1
00:00:13,252 --> 00:00:14,687
[นีแกน] เมื่อก่อน
บนเมืองเดดซิตี้...

2
00:00:14,787 --> 00:00:16,655
สำหรับผู้ชายที่ต้องการ
ฉันดูดี!

3
00:00:16,755 --> 00:00:18,157
[อาร์มสตรอง] ฉันเป็น
จอมพลบาบิโลนใหม่

4
00:00:18,257 --> 00:00:19,658
คุณเคยเห็นผู้ชายคนนี้ไหม?

5
00:00:19,758 --> 00:00:21,194
แมนฮัตตันเป็นหนึ่งเดียว
ของศูนย์กลางแผ่นดินไหว

6
00:00:21,294 --> 00:00:22,761
ทหารทำลายล้างทั้งหมด
สะพานและอุโมงค์

7
00:00:22,861 --> 00:00:24,029
หวังว่าจะบรรจุมันไว้

8
00:00:24,130 --> 00:00:25,598
[Amaia] คุณต้องการอะไร?

9
00:00:25,698 --> 00:00:26,799
มันค่อนข้างชัดเจน

10
00:00:26,899 --> 00:00:27,833
คุณไอ้โง่
ไม่ได้มาจากแถวๆ นี้

11
00:00:27,933 --> 00:00:29,535
ชาวโครแอตเขามีลูกชายของฉัน

12
00:00:29,635 --> 00:00:31,036
[Amaia] ดังนั้นคุณต้องการ
ไปหาคนโรคจิต

13
00:00:31,137 --> 00:00:32,605
นั่นเราช่วยคุณได้

14
00:00:32,705 --> 00:00:35,708
[นีแกน] เขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก
ไอ้สารเลวบ้า

15
00:00:35,808 --> 00:00:37,110
ฉันจะยกผู้หญิงคนนั้นขึ้นมา

16
00:00:37,210 --> 00:00:39,845
จินนี่ ฉันจะมา
กลับมาหาคุณเร็ว ๆ นี้

17
00:00:39,945 --> 00:00:40,979
[จิ้งหรีดร้อง]

18
00:00:43,582 --> 00:00:47,986
[เสียงนกร้อง]

19
00:00:54,059 --> 00:00:57,596
[วอล์คเกอร์คำราม]

20
00:01:03,302 --> 00:01:05,171
[คำราม]

21
00:01:08,341 --> 00:01:11,009
เราต้องคุยกัน
เกาอันนั้น

22
00:01:11,110 --> 00:01:13,044
คุณต้องพูด

23
00:01:13,146 --> 00:01:14,547
คุณต้องการความช่วยเหลือ?

24
00:01:14,647 --> 00:01:17,483
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง.
ถ้าคุณไม่ตะโกนเพื่อมันล่ะ?

25
00:01:17,583 --> 00:01:20,018
ทั้งหมดที่ฉันทำมาหลายเดือนแล้ว

26
00:01:20,119 --> 00:01:22,388
กำลังพยายามค้นหา
สถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับคุณ

27
00:01:22,488 --> 00:01:25,558
และคุณก็ติดอยู่
สำหรับฉันเหมือนกาวบ้าโคตรๆ

28
00:01:25,657 --> 00:01:27,393
ฉันหันหลังกลับ
เป็นเวลาครึ่งวินาที

29
00:01:27,493 --> 00:01:29,728
และนั่นคือตอนที่
คุณตัดสินใจกระโดดสเก็ต!?

30
00:01:29,828 --> 00:01:32,965
[เสียงนกร้อง]

31
00:01:42,308 --> 00:01:43,876
ใช่.

32
00:01:43,976 --> 00:01:46,912
การ asswipe นี้พยายามแล้ว
เพื่อฆ่าเราเมื่อคืนนี้

33
00:01:47,012 --> 00:01:49,448
คิดว่าเราไม่ใช่.
มีเพียงคนเดียวที่เขาโกรธ

34
00:01:53,619 --> 00:01:54,687
อย่างน้อยก็บอกฉันหน่อยได้ไหม

35
00:01:54,787 --> 00:01:56,589
อะไรวะ
คุณกำลังทำอะไรอยู่ข้างนอกนี้เหรอ?

36
00:01:56,689 --> 00:02:00,159
[เสียงนกร้อง]

37
00:02:05,898 --> 00:02:09,268
[นีแกน] คุณสูญเสียไดโนของคุณ
ให้ตายเถอะ

38
00:02:09,368 --> 00:02:11,337
ทิ้งไปแล้วเหรอ?

39
00:02:14,673 --> 00:02:17,610
ตกลง. เอาล่ะ.

40
00:02:17,709 --> 00:02:21,846
เราจะตามรอยพระเจ้าอีกครั้ง
รอยเท้าอันเลวร้ายของเรา

41
00:02:22,715 --> 00:02:28,754
[เสียงดังเครื่องยนต์เดินไม่สะดวก]

42
00:02:32,157 --> 00:02:34,026
[เครื่องยนต์หยุดทำงาน]

43
00:02:34,893 --> 00:02:36,829
[นกนางนวลส่งเสียงร้อง]
[คลื่นซัด]

44
00:02:36,929 --> 00:02:43,035
[เพลงที่ทำให้ไม่สงบ]

45
00:02:56,749 --> 00:03:02,721
[ดนตรีเข้มข้นขึ้น]

46
00:03:08,894 --> 00:03:14,967
[เพลงประกอบ]

47
00:03:58,477 --> 00:04:03,181
[เสียงแคร็ก]

48
00:04:11,156 --> 00:04:12,991
[นกนางนวลส่งเสียงร้อง]

49
00:04:13,091 --> 00:04:17,863
[เสียงแคร็กยังคงดำเนินต่อไป]

50
00:04:30,509 --> 00:04:32,545
[เสียงกริ่ง]

51
00:04:33,846 --> 00:04:36,749
[นีแกนหัวเราะ]
คุณได้อะไรที่นั่น?

52
00:04:36,849 --> 00:04:38,584
มันคือขี้ผึ้ง

53
00:04:38,684 --> 00:04:40,653
ฉันได้ยินมาว่ามันดีสำหรับการตัด
ฉันขอสักหน่อยได้ไหม?

54
00:04:41,720 --> 00:04:43,188
ไม่

55
00:04:43,688 --> 00:04:45,758
[Amaia] ที่แปดปลอดภัยแล้ว
จนถึงประมาณวันที่ 30

56
00:04:45,858 --> 00:04:47,125
แล้วเราจะวนไปรอบๆ

57
00:04:47,225 --> 00:04:48,794
[ทอมมาโซ] อาจจะเช่นกัน
เป็นแผนที่ของดวงจันทร์

58
00:04:48,894 --> 00:04:50,529
หรือยองเกอร์ส

59
00:04:50,629 --> 00:04:52,765
ถนนเหล่านี้ส่วนใหญ่ห้ามเข้า

60
00:04:52,865 --> 00:04:54,600
ติดขัดกับผนัง
มีเนื้อ

61
00:04:54,700 --> 00:04:56,101
แล้ววันที่ 33 ล่ะ?

62
00:04:56,201 --> 00:04:58,771
[Amaia] ไม่ เขามีกับดัก
ขึ้นๆ ลงๆ ตลอดช่วงอายุ 30

63
00:04:58,871 --> 00:05:00,839
นานแค่ไหนคุณ
พวกคุณเคยมาที่นี่เหรอ?

64
00:05:02,307 --> 00:05:05,778
เราไม่ใช่นักท่องเที่ยว
นั่นแน่นอน

65
00:05:05,878 --> 00:05:08,647
แค่...เด็กๆ
เมื่อทุกอย่างพังทลายลง

66
00:05:11,049 --> 00:05:13,452
สองสามสัปดาห์แรก
แย่ที่สุด

67
00:05:13,552 --> 00:05:15,488
ฉันหมายความว่ามันแพร่กระจายเร็วมาก

68
00:05:15,588 --> 00:05:18,256
ผ่านทางรถไฟใต้ดิน
อาคาร

69
00:05:18,357 --> 00:05:20,426
ร่างกายกำลังขึ้นมา
จากพื้นดิน

70
00:05:20,526 --> 00:05:22,461
ตกลงมาจากท้องฟ้า

71
00:05:22,561 --> 00:05:24,630
[ถอนหายใจ]

72
00:05:24,730 --> 00:05:26,599
เราก็รอต่อไป
กองทัพมาปรากฏตัว

73
00:05:26,699 --> 00:05:29,768
เหี้ย ใครก็ได้

74
00:05:29,868 --> 00:05:32,237
และเมื่อพวกเขามาถึงที่นี่ในที่สุด

75
00:05:32,337 --> 00:05:36,609
เราโง่พอที่จะคิด
ว่าพวกเขาจะมาช่วยเรา

76
00:05:36,709 --> 00:05:39,277
จากนั้นเราก็เฝ้าดูพวกเขา
ระเบิดสะพาน

77
00:05:39,378 --> 00:05:41,079
อุโมงค์

78
00:05:41,179 --> 00:05:43,649
ทิ้งเราไว้ในกับดักแห่งความตายนี้

79
00:05:43,749 --> 00:05:47,185
เรากำลังรวบรวมมันเข้าด้วยกัน
ทีละเล็กทีละน้อย

80
00:05:47,285 --> 00:05:50,456
จนกระทั่งเขาปรากฏตัวขึ้น
ขอคนมาร่วมด้วย

81
00:05:50,556 --> 00:05:54,460
เสนอความคุ้มครอง
ความสะดวกสบายของสิ่งมีชีวิต

82
00:05:54,560 --> 00:05:56,328
เขาต้องการอะไรกับคุณ?

83
00:05:56,429 --> 00:05:57,696
เพื่อให้เราปลอดภัย

84
00:05:57,796 --> 00:06:00,032
ความหวาดระแวงของเขา
เวอร์ชันบ้าๆ นั่น

85
00:06:00,132 --> 00:06:01,767
ฆ่าหรือถูกฆ่า.

