1
00:00:58,776 --> 00:01:20,876
<b>Απόδοση διαλόγων:Sparta</b>

2
00:01:42,600 --> 00:01:49,240
Μια μέρα θα σου ζητήσουν
να τους πεις πώς σώθηκε ο κόσμος.

3
00:01:51,520 --> 00:01:57,880
Θα θέλουν να μάθουν πώς βρήκαμε
τον ήρωά μας και πώς πολεμήσαμε.

4
00:01:59,880 --> 00:02:04,840
Για να το καταλάβουν,
πρέπει να τους πεις πώς ήταν ο κόσμος πριν.

5
00:02:08,960 --> 00:02:12,560
Είσαι πολύ μικρή για να θυμάσαι
πόσο πράσινος ήταν ο κόσμος.

6
00:02:12,720 --> 00:02:15,600
Πόσο φωτεινός και γεμάτος ελπίδα.

7
00:02:18,080 --> 00:02:20,920
Και πόσο τυφλοί ήμασταν
από τη δική μας ευτυχία,

8
00:02:21,080 --> 00:02:25,120
ώστε δεν βλέπαμε το σκοτάδι
κάτω απ’ τα ίδια μας τα πόδια.

9
00:02:28,400 --> 00:02:31,960
Κι όταν ήρθε τελικά,
είχε έναν και μόνο σκοπό.

10
00:02:32,120 --> 00:02:35,280
Να καταστρέψει ό, τι καλό υπήρχε.

11
00:02:37,560 --> 00:02:41,880
Πρώτα πολέμησαν οι άντρες,
όπως κάνουν πάντα οι άντρες.

12
00:02:42,040 --> 00:02:46,080
Πολεμήσαμε, ματώσαμε, χάσαμε.

13
00:02:54,320 --> 00:03:00,480
Έτσι, οι μητέρες, οι σύζυγοι, οι κόρες,
οι αδερφές μας πήραν τα όπλα.

14
00:03:01,560 --> 00:03:04,600
Φόρεσαν τις στολές του Κόντιακ ...

15
00:03:04,760 --> 00:03:09,760
και βεβαιώθηκαν πως
δεν θα χάσουμε αυτόν τον πόλεμο.

16
00:03:13,080 --> 00:03:15,280
Διοικητά.

17
00:03:20,920 --> 00:03:22,960
Αφήστε τες να περάσουν.
Διοικητά.

18
00:03:25,240 --> 00:03:26,920
Διοικητά.

19
00:03:39,960 --> 00:03:42,280
Διοικητά.

20
00:03:47,520 --> 00:03:50,680
Διοικητά.
Είμαστε στο πλευρό σας.

21
00:03:54,320 --> 00:03:55,880
Ζήτω ο Κόντιακ!

22
00:03:56,720 --> 00:03:59,960
Είμαι μαζί σας, Διοικητά.

23
00:04:02,840 --> 00:04:05,240
Σας στηρίζουμε, Διοικητά.

24
00:04:08,840 --> 00:04:11,280
Πηγαίνετε στις θέσεις σας.

25
00:04:14,000 --> 00:04:16,040
Πυρ!

26
00:04:40,840 --> 00:04:43,000
Πυρ!

27
00:05:43,280 --> 00:05:48,320
<b>Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΝΟΤΙΑ
ΣΧΕΔΟΝ 100.000 ΝΕΚΡΟΙ</b>

28
00:05:48,480 --> 00:05:51,480
<b>ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΡΗΓΜΑ</b>

29
00:05:51,640 --> 00:05:55,320
Αυτός ο κόσμος έχει διαλυθεί
πολλές φορές...

30
00:05:55,480 --> 00:05:58,640
...και κάθε φορά για διαφορετικό λόγο.

31
00:05:58,800 --> 00:06:02,480
Άλλοτε από το διάστημα,
άλλοτε από τα έγκατα της γης.

32
00:06:02,640 --> 00:06:06,120
Άλλοτε από τους ανθρώπους.
Άλλοτε από τα ζώα.

33
00:06:06,280 --> 00:06:08,760
Κάποιες φορές, η αιτία δεν είχε μορφή.

34
00:06:08,920 --> 00:06:12,400
Βακτήρια. Αρρώστια. Ενέργεια.

35
00:06:12,560 --> 00:06:15,280
Όμως όλα φέρνουν θάνατο.
Πάντα θάνατο.

36
00:06:15,440 --> 00:06:16,680
<font color="

37
00:06:16,840 --> 00:06:21,840
Μα μετά τον θάνατο,
έρχεται πάντα η αναγέννηση.

38
00:06:22,000 --> 00:06:24,560
Καταστροφή μέσα από ανανέωση.

39
00:06:25,640 --> 00:06:28,920
Όταν το πρώτο ρήγμα
άνοιξε πριν από δεκαπέντε χρόνια

40
00:06:29,080 --> 00:06:32,440
ο αρχαίος κύκλος ξεκίνησε ξανά.

41
00:06:32,600 --> 00:06:35,000
Το ρήγμα υπήρχε πάντα.

42
00:06:35,160 --> 00:06:39,280
Η Μητέρα Γη το ’χε θάψει βαθιά
για να μας προστατεύσει.

43
00:06:39,440 --> 00:06:43,760
Για να προστατέψει
τα πιο αγαπημένα της πλάσματα.

44
00:06:43,920 --> 00:06:47,320
Κι έπειτα...
Κόψαμε τα δάση. Λιώσαμε τους πάγους.

45
00:06:47,480 --> 00:06:51,040
Ανοίξαμε το ρήγμα και βγήκαν οι Μακελάρηδες.
Μπλα, μπλα, μπλα.

46
00:06:51,200 --> 00:06:54,800
Δεσποινίς, ποιος λέει την ιστορία εδώ;

47
00:06:54,960 --> 00:06:57,640
Την είπες εκατομμύρια φορές, μπαμπά.

48
00:06:57,800 --> 00:07:00,400
Θέλω να ακούσω την ιστορία της Κόντιακ.

49
00:07:00,560 --> 00:07:04,440
Την άκουσες το πρωί, οπότε...
πού είχαμε μείνει;

50
00:07:04,600 --> 00:07:07,160
- Στην καταστροφή των δασών ταϊγκα...
- Κόντιακ.

51
00:07:07,320 --> 00:07:10,320
- Ή μπορούμε να κάνουμε μαθηματικά.
- Κόντιακ.

52
00:07:10,480 --> 00:07:13,600
- Ίσως άλγεβρα. Ή φυσική.
- Κόντιακ.

53
00:07:13,760 --> 00:07:16,520
Καλά, καλά. Ησυχία τώρα.

54
00:07:20,240 --> 00:07:22,440
Η Γουίλα κερδίζει ξανά.

55
00:07:27,760 --> 00:07:31,120
Αυτή είναι η ιστορία για το πώς

56
00:07:31,280 --> 00:07:34,800
ο Κόντιακ σκότωσε εκατό Μακελάρηδες

57
00:07:34,960 --> 00:07:38,280
με ένα και μόνο δυνατό χτύπημα
του τσεκουριού της.

58
00:07:39,880 --> 00:07:43,080
Είχε περάσει ένας χρόνος
μετά που άνοιξε το ρήγμα,

59
00:07:43,240 --> 00:07:47,520
κι οι δυνάμεις μας ήταν στη Γλασκώβη
για την πρώτη τους επίθεση.

60
00:07:47,680 --> 00:07:50,440
Οι νύχτες ήταν μακριές,
 υγρές και θυελλώδεις.

61
00:07:50,600 --> 00:07:52,880
Μόνο αυτές οι ιστορίες
τους κρατούσαν όρθιους.

62
00:07:53,040 --> 00:07:55,800
Ο πατέρας μου είναι εκ γενετής αφηγητής.

63
00:07:55,960 --> 00:07:58,920
...με δόντια σαν στιλέτα.

64
00:07:59,080 --> 00:08:03,960
Λέει πως οι ιστορίες μας
είναι εξίσου σημαντικές με τα όπλα μας.

65
00:08:04,120 --> 00:08:06,480
Ιδίως τώρα.

66
00:08:07,640 --> 00:08:11,600
Οι ιστορίες δίνουν στους επιζώντες ελπίδα.

67
00:08:11,760 --> 00:08:13,720
Εμπνέουν τους πολεμιστές

68
00:08:15,520 --> 00:08:19,120
όπως τη μητέρα μου να
συνεχίσουν να μάχονται.

69
00:08:19,280 --> 00:08:21,640
Εκεί, στο σκοτεινό και υγρό χάος.

70
00:08:27,840 --> 00:08:30,880
Δεν τις λέει για να με τρομάξει

71
00:08:31,040 --> 00:08:35,520
αλλά για να μου θυμίσει
πως μια μέρα θα τις λέω εγώ.

72
00:08:35,680 --> 00:08:42,280
Την ιστορία για το πώς βγήκαμε
απ’ το σκοτάδι και τον θάνατο,

73
00:08:42,440 --> 00:08:43,680
και βρήκαμε το φως.

74
00:08:43,840 --> 00:08:45,360
Ήταν έτοιμοι για μάχη.

75
00:08:45,520 --> 00:08:50,160
- Υπήρχαν λουλούδια στο νησί;
- Φυσικά.

76
00:08:50,320 --> 00:08:57,400
Χιλιάδες κόκκινα, μοβ
και κίτρινα λουλούδια.

77
00:08:57,560 --> 00:09:00,400
Απίστευτα χρώματα.

78
00:09:00,560 --> 00:09:04,200
Το νησί έλαμπε από φως.

79
00:09:04,360 --> 00:09:06,680
Ήταν πανέμορφο.

80
00:09:07,640 --> 00:09:10,160
- Σαν τον Παράδεισο.
- Τον Παράδεισο;

81
00:09:14,520 --> 00:09:19,240
Μη φοβάσαι. Ακούγεται
πιο κοντά απ’ όσο είναι στ’ αλήθεια.

82
00:09:20,560 --> 00:09:25,920
- Υπήρχαν ζώα στο νησί;
- Τότε; Πολλά.

83
00:09:27,680 --> 00:09:31,640
- Ίσως υπάρχουν ακόμα εκεί.
- Κουνέλια;

84
00:09:31,800 --> 00:09:37,040
Κουνέλια, πουλιά και ασβοί.

85
00:09:42,200 --> 00:09:44,520
Λοιπόν, γενέθλια έχεις.

86
00:09:46,000 --> 00:09:48,200
Πάω να τυλίξω τα δώρα.

87
00:09:52,600 --> 00:09:54,760
- Μαμά;
- Ναι, γλυκιά μου;

88
00:09:55,920 --> 00:09:58,240
Πρέπει να φύγεις πάλι;

89
00:10:19,240 --> 00:10:24,440
Προσοχή! Επιστρέψτε στα κελιά σας
και περιμένετε περαιτέρω οδηγίες.

90
00:10:24,600 --> 00:10:29,000
Αυτή δεν είναι συναγερμός.
Επαναλαμβάνω: δεν είναι συναγερμός.

91
00:10:29,160 --> 00:10:32,640
Επιστρέψτε αμέσως στα κελιά σας.

92
00:10:35,400 --> 00:10:37,760
Προσοχή!

93
00:10:38,800 --> 00:10:41,720
Μην ξεχάσεις να κάνεις μια ευχή.

94
00:10:48,240 --> 00:10:50,320
- Χρόνια πολλά, γλυκιά μου.
- Ευχαριστώ.

95
00:10:50,480 --> 00:10:52,480
Ορίστε.

96
00:10:56,080 --> 00:10:59,080
- Είναι όμορφο, μαμά.
- Και ζεστό.

97
00:10:59,240 --> 00:11:02,400
Εκεί κάνει κρύο.
Θα της χρειαστεί.

98
00:11:02,560 --> 00:11:04,400
Εκεί;

99
00:11:04,560 --> 00:11:08,000
- Πού πηγαίνουμε;
- Εντάξει, σειρά μου τώρα.

100
00:11:08,160 --> 00:11:12,200
Καλά, ξέρω ότι δεν είσαι πια
η μικρή μου Γουίλα Γορίλα...

