1
00:00:50,049 --> 00:00:52,469
ตัวเลข เหตุการณ์ สถานที่ทั้งหมด
องค์กรและองค์กรอื่นๆ เป็นสิ่งสมมติ
2
00:00:52,552 --> 00:00:54,971
นักแสดงเด็กและสัตว์ถูกถ่ายทำ
ปลอดภัยตามแนวทาง
3
00:00:56,097 --> 00:00:57,265
นายคัง.
4
00:01:03,563 --> 00:01:04,731
{\an8}คุณสบายดีไหม?
5
00:01:05,231 --> 00:01:07,442
{\an8}คุณเป็นใคร หนุ่มน้อย?
6
00:01:08,693 --> 00:01:09,778
{\an8}อะไรนะ?
7
00:01:10,445 --> 00:01:11,446
{\an8}รอก่อน
8
00:01:12,822 --> 00:01:13,907
{\an8}ฉันอยู่ที่ไหน?
9
00:01:25,543 --> 00:01:26,544
มันคืออะไร?
10
00:01:27,128 --> 00:01:29,672
เขาจำไม่ได้
11
00:01:33,551 --> 00:01:35,261
ลูกค้าเราหายตัวไป
12
00:01:35,887 --> 00:01:37,889
และเจตจำนงนั้นก็กลายเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา
13
00:01:37,972 --> 00:01:39,974
เราไม่มีจุดยืน
เพื่อดำเนินการต่อด้วยชุดนี้
14
00:01:41,309 --> 00:01:45,730
ยังไงก็อย่ายอมแพ้นะ
และรอจนกระทั่งคุณแชปรากฏตัว
15
00:01:46,272 --> 00:01:47,774
ฉันเสียใจ.
16
00:01:49,609 --> 00:01:50,610
คุณแช.
17
00:01:51,945 --> 00:01:53,321
คุณสบายดีไหม?
18
00:01:57,867 --> 00:01:59,327
มีที่นั่งที่นี่
19
00:01:59,410 --> 00:02:00,245
ขอบคุณ.
20
00:02:10,672 --> 00:02:12,006
ฉันเสียใจ.
21
00:02:13,758 --> 00:02:15,176
คุณบอกสามีของคุณจริงๆ
22
00:02:16,177 --> 00:02:17,971
จะเขียนอะไรในพินัยกรรมสุดท้ายของเขา?
23
00:02:19,639 --> 00:02:20,682
ฉันทำ.
24
00:02:21,891 --> 00:02:23,476
ฉันบอกเขาว่าจะเขียนอะไร
25
00:02:24,310 --> 00:02:26,020
และเขาเขียนสิ่งที่ฉันพูด
26
00:02:26,646 --> 00:02:27,647
คุณแช.
27
00:02:29,524 --> 00:02:31,818
ทำไมคุณถึงรายงานคุณเรียว?
28
00:02:33,194 --> 00:02:35,697
คุณบอกว่าเธอเป็นเหมือนครอบครัว
29
00:02:49,460 --> 00:02:54,090
ฉันตกหลุมรักสามีของฉัน
ตั้งแต่แรกเห็น
30
00:02:54,716 --> 00:02:56,467
รองเท้าในอุดมคติ
31
00:03:02,348 --> 00:03:03,892
หลังจากพบเขา
32
00:03:04,434 --> 00:03:08,479
ฉันรู้ว่าเขาสม่ำเสมอ
มหัศจรรย์ยิ่งกว่าที่คิด
33
00:03:08,563 --> 00:03:11,482
- คุณสบายดีไหม?
- ใช่ ฉันไม่เป็นไร. ขอบคุณ
34
00:03:13,067 --> 00:03:14,027
โอ้พระเจ้า
35
00:03:14,110 --> 00:03:16,863
ความรู้สึกของฉันที่มีต่อเขา
ก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
36
00:03:17,363 --> 00:03:19,741
- ฉันตัดสินใจบอกเขาว่าฉันรู้สึกอย่างไร...
- คุณไม่เจ็บเหรอ?
37
00:03:19,824 --> 00:03:22,785
- ฉันไม่เป็นไร.
- ...ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
38
00:03:22,869 --> 00:03:23,912
ดูแลตัวเองนะนาย
39
00:03:24,495 --> 00:03:25,622
แล้ว
40
00:03:26,664 --> 00:03:27,832
ฉันเห็นเขา
41
00:03:28,708 --> 00:03:31,586
ทำรองเท้าสีแดงคู่นี้
42
00:03:35,089 --> 00:03:39,594
ฉันรู้สึกดีใจมากที่คิดว่ามันใช่สำหรับฉัน
43
00:03:40,553 --> 00:03:41,804
คุณทำเสร็จแล้วเหรอ?
44
00:03:42,430 --> 00:03:44,474
ใช่ ฉันเกือบจะเสร็จแล้ว
45
00:03:44,557 --> 00:03:47,310
แต่... พวกเขาไม่ใช่
46
00:03:47,393 --> 00:03:49,062
พวกมันสวยงาม
47
00:03:49,145 --> 00:03:50,188
เขาเป็น...
48
00:03:50,271 --> 00:03:51,272
ไม่ใช่เหรอ?
49
00:03:51,356 --> 00:03:53,316
...กับซอนฮวาอยู่ที่นั่น
50
00:03:55,318 --> 00:03:57,946
ด้วยความหงุดหงิดใจ
ฉันตรงไปที่บาร์แห่งหนึ่ง
51
00:03:59,739 --> 00:04:02,408
มีผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันชอบ
52
00:04:05,203 --> 00:04:07,789
แต่เขาชอบคนอื่น
53
00:04:09,165 --> 00:04:11,584
ทำไมเขาถึงชอบใครสักคน.
ใครมีลูกทางเหนือ?
54
00:04:12,377 --> 00:04:13,670
- ซอนฮวา!
- ไม่ ฉัน...
55
00:04:13,753 --> 00:04:15,630
- ไม่กี่วันต่อมา...
- ซอนฮวา!
56
00:04:15,713 --> 00:04:17,548
...ซอนฮวาถูกจับกุม
57
00:04:17,632 --> 00:04:18,591
พาเธอเข้ามา
58
00:04:19,550 --> 00:04:20,593
เหนือ?
59
00:04:20,677 --> 00:04:22,011
คุณหมายถึงเกาหลีเหนือใช่ไหม?
60
00:04:22,595 --> 00:04:23,554
เป็นผู้ชายคนนั้น
61
00:04:23,638 --> 00:04:25,682
- ซอนฮวา!
- นายคัง
62
00:04:25,765 --> 00:04:26,933
ซอนฮวา!
63
00:04:27,767 --> 00:04:30,770
ตั้งแต่นั้นมาฉันก็ไม่มีสติที่ถูกต้อง
64
00:04:31,896 --> 00:04:35,149
ฉันไม่สามารถกินหรือนอนได้
65
00:04:36,234 --> 00:04:40,196
ฉันไม่สามารถเผชิญหน้ากับดงซิกได้เลย
66
00:04:49,372 --> 00:04:50,665
แต่วันหนึ่ง
67
00:04:51,457 --> 00:04:54,043
เขามาหาฉันแล้วพูดว่า...
68
00:04:54,127 --> 00:04:55,545
อย่าเศร้าอีกต่อไป
69
00:04:56,379 --> 00:04:58,256
ฉันกลัว
บางสิ่งจะเกิดขึ้นกับคุณเช่นกัน
70
00:04:59,590 --> 00:05:04,304
มันช่างเลวร้ายยิ่งนัก
เพราะฉันไม่สามารถบอกเขาได้ว่าฉันทำอะไรไป
71
00:05:05,930 --> 00:05:07,557
อย่างไรก็ตาม
72
00:05:08,182 --> 00:05:10,977
เขาพยายามปลอบใจฉันด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง
73
00:05:11,561 --> 00:05:13,646
โอบกอดหัวใจที่แตกสลายของกันและกัน
74
00:05:14,355 --> 00:05:16,649
เราใกล้ชิดกันมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป
75
00:05:18,901 --> 00:05:21,571
ฉันแต่งงานกับเขาด้วยหัวใจที่แตกสลายนั้น
76
00:05:22,655 --> 00:05:26,409
ฉันยังให้กำเนิดลูกของเขาด้วย
และมีชีวิตอยู่เช่นนั้นเป็นเวลา 50 ปี
77
00:05:28,161 --> 00:05:29,829
ตลอดระยะเวลานั้น
78
00:05:29,912 --> 00:05:34,042
เขาชื่นชมฉันในฐานะภรรยาของเขา
และแม่ของจีฮุน
79
00:05:35,043 --> 00:05:35,960
แต่...
80
00:05:37,336 --> 00:05:41,674
ฉันไม่สามารถหลุดพ้นจากความผิดได้
ว่าผู้หญิงที่เขารัก
81
00:05:41,758 --> 00:05:43,384
ตายเพราะฉัน
82
00:05:46,095 --> 00:05:47,889
ฉันจึงตัดสินใจ
83
00:05:48,473 --> 00:05:49,849
วันหนึ่งนั้น
84
00:05:50,892 --> 00:05:54,896
ฉันจะตามหาลูกชายของซอนฮวา
และแบ่งส่วนแบ่งอันชอบธรรมแก่นาง
85
00:05:56,647 --> 00:05:58,232
ฉันอยากจะชดใช้ค่าบาปของฉัน
86
00:05:59,484 --> 00:06:01,569
อย่างน้อยก็เพียงเล็กน้อยโดยการทำเช่นนั้น
87
00:06:06,074 --> 00:06:07,700
ฉันเข้าใจว่าคุณรู้สึกอย่างไร
88
00:06:08,326 --> 00:06:12,538
แต่ตอนนี้ที่สามีของคุณประสงค์
กลายเป็นของปลอม
89
00:06:12,622 --> 00:06:15,458
คดีจะถูกปิด
90
00:06:16,125 --> 00:06:17,001
จากนั้น
91
00:06:18,419 --> 00:06:22,048
ฉันจะให้เงินไม่ได้หรือ
ถึงลูกชายซอนฮวาเหรอ?
92
00:06:22,131 --> 00:06:26,177
ฉันจะแนะนำทนายความของโจทก์
เงินชำระศีลธรรม
93
00:06:26,260 --> 00:06:28,096
นั่นจะไม่ง่าย
94
00:06:28,179 --> 00:06:31,974
ซีอีโอคังต้องอารมณ์เสียแน่ๆ
เกี่ยวกับการสร้างพินัยกรรม
95
00:06:32,683 --> 00:06:34,060
และเขาคงไม่ให้เครดิตด้วย
96
00:06:34,143 --> 00:06:36,771
เพื่อการมีส่วนร่วมของใครบางคน
ซึ่งเสียชีวิตเมื่อ 40 ปีที่แล้ว
97
00:06:39,107 --> 00:06:40,066
ก็...
98
00:06:42,193 --> 00:06:45,029
ฉันรู้ว่า
99
00:06:45,113 --> 00:06:47,323
มันฟังดูไร้สาระ
100
00:06:48,199 --> 00:06:49,033
แต่ถ้า...
101
00:06:50,451 --> 00:06:51,536
จะเกิดอะไรขึ้นถ้า
102
00:06:52,453 --> 00:06:56,582
ซอนฮวายังมีชีวิตอยู่เหรอ?
103
00:06:59,001 --> 00:07:00,753
คุณหมายถึงอะไรโดยที่?
