1
00:00:15,974 --> 00:00:17,768
พระสงฆ์:
ด้วยการเจิมอันศักดิ์สิทธิ์นี้...

2
00:00:17,935 --> 00:00:20,103
ขอพระเจ้าด้วยความรักและความเมตตาของพระองค์...

3
00:00:20,270 --> 00:00:23,232
ช่วยคุณด้วยพระคุณ
ของพระวิญญาณบริสุทธิ์

4
00:00:29,029 --> 00:00:31,949
ขอพระเจ้าผู้ทรงปลดปล่อยคุณ
จากบาปช่วยคุณ...

5
00:00:32,115 --> 00:00:35,702
และด้วยความดีของพระองค์ท่านจึงทรงยกท่านขึ้น

6
00:00:42,751 --> 00:00:44,378
คุณพร้อมหรือยัง?

7
00:01:09,736 --> 00:01:12,656
เวลาเสียชีวิต 05.21 น.

8
00:01:15,909 --> 00:01:18,704
เรามีทีมงานมารวมตัวกัน
และกำลังรออยู่

9
00:01:18,870 --> 00:01:22,332
คุณโดโนแวน ฉันเกรงว่าเราต้องการ
เพื่อเริ่มดำเนินการได้ทันที

10
00:01:29,756 --> 00:01:31,717
ฉันรักคุณ.

11
00:01:40,309 --> 00:01:42,185
ผู้ชาย 1:
รีบหน่อย. อุณหภูมิแกนกลางลดลง

12
00:01:42,352 --> 00:01:43,788
ผู้หญิง 1: รายการอยู่ที่ไหน?
ชาย 2: นี่..

13
00:01:43,812 --> 00:01:45,480
ผู้หญิง 1: ตรวจสอบสิ

14
00:01:48,859 --> 00:01:51,499
ผู้หญิง 1: เราจะประสานงานเรื่องนั้นได้
พร้อมด้วยทีมงานปลูกถ่าย

15
00:01:51,570 --> 00:01:54,156
ผู้หญิง 2: เยี่ยมมาก เรามีกรอบเวลาไหม?
วามาน 1: ยังไม่มีครับ

16
00:01:55,657 --> 00:01:57,618
ผู้หญิง 2: โน้มตัวลง

17
00:02:02,372 --> 00:02:04,374
ผู้ชาย:
ฉันจะเริ่มต้นด้วยไต

18
00:02:04,541 --> 00:02:07,127
บล็อกหัวใจและปอด
จะมาเป็นคนสุดท้าย

19
00:02:07,294 --> 00:02:10,213
- หลอดเลือดแดงไตอุดตันแล้ว
- ผู้หญิง: ค่ะคุณหมอ

20
00:02:14,176 --> 00:02:15,886
ผู้ชาย:
เอาล่ะ ผมได้อันแรกแล้ว

21
00:02:16,887 --> 00:02:18,472
ผู้หญิง 1:
โอ้พระเจ้า! เธอยังมีชีวิตอยู่!

22
00:02:19,222 --> 00:02:20,307
ผู้ชาย: รวบรวมทีมมาที่นี่

23
00:02:20,474 --> 00:02:23,560
หก-แปด-สาม-สาม-เก้า
อัลฟ่าเอคโคสามห้าแปด

24
00:02:23,727 --> 00:02:26,647
หก-แปด-สาม-สาม-เก้า
อัลฟ่าเอคโคสามห้าแปด

25
00:02:51,963 --> 00:02:54,841
Broyles: เด็กผู้หญิงชื่อ Lisa Donovan
เธอเป็นนักเรียนมัธยมต้น

26
00:02:55,008 --> 00:02:57,886
เธอล้มลงระหว่างออกกำลังกายเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
และเข้าสู่อาการโคม่า

27
00:02:58,053 --> 00:02:59,888
แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นโรคหลอดเลือดโป่งพองในสมอง

28
00:03:00,055 --> 00:03:04,017
เธอสมองตายแล้ว แม่ของเธอทำ
การตัดสินใจถอดการช่วยชีวิตของเธอออก

29
00:03:04,184 --> 00:03:07,104
แล้วเธอก็ฟื้นขึ้นมาจากความตาย
กรีดร้องตัวเลขสุ่ม

30
00:03:07,270 --> 00:03:09,564
นี่คือ ร้อยโท เทอร์ลัฟ
กองทัพเรือสหรัฐฯ.

31
00:03:09,731 --> 00:03:13,026
เขามาที่นี่เพราะมันเปิดออก
ตัวเลขเหล่านั้นไม่ได้สุ่ม

32
00:03:13,193 --> 00:03:14,653
เป็นรหัสตัวอักษรและตัวเลข

33
00:03:14,820 --> 00:03:16,947
หัวหน้าศัลยแพทย์ได้ทำทัวร์สองครั้ง
บนเรือบรรทุกเครื่องบิน

34
00:03:17,114 --> 00:03:20,909
เขาจำได้ว่าส่วนหนึ่งเป็นบรรทัด
บัตรประจำตัวสำหรับลูกเรือในกองทัพเรือ

35
00:03:21,076 --> 00:03:24,037
เมื่อกี้ฉันรับสาย
ครึ่งแรกของเรื่อง...

36
00:03:24,204 --> 00:03:27,791
เป็นข้อมูลประจำตัวของผู้ช่วยผู้บังคับการเรือ
ชื่อแอนดรูว์ รัสค์

37
00:03:27,958 --> 00:03:30,794
ครึ่งหลังเป็นรหัสเปิดตัว
สำหรับขีปนาวุธ ICBM...

38
00:03:30,961 --> 00:03:34,715
บนเรือดำน้ำนิวเคลียร์
ประจำการอยู่ที่หน่วย U.S.S. กลอสเตอร์

39
00:03:34,881 --> 00:03:38,427
รหัสเปิดตัวจำแนกอย่างไร
ไปอยู่ในมือสาววัย 17 ปี?

40
00:03:38,593 --> 00:03:40,637
เทอร์โลฟ:
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการถามรัสค์

41
00:03:40,804 --> 00:03:43,765
หากเขาเปิดเผยรหัสเหล่านี้
เขากำลังก่อกบฏอย่างสูง

42
00:03:43,932 --> 00:03:46,727
ฉันพยายามติดต่อเขา
ภรรยาของเขาแจ้งความว่าเขาหายตัวไป

43
00:03:46,893 --> 00:03:48,645
- นั่นคือเมื่อสามวันก่อน
- แค่จะถาม...

44
00:03:48,812 --> 00:03:52,232
คุณได้พิจารณาว่ามีบางอย่าง
ความสัมพันธ์ระหว่างรัสค์กับหญิงสาวเหรอ?

45
00:03:52,399 --> 00:03:53,900
ไม่มีเลยที่เรารู้ตัว

46
00:03:54,067 --> 00:03:58,405
เท่าที่ทราบยังไม่เคยมีครับ
การติดต่อระหว่างโดโนแวนและรัสค์

47
00:03:58,572 --> 00:04:00,949
ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่เราเข้ามา

48
00:04:01,116 --> 00:04:04,953
- แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง?
- บรอยล์ส: กลัวอย่างที่คิดนะ

49
00:04:05,120 --> 00:04:06,955
ลิซ่า : ฉันขอโทษ...

50
00:04:07,664 --> 00:04:09,750
ฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน

51
00:04:11,001 --> 00:04:13,670
ตัวเลขที่คุณทำซ้ำ...

52
00:04:14,254 --> 00:04:16,047
คุณรู้ไหมว่าพวกเขาคืออะไร...

53
00:04:16,214 --> 00:04:19,342
หรือคุณจำ
ได้ยินพวกเขามาก่อนเหรอ?

54
00:04:20,051 --> 00:04:21,845
ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพูดแบบนั้น

55
00:04:22,012 --> 00:04:23,388
ขอโทษ.

56
00:04:23,555 --> 00:04:25,766
อย่างน้อยพวกเขาก็ได้ลูกโป่งสวยๆ มาให้คุณ

57
00:04:26,516 --> 00:04:30,020
ฉันเดาว่าพวกเขาไม่พบคนที่กล่าวว่า
"ยินดีต้อนรับการกลับมาจากความตาย"

58
00:04:30,187 --> 00:04:34,191
เฮ้ เฮ้ ฉันจินตนาการว่าสิ่งเหล่านั้นจะเป็น
เป็นของสั่งทำพิเศษมากกว่า

59
00:04:34,357 --> 00:04:36,693
โอลิเวีย: ลิซ่า ฉันเพิ่งมี
คำถามอีกสองสามข้อ

60
00:04:37,402 --> 00:04:39,529
ชายคนนี้ชื่อแอนดรูว์ รัสค์

61
00:04:40,489 --> 00:04:42,407
นั่นส่งเสียงระฆังบ้างไหม?

62
00:04:48,705 --> 00:04:50,465
- เกิดอะไรขึ้น?
- เธอพูดภาษารัสเซีย

63
00:04:50,540 --> 00:04:52,125
เธอไม่พูดภาษารัสเซีย

64
00:04:54,711 --> 00:04:56,880
ลิซ่า? คุณสบายดีไหม?

65
00:05:01,301 --> 00:05:04,012
- เกิดอะไรขึ้น?
- ฉันไม่รู้ แต่ตอนนี้คุณสบายดีแล้ว

66
00:05:04,179 --> 00:05:07,224
ไม่มีคำถามอีกต่อไป
ได้โปรดเธอควรพักผ่อน

67
00:05:07,974 --> 00:05:09,518
แน่นอน.

68
00:05:14,397 --> 00:05:16,191
ใช่แล้ว:
Rusk พูดภาษารัสเซียได้คล่อง

69
00:05:16,358 --> 00:05:18,485
เขาคงจะได้เรียนรู้มันในระหว่างการฝึกฝน

70
00:05:18,652 --> 00:05:22,072
- รู้บ้างไหมว่า "ดาวดวงน้อย" คืออะไร?
- เทอร์โลฟ: เอ่อ...

71
00:05:22,239 --> 00:05:25,075
โมยา ซวีออซโดชกา
แปลว่า "ดาวดวงน้อย" ในภาษารัสเซีย

72
00:05:25,242 --> 00:05:28,787
ฉันเดทกับสาวรัสเซีย ส่วนใหญ่อะไร
ฉันหยิบขึ้นมาเป็นคำสาปแช่ง แต่...

73
00:05:28,954 --> 00:05:30,622
โอลิเวีย:เฮ้...

74
00:05:32,457 --> 00:05:34,251
วอลเตอร์อยู่ที่ไหน?

