1
00:00:14,020 --> 00:00:17,060
(ยู ยอนซอก)

2
00:00:17,120 --> 00:00:20,060
(เอซม)

3
00:00:20,690 --> 00:00:24,930
(คิมคยองนัม)

4
00:00:25,000 --> 00:00:28,970
(คิมมีคยอง, จอนซอกโฮ, ซอนยออึน, อีอาริน)

5
00:00:29,600 --> 00:00:33,270
(ชอยกวางอิล, จองซึงกิล, ยอนเจฮยอง)

6
00:00:44,080 --> 00:00:47,990
(ทนายผี)

7
00:00:48,020 --> 00:00:50,019
(สนับสนุนโดยกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และ KOCCA)

8
00:00:50,020 --> 00:00:51,489
(บุคคล สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดในละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ)

9
00:00:51,490 --> 00:00:52,966
(นักแสดงเด็กถ่ายอย่างปลอดภัยพร้อมผู้ปกครอง)

10
00:00:52,990 --> 00:00:53,990
(ฉากที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ทั้งหมดถูกจัดฉาก...)

11
00:00:53,991 --> 00:00:55,631
(และถ่ายทำอย่างปลอดภัยตามมาตรฐานสวัสดิการ)

12
00:00:58,060 --> 00:01:00,970
(ตอนที่ 14)

13
00:01:14,350 --> 00:01:15,450
คุณมาสาย

14
00:01:19,280 --> 00:01:20,720
ฉันรู้สึกว่าฉันแค่เก็บ...

15
00:01:22,520 --> 00:01:24,220
ทำให้คุณผิดหวัง

16
00:01:29,130 --> 00:01:31,900
หากคุณกำลังพูดถึงการยืนฉันขึ้นมาใช่แล้ว

17
00:01:33,970 --> 00:01:36,870
แต่เมื่อคุณเป็นแบบนี้ฉันก็โกรธไม่ได้

18
00:01:37,840 --> 00:01:38,940
ฉันเสียใจ.

19
00:01:43,880 --> 00:01:44,880
เกิดอะไรขึ้น?

20
00:01:47,480 --> 00:01:48,580
ฉันมีเรื่องอยากจะขอ

21
00:01:50,050 --> 00:01:53,020
ฉันอยากให้คุณอยู่ห่างจากออฟฟิศสักพักหนึ่ง

22
00:01:54,850 --> 00:01:55,990
และโปรดอย่าถามว่าทำไม

23
00:01:59,290 --> 00:02:00,830
ฉันขอโทษจริงๆ...

24
00:02:04,900 --> 00:02:06,230
สำหรับการประกันตัวแผนของเราในวันนี้

25
00:02:34,830 --> 00:02:36,930
(ร้านอาหารพิทอาพัทบุชเชอร์)

26
00:02:45,170 --> 00:02:46,650
เมื่อคืนอี้รังไม่กลับบ้านเหรอ?

27
00:02:46,970 --> 00:02:50,880
- ใช่ มันดูเป็นอย่างนั้น - ฉันสงสัยว่ามีผีตัวใหม่ปรากฏตัวหรือไม่

28
00:02:51,310 --> 00:02:52,710
ผีตัวใหม่เหรอ?

29
00:02:52,910 --> 00:02:56,049
ช่วงนี้ฉันไม่ได้ไปออฟฟิศเพราะกำลังถ่ายทำ

30
00:02:56,050 --> 00:02:57,280
ฉันก็เลยสงสัย

31
00:02:59,150 --> 00:03:02,150
แต่อย่ากังวลมากเกินไป ฉันจะแกว่งในภายหลัง

32
00:03:03,560 --> 00:03:05,000
ยังไงก็ตาม คุณรับชาสักถ้วยไหม?

33
00:03:16,800 --> 00:03:18,816
(- คุณมีกลิ่นอายของอาชญากร - ผีเข้าสิงพ่อของคุณ)

34
00:03:18,840 --> 00:03:20,240
(พ่อของชินยี่รังเป็นอาชญากร!)

35
00:03:37,120 --> 00:03:38,120
คุณสบายดีไหม?

36
00:03:40,360 --> 00:03:42,690
คุณไม่มีบ้านเหรอ? หรือ...

37
00:03:46,700 --> 00:03:47,700
คุณถูกไล่ออกใช่ไหม?

38
00:03:48,170 --> 00:03:49,970
มันคืออะไรกับคุณ?

39
00:03:50,130 --> 00:03:54,110
คุณพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน เหงื่อแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

40
00:03:54,970 --> 00:03:56,330
ฉันกังวลว่ามีบางอย่างผิดปกติ

41
00:04:00,180 --> 00:04:03,780
มันเคยเกิดขึ้นกับคุณหรือเปล่าว่ามันอาจเป็นความผิดของคุณ?

42
00:04:04,020 --> 00:04:05,320
คุณหมายถึงอะไรโดยที่?

43
00:04:05,520 --> 00:04:08,890
ฉันจะนอนหลับฝันดีโดยมีผีจ้องมองฉันได้อย่างไร?

44
00:04:11,520 --> 00:04:13,490
ตอนนี้คุณได้รับมันแล้วกรุณาออกไป

45
00:04:14,090 --> 00:04:15,190
ฉันไม่สนใจว่าที่ไหน

46
00:04:15,990 --> 00:04:17,160
เพียงแค่ออกไปจากสายตาของฉัน

47
00:04:24,640 --> 00:04:26,900
ถ้าไม่เป็นการถามมากเกินไป

48
00:04:27,810 --> 00:04:29,140
ฉันขอทราบเหตุผลได้ไหม?

49
00:04:32,940 --> 00:04:34,580
เพราะผมมองว่ามันรับไม่ได้

50
00:04:35,410 --> 00:04:38,480
ถ้าทนายความรับลูกความไม่ได้ เขาจะทำหน้าที่ของเขาได้อย่างไร?

51
00:04:40,120 --> 00:04:41,250
ทนายความ...

52
00:04:42,190 --> 00:04:43,290
ลูกค้า?

53
00:04:45,120 --> 00:04:47,060
บังเอิญรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?

54
00:04:48,360 --> 00:04:50,060
ฉันจะรู้ได้อย่างไร?

55
00:04:51,230 --> 00:04:55,100
สมมติว่าฉันพบว่าใบหน้าของคุณยอมรับไม่ได้

56
00:04:56,400 --> 00:04:59,070
ไม่เหมาะสมที่จะตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอก

57
00:04:59,140 --> 00:05:00,420
โดยเฉพาะผู้ประกอบวิชาชีพด้านกฎหมาย

58
00:05:00,470 --> 00:05:02,510
ที่ต้องระวังอคติและอคติ...

59
00:05:02,840 --> 00:05:08,450
และปฏิบัติต่อทุกคนด้วยความเป็นธรรมและยุติธรรมโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ

60
00:05:13,220 --> 00:05:15,060
และคุณทำสิ่งที่คุณทำโดยรู้ทั้งหมดนั้นเหรอ?

61
00:05:28,200 --> 00:05:29,530
“ก็รู้ไปหมดนั่นแหละ”

62
00:05:31,440 --> 00:05:33,170
ทำไมเขาถึงบอกไม่ให้เข้ามาล่ะ?

63
00:05:39,380 --> 00:05:40,980
เขาอึดอัดเวลาอยู่กับฉันไหม?

64
00:05:46,450 --> 00:05:48,130
(ส่งไฟล์ของ Yoon Jae Uk ต่อศาล)

65
00:05:52,390 --> 00:05:53,560
(ทนายชิน ยีรัง)

66
00:05:59,760 --> 00:06:00,870
ยี่รัง.

67
00:06:02,330 --> 00:06:05,570
ฉันโทรมาเพราะว่าคดีของยุนแจอุคถึงกำหนดวันนี้

68
00:06:07,840 --> 00:06:10,880
ฉันไม่มีโอกาสได้บอกคุณว่า

69
00:06:12,010 --> 00:06:13,210
แต่เกี่ยวกับกรณีนั้น...

70
00:06:14,280 --> 00:06:15,650
เราไม่จัดการมันอีกต่อไป

71
00:06:16,310 --> 00:06:17,320
อะไร

72
00:06:18,450 --> 00:06:19,450
ทำไม

73
00:06:21,120 --> 00:06:24,390
ผีตัวใหม่ปรากฏตัวหรืออะไร?

74
00:06:25,860 --> 00:06:26,990
ดูสินาฮยอน

75
00:06:28,290 --> 00:06:30,250
ตอนนี้ฉันอยู่ระหว่างอะไรบางอย่าง

76
00:06:32,900 --> 00:06:33,900
ดี.

77
00:06:37,200 --> 00:06:38,200
ข้อตกลงของเขาคืออะไร?

78
00:06:48,550 --> 00:06:49,750
ศาล...

79
00:06:52,350 --> 00:06:53,680
อยู่ใกล้มากจริงๆ

80
00:06:54,820 --> 00:06:56,620
คงจะสะดวกสำหรับคุณทำงานใกล้ชิดมาก

81
00:06:57,590 --> 00:06:58,690
ทำไมตอนนี้?

82
00:07:04,700 --> 00:07:06,900
- คุณหมายความว่าอย่างไร? - ฉันบอกว่าทำไมตอนนี้ถึงทุกครั้ง?

83
00:07:08,870 --> 00:07:10,870
คุณรู้ไหมว่าฉันต้องผ่านอะไรมาเพราะคุณ?

84
00:07:17,410 --> 00:07:18,710
แย่ของฉัน.

85
00:07:19,580 --> 00:07:21,110
คุณอยู่กับลูกค้าหรือเปล่า?

