1
00:00:50,049 --> 00:00:52,469
ตัวเลข เหตุการณ์ สถานที่ทั้งหมด
องค์กรและองค์กรอื่นๆ เป็นสิ่งสมมติ

2
00:00:52,552 --> 00:00:54,971
นักแสดงเด็กและสัตว์ถูกถ่ายทำ
ปลอดภัยตามแนวทาง

3
00:00:55,055 --> 00:00:57,974
{\an8}สำนักงานอัยการสูงสุดของกรุงโซล

4
00:00:59,726 --> 00:01:01,978
{\an8}คุณรู้จักกันได้ยังไง
กับนายจอน ซังโฮ?

5
00:01:04,439 --> 00:01:06,775
{\an8}เขาเป็นลูกค้าของฉัน

6
00:01:07,358 --> 00:01:08,443
{\an8}คุณเป็นทนายความของเขาเหรอ?

7
00:01:09,527 --> 00:01:11,279
{\an8}คุณปกป้องเขาเพื่ออะไร?

8
00:01:11,362 --> 00:01:12,489
{\an8}นั่น...

9
00:01:14,741 --> 00:01:18,745
{\an8}ฉันไม่สามารถเปิดเผยได้
เนื่องจากหน้าที่ของฉันในการรักษาความลับ

10
00:01:22,999 --> 00:01:25,919
แล้วคุณเป็นคนแรกเมื่อไหร่
รู้จักกับเขาเหรอ?

11
00:01:26,753 --> 00:01:28,922
ไม่นานมานี้.

12
00:01:30,006 --> 00:01:34,385
คุณกำลังพูด
มันเป็นเพียงก่อนที่เขาจะตายเหรอ?

13
00:01:35,345 --> 00:01:36,346
ชนิด.

14
00:01:40,517 --> 00:01:43,728
คุณชินคุณกำลังเล่นเกมกับฉันอยู่หรือเปล่า?

15
00:01:47,106 --> 00:01:48,650
<i>ทนายความของลูกเขยของฉัน?</i>

16
00:01:49,651 --> 00:01:52,654
ดูเหมือนว่าคุณจอนจะยังเก็บเขาไว้
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

17
00:01:53,780 --> 00:01:55,824
นั่นเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉันโดยสิ้นเชิง

18
00:01:55,907 --> 00:01:59,994
ฉันเห็นร่องรอยของเขา
ที่สำนักงานทนายความ

19
00:02:00,078 --> 00:02:03,164
ฉันเปรียบเทียบกับลายมือของเขา
ที่ห้องทดลอง และมันก็ดูเหมือนเดิม

20
00:02:03,248 --> 00:02:07,669
เขามีนิสัยชอบเขียนบนผนัง
หรือที่ใดก็ได้เพื่อพิสูจน์สิ่งที่สงสัยเขา

21
00:02:09,170 --> 00:02:10,171
ตอนนี้บอกฉัน

22
00:02:10,672 --> 00:02:12,924
ทำไมทนายลูกเขยของฉันถึงทำแบบนั้น
มานี่เหรอ?

23
00:02:13,007 --> 00:02:14,175
ทำไมเขาถึงไปอาละวาด?

24
00:02:14,759 --> 00:02:16,469
โอ้นั่น

25
00:02:17,637 --> 00:02:19,305
ฉันคิดว่าเขามีปัญหาทางจิต

26
00:02:20,306 --> 00:02:23,518
เขาเห็นและได้ยินสิ่งต่าง ๆ

27
00:02:25,603 --> 00:02:27,021
ถ้าคุณจะฟ้องเขา ผมสามารถ...

28
00:02:27,814 --> 00:02:29,107
ไม่

29
00:02:29,190 --> 00:02:31,317
ตัวอย่างที่สองของซูจอง
ปวดหัวก็พอแล้ว

30
00:02:31,901 --> 00:02:33,153
อย่าเพิ่มมากขึ้นไปกว่านี้

31
00:02:35,697 --> 00:02:36,698
แน่นอน.

32
00:02:55,091 --> 00:02:56,593
มันสายแล้ว เรียกมันว่าที่นี่

33
00:02:56,676 --> 00:02:58,845
ทำไมคุณไม่บอกฉัน
ว่างานวิจัยของคุณจอนเป็น

34
00:02:58,928 --> 00:03:02,891
เกี่ยวกับการพัฒนาวิธีการรักษา
สำหรับโรคคอนเชลโลของภรรยาคุณเหรอ?

35
00:03:02,974 --> 00:03:04,017
นั่น...

36
00:03:04,726 --> 00:03:07,061
ไม่เกี่ยวข้องกับกรณีนี้

37
00:03:07,145 --> 00:03:08,605
ตามคำบอกเล่าของคนรอบข้าง

38
00:03:09,647 --> 00:03:12,775
มิสเตอร์จอนต้องการยกเลิกการวิจัย

39
00:03:13,401 --> 00:03:14,402
นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ?

40
00:03:14,485 --> 00:03:15,612
ใครพูดเรื่องเช่นนี้?

41
00:03:17,363 --> 00:03:21,075
ถ้าเป็นเรื่องจริงก็อาจจะดูได้
เป็นแรงจูงใจอันทรงพลังในการฆาตกรรม

42
00:03:29,792 --> 00:03:31,836
<i>ตอนนี้ก็ผ่านมา 17 ปีแล้ว</i>

43
00:03:34,005 --> 00:03:37,091
- ที่รัก ซุปพร้อมแล้ว
- ตกลง.

44
00:03:48,019 --> 00:03:51,814
ภาคเกาหลีก็ยากหน่อย
แต่ฉันสามารถจัดการทุกสิ่งทุกอย่างได้

45
00:03:53,650 --> 00:03:55,026
ทำไมไม่เรียนแบบส่วนตัวล่ะ?

46
00:03:55,109 --> 00:03:56,444
ฉันไม่ต้องการ

47
00:03:57,862 --> 00:03:58,863
หรือ...

48
00:04:01,115 --> 00:04:02,116
ทำไมฉันไม่ช่วยคุณล่ะ?

49
00:04:03,117 --> 00:04:04,118
นั่นแย่กว่านั้น

50
00:04:08,289 --> 00:04:10,250
ที่รัก คุณสบายดีไหม?

51
00:04:12,794 --> 00:04:14,379
ฉันสบายดี.

52
00:04:14,462 --> 00:04:16,130
อาจเป็นเพราะฉันนอนไม่หลับมาก

53
00:04:16,214 --> 00:04:17,840
ไปหาหมอไม่ได้เหรอ?

54
00:04:18,424 --> 00:04:20,468
สัปดาห์นี้เป็นครั้งที่สามแล้ว

55
00:04:29,644 --> 00:04:31,521
ผลสแกน MRI แจ้งว่า...

56
00:04:31,604 --> 00:04:33,273
<i>นั่นคือจุดเริ่มต้น</i>

57
00:04:37,110 --> 00:04:39,862
<i>โรคของเธอทำลายครอบครัวของเรา</i>

58
00:04:39,946 --> 00:04:40,947
ที่รัก.

59
00:04:42,949 --> 00:04:43,950
แม่.

60
00:04:48,454 --> 00:04:52,917
<i>ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฉันพาเธอไปที่
แพทย์ที่ดีที่สุดในการค้นหาแนวทางแก้ไขที่ดีที่สุด</i>

61
00:04:53,001 --> 00:04:54,419
<i>แต่ไม่มีอะไรทำงาน</i>

62
00:04:57,171 --> 00:04:59,299
<i>ถึงกระนั้น ฉันก็ไม่ยอมแพ้</i>

63
00:05:02,010 --> 00:05:05,847
<i>ตั้งแต่ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์
ฉันตัดสินใจที่จะแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง</i>

64
00:05:07,807 --> 00:05:10,268
<i>ฉันอยากจะช่วยภรรยาของฉัน
ด้วยความสามารถของฉันเอง</i>

65
00:05:43,676 --> 00:05:45,344
มาเมื่อไหร่ครับพ่อ?

66
00:05:45,428 --> 00:05:46,679
ซูจอง.

67
00:05:48,181 --> 00:05:49,432
พระเจ้าไม่มีอยู่จริง

68
00:05:51,392 --> 00:05:52,935
อะไรจะช่วยแม่ของคุณได้

69
00:05:53,936 --> 00:05:55,146
เป็นเพียงวิทยาศาสตร์เท่านั้น

70
00:06:18,628 --> 00:06:21,214
<i>ความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้ฉันวิตกกังวล</i>

71
00:06:26,302 --> 00:06:27,678
<i>และฉันก็ตระหนัก</i>

72
00:06:28,429 --> 00:06:30,807
<i>ว่าฉันต้องการใครสักคนที่ดีกว่าฉัน</i>

73
00:06:32,266 --> 00:06:34,894
นั่นคือคุณจอน ซังโฮ ใช่ไหม?

74
00:06:37,772 --> 00:06:41,400
แต่เขาเรียกร้องให้หยุดการวิจัย

75
00:06:42,401 --> 00:06:45,696
คุณต้องเกลียดเขามากพอที่จะฆ่าเขา
นายคิม แทจุน.

76
00:07:23,401 --> 00:07:24,402
77
อัยการคิม.

77
00:07:24,485 --> 00:07:25,695
ใช่?

78
00:07:25,778 --> 00:07:27,780
ผลการวิเคราะห์ทางนิติเวชออกแล้ว

79
00:07:28,906 --> 00:07:31,826
ลายนิ้วมือของชินอีรัง
พบอยู่ในถุงมือ

80
00:07:31,909 --> 00:07:35,288
มันผิดเวลาโดยประมาณของจอน ซังโฮมาก
แห่งความตายด้วย

81
00:07:36,164 --> 00:07:39,417
พวกเขาถือว่าลายนิ้วมือเป็น
ตั้งแต่ตอนที่เขาขุดศพขึ้นมา

82
00:07:39,500 --> 00:07:44,088
นี่หมายความว่าชินอิรังคือ
เป็นเพียงผู้ค้นพบศพคนแรกเท่านั้นหรือ?

83
00:07:45,173 --> 00:07:46,466
เท่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ใช่

84
00:07:48,718 --> 00:07:51,304
เขาขึ้นไปบนภูเขา
และพบศพด้วยตัวเองหรือ?

85
00:07:52,638 --> 00:07:54,056
ใครเป็นคนทำรายงาน?

86
00:07:54,140 --> 00:07:56,476
มันเป็นการโทรฉุกเฉิน

87
00:07:56,559 --> 00:07:58,186
แต่ใครเป็นผู้รายงานเรื่องนี้ไม่ทราบ

88
00:08:08,613 --> 00:08:09,614
จอน ซังโฮ?

89
00:08:10,823 --> 00:08:11,949
เขาทำมันได้อย่างไร?

90
00:08:16,037 --> 00:08:17,538
จะต้องมีบางสิ่งบางอย่าง

91
00:08:27,131 --> 00:08:29,091
ฉันรวบรวมและตรวจสอบแล้ว
ภาพทั้งหมดภายในหนึ่งกิโลเมตร

92
00:08:29,175 --> 00:08:31,302
โชคดีที่คุณไม่ถูกจับ

93
00:08:32,220 --> 00:08:33,721
ถึงกระนั้นฉันก็ยุติมันทั้งหมด

94
00:08:34,805 --> 00:08:35,806
งานดี.

95
00:08:38,309 --> 00:08:39,310
โอ้ใช่แล้ว

96
00:08:40,311 --> 00:08:41,646
หางชินอิรังอยู่พักหนึ่ง

97
00:08:42,230 --> 00:08:43,231
ครับท่าน.

98
00:08:54,033 --> 00:08:56,911
คุณจะถูกขอให้กลับมาอีกครั้งเร็วๆ นี้

99
00:08:57,537 --> 00:09:00,248
เปิดโทรศัพท์ของคุณไว้
และพร้อมรับสายได้ตลอดเวลา

100
00:09:00,831 --> 00:09:02,166
ตกลง.

101
00:09:08,422 --> 00:09:10,925
- ฉันรัง.
- ฉันรัง. คุณสบายดีไหม?

102
00:09:14,428 --> 00:09:15,429
แม่?

103
00:09:16,889 --> 00:09:19,892
คุณควรมีเต้าหู้ขาวบริสุทธิ์
เพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ดี

104
00:09:19,976 --> 00:09:20,977
แต่ร้านยังไม่เปิด

105
00:09:21,060 --> 00:09:22,311
วันนี้นมถั่วเหลือง
ต้นฉบับ

106
00:09:23,104 --> 00:09:24,855
ฉันรู้สึกหิวอยู่แล้ว

107
00:09:25,523 --> 00:09:26,524
ขอบใจนะบงซู

108
00:09:27,233 --> 00:09:29,485
ฉันซื้อมาทุกชนิด ดังนั้นดื่มให้หมดตามที่คุณต้องการ

109
00:09:29,569 --> 00:09:31,445
อันนี้อบอุ่น

110
00:09:34,574 --> 00:09:36,867
ยังไงก็ตามคุณไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ
ในรถเหรอ?