75
00:05:44,511 --> 00:05:45,971
วอลเตอร์: วอลเตอร์.

76
00:05:46,263 --> 00:05:48,682
วอลเตอร์:
จุ๊ๆ ฉันกำลังพยายามฟังอยู่

77
00:05:48,849 --> 00:05:51,726
ปีเตอร์: เพื่ออะไร? คนเหล่านี้
อยู่ในอาการโคม่า พวกเขาไม่ได้ยิน

78
00:05:51,893 --> 00:05:53,854
อย่าตัดสินเขา

79
00:05:54,688 --> 00:05:55,897
เขาเป็นลูกชายของฉัน...

80
00:05:56,064 --> 00:05:58,692
และถึงแม้เขาจะใจแคบ
ฉันค่อนข้างภูมิใจ

81
00:05:58,859 --> 00:06:01,194
คุณคิดอย่างตรงไปตรงมา
คุณกำลังสื่อสารกับเธอเหรอ?

82
00:06:01,361 --> 00:06:02,529
ทำไมฉันไม่ควรเป็น?

83
00:06:03,029 --> 00:06:06,950
ไม่มีใครเข้าใจธรรมชาติอย่างแท้จริง
ของจิตสำนึกของมนุษย์ ปีเตอร์

84
00:06:07,117 --> 00:06:10,036
ฉันได้อ่านกรณีเอกสารแล้ว
ของผู้ป่วยโคม่าตื่นขึ้น...

85
00:06:10,203 --> 00:06:14,457
และอ้างว่าได้ย้ายแล้ว
เหมือนวิญญาณไปยังสถานที่ห่างไกล...

86
00:06:14,624 --> 00:06:18,587
และได้เห็นเหตุการณ์ที่พวกเขาทำไม่ได้
อาจจะมีความรู้เรื่อง

87
00:06:19,754 --> 00:06:23,466
ฉันจะไม่แปลกใจถ้าเป็นเช่นนั้น
เกิดอะไรขึ้นกับหญิงสาว

88
00:06:27,429 --> 00:06:31,182
คุณก็เลยบอกว่าคุณคิดแบบนั้น
ขณะที่ลิซ่า โดโนแวน เสียชีวิตไปชั่วครู่...

89
00:06:31,349 --> 00:06:35,812
วิญญาณของเธอออกจากร่างของเธอไปในทางใดทางหนึ่ง
และลอยอยู่เหนือแอนดรูว์ รัสค์...

90
00:06:35,979 --> 00:06:38,940
ในขณะที่เขากำลังบอกคนอื่นอยู่
รหัสเปิดตัวเหล่านั้นเหรอ?

91
00:06:39,107 --> 00:06:44,154
"ลอยอยู่เหนือ" ค่อนข้างเฉพาะเจาะจง...

92
00:06:44,404 --> 00:06:47,073
แต่บางอย่างเช่นนั้นใช่
มันเป็นทฤษฎี

93
00:06:47,240 --> 00:06:48,658
มันเป็นอย่างแน่นอน

94
00:06:58,501 --> 00:06:59,961
โอลิเวีย: สวัสดี

95
00:07:02,839 --> 00:07:07,135
มอรีน: เจ้าหน้าที่ดันแฮม
ฉันขอโทษถ้าก่อนหน้านี้ฉันหยาบคาย

96
00:07:07,302 --> 00:07:08,720
โอลิเวีย: เธอเป็นยังไงบ้าง?

97
00:07:08,887 --> 00:07:12,098
พวกเขาไม่มีคำตอบ
และตอนนี้เธอก็มีไข้

98
00:07:13,850 --> 00:07:16,603
พวกเขาต้องการทำการทดสอบเพิ่มเติม

99
00:07:19,397 --> 00:07:22,734
เราทะเลาะกัน
เช้าเธอก็ทรุดตัวลง

100
00:07:23,443 --> 00:07:25,570
ฉันไม่ยอมให้เธอขึ้นรถ

101
00:07:26,696 --> 00:07:28,698
สิ่งที่เธอมีคือใบอนุญาตของผู้เรียน

102
00:07:31,993 --> 00:07:33,870
แล้วฉันก็ได้รับโทรศัพท์จากโรงเรียน...

103
00:07:34,037 --> 00:07:38,124
แต่พอไปถึงโรงพยาบาลแล้ว
เธออยู่ในอาการโคม่า

104
00:07:40,543 --> 00:07:43,129
แต่คุณรู้ไหมว่า
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะ...

105
00:07:44,297 --> 00:07:47,759
หาโอกาสบอกเธอ.
ฉันรักเธออีกครั้งมากแค่ไหน

106
00:07:57,852 --> 00:08:00,730
พระเจ้าคืนเธอให้ฉันแล้ว

107
00:08:05,694 --> 00:08:11,574
ลูกสาวของคุณผ่านอะไรมามากมาย
และคุณก็เช่นกัน

108
00:08:15,036 --> 00:08:18,081
ฉันต้องการการอนุญาต
เพื่อให้คุณหมอบิชอปตรวจเธอ

109
00:08:21,501 --> 00:08:23,712
ฉันคิดว่าเขาสามารถช่วยเธอได้

110
00:08:23,878 --> 00:08:27,007
ฉันคิดว่ามันอาจช่วยตามหาแอนดรูว์ รัสค์ได้

111
00:08:29,092 --> 00:08:31,761
ไม่มีอะไรอีกแล้ว
ที่เธอสามารถบอกคุณได้

112
00:08:54,367 --> 00:08:55,702
ลิซ่า:เขาอยู่ที่นี่

113
00:08:55,869 --> 00:08:59,289
- ผู้ชายคนนั้นเขาอยู่ที่นี่
- ชู่ น้ำผึ้ง.

114
00:08:59,456 --> 00:09:02,751
ลิซ่า:
แอนดรูว์ รัสค์ ชายในภาพ

115
00:09:02,917 --> 00:09:06,463
เขาอยู่ที่นี่ ฉันเห็นเขา

116
00:09:10,759 --> 00:09:13,053
โอลิเวีย:
เราค้นโรงพยาบาลแล้ว ไม่มีอะไรเลย

117
00:09:13,219 --> 00:09:15,722
และมอรีน โดโนแวน
จะไม่ให้เราเข้าใกล้ลูกสาวของเธอ

118
00:09:15,889 --> 00:09:20,101
เธอบอกว่าการมีอยู่ของเราก่อกวน
คือสิ่งที่ทำให้ลิซ่าเกิดอาการประสาทหลอน

119
00:09:20,268 --> 00:09:22,812
เธออธิบายได้ไหม
ลูกของเธอพูดภาษารัสเซียเหรอ?

120
00:09:22,979 --> 00:09:24,814
หรือรู้รหัสเปิดตัว ICBM?

121
00:09:26,149 --> 00:09:27,942
โอ้ เจ้าหน้าที่ดันแฮมเหรอ?

122
00:09:28,109 --> 00:09:30,653
- ใช่.
- เทเรซา: ฉันถูกขอให้เข้ามา

123
00:09:30,820 --> 00:09:32,989
ฉันเทเรซา รัสค์

124
00:09:33,156 --> 00:09:36,326
คุณนายรัสค์ คุณรู้จักผู้หญิงคนนี้ไหม?

125
00:09:36,493 --> 00:09:39,996
ฉันไม่คิดอย่างนั้น ไม่ เพราะเหตุใด? เธอเป็นใคร?

126
00:09:40,163 --> 00:09:43,249
เธอชื่อลิซ่า โดโนแวน
เธอมาจากไบรท์ตัน

127
00:09:43,416 --> 00:09:46,169
คุณคิดว่าเธอมีอะไรบางอย่าง
เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของสามีฉันเหรอ?

128
00:09:46,336 --> 00:09:47,420
เราไม่แน่ใจ...

129
00:09:47,587 --> 00:09:52,509
แต่เธอมีข้อมูลบางอย่าง
ที่สามีของคุณเท่านั้นที่ควรรู้

130
00:09:52,675 --> 00:09:56,513
- ข้อมูล?
- รหัสทหารจำแนก

131
00:09:56,679 --> 00:09:58,681
- ม. รัสค์...
- เทเรซา.

132
00:09:59,182 --> 00:10:00,809
เทเรซา.

133
00:10:00,975 --> 00:10:04,687
ทำคำว่า "moya zvezda"
มีความหมายอะไรกับคุณไหม?

134
00:10:05,438 --> 00:10:07,941
- คุณได้ยินเรื่องนั้นมาจากไหน?
- จากลิซ่า โดโนแวน

135
00:10:08,108 --> 00:10:09,442
คุณรู้ไหมว่ามันหมายถึงอะไร?

136
00:10:10,360 --> 00:10:12,278
"ดวงดาวของฉัน"

137
00:10:12,445 --> 00:10:16,199
มันเป็นชื่อสัตว์เลี้ยงที่แอนดี้เรียกฉัน

138
00:10:16,366 --> 00:10:19,035
ฉันไม่เข้าใจ. ผู้หญิงคนนี้คือใคร?

139
00:10:19,202 --> 00:10:20,870
เธอจะรู้ได้อย่างไร?

140
00:10:21,037 --> 00:10:22,038
ยังไง?

141
00:10:24,290 --> 00:10:29,546
ลิซ่าโป่งพองเกิดขึ้นในกลีบซ้ายของเธอ
โดยเฉพาะบริเวณโบรก้าของเธอ

142
00:10:29,712 --> 00:10:31,965
นั่นเป็นส่วนหนึ่งของสมอง
ที่ประมวลผลภาษา

143
00:10:32,132 --> 00:10:37,303
แม่นยำ. แต่ก็ยังมีความสามารถ
เพื่อสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นมาก

144
00:10:37,470 --> 00:10:43,143
วอลเตอร์: สวัสดี ฉันชื่อดร.วอลเตอร์
อธิการ นี่คือวิชาทดสอบหมายเลข 6

145
00:10:43,309 --> 00:10:45,395
เกิดอะไรขึ้นกับวิชาที่หนึ่ง
ถึงห้าโมงเหรอ?

146
00:10:45,562 --> 00:10:48,356
ฉันเชื่อว่ามหาวิทยาลัยตกลงกับพวกเขา
นอกศาล

147
00:10:48,523 --> 00:10:51,860
พวกเขาคงไม่ต้องทำงานอีกต่อไป
ไม่ใช่ว่าพวกเขาทำได้

148
00:10:52,569 --> 00:10:58,074
ฉันถูกขอให้ออกแบบการทดลอง
เพื่อทดสอบว่าการจัดการกะโหลกศีรษะ...