86
00:07:21,710 --> 00:07:23,110
มันไม่มีอะไร

87
00:07:24,920 --> 00:07:27,590
ยังไงก็ตาม คุณหิวหรือยัง?

88
00:07:27,650 --> 00:07:30,090
แม่เอากิมบับมาให้พวกเราด้วย

89
00:07:30,790 --> 00:07:32,920
เฮ้ คุณฮันไปไหน?

90
00:07:33,420 --> 00:07:35,060
คิมบับของแม่เหรอ?

91
00:07:37,300 --> 00:07:38,300
กลิ่นหอมมาก

92
00:07:39,130 --> 00:07:40,130
กลิ่นหอมมาก

93
00:07:41,400 --> 00:07:44,340
นี่ กัดหน่อยสิ ลองมัน.

94
00:07:46,170 --> 00:07:47,770
- คุณต้องการบ้างไหมที่รัก? - ใช่.

95
00:07:50,210 --> 00:07:51,280
ซารังคุณก็เปิดใจเหมือนกัน

96
00:07:52,080 --> 00:07:55,980
ที่รัก คิมบับไข่ของคุณอยู่นอกโลกนี้แล้ว

97
00:07:56,980 --> 00:08:00,480
- มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ - เฮ้ เดี๋ยวก่อน รอสักครู่.

98
00:08:01,150 --> 00:08:04,260
- ฉันไม่หิวฉันจะกินทีหลัง - อะไร?

99
00:08:04,820 --> 00:08:07,460
และหากฉันถูกครอบงำโดยบังเอิญ

100
00:08:07,690 --> 00:08:10,230
สาดน้ำใส่ฉันทันที โอเคไหม?

101
00:08:11,530 --> 00:08:13,870
อย่าลังเลและอย่าอดกลั้น โอเคไหม?

102
00:08:14,170 --> 00:08:18,740
โอเค ความดี ฉันเข้าใจแล้ว. ไม่ต้องกังวล.

103
00:08:18,940 --> 00:08:22,640
โอ้ใช่แล้ว คุณแม่คุณคงกังวลมาก

104
00:08:24,380 --> 00:08:27,780
คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังกินและนอนหลับอย่างเหมาะสมหรือไม่

105
00:08:28,480 --> 00:08:32,380
คุณรู้ไหมว่าพ่อแม่เป็นอย่างไร และมักจะกังวลเกี่ยวกับลูกๆ ของพวกเขาอยู่เสมอ

106
00:08:42,730 --> 00:08:43,730
เฮ้...

107
00:08:45,430 --> 00:08:46,560
เรื่องคือ...

108
00:08:47,970 --> 00:08:49,730
มันคืออะไร? มีอะไรอยู่ในใจของคุณหรือไม่?

109
00:08:53,370 --> 00:08:56,370
คุณสามารถบอกฉัน. คุณก็รู้ว่าริมฝีปากของฉันถูกปิดผนึก

110
00:08:59,980 --> 00:09:00,980
ฉันเดาว่าไม่?

111
00:09:02,980 --> 00:09:04,919
เอาล่ะ. อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเรากำลังพูดถึงเธอ

112
00:09:04,920 --> 00:09:06,319
คุณควรโทรหาแม่ของคุณ

113
00:09:06,320 --> 00:09:09,450
- เธอกังวลไม่สบายตลอดเช้า - เอาล่ะ ฉันจะ.

114
00:09:16,460 --> 00:09:19,330
เอ้ย ฉันงดอาหารเช้าเพื่อที่เราจะได้กินข้าวด้วยกัน

115
00:09:29,540 --> 00:09:32,310
กลิ่นอันน่าทึ่งนี้ไม่อาจต้านทานได้

116
00:09:48,660 --> 00:09:51,530
ขออภัยที่บุกรุก..

117
00:09:52,430 --> 00:09:54,430
ปกติฉันไม่ใช่คนใจร้อนนัก

118
00:09:54,730 --> 00:09:58,700
แต่ฉันพบว่ากลิ่นหอมนี้ไม่อาจต้านทานได้

119
00:09:59,240 --> 00:10:00,846
ถ้าไม่เป็นการยัดเยียดจนเกินไป

120
00:10:00,870 --> 00:10:04,140
ฉันขอชิมสักหน่อยได้ไหม?

121
00:10:06,540 --> 00:10:09,750
ใช่ ใช่! แน่นอน!

122
00:10:11,720 --> 00:10:14,090
ฉันเป็นผู้จัดการทั่วไปที่นี่

123
00:10:16,020 --> 00:10:19,860
- ขอขอบคุณ คุณ ผู้จัดการทั่วไป. - กรุณานั่งก่อน

124
00:10:22,790 --> 00:10:23,790
น้ำ.

125
00:10:31,100 --> 00:10:34,610
ว่ากันว่าผีที่ได้รับอาหารอย่างดีนั้นเป็นผีที่มีความสุข

126
00:10:35,870 --> 00:10:38,150
ฉันเดาว่าฉันควรจะปล่อยให้เขากินก่อนที่ฉันจะดึงเขาออกไป

127
00:10:43,310 --> 00:10:45,280
เอาน้ำนี่ไปด้วย

128
00:10:46,350 --> 00:10:48,950
นี่มันเหลือเชื่อมาก ความดี. อะไรจะมีรสชาติดีขนาดนี้ได้อย่างไร?

129
00:10:50,960 --> 00:10:52,420
มันดีขนาดนั้นจริงๆเหรอ?

130
00:10:52,960 --> 00:10:54,160
มันอร่อยจริงๆ

131
00:11:01,930 --> 00:11:03,100
ฉันควรใส่มันอย่างไร?

132
00:11:04,140 --> 00:11:05,340
มันเป็นอย่างใด...

133
00:11:06,370 --> 00:11:09,970
รสชาติที่ดึงดูดใจคุณ

134
00:11:10,370 --> 00:11:14,609
ฝีมือแม่สามีต้องยอมตายเพื่อ...

135
00:11:14,610 --> 00:11:16,580
ไม่ ฉันหมายถึง มันเหลือเชื่อมาก

136
00:11:17,480 --> 00:11:20,450
- กรุณากินให้หมด - ใช่ ฉันชอบที่จะ.

137
00:11:20,950 --> 00:11:22,420
มีซุปด้วย

138
00:11:42,510 --> 00:11:44,710
อัยการคิม ฉันอยากจะถามคุณบางอย่าง

139
00:11:45,710 --> 00:11:48,380
รู้ไหมว่าทำไมยุนแจอุคจึงเปลี่ยนทนาย?

140
00:11:49,680 --> 00:11:51,479
เนื่องจากคุณเป็นอัยการในคดีของเขา

141
00:11:51,480 --> 00:11:53,056
ฉันคิดว่าคุณอาจเคยได้ยินอะไรบางอย่าง

142
00:11:53,080 --> 00:11:55,166
ฉันไม่ได้ยินอะไรที่เป็นทางการ แต่ฉันมีลางสังหรณ์

143
00:11:55,190 --> 00:11:59,289
มีคดีเมื่อ 20 ปีที่แล้วเกี่ยวกับพ่อของเขา ยุนแดมยอง

144
00:11:59,290 --> 00:12:02,490
และพนักงานอัยการในคดีนั้นคือชินกีจุง

145
00:12:03,390 --> 00:12:04,700
พ่อของทนายชิน

146
00:12:07,200 --> 00:12:08,200
อย่างจริงจัง?

147
00:12:12,170 --> 00:12:13,170
และ?

148
00:12:15,570 --> 00:12:17,910
- ฉันถึงบ้านแล้ว - คุณกลับมาแล้ว

149
00:12:19,380 --> 00:12:20,380
ดังนั้น...

150
00:12:21,210 --> 00:12:22,310
ยี่รัง เป็นยังไง?

151
00:12:22,380 --> 00:12:26,880
เขาสบายดี และปรากฎว่ามีผีตัวใหม่ปรากฏตัวขึ้นจริงๆ

152
00:12:27,120 --> 00:12:30,120
แต่ดูเหมือนว่ายี่รังกับผีตัวนั้นจะเข้ากันไม่ได้

153
00:12:30,550 --> 00:12:32,870
เขาบอกให้ฉันปลุกเขาทันทีถ้าเขาถูกครอบงำ

154
00:12:33,160 --> 00:12:34,830
ทำไม ผีเป็นไงบ้าง?

155
00:12:35,660 --> 00:12:38,160
อี้รังบอกว่าเป็นผู้หญิงอายุ 60 ปี

156
00:12:38,330 --> 00:12:40,930
แต่เมื่อเขาถูกครอบงำ เขาดูเหมือนผู้ชายอย่างแน่นอน

157
00:12:41,800 --> 00:12:43,970
คุณคงเคยได้ยินผิด

158
00:12:44,240 --> 00:12:47,000
แต่ยี่รังก็พูดอะไรแปลกๆ กับผี

159
00:12:47,610 --> 00:12:50,909
- ชอบอะไร? - ประมาณว่า "เพราะคุณ ฉัน..."

160
00:12:50,910 --> 00:12:54,450
แต่น้ำเสียงของเขา... จะใส่ยังไงดี?

161
00:12:55,110 --> 00:12:56,380
มันฟังดูไม่พอใจ

162
00:13:01,350 --> 00:13:03,890
(ร้านอาหารเนื้อ)

163
00:13:10,160 --> 00:13:12,900
กล่องข้าวนี่...อีรังกินแล้วเหรอ?

164
00:13:13,030 --> 00:13:15,970
ใช่. รอไม่มี ยี่รังที่ถูกครอบงำทำ

165
00:13:17,670 --> 00:13:19,440
บอกฉันเพิ่มเติมเกี่ยวกับผีนั้น

166
00:13:19,700 --> 00:13:20,700
ผี?

