1
00:00:07,600 --> 00:00:13,960
Φανταστείτε ότι ο ήλιος μας έχει το μέγεθος
από έναν μόνο κόκκο άμμου.

2
00:00:20,080 --> 00:00:25,360
Τώρα, ο ήλιος μας είναι μόνο ένας
από ένα πλήθος αστεριών.

3
00:00:25,360 --> 00:00:29,800
Είναι περικυκλωμένο
περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια από αυτά

4
00:00:29,800 --> 00:00:33,040
μόνο στον δικό μας Γαλαξία.

5
00:00:33,040 --> 00:00:39,800
Ο ήλιος μας είναι απλώς μια κηλίδα
στην απέραντη παραλία των αστεριών.

6
00:00:43,800 --> 00:00:48,360
Αλλά ο Γαλαξίας του Γαλαξία
είναι από μόνο του μόνο ένα

7
00:00:48,360 --> 00:00:53,440
από 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες,
διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο.

8
00:01:01,400 --> 00:01:05,400
Υπολογίζεται ότι εκεί
είναι περισσότερα αστέρια στο σύμπαν

9
00:01:05,400 --> 00:01:11,640
παρά υπάρχουν κόκκοι άμμου
σε όλες τις παραλίες σε όλο τον κόσμο.

10
00:01:11,640 --> 00:01:13,480
Απλά σκεφτείτε το για μια στιγμή.

11
00:01:15,840 --> 00:01:20,840
Το μέγεθος και η κλίμακα του
το σύμπαν προκαλεί δέος.

12
00:01:20,840 --> 00:01:25,800
Αλλά, ως επιστήμονας, αυτό που βρίσκω έτσι
αξιοσημείωτο είναι ότι το ανθρώπινο γένος

13
00:01:25,800 --> 00:01:30,720
κατάφερε να συμπεράνει τόσα πολλά για
πώς μοιάζει.

14
00:01:32,120 --> 00:01:35,600
Επιτρέψτε μου να προσπαθήσω να βάλω αυτό το επίτευγμα
στο πλαίσιο.

15
00:01:35,600 --> 00:01:41,040
Από τη σκοπιά μας, ζώντας σε ένα
μικροσκοπική κηλίδα που περιφέρεται γύρω

16
00:01:41,040 --> 00:01:47,200
αυτόν τον κόκκο άμμου, έχουμε
κατάφερε να συμπεράνει το μέγεθος και το σχήμα

17
00:01:47,200 --> 00:01:49,200
από όλες αυτές τις παραλίες.

18
00:01:49,200 --> 00:01:55,160
Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι ένα από τα ανθρώπινα
τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του αγώνα,

19
00:01:55,160 --> 00:01:59,520
και θα ήθελα να σας πω την ιστορία
για το πώς το κάναμε.

20
00:02:01,960 --> 00:02:07,920
Αυτή η ταινία είναι η εκπληκτική ιστορία
για το πώς κοιτούσαμε προς τα πάνω από το δικό μας

21
00:02:07,920 --> 00:02:13,960
απομονωμένη και μη αξιοσημείωτη πλεονεκτική θέση
το σημείο και άρχισε να συμπεραίνει το σχήμα,

22
00:02:13,960 --> 00:02:19,480
μέγεθος και προέλευση
από όλα όσα υπάρχουν.

23
00:02:19,480 --> 00:02:23,800
Είναι η ιστορία
για το πώς καταλάβαμε την πραγματικότητα

24
00:02:23,800 --> 00:02:26,280
στη μεγαλύτερη κλίμακα.

25
00:02:26,280 --> 00:02:29,040
Είναι η ιστορία των πάντων.

26
00:02:51,760 --> 00:02:57,160
Θέλω να σταματήσεις για λίγο και
σκεφτείτε αυτό το βασικό ερώτημα.

27
00:02:57,160 --> 00:03:00,960
Εδώ είμαι,
καθισμένος κάτω από τον νυχτερινό ουρανό.

28
00:03:00,960 --> 00:03:05,120
Από πάνω μου είναι η ατμόσφαιρα
και πέρα από αυτό το φεγγάρι,

29
00:03:05,120 --> 00:03:07,240
και πολύ πέρα από αυτό τα αστέρια.

30
00:03:07,240 --> 00:03:09,960
Αλλά μετά τι;

31
00:03:09,960 --> 00:03:13,000
Ποιο είναι το σύνολο
όλα υπάρχουν;

32
00:03:13,000 --> 00:03:15,880
Είναι μια ερώτηση που έχουμε όλοι
ρώτησε από ένα σημείο ή άλλο.

33
00:03:15,880 --> 00:03:18,880
Από παιδί θυμάμαι,
μεγαλώνοντας στη Βαγδάτη,

34
00:03:18,880 --> 00:03:22,520
κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού,
ανεβάζαμε τα κρεβάτια στην ταράτσα

35
00:03:22,520 --> 00:03:25,600
και θυμάμαι ότι ήμουν ξύπνιος στο
νύχτα, κοιτάζοντας ψηλά τα αστέρια

36
00:03:25,600 --> 00:03:29,240
και αναρωτιέμαι αν
ο χώρος συνεχίστηκε για πάντα

37
00:03:29,240 --> 00:03:32,640
ή αν το σύμπαν είχε μια άκρη.

38
00:03:32,640 --> 00:03:35,520
Σήμερα, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε

39
00:03:35,520 --> 00:03:39,440
πόσο περίπλοκη είναι αυτή η ερώτηση
πραγματικά είναι.

40
00:03:41,840 --> 00:03:46,720
Αλλά πριν από 500 χρόνια, έμοιαζε
υπήρχε μια πολύ απλή απάντηση.

41
00:03:46,720 --> 00:03:51,320
Βλέπετε, η επικρατούσα πεποίθηση
ήταν ότι η Γη ήταν κλεισμένη

42
00:03:51,320 --> 00:03:58,600
σε ένα απέραντο αλλά λεπτό περιστρεφόμενο κέλυφος
αστέρια που ήταν σταθερά στη θέση τους.

43
00:03:58,600 --> 00:04:01,680
Όταν κοιτάς ψηλά σε μια έναστρη νύχτα,

44
00:04:01,680 --> 00:04:06,960
δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις γιατί οι άνθρωποι
πίστευα ότι ζούσαμε μέσα σε αυτό το κέλυφος.

45
00:04:09,400 --> 00:04:11,600
Όμως τον 16ο αιώνα,

46
00:04:11,600 --> 00:04:16,240
έγινε κάτι που θα
καταρρίψει αυτή την άποψη για το σύμπαν.

47
00:04:16,240 --> 00:04:20,360
Ήταν ένα γεγονός που θα
έβαλε την ανθρώπινη φυλή σε ένα ταξίδι

48
00:04:20,360 --> 00:04:26,200
για να αποκαλύψει το πραγματικό μέγεθος
και το σχήμα των πάντων.

49
00:04:38,080 --> 00:04:41,640
Πρόκειται για σουπερνόβα τύπου Ia.

50
00:04:41,640 --> 00:04:44,080
Ένα αστέρι που εκρήγνυται.

51
00:04:44,080 --> 00:04:48,080
Είναι ένα γεγονός σχεδόν
αδιανόητη κλίμακα.

52
00:04:48,080 --> 00:04:53,640
Λάμπει πέντε δισεκατομμύρια φορές
πιο φωτεινό από τον δικό μας ήλιο.

53
00:04:58,240 --> 00:05:03,280
Το 1572, μια σουπερνόβα σαν κι αυτή
έχουν γίνει ορατά στον πλανήτη Γη.

54
00:05:05,520 --> 00:05:09,840
Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό απλώς ως
το φαινόμενο.

55
00:05:09,840 --> 00:05:13,400
Και σε όποιον το είδε, πρέπει
ήταν εξαιρετικά συγκλονιστικό

56
00:05:13,400 --> 00:05:15,120
και μυστηριώδες θέαμα.

57
00:05:15,120 --> 00:05:17,640
Αυτό το νέο φως στον νυχτερινό ουρανό

58
00:05:17,640 --> 00:05:24,440
έλαμπε πιο έντονα από την Αφροδίτη και
έγινε ακόμη και ορατό κατά τη διάρκεια της ημέρας.

59
00:05:24,440 --> 00:05:28,320
Δεν είναι περίεργο λοιπόν τόσοι πολλοί
αναζήτησε μια θρησκευτική εξήγηση

60
00:05:28,320 --> 00:05:31,200
για αυτό το παράξενο
και ανησυχητικό γεγονός.

61
00:05:31,200 --> 00:05:33,920
Μια πιθανή ερμηνεία

62
00:05:33,920 --> 00:05:40,160
του νέου αστέρα του 1572, που ήταν
προτάθηκε από ορισμένους διανοούμενους,

63
00:05:40,160 --> 00:05:47,920
ήταν ότι αυτό είναι το αστέρι το
οι σοφοί είδαν 1.570 χρόνια νωρίτερα.

64
00:05:47,920 --> 00:05:54,040
Είναι το αστέρι που έλαμψε
Βηθλεέμ, και τώρα έχει επιστρέψει.

65
00:05:54,040 --> 00:06:01,120
Κάτι εξίσου κοσμικά σημαντικό λοιπόν
ως ενσάρκωση του Θεού στη Γη

66
00:06:01,120 --> 00:06:04,200
μπορεί να διακηρύσσεται
από αυτό το νέο αστέρι.

67
00:06:06,280 --> 00:06:11,360
Το φαινόμενο γοήτευσε και
συγκλόνισε πολλούς ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη.

68
00:06:11,360 --> 00:06:14,360
Στην Αγγλία πυροδότησε τη φαντασία

69
00:06:14,360 --> 00:06:18,520
του βουλευτή των νυσταγμένων
Oxfordshire πόλη Wallingford.

70
00:06:18,520 --> 00:06:21,040
Το όνομά του ήταν Thomas Digges.

71
00:06:25,800 --> 00:06:30,320
Αλλά ακριβώς όπως ξεκίνησε ο Ντιγκς
για να μελετήσει αυτό το μυστηριώδες νέο αστέρι,

72
00:06:30,320 --> 00:06:32,440
άρχισε να γίνεται πιο αμυδρό.

73
00:06:35,320 --> 00:06:41,240
Φίλος, μέντορας και συνεργάτης του Ντιγκς
αστρονόμος, ένας άντρας ονόματι John Dee,

74
00:06:41,240 --> 00:06:45,640
σκέφτηκε μαζί του ότι αυτό
φαινόμενο θα μπορούσε να είναι ένα κινούμενο αστέρι,

75
00:06:45,640 --> 00:06:50,040
κάτι που είχε προηγουμένως σκεφτεί
να ήταν αδύνατο.

76
00:06:50,040 --> 00:06:52,360
Ίσως είχε γίνει πιο φωτεινό

77
00:06:52,360 --> 00:06:57,200
καθώς πλησίαζε τη Γη
και έσβησε καθώς είχε φύγει.

78
00:07:01,680 --> 00:07:06,000
Τώρα, αν και αυτή η θεωρία ήταν λάθος,
έκανε τον Ντιγκς να σκεφτεί

79
00:07:06,000 --> 00:07:09,960
την αληθινή φύση των αστεριών
που περιβάλλουν τη Γη.

80
00:07:09,960 --> 00:07:13,320
Άρχισε να φαίνεται πολύ απίθανο
ότι ήταν όλα τακτοποιημένα

81
00:07:13,320 --> 00:07:15,800
σε ένα απέραντο, λεπτό κέλυφος.

82
00:07:15,800 --> 00:07:20,680
Ίσως αυτό το φαινομενικό κέλυφος
ήταν απλώς μια ψευδαίσθηση;

83
00:07:23,600 --> 00:07:26,160
Θα χρειαζόταν ο Τόμας Ντιγκς
άλλα τέσσερα χρόνια

84
00:07:26,160 --> 00:07:29,920
πριν δημοσιεύσει
η περίεργη ιδέα του.

85
00:07:29,920 --> 00:07:33,560
Και όταν το έκανε, ήταν μέσα
τη μορφή ενός απλού διαγράμματος,

86
00:07:33,560 --> 00:07:39,040
προστέθηκε σε μετάφραση του
έργα του Νικολάου Κοπέρνικου.

87
00:07:39,040 --> 00:07:42,320
Ο άνθρωπος που μάλωνε πρώτος
ότι ο ήλιος

88
00:07:42,320 --> 00:07:45,440
ήταν στο κέντρο του σύμπαντος.

89
00:07:45,440 --> 00:07:47,600
Ρίξτε μια ματιά σε αυτό.

90
00:07:47,600 --> 00:07:49,960
Από αυτή την πλευρά βρίσκεται το μοντέλο του Κοπέρνικου.

91
00:07:49,960 --> 00:07:51,720
Απόλυτα επαναστατικό.

92
00:07:51,720 --> 00:07:55,400
Έχει τον ήλιο στο κέντρο
με τη Γη σε τροχιά γύρω της,

93
00:07:55,400 --> 00:07:57,640
μαζί με τους άλλους πλανήτες.

94
00:07:57,640 --> 00:08:00,880
Και στο πιο εξωτερικό κέλυφος
είναι αυτό των σταθερών αστεριών -

95
00:08:00,880 --> 00:08:03,400
το stellarum fixarum.

