1
00:00:50,049 --> 00:00:51,134
ตัวเลขทั้งหมด
เหตุการณ์ สถานที่
2
00:00:51,217 --> 00:00:52,469
องค์กรต่างๆ
และเรื่องอื่นๆ เป็นเรื่องสมมติ
3
00:00:52,552 --> 00:00:53,970
นักแสดงเด็กและสัตว์
ถูกถ่ายทำอย่างปลอดภัย
4
00:00:54,054 --> 00:00:54,971
ตามแนวทาง
5
00:01:01,269 --> 00:01:02,771
คนไข้ชินอิรังอยู่ไหน?
6
00:01:02,854 --> 00:01:04,397
คุณคือผู้ปกครองของนายชิน อีรังใช่ไหม?
7
00:01:04,481 --> 00:01:05,482
ใช่.
8
00:01:05,565 --> 00:01:07,150
ฉันเสียใจ.
9
00:01:07,233 --> 00:01:10,195
เขาหมดสติไปแล้ว
เมื่อเขามาถึงโรงพยาบาล
10
00:01:23,333 --> 00:01:24,501
ไม่
11
00:01:33,968 --> 00:01:35,345
ฉันควรจะอยู่ที่นั่น
12
00:01:39,057 --> 00:01:41,643
ฉันควรจะอยู่กับเขา
13
00:02:30,817 --> 00:02:31,776
อะไร...
14
00:02:33,027 --> 00:02:34,279
ฉัน…
15
00:02:34,988 --> 00:02:36,489
ฉันตายแล้วเหรอ?
16
00:02:42,912 --> 00:02:43,913
ฉัน…
17
00:02:45,999 --> 00:02:48,001
ตายจริงเหรอ?
18
00:02:51,129 --> 00:02:52,422
คุณนาย.
19
00:02:55,216 --> 00:02:56,593
คุณเป็นใคร?
20
00:02:57,760 --> 00:02:58,678
รอ.
21
00:02:59,846 --> 00:03:01,180
ฉันเป็นใคร?
22
00:03:01,723 --> 00:03:02,849
คุณนาย.
23
00:03:04,517 --> 00:03:05,977
คุณต้องไปที่นั่น
24
00:03:08,605 --> 00:03:11,316
ที่นั่นอยู่ที่ไหน?
25
00:03:16,154 --> 00:03:17,655
แม่ เขามาแล้ว!
26
00:03:27,707 --> 00:03:30,960
ฉันรัง.
27
00:03:31,044 --> 00:03:33,004
ไอรังแม่มาแล้ว
28
00:03:33,922 --> 00:03:36,966
คุณหมอ เกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของฉัน?
29
00:03:54,192 --> 00:03:55,818
อย่าออกไปที่นั่น
30
00:03:58,780 --> 00:04:01,407
นายอย่าไปนะ
31
00:04:04,035 --> 00:04:06,037
เกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของฉันคุณหมอ?
32
00:04:06,955 --> 00:04:09,624
โปรด. โปรดช่วยเขาด้วยคุณหมอ
33
00:04:09,707 --> 00:04:12,502
เราได้ลองทำ CPR มาแล้วหลายครั้ง
34
00:04:12,585 --> 00:04:15,296
-หมอ.
-โปรด. ฉันขอร้องคุณ.
35
00:04:17,298 --> 00:04:18,841
คุณบอกว่า...
36
00:04:20,760 --> 00:04:22,595
คุณจะหาแม่ของฉันให้ฉัน
37
00:04:32,146 --> 00:04:37,026
คนไข้ ชิน อีรัง เสียชีวิตแล้ว
เวลา 20:43 น. วันที่ 16 สิงหาคม…
38
00:04:38,027 --> 00:04:40,488
อะไรนะ… คุณได้ยินไหม?
39
00:04:40,571 --> 00:04:42,407
- รับเครื่องกระตุ้นหัวใจ
-ครับคุณหมอ
40
00:04:42,490 --> 00:04:44,492
- เกิดอะไรขึ้น…
-กรุณาถอยออกไป.
41
00:04:44,575 --> 00:04:46,995
-เลขที่.
- ทุกท่านโปรดถอยกลับ
42
00:04:47,078 --> 00:04:48,621
-แต่...
-มาทางนี้..
43
00:04:48,705 --> 00:04:49,872
ฉันรัง.
44
00:04:50,373 --> 00:04:51,374
ชัดเจน!
45
00:04:52,792 --> 00:04:53,918
ชาร์จได้ 200 จูล
46
00:05:06,514 --> 00:05:07,974
EKG กลับมาแล้ว!
47
00:05:14,314 --> 00:05:16,816
- ฉันรังคุณเห็นฉันไหม?
-ฉันรัง.
48
00:05:17,483 --> 00:05:18,985
ฉันรังคุณได้ยินฉันไหม?
49
00:05:26,159 --> 00:05:27,493
ทนายชิน...
50
00:05:47,305 --> 00:05:48,431
…นักข่าวพัค ซองชาน
51
00:05:49,348 --> 00:05:53,478
เราจะนำเสนอการอัปเดตเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Cho
ในขณะที่เรื่องราวพัฒนาขึ้น
52
00:05:53,561 --> 00:05:57,857
ต่อไปมาพบกับฮีโร่
ผู้ช่วยเด็กที่ถูกลักพาตัว ควอน
53
00:05:57,940 --> 00:05:59,776
-นักข่าว คิม โบรา?
- มาแล้ว..
54
00:05:59,859 --> 00:06:02,820
ขณะนี้ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล
ที่ที่คุณชิน อิรัง เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล
55
00:06:02,904 --> 00:06:06,157
นายชินถูกยิงในกระบวนการนี้
ในการช่วยชีวิตเด็ก
56
00:06:06,240 --> 00:06:08,367
--แต่เขากำลังฟื้นตัวอย่างราบรื่น--
- เขากำลังจะออกมา
57
00:06:08,910 --> 00:06:11,496
-นาย. ตอนนี้ชินกำลังจะออกมาแล้ว
-นาย. หน้าแข้ง!
58
00:06:20,838 --> 00:06:22,048
ได้โปรดเถอะ!
59
00:06:27,136 --> 00:06:30,139
สายฟ้า…
60
00:06:46,447 --> 00:06:48,574
สายฟ้า…
61
00:06:55,456 --> 00:06:57,750
ลุง.
62
00:06:57,834 --> 00:07:00,419
คุณเจ๋งมาก คุณเก่งที่สุด!
63
00:07:02,547 --> 00:07:03,381
คุณคิดว่า?
64
00:07:04,215 --> 00:07:07,802
ถ้าคุณพูดอย่างนั้น ฉันคิดว่าฉันเจ๋งจริงๆ
65
00:07:08,469 --> 00:07:09,595
ช่างโล่งใจจริงๆ
66
00:07:10,304 --> 00:07:11,431
-อุ๊ย!
-ไม่นะ.
67
00:07:11,514 --> 00:07:13,516
- คุณสบายดีไหม?
-ระมัดระวัง.
68
00:07:17,311 --> 00:07:19,355
- คนโง่คนนั้น
-พักผ่อนบ้างนะ?
69
00:07:20,273 --> 00:07:22,233
- ขอบคุณทุกคน
- แล้วพบกันใหม่
70
00:07:22,817 --> 00:07:24,652
บงซู พลัง!
71
00:07:25,319 --> 00:07:27,029
ฉันรังพลัง!
72
00:07:29,240 --> 00:07:32,368
-ไปกันเลย.
- เอ้ย คุณผ่านอะไรมามากมาย
73
00:07:32,452 --> 00:07:34,328
มีเวลาอยู่คนเดียวบ้าง เราจะกลับมาเร็ว ๆ นี้
74
00:07:41,002 --> 00:07:42,378
ทนายฮันร้องไห้เหรอ?
75
00:07:42,462 --> 00:07:47,133
เธอร้องไห้จนตาแตก
บอกว่าเธอควรจะอยู่กับคุณ
76
00:07:48,050 --> 00:07:49,594
เธอทำเหรอ?
77
00:07:52,972 --> 00:07:54,599
เธอร้องไห้จนตาแตกเหรอ?
78
00:08:00,313 --> 00:08:01,772
อะไรตลกมาก?
79
00:08:01,856 --> 00:08:03,649
โอ้ทนายฮัน
80
00:08:06,277 --> 00:08:07,361
คุณสบายดีไหม?
81
00:08:07,945 --> 00:08:10,156
ทำไมคุณไม่ระวังมากกว่านี้ล่ะ?
คุณโดนยิง
82
00:08:11,657 --> 00:08:13,034
ฉันสบายดี. ฉันหมายถึงมัน
83
00:08:18,080 --> 00:08:20,541
นายครับ ผมขอไปบ้านคุณได้ไหม?
84
00:08:21,584 --> 00:08:25,755
ทำอย่างนั้น. มันคงจะน่าเบื่อที่จะอยู่ที่นี่
ไปสนุกกับต้าบงและคุณยายของเธอ
85
00:08:26,589 --> 00:08:27,673
ตกลง!
86
00:08:28,174 --> 00:08:29,842
เย้!
87
00:08:34,013 --> 00:08:35,681
ชีโฮจากไปแล้ว
88
00:08:43,314 --> 00:08:45,900
คุณต้องตกใจเพราะฉันแน่ๆ
89
00:08:47,401 --> 00:08:49,487
ฉันตกใจและอารมณ์เสีย
90
00:08:51,989 --> 00:08:55,576
คุณควรไปกับบงซูหรือฉัน
เพื่อจัดการกับสิ่งนั้น
91
00:08:55,660 --> 00:08:57,411
การไปที่นั่นคนเดียวมันอันตราย
92
00:08:57,995 --> 00:08:59,163
คุณพูดถูก.
93
00:09:00,039 --> 00:09:01,999
ฉันเดาว่าฉันกำลังรีบ
94
00:09:02,917 --> 00:09:06,921
ฉันอยากจะรู้ว่าใครคือชีโฮ
โดยเร็วที่สุด
95
00:09:10,091 --> 00:09:11,175
โอ้ใช่แล้ว
96
00:09:12,134 --> 00:09:14,720
วันที่คุณไปหาซีโฮ
97
00:09:14,804 --> 00:09:18,057
พ่อของเขาไปเยี่ยมชมสำนักงาน
เพื่อขอคำปรึกษาเรื่องการหย่าร้าง
98
00:09:18,975 --> 00:09:20,393
หย่า?