101
00:11:12,360 --> 00:11:17,640
- Μπαμπά, είμαι δεκαπέντε πια.
- Ναι, αλλά δεν είχες ποτέ μια αληθινή.

102
00:11:17,800 --> 00:11:19,960
Γι’ αυτό σκέφτηκα...

103
00:11:26,480 --> 00:11:29,560
Είναι τόσο όμορφη.
Είναι υπέροχο.

104
00:11:30,240 --> 00:11:33,800
- Τι είναι;
- Ένα σκυλάκι.

105
00:11:35,200 --> 00:11:39,400
Η Χέλεν Τράβις από τη νέα μονάδα
τα φτιάχνει. Τα έσοδα πάνε στους βετεράνους.

106
00:11:39,560 --> 00:11:43,240
Ίσως μια μέρα
να σου βρούμε ένα αληθινό.

107
00:11:43,400 --> 00:11:47,640
- Πώς το λένε;
- Είναι δικό σου. Εσύ θα το βαφτίσεις.

108
00:11:50,240 --> 00:11:52,280
Είναι ώρα, κυρία.

109
00:11:59,000 --> 00:12:01,120
- Πέντε λεπτά.
- Η εντολή ελήφθη.

110
00:12:01,280 --> 00:12:05,560
Γουίλα, ετοίμασε την τσάντα.
Μόνο τα απαραίτητα: ρούχα, μπότες, θερμός.

111
00:12:07,360 --> 00:12:09,440
Και αυτό.

112
00:12:10,080 --> 00:12:12,880
- Πόσο καιρό θα λείψουμε;
- Φτιάξε τα τώρα, Γουίλα.

113
00:12:13,040 --> 00:12:14,920
- Μα, μπαμπά...

114
00:12:17,360 --> 00:12:19,040
Μόνο τα απαραίτητα.

115
00:12:21,720 --> 00:12:23,240
Μόνο τα απαραίτητα.

116
00:12:25,440 --> 00:12:27,160
<b>ΤΕΡΑΤΑ</b>

117
00:12:29,600 --> 00:12:33,800
- Γλυκιά μου.
- Εντάξει. Είναι καλά. Είναι εντάξει.

118
00:12:35,280 --> 00:12:37,400
Αγάπη μου.

119
00:12:38,400 --> 00:12:41,240
Έκλεισες το ρήγμα.
Δεν καταλαβαίνω.

120
00:12:41,400 --> 00:12:44,080
Όταν κλείνει το ένα, ανοίγει άλλο.

121
00:12:44,240 --> 00:12:47,120
Δεν μπορούμε πια να κρατήσουμε άμυνα.

122
00:12:47,280 --> 00:12:50,920
Χάσαμε το 8ο Τάγμα
πριν δύο ώρες, κοντά στο Κόβεντρι.

123
00:12:51,080 --> 00:12:52,400
Θεέ μου...

124
00:12:52,560 --> 00:12:55,280
Μόνο σ’ αυτή τη μονάδα
έχουμε δεκαπέντε βετεράνους.

125
00:12:55,440 --> 00:12:57,000
Μπορούμε ακόμα να πολεμήσουμε.

126
00:12:57,160 --> 00:13:00,600
- Εσείς πολεμήσατε.
- Μπορώ να πολεμήσω ξανά.

127
00:13:01,920 --> 00:13:05,360
Άκου. Αν σε δαγκώσουν,
ή ακόμα κι αν σε γδάρουν λίγο...

128
00:13:05,520 --> 00:13:09,880
- Ο καλύτερος ρήτορας.
- Πέρασαν 72 ώρες. Είναι καλά.

129
00:13:10,040 --> 00:13:14,880
Δεν είσαι απολύτως άτρωτη,
όσο σκληρή κι αν είσαι.

130
00:13:15,040 --> 00:13:18,200
- Νομίζεις ότι είμαι σκληρή;
- Είσαι.

131
00:13:26,760 --> 00:13:30,240
Η γεννήτρια σταμάτησε.
Τέλος.

132
00:13:32,280 --> 00:13:36,560
Είναι καλά.

133
00:13:37,440 --> 00:13:39,640
Θα το λύσουμε.

134
00:13:41,840 --> 00:13:42,960
Είναι εντάξει.

135
00:13:45,920 --> 00:13:47,440
Από αυτόν τον δρόμο. Γρήγορα!

136
00:13:51,200 --> 00:13:54,040
Στο τελευταίο φορτηγό.
Πάμε, πάμε.

137
00:13:54,200 --> 00:13:55,877
- Πόσο μακριά είναι;
- Στα 8 χλμ βόρεια.

138
00:13:55,960 --> 00:13:57,400
- Υπάρχουν υβρίδια εκεί;
- Φυσικά.

139
00:13:57,560 --> 00:14:01,520
Αν δεν μπεις τώρα στο αυτοκίνητο,
θα γίνεις κι εσύ ένα απ’ αυτά.

140
00:14:01,680 --> 00:14:04,680
- Αυτό πάει προς τον Κόλπο Έλεος;
- Ναι.

141
00:14:04,840 --> 00:14:09,480
Μπες. Θα πάω μπροστά
να οδηγήσω το κονβόι.

142
00:14:09,640 --> 00:14:12,600
- Τα λέμε εκεί, εντάξει;
- Μαμά...

143
00:14:12,760 --> 00:14:18,360
- Πού πηγαίνουμε; Μπαμπά, πού...;
- Σε ασφαλές μέρος. Έλα.

144
00:14:18,520 --> 00:14:20,840
Δεν με νοιάζει ποια είναι
η γυναίκα σου.

145
00:14:21,000 --> 00:14:23,600
Αν απλώς φτερνιστείς ή βήξεις...

146
00:14:23,760 --> 00:14:27,120
Αν μου συμβεί κάτι,
θα τραβήξω εγώ τη σκανδάλη.

147
00:14:31,680 --> 00:14:32,920
Γρήγορα.

148
00:15:18,000 --> 00:15:19,680
Κλείσε τα μάτια.

149
00:15:20,920 --> 00:15:24,000
Ξέρεις γιατί οι άντρες
κολλάνε κι εμείς όχι;

150
00:15:24,160 --> 00:15:28,200
- Είναι στο DNA, έτσι δεν είναι;
- Δεν έχουμε χρόνο γι’ αυτό.

151
00:15:29,760 --> 00:15:34,640
Δεν είστε απολύτως άτρωτες,
όσο σκληρές κι αν είστε.

152
00:15:34,800 --> 00:15:41,000
Σωστά, δεν είμαστε.
Ο καθένας μπορεί να κολλήσει.

153
00:15:41,160 --> 00:15:45,400
Ο εγκέφαλος των αντρών είναι απλός.
Συναπτικές ευθείες.

154
00:15:45,560 --> 00:15:49,680
Μονοδρομημένοι δρόμοι.
Η μόλυνση τους καίει γρήγορα.

155
00:15:49,840 --> 00:15:54,200
Ο δικός μας εγκέφαλος μοιάζει με δίκτυο
που απλώνεται σ’ όλο του το μήκος.

156
00:15:54,360 --> 00:15:58,600
- Και τέμνεται.
- Είμαστε πιο πολύπλοκες.

157
00:15:58,760 --> 00:16:00,360
Ακριβώς.

158
00:16:01,320 --> 00:16:05,760
- Ο εγκέφαλός μου είναι πιο πολύπλοκος;
- Είσαι έφηβη.

159
00:16:05,920 --> 00:16:08,280
Είσαι σχεδόν ακατάβλητη.

160
00:16:09,960 --> 00:16:11,880
Έτοιμη για μάχη.

161
00:16:12,040 --> 00:16:16,200
- Όπως ο Κόντιακ.
- Αλλά ο Κόντιακ;

162
00:16:16,360 --> 00:16:19,720
Δεν είναι γυναίκα.
Σκότωσε πάνω από 100 Μακελάρηδες.

163
00:16:19,880 --> 00:16:22,600
- Σίγουρα θα έχει κάποια γρατζουνιά.
- Η Κόντιακ δεν μολύνεται.

164
00:16:22,760 --> 00:16:24,800
Άκουσα ότι είναι μισός Μακελάρης.

165
00:16:24,960 --> 00:16:27,160
100 Μακελάρηδες;
Άκουσα 300.

166
00:16:27,320 --> 00:16:31,120
- Ο αριθμός δεν μετράει.
- Το αρκουδάκι του σκότωσε 50.

167
00:16:31,280 --> 00:16:34,320
Αρκουδάκι; Ο Κόντιακ είναι αρκούδα.
Δείτε το έμβλημά του.

168
00:16:34,480 --> 00:16:39,000
Πήρε το όνομα από μια αρκούδα.
Την βρήκε παιδί στο Άνκορατζ.

169
00:16:39,160 --> 00:16:42,160
Ο μπαμπάς μου πολέμησε δίπλα της.

170
00:16:43,200 --> 00:16:47,120
Αν έπαιρνα ένα κέρμα κάθε φορά
που ένας άντρας λέει ότι πολέμησε...

171
00:16:47,280 --> 00:16:49,920
- Πες τους.
- Δεν έχει νόημα.

172
00:16:50,080 --> 00:16:55,400
- Ήταν στον Αστραπιαίο Πόλεμο της Σκωτίας.
- Κανείς δεν επέζησε.

173
00:16:55,560 --> 00:16:57,600
Όχι ακριβώς.

174
00:17:01,520 --> 00:17:05,160
Ο Κόντιακ έχει αρκούδα;
Δεν μας το είχες πει.

175
00:17:05,320 --> 00:17:09,000
Δεν έχει σημασία.
Είναι μόνο ιστορίες.

176
00:17:09,160 --> 00:17:13,280
Πολέμησε σαν αρκούδα.
Έτσι πρέπει κι εμείς να πολεμήσουμε.

177
00:17:13,440 --> 00:17:15,760
Με δόντια και νύχια.

178
00:17:17,560 --> 00:17:22,040
Τον λένε Ότσο γιατί μάχεται
δίπλα στον Κόντιακ.

179
00:17:23,080 --> 00:17:25,320
Καλωσόρισες στην οικογένεια, Ότσο.

180
00:17:27,320 --> 00:17:31,200
Θα φτάσουμε σύντομα, γλυκιά μου.
Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο.

181
00:17:49,200 --> 00:17:51,720
- Γιατί σταματήσαμε;
- Μακελάρηδες! Μακελάρηδες!

182
00:17:57,320 --> 00:17:59,000
Πίσω! Πίσω!

183
00:18:03,280 --> 00:18:05,240
Μείνετε στο φορτηγό.

184
00:18:09,400 --> 00:18:11,240
Προσοχή!

185
00:18:29,560 --> 00:18:31,520
Τρέξτε!

186
00:18:38,720 --> 00:18:40,800
- Από εδώ.
- Μπαμπά.

187
00:18:43,080 --> 00:18:45,080
Έλα. Κάτω. Κάτω.

188
00:18:56,640 --> 00:18:58,800
Φύγε. Φύγε.

189
00:19:03,120 --> 00:19:04,480
Πάνω, πάνω, πάνω.

190
00:19:05,960 --> 00:19:07,760
Κάτω. Φύγε.

191
00:19:22,760 --> 00:19:24,120
Όχι!

192
00:20:01,080 --> 00:20:03,760
- Μαμά!
- Πάμε!

193
00:20:05,800 --> 00:20:07,800
Έλα. Σε βοηθάω.

194
00:20:07,960 --> 00:20:10,000
Τώρα είσαι καλά.

195
00:20:12,640 --> 00:20:15,480
Αυτός ήταν ο τελευταίος.
Έλα.

196
00:20:15,640 --> 00:20:19,760
- Τι έγινε;
- Δεν προλάβαμε να αντιδράσουμε.

197
00:20:19,920 --> 00:20:24,880
Τρέις. Βγάλτε τον κόσμο απ’ το δρόμο
και μέσα στο δάσος! Είναι πιο ασφαλές!

198
00:20:25,040 --> 00:20:30,560
- Ακούσατε. Φύγετε από το δρόμο!
- Στο δάσος! Γρήγορα!

199
00:20:30,720 --> 00:20:32,520
Έλα.

