1
00:00:25,833 --> 00:00:28,791
Ezra tiba di Yerusalem
pada bulan kelima

2
00:00:28,875 --> 00:00:31,166
tahun ketujuh raja.

3
00:00:32,375 --> 00:00:35,708
Dia telah memulakan perjalanannya dari Babylon
pada hari pertama

4
00:00:35,791 --> 00:00:38,916
bulan pertama dan dia tiba
di Jerusalem

5
00:00:39,000 --> 00:00:41,708
pada hari pertama bulan kelima,

6
00:00:42,333 --> 00:00:46,458
untuk tangan yang pemurah
Tuhannya ada padanya.

7
00:00:52,166 --> 00:00:56,166
Kerana Ezra telah mengabdikan dirinya
kepada kajian dan pemerhatian

8
00:00:56,250 --> 00:01:01,916
Hukum Tuhan dan pengajaran
ketetapan dan undang-undangnya di Israel.

9
00:01:04,875 --> 00:01:08,333
Ini adalah salinan
daripada surat Raja Artaxerxes

10
00:01:08,416 --> 00:01:12,125
telah diberikan kepada imam Ezra,
seorang guru Taurat,

11
00:01:12,208 --> 00:01:15,125
seorang lelaki yang belajar dalam perkara
berkenaan dengan perintah

12
00:01:15,208 --> 00:01:17,916
dan ketetapan Tuhan bagi Israel.

13
00:01:20,833 --> 00:01:23,875
Anda dihantar oleh raja
dan tujuh penasihatnya

14
00:01:23,958 --> 00:01:26,750
untuk bertanya tentang Yehuda dan Yerusalem

15
00:01:27,375 --> 00:01:32,375
berkenaan dengan Hukum Tuhanmu,
yang ada di tangan anda.

16
00:01:34,375 --> 00:01:40,291
Dari zaman nenek moyang kita
sehingga kini, rasa bersalah kami sangat besar.

17
00:01:40,833 --> 00:01:42,166
Kerana dosa kita,

18
00:01:42,250 --> 00:01:47,000
kami dan raja-raja kami dan imam-imam kami
telah dikenakan pedang

19
00:01:47,083 --> 00:01:50,041
dan penawanan, untuk dijarah dan dihina

20
00:01:50,125 --> 00:01:53,750
di tangan raja-raja asing,
seperti hari ini.

21
00:01:53,833 --> 00:01:58,166
Tuhan, Allah Israel,
awak benar!

22
00:01:58,750 --> 00:02:01,333
Kita ditinggalkan hari ini sebagai sisa.

23
00:02:01,416 --> 00:02:04,291
Inilah kami di hadapan-Mu dalam kesalahan kami,

24
00:02:04,375 --> 00:02:08,583
walaupun kerana itu tidak seorang pun daripada kita boleh
berdiri di hadapan anda.

25
00:02:28,041 --> 00:02:33,375
Semua orang berkumpul sebagai satu
di dataran sebelum Pintu Air.

26
00:02:34,541 --> 00:02:37,500
Mereka memberitahu Ezra,
guru undang-undang,

27
00:02:37,583 --> 00:02:43,125
untuk mengeluarkan kitab Taurat Musa,
yang diperintahkan Tuhan untuk Israel.

28
00:02:44,208 --> 00:02:46,791
Jadi, pada hari pertama bulan ketujuh

29
00:02:46,875 --> 00:02:50,833
Imam Ezra membawa Taurat
sebelum perhimpunan,

30
00:02:50,916 --> 00:02:54,166
yang terdiri daripada lelaki dan perempuan

31
00:02:54,250 --> 00:02:57,708
dan semua yang dapat memahami.

32
00:03:01,583 --> 00:03:03,500
Ezra membuka buku itu.

33
00:03:03,583 --> 00:03:07,291
Semua orang dapat melihatnya
kerana dia berdiri di atas mereka.

34
00:03:08,791 --> 00:03:13,625
Dan ketika dia membukanya,
semua orang berdiri.

35
00:03:15,625 --> 00:03:21,166
Pada mulanya,
Allah menciptakan langit dan bumi.

36
00:03:21,250 --> 00:03:27,750
Sekarang Bumi tidak berbentuk dan kosong,
kegelapan menyelubungi permukaan yang dalam,

37
00:03:27,833 --> 00:03:31,916
dan Roh Tuhan
sedang berlegar di atas air.

38
00:03:32,000 --> 00:03:38,750
Dan Allah berfirman,
"Jadilah terang", dan ada cahaya.

39
00:03:41,291 --> 00:03:45,625
Kemudian Allah berfirman, “Mari kita buat
manusia mengikut imej kita",

40
00:03:45,708 --> 00:03:49,791
serupa dengan kita supaya mereka berkuasa
atas ikan di laut

41
00:03:49,875 --> 00:03:51,333
dan burung-burung di langit,

42
00:03:51,416 --> 00:03:54,833
atas ternakan
dan semua binatang liar

43
00:03:54,916 --> 00:03:57,875
"dan atas segala makhluk
yang bergerak di atas tanah."

44
00:03:59,125 --> 00:04:01,833
Sekarang belum ada pokok renek yang muncul di Bumi

45
00:04:01,916 --> 00:04:04,166
dan belum ada tumbuhan yang tumbuh,

46
00:04:04,250 --> 00:04:06,791
kerana Tuhan Allah tidak menurunkan hujan
di Bumi

47
00:04:06,875 --> 00:04:09,083
dan tidak ada orang yang mengerjakan tanah.

48
00:04:10,458 --> 00:04:13,666
Kemudian Tuhan Allah membentuk manusia
daripada debu tanah

49
00:04:13,750 --> 00:04:16,291
dan menghembus ke dalam lubang hidungnya
nafas kehidupan,

50
00:04:17,250 --> 00:04:22,458
dan lelaki itu menjadi makhluk yang bernyawa.

51
00:04:27,916 --> 00:04:33,083
Sekarang Tuhan Allah telah menanam
sebuah taman di sebelah timur, di Eden,

52
00:04:33,166 --> 00:04:36,708
dan di sana dia meletakkan lelaki yang telah dibentuknya.

53
00:04:39,416 --> 00:04:43,666
Tuhan Allah menjadikan semuanya
jenis pokok tumbuh dari tanah

54
00:04:43,750 --> 00:04:47,333
pokok-pokok yang menyenangkan
pada mata dan baik untuk makanan.

55
00:04:53,833 --> 00:04:56,875
Di tengah-tengah
taman itu adalah pohon kehidupan

56
00:04:56,958 --> 00:05:00,208
dan pokok itu
pengetahuan tentang kebaikan dan kejahatan.

57
00:05:02,250 --> 00:05:04,875
Dan Tuhan Allah memerintahkan manusia itu,

58
00:05:04,958 --> 00:05:08,000
"Anda bebas untuk makan daripada
mana-mana pokok di taman,

59
00:05:08,083 --> 00:05:10,666
tetapi anda tidak boleh makan
daripada pokok ilmu

60
00:05:10,750 --> 00:05:16,541
baik dan jahat, kerana apabila kamu makan
daripadanya kamu pasti akan mati."

61
00:05:24,208 --> 00:05:28,083
Tuhan Allah berfirman, "Itu tidak baik
untuk lelaki itu bersendirian."

62
00:05:31,083 --> 00:05:33,750
Saya akan membuat penolong yang sesuai untuknya.

63
00:05:43,625 --> 00:05:49,041
Sekarang ular itu lebih licik daripada mana-mana
binatang liar yang dijadikan oleh Tuhan Allah.

64
00:05:49,625 --> 00:05:52,500
Dia berkata kepada wanita itu, "Benarkah Allah berfirman,

65
00:05:52,583 --> 00:05:56,041
"Anda tidak boleh makan daripada mana-mana
pokok di taman"?

66
00:05:56,125 --> 00:06:00,000
Anda pasti tidak akan mati",
kata ular itu kepada wanita itu.

67
00:06:00,083 --> 00:06:02,250
"Sebab Allah mengetahui bahawa apabila kamu makan daripadanya,

68
00:06:02,333 --> 00:06:07,708
mata kamu akan terbuka, dan kamu akan menjadi
seperti Tuhan, mengetahui yang baik dan yang jahat.

69
00:06:13,875 --> 00:06:16,791
Apabila wanita itu melihat buah itu
daripada pokok itu baik untuk makanan

70
00:06:16,875 --> 00:06:21,083
dan sedap mata memandang,
dan juga wajar untuk mendapatkan kebijaksanaan...

71
00:06:21,708 --> 00:06:22,875
dia mengambil beberapa...

72
00:06:35,083 --> 00:06:36,291
dan memakannya.

73
00:06:50,708 --> 00:06:53,291
Dia juga memberikan sebahagian kepada suaminya,
yang bersamanya

74
00:06:55,708 --> 00:06:57,083
dan dia memakannya.

75
00:07:00,833 --> 00:07:04,083
Kemudian mata mereka berdua terbuka

76
00:07:04,166 --> 00:07:06,750
dan mereka menyedari bahawa mereka telanjang.

77
00:07:11,541 --> 00:07:16,666
Jadi, mereka menjahit daun ara bersama-sama
dan membuat penutup untuk diri mereka sendiri.

78
00:07:18,083 --> 00:07:22,458
Kemudian Tuhan Allah berfirman kepada perempuan itu,
"Apa yang awak dah buat ni?"

79
00:07:23,541 --> 00:07:28,125
The woman said,
"Ular itu menipu saya, dan saya makan."

80
00:07:28,791 --> 00:07:30,541
And the Lord God said,

81
00:07:30,625 --> 00:07:35,125
"Lelaki itu kini telah menjadi seperti salah seorang daripada kita,
knowing good and evil."

82
00:07:36,958 --> 00:07:39,500
He must not be allowed
to reach out his hand

83
00:07:39,583 --> 00:07:43,958
dan ambil juga dari pohon kehidupan
dan makan, dan hidup selama-lamanya.

84
00:07:45,750 --> 00:07:49,875
Maka, Tuhan Allah mengusirnya
from the Garden of Eden

85
00:07:49,958 --> 00:07:53,041
to work the ground
dari mana dia telah diambil.

86
00:07:56,333 --> 00:07:57,916
Tuhan melihat betapa besarnya kejahatan itu

87
00:07:58,000 --> 00:08:00,041
umat manusia telah menjadi di Bumi

88
00:08:00,125 --> 00:08:04,041
dan bahawa setiap kecenderungan
daripada pemikiran hati manusia

89
00:08:04,125 --> 00:08:05,791
hanya jahat sepanjang masa.

90
00:08:06,666 --> 00:08:10,500
Tuhan menyesal kerana dia telah membuat
manusia di muka bumi,

91
00:08:11,458 --> 00:08:13,708
dan hatinya sangat resah.

92
00:08:18,000 --> 00:08:19,291
Maka, Tuhan berfirman,

93
00:08:21,541 --> 00:08:24,791
“Aku akan menghapuskan dari muka bumi
umat manusia yang telah Aku ciptakan

94
00:08:24,875 --> 00:08:29,166
dan bersama mereka binatang,
burung dan makhluk

95
00:08:29,250 --> 00:08:33,250
yang bergerak di atas tanah,
kerana saya menyesal bahawa saya telah membuat mereka.

96
00:08:33,333 --> 00:08:35,250
Saya akan membawa air banjir

97
00:08:35,333 --> 00:08:38,041
di Bumi untuk memusnahkan semua kehidupan
di bawah langit,

98
00:08:38,125 --> 00:08:40,791
setiap makhluk
yang mempunyai nafas kehidupan di dalamnya.

99
00:08:40,875 --> 00:08:44,416
Semua yang ada di Bumi akan binasa.

100
00:08:48,375 --> 00:08:53,166
Segala-galanya di tanah kering yang ada
nafas kehidupan dalam lubang hidungnya mati.

101
00:08:53,250 --> 00:08:57,750
Setiap benda hidup di muka
bumi telah dihapuskan.

102
00:08:57,833 --> 00:09:02,125
Manusia dan haiwan dan makhluk
yang bergerak di atas tanah

103
00:09:02,208 --> 00:09:05,125
dan burung-burung telah dihapuskan dari bumi.

104
00:09:05,708 --> 00:09:10,000
Hanya Nuh yang tinggal,
dan orang-orang yang bersamanya di dalam bahtera.

105
00:09:10,500 --> 00:09:13,291
Kemudian Allah berfirman kepada Nuh
dan kepada anak-anaknya bersama dia,

106
00:09:13,375 --> 00:09:19,375
"Aku menetapkan perjanjian-Ku dengan kamu.
Tidak akan pernah lagi semua kehidupan akan musnah

107
00:09:19,458 --> 00:09:21,041
oleh air banjir.

108
00:09:22,416 --> 00:09:26,666
“Tidak akan berlaku banjir lagi
untuk menghancurkan Bumi."

109
00:09:29,875 --> 00:09:35,958
Anak-anak Nuh yang keluar
daripada tabut itu ialah Sem, Ham dan Yafet.

110
00:09:37,708 --> 00:09:40,541
Ham ialah bapa Kanaan.

111
00:09:41,416 --> 00:09:43,791
Inilah tiga anak Nuh,

112
00:09:43,875 --> 00:09:47,708
dan daripada mereka datang orang ramai
yang tersebar di seluruh bumi.

113
00:09:48,958 --> 00:09:54,958
Anak-anak Sem...
Elam, Asyur, Arpakhsad,

114
00:09:55,041 --> 00:09:57,333
Lud, dan Aram.

115
00:09:58,458 --> 00:10:03,833
Arpakhsad ialah bapa Selah,
dan Selah bapa Eber.

116
00:10:05,333 --> 00:10:08,750
Eber, Peleg, Reu,

117
00:10:08,833 --> 00:10:13,583
Serug, Nahor, Terah

118
00:10:15,000 --> 00:10:16,666
dan Abram.

119
00:10:16,750 --> 00:10:19,166
Itulah... Abraham.

120
00:10:23,500 --> 00:10:27,125
Tuhan telah berfirman kepada Abram,
"Pergilah dari negaramu,"

121
00:10:27,208 --> 00:10:31,375
bangsamu dan keluarga bapamu
ke negeri yang akan Kutunjukkan kepadamu.

122
00:10:32,083 --> 00:10:36,291
Aku akan menjadikan kamu bangsa yang besar
dan saya akan memberkati kamu.

123
00:10:36,375 --> 00:10:39,583
Saya akan membuat nama anda hebat
dan anda akan menjadi berkat.

124
00:10:40,458 --> 00:10:44,291
Aku akan memberkati mereka yang memberkati kamu
dan sesiapa yang mengutuk kamu,

125
00:10:44,375 --> 00:10:48,625
"Aku akan mengutuk dan semua orang di Bumi
akan diberkati melalui kamu."

126
00:10:55,291 --> 00:10:59,833
Maka pergilah Abram, seperti yang difirmankan Tuhan kepadanya,
dan Lot pergi bersamanya.

127
00:11:01,708 --> 00:11:06,416
Abram berumur 75 tahun
ketika dia berangkat dari Haran.

128
00:11:12,291 --> 00:11:15,208
Dia mengambil Sarai isterinya, anak saudaranya, Lot,

129
00:11:15,291 --> 00:11:17,833
segala harta benda yang telah mereka kumpulkan

130
00:11:17,916 --> 00:11:20,541
dan orang yang telah mereka perolehi
di Haran...

131
00:11:22,333 --> 00:11:26,250
dan mereka berangkat ke tanah Kanaan,
dan mereka tiba di sana.

132
00:11:38,666 --> 00:11:43,333
Selepas itu, datanglah firman Tuhan
kepada Abram dalam suatu penglihatan.

133
00:11:46,458 --> 00:11:51,375
"Jangan takut, Abram, saya
perisaimu, upahmu yang sangat besar."

134
00:11:51,833 --> 00:11:55,500
Dan Abram berkata,
“Kamu tidak memberi saya anak.

135
00:11:55,583 --> 00:11:59,250
Jadi, seorang hamba dalam rumahtangga saya
akan menjadi waris saya."

136
00:12:03,291 --> 00:12:06,875
Dia membawanya keluar dan berkata,
"Pandang ke langit

137
00:12:06,958 --> 00:12:10,833
dan menghitung bintang,
jika kamu dapat menghitungnya."

138
00:12:13,666 --> 00:12:17,583
Kemudian dia berkata kepadanya,
"Begitu jugalah keturunanmu."