96
00:08:03,400 --> 00:08:08,120
Σε αυτή την πλευρά είναι το διάγραμμα του Digges,
περιλαμβάνονται στην αγγλική μετάφραση.

97
00:08:08,120 --> 00:08:11,920
Ακριβώς το ίδιο,
αλλά έχει πάρει τα αστέρια του Κοπέρνικου

98
00:08:11,920 --> 00:08:14,440
έξω από το σταθερό τους κέλυφος

99
00:08:14,440 --> 00:08:16,960
και τα σκόρπισε
έξω στον ατελείωτο χώρο.

100
00:08:19,760 --> 00:08:24,960
Το διάγραμμα του Ντιγκς περιέγραφε α
ριζική νέα εικόνα του σύμπαντος.

101
00:08:27,160 --> 00:08:35,160
Ένα όπου τα αστέρια στον νυχτερινό ουρανό
τώρα υπήρχε σε έναν άπειρο χώρο.

102
00:08:40,440 --> 00:08:46,360
Ο Ντιγκς το δείχνει, σε αντίθεση με τον Κοπέρνικο,
Το Digges το δείχνει ως άπειρο.

103
00:08:46,360 --> 00:08:51,800
Αυτή είναι μια σφαίρα, λέει,
των αστεριών στερεωμένα απείρως επάνω.

104
00:08:51,800 --> 00:08:57,920
Και αυτή είναι μια στιγμή που
ίσως οι Ευρωπαίοι αρχίσουν να σκέφτονται

105
00:08:57,920 --> 00:09:04,240
του κόσμου ως απεριόριστου,
σαν άπειρος, σαν κόσμος χωρίς τέλος.

106
00:09:08,160 --> 00:09:12,480
Η νέα εικόνα του Ντιγκς για το σύμπαν
ήταν επαναστατική.

107
00:09:12,480 --> 00:09:18,240
Παλαιότερα, ήμασταν περιορισμένοι
μέσα σε ένα μικρό κέλυφος αστεριών.

108
00:09:18,240 --> 00:09:23,480
Τώρα ήμασταν σε αναστολή
μέσα σε ένα άπειρο στατικό σύμπαν.

109
00:09:27,040 --> 00:09:32,280
Αλλά αυτή η εικόνα των πάντων
προκάλεσε ένα περίεργο παράδοξο.

110
00:09:32,280 --> 00:09:38,120
Αν αυτό το άπειρο σύμπαν περιείχε
ένας άπειρος αριθμός αστεριών,

111
00:09:38,120 --> 00:09:42,080
τότε γιατί ήταν σκοτεινά τη νύχτα;

112
00:09:45,640 --> 00:09:48,600
Στα παραδοσιακά παλιομοδίτικα
άποψη του σύμπαντος,

113
00:09:48,600 --> 00:09:52,000
το σύμπαν ήταν άπειρο
και στατική.

114
00:09:52,000 --> 00:09:54,360
Πολύ σύντομα αναγνωρίστηκε ότι

115
00:09:54,360 --> 00:09:58,760
ένα στατικό άπειρο σύμπαν
ήταν γελοίο.

116
00:09:58,760 --> 00:10:02,480
Και αυτό γιατί,
σε ένα τέτοιο σύμπαν,

117
00:10:02,480 --> 00:10:06,760
θα υπήρχε ένα άπειρο
αριθμός αστεριών και κάθε γραμμή

118
00:10:06,760 --> 00:10:11,480
της όρασης από εμάς θα αναχαιτίσει
ένα από αυτά τα αστέρια.

119
00:10:11,480 --> 00:10:15,120
Το σύμπαν - στατικό άπειρο
σύμπαν - δεν θα μπορούσε να είναι σκοτεινό.

120
00:10:15,120 --> 00:10:18,600
Θα πρέπει να είναι λαμπερό
τόσο φωτεινό όσο ο ήλιος.

121
00:10:18,600 --> 00:10:20,960
Και ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι το σύμπαν μας.

122
00:10:20,960 --> 00:10:24,200
Στο σύμπαν μας,
ο νυχτερινός ουρανός είναι σκοτεινός.

123
00:10:32,720 --> 00:10:35,760
Αν και ο Thomas Digges έθεσε πρώτος
αυτή η ερώτηση,

124
00:10:35,760 --> 00:10:39,680
το πρόβλημα έγινε γνωστό ως
Το παράδοξο του Όλμπερς.

125
00:10:39,680 --> 00:10:42,400
Όσο απλό ακούγεται η ερώτηση,

126
00:10:42,400 --> 00:10:48,120
θα χρειαζόταν μέχρι τον 20ο αιώνα
για να βρείτε μια πραγματικά ικανοποιητική απάντηση

127
00:10:48,120 --> 00:10:52,680
γιατί ο νυχτερινός ουρανός δεν είναι
τόσο φωτεινό όσο η μέρα.

128
00:10:58,680 --> 00:11:02,840
Η επίλυση του παραδόξου του Olbers θα ήταν
απαιτούνται πολλοί σπουδαίοι επιστήμονες,

129
00:11:02,840 --> 00:11:05,200
που δεν φοβήθηκαν
να σκεφτόμαστε διαφορετικά.

130
00:11:05,200 --> 00:11:06,880
Ριζικά διαφορετικά.

131
00:11:06,880 --> 00:11:11,480
Βλέπετε, η επίλυση του παραδόξου είναι όλο
για την κατανόηση του σχήματος, του μεγέθους

132
00:11:11,480 --> 00:11:14,240
και προέλευση των πάντων που υπάρχουν.

133
00:11:14,240 --> 00:11:18,360
Χωρίς αυτή την κατανόηση, το
ο γρίφος θα ήταν αδύνατο να λυθεί.

134
00:11:18,360 --> 00:11:19,880
Βλέπεις, κολλημένος εδώ στη Γη,

135
00:11:19,880 --> 00:11:22,560
δεν έχουμε πρόσβαση
στα διαστρικά ταξίδια.

136
00:11:22,560 --> 00:11:26,720
Πρέπει λοιπόν να επιτρέψουμε στο μυαλό μας
να κάνει αυτό το πνευματικό άλμα.

137
00:11:32,760 --> 00:11:34,520
Κοιτάζοντας απλά ψηλά,

138
00:11:34,520 --> 00:11:40,200
Digges και οι σύγχρονοί του
είχε ξεκινήσει ένα επιστημονικό ταξίδι

139
00:11:40,200 --> 00:11:43,360
για να καταλάβεις τι όλα
μπορεί πραγματικά να μοιάζει.

140
00:11:45,480 --> 00:11:49,360
Όμως, εδώ και 200 χρόνια
μετά από τη διορατικότητα του Thomas Digges,

141
00:11:49,360 --> 00:11:52,480
σημειώθηκε μικρή πρόοδος
στην κατανόηση των περισσότερων

142
00:11:52,480 --> 00:11:54,840
μακρινά σημεία του σύμπαντος.

143
00:11:55,800 --> 00:12:01,400
Στα τέλη του 18ου αιώνα,
όμως όλα αυτά θα άλλαζαν.

144
00:12:02,520 --> 00:12:07,800
Μέχρι τα τέλη του 1700,
όλα όσα βρίσκονται έξω

145
00:12:07,800 --> 00:12:13,240
το ηλιακό σύστημα είναι, για τους αστρονόμους,
αρκετά χωρίς ενδιαφέρον.

146
00:12:13,240 --> 00:12:18,080
Αστρονομία μέχρι τότε
ήταν η επιστήμη του συστήματός μας -

147
00:12:18,080 --> 00:12:22,760
της Γης και των πλανητών,
δορυφόρους και κομήτες.

148
00:12:22,760 --> 00:12:26,400
Τα αστέρια ήταν ένα είδος δοξασμένα
και μάλλον ενδιαφέρον σκηνικό.

149
00:12:26,400 --> 00:12:30,040
Αυτό αλλάζει γύρω στο 1800.

150
00:12:42,680 --> 00:12:48,120
Αυτό το μικρό και ασυνήθιστο σπίτι μέσα
Το Μπαθ ήταν κάποτε το σπίτι του αστρονόμου

151
00:12:48,120 --> 00:12:52,760
Ο Γουίλιαμ Χέρσελ και η αδερφή του,
και αφοσιωμένη βοηθός, Caroline.

152
00:12:52,760 --> 00:12:57,760
Μαζί, θα αναπτύσσονταν και
κατασκευή νέας γενιάς τηλεσκοπίων

153
00:12:57,760 --> 00:13:00,640
που θα τους επέτρεπε να
δείτε πιο έξω στο διάστημα

154
00:13:00,640 --> 00:13:03,160
από ό,τι είχε κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος πριν.

155
00:13:05,520 --> 00:13:09,320
Ο William Herschel γεννήθηκε το
Ανόβερο, αλλά μετακόμισε στην Αγγλία

156
00:13:09,320 --> 00:13:14,960
το 1761 για να ακολουθήσει καριέρα
ως μουσικός και συνθέτης.

157
00:13:14,960 --> 00:13:18,800
Σύντομα όμως ανέπτυξε ένα πάθος
για την αστρονομία

158
00:13:18,800 --> 00:13:22,160
και άρχισε να κατασκευάζει τηλεσκόπια
στον ελεύθερο χρόνο του.

159
00:13:23,920 --> 00:13:28,200
Ο Χέρσελ τελειοποίησε σύντομα μια τεχνική
για την παραγωγή τηλεσκοπίων

160
00:13:28,200 --> 00:13:31,360
δανείστηκε από τον Sir Isaac Newton.

161
00:13:31,360 --> 00:13:34,480
Τα τηλεσκόπια χρησιμοποιούσαν μεταλλικούς καθρέφτες

162
00:13:34,480 --> 00:13:37,760
που ήταν ικανοί
συλλαμβάνοντας πολύ περισσότερο αστρικό φως

163
00:13:37,760 --> 00:13:42,280
από τους γυάλινους φακούς που ήταν
δημοφιλής μεταξύ άλλων αστρονόμων.

164
00:13:47,360 --> 00:13:49,960
Αυτό το μικροσκοπικό δωμάτιο στο πίσω μέρος
του σπιτιού του Χέρσελ

165
00:13:49,960 --> 00:13:51,480
ήταν το εργαστήριό του.

166
00:13:51,480 --> 00:13:55,960
Εδώ ήταν που μύριζε διάφορα
μέταλλα μαζί στον κλίβανο

167
00:13:55,960 --> 00:13:59,800
για να γίνει ο προβληματισμός
καθρέφτες για τα τηλεσκόπια του.

168
00:13:59,800 --> 00:14:02,680
Και θα πειραματιζόταν
διαφορετικά μέταλλα,

169
00:14:02,680 --> 00:14:07,440
διαφορετικούς συνδυασμούς, για να τα αποκτήσετε
όσο πιο αντανακλαστικό γίνεται.

170
00:14:07,440 --> 00:14:09,720
Μετά, με την αδερφή του Καρολάιν
να τον βοηθήσω,

171
00:14:09,720 --> 00:14:12,560
περνούσε κυριολεκτικά ώρες ασταμάτητα

172
00:14:12,560 --> 00:14:18,000
γυάλισμα της επιφάνειας των καθρεπτών
για να επιτευχθεί η απαιτούμενη ακρίβεια.

173
00:14:18,000 --> 00:14:20,160
Και πρέπει να θυμάσαι,
αυτό ήταν αρκετά

174
00:14:20,160 --> 00:14:22,840
ένα επικίνδυνο, περιορισμένο περιβάλλον.

175
00:14:22,840 --> 00:14:27,240
Το πάτωμα φέρει ακόμα τις ουλές
του λιωμένου μετάλλου που

176
00:14:27,240 --> 00:14:29,920
είχαν χυθεί, ραγίζοντας
τα πλακόστρωτα.

177
00:14:33,520 --> 00:14:37,560
Με τα δυνατά του τηλεσκόπια,
Ο Χέρσελ και η αδερφή του Καρολάιν

178
00:14:37,560 --> 00:14:43,200
θα έσκαγε τους ουρανούς, νύχτα
μετά τη νύχτα, καταλογογράφηση των αστεριών.

179
00:14:44,200 --> 00:14:48,520
Το σύμπαν που έβλεπαν ήταν
αποκαλύπτοντας τον εαυτό του

180
00:14:48,520 --> 00:14:55,400
να είναι δυναμικής πολυπλοκότητας, α
σύμπαν φυσικής, οργανικής κίνησης,

181
00:14:55,400 --> 00:14:58,800
ένα μέρος ατελείωτων θαυμάτων.

182
00:15:00,800 --> 00:15:05,760
Ο επαναστάτης του Χέρσελ
Η σχεδίαση τηλεσκοπίου τον έκανε διάσημο.

183
00:15:05,760 --> 00:15:09,400
Με αυτό, θα ανακάλυπτε
ένας νέος πλανήτης, ο Ουρανός,

184
00:15:09,400 --> 00:15:14,040
μια ανακάλυψη που θα τον κέρδισε
η δουλειά του αστρονόμου του Βασιλιά.

185
00:15:14,040 --> 00:15:18,480
Αυτός ο νέος ρόλος του έδωσε το χρόνο
και πόρους για να ξεκινήσετε πολλά

186
00:15:18,480 --> 00:15:24,480
μεγαλύτερο έργο, να προσπαθήσουμε να χαρτογραφήσουμε όλα τα
αστέρια στο σύμπαν, σε μια προσπάθεια

187
00:15:24,480 --> 00:15:27,680
να ζωγραφίσει τα πάντα.