149
00:10:58,241 --> 00:11:00,577
สามารถเพิ่มบุคคลได้
ความสามารถทางจิต

150
00:11:00,743 --> 00:11:03,997
ฉันใช้สิ่งกระตุ้นทางไฟฟ้า
ไปยังส่วนต่างๆ ของสมอง...

151
00:11:04,164 --> 00:11:06,207
และวัดการตอบสนองทางจิตแต่ละครั้ง

152
00:11:06,374 --> 00:11:08,585
ประเด็นก็คือการทดสอบของฉันพิสูจน์แล้วว่า...

153
00:11:08,751 --> 00:11:12,338
การยักยอกพื้นที่ของโบรก้า
มีผลที่น่าทึ่งที่สุด...

154
00:11:12,505 --> 00:11:15,758
อยู่ที่ความสามารถของบุคคล
เพื่อสร้างพันธะทางจิต

155
00:11:15,925 --> 00:11:18,511
คุณคงคิดว่าเป็นโรคโป่งพองของลิซ่า โดโนแวน
ทำให้เธอเป็นคนมีพลังจิตเหรอ?

156
00:11:18,678 --> 00:11:20,054
มันมีความเป็นไปได้

157
00:11:20,221 --> 00:11:23,183
สมมติว่าคุณพูดถูก
ทำไมเธอถึงส่งเสียงรัสค์ล่ะ?

158
00:11:23,349 --> 00:11:25,268
มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับเขาบ้าง?

159
00:11:26,102 --> 00:11:27,270
นั่นเป็นคำถามที่ดี

160
00:11:27,437 --> 00:11:30,064
วอลเตอร์ คุณพิสูจน์ได้ไหม
คุณกำลังพูดอะไรอยู่?

161
00:11:30,231 --> 00:11:31,608
เกี่ยวกับเธอเป็นโรคจิต?

162
00:11:31,774 --> 00:11:36,446
บางที ถ้าฉันตรวจดูผู้หญิงคนนั้นได้
แต่คุณบอกว่าแม่ของเธอปฏิเสธเรื่องนั้น

163
00:11:36,613 --> 00:11:40,408
หลังจากดูวอลเตอร์ที่น่ากลัวที่สุดแล้ว
โฮมวิดีโอ ใครจะตำหนิเธอได้?

164
00:12:07,435 --> 00:12:08,478
คุณรู้สึกอย่างไร?

165
00:12:08,645 --> 00:12:11,606
ลิซ่า:
ฉันเหนื่อยมากแต่ก็ถือว่าดี

166
00:12:11,773 --> 00:12:14,150
คุณมาทำอะไรที่นี่
เจ้าหน้าที่ดันแฮม?

167
00:12:14,317 --> 00:12:17,820
เราคิดว่าเราพบคำอธิบายแล้ว
สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับลิซ่า

168
00:12:17,987 --> 00:12:19,239
จริงหรือ

169
00:12:23,159 --> 00:12:26,955
อาจจะพยายามสื่อสาร
ผ่านทางคุณทางจิตใจ

170
00:12:27,121 --> 00:12:32,001
เราไม่แน่ใจว่าอย่างไรหรือทำไม
แต่ดูเหมือนว่าจะมีความเชื่อมโยงกัน...

171
00:12:32,168 --> 00:12:35,588
ที่ถูกพัฒนาระหว่าง
เขาและลูกสาวของคุณ

172
00:12:35,755 --> 00:12:40,343
ลิซ่า ฝากเจ้าหน้าที่ดันแฮมกับฉันด้วย
ขอนาทีเดียวหน่อยได้ไหม?

173
00:12:40,510 --> 00:12:43,513
บาทหลวง: ลิซ่า? ฉันอยากจะแนะนำคุณ
ถึงใครบางคน

174
00:12:48,851 --> 00:12:51,813
คุณเป็นผู้หญิงเคร่งศาสนาหรือไม่
เจ้าหน้าที่ดันแฮม?

175
00:12:51,980 --> 00:12:53,523
ไม่ ฉันไม่ได้

176
00:12:53,731 --> 00:12:55,608
ถ้าอย่างนั้นฉันก็จินตนาการว่าคุณนั่งตัดสิน ...

177
00:12:55,775 --> 00:12:59,195
ของพวกเราที่พึ่งศรัทธาของเรา
เพื่อเป็นแนวทางการตัดสินใจของเรา...

178
00:12:59,362 --> 00:13:01,781
เกี่ยวกับสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคนที่เรารัก

179
00:13:03,992 --> 00:13:07,078
ฉันรู้ว่าศรัทธามีความหมายต่อบุคคลอย่างไร...

180
00:13:07,245 --> 00:13:11,040
แต่ฉันก็เชื่อเช่นกัน
ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับลิซ่านั้นเป็นเรื่องจริง

181
00:13:11,207 --> 00:13:12,792
ถ้า Rusk เป็นความเสี่ยงด้านความปลอดภัย...

182
00:13:12,959 --> 00:13:18,047
อะไรก็ตามที่เกิดขึ้น เจ้าหน้าที่ดันแฮม
มันจบแล้ว

183
00:13:18,256 --> 00:13:24,387
และฉันเชื่อว่าสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลิซ่า
คือเธอทิ้งเรื่องทั้งหมดนี้ไว้ข้างหลังเธอ

184
00:13:28,308 --> 00:13:32,228
นี่บัตรของฉัน
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นอีก

185
00:13:44,949 --> 00:13:46,576
โอลิเวีย:
หนังสือทิเบตแห่งความตาย?

186
00:13:46,743 --> 00:13:49,329
ปีเตอร์: ใช่แล้ว วอลเตอร์อ่านหนังสืออยู่
เกี่ยวกับการเชื่อมต่อทางจิต

187
00:13:49,495 --> 00:13:52,915
“ในคำสอนของทิเบต
ผู้มีประสบการณ์เฉียดตาย...

188
00:13:53,082 --> 00:13:57,420
มักจะสามารถสนทนาด้วยได้
บรรดาผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว”

189
00:13:58,880 --> 00:14:00,715
คุณคิดอย่างไร?

190
00:14:01,215 --> 00:14:03,092
ก็...

191
00:14:04,260 --> 00:14:08,348
ฉันคิดว่ามันทำให้รถไฟเหาะนรก
ฉันคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับลิซ่า?

192
00:14:08,514 --> 00:14:11,893
ฉันไม่คิดว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
เพราะพระเจ้าทรงเปลี่ยนใจ

193
00:14:14,896 --> 00:14:17,273
ฉันแค่รอดู
ถ้าสายฟ้าฟาดใส่คุณ

194
00:14:20,943 --> 00:14:22,783
ฉันเป็นใครที่จะพูด?
บางทีอาจมีอะไรบางอย่างอยู่

195
00:14:22,945 --> 00:14:24,864
ผู้คนมีอิสระที่จะเชื่อ
สิ่งที่พวกเขาต้องการ

196
00:14:25,031 --> 00:14:27,200
แม่ของลิซ่าทำอย่างแน่นอน

197
00:14:27,367 --> 00:14:29,369
อย่างไรก็ตามจนกว่าฉันจะเห็นมัน
ด้วยตาของฉันเอง...

198
00:14:29,535 --> 00:14:32,372
ฉันจะนำเงินของฉันไป
เกี่ยวกับความสงสัยที่ดีต่อสุขภาพ

199
00:14:38,544 --> 00:14:40,755
เห็นได้ชัดว่าคุณเป็นผู้ศรัทธา

200
00:14:44,342 --> 00:14:47,136
แม่ของฉันเชื่อในพระเจ้า
แต่การอธิษฐานทั้งหมดในโลก...

201
00:14:47,303 --> 00:14:50,264
ไม่ได้หยุดพ่อเลี้ยงของฉัน
จากการข่มขู่เธอ

202
00:14:50,431 --> 00:14:52,642
และศรัทธาของเธอก็ดูเหมือนจะทำให้เธอ
ในทางเสียหาย

203
00:14:52,809 --> 00:14:57,397
ฉันเป็นห่วงแม่ของลิซ่า
กำลังจะทำสิ่งเดียวกัน

204
00:14:57,563 --> 00:14:59,148
ดันแฮม.

205
00:15:01,442 --> 00:15:02,485
สวัสดี?

206
00:15:02,652 --> 00:15:05,446
ลิซ่า:
เจ้าหน้าที่ดันแฮม ฉันลิซ่า โดโนแวน

207
00:15:05,613 --> 00:15:08,074
ลิซ่า? คุณสบายดีไหม?

208
00:15:08,241 --> 00:15:10,076
มันยังไม่หยุด

209
00:15:10,243 --> 00:15:12,954
ฉันเจอเขาอีกแล้ว แอนดรูว์ รัสค์

210
00:15:13,121 --> 00:15:14,247
แม่ของคุณอยู่ที่ไหน?

211
00:15:14,414 --> 00:15:16,165
เธออยู่บ้านแต่ฉันไม่อยู่

212
00:15:16,374 --> 00:15:19,669
[ต้องมาที่นี่..
ฉันยังคงเห็นสถานที่นี้

213
00:15:19,836 --> 00:15:21,337
โอเค แล้วคุณอยู่ไหนล่ะ?

214
00:15:23,005 --> 00:15:24,924
โอลิเวีย: ลิซ่า?

215
00:15:26,008 --> 00:15:28,886
ปีเตอร์: ลิซ่า? คุณอยู่ที่ไหน

216
00:15:37,687 --> 00:15:39,480
โอลิเวีย.

217
00:15:40,189 --> 00:15:42,942
เฮ้ คุณสบายดีไหม?

218
00:15:44,402 --> 00:15:45,611
เขาอยู่ที่นี่

219
00:15:45,778 --> 00:15:47,280
ใครอยู่ที่นี่?

220
00:15:49,365 --> 00:15:50,491
ฉันมองเห็นเขาได้

221
00:15:50,658 --> 00:15:51,868
แอนดรูว์ รัสค์?

222
00:15:52,034 --> 00:15:54,370
ลิซ่า:
มีคนอื่นอยู่ ผู้ชายอีกคน.

223
00:15:54,871 --> 00:15:56,372
เขามีปืน

224
00:15:58,499 --> 00:16:00,042
โอลิเวีย: ลิซ่า? ลิซ่า: เขายิงเขา

225
00:16:04,464 --> 00:16:08,885
ลิซ่าคุณรู้จักผู้ชายอีกคนไหม?
คุณเห็นหน้าเขาไหม?