139
00:12:18,583 --> 00:12:20,333
Abram percaya kepada Tuhan

140
00:12:20,416 --> 00:12:24,083
dan dia mengkreditkannya kepadanya
sebagai kebenaran.

141
00:12:33,041 --> 00:12:37,083
Sekarang Sarai, isteri Abram,
tidak mempunyai anak.

142
00:12:39,500 --> 00:12:44,333
Tetapi dia mempunyai seorang hamba Mesir bernama Hagar.

143
00:12:44,791 --> 00:12:49,791
Maka setelah Abram tinggal di Kanaan
sepuluh tahun, Sarai, isterinya,

144
00:12:49,875 --> 00:12:54,000
mengambil Hagar hamba Mesirnya
dan memberikannya kepada suaminya

145
00:12:54,083 --> 00:12:55,541
menjadi isterinya.

146
00:13:00,958 --> 00:13:03,833
Dia tidur dengan Hagar dan dia mengandung.

147
00:13:08,125 --> 00:13:12,625
Apabila dia tahu dia hamil,
dia mula menghina perempuan simpanannya.

148
00:13:19,166 --> 00:13:20,916
Kemudian Sarai berkata kepada Abram,

149
00:13:21,666 --> 00:13:24,500
“Awak bertanggungjawab
kerana salah saya menderita.

150
00:13:24,583 --> 00:13:28,958
Saya meletakkan hamba saya dalam pelukan anda,
dan sekarang dia tahu dia hamil,

151
00:13:29,041 --> 00:13:34,250
dia menghina saya. Semoga Tuhan
putuskan antara awak dan saya."

152
00:13:34,333 --> 00:13:38,583
"Hambamu ada di tanganmu," kata Abram.

153
00:13:38,666 --> 00:13:41,083
"Lakukan dengan dia apa sahaja yang anda fikir terbaik."

154
00:13:45,458 --> 00:13:50,458
Kemudian Sarai menganiaya Hagar,
jadi dia melarikan diri daripadanya.

155
00:13:54,625 --> 00:13:58,625
Malaikat Tuhan menemui Hagar
berhampiran mata air di padang pasir.

156
00:14:00,125 --> 00:14:03,333
Ia adalah musim bunga
iaitu di tepi jalan ke Syur.

157
00:14:08,833 --> 00:14:11,416
Kemudian Malaikat Tuhan berkata kepadanya,

158
00:14:12,541 --> 00:14:15,500
“Pulanglah kepada perempuan simpanan awak
dan berserahlah kepadanya."

159
00:14:15,583 --> 00:14:18,833
Malaikat itu menambah,
“Aku akan menambah keturunan kamu

160
00:14:18,916 --> 00:14:22,041
begitu banyak bahawa mereka akan menjadi
terlalu banyak untuk dikira."

161
00:14:28,708 --> 00:14:31,708
Maka, Hagar melahirkan seorang anak lelaki kepada Abram,

162
00:14:31,791 --> 00:14:35,791
dan Abram menamai Ismael
kepada anak lelaki yang dilahirkannya.

163
00:14:47,416 --> 00:14:52,208
Ketika Abram berumur 99 tahun,
Tuhan menampakkan diri kepadanya dan berkata,

164
00:14:53,750 --> 00:14:55,916
"Saya adalah Tuhan Yang Maha Kuasa."

165
00:14:56,000 --> 00:14:59,791
Berjalanlah di hadapanku dengan setia
dan tidak bercela.

166
00:14:59,875 --> 00:15:02,583
Kamu tidak lagi akan dipanggil Abram.

167
00:15:02,666 --> 00:15:08,458
Namamu ialah Abraham, kerana Aku mempunyai
menjadikan kamu bapa kepada banyak bangsa.

168
00:15:10,625 --> 00:15:13,916
Aku akan menetapkan perjanjian-Ku
sebagai perjanjian yang kekal

169
00:15:14,000 --> 00:15:16,916
antara saya dan awak
dan keturunan kamu selepas kamu

170
00:15:17,000 --> 00:15:19,208
untuk generasi akan datang,

171
00:15:19,291 --> 00:15:23,208
"menjadi Tuhanmu dan Tuhanmu
keturunan kamu selepas kamu."

172
00:15:31,166 --> 00:15:35,875
Allah juga berfirman kepada Ibrahim,
"Adapun Sarai, isterimu,"

173
00:15:35,958 --> 00:15:41,166
kamu jangan lagi memanggilnya Sarai.
Namanya ialah Sarah.

174
00:15:42,041 --> 00:15:46,500
Saya akan memberkati dia
dan pasti akan memberikan kepadamu seorang anak dari dia.

175
00:15:46,583 --> 00:15:50,000
Saya akan memberkati dia supaya dia menjadi
ibu segala bangsa,

176
00:15:50,083 --> 00:15:53,166
"Raja-raja bangsa akan datang daripadanya."

177
00:15:59,500 --> 00:16:03,291
Sarah mengandung
dan melahirkan seorang anak bagi Abraham pada masa tuanya.

178
00:16:03,916 --> 00:16:06,583
Pada masa yang sama Tuhan telah berjanji kepadanya.

179
00:16:14,875 --> 00:16:19,708
Abraham memberi nama Ishak
kepada anak yang dilahirkan oleh Sarah.

180
00:16:43,833 --> 00:16:46,583
Kanak-kanak itu membesar dan telah disapih.

181
00:16:48,875 --> 00:16:53,291
Dan pada hari Ishak disapih,
Abraham mengadakan pesta besar.

182
00:16:57,125 --> 00:16:59,666
Tetapi Sarah melihat bahawa anak lelaki yang Hagar

183
00:16:59,750 --> 00:17:02,875
orang Mesir telah melahirkan Abraham
sedang mengejek.

184
00:17:04,041 --> 00:17:08,458
Dan dia berkata kepada Abraham,
"Singkirkan budak perempuan itu dan anaknya,

185
00:17:09,208 --> 00:17:13,958
kerana anak perempuan itu tidak akan pernah berkongsi
dalam pusaka bersama anakku Ishak."

186
00:17:16,500 --> 00:17:20,791
Perkara itu sangat menyedihkan Abraham
kerana ia melibatkan anaknya.

187
00:17:23,791 --> 00:17:26,833
Tetapi Allah berfirman kepadanya,
"Jangan tertekan sangat"

188
00:17:26,916 --> 00:17:29,291
tentang budak lelaki dan hamba perempuanmu.

189
00:17:31,416 --> 00:17:33,791
Dengar apa sahaja yang Sarah katakan kepada anda,

190
00:17:33,875 --> 00:17:37,625
kerana ia melalui Ishak
bahawa zuriat kamu akan dihisab.

191
00:17:39,000 --> 00:17:40,958
Saya akan menjadikan anak hamba

192
00:17:41,041 --> 00:17:45,208
"menjadi bangsa juga,
kerana dia adalah keturunan kamu."

193
00:17:58,250 --> 00:18:02,458
Awal pagi esoknya,
Abraham mengambil sedikit makanan dan sekerat air

194
00:18:03,666 --> 00:18:05,083
dan memberikannya kepada Hagar.

195
00:18:09,375 --> 00:18:12,125
Dia meletakkannya di bahunya...

196
00:18:14,750 --> 00:18:17,000
dan kemudian menghantarnya pergi dengan budak lelaki itu.

197
00:18:25,708 --> 00:18:27,500
Dia meneruskan perjalanannya...

198
00:18:31,625 --> 00:18:34,041
dan merayau
di Gurun Bersyeba.

199
00:18:45,375 --> 00:18:50,083
Apabila air dalam kulit telah hilang,
dia meletakkan budak itu di bawah salah satu semak.

200
00:18:53,125 --> 00:18:56,708
Kemudian dia pergi dan duduk
kira-kira satu tembakan busur.

201
00:18:56,791 --> 00:19:00,250
Kerana dia fikir,
"'Saya tidak boleh melihat budak itu mati."

202
00:19:01,750 --> 00:19:05,625
Dan ketika dia duduk di sana berdekatan,
dia mula menangis teresak-esak.

203
00:19:06,458 --> 00:19:09,916
Tuhan mendengar budak itu menangis
dan malaikat Allah

204
00:19:10,000 --> 00:19:13,583
dipanggil kepada Hagar
dari syurga dan berkata kepadanya,

205
00:19:13,666 --> 00:19:16,750
"Ada apa, Hagar?
Jangan takut."

206
00:19:16,833 --> 00:19:20,208
Tuhan telah mendengar budak itu menangis
semasa dia berbaring di sana.

207
00:19:21,625 --> 00:19:25,000
Angkat budak itu dan pegang tangannya.

208
00:19:25,083 --> 00:19:27,791
"Sebab Aku akan membuat dia menjadi bangsa yang besar."

209
00:19:36,875 --> 00:19:40,791
Kemudian Allah membuka matanya
dan dia melihat sebuah perigi air.

210
00:19:47,958 --> 00:19:52,666
Jadi dia pergi dan mengisi kulit
dengan air dan memberi budak itu minum.

211
00:19:55,541 --> 00:19:57,416
Tuhan bersama budak itu semasa dia membesar.

212
00:19:59,958 --> 00:20:02,833
Dia tinggal di padang pasir
dan menjadi pemanah.

213
00:20:33,875 --> 00:20:39,541
Beberapa waktu kemudian Tuhan menguji Abraham.
Dia berkata kepadanya, "Abraham!"

214
00:20:39,625 --> 00:20:42,041
"Saya di sini," jawabnya.

215
00:20:42,125 --> 00:20:45,500
Kemudian Allah berfirman,
"Ambillah anakmu, anakmu yang tunggal,

216
00:20:45,583 --> 00:20:49,583
yang engkau cintai, Ishak,
dan pergilah ke wilayah Moria."

217
00:20:58,416 --> 00:21:04,125
“Kurbankanlah dia di sana sebagai korban bakaran
di atas gunung yang akan Kutunjukkan kepadamu"

218
00:21:18,041 --> 00:21:23,208
Awal pagi esoknya,
Abraham bangun dan memuatkan keldainya.

219
00:21:23,291 --> 00:21:27,458
Dia membawa bersamanya dua orang hambanya
dan Ishak anaknya.

220
00:21:30,833 --> 00:21:34,166
Apabila dia telah memotong kayu secukupnya
untuk korban bakaran,

221
00:21:34,250 --> 00:21:38,041
dia pergi ke tempat itu
Tuhan telah memberitahunya tentang.

222
00:21:45,541 --> 00:21:50,458
Pada hari ketiga, Abraham mendongak
dan melihat tempat itu dari jauh.

223
00:21:51,833 --> 00:21:55,041
Dia berkata kepada hamba-hambanya, “Tinggallah di sini
dengan keldai

224
00:21:55,125 --> 00:21:57,750
manakala saya dan budak itu pergi ke sana.

225
00:21:57,833 --> 00:22:01,791
Kami akan beribadat
dan kemudian kami akan kembali kepada anda."

226
00:22:03,833 --> 00:22:06,500
Abraham mengambil kayu itu
untuk korban bakaran

227
00:22:06,583 --> 00:22:08,916
dan meletakkannya pada Ishak, anaknya,

228
00:22:09,000 --> 00:22:12,958
dan dia sendiri yang membawa api itu
dan pisau.

229
00:22:18,125 --> 00:22:20,541
Semasa mereka berdua pergi bersama,

230
00:22:20,625 --> 00:22:24,833
Ishak bersuara dan berkata kepada
bapanya Abraham, "Bapa?"

231
00:22:27,750 --> 00:22:30,541
"Ya, anak saya?" Ibrahim menjawab.

232
00:22:31,875 --> 00:22:35,250
"Api dan kayu ada di sini," kata Ishak,

233
00:22:35,333 --> 00:22:37,833
"tetapi di manakah kambing itu
untuk korban bakaran?"

234
00:22:38,625 --> 00:22:44,666
Abraham menjawab "Tuhan sendiri yang akan menyediakan
anak domba untuk korban bakaran, anakku."

235
00:22:45,958 --> 00:22:48,958
Dan mereka berdua pergi bersama-sama.

236
00:22:59,291 --> 00:23:01,875
Apabila mereka sampai
tempat yang diceritakan Allah kepadanya...

237
00:23:05,583 --> 00:23:08,958
Abraham membina sebuah mazbah di sana
dan menyusun kayu di atasnya.

238
00:23:27,791 --> 00:23:32,916
Dia mengikat Ishak anaknya dan membaringkannya
di atas mezbah, di atas kayu.

239
00:23:36,791 --> 00:23:41,333
Kemudian dia menghulurkan tangannya
dan mengambil pisau untuk membunuh anaknya.

240
00:23:48,541 --> 00:23:54,208
Tetapi Malaikat Tuhan berseru
kepadanya dari syurga, "Abraham! Abraham!"

241
00:23:55,166 --> 00:23:57,666
"Saya di sini." dia menjawab.

242
00:23:58,583 --> 00:24:00,833
"Jangan letak tangan pada budak itu", katanya.

243
00:24:06,500 --> 00:24:08,500
"Jangan buat apa-apa pada dia."

244
00:24:09,750 --> 00:24:12,291
Sekarang saya tahu bahawa anda takut kepada Tuhan,

245
00:24:12,375 --> 00:24:16,833
"kerana kamu tidak menahan
daripadaku anakmu, anakmu yang tunggal."

246
00:24:25,166 --> 00:24:31,541
Abraham mendongak ke sana ke mari dalam semak belukar,
dia melihat seekor domba jantan tersangkut tanduknya.

247
00:24:36,791 --> 00:24:40,458
Dia pergi dan mengambil domba jantan itu
dan mengorbankannya

248
00:24:40,541 --> 00:24:43,625
sebagai korban bakaran menggantikan anaknya.

249
00:24:44,333 --> 00:24:47,708
Malaikat Tuhan memanggil Abraham
dari syurga untuk kedua kalinya,

250
00:24:47,791 --> 00:24:52,333
dan berkata, "Aku bersumpah demi diriku sendiri,"
firman Tuhan, "itu kerana kamu

251
00:24:52,416 --> 00:24:57,083
telah melakukan ini dan tidak
menahan anakmu, anak tunggalmu,

252
00:24:58,166 --> 00:25:01,500
Saya pasti akan memberkati anda
dan jadikanlah keturunanmu

253
00:25:01,583 --> 00:25:06,750
sebanyak bintang di langit
dan seperti pasir di tepi laut.

254
00:25:08,875 --> 00:25:13,041
Keturunan kamu akan mengambil alih
kota-kota musuh mereka

255
00:25:13,125 --> 00:25:16,333
dan melalui keturunanmu,
semua bangsa di Bumi

256
00:25:16,416 --> 00:25:20,708
"akan diberkati,
kerana kamu telah mentaatiku."

257
00:25:23,166 --> 00:25:27,125
Abraham menyerahkan segala miliknya kepada Ishak.

258
00:25:30,916 --> 00:25:36,125
Kemudian Ibrahim menghembuskan nafasnya yang terakhir
dan meninggal dunia pada usia tua yang baik,

259
00:25:36,208 --> 00:25:41,333
seorang lelaki tua dan penuh tahun,
dan dia dikumpulkan kepada kaumnya.

260
00:25:43,458 --> 00:25:47,125
Dan Ishak berumur 40 tahun
apabila dia berkahwin dengan Ribka...

261
00:25:50,625 --> 00:25:53,416
anak perempuan Betuel orang Aram itu
dari Padan-aram

262
00:25:53,500 --> 00:25:55,333
dan saudara perempuan Laban orang Aram itu.

263
00:25:58,416 --> 00:26:04,583
Ishak berdoa kepada Tuhan bagi pihak
isterinya, kerana dia tidak mempunyai anak.

264
00:26:05,750 --> 00:26:11,083
Tuhan menjawab doanya
dan isterinya Ribka mengandung.

265
00:26:13,333 --> 00:26:17,833
Apabila tiba masanya untuk dia bersalin,
terdapat anak kembar dalam kandungannya.

266
00:26:25,250 --> 00:26:29,875
Lelaki itu membesar,
dan Esau menjadi seorang pemburu yang mahir,

267
00:26:30,750 --> 00:26:32,666
seorang lelaki dari negara terbuka,

268
00:26:32,750 --> 00:26:37,666
manakala Yakub berpuas hati
untuk tinggal di rumah di antara khemah.

269
00:26:37,750 --> 00:26:39,291
Tuhan berkata kepadanya,

270
00:26:40,541 --> 00:26:44,791
"Nama awak ialah Jacob
tetapi engkau tidak akan dipanggil lagi Yakub,"

271
00:26:46,875 --> 00:26:53,000
namamu ialah Israel."
Jadi, dia menamakan dia Israel.