111
00:09:38,035 --> 00:09:40,663
ทำไมคุณถึง? คุณควรรอที่บ้านนะ

112
00:09:40,746 --> 00:09:42,707
ฉันทำไม่ได้
เมื่อลูกชายของฉันอยู่ที่ไหนสักแห่งที่เย็น

113
00:09:43,374 --> 00:09:46,544
บงซู ฉันมีที่ที่จะไปกับอีรัง

114
00:09:46,627 --> 00:09:48,129
กลับไปอยู่กับพ่อ..

115
00:09:48,212 --> 00:09:49,338
ตกลง.

116
00:09:49,422 --> 00:09:52,425
เรากำลังจะไปที่ไหนสักแห่ง? ที่ไหน?

117
00:09:52,508 --> 00:09:53,801
คุณจะรู้เมื่อเราไปถึงที่นั่น

118
00:10:06,147 --> 00:10:07,148
- มีบ้าง
- ฉันสบายดี.

119
00:10:07,231 --> 00:10:09,108
- ไม่เป็นไร.
- ไม่ ขอบคุณ.

120
00:10:14,405 --> 00:10:16,115
เรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร?

121
00:10:16,198 --> 00:10:18,618
คุณกำลังทำให้ฉันกลัว.

122
00:10:21,078 --> 00:10:22,121
แม่.

123
00:10:24,498 --> 00:10:26,167
ฉันรู้ตั้งแต่เริ่มต้น

124
00:10:26,751 --> 00:10:28,836
มันก็ไม่ได้ดูแย่,

125
00:10:28,919 --> 00:10:32,506
ข้าพเจ้าจึงถามพระสงฆ์และบงซู
เพื่อช่วยเหลือคุณ

126
00:10:33,257 --> 00:10:34,842
แต่นี่ไม่ถูกต้อง

127
00:10:34,925 --> 00:10:37,595
มีอะไรผิดปกติกับคุณแม่? หยุดมัน.

128
00:10:37,678 --> 00:10:39,722
ฉันควรจะทำสิ่งนี้ตั้งแต่แรก

129
00:10:40,514 --> 00:10:43,309
ฉันควรจะเผาพวกมันทั้งหมด
เมื่อฉันค้นพบมัน

130
00:10:43,392 --> 00:10:46,937
แม่คะ นี่คือห้องทำงานของฉัน นี่คืองานของฉัน

131
00:10:47,021 --> 00:10:48,564
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับคุณ?

132
00:10:49,565 --> 00:10:51,734
เกิดอะไรขึ้นถ้าคุณได้รับบาดเจ็บ?

133
00:10:53,778 --> 00:10:56,238
นั่นจะไม่เกิดขึ้น
ฉันจะไม่ได้รับบาดเจ็บ

134
00:10:58,949 --> 00:11:00,409
เกิดอะไรขึ้นถ้าคุณทำร้ายใครบางคน?

135
00:11:00,493 --> 00:11:01,494
ฉันจะไม่.

136
00:11:02,119 --> 00:11:03,496
ฉันสาบานว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก

137
00:11:03,579 --> 00:11:05,247
คุณจะมั่นใจได้อย่างไร?

138
00:11:05,331 --> 00:11:06,499
เพราะมันคือทั้งหมด...

139
00:11:09,126 --> 00:11:10,419
ความผิดของฉัน

140
00:11:11,879 --> 00:11:13,130
อะไร

141
00:11:14,882 --> 00:11:18,511
ฉันโกหกซังโฮเกี่ยวกับการพิจารณาคดี

142
00:11:19,470 --> 00:11:22,056
ในกรณีที่เขาหลุดการควบคุม
และสิ่งต่างๆ ก็ซับซ้อน

143
00:11:23,099 --> 00:11:25,559
ฉันซ่อนความจริงจากเขา

144
00:11:26,852 --> 00:11:28,938
อย่าว่าแต่โดนฆ่าเลย

145
00:11:29,021 --> 00:11:32,108
เขาพบว่ามีคนเดียวเท่านั้น
การฟังเขากำลังหลอกเขา

146
00:11:33,859 --> 00:11:35,903
ฉันจินตนาการได้ว่าเขาโกรธแค่ไหน

147
00:11:35,986 --> 00:11:37,822
นั่นไม่ใช่ความผิดของคุณ

148
00:11:38,781 --> 00:11:41,700
คุณไม่ได้มีไว้สำหรับงานประเภทนี้
ในตอนแรก

149
00:11:41,784 --> 00:11:42,868
ถ้าไม่ใช่ฉัน...

150
00:11:44,161 --> 00:11:46,539
ถ้าไม่ใช่ฉัน
ใครจะฟังเรื่องราวของพวกเขาบ้าง?

151
00:11:48,416 --> 00:11:50,876
- ฉันรัง.
- ในห้องขังฉันหยุดคิด...

152
00:11:53,129 --> 00:11:54,964
ว่าเหตุใดชีวิตฉันถึงพลิกผันเช่นนี้

153
00:11:56,215 --> 00:11:58,175
มันเริ่มจะเลอะเทอะตรงไหน

154
00:11:58,259 --> 00:12:01,846
และฉันได้ทำผิดอะไรไปบ้าง
สมควรได้รับงานที่ยากลำบากเช่นนี้

155
00:12:01,929 --> 00:12:03,013
แต่แล้ว

156
00:12:03,806 --> 00:12:07,560
ฉันตระหนักว่าความสุขที่ฉันได้รับ
จากทั้งกังพุงและซูอา

157
00:12:08,519 --> 00:12:11,522
ใหญ่กว่ามาก
กว่าความยากลำบากที่ข้าพเจ้าเผชิญ

158
00:12:13,357 --> 00:12:15,484
แทนที่จะเป็นเงิน ชื่อเสียง
หรืออะไรทำนองนั้น

159
00:12:16,652 --> 00:12:19,155
ฉันรู้ว่ามันมีค่าแค่ไหน
เพื่อช่วยจิตวิญญาณ

160
00:12:19,989 --> 00:12:22,241
และฉันโชคดีแค่ไหน

161
00:12:22,324 --> 00:12:26,203
เพื่อที่จะสามารถช่วยพวกเขาได้

162
00:12:35,504 --> 00:12:36,547
ดังนั้น

163
00:12:38,257 --> 00:12:40,134
คุณจะทำต่อเหรอ?

164
00:12:43,095 --> 00:12:44,096
ใช่.

165
00:12:45,639 --> 00:12:46,640
ฉันต้องการ.

166
00:12:48,058 --> 00:12:49,059
ฉันจะทำมัน.

167
00:12:57,026 --> 00:12:58,611
แค่คุณตามใคร?

168
00:13:01,363 --> 00:13:03,365
แล้วถ้าเกิดเรื่องเมื่อวานล่ะ.
เกิดขึ้นอีกครั้งเหรอ?

169
00:13:03,866 --> 00:13:04,867
จากนั้น

170
00:13:05,868 --> 00:13:07,495
ฉันจะทำตามที่คุณพูด

171
00:13:07,578 --> 00:13:10,372
คุณแน่ใจเหรอ?
คุณสามารถยุติเรื่องนี้ได้จริงหรือ?

172
00:13:10,456 --> 00:13:11,457
ใช่.

173
00:13:12,333 --> 00:13:15,252
ฉันจะเผาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเอง

174
00:13:21,509 --> 00:13:22,510
ระวังตัวด้วยนะ โอเค?

175
00:13:23,719 --> 00:13:28,557
คุณต้องไม่ทำให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บ
หรือทำร้ายผู้อื่น เข้าใจแล้ว?

176
00:13:29,183 --> 00:13:30,184
ตกลง.

177
00:13:31,519 --> 00:13:33,521
ฉันจะระมัดระวังให้มาก

178
00:13:35,105 --> 00:13:36,357
ฉันสัญญา.

179
00:14:03,592 --> 00:14:04,802
ไม่ต้องกังวล.

180
00:14:06,929 --> 00:14:08,264
ฉันไม่เหมือนพ่อ

181
00:14:18,023 --> 00:14:19,817
ขอขอบคุณคุณทนาย.

182
00:14:22,570 --> 00:14:23,821
อย่าพูดอย่างนั้น

183
00:14:24,780 --> 00:14:26,282
ฉันคือคนที่เสียใจ

184
00:14:27,032 --> 00:14:28,325
และรู้สึกขอบคุณด้วย

185
00:14:30,953 --> 00:14:32,204
อย่างไรก็ตาม

186
00:14:33,122 --> 00:14:35,249
คุณคิดไหม
ผู้ร้ายคือพ่อตาของคุณเหรอ?

187
00:14:35,833 --> 00:14:37,877
นั่นเป็นเหตุผลที่คุณไปหาเขาเหรอ?

188
00:14:37,960 --> 00:14:40,421
อะไรทำให้คุณมีความคิดเช่นนี้?

189
00:14:43,924 --> 00:14:45,885
มันยากไหมที่จะบอกฉัน?

190
00:14:45,968 --> 00:14:48,512
ฉันไม่ได้พยายามที่จะซ่อนมัน

191
00:14:49,763 --> 00:14:50,890
แต่ฉันอยากตรวจสอบมัน

192
00:14:52,141 --> 00:14:53,601
กับซูจองก่อน

193
00:14:54,560 --> 00:14:56,437
และเมื่อฉันแน่ใจแล้ว

194
00:14:57,021 --> 00:14:58,522
ฉันจะบอกคุณทุกอย่าง

195
00:15:00,649 --> 00:15:03,903
คุณอยากพบเธอไหม?
เธอถูกขังอยู่ในศูนย์กักกัน

196
00:15:06,363 --> 00:15:07,948
ฉันไม่คิดว่ามันเป็นความคิดที่ดี

197
00:15:09,074 --> 00:15:12,912
ถ้าคุณเห็นเธอ
คุณจะสูญเสียความสงบอย่างแน่นอน

198
00:15:12,995 --> 00:15:15,789
แล้วเรื่องวุ่นวายเมื่อวานก็อาจเกิดขึ้นอีก

199
00:15:16,707 --> 00:15:17,958
ขวา.

200
00:15:18,751 --> 00:15:21,170
ฉันจะถามเธอในนามของคุณ

201
00:15:22,046 --> 00:15:23,881
บอกฉันทั้งหมดที่คุณต้องการถามเธอ

202
00:15:24,465 --> 00:15:26,592
แล้วฉันล่ะ?

203
00:15:27,760 --> 00:15:31,805
แน่นอนคุณจะรออยู่ข้างนอก
เพื่อที่คุณจะได้ไม่ครอบครองฉัน

204
00:15:31,889 --> 00:15:33,891
ที่ไหนสักแห่งเท่าที่คุณสามารถ

205
00:15:33,974 --> 00:15:35,100
ขวา.

206
00:15:35,684 --> 00:15:36,685
ห่างไกล.

207
00:15:37,895 --> 00:15:38,896
ขวา.

208
00:15:40,481 --> 00:15:41,649
สวัสดี

209
00:15:45,903 --> 00:15:46,946
อัยการคิม.

210
00:15:51,367 --> 00:15:52,868
ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องคุณ

211
00:15:52,952 --> 00:15:53,953
ตอบผมก่อน.

212
00:15:54,620 --> 00:15:57,623
ฉันได้ยินมาว่าคุณพาครอบครัวทนายชินไป
ไปที่บ้านของนายคิม

213
00:15:57,706 --> 00:15:58,874
เกิดอะไรขึ้น

214
00:15:58,958 --> 00:16:01,251
ฉันไม่สามารถอธิบายได้โดยสุจริต

215
00:16:02,169 --> 00:16:03,420
บางทีฉันอาจจะถูกกวาดล้างไปในขณะนั้น

216
00:16:03,504 --> 00:16:06,423
คุณไม่ใช่คนที่จะโดนกวาดล้าง
ในตอนนี้ คุณอยู่หรือเปล่า?

217
00:16:08,008 --> 00:16:11,136
มีการกำหนดวันสอบสวนหรือไม่
เพื่อคุณคิมซูจองเหรอ?

218
00:16:12,137 --> 00:16:13,472
จะไม่มีการสอบสวน

219
00:16:13,555 --> 00:16:15,391
เธอปฏิเสธที่จะทำ

220
00:16:16,016 --> 00:16:18,102
กำแพงกำลังปิดทับเธออยู่

221
00:16:18,185 --> 00:16:19,853
ฉันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

222
00:16:20,646 --> 00:16:21,647
เอาชนะฉัน

223
00:16:23,023 --> 00:16:26,026
ฉันต้องการรายชื่อผู้ต้องสงสัย
วัสดุเคส

224
00:16:26,110 --> 00:16:28,654
และรายงานการชันสูตรพลิกศพของนายจอน

225
00:16:28,737 --> 00:16:32,199
ฉันกำลังยื่นคำร้องอย่างเป็นทางการ
ในฐานะทนายความของนางสาวคิม

226
00:16:38,831 --> 00:16:39,832
สวัสดี?