104
00:07:02,296 --> 00:07:04,757
ฉันไปที่หลุมศพของเธอ
105
00:07:06,217 --> 00:07:09,220
เพื่อฝังรองเท้าคู่นี้ไว้ข้างๆเธอ
106
00:07:13,307 --> 00:07:14,267
ซอนฮวา.
107
00:07:17,353 --> 00:07:19,188
ฉันรู้ว่ามันสายเกินไปแล้ว
108
00:07:21,315 --> 00:07:24,402
แต่ฉันอยากจะคืนสิ่งเหล่านี้ให้กับคุณ
109
00:07:32,785 --> 00:07:34,704
ฉันขอโทษ ซอนฮวา
110
00:08:03,566 --> 00:08:05,985
ขอบคุณจองฮุย
111
00:08:06,569 --> 00:08:07,653
ซอนฮวา?
112
00:08:10,698 --> 00:08:11,616
ซอนฮวา...
113
00:08:14,076 --> 00:08:15,495
ซอนฮวา!
114
00:08:15,578 --> 00:08:17,038
สถานที่นั้น...
115
00:08:18,372 --> 00:08:22,960
สามีของฉัน ซอนฮวา และฉัน
116
00:08:23,711 --> 00:08:26,923
เราสามคนเท่านั้น
รู้เรื่องสถานที่นั้น
117
00:08:28,424 --> 00:08:31,969
ฉันแน่ใจว่าเธอทิ้งข้อความนี้ไว้
118
00:08:38,142 --> 00:08:40,645
ขอบคุณจองฮุย
119
00:08:43,314 --> 00:08:47,235
ถ้าคุณเรียวยังมีชีวิตอยู่
มันจะเป็นผู้เปลี่ยนเกมโดยสิ้นเชิง
120
00:08:49,362 --> 00:08:50,530
ใช่ไหมทนายฮัน?
121
00:08:50,613 --> 00:08:53,032
เป็นไปได้ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่
122
00:08:53,658 --> 00:08:56,911
แต่การจะหาใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย
มีเพียงข้อความที่เธอฝากไว้
123
00:08:57,787 --> 00:08:59,914
ฉันเสียใจ. ให้ฉันขอโทษตัวเอง
124
00:09:00,498 --> 00:09:01,707
แต่...
125
00:09:03,793 --> 00:09:04,794
กรุณารอสักครู่
126
00:09:23,563 --> 00:09:25,523
ฉันรู้ว่าคุณหงุดหงิดและโกรธเคือง
127
00:09:26,357 --> 00:09:27,525
แต่แล้ว
128
00:09:28,317 --> 00:09:29,777
มันน่าเสียดายมาก
129
00:09:30,361 --> 00:09:31,279
คุณหมายถึงใคร?
130
00:09:32,363 --> 00:09:33,281
ทั้งหมด.
131
00:09:34,240 --> 00:09:35,741
คุณแช สามีของเธอ
132
00:09:36,784 --> 00:09:38,119
และคุณเรียว
133
00:09:44,625 --> 00:09:45,960
ฉันจะไปคุยกับแทแบค
134
00:09:47,003 --> 00:09:50,673
หากพวกเขาเสนอข้อตกลง
เรามาทำมันให้จบกันเถอะ
135
00:09:51,299 --> 00:09:52,425
ตกลง?
136
00:09:55,344 --> 00:09:56,679
แทแบค
137
00:09:56,762 --> 00:09:59,015
ตอนนี้พินัยกรรมกลายเป็นของปลอม
138
00:09:59,098 --> 00:10:01,642
อีกฝ่ายก็จะเห็นด้วย
เพื่อยุติคดีนี้
139
00:10:01,726 --> 00:10:05,813
และชาอึนซองก็จะพอใจ
ด้วยเงินปลอบใจจำนวนหนึ่ง
140
00:10:09,275 --> 00:10:12,737
แน่นอนคุณไม่จำเป็นต้องให้แม้แต่เล็กน้อย
ถ้าคุณไม่ต้องการ
141
00:10:12,820 --> 00:10:14,530
ทำไมคุณไม่บอกฉัน
142
00:10:15,615 --> 00:10:17,533
ที่แม่ของฉันแจ้งความนางเรียว
143
00:10:19,160 --> 00:10:20,911
และเธอเสียชีวิตในคุกเหรอ?
144
00:10:24,373 --> 00:10:27,335
ฉันขอโทษ
ที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้า
145
00:10:27,418 --> 00:10:29,670
แต่นั่นไม่เป็นผลสำหรับคุณ
146
00:10:29,754 --> 00:10:31,881
ในกรณีที่คุณรู้สึกถึงอารมณ์ที่ไม่จำเป็น
147
00:10:31,964 --> 00:10:33,466
อารมณ์ที่ไม่จำเป็น?
148
00:10:35,092 --> 00:10:36,761
อารมณ์ที่อาจขัดขวางการทดลองของคุณ
149
00:10:36,844 --> 00:10:40,222
เช่น ความรู้สึกผิด
การเป็นหนี้ ความเห็นอกเห็นใจ หรือความเห็นอกเห็นใจ
150
00:10:41,724 --> 00:10:45,311
เป้าหมายของคุณคือการปกป้อง
ทรัพย์สินของพ่อคุณใช่ไหม?
151
00:10:46,020 --> 00:10:48,397
ฉันแค่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อเป้าหมายนั้น
152
00:10:49,982 --> 00:10:51,651
คุณจะทำอย่างไรเกี่ยวกับเงินที่ชำระหนี้?
153
00:10:51,734 --> 00:10:53,444
หากคุณมีจำนวนเงินในใจ--
154
00:10:53,527 --> 00:10:56,656
ไม่ว่าจะเป็นการตั้งถิ่นฐาน
หรือเงินปลอบใจผมจะตัดสินใจทีหลัง
155
00:10:57,239 --> 00:10:58,616
ฉันต้องไปพบแม่ก่อน
156
00:10:59,617 --> 00:11:00,618
ลาก่อน.
157
00:11:07,375 --> 00:11:09,710
เขาต้องการพบแม่ของเขา
ในสถานการณ์นี้?
158
00:11:14,924 --> 00:11:17,385
ท่านทนายฮันมาที่นี่เพื่อพบคุณ
159
00:11:18,928 --> 00:11:19,929
ตกลง.
160
00:11:26,894 --> 00:11:28,396
คุณมาเร็วกว่าที่คาด
161
00:11:29,939 --> 00:11:31,607
พ่อของคุณเป็นยังไงบ้าง? เขาสบายดีไหม?
162
00:11:33,484 --> 00:11:34,860
คุณคาดหวังว่าฉันจะมาเหรอ?
163
00:11:35,528 --> 00:11:37,071
แน่นอน.
164
00:11:37,947 --> 00:11:40,908
ฉันได้สำนักงานเดิมของคุณแล้ว
พร้อมสำหรับคุณเช่นกัน
165
00:11:41,534 --> 00:11:45,413
ดังนั้นหยุดเสียเวลาของคุณ
และทำงานร่วมกับฉัน
166
00:11:45,496 --> 00:11:48,666
ฉันจะหยุดเสียเวลาของฉัน
และตรงประเด็น
167
00:11:49,834 --> 00:11:51,377
เรามายุติคดีนี้กันเถอะ
168
00:11:56,215 --> 00:11:57,633
รายการหลักฐานที่รวบรวม
169
00:11:57,716 --> 00:11:59,552
ฉันรู้ว่าหนึ่งในสามนั้นมากเกินไป
170
00:11:59,635 --> 00:12:03,305
แต่ก็ชัดเจนว่าคุณเรียวทำ
ผลงานใน Ideal Shoes
171
00:12:03,389 --> 00:12:04,598
มีหลักฐานเพียงพอ..
172
00:12:06,183 --> 00:12:10,312
สิ่งที่คุณพูดเกี่ยวกับ
ชำระเป็น 10% ของสินทรัพย์ทั้งหมด?
173
00:12:13,482 --> 00:12:16,110
คุณแปลงการบริจาคแล้ว
ของคนที่เสียชีวิตเมื่อ 40 ปีที่แล้ว
174
00:12:16,193 --> 00:12:18,070
สู่คุณค่าของวันนี้?
175
00:12:21,699 --> 00:12:24,827
ความคิดไร้สาระนี้ไม่สามารถเป็นของคุณได้
176
00:12:25,369 --> 00:12:26,662
มันเป็นความคิดของชินอีรังหรือเปล่า?
177
00:12:26,745 --> 00:12:30,082
มันไม่ไร้สาระหรือความคิดของเขา
178
00:12:35,588 --> 00:12:39,633
ฉันสงสัยว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลง
ทนายความฮันผู้มีเหตุผลและใจเย็น
179
00:12:41,886 --> 00:12:45,181
ชินอิรังทำตัวแปลกๆ ในศาลอีกแล้ว
คุณก็เห็นมันเช่นกัน
180
00:12:46,015 --> 00:12:48,601
ฉันบอกคุณแล้ว. เขาเป็นอันตรายเมื่ออยู่ใกล้ ๆ
181
00:12:49,685 --> 00:12:51,812
คุณไม่เหมือนเขา
182
00:12:51,896 --> 00:12:55,191
คุณสองคนเป็นเหมือนน้ำมันและน้ำ
คุณถูกตัดจากผ้าอื่น
183
00:12:56,817 --> 00:12:57,818
คุณพูดถูก.
184
00:12:59,236 --> 00:13:01,155
ทนายชินแตกต่างจากฉัน
185
00:13:03,741 --> 00:13:05,201
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันชอบอยู่กับเขา
186
00:13:07,328 --> 00:13:08,162
แล้วฉันล่ะ?
187
00:13:09,580 --> 00:13:10,414
ขออนุญาต?
188
00:13:12,458 --> 00:13:13,792
ฉันหมายถึง
189
00:13:13,876 --> 00:13:15,252
แทแบค
190
00:13:16,420 --> 00:13:18,047
ก็ต้องการทนายความเช่นคุณเช่นกัน
191
00:13:18,923 --> 00:13:21,675
แทแบ็คมีทนายความที่ดีกว่ามากมาย
192
00:13:21,759 --> 00:13:22,968
อะไรก็ตาม. ลืมมันซะ
193
00:13:24,512 --> 00:13:27,139
กลับมาหาแทแบ็คหรือไม่มีข้อยุติ
นั่นเป็นอันสิ้นสุด
194
00:13:27,223 --> 00:13:28,724
อย่าทำตัวเป็นเด็กๆ
195
00:13:28,807 --> 00:13:30,518
คุณก็รู้ว่าฉันเป็นเด็ก
196
00:13:30,601 --> 00:13:32,686
คุณบอกเลิกฉันตลอด
197
00:13:35,981 --> 00:13:37,024
ดี.
198
00:13:37,775 --> 00:13:41,654
ถ้าคุณไม่ตกลงที่จะยุติ
เราจะหาวิธีอื่น
199
00:13:44,990 --> 00:13:46,242
วิธีไหน?
200
00:13:48,577 --> 00:13:49,578
มันคืออะไร?
201
00:13:56,168 --> 00:13:58,587
เรือนจำก็ไม่มี.
มีบันทึกของซอนฮวาบ้างไหม?