226
00:16:10,052 --> 00:16:13,890
- ลิซ่า: ไม่.
- แต่คุณแน่ใจว่าพวกเขาอยู่ที่นี่?

227
00:16:16,017 --> 00:16:19,061
ปีเตอร์:
โอลิเวีย. พบปลอกกระสุนขนาด 9 มม.

228
00:16:23,816 --> 00:16:25,234
ปีเตอร์: เอาล่ะ.

229
00:16:25,401 --> 00:16:28,196
ฉันรู้ไม่ใช่คนมีสไตล์ที่สุด
แต่มันจะทำให้คุณอบอุ่น

230
00:16:28,905 --> 00:16:31,908
ฉันก็เลยคุยกับแม่คุณว่า
และเธอก็กำลังเดินทางมาที่นี่

231
00:16:32,074 --> 00:16:35,912
- เธอบ้าเหรอ?
- ไม่ เธอแค่ดีใจที่คุณสบายดี

232
00:16:37,413 --> 00:16:39,165
เฮ้ ลิฟ

233
00:16:39,999 --> 00:16:41,417
ลิซ่า:อะไรนะ?

234
00:16:41,584 --> 00:16:44,170
ทำไมเราไม่พักอยู่ที่นี่ล่ะ
สักครู่เหรอ?

235
00:16:44,337 --> 00:16:46,422
เข้าไปในรถ. คุณสามารถได้รับความอบอุ่น

236
00:16:52,053 --> 00:16:53,888
เจ้าหน้าที่: แอนดรูว์ รัสค์

237
00:16:54,055 --> 00:16:56,098
ผู้หญิงของคุณพูดถูก

238
00:17:00,353 --> 00:17:01,771
โอลิเวีย! ฉันต้องการความช่วยเหลือ!

239
00:17:03,064 --> 00:17:06,526
- โอลิเวีย: เกิดอะไรขึ้น?
- ฉันไม่รู้. เธอเพิ่งเริ่มที่จะคว้า

240
00:17:14,367 --> 00:17:16,202
โอลิเวีย:
ฉันได้พูดคุยกับแพทย์ชันสูตร

241
00:17:16,369 --> 00:17:19,288
เขายืนยันว่ารัสค์ถูกฆ่าแล้ว
ด้วยกระสุนปืนที่ศีรษะ

242
00:17:19,455 --> 00:17:21,582
ปฏิเสธการฆ่าตัวตาย

243
00:17:21,791 --> 00:17:23,626
ทุกอย่างที่ลิซ่าบอกเราจึงหมดลง

244
00:17:23,793 --> 00:17:25,169
ยกเว้นสิ่งหนึ่ง

245
00:17:25,336 --> 00:17:28,923
ตามความเข้มงวดของร่างกาย
รัสค์ตายมาสามวันแล้ว

246
00:17:29,465 --> 00:17:33,261
แล้วเขาจะเป็นยังไงบ้าง.
กำลังสื่อสารกับ Lisa Donovan?

247
00:17:33,427 --> 00:17:36,305
ผู้ตรวจทางการแพทย์มีความเฉพาะเจาะจงมากขึ้นหรือไม่?

248
00:17:36,472 --> 00:17:37,974
ฉันหมายถึงเวลาแห่งความตาย

249
00:17:38,140 --> 00:17:42,353
- ระหว่าง 05.00-07.00 น. ทำไม
- วอลเตอร์: น่าสนใจ.

250
00:17:42,520 --> 00:17:43,563
มอรีน : เธอเป็นยังไงบ้าง?

251
00:17:43,771 --> 00:17:46,315
ลูกสาวของคุณต้องทนทุกข์ทรมาน
การจับกุมที่ค่อนข้างสำคัญ

252
00:17:46,482 --> 00:17:48,242
- โอ้พระเจ้า.
- หมอ: ตอนนี้เธอตอบสนองแล้ว

253
00:17:48,317 --> 00:17:50,111
อาการของเธอมั่นคงแล้ว

254
00:17:50,278 --> 00:17:53,990
เธอโชคดี ฉันไม่คิดว่าจะมี
จะเป็นความเสียหายถาวร

255
00:17:54,156 --> 00:17:55,825
นี่เป็นเพราะโป่งพองของเธอหรือเปล่า?

256
00:17:55,992 --> 00:17:58,411
ไม่ ไม่มีการเชื่อมต่อ
ระหว่างคนทั้งสอง

257
00:17:58,578 --> 00:17:59,829
ฉันไม่เข้าใจ.

258
00:17:59,996 --> 00:18:03,082
คุณบอกว่าเธอสบายดี
แต่เธอก็ป่วยหนักขึ้นเรื่อยๆ

259
00:18:03,291 --> 00:18:04,542
อะไรทำให้เกิดสิ่งนี้?

260
00:18:04,709 --> 00:18:09,839
เราจะทำการทดสอบบางอย่าง แต่จะมีอาการชัก
สาเหตุมักไม่ทราบ

261
00:18:10,006 --> 00:18:11,716
คุณหมายถึง...

262
00:18:12,008 --> 00:18:14,594
สิ่งนี้อาจเกิดขึ้นอีกครั้ง?

263
00:18:14,802 --> 00:18:16,262
หมอ: เราแค่ไม่รู้

264
00:18:16,429 --> 00:18:19,098
คุณน่าจะได้พบลิซ่าเร็วๆ นี้

265
00:18:21,017 --> 00:18:22,893
อะแฮ่ม. ขออนุญาต.

266
00:18:24,520 --> 00:18:28,316
ลูกสาวของคุณกี่โมง
การฟื้นคืนชีพเกิดขึ้นเหรอ?

267
00:18:28,482 --> 00:18:29,692
การฟื้นคืนชีพของเธอ?

268
00:18:29,859 --> 00:18:31,360
เพียงหลัง 5 โมงเช้าเท่านั้น

269
00:18:31,527 --> 00:18:33,696
ตรงตามที่ฉันสงสัย

270
00:18:34,196 --> 00:18:35,865
โอลิเวีย: วอลเตอร์?

271
00:18:37,074 --> 00:18:38,200
คุณกำลังคิดอะไรอยู่?

272
00:18:38,367 --> 00:18:42,038
ฉันเสนอว่าการฆาตกรรมรัสค์
และการเกิดใหม่ของลิซ่า...

273
00:18:42,204 --> 00:18:44,040
เกิดขึ้นพร้อมๆ กัน

274
00:18:44,206 --> 00:18:47,627
อันที่จริงมันเป็นของเขาทันที
ส่งพลังงาน...

275
00:18:47,793 --> 00:18:50,546
ซึ่งกระโดดสตาร์ทร่างกายของหญิงสาว
และพาเธอกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

276
00:18:50,713 --> 00:18:51,881
พระ : นั่นมันไร้สาระ

277
00:18:57,595 --> 00:18:59,639
บางทีมันอาจจะเป็น

278
00:19:01,223 --> 00:19:06,562
แม้ว่าโปรดให้เวลาฉันสักครู่
เพื่อสร้างความบันเทิงให้กับจินตนาการของฉัน

279
00:19:06,729 --> 00:19:08,731
มักจะนำไปสู่ความจริง

280
00:19:11,150 --> 00:19:16,072
เป็นไปได้ว่าพลังงานของรัสค์
นำความทรงจำบางส่วนของเขาไปด้วย

281
00:19:16,238 --> 00:19:20,159
และความทรงจำเหล่านี้ก็ติดอยู่
ภายในการต่อสู้ของเธอเพื่อออกไป

282
00:19:20,368 --> 00:19:22,912
กำลังบอกว่าของลิซ่า...

283
00:19:23,079 --> 00:19:24,622
“ครอบงำ?

284
00:19:25,247 --> 00:19:26,582
วอลเตอร์: ฉันไม่ได้

285
00:19:26,749 --> 00:19:28,834
แต่ตอนนี้ที่คุณพูดถึงมัน...

286
00:19:29,001 --> 00:19:33,506
ฉันจะไม่แปลกใจถ้ามีจำนวนมาก
ทรัพย์สมบัตินั้นแท้จริงแล้ว...

287
00:19:33,673 --> 00:19:37,677
กรณีที่ได้รับการวินิจฉัยผิดพลาดของปรากฏการณ์
ตอนนี้เราเพิ่งค้นพบ

288
00:19:37,843 --> 00:19:40,054
- ฉันไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น
- คุณแทบจะไม่...

289
00:19:40,221 --> 00:19:42,264
เพราะว่าคริสตจักร
ไม่เห็นด้วยกับการไล่ผี...

290
00:19:42,431 --> 00:19:45,101
- วอลเตอร์.
- ไม่ พวกเขาเป็นเพียงความเชื่อโชคลาง

291
00:19:45,267 --> 00:19:47,436
มีตัวอย่างอยู่
ของการขับวิญญาณออกไป...

292
00:19:47,603 --> 00:19:49,772
ผ่านพระคัมภีร์เลยพ่อ

293
00:19:49,939 --> 00:19:51,273
คุณช่วยเธอได้ไหม?

294
00:19:51,440 --> 00:19:54,443
- นักบวช: มอรีน คุณกำลังทำอะไรอยู่?
- ฉันได้อธิษฐาน...

295
00:19:55,319 --> 00:19:58,781
หวังว่าลิซ่าจะดีขึ้น...

296
00:19:58,948 --> 00:20:00,282
แต่เธอไม่ใช่

297
00:20:00,449 --> 00:20:02,118
หากสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง...

298
00:20:02,284 --> 00:20:04,912
และความทรงจำของผู้ชายคนนี้
กำลังทำให้ลิซ่าป่วย...

299
00:20:05,413 --> 00:20:07,123
ได้ไหม...?

300
00:20:07,289 --> 00:20:10,292
คุณสามารถเอาความทรงจำเหล่านี้ออกไปได้ไหม?

301
00:20:10,543 --> 00:20:11,961
คุณช่วยลูกสาวของฉันได้ไหม?

302
00:20:17,508 --> 00:20:20,636
ฉันจะต้องมีลูกสาวของคุณ
ย้ายไปที่ห้องทดลองของฉัน

303
00:20:22,638 --> 00:20:24,140
ตกลง.

304
00:20:24,306 --> 00:20:27,435
ปีเตอร์: คุณแน่ใจนะว่าเป็นการไล่ผี
จะไปทำงานเหรอวอลเตอร์?

