
ซ่อนอยู่ในนวนิยายเยอรมันเหรอ?

309
00:20:06,831 --> 00:20:09,333
โอ้ใช่ มันเป็นวิธีเดียว
เขาสามารถลักลอบขนพวกมันได้...

310
00:20:09,500 --> 00:20:11,627
ออกจากเยอรมนีเมื่อเขาจากไป

311
00:20:12,378 --> 00:20:15,548
- คุณจะไม่พบหนังสือเหล่านั้นในนั้น
- วอลเตอร์: ไม่ พวกเขาจะอยู่ที่นี่

312
00:20:15,798 --> 00:20:19,009
- นี่คือหนังสือทั้งหมดจากห้องสมุดของฉัน
- ปีเตอร์: ไม่ พวกเขาจะไม่ทำ

313
00:20:19,176 --> 00:20:22,388
วอลเตอร์ พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น

314
00:20:26,851 --> 00:20:28,686
ฉันขายหนังสือเหล่านั้น

315
00:20:28,894 --> 00:20:32,022
ทั้งหมด. เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว

316
00:20:35,901 --> 00:20:39,238
คุณขายพวกเขาเหรอ? ทำไม

317
00:20:42,199 --> 00:20:44,160
ฉันต้องการเงิน

318
00:20:44,368 --> 00:20:46,203
เงิน?

319
00:20:46,370 --> 00:20:48,289
พวกเขาเป็นหนังสือของฉัน

320
00:20:48,456 --> 00:20:50,916
เขาทิ้งพวกเขาไว้ให้ฉัน

321
00:20:51,542 --> 00:20:53,335
เขารู้ว่าพวกมันอันตรายแค่ไหน

322
00:20:54,378 --> 00:20:56,630
อัตราต่อรองที่มีนี้
ที่จะทำกับพ่อของคุณ...

323
00:20:56,839 --> 00:21:00,926
สิ่งที่เขากำลังพยายามอยู่นั่นเอง
เพื่อหยุดคุณกลับเข้าสู่โลก

324
00:21:01,093 --> 00:21:03,679
- เราไม่ทราบแน่ชัด
- ใช่เราทำ.

325
00:21:04,096 --> 00:21:06,098
แน่นอนเราทำ

326
00:21:07,349 --> 00:21:10,686
ใครจะทำแบบนี้อีกล่ะ.
ได้รับสูตรแล้วหรือยัง?

327
00:21:13,731 --> 00:21:19,487
และเพราะฉันล้มเหลวในการปกป้องมัน
งานของพ่อฉันกำลังฆ่าคน

328
00:22:03,072 --> 00:22:07,284
ฆาตกรจึงใช้สารพิษตาม
เป็นสูตรที่บิดาของดร.บิชอปสร้างขึ้น

329
00:22:07,451 --> 00:22:10,131
ปีเตอร์: แค่โครงกระดูกอีกอันหนึ่ง
ในตู้เสื้อผ้าของครอบครัวอธิการ

330
00:22:10,287 --> 00:22:12,540
มันอยู่ในหนังสือที่ฉันขาย

331
00:22:14,041 --> 00:22:15,709
สูตรนี้ซับซ้อนมาก

332
00:22:15,876 --> 00:22:19,004
เราเชื่อว่าฆาตกรต้องมี
พบมันในหนังสือเล่มหนึ่ง

333
00:22:19,171 --> 00:22:21,966
ถ้าเราตามรอยหนังสือได้
หวังว่าเราจะหาเขาเจอ

334
00:22:22,132 --> 00:22:24,260
แล้วทำมัน. อย่างรวดเร็ว.

335
00:22:24,426 --> 00:22:26,011
ตกลง.

336
00:22:27,847 --> 00:22:30,057
เราจะพบหนังสือเหล่านั้น

337
00:22:32,017 --> 00:22:36,647
เอาน่า อธิการ คุณขายฉันแล้ว
หนังสือเหล่านั้นเมื่อ 10 ปีที่แล้ว

338
00:22:36,814 --> 00:22:38,983
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง.
ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?

339
00:22:39,149 --> 00:22:41,819
เพราะมาร์กแฮม
คุณมันพวกหนูแพ็คจริงๆ...