227
00:16:39,915 --> 00:16:42,376
ทนายชินเพิ่งเข้ามา
ศูนย์กักกันกรุงโซล

228
00:16:42,459 --> 00:16:43,794
ทำไม

229
00:16:43,877 --> 00:16:46,588
คิม ซูจอง ภรรยาของจอน ซังโฮ
ถูกล็อคอยู่ที่นี่

230
00:16:49,174 --> 00:16:50,968
คุณรู้จักยามที่นั่นบ้างไหม?

231
00:17:15,451 --> 00:17:18,120
ฉันหวังว่าคุณจะสบายดี ใช่.

232
00:17:18,954 --> 00:17:20,581
ไม่ต้องกังวล.

233
00:17:20,664 --> 00:17:22,833
การบันทึกเป็นเรื่องง่าย

234
00:17:28,464 --> 00:17:29,465
นั่นคืออะไร?

235
00:17:35,387 --> 00:17:37,306
นักโทษ 1,023 คิมซูจอง

236
00:17:41,310 --> 00:17:42,394
ปากกาของฉันหายไปไหน?

237
00:17:44,063 --> 00:17:46,023
เอ้ย บางทีฉันลืมเอามันมา

238
00:17:46,690 --> 00:17:47,733
นายทนาย.

239
00:17:47,816 --> 00:17:49,735
คุณกำลังทำอะไรที่นี่? ออกไป.

240
00:17:50,527 --> 00:17:52,112
เรามีปัญหาหรือไม่?

241
00:17:53,989 --> 00:17:56,867
ไม่เลย

242
00:17:56,950 --> 00:17:59,453
- ผู้ชายคนนี้--
- ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันแล้วไปซะ

243
00:18:00,996 --> 00:18:02,164
ฉันต้องอยู่ที่นี่

244
00:18:02,247 --> 00:18:05,626
เป็นกฎของเราที่จะมีการเยี่ยมชมทั่วไป
พร้อมด้วยยาม

245
00:18:05,709 --> 00:18:08,962
โอ้ นี่ไม่ใช่การเยี่ยมเยียนทั่วไป

246
00:18:09,588 --> 00:18:10,589
ฉันเป็นทนายความ

247
00:18:11,340 --> 00:18:12,466
ฉันเห็น.

248
00:18:12,549 --> 00:18:15,928
ฉันเขียนมันไว้ในคำขอเยี่ยมชมด้วย

249
00:18:16,011 --> 00:18:19,932
โอ้ ฉันเดาว่าฉันพลาดส่วนนั้นไป

250
00:18:21,850 --> 00:18:24,144
คุณจะทิ้งฉันไว้คนเดียวตอนนี้เหรอ?

251
00:18:25,604 --> 00:18:26,855
แน่นอน.

252
00:18:26,939 --> 00:18:28,065
รอ.

253
00:18:30,901 --> 00:18:32,736
นั่น...

254
00:18:34,905 --> 00:18:37,825
มะ-แล้วไงล่ะ?

255
00:18:39,034 --> 00:18:40,452
ฉันขอยืมมันได้ไหม?

256
00:18:41,036 --> 00:18:43,288
ฉันจะแน่ใจว่าจะคืนมันให้กับคุณ
เมื่อฉันจากไป

257
00:18:44,414 --> 00:18:45,874
ใช่ ขอบคุณ--

258
00:18:45,958 --> 00:18:47,417
ฉันหมายถึง...

259
00:18:47,501 --> 00:18:50,671
โปรดแน่ใจว่าคุณส่งคืนให้ฉัน

260
00:18:50,754 --> 00:18:52,840
แน่นอน.

261
00:18:52,923 --> 00:18:54,049
ตกลง.

262
00:19:07,062 --> 00:19:08,063
ไม่นะ.

263
00:19:14,528 --> 00:19:15,529
ฉันได้ยิน...

264
00:19:19,950 --> 00:19:23,078
{\an8}คุณพบศพสามีของฉันแล้ว

265
00:19:24,746 --> 00:19:26,498
{\an8}เป็นเขาจริงๆเหรอ?

266
00:19:29,334 --> 00:19:31,295
{\an8}นั่นใช่สามีฉันจริงๆ ซังโฮเหรอ?

267
00:19:33,005 --> 00:19:34,006
{\an8}ใช่

268
00:19:35,090 --> 00:19:38,552
{\an8}น่าเสียดายที่เป็นคุณจอน ซังโฮ

269
00:19:40,179 --> 00:19:41,638
{\an8}เป็นเขาจริงๆ...

270
00:19:47,769 --> 00:19:48,770
นายทนาย.

271
00:19:59,239 --> 00:20:01,283
{\an8}เขาไม่ได้ทำอะไรผิด

272
00:20:02,659 --> 00:20:06,413
ถ้าเขาไม่แต่งงานกับฉัน เขาก็จะ
อยู่อย่างมีความสุขในฐานะนักวิทยาศาสตร์ที่ประสบความสำเร็จ

273
00:20:07,789 --> 00:20:11,043
เขาเสียชีวิตเพราะเขาโชคร้ายพอ
ที่จะแต่งงานกับคนอย่างฉัน

274
00:20:15,172 --> 00:20:17,674
ฉันรู้สึกเสียใจกับเขามาก

275
00:20:34,358 --> 00:20:35,609
{\an8}ทนายชิน?

276
00:20:36,985 --> 00:20:38,320
{\an8}คุณร้องไห้ทำไม?

277
00:20:49,539 --> 00:20:50,540
{\an8}ซูจอง.

278
00:20:52,834 --> 00:20:53,835
ขออนุญาต?

279
00:20:56,255 --> 00:20:57,381
{\an8}ฉันเอง ซังโฮ

280
00:21:00,926 --> 00:21:02,135
{\an8}สามีของคุณ

281
00:21:03,387 --> 00:21:04,429
{\an8}จอน ซังโฮ

282
00:21:07,557 --> 00:21:08,809
{\an8}คุณกำลังพูดอะไร?

283
00:21:09,935 --> 00:21:11,019
{\an8}คุณเสียสติหรือเปล่า?

284
00:21:12,354 --> 00:21:14,231
{\an8}ขออภัย

285
00:21:14,815 --> 00:21:16,316
- อารักขา.
- ฉันหิวมาก

286
00:21:18,694 --> 00:21:20,112
<i>ฉันหิวมาก</i>

287
00:21:21,363 --> 00:21:24,866
จู่ๆ ฉันก็รู้สึกหิวมาก

288
00:21:31,331 --> 00:21:32,332
ฉันก็หิวเหมือนกัน

289
00:21:35,252 --> 00:21:38,588
ดูเหมือนทุกคนจะหิว
เราควรกินอะไรสักอย่างไหม?

290
00:21:38,672 --> 00:21:40,132
ฟังดูดี.

291
00:21:40,215 --> 00:21:41,258
เราควรจะมีอะไรบ้าง?

292
00:21:41,341 --> 00:21:43,468
<i>เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับฉัน
ที่จะพูดว่า "ฉันรักคุณ"</i>

293
00:21:44,428 --> 00:21:46,513
<i>แทนที่จะใช้คำว่า "ความรัก"</i>

294
00:21:46,596 --> 00:21:49,891
<i>"เผ็ดร้อน" กลายเป็นสัญญาณลับของเรา</i>

295
00:22:07,909 --> 00:22:09,494
เป็นคุณจริงๆเหรอซังโฮ?

296
00:22:09,578 --> 00:22:10,787
จูบแรกของเราก็คือ

297
00:22:11,747 --> 00:22:13,749
เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2561

298
00:22:14,875 --> 00:22:16,126
ในตู้เสื้อผ้าของบ้านฉัน

299
00:22:17,544 --> 00:22:19,296
เรารู้สึกตื่นเต้นที่จะเลือกวันที่ 2 มกราคม

300
00:22:19,379 --> 00:22:21,590
วันเกิดของไอแซค อาซิมอฟ
สำหรับวันแต่งงานของเรา

301
00:22:31,391 --> 00:22:34,978
{\an8}ฉันมองหาคุณมาก

302
00:22:35,062 --> 00:22:36,313
{\an8}ทำไม?

303
00:22:36,897 --> 00:22:39,941
{\an8}คุณคิดว่าฉันซ่อนการรักษาไว้หรือเปล่า
ก่อนที่ฉันจะตาย?

304
00:22:40,025 --> 00:22:41,568
{\an8}ไม่ใช่อย่างนั้น

305
00:22:43,445 --> 00:22:44,446
{\an8}ถูกต้อง

306
00:22:45,072 --> 00:22:46,073
{\an8}จริงๆ แล้ว

307
00:22:47,407 --> 00:22:49,701
{\an8}ฉันถูกดึงดูด
คุณรักครอบครัวของคุณมากแค่ไหน

308
00:22:50,410 --> 00:22:52,162
{\an8}ฉันยอมรับเลย

309
00:22:54,164 --> 00:22:57,584
<i>คุณเสียสละทุกสิ่งทุกอย่างของคุณ
สำหรับครอบครัวที่คุณรัก</i>

310
00:22:58,627 --> 00:23:00,045
<i>ฉันรู้สึกว่าฉันมีความสุข</i>

311
00:23:01,129 --> 00:23:03,215
<i>ถ้าฉันแต่งงานกับคนเช่นคุณ</i>

312
00:23:04,633 --> 00:23:05,634
<i>แต่</i>

313
00:23:06,635 --> 00:23:08,762
<i>ฉันไม่สามารถเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวของคุณได้
ในที่สุด</i>

314
00:23:08,845 --> 00:23:10,514
ทำไมเรายังไม่ได้รับข่าวดีเลย?

315
00:23:11,056 --> 00:23:13,058
ถ้ามันจบลงจะเป็นอย่างไร?

316
00:23:13,141 --> 00:23:15,227
อดทนหน่อยนะพ่อ

317
00:23:15,310 --> 00:23:16,812
เชื่อใจซังโฮเถอะ

318
00:23:16,895 --> 00:23:18,980
ฉันรอมาตลอด!

319
00:23:19,689 --> 00:23:22,400
ฉันแค่พูดเท่านั้น
เพราะยังไม่มีความคืบหน้า!

320
00:23:25,654 --> 00:23:27,155
<i>ถึงครอบครัวของคุณ</i>

321
00:23:28,115 --> 00:23:29,991
<i>ฉันเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่คุณเลือก</i>

322
00:23:31,284 --> 00:23:32,702
<i>เกินความจำเป็น</i>

323
00:23:34,287 --> 00:23:35,455
{\an8}ไม่

324
00:23:37,165 --> 00:23:38,625
{\an8}ฉันไม่ได้มาหาคุณ

325
00:23:39,459 --> 00:23:40,919
{\an8}เพียงเพราะการรักษา

326
00:23:45,132 --> 00:23:46,466
{\an8}เพียงแค่ถ้า

327
00:23:48,176 --> 00:23:50,095
{\an8}อย่างที่ตำรวจบอก...

328
00:23:53,348 --> 00:23:55,809
{\an8}คุณตายไปแล้วจริงๆ...

329
00:23:59,396 --> 00:24:02,482
{\an8}ฉันอยากบอกคุณว่าฉันรู้สึกอย่างไร
ด้วยวิธีใดก็ตามที่เป็นไปได้

330
00:24:02,566 --> 00:24:03,567
{\an8}หยุดโกหกได้แล้ว

331
00:24:06,111 --> 00:24:07,279
{\an8}พ่อของคุณฆ่าฉัน

332
00:24:08,989 --> 00:24:10,365
{\an8}คุณยังสารภาพเลย

333
00:24:11,366 --> 00:24:12,450
{\an8}อย่าโกหก

334
00:24:16,246 --> 00:24:19,291
{\an8}พ่อของฉันฆ่าคุณเหรอ?
คุณกำลังพูดถึงอะไร?

335
00:24:21,126 --> 00:24:24,504
{\an8}เมื่อฉันสารภาพ
ไม่ใช่เพราะเขาฆ่าคุณ

336
00:24:24,588 --> 00:24:25,714
{\an8}แล้ว...

337
00:24:28,258 --> 00:24:29,759
{\an8}ทำไมคุณถึงส่งตัวเองเข้ามา?

338
00:24:30,719 --> 00:24:32,304
{\an8}ไม่มีใครอยู่เพื่อพิสูจน์...

339
00:24:34,723 --> 00:24:38,101
{\an8}ว่าพ่ออยู่บ้าน
เมื่อการฆาตกรรมเกิดขึ้น

340
00:24:39,561 --> 00:24:42,147
{\an8}ถ้าเขาถูกจับ...

341
00:24:43,440 --> 00:24:45,066
{\an8}คุณก็รู้ดีพอแล้ว

342
00:24:46,234 --> 00:24:48,862
{\an8}แม่ต้องการพ่อทุกวินาที

343
00:24:48,945 --> 00:24:50,614
{\an8}คุณสารภาพสิ่งที่คุณไม่ได้ทำ

344
00:24:51,740 --> 00:24:53,283
{\an8}ด้วยเหตุผลไร้สาระขนาดนั้นเหรอ?