188
00:15:31,040 --> 00:15:36,960
Το 1785, ο Herschel δημοσίευσε
αυτή την αξιοσημείωτη εικόνα.

189
00:15:36,960 --> 00:15:40,120
Δείχνει μια προσέγγιση
του Γαλαξία,

190
00:15:40,120 --> 00:15:44,240
με τον ήλιο μας να κατοικεί στο κέντρο.

191
00:15:44,240 --> 00:15:49,880
Ο Χέρσελ είχε δει ότι είμαστε
μέρος ενός τεράστιου δίσκου αστεριών,

192
00:15:49,880 --> 00:15:54,640
ένας τεράστιος γαλαξίας ήλιων που φαινόταν
να έχουν ξεκάθαρα όρια.

193
00:15:59,520 --> 00:16:02,280
Φαινόταν σαν
Η δεξιοτεχνία του Herschel

194
00:16:02,280 --> 00:16:06,800
πράγματι του το επέτρεψε
δείτε μέχρι την άκρη των πάντων.

195
00:16:12,240 --> 00:16:16,480
Σύντομα όμως μια γκρίνια
το πρόβλημα άρχισε να εμφανίζεται.

196
00:16:16,480 --> 00:16:19,760
Διάστικτη γύρω από τον ουρανό,
Herschel και άλλοι

197
00:16:19,760 --> 00:16:23,960
παρατηρούσε περίεργα
αντικείμενα που μοιάζουν με σύννεφα,

198
00:16:23,960 --> 00:16:25,520
γνωστά ως νεφελώματα.

199
00:16:29,280 --> 00:16:33,880
Μερικά από αυτά τα νεφελώματα φαινόταν
να έχει χαρακτηριστική μορφή

200
00:16:33,880 --> 00:16:35,400
και πολύπλοκη δομή.

201
00:16:37,120 --> 00:16:40,360
Κάποιοι αστρονόμοι άρχισαν να
προτείνουν μια ριζοσπαστική ιδέα.

202
00:16:41,320 --> 00:16:46,040
Ίσως ο Γαλαξίας
δεν ήταν όλα όσα υπήρχε.

203
00:16:46,040 --> 00:16:51,440
Ίσως μερικά από αυτά τα νεφελώματα
ήταν στην πραγματικότητα γιγάντιες

204
00:16:51,440 --> 00:16:57,720
γαλαξίες αστεριών, όπως και ο δικός μας,
που στην πραγματικότητα υπήρχε στο βαθύ διάστημα.

205
00:16:59,280 --> 00:17:03,640
Δυστυχώς, δεν υπήρχε τρόπος
απαντήστε ικανοποιητικά σε αυτή την ερώτηση.

206
00:17:05,640 --> 00:17:07,040
Το πρόβλημα ήταν αυτό

207
00:17:07,040 --> 00:17:10,800
για όλους τους σπουδαίους του Χέρσελ
τεχνολογικά επιτεύγματα,

208
00:17:10,800 --> 00:17:14,280
και για όλα αυτά τα μακρά, κρύα
νύχτες που πέρασε με την Caroline

209
00:17:14,280 --> 00:17:19,040
έξω, κοιτάζοντας επίπονα
στους ουρανούς, υπήρχε ένα πρόβλημα

210
00:17:19,040 --> 00:17:20,720
δεν μπορούσαν να λύσουν.

211
00:17:20,720 --> 00:17:26,280
Δεν είχαν τρόπο με ακρίβεια
μέτρηση αποστάσεων στο διάστημα.

212
00:17:28,800 --> 00:17:31,400
Δεν θα ήταν μέχρι
μετά τον θάνατο του Χέρσελ

213
00:17:31,400 --> 00:17:33,400
ότι αναπτύχθηκε μια πονηρή μέθοδος

214
00:17:33,400 --> 00:17:36,800
να μετρήσει τις αποστάσεις
σε αντικείμενα βαθιά στο διάστημα.

215
00:17:38,320 --> 00:17:41,320
Η τεχνική ήταν γνωστή
ως αστρική παράλλαξη.

216
00:17:44,080 --> 00:17:48,280
Αν κοιτάξεις ένα αντικείμενο σαν το δικό σου
δάχτυλο από δύο πλεονεκτήματα,

217
00:17:48,280 --> 00:17:51,120
θα μετατοπιστεί στο δικό σου
πλαίσιο αναφοράς.

218
00:17:51,120 --> 00:17:56,640
Παρατηρώντας πόσο μετατοπίζεται,
μπορείτε να υπολογίσετε

219
00:17:56,640 --> 00:17:58,320
πόσο μακριά είναι.

220
00:17:58,320 --> 00:18:02,600
Το δάχτυλό μου κινείται πολύ περισσότερο
ανάμεσα σε κάθε πλαίσιο

221
00:18:02,600 --> 00:18:05,720
παρά το κτίριο που
βρίσκεται πίσω από αυτό.

222
00:18:09,520 --> 00:18:13,760
Τώρα, ένας αστρονόμος που ονομάζεται Friedrich
Ο Μπέσελ το κατάλαβε αν έπαιρνες

223
00:18:13,760 --> 00:18:18,400
εικόνες των αστεριών όταν ήταν η Γη
εκατέρωθεν της τροχιάς του γύρω

224
00:18:18,400 --> 00:18:24,280
τον ήλιο, θα ήταν δυνατό να
πραγματικά δείτε τα αστέρια να αλλάζουν.

225
00:18:24,280 --> 00:18:26,240
Παρατηρώντας πόσο μετατοπίστηκαν,

226
00:18:26,240 --> 00:18:29,520
τότε θα μπορούσες να γυμναστείς
την απόσταση τους από εμάς.

227
00:18:34,520 --> 00:18:37,760
Ο Μπέσελ υπολόγισε ότι η
σχετικά κοντινό αστέρι,

228
00:18:37,760 --> 00:18:44,360
61 Cygni, πρέπει να είναι μερικά
100 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά.

229
00:18:44,360 --> 00:18:46,920
Αλλά καταπληκτικό όμως
αυτή η τεχνική ήταν,

230
00:18:46,920 --> 00:18:49,720
ήταν ακόμη πολύ αυστηρά περιορισμένη.

231
00:18:51,440 --> 00:18:56,640
Η διάμετρος της τροχιάς της Γης
είναι 300 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

232
00:18:56,640 --> 00:19:00,760
Αυτό σημαίνει τη μέθοδο της παράλλαξης
μπορεί να μετρήσει μόνο αντικείμενα

233
00:19:00,760 --> 00:19:04,840
έξω στο περίπου
300 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα,

234
00:19:04,840 --> 00:19:07,720
μόνο ένα μικρό κλάσμα από
το μέγεθος του Γαλαξία.

235
00:19:13,040 --> 00:19:16,520
Σύντομα έγινε σαφές ότι υπήρχε
αφθονία στους ουρανούς

236
00:19:16,520 --> 00:19:19,720
αυτό ήταν πρακτικά αδύνατο
να μετρήσω,

237
00:19:19,720 --> 00:19:23,520
ιδιαίτερα
αυτά τα μυστηριώδη νεφελώματα.

238
00:19:25,200 --> 00:19:29,400
Θα παρέμεναν αίνιγμα μέχρι
αρχές του 20ου αιώνα,

239
00:19:29,400 --> 00:19:33,480
όταν άναψαν μεγάλη συζήτηση.

240
00:19:33,480 --> 00:19:39,560
Μια ομάδα αστρονόμων συμφωνεί αυτό
υπάρχει μόνο ένας γαλαξίας, ο δικός μας,

241
00:19:39,560 --> 00:19:41,840
ο Γαλαξίας
και ό,τι άλλο βλέπουμε,

242
00:19:41,840 --> 00:19:49,280
τα σφαιρικά σμήνη, τα νεφελώματα,
είναι όλα κατά κάποιο τρόπο μέσα σε αυτόν τον γαλαξία.

243
00:19:49,280 --> 00:19:54,240
Έπειτα υπάρχουν και άλλοι αστρονόμοι που
υποστηρίζω όχι, πολλά από αυτά τα νεφελώματα είναι

244
00:19:54,240 --> 00:20:00,320
τα ίδια γιγάντια νησιωτικά σύμπαντα,
αφάνταστα μακριά μας.

245
00:20:00,320 --> 00:20:02,840
Υπήρχαν στοιχεία και από τις δύο πλευρές.

246
00:20:06,440 --> 00:20:09,920
Αυτό το μυστήριο παρέμεινε α
πηγή πικρής συζήτησης

247
00:20:09,920 --> 00:20:13,200
μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920.

248
00:20:14,880 --> 00:20:18,400
Η γυναίκα που θα βοηθούσε στην επίλυση
το πρόβλημα είναι ένα από τα μεγάλα

249
00:20:18,400 --> 00:20:21,960
αφανείς ήρωες της επιστήμης.

250
00:20:21,960 --> 00:20:24,440
Εργαζόταν στο
Παρατηρητήριο του Κολλεγίου Χάρβαρντ

251
00:20:24,440 --> 00:20:27,280
και το όνομά της ήταν Henrietta Leavitt.

252
00:20:28,960 --> 00:20:32,600
Η δουλειά του Leavitt ήταν να μετράει
και καταλογίστε τα αστέρια

253
00:20:32,600 --> 00:20:36,560
παραγωγή εικόνων από παρατηρητήρια
σε όλο τον κόσμο.

254
00:20:36,560 --> 00:20:39,720
Ήταν μια λαμπρή
επιστήμονας που αγαπούσε τη δουλειά της.

255
00:20:42,320 --> 00:20:45,320
Αυτό είναι ένα από τα
φωτογραφικές πλάκες του χώρου

256
00:20:45,320 --> 00:20:47,320
με τον οποίο δούλεψε ο Leavitt.

257
00:20:47,320 --> 00:20:50,280
Μπορείτε να τη δείτε
φωτεινά σημάδια τονίζοντας

258
00:20:50,280 --> 00:20:53,960
μικροσκοπικές λεπτομέρειες μέσα στην εικόνα.

259
00:20:53,960 --> 00:20:55,640
Με σχολαστική φροντίδα,

260
00:20:55,640 --> 00:20:59,400
εκατοντάδες διακριτικά χαρακτηριστικά
έχουν σημειωθεί αστέρια.

261
00:21:05,200 --> 00:21:10,280
Ήταν αυτή η ικανότητα που θα βοηθούσε
της ήρθε μια έξυπνη ιδέα,

262
00:21:10,280 --> 00:21:15,160
ένα που θα βοηθούσε στην αποκάλυψη
το πραγματικό μέγεθος του σύμπαντος.

263
00:21:15,160 --> 00:21:20,160
Η ιδέα βασίστηκε στην εύρεση
έναν αντικειμενικό τρόπο ορισμού

264
00:21:20,160 --> 00:21:22,440
την αληθινή λάμψη ενός αστεριού.

265
00:21:26,840 --> 00:21:32,040
Ο Leavitt γοητεύτηκε από έναν τύπο
του αστεριού που είναι γνωστό ως μεταβλητή Κηφείδη,

266
00:21:32,040 --> 00:21:35,160
που πάλλεται στον νυχτερινό ουρανό.

267
00:21:35,160 --> 00:21:36,960
Η ανακάλυψη της ήταν η ανακάλυψη

268
00:21:36,960 --> 00:21:42,240
ότι η φωτεινότητά τους ήταν ακριβώς
σχετίζεται με την ταχύτητα που ανοιγοκλείνανε.

269
00:21:42,240 --> 00:21:44,080
Επιτρέψτε μου να εξηγήσω.

270
00:21:46,240 --> 00:21:50,880
Αυτά τα δύο αστέρια αναβοσβήνουν στο
ίδιο ποσοστό, που σημαίνει ότι θα έπρεπε

271
00:21:50,880 --> 00:21:53,680
να είναι ακριβώς η ίδια φωτεινότητα.

272
00:21:53,680 --> 00:21:58,920
Εάν ένα αστέρι φαίνεται πιο αμυδρό, μπορείτε
στη συνέχεια υπολογίστε πόσο πιο μακριά

273
00:21:58,920 --> 00:22:01,600
είναι από το πιο φωτεινό.

274
00:22:01,600 --> 00:22:05,040
Η μέθοδος της Leavitt σήμαινε ότι ήξερε

275
00:22:05,040 --> 00:22:08,680
η αληθινή φωτεινότητα του
οι μεταβλητές των Κηφείδων.

276
00:22:08,680 --> 00:22:12,920
Είχε βρει μια μέθοδο μέτρησης
την απόσταση από τα αστέρια που βρίσκονται μακριά

277
00:22:12,920 --> 00:22:15,080
πέρα από τα όρια της παράλλαξης.

278
00:22:17,240 --> 00:22:19,200
Αλλά χωρίς πρόσβαση σε τηλεσκόπιο,

279
00:22:19,200 --> 00:22:22,640
δεν μπορούσε να πάει άλλο
με τη δουλειά της.

280
00:22:22,640 --> 00:22:26,600
Της απαγόρευσαν να δουλέψει
στην κατ' εξοχήν ανδροκρατούμενη

281
00:22:26,600 --> 00:22:28,280
κόσμο του παρατηρητηρίου.