340
00:22:41,986 --> 00:22:44,613
ใครเป็นคนเก็บบันทึกที่เขียนด้วยลายมือ
ของหนังสือทุกเล่มที่เคยขาย

341
00:22:44,780 --> 00:22:46,782
วิธีดังกล่าวด้วยคำพูด

342
00:22:46,949 --> 00:22:50,327
เป็นยังไงบ้างคะที่ผู้หญิงสวยอย่างคุณ
ติดอยู่กับผู้ชายคนนี้เหรอ?

343
00:22:50,494 --> 00:22:52,538
- มันเป็นงานของฉัน.
- มีหนังสือมากมาย...

344
00:22:52,705 --> 00:22:54,456
เกี่ยวกับวิธีการคิดใหม่เกี่ยวกับอาชีพของคุณ

345
00:22:54,623 --> 00:22:57,459
ร่มชูชีพของคุณสีอะไร,
ทำในสิ่งที่คุณเป็น

346
00:22:57,626 --> 00:22:59,003
นั่นเป็นความคิดของคุณ

347
00:22:59,169 --> 00:23:01,505
ฉันจำเป็นต้องค้นหาจริงๆ
ที่ซื้อหนังสือเหล่านั้น

348
00:23:01,672 --> 00:23:04,800
ใครทำก็อาจอยู่ท่ามกลาง
ของการฆ่าอย่างสนุกสนาน

349
00:23:04,967 --> 00:23:06,260
อืม ฟังดูจริงจัง

350
00:23:06,427 --> 00:23:08,637
ขอเวลาฉันหน่อย
ฉันจะดูว่าฉันสามารถหาอะไรได้บ้าง

351
00:23:13,183 --> 00:23:14,476
อะไร

352
00:23:14,643 --> 00:23:18,314
คุณไม่ได้ขายหนังสือของวอลเตอร์จริงๆ
เพื่อเงินใช่ไหม?

353
00:23:22,234 --> 00:23:26,030
วอลเตอร์มีของมีค่ามากมาย
ทำไมคุณถึงขายหนังสือของเขา?

354
00:23:26,196 --> 00:23:28,157
เป็นเวลานานแล้ว

355
00:23:29,783 --> 00:23:34,246
วอลเตอร์ยังอยู่ในเซนต์แคลร์ ฉันไม่ได้
ชอบเขามากในเวลานั้น

356
00:23:35,748 --> 00:23:38,292
หนังสือเหล่านั้นก็
ท่ามกลางสมบัติอันเป็นที่รักของเขา

357
00:23:39,501 --> 00:23:42,630
และไม่เพื่อตอบคำถามของคุณ

358
00:23:44,089 --> 00:23:46,216
ฉันไม่ภูมิใจกับมัน

359
00:23:48,802 --> 00:23:50,304
มาร์คัม:
พวกเขาถูกขายเมื่อปีที่แล้ว

360
00:23:50,471 --> 00:23:52,556
ชื่อที่ฉันได้รับคือเอริค แฟรงโก

361
00:23:52,723 --> 00:23:54,350
อาศัยอยู่ที่จัตุรัสเคนดัลล์

362
00:23:54,642 --> 00:23:56,769
เขาทำให้ฉันรู้สึกว่าเป็นคนประหลาดจริงๆ

363
00:23:56,936 --> 00:24:01,023
ปีเตอร์: มาจากคุณ
กำลังพูดอะไรบางอย่าง ฉันเป็นหนี้คุณอย่างหนึ่ง

364
00:24:40,437 --> 00:24:42,940
ดูไม่เหมือนเขาอยู่ที่นี่

365
00:24:44,274 --> 00:24:45,901
ปีเตอร์: ก็...

366
00:24:46,360 --> 00:24:48,904
ทำไมเราไม่ลองพูดดูบ้างล่ะ
สักหน่อยเหรอ?

367
00:25:25,107 --> 00:25:27,860
โอลิเวีย:
แช่แข็ง เอฟบีไอ. คุกเข่าลง

368
00:25:28,152 --> 00:25:29,486
อย่ายิงฉัน.