202
00:13:59,338 --> 00:14:00,214
ไม่
203
00:14:02,341 --> 00:14:05,594
ยุติธรรมเพียงพอ มันเป็นเวลานานมากแล้ว
204
00:14:07,555 --> 00:14:08,430
อย่างไรก็ตาม
205
00:14:09,682 --> 00:14:11,559
ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่
206
00:14:12,142 --> 00:14:14,728
ฉันสงสัยว่าขี้เถ้าของใคร
ฝังอยู่ในหลุมศพ
207
00:14:15,479 --> 00:14:18,190
ใครให้ขี้เถ้าแก่คุณ?
208
00:14:18,816 --> 00:14:21,652
ทนายของซอนฮวานำโกศมาให้ฉัน
209
00:14:21,735 --> 00:14:24,405
เขาเรียกตัวเองว่าผู้พิทักษ์สาธารณะ
210
00:14:25,072 --> 00:14:27,908
แต่ฉันจำไม่ได้
ชื่อหรือหมายเลขโทรศัพท์ของเขา
211
00:14:27,992 --> 00:14:30,911
เพราะมันนานมากแล้ว
212
00:14:33,038 --> 00:14:34,498
ฉันพบวิธี
213
00:14:35,624 --> 00:14:38,002
- โอ้พระเจ้า
- ผ่านเนติบัณฑิตยสภา
214
00:14:38,085 --> 00:14:40,045
เราอาจจะสามารถ
เพื่อตามหาผู้พิทักษ์สาธารณะ
215
00:14:40,129 --> 00:14:42,506
ที่ได้ไปเยี่ยมเรือนจำอันยาง
ในช่วงเวลานั้น
216
00:14:42,590 --> 00:14:45,426
หนึ่งในนั้นควรจะเป็น
อดีตทนายความของคุณเรียว
217
00:14:47,553 --> 00:14:48,846
ความดีของฉัน
218
00:14:53,976 --> 00:14:55,978
การตั้งถิ่นฐานล้มเหลวหรือไม่?
219
00:14:57,313 --> 00:14:58,188
ใช่.
220
00:14:58,814 --> 00:15:00,316
ยอมแพ้เลยชุดนี้
221
00:15:00,983 --> 00:15:02,943
ถ้าเราดำเนินการต่อ
เราจะเสียเปรียบ
222
00:15:04,820 --> 00:15:05,905
ฉันเห็นด้วย.
223
00:15:06,739 --> 00:15:09,366
แต่ฉันกำลังคิดอยู่
ที่จะยื่นฟ้องใหม่แทน
224
00:15:10,534 --> 00:15:11,911
ชุดใหม่เหรอ?
225
00:15:11,994 --> 00:15:15,080
การฟ้องร้องเพื่อสั่งห้ามชั่วคราว
เรื่องการกระจายผลกำไร
226
00:15:15,164 --> 00:15:18,959
กับลูกชายของนางเรียว
ชาอึนซองในฐานะโจทก์
227
00:15:21,211 --> 00:15:22,338
นั่นก็ไม่เลว
228
00:15:23,213 --> 00:15:27,635
เราอาจมีโอกาสหากเราทำได้
ตามหาคุณรยอและให้เธอเป็นพยาน
229
00:15:28,344 --> 00:15:29,553
อย่างแน่นอน.
230
00:15:32,556 --> 00:15:34,099
ช่างโล่งใจจริงๆ
231
00:15:40,648 --> 00:15:41,523
ขออนุญาต.
232
00:15:42,107 --> 00:15:43,108
คุณเหนื่อยไหม?
233
00:15:43,192 --> 00:15:47,363
ฉันนอนไม่หลับมากสองสามวัน
เตรียมคำร้อง
234
00:15:48,989 --> 00:15:49,990
คุณต้องการ
235
00:15:51,367 --> 00:15:52,284
บางส่วนนี้เหรอ?
236
00:15:52,368 --> 00:15:53,494
คอฟฟี่แคนดี้
237
00:15:53,577 --> 00:15:55,871
โอ้สิ่งนี้
238
00:16:07,633 --> 00:16:08,884
จู่ๆฉันก็ตื่นเต็มตา
239
00:16:11,095 --> 00:16:12,221
มันอร่อย
240
00:16:13,847 --> 00:16:15,224
เพราะมันมาจากคุณหรือเปล่า?
241
00:16:20,521 --> 00:16:23,565
สำนักงานกฎหมายชินอิราง
242
00:16:24,358 --> 00:16:29,321
ฉันกำลังมองหาผู้พิทักษ์สาธารณะ
มีประวัติเคยไปเยี่ยมเรือนจำอันยาง
243
00:16:29,405 --> 00:16:31,240
ระหว่างปี 1983 ถึง 1985
244
00:16:31,323 --> 00:16:33,659
นี่ทนายจอน กยองฮยอบใช่ไหม?
245
00:16:35,285 --> 00:16:40,040
คุณอาจจะรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง
ชื่อเรียวซอนฮวา
246
00:16:40,124 --> 00:16:42,084
ใครเคยอยู่ในเรือนจำอันยางในปี 1983?
247
00:16:42,167 --> 00:16:44,461
ซูชิ
248
00:16:45,921 --> 00:16:48,716
สิ่งนี้จะไม่ทำ
เราควรติดต่อพวกเขาทีละคนดีกว่า
249
00:16:48,799 --> 00:16:50,384
ฉันเห็นด้วย.
250
00:16:54,054 --> 00:16:57,599
ลืมเรื่องงานไปเลย
ในขณะที่เรากำลังกินข้าวอยู่
251
00:16:58,767 --> 00:16:59,685
แน่นอน.
252
00:17:01,520 --> 00:17:03,063
เอ้ย ฉันฉีกขาด
253
00:17:03,147 --> 00:17:04,940
ฉันควรมีอะไรก่อน?
254
00:17:14,700 --> 00:17:15,659
โอ้ปลาไหล...
255
00:17:19,663 --> 00:17:21,206
ฉันสังเกตเห็นมันครั้งสุดท้ายด้วย
256
00:17:21,832 --> 00:17:24,918
บุคลิกของเราอาจแตกต่างกัน
แต่เรามีรสนิยมคล้ายกัน
257
00:17:28,338 --> 00:17:31,175
ที่นี่. คุณสามารถมีบางอย่างก่อน
258
00:17:31,967 --> 00:17:33,552
งั้นเรามาคนละอันกันเพื่อความยุติธรรม
259
00:17:49,359 --> 00:17:50,360
มันอร่อย.
260
00:18:37,950 --> 00:18:39,118
เข้ามา..
261
00:18:42,204 --> 00:18:44,873
ชิน อีรัง ยอมรับคดีแล้ว
262
00:18:46,583 --> 00:18:48,252
พวกเขาทำอะไรได้อีก?
263
00:18:48,335 --> 00:18:49,628
แทน
264
00:18:49,711 --> 00:18:51,630
ชาอึนซองยื่นฟ้อง
265
00:18:51,713 --> 00:18:55,050
ต่อต้าน Ideal Shoes เพื่อเรียกร้องส่วนแบ่ง
ของแม่ของเขา เรียวซอนฮวา
266
00:18:55,759 --> 00:18:56,635
อะไร
267
00:19:03,142 --> 00:19:04,810
คำร้อง
ผู้ยื่นคำร้อง: คัง จีฮุน
268
00:19:04,893 --> 00:19:06,812
สำหรับคำสั่งชั่วคราว
เกี่ยวกับการกระจายผลกำไร
269
00:19:07,396 --> 00:19:09,481
ฮัน นา-ฮยอน.
แล้วคุณอยากทำแบบนี้จริงๆเหรอ?
270
00:19:14,319 --> 00:19:17,573
ค้นหาว่าเรียวซอนฮวาอยู่ที่ไหน
ถูกฝังทันที
271
00:19:17,656 --> 00:19:19,408
และรับตัวอย่าง DNA ของชาอึนซอง
272
00:19:19,491 --> 00:19:20,325
ขออนุญาต?
273
00:19:20,409 --> 00:19:23,954
ผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่
เข้าเกาหลีใต้ด้วยบัตรประจำตัวปลอม
274
00:19:26,748 --> 00:19:30,294
ฉันกำลังพูดว่าเรียวซอนฮวาและชาอึนซอง
อาจไม่เกี่ยวกับเลือด
275
00:19:31,003 --> 00:19:34,256
แล้วถ้าผลตรวจบอกว่า.
พวกเขา เป็น แม่และลูก?
276
00:19:34,965 --> 00:19:36,633
แล้วเราจะทำให้มันไม่เป็นเช่นนั้น
277
00:19:37,426 --> 00:19:39,845
คุณถามฉันแบบนั้นจริงๆเหรอ?
278
00:19:40,554 --> 00:19:42,973
ถ้าฉันต้องสอนคุณ
และทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวเองตลอดเวลา
279
00:19:43,056 --> 00:19:45,017
คุณมีประโยชน์อะไรในบริษัทนี้?
280
00:19:48,270 --> 00:19:49,813
คุณจะรออะไรอีก? ไปทำงาน!
281
00:19:49,897 --> 00:19:50,814
ครับท่าน.
282
00:19:56,778 --> 00:19:58,322
ขอบคุณ
283
00:20:03,493 --> 00:20:05,370
สุขภาพของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?
284
00:20:05,454 --> 00:20:07,915
ฉันดีขึ้นมากแล้ว
ขอบคุณอาหารของคุณ
285
00:20:07,998 --> 00:20:09,791
โอ้ นี่มันไม่มีอะไรจริงๆ เลย
286
00:20:09,875 --> 00:20:11,752
พวกเขาบอกว่าอาหารเป็นยาที่ดีที่สุด
287
00:20:13,545 --> 00:20:16,131
ฉันเดาว่าฉันรังกำลังยุ่ง
288
00:20:16,715 --> 00:20:17,716
ใช่.
289
00:20:17,799 --> 00:20:21,511
มันไม่มากหรอก
แต่ดูเหมือนเขาจะได้ลูกค้าไม่กี่ราย
290
00:20:22,512 --> 00:20:26,266
ฉันดูเขาปกป้องลูกค้าของเขา
ในระหว่างการพิจารณาคดีครั้งสุดท้าย
291
00:20:28,060 --> 00:20:31,480
เขาค่อนข้างแปลกนิดหน่อยแต่ก็โน้มน้าวใจได้
292
00:20:34,691 --> 00:20:35,901
เช่นเดียวกับจีจุง
293
00:20:39,279 --> 00:20:41,031
แพทย์ของฉันบอกฉัน
294
00:20:42,532 --> 00:20:45,035
หัวใจของฉันหยุดเต้นได้ทุกนาที
295
00:20:46,036 --> 00:20:47,537
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไม
296
00:20:49,498 --> 00:20:51,208
แต่ฉันหยุดคิดถึงกีจุงไม่ได้เลย
297
00:20:52,501 --> 00:20:54,294
ฉันรู้สึกเหมือนฉันพลาดบางสิ่งบางอย่าง
298
00:20:54,878 --> 00:20:56,755
ฉันสังเกตเห็นว่ามีรูในกรณีนี้ด้วย
299
00:20:58,382 --> 00:20:59,716
ฉันมีความเสียใจ
300
00:21:01,885 --> 00:21:04,554
ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่ารำคาญ
301
00:21:04,638 --> 00:21:06,890
ฉันแค่ยอมรับมันเองไม่ได้
302
00:21:08,016 --> 00:21:11,270
หากมีทางใดที่จะเคลียร์ชื่อของเขาได้
303
00:21:12,562 --> 00:21:14,231
อยากทำก่อนตาย
304
00:21:16,233 --> 00:21:17,276
เขาทำหรือเปล่า
305
00:21:18,110 --> 00:21:20,237
ทิ้งบันทึกไว้ข้างหลังบ้างไหม?