86
00:06:01,867 --> 00:06:03,636
[Amaia] เราไม่เคย
จะลงทะเบียนเพื่อสิ่งนั้น

87
00:06:03,736 --> 00:06:06,505
เราไม่รับคำสั่งจาก
ไม่มีน็อตยึดสะพานและอุโมงค์

88
00:06:06,605 --> 00:06:09,842
[ทอมมาโซ] ตอนนี้
เขาพยายามจะฆ่าเรา

89
00:06:09,942 --> 00:06:11,043
ขโมยจากเรา

90
00:06:11,143 --> 00:06:12,377
จับและทรมานเรา

91
00:06:12,478 --> 00:06:15,548
เพื่อที่เขาจะได้เรียนรู้วิธีการ
ฆ่าและขโมยอีก

92
00:06:15,648 --> 00:06:19,051
เราคนเดียวเท่านั้น
เคยมีชีวิตอยู่

93
00:06:19,151 --> 00:06:21,554
และนั่นไม่ใช่
อะไรก็ได้นอกจากโชค

94
00:06:21,654 --> 00:06:23,589
ฉันต้องไปตรวจซอย

95
00:06:26,792 --> 00:06:28,527
โอ้อึ

96
00:06:28,627 --> 00:06:29,695
ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ--

97
00:06:29,795 --> 00:06:31,797
ไม่เป็นไร.

98
00:06:31,897 --> 00:06:33,231
เธอแข็งแกร่งกว่าที่เธอเห็น

99
00:06:33,331 --> 00:06:35,768
และเธอก็ดูแข็งแกร่งราวกับคนบ้า

100
00:06:37,470 --> 00:06:43,576
[พยายามหายใจสะอื้น]

101
00:06:47,646 --> 00:06:52,017
[เอี๊ยด]
[คลื่นซัด]

102
00:06:58,190 --> 00:07:04,296
[เพลงเครียด]

103
00:07:05,363 --> 00:07:08,300
[นกนางนวลส่งเสียงร้อง]

104
00:07:23,649 --> 00:07:27,553
[เสียงดังหวือ]
[คนเดินคำราม]

105
00:07:27,653 --> 00:07:29,387
[ทอมมาโซ] อยาก
ไปที่โครเอเชีย

106
00:07:29,488 --> 00:07:30,923
เราแค่ต้องผ่านมันไปได้

107
00:07:31,023 --> 00:07:33,959
มันกำลังนำเนื้อเข้ามา
จากทั่วทุกมุมเมือง

108
00:07:34,059 --> 00:07:35,794
[Amaia] ถูกต้องแล้ว

109
00:07:35,894 --> 00:07:41,734
[เพลงที่เล่นจากโฟลต]
[คนเดินคำราม]

110
00:07:46,204 --> 00:07:48,440
พระเจ้าแดง ขบวนพาเหรดกำลังดูอยู่
ปีนี้ก็จะหยาบๆ หน่อย

111
00:07:48,541 --> 00:07:49,708
[แม็กกี้] เราเป็นยังไงบ้าง
เข้าไปในสนามประลองเหรอ?

112
00:07:49,808 --> 00:07:52,611
คุณไม่.

113
00:07:52,711 --> 00:07:54,112
-ท่อระบายน้ำ
-[อาไมอา] ไม่นะ

114
00:07:54,212 --> 00:07:56,414
กองทัพรุกไปหมด
พวกเนื้อหนังที่พวกเขาฆ่า

115
00:07:56,515 --> 00:07:58,784
จนกระทั่งพวกเขาถูกเปลี่ยน
เข้าสู่เนื้อด้วย

116
00:07:58,884 --> 00:08:00,619
ปิดผนึกอย่างดีและแน่นหนา

117
00:08:00,719 --> 00:08:03,288
[นีแกน] คุณพูดอย่างหนึ่ง
คนของเจ้าออกไปแล้ว

118
00:08:03,388 --> 00:08:06,959
ดูสิ ฉันแค่คาดการณ์เฉยๆ
ที่นี่ แต่...

119
00:08:07,059 --> 00:08:08,627
ถ้ามีคนยากจน
ออกจากอัลคาทราซ--

120
00:08:08,727 --> 00:08:12,765
แล้วมีทางกลับเข้าไป..
ใครหนี?

121
00:08:14,600 --> 00:08:19,304
ทอมมาโซ บอกเราหน่อยสิ
คุณออกไปได้อย่างไร

122
00:08:19,404 --> 00:08:21,306
มันคือทั้งหมดที่เราต้องรู้

123
00:08:21,406 --> 00:08:24,342
หรือ... เราจะแสดงให้พวกเขาเห็นก็ได้

124
00:08:24,442 --> 00:08:26,645
เลขที่ การตัดสินใจ
ได้ทำไปแล้ว

125
00:08:26,745 --> 00:08:28,146
แล้วไงล่ะ เราก็แค่.
จะนั่งรอบๆ

126
00:08:28,246 --> 00:08:29,481
กระตุกจู๋ของเราเหรอ?

127
00:08:29,582 --> 00:08:31,784
เขาบุกบ้านเรา!
เขาฆ่าคนของเรา!

128
00:08:31,884 --> 00:08:33,150
-เราทำไม่ได้เพียงแค่--
- ลูเธอร์พูดถูก

129
00:08:33,251 --> 00:08:35,153
มันเป็นความเสี่ยงเมื่อเราลงคะแนน
ลงครั้งแรก

130
00:08:35,253 --> 00:08:37,689
และตอนนี้ก็ยังมี
พวกเราน้อยลงและฉัน...

131
00:08:37,789 --> 00:08:40,325
ฉันไม่รู้ว่าฉันสามารถ...

132
00:08:40,424 --> 00:08:42,695
ฉันหมายถึง...

133
00:08:42,794 --> 00:08:44,963
การกลับไปที่นั่นก็เหมือนกับ...

134
00:08:45,063 --> 00:08:48,634
ฉันกำลัง อืม กำลังได้รับ
ความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ ของเดจาวู

135
00:08:49,802 --> 00:08:52,771
เมื่อสิบสองสิบห้าปีก่อน
มี...

136
00:08:52,871 --> 00:08:54,873
เป็นคนทางใต้

137
00:08:54,973 --> 00:08:58,844
ปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนเลย
เหมือนกับผู้ชายคนนี้มาก

138
00:08:58,944 --> 00:09:01,980
ทุกคนแห่กันเข้ามาหาเขาเพราะว่า
เขารู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร

139
00:09:02,080 --> 00:09:06,284
สิ่งที่พวกเขาต้องการ
การป้องกัน

140
00:09:06,384 --> 00:09:07,953
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า

141
00:09:08,053 --> 00:09:10,522
ดังนั้นเราจึงสร้างป้อมปราการที่เลวร้าย

142
00:09:10,623 --> 00:09:13,959
ได้จัดตั้งกองทัพออกมา
พวกโรคจิต

143
00:09:14,059 --> 00:09:15,961
และเขาบังคับคนให้เข้าร่วม

144
00:09:16,061 --> 00:09:17,663
และถ้าพวกเขาไม่ทำล่ะ?

145
00:09:17,763 --> 00:09:20,198
ค้อนก็ลงมา

146
00:09:20,298 --> 00:09:23,168
เร็วๆ นี้ ประชาชนทั้งหลาย
พวกเขาเบื่อหน่ายกับมัน

147
00:09:23,268 --> 00:09:24,870
ดังนั้นพวกเขาจึงรวมตัวกัน

148
00:09:24,970 --> 00:09:29,207
และพวกเขาก็ตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้ว
เพื่อเอาค้อนนั้นกลับมา

149
00:09:29,307 --> 00:09:32,811
- แล้วเกิดอะไรขึ้น?
- มันได้ผล

150
00:09:32,911 --> 00:09:34,847
ใช่แล้ว มันได้ผล

151
00:09:34,947 --> 00:09:38,116
[เสียงหวือหวาในพื้นหลัง]

152
00:09:42,320 --> 00:09:43,121
[ถอนหายใจ]

153
00:09:45,023 --> 00:09:48,927
เราจะคุยกับคนอื่นๆ

154
00:09:50,328 --> 00:09:53,632
[ยางกรี๊ด]

155
00:09:55,367 --> 00:10:03,642
[เพลงเครียด]

156
00:10:33,471 --> 00:10:35,407
ยินดีต้อนรับ!

157
00:10:37,209 --> 00:10:43,315
[ดนตรีเริ่มมืดลง]

158
00:11:01,433 --> 00:11:07,205
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจนในระยะไกล]

159
00:11:08,741 --> 00:11:09,975
[ทอมมาโซ] บางครั้ง
ประตูจะเปิดออก

160
00:11:10,075 --> 00:11:13,345
และเขาจะเสนอให้ฉัน
อาหารหรือยา

161
00:11:13,445 --> 00:11:16,081
ทั้งหมดที่ฉันต้องทำ
กำลังเริ่มพูด

162
00:11:16,181 --> 00:11:19,151
พวกเราเหลืออยู่กี่คน
ที่ที่เราซ่อนตัวอยู่

163
00:11:19,251 --> 00:11:20,618
[หัวเราะเบา ๆ]

164
00:11:20,719 --> 00:11:23,588
แต่ฉันรู้อย่างที่สอง
ฉันพูด ฉันจะถูกขวาน ดังนั้น...