200
00:20:33,400 --> 00:20:36,240
Όλοι έξω απ’ τον δρόμο!

201
00:20:36,400 --> 00:20:40,320
Πόσος χρόνος μου μένει;
Πέντε, δέκα λεπτά;

202
00:20:40,480 --> 00:20:44,840
Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.
Θα μείνω δίπλα σου μέχρι να περάσει.

203
00:20:55,440 --> 00:20:58,640
- Εδώ είμαστε ασφαλείς.
- Το πρόσωπό σου...

204
00:21:02,360 --> 00:21:06,160
Μην ανησυχείς. Είναι από άνθρωπο,
όχι από Μακελάρη.

205
00:21:07,120 --> 00:21:10,880
Δεν είναι μακριά. Ο Κόλπος Μέρσι... - Προς
τα δυτικά. Τέσσερα, με πέντε χιλιόμετρα.

206
00:21:11,040 --> 00:21:13,720
- Θα φτάσουμε το πρωί.
- Μπορείς να τρέξεις;

207
00:21:13,880 --> 00:21:16,000
Θες να κάνουμε αγώνα;

208
00:21:16,160 --> 00:21:19,760
- Πάρε το όπλο μου.
- Αυτό μόνο θα τους καθυστερούσε.

209
00:21:25,440 --> 00:21:29,480
Άκουσέ με. Θα τα καταφέρουμε,
αλλά δεν επιτρέπεται να σταματήσεις.

210
00:21:29,640 --> 00:21:32,840
Να φοβηθείς μπορείς,
αλλά μην αφήσεις τον φόβο να σε σταματήσει.

211
00:21:33,000 --> 00:21:36,240
Άσε τον φόβο να σε σπρώξει μπροστά.
Κατάλαβες;

212
00:21:38,880 --> 00:21:44,880
Σ’ αγαπώ, Γουίλα.
Εγώ πρέπει να μείνω εδώ.

213
00:21:46,320 --> 00:21:50,040
- Μαμά... όχι.
- Θα μείνω να πολεμήσω.

214
00:21:50,200 --> 00:21:54,320
- Είπες πως θα φύγουμε μαζί.
- Με χρειάζονται εδώ.

215
00:21:54,480 --> 00:21:57,320
Είπες μαζί. Είπες εμείς.

216
00:21:57,480 --> 00:22:01,040
- Με χρειάζονται.
- Εγώ σε χρειάζομαι.

217
00:22:04,120 --> 00:22:07,080
Σε χρειάζομαι. Σε παρακαλώ.

218
00:22:10,640 --> 00:22:14,720
Υβρίδια. Είναι υβρίδια.
Έρχονται.

219
00:22:17,280 --> 00:22:20,840
- Εμείς θα τους κρατήσουμε πίσω. Φύγετε.
- Έλα.

220
00:22:21,000 --> 00:22:26,080
- Φύγετε! Όλοι φύγετε!
- Όχι, μαμά! Όχι!

221
00:22:26,240 --> 00:22:27,720
Ελάτε!

222
00:22:34,880 --> 00:22:37,600
- Όχι από εκεί.
- Τι;

223
00:22:37,760 --> 00:22:40,920
- Μα, μπαμπά, τους ακολουθούμε.
- Όχι. Έλα!

224
00:22:46,240 --> 00:22:48,320
Κάν’ το.

225
00:22:58,560 --> 00:23:02,360
- Συνέχισε. Είμαστε κοντά.
- Έχουμε πολύ ακόμα;

226
00:23:25,960 --> 00:23:29,120
Θυμάσαι τις ιστορίες
από πριν γεννηθείς;

227
00:23:29,280 --> 00:23:31,408
Από τα ψαρέματα μας,
τα δικά σου και της μαμάς;

228
00:23:31,450 --> 00:23:32,280
Όταν υπήρχαν ακόμα ψάρια;

229
00:23:32,440 --> 00:23:34,480
Νόμιζα πως τις είχες επινοήσει.

230
00:23:39,360 --> 00:23:41,600
Λύσε το σκοινί.

231
00:23:43,200 --> 00:23:45,720
Μικρή είναι, αλλά πλέει.

232
00:23:54,800 --> 00:23:58,000
Δεν είναι και τόσο μικρή.
Μπορούμε να πάρουμε κι άλλους.

233
00:23:58,160 --> 00:24:02,640
- Αυτός είναι ο δικός μας δρόμος, όχι ο
δικός τους. - Μα μπορούμε να βοηθήσουμε.

234
00:24:02,800 --> 00:24:07,600
Γουίλα, αυτός είναι ο δικός μας δρόμος.
Δεν μπορούμε να σκεφτούμε άλλους τώρα.

235
00:24:07,760 --> 00:24:09,480
Έλα.

236
00:24:10,480 --> 00:24:13,200
Έτσι δεν τελειώνει ο κόσμος;

237
00:24:15,360 --> 00:24:17,520
Σε παρακαλώ. Λύσε το σκοινί.

238
00:24:23,120 --> 00:24:24,680
Ει.

239
00:24:32,760 --> 00:24:36,880
- Δική σας είναι;
- Όχι. Ψάχνουμε απλώς για φαγητό.

240
00:24:42,600 --> 00:24:44,920
Είναι η βάρκα σας.

241
00:24:45,080 --> 00:24:49,840
- Εντάξει, είναι η βάρκα μας.
- Και θα με πάρετε μαζί σας.

242
00:24:56,960 --> 00:25:01,400
Έρχονται. Πάμε.
Ρίξτε τη στο νερό.

243
00:25:01,560 --> 00:25:04,240
Δεν θα πάμε μακριά χωρίς καύσιμα.

244
00:25:04,400 --> 00:25:08,240
Νομίζεις ότι θα την άφηνα
με γεμάτο ρεζερβουάρ να την κλέψουν;

245
00:25:08,400 --> 00:25:11,840
Όχι. Η μηχανή είναι εντελώς άδεια.

246
00:25:13,200 --> 00:25:15,560
Τότε πού στο καλό είναι η βενζίνη;

247
00:25:18,160 --> 00:25:21,400
Στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου
εκεί, πιο πέρα.

248
00:25:26,880 --> 00:25:30,320
Εντάξει. Πάμε. Πάμε.

249
00:25:31,320 --> 00:25:34,120
Γουίλα, μείνε εδώ.
Απλώς μείνε εδώ.

250
00:25:34,280 --> 00:25:36,840
- Θα φύγουμε.
- Εντάξει.

251
00:25:45,680 --> 00:25:48,520
- Είσαι μόνος;
- Τώρα πια, ναι.

252
00:25:50,120 --> 00:25:53,160
- Σκέφτηκες τι σημαίνει αυτό;
- Τι εννοείς;

253
00:25:53,320 --> 00:25:56,000
Ότι επηρεάζει μόνο εμάς τους άντρες.

254
00:25:56,160 --> 00:26:00,400
Όχι τις αδερφές, τις μητέρες,
ούτε τις κόρες μας.

255
00:26:00,560 --> 00:26:04,080
Οι γυναίκες μολύνονται κι αυτές.
Είναι θέμα ανδρικής βιολογίας.

256
00:26:04,240 --> 00:26:08,400
- Επιτίθεται στο Υ χρωμόσωμα...
- Εμείς φταίμε.

257
00:26:08,560 --> 00:26:13,080
Ο κόσμος ήθελε εκδίκηση
κι ήξερε σε ποιον να τη ρίξει.

258
00:26:14,320 --> 00:26:16,840
Από κάποια πράγματα
δεν ξεφεύγεις εύκολα.

259
00:26:18,360 --> 00:26:23,880
- Άνοιξε. Άνοιξε.
- Βγάζω απλώς το κλειδί.

260
00:26:57,680 --> 00:26:59,840
- Πάμε, φεύγουμε.
- Εκείνος ο άντρας;

261
00:27:00,000 --> 00:27:02,320
Το ’σκασε. Έλα. Βοήθα με.

262
00:27:06,080 --> 00:27:08,920
Με το σύνθημά μου. Ένα, δύο, τρία!

263
00:28:03,880 --> 00:28:07,800
<b>ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ</b>

264
00:28:31,960 --> 00:28:35,760
Τι λες, Ότσο;
Πάμε να φάμε πρωινό;

265
00:28:39,120 --> 00:28:42,520
Κρατήσου, Ότσο.
Φτάνουμε.

266
00:28:51,720 --> 00:28:56,440
Συγγνώμη, κυρία γλάρε.
Άσε μου μόνο τρία. Θα δεις.

267
00:28:56,600 --> 00:28:59,320
Ένα δεν είναι και τόσο κακό.

268
00:29:24,160 --> 00:29:26,000
Ήταν άδειες οι παγίδες;

269
00:29:27,680 --> 00:29:28,920
Τι;

270
00:29:29,080 --> 00:29:31,960
Χαίρεσαι πάντα
όταν είναι άδειες οι παγίδες.

271
00:29:32,120 --> 00:29:35,280
- Ναι, χαίρομαι.
- Πρέπει να φάμε, Γουίλα.

272
00:29:35,440 --> 00:29:38,920
Όχι μόνο κονσέρβες
και υπολείμματα από τον κήπο.

273
00:29:39,080 --> 00:29:43,520
- Χρειάζεσαι και πρωτεΐνη.
- Κι εσύ, καχεκτικέ.

274
00:29:43,680 --> 00:29:45,800
Κοίτα.

275
00:29:48,200 --> 00:29:51,880
- Είναι επικίνδυνο.
- Είναι εύκολο, μπαμπά.

276
00:29:52,040 --> 00:29:55,760
Μην το παίζεις υπεροπτική.
Αν σου συμβεί κάτι...

277
00:29:57,400 --> 00:30:02,160
Καλά. Πήγαινέ τα μέσα.
Θα τα φάμε όταν είναι έτοιμα.

278
00:30:02,320 --> 00:30:05,760
Ρίξε ξύλα στη φωτιά.
Στεγνά, τα βρεγμένα καπνίζουν.

279
00:30:05,920 --> 00:30:08,680
Γιατί δεν με αφήνεις να κόψω ξύλα;

280
00:30:11,040 --> 00:30:15,000
Κρατάω το τσεκούρι σαν την Κόντιακ
που κόβει κεφάλι.

281
00:30:15,160 --> 00:30:18,080
- Σε αντίθεση με σένα.
- Έτσι νομίζεις;

282
00:30:18,240 --> 00:30:20,800
Δεν νομίζεις;

283
00:30:21,720 --> 00:30:24,680
- Εντάξει, δείξε μου.
- Εντάξει.

284
00:30:26,240 --> 00:30:29,480
Λοιπόν, δείξε μου
πώς κρατάς το σπαθί.

285
00:30:29,640 --> 00:30:32,400
Αν κερδίσεις, θα κόψεις
όλα τα ξύλα που θες.

286
00:30:34,200 --> 00:30:35,640
Πάμε, ξεκίνα.

287
00:30:51,960 --> 00:30:56,360
Δεν είσαι έτοιμη ακόμα, Γουίλα.
Χρειάζεσαι κι άλλη εξάσκηση.

288
00:31:04,600 --> 00:31:06,640
Εντάξει. Το μάθημα τελείωσε.

289
00:31:08,360 --> 00:31:11,360
Είδες τι έγινε
όταν πλησίασες πολύ;

290
00:31:11,520 --> 00:31:14,382
Σε ξεγέλασα, πέρασες από δίπλα μου,
κι εγώ...

291
00:31:14,424 --> 00:31:17,200
...βρέθηκα πίσω σου
με πλεονέκτημα.

292
00:31:17,360 --> 00:31:21,760
Μην ανησυχείς.
Θα σου φτιάξω άλλο καινούρια.

293
00:31:21,920 --> 00:31:24,240
Πήγαινε τα ξύλα μέσα, εντάξει;

294
00:31:27,720 --> 00:31:31,920
Το πιάτο της ημέρας:
Ομελέτα από γλάρο...

295
00:31:34,080 --> 00:31:36,240
...με πράσινα φασολάκια.

296
00:31:36,400 --> 00:31:38,480
Έλα να φας.