272
00:26:55,666 --> 00:26:59,875
Dan Tuhan berfirman kepadanya, "Akulah Tuhan Yang Maha Kuasa",

273
00:26:59,958 --> 00:27:02,666
berbuah dan bertambah bilangannya.

274
00:27:03,958 --> 00:27:07,416
Sebuah bangsa dan masyarakat
bangsa-bangsa akan datang daripadamu,

275
00:27:07,500 --> 00:27:10,958
"dan raja-raja akan menjadi antara keturunanmu."

276
00:27:19,041 --> 00:27:23,375
Sekarang Israel mengasihi Yusuf lebih daripada mana-mana
daripada anak lelakinya yang lain,

277
00:27:23,458 --> 00:27:26,750
kerana dia telah dilahirkan untuknya
di masa tuanya...

278
00:27:29,583 --> 00:27:31,958
dan dia membuat jubah berhias untuknya.

279
00:27:36,250 --> 00:27:40,333
Apabila saudara-saudaranya melihat bahawa bapa mereka
menyayanginya lebih daripada mereka,

280
00:27:40,416 --> 00:27:44,166
mereka membencinya dan
tidak dapat mengucapkan sepatah kata pun kepadanya.

281
00:27:51,583 --> 00:27:53,208
Yusuf bermimpi...

282
00:27:56,250 --> 00:28:00,000
dan apabila dia menceritakannya kepada saudara-saudaranya,
mereka semakin membencinya.

283
00:28:00,416 --> 00:28:03,458
Dia berkata kepada mereka,
"Dengar mimpi saya ini."

284
00:28:06,000 --> 00:28:08,875
Kami sedang mengikat berkas jagung
keluar di padang

285
00:28:09,208 --> 00:28:12,541
apabila tiba-tiba berkas saya naik
dan berdiri tegak,

286
00:28:12,625 --> 00:28:17,500
"sementara berkas-berkasmu berkumpul di sekelilingku
dan sujud kepadanya."

287
00:28:21,625 --> 00:28:23,166
Saudara-saudaranya berkata kepadanya,

288
00:28:23,250 --> 00:28:27,416
"Adakah anda berniat untuk memerintah kami?
Adakah anda benar-benar akan memerintah kami?"

289
00:28:28,666 --> 00:28:30,708
Dan mereka semakin membencinya

290
00:28:30,791 --> 00:28:33,333
kerana mimpinya dan apa yang dia katakan.

291
00:28:36,208 --> 00:28:38,416
Kemudian dia bermimpi lagi,

292
00:28:39,083 --> 00:28:42,541
dan dia memberitahunya kepada saudara-saudaranya.
"Dengar," katanya,

293
00:28:43,041 --> 00:28:47,541
"Saya mempunyai mimpi lain,
dan kali ini matahari dan bulan

294
00:28:47,625 --> 00:28:50,541
dan sebelas bintang sujud kepadaku."

295
00:28:52,208 --> 00:28:57,916
Saudara-saudaranya cemburu kepadanya,
tetapi bapanya menyimpan perkara itu dalam fikiran.

296
00:29:01,791 --> 00:29:06,625
Sekarang saudara-saudaranya telah pergi merumput
kambing domba ayah mereka dekat Sikhem,

297
00:29:06,708 --> 00:29:09,166
dan Israel berkata kepada Yusuf,

298
00:29:09,250 --> 00:29:13,500
“Seperti yang kamu tahu, saudara-saudara kamu
sedang menggembalakan kambing domba dekat Sikhem.

299
00:29:13,583 --> 00:29:16,208
Mari, saya akan menghantar awak kepada mereka."

300
00:29:18,916 --> 00:29:20,500
"Baiklah," jawabnya.

301
00:29:21,833 --> 00:29:25,916
Maka dia berkata kepadanya, “Pergilah
dan lihat sama ada semuanya baik-baik saja dengan saudara-saudaramu

302
00:29:26,000 --> 00:29:29,083
dan dengan kambing domba,
dan bawa berita kembali kepada saya."

303
00:29:30,833 --> 00:29:33,833
Kemudian dia menghantarnya pergi
dari Lembah Hebron.

304
00:29:35,375 --> 00:29:39,458
Maka Yusuf pun mengejar saudara-saudaranya
dan mendapati mereka dekat Dotan.

305
00:29:40,166 --> 00:29:42,000
Tetapi mereka melihatnya dari jauh

306
00:29:42,083 --> 00:29:45,583
dan sebelum dia sampai kepada mereka,
mereka merancang untuk membunuhnya.

307
00:29:47,250 --> 00:29:50,125
"Inilah pemimpi itu!"
mereka berkata sesama sendiri.

308
00:29:50,541 --> 00:29:54,250
"Mari, mari kita bunuh dia
dan lemparkan dia ke dalam salah satu perigi ini

309
00:29:54,333 --> 00:29:57,000
dan mengatakan bahawa haiwan yang ganas
membaham dia.

310
00:29:57,541 --> 00:29:59,833
"Kemudian kita akan melihat apa yang datang dari mimpinya."

311
00:30:01,125 --> 00:30:05,125
Maka tatkala Yusuf datang kepada saudara-saudaranya,
mereka menanggalkan jubahnya.

312
00:30:05,208 --> 00:30:07,208
Jubah berhias yang dipakainya.

313
00:30:07,750 --> 00:30:10,375
Dan mereka membawanya
dan melemparkannya ke dalam perigi.

314
00:30:11,708 --> 00:30:15,000
Tangki itu kosong.
Tiada air di dalamnya.

315
00:30:23,375 --> 00:30:25,291
Ketika mereka duduk untuk makan,

316
00:30:25,375 --> 00:30:29,291
mereka mendongak dan melihat sebuah kafilah
orang Ismael yang datang dari Gilead.

317
00:30:32,208 --> 00:30:37,083
Unta mereka dimuatkan
dengan rempah ratus, balsem dan mur,

318
00:30:37,166 --> 00:30:40,375
dan mereka dalam perjalanan
untuk membawa mereka ke Mesir.

319
00:30:42,250 --> 00:30:44,083
Yehuda berkata kepada saudara-saudaranya,

320
00:30:44,166 --> 00:30:48,416
“Apa untungnya kalau kita bunuh saudara kita
dan menutup darahnya?

321
00:30:48,500 --> 00:30:51,250
Marilah kita jual dia kepada orang Ismael

322
00:30:51,333 --> 00:30:53,083
dan tidak meletakkan tangan kami ke atasnya.

323
00:30:53,166 --> 00:30:57,125
Lagipun, dia adalah saudara kita,
darah daging kita sendiri."

324
00:30:57,583 --> 00:30:59,125
Abang-abangnya bersetuju.

325
00:31:00,541 --> 00:31:03,166
Maka apabila saudagar-saudagar Midian itu lewat,

326
00:31:03,250 --> 00:31:06,458
saudara-saudaranya menarik Yusuf
keluar dari tangki.

327
00:31:08,500 --> 00:31:12,666
Dan menjualnya dengan harga 20 syikal
perak kepada orang Ismael...

328
00:31:15,625 --> 00:31:17,208
yang membawanya ke Mesir.

329
00:31:30,833 --> 00:31:33,625
Mereka mengambil jubah berhias itu
kembali kepada ayah mereka dan berkata,

330
00:31:34,541 --> 00:31:35,875
"Kami mendapati ini.

331
00:31:36,375 --> 00:31:39,166
Periksa ia untuk melihat
sama ada itu jubah anakmu."

332
00:31:40,958 --> 00:31:45,750
Dia mengenalinya dan berkata,
"Ia adalah jubah anak saya."

333
00:31:45,833 --> 00:31:48,666
Beberapa binatang buas telah memakannya.

334
00:31:50,625 --> 00:31:53,875
"Yusuf pasti telah dikoyakkan."

335
00:32:01,375 --> 00:32:04,333
Semua anak lelaki dan perempuannya
datang untuk menghiburnya,

336
00:32:04,416 --> 00:32:06,375
tetapi dia enggan dihiburkan.

337
00:32:06,458 --> 00:32:11,541
"Tidak," katanya, "Saya akan terus berkabung
sehinggalah aku memasukkan anakku ke dalam kubur."

338
00:32:12,375 --> 00:32:14,291
Maka, bapanya menangisinya.

339
00:32:16,041 --> 00:32:19,375
Sekarang Yusuf telah dibawa turun ke Mesir.

340
00:32:19,458 --> 00:32:22,875
Potifar, seorang Mesir
yang merupakan salah seorang pegawai Firaun,

341
00:32:22,958 --> 00:32:24,708
kapten pengawal,

342
00:32:24,791 --> 00:32:27,791
membelinya dari kaum Ismael
yang telah membawanya ke sana.

343
00:32:29,625 --> 00:32:32,458
Apabila tuannya melihat
bahawa Tuhan menyertai dia

344
00:32:32,541 --> 00:32:36,166
dan yang Tuhan berikan kepadanya
berjaya dalam semua yang dia lakukan,

345
00:32:36,250 --> 00:32:39,958
Yusuf mendapat kasih sayang di matanya
dan menjadi pembantunya.

346
00:32:42,958 --> 00:32:45,625
Potifar meletakkan dia sebagai ketua
rumah tangganya,

347
00:32:45,708 --> 00:32:48,375
dan dia mempercayakan segala-galanya kepada dia
dia punya.

348
00:32:49,916 --> 00:32:54,208
Jadi, Potifar meninggalkan segala yang dimilikinya
dalam jagaan Yusuf.

349
00:32:54,291 --> 00:32:55,750
Dengan Yusuf yang bertanggungjawab,

350
00:32:55,833 --> 00:32:59,083
dia tidak mempedulikan dirinya
dengan apa-apa kecuali makanan yang dimakannya.

351
00:33:01,000 --> 00:33:04,666
Sekarang Yusuf berbadan tegap dan tampan,

352
00:33:05,291 --> 00:33:07,833
dan selepas beberapa ketika isteri tuannya

353
00:33:07,916 --> 00:33:09,708
mengambil perhatian Yusuf
dan berkata...

354
00:33:10,791 --> 00:33:12,208
"Mari tidur dengan saya."

355
00:33:13,250 --> 00:33:15,833
Dan walaupun dia bercakap
kepada Yusuf hari demi hari,

356
00:33:15,916 --> 00:33:20,416
dia enggan tidur dengannya
atau pun bersamanya.

357
00:33:21,291 --> 00:33:24,791
Suatu hari dia masuk ke dalam rumah
untuk menjalankan tugasnya,

358
00:33:24,875 --> 00:33:27,625
dan tiada seorang pun pembantu rumah
berada di dalam.

359
00:33:28,666 --> 00:33:31,916
Dia menangkapnya dengan jubahnya
dan berkata, "Mari tidur dengan saya!"

360
00:33:32,000 --> 00:33:34,708
Tetapi dia meninggalkan jubahnya di tangannya
dan berlari keluar dari rumah.

361
00:33:36,333 --> 00:33:38,500
Dia memanggil pembantu rumahnya. "Tengok!"

362
00:33:38,583 --> 00:33:43,083
Dia berkata kepada mereka, "Ibrani ini telah menjadi
dibawa kepada kami untuk menjadikan kami sukan!

363
00:33:43,166 --> 00:33:46,250
Dia datang ke sini untuk tidur dengan saya,
tetapi saya menjerit."

364
00:33:47,791 --> 00:33:50,250
Apabila tuannya mendengar
kisah yang diceritakan isterinya kepadanya,

365
00:33:50,333 --> 00:33:55,083
"Beginilah cara hambamu memperlakukanku,"
dia terbakar dengan kemarahan.

366
00:33:56,500 --> 00:34:00,416
Tuan Yusuf membawanya
dan memasukkannya ke dalam penjara,

367
00:34:00,500 --> 00:34:03,958
tempat tawanan raja
telah terkurung.

368
00:34:18,541 --> 00:34:20,583
Apabila dua tahun genap berlalu,

369
00:34:22,125 --> 00:34:23,666
Firaun bermimpi.

370
00:34:33,291 --> 00:34:36,875
Pada waktu pagi, fikirannya kacau,

371
00:34:36,958 --> 00:34:40,750
maka ia menyuruh memanggil semua ahli sihir
dan orang bijak Mesir.

372
00:34:40,833 --> 00:34:45,000
Firaun menceritakan mimpinya kepada mereka,
tetapi tiada siapa yang dapat menafsirkannya baginya.

373
00:34:49,416 --> 00:34:52,625
Kemudian ketua juru minuman berkata kepada Firaun,

374
00:34:52,708 --> 00:34:55,208
"Hari ini, saya teringat akan kekurangan saya."

375
00:34:55,833 --> 00:34:58,833
Firaun pernah marah kepada hamba-hambanya,

376
00:34:58,916 --> 00:35:03,291
dan dia memenjarakan saya dan ketua pembuat roti
di rumah kapten pengawal.

377
00:35:03,791 --> 00:35:10,125
Setiap daripada kita mempunyai mimpi pada malam yang sama,
dan setiap mimpi mempunyai makna tersendiri.

378
00:35:10,208 --> 00:35:14,833
Sekarang seorang muda Ibrani ada bersama kami,
seorang hamba kepada kapten pengawal.

379
00:35:14,916 --> 00:35:18,416
Kami memberitahunya impian kami,
dan dia menafsirkannya untuk kita,

380
00:35:18,500 --> 00:35:22,250
memberi setiap orang tafsiran
tentang impiannya.

381
00:35:23,833 --> 00:35:28,250
Dan perkara ternyata betul-betul
sebagaimana dia menafsirkannya kepada kami.

382
00:35:28,958 --> 00:35:33,791
Saya telah dipulihkan kepada kedudukan saya,
dan lelaki yang seorang lagi telah tertusuk.

383
00:35:37,583 --> 00:35:40,166
Maka, Firaun menyuruh memanggil Yusuf...

384
00:35:46,041 --> 00:35:48,458
dan dia segera dibawa
dari penjara bawah tanah.

385
00:35:49,916 --> 00:35:53,625
Apabila dia telah bercukur dan berubah
pakaiannya, dia menghadap Firaun.

386
00:35:56,458 --> 00:35:58,458
Firaun berkata kepada Yusuf,

387
00:35:58,541 --> 00:36:02,375
"Saya bermimpi,
dan tiada siapa yang boleh menafsirkannya.

388
00:36:02,458 --> 00:36:06,125
Tetapi saya telah mendengar ia berkata tentang anda
bahawa apabila anda mendengar mimpi,

389
00:36:06,208 --> 00:36:08,041
kamu boleh mentafsirkannya."

390
00:36:09,458 --> 00:36:11,250
Kemudian Firaun berkata kepada Yusuf,

391
00:36:12,625 --> 00:36:16,041
"Dalam mimpi saya, saya berdiri
di tebing sungai Nil,

392
00:36:16,125 --> 00:36:19,250
apabila keluar dari sungai
muncul tujuh ekor lembu,

393
00:36:19,333 --> 00:36:24,083
gemuk dan licin,
dan mereka merumput di antara buluh.

394
00:36:24,875 --> 00:36:30,583
Selepas mereka, muncul tujuh ekor lembu lain.
Kurus dan sangat hodoh dan kurus.

395
00:36:30,666 --> 00:36:34,958
Saya tidak pernah melihat lembu yang hodoh itu
di seluruh tanah Mesir.

396
00:36:38,250 --> 00:36:43,958
Dalam mimpi saya, saya melihat tujuh bulir jagung,
penuh dan baik, tumbuh pada satu tangkai.

397
00:36:46,208 --> 00:36:49,083
Selepas mereka, tujuh telinga lain tumbuh.

398
00:36:49,166 --> 00:36:52,125
Layu dan nipis
dan hangus ditiup angin timur.

399
00:36:53,541 --> 00:36:57,208
Kepala jagung nipis
menelan tujuh bulir yang baik.

400
00:36:59,750 --> 00:37:04,625
"Aku memberitahukan hal ini kepada ahli sihir,
tetapi tiada seorang pun daripada mereka dapat menjelaskannya kepada saya."

401
00:37:10,083 --> 00:37:14,125
Tujuh tahun kelimpahan yang besar
datang ke seluruh tanah Mesir,

402
00:37:14,208 --> 00:37:17,250
tetapi tujuh tahun kelaparan
akan mengikuti mereka.

403
00:37:17,333 --> 00:37:20,291
Kemudian semua kelimpahan di Mesir
akan dilupakan,

404
00:37:20,375 --> 00:37:23,166
dan kebuluran akan memusnahkan negeri itu.