99
00:09:20,476 --> 00:09:22,436
พวกเขาแยกกันอยู่
เนื่องจากซีโฮหายตัวไป
100
00:09:23,312 --> 00:09:27,233
ทั้งสองกำลังดิ้นรนด้วยความเสียใจ
และความรู้สึกผิด
101
00:09:28,025 --> 00:09:31,654
พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่
ฉันพนันได้เลยว่ามันแย่กว่าสำหรับพวกเขา
102
00:09:32,238 --> 00:09:33,239
คุณพูดถูก.
103
00:09:34,574 --> 00:09:36,075
โอกาสอันน้อยนิด
104
00:09:36,993 --> 00:09:38,703
อาจทำให้เกิดความเจ็บปวดมากขึ้นในบางครั้ง
105
00:09:41,872 --> 00:09:44,959
ว่าแต่การสอบสวนเป็นยังไงบ้างคะ?
106
00:09:45,710 --> 00:09:47,753
มันเกิดขึ้นภายใต้การควบคุมตัว
107
00:09:47,837 --> 00:09:49,922
ขอบคุณเยจุน
ที่ได้รับการช่วยเหลือออกมาจากที่เกิดเหตุ
108
00:09:50,840 --> 00:09:54,176
แต่โชชียองกำลังอ้อนวอนคนที่ห้า
เกี่ยวกับ ชีโฮ
109
00:09:54,260 --> 00:09:56,053
ที่หายตัวไปเมื่อกว่าปีที่แล้ว
110
00:09:57,221 --> 00:09:59,432
เยจุนและซีโฮมีอายุใกล้เคียงกัน
111
00:09:59,515 --> 00:10:03,227
และทั้งคู่สวมรองเท้าบูทกันฝนสีเหลือง
112
00:10:04,020 --> 00:10:07,064
อย่างไรก็ตามไม่มีหลักฐานพิสูจน์
ที่เขาลักพาตัวซีโฮ
113
00:10:10,985 --> 00:10:11,986
คุณกำลังทำอะไร?
114
00:10:12,737 --> 00:10:15,406
พิพากษาจำคุก ลักพาตัว ล่อลวง
และการคุมขังผู้เยาว์
115
00:10:15,489 --> 00:10:17,450
เป็นเพียงประโยคสูงสุดเท่านั้น
สิบปีในคุก
116
00:10:17,533 --> 00:10:19,660
มันจะเป็นประโยคที่เบากว่ามาก
ในความเป็นจริง
117
00:10:20,328 --> 00:10:21,621
ฉันไม่สามารถปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้
118
00:10:24,123 --> 00:10:25,416
ฉันจะช่วยคุณเช่นนี้
119
00:10:26,375 --> 00:10:29,253
-โอ้พระเจ้า
-ไอรังถูกยิง!
120
00:10:29,337 --> 00:10:30,338
ขอโทษ. แย่ของฉัน.
121
00:10:31,547 --> 00:10:32,757
อย่างน้อยก็ก้าวเดินไป
122
00:10:32,840 --> 00:10:34,342
เท้าซ้าย เท้าซ้าย.
123
00:10:34,425 --> 00:10:36,636
เพื่ออะไร? เราไม่ใช่ทหาร
124
00:10:37,261 --> 00:10:38,095
อ๊ะ!
125
00:10:38,179 --> 00:10:39,096
โอ้ เอาน่า!
126
00:10:40,056 --> 00:10:41,932
คุณสบายดีไหม?
127
00:10:46,854 --> 00:10:48,439
"ฉันนอนหลับเหมือนเด็กทารก"
128
00:10:48,522 --> 00:10:50,483
“คุณนอนหลับสบายหรือเปล่า?”
129
00:10:50,566 --> 00:10:52,318
ฉันหวังว่าจะได้เล่นด้วย
130
00:10:52,943 --> 00:10:54,445
"ที่รัก เมื่อคืนคุณสบายดีไหม?"
131
00:10:54,528 --> 00:10:55,488
"แน่นอน."
132
00:10:57,323 --> 00:10:59,158
"เราควรกินข้าวเช้า"
133
00:10:59,241 --> 00:11:01,535
“มากินข้าวเช้ากันเถอะ...”
134
00:11:01,619 --> 00:11:04,413
“ที่รัก วันนี้คุณมีงานแสดงหรือเปล่า?”
135
00:11:05,373 --> 00:11:08,125
“ใช่ วันนี้ฉันเล่นบทหมอ”
136
00:11:08,209 --> 00:11:10,753
"พระเจ้า มันน่าทึ่งมาก"
137
00:11:11,837 --> 00:11:14,382
พ่อครับ คุณไม่ไปทำงานได้ไหม?
138
00:11:15,091 --> 00:11:16,926
ฉันอยากจะใช้เวลาอยู่กับคุณ
139
00:11:17,510 --> 00:11:20,012
“เราควรไปสวนสนุกกันไหม.
กับต้าบงสุดสัปดาห์นี้เหรอ?”
140
00:11:20,596 --> 00:11:23,641
“เป็นความคิดที่ดี นั่นคือภรรยาของฉัน สระรัง”
141
00:11:24,392 --> 00:11:25,976
ฉันอยากไปตั้งแคมป์
142
00:11:26,060 --> 00:11:27,686
"ขอให้โชคดีกับการยิงนะ"
143
00:11:27,770 --> 00:11:29,647
"โอเค ขอบคุณ"
144
00:11:38,531 --> 00:11:40,699
ขออนุญาต.
145
00:11:40,783 --> 00:11:42,868
ฉันมาที่นี่เกี่ยวกับเด็กผู้ชายที่ชื่อยุนซีโฮ
146
00:11:45,162 --> 00:11:47,373
คุณคือพ่อของชีโฮใช่ไหม?
147
00:11:49,166 --> 00:11:50,751
คุณรู้จักลูกชายของฉันไหม?
148
00:11:51,794 --> 00:11:53,212
ฉันได้ยินจากตำรวจ
149
00:11:54,171 --> 00:11:55,881
ที่เขาหายไปเมื่อปีที่แล้ว
150
00:12:00,344 --> 00:12:02,346
คุณช่วยเด็กที่ชื่อเยจุน
151
00:12:03,514 --> 00:12:04,515
คุณ
152
00:12:05,349 --> 00:12:08,894
บังเอิญรู้ว่าชีโฮอยู่ที่ไหน?
153
00:12:11,147 --> 00:12:12,148
ไม่
154
00:12:13,232 --> 00:12:14,442
ฉันขอโทษ.
155
00:12:17,736 --> 00:12:19,029
ฉันเห็น.
156
00:12:38,424 --> 00:12:39,383
สวัสดี?
157
00:12:42,678 --> 00:12:43,804
เขาไม่รู้
158
00:12:46,307 --> 00:12:48,851
น้ำผึ้ง? คุณสบายดีไหม?
159
00:12:49,977 --> 00:12:51,395
คุณอยากให้ฉันไปที่นั่นตอนนี้ไหม?
160
00:12:55,024 --> 00:12:57,193
โอเค ฉันขอโทษ ฉันแค่...
161
00:12:58,694 --> 00:13:00,654
ชีโฮของเราจะไม่เป็นไร
162
00:13:01,363 --> 00:13:04,366
รออีกสักหน่อยโอเคไหม?
163
00:13:10,998 --> 00:13:13,834
เขาบอกว่าจะให้คุณขึ้นรถตำรวจเหรอ?
164
00:13:15,169 --> 00:13:16,337
ใช่.
165
00:13:17,004 --> 00:13:20,341
เขาเป็นคนแปลกหน้า
คุณไม่กลัวเขาเหรอ?
166
00:13:20,925 --> 00:13:22,510
เขาไม่ใช่คนแปลกหน้า
167
00:13:23,052 --> 00:13:27,181
นักสืบคนนั้นให้
บทเรียนเรื่องความปลอดภัยที่โรงเรียน
168
00:13:29,558 --> 00:13:32,770
ในกรณีนั้น
มันคงจะง่ายกว่าที่จะเชื่อใจเขา
169
00:13:32,853 --> 00:13:36,065
และเขาก็ดีกับฉันจริงๆ
170
00:13:36,774 --> 00:13:40,069
เขาแสดงปืนพกของเขาให้ฉันดู
และเล่นกับฉัน
171
00:13:42,238 --> 00:13:46,659
แต่เมื่อฉันต้องการกลับบ้านตอนกลางคืน
172
00:13:47,576 --> 00:13:51,622
เขาหยุดฉันและบอกว่าเขาจะพาฉันไป
ที่ไหนสักแห่งที่สนุกสนานในวันถัดไป
173
00:13:53,082 --> 00:13:57,002
ฉันยังบอกว่าจะกลับบ้าน
174
00:13:57,086 --> 00:13:58,546
และเขาก็โกรธ
175
00:14:00,673 --> 00:14:02,007
ความจริงก็คือ
176
00:14:02,675 --> 00:14:05,553
ฉันปวดหัวตั้งแต่เช้าวันนั้น
177
00:14:07,513 --> 00:14:11,767
มันแย่ลงเมื่อเขาตะโกนใส่ฉัน
178
00:14:13,644 --> 00:14:16,564
เจ็บหนักมั้ย?
179
00:14:17,731 --> 00:14:18,732
ใช่.
180
00:14:20,568 --> 00:14:21,902
ดังนั้น
181
00:14:22,945 --> 00:14:25,072
ฉันกินยาและนอนหลับต่อ
182
00:14:25,781 --> 00:14:27,950
เมื่อฉันเปิดตาของฉัน
183
00:14:28,033 --> 00:14:29,994
ฉันอยู่ในออฟฟิศของคุณ
184
00:14:33,330 --> 00:14:34,290
ฉันเห็น.
185
00:14:39,503 --> 00:14:42,006
ฉันคิดถึงพ่อแม่ของฉัน
186
00:14:43,382 --> 00:14:45,009
ฉันไปหาพวกเขาไม่ได้เหรอ?
187
00:14:50,222 --> 00:14:51,056
ซิโฮ.
188
00:14:52,516 --> 00:14:55,769
ฉันกลัวว่าคุณจะไม่เห็นแม่และพ่อของคุณ
189
00:14:56,437 --> 00:14:57,521
ตอนนี้.
190
00:14:58,772 --> 00:14:59,815
ทำไม
191
00:15:01,233 --> 00:15:02,443
พ่อแม่ของคุณคือ...
192
00:15:04,653 --> 00:15:06,405
ป่วยเล็กน้อย
193
00:15:07,531 --> 00:15:09,992
จริงหรือ พวกเขาป่วยมากแค่ไหน?