167
00:13:22,140 --> 00:13:24,060
เขาบอกว่ากิมบับไข่อร่อยมาก

168
00:13:24,410 --> 00:13:25,840
- อะไรอีก? - อะไรอีก?

169
00:13:26,580 --> 00:13:29,180
เขาสุภาพมากและพูดจาอย่างประณีตมาก

170
00:13:29,450 --> 00:13:30,550
แต่ทำไมคุณถึงถาม?

171
00:13:32,250 --> 00:13:34,850
- มันไม่มีอะไร. - ฉันจะเตรียมร้านให้พร้อม

172
00:13:34,920 --> 00:13:35,920
ตกลง.

173
00:13:53,870 --> 00:13:56,710
ฉันบอกให้บงซูปลุกฉันทันทีถ้าฉันถูกครอบงำ อย่างจริงจัง.

174
00:14:04,480 --> 00:14:07,020
คุณใช้ชีวิตแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว?

175
00:14:09,050 --> 00:14:10,920
- อะไร? - มีผีกี่ตัว...

176
00:14:11,920 --> 00:14:14,790
- คุณเคยเจอบ้างไหม? - ทำไมคุณถึงถาม?

177
00:14:14,960 --> 00:14:17,090
ดูเหมือนว่ามันคงจะยากสำหรับคุณ

178
00:14:18,130 --> 00:14:20,360
ขึ้นอยู่กับผี มันอาจจะเป็นอันตรายได้

179
00:14:20,530 --> 00:14:23,400
มันเป็น. เกือบเกิดอุบัติเหตุ...

180
00:14:24,400 --> 00:14:27,570
- และเกือบเสียชีวิต - แล้วคุณก็ยังทำต่อไปเหรอ?

181
00:14:29,440 --> 00:14:32,640
พวกเขามาทั้งวันทั้งคืนเพื่อขอความช่วยเหลือ ฉันจะหยุดได้อย่างไร?

182
00:14:35,110 --> 00:14:36,380
ทนายชิน.

183
00:14:38,480 --> 00:14:39,680
คุณเป็นคนดี

184
00:14:42,320 --> 00:14:43,650
เหมือนเป็นการผลักดันโดยรวม

185
00:14:45,060 --> 00:14:46,160
นั่นเป็นเหตุผลที่...

186
00:14:46,560 --> 00:14:48,290
ตอนนี้ฉันกำลังเจอคุณแบบนี้

187
00:14:50,260 --> 00:14:51,500
แต่จากนี้ไป

188
00:14:53,330 --> 00:14:54,690
ฉันจะเป็นคนใจเย็นมากขึ้น

189
00:15:05,510 --> 00:15:06,510
ดังนั้น...

190
00:15:07,010 --> 00:15:10,010
คุณสนใจเครื่องรางเหล่านี้เป็นพิเศษหรือไม่?

191
00:15:10,780 --> 00:15:12,720
เครื่องรางที่ฉันหลงใหล...

192
00:15:45,550 --> 00:15:46,550
ใช่แล้วพ่อ

193
00:15:47,250 --> 00:15:49,950
ฉันโทรมาเพราะมีผีฉันต้องส่งต่อไป

194
00:15:51,220 --> 00:15:53,360
ไม่ มันต้องเป็นวันนี้

195
00:15:54,890 --> 00:15:56,530
ถ้าคุณยุ่ง ฉันจะไปหาคุณ

196
00:16:03,130 --> 00:16:04,970
ในเมื่อคุณจะไม่จากไปแม้ว่าฉันจะบอกคุณก็ตาม

197
00:16:06,170 --> 00:16:07,940
ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากส่งคุณไปเอง

198
00:16:57,550 --> 00:16:59,960
คุณจึงตัดสินใจส่งฉันต่อไป?

199
00:17:05,000 --> 00:17:07,530
ใช่. นั่นคือแผน

200
00:17:09,700 --> 00:17:11,840
ดูเหมือนคุณจะรังเกียจฉันมาก

201
00:17:24,880 --> 00:17:26,650
แต่นอกเหนือจากความจริงที่ว่าฉันตายไปแล้ว

202
00:17:27,480 --> 00:17:29,320
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร

203
00:17:31,160 --> 00:17:33,920
ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถกลับใจหรือขอโทษได้

204
00:17:47,170 --> 00:17:49,070
สิ่งนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อนหรือไม่?

205
00:17:50,370 --> 00:17:53,740
ผีที่คุณส่งไปโดยไม่บอกว่าพวกเขาเป็นใคร

206
00:18:00,950 --> 00:18:02,750
ฉันเป็นคนเลวขนาดนั้นเลยเหรอ?

207
00:18:04,190 --> 00:18:07,720
ฉันเลวทรามมากจนคุณไม่บอกฉันด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร?

208
00:18:10,530 --> 00:18:11,930
อัยการ ชิน กี จุง...

209
00:18:12,730 --> 00:18:14,730
ใช้พ่อของฉันเป็นแพะรับบาป

210
00:18:16,170 --> 00:18:17,730
เพื่อประโยชน์ของเขาเอง

211
00:18:19,070 --> 00:18:20,270
เขาขับรถพ่อของฉัน...

212
00:18:22,040 --> 00:18:23,840
ถึงความตายของเขา

213
00:18:26,480 --> 00:18:27,480
ใช่.

214
00:18:30,180 --> 00:18:32,520
คุณเป็นคนที่ไม่มีวันได้รับการอภัย

215
00:18:34,950 --> 00:18:37,220
คุณหลอกลวงคนที่ไว้วางใจคุณ

216
00:18:38,890 --> 00:18:42,560
ใส่ร้ายชายผู้บริสุทธิ์ และทำลายครอบครัวของเขา

217
00:18:44,500 --> 00:18:46,630
ผู้ชายคนหนึ่งเสียชีวิตเพราะคุณ

218
00:18:48,330 --> 00:18:49,600
และพวกที่รอดชีวิต...

219
00:18:50,970 --> 00:18:52,440
ได้รับความเดือดร้อนมาเป็นเวลานานมาก

220
00:18:52,800 --> 00:18:54,710
และกระทำการอันไร้ยางอายเช่นนี้แล้ว

221
00:18:57,210 --> 00:18:59,510
คุณเพิ่งตายโดยไม่เคยขอโทษเลย

222
00:19:07,890 --> 00:19:09,920
ที่ฉันไม่ได้บอกคุณว่าคุณเป็นใคร...

223
00:19:10,390 --> 00:19:11,760
คุณควรจะขอบคุณสำหรับสิ่งนั้น

224
00:19:13,760 --> 00:19:14,960
เพราะถ้าท่านได้รู้แล้ว

225
00:19:16,590 --> 00:19:18,900
ความเจ็บปวดจะทำให้คุณอยากตายอีกครั้ง

226
00:20:01,770 --> 00:20:02,770
เลขที่!

227
00:20:04,510 --> 00:20:05,510
บล็อกคุณ!

228
00:20:07,780 --> 00:20:11,150
ดูเหมือนว่าฉันจะเอาชนะลูกชายของฉันในเกมไม่ได้อีกต่อไป

229
00:20:12,650 --> 00:20:15,650
- แต่คุณไม่สามารถเอาชนะพ่อในการแข่งขันได้ - อะไร?

230
00:20:17,890 --> 00:20:19,660
แข่งกลับบ้าน.. พร้อม ออกเดินทาง!

231
00:20:21,060 --> 00:20:22,690
พ่อ นั่นไม่ยุติธรรมเลย

232
00:20:52,160 --> 00:20:53,289
(โรงเรียนประถมศึกษาซออิน)

233
00:20:53,290 --> 00:20:55,330
(มีความสุข สนุกสนาน และเป็นมิตร เหมือนเมื่อวาน!)

234
00:20:57,260 --> 00:20:58,630
ยี่รัง ดูสิ

235
00:20:59,330 --> 00:21:02,570
ถ้าจะฟาสต์บอล ให้ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลาง...

236
00:21:03,130 --> 00:21:04,410
และนำมารวมกันแบบนี้

237
00:21:05,500 --> 00:21:07,700
จากนั้นคุณก็โยนมันเหมือนกับว่าคุณกำลังผลักมันไปข้างหน้า

238
00:21:10,240 --> 00:21:11,240
นิ้วกลาง.

239
00:21:12,780 --> 00:21:14,680
- แบบนี้? - แค่นั้นแหละ.

240
00:21:15,250 --> 00:21:16,280
อยากลองขว้างดูไหม?

241
00:21:18,620 --> 00:21:19,820
แต่พ่อ...

242
00:21:20,550 --> 00:21:22,090
ฉันไม่แน่ใจว่าจะทำได้หรือเปล่า

243
00:21:22,420 --> 00:21:24,660
เมื่อคุณรู้สึกเช่นนั้น ให้หายใจเข้าลึกๆ

244
00:21:25,360 --> 00:21:28,630
บอกตัวเองว่า “ฉันทำได้”

245
00:21:28,730 --> 00:21:31,360
การเชื่อว่าสิ่งนี้จะทำให้คุณมีความกล้าหาญอย่างแท้จริง

246
00:21:38,670 --> 00:21:39,870
ฉันสามารถทำได้

247
00:21:40,400 --> 00:21:41,410
เอาล่ะ.

248
00:21:48,880 --> 00:21:50,010
ไม่เลว.

249
00:21:50,210 --> 00:21:53,420
มันออกนอกเป้าหมายเล็กน้อย แต่ฉันสามารถเห็นการหมุนของมันได้จริงๆ

250
00:21:54,750 --> 00:21:56,020
เยี่ยมมาก ยี่รัง

251
00:21:59,920 --> 00:22:00,920
อีกหนึ่ง.