405
00:37:28,500 --> 00:37:31,875
Sebab mimpi itu diberikan
kepada Firaun dalam dua bentuk

406
00:37:31,958 --> 00:37:38,458
ialah perkara itu telah diputuskan dengan tegas
oleh Tuhan, dan Tuhan akan melakukannya tidak lama lagi.

407
00:37:43,000 --> 00:37:47,708
Kemudian Firaun berkata kepada Yusuf,
"Oleh kerana Allah telah memberitahukan semua ini kepada kamu,

408
00:37:47,791 --> 00:37:50,958
tidak ada orang yang begitu arif
dan bijak seperti kamu."

409
00:37:51,041 --> 00:37:53,000
Maka Firaun berkata kepada Yusuf,

410
00:37:53,750 --> 00:37:58,083
"Saya dengan ini meletakkan awak bertanggungjawab
seluruh tanah Mesir."

411
00:37:58,666 --> 00:38:02,291
Kemudian Firaun mengambil cincin capnya
daripada jarinya

412
00:38:02,375 --> 00:38:04,541
dan meletakkannya pada jari Yusuf.

413
00:38:04,625 --> 00:38:09,500
Dia memakaikan kepadanya jubah dari lenan halus
dan meletakkan rantai emas di lehernya.

414
00:38:19,375 --> 00:38:23,750
Selama tujuh tahun kelimpahan,
tanah yang dihasilkan dengan banyaknya.

415
00:38:23,833 --> 00:38:28,916
Joseph menyimpan sejumlah besar
daripada bijirin, seperti pasir di laut.

416
00:38:29,000 --> 00:38:32,791
Ia begitu banyak sehingga dia berhenti
menyimpan rekod

417
00:38:32,875 --> 00:38:34,875
kerana ia tidak terkira.

418
00:38:35,625 --> 00:38:39,166
Tujuh tahun kelimpahan
di Mesir telah berakhir,

419
00:38:39,250 --> 00:38:44,291
dan bermulalah tujuh tahun kelaparan,
seperti yang Yusuf katakan.

420
00:38:44,375 --> 00:38:46,583
Terdapat kebuluran di semua negeri lain,

421
00:38:46,666 --> 00:38:49,666
tetapi di seluruh tanah Mesir
ada makanan.

422
00:38:52,375 --> 00:38:57,666
Apabila seluruh Mesir mula merasakan kelaparan,
rakyat berseru kepada Firaun meminta makanan.

423
00:38:57,750 --> 00:39:03,875
Kemudian Firaun memberitahu semua orang Mesir,
"Pergilah kepada Yusuf dan lakukan apa yang dia suruh."

424
00:39:03,958 --> 00:39:08,000
Dan seluruh dunia datang ke Mesir
untuk membeli gandum daripada Yusuf,

425
00:39:08,083 --> 00:39:11,250
kerana kebuluran melanda di mana-mana.

426
00:39:14,958 --> 00:39:19,291
Jadi, anak-anak Israel adalah antara mereka
yang pergi membeli bijirin,

427
00:39:19,375 --> 00:39:22,125
kerana ada kelaparan
di tanah Kanaan juga.

428
00:39:23,666 --> 00:39:26,125
Sebaik sahaja Yusuf melihat saudara-saudaranya,

429
00:39:26,208 --> 00:39:30,208
dia mengenali mereka, tetapi dia berpura-pura
menjadi orang asing

430
00:39:30,291 --> 00:39:34,791
dan bercakap dengan kasar kepada mereka.
"Awak datang dari mana?" dia bertanya.

431
00:39:35,458 --> 00:39:39,041
"Dari tanah Kanaan,"
mereka menjawab "untuk membeli makanan."

432
00:39:40,083 --> 00:39:44,916
Walaupun Yusuf mengenali
saudara-saudaranya, mereka tidak mengenalinya.

433
00:39:46,041 --> 00:39:50,333
Kemudian dia teringat mimpinya
tentang mereka dan berkata kepada mereka,

434
00:39:50,416 --> 00:39:55,375
"Kamu adalah pengintip! Kamu datang untuk melihat
di mana tanah kita tidak dilindungi."

435
00:39:56,250 --> 00:40:00,541
"Tidak, Tuhanku," jawab mereka.
“Hamba-hambamu datang untuk membeli makanan.

436
00:40:02,208 --> 00:40:07,833
“Kami semua adalah anak kepada seorang lelaki.
Hamba-hambamu adalah orang-orang yang jujur, bukan pengintip."

437
00:40:14,041 --> 00:40:17,333
Yusuf berkata kepada mereka,
"Ia sama seperti yang saya katakan kepada anda,"

438
00:40:19,083 --> 00:40:20,500
anda adalah pengintip!

439
00:40:21,833 --> 00:40:24,208
Dan ini adalah bagaimana anda akan diuji.

440
00:40:24,291 --> 00:40:28,000
Demi Firaun yang hidup,
anda tidak akan meninggalkan tempat ini

441
00:40:28,083 --> 00:40:30,291
melainkan adik bongsu kamu datang ke sini.

442
00:40:31,333 --> 00:40:35,500
Jika anda lelaki yang jujur, biarkan satu
daripada saudara-saudaramu tinggal di sini dalam penjara,

443
00:40:35,583 --> 00:40:40,250
sementara kamu yang lain pergi mengambil bijirin
kembali untuk isi rumah anda yang kelaparan.

444
00:40:40,333 --> 00:40:42,625
Tetapi anda mesti membawa
adik bongsu awak kepada saya,

445
00:40:42,708 --> 00:40:47,166
"supaya perkataan kamu dapat dibuktikan
dan supaya kamu tidak mati."

446
00:40:47,250 --> 00:40:49,500
Ini mereka terus lakukan.

447
00:40:49,583 --> 00:40:52,916
Mereka tidak sedar
supaya Yusuf dapat memahami mereka,

448
00:40:53,000 --> 00:40:55,000
kerana dia menggunakan jurubahasa.

449
00:41:04,416 --> 00:41:06,958
Di tempat mereka berhenti
untuk malam,

450
00:41:07,041 --> 00:41:10,166
salah seorang daripada mereka membuka karungnya untuk mendapatkan makanan
untuk keledainya,

451
00:41:10,250 --> 00:41:12,666
dan dia melihat peraknya di dalam mulut
daripada guninya.

452
00:41:13,583 --> 00:41:18,541
"Perak saya telah dikembalikan," katanya
kepada saudara-saudaranya. "Ini ada dalam beg saya."

453
00:41:20,625 --> 00:41:23,833
Hati mereka tenggelam dan mereka berpaling
antara satu sama lain terketar-ketar

454
00:41:23,916 --> 00:41:27,791
dan berkata, "Apakah ini
yang telah Allah lakukan kepada kita?"

455
00:41:37,750 --> 00:41:40,875
Apabila mereka datang kepada bapa mereka
Yakub di tanah Kanaan,

456
00:41:40,958 --> 00:41:43,500
mereka memberitahu dia semua yang ada
berlaku kepada mereka.

457
00:41:43,583 --> 00:41:48,458
Mereka berkata, "Orang yang adalah tuan
atas tanah itu bercakap kasar kepada kami

458
00:41:48,541 --> 00:41:51,625
dan memperlakukan kami seolah-olah
kami mengintip tanah itu."

459
00:41:51,708 --> 00:41:57,541
Kemudian bapa mereka Israel berkata
kepada mereka, "Jika mesti, maka lakukan ini",

460
00:41:58,833 --> 00:42:01,875
letak beberapa produk terbaik
tanah di dalam beg anda

461
00:42:01,958 --> 00:42:04,291
dan membawanya kepada lelaki itu sebagai hadiah.

462
00:42:04,375 --> 00:42:08,583
Sedikit balsem dan sedikit madu,
beberapa rempah ratus dan mur,

463
00:42:08,666 --> 00:42:11,625
beberapa kacang pistachio dan badam.

464
00:42:21,666 --> 00:42:25,291
Ambil abang kamu juga
dan kembali kepada lelaki itu sekali gus.

465
00:42:25,375 --> 00:42:30,125
Dan semoga Tuhan Yang Maha Esa
berikanlah kamu rahmat di hadapan lelaki itu

466
00:42:30,208 --> 00:42:34,500
supaya dia akan membiarkan saudaramu yang lain
dan Benjamin pulang bersamamu.

467
00:42:34,916 --> 00:42:39,708
"Adapun saya, jika saya berduka,
Saya berduka."

468
00:42:42,541 --> 00:42:48,083
Jadi, lelaki itu mengambil hadiah dan berganda
jumlah perak, dan Benyamin juga.

469
00:42:50,166 --> 00:42:53,958
Mereka bergegas turun ke Mesir
dan menampakkan diri kepada Yusuf.

470
00:42:57,000 --> 00:42:58,958
Apabila Yusuf pulang,

471
00:42:59,041 --> 00:43:02,416
mereka mempersembahkan kepadanya pemberian itu
mereka telah membawa masuk ke dalam rumah,

472
00:43:02,500 --> 00:43:05,541
dan mereka sujud di hadapannya
ke tanah.

473
00:43:06,208 --> 00:43:09,708
Dia bertanya kepada mereka bagaimana keadaan mereka,
dan kemudian dia berkata,

474
00:43:09,791 --> 00:43:15,041
“Apa khabar ayah kamu yang sudah tua
awak beritahu saya tentang? Adakah dia masih hidup?"

475
00:43:16,250 --> 00:43:21,375
Mereka menjawab, "Hambamu,
bapa kami, masih hidup dan sihat."

476
00:43:21,458 --> 00:43:25,083
Dan mereka sujud,
bersujud di hadapannya.

477
00:43:25,166 --> 00:43:29,583
Ketika dia melihat sekeliling dan melihat saudaranya,
Benyamin, anak ibunya sendiri,

478
00:43:29,666 --> 00:43:34,166
dia bertanya, "Adakah ini adik bongsumu,
yang awak beritahu saya?"

479
00:43:34,750 --> 00:43:38,458
Dan dia berkata,
"Tuhan kasihanilah kamu, anakku."

480
00:43:41,666 --> 00:43:45,916
Kemudian Yusuf berkata kepada saudara-saudaranya,
"Mari dekat dengan saya."

481
00:43:52,750 --> 00:43:56,458
Apabila mereka telah melakukannya, dia berkata,
"Saya saudara kamu Yusuf."

482
00:44:00,125 --> 00:44:02,041
Yang kamu jual ke Mesir.

483
00:44:06,375 --> 00:44:10,250
Dan sekarang, jangan tertekan
dan janganlah kamu marah kepada diri kamu sendiri

484
00:44:10,333 --> 00:44:14,208
kerana menjual saya di sini,
kerana ia adalah untuk menyelamatkan nyawa

485
00:44:14,291 --> 00:44:16,500
bahawa Tuhan menghantar saya mendahului anda.

486
00:44:16,583 --> 00:44:20,041
Selama dua tahun ini,
telah terjadi kelaparan di negeri itu,

487
00:44:20,125 --> 00:44:24,083
dan untuk lima tahun akan datang
tidak akan ada membajak dan menuai.

488
00:44:24,166 --> 00:44:28,250
Tetapi Tuhan menghantar saya mendahului anda
untuk memelihara bagimu sisa di Bumi

489
00:44:28,333 --> 00:44:32,208
dan untuk menyelamatkan nyawa anda
dengan pembebasan yang besar.

490
00:44:32,291 --> 00:44:36,291
Jadi, itu bukan awak
yang menghantar saya ke sini, tetapi Tuhan.

491
00:44:36,375 --> 00:44:37,958
Dia menjadikan aku bapa kepada Firaun,

492
00:44:38,041 --> 00:44:42,083
tuan kepada seluruh isi rumahnya
dan penguasa seluruh Mesir.

493
00:44:43,041 --> 00:44:46,125
Sekarang cepat kembali kepada ayah saya
dan katakan kepadanya,

494
00:44:46,208 --> 00:44:48,791
“Inilah yang dikatakan oleh anakmu, Yusuf.

495
00:44:48,875 --> 00:44:54,083
Tuhan telah menjadikan saya tuan atas seluruh Mesir.
Turun kepada saya. Jangan berlengah."

496
00:44:55,083 --> 00:44:58,875
Jadi, Yusuf menetap ayahnya
dan saudara-saudaranya di Mesir

497
00:44:58,958 --> 00:45:02,041
dan memberi mereka harta
di bahagian terbaik tanah,

498
00:45:02,125 --> 00:45:05,958
daerah Rameses,
seperti yang diarahkan oleh Firaun.

499
00:45:07,416 --> 00:45:11,541
Sekarang orang Israel menetap di Mesir
di wilayah Gosyen.

500
00:45:11,625 --> 00:45:16,291
Mereka memperoleh harta di sana dan telah
berbuah dan bertambah banyak.

501
00:45:17,875 --> 00:45:23,041
Sekarang Yusuf dan semua saudaranya
dan semua generasi itu mati.

502
00:45:25,083 --> 00:45:29,833
Kemudian seorang raja baru, kepada siapa Yusuf
tidak bermakna, berkuasa di Mesir.

503
00:45:30,958 --> 00:45:33,750
"Lihatlah," katanya kepada kaumnya,

504
00:45:33,833 --> 00:45:37,125
"orang Israel
telah menjadi terlalu banyak bagi kita."

505
00:45:37,208 --> 00:45:43,083
"Mari, kita mesti berurusan dengan mereka dengan bijak
atau mereka akan menjadi lebih ramai lagi

506
00:45:43,166 --> 00:45:46,375
dan, jika perang meletus,
akan bergabung dengan musuh kita,

507
00:45:46,458 --> 00:45:49,250
melawan kami dan meninggalkan negara ini."

508
00:45:52,041 --> 00:45:56,500
Jadi, mereka meletakkan tuan hamba atas mereka
menindas mereka dengan kerja paksa,

509
00:45:56,583 --> 00:46:00,333
dan mereka membina Pitom
dan Rameses sebagai kota perbendaharaan untuk Firaun.

510
00:46:02,333 --> 00:46:06,750
Tetapi semakin mereka ditindas,
semakin bertambah banyak dan tersebar.

511
00:46:06,833 --> 00:46:09,750
Jadi, orang Mesir datang
untuk menakutkan orang Israel

512
00:46:09,833 --> 00:46:11,625
dan bekerja mereka dengan kejam.

513
00:46:14,375 --> 00:46:17,166
Kemudian Firaun memberikan perintah ini
kepada seluruh umatnya.

514
00:46:18,291 --> 00:46:21,791
"Setiap anak lelaki Ibrani yang dilahirkan

515
00:46:21,875 --> 00:46:26,791
anda mesti membuang ke dalam sungai Nil,
tetapi biarkan setiap gadis hidup."

516
00:46:29,500 --> 00:46:32,875
Sekarang seorang lelaki dari suku Lewi
berkahwin dengan seorang perempuan Lewi,

517
00:46:32,958 --> 00:46:35,833
dan dia hamil
dan melahirkan seorang anak lelaki.

518
00:46:36,625 --> 00:46:42,666
Apabila dia melihat bahawa dia seorang anak yang baik,
dia menyembunyikannya selama tiga bulan.

519
00:46:46,166 --> 00:46:48,750
Tetapi apabila dia tidak dapat menyembunyikannya lagi,

520
00:46:48,833 --> 00:46:53,458
dia mendapat bakul papirus untuknya
dan disalut dengan tar dan pitch.

521
00:46:54,833 --> 00:46:56,708
Kemudian dia meletakkan kanak-kanak itu di dalamnya

522
00:46:56,791 --> 00:46:59,625
dan meletakkannya di antara buluh
sepanjang tebing Sungai Nil.

523
00:47:04,708 --> 00:47:09,208
Kakaknya berdiri jauh
untuk melihat apa yang akan berlaku kepadanya.

524
00:47:11,166 --> 00:47:14,541
Kemudian anak perempuan Firaun
turun ke sungai Nil untuk mandi,

525
00:47:14,625 --> 00:47:17,375
dan pembantunya
sedang berjalan di sepanjang tebing sungai.

526
00:47:19,291 --> 00:47:21,958
Dia melihat bakul di antara buluh

527
00:47:22,041 --> 00:47:24,250
dan menghantar hamba perempuannya untuk mendapatkannya.

528
00:47:25,416 --> 00:47:28,125
Dia membukanya dan melihat bayi itu.

529
00:47:28,958 --> 00:47:31,958
Dia menangis, dan dia berasa kasihan kepadanya.