369
00:25:29,653 --> 00:25:31,363
ได้โปรดอย่ายิงฉันเลย

370
00:25:32,448 --> 00:25:36,076
เอริค:
ฉันไม่ใช่นาซี ฉันเป็นศิลปิน

371
00:25:37,453 --> 00:25:40,831
มันเกี่ยวกับความซ้ำซากของความชั่วร้าย
เหมือนการทดลองของนูเรมเบิร์ก

372
00:25:40,998 --> 00:25:44,877
แสดงทรราชแห่งประวัติศาสตร์
เหมือนกับคนขี้โกงทั่วไปเหล่านี้

373
00:25:45,044 --> 00:25:46,628
นั่นมันลึกมาก

374
00:25:46,795 --> 00:25:49,798
หนังสือที่คุณซื้ออยู่ที่ไหน
จากมาร์คัมเหรอ? นวนิยายเยอรมัน?

375
00:25:49,965 --> 00:25:52,009
คนที่มีของน่าขนลุกอยู่ข้างในเหรอ?

376
00:25:52,176 --> 00:25:58,098
อลิซในแดนมหัศจรรย์
พบกับ “การทดลองชั่วร้ายของนาซี”?

377
00:25:59,266 --> 00:26:01,685
คุณกำลังดูหนึ่งในนั้น

378
00:26:06,940 --> 00:26:09,234
แล้วหนังสือเหล่านั้นต้องทำอย่างไร
กับเอฟบีไอเหรอ?

379
00:26:09,777 --> 00:26:10,903
มันเป็นเรื่องยาว

380
00:26:11,070 --> 00:26:13,280
สิ่งเหล่านี้ไม่มีเลย
เคยแสดงไหม?

381
00:26:13,447 --> 00:26:15,282
คุณเป็นคนเดียวเท่านั้น
ใครเห็นพวกเขาบ้าง?

382
00:26:15,449 --> 00:26:19,870
น่าเศร้าที่ฉากศิลปะร่วมสมัย
ยังไม่ได้ อืม เอิ่ม...

383
00:26:20,120 --> 00:26:22,998
รับรู้อย่างเต็มที่
การมีส่วนร่วมโดยเฉพาะของฉัน

384
00:26:23,165 --> 00:26:25,667
ฉันอยากได้หนังสือพวกนี้คืน

385
00:26:25,876 --> 00:26:28,253
สิ่งที่เหลืออยู่ของพวกเขา
ฉันจะจ่ายสิ่งที่คุณต้องทำ

386
00:26:28,420 --> 00:26:29,463
ใช่แน่นอนแน่นอน

387
00:26:29,630 --> 00:26:32,424
ฉันคงต้องใช้เวลาสักพัก
เพื่อขุดมันทั้งหมด...

388
00:26:32,591 --> 00:26:38,764
แต่คุณควรรู้ด้วย
คอลลาจมีขายครับ

389
00:26:41,308 --> 00:26:42,935
หรือผมจะบริจาคก็ได้ครับ.

390
00:26:47,564 --> 00:26:50,859
คุณปู่ของคุณ
เป็นแฟนตัวยงของศิลปะสมัยใหม่

391
00:26:52,569 --> 00:26:55,864
แต่ฉันไม่คิดว่า
เขาคงจะชื่นชมสิ่งนี้

392
00:26:56,323 --> 00:26:57,699
ฉันขอโทษ วอลเตอร์

393
00:26:58,158 --> 00:27:00,244
ไม่ยอมรับคำขอโทษ

394
00:27:10,462 --> 00:27:14,216
แน่นอนว่านี่หมายถึงผู้กระทำความผิด
ไม่ได้รับสูตรจากหนังสือ

395
00:27:14,383 --> 00:27:17,511
ไม่ เราไม่เห็นว่าเขาจะเป็นอย่างไร

396
00:27:17,678 --> 00:27:20,013
แล้วยังไงบนโลก.
เขาสร้างสูตรขึ้นมาใหม่หรือเปล่า...

397
00:27:20,180 --> 00:27:22,057
โดยใช้ลายเซ็นพ่อของฉัน
ไม่มีเหรอ?