282
00:22:29,240 --> 00:22:32,920
Η ανακάλυψή της όμως
τώρα έδωσε στους αστρονόμους ένα εργαλείο

283
00:22:32,920 --> 00:22:36,440
να μετρήσει τις αποστάσεις
στα μυστηριώδη νεφελώματα.

284
00:22:38,160 --> 00:22:42,880
Η ιδέα ότι ο Γαλαξίας μας μπορεί
περιέχει όλα όσα υπήρχαν

285
00:22:42,880 --> 00:22:45,040
κόντευε να θρυμματιστεί.

286
00:22:45,040 --> 00:22:50,000
Η κλίμακα του σύμπαντος
είναι πραγματικά μόνο κατανοητό

287
00:22:50,000 --> 00:22:52,240
εκπληκτικά πρόσφατα.

288
00:22:52,240 --> 00:22:56,440
Στη δεκαετία του 1920, ήταν
απολύτως αληθοφανές

289
00:22:56,440 --> 00:23:00,760
ότι το σύμπαν αποτελείται
ενός γαλαξία,

290
00:23:00,760 --> 00:23:06,360
και μερικοί από τους καλύτερους αστρονόμους
στον κόσμο, στις ΗΠΑ για παράδειγμα,

291
00:23:06,360 --> 00:23:10,120
είχε σοβαρά αυτή την άποψη και είχε
καλή απόδειξη ότι ήταν αλήθεια.

292
00:23:10,120 --> 00:23:11,440
Και έκαναν λάθος.

293
00:23:13,680 --> 00:23:17,880
Τα στοιχεία για να διευθετηθούν επιτέλους
θα βρισκόταν η μεγάλη συζήτηση

294
00:23:17,880 --> 00:23:20,880
χάρη στο ισχυρό νέο
Τηλεσκόπιο Χούκερ

295
00:23:20,880 --> 00:23:23,720
που χτίζεται στο
Παρατηρητήριο Mount Wilson

296
00:23:23,720 --> 00:23:26,560
λίγο έξω από το Λος Άντζελες.

297
00:23:26,560 --> 00:23:29,360
Χρησιμοποιώντας αυτό το απίστευτο
κομμάτι της τεχνολογίας,

298
00:23:29,360 --> 00:23:33,040
και η πολυμήχανη της Henrietta Leavitt
μέθοδος υπολογισμού απόστασης,

299
00:23:33,040 --> 00:23:37,320
ένας νεαρός αστρονόμος θα έκανε ένα
ανακάλυψη που θα άλλαζε

300
00:23:37,320 --> 00:23:42,520
την άποψή μας για το σύμπαν
και απαθανάτισε για πάντα το όνομά του.

301
00:23:42,520 --> 00:23:47,160
Ο αστρονόμος
λεγόταν Έντουιν Χαμπλ.

302
00:23:47,160 --> 00:23:51,000
Το Hubble ήταν πολύ διαφορετικό
είδος επιστήμονα στον Leavitt.

303
00:23:51,000 --> 00:23:56,760
Ήταν ένας διάσημος χαρακτήρας,
εξωστρεφής, με τεράστιο εγώ.

304
00:23:56,760 --> 00:24:00,400
Αλλά ήταν ακόμα ένας τεράστιος
ταλαντούχος και οραματιστής επιστήμονας.

305
00:24:00,400 --> 00:24:03,800
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμερική
αλλά πέρασε λίγο χρόνο στην Αγγλία,

306
00:24:03,800 --> 00:24:06,280
και αυτό φαίνεται να έχει
είχε μια μόνιμη εντύπωση

307
00:24:06,280 --> 00:24:09,360
γιατί θα ακουγόταν
περπατώντας γύρω από το παρατηρητήριο

308
00:24:09,360 --> 00:24:11,560
φωνάζοντας πράγματα όπως, "By Jove!"

309
00:24:11,560 --> 00:24:15,360
και "Τι-Χο!" σε μια εντελώς
πάνω από την κορυφαία βρετανική προφορά.

310
00:24:17,000 --> 00:24:20,240
Ο ταλαντούχος, παθιασμένος
και το εκκεντρικό Hubble

311
00:24:20,240 --> 00:24:24,080
απέκτησε γρήγορα όνομα για τον εαυτό του
στον κόσμο της αστρονομίας.

312
00:24:24,080 --> 00:24:26,600
Αλλά δεν θα ήταν μέχρι το 1923,

313
00:24:26,600 --> 00:24:29,480
ότι θα ανακάλυπτε κάτι
σε ό,τι ήταν τότε γνωστό

314
00:24:29,480 --> 00:24:31,200
ως το νεφέλωμα της Ανδρομέδας

315
00:24:31,200 --> 00:24:34,680
που θα αποκάλυπτε την πραγματική κλίμακα
του σύμπαντος μας.

316
00:24:35,680 --> 00:24:38,800
Ήρθα στο Πανεπιστήμιο
Παρατηρητήριο College London

317
00:24:38,800 --> 00:24:40,920
να συναντήσει τον αστρονόμο Dr Steve Fossey,

318
00:24:40,920 --> 00:24:46,480
για να δω μόνος μου τι
Η αποκάλυψη του Hubble ήταν.

319
00:24:46,480 --> 00:24:48,600
Θα μπούμε μέσα
οι συντεταγμένες

320
00:24:48,600 --> 00:24:50,360
της Ανδρομέδας στην κονσόλα εδώ.

321
00:24:50,360 --> 00:24:53,960
Άρα μηδέν ώρες 43 λεπτά...

322
00:24:53,960 --> 00:24:57,160
«Για τον Χαμπλ και τον βοηθό του,
Milton Humason,

323
00:24:57,160 --> 00:25:01,480
Η μελέτη της Ανδρομέδας ήταν πολύωρη
και επίπονη διαδικασία.

324
00:25:01,480 --> 00:25:07,840
«Αλλά σήμερα, μπορούμε γρήγορα να εντοπίσουμε
και φωτογραφίστε το με μεγάλη λεπτομέρεια ».

325
00:25:07,840 --> 00:25:11,240
Αυτή είναι μια εικόνα που τραβήξαμε
πριν από μερικές εβδομάδες. Δικαίωμα.

326
00:25:11,240 --> 00:25:14,960
Αν κάνω μεγέθυνση, θα δείτε ακριβώς εκεί

327
00:25:14,960 --> 00:25:19,680
είναι το Hubble Cepheid,
ο πρώτος Κηφείδης που βρήκε

328
00:25:19,680 --> 00:25:22,120
που ξεκλείδωσε όλο το πρόβλημα.

329
00:25:22,120 --> 00:25:27,080
Διότι μάλλον τότε είναι
θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο του Leavitt

330
00:25:27,080 --> 00:25:28,760
να υπολογίσει πόσο μακριά είναι.

331
00:25:28,760 --> 00:25:32,000
Ακριβώς. Μόλις το είχε δει αυτό
και την προσδιόρισε ως μεταβλητή,

332
00:25:32,000 --> 00:25:36,120
είχε τότε το κλειδί για να αποφασίσει
πόσο φωτεινό ήταν αυτό το αντικείμενο.

333
00:25:36,120 --> 00:25:39,200
Και κατάλαβε ότι δεν μπορούσε
ήταν στον δικό μας γαλαξία.

334
00:25:39,200 --> 00:25:41,640
Έπρεπε να είναι
εκατομμύρια έτη φωτός μακριά.

335
00:25:41,640 --> 00:25:44,760
Απολύτως, αυτό ακριβώς είναι.
Βλέπετε την πυρηνική περιοχή,

336
00:25:44,760 --> 00:25:48,840
αλλά καθώς προσαρμόζουμε την αντίθεση εδώ,
Μπορώ να τεντώσω την αντίθεση

337
00:25:48,840 --> 00:25:52,320
απλά για να αναδείξω κάποιες λεπτομέρειες
στον γαλαξία. Ουάου!

338
00:25:52,320 --> 00:25:55,520
Σπειροειδής βραχίονες. Βλέπετε τις λωρίδες σκόνης
σε σιλουέτα

339
00:25:55,520 --> 00:26:00,880
ενάντια στα δισεκατομμύρια αστέρια που
βρίσκονται εντός της Ανδρομέδας.

340
00:26:02,760 --> 00:26:06,240
Βρίσκοντας μία από τις μεταβλητές
αστέρια στην Ανδρομέδα,

341
00:26:06,240 --> 00:26:10,640
και μετρώντας ακριβώς πόσο καιρό
χρειάστηκε να σφύξει,

342
00:26:10,640 --> 00:26:13,000
Το Hubble μπόρεσε να χρησιμοποιήσει
Το έργο του Leavitt

343
00:26:13,000 --> 00:26:16,880
να υπολογίσει ακριβώς
πόσο μακριά ήταν.

344
00:26:19,520 --> 00:26:21,440
Αυτή είναι η φωτογραφική πλάκα

345
00:26:21,440 --> 00:26:26,320
όπου ο Χαμπλ σημάδεψε τη δική του
νέος μεταβλητός αστέρας Κηφειδών.

346
00:26:26,320 --> 00:26:31,320
Χρησιμοποιώντας το, υπολόγισε ότι
Η Ανδρομέδα ήταν πολλές, πολλές φορές

347
00:26:31,320 --> 00:26:35,120
πιο μακρινό από το πιο απομακρυσμένο
φθάνει του Γαλαξία.

348
00:26:38,160 --> 00:26:42,640
Η Ανδρομέδα ήταν πράγματι
ένα νησιώτικο σύμπαν,

349
00:26:42,640 --> 00:26:46,040
ένας τεράστιος γαλαξίας από αστέρια.

350
00:26:48,360 --> 00:26:54,640
Τώρα ξέρουμε ότι η Ανδρομέδα είναι
πάνω από 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά.

351
00:26:54,640 --> 00:26:59,000
Αυτό σημαίνει ότι το φως που
μας φτάνει σήμερα από την Ανδρομέδα,

352
00:26:59,000 --> 00:27:04,400
έφυγε στο ταξίδι του πριν
οι σύγχρονοι άνθρωποι είχαν εξελιχθεί.

353
00:27:04,400 --> 00:27:07,160
Αυτός είναι ο γείτονάς μας.
Αυτός είναι ο γείτονάς μας,

354
00:27:07,160 --> 00:27:09,720
το πλησιέστερο μεγάλο μας,
γαλαξιακός γείτονας.

355
00:27:09,720 --> 00:27:13,440
Πρέπει να θυμάμαι αυτό που είμαι
κοιτάζοντας εδώ είναι το πραγματικό πράγμα.

356
00:27:13,440 --> 00:27:18,720
Αυτά είναι φωτόνια που έχουν
ταξίδεψε εκατομμύρια χρόνια

357
00:27:18,720 --> 00:27:21,440
να φτάσει στο μάτι μου. Ακριβώς.

358
00:27:21,440 --> 00:27:23,920
Αυτά είναι φωτόνια
απευθείας από την Ανδρομέδα

359
00:27:23,920 --> 00:27:25,360
που φτάνουν στο μάτι μου.

360
00:27:33,400 --> 00:27:36,920
Σήμερα, έχουμε τη δύναμη
για να δεις την Ανδρομέδα

361
00:27:36,920 --> 00:27:39,440
όπως το είχε ονειρευτεί μόνο ο Χαμπλ.

362
00:27:45,120 --> 00:27:47,920
Εκτιμούμε πλέον ότι η Ανδρομέδα

363
00:27:47,920 --> 00:27:51,320
περιέχει πάνω από ένα τρισεκατομμύριο αστέρια.

364
00:27:53,280 --> 00:27:57,360
Και είναι μόνο ένα
από ένα τεράστιο πλήθος γαλαξιών

365
00:27:57,360 --> 00:28:01,160
διάσπαρτα σε όλο το σύμπαν μας.

366
00:28:23,880 --> 00:28:30,200
Το 1923, το σύμπαν είχε
ήταν το μέγεθος του Γαλαξία.

367
00:28:30,200 --> 00:28:34,160
Μέχρι το 1924, ο χώρος που μας περιβάλλει

368
00:28:34,160 --> 00:28:38,320
είχε αποκαλυφθεί ότι ήταν
δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη

369
00:28:38,320 --> 00:28:43,400
και σπίτι σε σχεδόν αδιανόητο
κοσμική πολυπλοκότητα.

370
00:28:46,160 --> 00:28:50,520
Το Hubble είχε δείξει ότι υπάρχουν
ένα πλήθος γαλαξιών έξω

371
00:28:50,520 --> 00:28:56,160
δικά μας και είχαμε απωθήσει
τα όρια του σύμπαντος.

372
00:28:56,160 --> 00:28:58,960
Αλλά δεν είχε δει
μια άκρη του χώρου.

373
00:28:58,960 --> 00:29:02,120
Δεν τα είχε δει όλα.

374
00:29:02,120 --> 00:29:03,960
Δεν υπήρχε ακόμα ιδέα

375
00:29:03,960 --> 00:29:08,960
για το πόσο μεγάλο ήταν το σύμπαν μας,
ή ακόμα και τι σχήμα μπορεί να έχει.

376
00:29:11,600 --> 00:29:15,520
Για να καταλάβεις την περίεργη αλήθεια
για όλα θα απαιτούσε

377
00:29:15,520 --> 00:29:18,040
περισσότερα από απλές παρατηρήσεις.