306
00:21:21,113 --> 00:21:22,114
บันทึก?
307
00:21:22,197 --> 00:21:23,824
ใช่คุณรู้
308
00:21:24,449 --> 00:21:26,702
ว่าเขาจดบันทึกทุกสิ่งอยู่เสมอ
309
00:21:27,619 --> 00:21:31,665
แต่ไม่รวมวัสดุเคส
สมุดบันทึกของเขา
310
00:21:31,748 --> 00:21:34,209
หรือเอกสารสำคัญเกี่ยวกับคดี
311
00:21:34,835 --> 00:21:35,711
ดังนั้น
312
00:21:36,461 --> 00:21:39,339
ฉันสงสัยว่าเขา
ก็เก็บไว้เป็นการส่วนตัว
313
00:21:40,924 --> 00:21:42,259
ฉันไม่แน่ใจ.
314
00:21:43,385 --> 00:21:47,097
ฉันมีกล่องเก็บของที่เขาทิ้งไว้ที่บ้าน
315
00:21:48,223 --> 00:21:50,267
แต่ฉันไม่เห็นบันทึกใด ๆ ข้างใน
316
00:21:50,350 --> 00:21:52,102
หรือโน๊ตบุ๊คใดๆ
317
00:21:52,686 --> 00:21:53,562
โอ้.
318
00:21:54,688 --> 00:21:55,981
ฉันเห็น.
319
00:22:42,569 --> 00:22:44,654
พินัยกรรมที่เขียนด้วยลายมือ ทายาท: คังจีฮุน
ผู้รับผลประโยชน์แบบมีเงื่อนไข...
320
00:22:44,738 --> 00:22:45,822
{\an8}มัลลี-ดง (1980), มัลลี-ดง (2025)
321
00:22:47,449 --> 00:22:51,369
ผู้ร่วมก่อตั้งทั้งสามคน
322
00:22:56,500 --> 00:22:59,002
ขอบคุณจองฮุย
323
00:22:59,086 --> 00:23:04,424
ข้อความของคุณรยอปรากฏขึ้น
ว่าเธอทราบถึงความตั้งใจของนางแช
324
00:23:05,425 --> 00:23:07,552
ฉันสงสัยว่าทำไมเธอถึงซ่อนตัวอยู่
325
00:23:08,762 --> 00:23:11,640
แม้จะเก็บไว้จากลูกชายของเธอเองก็ตาม
326
00:23:11,723 --> 00:23:14,976
รองเท้ามักจะสวมใส่สบายกว่า
327
00:23:15,060 --> 00:23:17,104
เมื่อมันนุ่ม
328
00:23:17,187 --> 00:23:18,313
อย่างไรก็ตาม
329
00:23:18,897 --> 00:23:23,110
ในสถานที่อันตราย
เช่นสถานที่ก่อสร้าง
330
00:23:23,193 --> 00:23:26,780
รองเท้าที่แข็งและไม่สบายคือ
331
00:23:26,863 --> 00:23:29,908
อะไรทำให้เท้าของคุณปลอดภัย
332
00:23:31,201 --> 00:23:32,077
ขออนุญาต?
333
00:23:32,160 --> 00:23:35,163
ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม
334
00:23:35,247 --> 00:23:40,460
เธออาจซ่อนตัวอยู่ในรองเท้าแข็งๆ
335
00:23:42,003 --> 00:23:43,547
เพื่อความปลอดภัย?
336
00:23:44,548 --> 00:23:45,382
อย่างแน่นอน.
337
00:23:55,600 --> 00:23:57,102
RE: คำขอเกี่ยวกับบันทึกของผู้พิทักษ์สาธารณะ
338
00:23:58,937 --> 00:24:00,105
ลี จอง-ซู
339
00:24:02,107 --> 00:24:05,026
ฉันกำลังติดต่อคุณเกี่ยวกับอีเมลของคุณ
ฉันจำคุณนายได้ รยอ ซอน ฮวา
340
00:24:09,990 --> 00:24:12,617
สวัสดี? ฉันกำลังโทร
เกี่ยวกับอีเมลที่คุณส่ง
341
00:24:15,829 --> 00:24:17,247
ใช่. นางสาวเรียว ซอน ฮวา
342
00:24:20,167 --> 00:24:21,042
โอ้.
343
00:24:21,626 --> 00:24:26,298
ทนายความลีจองซูเป็น
ผู้พิทักษ์สาธารณะตลอดอาชีพการงานของเขา
344
00:24:27,340 --> 00:24:30,677
เขาเกษียณไปนานแล้ว
ตอนนี้เขากำลังต่อสู้กับมะเร็งระยะสุดท้าย
345
00:24:31,344 --> 00:24:33,722
การมาเยือนของเราอาจไม่ประสบผลสำเร็จ
346
00:24:33,805 --> 00:24:38,226
ไม่ เขาคงไม่ส่งอีเมลถึงฉันด้วยซ้ำ
ถ้าเขาไม่มีอะไรจะเล่าให้เราฟัง
347
00:24:42,147 --> 00:24:44,149
บ้านพักรับรองพระธุดงค์การัม
348
00:24:47,360 --> 00:24:50,906
คุณเรียวมีลูกชายคนหนึ่งซึ่งแยกทางกัน
จากเธอเมื่ออายุได้หนึ่งขวบ
349
00:24:50,989 --> 00:24:54,743
คุณจำอะไรเกี่ยวกับเธอได้ไหม?
350
00:24:55,702 --> 00:24:59,706
เธอเงียบและเงียบขรึม
351
00:25:00,957 --> 00:25:05,253
ถึงกระนั้นฉันก็บอกได้
เธอเด็ดเดี่ยวและเที่ยงธรรม
352
00:25:06,463 --> 00:25:08,465
แต่นั่นคือทั้งหมดที่ฉันรู้
353
00:25:09,049 --> 00:25:11,968
หากคุณต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเธอ
354
00:25:12,594 --> 00:25:17,349
คุณควรถามอดีตเพื่อนร่วมห้องขังของเธอดีกว่า
355
00:25:18,558 --> 00:25:20,852
เรามีความคิดเดียวกันว่า
356
00:25:20,936 --> 00:25:22,938
แต่ไม่มีบันทึกเหลืออยู่ในคุก
357
00:25:24,147 --> 00:25:28,610
มีผู้ต้องขังหญิงอีก 1 คน
ซึ่งฉันปกป้อง
358
00:25:29,569 --> 00:25:33,949
ฉันจำได้ว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องขังของคุณเรียว
359
00:25:34,532 --> 00:25:36,952
คุณจำชื่อของเธอได้ไหม?
360
00:25:39,579 --> 00:25:42,123
โอ้ คุณช่วยเปิดตู้นั้นได้ไหม?
361
00:25:43,792 --> 00:25:44,793
คุณหมายถึงอันนี้เหรอ?
362
00:25:44,876 --> 00:25:46,753
ใช่ ตรวจสอบสมุดบันทึกข้างใน
363
00:25:47,921 --> 00:25:49,422
ควรเขียนหมายเลขของเธอไว้ที่นั่น
364
00:25:54,386 --> 00:25:55,845
ขอบคุณท่าน.
365
00:25:55,929 --> 00:25:57,472
มันเป็นความสุขของฉัน
366
00:25:59,391 --> 00:26:04,771
ขอบคุณที่ให้ฉันทำ
สิ่งที่ดีสำหรับคุณเรียวโอก่อนที่ฉันจะตาย
367
00:26:07,357 --> 00:26:10,193
{\an8}บ้านพักรับรองพระธุดงค์การัม
368
00:26:11,111 --> 00:26:12,946
การหาคนเป็นความเชี่ยวชาญของบงซู
369
00:26:13,655 --> 00:26:14,990
ให้ผมลองโทรหาเขาดู
370
00:26:17,117 --> 00:26:20,370
ที่รัก อย่าทิ้งฉันไว้แบบนี้
371
00:26:20,996 --> 00:26:23,456
จีอาและฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
372
00:26:24,291 --> 00:26:25,166
ฉันเสียใจ.
373
00:26:26,293 --> 00:26:28,128
ฉันอยากจะปกป้องคุณจนถึงที่สุด...
374
00:26:39,597 --> 00:26:40,974
มันมาจากไหน?
375
00:26:41,683 --> 00:26:42,559
ที่ไหน...
376
00:26:45,645 --> 00:26:46,521
ตัด!
377
00:26:47,105 --> 00:26:50,108
- ตัด.
- โทรศัพท์ของใครดังขึ้น?
378
00:26:50,191 --> 00:26:51,526
มันมาจากไหน?
379
00:26:51,609 --> 00:26:52,485
บอกฉันที!
380
00:26:54,112 --> 00:26:55,655
ความดีมีน้ำใจ
381
00:26:55,739 --> 00:26:57,532
- โทรศัพท์ของใคร?
- อะไรห่า?
382
00:26:57,615 --> 00:27:00,160
- คุณต้องล้อเล่นฉันแน่ๆ
- โทรศัพท์นี้เป็นของใคร?
383
00:27:00,243 --> 00:27:01,619
ให้มันได้พักผ่อน
384
00:27:01,703 --> 00:27:03,121
- อะไร...
- ไม่น่าเชื่อ.
385
00:27:05,373 --> 00:27:06,541
โอเค ฉันโทรหาแล้ว
386
00:27:06,624 --> 00:27:10,378
ฉันเสียกิ๊กไปเพราะคุณ
ฉันจะขึ้นมันทันทีที่ฉันกลับบ้าน
387
00:27:33,401 --> 00:27:34,694
ฉันพบมันแล้วท่าน
388
00:27:34,778 --> 00:27:38,073
ฉันมาถึงที่ที่แม่ของ CEO Kang ไปเยี่ยม
กับคนขับรถของเขาในบางครั้ง
389
00:27:38,156 --> 00:27:40,283
มีเนินหลุมศพอยู่
ดูเหมือนว่าจะเป็นคุณรยออยู่ที่นี่
390
00:27:40,909 --> 00:27:42,494
ยื่นคำร้องขอชันสูตรพลิกศพ
391
00:27:42,577 --> 00:27:45,538
และขอชาอึนซอง
การตรวจ DNA อย่างเป็นทางการในขณะนี้
392
00:27:46,122 --> 00:27:47,332
ตรวจดีเอ็นเอเหรอ?
393
00:27:50,710 --> 00:27:53,129
เอาล่ะ. ฉันจะติดต่อกลับหาคุณ
394
00:28:05,475 --> 00:28:08,728
แทแบคขอร้องแล้ว
การตรวจดีเอ็นเอการคลอดบุตร
395
00:28:09,229 --> 00:28:12,315
ทนายหยางคงได้พบแล้ว
หลุมศพของคุณเรียว
396
00:28:13,608 --> 00:28:15,026
ช่างเป็นการเคลื่อนไหวที่ชาญฉลาด
397
00:28:15,568 --> 00:28:19,489
ชุดนี้บอกเลยว่า.