398
00:27:22,224 --> 00:27:24,351
ไม่ตรงกับ DNA ของฆาตกร วอลเตอร์

399
00:27:24,518 --> 00:27:25,769
ยอดเยี่ยม. ข่าวร้ายเพิ่มเติม

400
00:27:26,395 --> 00:27:28,397
โอลิเวีย:
รอก่อน ฉันไม่เข้าใจ

401
00:27:28,564 --> 00:27:30,274
ดีเอ็นเอของเขา? คุณได้ DNA ของเขามาจากไหน?

402
00:27:30,440 --> 00:27:33,443
ดร.บิชอปก็สามารถได้รับบ้าง
จากลายนิ้วมือบางส่วน

403
00:27:33,610 --> 00:27:36,321
จากเซลล์ผิวที่อยู่ในน้ำมัน

404
00:27:36,822 --> 00:27:37,865
มันน่าทึ่งมาก

405
00:27:38,282 --> 00:27:40,033
วอลเตอร์:
ฉันกลัวว่าไม่ใช่งานที่ดีที่สุดของฉัน

406
00:27:40,367 --> 00:27:42,494
เทโลเมียร์เสื่อมโทรมลง...

407
00:27:42,661 --> 00:27:45,289
ผู้ชายคนนั้น.
มีอายุมากกว่าร้อยปี...

408
00:27:46,039 --> 00:27:48,667
ซึ่งน่าหลงใหล
แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้

409
00:27:48,834 --> 00:27:51,211
วอลเตอร์ คุณบอกว่าสารพิษนี้
สามารถตั้งโปรแกรมได้...

410
00:27:51,378 --> 00:27:53,422
- เพื่อกำหนดเป้าหมายลักษณะทางพันธุกรรมใด ๆ
- ใช่.

411
00:27:53,589 --> 00:27:55,257
สามารถกำหนดเป้าหมายมากกว่าหนึ่งรายการได้หรือไม่?

412
00:27:55,424 --> 00:27:58,051
พูดว่าตาสีเขียวและผมสีน้ำตาล
ในเวลาเดียวกัน

413
00:27:58,218 --> 00:28:00,721
- ใช่ ฉันคิดว่ามันทำได้
- คุณกำลังคิดอะไรอยู่?

414
00:28:03,390 --> 00:28:04,808
การแข่งขันระดับปรมาจารย์

415
00:28:04,975 --> 00:28:08,729
เป้าหมายสูงสุดของนาซี การทำให้บริสุทธิ์
ของชาวเยอรมันและเชื้อชาติผิวขาว

416
00:28:08,896 --> 00:28:10,689
ดังนั้นวิทยาศาสตร์ของนาซีสำหรับวาระของนาซี

417
00:28:10,856 --> 00:28:13,984
ความฝันทั้งหมดของฮิตเลอร์
ในสารพิษเพียงเล็กน้อย

418
00:28:34,588 --> 00:28:35,631
ผู้ชาย: เฮ้.

419
00:28:37,382 --> 00:28:38,884
คุณกำลังทำอะไรอยู่ที่นั่น?

420
00:28:40,052 --> 00:28:42,429
ฉันกำลังทำการทดสอบ

421
00:28:42,721 --> 00:28:45,807
เพื่อติดตามอัตราการแพร่กระจาย
ของการทดลองของฉัน

422
00:28:48,936 --> 00:28:50,646
โปรด.

423
00:28:51,104 --> 00:28:52,147
คุณสามารถรับชมได้

424
00:29:24,763 --> 00:29:27,933
วอลเตอร์ คุณกำลังทำอะไรอยู่
ถึงหนูพวกนั้นเหรอ?

425
00:29:28,100 --> 00:29:29,142
ฆ่าพวกเขา.

426
00:29:29,309 --> 00:29:31,561
หวังว่าคงมีแต่คนขาวนะ

427
00:29:32,187 --> 00:29:34,356
ฉันคิดว่าคุณกำลังพยายาม
เพื่อปิดกั้นสารพิษ

428
00:29:34,690 --> 00:29:39,611
ฉัน. แต่ฉันต้องทำซ้ำมัน
ก่อนที่ฉันจะรู้วิธีหยุดมัน

429
00:29:40,362 --> 00:29:44,449
แอสทริดไม่พบบริษัทใดเลย
ที่ซื้อโครเมียมไตรออกไซด์

430
00:29:44,616 --> 00:29:48,662
แต่ผู้ติดต่อ epa ของเราแนะนำ
เราค้นหาโซเดียมโครเมตใช่ไหม?