378
00:29:18,040 --> 00:29:21,680
Θα απαιτούσε μαθηματικά -

379
00:29:21,680 --> 00:29:25,480
ένα ισχυρό νέο είδος μαθηματικών
που θα μπορούσε να περιγράψει

380
00:29:25,480 --> 00:29:29,640
τις παράξενες ιδιότητες
του ίδιου του χώρου.

381
00:29:30,640 --> 00:29:33,720
Όταν προσπαθείς να καταλάβεις
το σύμπαν, είναι εύκολο να σκεφτείς,

382
00:29:33,720 --> 00:29:36,880
αυτό που κάνεις είναι να κάνεις πολλά και πολλά
των παρατηρήσεων, δείτε τι υπάρχει εκεί,

383
00:29:36,880 --> 00:29:39,600
και τα χωράς όλα μαζί
η μεγαλειώδης εικόνα σου.

384
00:29:39,600 --> 00:29:42,480
Αλλά το πρόβλημα είναι, εκτός και αν
έχεις κάποια ιδέα

385
00:29:42,480 --> 00:29:46,040
ό,τι πρέπει να είναι η εικόνα, δεν το κάνετε
να ξέρεις τι παρατηρήσεις να κάνεις,

386
00:29:46,040 --> 00:29:47,960
δεν ξέρεις τι είναι σημαντικό.

387
00:29:47,960 --> 00:29:50,400
Και σε όλη την
ιστορία της επιστήμης,

388
00:29:50,400 --> 00:29:53,840
κάθε τόσο κάποιος πρέπει να έρχεται
με μια νέα μαθηματική ιδέα.

389
00:29:55,360 --> 00:30:00,000
Οι νέες μαθηματικές ιδέες
σχετικά με το διάστημα ήταν τόσο περίεργα,

390
00:30:00,000 --> 00:30:05,800
τόσο μακριά από την κοινή λογική,
ότι θα χρειαζόταν πάνω από 2.000 χρόνια

391
00:30:05,800 --> 00:30:09,280
και η ιδιοφυΐα του Άλμπερτ Αϊνστάιν
να τα διατυπώσει.

392
00:30:11,280 --> 00:30:15,000
Όταν όμως ήταν έτοιμοι,
αυτούς τους περίεργους νέους τύπους

393
00:30:15,000 --> 00:30:17,640
των μαθηματικών θα οδηγούσε σε
μια επανάσταση

394
00:30:17,640 --> 00:30:21,760
κατά την κατανόησή μας
του χώρου που μας περιβάλλει.

395
00:30:25,920 --> 00:30:31,520
ΕΝΤΑΞΕΙ. Τι είναι λοιπόν ο χώρος;

396
00:30:35,080 --> 00:30:40,560
Νομίζουμε ότι ξέρουμε την απάντηση. μπορώ
μιλήστε για το ότι αυτό το δωμάτιο είναι ευρύχωρο.

397
00:30:40,560 --> 00:30:42,200
Υπάρχει πολύς χώρος εδώ μέσα.

398
00:30:42,200 --> 00:30:46,320
Ή έναν περιορισμένο χώρο. Δεν υπάρχει
αρκετός όγκος, όχι αρκετός χώρος.

399
00:30:46,320 --> 00:30:50,120
Αλλά υπάρχει μόνο χώρος
όταν έχει πράγματα μέσα;

400
00:30:50,120 --> 00:30:54,760
Ο χώρος έχει μόνο νόημα
όταν περικλείεται από τοίχους;

401
00:31:00,960 --> 00:31:05,520
Σκεφτείτε την απόσταση
ανάμεσα σε δύο αντικείμενα.

402
00:31:05,520 --> 00:31:11,120
Υπάρχει ακόμα αυτό το κενό;
αν αφαιρέσετε τα αντικείμενα;

403
00:31:12,640 --> 00:31:16,600
Τι νόημα μπορούμε να δώσουμε στην απόσταση

404
00:31:16,600 --> 00:31:19,200
αν δεν έχει α
σημείο έναρξης και λήξης;

405
00:31:21,040 --> 00:31:23,360
Τελικά το ερώτημα είναι το εξής:

406
00:31:23,360 --> 00:31:27,880
ο χώρος από μόνος του έχει μορφή;

407
00:31:27,880 --> 00:31:30,920
Έχει δομή ή σχήμα;

408
00:31:32,440 --> 00:31:35,480
Ή είναι απλώς το μέρος
που συμβαίνουν τα πράγματα;

409
00:31:37,360 --> 00:31:41,880
Οι ιδιότητες του χώρου ήταν
περιγράφεται για πρώτη φορά από τον μαθηματικό

410
00:31:41,880 --> 00:31:48,320
Ο Ευκλείδης πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια,
στο θρυλικό του κείμενο Τα Στοιχεία.

411
00:31:48,320 --> 00:31:52,680
Σε αυτό, έβαλε ένα σύνολο απλών,
λογικοί κανόνες για το διάστημα,

412
00:31:52,680 --> 00:31:57,920
σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε
Ευκλείδεια γεωμετρία.

413
00:31:57,920 --> 00:32:01,320
Ευκλείδεια γεωμετρία είναι η
γεωμετρία που βλέπουμε καθημερινά γύρω μας.

414
00:32:01,320 --> 00:32:04,760
Αν κάθεστε σε ένα δωμάτιο και είναι
το συνηθισμένο ορθογώνιο δωμάτιο,

415
00:32:04,760 --> 00:32:08,480
αυτό που βλέπετε είναι πολύ ευθύ
γραμμές, ορθές γωνίες, βλέπετε

416
00:32:08,480 --> 00:32:12,960
παράλληλες γραμμές, το παράθυρο, τα δύο
οι πλευρές του παραθύρου είναι παράλληλες.

417
00:32:12,960 --> 00:32:16,440
Αν τους επέκτεινες, θα έμεναν
ακριβώς την ίδια απόσταση μεταξύ τους,

418
00:32:16,440 --> 00:32:18,240
δεν θα συναντιόντουσαν ποτέ.

419
00:32:18,240 --> 00:32:21,600
Και το άλλο που θα κάνατε
δείτε αν κοιτάξετε λίγο πιο κοντά

420
00:32:21,600 --> 00:32:25,680
είναι ότι οποιοδήποτε τρίγωνο σχεδιάζεις,
τις γωνίες στο τρίγωνο

421
00:32:25,680 --> 00:32:27,720
αθροίζονται πάντα μέχρι 180 μοίρες.

422
00:32:27,720 --> 00:32:30,560
Αυτό είναι χαρακτηριστικό
της Ευκλείδειας γεωμετρίας.

423
00:32:30,560 --> 00:32:33,760
Και ο κόσμος το πίστευε αυτό
έτσι ήταν η γεωμετρία,

424
00:32:33,760 --> 00:32:35,480
ότι τίποτα άλλο δεν ήταν δυνατό.

425
00:32:44,800 --> 00:32:48,440
Για τον ίδιο τον Ευκλείδη, και για
σχεδόν όλοι οι μαθηματικοί

426
00:32:48,440 --> 00:32:50,520
για τα επόμενα 2.000 χρόνια,

427
00:32:50,520 --> 00:32:54,400
αυτοί οι κανόνες δεν ήταν μόνο
αλήθεια μαθηματικά,

428
00:32:54,400 --> 00:32:59,920
ήταν επίσης αληθινές δηλώσεις για
η ίδια η φυσική πραγματικότητα.

429
00:32:59,920 --> 00:33:02,840
Έτσι το σκέφτηκαν
δύο παράλληλες ευθείες

430
00:33:02,840 --> 00:33:04,840
θα έμενε για πάντα παράλληλη.

431
00:33:04,840 --> 00:33:08,160
Αυτό είναι ένα τρίγωνο στην πραγματικότητα
χώρος θα είχε πάντα

432
00:33:08,160 --> 00:33:11,000
γωνίες που αθροίζονται έως και 180 μοίρες.

433
00:33:11,000 --> 00:33:13,680
Αλλά παράξενο σαν
αυτό μπορεί να ακούγεται,

434
00:33:13,680 --> 00:33:15,640
στην πραγματικότητα δεν είναι πάντα αλήθεια.

435
00:33:17,240 --> 00:33:22,880
Πριν από σχεδόν 250 χρόνια,
σε μια μικρή πόλη στη βόρεια Γερμανία,

436
00:33:22,880 --> 00:33:28,000
γεννήθηκε ένας μαθηματικός που είχε το
ικανότητα και πρωτοτυπία για να ξεκινήσετε

437
00:33:28,000 --> 00:33:30,480
να ξετυλίξει τη γεωμετρία του Ευκλείδη

438
00:33:30,480 --> 00:33:33,960
και αρχίζουμε να αλλάζουμε τις ιδέες μας
σχετικά με το διάστημα.

439
00:33:33,960 --> 00:33:38,840
Το όνομά του ήταν Καρλ Φρίντριχ Γκάους.

440
00:33:38,840 --> 00:33:43,520
Ο Γκάους αντιμετώπισε πολλά μεγάλα προβλήματα
στην καριέρα του, αλλά από νεαρή ηλικία,

441
00:33:43,520 --> 00:33:48,440
άρχισε να εικάζει ότι οι κανόνες
του Ευκλείδη μπορεί να μην είναι τόσο απόλυτος

442
00:33:48,440 --> 00:33:50,320
όπως όλοι είχαν υποθέσει.

443
00:33:52,360 --> 00:33:57,760
Συγκεκριμένα, ο Γκάους άρχισε να βλέπει
ότι σε καμπυλωτούς χώρους,

444
00:33:57,760 --> 00:34:03,200
θα μπορούσαν να υπάρχουν άλλοι τύποι γεωμετρίας,
με διαφορετικούς κανόνες από αυτούς του Ευκλείδη.

445
00:34:04,720 --> 00:34:09,200
Για παράδειγμα, στην επιφάνεια ενός α
σφαίρα, οι γωνίες ενός τριγώνου

446
00:34:09,200 --> 00:34:12,760
μπορεί να προσθέσει έως και περισσότερες από 180 μοίρες.

447
00:34:17,880 --> 00:34:23,000
Πολλοί άλλοι θα το έκαναν
να τελειοποιήσει και να αναπτύξει τις ιδέες του Gauss.

448
00:34:23,000 --> 00:34:27,320
Αλλά ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά του
θα ήταν να μας δώσει μια πονηρή μέθοδο

449
00:34:27,320 --> 00:34:30,560
της ακριβούς μέτρησης της καμπυλότητας.

450
00:34:30,560 --> 00:34:35,360
Θα γινόταν γνωστό απλά
ως το Αξιοσημείωτο Θεώρημα.

451
00:34:38,640 --> 00:34:41,520
Επιτρέψτε μου να εξηγήσω με αυτήν την υδρόγειο.

452
00:34:41,520 --> 00:34:43,800
Μπορούμε να δούμε ότι είναι
τρισδιάστατο,

453
00:34:43,800 --> 00:34:45,920
γιατί μπορούμε να μείνουμε πίσω
και δες το.

454
00:34:45,920 --> 00:34:49,360
Αλλά τι θα γινόταν αν ήσουν μυρμήγκι,
κόλλησε στην επιφάνεια;

455
00:34:49,360 --> 00:34:52,760
Πώς θα το ήξερε
ότι αυτή η επιφάνεια είναι κυρτή;

456
00:34:52,760 --> 00:34:56,680
Λοιπόν, φανταστείτε ότι είστε το μυρμήγκι,
και ξεκινάς από τον Βόρειο Πόλο.

457
00:34:56,680 --> 00:35:04,000
Και κοιτώντας νότια,
κινείστε προς τα κάτω προς τον ισημερινό.

458
00:35:04,000 --> 00:35:09,240
Στον ισημερινό, εξακολουθείτε να αντιμετωπίζετε
νότια, και ανακατεύεσαι στο πλάι,

459
00:35:09,240 --> 00:35:11,320
κατά μήκος του ισημερινού.

460
00:35:12,840 --> 00:35:17,160
Μετά, φτάνεις σε ένα ορισμένο σημείο,
και μετά αρχίζεις να περπατάς προς τα πίσω

461
00:35:17,160 --> 00:35:21,080
άρα ακόμα αντιμετωπίζεις το
την ίδια κατεύθυνση και το κεφάλι προς τα πίσω

462
00:35:21,080 --> 00:35:22,920
προς τον Βόρειο Πόλο.

463
00:35:24,440 --> 00:35:26,200
Τώρα, δείτε τι έγινε εδώ.

464
00:35:26,200 --> 00:35:30,400
Έδειχνες νότια
γυρίζοντας, και όμως όταν φτάσετε

465
00:35:30,400 --> 00:35:35,320
πίσω στο σημείο εκκίνησης, είσαι
αντιμετωπίζοντας σε διαφορετική κατεύθυνση.

466
00:35:35,320 --> 00:35:39,480
Η κατανόηση αυτού μας δίνει έναν τρόπο
του υπολογισμού της καμπυλότητας

467
00:35:39,480 --> 00:35:42,520
μιας επιφάνειας χωρίς
το αφήνεις ποτέ.

468
00:35:44,360 --> 00:35:47,560
«Αυτή ήταν μια καταπληκτική εικόνα».