252
00:22:21,780 --> 00:22:23,010
ทำไมตอนนั้นคุณถึงทำมัน?

253
00:22:24,680 --> 00:22:26,920
- อะไร? - ผู้ชายที่ฉันจำได้...

254
00:22:28,520 --> 00:22:29,720
เขาเป็นใครในโลกนี้?

255
00:22:32,690 --> 00:22:34,390
คุณจากไปตามเงื่อนไขของคุณเอง

256
00:22:35,860 --> 00:22:37,860
แล้วทำไมคุณถึงกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งตามเงื่อนไขของคุณเองล่ะ?

257
00:22:38,900 --> 00:22:42,770
คุณคือคนที่ฉันพยายามอย่างหนักที่จะลืม

258
00:22:46,470 --> 00:22:48,510
อย่ามาทำหน้าตาไร้สาระแบบนั้นกับฉันนะ...

259
00:22:50,040 --> 00:22:51,140
บนใบหน้าของคุณ

260
00:22:58,320 --> 00:22:59,780
เอาล่ะ ฉันจะหยุด

261
00:23:08,090 --> 00:23:10,460
ฉันจะไม่พยายามค้นหาว่าฉันเป็นใครอีกต่อไป

262
00:23:12,400 --> 00:23:15,730
พูดตามตรง มันยากนิดหน่อยสำหรับฉันที่จะยอมรับ

263
00:23:16,930 --> 00:23:19,070
ฉันอาจจะไม่รู้ว่าฉันเป็นใครหรือมีความทรงจำอะไร

264
00:23:20,940 --> 00:23:23,770
แต่ความคิดที่ว่าผมใช้ชีวิตแบบนั้น...

265
00:23:24,670 --> 00:23:26,240
ฉันเดาว่ามันยากสำหรับฉันที่จะยอมรับ

266
00:23:26,410 --> 00:23:29,380
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงหมดหวังที่จะรู้ว่าชีวิตของฉันเป็นอย่างไร

267
00:23:31,080 --> 00:23:32,080
แต่ตอนนี้...

268
00:23:33,120 --> 00:23:34,720
ฉันจะเชื่อคุณ

269
00:23:36,850 --> 00:23:38,050
คุณ...

270
00:23:54,340 --> 00:23:55,340
จริงๆคือ...

271
00:23:56,040 --> 00:23:57,240
เป็นคนดีจริงๆ

272
00:23:59,080 --> 00:24:00,980
ขอบคุณคุณ ฉันมีคนคุยด้วย

273
00:24:01,650 --> 00:24:03,810
และตอนนี้คุณกำลังดิ้นรนว่า...

274
00:24:04,450 --> 00:24:06,090
การส่งฉันไปเป็นสิ่งที่ถูกต้อง

275
00:24:07,750 --> 00:24:10,120
ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอะไรก็ไม่เป็นไร

276
00:24:11,590 --> 00:24:13,310
ที่จู่ๆ ก็โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว

277
00:24:15,660 --> 00:24:17,390
ฉันขอโทษจริงๆ

278
00:24:45,520 --> 00:24:46,860
อย่าถือเรื่องนี้กับฉัน

279
00:24:55,700 --> 00:24:58,670
(ร้านอาหารพิทอาพัทบุชเชอร์)

280
00:25:30,130 --> 00:25:31,130
แม่ครับ ผมถึงบ้านแล้ว

281
00:25:34,070 --> 00:25:35,170
แล้วผีล่ะ?

282
00:25:36,270 --> 00:25:37,270
อะไร

283
00:25:38,040 --> 00:25:40,540
ฉันหมายถึง...

284
00:25:41,240 --> 00:25:43,980
บงซูบอกว่าคุณมีผีใหม่

285
00:25:46,320 --> 00:25:47,320
ก็...

286
00:25:50,090 --> 00:25:51,090
เขาไปแล้ว.

287
00:25:55,590 --> 00:25:57,460
- ไปแล้ว? - ใช่.

288
00:25:59,660 --> 00:26:01,000
เขาอยากจะจากไป

289
00:26:03,030 --> 00:26:04,940
ฉันก็เลยปล่อยเขาไป

290
00:26:10,040 --> 00:26:12,440
ฉันเห็น.

291
00:26:15,010 --> 00:26:16,010
แม่.

292
00:26:22,350 --> 00:26:24,690
เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับมาก

293
00:26:24,750 --> 00:26:28,390
- เอาล่ะ. ไปพักผ่อนเถอะ - ตกลง.

294
00:28:10,190 --> 00:28:11,960
ขอบคุณสำหรับเวลาของคุณ

295
00:28:16,830 --> 00:28:18,370
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

296
00:28:19,000 --> 00:28:20,569
คุณไม่รู้จักพ่อของทนายชินยีรัง...

297
00:28:20,570 --> 00:28:22,570
คืออัยการชินกีจุง

298
00:28:23,970 --> 00:28:25,710
คุณค้นพบสิ่งนั้นได้อย่างไร?

299
00:28:27,980 --> 00:28:29,910
ฉันได้รับข้อความจากหมายเลขที่ไม่รู้จัก

300
00:28:32,550 --> 00:28:34,980
ทนายต้องอยู่ที่นี่

301
00:28:39,920 --> 00:28:41,559
(หมายเลขที่ถูกบล็อก: อย่าไว้ใจชินยี่รัง)

302
00:28:41,560 --> 00:28:43,029
(พ่อของเขาขับไล่พ่อของคุณไปสู่ความตาย)

303
00:28:43,030 --> 00:28:44,790
(เขาเป็นอัยการทุจริต ชินกีจุง)

304
00:28:46,530 --> 00:28:48,670
ทุกอย่างจบลงเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้วอยู่ดี

305
00:28:49,100 --> 00:28:50,540
ฉันไม่ต้องการที่จะอยู่กับมันอีกต่อไป

306
00:28:51,330 --> 00:28:53,600
ฉันได้อ่านบทความจากครั้งนั้น

307
00:28:54,240 --> 00:28:58,410
และมันบอกว่าคุณปฏิเสธที่จะยอมรับว่าการตายของพ่อของคุณ...

308
00:28:58,710 --> 00:29:00,140
เป็นการฆ่าตัวตาย

309
00:29:01,040 --> 00:29:02,410
พ่อมักจะพูดเสมอว่า...

310
00:29:03,610 --> 00:29:06,080
ที่ประชาชนต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตน

311
00:29:07,620 --> 00:29:10,190
และเขาใช้ชีวิตทั้งชีวิตด้วยคำพูดเหล่านั้น

312
00:29:10,820 --> 00:29:12,290
ผู้ชายแบบนั้นฆ่าตัวตายเหรอ?

313
00:29:14,390 --> 00:29:15,590
มันคิดไม่ถึง

314
00:29:16,390 --> 00:29:19,860
คุณยังมีไฟล์คดีจากตอนนั้นอยู่ไหม?

315
00:29:21,560 --> 00:29:22,570
ใช่.

316
00:29:23,770 --> 00:29:27,600
แต่ตอนนี้ประเด็นคืออะไร? เป็นเวลา 22 ปีแล้ว

317
00:29:27,700 --> 00:29:29,510
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม

318
00:29:32,040 --> 00:29:33,240
มันอาจจะช้าไป

319
00:29:34,110 --> 00:29:36,030
แต่คุณไม่คิดว่าเราควรเปิดเผยความจริงเหรอ?

320
00:29:36,580 --> 00:29:39,380
ทำไมคุณถึงลงทุนในกรณีนี้?

321
00:29:46,590 --> 00:29:49,860
คุณไม่สามารถเสียใจได้อย่างเหมาะสมเมื่อคุณสูญเสียสมาชิกในครอบครัวไป

322
00:29:50,930 --> 00:29:52,530
และฉันรู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร

323
00:29:55,330 --> 00:29:57,470
มีคนในชีวิตของฉันที่เป็นแบบนั้น

324
00:29:58,840 --> 00:30:00,240
(ร้านอาหารพิทอาพัทบุชเชอร์)

325
00:30:04,640 --> 00:30:08,580
- ทำไมคุณไม่อยู่บนเตียง? - ฉันแค่นอนไม่หลับ

326
00:30:09,150 --> 00:30:10,380
ทำไมไม่นอนล่ะแม่?

327
00:30:10,650 --> 00:30:13,880
ฉัน? ฉันแค่กำลังเตรียมตัวสำหรับงานพรุ่งนี้

328
00:30:29,230 --> 00:30:30,230
ทำไม

329
00:30:31,200 --> 00:30:32,880
มีเรื่องอยากคุยมั้ย?

330
00:30:33,270 --> 00:30:34,370
ไม่

331
00:30:37,570 --> 00:30:40,940
แม่ครับ ทำไมคุณไม่เคยทิ้งซอโชดงเลย?

332
00:30:42,980 --> 00:30:46,950
แถวนี้มีแต่คนพูดจาไม่ดีใส่พ่อ

333
00:30:48,120 --> 00:30:50,320
ทำไมคุณถึงยืนกรานที่จะดำเนินธุรกิจของคุณที่นี่...

334
00:30:51,450 --> 00:30:52,790
ฉันสงสัยมาตลอด

335
00:30:58,760 --> 00:31:00,260
ฉันคิดว่าถ้าฉันออกจากที่นี่

336
00:31:02,000 --> 00:31:03,870
มันหมายความว่าฉันยอมรับความพ่ายแพ้

337
00:31:05,570 --> 00:31:09,470
ฉันปฏิเสธที่จะยอมรับว่าพ่อของคุณเป็นคนไม่ดี

338
00:31:11,010 --> 00:31:13,610
ฉันเชื่อว่าความจริงคงจะปรากฏสักวันหนึ่ง

339
00:31:15,510 --> 00:31:18,210
ฉันรู้สึกว่าฉันต้องอดทนจนถึงตอนนั้น

340
00:31:20,950 --> 00:31:22,120
ดังนั้นตลอดเวลานี้...