305
00:20:28,144 --> 00:20:30,438
วอลเตอร์: ไม่ ไม่เลย

306
00:20:31,981 --> 00:20:35,317
น่าเสียดายที่ฉันคิดว่าฉันผิด
ฉันไม่สามารถอธิบายอาการชักได้

307
00:20:35,484 --> 00:20:38,821
ฉันเชื่อว่าพลังงานของรัสค์
จะทำให้หญิงสาวฟื้นคืนชีพ...

308
00:20:38,988 --> 00:20:41,532
และนำความทรงจำของเขา...

309
00:20:42,074 --> 00:20:44,660
แต่ไม่ได้บ่งบอกว่าทำไมเธอถึงป่วย

310
00:20:45,953 --> 00:20:49,832
ฉันแค่โกรธมาก
วิธีที่ชายคนนั้นท้าทายฉัน

311
00:20:49,999 --> 00:20:53,419
วอลเตอร์ แม่ของเธอกำลังจะไปแล้ว
ตรวจสอบเธอออกจากโรงพยาบาล

312
00:20:53,919 --> 00:20:56,130
ฉันไม่มีความคิด
ฉันจะทำอะไรกับเธอ

313
00:21:00,426 --> 00:21:02,636
เราต้องเข้าไปบอกเธอ

314
00:21:07,057 --> 00:21:09,310
โอลิเวีย คุณกำลังคิดอะไรอยู่?

315
00:21:09,643 --> 00:21:12,313
ถ้ารัสค์ป่วย
นั่นจะทำให้ลิซ่าป่วยเหมือนกันเหรอ?

316
00:21:12,646 --> 00:21:18,194
อะไรเหมือนกับความเจ็บป่วยของเขา
โอนไปพร้อมกับจิตวิญญาณของเขา?

317
00:21:18,360 --> 00:21:20,696
คุณคงอยากรู้ว่าฉันคิดยังไง
หรือวอลเตอร์จะเป็นอย่างไร?

318
00:21:22,656 --> 00:21:25,993
คุณอ่านไฟล์ของรัสค์แล้ว อยู่ที่นั่น
มีอะไรจะบอกว่าเขาป่วยเหรอ?

319
00:21:26,160 --> 00:21:29,705
ไม่ แต่นั่นเป็นของกองทัพเรือ
เวชระเบียนอย่างเป็นทางการ

320
00:21:30,456 --> 00:21:34,794
คุณรู้จักฉันดี คุณบอกฉันเรา.
รัฐบาลกำลังปกปิดบางอย่าง...

321
00:21:34,960 --> 00:21:37,546
บอกเลยว่าต้องเป็นวันอังคาร

322
00:21:40,466 --> 00:21:43,511
โอลิเวีย: ผู้บัญชาการเทอร์โลฟ ขอบคุณ
สำหรับการกลับมาคุยกับฉัน

323
00:21:43,677 --> 00:21:45,721
ไม่ใช่ปัญหา.

324
00:21:45,888 --> 00:21:49,642
ฉันเสียใจที่ทราบเมื่อเจ้าหน้าที่บรอยส์
บอกฉันว่าคุณพบศพของแอนดรูว์ รัสค์

325
00:21:49,809 --> 00:21:52,645
ฟังนะ ทำไมไม่บอกฉัน
เขาป่วยเหรอ?

326
00:21:52,812 --> 00:21:54,688
ฉันเสียใจ?

327
00:21:57,817 --> 00:21:59,777
ใครบอกคุณแบบนั้น?

328
00:22:04,657 --> 00:22:06,158
มีอะไรผิดปกติกับเขา?

329
00:22:06,325 --> 00:22:09,328
มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น
อยู่บนกลอสเตอร์เหรอ?

330
00:22:12,832 --> 00:22:15,626
ชีวิตของเด็กสาวอยู่บนเส้น

331
00:22:20,798 --> 00:22:23,092
พวกเขากำลังแชโดว์
การซ้อมรบทางเรือของรัสเซีย...

332
00:22:23,259 --> 00:22:25,302
ในน้ำเกาหลีเหนือ
หกเดือนที่แล้ว...

333
00:22:25,469 --> 00:22:28,097
เมื่อท่อน้ำหล่อเย็นขาด
ทำให้เกิดการรั่วไหลของเครื่องปฏิกรณ์

334
00:22:28,264 --> 00:22:31,100
รัสค์ถูกล็อค
ในส่วนของวิศวะ 16 ชั่วโมง...

335
00:22:31,267 --> 00:22:33,853
ก่อนที่พวกเขาจะระบายออกมาได้
การปนเปื้อน

336
00:22:34,019 --> 00:22:37,773
การแผ่รังสี ได้อย่างไร
เขาอาจจะรอดมาได้?

337
00:22:37,940 --> 00:22:39,650
เขาถูกขนส่งทางอากาศไปยังท่าเรือเพิร์ล...

338
00:22:39,817 --> 00:22:44,446
ที่เขาได้รับ
สารยับยั้งรังสีที่มีการทดลองสูง

339
00:22:44,613 --> 00:22:47,658
เขาลาพักรักษาตัวแล้ว
ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ

340
00:22:50,494 --> 00:22:53,330
ฉันต้องการเวชระเบียนของเขา

341
00:22:53,664 --> 00:22:55,249
ตัวจริง.

342
00:22:58,752 --> 00:23:03,299
เราหยุดไม่ไหวแล้ว ดร.บิชอป
ไม่คิดจะทำอะไรเลยเหรอ?

343
00:23:05,134 --> 00:23:08,554
บางทีฉันอาจจะบอกพวกเขาได้
ว่าท้องของฉันรบกวนฉัน

344
00:23:08,721 --> 00:23:10,347
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง

345
00:23:10,514 --> 00:23:14,018
วอลเตอร์ ฉันมีแฟ้มทางการแพทย์ของรัสค์อยู่ที่นี่

346
00:23:14,184 --> 00:23:16,145
สิ่งใดที่มีความหมายกับคุณหรือไม่?

347
00:23:19,148 --> 00:23:23,652
พิษจากรังสี
นั่นเป็นเหตุผลที่เธอมีอาการชัก

348
00:23:24,486 --> 00:23:28,324
รังสีและการสังเคราะห์
การรักษาที่พวกเขาให้เขา

349
00:23:29,158 --> 00:23:32,077
ฉันพนันได้เลยว่านั่นคือสิ่งที่ช่วยรักษาพลังงานของเขาไว้
จากการกระจายตัว

350
00:23:32,620 --> 00:23:35,623
และคุณคิดว่าเป็นเช่นนั้น
เขาสามารถอาศัยอยู่กับลิซ่าได้เหรอ?

351
00:23:36,040 --> 00:23:38,167
ซึ่งหมายความว่าเราต้องการยาเพิ่ม

352
00:23:40,002 --> 00:23:44,506
เพื่อทำให้จิตสำนึกของลิซ่าสงบลง
เพื่อผ่อนคลายสมองของเธอ...

353
00:23:44,673 --> 00:23:48,260
ซึ่งน่าจะทำให้นายรัสค์ได้
พลังจิต ความทรงจำของเขา...

354
00:23:48,427 --> 00:23:51,388
อย่างช้าๆและไม่เจ็บปวด
ทิ้งความคิดของเธอไว้

355
00:23:51,555 --> 00:23:54,350
- ยาชนิดไหน?
- เบนโซไดอะซีพีน.

356
00:23:54,516 --> 00:23:58,771
มันเป็นยาระงับประสาท
อาจทำให้รู้สึกเสียวซ่าเล็กน้อย

357
00:23:58,938 --> 00:24:00,189
มันค่อนข้างน่าพอใจจริงๆ

358
00:24:00,356 --> 00:24:04,026
นอกจากนี้ลูกสาวของคุณอายุ 17 ปี
ฉันแน่ใจว่าเธอตัวอย่างแย่ลงมากในตอนนี้

359
00:24:05,527 --> 00:24:08,280
เจ้าหน้าที่ฟาร์นสเวิร์ธ เตรียมหยด iv

360
00:24:08,447 --> 00:24:11,909
เริ่มต้นหนึ่งร้อยไมค์ต่อลิตร

361
00:24:14,203 --> 00:24:17,873
- มันจะทำให้คุณง่วงนอนนิดหน่อย
- คุณเป็นเหมือนหมอเหรอ?

362
00:24:18,582 --> 00:24:21,335
ไม่ หึ หึ
แต่ฉันสัญญากับคุณว่านี่จะไม่เจ็บ

363
00:24:21,877 --> 00:24:23,212
ใช้ได้.

364
00:24:23,379 --> 00:24:25,798
การมีคนๆ หนึ่งเป็นเรื่องดี
ไม่กลัวฉัน

365
00:24:25,965 --> 00:24:30,386
- คุณหมายความว่าอย่างไร?
- ก็เพื่อนของฉันที่โบสถ์

366
00:24:30,761 --> 00:24:34,598
เมื่อฉันเดินผ่านพวกเขาฉันรู้สึกได้
พวกเขาพูดถึงฉันลับหลังฉัน

367
00:24:34,765 --> 00:24:36,892
เด็กที่โรงเรียนแย่กว่านั้นอีก

368
00:24:37,935 --> 00:24:41,188
ตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น..
พวกเขาคิดว่าฉันเหมือนตัวประหลาดหรืออะไรสักอย่าง

369
00:24:41,355 --> 00:24:43,482
ฉันไม่คิดว่าคุณต้องกังวล
เกี่ยวกับเราที่นี่

370
00:24:43,691 --> 00:24:46,235
เราเป็นคนบางส่วน
ถึงพวกประหลาดในห้องทดลองนี้

371
00:24:51,699 --> 00:24:53,742
- เป็นยังไงบ้าง?
- วอลเตอร์: ยอดเยี่ยมมาก

372
00:24:55,327 --> 00:24:57,329
ยีนเห็นด้วยกับฉันใช่ไหมยีน?

373
00:24:57,496 --> 00:25:00,249
เจ้าหน้าที่ดันแฮมก็เช่นกัน
ชอบแฟนของคุณเหรอ?

374
00:25:01,333 --> 00:25:04,420
ไม่ ไม่ เธอเป็นเหมือนเพื่อนที่เป็นผู้หญิง

375
00:25:04,753 --> 00:25:06,922
แล้วใครถือปืน..

376
00:25:07,297 --> 00:25:09,967
วอลเตอร์ แอสทริดบอกฉัน
ที่คุณคิดว่าคุณอาจจะสามารถ...

377
00:25:10,134 --> 00:25:13,012
เพื่อดึงความคิดของรัสค์ออกมา
จากสมองของลิซ่า

378
00:25:13,220 --> 00:25:14,263
ฉันเชื่ออย่างนั้นใช่

379
00:25:14,430 --> 00:25:18,142
แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ คุณคิดว่า.
เธอสามารถเข้าถึงความทรงจำของเขาได้เหรอ?