เพื่อกระจายกำไรระหว่างกาล
398
00:28:19,572 --> 00:28:21,866
แต่จริงๆแล้วมันเป็น
คดีพิพาทเรื่องมรดก
399
00:28:22,450 --> 00:28:25,537
ถ้านางเรียวยังมีชีวิตอยู่
เหมือนที่คุณแชสันนิษฐานว่า
400
00:28:25,620 --> 00:28:27,539
ผลการทดสอบจะเป็นลบ
401
00:28:29,499 --> 00:28:32,585
แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะปฏิเสธได้
เพื่อทำแบบทดสอบ
402
00:28:34,879 --> 00:28:38,258
ตอนนี้ วิธีเดียวของเราที่จะชนะชุดนี้
คือการตามหาคุณเรียว
403
00:28:38,842 --> 00:28:40,468
ได้ยินข่าวจากพี่เขยบ้างไหม?
404
00:28:40,552 --> 00:28:43,388
ใช่ เขาได้รับหมายเลขปัจจุบันของเธอ
และคุยกับเธอทางโทรศัพท์
405
00:28:44,055 --> 00:28:45,473
เธอจำคุณเรียวได้ไหม?
406
00:28:45,557 --> 00:28:47,976
ใช่ เธอบอกว่าพวกเขาเป็นนักโทษร่วม
407
00:28:48,685 --> 00:28:51,312
บงซูบอกว่าเขาออกไป
เราก็ควรจะไปเช่นกัน
408
00:28:51,896 --> 00:28:52,731
ตกลง.
409
00:28:57,110 --> 00:28:59,446
{\an8}สำนักงานกฎหมายชินอีรัง
410
00:29:34,397 --> 00:29:38,318
คุณเป็นใครและทำไมต้องมองหาใครบางคน
ใครเสียชีวิตเมื่อ 40 กว่าปีที่แล้ว?
411
00:29:40,403 --> 00:29:42,238
ฉันทนายชินอิรัง
412
00:29:43,406 --> 00:29:46,743
ลูกชายของนางเรียว
ต้องการทราบเกี่ยวกับแม่ของเขา
413
00:29:47,327 --> 00:29:49,662
ฉันไม่รู้ว่าเธอมีลูกชาย
414
00:29:50,622 --> 00:29:54,167
แต่แล้วเธอก็มีความลับมากมาย
415
00:29:55,043 --> 00:30:00,215
คุณช่วยบอกเราได้ไหม
คุณรยอเสียชีวิตแบบละเอียดยังไงคะ?
416
00:30:02,008 --> 00:30:04,552
เกิดไฟไหม้
ในห้องซักรีดของเรือนจำ
417
00:30:06,179 --> 00:30:09,766
ซอนฮวาและซุนยองถูกพาตัวไป
ไปโรงพยาบาลที่มีแผลไหม้อย่างรุนแรง
418
00:30:10,850 --> 00:30:13,353
ไม่มีใครกลับมาเลย
419
00:30:13,436 --> 00:30:16,773
คุณกำลังบอกว่าพวกเขาทั้งคู่ตายไปแล้วเหรอ?
420
00:30:20,443 --> 00:30:21,694
ซอนฮวาเสียชีวิต
421
00:30:22,695 --> 00:30:25,782
ซุนยองเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล
สองสามสัปดาห์
422
00:30:26,491 --> 00:30:28,827
และหมดเวลาของเธอที่นั่น
423
00:30:31,412 --> 00:30:33,706
ยังติดต่อกันอยู่ไหม.
กับซุนยองคนนี้เหรอ?
424
00:30:34,415 --> 00:30:35,416
ไม่
425
00:30:36,960 --> 00:30:39,128
เราไม่มีเหตุผลที่ดีที่จะติดต่อกัน
426
00:30:52,892 --> 00:30:54,853
เราอยู่ในหน้าเดียวกันหรือไม่?
427
00:30:55,895 --> 00:30:58,773
ซอนยองคนนั้นอาจจะเป็นคุณรยอเหรอ?
428
00:31:00,900 --> 00:31:03,570
ถ้าคุณรยอยังมีชีวิตอยู่จริงๆ
429
00:31:04,112 --> 00:31:05,738
มีโอกาสสูง
430
00:31:17,208 --> 00:31:19,878
หากพวกเขาทั้งสองมีรอยไหม้บนใบหน้า
431
00:31:20,503 --> 00:31:22,505
และเมื่อ 50 ปีที่แล้ว
432
00:31:23,298 --> 00:31:26,050
การปลอมแปลงตัวตนน่าจะเป็นไปได้
เพียงแค่เปลี่ยนเครื่องแบบ
433
00:31:26,134 --> 00:31:27,260
ปาร์ค ซัน-ยอง
หญิง เผาไหม้
434
00:31:27,343 --> 00:31:28,761
ยิ่งไปกว่านั้น
435
00:31:28,845 --> 00:31:31,848
มันคงจะง่ายกว่านี้
หากไฟทำลายบันทึก
436
00:31:32,432 --> 00:31:35,018
เราแค่ต้องตามหาผู้หญิงคนนี้ให้เจอ
ชื่อซุนยอง
437
00:31:35,852 --> 00:31:37,353
แต่อย่างไรและที่ไหน?
438
00:31:39,981 --> 00:31:40,899
เอาชนะฉัน
439
00:31:42,817 --> 00:31:45,528
ว่าแต่นายคังอยู่ไหนล่ะ?
440
00:32:08,217 --> 00:32:11,220
เธอดูเป็นคนถ่อมตัวและใจดี
441
00:32:15,058 --> 00:32:17,477
ทำไมเธอถึงสั่นขา
442
00:32:18,895 --> 00:32:20,813
เธอกังวลเรื่องอะไรหรือเปล่า?
443
00:32:27,153 --> 00:32:30,323
บะหมี่อึนซอน
ปาร์ค ซัน-ยอง
444
00:32:36,871 --> 00:32:38,748
สวัสดี? ซอนฮวา?
445
00:32:40,041 --> 00:32:41,751
มีบางคนกำลังมองหาคุณ
446
00:32:42,335 --> 00:32:43,461
วิ่งหนีไป.
447
00:32:47,131 --> 00:32:48,257
รอ.
448
00:32:48,341 --> 00:32:49,676
นี่ซอนฮวา!
449
00:32:50,760 --> 00:32:52,220
มันคือเธอ
450
00:32:52,845 --> 00:32:53,721
ความดี.
451
00:32:57,850 --> 00:32:59,769
โอ้เขามาแล้ว
452
00:33:00,478 --> 00:33:01,604
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
453
00:33:03,064 --> 00:33:03,940
ไปกันเลย
454
00:33:04,524 --> 00:33:06,526
- ไปไหน?
- ร้านก๋วยเตี๋ยว.
455
00:33:07,151 --> 00:33:09,195
ซอนฮวาอยู่ที่นั่น
456
00:33:10,029 --> 00:33:10,863
จริงหรือ
457
00:33:11,447 --> 00:33:12,657
มันคืออะไร? เขาพูดอะไร?
458
00:33:13,282 --> 00:33:15,118
เขาบอกว่าคุณเรียวอยู่
ที่ร้านก๋วยเตี๋ยว.
459
00:33:16,077 --> 00:33:18,830
ทำไมคุณเรียวถึงอยู่ที่นั่น?
460
00:33:21,666 --> 00:33:23,543
วันนี้คุณทานอาหารเที่ยงสาย
461
00:33:23,626 --> 00:33:25,420
การข้ามมื้ออาหารไม่ใช่เรื่องดี
462
00:33:26,004 --> 00:33:28,047
แวะมาได้ทุกเวลา
463
00:33:28,131 --> 00:33:29,257
ตกลง?
464
00:33:29,924 --> 00:33:32,260
และกินให้หมด
465
00:33:32,844 --> 00:33:33,803
คุณผู้หญิง.
466
00:33:41,936 --> 00:33:43,521
- หญิงชราที่นั่นเหรอ?
- หญิงชราที่นั่นเหรอ?
467
00:33:48,568 --> 00:33:50,653
ซอนฮวา,
468
00:33:50,737 --> 00:33:52,655
โปรดอย่าหนีไปไหน
469
00:33:53,865 --> 00:33:56,826
อย่างน้อยคุณควรปล่อยให้เธอขอโทษ
470
00:34:19,849 --> 00:34:24,145
บะหมี่อึนซอน
471
00:34:33,988 --> 00:34:34,989
ขอโทษนะ!
472
00:34:36,157 --> 00:34:37,408
มีใครอยู่ข้างในมั้ย?
473
00:34:38,367 --> 00:34:40,453
- ทนายชิน?
- โอ้.
474
00:34:41,037 --> 00:34:44,040
คุณชา ไม่ใช่คุณผู้หญิงเจ้าของร้าน
วันนี้มาทำงานเหรอ?
475
00:34:44,123 --> 00:34:46,751
เธอทำ
476
00:34:47,293 --> 00:34:49,754
เธอยุ่งอยู่กับการทำงานจนถึงเวลาพักเที่ยง
477
00:34:49,837 --> 00:34:51,839
แต่จู่ๆเธอก็ปิดร้าน
และรีบออกไป
478
00:34:53,174 --> 00:34:54,675
เธอรีบออกไปเหรอ?
479
00:34:54,759 --> 00:34:55,760
ใช่.
480
00:35:08,940 --> 00:35:11,651
เธอจากไปเมื่อไหร่? มันเป็นเมื่อกี้เหรอ?
481
00:35:12,235 --> 00:35:14,570
ใช่ มีอะไรผิดปกติ?
482
00:35:14,654 --> 00:35:17,156
เราจะอธิบายในภายหลัง
483
00:35:17,240 --> 00:35:18,116
ไปกันเลย
484
00:35:21,119 --> 00:35:22,203
ฉันรัง!
485
00:35:22,286 --> 00:35:23,329
บงซู!
486
00:35:23,913 --> 00:35:25,164
เลี้ยวรถบรรทุกไปรอบ ๆ กลับ!
487
00:35:25,248 --> 00:35:26,374
กลับ? กลับไหน?
488
00:35:26,999 --> 00:35:28,626
ฉันไม่มีเวลาอธิบาย ติดตามเรา
489
00:35:28,709 --> 00:35:29,710
ตกลง.
490
00:35:38,845 --> 00:35:40,429
คุณชอยคงจะโทรหาเธอแล้ว
491
00:35:41,013 --> 00:35:43,516
ฉันสงสัยว่าทำไมเธอถึงพยายามอย่างหนักขนาดนี้
เพื่อซ่อนตัวเอง
492
00:35:50,481 --> 00:35:51,691
เราจะทำอย่างไร?
493
00:35:52,942 --> 00:35:55,278
เราจะไปทางซ้าย. ไปทางขวาได้ไหม?
494
00:35:55,361 --> 00:35:56,529
ตกลง.
495
00:36:11,502 --> 00:36:14,338
ฉันจำถนนสายอื่นที่นี่ไม่ได้
บางทีเธออาจจะไปทางซ้าย
496
00:36:23,931 --> 00:36:26,142
โอ้นั่น มันอยู่ตรงนั้น
497
00:36:53,753 --> 00:36:56,923
เรามีสิทธิ์ทำเช่นนี้หรือไม่?
498
00:36:59,050 --> 00:37:02,428
เธอแทบจะไม่สามารถเอาชีวิตรอดกลับมาได้
499
00:37:03,012 --> 00:37:05,097
และปรุงอาหารให้ลูกชายอย่างลับๆ
500
00:37:06,390 --> 00:37:09,769
ถ้าไม่ใช่สำหรับเรา
เธอยังสามารถอยู่ใกล้ลูกชายของเธอได้
501
00:37:10,561 --> 00:37:11,854
แต่เรากำลังไล่เธอออกไป
502
00:37:13,064 --> 00:37:13,981
เรา
503
00:37:14,774 --> 00:37:16,484
มีสิทธิ์ทำแบบนี้จริงๆเหรอ?