194
00:15:11,535 --> 00:15:13,120
พวกเขาปวดหัว
195
00:15:14,663 --> 00:15:15,623
ทำไม
196
00:15:17,541 --> 00:15:18,751
เอาเป็นว่า
197
00:15:20,127 --> 00:15:22,963
เพื่อนของคุณสะดุดอยู่ข้างๆคุณ
198
00:15:23,505 --> 00:15:25,633
คุณจะรู้สึกอย่างไร?
199
00:15:29,470 --> 00:15:31,013
ฉันรู้สึกเสียใจ
200
00:15:32,056 --> 00:15:33,599
โดยไม่หยุดยั้งเขาให้สะดุดล้ม
201
00:15:34,767 --> 00:15:35,643
ขวา.
202
00:15:37,269 --> 00:15:41,482
คุณจะต้องรู้สึกเสียใจ
แม้ว่ามันจะไม่ใช่ความผิดของคุณก็ตาม
203
00:15:42,441 --> 00:15:45,110
พ่อแม่ของคุณก็รู้สึกแบบเดียวกัน
204
00:15:48,530 --> 00:15:50,491
พวกเขาไม่สามารถปกป้องคุณได้
205
00:15:51,825 --> 00:15:53,702
ลูกชายอันล้ำค่าของพวกเขา
206
00:15:55,537 --> 00:15:59,458
เมื่อนึกถึงสิ่งที่พวกเขาสามารถทำได้
207
00:16:01,168 --> 00:16:02,920
พวกเขาโทษตัวเองอยู่ตลอดเวลา
208
00:16:05,464 --> 00:16:06,423
นั่นเป็นเหตุผล
209
00:16:07,549 --> 00:16:09,969
มันทำให้พวกเขาเสียใจมากขึ้นเรื่อยๆ
210
00:16:10,678 --> 00:16:12,513
นั่นไม่ดีเลย
211
00:16:14,181 --> 00:16:17,559
คุณจะรักษาอาการอกหักได้อย่างไร?
212
00:16:18,394 --> 00:16:22,773
ฉันอยากให้พ่อกับแม่มีความสุขอีกครั้ง
213
00:16:26,735 --> 00:16:30,280
ถ้าพวกเขารู้ว่าคุณโอเคขนาดนี้
214
00:16:31,073 --> 00:16:32,658
มันอาจบรรเทาความเจ็บปวดของพวกเขาได้นิดหน่อย
215
00:16:35,285 --> 00:16:37,788
แต่พวกเขาไม่รู้
216
00:16:39,331 --> 00:16:41,166
พวกเขาไม่สามารถมองเห็นได้
217
00:16:41,917 --> 00:16:43,669
หรือได้ยินฉัน
218
00:16:44,253 --> 00:16:45,629
ไม่ต้องกังวล.
219
00:16:45,713 --> 00:16:47,339
ฉันจะช่วยคุณ.
220
00:16:49,425 --> 00:16:50,384
ตกลง.
221
00:16:52,136 --> 00:16:53,053
แล้ว…
222
00:17:03,105 --> 00:17:03,981
โห่.
223
00:17:05,065 --> 00:17:06,066
โห่.
224
00:17:16,452 --> 00:17:17,578
ไปกันเลย
225
00:17:17,661 --> 00:17:18,787
ให้ฉันกระเป๋าเอกสารของคุณ
226
00:17:23,125 --> 00:17:23,959
รอ.
227
00:17:24,043 --> 00:17:26,045
โอ้พระเจ้า! ฉันเสียใจ.
228
00:17:26,128 --> 00:17:28,922
- เคาะมันออก!
-เอาล่ะ แย่แล้ว
229
00:17:36,972 --> 00:17:38,515
สวัสดี คุณมาเร็ว
230
00:17:39,099 --> 00:17:42,144
- คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง?
- ฉันไม่เป็นไร. มาเริ่มกันเลย
231
00:17:44,730 --> 00:17:47,149
โช ชียอง หย่ากับภรรยาของเขา
หลังจากที่เธอมีชู้
232
00:17:47,232 --> 00:17:49,026
และเลี้ยงดูลูกชายของเขา Gyeong-seo เพียงลำพัง
233
00:17:49,109 --> 00:17:51,737
สองปีที่แล้ว
ขณะที่โชไปเข้าห้องน้ำ
234
00:17:51,820 --> 00:17:55,699
ลูกชายที่ไม่มีใครดูแลของเขาปีนขึ้นไปบนโต๊ะล้มลง
ผ่านม่านหน้าต่างที่ขาดแล้วเสียชีวิต
235
00:17:56,867 --> 00:18:00,746
อดีตภรรยาของเขารายงานเขา
สำหรับการละเลยเด็ก
236
00:18:00,829 --> 00:18:06,001
แต่ศาลตัดสินว่าเขาไม่ได้ละเลย
หน้าที่พ่อแม่ของเขาแม้จะมีงานยุ่งก็ตาม
237
00:18:06,585 --> 00:18:10,506
ฉันไม่เห็นอะไรผิดปกติจนถึงตอนนี้
238
00:18:11,256 --> 00:18:16,345
ฉันสงสัยว่าทำไมเขาถึงลักพาตัวเด็ก ๆ
และสังหารคนหนึ่งหลังจากสูญเสียลูกชายของตัวเองไป
239
00:18:20,891 --> 00:18:21,934
เรากลับมาที่จตุรัสหนึ่งแล้ว
240
00:18:23,435 --> 00:18:25,729
เรามีอะไรเกี่ยวกับคดีนี้บ้าง?
241
00:18:26,271 --> 00:18:30,150
ตำรวจได้ถ่ายภาพเหล่านี้ในที่เกิดเหตุ
เมื่อบุตรชายของเขาล้มลงถึงแก่ความตาย
242
00:18:35,656 --> 00:18:38,700
ลูกชายของเขาคงจะชอบพิซซ่ามาก
243
00:18:38,784 --> 00:18:41,829
เขารวบรวมคูปองอย่างขยันขันแข็ง
และยังวาดบางส่วนด้วย
244
00:18:41,912 --> 00:18:44,414
เขาดึงคูปองปลอมเหรอ?
245
00:18:44,498 --> 00:18:48,418
มันอาจจะเหมือนมากกว่า
เขาต้องการที่จะชนะรางวัล
246
00:18:48,502 --> 00:18:50,129
ของรางวัลมีอะไรบ้าง?
247
00:18:50,921 --> 00:18:52,673
- แค่นั้นแหละ!
-อะไร?
248
00:18:54,341 --> 00:18:57,928
เด็กชายอายุหกขวบรวบรวมคูปอง
เหนือตู้เย็นกิมจิเหรอ?
249
00:18:58,929 --> 00:19:00,097
ไม่มีทาง.
250
00:19:00,180 --> 00:19:02,015
เดี๋ยว. มาดูกัน. เมื่อไหร่?
251
00:19:02,099 --> 00:19:03,142
เมื่อประมาณสามปีที่แล้ว
252
00:19:03,225 --> 00:19:06,395
ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวบ้านเป็นเจ้าภาพมอบรางวัล
เทศกาลเฉลิมฉลองการเปิดตัวครั้งยิ่งใหญ่ของพวกเขา
253
00:19:07,396 --> 00:19:11,733
ต้าบงได้รับรางวัลโทรทัศน์รางวัลที่หนึ่ง
254
00:19:12,234 --> 00:19:14,319
แต่เธอร้องไห้
255
00:19:15,028 --> 00:19:15,863
ทำไม
256
00:19:15,946 --> 00:19:20,200
เพราะเธอต้องการรางวัลที่ห้า
กระเป๋าเป้ตัวการ์ตูน
257
00:19:21,702 --> 00:19:24,746
วิธีคิดของเด็กๆ นั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง
จากความคิดของผู้ใหญ่
258
00:19:26,039 --> 00:19:29,376
แล้วจากมุมมองของเด็ก...
259
00:19:31,753 --> 00:19:32,671
แล้วอันนี้ล่ะ?
260
00:19:33,964 --> 00:19:34,882
ฉันคิดว่ามันเป็นเช่นนั้น
261
00:19:35,465 --> 00:19:37,801
เด็กๆ ชอบตั้งแคมป์
262
00:19:39,428 --> 00:19:41,597
ฉันอยากไปตั้งแคมป์
263
00:19:41,680 --> 00:19:45,851
เขาหยุดฉันและบอกว่าเขาจะพาฉันไป
ที่ไหนสักแห่งที่สนุกสนานในวันถัดไป
264
00:19:45,934 --> 00:19:49,646
โช ชียองบอกกับซีโฮ
ว่าพวกเขาจะไปที่ไหนสักแห่งที่สนุกสนานในวันรุ่งขึ้น
265
00:19:49,730 --> 00:19:51,732
อาจจะเป็นที่ตั้งแคมป์ก็ได้
266
00:19:52,482 --> 00:19:56,361
ชีโฮบอกว่าโชชียอง
ให้บทเรียนเรื่องความปลอดภัยที่โรงเรียน
267
00:19:56,445 --> 00:20:01,450
ถ้าเขากำลังมองหาเป้าหมายล่ะ
ตอนนั้นเหรอ?
268
00:20:02,075 --> 00:20:05,162
แล้วถ้าเขาต้องการล่ะ.
เพื่อให้โอกาสตัวเอง?
269
00:20:07,080 --> 00:20:09,333
สำหรับตัวเขาเองที่ไม่สามารถปกป้องลูกชายของเขาได้?
270
00:20:09,416 --> 00:20:13,170
อันที่จริง เขาเรียกเยจุนลูกชายของเขา
271
00:20:13,253 --> 00:20:16,131
และเขาเลี้ยงพิซซ่าเยจุน
ซึ่งเป็นของโปรดของลูกชายเขา
272
00:20:16,215 --> 00:20:17,925
ดังนั้นโดยสรุปก็คือ
273
00:20:18,008 --> 00:20:19,551
เขาไม่ได้มองหาเป้าหมายที่จะแก้แค้น
274
00:20:19,635 --> 00:20:22,804
แต่โอกาสให้ตัวเองได้เป็นพ่อที่ดีล่ะ?
275
00:20:22,888 --> 00:20:24,556
เขาเป็นคนบ้าโดยสิ้นเชิง
276
00:20:24,640 --> 00:20:27,309
ถ้าเขาจะพาซีโฮไป
277
00:20:27,392 --> 00:20:29,603
ไปยังที่ตั้งแคมป์
ลูกชายของเขาอยากไป
278
00:20:29,686 --> 00:20:32,564
เขาอาจจะฝังซีโฮไว้ที่นั่น
279
00:20:33,148 --> 00:20:34,900
มันก็เป็นไปได้ แต่มันก็น้อย...