469
00:35:47,560 --> 00:35:52,480
Αλλά ισχύει μόνο για καμπύλες
επιφάνειες, οι οποίες είναι δισδιάστατες.

470
00:35:52,480 --> 00:35:57,560
Θα χρειαζόταν ένας λαμπρός μαθητής
του Gauss, Bernhard Riemann,

471
00:35:57,560 --> 00:36:01,000
να αναπτύξουν αυτές τις ιδέες με έναν τρόπο
που θα μπορούσε να εφαρμοστεί

472
00:36:01,000 --> 00:36:05,040
στο τρισδιάστατο
χώρο που μας περιβάλλει.

473
00:36:05,040 --> 00:36:08,040
Θα ήταν ένα τολμηρό, παράξενο,

474
00:36:08,040 --> 00:36:12,440
και σε μη μαθηματικούς,
παράλογη έννοια.

475
00:36:13,400 --> 00:36:19,320
Σε ηλικία μόλις 26 ετών, ο Riemann ενθυλακώθηκε
οι περίεργες νέες ιδέες του για τη γεωμετρία

476
00:36:19,320 --> 00:36:24,360
σε μια διάλεξη που επρόκειτο να γίνει
θρυλικό μεταξύ των μαθηματικών.

477
00:36:24,360 --> 00:36:31,160
Τον Ιούνιο του 1854, ο Ρίμαν παρέδωσε το δικό του
διαλέξεις σε ένα ενθουσιασμένο κοινό.

478
00:36:31,160 --> 00:36:37,040
Σε αυτά, περιέγραψε πώς τα είχε πάρει
Οι ιδέες του Gauss για τις καμπύλες επιφάνειες,

479
00:36:37,040 --> 00:36:41,240
και τα γενίκευσε, έτσι ώστε
ίσχυαν όχι μόνο σε καμπύλες

480
00:36:41,240 --> 00:36:46,960
δισδιάστατες επιφάνειες, αλλά η
καμπυλότητα χώρου σε οποιαδήποτε διάσταση.

481
00:36:57,800 --> 00:37:00,680
Εντάξει, είμαι σίγουρος ότι όλα αυτά
ακούγεται μάλλον περίπλοκο.

482
00:37:00,680 --> 00:37:05,200
Τι ακριβώς εννοούμε
από καμπύλο χώρο σε οποιαδήποτε διάσταση;

483
00:37:05,200 --> 00:37:07,680
Επιτρέψτε μου λοιπόν να προσπαθήσω να σας εξηγήσω.

484
00:37:07,680 --> 00:37:12,760
Εδώ είναι το θέμα για το οποίο μίλησε ο Γκάους
καμπύλες δισδιάστατες επιφάνειες.

485
00:37:12,760 --> 00:37:16,640
Λοιπόν, εδώ έχουμε ένα φύλλο χαρτιού,
και είναι δισδιάστατο.

486
00:37:16,640 --> 00:37:21,200
Οπότε αν το καμπυλώσω, μπορούμε
οραματιστείτε και δείτε αυτή την καμπυλότητα.

487
00:37:21,200 --> 00:37:24,480
Αλλά μόνο επειδή είναι ενσωματωμένο
σε τρεις διαστάσεις.

488
00:37:24,480 --> 00:37:27,920
Τώρα, τι θα γινόταν αν καμπυλόμασταν
τρεις διαστάσεις;

489
00:37:27,920 --> 00:37:30,680
Προφανώς,
χρειαζόμαστε μια τέταρτη διάσταση.

490
00:37:31,920 --> 00:37:36,440
Αλλά πώς θα φτάσετε σε αυτό
τετραδιάστατο χώρο;

491
00:37:36,440 --> 00:37:41,120
Είναι αδύνατο να βγεις έξω
του τρισδιάστατου κόσμου μας.

492
00:37:41,120 --> 00:37:43,040
Όπου κι αν ταξιδεύετε στο σύμπαν,

493
00:37:43,040 --> 00:37:48,680
όσο μακριά κι αν πας, είσαι
πάντα κολλημένος σε τρεις διαστάσεις.

494
00:37:48,680 --> 00:37:52,000
Η ιδιοφυΐα του Ρίμαν
ήταν να δείξεις ότι δεν το έκανες

495
00:37:52,000 --> 00:37:57,200
πρέπει να σταθεί σε μια τέταρτη διάσταση
για να πει αν ο χώρος ήταν καμπύλος.

496
00:37:57,200 --> 00:38:01,320
Θα μπορούσατε πραγματικά να το κάνετε
από μέσα.

497
00:38:01,320 --> 00:38:07,320
Αλλά για τον Riemann, αυτό θα ήταν πάντα
παραμένουν μια καθαρά μαθηματική ιδέα.

498
00:38:07,320 --> 00:38:12,960
Θα χρειαζόταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν για να δέσει
αυτές οι μαθηματικές ιδέες μαζί,

499
00:38:12,960 --> 00:38:17,720
και εφαρμόστε λυγισμένα, καμπύλα,
μη Ευκλείδειες γεωμετρίες

500
00:38:17,720 --> 00:38:21,440
στον πραγματικό χώρο που μας περιβάλλει.

501
00:38:21,440 --> 00:38:24,280
Νομίζω ότι το πιο σημαντικό
σημείο για την όλη ιστορία

502
00:38:24,280 --> 00:38:26,720
της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας είναι αυτό δείχνει

503
00:38:26,720 --> 00:38:29,960
πώς τα μαθηματικά και
σχετίζονται με τον πραγματικό κόσμο.

504
00:38:29,960 --> 00:38:34,960
Και ξεκινάει με τους μαθηματικούς
αγγίζοντας τριγύρω, ρωτώντας,

505
00:38:34,960 --> 00:38:37,800
«Μπορεί να υπάρχει γεωμετρία
διαφορετικό από αυτό του Ευκλείδη;»

506
00:38:37,800 --> 00:38:40,560
και αν κάποιος είπε,
«Γιατί το μελετάς αυτό;»

507
00:38:40,560 --> 00:38:43,560
Θα έλεγαν, "Δεν έχω ιδέα."
«Σε τι είναι χρήσιμο;»

508
00:38:43,560 --> 00:38:45,760
"Καμία ιδέα. Είναι απλά ενδιαφέρον."

509
00:38:45,760 --> 00:38:50,000
Αλλά αγγειοπλάστηκαν και αυτοί
βρήκα μια εκπληκτική απάντηση -

510
00:38:50,000 --> 00:38:52,720
ότι διαφορετικές γεωμετρίες
ήταν δυνατές.

511
00:38:52,720 --> 00:38:57,680
Και ακόμη και σε εκείνο το σημείο, κανείς δεν είχε
οποιεσδήποτε πραγματικές εφαρμογές για αυτήν την ιδέα.

512
00:38:57,680 --> 00:39:02,080
Και μετά όταν ωριμάσει η στιγμή,
Έρχεται ο Αϊνστάιν και λέει:

513
00:39:02,080 --> 00:39:05,440
«Αυτό χρειάζομαι,
αυτό είναι πραγματική φυσική».

514
00:39:05,440 --> 00:39:08,120
Και ξαφνικά αυτό το κομμάτι
εσωτερικά μαθηματικά

515
00:39:08,120 --> 00:39:12,320
γίνεται ζωτικής σημασίας για την
επιστημονική επιχείρηση.

516
00:39:13,880 --> 00:39:19,400
Ο Αϊνστάιν θα αποκάλυπτε ότι ζούμε
όχι στον επίπεδο κόσμο του Ευκλείδη,

517
00:39:19,400 --> 00:39:24,960
αλλά στο περίεργο,
καμπυλωτούς κόσμους του Gauss και του Riemann.

518
00:39:24,960 --> 00:39:28,160
Μέσα σε λίγα χρόνια,

519
00:39:28,160 --> 00:39:31,720
Ο Αϊνστάιν έφυγε από την πάλη
με μερικά από τα πιο δύσκολα

520
00:39:31,720 --> 00:39:37,680
και αφηρημένες μαθηματικές ιδέες για να
ραντεβού για δείπνο με τον Τσάρλι Τσάπλιν.

521
00:39:37,680 --> 00:39:41,720
Και όλα έγιναν χάρη στο
κορυφή του έργου της ζωής του -

522
00:39:41,720 --> 00:39:45,520
η γενική θεωρία της σχετικότητας.

523
00:39:45,520 --> 00:39:50,360
Στη γενική θεωρία της σχετικότητας,
Ο Αϊνστάιν πήρε τα μαθηματικά

524
00:39:50,360 --> 00:39:51,960
του Γκάους και του Ρίμαν

525
00:39:51,960 --> 00:39:56,720
και το χρησιμοποίησε για να ζωγραφίσει έναν επαναστάτη
εικόνα του φυσικού κόσμου.

526
00:39:56,720 --> 00:40:01,400
Το έδειξε όπως ακριβώς το έκανε και ο Γκάους
ύποπτη, η γεωμετρία του χώρου

527
00:40:01,400 --> 00:40:07,360
γύρω μας δεν είναι πάντα από το
κανονικό, επίπεδο, ευκλείδειο είδος.

528
00:40:16,000 --> 00:40:19,880
«Αλλά αν ο χώρος είναι λυγισμένος,
και στρεβλώθηκε γύρω μας,

529
00:40:19,880 --> 00:40:24,040
«Σίγουρα πρέπει να μπορούμε να παρατηρούμε
ότι ισχύει αυτό;

530
00:40:24,040 --> 00:40:28,520
«Λοιπόν, το κάνουμε - απλά όχι μέσα
με τον τρόπο που θα περίμενες.

531
00:40:28,520 --> 00:40:31,040
«Αυτή ήταν η κύρια επίγνωση του Αϊνστάιν.

532
00:40:31,040 --> 00:40:34,640
«Έδειξε ότι ήταν το
ικανότητα του χώρου να κάμπτεται και να παραμορφώνεται,

533
00:40:34,640 --> 00:40:37,480
«για να είναι ευέλικτο,
και να αλλάξει τη γεωμετρία του,

534
00:40:37,480 --> 00:40:41,400
«που γεννά τη δύναμη
ονομάζουμε βαρύτητα».

535
00:40:45,240 --> 00:40:47,200
Δικαίωμα.

536
00:40:47,200 --> 00:40:49,480
Τώρα, από την εποχή του Νεύτωνα,

537
00:40:49,480 --> 00:40:53,480
η βαρύτητα θεωρήθηκε ότι είναι μια δύναμη
που συγκεντρώνει όλα τα αντικείμενα.

538
00:40:53,480 --> 00:40:55,920
Αν λοιπόν ρίξω αυτό το μήλο,

539
00:40:55,920 --> 00:40:59,600
είναι σαν να υπάρχει ένα αόρατο
λάστιχο που το τραβάει

540
00:40:59,600 --> 00:41:00,960
κάτω προς τη γη.

541
00:41:00,960 --> 00:41:04,520
Αλλά η γενική θεωρία του Αϊνστάιν για
η σχετικότητα μας δίνει ένα εντελώς

542
00:41:04,520 --> 00:41:07,680
διαφορετική εικόνα,
και μια εντελώς νέα προοπτική.

543
00:41:09,880 --> 00:41:13,800
Έτσι, αν και η βαρύτητα φαίνεται να είναι
μια δύναμη,

544
00:41:13,800 --> 00:41:17,400
δεν είναι τίποτα παραπάνω
παρά η ίδια η καμπυλότητα του χώρου.

545
00:41:17,400 --> 00:41:21,160
Όταν ένα αντικείμενο πέφτει, δεν είναι
που έλκονται από τη βαρύτητα καθόλου,

546
00:41:21,160 --> 00:41:25,280
απλά ακολουθεί το
απλούστερο μονοπάτι μέσα από λυγισμένο χώρο.

547
00:41:28,960 --> 00:41:33,520
Αλλά οι εξισώσεις της γενικής
η σχετικότητα δεν τελείωσε εκεί.

548
00:41:33,520 --> 00:41:35,920
Αποκάλυψαν ότι ήταν
η παρουσία μάζας

549
00:41:35,920 --> 00:41:39,760
που προκάλεσε καμπύλη του χώρου
και παραμορφώνουν.

550
00:41:39,760 --> 00:41:44,840
Ο λόγος που έχουμε βαρύτητα στη Γη
είναι επειδή η Γη είναι στην πραγματικότητα

551
00:41:44,840 --> 00:41:49,360
λυγίζοντας το χώρο γύρω του.

552
00:41:49,360 --> 00:41:53,520
Στην Αϊνστάιν θεωρία
του σύμπαντος,

553
00:41:53,520 --> 00:41:59,600
ο χώρος γίνεται μια δυναμική οντότητα που
αντιδρά στο περιεχόμενό του.

554
00:41:59,600 --> 00:42:04,280
Ο χώρος γνωρίζει για την παρουσία του
βαρυτικά σώματα και ανταποκρίνεται

555
00:42:04,280 --> 00:42:10,600
στην παρουσία αλλάζοντας την
γεωμετρία με πραγματικά ενδιαφέροντες τρόπους.