297
00:31:43,440 --> 00:31:45,520
Τι κάνεις;

298
00:31:45,680 --> 00:31:49,000
Μου αρέσει όπως το ’βαλες.

299
00:31:49,160 --> 00:31:51,720
Θες ένα χεράκι;

300
00:31:51,880 --> 00:31:54,680
Εντάξει, πάμε.

301
00:32:07,080 --> 00:32:13,640
– Σου το έμαθε εκείνη;
– Όχι, την είδα να το κάνει.

302
00:32:15,000 --> 00:32:21,600
Όπως κι εσύ έμαθες από μένα να κυνηγάς,
να τρέχεις, να σκαρφαλώνεις, να πολεμάς.

303
00:32:21,760 --> 00:32:23,800
Και να επιβιώνεις.

304
00:32:23,960 --> 00:32:28,920
Όταν τελειώσει ο πόλεμος,
θα μάθεις και τα υπόλοιπα.

305
00:32:29,080 --> 00:32:32,400
– Τι είναι αυτά;
– Το να ζεις.

306
00:32:36,880 --> 00:32:41,840
– Πώς θα με αναγνωρίσει;
– Έχει περάσει μόλις ένας χρόνος.

307
00:32:42,000 --> 00:32:45,200
Μόλις; Δε θα με
αναγνώριζε στον δρόμο.

308
00:32:45,360 --> 00:32:48,120
Τώρα υπερβάλλεις λίγο.

309
00:32:49,240 --> 00:32:51,880
Νομίζεις ότι έχει συναντήσει την Κόντιακ;

310
00:32:53,000 --> 00:32:56,440
Φυσικά. Γιατί όχι;

311
00:32:56,600 --> 00:33:00,200
Αν είναι με την Κόντιακ,
θα είναι ασφαλής.

312
00:33:00,360 --> 00:33:02,800
Ωραία.

313
00:33:02,960 --> 00:33:05,560
Τι λες;

314
00:33:05,720 --> 00:33:08,440
Δείχνει ακριβώς όπως εκείνη.

315
00:33:10,320 --> 00:33:12,320
Ευχαριστώ.

316
00:33:13,520 --> 00:33:15,440
Τρώμε τώρα;

317
00:33:23,800 --> 00:33:27,320
Εντάξει, μόνο μία,
κι ύστερα τρως, εντάξει;

318
00:33:27,480 --> 00:33:30,000
Μία ιστορία,
κι ύστερα φαγητό.

319
00:33:34,400 --> 00:33:37,080
Αυτή η ιστορία μιλάει για τότε που...

320
00:33:37,240 --> 00:33:40,480
...ο Κόντιακ ήταν μακριά, στον Βορρά.

321
00:33:40,640 --> 00:33:44,360
Μάζευε ξύλα για τον
μακρύ, παγωμένο χειμώνα.

322
00:33:44,520 --> 00:33:47,040
Όταν ο Κόντιακ μάζευε ξύλα

323
00:33:47,200 --> 00:33:51,200
δεν ήταν σαν εμάς
που παίρναμε απλά ξερόκλαδα. Όχι.

324
00:33:51,360 --> 00:33:55,360
Έριχνε κάτω ολόκληρα δέντρα
με το τσεκούρι του.

325
00:33:55,520 --> 00:33:57,680
Ολόκληρα δάση.

326
00:34:01,680 --> 00:34:05,040
Κάθε φορά που χτυπούσε με το τσεκούρι

327
00:34:08,880 --> 00:34:11,640
ο ουρανός αντηχούσε σαν βροντή.

328
00:34:17,000 --> 00:34:19,320
Έφτιαξε μόνος του το τσεκούρι

329
00:34:19,480 --> 00:34:24,040
από μια βελανιδιά χτυπημένη
από κεραυνό στο δάσος.

330
00:34:24,200 --> 00:34:27,840
Και έφτιαξε τη λεπίδα
από ατσάλι παλιάς ουαλικής στοάς.

331
00:34:28,000 --> 00:34:30,800
Σκληρό σαν διαμάντι. Αδιάλυτο.

332
00:34:32,680 --> 00:34:35,560
Εκείνη τη μέρα, γυρνούσε
στο στρατόπεδό του

333
00:34:38,560 --> 00:34:43,760
όταν άκουσε κάτι που
κανείς δεν είχε ξανακούσει.

334
00:34:46,920 --> 00:34:50,880
Αυτός την είδε πρώτος. Τη Ρωγμή.

335
00:34:52,240 --> 00:34:55,840
– Και από εκεί έρποντας...
– Οι Σφαγείς.

336
00:34:56,000 --> 00:34:59,560
– Μα δεν φοβήθηκε;
– Εννοείται πως όχι.

337
00:34:59,720 --> 00:35:03,640
– Ήταν έτοιμος για μάχη.
– Ναι. Και πολέμησε.

338
00:35:05,440 --> 00:35:09,040
Σκότωσε εκατό Σφαγείς
με μια μονάχα κίνηση του τσεκουριού.

339
00:35:09,200 --> 00:35:11,760
Στην πραγματικότητα, έναν.

340
00:35:11,920 --> 00:35:16,280
Αλλά ήταν ο πρώτος,
κι ύστερα ήρθαν κι άλλοι.

341
00:35:16,440 --> 00:35:21,720
Αυτό μας διδάσκει πως για να σκοτώσεις
έναν... πρέπει να του κόψεις το κεφάλι.

342
00:35:21,880 --> 00:35:23,360
Αποκεφαλισμός.
Τίποτα άλλο δεν πιάνει.

343
00:35:23,520 --> 00:35:26,600
– Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι.
– Οι σφαίρες, ναι,

344
00:35:26,760 --> 00:35:29,320
μα απλώς τους καθυστερούν,
δεν τους σκοτώνουν.

345
00:35:29,480 --> 00:35:34,240
Τέλος. Τώρα τρώμε.

346
00:35:36,240 --> 00:35:39,000
– Αυτές οι ιστορίες...
– Ναι;

347
00:35:39,160 --> 00:35:41,800
Για τον Κόντιακ...

348
00:35:41,960 --> 00:35:45,560
– Τις ξέρεις τόσο καλά.
– Όλοι οι γονείς τις ξέρουν.

349
00:35:46,880 --> 00:35:49,760
– Είσαι σίγουρος…;
– Για τι;

350
00:35:49,920 --> 00:35:52,080
Ότι δεν είσαι εσύ εκείνος;

351
00:35:53,480 --> 00:35:55,880
– Γουίλα...
– Μοιάζεις μ’ αυτόν.

352
00:35:56,040 --> 00:35:58,280
Δυνατός. Αποφασιστικός.

353
00:35:59,800 --> 00:36:02,960
– Καλός με το τσεκούρι.
– Συνέχισε.

354
00:36:05,840 --> 00:36:11,960
Όταν πολεμούσαμε,
ήξερα πως κάπου υπήρχε ένας γίγαντας

355
00:36:12,120 --> 00:36:17,000
με ένα τσεκούρι φτιαγμένο από κεραυνό,
που έκοβε τους Σφαγείς σαν βούτυρο.

356
00:36:18,200 --> 00:36:23,640
Ο Κόντιακ μάς δίνει ελπίδα. Αν εκείνος
σώσει τον κόσμο από την καταστροφή...

357
00:36:23,800 --> 00:36:26,640
ίσως κι εσύ να μπορέσεις.

358
00:36:26,800 --> 00:36:29,120
Γιατί εκείνος είσαι εσύ.

359
00:36:32,440 --> 00:36:36,560
Γουίλα, αυτές οι ιστορίες είναι σημαντικές.

360
00:36:36,720 --> 00:36:40,040
Πρέπει να θυμόμαστε πώς άνοιξε η Ρωγμή.

361
00:36:40,200 --> 00:36:45,080
Για τους Σφαγείς,
και μετά για τα Υβρίδια.

362
00:36:45,240 --> 00:36:49,680
Πώς δεν τα παρατήσαμε,
πώς πολεμήσαμε και βρήκαμε ήρωες.

363
00:36:49,840 --> 00:36:53,760
Και μια μέρα,
όταν ο κόσμος ξαναγίνει...

364
00:36:53,920 --> 00:36:58,160
...λαμπερός, πράσινος και ζωντανός,
τότε θα επιστρέψουμε.

365
00:37:02,160 --> 00:37:04,760
– Το πιστεύεις;
– Ναι.

366
00:37:05,880 --> 00:37:08,000
Γιατί;

367
00:37:10,000 --> 00:37:14,320
Γιατί όταν σε κοιτάζω,
μου το θυμίζεις.

368
00:37:15,480 --> 00:37:17,320
Τι;

369
00:37:18,040 --> 00:37:19,800
Την ελπίδα.

370
00:37:23,160 --> 00:37:25,720
Ναι. Τώρα φάε.

371
00:37:35,880 --> 00:37:38,920
Είπες ότι υπήρχαν κουνέλια εδώ.
Αλήθεια;

372
00:37:39,080 --> 00:37:41,880
Ναι. Εκατοντάδες.

373
00:38:03,560 --> 00:38:05,680
Κάνει τόσο κρύο εδώ.

374
00:38:07,600 --> 00:38:13,160
Σε κρατά ζεστό, Ότσο;
Όχι, δεν έχεις γούνα.

375
00:38:17,400 --> 00:38:19,880
Ξέρω πως πολεμά

376
00:38:20,040 --> 00:38:22,120
αλλά όπου κι αν είναι...

377
00:38:23,960 --> 00:38:27,280
...εύχομαι να είναι ζεστά.

378
00:38:45,000 --> 00:38:50,120
– Δε μας βλέπουν, έτσι;
– Όχι. Δεν βλέπουν όπως εμείς.

379
00:38:50,280 --> 00:38:55,840
Δεν νομίζω πως έχουν μάτια.
Έχουν άλλα αισθητήρια.

380
00:38:56,000 --> 00:39:00,080
Κι τα Υβρίδια, και οι Σφαγείς
τα χρησιμοποιούν σαν μάτια κι αυτιά.

381
00:39:00,240 --> 00:39:04,800
Είναι συνδεδεμένοι,
εγκέφαλο με εγκέφαλο.

382
00:39:06,520 --> 00:39:10,920
Αλλά δεν ξέρουν πού είμαστε;
Σ’ αυτό το νησί;

383
00:39:11,080 --> 00:39:15,120
Αν ήξεραν, μικρή μου,
δε θα ήμασταν εδώ τώρα.

384
00:39:18,160 --> 00:39:22,560
– Και οι νάρκες;
– Είναι μόνο προφύλαξη.

385
00:39:22,720 --> 00:39:26,640
– Για να σταματήσουν τους Σφαγείς;
– Για να σταματήσουν οποιονδήποτε.

386
00:39:26,800 --> 00:39:30,000
Φάε αυτό. Χρειάζεσαι ενέργεια.

387
00:39:33,080 --> 00:39:37,000
Γιατί θέλουν να μας πληγώσουν,
αφού δεν τους κάναμε τίποτα;

388
00:39:37,160 --> 00:39:40,720
Θυμάσαι τι έμαθες
για τα έντομα; Για τα μυρμήγκια;

389
00:39:41,880 --> 00:39:45,600
Προσπαθούν να σκοτώσουν τις σφήκες
που μπαίνουν στη φωλιά τους;

390
00:39:45,760 --> 00:39:51,000
Ίσως είναι έτσι. Για εκείνους, είμαστε σαν
σφήκες που εισβάλλουν στο σπίτι τους.

391
00:39:51,160 --> 00:39:54,120
Έτσι εξαλείφουν την απειλή. Εμάς.

392
00:39:55,920 --> 00:39:58,000
Μα είναι και δικό μας σπίτι.

393
00:39:59,080 --> 00:40:01,960
Έτσι είναι. Έτσι ακριβώς.

394
00:40:03,680 --> 00:40:07,920
Γι’ αυτό πρέπει να ’σαι έτοιμη
να πολεμήσεις γι’ αυτό.

395
00:40:08,080 --> 00:40:10,920
Είσαι έτοιμη για μάχη, αρχάρια;

396
00:40:13,400 --> 00:40:15,520
Τριάντα τρία δευτερόλεπτα.