345
00:24:54,284 --> 00:24:55,535
{\an8}แล้วอูจูล่ะ?

346
00:24:56,286 --> 00:24:57,537
{\an8}ไม่มีเธอ อูจู...

347
00:24:58,872 --> 00:25:00,248
{\an8}อูจูต้องการคุณ!

348
00:25:01,082 --> 00:25:02,250
{\an8}อูจู...

349
00:25:04,836 --> 00:25:07,005
{\an8}อยู่ได้โดยไม่มีฉัน

350
00:25:10,008 --> 00:25:11,676
{\an8}แม่จะตายโดยไม่มีพ่อ

351
00:25:17,474 --> 00:25:19,226
{\an8}ฉันไม่มีทางเลือก

352
00:25:23,396 --> 00:25:24,981
{\an8}ฉันขอโทษ ซังโฮ

353
00:25:45,085 --> 00:25:46,962
ไงล่ะ ตาฉันแดงแล้ว

354
00:25:48,380 --> 00:25:49,506
ฉันเสียใจ.

355
00:25:50,298 --> 00:25:52,634
คุณไม่ควรมา

356
00:25:52,717 --> 00:25:53,927
ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่าทำ

357
00:25:54,010 --> 00:25:55,720
ฉันไม่ได้ตั้งใจ

358
00:25:57,097 --> 00:25:58,098
ปากกา.

359
00:25:59,057 --> 00:26:00,809
ปากกา

360
00:26:00,892 --> 00:26:02,269
โอ้ใช่แล้ว

361
00:26:02,352 --> 00:26:04,396
ฉันลืมคืนให้เขา

362
00:26:04,479 --> 00:26:06,106
มันไม่ใช่แค่ปากกา

363
00:26:06,189 --> 00:26:07,607
มันเป็นเครื่องบันทึก

364
00:26:07,691 --> 00:26:09,025
อะไร

365
00:26:14,906 --> 00:26:17,534
เอ้ย ฉันหมดคำพูดแล้ว

366
00:26:18,159 --> 00:26:19,869
มันคืออะไร? มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?

367
00:26:19,953 --> 00:26:21,329
เครื่องบันทึกเสียงอยู่ที่ไหน?

368
00:26:21,413 --> 00:26:22,831
ดู.

369
00:26:22,914 --> 00:26:26,418
ชินอิรังคนนั้นหรือใครก็ตามที่เป็นคนบ้า

370
00:26:35,176 --> 00:26:37,721
ขออนุญาต. คุณยังมีปากกาของฉันอยู่

371
00:26:37,804 --> 00:26:39,014
อย่าแตะต้องฉัน

372
00:26:39,097 --> 00:26:41,725
ฉันบอกว่าเอาปากกาของฉันคืนมา

373
00:26:43,977 --> 00:26:46,479
ฉันอาจจะเป็นหนอนหนังสือ
แต่อย่าประมาทฉันเลย

374
00:26:48,064 --> 00:26:49,899
แม้แต่หนอนก็ยังจะหันมา

375
00:26:50,525 --> 00:26:52,360
และหนูจนมุมจะสู้กลับ

376
00:26:53,945 --> 00:26:54,946
รับมัน?

377
00:26:59,326 --> 00:27:01,369
มีคนกำลังดูฉันอยู่เหรอ?

378
00:27:01,453 --> 00:27:04,039
ใช่ 100%
ไม่มีความเป็นไปได้อื่นใด

379
00:27:05,248 --> 00:27:07,584
ลองคิดดูทีหลัง

380
00:27:08,793 --> 00:27:10,295
คุณคิมพูดว่าอะไร?

381
00:27:10,879 --> 00:27:12,380
พ่อของเธอเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอ?

382
00:27:13,131 --> 00:27:14,424
ไม่

383
00:27:15,175 --> 00:27:16,843
แล้วใครคือผู้กระทำผิด?

384
00:27:16,926 --> 00:27:17,969
ซูจอง.

385
00:27:18,928 --> 00:27:21,139
จนกว่าผู้กระทำผิดตัวจริงจะถูกจับได้

386
00:27:21,222 --> 00:27:24,184
ผู้คนต้องคิดว่าเธอเป็นฆาตกร

387
00:27:27,896 --> 00:27:29,481
เขาเลิกพัฒนาวิธีรักษาแล้วเหรอ?

388
00:27:30,523 --> 00:27:33,276
ในกรณีที่มีการพิจารณา
แรงจูงใจในการฆาตกรรม

389
00:27:33,360 --> 00:27:37,447
คิม แทจุน เป็นโรคของภรรยา
และจอนซังโฮค้นคว้าความลับ

390
00:27:39,699 --> 00:27:43,620
ดังนั้นแรงจูงใจในการฆาตกรรมจึงมีผล
ทั้งคิมซูจองและคิมแทจุน

391
00:27:44,746 --> 00:27:46,414
คุณสงสัยอันไหน?

392
00:27:46,498 --> 00:27:50,418
ตอนนี้ฉันมีบุคคลที่สามอยู่ในใจ

393
00:27:51,044 --> 00:27:52,045
ยังมีผู้ต้องสงสัยอีกเหรอ?

394
00:27:52,879 --> 00:27:55,340
ใช่ แต่ฉันจะต้องตรวจสอบมัน

395
00:27:58,009 --> 00:28:00,303
คุณไม่ใช่นักสืบ ทนายฮัน

396
00:28:01,221 --> 00:28:03,515
คิมซูจองปฏิเสธการนำเสนอทางกฎหมาย

397
00:28:04,265 --> 00:28:06,434
การดึงออกเป็นสิ่งสำคัญ
เมื่อมีเหตุผลที่ดี

398
00:28:06,518 --> 00:28:11,606
คิมซูจองจะถูกตัดสินว่าไม่มีความผิด
หากสามารถพิสูจน์ผู้กระทำผิดที่แท้จริงได้

399
00:28:11,689 --> 00:28:12,982
แล้วคุณมีแผนอะไรล่ะ?

400
00:28:13,066 --> 00:28:15,360
ฉันจะเจอคนที่สามารถพิสูจน์ได้

401
00:28:16,986 --> 00:28:18,321
<i>ยูจู...</i>

402
00:28:19,322 --> 00:28:21,699
{\an8}<i>อยู่ได้โดยไม่มีฉัน</i>

403
00:28:23,535 --> 00:28:25,912
<i>แม่จะตายโดยไม่มีพ่อ</i>

404
00:28:27,539 --> 00:28:28,957
นั่นคือจุดสิ้นสุด

405
00:28:29,541 --> 00:28:32,710
ดังนั้นคุณจึงพยายามพัฒนาวิธีการรักษา
สำหรับแม่สามีของคุณ

406
00:28:34,379 --> 00:28:37,966
คุณทั้งสามต้องการที่จะปกป้อง
คนที่คุณรัก

407
00:28:38,800 --> 00:28:40,427
ฉันเข้าใจดีว่าคุณรู้สึกอย่างไร

408
00:28:50,770 --> 00:28:52,230
คุณกำลังจะไปไหน

409
00:28:52,814 --> 00:28:54,149
ไปร้านอาหารไปทานอาหาร

410
00:28:54,899 --> 00:28:55,942
อะไร

411
00:28:57,610 --> 00:29:00,864
ฉันจะเติมพลังให้ตัวเอง
และค้นหาผู้กระทำผิดที่แท้จริง

412
00:29:02,240 --> 00:29:04,951
แต่ถ้าเป็นคิมแทจุนล่ะก็

413
00:29:05,618 --> 00:29:07,120
ฉันจะขังเขาไว้หลังลูกกรง

414
00:29:07,787 --> 00:29:11,332
นั่นคือหน้าที่ของฉันในฐานะทนายความของคุณ

415
00:29:18,465 --> 00:29:19,549
ชิน อีรัง?

416
00:29:19,632 --> 00:29:24,387
เขารู้ตั้งแต่แรกแล้ว
ตรงที่การฆาตกรรมเกิดขึ้น

417
00:29:24,471 --> 00:29:28,975
คิมซูจอง ฆ่าสามีของเธอ
อย่างโหดร้ายในห้องน้ำ

418
00:29:30,185 --> 00:29:33,188
การปฏิเสธของเธอเป็นเรื่องโกหก

419
00:29:33,271 --> 00:29:35,440
เขาก็รู้เช่นกัน
ที่ที่ร่างของจอน ซังโฮอยู่

420
00:29:36,858 --> 00:29:39,027
เขาคงจะรู้มากกว่านี้

421
00:29:39,986 --> 00:29:40,987
ดังนั้น?

422
00:29:41,571 --> 00:29:44,324
ฉันจะใช้เขา

423
00:30:01,174 --> 00:30:03,259
ฉันยังสามารถดึงลูกเล่นได้

424
00:30:19,567 --> 00:30:20,777
ขอโทษ?

425
00:30:20,860 --> 00:30:24,239
ฉันอารมณ์เสียในที่ทำงานของคุณในวันนั้น

426
00:30:25,532 --> 00:30:28,451
ฉันเข้าใจคุณผิด
โดยไม่สนใจที่จะฟังคุณ

427
00:30:29,160 --> 00:30:30,703
ฉันก็รุนแรงกับคุณเหมือนกัน

428
00:30:36,000 --> 00:30:37,001
ฉันเสียใจ.

429
00:30:38,127 --> 00:30:40,922
แล้วคุณเชื่อฉันไหม?

430
00:30:43,091 --> 00:30:44,884
แล้ววิญญาณของซังโฮก็อยู่ที่นี่เหรอ?

431
00:30:46,594 --> 00:30:48,263
ฉันเชื่อคุณ

432
00:30:49,472 --> 00:30:50,723
นั่นไม่สำคัญเหรอ?

433
00:30:53,560 --> 00:30:54,602
ช่างโล่งใจจริงๆ

434
00:30:55,270 --> 00:30:58,982
จริงๆ แล้วคำพูดสุดท้ายของคุณ
ค่อนข้างเจ็บปวด

435
00:30:59,899 --> 00:31:02,485
คุณบอกว่าฉันใช้ความทุกข์ของคนอื่น

436
00:31:02,569 --> 00:31:03,736
นั่นคือ...

437
00:31:07,574 --> 00:31:08,658
ฉันเห็น.

438
00:31:09,826 --> 00:31:13,454
ไม่เป็นไรแล้วตอนนี้ที่ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกอย่างไร

439
00:31:14,330 --> 00:31:18,793
ทำไมเราไม่ไปที่ห้องทำงานของฉัน
แทนที่จะพูดที่นี่เหรอ?

440
00:31:19,419 --> 00:31:21,588
ฉันจะแนะนำอย่างเป็นทางการ
คุณและซังโฮเป็นของกันและกัน

441
00:31:23,089 --> 00:31:26,050
อาคารโอเคชอน

442
00:31:27,886 --> 00:31:29,137
ฉันเกลียดสิ่งนี้

443
00:31:33,766 --> 00:31:37,353
นี่คือทนายฮันนาฮยอน
เธอเป็นทนายความของคุณคิม ซูจอง

444
00:31:39,022 --> 00:31:40,023
และนี่คือ

445
00:31:40,940 --> 00:31:43,359
จอน ซังโฮ สามีของนางสาวคิม

446
00:31:47,780 --> 00:31:49,157
สวัสดี

447
00:31:51,284 --> 00:31:52,493
สวัสดี

448
00:31:56,998 --> 00:31:58,499
ดี.

449
00:31:58,583 --> 00:32:02,003
มันไม่อึดอัดอย่างที่คิดใช่ไหม?

450
00:32:14,849 --> 00:32:18,728
คุณมีคำถามเกี่ยวกับ Sang-ho หรือไม่?

451
00:32:18,811 --> 00:32:21,648
ฉันมีคำถามมากมาย

452
00:32:22,607 --> 00:32:23,900
เกี่ยวกับคดีนี้

453
00:32:26,861 --> 00:32:29,113
มีข้อสงสัยมากมายที่ค้างคาใจว่า

454
00:32:29,822 --> 00:32:32,408
แต่คุณคิมไม่ยอมบอกฉัน

455
00:32:33,201 --> 00:32:34,410
แล้วถามเขา.

456
00:32:35,078 --> 00:32:37,747
เขาจะบอกคุณทุกอย่างที่เขารู้

457
00:32:38,748 --> 00:32:40,583
ฉันต้องการที่จะรู้
ถ้ามีอะไรผิดปกติ

458
00:32:40,667 --> 00:32:42,752
ในคืนแห่งการฆาตกรรม

459
00:32:46,589 --> 00:32:47,840
หลังจากทะเลาะกับภรรยาแล้ว

460
00:32:48,925 --> 00:32:50,259
ฉันไปเรียนหนังสือ

461
00:32:50,843 --> 00:32:53,221
เธอขึ้นไปชั้นบนเพื่อนอนทันที

462
00:32:53,805 --> 00:32:55,932
เขาไปเรียนหนังสือ
หลังจากที่ทะเลาะกับซูจอง

463
00:32:56,015 --> 00:32:58,601
และซูจองก็ตรงไปนอน

464
00:32:59,602 --> 00:33:01,354
ตอนนี้มันแปลกที่ฉันคิดแบบนั้น

465
00:33:01,437 --> 00:33:03,606
แน่ใจเหรอว่าไม่ได้ยินอะไรเลย

466
00:33:03,690 --> 00:33:05,900
ในคืนที่สามีของคุณถูกฆ่าตาย?