530
00:47:33,208 --> 00:47:35,791
"Ini adalah salah seorang bayi Ibrani,"
katanya.

531
00:47:43,000 --> 00:47:46,083
Kemudian kakaknya
bertanya kepada puteri Firaun,

532
00:47:46,916 --> 00:47:50,083
"Bolehkah saya pergi ambil satu
daripada wanita Ibrani

533
00:47:50,166 --> 00:47:51,708
menyusukan bayi untuk awak?"

534
00:47:52,166 --> 00:47:54,708
"Ya, pergi," jawabnya.

535
00:47:55,250 --> 00:47:59,041
Jadi, gadis itu pergi
dan mendapat ibu bayi itu.

536
00:48:01,583 --> 00:48:06,791
Anak perempuan Firaun berkata kepadanya,
"Ambil bayi ini dan susukan dia untuk saya,

537
00:48:06,875 --> 00:48:08,458
dan saya akan membayar awak."

538
00:48:09,250 --> 00:48:12,750
Maka perempuan itu mengambil bayi itu dan menyusukannya.

539
00:48:14,666 --> 00:48:19,375
Apabila kanak-kanak itu semakin besar,
dia membawanya kepada anak perempuan Firaun

540
00:48:19,458 --> 00:48:21,041
dan dia menjadi anaknya.

541
00:48:22,833 --> 00:48:29,250
Dia menamainya Musa, katanya,
"Saya menarik dia keluar dari air."

542
00:48:31,041 --> 00:48:33,916
Pada suatu hari, setelah Musa dewasa,

543
00:48:34,000 --> 00:48:38,666
dia keluar ke tempat kaumnya sendiri
dan melihat mereka pada kerja keras mereka.

544
00:48:39,666 --> 00:48:43,875
Dia melihat seorang Mesir memukul seorang Ibrani,
salah seorang dari kaumnya sendiri.

545
00:48:43,958 --> 00:48:47,833
Melihat ke arah ini
dan itu dan tidak melihat sesiapa pun...

546
00:48:50,541 --> 00:48:53,750
dia membunuh orang Mesir itu
dan menyembunyikannya di dalam pasir.

547
00:48:58,916 --> 00:49:02,625
Apabila Firaun mendengar hal itu,
dia cuba membunuh Musa,

548
00:49:02,708 --> 00:49:06,541
tetapi Musa melarikan diri daripada Firaun
dan pergi tinggal di Midian,

549
00:49:06,625 --> 00:49:08,333
tempat dia duduk di tepi perigi.

550
00:49:09,541 --> 00:49:12,833
Dalam tempoh yang panjang itu,
raja Mesir mati.

551
00:49:14,083 --> 00:49:18,541
Orang Israel mengerang dalam perhambaan mereka
dan berteriak, dan jeritan mereka meminta pertolongan,

552
00:49:18,625 --> 00:49:22,000
kerana perhambaan mereka, naik kepada Tuhan.

553
00:49:22,666 --> 00:49:25,708
Tuhan mendengar rintihan mereka
dan dia ingat akan perjanjiannya

554
00:49:25,791 --> 00:49:29,458
dengan Abraham, dengan Ishak dan dengan Yakub.

555
00:49:30,875 --> 00:49:35,291
Jadi, Tuhan memandang kepada orang Israel
dan mengambil berat tentang mereka.

556
00:49:36,791 --> 00:49:42,208
Sekarang Musa sedang menggembalakan kambing domba Yitro,
bapa mertuanya, imam orang Midian,

557
00:49:42,291 --> 00:49:45,500
dan dia memimpin kawanan domba itu ke seberang
daripada padang gurun

558
00:49:45,583 --> 00:49:48,750
dan sampai ke Horeb, gunung Tuhan.

559
00:49:54,625 --> 00:49:58,541
Di sana malaikat Tuhan menampakkan diri
kepadanya dalam nyala api

560
00:49:58,625 --> 00:49:59,708
dari dalam semak.

561
00:50:00,166 --> 00:50:04,166
Musa melihat bahawa walaupun semak belukar
terbakar ia tidak terbakar.

562
00:50:18,250 --> 00:50:21,208
Apabila Tuhan melihat
bahawa dia telah pergi untuk melihat,

563
00:50:21,291 --> 00:50:23,708
Tuhan memanggil dia dari dalam semak belukar,

564
00:50:26,000 --> 00:50:28,750
"Musa! Musa!"

565
00:50:29,500 --> 00:50:32,333
Dan Musa berkata, "Inilah aku."

566
00:50:34,875 --> 00:50:37,375
"Jangan mendekat," kata Tuhan.

567
00:50:38,458 --> 00:50:43,625
"Tanggalkan sandalmu, untuk tempat itu
tempat kamu berdiri adalah tanah suci."

568
00:50:51,625 --> 00:50:54,875
Kemudian dia berkata,
"Akulah Tuhan ayahmu,

569
00:50:54,958 --> 00:50:59,000
Tuhan Abraham, Tuhan Ishak
dan Tuhan Yakub."

570
00:51:00,916 --> 00:51:03,791
Ketika itu, Musa menyembunyikan wajahnya,

571
00:51:04,541 --> 00:51:07,458
kerana dia takut melihat Tuhan.

572
00:51:08,333 --> 00:51:12,875
Tuhan berkata, "Sesungguhnya Aku telah melihat
kesengsaraan umat-Ku di Mesir."

573
00:51:12,958 --> 00:51:16,958
Saya telah mendengar mereka menangis
kerana pemandu budak mereka,

574
00:51:17,041 --> 00:51:19,458
dan saya prihatin dengan penderitaan mereka.

575
00:51:22,833 --> 00:51:24,250
Jadi, sekarang, pergi.

576
00:51:25,375 --> 00:51:30,750
“Aku mengutus kamu kepada Firaun untuk dibawa
umat-Ku, orang Israel, keluar dari Mesir."

577
00:51:32,583 --> 00:51:37,000
Tetapi Musa berkata kepada Tuhan,
“Siapakah aku sehingga aku harus menghadap Firaun

578
00:51:37,083 --> 00:51:40,208
dan membawa orang Israel keluar dari Mesir?"

579
00:51:41,458 --> 00:51:45,375
Musa berkata kepada Tuhan,
"Seandainya saya pergi kepada orang Israel"

580
00:51:45,458 --> 00:51:49,458
dan katakan kepada mereka, 'Tuhan
daripada nenek moyangmu telah mengutus aku kepadamu,'

581
00:51:51,416 --> 00:51:53,750
dan mereka bertanya kepadaku, 'Siapakah namanya?'

582
00:51:56,541 --> 00:51:58,125
"Lalu apa yang akan saya beritahu mereka?"

583
00:51:59,833 --> 00:52:03,916
Tuhan berkata kepada Musa, "Aku adalah Aku."

584
00:52:04,541 --> 00:52:07,416
Inilah yang anda hendak katakan
kepada orang Israel.

585
00:52:07,500 --> 00:52:10,375
"'Saya telah menghantar saya kepada anda.'"

586
00:52:10,916 --> 00:52:14,125
Musa menjawab,
“Bagaimana jika mereka tidak percaya saya

587
00:52:14,208 --> 00:52:17,583
atau dengarkan saya dan katakan,
'Tuhan tidak menampakkan diri kepadamu'?"

588
00:52:18,875 --> 00:52:22,708
Kemudian Tuhan berfirman kepadanya,
"Apa itu di tangan awak?"

589
00:52:27,375 --> 00:52:29,416
"Seorang kakitangan," jawabnya.

590
00:52:31,666 --> 00:52:34,416
Tuhan berkata, "Lemparkan ke tanah."

591
00:52:38,166 --> 00:52:41,375
Musa melemparkannya ke tanah
dan ia menjadi ular...

592
00:52:45,333 --> 00:52:46,916
dan dia lari dari situ.

593
00:52:49,041 --> 00:52:50,625
Kemudian Tuhan berfirman kepadanya,

594
00:52:50,708 --> 00:52:53,791
"Ulurkan tanganmu dan ambil
dengan ekor."

595
00:52:54,500 --> 00:52:58,666
Maka, Musa menghulurkan tangan
dan memegang ular itu

596
00:52:58,750 --> 00:53:01,791
dan ia kembali menjadi tongkat
di tangannya.

597
00:53:01,875 --> 00:53:05,625
"Ini," kata Tuhan,
"Adalah supaya mereka beriman

598
00:53:05,708 --> 00:53:08,291
bahawa Tuhan, Tuhan nenek moyang mereka,

599
00:53:08,375 --> 00:53:10,625
Tuhan Abraham, Tuhan Ishak

600
00:53:10,708 --> 00:53:13,500
"dan Tuhan Yakub,
telah menampakkan diri kepadamu."

601
00:53:20,291 --> 00:53:24,333
Musa berkata kepada Tuhan,
“Ampunilah hamba-Mu ini ya Tuhan.

602
00:53:24,416 --> 00:53:26,416
Saya tidak pernah fasih,

603
00:53:26,500 --> 00:53:30,250
tidak pada masa lalu mahupun sejak
Engkau telah berfirman kepada hambamu.

604
00:53:30,333 --> 00:53:32,208
Saya lambat bercakap dan lidah."

605
00:53:33,833 --> 00:53:37,250
Tetapi Musa berkata,
"Ampunkan hamba-Mu ini, Tuhan."

606
00:53:39,833 --> 00:53:41,708
"Sila hantar orang lain."

607
00:53:44,291 --> 00:53:46,750
Kemudian murka Tuhan
dibakar terhadap Musa

608
00:53:46,833 --> 00:53:50,708
dan dia berkata, "Bagaimana dengan saudaramu,
Harun orang Lewi?"

609
00:53:50,791 --> 00:53:52,500
Saya tahu dia boleh bercakap dengan baik.

610
00:53:52,583 --> 00:53:56,375
Dia sudah dalam perjalanan untuk bertemu dengan anda,
dan dia akan gembira melihat anda.

611
00:54:00,041 --> 00:54:05,291
Dia akan bercakap kepada orang ramai untuk kamu,
dan ia akan menjadi seolah-olah dia adalah mulut anda

612
00:54:05,375 --> 00:54:08,041
"dan seolah-olah kamu adalah Tuhan baginya."

613
00:54:18,500 --> 00:54:22,000
Tuhan berfirman kepada Musa,
"Apabila kamu kembali ke Mesir,"

614
00:54:22,083 --> 00:54:26,041
lihatlah bahawa kamu tampil di hadapan Firaun
semua keajaiban yang telah saya berikan kepada anda

615
00:54:26,125 --> 00:54:27,458
kuasa untuk melakukan.

616
00:54:28,625 --> 00:54:32,791
“Tetapi saya akan keraskan hatinya
supaya dia tidak membiarkan rakyat itu pergi."

617
00:54:41,291 --> 00:54:45,041
Selepas itu, Musa dan Harun
pergi kepada Firaun dan berkata,

618
00:54:46,291 --> 00:54:49,250
"Beginilah firman Tuhan,
Allah Israel, berfirman,

619
00:54:51,708 --> 00:54:53,416
'Biarkanlah umatku pergi,

620
00:54:53,500 --> 00:54:57,166
"supaya mereka mengadakan perayaan bagi-Ku
di padang gurun.'"

621
00:54:57,250 --> 00:55:00,791
Firaun berkata, "Siapakah Tuhan itu,
bahawa saya harus taat kepadanya

622
00:55:00,875 --> 00:55:06,291
dan membiarkan Israel pergi? saya tidak tahu
Tuhan dan Aku tidak akan membiarkan Israel pergi."

623
00:55:09,000 --> 00:55:13,541
Kemudian mereka berkata, “Tuhan
orang Ibrani telah berjumpa dengan kami.

624
00:55:13,625 --> 00:55:18,041
Sekarang mari kita melakukan perjalanan selama tiga hari
ke padang gurun untuk mempersembahkan korban

625
00:55:18,125 --> 00:55:23,083
kepada Tuhan, Allah kita, atau Ia akan memukul kita
dengan tulah atau dengan pedang."

626
00:55:24,833 --> 00:55:27,916
Tetapi raja Mesir berkata,
"Musa dan Harun,"

627
00:55:28,000 --> 00:55:30,666
kenapa awak bawa orang pergi
daripada kerja mereka?

628
00:55:31,958 --> 00:55:33,708
"Sambung kerja awak!"

629
00:55:49,708 --> 00:55:50,958
Pada hari yang sama,

630
00:55:51,041 --> 00:55:53,250
Firaun memberi perintah ini
kepada pemandu hamba

631
00:55:53,333 --> 00:55:56,083
dan pengawas yang bertanggungjawab terhadap rakyat.

632
00:55:56,166 --> 00:55:58,166
“Jadikan kerja lebih keras untuk rakyat

633
00:55:58,250 --> 00:56:02,166
supaya mereka terus bekerja
dan jangan pedulikan kebohongan."

634
00:56:04,958 --> 00:56:09,583
Musa kembali kepada Tuhan
dan berkata, "Mengapa, Tuhan",

635
00:56:09,666 --> 00:56:11,708
mengapa kamu membawa masalah
pada orang ini?

636
00:56:11,791 --> 00:56:13,833
Adakah ini sebabnya awak menghantar saya?

637
00:56:13,916 --> 00:56:16,958
Sejak saya pergi kepada Firaun
untuk bercakap dalam nama anda,

638
00:56:17,041 --> 00:56:19,125
Dia telah mendatangkan masalah kepada umat ini,

639
00:56:19,208 --> 00:56:21,666
"dan kamu tidak menyelamatkannya
kaummu sama sekali."

640
00:56:27,916 --> 00:56:31,375
Kemudian Tuhan berfirman kepada Musa,
"Sekarang anda akan melihat"

641
00:56:31,458 --> 00:56:33,541
apa yang akan Aku perbuat kepada Firaun.

642
00:56:33,625 --> 00:56:36,125
Kerana tanganku yang kuat,
dia akan membiarkan mereka pergi.

643
00:56:36,208 --> 00:56:40,375
Kerana tanganku yang kuat,
dia akan menghalau mereka dari negerinya.

644
00:56:41,291 --> 00:56:44,791
Lebih-lebih lagi, saya telah mendengar
rintihan orang Israel,

645
00:56:44,875 --> 00:56:48,583
yang diperhambakan oleh orang Mesir,
dan Aku telah mengingati perjanjian-Ku.

646
00:56:51,958 --> 00:56:54,125
Tetapi Aku akan mengeraskan hati Firaun,

647
00:56:54,208 --> 00:56:57,166
dan walaupun Aku memperbanyakkan tanda-tandaku
dan keajaiban di Mesir,

648
00:56:57,250 --> 00:56:58,750
dia tidak akan mendengar anda.

649
00:57:05,041 --> 00:57:09,000
Kemudian Aku akan meletakkan tangan-Ku ke atas Mesir
dan dengan tindakan penghakiman yang besar,

650
00:57:09,083 --> 00:57:13,750
Saya akan mengeluarkan bahagian saya,
umat-Ku, orang Israel.

651
00:57:13,833 --> 00:57:16,583
Dan orang Mesir akan tahu
bahawa saya adalah tuan

652
00:57:16,666 --> 00:57:22,041
"Apabila Aku menghulurkan tangan-Ku terhadap Mesir
dan bawalah orang Israel keluar dari situ."

653
00:57:26,750 --> 00:57:29,166
Sekarang Tuhan telah berfirman kepada Musa,

654
00:57:29,250 --> 00:57:32,666
“Saya akan bawa satu lagi wabak
atas Firaun dan atas Mesir."

655
00:57:33,541 --> 00:57:37,375
Selepas itu, dia akan melepaskan kamu dari sini,

656
00:57:37,458 --> 00:57:41,166
dan apabila dia melakukannya,
dia akan menghalau kamu sepenuhnya.

657
00:57:42,250 --> 00:57:46,458
Beritahu seluruh umat Israel
bahawa pada hari kesepuluh bulan ini,

658
00:57:46,541 --> 00:57:52,000
setiap orang harus mengambil seekor anak domba untuk keluarganya,
satu untuk setiap isi rumah.

659
00:57:54,791 --> 00:57:58,875
Kemudian mereka harus mengambil beberapa
darah dan letakkan di tepi

660
00:57:58,958 --> 00:58:03,333
dan bahagian atas bingkai pintu
rumah di mana mereka makan kambing.

661
00:58:07,208 --> 00:58:10,041
Pada malam yang sama,
mereka harus makan daging yang dibakar

662
00:58:10,125 --> 00:58:15,125
di atas api, bersama dengan herba pahit,
dan roti yang dibuat tanpa ragi.