397
00:40:15,680 --> 00:40:18,520
Δεν τους ακούς;
Οι Σφαγείς έρχονται.

398
00:40:18,680 --> 00:40:21,240
– Τι κάνεις όταν ηχήσει το κέρας;
– Τρέχω στην καλύβα.

399
00:40:21,400 --> 00:40:24,920
Σαράντα οκτώ δευτερόλεπτα. Προς ποια
κατεύθυνση είναι η καλύβα του βράχου;

400
00:40:25,080 --> 00:40:26,920
- Βόρεια!
- Πόσο μακριά;

401
00:40:27,080 --> 00:40:28,200
650 μέτρα!

402
00:40:28,360 --> 00:40:31,800
Πιο γρήγορα, αρχάρια. Κινήσου!
Απόφυγε τους Σφαγείς!

403
00:40:31,960 --> 00:40:35,480
Έρχονται υβρίδια!
Θα σου πάρουν το σκύλο.

404
00:40:39,040 --> 00:40:41,200
Σώσε με, Γουίλα!

405
00:40:45,040 --> 00:40:47,606
59. Σε ποια κατεύθυνση είναι προς
τον όρμο με τις βάρκες;

406
00:40:47,648 --> 00:40:49,200
Προς ανατολή… όχι, προς νότο!

407
00:40:49,360 --> 00:40:53,480
Είμαι στα χνάρια σου. Κινήσου, αρχάρια.

408
00:40:53,640 --> 00:40:56,960
Έρχονται οι Σφαγείς.
Γρήγορα. Είμαστε κοντά.

409
00:41:00,120 --> 00:41:03,560
Ένα λεπτό και 10 δευτερόλεπτα.
Πώς σκοτώνεις έναν Σφαγέα;

410
00:41:03,720 --> 00:41:06,720
- Πώς σκοτώνεται ένας Σφαγέας;
- Με αποκεφαλισμό.

411
00:41:10,720 --> 00:41:13,080
- Και ένα υβρίδιο;
- Αποκεφαλισμός.

412
00:41:13,240 --> 00:41:16,120
- Δεν φτάνει.
- Ο εγκέφαλος.

413
00:41:16,280 --> 00:41:19,280
Πρέπει να θρυμματιστεί ο εγκέφαλος!

414
00:41:22,680 --> 00:41:25,480
Ένα λεπτό και 22 δευτερόλεπτα.

415
00:41:25,640 --> 00:41:27,560
Δεν είναι κακό.

416
00:41:27,720 --> 00:41:30,760
Μπορείς καλύτερα.
Το νιώθεις, αρχάρια;

417
00:41:30,920 --> 00:41:33,120
Πόνοι του πολεμιστή.

418
00:41:34,400 --> 00:41:39,320
- Και μετά;
- Στη θέση σου.

419
00:41:39,480 --> 00:41:41,120
Έτοιμη.

420
00:41:42,520 --> 00:41:44,880
Προχώρα, αρχάρια!

421
00:42:12,520 --> 00:42:15,440
Ξέρω, Ότσο. Είναι τέρας.

422
00:42:28,600 --> 00:42:30,520
Η ανταμοιβή σου.

423
00:42:30,680 --> 00:42:33,160
- Επειδή δεν πέθανα;
- Επειδή δεν τα παράτησες.

424
00:42:33,320 --> 00:42:37,520
- Δεν είναι έντομα, σωστά;
- Αν ήταν, περισσότερη πρωτεΐνη.

425
00:42:44,120 --> 00:42:47,840
- Τι είναι αυτά;
- Φράουλες. Δοκίμασέ τις.

426
00:42:50,040 --> 00:42:53,120
Φύτρωναν πάντα εδώ.
Νόμιζα ότι είχαν εξαφανιστεί,

427
00:42:53,280 --> 00:42:56,200
αλλά αυτό το νησί είναι ξεχωριστό.

428
00:42:57,000 --> 00:42:59,080
Με κάποιο τρόπο επιβίωσαν.

429
00:42:59,240 --> 00:43:02,040
- Θα της μοιραστούμε;
- Όχι. Πάρτες όλες.

430
00:43:02,200 --> 00:43:04,320
- Έχω ήδη φάει μερικές.
- Εντάξει.

431
00:43:04,480 --> 00:43:07,960
Μόνο το κόκκινο μέρος.

432
00:43:11,800 --> 00:43:13,680
Έτσι.

433
00:43:23,880 --> 00:43:26,560
Οι μικρές χαρές της ζωής.

434
00:43:26,720 --> 00:43:29,760
- Παλιά ήταν περισσότερες.
- Φράουλες;

435
00:43:29,920 --> 00:43:32,080
Χαρές.

436
00:43:32,240 --> 00:43:35,160
Η μητέρα σου…

437
00:43:35,320 --> 00:43:39,000
Όταν παντρευτήκαμε, πριν γεννηθείς,
 πριν το ρήγμα,

438
00:43:39,160 --> 00:43:45,240
η μόνη της επιθυμία για το γάμο
ήταν μια τούρτα φράουλα.

439
00:43:45,400 --> 00:43:50,120
- Τι είναι τούρτα φράουλα;
- Μια τούρτα με σαντιγί.

440
00:43:50,280 --> 00:43:53,600
- Και με σωρούς από αυτές.
- Σωρούς;

441
00:43:58,880 --> 00:44:02,920
- Της άρεσαν;
- Της άρεσαν; Έφαγε όλη την τούρτα.

442
00:44:03,080 --> 00:44:06,000
Δεν έμεινε ούτε ψίχουλο για τους άλλους.

443
00:44:07,840 --> 00:44:10,080
Ήταν…

444
00:44:13,040 --> 00:44:15,360
Ήταν το κέντρο της προσοχής στα πάρτι.

445
00:44:15,520 --> 00:44:18,880
Πάντα έτσι ήταν.
Και αγαπά τις φράουλες.

446
00:44:20,720 --> 00:44:22,880
Φαίνεται και εσύ.

447
00:44:36,760 --> 00:44:39,160
Πεθάνετε, Σφαγείς, πεθάνετε!

448
00:44:40,000 --> 00:44:43,400
Πώς σκοτώνεται ένας Σφαγέας, Ότσο;
Α, ναι, σωστά.

449
00:44:43,560 --> 00:44:47,640
Σου είπα ότι πρέπει να κοπεί το κεφάλι.
Είμαστε κοντά.

450
00:44:47,800 --> 00:44:53,520
Μην παραπονιέσαι, Ότσο,
για την βροχή και το κρύο.

451
00:45:10,400 --> 00:45:13,560
Απίστευτο που δεν ήμουν ακόμα έτοιμη.

452
00:45:13,720 --> 00:45:18,080
Δεν είσαι αρκετά δυνατή, Γουίλα.
Να πολεμήσεις.

453
00:45:18,240 --> 00:45:20,640
Να πολεμήσω σαν τη μητέρα.

454
00:45:24,040 --> 00:45:29,400
Όχι. Αυτή πιστεύει ότι δεν θα μπορούσα
να κάνω ό, τι έκανε στον άντρα της.

455
00:45:29,560 --> 00:45:33,120
Αλλά μπορώ να πολεμήσω, αν χρειαστεί…

456
00:45:42,720 --> 00:45:44,280
Εε!

457
00:45:58,760 --> 00:46:01,240
Όχι, όχι, όχι. Σταμάτα! Σταμάτα!

458
00:46:01,400 --> 00:46:05,400
Μην κουνηθείς! Στάσου!
Μείνε στη θέση σου!

459
00:46:05,560 --> 00:46:09,480
Στάσου! Στάσου! Στάσου!

460
00:46:09,640 --> 00:46:11,880
Στάσου!

461
00:46:12,040 --> 00:46:17,280
Καλά. Όλα εντάξει.
Κάνε μόνο ένα βήμα…

462
00:46:17,440 --> 00:46:20,680
Όλα καλά.

463
00:46:20,840 --> 00:46:24,200
Μην κουνιέσαι. Κάνε ένα βήμα πίσω.

464
00:46:24,360 --> 00:46:27,240
Κοίτα μόνο τα πόδια μου.
Κάνε ένα βήμα.

465
00:46:28,920 --> 00:46:31,520
Καλώς. Και μετά ένα ακόμη.

466
00:46:34,040 --> 00:46:36,360
Έτσι. Μην κουνιέσαι.

467
00:46:39,440 --> 00:46:41,560
Προχωράμε. Έτσι.

468
00:46:43,440 --> 00:46:47,200
Καλά. Όλα εντάξει.

469
00:46:47,360 --> 00:46:50,520
Όλα καλά.

470
00:46:54,800 --> 00:46:57,960
Θέλεις να μου πεις τι συνέβη;

471
00:46:58,120 --> 00:47:00,720
Είσαι μόνη;

472
00:47:02,320 --> 00:47:04,600
Είναι κάποιος εκεί;

473
00:47:05,240 --> 00:47:07,120
Όλοι.

474
00:47:08,360 --> 00:47:11,840
- Είναι όλοι εκεί.
- Όχι, όλα καλά.

475
00:47:12,000 --> 00:47:15,080
Όχι, όχι. Όλα καλά.
Είναι εντάξει.

476
00:47:18,560 --> 00:47:20,720
Ξέρεις κάτι; Εγώ…

477
00:47:20,880 --> 00:47:26,520
Σε πάω στη ζέστη.
Ας ζεσταθούμε.

478
00:47:34,320 --> 00:47:36,680
Έτσι. Όλα καλά.

479
00:47:38,080 --> 00:47:42,400
Όλα καλά.
Πιάσε με από το χέρι και μπαίνουμε.

480
00:47:43,760 --> 00:47:46,160
Έτσι. Λίγο πιο μέσα.

481
00:47:59,560 --> 00:48:01,560
Περίμενε εδώ.

482
00:48:03,840 --> 00:48:05,800
Μόνο θα ανάψω φωτιά, ναι;

483
00:48:13,240 --> 00:48:15,680
Θα σε ζεστάνω.

484
00:48:35,200 --> 00:48:37,200
Ορίστε.

485
00:48:37,840 --> 00:48:40,360
Πιες λίγο. Ίσως διψάς.

486
00:48:49,840 --> 00:48:51,880
Αιμορραγείς.

487
00:48:54,480 --> 00:48:57,440
Πιθανώς χτύπησα στο κεφάλι από τη βάρκα.

488
00:48:57,600 --> 00:48:59,680
Από τη βάρκα;

489
00:48:59,840 --> 00:49:03,440
Πηγαίναμε στη γιαγιά μου,
 πιο πάνω στην ακτή.

490
00:49:03,600 --> 00:49:06,360
Έπρεπε να είναι πιο ασφαλές εκεί.

491
00:49:06,520 --> 00:49:09,080
Κάτι ήρθε από κάτω.

492
00:49:11,280 --> 00:49:14,080
Ανέτρεψε τη βάρκα.

493
00:49:14,240 --> 00:49:18,120
Ο πατέρας μου. Ο αδερφός μου.
Πέσαμε όλοι στο νερό.

494
00:49:22,200 --> 00:49:26,520
Δεν ήξερα ότι μπορώ
να κολυμπήσω, και ήταν μεγάλο.

495
00:49:26,680 --> 00:49:29,200
Τώρα είσαι ασφαλής.

496
00:49:35,040 --> 00:49:37,320
Με λένε Γουίλα.

497
00:49:38,480 --> 00:49:40,080
Πώς σε λένε;

498
00:49:42,000 --> 00:49:43,760
Ρόουζ.

499
00:49:47,200 --> 00:49:50,520
Αλλά όλοι τη φωνάζουν Ρόζι.

500
00:49:50,680 --> 00:49:53,720
Πότε έφαγες τελευταία φορά, Ρόζι;

501
00:49:55,160 --> 00:49:56,640
Εντάξει.

502
00:49:58,480 --> 00:50:01,480
Μου έμεινε μόνο αυτό.

503
00:50:08,440 --> 00:50:11,400
- Θα σου φέρω αληθινό φαγητό.
- Όχι.

504
00:50:11,560 --> 00:50:14,400
Πρέπει να φας.
Χρειάζεσαι πρωτεΐνες.