165
00:11:23,688 --> 00:11:27,159
คุณรู้ไหมว่าประตูเปิดอยู่ตลอดเวลา

166
00:11:27,259 --> 00:11:29,728
แต่เอาเป็นว่ามีอยู่
ไม่มีอาหารและยาอีกต่อไป

167
00:11:31,096 --> 00:11:32,965
เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก

168
00:11:33,065 --> 00:11:34,833
nonno ของฉันเคยพูดคุย
เกี่ยวกับการทำงานกับลูกเรือ

169
00:11:34,933 --> 00:11:36,501
ที่สร้างสถานีเพนน์ขึ้นมาใหม่

170
00:11:36,601 --> 00:11:39,170
ประชาชนสันนิษฐานว่า
สถานีเก่าหายไปแล้ว

171
00:11:39,271 --> 00:11:42,808
แต่คุณปู่ เขารู้จุดนั้นดี
ที่พวกเขาออกจากกรอบ

172
00:11:42,908 --> 00:11:45,978
ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพง

173
00:11:46,078 --> 00:11:47,379
คืนหนึ่ง พวกบูราซี

174
00:11:47,479 --> 00:11:49,982
ใจดีพอ
เพื่อทำความสะอาดเซลล์ของฉัน

175
00:11:50,082 --> 00:11:52,017
จากเลือดทั้งหมด
พวกเขาหกเข้าไปในนั้น

176
00:11:52,117 --> 00:11:55,187
และโชคดีสำหรับฉัน
มีเนื้อเข้ามา

177
00:11:55,287 --> 00:11:57,522
ฉันวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

178
00:11:57,622 --> 00:12:01,827
ปฏิบัติตามกรอบ
พบอุโมงค์

179
00:12:01,927 --> 00:12:04,997
แล้วไกลแค่ไหน.
เซลล์เมื่อเราเข้าไปแล้ว?

180
00:12:05,097 --> 00:12:06,364
ใกล้แล้ว.

181
00:12:06,464 --> 00:12:07,499
[แตะโต๊ะสองครั้ง]

182
00:12:07,599 --> 00:12:09,401
คงไม่ธนาคารหรอก.
เซลล์เหล่านั้นเต็มแล้ว

183
00:12:09,501 --> 00:12:10,702
หลังจากการหายตัวไปของคุณ

184
00:12:10,803 --> 00:12:12,504
เขาจะย้ายคน
นอกสถานที่

185
00:12:12,604 --> 00:12:14,072
คุณรู้ได้อย่างไร?

186
00:12:15,473 --> 00:12:17,075
นั่นคือสิ่งที่เขาจะได้ทำ

187
00:12:19,644 --> 00:12:21,379
เขาและชาวโครแอต
รู้จักกัน

188
00:12:21,479 --> 00:12:24,716
พวกเขากลับไป กลับมาแล้ว.

189
00:12:24,817 --> 00:12:28,586
เขารู้ว่าเขาคิดอย่างไร

190
00:12:30,122 --> 00:12:31,523
ฮะ.

191
00:12:31,623 --> 00:12:32,724
แล้วพวกเขาล่ะเป็นเพื่อนกันเหรอ?

192
00:12:32,825 --> 00:12:37,395
คือ. ยิงใส่เขา
เป่าหูของเขาออก

193
00:12:37,495 --> 00:12:41,366
เขาหลอกเขาได้
ล่อเขาออกจากเวที

194
00:12:41,466 --> 00:12:45,037
และเราจะทำให้เขาบอกฉัน
ลูกชายของฉันอยู่ที่ไหน

195
00:12:45,137 --> 00:12:47,605
และเราก็ฆ่าเขา

196
00:12:47,705 --> 00:12:49,407
พวกเราที่เหลือ
จะเข้าโจมตีประชากรของพระองค์

197
00:12:49,507 --> 00:12:51,009
เขาจึงตามคุณไปไม่ได้

198
00:12:51,109 --> 00:12:52,110
[ลูเธอร์] ฉันขอโทษ

199
00:12:52,210 --> 00:12:54,612
คุณบอกว่าเขายิง
เขาหูดับใช่ไหม?

200
00:12:54,712 --> 00:12:56,048
แล้วจะหลอกเขายังไงล่ะ?

201
00:12:56,148 --> 00:12:58,416
คุณไม่คิด
เขาต้องการคืนทุนเหรอ?

202
00:12:58,516 --> 00:13:01,586
ตาต่อตา?
ดิ๊กสำหรับหู?

203
00:13:01,686 --> 00:13:04,122
แล้วถ้าคุณผิดล่ะ?

204
00:13:04,222 --> 00:13:05,257
เกิดอะไรขึ้นถ้ามันไม่ทำงาน?

205
00:13:05,357 --> 00:13:06,424
มันจะทำงาน

206
00:13:06,524 --> 00:13:09,227
คุณจะพาเราฆ่ากันหมด
และเพื่ออะไร?

207
00:13:09,327 --> 00:13:11,096
สำหรับลูกชายของฉัน

208
00:13:11,196 --> 00:13:12,430
เพื่อที่ฉันจะได้ลูกชายของฉัน

209
00:13:12,530 --> 00:13:15,400
ลูกชายของคุณตายแล้ว!

210
00:13:15,500 --> 00:13:16,935
ฉันคิดว่าคุณรู้เรื่องนี้

211
00:13:17,035 --> 00:13:18,803
[นีแกน] เอาล่ะ
คุณรู้อะไรไหม?

212
00:13:18,904 --> 00:13:22,507
มันเป็นวันที่ยาวนาน
เอาล่ะห้า

213
00:13:23,708 --> 00:13:25,911
[พูดคุยไม่ชัดเจน]

214
00:13:37,189 --> 00:13:42,928
[เสียงดังหวือ]

215
00:13:43,028 --> 00:13:46,264
[กุญแจดังลั่น]
[ปลดล็อคประตู]

216
00:13:49,734 --> 00:13:51,503
[ประตูปิด]

217
00:14:06,718 --> 00:14:12,790
[เพลงประสานเสียงโครเอเชียที่ผ่อนคลาย
Proplakat Ce Zora , plays]

218
00:14:12,891 --> 00:14:14,359
[ประตูเปิด]

219
00:14:18,430 --> 00:14:19,864
[ประตูปิด]

220
00:14:21,099 --> 00:14:22,634
[ถอนหายใจ]

221
00:14:24,769 --> 00:14:26,371
ชิลล์ๆ นะนี่
ไม่ใช่เหรอ?

222
00:14:30,775 --> 00:14:31,843
[เปิดสวิตช์ความร้อน]

223
00:14:31,944 --> 00:14:34,712
[ชาวโครแอต] มาแล้ว!

224
00:14:36,414 --> 00:14:39,351
ติดคุกก็ไม่เลวใช่ไหม?

225
00:14:39,451 --> 00:14:41,086
[หัวเราะเบา ๆ]

226
00:14:47,459 --> 00:14:49,594
ฉันคิดว่าสวยกว่าของคุณ

227
00:14:50,595 --> 00:14:51,997
ไฟ.

228
00:14:52,097 --> 00:14:54,532
ความร้อน, ดนตรี.

229
00:14:54,632 --> 00:14:55,700
ดื่ม.

230
00:14:55,800 --> 00:14:57,669
อาหาร.

231
00:15:01,839 --> 00:15:03,775
คุณจะต้องหิว

232
00:15:06,811 --> 00:15:08,613
พาสต้า.

233
00:15:14,987 --> 00:15:17,522
ฉันสัญญาว่ามันไม่ใช่เวทมนตร์

234
00:15:19,958 --> 00:15:22,727
วิทยาศาสตร์เท่านั้น

235
00:15:22,827 --> 00:15:26,898
นั่นคืออาชีพของฉัน
พลังงานทางเลือก

236
00:15:26,999 --> 00:15:31,403
โดยธรรมชาติแล้ว
เมื่อฉันมาถึงที่นี่ครั้งแรก

237
00:15:31,503 --> 00:15:33,105
ฉันทำไม่ได้
ช่วยถามตัวเองว่า

238
00:15:33,205 --> 00:15:37,575
สิ่งใดมีมากที่สุด
ทรัพยากรธรรมชาติ

239
00:15:37,675 --> 00:15:39,144
บนเกาะนี้เหรอ?

240
00:15:42,314 --> 00:15:43,548
ความตาย.

241
00:15:43,648 --> 00:15:45,250
ท่อระบายน้ำก็เต็มไปหมด

242
00:15:45,350 --> 00:15:47,585
ขณะที่ร่างกายพังทลายลง
พวกมันผลิตมีเทน

243
00:15:47,685 --> 00:15:50,788
และเนื่องจากระหว่างโมเลกุล
กองกำลังอ่อนแอ

244
00:15:50,888 --> 00:15:56,228
สามารถปรับแรงดันแก๊สได้
ให้เป็นเชื้อเพลิงเหลว

245
00:15:56,328 --> 00:15:58,896
ที่อุณหภูมิปกติ

246
00:16:00,332 --> 00:16:02,334
น่าทึ่งใช่มั้ยล่ะ?

247
00:16:03,901 --> 00:16:09,307
สิ่งที่เราได้สร้างไว้ที่นี่
เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

248
00:16:15,247 --> 00:16:17,415
และยินดีต้อนรับทุกท่าน

249
00:16:23,055 --> 00:16:26,558
แล้วคุณมาที่นี่ทำไม

250
00:16:26,658 --> 00:16:29,194
แล้วคุณพาใครมาด้วย?

251
00:16:31,063 --> 00:16:32,764
[ถอนหายใจ]

252
00:16:34,666 --> 00:16:35,933
[เครื่องเงินส่งเสียงดัง]

253
00:16:36,034 --> 00:16:40,472
คุณเข้าใจ,
ฉันไม่สามารถให้ที่หลบภัยแก่คุณได้

254
00:16:40,572 --> 00:16:42,540
จนกว่าคุณจะไม่อีกต่อไป
ก่อให้เกิดภัยคุกคาม

255
00:16:44,909 --> 00:16:46,644
เพราะเหนือสิ่งอื่นใด เหนือสิ่งอื่นใด

256
00:16:46,744 --> 00:16:50,315
ในความชั่วร้ายและชั่วร้ายนี้
โลก,

257
00:16:50,415 --> 00:16:53,518
เราต้องอยู่อย่างปลอดภัย

258
00:16:57,955 --> 00:17:03,495
[บันทึกเสียงแตก ข้าม]

259
00:17:03,595 --> 00:17:05,530
ตรวจเนื้อแล้วเหรอ?