280
00:20:34,983 --> 00:20:36,151
ไม่แน่นอน. ฉันรู้.
281
00:20:36,693 --> 00:20:38,695
งั้นฉันจะไปถามเขาด้วยตัวเอง
282
00:20:39,780 --> 00:20:41,782
ฉันสงสัยว่าเขาจะตกลงที่จะพบคุณ
283
00:20:41,865 --> 00:20:43,242
เขาจะไม่คุยกับฉัน,
284
00:20:44,618 --> 00:20:47,204
แต่เขาจะคุยกับซีโฮ
285
00:20:56,797 --> 00:20:59,716
โช ชียอง
286
00:20:59,800 --> 00:21:01,551
ถึง: สถานทัณฑ์โซล
287
00:21:01,635 --> 00:21:03,428
จาก: ชั้นสองของ
บาร์บีคิวสไตล์เนื้อหมู
288
00:21:19,945 --> 00:21:21,780
ถึงคุณนักสืบ
289
00:21:22,531 --> 00:21:25,200
คุณครับ นี่คือ Si-ho
290
00:21:25,867 --> 00:21:28,870
ยุนซีโฮที่คุณพูด
มีหัวกลมสวยงาม
291
00:21:29,871 --> 00:21:33,792
เราเล่นคำศัพท์
และตำรวจและโจรด้วยกัน
292
00:21:34,459 --> 00:21:37,587
คุณแสดงปืนพกของคุณให้ฉันดูด้วย
293
00:21:37,671 --> 00:21:38,880
คุณจำได้ไหม?
294
00:21:41,383 --> 00:21:43,927
โช ชียอง อาจจะนิ่งเงียบ
จนกระทั่งสิ้นสุด
295
00:21:44,011 --> 00:21:47,180
คุณช่วยมองหาร่างของซีโฮได้ไหม
ที่แคมป์กับบงซูเหรอ?
296
00:21:47,764 --> 00:21:48,682
ตกลง.
297
00:21:55,939 --> 00:22:01,778
สถานที่ตั้งแคมป์เพื่อการนอนที่ดี
298
00:22:03,739 --> 00:22:07,909
เรามีตำรวจคนเดียวเหรอ?
299
00:22:07,993 --> 00:22:10,162
ฉันแทบจะไม่มีวันหยุดเพื่อมาที่นี่ด้วย
300
00:22:10,746 --> 00:22:12,331
เรายังขาดหลักฐาน
301
00:22:13,457 --> 00:22:17,294
ถึงอย่างนั้นทำไมพวกเขาจะทำไม่ได้
แค่เชื่อที่พระเอกพูดเหรอ?
302
00:22:17,377 --> 00:22:18,545
ประเด็นของฉันอย่างแน่นอน
303
00:22:20,547 --> 00:22:22,549
สถานที่แห่งนี้ใหญ่มาก
เราจะหาเขาเจอไหม?
304
00:22:23,300 --> 00:22:24,259
เราต้อง.
305
00:22:25,135 --> 00:22:27,179
ทุกสิ่งเป็นไปได้กับพระเจ้า
306
00:22:27,262 --> 00:22:28,597
มีแค่เราสี่คน
307
00:22:29,181 --> 00:22:32,642
แต่พระองค์จะประทานความสามารถแก่เรา
40 หรือ 400 ก็ได้
308
00:22:36,980 --> 00:22:39,191
ให้ฉันให้ข้อควรระวังบางอย่างก่อน
309
00:22:39,983 --> 00:22:43,278
การเจริญเติบโตของพืชจะแตกต่างกัน
ที่สถานที่ฝังศพเนื่องจากอินทรียวัตถุ
310
00:22:43,361 --> 00:22:47,365
ดังนั้นควรใส่ใจกับพื้นที่ต่างๆ
มีการเจริญเติบโตไม่สม่ำเสมอหรือมีสีผิดปกติ
311
00:22:47,449 --> 00:22:50,827
และฉันก็ส่งพวกคุณไปคนละคน
แอพตรวจจับโลหะ
312
00:22:50,911 --> 00:22:52,537
ถือโทรศัพท์ของคุณไว้ใกล้พื้น
313
00:22:52,621 --> 00:22:56,625
และพวกมันก็ตอบสนองต่อสิ่งต่างๆ
เช่น กระดุม กุญแจ หรือซิป
314
00:22:58,710 --> 00:23:00,962
ทนายฮันและคุณพ่อ
315
00:23:01,671 --> 00:23:03,256
กรุณาค้นหาด้านนั้น
316
00:23:03,340 --> 00:23:05,634
คุณและฉันจะค้นหาด้านนี้
317
00:23:05,717 --> 00:23:06,718
ตกลง.
318
00:23:07,677 --> 00:23:09,262
คุณเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือไม่?
319
00:23:16,228 --> 00:23:17,354
เราจะ?
320
00:23:18,980 --> 00:23:20,107
ฉันจะทำให้ดีที่สุด
321
00:23:37,124 --> 00:23:38,333
เป็นคุณอีกแล้ว
322
00:23:40,752 --> 00:23:42,045
จริงๆ แล้วคุณเป็นใคร?
323
00:23:46,216 --> 00:23:47,467
คุณเป็นใคร
324
00:23:48,343 --> 00:23:50,262
ที่จะส่งจดหมายมาให้ฉันเหรอ?
325
00:23:55,767 --> 00:23:57,144
ชีโฮคือ...
326
00:23:59,146 --> 00:24:00,397
ที่นี่ตอนนี้
327
00:24:04,151 --> 00:24:05,277
คุณกำลังพูดอะไร?
328
00:24:05,360 --> 00:24:09,239
ไม่เช่นนั้นฉันจะรู้ได้อย่างไร
เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับเขา?
329
00:24:12,033 --> 00:24:13,285
หยุดโกหก.
330
00:24:14,828 --> 00:24:16,246
หยุดล้อเล่นได้แล้ว
331
00:24:16,329 --> 00:24:18,748
คุณลักพาตัวเยจุนและซีโฮ
332
00:24:20,250 --> 00:24:21,835
และคุณทำให้ซีโฮตาย
333
00:24:23,253 --> 00:24:26,256
ใครๆ ก็สามารถเห็นได้
คุณเป็นอาชญากรที่น่ารังเกียจ
334
00:24:26,339 --> 00:24:27,924
แต่ฉันคิดว่า...
335
00:24:30,552 --> 00:24:31,845
คุณเป็นพ่อของคยองซอ…
336
00:24:34,097 --> 00:24:36,600
จะแตกต่างออกไปเล็กน้อย
337
00:24:45,859 --> 00:24:49,196
ได้โปรด พ่อของคยองซอ
338
00:24:50,071 --> 00:24:52,157
คิดถึงพ่อแม่ของชีโฮ
339
00:24:52,991 --> 00:24:55,285
ไม่พบศพลูกชายสุดที่รัก
340
00:24:56,494 --> 00:24:58,830
พวกเขามีชีวิตอยู่อย่างสิ้นหวัง
341
00:25:01,333 --> 00:25:03,168
คุณรู้ไหมว่าการสูญเสียลูกรู้สึกอย่างไร
342
00:25:03,251 --> 00:25:04,419
ปิดกับดักของคุณ
343
00:25:06,463 --> 00:25:08,006
คุณคงอยากจะได้รับการอภัย
344
00:25:09,424 --> 00:25:11,009
หลังจากที่คยองซอเสียชีวิต
345
00:25:12,302 --> 00:25:14,262
คุณคงจะเสียใจมามากแล้ว
346
00:25:15,388 --> 00:25:19,226
คุณจึงพยายามพิสูจน์ว่าคุณไม่ใช่
พ่อที่ไม่ดีและบรรเทาความผิดของคุณ
347
00:25:19,309 --> 00:25:22,812
โดยทำสิ่งที่คุณทำไม่ได้
ถึงลูกชายของคุณกับลูกๆ เหล่านั้น
348
00:25:22,896 --> 00:25:25,941
-หุบปาก!
-ด้วยเหตุผลไร้สาระเช่นนี้
349
00:25:26,024 --> 00:25:29,236
คุณทำให้เยจุนมีบาดแผลที่ไม่อาจลืมได้
ให้ชีโฮตายเถอะ
350
00:25:30,487 --> 00:25:31,780
และทำลายล้างพ่อแม่ของพวกเขา
351
00:25:31,863 --> 00:25:33,406
คุณรู้อะไร?
352
00:25:36,493 --> 00:25:37,577
ฉันรู้...
353
00:25:40,247 --> 00:25:41,831
ที่พ่อแม่หมายถึงโลก…
354
00:25:43,625 --> 00:25:45,168
ให้กับลูก ๆ ของพวกเขา
355
00:25:50,340 --> 00:25:53,468
คุณปล้นเด็กเหล่านั้นไปทุกสิ่ง
356
00:26:12,904 --> 00:26:14,322
ฉันไม่รู้ว่าชีโฮคือใคร
357
00:26:16,324 --> 00:26:20,203
และถ้าพ่อแม่ของเขารักเขาจริงๆ
358
00:26:22,622 --> 00:26:24,582
พวกเขาคงไม่ทิ้งเขาไว้ตามลำพัง
359
00:26:26,042 --> 00:26:27,502
พ่อแม่ดังกล่าว...
360
00:26:29,129 --> 00:26:30,839
ไม่สมควรที่จะเป็นพ่อแม่
361
00:26:38,013 --> 00:26:40,598
อย่าพูดแบบนั้นเกี่ยวกับแม่และพ่อของฉัน
362
00:26:42,517 --> 00:26:44,936
พ่อแม่ของฉัน
363
00:26:45,020 --> 00:26:46,688
รักฉัน
364
00:26:47,355 --> 00:26:49,316
พวกเขาทำทุกอย่างเพื่อฉัน
365
00:26:50,817 --> 00:26:52,902
เพื่อซื้ออาหารอร่อย ๆ ให้ฉัน
366
00:26:53,528 --> 00:26:55,613
แม่ของฉันเก็บเงินซื้อเครื่องสำอาง
367
00:26:56,573 --> 00:26:59,451
พ่อของฉันทำงานจนดึกดื่น
368
00:27:00,160 --> 00:27:02,245
เพื่อซื้อรองเท้ากันฝนน่ารักคู่หนึ่งให้ฉัน
369
00:27:03,413 --> 00:27:07,250
พวกเขาเป็นพ่อแม่คนเดียวที่ฉันมี
370
00:27:08,501 --> 00:27:10,712
ฉันรักพวกเขามาก
371
00:27:12,047 --> 00:27:15,967
ฉันจะไม่แลกเปลี่ยนพวกเขา
สำหรับพิซซ่าหนึ่งร้อยถาด
372
00:27:16,051 --> 00:27:20,597
ฉันจะไม่แลกเปลี่ยนพวกเขา
แม้แต่สวนสนุกก็ตาม
373
00:27:26,144 --> 00:27:27,854
มิสเตอร์...