467
00:33:06,859 --> 00:33:07,860
ไม่

468
00:33:08,361 --> 00:33:10,321
ฉันผล็อยหลับไปทันทีที่ฉันนอนลง

469
00:33:12,615 --> 00:33:14,701
เมื่อฉันตื่นขึ้น พระอาทิตย์ก็ขึ้นแล้ว

470
00:33:14,784 --> 00:33:17,620
เธอมีสภาพจิตใจไม่มั่นคง

471
00:33:17,704 --> 00:33:20,415
และวันนั้นเธอถึงกับทะเลาะกันอย่างรุนแรง
กับสามีของเธอ

472
00:33:20,957 --> 00:33:24,794
เธอทำได้ยังไง
นอนหลับให้ลึกพอที่จะไม่ได้ยินอะไร?

473
00:33:24,877 --> 00:33:28,506
มันอาจจะเป็นเช่นนั้น
เพราะชาคาโมมายล์ของเธอ

474
00:33:29,132 --> 00:33:31,926
<i>หลังจากที่อูจูเกิด
ซูจองป่วยหนักจากการนอนไม่หลับอย่างรุนแรง</i>

475
00:33:32,468 --> 00:33:35,972
<i>แต่ชาคาโมมายล์จากฮโยจุง
ช่วยให้เธอนอนหลับสบาย</i>

476
00:33:36,973 --> 00:33:37,974
ดอกคาโมไมล์?

477
00:33:39,308 --> 00:33:40,309
ดอกคาโมไมล์?

478
00:33:41,269 --> 00:33:44,731
เขาพูดว่าชายคนหนึ่งชื่อฮโยจุง
ได้รับชาคาโมมายล์ของเธอ

479
00:33:45,314 --> 00:33:46,315
ฮโยจุง?

480
00:33:47,191 --> 00:33:48,609
นี่เกี่ยวกับกูฮโยจองเหรอ?

481
00:33:49,193 --> 00:33:51,154
ใช่แล้ว ถูกต้องแล้ว

482
00:33:51,237 --> 00:33:53,990
คุณรู้จักเขาได้อย่างไร?

483
00:33:54,073 --> 00:33:56,242
ฉันไปตรวจห้องทดลองของคุณจอน
และได้พบกับเขาที่นั่น

484
00:33:57,577 --> 00:33:58,619
ฉันเห็น.

485
00:33:59,579 --> 00:34:03,750
ฉันเดาว่าผู้ชายคนนี้ค่อนข้างเป็นคนเอาใจใส่

486
00:34:03,833 --> 00:34:05,084
หรืออาจจะ

487
00:34:06,419 --> 00:34:08,504
เขาแอบชอบซูจอง

488
00:34:10,173 --> 00:34:11,299
ฉันสงสัยว่าเขายังทำอยู่

489
00:34:11,924 --> 00:34:13,509
แล้วเขาเคยมั้ย?

490
00:34:16,471 --> 00:34:19,098
กูฮโยจุงก็เคย
แอบชอบซูจอง

491
00:34:23,394 --> 00:34:24,604
<i>ฉันค้นพบมันโดยบังเอิญ</i>

492
00:34:31,819 --> 00:34:33,988
<i>เขาไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆ
หลังจากงานแต่งงานของเรา</i>

493
00:34:34,572 --> 00:34:36,407
<i>ฉันเลยคิดว่าเขาเดินหน้าต่อไป</i>

494
00:34:36,908 --> 00:34:39,827
ความรักครอบงำเป็นแรงจูงใจ
สำหรับการฆาตกรรมค่อนข้างมาก

495
00:34:41,037 --> 00:34:42,121
ไม่ใช่เขา.

496
00:34:42,205 --> 00:34:46,042
ฉันได้ยินมาว่าผู้กระทำผิดคือ
สูงเกิน 180 ซม. และแข็งแรง

497
00:34:46,125 --> 00:34:48,878
แต่เขาสูงและผอมประมาณ 170 ซม.

498
00:34:49,837 --> 00:34:51,881
กูฮโยจุงเป็นคนเตี้ยและ--

499
00:34:51,964 --> 00:34:54,634
ฉันรู้ว่าเขาเตี้ยและตัวเล็ก

500
00:34:55,760 --> 00:34:56,969
แต่เขา...

501
00:34:57,553 --> 00:34:58,596
ยินดีที่ได้รู้จัก

502
00:35:00,139 --> 00:35:01,224
สวัสดี

503
00:35:01,724 --> 00:35:04,519
<i>เขามีร่างกายที่เพรียวบางแต่กระชับ</i>

504
00:35:05,645 --> 00:35:07,772
<i>ฝ่ามือของเขาแข็งด้วยหนังด้าน</i>

505
00:35:09,107 --> 00:35:11,984
<i>นอกจากนี้เขายังให้ฉันด้วย
ข้อมูลที่ฉันไม่เคยถามอย่างละเอียด</i>

506
00:35:12,068 --> 00:35:14,028
เรายังมีหอพักสำหรับนักวิจัยด้วย

507
00:35:14,570 --> 00:35:17,198
เราไม่สามารถกลับบ้านได้บ่อยเนื่องจากงาน

508
00:35:17,907 --> 00:35:21,536
<i>ราวกับว่าเขากำลังหาทางออกอย่างแนบเนียน</i>

509
00:35:21,619 --> 00:35:22,620
ฉันเห็น.

510
00:35:22,703 --> 00:35:27,792
ซังโฮมีผลการวิจัยที่ดีที่สุด
และหัวหน้าก็ใช้เขาเพื่อช่วยภรรยาของเขา

511
00:35:28,334 --> 00:35:32,004
<i>ในเวลาเดียวกัน
เขาทำให้ฉันต้องสงสัยคิมแทจุน</i>

512
00:35:32,088 --> 00:35:33,464
คุณกำลังพูดถึงอะไร?

513
00:35:33,548 --> 00:35:35,758
<i>- ฉันทำตัวเหมือนไม่ได้ติดตาม...</i>
- คุณคิมรับผิดเพราะใคร?

514
00:35:35,842 --> 00:35:37,218
<i>...และเขาก็ตะคอกใส่ฉัน</i>

515
00:35:37,301 --> 00:35:38,594
มันไม่ชัดเจนเหรอ?

516
00:35:40,972 --> 00:35:42,140
หัวหน้า.

517
00:35:42,723 --> 00:35:45,476
ความรักครอบงำแน่นอน
สาเหตุสำคัญในการฆาตกรรม

518
00:35:46,102 --> 00:35:48,813
แต่มันก็เป็นเพียงความหลงใหลครั้งเก่าเท่านั้น
ในกรณีของกูฮโยจอง

519
00:35:49,730 --> 00:35:52,733
คุณมีเหตุผลอื่นอีกไหม
อยู่เบื้องหลังสงสัยเขา?

520
00:36:03,119 --> 00:36:05,913
งานวิจัยของกูฮโยจุง
เกี่ยวกับการโคลนสัตว์

521
00:36:06,497 --> 00:36:08,291
<i>คิมแทจุนหยุดการวิจัยนั้น</i>

522
00:36:08,374 --> 00:36:09,417
...การหยุดการวิจัยที่ผิดจรรยาบรรณ...

523
00:36:09,500 --> 00:36:11,210
<i>ที่สำคัญที่สุดคือ Gu Hyo-jung เชื่อ</i>

524
00:36:11,294 --> 00:36:13,588
<i>ที่คิมแทจุนบังคับ
ลูกสาวของเขาจะแต่งงานกับซังโฮ</i>

525
00:36:13,671 --> 00:36:17,884
<i>จากความปรารถนาอันมืดบอดของเขา
เพื่อพัฒนาวิธีรักษาโรคของภรรยาของเขา</i>

526
00:36:19,218 --> 00:36:23,598
และสิ่งที่แข็งตัว
ฉันสงสัยกูฮโยจอง

527
00:36:25,016 --> 00:36:27,185
<i>เป็นรายงานการชันสูตรศพของนายจอน</i>

528
00:36:32,690 --> 00:36:33,941
ปรากฏการณ์หลังการชันสูตรพลิกศพ

529
00:36:34,525 --> 00:36:37,486
<i>ผู้กระทำผิดไม่สามารถส่งมอบได้
การโจมตีที่รุนแรงในคราวเดียว</i>

530
00:36:38,821 --> 00:36:39,906
{\an8}...การโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

531
00:36:39,989 --> 00:36:43,618
{\an8}<i>เขาตีผิดจุดหลายครั้ง
ฉันสงสัยว่าทำไม</i>

532
00:36:45,703 --> 00:36:47,246
<i>แล้วฉันก็จำได้</i>

533
00:36:47,955 --> 00:36:48,956
<i>แว่นตาของเขา</i>

534
00:36:50,708 --> 00:36:53,127
<i>พิจารณาจากความหนาและรูปร่าง
ของเลนส์</i>

535
00:36:53,211 --> 00:36:54,879
<i>เขาต้องมีสายตายาวอย่างรุนแรง</i>

536
00:36:56,547 --> 00:36:59,091
<i>การฆาตกรรมเกิดขึ้นในห้องน้ำ</i>

537
00:37:00,635 --> 00:37:04,680
<i>แว่นเกิดฝ้าได้ง่ายขึ้น
ยิ่งอายุมากขึ้น</i>

538
00:37:09,769 --> 00:37:11,520
ด้วยสายตายาวของเขา
และแว่นตาที่มีหมอกหนา

539
00:37:11,604 --> 00:37:13,898
เขาคงจะต้องโจมตีหลายครั้ง

540
00:37:14,523 --> 00:37:17,026
ปัญหาคือ
เวลาโดยประมาณของการฆาตกรรม

541
00:37:17,860 --> 00:37:20,321
กูฮโยจองมีข้อแก้ตัวที่ชัดเจน

542
00:37:22,365 --> 00:37:25,243
<i>ฉันตรวจสอบข้อแก้ตัวของผู้วิจัยทั้งหมดแล้ว</i>

543
00:37:25,326 --> 00:37:28,412
<i>และกูฮโยจุงก็เป็น
ที่ห้องแล็บทั้งวันในวันนั้น</i>

544
00:37:28,496 --> 00:37:30,373
<i>เขาบอกว่าเขานอนในหอพัก</i>

545
00:37:30,998 --> 00:37:37,797
จริงๆแล้วกล้องวงจรปิดบริเวณทางเข้า
จับเขาเข้ามาแล้วไม่ออกไป

546
00:37:40,258 --> 00:37:41,259
ห้องปฏิบัติการ

547
00:37:42,426 --> 00:37:45,137
มีทางผ่านโดยไม่มีกล้อง

548
00:37:56,732 --> 00:38:01,821
<i>มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจัดการกับสัตว์ที่ตายแล้ว
ภายใต้เรดาร์ของกลุ่มสิทธิสัตว์</i>

549
00:38:02,488 --> 00:38:04,907
<i>ไม่มีการติดตั้งกล้องวงจรปิดที่นั่น</i>

550
00:38:06,450 --> 00:38:07,451
แต่...

551
00:38:10,830 --> 00:38:11,831
ไม่

552
00:38:12,498 --> 00:38:14,292
สมมติฐานนี้ไม่มีเหตุผลเกินไป

553
00:38:14,375 --> 00:38:16,043
ไม่มีหลักฐานที่เชื่อถือได้แต่อย่างใด

554
00:38:17,503 --> 00:38:20,172
คุณมีรายงานการชันสูตรศพอยู่กับคุณไหม?

555
00:38:21,799 --> 00:38:22,883
ทำไมคุณถาม?

556
00:38:24,719 --> 00:38:26,554
ฉันบอกว่าเขามีข้อแก้ตัวที่มั่นคง

557
00:38:26,637 --> 00:38:29,390
ซังโฮบอกว่ามีทางออก
โดยไม่มีกล้องวงจรปิดในห้องปฏิบัติการ

558
00:38:30,308 --> 00:38:34,061
และเขาก็เห็นอะไรบางอย่าง
ทันทีที่เขาถูกโจมตี

559
00:38:37,940 --> 00:38:41,360
ความเห็นของแพทย์ชันสูตร
บนอาวุธสังหาร

560
00:38:41,444 --> 00:38:44,322
อาจช่วยให้เขาจำความทรงจำของเขาได้

561
00:38:47,408 --> 00:38:48,868
คุณบอกว่าคุณเชื่อฉัน

562
00:39:09,221 --> 00:39:14,143
“อาวุธสังหารสันนิษฐานว่าเป็น
แท่งโลหะกลม

563
00:39:14,769 --> 00:39:17,855
นั่นคือเส้นผ่านศูนย์กลาง 7.5 ซม
มีปลายเป็นตะขอ”

564
00:39:18,731 --> 00:39:23,444
<i>แท่งโลหะกลม ยาว 7.5 ซม
มีเส้นผ่านศูนย์กลางปลายเป็นตะขอ</i>

565
00:39:28,074 --> 00:39:29,283
เฮ้.