663
00:58:18,500 --> 00:58:22,750
Beginilah cara anda memakannya.
Dengan jubah anda dimasukkan ke dalam tali pinggang anda,

664
00:58:22,833 --> 00:58:25,750
sandal anda di kaki anda
dan tongkatmu di tanganmu.

665
00:58:26,958 --> 00:58:30,750
Makanlah dengan tergesa-gesa.
Ia adalah Paskah Tuhan.

666
00:58:34,041 --> 00:58:37,833
Pada malam yang sama,
Aku akan melalui Mesir

667
00:58:37,916 --> 00:58:43,208
dan membunuh setiap anak sulung
manusia dan haiwan...

668
00:58:43,750 --> 00:58:48,875
dan Aku akan membawa penghakiman
atas semua tuhan Mesir. Akulah Tuhan.

669
00:58:48,958 --> 00:58:53,125
Darah akan menjadi tanda untuk anda
di rumah di mana anda berada,

670
00:58:53,208 --> 00:58:56,291
dan apabila saya melihat darah,
Saya akan melewati anda.

671
00:58:57,750 --> 00:59:01,250
"Tiada wabak yang merosakkan akan menyentuh kamu
apabila Aku menyerang Mesir."

672
00:59:04,333 --> 00:59:08,833
Pada tengah malam Tuhan
membunuh semua anak sulung di Mesir,

673
00:59:09,500 --> 00:59:12,458
daripada anak sulung
Firaun, yang duduk di atas takhta,

674
00:59:12,541 --> 00:59:15,541
kepada anak sulung tawanan,
yang berada di penjara bawah tanah,

675
00:59:15,625 --> 00:59:18,375
dan anak sulung
daripada semua ternakan juga.

676
00:59:19,958 --> 00:59:24,208
Firaun dan semua pegawainya
bangun pada waktu malam,

677
00:59:24,291 --> 00:59:26,625
dan ada ratapan yang nyaring di Mesir,

678
00:59:26,708 --> 00:59:30,208
kerana tidak ada rumah
tanpa ada yang mati.

679
00:59:39,666 --> 00:59:43,333
Pada waktu malam, Firaun memanggil
Musa dan Harun dan berkata,

680
00:59:43,416 --> 00:59:47,875
"Bangun! Tinggalkan umatku,
kamu dan orang Israel! Pergi!"

681
00:59:50,166 --> 00:59:52,416
Sembahlah Tuhan seperti yang kamu minta.

682
00:59:53,833 --> 00:59:57,958
Ambillah kambing domba dan lembu sapimu,
seperti yang kamu katakan, dan pergi.

683
01:00:00,583 --> 01:00:02,541
"Dan juga memberkati saya."

684
01:00:11,291 --> 01:00:17,291
Sekarang, lamanya masa orang Israel
orang yang tinggal di Mesir adalah 430 tahun.

685
01:00:17,375 --> 01:00:21,416
Pada akhir 430 tahun,
hingga ke hari ini,

686
01:00:21,500 --> 01:00:24,875
semua rombongan Tuhan meninggalkan Mesir.

687
01:00:26,250 --> 01:00:28,541
Kemudian Musa berkata kepada umat itu,

688
01:00:29,208 --> 01:00:32,791
"Peringati hari ini,
pada hari kamu keluar dari Mesir,

689
01:00:32,875 --> 01:00:37,250
keluar dari tanah perhambaan,
kerana Tuhan telah membawa kamu keluar dari situ

690
01:00:37,333 --> 01:00:41,375
dengan tangan yang kuat.
Jangan makan apa-apa yang mengandungi yis."

691
01:00:43,958 --> 01:00:46,666
Apabila Firaun membiarkan rakyat itu pergi,

692
01:00:46,750 --> 01:00:50,625
Tuhan tidak memimpin mereka di jalan
melalui negeri Filistin,

693
01:00:50,708 --> 01:00:52,875
walaupun itu lebih pendek.

694
01:00:52,958 --> 01:00:56,333
Kerana Allah berfirman, "Jika mereka menghadapi peperangan,

695
01:00:56,416 --> 01:00:59,291
mereka mungkin berubah fikiran
dan kembali ke Mesir."

696
01:01:00,083 --> 01:01:04,458
Maka, Allah memimpin manusia di sekelilingnya
melalui jalan padang pasir ke arah Laut Merah.

697
01:01:05,541 --> 01:01:09,416
Orang Israel keluar
Mesir bersedia untuk berperang.

698
01:01:11,791 --> 01:01:15,708
Pada siang hari, Tuhan mendahului mereka
dalam tiang awan

699
01:01:15,791 --> 01:01:17,708
untuk membimbing mereka dalam perjalanan

700
01:01:17,791 --> 01:01:22,666
dan pada waktu malam,
dalam tiang api untuk menerangi mereka,

701
01:01:22,750 --> 01:01:25,333
supaya mereka dapat melakukan perjalanan siang atau malam.

702
01:01:33,583 --> 01:01:35,666
Kemudian Tuhan berfirman kepada Musa,

703
01:01:35,750 --> 01:01:40,083
“Suruhlah orang Israel berbalik
dan berkhemah dekat Pi-Hahirot,

704
01:01:40,833 --> 01:01:43,166
antara Migdol dan laut.

705
01:01:44,750 --> 01:01:49,208
"Mereka harus berkhemah di tepi laut,
betul-betul berhadapan dengan Baal-Zefon."

706
01:01:51,208 --> 01:01:52,958
Firaun akan berfikir,

707
01:01:53,041 --> 01:01:56,250
“Orang Israel sedang mengembara
mengelilingi tanah dalam kekeliruan,

708
01:01:56,333 --> 01:01:57,541
terkurung oleh padang pasir."

709
01:02:05,208 --> 01:02:08,416
Apabila raja Mesir
diberitahu bahawa orang ramai telah melarikan diri,

710
01:02:08,500 --> 01:02:12,583
Firaun dan para pembesarnya
mengubah fikiran mereka tentang mereka dan berkata,

711
01:02:12,666 --> 01:02:14,041
"Apa yang kita dah buat?

712
01:02:14,125 --> 01:02:17,791
Kami telah membiarkan orang Israel pergi
dan telah kehilangan perkhidmatan mereka!"

713
01:02:18,458 --> 01:02:22,458
Jadi, dia telah menyiapkan kereta kudanya
dan membawa tenteranya bersamanya.

714
01:02:22,541 --> 01:02:27,625
Orang Mesir, semua kuda Firaun
dan kereta kuda, penunggang kuda dan tentera.

715
01:02:27,708 --> 01:02:30,791
Mengejar orang Israel dan mengejar mereka

716
01:02:30,875 --> 01:02:33,750
ketika mereka berkhemah di tepi laut
berhampiran Pi-Hahiroth,

717
01:02:33,833 --> 01:02:35,958
bertentangan dengan Baal-Zefon.

718
01:02:36,041 --> 01:02:39,791
Ketika Firaun mendekat,
orang Israel mendongak,

719
01:02:39,875 --> 01:02:43,083
dan ada orang Mesir,
berarak mengejar mereka.

720
01:02:43,166 --> 01:02:46,333
Mereka ketakutan
dan berseru kepada Tuhan.

721
01:02:46,416 --> 01:02:48,041
Mereka berkata kepada Musa,

722
01:02:48,125 --> 01:02:50,500
"Adakah kerana
tidak ada kubur di Mesir

723
01:02:50,583 --> 01:02:53,250
yang awak bawakan kepada kami
ke padang pasir untuk mati?

724
01:02:53,333 --> 01:02:56,875
Apa yang anda telah lakukan kepada kami
dengan membawa kami keluar dari Mesir?

725
01:02:56,958 --> 01:02:58,541
Bukankah kami telah berkata kepadamu di Mesir,

726
01:02:58,625 --> 01:03:02,541
'Tinggalkan kami sendiri,
biarlah kami berkhidmat kepada orang Mesir?

727
01:03:02,625 --> 01:03:08,041
“Adalah lebih baik kita berkhidmat
orang Mesir daripada mati di padang gurun!"

728
01:03:08,125 --> 01:03:11,458
Musa menjawab umat itu,
"Jangan takut."

729
01:03:11,541 --> 01:03:14,083
Berdiri teguh
dan kamu akan melihat pembebasan

730
01:03:14,166 --> 01:03:16,208
Tuhan akan membawa kamu hari ini.

731
01:03:16,291 --> 01:03:20,458
Orang Mesir yang anda lihat hari ini,
anda tidak akan melihat lagi.

732
01:03:20,541 --> 01:03:25,625
"Tuhan akan berperang untuk kamu,
anda hanya perlu diam."

733
01:03:35,416 --> 01:03:38,208
Kemudian Tuhan berfirman kepada Musa,

734
01:03:38,291 --> 01:03:42,666
"Kenapa awak menangis kepada saya?
Beritahu orang Israel untuk meneruskan.

735
01:03:42,750 --> 01:03:45,541
Angkat kakitangan anda dan regangkan
tangan anda ke atas laut

736
01:03:45,625 --> 01:03:50,166
untuk membahagikan air supaya orang Israel
boleh melalui laut di tanah kering."

737
01:03:50,250 --> 01:03:54,041
Kemudian Musa menghulurkan tangannya
di atas laut,

738
01:03:55,708 --> 01:03:59,333
dan sepanjang malam itu,
Tuhan menghalau laut kembali

739
01:03:59,416 --> 01:04:03,041
dengan angin timur yang kuat
dan mengubahnya menjadi tanah kering.

740
01:04:03,125 --> 01:04:04,708
Air terbelah,

741
01:04:04,791 --> 01:04:08,791
dan orang Israel melaluinya
laut di tanah kering,

742
01:04:08,875 --> 01:04:12,625
dengan dinding air di sebelah kanan mereka
dan di sebelah kiri mereka.

743
01:04:19,291 --> 01:04:21,750
Orang Mesir mengejar mereka,

744
01:04:21,833 --> 01:04:25,833
dan semua kuda dan kereta Firaun
dan penunggang kuda mengikuti mereka ke dalam laut.

745
01:04:35,708 --> 01:04:37,666
Kemudian Tuhan berfirman kepada Musa,

746
01:04:38,500 --> 01:04:41,166
"Ulurkan tanganmu ke atas laut

747
01:04:41,250 --> 01:04:43,708
supaya air dapat mengalir kembali
atas orang Mesir

748
01:04:43,791 --> 01:04:45,500
dan kereta dan penunggang kuda mereka."

749
01:04:47,041 --> 01:04:50,583
Air mengalir kembali dan tertutup
kereta dan penunggang kuda.

750
01:04:50,666 --> 01:04:54,791
Seluruh tentera Firaun yang telah
mengikuti orang Israel ke dalam laut.

751
01:04:54,875 --> 01:04:58,500
Tidak seorang pun daripada mereka terselamat.

752
01:05:00,875 --> 01:05:06,041
Pada hari itu, Tuhan menyelamatkan Israel
dari tangan orang Mesir,

753
01:05:06,125 --> 01:05:09,583
dan Israel melihat orang Mesir
mati terbaring di tepi pantai.

754
01:05:10,750 --> 01:05:12,541
Dan apabila orang Israel melihat

755
01:05:12,625 --> 01:05:16,250
tangan Tuhan yang perkasa
ditunjukkan terhadap orang Mesir,

756
01:05:16,333 --> 01:05:19,750
rakyat takut kepada Tuhan
dan meletakkan kepercayaan mereka kepada-Nya.

757
01:05:21,125 --> 01:05:23,125
Dan dalam Musa, hambanya.

758
01:05:26,416 --> 01:05:28,166
Seluruh masyarakat Israel

759
01:05:28,250 --> 01:05:31,750
berangkat dari Elim
dan datang ke Gurun Dosa,

760
01:05:31,833 --> 01:05:34,416
yang terletak di antara Elim dan Sinai,

761
01:05:34,500 --> 01:05:39,916
pada hari ke-15 bulan kedua
setelah mereka keluar dari Mesir.

762
01:05:41,041 --> 01:05:45,541
Di padang pasir, seluruh masyarakat
menggerutu terhadap Musa dan Harun.

763
01:05:45,625 --> 01:05:47,750
Kata orang Israel kepada mereka,

764
01:05:47,833 --> 01:05:50,916
“Kalaulah kita mati
dengan tangan Tuhan di Mesir!

765
01:05:51,000 --> 01:05:55,208
Di sana kami duduk mengelilingi periuk daging
dan makan semua makanan yang kita mahu,

766
01:05:55,291 --> 01:05:57,875
tetapi kamu telah membawa kami keluar
ke padang pasir ini

767
01:05:57,958 --> 01:06:00,333
untuk membuat seluruh perhimpunan ini mati kelaparan."

768
01:06:01,833 --> 01:06:05,583
Maka, Musa dan Harun berkata
kepada semua orang Israel,

769
01:06:05,666 --> 01:06:10,416
"Pada waktu petang, anda akan tahu bahawa ia adalah
Tuhan yang membawa kamu keluar dari Mesir,

770
01:06:10,500 --> 01:06:13,666
dan pada waktu pagi,
kamu akan melihat kemuliaan Tuhan,

771
01:06:13,750 --> 01:06:16,625
sebab dia pernah dengar
rungutan awak terhadap dia.

772
01:06:16,708 --> 01:06:19,750
siapa kita,
bahawa kamu harus merungut terhadap kami?"

773
01:06:20,583 --> 01:06:23,875
Musa juga berkata,
"Kamu akan tahu bahawa itu adalah Tuhan"

774
01:06:23,958 --> 01:06:26,166
apabila dia memberi kamu daging untuk dimakan
pada waktu petang

775
01:06:26,250 --> 01:06:28,750
dan semua roti yang anda inginkan pada waktu pagi,

776
01:06:28,833 --> 01:06:31,250
sebab dia pernah dengar
rungutan awak terhadap dia.

777
01:06:32,041 --> 01:06:37,125
"Siapa kita? Awak jangan merungut
melawan kami, tetapi melawan Tuhan."

778
01:06:54,208 --> 01:06:58,583
Puyuh petang itu datang
dan meliputi perkhemahan.

779
01:07:03,041 --> 01:07:07,250
Dan pada waktu pagi terdapat lapisan
embun di sekeliling perkhemahan.

780
01:07:07,333 --> 01:07:09,083
Apabila embun telah hilang,

781
01:07:09,166 --> 01:07:13,916
kepingan nipis seperti fros di atas tanah
muncul di lantai padang pasir.

782
01:07:15,583 --> 01:07:18,750
Apabila orang Israel melihatnya,
mereka berkata sesama sendiri,

783
01:07:18,833 --> 01:07:22,458
"Apa itu?"
Kerana mereka tidak tahu apa itu.

784
01:07:26,625 --> 01:07:28,208
Musa berkata kepada mereka...

785
01:07:30,166 --> 01:07:33,291
"Ia adalah roti
Tuhan telah memberi kamu makan."

786
01:07:40,708 --> 01:07:43,041
Inilah yang diperintahkan Tuhan.

787
01:07:43,125 --> 01:07:46,875
Semua orang perlu berkumpul
seberapa banyak yang mereka perlukan.

788
01:07:46,958 --> 01:07:49,791
“Ambil satu omer untuk setiap orang
kamu ada di khemah kamu."

789
01:07:52,083 --> 01:07:56,916
Orang Israel melakukan seperti yang diperintahkan,
ada yang berkumpul banyak, ada yang sedikit.

790
01:08:14,125 --> 01:08:17,875
Seluruh masyarakat Israel
berangkat dari Gurun Dosa,

791
01:08:17,958 --> 01:08:21,833
mengembara dari satu tempat ke satu tempat
seperti yang diperintahkan Tuhan.

792
01:08:24,958 --> 01:08:29,291
Mereka berkemah di Rafidim, tetapi di sana
tiada air untuk diminum oleh rakyat.

793
01:08:30,500 --> 01:08:34,875
Maka, mereka bertengkar dengan Musa
dan berkata, "Beri kami air minum."

794
01:08:35,625 --> 01:08:38,375
Musa menjawab,
"Kenapa awak bergaduh dengan saya?

795
01:08:38,458 --> 01:08:40,416
Mengapa kamu menguji Tuhan?"

796
01:08:41,666 --> 01:08:44,625
Tetapi orang ramai
dahagakan air di sana,

797
01:08:44,708 --> 01:08:46,666
dan mereka bersungut-sungut kepada Musa.