374
00:27:29,397 --> 00:27:31,775
ทำไมคุณถึงพยายามแลกเปลี่ยนเขา?
375
00:27:35,153 --> 00:27:37,447
ฉันไม่ใช่ลูกของคุณ
376
00:27:40,575 --> 00:27:45,288
เขาคงจะรักคุณมากเช่นกัน
377
00:27:49,584 --> 00:27:52,128
หากฉันเป็นลูกชายของคุณ
378
00:27:53,046 --> 00:27:54,964
ฉันคงจะเศร้า
379
00:28:00,470 --> 00:28:01,930
คุณนาย.
380
00:28:03,390 --> 00:28:04,891
ทำไมคุณถึงร้องไห้?
381
00:28:07,769 --> 00:28:08,728
ฉัน...
382
00:28:11,189 --> 00:28:13,441
ฉันอยากจะทำให้ดีที่สุดเพื่อคยองซอ
383
00:28:16,361 --> 00:28:18,571
มันรู้สึกเหมือนเป็นความผิดของฉัน
ว่าเขาแยกทางกับแม่ของเขา
384
00:28:20,448 --> 00:28:22,659
และเขาถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง
385
00:28:27,122 --> 00:28:28,456
ถ้าฉันมีโอกาสอีกครั้ง…
386
00:28:29,707 --> 00:28:32,502
ฉันคิดว่าฉันควรทำดีกว่า
ถ้าฉันมีโอกาสอีกครั้ง
387
00:28:42,929 --> 00:28:44,973
ฉันไม่รู้ว่าคุณป่วยขนาดนั้น
388
00:28:46,182 --> 00:28:47,809
ฉันคิดว่าคุณแค่มีไข้
389
00:28:49,102 --> 00:28:51,062
คุณตายไปแล้ว
เมื่อฉันกลับมาในเช้าวันรุ่งขึ้น
390
00:28:52,272 --> 00:28:54,274
ฉันตกใจมาก
391
00:28:58,445 --> 00:28:59,571
ฉันเสียใจ.
392
00:29:02,407 --> 00:29:04,284
ฉันขอโทษจริงๆ
393
00:29:05,034 --> 00:29:05,952
อย่างแท้จริง.
394
00:29:07,704 --> 00:29:09,706
หากต้องขออภัยจริงๆ
395
00:29:11,416 --> 00:29:13,668
พาฉันกลับไปหาพ่อแม่ของฉัน
396
00:29:16,838 --> 00:29:19,799
ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน?
397
00:29:36,858 --> 00:29:38,109
-ตรวจสอบที่นี่
-ครับท่าน.
398
00:29:38,193 --> 00:29:39,611
ทางด้านขวา.
399
00:29:53,082 --> 00:29:54,042
อะไร
400
00:30:06,179 --> 00:30:07,806
ชีโฮ…
401
00:30:15,271 --> 00:30:16,481
คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่?
402
00:30:18,733 --> 00:30:21,861
พวกเขาทั้งสองบอกว่าพวกเขาพร้อมแล้ว
403
00:30:24,113 --> 00:30:25,615
แล้วชีโฮล่ะ?
404
00:30:26,533 --> 00:30:28,868
เขาจะไปพบพ่อแม่ของเขา
ในแง่ที่น่าอึดอัดใจ
405
00:30:29,786 --> 00:30:32,705
ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังเป็นพ่อแม่ของเขา
406
00:30:56,145 --> 00:30:58,147
เราจะไปกันไหม?
407
00:30:59,440 --> 00:31:00,608
ใช่.
408
00:32:13,806 --> 00:32:14,933
ซิโฮ.
409
00:32:16,684 --> 00:32:18,519
แม่มาช้า..
410
00:32:21,439 --> 00:32:22,440
ฉันเสียใจ.
411
00:32:28,154 --> 00:32:31,157
ยุนซีโฮ
412
00:32:33,534 --> 00:32:35,328
สบายดีไหมที่รัก?
413
00:32:41,292 --> 00:32:42,293
ซิโฮ.
414
00:32:44,087 --> 00:32:45,380
คุณแม่ของคุณอยู่ที่นี่
415
00:32:46,631 --> 00:32:47,924
คุณคิดถึงเธอใช่ไหม?
416
00:32:49,968 --> 00:32:51,678
โอ้ว้าว
417
00:32:52,220 --> 00:32:53,429
มีดอกไม้มากมาย
418
00:32:55,306 --> 00:32:57,350
คุณคงจะมีเพื่อนมามากมาย
419
00:32:58,977 --> 00:33:00,228
ชีโฮ…
420
00:33:28,423 --> 00:33:29,674
แม่!
421
00:33:30,633 --> 00:33:31,467
พ่อ!
422
00:33:31,551 --> 00:33:32,552
-ซิโฮ.
-ซีโฮ!
423
00:33:32,635 --> 00:33:33,761
ชีโฮ!
424
00:33:34,637 --> 00:33:35,805
ชีโฮ มานี่สิ
425
00:33:41,436 --> 00:33:43,980
ชีโฮที่รักของเราอยู่ที่นี่
426
00:33:50,069 --> 00:33:51,154
นั่นเป็นการกระโดดต่ำ
427
00:34:04,333 --> 00:34:05,918
ถึงเวลาที่ฉันต้องไปแล้วใช่ไหม?
428
00:34:10,757 --> 00:34:12,300
คุณรู้ได้อย่างไร?
429
00:34:12,383 --> 00:34:15,470
ใบหน้าเศร้าของคุณบอกฉันอย่างนั้น
430
00:34:18,306 --> 00:34:19,307
แต่นาย...
431
00:34:20,516 --> 00:34:22,060
อย่าเศร้าเลย
432
00:34:23,478 --> 00:34:27,190
ฉันมีความสุขมากที่ได้ดู
พ่อแม่ของฉันเข้ากันได้
433
00:34:28,941 --> 00:34:30,109
ดังนั้น
434
00:34:30,860 --> 00:34:32,070
ยิ้มนะนาย
435
00:34:37,450 --> 00:34:39,243
ขอบคุณมาก.
436
00:34:39,744 --> 00:34:44,916
คุณเป็นร้อยพันครั้ง
เจ๋งกว่าไลท์นิ่งแมน
437
00:34:49,295 --> 00:34:50,171
ฉัน?
438
00:34:52,131 --> 00:34:54,926
มีอะไรเจ๋งเกี่ยวกับฉัน?
439
00:34:55,510 --> 00:34:56,552
คุณใจดี.
440
00:34:57,512 --> 00:34:58,930
คุณหล่อ.
441
00:35:02,600 --> 00:35:03,684
และคุณอ่อนแอมาก
442
00:35:05,812 --> 00:35:07,063
มันหมายความว่าไง?
443
00:35:07,146 --> 00:35:11,400
มันยากจริงๆสำหรับคนที่อ่อนแอ
เพื่อช่วยผู้อื่นคุณรู้ไหม
444
00:35:13,986 --> 00:35:14,987
จากนั้น
445
00:35:15,738 --> 00:35:18,157
นั่นหมายความว่า
ฉันดึงสิ่งที่ยากขนาดนั้นออกมา?
446
00:35:18,241 --> 00:35:19,534
ใช่.
447
00:35:19,617 --> 00:35:25,498
คุณเก่งมากจนพ่อคุณต้องทำ
จงภูมิใจในตัวคุณเบื้องบนด้วย
448
00:35:30,461 --> 00:35:32,588
ขอบคุณ คุณสายฟ้าแมน
449
00:35:34,674 --> 00:35:36,509
คุณก็เจ๋งเหมือนกัน
450
00:35:40,429 --> 00:35:41,722
ซีโฮ
451
00:35:42,557 --> 00:35:44,642
ฉันเตรียมของขวัญอำลาไว้ให้คุณ
452
00:35:45,226 --> 00:35:46,394
อะไร
453
00:35:46,477 --> 00:35:49,188
หนึ่ง สอง
454
00:35:50,231 --> 00:35:51,149
สาม!
455
00:35:54,360 --> 00:35:57,446
-พลังสายฟ้า
-พลังสายฟ้า
456
00:36:02,034 --> 00:36:05,204
พลังสายฟ้า!
457
00:36:07,373 --> 00:36:10,251
-พลังสายฟ้า!
-พลังสายฟ้า!
458
00:36:16,716 --> 00:36:18,134
ลาก่อนซีโฮ
459
00:36:54,837 --> 00:36:58,799
ฉันรังฉันดีใจมากที่คุณฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
460
00:36:58,883 --> 00:37:00,593
อิรังมีความแข็งแกร่งมาก นั่นก็แน่นอน
461
00:37:00,676 --> 00:37:02,094
-ฉันรู้. เอ้ย
-บงซู.
462
00:37:02,178 --> 00:37:05,181
- ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้
-ช่วยตัวเอง
463
00:37:05,264 --> 00:37:08,643
ทำไมเราไม่ดื่มอวยพร
เพื่อสุขภาพที่ดีของอีรัง?
464
00:37:08,726 --> 00:37:10,978
-ตกลง. ไชโย!
-เอาล่ะ.
465
00:37:11,520 --> 00:37:14,607
-คุณก็เหมือนกัน ต้าบง ไชโย!
-ไชโย!
466
00:37:28,204 --> 00:37:30,665
-อะไร?
- รับประทานตามที่คุณดื่ม
467
00:37:34,126 --> 00:37:34,961
ตกลง.
468
00:37:36,003 --> 00:37:37,672
อย่าเพียงแค่ยิ้ม แต่กิน
469
00:37:44,929 --> 00:37:47,598
ทำไมคุณถึงให้แค่ไอรัง
การดูแลเป็นพิเศษ?
470
00:37:48,975 --> 00:37:49,892
ฉัน...