566
00:39:29,825 --> 00:39:31,160
คุณได้รับน้ำหนัก

567
00:39:32,370 --> 00:39:35,164
คุณต้องพบว่ามันค่อนข้างสะดวกสบายที่นี่

568
00:39:35,247 --> 00:39:36,457
คุณกำลังทำอะไร?

569
00:39:37,958 --> 00:39:38,959
โอ้ เฮ้

570
00:39:39,543 --> 00:39:41,170
ฉันกำลังเล่นกับพวกเขา

571
00:39:41,253 --> 00:39:42,546
อย่าทำอย่างนั้น

572
00:39:43,672 --> 00:39:46,926
คุณอาจพบว่ามันสนุก
แต่สัตว์ไม่ทำ

573
00:39:52,139 --> 00:39:53,933
ทำไมฮโยจองถึง...

574
00:39:55,393 --> 00:39:57,770
ฮโยจุงเป็นนักวิจัยอาวุโส

575
00:39:58,604 --> 00:39:59,688
นั่นหมายถึง

576
00:40:00,439 --> 00:40:02,441
เขาน่าจะเป็นหัวหน้าคนต่อไป

577
00:40:02,525 --> 00:40:05,736
และเมื่อไม่กี่วันก่อน

578
00:40:06,779 --> 00:40:08,114
คิมแทจุนลาออก

579
00:40:20,167 --> 00:40:22,336
หนังสือรับรองการแต่งตั้ง
กูฮโยจุง

580
00:40:26,298 --> 00:40:28,134
จากเหตุการณ์เศร้า...

581
00:40:28,217 --> 00:40:29,218
พิธีเปิด

582
00:40:29,301 --> 00:40:32,471
...เกี่ยวกับการเสียชีวิตของอดีตนักวิจัยของเรา...

583
00:40:35,057 --> 00:40:38,352
ถึงขั้นลาออกกะทันหัน
ของหัวหน้าคิมแทจุน

584
00:40:38,436 --> 00:40:40,020
ห้องปฏิบัติการของเรากำลังผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก

585
00:40:45,151 --> 00:40:46,735
แต่ในเวลาเช่นนี้

586
00:40:48,529 --> 00:40:50,364
ฉันเชื่อว่าเราจะต้องไตร่ตรองถึงอดีต

587
00:40:50,865 --> 00:40:53,451
และวางแผนสำหรับอนาคต

588
00:40:54,368 --> 00:40:56,078
ในฐานะหัวหน้าคนใหม่ของคุณ

589
00:40:56,704 --> 00:41:00,124
ฉันวางแผนที่จะดำเนินการต่อ
การวิจัยการโคลนนิ่งสัตว์ของเรา

590
00:41:00,207 --> 00:41:02,751
ซึ่งอดีตหัวหน้าก็ยุติลง

591
00:41:03,919 --> 00:41:04,962
ขอบคุณ

592
00:41:17,349 --> 00:41:18,434
594
สวัสดี

593
00:41:18,517 --> 00:41:21,937
เรามาที่นี่เพื่อส่งคำสั่งซื้อเนื้อสัตว์เพิ่มเติม
ไปที่โรงอาหารของพนักงาน

594
00:41:22,021 --> 00:41:23,147
เพียงครู่หนึ่ง

595
00:41:23,230 --> 00:41:24,482
พวกเขาบอกว่ามันเป็นเรื่องเร่งด่วน

596
00:41:24,565 --> 00:41:27,193
ถ้าเราช้าคุณอาจจะไม่ได้รับ
เพื่อจะได้มีหมูรสเผ็ดของคุณ

597
00:41:27,276 --> 00:41:29,111
ฉันรู้. มันเป็นที่ชื่นชอบของผู้คน

598
00:41:29,195 --> 00:41:31,197
- หมูเผ็ดที่นี่ต้องไม่ไปเสียดาย
- ขวา.

599
00:41:31,280 --> 00:41:33,115
เนื้ออาจจะไม่ดี

600
00:41:33,949 --> 00:41:36,660
- เยี่ยมเลย เปิดแล้ว ขอบคุณ.
- ขอบคุณ. ขอให้เป็นวันที่ดี!

601
00:41:43,709 --> 00:41:45,127
จอน ซัง-โฮ

602
00:41:45,211 --> 00:41:47,963
สวมบัตรเข้าใช้งาน
และอุปกรณ์ป้องกัน

603
00:41:48,047 --> 00:41:50,174
- บงซู.
- โอ้เปิดแล้วเหรอ?

604
00:41:54,720 --> 00:41:56,138
มันจะอยู่ที่ไหน?

605
00:41:56,722 --> 00:41:58,682
ให้สัตว์ทั้งหลายสงบลง
กับอาหารก่อน

606
00:41:58,766 --> 00:41:59,767
ตกลง.

607
00:42:01,060 --> 00:42:05,064
ความดี. เอาล่ะ
มาแล้วผลไม้อร่อยๆ

608
00:42:05,147 --> 00:42:07,399
รออีกสักหน่อย

609
00:42:08,984 --> 00:42:10,903
หนึ่งสำหรับคุณ

610
00:42:11,445 --> 00:42:14,240
ดี. ไม่เป็นไร.

611
00:42:14,823 --> 00:42:16,033
สนุก.

612
00:42:17,701 --> 00:42:19,245
สิ่งนี้จะไม่ทำ

613
00:42:19,954 --> 00:42:21,330
เดี๋ยว.

614
00:42:22,164 --> 00:42:23,958
นี่คือเนื้อวัวเกาหลีชั้นนำ

615
00:42:25,042 --> 00:42:27,419
ฉันบอกแม่ของคุณแล้ว
ว่าเราต้องการเนื้อสำหรับคดีนี้

616
00:42:27,503 --> 00:42:29,255
และเธอก็เก็บสิ่งนี้ไว้

617
00:42:29,338 --> 00:42:32,258
แย่จัง ฉันแทบจะไม่มีโอกาสได้มันเลย

618
00:42:34,009 --> 00:42:37,763
สัตว์ทั้งหลายก็เงียบไป
เราควรเก็บสิ่งนี้ไว้เพื่อตัวเราเองไหม?

619
00:42:37,846 --> 00:42:39,098
- เราควร?
- มาทำอย่างนั้นกันเถอะ

620
00:42:39,682 --> 00:42:42,351
คุณบอกว่าเรามีบางอย่างที่ต้องค้นหา
มันมีลักษณะอย่างไร?

621
00:42:42,434 --> 00:42:45,604
เป็นแท่งโลหะยาวหนึ่งเมตร
มีปลายเป็นตะขอ

622
00:42:45,688 --> 00:42:46,897
ตะขอ?

623
00:42:56,949 --> 00:42:57,950
{\an8}ทนายชิน อีรัง

624
00:42:59,410 --> 00:43:00,411
สวัสดี?

625
00:43:00,995 --> 00:43:03,038
- คุณอยู่ที่ไหน?
<i>- ที่สำนักงานอัยการ</i>

626
00:43:03,122 --> 00:43:06,792
เพื่อขอการวิเคราะห์องค์ประกอบ
ของชาคาโมมายล์ของคุณคิม

627
00:43:06,875 --> 00:43:08,669
และการสืบสวนเรื่อง Gu Hyo-jung

628
00:43:09,253 --> 00:43:10,588
ฉันสงสัยว่ามันจะได้ผล

629
00:43:11,171 --> 00:43:15,634
แม้จะพบส่วนประกอบของยาระงับประสาท
นั่นจะไม่ใช่หลักฐานที่แน่ชัด

630
00:43:15,718 --> 00:43:18,470
หากเราไม่ระวัง
กูฮโยจองอาจจะตามทัน

631
00:43:18,554 --> 00:43:19,930
แล้วเขาก็อาจจะวิ่งหนีไป

632
00:43:20,014 --> 00:43:23,934
นี่สมเหตุสมผลมากกว่าการพึ่งพา
อยู่ในความทรงจำของมิสเตอร์จอนเท่านั้น

633
00:43:24,518 --> 00:43:26,020
คุณมีประเด็น

634
00:43:26,103 --> 00:43:30,149
แต่อาศัยวิธีอันไร้เหตุผลนั้น
ฉันพบอาวุธสังหารแล้ว

635
00:43:32,860 --> 00:43:34,528
คุณพบอาวุธสังหารแล้วหรือยัง?

636
00:43:35,404 --> 00:43:36,572
ที่ไหน?

637
00:43:36,655 --> 00:43:37,740
<i>ที่ห้องปฏิบัติการ</i>

638
00:43:38,449 --> 00:43:39,575
คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้?

639
00:43:39,658 --> 00:43:40,659
<i>ใช่</i>

640
00:43:41,327 --> 00:43:42,328
ยกเว้นว่า

641
00:43:43,287 --> 00:43:44,997
มีมากกว่าหนึ่ง

642
00:43:48,876 --> 00:43:51,420
แต่ฉันแน่ใจว่ามันเป็นหนึ่งในนั้น

643
00:43:52,046 --> 00:43:54,506
แม้ว่าคุณจะโชคดีก็ตาม

644
00:43:54,590 --> 00:43:56,884
มันคงถูกล้างไปแล้ว
ด้วยน้ำหรือสารเคมี

645
00:43:57,468 --> 00:44:00,179
DNA ของ Gu Hyo-jung
ไม่น่าจะพบได้

646
00:44:00,763 --> 00:44:03,515
นอกจากนี้ ใครก็ตามที่อยู่ในห้องทดลอง
สามารถเข้าถึงมันได้

647
00:44:04,558 --> 00:44:06,685
ไม่สามารถระบุตัวตนของเขาได้

648
00:44:06,769 --> 00:44:08,312
คุณพูดถูก.

649
00:44:08,854 --> 00:44:12,024
พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว
ฉันคิดแผนใหม่แล้ว

650
00:44:12,107 --> 00:44:13,609
ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้

651
00:44:14,568 --> 00:44:15,736
ความช่วยเหลือของฉัน?

652
00:44:26,664 --> 00:44:28,332
ทนายฮัน นา-ฮยอน

653
00:44:36,215 --> 00:44:37,216
สวัสดี?

654
00:44:37,299 --> 00:44:40,427
สวัสดี ฉันทนายฮันนาฮยอน
คุณจำฉันได้ไหม?

655
00:44:40,511 --> 00:44:43,681
ใช่ คุณเป็นทนายความของซูจอง
ฉันจะช่วยคุณได้อย่างไร?

656
00:44:44,264 --> 00:44:47,518
คุณอาจจะรู้ไหม
ว่านายจอนมีทนายความ?

657
00:44:48,102 --> 00:44:49,812
ไม่ มันเป็นข่าวสำหรับฉัน

658
00:44:50,896 --> 00:44:53,065
ฉันส่งรูปให้คุณเมื่อกี้
โปรดดูมัน.

659
00:45:05,411 --> 00:45:07,704
นี่คือลายมือของซังโฮ มันคืออะไร?

660
00:45:08,288 --> 00:45:10,749
ฉันไปเยี่ยมสำนักงานทนายความแห่งนั้น
สักพักแล้ว

661
00:45:10,833 --> 00:45:12,876
มันถูกเขียนไว้บนกระดานดำ

662
00:45:14,211 --> 00:45:15,212
จริงหรือ

663
00:45:15,796 --> 00:45:19,299
และเขาก็พูดอะไรแปลกๆ

664
00:45:19,383 --> 00:45:20,717
ว่าคนร้ายเป็นคนอื่น

665
00:45:22,386 --> 00:45:25,139
<i>หลังจากนั้นเขาก็ออกไปข้างนอกอย่างเร่งรีบ
ฉันกำลังติดตามเขาอยู่ตอนนี้</i>

666
00:45:25,722 --> 00:45:27,558
ฉันคิดว่าเขากำลังมุ่งหน้าไปที่ห้องทดลอง

667
00:45:27,641 --> 00:45:29,309
ฉันจะไปที่นั่นตอนนี้

668
00:45:29,393 --> 00:45:31,311
ฉันจะติดต่อกลับเมื่อฉันอยู่ใกล้ๆ

669
00:45:33,730 --> 00:45:35,274
ทนายความ ชิน อีรัง

670
00:45:37,818 --> 00:45:39,445
กูฮโยจองมาที่ห้องทดลอง

671
00:45:40,028 --> 00:45:41,029
งานดี.

672
00:45:41,113 --> 00:45:42,448
อะไรตอนนี้?