504
00:37:17,902 --> 00:37:19,820
ฉันเข้าใจว่าคุณรู้สึกอย่างไร
505
00:37:24,367 --> 00:37:26,535
ให้ฉันไปคุยกับเธอคนเดียว
506
00:37:26,619 --> 00:37:30,665
ฉันจะให้เธอทำเรื่องนี้
และถ้าเธอปฏิเสธ ฉันจะปล่อยเธอไป
507
00:37:56,732 --> 00:37:57,566
สวัสดี
508
00:37:59,819 --> 00:38:00,653
คุณเป็นใคร?
509
00:38:02,029 --> 00:38:03,781
ฉันทนายฮันนาฮยอน
510
00:38:04,991 --> 00:38:06,575
คุณคือคุณเรียว ซอน ฮวา ใช่ไหม?
511
00:38:08,286 --> 00:38:10,955
ฉันไม่ได้. คุณจับผิดคนแล้ว
512
00:38:11,038 --> 00:38:12,873
ทำไมคุณถึงแกล้งทำเป็นว่าคุณตายแล้ว
513
00:38:14,083 --> 00:38:16,002
ตอนที่คุณไม่อยู่?
514
00:38:17,461 --> 00:38:19,088
คุณยังเก็บไว้จากลูกชายของคุณ
515
00:38:23,009 --> 00:38:24,593
ฉันเดาว่าคุณกำลังมองหาใครสักคน
516
00:38:25,886 --> 00:38:27,054
แต่คนนั้นคงไม่ใช่.
517
00:38:27,847 --> 00:38:29,515
มีสถานการณ์ของเธอเองเหรอ?
518
00:38:30,308 --> 00:38:32,184
ทุกคนมีสถานการณ์
519
00:38:34,353 --> 00:38:35,771
และรวมถึงคุณแชจองฮุยด้วย
520
00:38:38,065 --> 00:38:43,070
เพื่อมอบให้แก่นายชาอึนซอง
หุ้นของ Ideal Shoes,
521
00:38:43,154 --> 00:38:47,116
เธอยังแกล้งทำเป็นพินัยกรรมของสามีด้วย
ผู้ซึ่งเป็นโรคอัลไซเมอร์
522
00:38:48,326 --> 00:38:49,577
เจตจำนงปลอม?
523
00:38:49,660 --> 00:38:50,661
ทำไมจองฮีถึง...
524
00:38:54,081 --> 00:38:58,336
เธอเชื่อว่าเธอทำให้คุณเสียชีวิต
525
00:38:59,837 --> 00:39:02,006
เธอคิดว่าคุณถูกจับแล้ว
526
00:39:02,089 --> 00:39:04,550
เพราะสิ่งที่เธอบอกกับตำรวจ
527
00:39:05,217 --> 00:39:07,011
เธอมีชีวิตอยู่ในการกลับใจเป็นเวลา 50 ปี
528
00:39:09,889 --> 00:39:12,224
ฉันอยากจะแจ้งให้คุณทราบ
529
00:39:15,686 --> 00:39:18,522
ฉันจะลืมไปว่าฉันเจอคุณที่นี่
530
00:39:18,606 --> 00:39:19,440
ลาก่อน.
531
00:39:21,484 --> 00:39:22,735
รอ.
532
00:39:31,494 --> 00:39:32,370
คุณแช!
533
00:39:32,453 --> 00:39:33,829
โอ้ เฮ้
534
00:39:35,915 --> 00:39:36,832
เราพบเธอ
535
00:39:39,001 --> 00:39:40,378
เราพบว่า
536
00:39:41,170 --> 00:39:42,213
นางสาวเรียว ซอน ฮวา
537
00:40:07,446 --> 00:40:08,531
รอ.
538
00:40:37,184 --> 00:40:38,102
ซอนฮวา...
539
00:40:39,395 --> 00:40:40,312
จองฮุย.
540
00:40:40,896 --> 00:40:43,607
ซอนฮวา. คุณยังมีชีวิตอยู่
541
00:40:46,694 --> 00:40:48,779
ฉันคิดว่าคุณตายแล้ว
542
00:40:49,947 --> 00:40:51,115
ฉันยังไม่ตาย
543
00:40:52,741 --> 00:40:54,326
ฉันไม่สามารถตายได้
544
00:40:56,287 --> 00:40:57,329
ซอนฮวา.
545
00:40:59,957 --> 00:41:01,125
ฉันเสียใจ.
546
00:41:02,209 --> 00:41:03,252
ฉันขอโทษ ซอนฮวา
547
00:41:04,795 --> 00:41:07,298
ฉันต้องโทษทุกอย่าง
คุณผ่านมาแล้ว
548
00:41:07,840 --> 00:41:09,633
ฉันขอโทษ.
549
00:41:09,717 --> 00:41:11,385
ฉันเป็นคนโง่มาก
550
00:41:12,678 --> 00:41:13,971
ไม่
551
00:41:14,054 --> 00:41:15,723
มันไม่ใช่ความผิดของคุณ
552
00:41:17,766 --> 00:41:19,685
ทนายบอกผมแล้ว
553
00:41:19,768 --> 00:41:21,687
สิ่งที่คุณเข้าใจผิด
554
00:41:23,606 --> 00:41:24,982
ฉันตัดสินใจมาที่นี่
555
00:41:25,649 --> 00:41:27,234
เพื่อขจัดความเข้าใจผิดของคุณ
556
00:41:27,985 --> 00:41:29,153
เข้าใจผิด?
557
00:41:29,862 --> 00:41:32,865
รองเท้าในอุดมคติ
558
00:41:42,500 --> 00:41:46,587
มากก่อนที่คุณจะพบ
นักสืบคนนั้นอยู่ที่บาร์
559
00:41:47,379 --> 00:41:50,216
ฉันรู้ว่าฉันกำลังถูกจับตามอง
560
00:41:52,885 --> 00:41:56,472
ฉันตั้งใจจะออกไปทันทีที่ได้รับจดหมาย
จากลูกชายของฉันที่กำลังหลบหนีจากเกาหลีเหนือ
561
00:42:00,142 --> 00:42:01,810
แต่พวกเขาก็เคลื่อนไหวเร็วขึ้น
562
00:42:02,353 --> 00:42:04,438
ดังนั้น ถึงแม้จะไม่ใช่สำหรับคุณก็ตาม
563
00:42:05,105 --> 00:42:07,233
ฉันถูกกำหนดให้ถูกจับ
564
00:42:07,316 --> 00:42:08,859
ซอนฮวา...
565
00:42:12,530 --> 00:42:14,240
ยังไงก็ขออภัยด้วย
566
00:42:14,907 --> 00:42:16,367
ฉันเสียใจ. ฉันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
567
00:42:17,159 --> 00:42:18,035
ขอบคุณ
568
00:42:18,661 --> 00:42:21,205
ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่
569
00:42:27,836 --> 00:42:30,172
ฉันขอโทษที่ไม่สามารถช่วยได้
570
00:42:31,298 --> 00:42:32,299
อย่าเป็น.
571
00:42:32,925 --> 00:42:36,512
คุณคือคนนั้น
ที่แนะนำให้เราไปหาคุณเรียว
572
00:42:36,595 --> 00:42:39,598
คุณมีส่วนสำคัญในการกลับมาพบกันใหม่ของพวกเขา
573
00:42:39,682 --> 00:42:41,684
นั่นไม่เป็นความจริง
574
00:42:41,767 --> 00:42:44,103
คุณคือคนที่โน้มน้าวคุณเรียว
575
00:42:44,186 --> 00:42:46,063
ดังนั้นคุณจึงมีบทบาทที่ใหญ่กว่ามาก
576
00:42:47,398 --> 00:42:48,399
สมมติว่าฉันทำแล้ว
577
00:42:51,151 --> 00:42:52,820
นายคังอยู่ไหน?
578
00:42:55,447 --> 00:42:56,657
เขาอยู่ตรงนั้น
579
00:42:58,826 --> 00:43:01,704
เขาคงจะดีใจที่ได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนี้
580
00:43:04,248 --> 00:43:05,916
ดูเหมือนว่าไม่จำเป็น
581
00:43:07,918 --> 00:43:09,128
ฉันหมายถึง,
582
00:43:10,087 --> 00:43:14,133
จิตใจของเขาอยู่ในสมัยรุ่งโรจน์
ตอนที่เขาอายุ 20
583
00:43:22,141 --> 00:43:23,767
พวกเขาสวยมาก
584
00:43:34,945 --> 00:43:38,157
ทำไมเราไม่ไปดำเนินคดีให้เสร็จสิ้นล่ะ?
585
00:43:39,783 --> 00:43:40,659
แน่นอน.
586
00:43:55,382 --> 00:43:56,634
ดังนั้น
587
00:43:57,176 --> 00:43:59,928
คุณเรียวกำลังใช้ชีวิตแบบคนอื่น
588
00:44:00,554 --> 00:44:03,515
และถ้าคดีนี้ดำเนินต่อไป
ตัวตนของเธออาจถูกเปิดเผย?
589
00:44:04,099 --> 00:44:05,017
ถูกต้องแล้ว
590
00:44:05,559 --> 00:44:10,564
ทนายหยางพยายามอย่างเต็มที่
เพื่อประโยชน์ส่วนตัวของเขาเอง
591
00:44:11,690 --> 00:44:15,694
หากเขาค้นพบ.
คุณเรียวก่อเหตุขโมยข้อมูลส่วนตัว
592
00:44:15,778 --> 00:44:18,572
เขาจะใช้มัน
เพื่อเป็นผู้นำในการพิจารณาคดี
593
00:44:19,615 --> 00:44:21,617
ทำไมคุณถึงบอกฉันเรื่องนี้?
594
00:44:22,618 --> 00:44:25,412
ลืมไปหรือเปล่าว่าฉันเป็นจำเลย?
595
00:44:28,374 --> 00:44:32,127
ฉันคิดว่าคุณจะฟังและพิจารณา
596
00:44:33,212 --> 00:44:37,466
ฉันรู้จักคุณค่อนข้างดี
597
00:44:40,761 --> 00:44:42,096
คุณรู้จักฉันเหรอ?
598
00:44:43,347 --> 00:44:44,264
ใช่.
599
00:44:44,890 --> 00:44:48,519
มีคนบอกฉันว่าคุณเป็นยังไง
600
00:44:51,063 --> 00:44:52,689
คุณคงคุยกับแม่ฉันแล้ว
601
00:44:52,773 --> 00:44:55,692
ไม่ มันเป็นคนอื่น
602
00:44:58,028 --> 00:44:59,321
ตามที่เขาพูด
603
00:44:59,905 --> 00:45:02,866
รองเท้าเก็บความอบอุ่น
ของใครก็ตามที่ทำให้พวกเขา
604
00:45:04,201 --> 00:45:06,286
ว่ารองเท้าของคุณอบอุ่น
605
00:45:07,079 --> 00:45:09,164
เพราะมันแสดงถึงหัวใจของคุณ
606
00:45:12,876 --> 00:45:14,044
ให้ฉันดู.
607
00:45:22,719 --> 00:45:24,930
รองเท้าคู่ไหนก็อบอุ่น..