260
00:17:08,199 --> 00:17:13,138
เนื้อเน่าสามารถโฮสต์ได้
แบคทีเรียทุกประเภท

261
00:17:13,238 --> 00:17:16,007
และไม่มีการรักษา
ที่เราเคยมี

262
00:17:16,108 --> 00:17:18,142
ทั้งหมดอาจถึงตายได้

263
00:17:21,446 --> 00:17:25,517
เหตุใดคุณจึงจะให้บริการฉัน
เนื้อเน่าเหรอ?

264
00:17:25,617 --> 00:17:27,651
-จริงๆแล้วมันคือ--
- อ่า อ่า!

265
00:17:27,752 --> 00:17:33,758
[เพลงที่ตึงเครียดและน่ากลัว]

266
00:17:51,676 --> 00:17:53,111
อ่า..

267
00:17:54,011 --> 00:17:55,513
อ่า?

268
00:18:02,487 --> 00:18:04,789
[อึกทึก]

269
00:18:10,662 --> 00:18:12,264
[แตก]

270
00:18:18,836 --> 00:18:22,106
[กางเกง]

271
00:18:28,880 --> 00:18:33,885
[เพลงที่ตึงเครียดและน่ากลัว]

272
00:18:33,985 --> 00:18:35,153
[ประตูเปิด]

273
00:18:39,157 --> 00:18:42,827
[คนเดินคำราม]

274
00:18:59,577 --> 00:19:05,683
[เพลงอันมืดมนโหยหา]

275
00:19:39,617 --> 00:19:41,185
[นีแกนไอ]

276
00:19:42,254 --> 00:19:44,856
เฮ้ขอโทษ ฉัน เอ่อ...

277
00:19:51,429 --> 00:19:53,665
ฉันเจอสิ่งนี้ที่ด้านหลังของ
หนึ่งในร้านค้านักท่องเที่ยวเหล่านั้น

278
00:19:53,765 --> 00:19:56,501
ฉันจำได้ เอ่อ...

279
00:19:56,601 --> 00:19:59,604
ฉันจำได้ว่าเฮอร์เชลเคยทำ
ใส่แบบเดียวกับมัน

280
00:19:59,704 --> 00:20:02,073
คิดว่าบางทีคุณอาจจะให้
แก่เขาเมื่อคุณเห็นเขา

281
00:20:04,776 --> 00:20:07,979
เขาผิดแล้ว ลูเธอร์
เขาผิด

282
00:20:08,079 --> 00:20:09,847
แผนของคุณจะได้ผล

283
00:20:09,947 --> 00:20:12,550
ถ้าคุณอยากจะพูดถึงมัน
หรืออะไรก็ตาม ฉัน...

284
00:20:13,251 --> 00:20:18,456
ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่นิยม
ฉันทำบางครั้ง...

285
00:20:18,556 --> 00:20:20,425
รู้วิธีหุบปาก

286
00:20:35,139 --> 00:20:37,241
[เก้าอี้ลั่นดังเอี๊ยด]

287
00:20:39,811 --> 00:20:42,780
เมื่อชาวโครเอเซีย
ปรากฏตัวที่ประตูของเรา ...

288
00:20:44,749 --> 00:20:48,753
ฉันบอกเฮอร์เชล...
เพื่อเข้าไปในห้องใต้ดินราก

289
00:20:51,523 --> 00:20:53,491
ฉันพยายามทำให้เขาซ่อน

290
00:20:53,591 --> 00:20:55,226
เมื่อถึงตอนนั้นฉันก็บอกได้เลยว่าออกไป
และเขาจะไปทางขวา

291
00:20:55,327 --> 00:20:57,329
เพียงเพื่อจะเกลียดชังฉัน

292
00:20:57,429 --> 00:20:58,896
และเขาก็ไปคว้า
พลั่วและอิฐของเขา

293
00:20:58,996 --> 00:21:01,198
เหมือนจะทำอะไรก็ได้

294
00:21:03,167 --> 00:21:05,136
และฉันบอกเขาว่าเขาโง่

295
00:21:07,004 --> 00:21:09,374
เขาบอกให้ผมลง
เขากลับมาอีกครั้ง

296
00:21:14,512 --> 00:21:16,881
และนั่นคือสิ่งสุดท้าย
ที่เราพูดกัน

297
00:21:17,782 --> 00:21:21,553
และฉันก็ทำพัง
หลายวิธีก่อนหน้านั้น

298
00:21:21,653 --> 00:21:24,456
คลำหาผ่าน,
ทำมันด้วยตัวเราเอง...

299
00:21:29,193 --> 00:21:30,395
มีคนไม่มาก

300
00:21:30,495 --> 00:21:34,298
นั่นหมายถึงอะไรก็ตาม
สำหรับฉันในโลกนี้

301
00:21:34,399 --> 00:21:38,436
แต่ก็มีเพียงพอ

302
00:21:38,536 --> 00:21:42,139
และสิ่งที่เหลืออยู่ทั้งหมด
ของพวกเขาอยู่ในกล่องนี้

303
00:21:45,042 --> 00:21:47,011
และฉัน...

304
00:21:51,916 --> 00:21:53,918
ไม่กี่ปีที่ผ่านมา

305
00:21:54,018 --> 00:21:55,453
โจชัว แอนนี่ และฉัน

306
00:21:55,553 --> 00:21:58,590
เราอาศัยอยู่ในบริเวณเล็กๆ นี้
ห้องโดยสารด้านนอกของนิวบาบิลอน

307
00:22:00,224 --> 00:22:01,793
วันหนึ่งแอนนี่ตัดสินใจ
เพื่อเข้าไปในเมือง

308
00:22:01,893 --> 00:22:03,695
เพื่อทำการซื้อขาย

309
00:22:06,230 --> 00:22:09,233
เมื่อเธอไม่อยู่บ้าน
ตอนค่ำ ฉัน เอ่อ...

310
00:22:09,333 --> 00:22:12,336
ฉันรู้ว่ามีบางอย่างผิดพลาด

311
00:22:12,437 --> 00:22:16,641
ฉันไปหาเธอ
ฉันพบเธอ

312
00:22:16,741 --> 00:22:18,710
และเธอก็...

313
00:22:21,078 --> 00:22:22,279
[ถอนหายใจ]

314
00:22:22,380 --> 00:22:23,515
เธอเคย--

315
00:22:23,615 --> 00:22:27,719
เธอถูกปล้น
โดนตีและ เอ่อ...

316
00:22:30,121 --> 00:22:33,825
เธอขอร้องฉันว่าอย่าทำ
ทำสิ่งที่โง่

317
00:22:33,925 --> 00:22:37,395
นรกคุณรู้จักฉัน
ฉันพบพวกเขาแล้ว

318
00:22:38,630 --> 00:22:40,965
ทั้งห้าคนเลย

319
00:22:41,065 --> 00:22:43,901
หลุมดื่มอึบ้าง

320
00:22:45,770 --> 00:22:49,006
พูดตามตรง ฉันไม่คิดว่าฉัน
กระทั่งอยากจะฆ่าพวกมันด้วยซ้ำ

321
00:22:49,106 --> 00:22:53,010
หลังจากนั้นเราก็วิ่งหนี
และมันก็ยากมากสำหรับแอนนี่

322
00:22:53,110 --> 00:22:54,846
ฉันจึงพาพวกเขาขึ้นรถไฟเกวียน
ถึงมิสซูรี

323
00:22:54,946 --> 00:22:57,148
และฉันก็บอกว่าฉันจะเป็น
ข้างหลังพวกเขา

324
00:22:59,250 --> 00:23:01,218
ฉันอยู่.

325
00:23:01,318 --> 00:23:04,355
ฉันคิดถึงพวกเขา
ทุกวัน

326
00:23:04,456 --> 00:23:06,357
ฉันหวังว่าพระเจ้าพวกเขาจะโอเค

327
00:23:06,458 --> 00:23:09,260
และบางทีฉันอาจไม่มีสิทธิ์
ด้วยความหวังว่า

328
00:23:11,162 --> 00:23:12,997
ฉันไม่รู้ แม็กกี้

329
00:23:14,832 --> 00:23:17,702
ฉันหมายความว่าเรามีอะไรอีก?

330
00:23:17,802 --> 00:23:19,270
นอกจากความหวังแล้ว

331
00:23:23,508 --> 00:23:25,710
[นีแกนถอนหายใจ]

332
00:23:25,810 --> 00:23:27,612
ฉันคิดว่าคุณรู้
หุบปากยังไง

333
00:23:36,988 --> 00:23:42,059
[คนเดินคำราม]

334
00:23:42,159 --> 00:23:45,897
[เพลงเครียด]

335
00:23:45,997 --> 00:23:51,368
[วอล์คเกอร์คำราม]

336
00:23:59,611 --> 00:24:01,212
[นีแกน] เราทำไม่ได้
ทำสิ่งนี้ต่อไป

337
00:24:01,312 --> 00:24:06,784
กำลังมองหาสิ่งนี้อยู่
แกล้งไดโนเสาร์ทั้งวัน

338
00:24:06,884 --> 00:24:11,623
[ถอนหายใจ] ฉันต้องหา
สถานที่ที่ดีกว่าสำหรับคุณ

339
00:24:11,723 --> 00:24:15,259
และคุณต้องพูด

340
00:24:15,359 --> 00:24:17,929
คุณรู้ไหมฉันโทรออก
สำหรับคุณแล้วคุณ...

341
00:24:18,029 --> 00:24:19,697
คุณโทรกลับ โอเคไหม?

342
00:24:19,797 --> 00:24:22,867
คุณกำลังมีปัญหาคุณพูดอย่างนั้น

343
00:24:22,967 --> 00:24:26,738
เฮ้! คุณฟังฉันอยู่หรือเปล่า?