673
00:45:44,116 --> 00:45:45,742
ฉันจะทำให้เขาสารภาพ

674
00:45:46,994 --> 00:45:47,995
คุณเห็นไหม

675
00:45:48,745 --> 00:45:49,997
ฉันค่อนข้างดีในเรื่องนั้น

676
00:45:58,255 --> 00:45:59,381
ก-คุณแน่ใจเหรอ?

677
00:46:00,048 --> 00:46:03,135
ใช่ ฉันเห็นเขาเข้าไปในห้องทดลองสัตว์

678
00:46:04,261 --> 00:46:06,597
จริงๆ แล้วมีอะไรบางอย่าง
ฉันไม่ได้บอกคุณ

679
00:46:07,681 --> 00:46:09,391
อัยการก็เก็บเงียบไว้

680
00:46:09,475 --> 00:46:13,687
แต่ทนายก็เป็น
ผู้ที่พบศพของนายจอน

681
00:46:15,189 --> 00:46:16,231
ร-จริงเหรอ?

682
00:46:17,649 --> 00:46:19,359
นี่อาจฟังดูแปลกๆ

683
00:46:20,861 --> 00:46:23,363
แต่เขาบอกว่าเขามีพลังจิต

684
00:46:24,781 --> 00:46:26,867
วิญญาณของซังโฮเข้าสิงเขา

685
00:46:26,950 --> 00:46:29,703
นั่นคือวิธีที่เขาเขียนด้วยลายมือของเขา
และได้พบร่างของเขา

686
00:46:31,622 --> 00:46:34,625
คุณยังคิดว่าเราโอเคกับตัวเราเองหรือเปล่า?

687
00:46:38,962 --> 00:46:41,840
ซังโฮถูกฆ่าตาย
และซูจองก็ถูกจับ

688
00:46:42,466 --> 00:46:45,761
เรื่องมันบ้าไปแล้ว
ฉันขอจัดการเอง

689
00:46:51,642 --> 00:46:53,018
ทำไมคุณถึงตัวสั่นมากขนาดนี้?

690
00:46:53,852 --> 00:46:55,854
คุณกลัวผีไหม?

691
00:46:55,938 --> 00:46:58,148
ไม่เลย. ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์

692
00:46:58,232 --> 00:47:00,108
ผีไม่มีอยู่จริง

693
00:47:01,193 --> 00:47:02,861
ฉันจะไปคนเดียวจากที่นี่

694
00:47:04,404 --> 00:47:05,906
ทำไม ฉันจะไปกับ--

695
00:47:05,989 --> 00:47:08,283
ไม่ อย่า ก็...

696
00:47:08,367 --> 00:47:12,287
มันมีกลิ่นเหม็น
และสัตว์บางชนิดก็มีความรุนแรง

697
00:47:12,371 --> 00:47:13,372
อย่าเข้าไปข้างในเลยดีกว่า

698
00:47:14,957 --> 00:47:15,958
ตกลง.

699
00:47:17,751 --> 00:47:19,753
พื้นที่หวงห้าม

700
00:47:48,532 --> 00:47:49,783
สวัสดี?

701
00:47:50,492 --> 00:47:51,660
มีใครอยู่ที่นี่บ้างไหม?

702
00:47:55,163 --> 00:47:56,164
สวัสดี?

703
00:48:01,962 --> 00:48:04,047
มีใครอยู่ที่นี่บ้างไหม?

704
00:48:10,429 --> 00:48:13,056
มาแล้ว กูฮโยจุง

705
00:48:14,308 --> 00:48:16,977
ว-คุณเป็นใคร? คุณเป็นทนายความใช่ไหม?

706
00:48:21,440 --> 00:48:22,858
คุณยังไม่รู้สึกตัวเลย

707
00:48:27,654 --> 00:48:29,072
ฉันยังดูเหมือน.

708
00:48:30,324 --> 00:48:31,575
ทนายความของคุณ?

709
00:48:32,576 --> 00:48:33,702
ถ้าไม่ใช่ทนายความ แล้ว--

710
00:48:37,039 --> 00:48:38,040
เขากำลังจะมา

711
00:48:39,249 --> 00:48:40,250
เขามา!

712
00:48:40,334 --> 00:48:41,793
ว-ใครจะมา?

713
00:48:46,006 --> 00:48:48,842
คนที่คุณฆ่า จอน ซังโฮ.

714
00:48:50,385 --> 00:48:52,179
- ซังโฮ?
- เขาถามฉัน

715
00:48:52,971 --> 00:48:54,765
เพื่อเรียกเขามาถ้าเขาตาย

716
00:48:55,557 --> 00:48:56,892
นี่มันไร้สาระ

717
00:48:57,726 --> 00:48:58,852
ที่นั่น.

718
00:49:00,937 --> 00:49:01,938
เขามา.

719
00:49:07,819 --> 00:49:10,113
นั่นคือสูตรการรักษา

720
00:49:15,160 --> 00:49:16,161
ทำไมคุณถึงทำมัน?

721
00:49:25,128 --> 00:49:27,297
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดกับคุณ

722
00:49:28,340 --> 00:49:29,591
ไม่

723
00:49:29,675 --> 00:49:31,051
ทำไมคุณถึงฆ่าฉัน?

724
00:49:31,134 --> 00:49:33,303
มันเป็นผี! ช่วย!

725
00:49:33,387 --> 00:49:34,596
ผี...

726
00:49:41,436 --> 00:49:42,437
{\an8}หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว

727
00:49:42,521 --> 00:49:45,023
{\an8}ฉันกังวลมาก นี่เป็นครั้งแรกของฉัน
ทำตัวเป็นคนในชีวิตจริง

728
00:49:45,107 --> 00:49:46,400
{\an8}ฉันจะดูเป็นยังไง?

729
00:49:47,943 --> 00:49:49,903
คุณดูเหมือนซังโฮเลย

730
00:49:49,986 --> 00:49:51,154
จริงหรือ ดีแล้ว.

731
00:49:51,238 --> 00:49:53,490
ว่าแต่เสียงล่ะ?

732
00:49:53,990 --> 00:49:56,785
นี่คืออุปกรณ์เปลี่ยนเสียง AI

733
00:49:56,868 --> 00:49:58,370
คุณเพียงแค่ต้องพูดผ่านมัน

734
00:49:58,453 --> 00:49:59,496
โอ้.

735
00:50:01,581 --> 00:50:02,582
ดี.

736
00:50:08,839 --> 00:50:09,840
ฟัง.

737
00:50:09,923 --> 00:50:13,301
หากการแสดงของฉันได้ผล
เขาจะสติแตกและพยายามวิ่งหนี

738
00:50:13,385 --> 00:50:16,596
และเมื่อมีผีปลอมบินได้
เพิ่มความกลัวของเขาให้สูงสุด

739
00:50:16,680 --> 00:50:17,889
ฉันจะพาเขาไปสารภาพ

740
00:50:17,973 --> 00:50:20,100
คุณเพียงแค่ต้องถ่ายทำมัน

741
00:50:20,809 --> 00:50:21,977
ขวา.

742
00:50:23,228 --> 00:50:25,564
คุณได้คำนวณค่าไฟฟ้าแล้วหรือยัง?

743
00:50:25,647 --> 00:50:27,941
แรงดันไฟฟ้าเกินมากขนาดนี้อาจทำให้เกิดไฟไหม้ได้

744
00:50:28,775 --> 00:50:30,819
- บงซู.
- อะไร?

745
00:50:30,902 --> 00:50:33,530
ซังโฮถาม
ถ้าคุณคำนวณค่าไฟฟ้าแล้ว

746
00:50:33,613 --> 00:50:35,824
สิ่งสำคัญไม่ใช่การคำนวณ

747
00:50:35,907 --> 00:50:37,701
ภาพยนตร์ล้วนเกี่ยวกับความรู้สึก

748
00:50:37,784 --> 00:50:39,369
แหวะ..

749
00:50:41,204 --> 00:50:42,706
ภาพยนตร์ล้วนเกี่ยวกับความรู้สึก

750
00:50:53,717 --> 00:50:54,926
สารภาพ.

751
00:50:55,886 --> 00:50:58,555
สารภาพว่าคุณฆ่าฉัน!

752
00:51:03,935 --> 00:51:04,936
คุณอยู่ที่ไหน

753
00:51:08,231 --> 00:51:09,316
คุณอยู่ที่ไหน

754
00:51:11,401 --> 00:51:12,402
แสดงตัวเอง!

755
00:51:21,036 --> 00:51:22,287
คุณอยู่ที่ไหน

756
00:51:39,054 --> 00:51:40,806
คุณทำอย่างนั้นกับฉันได้อย่างไร?

757
00:51:43,350 --> 00:51:46,019
ครั้งนั้นคุณยากจน
อุปกรณ์ห้องปฏิบัติการราคาแพง

758
00:51:46,102 --> 00:51:47,854
ฉันรับผิด

759
00:51:48,647 --> 00:51:49,689
ซังโฮ?

760
00:51:49,773 --> 00:51:51,775
ฉันยังจ่ายค่าผ่าตัดให้แม่คุณด้วย

761
00:51:52,984 --> 00:51:55,195
คุณทำแบบนั้นกับฉันได้ยังไง?

762
00:51:55,278 --> 00:51:56,571
เป็นคุณจริงๆเหรอ?

763
00:51:59,157 --> 00:52:00,909
ฉันดีกับคุณมาก

764
00:52:03,370 --> 00:52:04,412
สิ่งนี้ไม่สมเหตุสมผล

765
00:52:04,496 --> 00:52:05,914
คุณคิดว่าการฆ่าฉันจะได้ผลเหรอ?

766
00:52:07,290 --> 00:52:10,043
ว่าฉันจะจากไปอย่างดีแล้ว?

767
00:52:10,126 --> 00:52:12,587
ฉันเห็นคุณตายไปต่อหน้าต่อตาฉัน

768
00:52:12,671 --> 00:52:15,131
ใช่แล้ว ฉันก็ตายแบบนั้น

769
00:52:15,799 --> 00:52:16,800
แต่ดูสิ

770
00:52:18,134 --> 00:52:19,427
ฉันกลับมาแล้ว

771
00:52:20,262 --> 00:52:21,596
เพราะฉันไม่พอใจ

772
00:52:22,514 --> 00:52:24,724
ฉันไม่สามารถพักผ่อนอย่างสงบได้

773
00:52:28,603 --> 00:52:29,604
ฉันเสียใจ.

774
00:52:30,856 --> 00:52:32,107
ฉันขอโทษ ซังโฮ

775
00:52:32,190 --> 00:52:34,818
รอ. ฉัน-ฉันต้องบันทึกสิ่งนี้

776
00:52:34,901 --> 00:52:35,902
เดี๋ยว.

777
00:52:37,279 --> 00:52:39,030
ทำไมมันไม่ทำงาน?

778
00:52:47,789 --> 00:52:50,876
ไม่นะ! ฉันรังมีไฟไหม้!

779
00:52:50,959 --> 00:52:51,960
สาปมัน

780
00:52:56,590 --> 00:52:57,883
ใช่แล้ว เครื่องดับเพลิง

781
00:53:01,469 --> 00:53:03,972
ฉันขอโทษ ซังโฮ ฉันเสียใจ!

782
00:53:06,808 --> 00:53:08,977
ฉันคิดว่ามันไม่ยุติธรรม

783
00:53:09,060 --> 00:53:12,606
ซูจองและหัวหน้าพึ่งพาอาศัยกัน
กับฉันเท่านั้นจนกว่าคุณจะเข้าร่วมห้องแล็บ

784
00:53:12,689 --> 00:53:15,233
ฉันทนพวกเขาไม่ไหว
พวกเขาหันหลังให้ฉัน

785
00:53:15,317 --> 00:53:16,943
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าคุณตั้งแต่แรก

786
00:53:17,027 --> 00:53:18,361
คนโกหก!

787
00:53:19,321 --> 00:53:20,989
คุณยังเตรียมอาวุธสังหารด้วย

788
00:53:22,949 --> 00:53:24,326
น-นั่นคือ...

789
00:53:25,994 --> 00:53:27,495
นั่นฉัน...

790
00:53:27,579 --> 00:53:30,040
คุณรู้ไหมว่าความตายนั้นน่ากลัวแค่ไหน?

791
00:53:31,166 --> 00:53:33,585
คุณรู้ไหมว่ามันน่าสังเวชแค่ไหน

792
00:53:34,586 --> 00:53:36,212
ที่จะละทิ้งครอบครัวที่คุณรัก?

793
00:53:49,935 --> 00:53:50,936
อะไร...

794
00:54:01,446 --> 00:54:03,239
อะไรประหลาด?

795
00:54:03,323 --> 00:54:05,241
มันเป็นของปลอมทั้งหมด!

796
00:54:08,620 --> 00:54:10,413
- คุณหลอกฉัน.
- รอ.

797
00:54:10,997 --> 00:54:13,333
วางอันนั้นลง เรามาพูดมันออกมา

798
00:54:13,416 --> 00:54:14,417
พูดออกมาเลยเหรอ?

799
00:54:14,501 --> 00:54:17,379
คุยอะไรออกไป?
คุณค้นพบทุกสิ่งที่ฉันทำ!