471
00:37:51,560 --> 00:37:54,563
เขาเป็นเพื่อนร่วมงานคนเดียวของฉัน
ฉันควรดูแลเขา
472
00:37:54,647 --> 00:37:57,108
คุณกำลังทำร้ายความรู้สึกของฉัน
473
00:37:57,191 --> 00:37:59,110
ฉันพยายามอย่างดีที่สุดแล้วเพื่อช่วยคุณเช่นกัน
474
00:37:59,193 --> 00:38:01,612
คุณไม่ได้เพียงแค่ช่วยเรา
475
00:38:01,696 --> 00:38:06,742
คุณเป็นทรัพย์สินที่ไม่สามารถทดแทนได้สำหรับเรา
476
00:38:06,826 --> 00:38:09,370
พูดง่ายๆ ก็คือคุณเป็นเหมือนนักกฎหมายชุมชน
477
00:38:10,288 --> 00:38:11,914
- โอ้พระเจ้า
-ขวา?
478
00:38:12,665 --> 00:38:14,709
ใช่แล้ว นักกฎหมายชุมชนของเรา
479
00:38:14,792 --> 00:38:17,461
นักกฎหมายชุมชนจริงๆ ไม่ใช่บทบาทใช่ไหม
480
00:38:17,545 --> 00:38:19,046
แน่นอน.
481
00:38:19,130 --> 00:38:21,882
คุณนักกฎหมายชุมชน ขอแบ่งให้คุณบ้าง
482
00:38:23,259 --> 00:38:24,135
ความดี.
483
00:38:24,218 --> 00:38:30,141
แสดงความยินดีกับนักกฎหมายชุมชนคนแรก
ของสำนักงานกฎหมายชินอิรัง!
484
00:38:30,725 --> 00:38:32,977
-ไชโย!
-ไชโย!
485
00:38:33,060 --> 00:38:34,895
ฉันเป็นผู้ช่วยทนายความ!
486
00:38:41,527 --> 00:38:42,820
กินให้หมด.
487
00:38:48,326 --> 00:38:50,244
ทนายชิน
ริเริ่มการฟ้องร้อง
488
00:38:50,328 --> 00:38:52,246
ในนามของ
ครอบครัวของเหยื่อ YOON SI-HO
489
00:39:00,463 --> 00:39:01,714
พ่อของเหยื่อ
ยุน แจ-ยูเค
490
00:39:01,797 --> 00:39:03,132
ยื่นฟ้อง
โช ชียอง
491
00:39:03,215 --> 00:39:04,467
และเก็บไว้
ทนายความ ชิน อีรัง
492
00:39:04,550 --> 00:39:05,551
ในฐานะตัวแทนทางกฎหมาย
493
00:39:10,639 --> 00:39:13,684
คำร้องสำหรับความเสียหายจากการละเมิด
494
00:39:22,651 --> 00:39:26,197
แทแบค
495
00:39:29,450 --> 00:39:31,410
ฉันต้องไปหาเขา!
496
00:39:35,373 --> 00:39:36,457
เข้ามา..
497
00:39:41,629 --> 00:39:42,880
จดหมายถึงคุณครับ
498
00:39:45,674 --> 00:39:46,509
นั่นอะไรน่ะ?
499
00:39:48,177 --> 00:39:50,679
เป็นจดหมายจากต่างประเทศถึงประธาน
500
00:39:52,348 --> 00:39:53,724
ให้มันกับฉัน. ฉันจะมอบมันให้เขา
501
00:39:53,808 --> 00:39:54,725
ครับท่าน.
502
00:40:00,940 --> 00:40:02,942
เป็นที่ที่พ่อทำการผ่าตัด
503
00:40:35,349 --> 00:40:36,684
ฉันจะไปตอนนี้
504
00:40:36,767 --> 00:40:38,936
- ระมัดระวังระหว่างทางกลับบ้าน
- แวะมาหาเราบ่อยๆ
505
00:40:39,603 --> 00:40:42,940
คุณป้าคนสวย ลาก่อน
506
00:40:43,023 --> 00:40:44,066
ลาก่อน.
507
00:40:44,608 --> 00:40:45,693
นายนักกฎหมายชุมชน.
508
00:40:47,862 --> 00:40:49,947
ฉันจะพาเธอกลับบ้านแล้วกลับมา
509
00:40:50,531 --> 00:40:52,116
อย่ากลับมา.
510
00:40:52,700 --> 00:40:54,243
ดูแล.
511
00:40:54,326 --> 00:40:55,327
ลาก่อน.
512
00:40:57,455 --> 00:40:59,290
กลับเข้าไปข้างในกันเถอะ
513
00:40:59,832 --> 00:41:00,791
ฉันรู้สึกดีมาก
514
00:41:01,876 --> 00:41:03,002
นักกฎหมายชุมชนที่รักของเรา
515
00:41:03,711 --> 00:41:04,628
ถูกต้องแล้ว
516
00:41:10,092 --> 00:41:11,385
คุณมีอะไรจะพูดไหม?
517
00:41:12,595 --> 00:41:13,429
ขออนุญาต?
518
00:41:14,054 --> 00:41:15,598
ชอบอะไร?
519
00:41:16,724 --> 00:41:20,060
ย้อนกลับไปที่สวนฮานึลและโรงพยาบาล
520
00:41:21,145 --> 00:41:22,605
คุณพยายามจะบอกฉันบางอย่าง
521
00:41:32,740 --> 00:41:33,699
คุณกำลังทำอะไร?
522
00:41:35,826 --> 00:41:37,912
ระวังผี.
523
00:41:37,995 --> 00:41:40,581
พวกเขาปรากฏตัวอยู่เสมอ
ในช่วงเวลาสำคัญ
524
00:41:43,125 --> 00:41:47,129
แล้วทำไมเราไม่เจอกันล่ะ.
ผีที่ไหนก็ไม่รู้?
525
00:41:48,631 --> 00:41:50,257
มาทานอะไรอร่อยๆ กัน
526
00:41:50,799 --> 00:41:52,092
และพูดสิ่งที่เราจะพูด
527
00:41:53,677 --> 00:41:56,555
คุณมีอะไรจะบอกฉันด้วยหรือไม่?
528
00:41:57,264 --> 00:41:58,182
แน่นอน.
529
00:42:01,685 --> 00:42:04,897
ฉันอาจจะทำผิดพลาดหรือเปล่า?
530
00:42:04,980 --> 00:42:06,524
มันไม่ใช่แบบนั้น
531
00:42:07,066 --> 00:42:07,942
รอ.
532
00:42:08,651 --> 00:42:09,652
บางทีมันอาจจะเป็น
533
00:42:10,486 --> 00:42:11,403
มันคืออะไร?
534
00:42:12,613 --> 00:42:14,740
ครั้งนี้ฉันทำอะไรผิด?
535
00:42:17,868 --> 00:42:21,580
ทนายฮัน
จะดีกว่าถ้าฉีกพลาสเตอร์ยาออก
536
00:42:21,664 --> 00:42:23,249
บอกฉันตอนนี้ไม่ได้เหรอ?
537
00:42:23,791 --> 00:42:24,750
ฉันไม่ต้องการ
538
00:42:25,501 --> 00:42:27,086
มาเร็ว. เพียงแค่บอกฉัน
539
00:42:28,879 --> 00:42:29,838
แหวะ..
540
00:42:41,475 --> 00:42:43,644
ฉันมาช้าแต่สุขสันต์วันเกิด
541
00:42:44,395 --> 00:42:47,106
ฉันอยากจะเฉลิมฉลองให้กับคุณ
แม้ว่ามันจะผ่านไปแล้วก็ตาม
542
00:42:54,697 --> 00:42:56,198
ในที่สุดฉันก็ได้มอบสิ่งเหล่านี้ให้กับเธอ
543
00:43:21,432 --> 00:43:22,850
ทนายชินอิรัง?
544
00:43:24,351 --> 00:43:26,854
สวัสดีทนายฮันนาฮยอน
545
00:43:28,480 --> 00:43:30,316
คุณทำงานข้างนอกเหรอ?
546
00:43:30,399 --> 00:43:31,233
ใช่
547
00:43:31,317 --> 00:43:34,445
ฉันกำลังเดินทางไปขอลายเซ็น
ในหนังสือแจ้งการเก็บรักษาจากนายยูน
548
00:43:35,613 --> 00:43:37,698
คุณทำอะไรอยู่?
549
00:43:38,407 --> 00:43:42,745
ซีอีโอคังแห่ง Ideal Shoes ถามฉันว่า
เพื่อทำสัญญา
550
00:43:42,828 --> 00:43:45,080
เขากำลังเซ็นสัญญาฉบับใหม่
ด้วยแพลตฟอร์มออนไลน์
551
00:43:45,164 --> 00:43:47,499
ฉันเห็น. ดีแล้ว.
552
00:43:50,836 --> 00:43:52,796
คุณยังจำแผนของเราได้
วันหลังใช่ไหม?
553
00:43:53,422 --> 00:43:54,923
ฉันส่งข้อความที่อยู่ไปให้คุณแล้ว
554
00:43:55,507 --> 00:43:56,884
ใช่ ฉันเข้าใจแล้ว
555
00:43:58,135 --> 00:44:00,679
ฉันจะไปถึงที่นั่นภายใน 20.00 น.
556
00:44:01,347 --> 00:44:03,474
โอเค แล้วเจอกันใหม่
557
00:44:24,536 --> 00:44:26,038
ดูเหมือนคุณจะมีความสุข
558
00:44:30,626 --> 00:44:31,960
ยุนซีโฮ
559
00:44:34,463 --> 00:44:36,882
ทนายชินต้องอยู่ที่นี่
560
00:44:43,597 --> 00:44:45,265
ยังโดคยอง
561
00:44:45,349 --> 00:44:46,433
เข้ามา..
562
00:44:49,186 --> 00:44:50,062
คุณยุ่งอยู่หรือเปล่า?
563
00:44:51,188 --> 00:44:53,732
-ไม่ครับพ่อ
-มากินข้าวด้วยกันถ้าคุณยังไม่ได้
564
00:45:23,554 --> 00:45:27,224
ไม่สามารถเข้าถึงหมายเลขนี้ได้
คุณจะถูกนำทางไปยังข้อความเสียงหลังจาก…
565
00:45:27,307 --> 00:45:28,434
นั่นก็แปลกนะ
566
00:45:29,435 --> 00:45:30,686
เขาไปที่ไหนสักแห่ง?
567
00:45:37,568 --> 00:45:38,485
คุณอยู่ข้างใน
568
00:45:38,569 --> 00:45:40,863
ฉันรู้สึกกังวล
เพราะคุณไม่รับโทรศัพท์
569
00:45:40,946 --> 00:45:42,656
ฉันกำลังวางคดี
570
00:45:43,449 --> 00:45:44,283
ออกจาก.
571
00:45:46,034 --> 00:45:47,995
-ขออนุญาต?