344
00:24:26,838 --> 00:24:30,107
ไม่นะ จินนี่
คุณไม่สามารถปฏิเสธได้

345
00:24:30,207 --> 00:24:31,909
เอาล่ะ อาจจะย้อนกลับไปในวันนั้น

346
00:24:32,009 --> 00:24:33,811
คุณสามารถไปดูได้
แพทย์ของรัฐบางคน

347
00:24:33,911 --> 00:24:36,280
และเขาจะช่วยให้คุณได้รับ
ผ่านเรื่องเลวร้ายทั้งหมด

348
00:24:36,380 --> 00:24:38,415
คุณผ่านมาแล้ว

349
00:24:38,516 --> 00:24:40,484
แต่นั่นไม่ใช่
กรณีอีกต่อไป

350
00:24:40,585 --> 00:24:42,453
ดังนั้นคุณต้องข้ามไป
การรับมือเรื่องไร้สาระทั้งหมด

351
00:24:42,554 --> 00:24:46,991
และตรงไปที่
การมีชีวิตอยู่อย่างไร้สาระ

352
00:24:47,091 --> 00:24:50,762
คุณได้ยินฉันไหม?

353
00:24:50,862 --> 00:24:52,530
ได้ยินฉันมั้ย!?

354
00:24:56,901 --> 00:24:58,636
[ถอนหายใจ]

355
00:24:58,736 --> 00:25:04,341
[เสียงนกร้อง]

356
00:25:12,283 --> 00:25:13,785
เฮ้.

357
00:25:16,754 --> 00:25:18,923
คุณรู้ไหมว่าปัญหาคืออะไร?

358
00:25:19,023 --> 00:25:20,992
ปัญหาคือ
เราไม่มีโอกาสในการขายเลย

359
00:25:21,092 --> 00:25:24,996
หรือนรกอาจจะเป็น
โอกาสในการขายอยู่รอบตัวเรา

360
00:25:25,096 --> 00:25:27,364
และเราไม่สามารถมองเห็นพวกมันได้

361
00:25:28,265 --> 00:25:32,169
[วอล์คเกอร์คำราม]

362
00:25:32,269 --> 00:25:38,042
[เพลงที่ทำให้ไม่สงบ]

363
00:26:12,644 --> 00:26:15,346
[คลื่นซัด]

364
00:26:19,183 --> 00:26:25,623
[ดนตรีที่ตึงเครียดและเอี๊ยด]

365
00:26:55,219 --> 00:26:59,223
[เสียงกริ๊ก]

366
00:27:11,502 --> 00:27:17,574
[ฮัมเพลงเบา ๆ ด้วยความเคารพ]

367
00:27:20,644 --> 00:27:23,147
[สวดมนต์]
โดมา สโม! โดมา สโม!

368
00:27:23,247 --> 00:27:27,051
โดมา สโม! โดมา สโม!

369
00:27:27,151 --> 00:27:32,990
[ฮัมเพลงต่อไป]

370
00:27:34,191 --> 00:27:37,661
[ทั้งหมด] โดมาสโม! โดมา สโม!

371
00:27:37,762 --> 00:27:39,764
โดมา สโม! โดมา สโม!

372
00:27:39,864 --> 00:27:41,766
เราถึงบ้านแล้ว!

373
00:27:41,866 --> 00:27:47,138
[ฝูงชนส่งเสียงเชียร์]

374
00:27:47,238 --> 00:27:51,976
[ทั้งหมดฮัม]

375
00:27:52,076 --> 00:27:54,045
[ชาวโครแอต] เราคือครอบครัว

376
00:27:55,246 --> 00:27:56,380
คืนนี้...

377
00:27:57,414 --> 00:27:59,316
คืนนี้...

378
00:27:59,416 --> 00:28:02,820
เราเฉลิมฉลอง
พี่ชายที่เสียชีวิตของเรา

379
00:28:02,920 --> 00:28:06,457
ไม่เสียใจ ไม่

380
00:28:06,557 --> 00:28:09,827
เพราะความตายไม่มีที่สิ้นสุด

381
00:28:09,927 --> 00:28:12,997
มันคือเชื้อเพลิงของเรา

382
00:28:13,097 --> 00:28:18,502
เพราะคน
เป็นทรัพยากร!

383
00:28:18,602 --> 00:28:21,605
[ฝูงชนส่งเสียงเชียร์]

384
00:28:21,705 --> 00:28:27,812
[ฮัมเพลงต่อไป]

385
00:28:45,162 --> 00:28:50,234
[เสียงฮัมจบลง]

386
00:29:03,514 --> 00:29:09,453
[ฝูงชนส่งเสียงเชียร์]

387
00:29:10,822 --> 00:29:13,457
[เสียงเชียร์หมดลง]

388
00:29:15,492 --> 00:29:18,462
[มีเทนหลุดออกมาจากหน้ากาก]

389
00:29:19,130 --> 00:29:21,598
มีอะไรจะพูดไหม?

390
00:29:23,034 --> 00:29:25,036
โอกาสสุดท้ายแล้วเพื่อน

391
00:29:26,203 --> 00:29:27,972
[ฝูงชนตะโกน]

392
00:29:30,341 --> 00:29:36,313
[ฝูงชนเชียร์ หัวเราะ]

393
00:29:41,518 --> 00:29:43,988
[ส่งเสียงดัง]

394
00:29:45,522 --> 00:29:50,294
[หอบ]

395
00:29:56,033 --> 00:30:01,005
[ชาวโครแอต] [คำพูดบิดเบี้ยว]
เริ่มกันเลย!

396
00:30:02,139 --> 00:30:04,808
[ไอ]

397
00:30:11,382 --> 00:30:15,486
[วอล์คเกอร์คำราม]

398
00:30:18,555 --> 00:30:23,194
[ฝูงชนเชียร์ หัวเราะ]

399
00:30:28,599 --> 00:30:32,036
[ดนตรีเข้มข้นขึ้น]
[วอล์คเกอร์คำราม]

400
00:30:44,348 --> 00:30:48,619
[วอล์คเกอร์คำราม]

401
00:30:49,921 --> 00:30:54,358
[ฝูงชนผิดหวัง คร่ำครวญ]

402
00:30:57,861 --> 00:30:59,463
[คำราม]

403
00:30:59,563 --> 00:31:01,798
[ฝูงชนส่งเสียงครวญคราง]

404
00:31:03,434 --> 00:31:07,704
[กระจกแตก]

405
00:31:09,740 --> 00:31:13,310
[ฝูงชนตะโกน]

406
00:31:14,545 --> 00:31:20,584
[เพลงที่เร้าใจและตึงเครียด]

407
00:31:33,264 --> 00:31:36,233
[ฝูงชนตะโกน]

408
00:31:44,441 --> 00:31:45,876
[กรงเขย่าแล้วมีเสียง]

409
00:31:45,977 --> 00:31:51,348
[วอล์คเกอร์คำราม]

410
00:31:53,985 --> 00:31:59,190
[ดนตรีดำเนินต่อไป]

411
00:32:01,658 --> 00:32:06,463
[คนเดินคำราม]

412
00:32:13,837 --> 00:32:15,306
[คำราม]

413
00:32:16,340 --> 00:32:18,976
[คนเดินคำราม]

414
00:32:20,811 --> 00:32:23,647
[คำราม]

415
00:32:26,383 --> 00:32:28,552
[ฝูงชนตะโกน]

416
00:32:35,226 --> 00:32:37,828
[จิ้งหรีดร้อง]

417
00:32:45,502 --> 00:32:47,004
เอาล่ะ ใช่มั้ย?

418
00:32:47,871 --> 00:32:49,573
ฉันต้องพูดว่า

419
00:32:49,673 --> 00:32:51,075
ฉันกำลังทำอิฐอีก

420
00:32:51,175 --> 00:32:53,510
มากกว่าสิ่งที่เหลืออยู่
เมืองในขณะนี้

421
00:32:55,879 --> 00:32:57,814
ฉันไม่รู้ว่าคุณจะทำอย่างไร

422
00:32:57,914 --> 00:33:00,417
เอาไว้ด้วยกันนะ
กับลูกของคุณและทุกคน

423
00:33:04,055 --> 00:33:09,693
อาไมอา เธอบอกว่ามีลูก
ในเมืองคงไม่ปลอดภัย

424
00:33:11,262 --> 00:33:13,097
ใช่ ฉันไม่รู้ ฉันแค่...

425
00:33:14,898 --> 00:33:16,867
ใช่ เธออาจจะพูดถูก
คุณรู้ไหม?

426
00:33:19,036 --> 00:33:20,837
ใช่เธอพูดถูก

427
00:33:22,439 --> 00:33:24,508
มันไม่ปลอดภัย

428
00:33:28,412 --> 00:33:30,547
ดังนั้นคุณต้อง
ทำให้มันปลอดภัยด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง

429
00:33:33,450 --> 00:33:35,686
คุณทำทุกอย่างที่ต้องการ

430
00:33:36,120 --> 00:33:38,322
[อาไมอา] ทอมมาโซะ!

431
00:33:38,422 --> 00:33:39,623
ดูสิว่าใครอยู่ที่นี่

432
00:33:39,723 --> 00:33:41,525
[หัวเราะ]
โอ้อึ!

433
00:33:43,627 --> 00:33:45,162
- คุณเคยไปที่ไหน?
- อ่า!

434
00:33:45,262 --> 00:33:46,163
อินวูด?

435
00:33:46,263 --> 00:33:49,466
- อ้าว จุ๊ๆ
-[หัวเราะคิกคัก]

436
00:33:49,566 --> 00:33:50,967
ขัดเกลาอะไรดี?

437
00:33:51,068 --> 00:33:52,536
ดีเสมอ

438
00:33:52,636 --> 00:33:54,971
[หัวเราะคิกคัก]

439
00:33:55,072 --> 00:33:56,973
อืม...

440
00:34:05,549 --> 00:34:07,384
[แม็กกี้]
คุณได้สิ่งนั้นมาจากไหน?

441
00:34:08,419 --> 00:34:09,853
ถนน.

442
00:34:09,952 --> 00:34:11,488
เมื่อไร?

443
00:34:13,224 --> 00:34:15,759
ฉันรู้จักสาวน้อยคนหนึ่งที่ชอบ
อะไรแบบนั้นก็แค่นั้นแหละ

444
00:34:20,463 --> 00:34:22,099
เอามัน.