505
00:50:14,560 --> 00:50:17,440
- Απλώς κράτα τη φωτιά αναμμένη.
- Δεν ξέρω πώς.

506
00:50:17,600 --> 00:50:20,640
Ξέρεις. Απλώς πρόσθεσε ξύλα
για να μην σβήσει η φωτιά.

507
00:50:20,800 --> 00:50:23,320
Μην φεύγεις.

508
00:50:25,400 --> 00:50:27,200
Εντάξει.

509
00:50:29,120 --> 00:50:32,360
Θα μείνω λίγο ακόμα.

510
00:51:02,760 --> 00:51:04,960
Γουίλα!

511
00:51:05,720 --> 00:51:07,560
Γουίλα!

512
00:51:11,880 --> 00:51:13,760
Γουίλα!

513
00:51:15,800 --> 00:51:18,760
Γουίλα! Γουίλα Γκορίλα!

514
00:51:18,920 --> 00:51:20,840
Μαμά.

515
00:51:21,000 --> 00:51:24,200
Ήρθες. Ήρθες.

516
00:51:28,720 --> 00:51:32,000
Πρέπει να βιαστούμε. Έλα.
μας περιμένουν στη βάρκα.

517
00:51:32,160 --> 00:51:34,800
- Αλλά, μαμά…
- Πρέπει να φύγουμε.

518
00:51:34,960 --> 00:51:37,120
Δεν μπορούμε απλώς
να αφήσουμε τον πατέρα μου.

519
00:51:37,280 --> 00:51:40,080
- Πρέπει να τον πάρουμε.
- Χρειαζόμαστε πολεμιστές.

520
00:51:40,240 --> 00:51:43,480
Πολεμιστές σαν εσένα.
Αυτός δεν μπορεί πια να πολεμήσει.

521
00:51:43,640 --> 00:51:46,960
- Εσύ μπορείς.
- Εγώ; Αλλά, μαμά…

522
00:51:47,120 --> 00:51:49,240
- Τι γίνεται τώρα; Δεν είσαι έτοιμη;
- Εγώ…

523
00:51:49,400 --> 00:51:51,920
Δεν είσαι έτοιμη;

524
00:51:54,520 --> 00:51:56,600
Συγγνώμη…

525
00:51:59,320 --> 00:52:01,640
Δεν είμαστε εντελώς άτρωτοι.

526
00:52:03,520 --> 00:52:06,160
Όσο έξυπνοι κι αν είμαστε.

527
00:52:34,440 --> 00:52:36,720
650 μέτρα προς ανατολή.

528
00:52:43,920 --> 00:52:45,960
Πατέρα!

529
00:52:46,120 --> 00:52:49,480
Θεέ μου. Γουίλα.

530
00:52:49,680 --> 00:52:51,800
- Είσαι καλά;
- Είμαι καλά.

531
00:52:51,960 --> 00:52:55,600
Έλειψες όλη μέρα. Έψαξα
όλο το νησί. Κάλεσα με τη σάλπιγγα.

532
00:52:55,760 --> 00:53:01,240
Κοιμήθηκα στους θάμνους των πεύκων
κουράστηκα από την εξάσκηση. Συγγνώμη.

533
00:53:07,840 --> 00:53:11,280
Κάθισε. Θα σου φτιάξω κάτι να φας.

534
00:53:13,400 --> 00:53:17,640
Σίγουρα έχεις καταλάβει ότι
η επιβίωση εδώ δεν είναι εύκολη.

535
00:53:19,640 --> 00:53:24,480
Οι κονσέρβες τελείωσαν.
Ο κήπος είναι άδειος.

536
00:53:24,640 --> 00:53:28,280
Τρώμε τα τελευταία ψίχουλα, Γουίλα.

537
00:53:28,440 --> 00:53:32,000
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Πρέπει να είμαστε έξυπνοι.

538
00:53:42,920 --> 00:53:47,000
Το όπλο εκείνο.
Ήταν του τύπου, σωστά;

539
00:53:51,120 --> 00:53:53,600
Άφησα τα πάντα πίσω όταν ήρθα εδώ.

540
00:53:53,760 --> 00:53:56,720
Εκείνη τη νύχτα δεν υπήρχαν εναλλακτικές.

541
00:53:56,880 --> 00:53:59,840
- Η μαμά είχε.
- Τι;

542
00:54:00,000 --> 00:54:04,800
Είχε επιλογές.
Αλλά διάλεξε να μας αφήσει.

543
00:54:04,960 --> 00:54:07,240
Η μαμά έπρεπε να μας αφήσει

544
00:54:07,400 --> 00:54:10,840
για να σώσει τον κόσμο,
και εγώ έσωσα εσένα.

545
00:54:13,360 --> 00:54:16,600
- Είστε όλοι κακοί;
- Τι;

546
00:54:17,720 --> 00:54:21,240
Οι άντρες. Είστε όλοι…

547
00:54:21,400 --> 00:54:25,120
… κακοί επειδή μολύνεστε,
αλλά εμείς όχι;

548
00:54:25,280 --> 00:54:28,040
Όχι, Γουίλα.

549
00:54:28,200 --> 00:54:30,320
Όχι, φυσικά και όχι.

550
00:54:31,960 --> 00:54:34,800
Δεν είναι όλοι οι άντρες κακοί.

551
00:54:34,960 --> 00:54:40,560
Και τα κορίτσια μπορούν να μολυνθούν.
Απλώς η πιθανότητα είναι μικρότερη.

552
00:54:40,720 --> 00:54:45,360
- Έχεις σκοτώσει Σφαγείς;
- Ναι. Σου είπα.

553
00:54:45,520 --> 00:54:49,840
Αν και όταν χρειαστεί,
και εσύ θα το κάνεις.

554
00:54:50,000 --> 00:54:54,240
- Υβρίδια;
- Ναι.

555
00:54:54,400 --> 00:54:59,560
Δεν είναι τόσο απλό.
Κάποτε ήταν σαν κι εμάς.

556
00:54:59,720 --> 00:55:02,120
Θα μπορούσες να σκοτώσεις έναν άνθρωπο;

557
00:55:05,040 --> 00:55:11,360
Αν σε απειλούσε με οποιονδήποτε τρόπο
εσένα ή τη μαμά σου;

558
00:55:11,520 --> 00:55:13,840
Ναι.

559
00:55:16,080 --> 00:55:18,240
Καλώς.

560
00:55:18,400 --> 00:55:21,040
Φάε λίγη σούπα.

561
00:56:00,800 --> 00:56:03,400
650 μέτρα κατευθείαν νότια.

562
00:56:09,480 --> 00:56:13,640
Κάπως έτσι. Φάε αργά. Δεν έχω
πολλά. Απόλαυσέ το.

563
00:56:18,960 --> 00:56:21,520
- Μένεις εδώ;
- Όχι. Εγώ…

564
00:56:21,680 --> 00:56:26,320
Έρχομαι εδώ για να ξεφύγω.
Είναι ένα είδος λαγούμι για κορίτσια.

565
00:56:28,760 --> 00:56:32,280
Είσαι μόνη όπως εγώ;

566
00:56:32,440 --> 00:56:34,520
Ναι.

567
00:56:37,960 --> 00:56:40,560
Πού μένεις πραγματικά;

568
00:56:43,200 --> 00:56:46,480
- Θέλεις να δεις κάτι;
- Ναι.

569
00:56:52,520 --> 00:56:56,200
Έτσι ήταν ο κόσμος
πριν ανοίξει το ρήγμα.

570
00:57:11,200 --> 00:57:15,640
- Όλοι φαίνονταν τόσο ευτυχισμένοι.
- Αλήθεια.

571
00:57:19,120 --> 00:57:23,480
- Ο μπαμπάς λέει ότι αυτά είναι ψάρια.
- Ψάρια;

572
00:57:28,280 --> 00:57:30,960
- Τι είναι αυτά;
- Δεν ξέρω.

573
00:57:31,120 --> 00:57:34,320
Μοιάζουν με Σφαγείς.

574
00:57:37,240 --> 00:57:39,720
Η μαμά μου έλεγε ότι τότε ήταν λουλούδια.

575
00:57:39,880 --> 00:57:44,160
Χιλιάδες. Χρώματα που ποτέ
δεν είχες δει.

576
00:57:44,320 --> 00:57:46,400
Όλα ζωντανά.

577
00:57:47,680 --> 00:57:50,840
Ο κόσμος ήταν φωτεινός και όμορφος.

578
00:57:57,480 --> 00:58:02,240
Μου λείπουν ο πατέρας και ο αδερφός μου.

579
00:58:02,400 --> 00:58:06,040
Μην ανησυχείς.
Σίγουρα είναι καλά.

580
00:58:06,200 --> 00:58:08,840
Πιθανώς σε ψάχνουν.

581
00:58:15,760 --> 00:58:18,200
- Πώς τον λένε;
- Ότσο.

582
00:58:19,880 --> 00:58:22,640
Ότσο; Δεν είναι σκύλος;

583
00:58:22,800 --> 00:58:26,680
Ναι, αλλά τον φωνάζω Ότσο,
γιατί πολεμάει μαζί με τον Κόντιακ.

584
00:58:26,840 --> 00:58:28,200
Ο Κόντιακ πέθανε.

585
00:58:30,800 --> 00:58:32,360
Τι;

586
00:58:32,520 --> 00:58:36,920
Αν ήταν ζωντανός, κι αυτός
μπορούσε να κάνει ό, τι λένε,

587
00:58:39,080 --> 00:58:41,720
θα είχαμε ήδη κερδίσει.

588
00:58:45,120 --> 00:58:47,520
Δεν μπορεί μόνος του.

589
00:58:48,480 --> 00:58:50,680
Χρειάζεται τη βοήθειά μας.

590
00:58:58,320 --> 00:59:01,080
Σου αρέσουν οι ιστορίες;

591
00:59:06,360 --> 00:59:12,040
Αυτή η ιστορία είναι για την πρώτη μάχη
του Κόντιακ με τους Σφαγείς.

592
00:59:12,200 --> 00:59:14,280
Συνέβη μετά το πρώτο ρήγμα,

593
00:59:14,440 --> 00:59:18,080
ο Κόντιακ ήταν ήδη
ένας μεγάλος ηγέτης.

594
00:59:23,920 --> 00:59:29,840
Ο Κόντιακ και οι άνθρωποί του σκότωσαν
κάθε Σφαγέα που είδαν.

595
00:59:35,640 --> 00:59:38,920
Νόμιζα ότι είχαμε κερδίσει τη μάχη.

596
00:59:40,480 --> 00:59:45,200
Τότε κατάλαβαν ότι οι Σφαγείς
δεν ήταν οι μόνοι εχθροί.

597
00:59:48,680 --> 00:59:51,280
Μάθαμε να πολεμάμε και τον εαυτό μας.

598
01:00:13,640 --> 01:00:19,120
- Οπότε ο Κόντιακ σκότωσε το πρώτο υβρίδιο;
- Και μας έδειξε πώς γίνεται.

599
01:00:20,800 --> 01:00:25,120
- Πρέπει να τους θρυμματίσεις τον εγκέφαλο.
- Τίποτα άλλο δεν τους σταματά.

600
01:00:27,640 --> 01:00:29,840
Ο Κόντιακ δεν είναι νεκρός.

601
01:00:30,000 --> 01:00:33,360
Παλεύει για μας και μαζί μας.

602
01:00:35,160 --> 01:00:40,400
Μαζί θα κλείσουμε το ρήγμα,
και ο κόσμος δεν θα είναι πια σπασμένος.

603
01:00:40,560 --> 01:00:44,400
Θα δεις. Εντάξει.
Πρέπει να φύγω τώρα.

604
01:00:44,560 --> 01:00:48,520
Θα φέρω περισσότερη τροφή.
Τα καταφέρνεις;

605
01:00:50,400 --> 01:00:53,520
Αυτό είναι για σένα,
για να κρατηθείς ζεστή.

606
01:00:57,640 --> 01:01:00,200
Πότε μπορώ να φύγω;

607
01:01:01,720 --> 01:01:03,440
Σύντομα.