431
00:29:48,829 --> 00:29:50,580
แน่นอนว่ามันเป็นส่วนผสมของน้องสาว

432
00:29:50,747 --> 00:29:53,959
คุณรักษามันด้วยกรดซัลฟิวริก
คุณได้รับโครเมียมไตรออกไซด์

433
00:29:54,126 --> 00:29:58,213
โอเค นี่คือผู้ซื้อในท้องถิ่นสามคน
คุณรู้จักพวกเขาบ้างไหม?

434
00:29:58,380 --> 00:30:01,842
ก็สองคนนั้น
บริษัทยา

435
00:30:02,009 --> 00:30:03,802
อันนี้ผมไม่เคยฟังเลย

436
00:30:07,097 --> 00:30:09,725
ปีเตอร์:
ที่อยู่สำหรับจัดส่งคือ 3340 ถ.อีสต์แฮม

437
00:30:10,309 --> 00:30:12,936
นิวตัน, มวล
นั่นเป็นที่อยู่อาศัย

438
00:30:15,188 --> 00:30:16,440
โอลิเวีย: ท่านครับ นี่ดันแฮม

439
00:30:17,024 --> 00:30:18,984
ฉันคิดว่าเรามีสถานที่

440
00:31:09,034 --> 00:31:10,952
เจ้าหน้าที่ 1: เคลียร์! เจ้าหน้าที่ 2: เคลียร์!

441
00:31:11,119 --> 00:31:12,913
เจ้าหน้าที่ 3: เคลียร์

442
00:31:14,122 --> 00:31:16,625
โอลิเวีย:
เราชัดเจนไหม เจ้าหน้าที่โดเบิล?

443
00:31:16,792 --> 00:31:18,502
พื้นที่ปลอดภัยแล้ว เราสบายดี.

444
00:31:18,668 --> 00:31:21,963
เจ้าหน้าที่ 1: เรามีสามคน นั่นคงจะดีมาก
เจ้าหน้าที่ 2: ทุกอย่างชัดเจน

445
00:31:22,964 --> 00:31:25,675
โอลิเวีย:
บอกแทคติกให้ยืนลง

446
00:31:38,397 --> 00:31:40,524
ตัวแทน 1:
เราได้รับการค้นหาสองครั้ง

447
00:31:47,280 --> 00:31:48,573
เจ้าหน้าที่ 2: ไม่มีอะไรตรงนี้

448
00:32:32,033 --> 00:32:34,161
ทำให้ห้องปฏิบัติการของคุณ
ดูอบอุ่นจริงๆ

449
00:32:55,432 --> 00:32:56,725
ปีเตอร์: ลักษณะทางพันธุกรรม

450
00:32:56,933 --> 00:33:00,854
สีตา สีผม สีผิว
มันเป็นผลงาน

451
00:33:01,021 --> 00:33:03,899
สร้างการแข่งขันระดับปรมาจารย์
โดยกระบวนการกำจัด

452
00:33:04,065 --> 00:33:07,319
โอลิเวีย:
เพื่อนๆ ฉันคิดว่าฉันพบอะไรบางอย่างแล้ว

453
00:33:07,903 --> 00:33:09,905
เจ้าหน้าที่ 1: เอาล่ะ ไปกันเลย

454
00:33:11,448 --> 00:33:13,492
โอลิเวีย: ดูเหมือนว่าเขากำลังทำอยู่
รหัสบางชนิด

455
00:33:20,373 --> 00:33:22,125
วอลเตอร์ นี่คือเสื้อสเวตเตอร์ของคุณ

456
00:33:26,713 --> 00:33:28,340
วอลเตอร์?

457
00:33:30,926 --> 00:33:33,512
วอลเตอร์. วอลเตอร์.