608
00:45:26,640 --> 00:45:27,474
อะไร
609
00:45:27,558 --> 00:45:31,019
คุณทำรองเท้าคู่หนึ่ง
นั่นก็เหมือนกับหัวใจของคุณ
610
00:45:33,147 --> 00:45:34,314
คุณเห็นไหม
611
00:45:34,898 --> 00:45:39,194
รองเท้าก็ต้องรักษาความอบอุ่นเอาไว้
ของใครก็ตามที่ทำให้พวกเขา
612
00:45:42,406 --> 00:45:43,991
คุณดีกว่าฉันนะเด็กเหลือขอ
613
00:45:44,533 --> 00:45:45,451
ที่นี่.
614
00:45:47,619 --> 00:45:48,620
ขอบคุณ
615
00:46:12,853 --> 00:46:13,729
ไปกันเลย
616
00:46:29,411 --> 00:46:31,413
ผลการตรวจดีเอ็นเอ
617
00:46:31,497 --> 00:46:33,040
ฉันบอกคุณแล้ว
618
00:46:33,874 --> 00:46:35,042
ว่าถ้าคุณต้องการ
619
00:46:35,125 --> 00:46:37,711
ฉันสามารถช่วยคุณไม่ให้
ชาอึนซองเหรียญเดียว
620
00:46:38,712 --> 00:46:39,796
คุณชนะแล้ว
621
00:46:43,217 --> 00:46:45,719
ฉันอยากจะจบชุดนี้ไว้ตรงนี้
622
00:46:46,887 --> 00:46:48,055
ขออนุญาต?
623
00:46:49,306 --> 00:46:51,808
จบที่นี่? ไม่ เราชนะแล้ว
624
00:46:51,892 --> 00:46:54,686
ฉันได้ทำการวิเคราะห์หนังอย่างละเอียด
ผลิตที่โรงงานนายชา
625
00:46:55,270 --> 00:46:58,899
ผลลัพธ์บอกว่าตรงกัน 100%
กับการผลิตเครื่องหนังของบริษัทฉัน
626
00:47:00,317 --> 00:47:05,197
ฉันได้ยินมาว่าเขาใช้วิธีครอบครัวแบบดั้งเดิม
เพื่อผลิตหนัง
627
00:47:08,575 --> 00:47:09,826
ฉันตัดสินใจที่จะเชื่อ
628
00:47:11,870 --> 00:47:13,956
หนังของนายชะมากกว่ากระดาษนี้
629
00:47:14,957 --> 00:47:16,083
ฉันขอขอบคุณการทำงานหนักของคุณ
630
00:47:16,917 --> 00:47:19,294
ฉันจะโอนเงินค่าธรรมเนียมทางกฎหมายทันที
631
00:47:40,023 --> 00:47:41,733
หยุดตรวจสอบ.
632
00:47:41,817 --> 00:47:44,403
ผักของฉันทั้งหมดรับประกันความสด
633
00:47:45,279 --> 00:47:46,238
มีข้อผิดพลาด!
634
00:47:46,321 --> 00:47:47,781
ข้อผิดพลาดอะไร?
635
00:47:47,864 --> 00:47:49,741
เหล่านี้เป็นสารอินทรีย์ นั่นเป็นเหตุผล
636
00:47:49,825 --> 00:47:54,621
การมีแมลงหมายความว่าไม่มียาฆ่าแมลง
637
00:47:54,705 --> 00:47:55,956
ยังคง...
638
00:47:56,540 --> 00:47:57,791
ฉันจะเอาถุงผักโขม
639
00:47:57,874 --> 00:47:59,751
แน่นอน.
640
00:48:00,544 --> 00:48:03,338
- คุณก็ซื้อเหมือนกันเหรอ?
- ใช่ มันดูสดและอร่อย
641
00:48:04,298 --> 00:48:05,382
และ...
642
00:48:06,717 --> 00:48:07,843
พิจารณาสิ่งเหล่านี้
643
00:48:08,635 --> 00:48:10,596
พิเศษเล็กน้อยสำหรับคุณในวันนี้
644
00:48:11,471 --> 00:48:12,806
ขอบคุณ
645
00:48:12,889 --> 00:48:14,600
อะไรนะ... คุณแช
646
00:48:14,683 --> 00:48:15,559
อะไร
647
00:48:16,184 --> 00:48:17,561
นั่นไม่ใช่เรื่องปกติของคุณ
648
00:48:18,145 --> 00:48:19,313
จีฮุน
649
00:48:20,981 --> 00:48:24,526
ลงนามในสัญญาการจัดหาเครื่องหนัง
กับลูกชายของซอนฮวา
650
00:48:26,695 --> 00:48:29,865
ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณทนายของคุณ
651
00:48:31,199 --> 00:48:32,200
ฉันดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น
652
00:48:32,784 --> 00:48:33,619
ขอบคุณ.
653
00:48:35,370 --> 00:48:36,330
โอ้ใช่แล้ว
654
00:48:36,830 --> 00:48:41,877
ฉันกำลังไปเยี่ยมสามีของฉัน
กับซอนฮวาในวันนี้
655
00:48:44,379 --> 00:48:48,091
ซอนฮวา...
656
00:48:48,717 --> 00:48:50,719
โอ้ ฉันไม่ควรเรียกเธอด้วยชื่อนั้น
657
00:48:50,802 --> 00:48:51,720
ฉันโง่.
658
00:48:54,598 --> 00:48:57,809
ซุนยอง ฉันกำลังเดินทางไปแล้ว
659
00:49:04,524 --> 00:49:06,943
ฉันก็จะออกเดินทางเร็วๆ นี้เช่นกัน
660
00:49:12,616 --> 00:49:14,701
- คุณกำลังจะไปที่ไหนสักแห่ง?
- ใช่.
661
00:49:14,785 --> 00:49:16,036
เพื่อทำธุรกิจบางอย่าง
662
00:49:16,620 --> 00:49:17,996
แล้วนี่ฉันก็คิดว่า...
663
00:49:18,080 --> 00:49:20,499
ฉันกังวลว่าคุณอาจจะจากไป
เหมือนเมื่อวันก่อน
664
00:49:21,333 --> 00:49:22,793
คุณกังวลเกี่ยวกับฉันไหม?
665
00:49:23,418 --> 00:49:24,252
ทำไม
666
00:49:26,797 --> 00:49:27,756
มันเป็นเพียง
667
00:49:28,882 --> 00:49:30,342
ว่าเมื่อฉันเห็นคุณ
668
00:49:31,218 --> 00:49:32,552
ฉันนึกถึงแม่ของฉัน
669
00:49:36,765 --> 00:49:38,266
คุณจำแม่ของคุณได้ไหม?
670
00:49:40,894 --> 00:49:43,814
ฉันจำหน้าเธอไม่ได้
เพราะเราแยกทางกันตั้งแต่ฉันยังเด็ก
671
00:49:45,816 --> 00:49:47,484
แต่เมื่อฉันกินบะหมี่ของคุณ
672
00:49:48,652 --> 00:49:50,529
มันรู้สึกเหมือนแม่ของฉันทำอาหาร
673
00:49:51,863 --> 00:49:53,031
ฉันเห็น.
674
00:49:55,409 --> 00:49:56,743
ความจริงก็คือ
675
00:49:58,537 --> 00:50:00,038
เจอคุณ
676
00:50:01,206 --> 00:50:03,291
มักจะทำให้ฉันนึกถึงลูกชายของฉัน
677
00:50:05,293 --> 00:50:06,378
คุณมีลูกชายไหม?
678
00:50:07,462 --> 00:50:08,296
ใช่.
679
00:50:10,632 --> 00:50:12,342
เราแยกทางกันตั้งแต่เขายังเด็ก
680
00:50:13,176 --> 00:50:15,262
เขาอายุประมาณคุณ
681
00:50:21,852 --> 00:50:23,729
ดูสิคุณผู้หญิง
682
00:50:25,272 --> 00:50:28,316
ฉันเชื่อว่าครอบครัวไม่ได้เกี่ยวกับเลือดเสมอไป
683
00:50:30,318 --> 00:50:32,362
ฉันไม่ได้แนะนำอะไรที่ยิ่งใหญ่
684
00:50:32,446 --> 00:50:34,531
เราสามารถทานอาหารเย็นด้วยกันได้
ในวันหยุดประจำชาติ
685
00:50:34,614 --> 00:50:36,366
เตรียมเค้กสำหรับวันเกิดของกันและกัน
686
00:50:36,450 --> 00:50:38,618
และดูแลกันเมื่อเราป่วย
687
00:50:44,124 --> 00:50:47,085
อ๋อ ฉันว่าฉันข้ามเส้นไปแล้วนะ
688
00:50:51,840 --> 00:50:53,175
ฟังดูดี.
689
00:50:55,552 --> 00:50:56,386
อะไร
690
00:50:57,763 --> 00:50:59,139
ฉันชอบสิ่งนั้น
691
00:51:02,934 --> 00:51:04,060
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
692
00:51:04,978 --> 00:51:06,521
เรียกฉันว่าอึนซอง
693
00:51:09,191 --> 00:51:10,150
อึนซอง.
694
00:51:13,779 --> 00:51:15,197
ฉันดีใจที่มีคุณอยู่กับฉัน
695
00:51:16,281 --> 00:51:18,950
ฉันดีใจที่มีคุณกับฉันเหมือนกัน
696
00:51:20,786 --> 00:51:21,703
แม่.
697
00:51:38,762 --> 00:51:39,971
สวัสดี?
698
00:51:41,264 --> 00:51:42,682
ฉันเห็น.
699
00:51:42,766 --> 00:51:44,351
โอเค ลาก่อน
700
00:51:46,144 --> 00:51:48,271
เธอมาถึงแล้ว
ตอนนี้เธออยู่ในห้องน้ำ
701
00:51:48,355 --> 00:51:49,356
โอ้.
702
00:51:49,981 --> 00:51:51,233
เธออยู่ที่นั่น
703
00:51:52,776 --> 00:51:54,861
เพลิดเพลินไปกับเวลาของคุณ ฉันจะรอที่นี่
704
00:51:55,695 --> 00:51:58,740
ขอบคุณที่พาฉันมาที่นี่
705
00:52:01,076 --> 00:52:02,118
เราจะกลับมาทันที
706
00:52:13,797 --> 00:52:15,090
น้ำผึ้ง.
707
00:52:15,674 --> 00:52:17,592
ซอนฮวามาแล้ว
708
00:52:26,351 --> 00:52:27,519
ดงซิก.
709
00:52:28,687 --> 00:52:30,564
ฉันใช้เวลานานมากในการมา
710
00:52:31,898 --> 00:52:32,899
ฉันเสียใจ.
711
00:52:35,569 --> 00:52:37,320
คุณจะต้องมีความสุข
712
00:52:38,530 --> 00:52:41,324
ที่เห็นเธอเป็นแบบนี้
713
00:52:45,662 --> 00:52:46,538
ซอนฮวา.
714
00:52:48,248 --> 00:52:49,374
ฉันมี
715
00:52:50,292 --> 00:52:52,419
บางสิ่งบางอย่างสำหรับคุณ
716
00:53:05,015 --> 00:53:06,850
พูดให้ตรงก็คือ
717
00:53:07,601 --> 00:53:09,769
ของขวัญชิ้นนี้มาจากดงซิก ไม่ใช่ฉัน
718
00:53:12,981 --> 00:53:16,359
รองเท้าคู่นี้ไม่เหมาะกับฉัน
719
00:53:20,113 --> 00:53:20,989
ซอนฮวา.