608
01:01:19,560 --> 01:01:22,000
Γρήγορα! 33 δευτερόλεπτα!

609
01:01:22,160 --> 01:01:25,200
Πιο γρήγορα! Ο καλύτερος
χρόνος σου μέχρι τώρα!

610
01:01:26,960 --> 01:01:29,000
Κουνήσου, αρχάρια!

611
01:01:30,160 --> 01:01:32,840
Μείνε πάνω στο κορμό. Σκέψου. Συνέχισε.

612
01:01:33,000 --> 01:01:36,920
Άφησέ το! Έτσι!

613
01:01:38,720 --> 01:01:41,840
Μπορείς. Άφησέ το, Γουίλα.

614
01:01:42,000 --> 01:01:46,960
Κάτω από ένα λεπτό.
Ο καλύτερος χρόνος σου, Γουίλα! Συνέχισε!

615
01:01:50,080 --> 01:01:52,600
Ο καλύτερος σου χρόνος μέχρι τώρα.

616
01:01:53,560 --> 01:01:56,120
Τι σκέφτεσαι;
Τους Σφαγείς ή τα Υβρίδια;

617
01:01:56,280 --> 01:01:57,960
Απλά σκότωσέ τους!

618
01:02:05,040 --> 01:02:06,920
Εντάξει.

619
01:02:07,080 --> 01:02:10,160
Μόλις αποκεφάλισες τέσσερις Σφαγείς.

620
01:02:10,320 --> 01:02:12,960
Αλλά τώρα… τώρα…

621
01:02:15,360 --> 01:02:17,200
Έρχεται ένα Υβρίδιο.

622
01:02:17,360 --> 01:02:21,960
Σε σημαδεύω. Θα σε σημαδέψουν.
Και δεν υπάρχει λάσπη.

623
01:02:26,960 --> 01:02:31,480
 Έλα, μπαμπά.
Άφησέ το. Άφησέ το.

624
01:02:38,920 --> 01:02:42,000
 Είσαι καλά, μπαμπά;
Δεν είμαι ο μπαμπάς σου!

625
01:02:50,720 --> 01:02:56,600
 Παραδίνεσαι, Υβρίδιο;
Τα Υβρίδια δεν παραδίδονται ποτέ.

626
01:03:00,120 --> 01:03:03,600
Το να κρύβεσαι δεν βοηθάει, γουρουνάκι.

627
01:03:05,120 --> 01:03:07,680
Έλα στο φως…

628
01:03:15,240 --> 01:03:17,560
Μπαμπά;

629
01:03:20,120 --> 01:03:22,440
Μπαμπά; Μπαμπά;

630
01:03:27,760 --> 01:03:30,960
Εντάξει. Εντάξει.

631
01:03:39,720 --> 01:03:41,760
Είσαι καλά;

632
01:03:44,760 --> 01:03:48,000
Έλα. Έλα. Προσπάθησε να σηκωθείς.

633
01:03:51,360 --> 01:03:53,400
Είμαι καλά.

634
01:03:53,560 --> 01:03:56,200
 Δώσε μου το ραβδί.
 Εντάξει.

635
01:04:08,480 --> 01:04:10,600
Θα βάλω ξύλα στη φωτιά.

636
01:04:19,280 --> 01:04:22,680
Ζεσταίνω τη σούπα σου.
* Όχι.

637
01:04:23,480 --> 01:04:25,640
 Μπαμπά…
Είμαι καλά.

638
01:04:27,600 --> 01:04:31,000
Δεν τρως τίποτα.
 Τρώω.

639
01:04:32,600 --> 01:04:35,280
Δεν έφαγες για να μείνει για μένα.

640
01:04:35,440 --> 01:04:39,040
Γουίλα, πρέπει να εξοικονομήσουμε
τρόφιμα μέχρι να έρθει εκείνη.

641
01:04:40,760 --> 01:04:42,920
Αλλά αν δεν έρθει;

642
01:04:43,600 --> 01:04:46,960
 Μην το λες αυτό.
Αν χάσουμε τον πόλεμο;

643
01:04:47,120 --> 01:04:51,000
Θα με είχες προστατέψει μάταια.
 Όχι μάταια.

644
01:04:51,160 --> 01:04:56,120
Να μείνω εδώ να κουβαλάω πέτρες;
Να κυματίζω ένα ξύλινο σπαθί;

645
01:04:56,280 --> 01:04:58,720
Να προπονούμαι για έναν πόλεμο
που δεν με αφήνεις να πολεμήσω;

646
01:04:58,880 --> 01:05:03,760
Δεν σε προπονώ μόνο για να πολεμήσεις.
Σε προπονώ για να ζήσεις.

647
01:05:03,920 --> 01:05:07,840
Πώς είναι αυτή ζωή;
Είναι σαν φυλακή.

648
01:05:08,000 --> 01:05:11,800
Δεν κάνουμε τίποτα, ενώ
η μαμά κάνει τα πάντα εκεί…

649
01:05:16,760 --> 01:05:19,080
Πέντε χρόνια.

650
01:05:20,160 --> 01:05:25,960
Έχω πολεμήσει πέντε χρόνια.
Και η μαμά σου συνεχίζει να πολεμά!

651
01:05:27,760 --> 01:05:30,520
Έχασα τα πάντα, Γουίλα.

652
01:05:30,680 --> 01:05:32,920
Τα πάντα!

653
01:05:35,720 --> 01:05:39,680
Μην πεις ποτέ ότι δεν κάναμε τίποτα.

654
01:05:54,000 --> 01:05:56,120
Λυπάμαι.

655
01:05:57,800 --> 01:06:00,160
Σ’ αγαπάει τόσο πολύ.

656
01:06:02,880 --> 01:06:05,520
Γιατί δεν είναι εδώ;

657
01:06:34,320 --> 01:06:40,640
Υποσχέθηκα στη μαμά σου ότι
θα σου το δώσω μόνο όταν είσαι έτοιμη.

658
01:06:40,800 --> 01:06:43,920
Σήμερα το απέδειξες.

659
01:06:48,800 --> 01:06:52,520
Αυτό ήταν το σπαθί μου,

660
01:06:54,080 --> 01:06:56,360
και τώρα είναι δικό σου.

661
01:07:14,800 --> 01:07:18,400
Αύριο θα σε μάθω
να πολεμάς όπως εκείνη.

662
01:07:42,560 --> 01:07:47,400
Πάω να ελέγξω τις παγίδες λαγού.
Εντάξει, λαγό σούπα για μεσημέρι.

663
01:08:14,360 --> 01:08:16,400
Γύρισα.

664
01:08:19,200 --> 01:08:21,800
Ελπίζω να σου αρέσουν οι σαρδέλες.

665
01:08:33,680 --> 01:08:36,240
Γιατί αυτή…;

666
01:08:37,120 --> 01:08:39,280
Όχι.

667
01:08:39,880 --> 01:08:42,000
Ότσο.

668
01:08:49,320 --> 01:08:51,480
Ρόζι;

669
01:08:55,000 --> 01:08:58,040
Ρόζι, γιατί το έκανες στον Ότσο;

670
01:09:00,920 --> 01:09:03,160
Ρόζι;

671
01:09:07,000 --> 01:09:09,200
Είσαι καλά;

672
01:10:09,120 --> 01:10:11,520
Έλα.

673
01:10:11,680 --> 01:10:14,280
Έλα. Έλα. Έλα.

674
01:10:18,520 --> 01:10:21,120
Μένουμε εδώ για τη νύχτα.
Άσε με να το κοιτάξω.

675
01:10:21,280 --> 01:10:24,120
Είσαι τραυματισμένη; Έχεις
μια γρατζουνιά ή πληγή;

676
01:10:24,280 --> 01:10:27,200
Τι κάναμε;

677
01:10:27,360 --> 01:10:30,520
Γουίλα.
Ήταν ένα κορίτσι. Δεν πίστευα…

678
01:10:30,680 --> 01:10:34,760
Άκου. Άκου με!
Δεν έχει σημασία πια.

679
01:10:34,920 --> 01:10:37,200
Τα κάλεσε.
Έστειλε σήμα.

680
01:10:37,360 --> 01:10:40,160
Οι Σφαγείς και τα Υβρίδια
είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους.

681
01:10:40,320 --> 01:10:43,720
Ξέρουν ότι είμαστε εδώ,
οπότε φεύγουμε.

682
01:10:43,880 --> 01:10:46,920
Πού θα πάμε;
Στον κόλπο με τις βάρκες.

683
01:10:50,360 --> 01:10:52,920
Γι’ αυτό προπονείσαι, Γουίλα.

684
01:10:53,080 --> 01:10:57,720
Οι Σφαγείς έρχονται και θέλουν να
καταστρέψουν τα πάντα, όπως εκεί.

685
01:10:57,880 --> 01:11:00,520
Γυρίζουμε πίσω; Πάμε… σπίτι;

686
01:11:00,680 --> 01:11:04,280
Όχι. Πάμε κάπου αλλού.

687
01:11:06,680 --> 01:11:08,760
Μπαμπά, φοβάμαι.

688
01:11:09,800 --> 01:11:15,480
Άφησε τον φόβο να σε ωθήσει
μπροστά. Θυμάσαι;

689
01:11:20,800 --> 01:11:25,440
Έλα. Είμαστε στην λάθος πλευρά του νησιού.
Έχουμε μεγάλη απόσταση να διανύσουμε.

690
01:11:25,600 --> 01:11:28,160
Δεν μου είπες ότι μπορώ να κολυμπήσω.
 Υπάρχουν θηρευτές.

691
01:11:28,320 --> 01:11:30,320
Τίποτα δεν σταματά το κυνήγι.

692
01:11:38,880 --> 01:11:42,640
Τους είναι πιο εύκολο να βγουν στη στεριά.
Οι νάρκες τους επιβραδύνουν.

693
01:11:42,800 --> 01:11:44,015
Έτσι φτάνουμε στον κόλπο.

694
01:11:44,215 --> 01:11:46,840
Αν δεν είμαστε εκεί όταν
εκραγούν οι νάρκες, σπεύδουμε.

695
01:11:47,000 --> 01:11:50,040
Το πολύ 10-15 λεπτά.

696
01:11:50,200 --> 01:11:54,000
Πού πάμε μετά;
Νότια.

697
01:11:54,160 --> 01:11:59,520
Κρατάμε την ήπειρο αριστερά και συνεχίζουμε.
Στο, Νότο είναι η καλύτερη ευκαιρία μας.

698
01:12:08,160 --> 01:12:10,400
Εντάξει.

699
01:12:11,560 --> 01:12:15,200
Τα πόδια μου.
Ας ξεκουραστούμε λίγο εδώ.

700
01:12:20,440 --> 01:12:25,560
Όλα καλά. Μετά το δάσος
είμαστε πέντε λεπτά από τον κόλπο.

701
01:12:28,240 --> 01:12:30,480
Πού είναι το σκουφάκι σου;

702
01:12:30,960 --> 01:12:33,280
Το έδωσα σε εκείνη.

703
01:12:34,760 --> 01:12:36,960
Προσπάθησα μόνο να την βοηθήσω.

704
01:12:38,640 --> 01:12:41,120
Είναι όλη δική μου η ευθύνη.

705
01:12:41,280 --> 01:12:47,640
Όχι. Αυτός ο κόσμος, και όλα
όσα συνέβησαν. Δεν φταις εσύ.

706
01:12:47,800 --> 01:12:51,000
Κι ό, τι συνέβη σε εκείνο το κορίτσι
δεν φταίει εκείνο.

707
01:12:51,160 --> 01:12:54,040
Απλά συνέβη.

708
01:12:54,200 --> 01:12:59,080
Ορίστε. Φάε αυτό,
για να κρατηθείς ζεστή.

709
01:13:00,680 --> 01:13:03,240
Πέντε λεπτά, μετά συνεχίζουμε.

710
01:13:07,240 --> 01:13:10,760
Θέλεις να ακούσεις μια ιστορία;
Όχι.

711
01:13:10,920 --> 01:13:15,640
Όχι; Ποια είσαι εσύ;
Τι έκανες στην κόρη μου;

712
01:13:17,440 --> 01:13:20,440
Όχι τις συνηθισμένες.
Όχι η ιστορία του Κόντιακ.