556
00:42:10,600 --> 00:42:15,200
Λοιπόν, τι έγινε στις 16, 17,
18ος, 19ος αιώνας, πολύ βαρετό,

557
00:42:15,200 --> 00:42:18,840
ακόμα αντίρρηση, ξαφνικά μέσα
Η θεωρία του Αϊνστάιν,

558
00:42:18,840 --> 00:42:22,880
γίνεται δυναμική,
σχεδόν ζωντανό σώμα.

559
00:42:26,480 --> 00:42:30,760
Η θεωρία του Αϊνστάιν το αποκάλυψε αυτό
ο ίδιος ο χώρος,

560
00:42:30,760 --> 00:42:34,480
όλο το σύμπαν, τα πάντα,

561
00:42:34,480 --> 00:42:41,680
δεν ήταν απλώς αφάνταστα μεγάλο,
είχε επίσης σχήμα και δομή.

562
00:42:43,280 --> 00:42:45,200
Ήταν ελατό.

563
00:42:45,200 --> 00:42:49,080
Όλα θα μπορούσαν να λυγίσουν και να παραμορφωθούν.

564
00:43:00,040 --> 00:43:04,520
Γκάους, Ρίμαν και Αϊνστάιν,
είχε μεταξύ τους καταλήξει

565
00:43:04,520 --> 00:43:10,440
μια περιγραφή του πώς ο χώρος
και ο χρόνος στον οποίο υπάρχουμε μπορεί να στρεβλωθεί.

566
00:43:10,440 --> 00:43:15,400
Έδειξαν ότι ο χώρος και ο χρόνος
δεν είναι τα σταθερά, αμετάβλητα

567
00:43:15,400 --> 00:43:18,840
στάδιο στο οποίο οι ενέργειες των
το σύμπαν παίζεται.

568
00:43:18,840 --> 00:43:22,280
Στην πραγματικότητα είναι μέρος
της παράστασης.

569
00:43:27,400 --> 00:43:32,240
Γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι επειδή
η γενική θεωρία της σχετικότητας

570
00:43:32,240 --> 00:43:36,680
εφαρμόζεται σε όλα,
έδωσε στους φυσικούς έναν τρόπο ύπαρξης

571
00:43:36,680 --> 00:43:41,400
ικανός να βγει έξω από το σύμπαν,
και φανταστείτε πώς μπορεί να συμπεριφέρεται

572
00:43:41,400 --> 00:43:44,360
στο σύνολό της.

573
00:43:44,360 --> 00:43:47,680
Και όταν το έκαναν αυτό,
είδαν κάτι

574
00:43:47,680 --> 00:43:49,960
αυτό ήταν εξαιρετικά ανησυχητικό.

575
00:43:53,440 --> 00:43:57,000
Οι εξισώσεις έδιναν α
περιγραφή του σύμπαντος

576
00:43:57,000 --> 00:44:00,520
που φαινόταν γελοίο.

577
00:44:00,520 --> 00:44:04,520
Κάτι περιέγραφαν
που στην πραγματικότητα επεκτεινόταν.

578
00:44:09,960 --> 00:44:13,800
Φαινόταν παράλογο
ότι ολόκληρο το σύμπαν

579
00:44:13,800 --> 00:44:18,960
θα μπορούσε να είναι κάποιο είδος κίνησης,
οργανική, επεκτεινόμενη οντότητα.

580
00:44:20,800 --> 00:44:23,520
Ήταν μια τόσο περίεργη πρόβλεψη

581
00:44:23,520 --> 00:44:26,920
που ακόμη και ο Αϊνστάιν
αρνήθηκε να το πιστέψει.

582
00:44:33,000 --> 00:44:38,440
Ο Αϊνστάιν είχε ανατρέψει την κοινή λογική
έννοιες του χώρου και του χρόνου που κρατούν

583
00:44:38,440 --> 00:44:41,080
ανθρώπους εδώ και χιλιάδες χρόνια.

584
00:44:41,080 --> 00:44:43,280
Αλλά και πάλι δεν μπορούσε να δεχτεί

585
00:44:43,280 --> 00:44:47,360
ότι ολόκληρο το σύμπαν
μπορεί να είναι δυναμική και μεταβαλλόμενη.

586
00:44:47,360 --> 00:44:51,520
Ήταν μάλιστα τόσο πεπεισμένος ότι
ήταν στατικό, ήταν προετοιμασμένος

587
00:44:51,520 --> 00:44:56,680
να τροποποιήσει τις αρχικές του εξισώσεις
προσθέτοντας μια επιπλέον στροφή

588
00:44:56,680 --> 00:45:02,000
που ονομάζεται κοσμολογική σταθερά
που θα σταθεροποιούσε το σύμπαν.

589
00:45:02,000 --> 00:45:05,280
Όμως ο Αϊνστάιν προσπαθούσε
διορθώστε κάτι που δεν ήταν χαλασμένο.

590
00:45:07,800 --> 00:45:12,600
Σε αυτό το σημείο είναι που μας
Η ιστορία επιστρέφει στον Έντουιν Χαμπλ.

591
00:45:12,600 --> 00:45:17,080
Οπλισμένοι με το τηλεσκόπιο Hooker,
Το Hubble θα αποκάλυπτε την αλήθεια αυτή

592
00:45:17,080 --> 00:45:20,400
Ο Αϊνστάιν είχε αρνηθεί να πιστέψει.

593
00:45:21,920 --> 00:45:26,920
Αφού ανακαλύψαμε ότι ο γαλαξίας μας
ήταν μόνο ένα από τα πολλά, ξεκίνησε το Hubble

594
00:45:26,920 --> 00:45:31,560
να μελετήσει τους τρόπους με τους οποίους αυτά
άλλοι γαλαξίες κινούνταν.

595
00:45:36,840 --> 00:45:41,840
Ο Hubble το γνώριζε αυτό, ως πηγή φωτός
μας πλησιάζει, το φωτεινό κύμα θα

596
00:45:41,840 --> 00:45:45,000
συμπιέζονται και εμφανίζονται μπλε.

597
00:45:46,520 --> 00:45:51,280
Εάν ένα αντικείμενο υποχωρούσε, το φως
τα κύματα θα τεντώνονταν

598
00:45:51,280 --> 00:45:53,000
και εμφανίζεται κόκκινο.

599
00:45:58,160 --> 00:46:00,520
Αυτό που είδε ήταν συγκλονιστικό.

600
00:46:00,520 --> 00:46:04,480
Όλοι οι μακρινοί γαλαξίες
μετατοπίζονταν κόκκινο.

601
00:46:04,480 --> 00:46:07,760
Όλοι απομακρύνονταν από κοντά μας.

602
00:46:07,760 --> 00:46:11,840
Όχι μόνο αυτό,
αλλά όσο πιο μακριά ήταν ένας γαλαξίας,

603
00:46:11,840 --> 00:46:14,480
τόσο πιο γρήγορα απομακρυνόταν.

604
00:46:20,760 --> 00:46:25,920
Οι παρατηρήσεις του Hubble και του Αϊνστάιν
γενική θεωρία της σχετικότητας

605
00:46:25,920 --> 00:46:27,840
ήταν σύμφωνοι.

606
00:46:27,840 --> 00:46:32,920
Αλλά, και αυτό είναι το κρίσιμο σημείο
εδώ, δεν είναι ότι οι γαλαξίες

607
00:46:32,920 --> 00:46:36,920
πετούν μακριά ο ένας από τον άλλο
μέσα από το διάστημα.

608
00:46:36,920 --> 00:46:39,920
Αλλά μάλλον ότι το ύφασμα
του ίδιου του χώρου

609
00:46:39,920 --> 00:46:43,280
ανάμεσα στους γαλαξίες
επεκτείνεται.

610
00:46:43,280 --> 00:46:48,400
Το σύμπαν λοιπόν στο σύνολό του
μεγαλώνει.

611
00:46:48,400 --> 00:46:52,360
Αυτό είναι το Hubble και
Το έργο του Αϊνστάιν αποκαλύφθηκε.

612
00:47:00,080 --> 00:47:05,520
Ο Αϊνστάιν σύντομα επισκέφτηκε το Hubble
για να δει μόνος του τα δεδομένα.

613
00:47:05,520 --> 00:47:10,240
Θα συνέχιζε να το παραδεχτεί
αλλάζοντας τις εξισώσεις του είχε γίνει

614
00:47:10,240 --> 00:47:13,720
η μεγαλύτερη επιστημονική του γκάφα.

615
00:47:13,720 --> 00:47:17,520
Λοιπόν, γιατί ήταν ο χώρος
επεκτείνεται με αυτόν τον τρόπο;

616
00:47:20,600 --> 00:47:24,400
Και ο Χαμπλ και ο Αϊνστάιν
σύντομα ήρθε να συμφωνήσει.

617
00:47:25,920 --> 00:47:28,960
Αν ο ιστός του χώρου επεκτεινόταν

618
00:47:28,960 --> 00:47:32,880
σήμαινε, προηγουμένως,
το σύμπαν ήταν μικρότερο.

619
00:47:34,400 --> 00:47:37,160
Γυρίστε το ρολόι αρκετά πίσω...

620
00:47:38,760 --> 00:47:41,680
..και φαινόταν σαν
υπήρχε ένα σημείο

621
00:47:41,680 --> 00:47:46,040
όταν ξεκίνησε ολόκληρο το σύμπαν μας.

622
00:48:00,200 --> 00:48:04,880
Τα δεδομένα ήταν ενδεικτικά
σε μια στιγμή δημιουργίας.

623
00:48:13,400 --> 00:48:18,760
Αλλά πολλοί επιστήμονες δεν ήταν
πεπεισμένος από αυτό το φαινομενικό Big Bang.

624
00:48:18,760 --> 00:48:22,400
Φαινόταν σαν ένα άλμα πολύ μακριά.

625
00:48:22,400 --> 00:48:24,880
Υπήρχε όμως ένα αποδεικτικό στοιχείο

626
00:48:24,880 --> 00:48:28,480
που είχε τη δύναμη
να πείσει τους πάντες.

627
00:48:36,200 --> 00:48:41,000
Φαινόταν ότι αν το Big Bang είχε
συνέβη, μετά από λίγο καιρό

628
00:48:41,000 --> 00:48:42,800
την περίπτωση της δημιουργίας,

629
00:48:42,800 --> 00:48:47,160
μια λάμψη φωτός θα έπρεπε να ήταν
εκπέμπεται σε όλο το σύμπαν.

630
00:48:47,160 --> 00:48:52,080
Κάθε μέρος του σύμπαντος πρέπει
τώρα γεμίστε με αυτό το φως.

631
00:48:55,800 --> 00:48:58,480
Και αποδείχθηκε ότι ήταν.

632
00:48:58,480 --> 00:49:02,120
Απλώς έτυχε να είναι
σε μια μάλλον ασυνήθιστη μορφή.

633
00:49:04,080 --> 00:49:09,320
Όσο απίθανο κι αν ακούγεται, το λείψανο
της βολίδας του Big Bang

634
00:49:09,320 --> 00:49:12,800
ήταν πραγματικά ορατή στην τηλεόραση.

635
00:49:16,840 --> 00:49:19,280
Επιτρέψτε μου να εξηγήσω πώς είναι δυνατό αυτό.

636
00:49:19,280 --> 00:49:21,840
Φανταστείτε αυτό
το μπαλόνι είναι το σύμπαν μας.

637
00:49:24,080 --> 00:49:27,400
Εδώ είναι μόνο μερικά
εκατοντάδων χιλιάδων ετών.

638
00:49:27,400 --> 00:49:30,080
Σε αυτό το σημείο κάτι
πολύ περίεργο συμβαίνει,

639
00:49:30,080 --> 00:49:32,800
γιατί το σύμπαν ξαφνικά
γίνεται διαφανής

640
00:49:32,800 --> 00:49:35,800
στο ορατό φως καθώς σχηματίζονται άτομα.

641
00:49:35,800 --> 00:49:40,080
Είναι σαν να έχει σηκωθεί μια ομίχλη
και το φως ξαφνικά μπορεί

642
00:49:40,080 --> 00:49:42,480
να ταξιδεύουν ελεύθερα μέσα
το σύμπαν.

643
00:49:47,440 --> 00:49:52,000
Σε κάθε σημείο του χώρου,
φωτόνια άρχισαν να ταξιδεύουν

644
00:49:52,000 --> 00:49:58,200
ανεμπόδιστα και ολόκληρο το σύμπαν
είναι γεμάτη με ένα εκτυφλωτικό φως.

645
00:49:58,200 --> 00:50:02,920
Αλλά αυτό το φως, που απελευθερώνεται στο
καυτή αναταραχή του πρώιμου σύμπαντος,

646
00:50:02,920 --> 00:50:05,600
δεν έμεινε φωτεινό για πάντα.

647
00:50:05,600 --> 00:50:09,840
Καθώς ο χώρος επεκτάθηκε, τεντώθηκε
μέσω του φάσματος

648
00:50:09,840 --> 00:50:13,600
από το ορατό φως κάτω
σε φούρνους μικροκυμάτων.

649
00:50:17,160 --> 00:50:22,400
Και είναι αυτά τα μικροκύματα που μπαίνουν
συλλαμβάνεται από κεραίες της τηλεόρασης.

650
00:50:22,400 --> 00:50:24,160
Απίστευτα,

651
00:50:24,160 --> 00:50:29,920
σχεδόν το ένα τοις εκατό αυτής της στατικής
είναι η υστεροφημία της ίδιας της δημιουργίας.