458
00:33:37,057 --> 00:33:39,518
พาเขาออกไปจากที่นี่
เราต้องการความช่วยเหลือชั้นล่าง!

459
00:33:41,895 --> 00:33:43,647
เราต้องการออกซิเจนตอนนี้

460
00:33:48,151 --> 00:33:51,488
ปีเตอร์:
หายใจเข้า แค่หายใจเข้า วอลเตอร์ หายใจ.

461
00:33:51,655 --> 00:33:53,114
หายใจ.

462
00:33:56,993 --> 00:33:58,453
ชาย : ขอบคุณครับท่าน

463
00:33:58,620 --> 00:34:03,124
- และ ID ของคุณครับ?
- ผู้หญิง: ใช่ แค่สิ่งที่เขาพูด

464
00:34:12,092 --> 00:34:14,344
วอลเตอร์ คุณรู้สึกยังไงบ้าง?

465
00:34:14,511 --> 00:34:17,055
คุณพาฉันออกมาทันเวลาพอดี

466
00:34:17,889 --> 00:34:20,058
ฉันอยากได้เสื้อสเวตเตอร์ของฉันคืน

467
00:34:20,225 --> 00:34:21,726
เราจะดำเนินการเรื่องนั้น วอลเตอร์

468
00:34:21,893 --> 00:34:25,355
วอลเตอร์ ทำไมเขาถึงตามคุณไป?

469
00:34:26,064 --> 00:34:27,107
ไม่รู้.

470
00:34:27,649 --> 00:34:29,901
บางทีเขาอาจจะรู้
พ่อของฉันทรยศต่อพวกนาซี

471
00:34:31,403 --> 00:34:34,030
- คุณเอารูปนั้นไปให้บรอยส์ได้ไหม?
- ใช่.

472
00:34:34,197 --> 00:34:36,241
เขากำลังส่งมันออกไปในวงกว้าง

473
00:34:36,908 --> 00:34:38,785
ฉันยังพบสิ่งนี้

474
00:34:48,378 --> 00:34:50,255
ฉันรู้จักโลโก้นั้น

475
00:34:51,590 --> 00:34:54,259
ฉันต้องตรวจสอบเนื้อหา
ของกล่อง

476
00:34:54,718 --> 00:34:56,886
ผู้ชาย: ล้างกระเป๋าของคุณหน่อยเถอะ

477
00:34:57,053 --> 00:34:58,888
แน่นอน.

478
00:35:12,360 --> 00:35:13,987
เอาล่ะไปข้างหน้า

479
00:35:34,049 --> 00:35:37,636
เป็นการประชุมความอดทนระดับโลก
ที่ศูนย์ศิลปะบอสตัน

480
00:35:37,802 --> 00:35:39,679
คุณรู้ไหม
เขาวางแผนจะกำหนดเป้าหมายใคร?

481
00:35:39,846 --> 00:35:42,932
ด้วยสเปกตรัมอันกว้างไกลนั้น
ของเครื่องหมายทางพันธุกรรม อาจเป็นใครก็ได้

482
00:35:43,099 --> 00:35:45,810
- อพยพออกจากอาคาร
- ฉันจะโทรหาหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัย

483
00:35:45,977 --> 00:35:49,397
มีบุคคลสำคัญในการประชุมครั้งนั้น
ดังนั้นเราจึงต้องปฏิบัติตามระเบียบการ

484
00:35:49,564 --> 00:35:52,150
- คงต้องใช้เวลา
- เราอาจจะไม่มีมัน

485
00:36:40,699 --> 00:36:43,201
มีความยากลำบากมากมาย...

486
00:36:43,368 --> 00:36:45,870
แต่เราต้องดำเนินต่อไป
ที่จะเผชิญกับการเลือกปฏิบัติ...

487
00:36:46,037 --> 00:36:48,665
และรักษาสิทธิ
ของผู้ถูกกดขี่

488
00:36:49,040 --> 00:36:52,877
หัวข้อสัมมนาปีนี้
กิจกรรมส่วนบุคคลและวัฒนธรรม...

489
00:36:53,044 --> 00:36:54,963
ไม่ได้ถูกเลือกอย่างเบามือ

490
00:36:55,130 --> 00:36:59,759
องค์กรนี้มีประเพณีที่น่าภาคภูมิใจ
ของการรักษาสิทธิมนุษยชน...