341
00:31:24,120 --> 00:31:26,020
คุณเชื่อในพ่อมาโดยตลอด

342
00:31:28,520 --> 00:31:29,960
ใช่แล้ว ถูกต้องแล้ว

343
00:31:34,400 --> 00:31:38,000
แต่นั่นคือสิ่งที่ฉันรู้สึก

344
00:31:38,670 --> 00:31:42,170
แม้ว่าคุณจะรู้สึกแตกต่างจากฉันก็ตาม

345
00:31:42,810 --> 00:31:44,710
ฉันเข้าใจและเคารพสิ่งนั้น

346
00:32:06,430 --> 00:32:07,930
(เชี่ยวชาญด้านเนื้อสัตว์ในประเทศ)

347
00:32:51,210 --> 00:32:53,810
(สำนักงานกฎหมายชินยี่รัง)

348
00:33:03,050 --> 00:33:04,990
(ทนายชิน ยีรัง)

349
00:33:36,290 --> 00:33:37,490
นาฮยอน.

350
00:33:53,540 --> 00:33:54,980
มันเป็นเรื่องของพ่อคุณใช่ไหม?

351
00:33:57,870 --> 00:33:59,440
คุณรู้ได้อย่างไร?

352
00:34:00,080 --> 00:34:01,480
ฉันรู้มาจากอัยการคิม...

353
00:34:01,580 --> 00:34:03,510
ว่าพ่อของคุณมีส่วนเกี่ยวข้อง...

354
00:34:03,650 --> 00:34:06,320
ในกรณีพ่อของนายยุน

355
00:34:08,280 --> 00:34:10,820
ฉันยังได้พบกับยุนแจอุคและได้ยินเรื่องราวของเขาอีกด้วย

356
00:34:13,590 --> 00:34:14,690
ฉันเสียใจ.

357
00:34:15,190 --> 00:34:16,790
ที่ขุดเข้าไปโดยไม่ได้บอกคุณ

358
00:34:18,360 --> 00:34:19,460
ไม่ อย่าเป็นเลย

359
00:34:20,130 --> 00:34:22,200
ฉันผิดเองที่ไม่เปิดใจกับคุณ

360
00:34:23,970 --> 00:34:26,600
ฉันควรจะบอกคุณเร็วกว่านี้

361
00:34:28,940 --> 00:34:30,540
ยี่รัง สำหรับฉัน...

362
00:34:32,280 --> 00:34:33,340
ฉันหมายถึง...

363
00:34:35,510 --> 00:34:37,180
คุณไม่จำเป็นต้องพยายามอย่างหนัก

364
00:34:39,050 --> 00:34:42,750
ต่อไปเมื่อคุณสบายใจขึ้นแล้วค่อยบอกฉันก็ได้

365
00:34:48,760 --> 00:34:50,460
มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น

366
00:34:51,930 --> 00:34:53,530
แค่ให้ฉันอยู่ตรงนั้นเพื่อคุณ

367
00:34:55,160 --> 00:34:56,670
แล้วคดีของพี่สาวฉันล่ะ

368
00:34:57,530 --> 00:34:59,440
ฉันเป็นหนี้คุณมากจริงๆ

369
00:35:00,800 --> 00:35:01,800
ขอบคุณ

370
00:35:04,470 --> 00:35:06,740
ฉันจะไม่มีวันลืมสิ่งนี้

371
00:35:07,780 --> 00:35:11,480
โอเค ก็พอแล้ว คุณจะทำให้ฉันเสีย

372
00:35:14,950 --> 00:35:16,620
ฉันอยากจะรักษาสัญญานั้น

373
00:35:17,950 --> 00:35:19,290
ดังนั้นได้โปรดให้ฉัน

374
00:35:40,110 --> 00:35:42,250
ประธานอัยการชินยี่รังอยู่ที่นี่

375
00:35:42,980 --> 00:35:45,880
เขาไม่มีนัด แต่เขาบอกว่าคุณจะเจอเขาถ้าฉันบอกคุณ

376
00:35:47,720 --> 00:35:48,720
ส่งเขาเข้ามา.

377
00:35:49,490 --> 00:35:50,490
ใช่แล้วครับ

378
00:36:03,630 --> 00:36:04,970
ฉันมาที่นี่เพื่อถามคุณ...

379
00:36:05,640 --> 00:36:06,970
เกี่ยวกับพ่อของฉัน

380
00:36:08,640 --> 00:36:09,640
พ่อของคุณ?

381
00:36:10,370 --> 00:36:14,140
จนถึงตอนนี้ ฉันไม่เคยพยายามค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับพ่อของฉันเลย

382
00:36:15,310 --> 00:36:16,880
มีหลายครั้งที่ฉันอยากรู้

383
00:36:17,910 --> 00:36:19,790
แต่ฉันก็พยายามขจัดความรู้สึกเหล่านั้นออกไปอยู่เสมอ

384
00:36:21,250 --> 00:36:22,290
แต่ตอนนี้

385
00:36:23,920 --> 00:36:25,120
ฉันต้องการที่จะรู้

386
00:36:28,990 --> 00:36:31,310
ยิ่งฉันมองคุณมากเท่าไรก็ยิ่งเห็นพ่อของคุณในตัวคุณมากขึ้นเท่านั้น

387
00:36:33,800 --> 00:36:34,800
ฉันเหรอ?

388
00:36:38,530 --> 00:36:40,340
สายตาที่แข็งกระด้างและแน่วแน่นั้น...

389
00:36:41,240 --> 00:36:42,570
มันเหมือนกับของกีจุงมาก

390
00:36:47,680 --> 00:36:51,280
ฉันพยายามตรวจสอบคดีของกีจุง แต่มันไม่ง่ายเลย

391
00:36:52,110 --> 00:36:54,420
ข้าพเจ้าได้ออกจากอัยการไปแล้ว

392
00:36:56,050 --> 00:36:59,890
และอัยการที่เป็นศัตรูกับกีจุงปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือเลย

393
00:37:02,590 --> 00:37:03,590
อย่างไรก็ตาม...

394
00:37:05,160 --> 00:37:08,000
มีคดีเก่าๆ ประเด็นหนึ่งเข้ามาในใจ

395
00:37:12,200 --> 00:37:14,920
ย้อนกลับไปตอนที่พ่อของคุณอยู่ที่สำนักงานอัยการอินชอน

396
00:37:18,170 --> 00:37:20,940
เราเคยพบกันบางครั้งและแค่พูดคุยเกี่ยวกับชีวิต

397
00:37:21,880 --> 00:37:24,810
แต่วันนั้นเขาดูแตกต่างออกไป

398
00:37:26,950 --> 00:37:27,950
บยอง อิล.

399
00:37:28,920 --> 00:37:29,920
ใช่?

400
00:37:31,250 --> 00:37:32,250
มันไม่มีอะไร...

401
00:37:34,520 --> 00:37:38,160
อะไรนะ? คุณไม่สามารถเพียงแค่เริ่มต้นแล้วหยุดได้ มันคืออะไร? บอกฉัน.

402
00:37:41,200 --> 00:37:43,100
ฉันไม่รู้ว่านี่เป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่

403
00:37:44,000 --> 00:37:46,440
สิ่งที่ฉันต้องทำคือถูกและผิด มันควรจะเรียบง่ายขนาดนั้น

404
00:37:47,470 --> 00:37:48,600
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง

405
00:37:50,010 --> 00:37:51,340
ฉันมีความรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้

406
00:37:52,840 --> 00:37:56,110
เฮ้ กีจุง. มันจะระเบิดไปหมดแล้ว ตกลง?

407
00:37:57,180 --> 00:37:59,720
อย่าอยู่กับมัน แค่ลืมมันซะ

408
00:38:04,950 --> 00:38:07,420
ตอนนั้นประมาณเมื่อไหร่?

409
00:38:07,890 --> 00:38:11,660
มันคงจะเกิดขึ้นก่อนการปราบปรามแก๊งค์ในไชน่าทาวน์

410
00:38:13,760 --> 00:38:15,030
ไชน่าทาวน์...

411
00:38:15,970 --> 00:38:20,000
พ่อของฉันถูกพบเสียชีวิตในตรอกด้านหลังในย่านไชน่าทาวน์ของอินชอน

412
00:38:23,970 --> 00:38:27,680
- มีอะไรผิดปกติ? - ฉันต้องไปสำนักงานอัยการ

413
00:38:29,110 --> 00:38:31,790
20ปีแล้ว คุณจะพบอะไรที่สำนักงานอัยการ?

414
00:38:32,450 --> 00:38:34,656
คงไม่มีใครเหลือแล้วที่จำกีจุงได้

415
00:38:34,680 --> 00:38:35,690
นอกจากนี้...

416
00:38:37,750 --> 00:38:39,390
ถึงแม้จะมีใครจำเขาได้...

417
00:38:40,220 --> 00:38:42,060
มันจะยากยิ่งขึ้นไปอีกที่จะให้พวกเขาร่วมมือกัน

418
00:38:44,960 --> 00:38:46,800
ตำรวจอาจจะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

419
00:38:48,600 --> 00:38:49,730
ตำรวจ?

420
00:38:51,230 --> 00:38:52,940
มีเจ้าหน้าที่ชอยดงมาน

421
00:38:53,470 --> 00:38:56,010
เขาเป็นนักสืบที่ทำงานในย่านไชน่าทาวน์มาเป็นเวลานาน

422
00:38:56,740 --> 00:38:59,010
เขาจะต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ๆ

423
00:38:59,580 --> 00:39:01,210
นักสืบชอยดงมาน...