798
01:08:46,750 --> 01:08:49,666
Mereka berkata, “Mengapa kamu membawa kami
keluar dari Mesir

799
01:08:49,750 --> 01:08:53,583
untuk menjadikan kita dan anak-anak kita
dan binatang ternak mati kehausan?"

800
01:08:58,333 --> 01:09:00,583
Kemudian Musa berseru kepada Tuhan,

801
01:09:00,666 --> 01:09:04,833
"Apa yang saya perlu lakukan dengan orang-orang ini?
Mereka hampir bersedia untuk merejam saya."

802
01:09:05,875 --> 01:09:10,750
Tuhan menjawab Musa,
"Keluarlah di hadapan orang ramai."

803
01:09:10,833 --> 01:09:13,708
Bawa bersamamu beberapa orang tua-tua Israel

804
01:09:13,791 --> 01:09:20,416
dan ambil di tangan anda tongkat
yang dengannya kamu memukul sungai Nil, dan pergilah.

805
01:09:31,333 --> 01:09:34,250
Saya akan berdiri di sana di hadapan anda
oleh batu di Horeb.

806
01:09:35,708 --> 01:09:36,875
Pukul batu...

807
01:09:38,708 --> 01:09:42,666
"dan air akan keluar daripadanya
untuk diminum oleh orang ramai."

808
01:09:44,625 --> 01:09:48,125
Jadi, Musa melakukan ini di hadapan mata
daripada tua-tua Israel.

809
01:10:05,333 --> 01:10:07,875
Setelah mereka berangkat dari Rafidim,

810
01:10:07,958 --> 01:10:11,875
mereka memasuki Gurun Sinai,
dan Israel berkemah di sana di padang gurun

811
01:10:11,958 --> 01:10:13,625
di hadapan gunung.

812
01:10:14,833 --> 01:10:18,750
Pada pagi hari ketiga,
ada guruh dan kilat,

813
01:10:18,833 --> 01:10:21,083
dengan awan tebal di atas gunung...

814
01:10:23,666 --> 01:10:26,041
dan tiupan sangkakala yang sangat kuat.

815
01:10:26,125 --> 01:10:28,000
Semua orang di kem itu menggeletar.

816
01:10:31,666 --> 01:10:34,291
Tuhan turun ke puncak
dari Gunung Sinai

817
01:10:34,375 --> 01:10:37,250
dan memanggil Musa
ke puncak gunung.

818
01:10:37,333 --> 01:10:39,708
Maka, Musa pun naik.

819
01:10:40,875 --> 01:10:42,875
Dan Tuhan mengucapkan semua perkataan ini.

820
01:10:44,333 --> 01:10:47,583
"Akulah Tuhan, Allahmu,
yang membawa kamu keluar dari Mesir,

821
01:10:47,666 --> 01:10:49,458
keluar dari tanah perhambaan.

822
01:10:51,000 --> 01:10:52,833
Janganlah kamu mempunyai allah lain di hadapan-Ku.

823
01:10:55,375 --> 01:10:58,208
Anda tidak boleh membuat untuk diri sendiri
imej dalam bentuk apa sahaja

824
01:10:58,291 --> 01:11:02,583
di langit di atas atau di bumi di bawah
atau di perairan di bawah.

825
01:11:05,291 --> 01:11:08,208
Anda tidak boleh menyalahgunakan nama itu
dari Tuhan, Tuhanmu,

826
01:11:08,291 --> 01:11:13,125
kerana Tuhan tidak akan menahan sesiapa pun
tidak bersalah yang menyalahgunakan namanya.

827
01:11:15,583 --> 01:11:18,333
Ingat hari Sabat
dengan menjaga kesuciannya.

828
01:11:20,083 --> 01:11:22,291
Hormatilah ayahmu dan ibumu,

829
01:11:22,375 --> 01:11:26,125
supaya kamu panjang umur di negeri itu
yang diberikan Tuhan, Tuhanmu kepadamu.

830
01:11:46,583 --> 01:11:48,250
Anda tidak boleh membunuh.

831
01:11:50,250 --> 01:11:51,833
Kamu tidak boleh berzina.

832
01:11:54,750 --> 01:11:56,250
kamu jangan mencuri.

833
01:11:57,083 --> 01:12:00,250
Anda tidak boleh memberikan kesaksian palsu
terhadap jiran anda.

834
01:12:00,333 --> 01:12:02,708
Jangan mengingini rumah sesamamu.

835
01:12:03,625 --> 01:12:08,125
Jangan mengingini isteri sesamamu,
atau hambanya lelaki atau perempuan,

836
01:12:08,208 --> 01:12:11,541
"lembu atau keldainya atau apa sahaja
itu kepunyaan jiran kamu."

837
01:12:14,416 --> 01:12:17,041
Kemudian Tuhan berfirman kepada Musa,

838
01:12:18,375 --> 01:12:20,041
"Katakanlah ini kepada orang Israel."

839
01:12:21,125 --> 01:12:25,083
'Anda telah melihat sendiri
bahawa Aku telah berfirman kepadamu dari syurga.

840
01:12:25,750 --> 01:12:28,750
Jangan jadikan sebarang tuhan untuk bersama saya.

841
01:12:28,833 --> 01:12:33,541
"Jangan buat untuk diri sendiri
tuhan perak atau tuhan emas'."

842
01:12:37,291 --> 01:12:40,541
Apabila Tuhan selesai berbicara kepada Musa
di Gunung Sinai,

843
01:12:40,625 --> 01:12:43,750
dia memberikan kepadanya dua tablet itu
undang-undang perjanjian,

844
01:12:43,833 --> 01:12:47,833
loh batu yang tertulis
dengan jari Allah.

845
01:12:54,708 --> 01:12:59,125
Apabila orang ramai melihat bahawa Musa begitu lama
ketika turun dari gunung,

846
01:12:59,208 --> 01:13:05,458
mereka berkumpul di sekeliling Harun dan berkata,
"Mari, jadikan kami tuhan yang akan mendahului kami.

847
01:13:05,916 --> 01:13:09,833
Adapun orang ini, Musa,
yang membawa kami keluar dari Mesir,

848
01:13:09,916 --> 01:13:11,791
kita tidak tahu apa yang telah berlaku kepadanya."

849
01:13:13,916 --> 01:13:15,958
Kemudian Tuhan berfirman kepada Musa,

850
01:13:16,041 --> 01:13:21,333
"Turunlah, kerana umatmu,
yang kamu bawa keluar dari Mesir,

851
01:13:21,416 --> 01:13:22,958
telah menjadi rasuah.

852
01:13:24,541 --> 01:13:27,708
Mereka cepat berpaling
dari apa yang Aku perintahkan kepada mereka

853
01:13:27,791 --> 01:13:31,791
dan telah menjadikan diri mereka berhala
dilemparkan dalam bentuk anak lembu.

854
01:13:31,875 --> 01:13:35,708
Mereka telah sujud kepadanya
dan berkorban kepadanya dan telah berkata,

855
01:13:35,791 --> 01:13:40,000
“Inilah tuhan-tuhanmu, hai Israel,
yang membawa kamu keluar dari Mesir'."

856
01:13:42,541 --> 01:13:45,625
Apabila Joshua mendengar
bunyi orang ramai berteriak,

857
01:13:45,708 --> 01:13:49,333
dia berkata kepada Musa,
"Terdapat bunyi peperangan di kem."

858
01:13:50,333 --> 01:13:54,333
Musa menjawab,
"Ia bukan suara kemenangan,

859
01:13:54,416 --> 01:13:56,708
ia bukan bunyi kekalahan.

860
01:13:56,791 --> 01:13:59,000
Ia adalah bunyi nyanyian yang saya dengar."

861
01:14:07,916 --> 01:14:11,541
Apabila Musa menghampiri perkhemahan
dan melihat anak lembu dan menari,

862
01:14:11,625 --> 01:14:13,250
kemarahannya membara

863
01:14:13,333 --> 01:14:17,000
dan dia melemparkan loh-loh itu dari tangannya,
memecahkan mereka berkeping-keping

864
01:14:17,083 --> 01:14:18,541
di kaki gunung.

865
01:14:33,958 --> 01:14:37,500
Dia berkata kepada Harun,
"Apa yang orang-orang ini lakukan kepada kamu,

866
01:14:37,583 --> 01:14:40,416
bahawa kamu telah membawa mereka ke dalam dosa yang begitu besar?"

867
01:14:58,458 --> 01:15:01,333
Jadi, Musa kembali kepada Tuhan
dan berkata...

868
01:15:03,666 --> 01:15:06,500
“Aduh, besar dosanya
orang-orang ini telah melakukan."

869
01:15:07,791 --> 01:15:10,375
Mereka telah menjadikan diri mereka dewa emas.

870
01:15:12,250 --> 01:15:17,041
Tetapi sekarang, ampunilah dosa mereka,
tetapi jika tidak,

871
01:15:17,125 --> 01:15:19,500
"kemudian hapuskan saya dari buku itu
awak dah tulis."

872
01:15:20,708 --> 01:15:23,166
Tuhan menjawab Musa,

873
01:15:23,250 --> 01:15:27,250
"Barangsiapa yang berdosa terhadapku,
Saya akan memadamkan buku saya."

874
01:15:30,291 --> 01:15:32,458
Musa berkata kepada Tuhan,

875
01:15:32,541 --> 01:15:35,208
"Anda telah memberitahu saya,
'Pimpin orang-orang ini,'

876
01:15:36,541 --> 01:15:40,000
tetapi anda tidak memberitahu saya
yang akan kamu hantar bersama saya.

877
01:15:41,666 --> 01:15:45,708
Anda telah berkata, "Saya mengenali anda dengan nama
dan kamu telah mendapat kasih sayang daripadaku."

878
01:15:47,750 --> 01:15:50,583
Jika anda berkenan dengan saya,
ajarlah aku cara-Mu

879
01:15:50,666 --> 01:15:54,666
supaya saya boleh mengenali awak
dan terus mencari kebaikan dengan anda.

880
01:15:56,791 --> 01:16:00,041
"Ingatlah bahawa bangsa ini adalah rakyatmu."

881
01:16:02,083 --> 01:16:03,875
Tuhan berfirman kepada Musa,

882
01:16:04,500 --> 01:16:07,833
"Pahat dua loh batu
seperti yang pertama,

883
01:16:08,500 --> 01:16:12,416
dan saya akan menulis pada mereka perkataan
yang terdapat pada tablet pertama,

884
01:16:12,500 --> 01:16:13,708
"yang awak langgar."

885
01:16:14,583 --> 01:16:16,625
Kemudian Tuhan berfirman,

886
01:16:16,708 --> 01:16:19,333
"Saya membuat perjanjian dengan awak."

887
01:16:20,416 --> 01:16:22,333
Di hadapan semua umatmu,

888
01:16:22,416 --> 01:16:26,916
Saya akan melakukan keajaiban yang belum pernah dilakukan sebelum ini
di mana-mana negara di seluruh dunia.

889
01:16:29,833 --> 01:16:33,958
Orang yang anda tinggal di kalangan
akan melihat betapa hebatnya kerja yang saya lakukan,

890
01:16:34,041 --> 01:16:36,250
"Tuhan, akan berbuat untuk kamu."

891
01:16:53,958 --> 01:16:56,458
Musa berkumpul
seluruh masyarakat Israel

892
01:16:56,541 --> 01:17:00,625
dan berkata kepada mereka, "Inilah perkara-perkara itu
Tuhan telah memerintahkan kamu untuk melakukannya."

893
01:17:01,375 --> 01:17:03,083
Semua orang yang mahir di antara kamu

894
01:17:03,541 --> 01:17:07,041
akan datang dan membuat segala-galanya
Tuhan telah memerintahkan.

895
01:17:07,125 --> 01:17:10,291
Khemah suci dengan khemahnya
dan penutupnya,

896
01:17:10,375 --> 01:17:15,250
pengapit, bingkai, palang,
jawatan dan pangkalan.

897
01:17:17,333 --> 01:17:20,750
Tabut dengan tiangnya
dan penutup pendamaian

898
01:17:20,833 --> 01:17:22,666
dan tirai yang melindunginya.

899
01:17:23,666 --> 01:17:27,291
Meja dengan tiangnya
dan semua artikelnya

900
01:17:27,375 --> 01:17:29,625
dan roti Kehadiran.

901
01:17:30,125 --> 01:17:32,375
Kaki lampu yang untuk cahaya

902
01:17:32,458 --> 01:17:36,416
dengan aksesorinya,
lampu dan minyak untuk penerangan.

903
01:17:39,250 --> 01:17:42,125
Mezbah pembakaran kemenyan dengan kayu pengusungnya,

904
01:17:42,208 --> 01:17:45,833
minyak urapan
dan kemenyan yang harum.

905
01:17:48,083 --> 01:17:51,541
Tirai untuk pintu
di pintu masuk khemah suci.

906
01:17:55,458 --> 01:17:58,875
Mezbah korban bakaran
dengan parut gangsanya,

907
01:17:58,958 --> 01:18:01,875
galahnya dan segala perkakasnya.

908
01:18:03,250 --> 01:18:05,500
"Besen gangsa dengan pendiriannya."

909
01:18:09,541 --> 01:18:14,666
Orang Israel telah melakukan semua pekerjaan itu
seperti yang diperintahkan Tuhan kepada Musa.

910
01:18:15,791 --> 01:18:18,041
Musa memeriksa pekerjaan itu...

911
01:18:20,583 --> 01:18:24,791
dan melihat bahawa mereka telah melakukannya,
seperti yang diperintahkan Tuhan.

912
01:18:32,791 --> 01:18:34,333
Maka, Musa memberkati mereka.

913
01:18:37,166 --> 01:18:40,625
Kemudian awan itu menutupi
khemah pertemuan,

914
01:18:40,708 --> 01:18:44,041
dan kemuliaan Tuhan
memenuhi khemah suci.

915
01:18:48,458 --> 01:18:53,333
Maka, mereka berangkat dari gunung itu
Tuhan dan melakukan perjalanan selama tiga hari.

916
01:18:53,416 --> 01:18:56,375
Tabut perjanjian
Tuhan mendahului mereka

917
01:18:56,458 --> 01:19:00,000
selama tiga hari tersebut
untuk mencari mereka tempat berehat.

918
01:19:06,500 --> 01:19:08,125
Tuhan berfirman kepada Musa,

919
01:19:08,208 --> 01:19:11,375
"Hantar beberapa lelaki untuk meneroka
tanah Kanaan,

920
01:19:11,458 --> 01:19:13,666
yang Kuberikan kepada orang Israel.

921
01:19:13,750 --> 01:19:17,916
Dari setiap suku nenek moyang
menghantar salah seorang pemimpinnya."

922
01:19:19,250 --> 01:19:22,500
Apabila Musa mengutus mereka
untuk meneroka Kanaan, dia berkata,

923
01:19:22,583 --> 01:19:26,541
"Naik melalui Negev
dan seterusnya ke kawasan perbukitan."

924
01:19:26,625 --> 01:19:30,208
Tengok macam mana tanah tu
dan sama ada orang yang tinggal di sana

925
01:19:30,291 --> 01:19:33,916
kuat atau lemah, sedikit atau banyak.

926
01:19:35,250 --> 01:19:41,000
Bagaimana keadaan tanah? Adakah ia subur atau miskin?
Adakah terdapat pokok di dalamnya atau tidak?

927
01:19:42,375 --> 01:19:46,000
"Buat yang terbaik untuk bawa balik
sebahagian daripada hasil tanah itu."

928
01:20:03,333 --> 01:20:07,125
Selepas 40 hari, mereka kembali
daripada meneroka tanah itu.

929
01:20:08,541 --> 01:20:10,625
Mereka kembali kepada Musa dan Harun

930
01:20:10,708 --> 01:20:15,000
dan seluruh umat Israel
di Kadesh di Gurun Paran.

931
01:20:16,000 --> 01:20:17,500
Di sana mereka melaporkan kepada mereka

932
01:20:17,583 --> 01:20:21,166
dan kepada seluruh perhimpunan
dan menunjukkan kepada mereka hasil tanah itu.

933
01:20:21,250 --> 01:20:23,125
Mereka memberikan kisah ini kepada Musa,

934
01:20:23,875 --> 01:20:26,541
"Kami pergi ke tanah itu
ke mana Engkau menghantar kami,

935
01:20:26,625 --> 01:20:30,333
dan ia mengalir dengan susu
dan sayang! Inilah buahnya."