491
00:36:59,926 --> 00:37:01,636
และความหลากหลายทางวัฒนธรรม

492
00:37:04,597 --> 00:37:08,643
เรามุ่งมั่นร่วมกัน
เพื่อส่งเสริมความอดทน

493
00:37:15,024 --> 00:37:16,609
แอสทริด: วอลเตอร์?

494
00:37:16,776 --> 00:37:20,947
เมื่อใดก็ตามที่คุณพร้อม
ฉันจะพาคุณกลับบ้าน

495
00:37:25,160 --> 00:37:28,913
ฉันอยากให้คุณพาฉันไป
ไปยังศูนย์ศิลปะการแสดง

496
00:37:29,581 --> 00:37:31,332
ฉันสามารถหยุดสิ่งนี้ได้

497
00:37:31,499 --> 00:37:34,169
โอลิเวีย: โอเค เรากำลังมองหาผู้ชายคนนั้น
หรือกลไก.

498
00:37:34,335 --> 00:37:36,838
มันจะมีอะไรร้อนๆ
เทียน โกศกาแฟ

499
00:37:37,005 --> 00:37:38,798
โอลิเวีย: เอฟบีไอ

500
00:37:40,884 --> 00:37:43,094
ตอนนี้ จำไว้ว่า
เขาอาจจะอยู่ที่ไหนก็ได้

501
00:37:43,261 --> 00:37:48,475
บนพื้น ในระเบียง หรือทุกที่

502
00:37:48,641 --> 00:37:53,521
ผู้หญิง: เราควรประณามวัฒนธรรมของพวกเขาไหม?
การไม่รับรู้ถึง...

503
00:37:54,314 --> 00:37:57,358
ปีเตอร์ มีเทียนอยู่ทุกโต๊ะ

504
00:37:57,525 --> 00:38:00,236
ฉันรู้.
พวกมันถูกเผาไหม้มานานแล้ว

505
00:38:00,403 --> 00:38:03,281
ไม่มีเหยื่อ เขาต้องเป็นแน่
ใช้บางสิ่งที่ทรงพลังกว่า

506
00:38:07,911 --> 00:38:09,913
วอลเตอร์ การประชุมอยู่ทางนี้

507
00:38:10,079 --> 00:38:14,250
ไม่ แอสทริด เราต้องการ
เพื่อก้าวไปสู่จุดสูงสุด

508
00:38:16,294 --> 00:38:19,315
แกเทรล: นี่คือแกเทรล ฉันเข้าแล้ว
มุมตะวันตกเฉียงเหนือ ฉันไม่มีอะไรเลย

509
00:38:19,339 --> 00:38:21,716
ไม่มีอะไรที่นี่เช่นกัน หมุนเวียนต่อไป.

510
00:38:21,883 --> 00:38:27,305
ผู้หญิง: ความแตกต่างของค่านิยมและศาสนา
และไลฟ์สไตล์

511
00:38:27,472 --> 00:38:29,474
เราต้องดูแลอย่างดี...

512
00:38:29,641 --> 00:38:33,394
เกรงว่าการสนับสนุนของเรา
กลายเป็นรูปแบบการกดขี่ของตัวเอง...

513
00:38:33,561 --> 00:38:35,563
ผู้ที่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่างไร้เหตุผล...

514
00:38:35,730 --> 00:38:37,607
ปีเตอร์: โอลิเวีย ฉันอยู่ที่บาร์

515
00:38:37,774 --> 00:38:40,276
อาจเป็นอะไรก็ได้ที่นี่

516
00:38:40,652 --> 00:38:45,406
เทียน หม้อกาแฟ. มันเป็นหายนะ

517
00:38:47,242 --> 00:38:48,284
รอสักครู่

518
00:38:54,207 --> 00:38:57,168
ระงับสิ่งเหล่านั้นไว้สักหนึ่งวินาที

519
00:38:59,087 --> 00:39:01,172
ผู้หญิง:
โดยตระหนักถึงความสงสัย...