800
00:54:20,799 --> 00:54:22,300
แค่ตาย.

801
00:54:22,384 --> 00:54:23,593
มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

802
00:54:25,136 --> 00:54:26,346
ทนายชิน!

803
00:54:34,270 --> 00:54:36,314
ฉันบอกให้รอข้างนอก!

804
00:54:37,232 --> 00:54:38,400
ทำไมคุณไม่ฟัง?

805
00:54:39,526 --> 00:54:40,568
รอ!

806
00:54:46,241 --> 00:54:47,367
ไม่ อย่า!

807
00:55:02,716 --> 00:55:04,175
ทนายฮัน!

808
00:55:04,259 --> 00:55:05,260
ขอบคุณ!

809
00:55:10,849 --> 00:55:12,308
<i>ฉันชื่อชิน อีรัง</i>

810
00:55:12,851 --> 00:55:14,477
- คิมดงจุน.
- ที่นี่.

811
00:55:14,561 --> 00:55:17,897
<i>ตอนที่ฉันยังเด็ก เด็กๆ มักจะแกล้งฉัน
ชื่อของฉันฟังดูเป็นอย่างไร</i>

812
00:55:17,981 --> 00:55:19,733
- ชิน อิรัง.
- ที่นี่.

813
00:55:19,816 --> 00:55:21,026
มันอยู่ที่ไหน?

814
00:55:21,776 --> 00:55:22,777
คืออะไร?

815
00:55:22,861 --> 00:55:25,321
คุณชอบที่จะ w-<i>rang</i>-le
กับ <i>ชิน</i>-ผีเต็มตัวเลยใช่ไหมล่ะ?

816
00:55:25,405 --> 00:55:26,781
กับผี!

817
00:55:27,657 --> 00:55:30,660
<i>มันไม่ได้กวนใจฉันมากนักในขณะที่โตขึ้น</i>

818
00:55:31,411 --> 00:55:34,581
<i>แต่ใครจะรู้
ฉันมาช่วยผีจริงๆเหรอ?</i>

819
00:55:36,916 --> 00:55:39,711
<i>แต่มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น</i>

820
00:55:40,628 --> 00:55:41,713
<i>ไม่</i>

821
00:55:41,796 --> 00:55:45,008
<i>ฉันรู้สึกภาคภูมิใจเมื่อมีความยุติธรรม</i>

822
00:55:57,937 --> 00:56:00,148
<i>และมีสิ่งหนึ่งที่ฉันเพิ่งตระหนัก</i>

823
00:56:02,067 --> 00:56:04,569
<i>การแก้แค้นไม่จำเป็นต้องเป็นเหตุผลเสมอไป</i>

824
00:56:04,652 --> 00:56:06,696
<i>ทำไมผีถึงมาเยี่ยมฉัน</i>

825
00:56:45,276 --> 00:56:46,277
มันได้ผล

826
00:56:48,238 --> 00:56:49,447
มันได้ผล

827
00:56:53,118 --> 00:56:56,788
<i>การรักษาได้รับการพัฒนา
ขอบคุณผลงานของซังโฮผู้ใจดี</i>

828
00:57:00,166 --> 00:57:02,752
- แม่. คุณได้ยินฉันไหม?
- น้ำผึ้ง.

829
00:57:02,836 --> 00:57:05,672
<i>แม่ของซูจองคือ
ค่อยๆ ดีขึ้น</i>

830
00:57:06,506 --> 00:57:09,425
<i>และครอบครัวของเธอฟื้นคืนความสงบสุขแล้ว</i>

831
00:57:10,009 --> 00:57:11,553
แม่คะ นี่ยูจู

832
00:57:13,638 --> 00:57:16,683
{\an8}ขอบคุณ ซังโฮ

833
00:57:18,268 --> 00:57:19,477
ขอขอบคุณคุณ

834
00:57:20,937 --> 00:57:24,274
เราได้รับความเข้มแข็งที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

835
00:57:25,733 --> 00:57:27,318
ฉันจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

836
00:57:28,528 --> 00:57:29,529
เพื่อเลี้ยงดูลูกชายของเรา

837
00:57:31,364 --> 00:57:33,158
เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องกังวล

838
00:57:34,701 --> 00:57:35,702
ฉันรักคุณ.

839
00:57:36,327 --> 00:57:39,372
ฉันรักคุณพ่อ

840
00:57:41,458 --> 00:57:42,500
ไปกันเถอะยูจู

841
00:57:46,379 --> 00:57:47,505
สวัสดี

842
00:57:48,965 --> 00:57:50,550
ขอบคุณมาก.

843
00:57:51,468 --> 00:57:53,887
คุณสร้างปาฏิหาริย์

844
00:57:54,471 --> 00:57:57,348
มันไม่ใช่ฉัน คุณรู้ไหมว่า

845
00:57:59,142 --> 00:58:00,143
ใช่ฉันทำ.

846
00:58:01,019 --> 00:58:02,479
นั่นคือสามีของฉัน ซังโฮ

847
00:58:04,814 --> 00:58:08,860
แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้
โดยไม่มีคุณ

848
00:58:10,195 --> 00:58:11,696
ขอบคุณมาก.

849
00:58:24,584 --> 00:58:25,585
นายทนาย.

850
00:58:27,462 --> 00:58:28,755
ขอบคุณมาก.

851
00:58:29,756 --> 00:58:31,799
ฉันหวังว่าคุณจะพักผ่อนอย่างสงบ

852
00:58:33,510 --> 00:58:34,511
ฉันจะ.

853
00:59:25,812 --> 00:59:26,854
<i>สำหรับฉัน</i>

854
00:59:27,855 --> 00:59:31,568
<i>ฉันตระหนักได้ถึงคุณค่าอันยิ่งใหญ่
ของผู้ที่อยู่เคียงข้างฉัน</i>

855
00:59:39,576 --> 00:59:41,077
เขาไม่เป็นอันตราย

856
00:59:43,037 --> 00:59:44,372
นั่นเป็นสิ่งที่ดีแล้ว

857
00:59:45,248 --> 00:59:48,668
<i>แม่ผู้เฉยเมยของฉันแต่ห่วงใย</i>

858
00:59:51,462 --> 00:59:53,923
- มันดี.
- มันดีเหรอ? ฉันก็อยากได้เหมือนกัน

859
00:59:54,966 --> 00:59:57,260
- เป็นยังไงบ้าง?
- มันดี.

860
00:59:57,343 --> 00:59:58,511
บุลโกกิเนื้อเกาหลีชั้นนำ!

861
00:59:58,595 --> 01:00:00,263
ไอรังจะรักมัน

862
01:00:00,346 --> 01:00:03,266
ขอบคุณพระเจ้า หน้าลุง
ไม่แดงเหมือนก้นลิง

863
01:00:03,850 --> 01:00:06,603
<i>และครอบครัวที่เอาใจใส่อย่างเปิดเผยของฉัน</i>

864
01:00:06,686 --> 01:00:08,104
สำนักงานกฎหมายชินอิราง

865
01:00:08,187 --> 01:00:09,188
<i>มีอีกอย่างหนึ่ง</i>

866
01:00:10,273 --> 01:00:13,610
<i>ทนายฮันผู้เลือกที่จะเชื่อฉัน
แม้ว่ามันจะฟังดูไร้สาระขนาดไหนก็ตาม</i>

867
01:00:14,193 --> 01:00:15,194
{\an8}คู่หูฮันนาฮยอน

868
01:00:15,278 --> 01:00:17,488
{\an8}ชินอิรังเป็นยังไงบ้าง?

869
01:00:18,531 --> 01:00:19,574
{\an8}<i>ทนายฮัน!</i>

870
01:00:19,657 --> 01:00:20,783
ขอบคุณ!

871
01:00:24,412 --> 01:00:25,413
{\an8}อะไรก็ได้

872
01:00:26,748 --> 01:00:27,957
ฉันชนะ

873
01:00:38,593 --> 01:00:40,595
วอน
ลูกค้า คิม ซูจอง

874
01:00:53,107 --> 01:00:56,402
พัสดุของคุณมาถึงอย่างปลอดภัยแล้ว

875
01:00:57,737 --> 01:01:00,698
ทนายชินส่งเครื่องบันทึกเสียง
ถึงยาม

876
01:01:01,324 --> 01:01:03,701
โดยมีข้อความว่า
เขาเสียใจที่เอามันไปด้วย

877
01:01:05,703 --> 01:01:07,455
เขาใจดีหรือแค่โง่?

878
01:01:09,374 --> 01:01:10,375
เล่นมัน.

879
01:01:11,167 --> 01:01:14,212
บันทึกนั้นจะช่วยฉัน
ค้นหาว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

880
01:01:21,678 --> 01:01:23,179
การบันทึกเสียง 001

881
01:01:23,262 --> 01:01:27,350
<i>คุณตามฉันมาจากด้านหลัง
แต่ฉันวิ่งไปข้างหน้า</i>

882
01:01:27,433 --> 01:01:30,895
<i>ฉันวิ่งข้ามโต๊ะที่คุณนั่งอยู่
ฉันไม่สนใจ</i>

883
01:01:30,978 --> 01:01:32,980
<i>ถ้าคุณยุ่งกับฉัน คุณจะต้องชดใช้</i>

884
01:01:33,064 --> 01:01:34,774
<i>ฉันร้อน ร้อน ร้อน ร้อน ไฟ</i>

885
01:01:34,857 --> 01:01:38,569
<i>ก่อนที่ฉันจะไปป่า
ใครก็ได้ โปรดหยุดฉันที</i>

886
01:01:38,653 --> 01:01:39,696
<i>หยุดฉัน</i>

887
01:01:39,779 --> 01:01:41,823
<i>หยุดฉัน หยุดฉัน หยุดฉัน</i>

888
01:01:54,127 --> 01:01:56,129
เขามันไอ้บ้า

889
01:02:17,108 --> 01:02:19,527
ทนายชิน คุณสบายดีไหม?

890
01:02:20,027 --> 01:02:21,279
ใช่.

891
01:02:21,821 --> 01:02:24,449
อาจเป็นเพราะฉันทำไม่ได้
นอนมากในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

892
01:02:24,532 --> 01:02:27,243
คุณดูซีดเซียว
ฉันคิดว่าคุณควรพักผ่อนบ้าง

893
01:02:27,910 --> 01:02:30,705
ตกลง. ฉันจะกลับบ้าน
หลังจากจัดเอกสารไปนิดหน่อย

894
01:02:31,247 --> 01:02:33,875
ฉันไม่เป็นไร กลับบ้านโดยไม่มีฉัน

895
01:02:34,542 --> 01:02:36,586
- อย่าอยู่สายเกินไป
- ตกลง.

896
01:02:47,180 --> 01:02:50,683
อาคารโอเคชอน

897
01:02:57,440 --> 01:03:00,109
{\an8}ทนายชิน อีรัง

898
01:03:32,850 --> 01:03:33,851
อีกครั้ง?

899
01:04:21,941 --> 01:04:22,775
{\an8}ผีไม่มาเหรอ?

900
01:04:22,859 --> 01:04:24,777
{\an8}<i>เขากำลังทำความสะอาด
สำหรับลูกค้าที่ยังมีชีวิตอยู่ในอนาคต</i>

901
01:04:24,861 --> 01:04:26,028
{\an8}เขาตื่นเต้นมาก

902
01:04:26,112 --> 01:04:28,281
{\an8}ไชโยสำหรับอิสรภาพของอีรัง!

903
01:04:28,364 --> 01:04:29,866
{\an8}- ต้องการเคสไหม?
<i>- คุณเก่งที่สุด</i>

904
01:04:29,949 --> 01:04:32,785
{\an8}ฉันมีประสบการณ์มาก
ในกรณีการขายก่อนการก่อสร้าง

905
01:04:33,286 --> 01:04:34,453
{\an8}<i>ทนายฮัน?</i>

906
01:04:34,537 --> 01:04:36,205
{\an8}<i>-ทำไมคุณถึงมาที่นี่?
- ไม่ใช่ธุรกิจของคุณ</i>

907
01:04:36,289 --> 01:04:37,290
{\an8}พวกคุณเป็นอย่างไรบ้าง?

908
01:04:37,373 --> 01:04:38,541
{\an8}<i>นี่คือ Seongmyeong Construction</i>

909
01:04:38,624 --> 01:04:40,668
{\an8}<i>บริษัทร่มรื่นที่ดำเนินธุรกิจ
แผนการฉ้อโกงก่อนการขาย</i>

910
01:04:40,751 --> 01:04:43,004
{\an8}- แก๊งค์ก่อสร้างเหรอ?
- คุณเก่งเรื่องการต่อสู้ใช่ไหม?

911
01:04:43,087 --> 01:04:44,797
{\an8}เจ้าพวกฟังก์ตัวน้อย!

912
01:04:45,840 --> 01:04:50,845
{\an8}แปลคำบรรยายโดย: อึนจิน เอริกา คิม