936
01:20:35,416 --> 01:20:38,875
Kemudian Caleb mendiamkan orang ramai
di hadapan Musa dan berkata,

937
01:20:39,875 --> 01:20:44,250
“Kita patut naik dan ambil alih
tanah itu, kerana kami pasti dapat melakukannya."

938
01:20:46,583 --> 01:20:49,166
Tetapi orang-orang yang telah pergi bersama-sama dengan dia berkata,

939
01:20:49,250 --> 01:20:53,166
“Kita tidak boleh menyerang orang itu.
Mereka lebih kuat daripada kita."

940
01:20:53,250 --> 01:20:55,500
Dan mereka tersebar di antara orang Israel

941
01:20:55,583 --> 01:20:58,708
laporan yang tidak baik
tentang tanah yang telah mereka terokai.

942
01:20:58,791 --> 01:21:03,458
Mereka berkata, “Negeri yang kami jelajahi
memakan orang yang tinggal di dalamnya.

943
01:21:03,541 --> 01:21:07,375
Semua orang yang kami lihat di sana
bersaiz besar."

944
01:21:16,083 --> 01:21:18,833
Malam tu semua ahli
daripada masyarakat

945
01:21:18,916 --> 01:21:21,333
meninggikan suara mereka dan menangis dengan kuat.

946
01:21:21,416 --> 01:21:24,375
Semua orang Israel merungut
terhadap Musa dan Harun,

947
01:21:24,458 --> 01:21:26,708
dan seluruh jemaah berkata kepada mereka,

948
01:21:26,791 --> 01:21:30,708
“Seandainya kami mati di Mesir!
Atau di padang gurun ini!

949
01:21:30,791 --> 01:21:35,416
Mengapa Tuhan membawa kita ke negeri ini
hanya untuk membiarkan kita mati oleh pedang?

950
01:21:35,500 --> 01:21:39,000
Isteri dan anak-anak kita
akan diambil sebagai rampasan.

951
01:21:39,083 --> 01:21:42,250
Bukankah lebih baik untuk kita
untuk kembali ke Mesir?"

952
01:21:42,333 --> 01:21:47,958
Dan mereka berkata satu sama lain, "Kita harus
pilihlah seorang pemimpin dan kembalilah ke Mesir."

953
01:21:48,041 --> 01:21:50,041
Kemudian Musa dan Harun sujud

954
01:21:50,125 --> 01:21:52,791
di hadapan seluruh umat Israel
berkumpul di sana.

955
01:21:53,916 --> 01:21:57,333
Tetapi seluruh perhimpunan
bercakap tentang merejam mereka.

956
01:21:59,041 --> 01:22:00,750
Kemudian kemuliaan Tuhan

957
01:22:00,833 --> 01:22:04,041
muncul di khemah pertemuan
kepada semua orang Israel.

958
01:22:21,666 --> 01:22:23,750
Tuhan berfirman kepada Musa,

959
01:22:23,833 --> 01:22:27,458
“Berapa lama orang ini akan melayan saya
dengan penghinaan?"

960
01:22:27,541 --> 01:22:30,666
Berapa lama mereka akan menolak
untuk percaya kepada saya,

961
01:22:30,750 --> 01:22:33,791
walaupun semua tanda
Saya telah membuat persembahan di kalangan mereka?

962
01:22:34,750 --> 01:22:39,041
Saya akan pukul mereka
dengan wabak dan membinasakan mereka,

963
01:22:39,125 --> 01:22:44,083
"Tetapi Aku akan menjadikan kamu suatu bangsa
lebih besar dan lebih kuat daripada mereka."

964
01:22:45,541 --> 01:22:50,916
Musa berkata kepada Tuhan,
"Maka orang Mesir akan mendengarnya."

965
01:22:51,000 --> 01:22:55,166
Dengan kuasa anda, anda membawa orang-orang ini
naik dari kalangan mereka.

966
01:22:55,250 --> 01:22:59,250
Jika kamu membunuh semua orang ini,
tidak meninggalkan sesiapa yang hidup,

967
01:22:59,333 --> 01:23:02,583
bangsa-bangsa, yang telah mendengar
laporan ini tentang anda, akan berkata,

968
01:23:02,666 --> 01:23:05,708
'Tuhan tidak mampu
untuk membawa orang-orang ini ke dalam negeri

969
01:23:05,791 --> 01:23:10,083
Dia berjanji kepada mereka dengan bersumpah, jadi,
dia menyembelih mereka di padang gurun.'

970
01:23:14,500 --> 01:23:19,416
Sesuai dengan cintamu yang agung,
ampunilah dosa orang-orang ini,

971
01:23:19,500 --> 01:23:24,958
"Sama seperti Engkau telah mengampuni mereka
sejak mereka meninggalkan Mesir hingga sekarang."

972
01:23:27,916 --> 01:23:29,541
Tuhan menjawab...

973
01:23:30,583 --> 01:23:33,125
"Aku telah mengampuni mereka, seperti yang kamu minta."

974
01:23:40,875 --> 01:23:43,208
Namun begitu, setentunya saya hidup

975
01:23:43,291 --> 01:23:46,833
dan pasti seperti kemuliaan Tuhan
memenuhi seluruh bumi,

976
01:23:47,666 --> 01:23:51,625
tidak seorang pun dari mereka yang melihat kemuliaan-Ku
dan tanda-tanda yang Kulakukan di Mesir

977
01:23:51,708 --> 01:23:55,916
dan di padang gurun tetapi yang tidak taat kepada-Ku
dan menguji saya sepuluh kali.

978
01:23:56,000 --> 01:24:01,708
Tidak seorang pun daripada mereka akan melihat tanah itu
Saya berjanji dengan bersumpah kepada nenek moyang mereka.

979
01:24:02,750 --> 01:24:07,250
“Tiada sesiapa yang melayan saya
dengan penghinaan akan melihatnya."

980
01:24:11,875 --> 01:24:15,708
murka Tuhan berkobar-kobar terhadap Israel
dan dia membuat mereka mengembara di padang gurun

981
01:24:15,791 --> 01:24:17,166
selama 40 tahun,

982
01:24:17,250 --> 01:24:22,708
sehingga seluruh generasi mereka
yang telah melakukan kejahatan di hadapannya telah pergi.

983
01:24:29,041 --> 01:24:32,875
Pada tahun ke-40,
pada hari pertama bulan kesebelas,

984
01:24:32,958 --> 01:24:35,375
Musa memberitakan kepada orang Israel

985
01:24:35,458 --> 01:24:38,833
segala yang diperintahkan Tuhan kepadanya
berkenaan mereka.

986
01:24:40,875 --> 01:24:46,000
"Dengarlah, hai Israel,
Tuhan Allah kita, Tuhan itu esa."

987
01:24:47,791 --> 01:24:51,708
Kasihilah Tuhan Tuhanmu
dengan sepenuh hati anda

988
01:24:51,791 --> 01:24:56,416
dan dengan segenap jiwamu
dan dengan segala kekuatanmu.

989
01:25:05,583 --> 01:25:08,291
Ingatlah bagaimana Tuhan Allahmu

990
01:25:08,375 --> 01:25:11,958
memimpin kamu sepanjang jalan di padang gurun
40 tahun ini,

991
01:25:15,583 --> 01:25:21,625
untuk merendahkan dan menguji anda
untuk mengetahui apa yang ada dalam hati anda,

992
01:25:22,833 --> 01:25:25,791
sama ada atau tidak
kamu akan mematuhi perintah-Nya.

993
01:25:30,250 --> 01:25:33,166
Patuhilah perintah Tuhan, Allahmu,

994
01:25:33,250 --> 01:25:36,291
berjalan dalam ketaatan kepadanya
dan menghormatinya.

995
01:25:40,166 --> 01:25:43,750
Untuk Tuhan, Tuhanmu
membawa kamu ke negeri yang baik.

996
01:25:43,833 --> 01:25:46,083
Tanah dengan anak sungai, sungai,

997
01:25:46,166 --> 01:25:50,458
dan mata air yang dalam memancar keluar
ke lembah dan bukit.

998
01:25:51,333 --> 01:25:57,291
Tuhan Allahmu akan membangkitkan bagimu
seorang nabi seperti saya dari kalangan kamu,

999
01:25:57,375 --> 01:25:59,583
daripada sesama orang Israel.

1000
01:26:00,333 --> 01:26:02,041
Awak mesti dengar cakap dia.

1001
01:26:06,791 --> 01:26:12,416
Anda berdiri di sini untuk masuk
ke dalam perjanjian dengan Tuhan, Allahmu,

1002
01:26:12,500 --> 01:26:16,000
perjanjian yang Tuhan buat
dengan awak hari ini

1003
01:26:16,083 --> 01:26:21,708
dan dimeterai dengan sumpah,
untuk mengesahkan kamu hari ini sebagai umatnya...

1004
01:26:23,833 --> 01:26:26,916
supaya dia menjadi Tuhanmu
seperti yang dia janjikan...

1005
01:26:29,250 --> 01:26:32,666
dan sebagaimana Dia bersumpah kepada nenek moyangmu, Abraham,

1006
01:26:32,750 --> 01:26:34,375
Ishak

1007
01:26:34,458 --> 01:26:35,833
dan Yakub.

1008
01:26:43,291 --> 01:26:47,041
Kerana aku memerintahkan kamu pada hari ini
mengasihi Tuhan, Tuhanmu,

1009
01:26:47,125 --> 01:26:49,583
berjalan dalam ketaatan kepadanya,

1010
01:26:49,666 --> 01:26:53,166
dan memelihara perintah-Nya,
dekri dan undang-undang.

1011
01:26:54,666 --> 01:26:58,708
Kemudian kamu akan hidup dan bertambah,
dan Tuhan Tuhanmu

1012
01:26:58,791 --> 01:27:02,416
akan memberkati kamu di negeri ini
anda masuk untuk memiliki.

1013
01:27:02,500 --> 01:27:06,875
Tetapi jika hati anda berpaling
dan kamu tidak taat,

1014
01:27:06,958 --> 01:27:08,333
dan jika anda tersesat

1015
01:27:08,416 --> 01:27:11,583
untuk sujud kepada tuhan-tuhan lain
dan menyembah mereka,

1016
01:27:11,666 --> 01:27:17,000
Saya mengisytiharkan kepada anda hari ini
bahawa kamu pasti akan binasa.

1017
01:27:17,083 --> 01:27:20,125
Anda tidak akan hidup lama di negeri itu
kamu sedang menyeberangi Jordan

1018
01:27:20,208 --> 01:27:21,833
untuk masuk dan memiliki.

1019
01:27:32,125 --> 01:27:37,083
Saya kini berumur 120 tahun
dan saya tidak lagi mampu memimpin anda.

1020
01:27:38,666 --> 01:27:40,250
Tuhan telah berfirman kepadaku,

1021
01:27:41,041 --> 01:27:43,416
"'Engkau tidak boleh menyeberangi sungai Yordan'."

1022
01:27:51,000 --> 01:27:53,000
Kemudian Musa memanggil Yosua

1023
01:27:53,083 --> 01:27:55,208
dan berkata kepadanya
di hadapan seluruh Israel...

1024
01:28:00,541 --> 01:28:03,833
"Jadilah kuat dan berani,

1025
01:28:03,916 --> 01:28:06,750
kerana kamu mesti pergi dengan orang ini
ke dalam negeri yang Tuhan

1026
01:28:06,833 --> 01:28:09,375
bersumpah kepada nenek moyang mereka untuk memberikan mereka,

1027
01:28:09,458 --> 01:28:13,125
dan kamu mesti membahagikannya kepada mereka
sebagai harta pusaka mereka.

1028
01:28:15,166 --> 01:28:19,875
Tuhan sendiri pergi
sebelum kamu dan akan bersama kamu.

1029
01:28:19,958 --> 01:28:23,416
Dia tidak akan pernah meninggalkan anda dan tidak akan meninggalkan anda.

1030
01:28:29,583 --> 01:28:33,375
"Jangan takut. Jangan patah semangat."

1031
01:28:41,000 --> 01:28:44,458
Kemudian Musa mendaki Gunung Nebo
dari dataran Moab

1032
01:28:44,541 --> 01:28:47,375
ke puncak Pisga, di seberang Yerikho.

1033
01:28:53,541 --> 01:28:57,416
Di sana Tuhan menunjukkan
kepadanya seluruh negeri, dari Gilead hingga Dan.

1034
01:29:02,125 --> 01:29:03,833
Kemudian Tuhan berfirman kepadanya,

1035
01:29:05,291 --> 01:29:08,291
“Ini tanah yang saya janjikan
bersumpah kepada Ibrahim,

1036
01:29:08,375 --> 01:29:13,458
Ishak dan Yakub ketika aku berkata,
'Saya akan memberikannya kepada keturunan kamu.'

1037
01:29:16,750 --> 01:29:19,000
Saya telah membiarkan anda melihatnya dengan mata anda,

1038
01:29:20,208 --> 01:29:22,375
"tetapi kamu tidak akan menyeberang ke dalamnya."

1039
01:29:25,750 --> 01:29:32,291
Dan Musa, hamba Tuhan,
mati di sana di Moab, seperti yang difirmankan Tuhan.

1040
01:29:33,125 --> 01:29:37,125
Dia menguburkannya di Moab,
di lembah berhadapan Bet-Peor,

1041
01:29:38,750 --> 01:29:43,041
tetapi sehingga hari ini,
tiada siapa yang tahu di mana kuburnya.

1042
01:29:45,500 --> 01:29:50,500
Sejak itu, tiada nabi
telah bangkit di Israel seperti Musa,

1043
01:29:50,583 --> 01:29:52,875
yang Tuhan kenal bersemuka,

1044
01:29:52,958 --> 01:29:56,541
yang melakukan semua tanda dan keajaiban itu
Tuhan mengutus dia untuk melakukan di Mesir,

1045
01:29:56,625 --> 01:30:01,708
kepada Firaun dan kepada semua pegawainya
dan ke seluruh negerinya.

1046
01:30:03,500 --> 01:30:07,583
Kerana tiada siapa yang pernah menunjukkan
kuasa yang besar

1047
01:30:07,666 --> 01:30:13,875
atau melakukan perbuatan yang mengagumkan
yang dilakukan Musa di hadapan seluruh Israel.

1048
01:30:25,291 --> 01:30:27,958
Sekarang apa yang saya perintahkan kepada anda hari ini

1049
01:30:28,041 --> 01:30:30,750
tidak terlalu sukar untuk anda
atau di luar jangkauan anda.

1050
01:30:31,916 --> 01:30:32,916
Tidak.

1051
01:30:34,958 --> 01:30:36,750
Perkataan itu sangat dekat dengan anda.

1052
01:30:37,583 --> 01:30:42,333
Ia ada di dalam mulut anda
dan dalam hati kamu supaya, kamu boleh mematuhinya.

1053
01:30:43,916 --> 01:30:49,208
Hari ini, saya memanggil syurga
dan bumi sebagai saksi terhadap kamu.

1054
01:30:49,291 --> 01:30:53,208
Bahawa Aku telah menetapkan di hadapanmu hidup dan mati,

1055
01:30:53,291 --> 01:30:55,541
berkat dan kutukan.

1056
01:31:00,541 --> 01:31:02,291
Sekarang, pilihlah kehidupan...

1057
01:31:04,458 --> 01:31:08,041
supaya kamu dan anak-anak kamu dapat hidup.

1058
01:31:14,875 --> 01:31:18,291
"Hari-harinya akan datang," firman Tuhan,

1059
01:31:18,375 --> 01:31:22,416
"apabila Aku akan membuat perjanjian baru
dengan bangsa Israel

1060
01:31:22,500 --> 01:31:24,583
dan dengan orang Yehuda.

1061
01:31:25,750 --> 01:31:28,708
Inilah perjanjian yang akan saya buat
dengan bangsa Israel

1062
01:31:28,791 --> 01:31:31,958
"Setelah waktu itu," firman Tuhan.

1063
01:31:32,666 --> 01:31:35,666
“Saya akan meletakkan undang-undang saya dalam fikiran mereka

1064
01:31:35,750 --> 01:31:38,416
dan menulisnya di hati mereka.

1065
01:31:39,125 --> 01:31:43,666
"Aku akan menjadi Tuhan mereka,
dan mereka akan menjadi umat-Ku."

1066
01:31:46,666 --> 01:31:52,125
Oleh itu terdapat 14 generasi
semuanya dari Abraham hingga Daud,

1067
01:31:52,208 --> 01:31:56,125
14 dari Daud hingga pembuangan ke Babel

1068
01:31:56,208 --> 01:32:00,875
dan 14 daripada pembuangan kepada Mesias.