520
00:39:01,673 --> 00:39:03,550
ฉันคิดว่าฉันได้รับมัน

521
00:39:05,426 --> 00:39:07,428
เราสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกัน...

522
00:39:09,430 --> 00:39:10,974
เหยื่ออยู่ที่ไหน?

523
00:39:11,140 --> 00:39:12,809
- โอเค เอฟบีไอ ทุกคน ย้ายเลย
- เคลื่อนไหว.

524
00:39:12,976 --> 00:39:15,019
- โอลิเวีย: หาที่ว่าง
- ฉันบอกว่าย้าย ออกไปให้พ้นทางของฉัน

525
00:39:15,478 --> 00:39:16,855
ฉันต้องการรถพยาบาล

526
00:39:26,573 --> 00:39:28,449
ผู้ทรยศ

527
00:39:50,763 --> 00:39:52,140
บรอยส์: ดร.บิชอป

528
00:39:54,225 --> 00:39:56,102
วอลเตอร์: ครับ เจ้าหน้าที่บรอยล์ส?

529
00:39:56,269 --> 00:40:00,565
- สิ่งที่คุณทำคืนนี้...
- คือการใช้ DNA ของฆาตกร...

530
00:40:00,732 --> 00:40:05,028
เพื่อมุ่งเป้าไปที่เขาและมีเพียงเขาเท่านั้น
โดยใช้สารพิษของตัวเอง

531
00:40:07,530 --> 00:40:11,701
หากคุณวางแผนที่จะดำเนินคดี
ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเช่นนั้น

532
00:40:12,327 --> 00:40:15,204
แต่ฉันไม่เสียใจกับสิ่งที่ฉันทำ

533
00:40:25,632 --> 00:40:27,926
ราตรีสวัสดิ์ คุณหมอบิชอป

534
00:40:37,852 --> 00:40:43,399
ผู้ชายคนนั้น
เขาทำลายงานของพ่อฉัน

535
00:40:44,192 --> 00:40:47,862
- ฉันเข้าใจ.
- ไม่ ไม่ มันเป็นมากกว่านั้น

536
00:40:50,490 --> 00:40:56,329
คุณเห็นไหม
ครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับฉัน

537
00:40:57,872 --> 00:41:00,917
ไม่มีอะไรที่ฉันจะไม่ทำ

538
00:41:30,613 --> 00:41:33,157
- นี่คืออะไร?
- มันคือของขวัญ

539
00:41:33,324 --> 00:41:37,286
งานของพ่อคุณ. ฉันให้แฟรงโกให้ฉัน
ทุกสิ่งที่ไม่ได้ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง

540
00:41:54,721 --> 00:41:58,141
โอ้ดูสิปีเตอร์ มันเป็นปู่ของคุณ

541
00:42:07,483 --> 00:42:08,943
โรเบิร์ต บิสชอฟ?

542
00:42:09,110 --> 00:42:12,655
นั่นคือชื่อของเขา
เปลี่ยนมันเมื่อเขามาที่นี่

543
00:42:13,573 --> 00:42:17,994
คุณแม่ของคุณมักจะพูดเสมอว่า
ที่คุณแบ่งปันคิ้วอันสูงส่งของเขา

544
00:42:19,203 --> 00:42:21,164
น่าเสียดายที่คุณไม่เคยรู้จักเขาเลย

545
00:42:22,123 --> 00:42:25,752
คุณสองคนคงจะเข้ากันได้
ดีมาก ฉันคิดว่า

546
00:42:34,135 --> 00:42:36,637
ยังมีสิ่งหนึ่ง
นั่นไม่สมเหตุสมผลเลย

547
00:42:36,804 --> 00:42:40,099
ถ้าตามสูตรสารพิษ
ไม่ได้มาจากบันทึกของพ่อคุณ...

548
00:42:40,266 --> 00:42:42,143
ผู้ชายคนนี้ได้มันมาได้ยังไง?

549
00:42:45,646 --> 00:42:50,568
บางทีอาจมีเรื่องลึกลับอยู่บ้าง
ที่ถูกลิขิตให้ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข

550
00:42:52,028 --> 00:42:54,030
ขอบคุณที่นำสิ่งเหล่านี้กลับมา