380
00:25:18,308 --> 00:25:20,769
อาจจะอธิบายช่วงเวลาสุดท้ายของเขา?

381
00:25:21,228 --> 00:25:25,441
- โอ้. คุณต้องการค้นหาว่าใครฆ่าเขา
- ใช่.

382
00:25:26,442 --> 00:25:27,735
วอลเตอร์: ฮะ.

383
00:25:28,652 --> 00:25:31,113
เอาล่ะ เรามาดูกันดีกว่า?

384
00:25:33,782 --> 00:25:35,702
- วอลเตอร์: ปีเตอร์ รัดลิซ่าลงไปหน่อยสิ
- ใช่?

385
00:25:35,784 --> 00:25:39,204
- สายรัดจำเป็นจริงหรือ?
- วอลเตอร์: มันเป็นเพียงข้อควรระวัง

386
00:25:39,371 --> 00:25:42,124
ปีเตอร์: บอกฉันสิว่าพวกเขาเป็นหรือเปล่า
แน่นเกินไป โอเคไหม? ลิซ่า:โอเค

387
00:25:42,624 --> 00:25:43,959
คุณรู้สึกยังไงบ้างลิซ่า?

388
00:25:44,793 --> 00:25:48,255
- นิ้วเท้าของฉันเริ่มรู้สึกเสียวซ่าและ...
- วอลเตอร์: ดีเลย

389
00:25:48,505 --> 00:25:52,134
- นั่นหมายความว่ามันใช้งานได้
- แอสทริด: ดร.บิชอป เราอยู่ที่ 6 เฮิรตซ์

390
00:25:53,510 --> 00:25:54,970
วอลเตอร์: ปีเตอร์. ปีเตอร์: ใช่ไหม?

391
00:25:55,137 --> 00:25:57,973
- กรุณาเพิ่มไมค์หยดสองตัวด้วย
- ปีเตอร์: เสร็จแล้ว

392
00:26:01,101 --> 00:26:04,063
- ฉันไม่คิดว่าฉันชอบความรู้สึกนี้
- ลิซ่า ไม่เป็นไร

393
00:26:04,229 --> 00:26:07,232
ไม่ ไม่ ฉันคิดว่าฉันอยากให้เรื่องนี้หยุดลง

394
00:26:07,399 --> 00:26:10,319
- เราควรชะลอความเร็วลง
- คุณรู้อะไรไหม? นี่เป็นเรื่องปกติ

395
00:26:10,486 --> 00:26:14,281
ใช้ได้. เพียงแค่ผ่อนคลาย
ฉันจะอยู่ที่นี่ คุณปลอดภัยแล้ว

396
00:26:14,448 --> 00:26:17,409
ลิซ่า แค่หลับตาลง

397
00:26:17,576 --> 00:26:20,120
แค่หลับตาลง

398
00:26:20,329 --> 00:26:23,582
สิ่งนี้จะช่วยคุณได้
หายใจลึกๆ.

399
00:26:23,749 --> 00:26:27,252
ปล่อยมันไปเถอะลิซ่า ปล่อยมันไป

400
00:26:36,845 --> 00:26:40,057
มันตัวแทนดันแฮม คุณได้ยินฉันไหม?

401
00:26:43,894 --> 00:26:45,979
ฉันอยากให้คุณคิดถึงแอนดรูว์ รัสค์

402
00:26:50,150 --> 00:26:52,945
โอ้ดูดูดู นี่เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจ

403
00:26:53,112 --> 00:26:54,863
ดีอย่างน่าประหลาดใจหรือแย่อย่างน่าประหลาดใจ?

404
00:26:55,989 --> 00:27:00,160
มอรีน: ลิซ่า? เธอกำลังคว้า.
วอลเตอร์: โอ้ ไม่ เธอไม่ใช่

405
00:27:00,327 --> 00:27:03,038
มอรีน:
ลิซ่า. คุณต้องหยุดเรื่องนี้เดี๋ยวนี้

406
00:27:03,205 --> 00:27:05,207
วอลเตอร์:
เราต้องปล่อยให้มันดำเนินไป

407
00:27:05,374 --> 00:27:07,876
ลิซ่า: ฉันอยู่ที่ไหน?

408
00:27:08,043 --> 00:27:10,045
ลิซ่า. มันคือแม่. ฉันอยู่ตรงนี้.

409
00:27:10,212 --> 00:27:13,549
ลิซ่าคือใคร?

410
00:27:13,715 --> 00:27:16,718
- ทำไมเธอถึงพูดแบบนี้?
- เพราะผมเชื่อว่า...

411
00:27:16,885 --> 00:27:19,638
นี่คือ
ไม่ใช่ลูกสาวของคุณพูดอีกต่อไป

412
00:27:25,936 --> 00:27:29,982
- มอรีน: ลูกสาวของฉันเป็นอะไรไป?
- ดูเหมือนว่าสมมติฐานของฉัน...

413
00:27:30,732 --> 00:27:34,736
จิตใจของลิซ่ากำลังเก็บงำอยู่
ความทรงจำของมิสเตอร์รัสค์ผิดไป

414
00:27:34,903 --> 00:27:37,990
ดูเหมือนน่าจะเป็นของคุณรัสค์มากกว่า
จิตสำนึกทั้งหมด...

415
00:27:38,157 --> 00:27:39,658
ถูกย้ายไปยังลิซ่า

416
00:27:39,825 --> 00:27:42,661
- จิตสำนึกของเขา?
- บางทีวิญญาณของเขา

417
00:27:43,871 --> 00:27:45,080
แล้วลิซ่าอยู่ไหนล่ะ?

418
00:27:46,999 --> 00:27:50,711
กลั้นเอาไว้เท่านั้น
ฉันหวังหลับใหลอยู่ในใจของเธอเอง

419
00:27:50,878 --> 00:27:53,589
- ฉันอยากให้เรื่องนี้หยุดลง
- ฉันเกรงว่าจะทำอย่างนั้นไม่ได้

420
00:27:53,755 --> 00:27:55,257
คุณหมายถึงอะไรคุณไม่สามารถ?

421
00:27:55,424 --> 00:27:57,176
วอลเตอร์:
ฉันไม่สามารถหยุดการทดลองได้

422
00:27:57,509 --> 00:28:00,679
ยาออกฤทธิ์แล้ว
เราต้องปล่อยให้การทดลองดำเนินไป

423
00:28:00,846 --> 00:28:03,098
ออกไปสูดอากาศกันเถอะ
คิดถึงโดโนแวน

424
00:28:03,265 --> 00:28:05,225
- ฉันทิ้งเธอไปไม่ได้
- คุณโดโนแวน

425
00:28:05,392 --> 00:28:09,104
คุณได้ขอให้ฉันช่วย
ขออนุญาติทำงานนะครับ.

426
00:28:15,027 --> 00:28:17,446
มอรีน: ฉันเสียเธอไปไม่ได้อีกแล้ว
วอลเตอร์: ฉันเข้าใจแล้ว

427
00:28:18,197 --> 00:28:20,240
เธอจะสบายดี

428
00:28:30,500 --> 00:28:33,879
ฉันสามารถคุยกับเขาได้ไหม? เพื่อรัสค์?

429
00:28:34,171 --> 00:28:35,923
ฉันหวังว่าอย่างนั้น.

430
00:28:36,298 --> 00:28:39,092
อาจเป็นวิธีเดียวที่จะเกลี้ยกล่อมเขาออกไป

431
00:28:42,304 --> 00:28:44,431
ฉันชื่อโอลิเวีย
คุณรู้ชื่อของคุณหรือไม่?

432
00:28:46,058 --> 00:28:48,894
ฉันเชื่อว่ามีคนทำร้ายคุณ
ฉันอยากจะรู้ว่านั่นคือใคร

433
00:28:49,061 --> 00:28:50,437
ปล่อยฉันไป!

434
00:28:50,604 --> 00:28:53,315
แอนดรูว์. แอนดรูว์ ใครฆ่าคุณ?
ใครทำสิ่งนี้กับคุณ?

435
00:29:04,451 --> 00:29:08,288
ฉันโทรหาภรรยาของฉัน
บอกเธอว่าฉันกำลังดื่มเบียร์

436
00:29:09,706 --> 00:29:12,376
มีใครบางคนอยู่ในรถของฉัน

437
00:29:13,085 --> 00:29:15,170
ในเบาะหลัง

438
00:29:15,921 --> 00:29:19,216
บอกฉันว่า "ดึงมาที่นี่

439
00:29:20,259 --> 00:29:21,760
ออกไป.

440
00:29:23,262 --> 00:29:25,013
เดิน.

441
00:29:25,430 --> 00:29:27,015
ฉันบอกให้เดิน..

442
00:29:28,100 --> 00:29:30,519
คุกเข่าลง”

443
00:29:30,978 --> 00:29:33,730
ฉันจะไม่ออกไปแบบนั้น

444
00:29:34,523 --> 00:29:36,400
ปล่อยฉันไป!

445
00:29:36,566 --> 00:29:39,444
แอนดรูว์? แอนดรูว์ ใครฆ่าคุณ?

446
00:29:39,611 --> 00:29:41,154
ตั้งชื่อให้ฉันหน่อย

447
00:29:46,034 --> 00:29:52,124
ไม่รู้ชื่อของเขา แค่เลือดของเขา

448
00:29:55,377 --> 00:29:57,504
แขนซ้ายของเขา... เอ่อ!

449
00:29:57,671 --> 00:29:58,964
วอลเตอร์? วอลเตอร์?

450
00:30:00,549 --> 00:30:02,384
ปีเตอร์ ปิดน้ำหยดซะ

451
00:30:03,510 --> 00:30:04,990
ฉันจะโทรหาโรงพยาบาลท้องถิ่น...

452
00:30:05,137 --> 00:30:07,639
แล้วดูว่ามีใครเข้าหรือเปล่า.
ด้วยอาการบาดเจ็บที่แขนซ้าย

453
00:30:22,863 --> 00:30:24,406
ลิซ่า: ปีเตอร์.

454
00:30:24,865 --> 00:30:27,784
เฮ้. เธอกำลังจะออกมาจากมัน

455
00:30:28,201 --> 00:30:31,580
- ลิซ่า: สวัสดี
- สวัสดี.

456
00:30:32,706 --> 00:30:34,541
มันได้ผลเหรอ?