713
01:13:22,840 --> 01:13:25,520
Θέλω να ακούσω για τα παλιά χρόνια.

714
01:13:25,680 --> 01:13:27,480
Τα παλιά χρόνια;

715
01:13:27,640 --> 01:13:29,760
Μια ιστορία για εκείνη.

716
01:13:31,120 --> 01:13:36,320
 Πονάει.
Γι’ αυτό πρέπει να την πεις.

717
01:13:49,080 --> 01:13:52,392
Οι φήμες ήδη κυκλοφορούσαν για
τις φρικαλεότητες

718
01:13:52,592 --> 01:13:54,320
που γίνονταν στον βορρά.

719
01:13:54,480 --> 01:13:56,720
Ολόκληρες πόλεις καταστράφηκαν.

720
01:13:56,880 --> 01:14:02,400
Οι άνθρωποι σφαγιάζονταν από έναν εχθρό
που ακόμα δεν καταλαβαίναμε.

721
01:14:02,560 --> 01:14:05,400
Αλλά δεν μας ενδιέφερε.

722
01:14:09,560 --> 01:14:11,920
Ήμασταν χαρούμενοι.

723
01:14:15,680 --> 01:14:20,560
Δεν είχα ξανασυναντήσει
μία τόσο φωτεινή ύπαρξη.

724
01:14:20,720 --> 01:14:23,080
Που είχε τόσο αγάπη.

725
01:14:26,520 --> 01:14:30,840
Ξέραμε ότι, ό, τι κι αν ερχόταν,

726
01:14:31,000 --> 01:14:33,720
είχαμε ο ένας τον άλλον.

727
01:14:34,800 --> 01:14:38,080
Και ανυπομονούσαμε
να σε φέρουμε σε αυτόν τον κόσμο.

728
01:14:42,480 --> 01:14:44,600
Και όταν ήρθες τελικά,

729
01:14:44,760 --> 01:14:50,360
εσύ, μικρό αρνάκι
γεμάτο εμπιστοσύνη και θαυμασμό,

730
01:14:50,520 --> 01:14:54,600
...δεν έκλαψες.
Δεν φώναξες.

731
01:14:54,760 --> 01:14:57,000
Δεν φοβήθηκες καθόλου.

732
01:14:58,680 --> 01:15:03,400
Κι εκείνη τη σύντομη στιγμή,
 ο κόσμος ήταν...

733
01:15:07,880 --> 01:15:10,320
Ανίκητος.

734
01:15:16,480 --> 01:15:19,040
Ανίκητος.

735
01:15:25,920 --> 01:15:29,240
Είπες ότι θα είναι δύσκολο.

736
01:15:29,400 --> 01:15:33,240
Ήθελα να μου πεις πόσο δύσκολο.

737
01:15:33,400 --> 01:15:38,600
Ξέρω ότι είσαι κάπου εκεί
κι ξέρω ότι θα επιστρέψεις.

738
01:15:38,760 --> 01:15:44,960
Θα έρθεις σύντομα;

739
01:15:45,120 --> 01:15:49,800
Όχι για μένα. Για εκείνη.

740
01:15:49,960 --> 01:15:54,560
Βοήθησέ με να τη σώσω.

741
01:16:01,960 --> 01:16:03,840
Είναι εδώ. Πρέπει να φύγουμε.

742
01:16:09,600 --> 01:16:11,120
 Γρηγορότερα.
Πόσο μακριά είναι;

743
01:16:11,280 --> 01:16:15,000
Όχι μακριά. Πήγαινε προς τα εκεί.
Είμαστε κοντά.

744
01:16:16,280 --> 01:16:18,800
Έλα. Από εκεί.

745
01:16:23,800 --> 01:16:25,440
Το έκανες αυτό;

746
01:16:25,600 --> 01:16:29,160
Ο Κόντιακ δεν είναι ο μόνος που μπορεί
να ρίξει ένα δέντρο με μία κίνηση.

747
01:16:29,320 --> 01:16:32,520
Οι Σφαγείς δεν μπορούν να περάσουν,
οπότε πρέπει να το παρακάμψουν.

748
01:16:32,680 --> 01:16:36,000
Άρα, αν δεν μπορούμε να περάσουμε εμείς,
Προχώρα, αρχάρια.

749
01:16:36,160 --> 01:16:38,520
Εσύ πρώτη. Στον κορμό.

750
01:16:40,920 --> 01:16:45,480
Το έχεις κάνει ένα εκατομμύριο
φορές. Έλα. Κοίτα το δέντρο.

751
01:16:46,680 --> 01:16:48,600
Σιωπηλά. Κοίτα μπροστά.

752
01:16:48,760 --> 01:16:52,280
Συγκεντρώσου. Καλά.

753
01:16:52,440 --> 01:16:54,600
Εντάξει. Είναι εύκολο.

754
01:16:54,760 --> 01:16:56,200
Όχι, μπαμπά!

755
01:16:59,240 --> 01:17:01,280
Όχι! Μείνε εκεί!

756
01:17:38,000 --> 01:17:41,040
Πρέπει να τους θρυμματίσεις τον εγκέφαλο!

757
01:17:41,200 --> 01:17:42,720
Ήταν ο αδερφός της.

758
01:17:42,880 --> 01:17:46,160
Δαγκώματα; Τραύματα; Αίμα;

759
01:17:46,320 --> 01:17:48,720
Εντάξει. Πήγαινε.

760
01:17:52,880 --> 01:17:55,440
Μπορείς; Μπορείς να περάσεις;

761
01:17:55,600 --> 01:17:58,120
Ε, ποιος εκπαίδευσε ποιον;

762
01:18:02,560 --> 01:18:05,560
Συνέχισε. Λίγο ακόμα. Μέσα στο δάσος.

763
01:18:09,880 --> 01:18:13,200
Είσαι καλά; Έλα. Σήκω.
 Δεν μπορώ.

764
01:18:13,360 --> 01:18:15,840
 Προσπάθησε.
Μόνο για ένα δευτερόλεπτο.

765
01:18:40,440 --> 01:18:44,320
Ο πατέρας τους.
Πρέπει να σηκωθείς.

766
01:18:44,480 --> 01:18:46,560
Γουίλα. Δεν μπορώ.

767
01:18:46,720 --> 01:18:50,560
Δεν μπορώ. Εσύ μπορείς.

768
01:18:50,720 --> 01:18:55,800
Εσύ μπορείς.
Γι’ αυτό προπονείσαι.

769
01:18:55,960 --> 01:18:58,440
Μπορείς!

770
01:19:25,360 --> 01:19:27,600
Έτσι.

771
01:19:30,960 --> 01:19:33,000
Μπορώ να σε βοηθήσω.

772
01:19:49,200 --> 01:19:51,840
Έλα.

773
01:19:55,720 --> 01:19:57,680
Τα καταφέραμε.

774
01:20:03,520 --> 01:20:06,160
Η βάρκα είναι ακόμα εκεί.

775
01:20:09,400 --> 01:20:13,440
Εντάξει. Θα σε βοηθήσω να κατέβεις.

776
01:20:13,600 --> 01:20:16,640
Θυμάσαι πώς ξεκινάει η μηχανή;

777
01:20:16,800 --> 01:20:20,040
Νομίζω ναι.
 Θυμάσαι ή όχι;

778
01:20:20,200 --> 01:20:22,000
Θυμάμαι.

779
01:20:22,160 --> 01:20:27,840
Κόψε το σκοινί της άγκυρας, και η βάρκα
θα μπει μόνη της στο νερό.

780
01:20:28,000 --> 01:20:30,360
Αλλά, μπαμπά, εσύ...

781
01:20:37,280 --> 01:20:40,000
Όχι. Όχι.

782
01:20:40,160 --> 01:20:43,240
 Άκου.
 Όχι.

783
01:20:43,400 --> 01:20:47,880
Σου δίνω αρκετό χρόνο για να φύγεις.
Θα τους καθυστερήσω.

784
01:20:48,040 --> 01:20:51,960
 Όχι, θα πολεμήσω μαζί σου.
Ξέρω ότι μπορείς να πολεμήσεις.

785
01:20:52,120 --> 01:20:55,960
Το απέδειξες.
Όχι σήμερα. Όχι τώρα.

786
01:20:57,440 --> 01:21:00,240
Άσε με να μείνω.

787
01:21:00,400 --> 01:21:03,640
Άσε με να το κάνω αυτό για σένα.

788
01:21:05,720 --> 01:21:08,000
Είσαι πολεμίστρια, Γουίλα.

789
01:21:08,160 --> 01:21:11,520
Πάλεψε, αλλά θυμήσου να αγαπάς.

790
01:21:11,680 --> 01:21:15,000
Αγάπα τα πάντα, ακόμα και το σκοτάδι.

791
01:21:16,520 --> 01:21:19,200
Ο κόσμος είναι τόσο σπασμένος, μπαμπά.
Δεν μπορώ.

792
01:21:19,360 --> 01:21:21,720
Ο κόσμος δεν είναι σπασμένος, Γουίλα.

793
01:21:21,880 --> 01:21:24,080
Γιατί εσύ είσαι εδώ.

794
01:21:25,680 --> 01:21:27,840
Έτσι.

795
01:21:32,280 --> 01:21:35,160
Φύγε. Σε παρακαλώ, Βίλα.

796
01:21:35,320 --> 01:21:37,920
Γουίλα, φύγε!
Εντάξει.

797
01:21:40,520 --> 01:21:43,200
Μία μόνο κίνηση με το σπαθί!

798
01:22:05,280 --> 01:22:07,240
Εντάξει.

799
01:22:08,640 --> 01:22:11,440
Έλα, Ότσο.
Εμείς αναλαμβάνουμε αυτό.

800
01:22:13,720 --> 01:22:15,640
Όχι.

801
01:22:49,000 --> 01:22:51,040
Όχι. Όχι!

802
01:23:01,680 --> 01:23:03,680
Όχι! Όχι!

803
01:23:05,960 --> 01:23:08,400
Όχι!

804
01:23:12,120 --> 01:23:15,720
Λυπάμαι, Ότσο. Προσπάθησα.

805
01:23:26,120 --> 01:23:33,200
Κάποια μέρα θα σε ρωτήσουν
να τους πεις πώς σώθηκε ο κόσμος.

806
01:23:33,360 --> 01:23:37,080
Κι εσύ θα πεις ότι ήταν ένα κορίτσι
ονομαζόμενο Γουίλα,

807
01:23:37,240 --> 01:23:40,680
που ήταν δυνατή, γεμάτη
ελπίδα και φόβο.

808
01:23:42,840 --> 01:23:47,560
Η Γουίλα φοβόταν ό, τι θα ερχόταν,
αλλά ήταν έτοιμη.

809
01:23:50,640 --> 01:23:54,040
Γιατί, όπως σε
όλες τις καλές ιστορίες...

810
01:23:54,920 --> 01:23:57,440
... η Γουίλα είχε έναν ήρωα.

811
01:24:00,920 --> 01:24:04,480
Κι όταν θελήσουν να μάθουν αν ο Κόντιακ
είναι απλά μια όμορφη ιστορία,

812
01:24:04,640 --> 01:24:07,720
θα τους πεις ότι

813
01:24:07,880 --> 01:24:10,760
ο Κόντιακ είναι αληθινός.

814
01:24:10,920 --> 01:24:14,520
Ο ήρωας που έδωσε ελπίδα στη Γουίλα.

815
01:24:14,680 --> 01:24:18,320
Ο ήρωας που μας εμπνέει όλους εμάς.

816
01:24:23,200 --> 01:24:25,000
Πάμε!

817
01:24:45,200 --> 01:24:46,200
Ελάτε!

818
01:24:47,640 --> 01:24:49,120
Ελάτε.

819
01:24:54,040 --> 01:24:56,040
Ελάτε.

820
01:25:04,320 --> 01:25:09,320
Αυτή θα είναι η ιστορία για το πώς
ο κόσμος δεν έσπασε.

821
01:25:09,344 --> 01:25:36,944
<b>Απόδοση διαλόγων:Sparta</b>