720
00:53:22,198 --> 00:53:23,700
ฉันไม่เป็นไร
721
00:53:25,201 --> 00:53:26,328
ฉันเห็นคุณ
722
00:53:27,203 --> 00:53:30,790
กับเขาที่เวิร์คช็อปในวันนั้น
723
00:53:31,374 --> 00:53:32,876
ไม่ นั่นคือ...
724
00:53:32,959 --> 00:53:34,044
รอก่อน
725
00:53:36,087 --> 00:53:37,839
เอาล่ะดูสิ
726
00:53:38,590 --> 00:53:39,424
ดู?
727
00:53:43,261 --> 00:53:45,597
ทำไมพวกเขาถึงเล็กสำหรับคุณ?
728
00:53:45,680 --> 00:53:46,514
เอ้ย
729
00:53:47,223 --> 00:53:49,225
ไปข้างหน้าและลองพวกเขา
730
00:53:52,604 --> 00:53:53,480
ฉัน?
731
00:53:53,563 --> 00:53:54,981
มาตอนนี้.
732
00:54:41,486 --> 00:54:42,821
เขาเจ๋งมาก
733
00:55:03,383 --> 00:55:04,509
เธอสวยมาก
734
00:55:07,679 --> 00:55:08,596
จองฮุย.
735
00:55:09,723 --> 00:55:10,807
ดงซิก.
736
00:55:15,353 --> 00:55:16,813
ในที่สุดคุณก็ใส่มัน
737
00:55:16,896 --> 00:55:17,981
รองเท้าของคุณ
738
00:55:19,107 --> 00:55:20,275
ฉันไม่รู้
739
00:55:22,444 --> 00:55:24,320
ฉันคิดว่ามันเป็นของซอนฮวา
740
00:55:25,030 --> 00:55:28,950
ส้นเท้าของคุณบอบบาง
และพุพองได้ง่าย
741
00:55:29,868 --> 00:55:33,329
ฉันก็เลยถามซอนฮวา
เพื่อหนังที่นุ่มเป็นพิเศษ
742
00:55:37,792 --> 00:55:38,835
เหล่านี้...
743
00:55:41,129 --> 00:55:42,672
สำหรับฉันจริงๆเหรอ?
744
00:55:51,264 --> 00:55:54,768
ฉันทำให้พวกเขามีความหวัง
เพื่อให้คุณกลับบ้านได้ตลอดเวลา
745
00:55:56,186 --> 00:55:59,606
ฉันอยากจะบอกคุณว่าฉันมักจะ
746
00:56:01,232 --> 00:56:02,567
รอคุณอยู่ที่นั่น
747
00:56:05,320 --> 00:56:06,738
ฉันไม่มีความคิด
748
00:56:07,781 --> 00:56:08,698
จองฮุย.
749
00:56:11,117 --> 00:56:14,788
ฉันจะเด็ดดาวและเดือนให้เธอ
750
00:56:15,914 --> 00:56:17,791
แชจองฮีคนสวยของฉัน
751
00:56:21,294 --> 00:56:22,712
ฉันรักคุณ.
752
00:56:24,756 --> 00:56:25,673
และ...
753
00:56:28,635 --> 00:56:30,261
ฉันรักคุณแม้กระทั่งตอนนี้
754
00:57:06,464 --> 00:57:07,674
ขอบคุณ
755
00:57:09,134 --> 00:57:11,261
ฉันเป็นหนี้คุณมาก
756
00:57:12,846 --> 00:57:13,972
กรุณาอย่าพูดถึงมัน
757
00:57:15,473 --> 00:57:18,226
ตอนนี้ฉันได้พบกับคนที่ฉันต้องการพบ
758
00:57:18,810 --> 00:57:20,645
และให้สิ่งที่ฉันจำเป็นต้องให้
759
00:57:21,271 --> 00:57:24,858
โปรดช่วยฉันส่งต่อ
760
00:57:27,819 --> 00:57:30,321
คุณหมายถึงที่นี่?
761
00:57:31,531 --> 00:57:33,700
ทำไม ฉันทำไม่ได้เหรอ?
762
00:57:34,325 --> 00:57:35,702
ก็...
763
00:57:35,785 --> 00:57:38,580
พระสงฆ์กำลังรออยู่บนดาดฟ้า
764
00:57:39,414 --> 00:57:41,749
ฉันอยากจะส่งต่อจากที่นี่
765
00:57:43,251 --> 00:57:46,421
ฉันเห็นใบหน้าที่มีความสุขของภรรยาของฉัน
766
00:57:47,046 --> 00:57:50,675
ฉันจะได้พักผ่อนอย่างสงบ
หากฉันจากที่นี่ไป
767
00:57:53,511 --> 00:57:54,512
แน่นอน.
768
00:57:59,893 --> 00:58:03,813
พระบิดา โปรดเผาเครื่องรางเดี๋ยวนี้
769
00:58:03,897 --> 00:58:06,191
คุณพ่อมาแทโอ
770
00:58:07,066 --> 00:58:07,984
เอาล่ะ
771
00:58:24,751 --> 00:58:25,752
นายคัง.
772
00:58:27,086 --> 00:58:29,297
ฉันขอถามคำถามสุดท้ายกับคุณ
773
00:58:30,548 --> 00:58:31,424
มันคืออะไร?
774
00:58:33,301 --> 00:58:36,721
จำได้มากแค่ไหน?
775
00:58:38,765 --> 00:58:42,101
บางครั้งคุณก็ดูเหมือน
คุณจำอะไรไม่ได้เลย
776
00:58:42,852 --> 00:58:45,980
แต่บางครั้งคุณก็ดูเหมือน
คุณจำทุกอย่างได้
777
00:58:46,064 --> 00:58:48,107
สิ่งที่ฉันจำได้
778
00:58:48,942 --> 00:58:50,151
เป็นเพียงสิ่งเดียว
779
00:58:55,031 --> 00:58:56,324
แช จองฮี
780
00:58:57,158 --> 00:58:59,160
เธอและเธอเท่านั้น
781
00:59:02,872 --> 00:59:07,252
จึงสามารถพูดได้ว่าฉันจำทุกอย่างได้
782
00:59:09,087 --> 00:59:11,923
ระลึกถึงความรักในชีวิตของคุณ
783
00:59:12,882 --> 00:59:15,802
หมายความว่าคุณจำทุกอย่างได้
784
00:59:21,266 --> 00:59:22,308
ฉันเห็น.
785
00:59:30,358 --> 00:59:31,276
นายคัง.
786
00:59:32,318 --> 00:59:33,570
ลา.
787
00:59:34,153 --> 00:59:35,071
ลาก่อน.
788
00:59:36,447 --> 00:59:37,740
ดูแล.
789
01:00:13,568 --> 01:00:15,695
มานี่หน่อยลูกหมา!
790
01:00:32,378 --> 01:00:35,381
นายคังก็จากไป
791
01:00:36,591 --> 01:00:37,592
คุณสบายดีไหม?
792
01:00:38,801 --> 01:00:40,803
ฉันพนันได้เลยว่าเขาเติบโตกับคุณมาก
793
01:00:41,429 --> 01:00:45,600
เขาหลงรักนางแชอย่างสุดซึ้ง
794
01:00:47,226 --> 01:00:48,353
แต่นางแช.
795
01:00:49,395 --> 01:00:51,564
โดยไม่รู้เรื่องนี้มาทั้งชีวิตของเธอ
796
01:00:52,815 --> 01:00:54,275
นั่นทำให้ใจฉันแตกสลายจริงๆ
797
01:00:55,735 --> 01:00:56,903
ฉันบอกคุณแล้ว.
798
01:00:57,695 --> 01:01:00,782
หากคุณบันทึกการพูดว่า "ขอบคุณ"
“ฉันขอโทษ” หรือ “ฉันรักเธอ”
799
01:01:00,865 --> 01:01:02,617
คุณจะเสียใจในภายหลัง
800
01:01:03,576 --> 01:01:06,079
ถ้าไม่อยากเสียใจทีหลัง
801
01:01:06,162 --> 01:01:07,997
แสดงความรู้สึกของคุณในขณะที่คุณสามารถทำได้
802
01:01:14,712 --> 01:01:15,630
เกิดอะไรขึ้น?
803
01:01:19,133 --> 01:01:21,803
ฉันจะไม่เสียใจเลย...
804
01:01:23,179 --> 01:01:26,432
ใช่ ฉันรู้
คุณไม่ใช่คนที่จะเสียใจในภายหลัง
805
01:01:26,516 --> 01:01:28,017
...เพราะว่าผมจะเล่าให้ฟังตอนนี้
806
01:01:30,311 --> 01:01:31,312
อะไร
807
01:01:34,190 --> 01:01:35,108
ฉันอยากจะบอกคุณ
808
01:01:36,234 --> 01:01:37,318
ฉันรู้สึกอย่างไร
809
01:01:38,653 --> 01:01:39,904
ตอนนี้.
810
01:02:07,849 --> 01:02:09,475
ลูกหมา!
811
01:02:10,601 --> 01:02:11,853
ลูกหมา?
812
01:02:13,980 --> 01:02:15,148
ไม่มีทาง.
813
01:02:17,150 --> 01:02:18,401
เล่นกับฉัน.
814
01:02:20,945 --> 01:02:22,029
คุณชื่ออะไร?
815
01:02:24,282 --> 01:02:27,034
ทำไมเขาถึงพูดไม่จบ?
816
01:02:27,118 --> 01:02:28,286
ฉันอยากรู้อยากเห็นมาก
817
01:02:28,995 --> 01:02:30,329
ก็ได้ ไปเถอะ
818
01:02:32,707 --> 01:02:34,083
คุณน่ารัก.
819
01:02:43,885 --> 01:02:46,804
ขอบคุณจองฮุย
820
01:02:58,900 --> 01:03:00,026
{\an8}มีเรื่องอะไรเหรอ?
821
01:03:00,109 --> 01:03:02,653
{\an8}ฉันกำลังจะตาย
เพราะฉันมีคำถามมากมาย
822
01:03:02,737 --> 01:03:03,696
{\an8}ฉันจำไม่ได้
823
01:03:03,780 --> 01:03:05,490
{\an8}นักเรียนชั้นประถมศึกษา
มีรายงานว่าสูญหาย
824
01:03:05,573 --> 01:03:07,116
{\an8}เขาเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1
เขาสวมรองเท้าบูทกันฝนสีเหลือง
825
01:03:07,200 --> 01:03:09,243
{\an8}เด็กชายสวมรองเท้าบูทกันฝนสีเหลือง
826
01:03:09,327 --> 01:03:11,746
{\an8}- ฉันจะได้เจอพ่อกับแม่เร็วๆ นี้ไหม?
- กรุณาตามหาเขาให้เจอ!
827
01:03:11,829 --> 01:03:14,832
{\an8}ลูกกอล์ฟเหรอ? มันอาจจะเป็นเช่นนั้น
เบาะแสสำคัญเกี่ยวกับสถานที่ที่เขาเสียชีวิต
828
01:03:14,916 --> 01:03:16,250
{\an8}ฉันพบว่าเด็กคนนี้คือใคร
829
01:03:17,710 --> 01:03:19,545
{\an8}คุณชาย ระวัง!
830
01:03:19,629 --> 01:03:21,172
{\an8}ตื่นสิ!
831
01:03:21,255 --> 01:03:26,177
{\an8}แปลคำบรรยายโดย: อึนจิน เอริกา คิม