424
00:39:02,850 --> 00:39:05,680
โอเค ขอบคุณท่านประธาน

425
00:39:11,120 --> 00:39:12,120
เกี่ยวกับกีจุง...

426
00:39:13,990 --> 00:39:16,030
เขาเป็นรุ่นน้องของฉัน และฉันก็ดูแลเขาเป็นอย่างมาก

427
00:39:16,930 --> 00:39:18,760
หากคุณพบสิ่งใหม่ๆ

428
00:39:19,800 --> 00:39:20,930
ให้แน่ใจว่าคุณแจ้งให้เราทราบ

429
00:39:22,500 --> 00:39:24,100
ใช่ ฉันจะ.

430
00:39:34,880 --> 00:39:36,080
เกี่ยวกับกีจุง...

431
00:39:36,910 --> 00:39:38,950
เขาเป็นรุ่นน้องของฉัน และฉันก็ดูแลเขาเป็นอย่างมาก

432
00:39:39,750 --> 00:39:41,620
หากคุณพบสิ่งใหม่ๆ

433
00:39:42,690 --> 00:39:43,820
ให้แน่ใจว่าคุณแจ้งให้เราทราบ

434
00:39:56,370 --> 00:39:59,540
- ครับท่าน. - คุณอยู่ที่ไหน? ฉันต้องพบคุณ

435
00:39:59,740 --> 00:40:00,900
คุณหมายถึงตอนนี้เหรอ?

436
00:40:01,600 --> 00:40:02,770
โปรดช่วยฉันด้วย

437
00:40:04,210 --> 00:40:05,310
ครับท่าน.

438
00:40:06,840 --> 00:40:07,980
และทำให้มันรวดเร็ว

439
00:40:08,540 --> 00:40:11,310
(ยางโดคยอง)

440
00:40:27,130 --> 00:40:30,230
แล้วถ้า...

441
00:40:31,170 --> 00:40:35,740
ผีออกจากอาคารโอคชอนโดยไม่ฟื้นความทรงจำ

442
00:40:36,570 --> 00:40:38,570
คุณคิดว่ามันจะไปไหน?

443
00:40:41,980 --> 00:40:44,110
ผีที่ฟื้นความทรงจำไม่ได้...

444
00:40:44,850 --> 00:40:46,080
และมันจะไปที่ไหน?

445
00:40:49,850 --> 00:40:51,590
จากประสบการณ์ของผมกับผี

446
00:40:52,250 --> 00:40:54,760
อาหาร เพลงโปรดของพวกเขา

447
00:40:55,760 --> 00:40:58,530
หรือผู้เป็นที่รักเกิดปฏิกิริยารุนแรง

448
00:40:59,730 --> 00:41:03,130
ในกรณีนี้ไม่สามารถระบุสถานที่ได้...

449
00:41:03,570 --> 00:41:07,370
- มีแรงดึงเหมือนกันไหม? - สถานที่เฉพาะ?

450
00:41:07,640 --> 00:41:10,210
ใช่. ไม่ใช่ด้วยจิตใจ

451
00:41:10,870 --> 00:41:13,640
แต่เป็นสถานที่ที่ใจจดจำ

452
00:41:22,150 --> 00:41:26,220
(เกาะวอลมิโด, 1984)

453
00:41:33,360 --> 00:41:35,260
อีกหน่อย...อีกหน่อยเท่านั้น

454
00:41:50,010 --> 00:41:51,510
อะไร แม่คะ คุณจะไปไหนคะ?

455
00:41:51,980 --> 00:41:55,150
ฉันแค่มีที่ไหนสักแห่งที่จะเป็น

456
00:41:56,450 --> 00:41:59,150
- ตกลง. ดูแล. - ตกลง.

457
00:42:01,320 --> 00:42:02,590
คุณได้พบหมอผีแล้วหรือยัง?

458
00:42:03,190 --> 00:42:05,560
ด้วยเวลาอีกสักหน่อย ฉันแน่ใจว่าฉันสามารถหาเขาได้

459
00:42:06,100 --> 00:42:07,700
คุณก็รู้เช่นเดียวกับฉัน ผู้อำนวยการชอย

460
00:42:08,400 --> 00:42:10,930
ว่าพ่อของฉันเป็นคนพูดน้อยเกินไป

461
00:42:11,770 --> 00:42:13,340
ถึงกระนั้นก็ตาม คุณไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้

462
00:42:15,270 --> 00:42:16,510
ตอนนี้คุณกำลังสอนฉันอยู่หรือเปล่า?

463
00:42:18,110 --> 00:42:20,540
และคุณไม่ได้ตระหนักถึงอันตรายที่คุณกำลังเผชิญอยู่

464
00:42:29,520 --> 00:42:31,726
ปรากฏว่าพ่อไม่กลับมาเพราะหายดีแล้ว

465
00:42:31,750 --> 00:42:34,560
(ศูนย์การแพทย์ดาวิธ)

466
00:42:36,490 --> 00:42:39,930
ในสถานการณ์เช่นนี้ คุณคิดว่าคุณควรทำอะไร ผู้อำนวยการชอย?

467
00:42:40,760 --> 00:42:43,320
คุณควรทำตามคำสั่งของใครถ้าคุณต้องการเอาชีวิตรอด?

468
00:42:46,040 --> 00:42:48,470
(แทแบค)

469
00:42:51,640 --> 00:42:52,710
สิ่งที่คุณต้องการคืออะไร?

470
00:42:55,310 --> 00:42:57,080
สิ่งที่พ่อของฉันรู้และเขารู้มากแค่ไหน

471
00:42:57,580 --> 00:42:59,340
บอกฉันทุกอย่างตั้งแต่เริ่มต้น

472
00:43:01,750 --> 00:43:06,220
ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อทนายฮันนาฮยอนแพ้คดีให้กับชินยีรัง

473
00:43:06,490 --> 00:43:10,230
เฮ้คุณพังค์! คุณเสียสติไปแล้วเหรอ?

474
00:43:10,660 --> 00:43:13,930
คุณทำตัวเหมือนคนบ้าเพราะคุณตาบอดใช่ไหม?

475
00:43:15,130 --> 00:43:17,890
ในขณะที่สิ่งต่าง ๆ ยังคงเกิดขึ้นซึ่งมีเพียงผีเท่านั้นที่จะอธิบายได้

476
00:43:18,070 --> 00:43:21,300
ประธานเริ่มจับตาดูชินยี่รังอย่างใกล้ชิด

477
00:43:22,440 --> 00:43:26,010
เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าชินยี่รังสามารถเห็นผีได้เหรอ?

478
00:43:29,780 --> 00:43:32,460
นั่นเป็นเหตุผลที่ดีพอที่จะหยุดการรักษาและเดินทางกลับเกาหลีหรือไม่?

479
00:43:32,720 --> 00:43:33,950
เบื้องต้นท่านประธาน...

480
00:43:34,350 --> 00:43:36,390
แค่คิดว่าชินยี่รังเป็นคนประหลาด

481
00:43:37,350 --> 00:43:41,060
แต่แล้วเมื่อเขารู้ว่าชินยีรางเป็นลูกชายของชินกีจุง

482
00:43:41,590 --> 00:43:42,910
เขากลับเกาหลีทันที

483
00:43:45,860 --> 00:43:48,660
เขากังวลว่าชินยีรางอาจพบกับผีของชินกีจุง

484
00:43:49,300 --> 00:43:50,500
และนั่นคือสาเหตุที่เขากลับมาเหรอ?

485
00:43:51,130 --> 00:43:52,130
ใช่ว่าถูกต้อง

486
00:44:16,930 --> 00:44:20,900
(สถาบันซออินเคนโด้)

487
00:44:25,530 --> 00:44:28,470
(สถาบันซออินเคนโด้)

488
00:44:52,190 --> 00:44:53,200
คุณน้อย...

489
00:44:54,530 --> 00:44:56,230
รู้สึกดีหลังจากที่พาฉันลง?

490
00:45:07,780 --> 00:45:10,180
ทำไมพ่อถึงสนใจชินกีจุง? เขาตายแล้ว

491
00:45:10,780 --> 00:45:13,650
ฉันกลัวว่าฉันไม่รู้เรื่องนั้น

492
00:45:16,290 --> 00:45:17,290
แล้ว?

493
00:45:19,720 --> 00:45:20,920
หลังจากกลับถึงเกาหลีแล้ว

494
00:45:21,720 --> 00:45:23,990
ประธานสั่งให้ผมไปตามหาหมอผีที่หายไป

495
00:45:26,930 --> 00:45:27,930
หมอผีเหรอ?

496
00:45:30,830 --> 00:45:31,930
แล้วคุณเจอเขาไหม?

497
00:45:35,940 --> 00:45:37,420
ฉันถามคุณ. คุณพบหมอผีหรือไม่?

498
00:45:48,650 --> 00:45:51,850
ฉันได้ยินมาว่าพ่อของฉันเคยทำงานที่สำนักงานอัยการอินชอน

499
00:45:52,620 --> 00:45:54,860
และเขาได้สอบสวนคดีที่เกี่ยวข้องกับไชน่าทาวน์

500
00:45:56,560 --> 00:45:59,460
ดูเหมือนคุณจะได้เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับพ่อของคุณเร็วๆ นี้

501
00:46:00,130 --> 00:46:01,859
ก่อนอื่น ฉันจะไปพบกับนักสืบ...