445
00:34:26,936 --> 00:34:31,575
[เสียงดังหวือ]
[คนเดินคำราม]

446
00:34:34,644 --> 00:34:39,683
นั่นคือการแสดงที่ดีที่สุด
สถานที่แห่งนี้ได้เห็นมาหลายปีแล้ว

447
00:34:42,153 --> 00:34:46,957
ฉันไม่ชอบความป่าเถื่อนเช่นนี้
แต่มันก็ต้องทำ

448
00:34:49,992 --> 00:34:55,766
เมื่อโลกเริ่มไม่มั่นคง

449
00:34:55,865 --> 00:34:59,770
ฉันและครอบครัวพบว่า
ที่พักพิงในที่ทำการไปรษณีย์

450
00:34:59,870 --> 00:35:03,874
พวกเรากำลังหิวโหย
ฉันก็เลยออกไปหาอาหาร

451
00:35:03,974 --> 00:35:09,280
เมื่อฉันกลับมา
ฉันได้กลิ่นมันทันที

452
00:35:09,380 --> 00:35:11,915
ครอบครัวของฉัน

453
00:35:12,015 --> 00:35:15,719
มีอา ภรรยาของผม

454
00:35:15,819 --> 00:35:17,754
และลูกสาวของฉัน นิกา และฮานา

455
00:35:17,854 --> 00:35:21,925
และลูกชายของฉัน ฟิลิป

456
00:35:22,025 --> 00:35:24,928
ได้กลายเป็นอาหาร

457
00:35:25,028 --> 00:35:27,498
เพื่ออีกครอบครัวที่หิวโหยอีกครอบครัวหนึ่ง

458
00:35:29,166 --> 00:35:32,102
ฉันรู้สึกว้าวุ่นใจเกินไป
แม้กระทั่งคิดจะฆ่าตัวตาย

459
00:35:32,203 --> 00:35:36,072
และเมื่อถึงเวลานั้น
คงจะเกิดขึ้นกับฉัน

460
00:35:36,173 --> 00:35:41,945
ฉันได้พบผู้ชายคนนั้นแล้ว
ซึ่งจะกลายเป็นครอบครัวใหม่ของฉัน

461
00:35:42,045 --> 00:35:46,450
และสอนฉันถึงวิธีการปกป้อง
สิ่งสำคัญ

462
00:35:46,550 --> 00:35:51,588
ซึ่งทำให้ฉันสงสัย
คุณกำลังปกป้องอะไร

463
00:35:51,688 --> 00:35:53,089
ในรองเท้าบู๊ตนั้น

464
00:35:53,190 --> 00:35:56,527
[การต่อสู้ของอาร์มสตรอง]

465
00:36:00,431 --> 00:36:01,632
โอ้.

466
00:36:01,732 --> 00:36:05,469
[กางเกงอาร์มสตรอง]

467
00:36:05,569 --> 00:36:07,371
[คำราม]

468
00:36:13,744 --> 00:36:15,078
“เพิร์ลลี่

469
00:36:15,178 --> 00:36:19,483
“ฉันไม่รู้ว่า.
คุณจะอ่านสิ่งนี้ด้วยซ้ำ

470
00:36:19,583 --> 00:36:23,820
“ฉันรู้สึกโง่ที่พาฉันไป
นานมากที่จะตระหนัก

471
00:36:23,920 --> 00:36:26,790
“พวกคุณเปลี่ยนเบอร์กันหมด

472
00:36:26,890 --> 00:36:29,693
“ฉันสงสัยว่าสิ่งเหล่านั้น
คนอื่นคิด

473
00:36:29,793 --> 00:36:33,864
“เมื่อพวกเขาได้ยินข้อความของฉัน

474
00:36:33,964 --> 00:36:37,167
“ฉันพยายามอย่างหนักมาก

475
00:36:37,268 --> 00:36:40,170
“แต่มันมากเกินไปสำหรับฉัน

476
00:36:40,271 --> 00:36:44,508
“ฉันอ่อนแอเกินไป และฉันก็...
ทำเองไม่ได้

477
00:36:44,608 --> 00:36:47,010
“ฉันต้องการความช่วยเหลือ

478
00:36:47,110 --> 00:36:49,145
"โปรดช่วยฉันด้วย

479
00:36:49,246 --> 00:36:52,383
“กรุณามาหาฉันหน่อย..

480
00:36:52,483 --> 00:36:54,885
“ฉันไม่ชอบที่ที่ฉันอยู่...

481
00:36:54,985 --> 00:36:57,187
และฉันแค่อยากจะกลับบ้าน--"

482
00:36:57,288 --> 00:36:58,922
หยุดมัน!

483
00:37:03,427 --> 00:37:06,330
มันเป็นแค่ฉัน

484
00:37:06,430 --> 00:37:09,466
ไม่มีใครอื่น

485
00:37:09,566 --> 00:37:11,602
ฉันมีหุ้นส่วนสองคน
แต่พวกเขาตายแล้ว

486
00:37:14,605 --> 00:37:16,707
เรามาเพื่อนำ.
ผู้ชายที่ต้องการกลับบ้าน

487
00:37:16,807 --> 00:37:20,577
ใครน่าติดตามที่นี่บ้าง?

488
00:37:22,313 --> 00:37:24,681
เขาชื่อนีแกน

489
00:37:31,822 --> 00:37:35,792
[ส่งเสียงดัง]

490
00:37:46,337 --> 00:37:48,639
[หัวเราะเบา ๆ]

491
00:37:51,542 --> 00:37:54,345
โอ้ แดง สำหรับผู้ชายตัวใหญ่
คุณเงียบ

492
00:37:54,445 --> 00:37:56,613
ฉันแค่ คุณก็รู้
ดูว่าจะมีอาวุธหรือไม่

493
00:37:56,713 --> 00:37:58,482
ฉันสามารถมารับพรุ่งนี้ได้

494
00:38:01,117 --> 00:38:03,019
ดูสิ

495
00:38:03,119 --> 00:38:06,390
ฉันรู้ว่าคุณไม่ใช่คน
ประธานแฟนคลับของฉัน

496
00:38:06,490 --> 00:38:08,258
ฉันเข้าใจแต่ทั้งหมด.
คุณต้องรู้สิ่งนั้น

497
00:38:08,359 --> 00:38:10,594
เราอยู่ฝ่ายเดียวกัน
และแผนนี้จะได้ผล

498
00:38:10,694 --> 00:38:14,264
คุณสองคนเป็น
ออกจากที่นี่คืนนี้

499
00:38:14,365 --> 00:38:17,233
ฉันคิดว่าคุณได้รับ
ความคิดผิดเกี่ยวกับฉัน

500
00:38:17,334 --> 00:38:19,169
ฉันเหรอ?

501
00:38:23,540 --> 00:38:26,176
แล้วนี่คุณไม่ใช่เหรอ?

502
00:38:27,511 --> 00:38:29,546
บอกว่า “ถ้าคุณมี.
ข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้

503
00:38:29,646 --> 00:38:32,649
“แจ้งสำนักงานใด ๆ ของ
จอมพลบาบิโลนใหม่

504
00:38:32,749 --> 00:38:34,685
ห้ามเข้าใกล้เว้นแต่จะมีอาวุธ”

505
00:38:35,752 --> 00:38:36,920
มม.

506
00:38:37,020 --> 00:38:38,288
ที่ไหนเอ่อ
คุณได้สิ่งนั้นมาจากไหน?

507
00:38:38,389 --> 00:38:40,090
ฉันได้รับมันจากคุณ

508
00:38:40,190 --> 00:38:42,192
คงจะภูมิใจในตัวเอง
เพื่อเก็บไว้กับคุณ

509
00:38:44,094 --> 00:38:47,230
“ต่อต้านสังคมมีแนวโน้ม
ถึงขั้นรุนแรง

510
00:38:47,330 --> 00:38:50,667
“ด้วยความสูงกว่าค่าเฉลี่ย
สติปัญญาและความสามารถพิเศษ

511
00:38:50,767 --> 00:38:52,436
อย่าไว้ใจเขา"

512
00:38:55,572 --> 00:38:58,475
เรื่องคือ...

513
00:38:58,575 --> 00:39:02,145
ว่าฉันมีคน
ขึ้นอยู่กับฉัน ลูเธอร์

514
00:39:02,245 --> 00:39:04,815
ขอแสดงความนับถือ?

515
00:39:04,915 --> 00:39:06,149
ไม่

516
00:39:06,249 --> 00:39:09,352
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

517
00:39:10,554 --> 00:39:12,689
ขอแสดงความนับถือ

518
00:39:12,789 --> 00:39:15,291
ผู้คนต่างพึ่งพาอาศัยกัน
กับฉันเช่นกัน

519
00:39:15,392 --> 00:39:17,894
คุณก็รู้

520
00:39:18,962 --> 00:39:25,035
[เพลงเครียด]

521
00:39:26,437 --> 00:39:29,540
[หัวเราะเบา ๆ]

522
00:39:29,640 --> 00:39:30,541
เอาล่ะ นี่คือข้อตกลง

523
00:39:30,641 --> 00:39:32,676
ฉัน เอ่อ...

524
00:39:32,776 --> 00:39:35,378
ฉันจะลองอีกครั้งหนึ่ง

525
00:39:35,479 --> 00:39:36,847
เอาล่ะ ลูเธอร์?

526
00:39:36,947 --> 00:39:38,882
และฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่า
ไม่กลายเป็นบางสิ่งบางอย่าง

527
00:39:38,982 --> 00:39:41,084
มันไม่จำเป็นต้อง

528
00:39:51,962 --> 00:39:53,764
ตกลง.