457
00:30:34,708 --> 00:30:37,294
- เขาไปแล้วเหรอ?
- ใช่. มันคือเธอ

458
00:30:38,670 --> 00:30:41,423
- มาพาคุณออกไปจากเรื่องนี้กันเถอะ
- ดันแฮม.

459
00:30:41,923 --> 00:30:44,676
เราโดน. เจค เซเลก. อายุ 36.

460
00:30:44,843 --> 00:30:47,596
เดินเข้าไปในห้องรอกซ์เบอรี
สามคืนที่แล้ว

461
00:30:47,763 --> 00:30:49,431
มีรอยฉีกขาดที่แขนซ้าย

462
00:30:49,598 --> 00:30:53,101
รู้ไหม ลิฟ เจค เซลล์เลกก็เป็นนาวิกโยธินเหมือนกัน

463
00:30:53,268 --> 00:30:56,229
ตกลง? ตอนนี้เขาฝึกกับทีมซีล 6 แล้ว

464
00:30:56,438 --> 00:30:57,689
นั่นคือการต่อต้านการก่อการร้าย

465
00:30:57,856 --> 00:30:59,858
นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เขาเป็นคนท้องถิ่นหรือเปล่า?

466
00:31:00,067 --> 00:31:02,110
เขาทำงานที่ยิมมวยในดอร์เชสเตอร์

467
00:31:02,277 --> 00:31:05,280
- โอเค คุณช่วยส่งที่อยู่ให้ฉันได้ไหม?
- ส่งแล้วครับ.

468
00:31:05,447 --> 00:31:08,075
- ฉัน / ฉันพบคุณที่นั่น
- ระหว่างทางของฉัน

469
00:31:13,955 --> 00:31:15,707
ไม้กางเขนที่ดี

470
00:31:18,960 --> 00:31:22,631
โอลิเวีย: ขอโทษนะเอฟบีไอ ฉันเป็นตัวแทนของดันแฮม
นี่คือเจ้าหน้าที่ฟรานซิส

471
00:31:22,798 --> 00:31:24,466
เรากำลังตามหาเจค เซเลก

472
00:31:26,635 --> 00:31:27,969
เฮ้! หยุด!

473
00:32:09,010 --> 00:32:11,680
ลิซ่า เฮ้

474
00:32:12,013 --> 00:32:14,141
ไม่จำเป็นสำหรับคุณ
ที่จะดูสิ่งนั้น

475
00:32:20,647 --> 00:32:22,607
แอสทริดกำลังจะกลับแล้ว
กับแม่ของคุณ

476
00:32:22,774 --> 00:32:25,527
หวังว่าคุณจะสามารถ
ที่จะทิ้งทั้งหมดนี้ไว้ข้างหลังคุณ...

477
00:32:25,694 --> 00:32:28,155
และชีวิตจะกลับมาเป็นปกติได้ในเร็ววัน

478
00:32:29,030 --> 00:32:30,782
ฉันขอดื่มอะไรหน่อยได้ไหม?

479
00:32:32,117 --> 00:32:36,288
แน่นอน. คาดเดาว่าคุณต้องการบางสิ่งบางอย่าง
นอกจากนมวัวสด

480
00:32:36,455 --> 00:32:38,874
ตกลง. ฉันจะกลับมาทันที

481
00:32:56,933 --> 00:33:00,353
เฮ้ วอลเตอร์
คุณดื่มครีมโซดาหมดแล้วหรือยัง?

482
00:33:02,314 --> 00:33:03,815
เกิดอะไรขึ้น?

483
00:33:05,108 --> 00:33:07,277
การสแกนสมองของลิซ่า

484
00:33:07,944 --> 00:33:10,322
ฉันคิดว่าเธอยังคงหลับอยู่

485
00:33:10,489 --> 00:33:12,574
บางทีคุณควรลองดู
ออกไปในห้องทดลอง

486
00:33:12,741 --> 00:33:14,159
ไม่ คลื่นสมองของเธอ

487
00:33:14,326 --> 00:33:16,786
ปรากฏว่าสัญญาณของเธอ.
ยังคงถูกสวมหน้ากากอยู่...

488
00:33:16,953 --> 00:33:19,498
ตามรูปแบบที่โดดเด่นของ Rusk

489
00:33:20,999 --> 00:33:22,918
Rusk ยังอยู่ในการควบคุม?

490
00:33:33,053 --> 00:33:34,596
มอรีน : เธออยู่ไหน?

491
00:33:36,264 --> 00:33:37,682
ลูกสาวของฉันอยู่ที่ไหน?

492
00:33:44,064 --> 00:33:46,775
นี่คือทากที่เราดึงมา
จากหัวของแอนดรูว์ รัสค์

493
00:33:47,817 --> 00:33:50,487
หน่วยขีปนาวุธของเรา
ตรงกับที่เราพูด...

494
00:33:50,654 --> 00:33:53,281
จากระยะ 9 มม. ที่เราพบ
ในอพาร์ตเมนต์ของคุณ

495
00:33:53,448 --> 00:33:57,619
โอลิเวีย: ฉันเดาว่ากองทัพเรือทำงานได้ไม่ดี
ฝึกให้คุณทำความสะอาดหลังเลิกงาน

496
00:33:57,786 --> 00:33:58,787
ชาร์ลี:เฮ้.

497
00:33:59,871 --> 00:34:01,790
ใครสั่งให้คุณฆ่าแอนดรูว์ รัสค์?

498
00:34:05,085 --> 00:34:07,963
เขาขู่จะออกสู่สาธารณะหรือเปล่า?
เกี่ยวกับการล่มสลายของกลอสเตอร์เหรอ?

499
00:34:08,505 --> 00:34:11,466
กองทัพเรือ
คุณฆ่าแอนดรูว์ รัสค์แล้วหรือยัง?

500
00:34:12,884 --> 00:34:15,679
ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นยังไงบ้าง
กำลังพูดถึง

501
00:34:16,680 --> 00:34:20,308
ฉันใช้เวลาเจ็ดปีในกองทัพเรือ
และฉันไม่เคยฆ่าใคร...

502
00:34:21,101 --> 00:34:23,478
แต่แอนดรูว์ รัสค์สมควรได้รับมัน

503
00:34:25,522 --> 00:34:27,148
คุณหมายถึงอะไรเขาสมควรได้รับมัน?

504
00:34:27,774 --> 00:34:30,569
สำหรับสิ่งที่ไอ้สารเลวนั่นทำกับภรรยาของเขา

505
00:34:38,535 --> 00:34:39,661
ชาร์ลี: ภรรยาของรัสค์

506
00:34:40,203 --> 00:34:42,455
เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเธอ?

507
00:34:42,622 --> 00:34:46,751
ฉันออกไปเที่ยวที่บาร์ที่เธอดูแล
เธอบอกฉันเกี่ยวกับแอนดี้

508
00:34:47,419 --> 00:34:49,379
เขาตีเธออย่างไร

509
00:34:50,297 --> 00:34:53,633
วันหนึ่งเธอเข้ามาด้วยแขนหัก

510
00:34:54,509 --> 00:34:56,845
เจค:
เธอไม่สามารถจัดการกับมันได้อีกต่อไป

511
00:34:58,054 --> 00:34:59,848
ไม่มีใครควรต้องดำเนินชีวิตเช่นนั้น

512
00:35:00,307 --> 00:35:02,434
เทเรซ่า รัสค์จ้างคุณ
ที่จะฆ่าสามีของเธอ?

513
00:35:07,147 --> 00:35:10,400
เจค: ที่ลานเก็บเศษเหล็ก เขาเอาแต่ถามฉันว่า
"ทำไมฉัน?"

514
00:35:14,321 --> 00:35:17,699
ฉันเหนี่ยวไกปืน
แต่ฉันแน่ใจว่าฉันบอกเขาแล้ว...

515
00:35:17,866 --> 00:35:20,368
ว่าเป็นเทเรซา
ผู้ส่งเขาไปลงนรก

516
00:35:21,119 --> 00:35:23,163
คุณพูดแบบนั้นเพื่อรัสค์เหรอ?

517
00:35:23,330 --> 00:35:26,166
ก่อนที่คุณจะฆ่าเขา
คุณบอกเขาว่าภรรยาของเขาจ้างคุณเหรอ?

518
00:35:29,419 --> 00:35:30,962
ใช่ครับคุณผู้หญิง

519
00:35:42,807 --> 00:35:45,143
ทำไมรัสค์ไม่บอกเราแบบนั้น?
เขาบอกเราทุกอย่างอื่น

520
00:35:46,519 --> 00:35:47,937
ทำไมไม่เป็นเช่นนั้น?

521
00:35:49,189 --> 00:35:50,649
- ดันแฮม.
- โอลิเวีย.

522
00:35:50,815 --> 00:35:53,693
รัสค์ยังคงควบคุมลิซ่าอยู่
และเธอก็จากไปแล้ว

523
00:35:54,861 --> 00:35:56,404
ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าเขากำลังจะไปไหน

524
00:35:56,571 --> 00:35:59,908
ภรรยาของเขาทำให้เขาถูกฆ่า
ฉันคิดว่าเขากำลังจะแก้แค้น

525
00:36:08,458 --> 00:36:10,335
คุณกำลังทำอะไรอยู่
ในบ้านของฉัน?

526
00:36:14,130 --> 00:36:16,257
คุณพูดอะไรกับฉัน?

527
00:36:17,425 --> 00:36:19,594
คุณรู้ได้อย่างไรว่าต้องเรียกฉันแบบนั้น?

528
00:36:21,930 --> 00:36:24,808
คุณคือผู้หญิงคนนั้น

529
00:36:24,974 --> 00:36:27,102
คุณออกไปจากที่นี่ ฉันมีปืน

530
00:36:27,268 --> 00:36:30,855
ชั้นบนเหรอ? ในตู้นิรภัย?

531
00:36:32,148 --> 00:36:37,404
ปืนที่ผมได้คุณมาจากการบริการนี่เหรอ?

532
00:36:38,238 --> 00:36:39,781
เป็นยังไงบ้าง...?

533
00:36:40,115 --> 00:36:42,409
ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ.

534
00:36:45,370 --> 00:36:47,706
แต่ฉันได้รับโอกาสครั้งที่สองแล้ว...

535
00:36:47,872 --> 00:36:50,792
และฉันแน่ใจว่าจะไม่เสียมันไปอย่างนรก

536
00:36:51,292 --> 00:36:55,213
- ตอนนี้คุกเข่าลง
- ตกลง. ตกลง.

537
00:37:03,138 --> 00:37:05,724
เทเรซา: อย่าทำแบบนี้ โปรด.