502
00:46:01,860 --> 00:46:04,030
ที่อาจรู้บางอย่างเกี่ยวกับคดีของเขา

503
00:46:09,640 --> 00:46:11,080
ฉันรู้ว่ามันไม่ง่ายเลย

504
00:46:11,640 --> 00:46:12,810
ขอบคุณที่โทรมา

505
00:46:14,510 --> 00:46:16,110
คุณบอกฉันว่าอย่าอยู่คนเดียว

506
00:46:49,240 --> 00:46:52,749
- กีจุง. ก็พอมีภาพอยู่ครับ.. - คยองฮวา.

507
00:46:52,750 --> 00:46:56,290
- ใช่? - เมื่อฉันมองผ่านเลนส์

508
00:46:57,320 --> 00:46:59,280
คุณดูสวยขึ้นมากจนฉันหยุดไม่ได้

509
00:47:00,390 --> 00:47:02,290
อีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อีกเพียงไม่กี่เท่านั้น

510
00:47:03,590 --> 00:47:04,590
พระเจ้าของฉัน

511
00:47:06,090 --> 00:47:07,899
- ไปทางซ้ายเล็กน้อย ไปทางซ้าย - ซ้ายของฉัน?

512
00:47:07,900 --> 00:47:09,930
- ใช่ไปทางซ้ายเล็กน้อย - ตกลง.

513
00:47:10,030 --> 00:47:12,370
เดี๋ยว. จากนั้นย้อนกลับไปเล็กน้อย กลับ.

514
00:47:12,470 --> 00:47:15,470
กลับ. หนาวแล้ว! หนาวมาก!

515
00:47:16,100 --> 00:47:17,710
ไม่ ไม่

516
00:47:19,470 --> 00:47:22,380
กีจุง คุณตั้งใจทำใช่ไหม?

517
00:47:22,710 --> 00:47:26,110
- ไม่ ฉัน... - คุณทำมันโดยตั้งใจ คุณเพียงแค่รอ

518
00:47:26,320 --> 00:47:29,120
- ไม่ฉันสาบาน! ไม่ ฉันไม่ได้! - มานี่สิ. มาที่นี่

519
00:47:30,690 --> 00:47:33,020
- ไม่ ฉันไม่ได้... - มานี่สิ! มาเร็ว.

520
00:47:33,860 --> 00:47:35,220
ฉันไม่ได้ทำมัน...

521
00:47:46,440 --> 00:47:48,970
มีเรื่องมากมายที่ฉันอยากจะพูดกับคุณ

522
00:47:56,910 --> 00:47:58,010
แต่ยังคง...

523
00:48:00,620 --> 00:48:02,350
ฉันดีใจที่คุณมา

524
00:48:30,080 --> 00:48:31,250
สถานที่นี้คืออะไร?

525
00:48:56,740 --> 00:48:58,810
ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ

526
00:49:00,080 --> 00:49:03,380
ฉันบอกคุณทุกอย่างที่ฉันรู้แล้ว!

527
00:49:13,790 --> 00:49:16,490
เจ้าหน้าที่ชอยเกษียณเมื่อปีที่แล้วและย้ายกลับไปบ้านเกิด

528
00:49:17,390 --> 00:49:19,490
เขาทำเหรอ?

529
00:49:20,800 --> 00:49:24,300
มีใครสักคนที่รู้จักซายองฮเวมาก

530
00:49:25,700 --> 00:49:28,370
- WHO? - มีของเก่าในไชน่าทาวน์

531
00:49:33,010 --> 00:49:35,480
(ฮงกวาน)

532
00:49:36,910 --> 00:49:38,110
ซายองโฮ?

533
00:49:38,450 --> 00:49:40,079
ใช่. ได้ยินมาว่าเป็นแก๊ง...

534
00:49:40,080 --> 00:49:42,320
ที่ล่าเหยื่อในบริเวณนี้เมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว

535
00:49:42,650 --> 00:49:45,950
เหตุใดคุณจึงมองหากลุ่มอันธพาลที่หายตัวไปเมื่อนานมาแล้ว?

536
00:49:48,360 --> 00:49:50,490
มันเกี่ยวข้องกับครอบครัวของฉัน

537
00:49:51,330 --> 00:49:52,530
ได้โปรด ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ

538
00:49:53,360 --> 00:49:56,200
มันเป็นเรื่องเก่าเหมือนกัน

539
00:49:57,030 --> 00:50:01,000
พวกมันคือปลิงกลุ่มหนึ่งที่ทำให้พ่อค้าทุกคนที่นี่ต้องเลือดออกจนแห้ง

540
00:50:02,940 --> 00:50:05,570
พวกเขาต้องการยอดขายของเราครึ่งหนึ่งเพื่อแลกกับ "การปกป้อง"

541
00:50:06,580 --> 00:50:08,310
หากคุณปฏิเสธ พวกเขาจะทิ้งสถานที่ของคุณ

542
00:50:09,210 --> 00:50:11,450
พวกเขาจะยื่นเรื่องร้องเรียนปลอมเพื่อทำลายธุรกิจของคุณ

543
00:50:13,750 --> 00:50:15,020
พวกเขาเลวทรามมาก

544
00:50:16,550 --> 00:50:17,750
เหมือนงูพิษ

545
00:50:20,860 --> 00:50:24,230
แล้วแก๊งแบบนั้นมันหายไปได้ยังไง?

546
00:50:24,960 --> 00:50:27,800
เพราะวันหนึ่งเขาปรากฏตัวขึ้น

547
00:50:34,870 --> 00:50:38,740
อัยการที่ชอบธรรมและพิถีพิถัน

548
00:50:39,440 --> 00:50:41,980
- เอาพวกมันทั้งหมดเข้าไปเลย - เฮ้! ออกไป!

549
00:50:52,150 --> 00:50:55,160
- ปล่อยฉัน! - สินบนที่คนชั่วพวกนั้นเสนอ...

550
00:50:55,690 --> 00:50:58,530
จริงๆแล้วกลายเป็นยาพิษที่กลับมากัดพวกเขา

551
00:50:59,260 --> 00:51:02,660
เขาเป็นคนซื่อตรงและเฉียบแหลม

552
00:51:05,800 --> 00:51:08,440
ขอบคุณเขา ในที่สุดเราก็สามารถหายใจได้อีกครั้ง

553
00:51:10,010 --> 00:51:12,840
สำหรับเราเขาเป็นฮีโร่ที่แท้จริง

554
00:51:19,450 --> 00:51:21,820
ฉันรู้ว่ามันนานมาแล้ว

555
00:51:22,220 --> 00:51:24,520
แต่คุณจำชื่อเขาได้หรือเปล่า?

556
00:51:26,590 --> 00:51:30,830
ฉันเคยรู้จักมัน เอ้ย เขาชื่ออะไรนะ?

557
00:51:32,030 --> 00:51:35,730
- อาจเป็นอัยการชินกีจุงใช่ไหม? - ชิน กี จุง?

558
00:51:37,300 --> 00:51:40,800
อย่ากล้าพูดถึงไอ้บ้านั่นนะ เขาไม่มีอะไรนอกจากขโมย

559
00:51:41,540 --> 00:51:44,470
ไอ้เวรนั่นเป็นอัยการคอรัปชั่น...

560
00:51:44,840 --> 00:51:47,480
อยู่บนเตียงกับ Saryonghoe เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

561
00:51:48,840 --> 00:51:51,250
ไม่ เขาไม่สมควรถูกเรียกว่าอัยการด้วยซ้ำ

562
00:51:52,210 --> 00:51:54,410
ชายคนนั้นเองก็เป็นพวกอันธพาล เลวร้ายที่สุดในกลุ่ม

563
00:51:54,750 --> 00:51:56,526
- ดีใจที่ได้พบคุณครับ! - ดีใจที่ได้พบคุณครับ!

564
00:51:56,550 --> 00:51:57,620
เอาล่ะ.

565
00:51:58,350 --> 00:52:01,060
พยายามแต่งตัวให้ดูเรียบร้อยขึ้นอีกหน่อย

566
00:52:01,690 --> 00:52:05,390
และคุณ คุณพังค์ อะไรที่มีทองฉูดฉาดทั้งหมด?

567
00:52:09,500 --> 00:52:10,500
ความดี.

568
00:52:12,900 --> 00:52:14,500
ทำไมคุณถึงโหลดเยอะขนาดนี้?

569
00:52:15,870 --> 00:52:17,940
เค้กสองชิ้นเหรอ? ที่นี่คุณมีอันหนึ่ง มีอย่างใดอย่างหนึ่ง

570
00:52:18,570 --> 00:52:19,570
ขอบคุณท่าน.

571
00:52:20,510 --> 00:52:22,910
แม้แต่ตำรวจก็ยังเดินบนเปลือกไข่รอบๆ ชินกีจุง

572
00:52:23,510 --> 00:52:26,520
และด้วยการปกป้องของเขา ซายองโฮก็ตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

573
00:52:31,020 --> 00:52:32,740
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพ่อค้าทุกคนแถวนี้...

574
00:52:32,890 --> 00:52:37,190
การกล่าวถึงชื่อของชินกีจุงทำให้เลือดเดือด

575
00:52:38,130 --> 00:52:43,270
ไอ้เวรนั่นก็เลวขนาดนั้น เอ้ย

576
00:52:44,900 --> 00:52:45,900
ความดี.

577
00:52:54,880 --> 00:52:56,880
อัยการผู้ชอบธรรมคนนั้นชื่อ...

578
00:52:58,850 --> 00:53:00,550
ฉันบอกว่าฉันเจ็บข้อมือ

579
00:53:02,250 --> 00:53:04,190
นั่นคืออัยการยัง บยอง อิล

580
00:53:23,240 --> 00:53:25,270
ฉันบอกคุณทุกอย่างที่ฉันรู้แล้ว

581
00:53:26,240 --> 00:53:30,350
ได้โปรดปล่อยฉันไปตอนนี้เถอะ โปรด?