529
00:39:54,598 --> 00:39:57,367
[ดนตรีเข้มข้นขึ้น]
[คำราม]

530
00:39:57,468 --> 00:39:59,436
[ตะโกน]

531
00:40:01,805 --> 00:40:04,775
[คำราม]

532
00:40:11,014 --> 00:40:13,884
[สปัตเตอร์]

533
00:40:13,984 --> 00:40:15,952
[เสียงดังกราว]

534
00:40:23,093 --> 00:40:29,132
[คำราม]

535
00:40:31,468 --> 00:40:38,475
[เพลงเครียด]

536
00:40:48,384 --> 00:40:54,491
[จิ้งหรีดร้อง]

537
00:40:56,893 --> 00:41:02,966
[เพลงเครียด]

538
00:41:17,313 --> 00:41:18,615
คุณไม่ได้บังเอิญ

539
00:41:18,715 --> 00:41:20,684
ตรวจสอบกระเป๋าของคุณก่อนที่เราจะออกเดินทาง
เช้านี้ใช่ไหม?

540
00:41:25,989 --> 00:41:28,625
บางทีคุณอาจไม่ได้ทิ้งมันทั้งหมด
บางทีแอสสวิปนั่นอาจขโมยเขาไป

541
00:41:28,725 --> 00:41:31,427
ก่อนที่คุณจะมีด้วยซ้ำ
โอกาสที่จะทิ้งเขา

542
00:41:31,528 --> 00:41:37,367
[แมลงส่งเสียงพึมพำ]

543
00:41:47,544 --> 00:41:49,780
[นีแกน] โอ้ ให้ตายเถอะ เดี๋ยวก่อน

544
00:41:49,880 --> 00:41:52,716
โอ้ [คำราม]

545
00:41:55,085 --> 00:41:57,220
เอาล่ะ อดทนไว้เพื่อฉัน

546
00:41:58,521 --> 00:42:00,490
ดี.

547
00:42:00,591 --> 00:42:04,661
อ่อนโยนมาก ลุยเลย

548
00:42:04,761 --> 00:42:07,998
และ... เอาล่ะคุณผู้หญิง

549
00:42:08,098 --> 00:42:10,701
การดำเนินการคือ
ความสำเร็จที่สมบูรณ์

550
00:42:14,237 --> 00:42:16,673
เอาล่ะ.
นี่เรื่องนะจินนี่

551
00:42:16,773 --> 00:42:20,176
ฉันอยากให้คุณฟัง โอเคไหม?

552
00:42:20,276 --> 00:42:22,879
[เสียงนกหวีดสองเสียง]

553
00:42:22,979 --> 00:42:26,717
นั่นคือเสียงนกหวีดของฉัน
ภรรยาลูซิลล์ใช้แล้วใช่ไหม?

554
00:42:26,817 --> 00:42:28,852
เธอป่วยและ
ไม่สามารถลุกจากเตียงได้

555
00:42:28,952 --> 00:42:30,186
และเธอก็จะเป่านกหวีดนั้น

556
00:42:30,286 --> 00:42:33,690
และมันก็ไม่สำคัญอะไร
ฉันกำลังทำอยู่หรืออยู่ที่ไหน

557
00:42:33,790 --> 00:42:35,325
ฉันมาวิ่ง..

558
00:42:36,292 --> 00:42:39,229
[เสียงนกหวีดสองเสียง]
คุณทำแบบนั้นได้ไหม?

559
00:42:39,329 --> 00:42:40,530
[เสียงนกหวีดสองเสียง]

560
00:42:40,631 --> 00:42:41,965
[นีแกน] นั่นน่าทึ่งมาก

561
00:42:42,065 --> 00:42:46,703
คุณทำอย่างนั้นแต่ฉันไม่ทำ
รอบๆ ฉันจะอยู่ที่นั่น

562
00:42:46,803 --> 00:42:48,705
ข้อเสนอ?

563
00:42:48,805 --> 00:42:50,874
พูดยังไงก็ถูกนะเจ้าหนู

564
00:42:50,974 --> 00:42:53,043
เชื่อฉันสิ ฉันควรจะรู้

565
00:42:53,143 --> 00:42:54,945
มันไม่สำคัญ
สิ่งที่ผู้คนพูด

566
00:42:56,246 --> 00:43:00,684
[กีตาร์โฟล์คกี้]

567
00:43:00,784 --> 00:43:04,587
* แขวนฉันโอ้แขวนฉัน

568
00:43:04,688 --> 00:43:07,090
* ฉันคงตายไปแล้ว

569
00:43:07,190 --> 00:43:08,725
มันสำคัญแค่สิ่งที่พวกเขาทำ

570
00:43:08,825 --> 00:43:12,428
* แขวนฉันโอ้แขวนฉัน

571
00:43:12,528 --> 00:43:16,566
* ฉันคงตายไปแล้ว

572
00:43:16,667 --> 00:43:19,903
* คงไม่รังเกียจที่จะแขวน

573
00:43:20,003 --> 00:43:23,874
*แต่การวางตัวใน
เศร้าไปนานเลยนะเจ้าเด็กน่าสงสาร*

574
00:43:23,974 --> 00:43:28,478
*ผมเป็นหมด.
ทั่วโลกนี้ *

575
00:43:30,613 --> 00:43:34,117
* แขวนฉันโอ้แขวนฉัน

576
00:43:34,217 --> 00:43:38,088
* ฉันคงตายไปแล้ว

577
00:43:38,188 --> 00:43:41,557
* คงไม่รังเกียจที่จะแขวน

578
00:43:41,658 --> 00:43:45,729
*แต่การวางตัวใน
เศร้าไปนานเลยนะเจ้าเด็กน่าสงสาร*

579
00:43:45,829 --> 00:43:50,333
*ผมเป็นหมด.
ทั่วโลกนี้ *

580
00:43:54,137 --> 00:43:57,207
นีแกน:
มันจะได้ผล แม็กกี้

581
00:43:57,307 --> 00:43:59,609
เราจะพาลูกชายของคุณกลับมา

582
00:43:59,710 --> 00:44:04,114
ผู้หญิง: คุณได้ลูกของคุณแล้ว
เราฆ่าคนโรคจิต

583
00:44:04,214 --> 00:44:05,782
อย่าทำให้มันพังนะ

584
00:44:05,882 --> 00:44:07,417
*

585
00:44:07,517 --> 00:44:08,451
[ผู้หญิงกรีดร้อง]

586
00:44:08,551 --> 00:44:09,786
เฮ้ ตามฉันมา!

587
00:44:09,886 --> 00:44:11,621
นีแกน?

588
00:44:11,722 --> 00:44:13,256
ล้มเข้า!

589
00:44:13,356 --> 00:44:15,291
*

590
00:44:15,391 --> 00:44:18,494
ไม่มีอะไรต้องกลัว
มันเป็นเพียงฉันเท่านั้น

591
00:44:25,235 --> 00:44:27,938
เอลี: สวัสดี ฉันชื่อเอลี ยอร์เน่
ผู้จัด EP ของ "Dead City"

592
00:44:28,038 --> 00:44:32,408
และนี่คือตอนที่ 3
"คนคือทรัพยากร"

593
00:44:32,508 --> 00:44:35,846
*

594
00:44:35,946 --> 00:44:39,115
ดังนั้นตอนที่ 3 จึงมี
โครงเรื่องย้อนหลังนี้

595
00:44:39,215 --> 00:44:40,450
เกี่ยวกับจินนี่และนีแกน

596
00:44:40,550 --> 00:44:43,419
และเราเรียนรู้วิธีการ
พวกเขาสร้างความผูกพัน

597
00:44:43,519 --> 00:44:47,257
นีแกน: คุณสูญเสียไดโนของคุณไป
ให้ตายเถอะ

598
00:44:47,357 --> 00:44:52,095
*

599
00:44:52,195 --> 00:44:55,165
ฉันคิดว่ามีบางอย่าง
ในนีแกนที่อยากอยู่ที่นั่น

600
00:44:55,265 --> 00:44:57,267
สำหรับคน
ที่สามารถอยู่ตรงนั้นเพื่อผู้คนได้

601
00:44:57,367 --> 00:44:58,969
[นกหวีด]

602
00:44:59,069 --> 00:45:00,436
คุณทำแบบนั้นได้ไหม?

603
00:45:00,536 --> 00:45:02,005
[นกหวีด]

604
00:45:02,105 --> 00:45:03,807
นั่นน่าทึ่งมาก

605
00:45:05,041 --> 00:45:07,477
ภาพย้อนหลังก็มีนะ
เพื่อช่วยเล่าเรื่องนั้นด้วย

606
00:45:07,577 --> 00:45:09,645
ว่าจินนี่เป็นยังไงบ้าง
เสด็จเข้าไปในเมือง

607
00:45:09,746 --> 00:45:12,182
เธอทำมันเพราะว่า
เธอมีนีแกนอยู่ในหัว

608
00:45:12,282 --> 00:45:14,050
แล้วโดยวิธีนั้น
เราเริ่มเข้าใจ

609
00:45:14,150 --> 00:45:16,987
ว่าไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น
ช่วยเธอตามหาตุ๊กตาไดโนเสาร์

610
00:45:17,087 --> 00:45:19,856
คุณรู้ไหม เขาช่วย
เธอรู้วิธีการใช้ชีวิต

611
00:45:19,956 --> 00:45:21,858
*

612
00:45:21,958 --> 00:45:25,028
ดังนั้นในตอนที่ 3
เรามีอีกฉากหนึ่ง

613
00:45:25,128 --> 00:45:26,496
ของนีแกนที่ฆ่าใครสักคน

614
00:45:26,596 --> 00:45:29,032
ทุกสิ่งที่คุณต้องรู้
คือเราอยู่ฝ่ายเดียวกัน

615
00:45:29,132 --> 00:45:30,533
และแผนนี้จะ--
คุณสองคน

616
00:45:30,633 --> 00:45:33,236
กำลังจะออกจากที่นี่คืนนี้

617
00:45:33,336 --> 00:45:34,570
มีเยอะมาก
ของผลกระทบที่นั่น

618
00:45:34,670 --> 00:45:36,206
ลูเทอร์คนนั้น
ตั้งใจจะทำกับนีแกน

619
00:45:36,306 --> 00:45:38,174
สิ่งที่ Negan จบลง
ทำกับเขา

620
00:45:38,274 --> 00:45:39,642
ทุกสิ่งที่ลูเธอร์กำลังทำ

621
00:45:39,742 --> 00:45:42,512
กำลังมาจากสถานที่แห่งความรัก
เพื่อคนของเขา

622
00:45:42,612 --> 00:45:44,747
และฉันคิดว่ามีบางอย่าง
ในนีแกนที่รู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ

623
00:45:44,848 --> 00:45:46,850
ตกลง.
[เสียงกริ๊ก]

624
00:45:46,950 --> 00:45:48,384
[คำราม]
[เสียงกระทะ]

625
00:45:48,484 --> 00:45:51,021
เราเห็นจังหวะนั้นเมื่อนีแกน
จับศีรษะของลูเทอร์ไว้

626
00:45:51,121 --> 00:45:54,257
และมีรูปลักษณ์บนใบหน้าของเขา
เหมือนมีบางอย่างอยู่ในตัวเขา

627
00:45:54,357 --> 00:45:56,359
สิ่งนั้นจะถูกปลดปล่อยออกมา
นิดหน่อยตรงนั้น

628
00:45:56,459 --> 00:45:58,194
และเขาก็รู้เรื่องนี้
และบางทีเขาอาจจะกลัวมัน

629
00:45:58,294 --> 00:45:59,662
และมันก็เพียง
ช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ

630
00:45:59,762 --> 00:46:01,364
แต่เขามองดูมือของเขา

631
00:46:01,464 --> 00:46:03,533
และนี่คือบาดแผล
ที่ถูกเปิดออก

632
00:46:03,633 --> 00:46:06,369
มันก็คล้ายๆแบบนี้
พลังอันชั่วร้ายในตัวเขา

633
00:46:06,469 --> 00:46:09,739
ที่ดูเหมือนจะออกมา
ไม่ว่าเขาจะชอบมันหรือไม่ก็ตาม

634
00:46:09,840 --> 00:46:12,008
*

635
00:46:12,108 --> 00:46:15,345
โครแอตและโบรัตซี
ถูกซุกซ่อนอยู่ในสนามใหญ่แห่งนี้

636
00:46:15,445 --> 00:46:17,513
มันสนุกจริงๆ ที่จะสร้าง

637
00:46:17,613 --> 00:46:19,215
ผู้ออกแบบงานสร้าง
สกอตต์ เมอร์ฟี่,

638
00:46:19,315 --> 00:46:21,184
เพิ่งทำ
เป็นงานที่น่าทึ่งที่นั่น

639
00:46:21,284 --> 00:46:22,452
มีห้องสวีทเหล่านี้
ทั่วทุกมุม

640
00:46:22,552 --> 00:46:24,554
และนั่นคือสำนักงานของเรา

641
00:46:24,654 --> 00:46:26,522
งั้นฉันจะนั่งอยู่ตรงนั้น
เขียนใหม่

642
00:46:26,622 --> 00:46:28,758
และฉันจะได้ยินเรื่องบ้าๆ
เกิดขึ้นข้างล่าง--

643
00:46:28,859 --> 00:46:31,727
กรีดร้องและคนเดิน
และคร่ำครวญและอะไรก็ตาม

644
00:46:31,828 --> 00:46:33,363
ชาวโครแอต: นี่เราอยู่นี่แล้ว

645
00:46:33,463 --> 00:46:36,432
*

646
00:46:36,532 --> 00:46:39,936
ติดคุกก็ไม่เลวใช่ไหม?
[หัวเราะคิกคัก]

647
00:46:40,036 --> 00:46:41,938
ชาวโครแอตไม่เคยทำอะไรเลย
เพียงเพื่อทำมัน

648
00:46:42,038 --> 00:46:43,106
เพียงเพื่อให้เป็นคนดี

649
00:46:43,206 --> 00:46:44,540
มีกลยุทธ์อยู่เสมอ

650
00:46:44,640 --> 00:46:46,910
และในกรณีนี้
เขาพยายามพูดกับอาร์มสตรองว่า

651
00:46:47,010 --> 00:46:50,613
“ถ้าคุณให้สิ่งที่ฉันต้องการ
คุณสามารถเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งนี้ได้”

652
00:46:50,713 --> 00:46:52,482
แต่ฉันคิดว่าอาร์มสตรอง
ก็รู้ได้ในระดับหนึ่ง

653
00:46:52,582 --> 00:46:54,617
นั่นเป็นเกมที่อันตราย
ที่จะเล่น

654
00:46:54,717 --> 00:46:57,087
เขาก็เลยลังเลใจ
ข้อมูล

655
00:46:57,187 --> 00:47:00,590
และแน่นอนว่านั่นนำไปสู่
สร้างความเดือดร้อนให้เขามากมาย

656
00:47:00,690 --> 00:47:04,760
[ฝูงชนสวดมนต์อย่างไม่ชัดเจน
ไชโย]

657
00:47:04,861 --> 00:47:06,796
*

658
00:47:06,897 --> 00:47:08,932
มีเทน คุณก็รู้
ถ้าคุณหายใจเข้า

659
00:47:09,032 --> 00:47:13,603
มันอาจจะช้าจริงๆ
ทุกอย่างลงและทำให้คุณเละเทะ

660
00:47:13,703 --> 00:47:15,305
[วอล์คเกอร์คำราม]

661
00:47:15,405 --> 00:47:16,973
นี่คือช่วงเวลาสำคัญ--

662
00:47:17,073 --> 00:47:21,945
อาร์มสตรองตระหนักว่าเขาทำได้
กุญแจออกจากท้องของเขา

663
00:47:22,045 --> 00:47:23,679
และนั่นคือตอนที่ฉันคิดว่าเราเริ่มต้น
ที่จะตระหนัก

664
00:47:23,779 --> 00:47:26,582
นี่เป็นการทดสอบที่แปลกประหลาด
หรือความท้าทาย

665
00:47:26,682 --> 00:47:29,852
เพื่อดูว่าอาร์มสตรองทำมาจากอะไร

666
00:47:29,953 --> 00:47:31,587
แล้วก็มี
ช่วงสำคัญที่สองนี้

667
00:47:31,687 --> 00:47:34,624
ซึ่งก็คือตอนที่อาร์มสตรอง
เอื้อมมือไปหยิบรองเท้าบู๊ตของเขา

668
00:47:34,724 --> 00:47:35,959
และนั่นคือสิ่งที่
มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับ

669
00:47:36,059 --> 00:47:37,627
ชาวโครแอตได้ใส่เขา
ในสถานการณ์เช่นนี้

670
00:47:37,727 --> 00:47:40,430
ชีวิตของเขาอยู่บนเส้นไหน
และมีบางอย่างหลุดออกมา

671
00:47:40,530 --> 00:47:43,499
สิ่งที่กำลังจะไป
ทุบเขาและทำลายเขา

672
00:47:43,599 --> 00:47:48,704
*

673
00:47:48,804 --> 00:47:51,174
ผ่านชนเผ่าต่างๆ
และประสบการณ์ของพวกเขา

674
00:47:51,274 --> 00:47:54,510
หนทางแห่งความโศกเศร้าของพวกเขา
มันจะเริ่มประมาณนั้น

675
00:47:54,610 --> 00:47:56,846
แคร็กแม็กกี้และนีแกน
เปิดสักหน่อย

676
00:47:56,947 --> 00:47:58,648
แม็กกี้: ไม่มี
ผู้คนมากมาย

677
00:47:58,748 --> 00:48:01,451
นั่นมีความหมายสำหรับฉัน
ในโลกนี้

678
00:48:01,551 --> 00:48:03,453
แต่ก็มีเพียงพอ

679
00:48:03,553 --> 00:48:05,155
*

680
00:48:05,255 --> 00:48:09,392
และสิ่งที่เหลืออยู่
ทั้งหมดอยู่ในกล่องนี้

681
00:48:09,492 --> 00:48:11,494
และนีแกนก็เช่นกัน
จะต้องเปิดขึ้น

682
00:48:11,594 --> 00:48:13,529
และมีความเสี่ยงเกี่ยวกับ
เขาผลักครอบครัวของเขาออกไป

683
00:48:13,629 --> 00:48:14,830
เพื่อช่วยพวกเขาให้พ้นจากปัญหา

684
00:48:14,931 --> 00:48:16,232
นีแกน: หลังจากนั้น
เรากำลังวิ่งหนี

685
00:48:16,332 --> 00:48:18,868
และมันก็เป็นเช่นนั้น
ยากมากสำหรับแอนนี่

686
00:48:18,969 --> 00:48:20,870
ฉันก็เลยใส่เขา
รถไฟเกวียนไปมิสซูรี

687
00:48:20,971 --> 00:48:23,506
และฉันก็บอกว่าฉันจะเป็น
อยู่ข้างหลังเขา

688
00:48:25,475 --> 00:48:26,509
ฉันอยู่.

689
00:48:26,609 --> 00:48:28,211
และเมื่อพวกเขาเริ่มทำอย่างนั้น

690
00:48:28,311 --> 00:48:31,481
เรื่องตลกที่เริ่มต้น
เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาเริ่มเชื่อมต่อ

691
00:48:31,581 --> 00:48:32,748
คุณรู้ไหมว่าบางทีในระดับหนึ่ง

692
00:48:32,848 --> 00:48:34,384
พวกเขาทั้งสองคน
เริ่มเข้าใจ

693
00:48:34,484 --> 00:48:36,419
นั่นเป็นหนทางเดียวที่จะออกไปจากสิ่งนี้
คือผ่านกันและกัน

694
00:48:36,519 --> 00:48:38,188
ฉันไม่รู้ แม็กกี้

695
00:48:38,288 --> 00:48:40,023
*

696
00:48:40,123 --> 00:48:42,858
เฮ้ เรามีอะไรอีก

697
00:48:42,959 --> 00:48:44,494
นอกจากความหวัง?

698
00:48:44,594 --> 00:48:50,566
*

699
00:48:50,666 --> 00:49:02,145
[เพลงนอก]