538
00:37:05,890 --> 00:37:09,060
คุณทำให้ฉันถูกฆ่า วางลงเหมือนสุนัข

539
00:37:09,811 --> 00:37:11,312
ฉันอยากได้ยินคุณพูดมัน

540
00:37:11,479 --> 00:37:14,691
ฉันไม่ได้ฆ่าคุณ
ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร

541
00:37:14,858 --> 00:37:17,610
นั่นคือสิ่งที่เกี่ยวกับการเป็น
กับใครสักคนมา 20 ปี

542
00:37:17,777 --> 00:37:20,613
คุณรู้ว่าพวกเขาโกหกเมื่อไหร่ พวกเขาโกหกอย่างไร

543
00:37:21,114 --> 00:37:22,991
ยอมรับสิ่งที่คุณทำ

544
00:37:28,455 --> 00:37:30,516
- ดันแฮม.
- ปีเตอร์: ฉันเอง คุณอยู่ที่ไหน

545
00:37:30,540 --> 00:37:34,043
- อีกห้านาทีเราจะออกไป คุณอยู่ที่ไหน
- ฉันแค่ดึงขึ้น

546
00:37:40,258 --> 00:37:43,803
กรุณาอย่าทำเช่นนี้. โปรด.

547
00:37:43,970 --> 00:37:45,555
รัสค์:
ยอมรับว่าคุณฆ่าฉัน

548
00:37:45,722 --> 00:37:47,807
คุณไม่อยากตายเหรอ
ด้วยจิตสำนึกที่สะอาด?

549
00:37:47,974 --> 00:37:49,726
เทเรซา: ได้โปรด อย่าเลย

550
00:37:49,893 --> 00:37:51,394
ปีเตอร์: หยุด.

551
00:37:56,149 --> 00:37:57,400
อย่าทำเช่นนี้

552
00:37:57,567 --> 00:37:59,861
ฉันจะให้โอกาสคุณครั้งหนึ่ง
เพื่อกลับออกไปจากที่นี่

553
00:38:00,320 --> 00:38:03,531
- หรือเราจะออกไปข้างนอกด้วยกัน
- คุณก็รู้ว่าฉันทำแบบนั้นไม่ได้

554
00:38:04,532 --> 00:38:05,992
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ทำผิดพลาด

555
00:38:15,877 --> 00:38:19,506
- คุณไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้
- ฉันบอกคุณไปแล้วครั้งหนึ่ง

556
00:38:19,672 --> 00:38:21,341
ฉันจะไม่บอกคุณอีก

557
00:38:28,890 --> 00:38:30,058
คุณก็รู้ ฉันเข้าใจ

558
00:38:31,017 --> 00:38:32,519
คุณพูดอะไรกลับมาที่ห้องทดลอง?

559
00:38:34,270 --> 00:38:38,233
สมัยฉันเรียนอยู่ ลิซ่า
ฉันก็แตกต่างเช่นกัน

560
00:38:38,399 --> 00:38:40,902
ฉันป่วยอยู่เสมอ
ฉันไม่มีเพื่อนแท้เลย

561
00:38:41,069 --> 00:38:42,862
คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?

562
00:38:43,029 --> 00:38:45,990
ฉันบอกคุณว่าฉันเข้าใจลิซ่า

563
00:38:46,157 --> 00:38:48,660
- รัสค์: หยุดเรียกฉันว่าลิซ่าได้แล้ว
- ฉันรู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร...

564
00:38:48,827 --> 00:38:51,162
- ให้รู้สึกแตกต่าง
- ฉันจะนับหนึ่งถึงหนึ่ง

565
00:38:51,329 --> 00:38:54,082
ฟังฉันนะ คุณได้รับ
โอกาสครั้งที่สองที่นี่...

566
00:38:54,249 --> 00:38:56,417
แต่คุณต้องต่อสู้เพื่อมัน

567
00:39:13,434 --> 00:39:16,271
- ลิซ่า: ปีเตอร์
- ใช่?

568
00:39:16,437 --> 00:39:17,939
เกิดอะไรขึ้น

569
00:39:18,106 --> 00:39:21,442
ฉันจะบอกคุณทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้
แต่ไม่ใช่ตอนนี้ โอเคไหม?

570
00:39:22,569 --> 00:39:24,112
ตอนนี้คุณต้องพักผ่อน

571
00:39:26,114 --> 00:39:29,742
พวกเขาจะพาคุณไปโรงพยาบาล
และให้แน่ใจว่าทุกอย่างโอเค...

572
00:39:29,909 --> 00:39:33,580
แล้วพวกเขาจะพาคุณกลับมา
ไปที่ห้องปฏิบัติการ แล้วเราจะไปพบคุณที่นั่น

573
00:39:34,038 --> 00:39:36,124
ตกลง. โอลิเวีย: เอาล่ะ

574
00:39:39,294 --> 00:39:42,088
คุณรู้ได้อย่างไรว่ามันจะได้ผล?
มันจะไปถึงเธอเหรอ?

575
00:39:42,255 --> 00:39:44,048
ปีเตอร์:
หนังสือปรัชญาทิเบตของวอลเตอร์

576
00:39:44,215 --> 00:39:46,593
จิตสำนึกที่ละเอียดอ่อนที่สุดภายใน
อยู่เสมอ

577
00:39:46,759 --> 00:39:48,970
มันไม่เคยออกจากร่างเลยแม้แต่ความตาย

578
00:39:49,137 --> 00:39:51,139
คุณได้รับระยะทางมากจากรถไฟเหาะ

579
00:39:51,347 --> 00:39:55,059
ใช่. กล่าวอีกนัยหนึ่ง
ฉันโยนลูกเห็บแมรี่

580
00:39:58,062 --> 00:40:00,481
วอลเตอร์: ปกติมาก

581
00:40:00,648 --> 00:40:03,943
จิตสำนึกอันเป็นหนึ่งเดียว ของลิซ่า.

582
00:40:04,152 --> 00:40:07,655
- มอรีน: ซึ่งหมายความว่าเขาจากไปแล้ว?
- ฉันเชื่ออย่างนั้น

583
00:40:09,991 --> 00:40:12,452
ฉันจะเสนอว่านายรัสค์
ติดรอบ...

584
00:40:12,619 --> 00:40:14,829
เพื่อจัดการกับธุรกิจที่ยังไม่เสร็จ

585
00:40:14,996 --> 00:40:17,165
และเมื่อเขาทำแล้ว อืม...

586
00:40:17,373 --> 00:40:20,960
ลิซ่าเป็นอิสระแล้ว
เพื่อกำจัดเขาออกจากตัวในที่สุด

587
00:40:21,920 --> 00:40:23,296
เราจะแน่ใจได้อย่างไร?

588
00:40:33,681 --> 00:40:35,099
ฉันไม่เข้าใจ.

589
00:40:35,433 --> 00:40:39,854
เป็นการแปลภาษาละตินของอิสยาห์ 7.9

590
00:40:40,021 --> 00:40:42,190
เว้นแต่คุณจะเชื่อ...

591
00:40:44,192 --> 00:40:47,654
- คุณจะไม่เข้าใจ
- หืม

592
00:40:48,821 --> 00:40:53,952
ถึงแม้จะเป็นนักวิทยาศาสตร์ก็ตาม
บางครั้งฉันต้องพึ่งศรัทธา

593
00:40:56,204 --> 00:40:58,539
พระเจ้าคุ้มครองคุณและตัวคุณให้ปลอดภัย
ดร.บิชอป.

594
00:41:03,211 --> 00:41:06,381
และคุณผู้หญิง ขอบคุณ

595
00:41:06,547 --> 00:41:09,842
วอลเตอร์:
มาเถอะลิซ่า ถึงเวลากลับบ้านแล้ว

596
00:41:10,510 --> 00:41:12,679
- มอรีน: คุณพร้อมแล้วที่รัก?
- ใช่.

597
00:41:12,971 --> 00:41:14,681
วอลเตอร์: เอาล่ะ

598
00:41:28,861 --> 00:41:30,154
มอรีน: เอาล่ะ

599
00:41:30,321 --> 00:41:31,739
ดูแล.

600
00:41:39,706 --> 00:41:42,208
- ขอบคุณอีกครั้ง เจ้าหน้าที่ดันแฮม
- โอลิเวีย: มันคือโอลิเวีย

601
00:41:42,375 --> 00:41:45,253
- และยินดีต้อนรับ.
- ขอบคุณ.

602
00:41:45,461 --> 00:41:47,213
โอลิเวีย: บาย

603
00:41:47,380 --> 00:41:51,509
ฉันจะอายุ 18 ในหนึ่งปี
อย่ารอนานเกินไปในการเคลื่อนไหวของคุณ

604
00:42:00,018 --> 00:42:02,311
กองทัพเรือปฏิเสธคำขอของเราอย่างเป็นทางการ...

605
00:42:02,478 --> 00:42:05,064
เพื่อเริ่มการสอบสวน
เข้าสู่ตัวคุณ เอส.เอส. กลอสเตอร์.

606
00:42:05,231 --> 00:42:06,941
ก็มีเรื่องเซอร์ไพรส์นะ

607
00:42:07,108 --> 00:42:09,944
หากคุณกำลังคิดถึงเพื่อนร่วมเรือของเขา
ฉันไม่ควรกังวล

608
00:42:10,111 --> 00:42:13,239
ฉันแนะนำว่าของนายรัสค์
การผจญภัยหลังการชันสูตรพลิกศพ...

609
00:42:13,406 --> 00:42:16,075
จะพิสูจน์ว่าเป็นข้อยกเว้น
แทนที่จะเป็นกฎเกณฑ์

610
00:42:16,617 --> 00:42:21,539
และถ้าไม่
ฉันจะเข้าสู่ธุรกิจไล่ผี

611
00:42:22,206 --> 00:42:25,043
มันเป็นแค่ฉันหรือคุณตรวจพบ
มีข้อความแสดงความตื่นเต้นอยู่ในน้ำเสียงของเขาไหม?

612
00:42:25,209 --> 00:42:28,421
เพราะฉันคนเดียวรอไม่ไหวแล้ว
เพื่อพาผู้ชายคนนั้นออกไปจากที่นี่

613
00:42:39,140 --> 00:42:41,142
ผู้หญิง: เขาเพิ่งกระโดดขอบถนน

614
00:42:57,158 --> 00:42:59,744
ฉันไม่ได้รับชีพจรจากผู้ชายคนนี้

615
00:43:11,130 --> 00:43:14,550
- เขาพูดอะไร?
- ฉันคิดว่าเขาพูดภาษารัสเซีย