652
00:50:29,920 --> 00:50:32,080
Είναι τα απλωμένα απομεινάρια

653
00:50:32,080 --> 00:50:35,880
του πιο πρώιμου φωτός
στο σύμπαν.

654
00:50:43,640 --> 00:50:48,560
Σήμερα, με τους δορυφόρους, έχει γίνει
δυνατό να γίνει ένα απίστευτα

655
00:50:48,560 --> 00:50:54,040
ακριβής χάρτης του σύμπαντος
τη στιγμή έγινε φως.

656
00:51:00,880 --> 00:51:05,720
Αυτό είναι το απολιθωμένο φως
της πρώτης αυγής.

657
00:51:08,800 --> 00:51:12,640
πειστικά στοιχεία
ότι το σύμπαν είχε μια αρχή.

658
00:51:16,560 --> 00:51:22,480
Χρησιμοποιώντας την ακτινοβολία μικροκυμάτων,
οι κοσμολόγοι θα μπορούσαν ακόμη και να το χρονολογήσουν.

659
00:51:22,480 --> 00:51:28,720
Ολόκληρο το σύμπαν μας είναι
ηλικίας 13,7 δισεκατομμυρίων ετών.

660
00:51:32,280 --> 00:51:36,640
Αυτή η αρχή των πάντων θα ήταν
είναι η τελευταία πληροφορία

661
00:51:36,640 --> 00:51:41,680
χρειάζεται για να απαντηθεί η ερώτηση
Ο Τόμας Ντιγκς είχε πρώτος ποζάρει

662
00:51:41,680 --> 00:51:44,960
πάνω από 400 χρόνια πριν.

663
00:51:44,960 --> 00:51:48,520
Θα μας έδινε τελικά
μια ικανοποιητική εξήγηση

664
00:51:48,520 --> 00:51:51,960
γιατί νυχτώνει.

665
00:51:53,520 --> 00:51:58,880
Εντάξει, ορίστε, εδώ είναι που
Ελπίζω όλο αυτό να έχει νόημα.

666
00:51:58,880 --> 00:52:02,960
Όσο πιο μακριά είναι ένα αστέρι,
τόσο περισσότερο θα έπαιρνε

667
00:52:02,960 --> 00:52:05,560
για να φτάσει το φως του στη Γη.

668
00:52:05,560 --> 00:52:08,600
Έτσι, αν το σύμπαν
υπήρχε για πάντα,

669
00:52:08,600 --> 00:52:13,320
τότε όλο το φως που είναι εκεί έξω
θα είχε χρόνο να μας φτάσει

670
00:52:13,320 --> 00:52:18,560
και ο νυχτερινός ουρανός θα ήταν
φλέγεται από το φως των αστεριών. Αλλά δεν είναι.

671
00:52:20,600 --> 00:52:23,280
Και να γιατί.

672
00:52:23,280 --> 00:52:25,760
Φανταστείτε πότε το σύμπαν
ήταν πολύ νεότερος

673
00:52:25,760 --> 00:52:29,080
και μικρότερο από αυτό που είναι σήμερα.

674
00:52:29,080 --> 00:52:33,760
Μια δέσμη φωτός από την άλλη πλευρά
του σύμπαντος ξεκινά ένα ταξίδι

675
00:52:33,760 --> 00:52:36,200
προς το πλεονέκτημά μας.

676
00:52:36,200 --> 00:52:39,080
Όμως, καθώς ο χώρος επεκτείνεται,

677
00:52:39,080 --> 00:52:46,040
την απόσταση που πρέπει να διασχίσει το φως
συνεχίζει να μεγαλώνει και να μεγαλώνει.

678
00:52:46,040 --> 00:52:51,680
Γρήγορα μπροστά στο σήμερα, και αυτό
φως ακόμα δεν μας έχει φτάσει.

679
00:52:51,680 --> 00:52:54,800
Έτσι, ανεξάρτητα από το πώς
σκληρά κοιτάμε τον ουρανό,

680
00:52:54,800 --> 00:52:58,000
απλά δεν θα μπορούμε να το δούμε.

681
00:52:58,000 --> 00:53:02,680
Μπορούμε να δούμε μόνο τα αστέρια
που το φως είχε καιρό να μας φτάσει

682
00:53:02,680 --> 00:53:07,000
στα 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια
από τη Μεγάλη Έκρηξη.

683
00:53:07,000 --> 00:53:11,680
Αυτή η περιοχή είναι γνωστή
ως το παρατηρήσιμο σύμπαν.

684
00:53:11,680 --> 00:53:17,640
Και δεν υπάρχουν αρκετά αστέρια εδώ
να φωτίσει τον νυχτερινό ουρανό.

685
00:53:17,640 --> 00:53:22,800
Έτσι, μόνο βλέπουμε ποτέ
τα αστέρια και οι γαλαξίες των οποίων το φως

686
00:53:22,800 --> 00:53:29,040
είχε την ευκαιρία να μας φτάσει και
γι' αυτό το βράδυ νυχτώνει.

687
00:53:40,760 --> 00:53:43,480
Το πιο απλό γεγονός
που θεωρούμε δεδομένο,

688
00:53:43,480 --> 00:53:45,960
ότι ο ουρανός τη νύχτα είναι σκοτεινός,

689
00:53:45,960 --> 00:53:48,400
είναι στην πραγματικότητα απίστευτα βαθιά.

690
00:53:48,400 --> 00:53:54,640
Χρειάστηκαν 200 χρόνια θεωρητικών,
της σκέψης, χρειάστηκε η ανάπτυξη

691
00:53:54,640 --> 00:53:57,840
της γενικής σχετικότητας,
πριν προλάβουμε να καταλάβουμε

692
00:53:57,840 --> 00:54:00,480
γιατί ο ουρανός τη νύχτα είναι σκοτεινός.

693
00:54:11,600 --> 00:54:16,800
Με συλλογισμό και παρατήρηση
και φανταζόμαστε, βρήκαμε

694
00:54:16,800 --> 00:54:22,760
όλο και καλύτεροι τρόποι προβολής έξω
των ορίων του μικρού μας βράχου

695
00:54:22,760 --> 00:54:24,880
πέφτει στο διάστημα.

696
00:54:24,880 --> 00:54:30,280
Έχουμε γίνει όλο και πιο ικανοί
στη δημιουργία εικόνων

697
00:54:30,280 --> 00:54:31,800
από όλα.

698
00:54:37,080 --> 00:54:42,280
Αυτή είναι μια προσομοίωση υπολογιστή
του σύμπαντος στα σπάργανά του.

699
00:54:42,280 --> 00:54:47,720
Χρησιμοποιώντας το, μπορούμε να δούμε πώς η δύναμη
η βαρύτητα έχει διαμορφώσει το σύμπαν

700
00:54:47,720 --> 00:54:50,600
για δισεκατομμύρια χρόνια.

701
00:54:50,600 --> 00:54:53,720
Το πιο λαμπερό λευκό και κίτρινο
περιοχές σε αυτήν την εικόνα

702
00:54:53,720 --> 00:54:58,920
δείχνουν πού γαλαξίες
και σχηματίζονται σμήνη γαλαξιών.

703
00:54:58,920 --> 00:55:01,800
Μπορείτε να δείτε πώς, όπως
το σύμπαν εξελίσσεται,

704
00:55:01,800 --> 00:55:06,160
μια παράξενη και κρυφή δομή
αρχίζει να αναδύεται.

705
00:55:13,880 --> 00:55:16,680
Αυτός είναι ο κοσμικός ιστός.

706
00:55:16,680 --> 00:55:20,960
Είναι η καλύτερη εικόνα μας για το τι
όλα μπορεί να μοιάζουν

707
00:55:20,960 --> 00:55:23,160
στη μεγαλύτερη κλίμακα.

708
00:55:26,760 --> 00:55:31,240
Εμφανίζει ογκώδεις συστάδες
των γαλαξιών που συνδέονται μεταξύ τους

709
00:55:31,240 --> 00:55:37,440
σε τεράστια νήματα, το καθένα
που περιέχει τρισεκατομμύρια αστέρια.

710
00:55:44,240 --> 00:55:48,360
Η κλίμακα του είναι μερικές φορές
δύσκολο να εκτιμηθεί.

711
00:55:48,360 --> 00:55:52,960
Αλλά θα έπαιρνε φως σχεδόν
10 δισεκατομμύρια χρόνια

712
00:55:52,960 --> 00:55:56,440
για να διασχίσετε την απόσταση σε αυτήν την εικόνα.

713
00:56:05,680 --> 00:56:11,080
Αλλά αυτή η απίστευτη εικόνα του
όλα είναι προορισμένα να αλλάξουν.

714
00:56:11,080 --> 00:56:15,840
Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι,
στο μακρινό μέλλον, το σύμπαν

715
00:56:15,840 --> 00:56:20,320
θα γίνει τρομακτικά ζοφερή
και έρημο μέρος.

716
00:56:23,080 --> 00:56:27,200
Το 1998, μια ομάδα από
οι αστρονόμοι δημοσίευσαν μια εργασία

717
00:56:27,200 --> 00:56:31,640
στο οποίο κοίταξαν σουπερνόβα
εκρήξεις σε μακρινούς γαλαξίες.

718
00:56:31,640 --> 00:56:34,080
Ήλπιζαν να
μετρήστε πολύ σωστά

719
00:56:34,080 --> 00:56:37,320
πόσο γρήγορα διαστελλόταν το σύμπαν.

720
00:56:37,320 --> 00:56:41,800
Τώρα, περίμεναν να ανακαλύψουν ότι το
ο ρυθμός επέκτασης επιβραδύνθηκε,

721
00:56:41,800 --> 00:56:46,280
μόνο λόγω της έλξης της βαρύτητας
όλης της ύλης στο σύμπαν.

722
00:56:46,280 --> 00:56:49,480
Τους περιμένει όμως μια μεγάλη έκπληξη.

723
00:56:49,480 --> 00:56:53,480
Το σύμπαν γινόταν μεγαλύτερο,
πιο γρήγορα.

724
00:56:56,920 --> 00:57:00,560
Ο ρυθμός επέκτασης
επιτάχυνε.

725
00:57:00,560 --> 00:57:05,720
Φαινόταν να υπάρχει κάποιο μυστήριο
δύναμη που σπρώχνει τα πάντα.

726
00:57:05,720 --> 00:57:08,440
Ακόμα δεν καταλαβαίνουμε
η προέλευσή του,

727
00:57:08,440 --> 00:57:11,840
αλλά έχει ονομαστεί σκοτεινή ενέργεια.

728
00:57:17,120 --> 00:57:22,560
Υπάρχει ακόμα ένα συναρπαστικό
ανησυχητική συνέπεια αυτού.

729
00:57:22,560 --> 00:57:27,040
Εάν η επέκταση του
το σύμπαν συνεχίζει να επιταχύνεται

730
00:57:27,040 --> 00:57:32,200
τότε το ορατό μας σύμπαν
θα αρχίσει να αδειάζει.

731
00:57:32,200 --> 00:57:35,440
Επιτρέψτε μου να εξηγήσω.
Φανταστείτε ότι βρίσκομαι σε ένα μακρινό

732
00:57:35,440 --> 00:57:37,960
γαλαξίας που μπορείτε να δείτε από τη Γη.

733
00:57:37,960 --> 00:57:43,200
Καθώς ο χώρος ανάμεσά μας απλώνεται,
θα έρθει μια στιγμή στο μέλλον

734
00:57:43,200 --> 00:57:48,960
όταν επεκτείνεται τόσο γρήγορα
ότι το φως δεν μπορεί να το ξεπεράσει,

735
00:57:48,960 --> 00:57:52,040
και ο γαλαξίας θα εξαφανιστεί
από θέα.

736
00:57:54,840 --> 00:57:56,560
Τι σημαίνει αυτό

737
00:57:56,560 --> 00:58:02,400
είναι ότι, μακριά στο μέλλον,
περίπου 100 δισεκατομμύρια χρόνια από τώρα,

738
00:58:02,400 --> 00:58:06,800
αν δημιουργηθούν ευφυείς μορφές ζωής
εξακολουθούν να υπάρχουν στον γαλαξία μας,

739
00:58:06,800 --> 00:58:12,920
θα κοιτάξουν στο διάστημα και θα δουν
μόνο τα αστέρια στον δικό μας Γαλαξία.

740
00:58:12,920 --> 00:58:16,520
Όλοι οι άλλοι γαλαξίες
θα έχει εξαφανιστεί.

741
00:58:16,520 --> 00:58:23,000
Και θα είναι μόνοι τους
σε μια απέραντη, σκοτεινή, άδεια έκταση.

742
00:58:32,720 --> 00:58:37,360
Έχω εδώ ένα κουτί. Τι θα γινόταν
αν τα αφαιρούσα όλα

743
00:58:37,360 --> 00:58:39,960
Θα μπορούσα ενδεχομένως από μέσα του;

744
00:58:39,960 --> 00:58:44,680
Τι υπάρχει τότε μέσα στο χώρο
στο κουτί;

745
00:58:44,680 --> 00:58:46,520
Είναι πραγματικά τίποτα;

746
00:58:59,680 --> 00:59:01,760
Υπότιτλοι από την Red Bee Media Ltd

747
00:59:01,760 --> 00:59:03,920
E-mail subtitling@bbc.co.uk