- ฉันไม่อยากคุยกับคุณ
572
00:45:49,413 --> 00:45:50,581
ดังนั้นออกไป
573
00:45:51,248 --> 00:45:52,124
รอ.
574
00:45:52,916 --> 00:45:56,211
คุณยุน มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?
575
00:45:57,796 --> 00:46:00,132
ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ
ถึงคุณที่ตามหาซีโฮ
576
00:46:02,176 --> 00:46:04,344
และฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิด
577
00:46:05,888 --> 00:46:08,807
แต่ความคิดของพ่อคุณ
ทำให้ฉันตัวสั่น
578
00:46:09,808 --> 00:46:11,477
เพราะชินกีจุง พ่อของฉัน...
579
00:46:14,855 --> 00:46:15,898
ได้โปรดไปเถอะ
580
00:46:23,614 --> 00:46:26,742
เป็นเวลานานแล้ว
เพราะพวกเรากินข้าวด้วยกันแบบนี้
581
00:46:28,243 --> 00:46:29,119
ฉันรู้.
582
00:46:29,703 --> 00:46:32,122
เมื่อฉันมีสุขภาพดีฉันก็มีงานยุ่ง
583
00:46:32,706 --> 00:46:36,585
และเมื่อฉันมีเวลา
ฉันป่วยและอยู่ไกลบ้าน
584
00:46:38,170 --> 00:46:41,548
ตอนนี้คุณกลับมาแข็งแรงอีกครั้งแล้ว
มาทำแบบนี้บ่อยขึ้นกันเถอะ
585
00:46:42,132 --> 00:46:42,966
ตกลง.
586
00:46:47,679 --> 00:46:51,475
ไม่ต้องกลับมาโรงพยาบาลอีก
ในอเมริกาแล้วเหรอ?
587
00:46:51,558 --> 00:46:53,477
ไม่ เนื่องจากการรักษาของฉันสิ้นสุดลงแล้ว
588
00:46:55,562 --> 00:46:56,438
ขวา.
589
00:46:58,607 --> 00:47:00,150
ความเจ็บป่วยของฉันทำให้ฉันตระหนัก
590
00:47:01,401 --> 00:47:02,945
สิ่งที่มีค่าที่สุด
591
00:47:03,946 --> 00:47:05,656
เงิน ชื่อเสียง สถานะ...
592
00:47:06,240 --> 00:47:07,449
มันไม่สำคัญเลย
593
00:47:08,951 --> 00:47:10,410
ในท้ายที่สุด
594
00:47:11,662 --> 00:47:12,871
ครอบครัวคือสิ่งที่คุณมี
595
00:47:15,332 --> 00:47:16,416
คุณปู่ของคุณ…
596
00:47:18,252 --> 00:47:20,629
ไม่เคยมีใครชมเชยฉันเลย
597
00:47:21,880 --> 00:47:24,675
เขามักจะถามเสมอ
ถ้ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันสามารถทำได้
598
00:47:25,842 --> 00:47:26,843
และทุกครั้ง
599
00:47:27,886 --> 00:47:30,013
ฉันตอบว่าฉันจะพยายามให้มากขึ้น
600
00:47:31,515 --> 00:47:35,477
ฉันไม่สามารถเป็นพ่อที่อบอุ่นสำหรับคุณได้
เพราะนั่นคือวิธีที่ฉันถูกเลี้ยงดูมา
601
00:47:38,814 --> 00:47:40,315
แต่ฉันแน่ใจเกี่ยวกับสิ่งหนึ่ง
602
00:47:41,400 --> 00:47:44,111
ฉันจะปกป้องคุณไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
603
00:47:45,404 --> 00:47:46,655
นั่นคือครอบครัว
604
00:47:47,698 --> 00:47:50,033
ฉันเชื่อว่าคุณก็จะทำเช่นเดียวกัน
605
00:47:53,829 --> 00:47:56,623
คุณเชื่อใจฉันไหม?
606
00:47:56,707 --> 00:47:57,708
ใช่.
607
00:47:58,792 --> 00:48:00,377
ฉันเชื่อใจลูกชายของฉัน
608
00:48:04,923 --> 00:48:06,425
ไม่ต้องกังวลพ่อ
609
00:48:07,551 --> 00:48:08,927
ฉันจะปกป้องคุณ
610
00:48:12,389 --> 00:48:13,724
เอาล่ะ.
611
00:48:13,807 --> 00:48:14,641
มากินกันเถอะ
612
00:48:38,081 --> 00:48:42,085
สำนักงานกฎหมายชินอิราง
บาร์บีคิวสไตล์เนื้อหมู
613
00:48:44,379 --> 00:48:47,466
แต่ความคิดของพ่อคุณ
ทำให้ฉันตัวสั่น
614
00:48:48,634 --> 00:48:50,636
เพราะชินกีจุง พ่อของฉัน...
615
00:49:05,192 --> 00:49:06,902
อัยการคิมฮยอนอู
616
00:49:12,783 --> 00:49:13,700
สวัสดีอัยการคิม
617
00:49:13,784 --> 00:49:19,039
ทนายชิน คุณว่างคุยไหม?
นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับคดีของนายยุน แจอุค
618
00:49:20,332 --> 00:49:21,875
ฉันไม่คิดว่า
619
00:49:21,958 --> 00:49:24,002
ฉันสามารถรับเรื่องนั้นได้
620
00:49:25,671 --> 00:49:29,174
นายยุนกำลังยกฟ้อง
621
00:49:30,425 --> 00:49:32,135
เขาทำเหรอ? ทำไม
622
00:49:32,719 --> 00:49:35,597
ฉันไม่แน่ใจนัก
623
00:49:37,849 --> 00:49:38,767
ได้ไหม
624
00:49:39,601 --> 00:49:42,312
บอกฉันว่าพ่อของเขาชื่ออะไร?
625
00:49:42,896 --> 00:49:44,481
เพียงครู่หนึ่ง
626
00:49:50,862 --> 00:49:52,239
เขาชื่อ ยุน แด-มยอง
627
00:49:52,989 --> 00:49:54,991
เขาเสียชีวิตในปี 2546
628
00:49:55,701 --> 00:49:57,661
ทำไมคุณถึงถามเกี่ยวกับเขา?
629
00:49:58,370 --> 00:50:00,205
มีบางอย่างที่ฉันต้องหาให้เจอ
630
00:50:01,373 --> 00:50:02,416
ขอบคุณ
631
00:50:17,514 --> 00:50:19,266
ยุน แด-มยอง
ชินกีจุง, 2003
632
00:50:22,978 --> 00:50:24,730
การลงโทษที่มากเกินไปสำหรับ
ข้อหาล่วงละเมิดทางเพศเด็ก
633
00:50:24,813 --> 00:50:25,814
ยกเลิกการรับประกันแล้ว
634
00:50:29,776 --> 00:50:30,819
อัยการ ชิน
แสวงหาการรับประกันอีกครั้ง
635
00:50:30,902 --> 00:50:31,987
เพื่อยุนแด-มยอง
คดีล่วงละเมิดทางเพศ
636
00:50:33,739 --> 00:50:35,949
การฆ่าตัวตายของ YOON DAE-MYEONG...
การวิพากษ์วิจารณ์การดำเนินคดีที่ไม่เหมาะสม...
637
00:50:40,495 --> 00:50:42,873
อัยการทุจริต ชิน กิ-จุง
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
638
00:50:58,263 --> 00:50:59,264
มันเข้าแล้ว
639
00:51:10,275 --> 00:51:11,818
โอเค งานดี
640
00:51:19,326 --> 00:51:22,621
ฉันจำเป็นต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้าฉันจะปกป้องคุณพ่อ
641
00:51:56,655 --> 00:51:59,074
ทำไมคุณไม่กลับบ้าน?
642
00:52:04,120 --> 00:52:06,289
ทำไมคุณถึงเว้นระยะห่างจากที่นี่?
643
00:52:09,876 --> 00:52:11,586
ฉันต้องการที่จะรู้ความจริง,
644
00:52:13,964 --> 00:52:17,259
แต่ฉันไม่รู้อะไรเลย
ไม่ว่าฉันจะอ่านบทความกี่บทความก็ตาม
645
00:52:22,222 --> 00:52:23,056
เกิดอะไรขึ้น
646
00:52:24,349 --> 00:52:26,142
ถึงพ่อของคุณ?
647
00:52:28,645 --> 00:52:29,604
ทำอะไร
648
00:52:31,147 --> 00:52:32,315
พ่อของฉันทำเหรอ?
649
00:52:33,316 --> 00:52:35,527
มันสายเกินไปที่จะพูดถึงมันตอนนี้
650
00:52:37,279 --> 00:52:38,989
พ่อของเราทั้งสองคนเป็น
651
00:52:40,824 --> 00:52:42,450
ตายแล้ว
652
00:52:44,286 --> 00:52:45,161
ถึงกระนั้นก็ตาม
653
00:52:46,121 --> 00:52:47,289
ฉันต้องการที่จะรู้
654
00:52:48,331 --> 00:52:49,249
ที่จริงแล้ว
655
00:52:51,084 --> 00:52:52,252
ฉันจำเป็นต้องรู้
656
00:52:54,045 --> 00:52:55,088
กรุณาบอกฉัน.
657
00:53:05,974 --> 00:53:08,059
พ่อของฉันเป็นนักการศึกษา
658
00:53:09,978 --> 00:53:12,939
เขาเป็นครูแห่งปี
มากถึง 4 ครั้งใน 25 ปี
659
00:53:13,982 --> 00:53:16,610
เขาเป็นครูที่ขยันและนับถือ
660
00:53:18,194 --> 00:53:19,946
แต่ในปีนั้นเขาได้เป็นรองอาจารย์ใหญ่
661
00:53:20,989 --> 00:53:22,365
มีบางอย่างเกิดขึ้น
662
00:53:26,453 --> 00:53:28,830
มีการกลั่นแกล้งเป็นกลุ่มที่โรงเรียน
663
00:53:28,914 --> 00:53:30,040
เอาล่ะ ลุกขึ้น!