582
00:53:30,810 --> 00:53:31,850
อีกเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น

583
00:53:33,680 --> 00:53:36,690
คุณจะกำจัดผีได้อย่างไร?

584
00:53:37,120 --> 00:53:38,320
คุณเผามัน

585
00:53:39,390 --> 00:53:42,160
เผายันต์แล้วผีก็หายไป

586
00:53:46,730 --> 00:53:47,930
ประธานรู้เรื่องนี้หรือเปล่า?

587
00:53:51,500 --> 00:53:52,730
ดี? เขาเหรอ?

588
00:53:54,400 --> 00:53:55,570
ใช่ เขารู้แล้ว

589
00:54:05,510 --> 00:54:06,980
ชินยี่รังมาเยี่ยม

590
00:54:07,280 --> 00:54:10,790
- ดังนั้น? - ฉันจัดการตามที่คุณสั่งแล้ว

591
00:54:11,320 --> 00:54:12,420
ทำงานได้ดี.

592
00:54:19,360 --> 00:54:21,360
(ร้านอาหารพิทอาพัทบุชเชอร์)

593
00:54:33,640 --> 00:54:38,350
ขอบคุณที่อยู่ที่นี่กับฉันในวันนี้

594
00:54:41,550 --> 00:54:43,280
คุณจะต้องเหนื่อย พักผ่อนบ้างนะ

595
00:54:48,290 --> 00:54:49,590
คุณก็พักผ่อนเหมือนกันนะ ยี่รัง

596
00:56:03,200 --> 00:56:06,939
(ดังกุลเกซุปเปอร์มาร์เก็ต)

597
00:56:06,940 --> 00:56:10,670
(มาริ เครื่องเขียน)

598
00:56:19,150 --> 00:56:22,149
- ดีที่สุด! - ดูดี! ไปกันเถอะ โรงเรียนประถมศึกษาซออิน!

599
00:56:22,150 --> 00:56:23,450
- ไปกันเถอะ! - ไปกันเถอะ!

600
00:56:26,250 --> 00:56:30,490
- ซออิน! เซอิน! - อึนโฮ ไปกันเถอะ!

601
00:56:30,530 --> 00:56:32,459
- ไปกันเถอะ อึนโฮ! - ไปกันเถอะ อึนโฮ!

602
00:56:32,460 --> 00:56:35,829
- ไปซะ ซออิน! - ไปซะ ซออิน!

603
00:56:35,830 --> 00:56:38,770
(โยนมันเพื่อความฝันของคุณ!)

604
00:56:59,190 --> 00:57:02,060
(ทีมเบสบอลโรงเรียนประถมศึกษาซออินที่ไม่มีใครเทียบได้)

605
00:57:03,530 --> 00:57:06,060
- ไปกันเถอะไปกันเถอะ! - ไปกันเถอะ!

606
00:57:10,930 --> 00:57:13,130
เกิดอะไรขึ้น? คุณเจ็บไหล่ของคุณหรือไม่?

607
00:57:14,000 --> 00:57:15,000
ใช่.

608
00:57:16,670 --> 00:57:19,010
มันเจ็บมากเกินไป ฉันไม่คิดว่าฉันสามารถขว้างได้

609
00:57:21,910 --> 00:57:23,010
ชิน ยีรัง คุณตื่นแล้ว!

610
00:57:23,680 --> 00:57:25,210
ฉัน?

611
00:57:25,450 --> 00:57:26,650
ใช่คุณ! รีบ!

612
00:57:28,150 --> 00:57:30,050
ฉันทำไม่ได้ ฉัน...

613
00:57:34,260 --> 00:57:35,260
พ่อ.

614
00:57:37,960 --> 00:57:40,560
คุณจะรออะไรอีก? โค้ชกำลังโทรหาคุณ

615
00:57:42,630 --> 00:57:43,930
เราจะแพ้เพราะฉัน

616
00:57:45,870 --> 00:57:47,340
ไม่มีใครเชื่อในตัวฉัน

617
00:57:51,210 --> 00:57:52,370
ฉันทำไม่ได้

618
00:57:55,480 --> 00:57:56,480
ให้สิ่งนั้นแก่ฉัน

619
00:58:00,880 --> 00:58:03,249
พวกเขาพูดตราบใดที่...

620
00:58:03,250 --> 00:58:05,990
คุณมีคนหนึ่งในโลกนี้ที่เชื่อในตัวคุณ

621
00:58:07,690 --> 00:58:09,620
คุณสามารถเอาชนะความยากลำบากได้

622
00:58:16,300 --> 00:58:18,620
แม้ว่าทุกคนในโลกจะไม่เชื่อในตัวคุณ

623
00:58:18,730 --> 00:58:22,300
คนเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้คุณกล้าหาญ

624
00:58:27,680 --> 00:58:32,080
ฉันคือคนนั้นสำหรับคุณ ยี่รัง คนที่จะเชื่อในตัวคุณเสมอ

625
00:58:33,980 --> 00:58:34,980
โอเคพ่อ

626
00:58:36,280 --> 00:58:37,290
ฉันจะพยายาม.

627
00:58:40,920 --> 00:58:41,920
ตกลง.

628
00:58:43,760 --> 00:58:47,230
- ไปซะ ซออิน! - ไปซะ ซออิน!

629
00:59:04,050 --> 00:59:05,180
ฉันสามารถทำได้

630
00:59:09,920 --> 00:59:11,590
โจมตี! ออก!

631
00:59:16,260 --> 00:59:17,260
ใช่!

632
00:59:20,700 --> 00:59:22,700
(ชัยชนะคำราม! Seoin Wave Riders!)

633
01:00:08,110 --> 01:00:09,590
ทนายชิน? คุณกำลังทำอะไรที่นี่?

634
01:00:11,110 --> 01:00:12,280
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?

635
01:00:15,620 --> 01:00:16,820
ฉันไม่แน่ใจตัวเอง

636
01:00:17,120 --> 01:00:21,020
ฉันแค่เดินและเท้าของฉันคงจะพาฉันมาที่นี่

637
01:00:26,160 --> 01:00:27,260
ยันต์...

638
01:00:29,600 --> 01:00:30,930
ทำไมยังไม่เผาอีก?

639
01:00:34,040 --> 01:00:35,240
ฉันไม่แน่ใจตัวเอง

640
01:00:36,940 --> 01:00:41,210
ฉันเดาว่าฉันกำลังมองหาข้อแก้ตัวที่เล็กที่สุด ...

641
01:00:41,610 --> 01:00:42,780
ไม่ต้องเผามัน

642
01:00:46,280 --> 01:00:47,280
แต่...

643
01:00:49,650 --> 01:00:51,620
ยิ่งฉันได้ยินจากผู้คนมากเท่าไร

644
01:00:54,290 --> 01:00:55,660
ฉันก็ยิ่งผิดหวังมากขึ้นเท่านั้น

645
01:01:01,160 --> 01:01:04,930
แต่ฉันมองหาข้อแก้ตัวแบบนั้นเสร็จแล้ว

646
01:01:08,740 --> 01:01:10,040
เกินกว่าที่ใครๆจะพูดกัน

647
01:01:13,210 --> 01:01:14,450
ฉันจะเชื่อในสิ่งที่ฉันรู้

648
01:01:16,080 --> 01:01:17,380
ผู้ชายที่ฉันเคยเห็นด้วยตัวเอง

649
01:01:20,820 --> 01:01:22,220
ฉันจะเชื่อการตัดสินใจของตัวเอง

650
01:01:40,900 --> 01:01:42,400
เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2506

651
01:01:44,570 --> 01:01:45,870
15 สิงหาคม.

652
01:01:48,710 --> 01:01:49,910
ชิน กิ จุง.

653
01:01:55,250 --> 01:01:56,250
คุณคือ...

654
01:01:58,790 --> 01:02:00,050
พ่อของฉัน

655
01:02:39,090 --> 01:02:43,970
(ทนายผี)

656
01:02:44,170 --> 01:02:46,999
ทำไมคุณถึงกังวลเกี่ยวกับชินกีจุงขนาดนี้? เขาเสียชีวิตเมื่อ 20 ปีที่แล้ว

657
01:02:47,000 --> 01:02:49,069
เขาเป็นประธานของ Taebaek ซึ่งเป็นสำนักงานกฎหมายรายใหญ่

658
01:02:49,070 --> 01:02:51,469
- เขาและฉันเป็นเหมือนพี่น้องกัน - คุณต้องระมัดระวัง

659
01:02:51,470 --> 01:02:53,309
- ไม่ต้องกังวล. - ไม่ใช่เขา.

660
01:02:53,310 --> 01:02:55,139
- สมาชิกซายองโฮเหรอ? - เธอชื่อฮันนาฮยอน

661
01:02:55,140 --> 01:02:56,509
ไม่ว่าคุณจะทำอะไรอยู่ หยุดมันเดี๋ยวนี้

662
01:02:56,510 --> 01:02:59,749
ฉันไม่สามารถทำให้ลูกชายของฉันตกอยู่ในอันตรายเพียงเพื่อเคลียร์ชื่อของฉันได้

663
01:02:59,750 --> 01:03:02,319
- เผายันต์ ผีก็หาย - คำสั่งซื้อของคุณคืออะไร?

664
01:03:02,320 --> 01:03:04,620
- โอเค ฉันเข้าใจแล้ว เพียงแค่หยุด - ไม่ ยี่รัง

665
01:03:04,690 --> 01:03:06,050
ฉันปล่อยคุณไปแบบนี้ไม่ได้นะพ่อ