664
00:53:30,123 --> 00:53:34,169
พ่อของฉันกำหนดบทลงโทษที่รุนแรงที่สุด
เป็นไปได้เมื่อคนพาล ถูกไล่ออก
665
00:53:34,252 --> 00:53:35,545
อีกครั้งหนึ่ง
666
00:53:35,629 --> 00:53:37,005
มันเป็นคนโง่
667
00:53:37,088 --> 00:53:38,924
ผู้ปกครองของนักเรียนที่ถูกกลั่นแกล้ง
668
00:53:39,007 --> 00:53:41,843
ฟ้องพ่อของฉัน
สำหรับการลงโทษที่มากเกินไปและมีอคติ
669
00:53:42,844 --> 00:53:46,139
แต่ศาลยกฟ้อง
โดยสันนิษฐานว่าเป็นผู้บริสุทธิ์
670
00:53:48,308 --> 00:53:49,976
ปัญหาที่แท้จริงเริ่มต้นจากที่นี่
671
00:53:51,603 --> 00:53:53,188
อัยการผู้รับผิดชอบ
672
00:53:55,065 --> 00:53:58,902
ชิน กิ-จุง เป็นผู้ดำเนินรายการ
การสำรวจประมง
673
00:53:58,985 --> 00:54:01,696
และดำเนินคดีกับพ่อของฉัน
สำหรับค่าใช้จ่ายที่ไม่เกี่ยวข้องโดยสิ้นเชิง
674
00:54:06,076 --> 00:54:07,452
อัยการ ชิน กิ-จุง
675
00:54:08,036 --> 00:54:08,870
ใช่
676
00:54:10,330 --> 00:54:11,581
งั้นก็ไปกันเลย
677
00:54:17,379 --> 00:54:21,341
เขาฟ้องร้องเขาฐานเก็งกำไรทรัพย์สิน
มากกว่ากำไรจากเงินทุนของเขา
678
00:54:27,180 --> 00:54:30,642
สำหรับการยักยอกเงินการดำเนินงาน
สำหรับใบเสร็จรับเงินอาหารกลางวันที่หายไป
679
00:54:30,725 --> 00:54:32,394
มาดูกัน.
680
00:54:32,477 --> 00:54:34,437
ศาลแขวงอินชอน
ถึง ยุนแด-มยอง
681
00:54:35,313 --> 00:54:39,901
และสำหรับการล่วงละเมิดทางเพศแบบง่ายๆ
การแจ้งเตือนการบังคับใช้การแต่งกาย
682
00:54:42,946 --> 00:54:45,448
ศาลแขวงอินชอน
ถึง ยุนแด-มยอง
683
00:54:49,953 --> 00:54:51,579
การดำเนินคดีส่วนใหญ่ถูกยกฟ้อง
684
00:54:52,205 --> 00:54:55,959
แต่พ่อของฉันแทบจะไปทำงานไม่ได้เลย
เนื่องจากการต่อสู้ทางกฎหมาย
685
00:54:57,293 --> 00:54:58,878
และเพื่อชำระค่าธรรมเนียมทางกฎหมายที่เพิ่มขึ้น
686
00:55:00,338 --> 00:55:02,716
เขาสูญเสียบ้านหลังหนึ่งที่เขามีด้วยซ้ำ
687
00:55:02,799 --> 00:55:05,593
ว่าแต่ทำไมถึงขนาดนั้นล่ะ?
688
00:55:08,179 --> 00:55:09,305
พ่อของคุณ…
689
00:55:10,724 --> 00:55:13,143
มีบางอย่างที่ต้องทำ
กับพ่อของฉันก่อนหน้านั้นเหรอ?
690
00:55:13,727 --> 00:55:15,311
ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
691
00:55:17,188 --> 00:55:20,191
แต่ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลเมื่อฉันได้ยิน
สิ่งที่ทนายความของพ่อฉันพูด
692
00:55:21,067 --> 00:55:22,777
เขาอธิบายว่าเมื่ออัยการลาออก
693
00:55:23,361 --> 00:55:26,406
พวกเขามักจะได้รับคัดเลือกจากสำนักงานกฎหมาย
สำหรับความผูกพันกับการดำเนินคดี
694
00:55:28,283 --> 00:55:33,288
และพ่อของนักเรียนอันธพาลก็คือ
หัวหน้าสำนักงานกฎหมายชั้นนำของเกาหลี
695
00:55:35,123 --> 00:55:36,416
อัยการ ชิน กิ-จุง
696
00:55:37,208 --> 00:55:39,252
ใช้พ่อของฉันเป็นลูกแกะบูชายัญ
697
00:55:40,336 --> 00:55:41,880
เพื่อประโยชน์ของเขาเอง
698
00:55:45,008 --> 00:55:47,385
เขาขับไล่พ่อของฉันไปสู่ความตาย
699
00:55:57,937 --> 00:55:58,938
พ่อของฉัน
700
00:56:00,315 --> 00:56:03,902
พบศพอยู่ในซอยด้านหลัง
ของไชน่าทาวน์ในอินชอน
701
00:56:05,278 --> 00:56:09,032
พินัยกรรมและถ่านอัดแท่งที่ถูกเผาไปครึ่งหนึ่ง
ถูกพบอยู่ในรถของเขา
702
00:56:10,742 --> 00:56:12,786
มีประโยคหนึ่งเขียนอยู่ในพินัยกรรม
703
00:56:14,829 --> 00:56:16,039
“ขอโทษ…
704
00:56:19,501 --> 00:56:20,627
กับครอบครัวของฉัน”
705
00:56:25,173 --> 00:56:26,674
สามเดือนต่อมา
706
00:56:30,261 --> 00:56:32,639
แม่ของฉันก็ปลิดชีวิตของเธอเองเช่นกัน
707
00:56:47,237 --> 00:56:48,613
ตลอดเวลานี้
708
00:56:51,866 --> 00:56:54,494
ฉันลืมตาขึ้นมาโดยสิ้นเชิง…
709
00:56:56,371 --> 00:56:58,414
กับสิ่งที่พ่อของฉันทำ
710
00:57:01,334 --> 00:57:04,754
ฉันคิดว่าอย่างนั้น
ฉันและครอบครัวเป็นเพียงเหยื่อเท่านั้น
711
00:57:08,299 --> 00:57:09,467
ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่า...
712
00:57:12,804 --> 00:57:14,472
ฉันเห็นแก่ตัว
713
00:57:16,516 --> 00:57:19,269
ฉันลืมไปแล้ว
หลายๆ คนยังคงเจ็บปวดอยู่
714
00:57:20,937 --> 00:57:22,105
เพราะเขา
715
00:57:31,156 --> 00:57:35,243
ฉันรู้ว่าคำขอโทษของฉันจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไร
716
00:57:37,162 --> 00:57:38,121
แต่...
717
00:57:39,831 --> 00:57:41,166
ฉันขอโทษอย่างสุดซึ้ง
718
00:58:07,150 --> 00:58:08,526
คุณพบหมอผีแล้วหรือยัง?
719
00:58:09,152 --> 00:58:11,696
โปรดรอสักครู่
ฉันจะพบเขาเร็วๆ นี้
720
00:58:13,156 --> 00:58:14,240
คุณต้องรีบ
721
00:58:14,324 --> 00:58:19,245
ถ้าหมอผีเรียกผี
และชินอิรังก็เห็นพวกเขาแล้ว
722
00:58:21,706 --> 00:58:24,959
เขาอาจจะเห็นเขาเหมือนกัน
723
00:58:25,543 --> 00:58:26,669
ครับท่าน
724
00:58:26,753 --> 00:58:27,712
เขา?
725
00:58:58,826 --> 00:59:02,163
ชินอีรัง, ฮันนาฮยอน
726
00:59:34,237 --> 00:59:35,488
คุณเป็นใคร?
727
00:59:38,116 --> 00:59:39,993
ฉันจะช่วยคุณได้อย่างไร?
728
01:00:20,533 --> 01:00:22,368
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณประหลาดใจ
729
01:00:23,453 --> 01:00:24,454
ฉันเสียใจ.
730
01:00:29,709 --> 01:00:30,585
วิธี...
731
01:00:30,668 --> 01:00:32,128
ฉันไม่แน่ใจตัวเอง
732
01:00:33,004 --> 01:00:36,841
มีบางอย่างดึงดูดฉันมาที่นี่
733
01:00:38,635 --> 01:00:39,552
ทำไม...
734
01:00:41,137 --> 01:00:42,221
ตอนนี้?
735
01:00:48,102 --> 01:00:49,520
มันสายไปหน่อย
736
01:00:50,104 --> 01:00:52,106
พรุ่งนี้ฉันจะกลับมาอีกครั้งแต่เช้า
737
01:01:01,074 --> 01:01:02,450
ฉันไม่สามารถรับมันได้
738
01:01:05,745 --> 01:01:07,664
-ขออนุญาต?
-ฉัน...
739
01:01:11,793 --> 01:01:13,002
จะไม่...
740
01:01:16,005 --> 01:01:17,548
ยอมรับกรณีของคุณ
741
01:01:34,148 --> 01:01:35,108
ขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับชอย วอน-ยัง
742
01:01:40,488 --> 01:01:43,408
อัยการทุจริต ชิน กิ-จุง
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
743
01:01:50,915 --> 01:01:53,167
บทส่งท้าย
744
01:01:55,128 --> 01:01:56,129
สุขสันต์วันเกิด.
745
01:02:32,457 --> 01:02:33,708
ผีตัวใหม่มาเหรอ?
746
01:02:33,791 --> 01:02:35,585
ฉันเดาว่าเขาไม่ใช่
ในแง่ดีกับผีตัวนั้น
747
01:02:35,668 --> 01:02:36,544
ทำไมตอนนี้?
748
01:02:36,627 --> 01:02:38,421
คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?
749
01:02:38,504 --> 01:02:40,506
คุณเป็นคนที่ไม่มีวันได้รับการอภัย
750
01:02:40,590 --> 01:02:42,884
อัยการที่รับผิดชอบคือชินกีจุง
751
01:02:42,967 --> 01:02:45,094
ฉันรู้ว่ามันสายไปแล้ว
แต่เราไม่ควรเปิดเผยความจริงเหรอ?
752
01:02:45,178 --> 01:02:48,264
ฉันไม่มีความคิดเกี่ยวกับตัวเองเลย
ยกเว้นความจริงที่ว่าฉันตายแล้ว
753
01:02:48,347 --> 01:02:50,683
ฉันกำลังโทรหาเรื่องผี
ที่ต้องส่งต่อ
754
01:02:50,767 --> 01:02:53,311
- ฉันน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอ?
-ฉันจะต้องส่งเขาออกไปด้วยตัวเอง
755
01:02:53,394 --> 01:02:54,896
- เขาจากไปเหรอ?
-เขาจากไปแล้ว
756
01:02:54,979 --> 01:02:56,022
อย่าโกรธฉันเลย
757
01:02:56,105 --> 01:03:01,110
แปลซับโดย: อึนจิน เอริกา คิม