1
00:00:11,011 --> 00:00:13,096
(ćwierkanie ptaków)

2
00:00:13,180 --> 00:00:15,015
(Syrena wyje w oddali)

3
00:00:16,600 --> 00:00:17,893
(Tykanie zegara)

4
00:00:27,402 --> 00:00:28,237
(Otwieranie drzwi)

5
00:00:34,826 --> 00:00:36,411
(Rogi trąbią w oddali)

6
00:00:49,591 --> 00:00:50,801
- Hm?

7
00:00:53,053 --> 00:00:55,514
Cóż, cóż...

8
00:00:55,597 --> 00:00:57,724
Kto się tam ukrywa?

9
00:01:00,602 --> 00:01:03,647
Nie martw się, nie jestem
wzywając żandarmów.

10
00:01:05,899 --> 00:01:07,943
(chrząkanie)

11
00:01:10,112 --> 00:01:13,782
Ach! To interesujące.

12
00:01:13,866 --> 00:01:16,952
Ze wszystkich skarbów
w całym tym pokoju,

13
00:01:17,035 --> 00:01:19,496
czy zgadniesz które
jest najcenniejszy?

14
00:01:19,580 --> 00:01:20,497
- Mm-mmm.

15
00:01:20,581 --> 00:01:21,665
- NIE?

16
00:01:22,958 --> 00:01:26,545
Właściwie,
to bardzo mały obiekt.

17
00:01:26,628 --> 00:01:30,799
Pasuje idealnie do dłoni
z twojej ręki.

18
00:01:32,176 --> 00:01:36,471
Wydawałoby się, że ktoś
odkrył mój sekret.

19
00:01:36,555 --> 00:01:38,682
- Jaki sekret, dziadku?

20
00:01:38,765 --> 00:01:41,143
- Och, kochanie.

21
00:01:41,226 --> 00:01:44,188
To bardzo stara historia

22
00:01:44,271 --> 00:01:47,566
iść drogą,
daleko w czasie...

23
00:01:49,902 --> 00:01:54,698
do czasów, gdy byłem chłopcem
w Montrealu, gdzie się urodziłem.

24
00:01:54,781 --> 00:01:56,200
(warczenie psów)

25
00:01:57,784 --> 00:02:01,580
W dzień krążyłem po dokach,
czekając, aż pudełko spadnie.

26
00:02:01,663 --> 00:02:03,207
Wtedy kradniemy, co się da

27
00:02:03,290 --> 00:02:05,375
aż do boomu
karabinu brygadzisty

28
00:02:05,459 --> 00:02:07,544
rozproszyłoby nas jak muchy.

29
00:02:09,004 --> 00:02:11,798
latem,
Spałem na ulicach.

30
00:02:11,882 --> 00:02:14,051
A kiedy zrobiło się zimno,

31
00:02:14,134 --> 00:02:16,220
Znalazłbym opuszczone mieszkanie

32
00:02:16,303 --> 00:02:18,555
obok gdzie
ktoś już mieszkał.

33
00:02:18,639 --> 00:02:21,892
W ten sposób, jeśli będziesz spał dalej
po drugiej stronie ich kuchni,

34
00:02:21,975 --> 00:02:24,978
możesz czuć
ciepło z ich pieca.

35
00:02:25,062 --> 00:02:27,856
(Przedmiot trzaskający w oddali,
stłumione głosy)

36
00:02:35,697 --> 00:02:39,243
W mieszkaniu naprzeciwko mnie
żyła rodzina.

37
00:02:40,452 --> 00:02:43,038
Kobieta zawsze była wściekła.

38
00:02:43,121 --> 00:02:44,957
Jej mąż był chorowitym człowiekiem

39
00:02:45,040 --> 00:02:47,000
z córką
od swojej pierwszej żony

40
00:02:47,084 --> 00:02:48,961
która zmarła przy porodzie.

41
00:02:49,044 --> 00:02:50,212
- Szpiegowałeś ich?

42
00:02:50,295 --> 00:02:54,341
- Cóż, nie mieliśmy
wtedy telewizja.

43
00:02:54,424 --> 00:02:55,384
Czy powinienem przestać?

44
00:02:55,467 --> 00:02:56,844
- Nie, nie.
Co się stało dalej?

45
00:02:58,512 --> 00:03:01,265
- Obawiam się
to nie jest szczęśliwa historia.

46
00:03:02,432 --> 00:03:03,684
Codziennie krzyczała:

47
00:03:03,767 --> 00:03:06,061
„Ty i twój ojciec
są do niczego.

48
00:03:06,144 --> 00:03:07,813
Powinienem cię rzucić
na ulice.”

49
00:03:07,896 --> 00:03:09,106
(Stłumione głosy)

50
00:03:21,368 --> 00:03:24,454
Jej ojciec to zrobił
co mógł, żeby ją pocieszyć.

51
00:03:24,538 --> 00:03:27,082
„Musimy wytrzymać” – mawiał.

52
00:03:27,165 --> 00:03:29,459
„Nasza nagroda
jest w następnym życiu.”

53
00:03:33,422 --> 00:03:37,301
Tej nocy
tej nocy wszystko się zmieniło...

54
00:03:38,844 --> 00:03:43,557
Byłem świadkiem czegoś
niezwykłe, magiczne.

55
00:03:53,859 --> 00:03:55,819
(płacze)

56
00:04:16,048 --> 00:04:18,800
Czuwałem nad nią
całą noc.

57
00:04:18,884 --> 00:04:22,721
Chciałem ją zabrać
z tego okropnego miejsca.

58
00:04:27,351 --> 00:04:30,312
Potem, zanim ktokolwiek się obudził,

59
00:04:30,395 --> 00:04:33,941
sprzątała podłogę
jakby nic się nie stało.

60
00:04:34,024 --> 00:04:36,652
Zupełnie jakby się wstydziła.

61
00:04:41,406 --> 00:04:42,616
Może.

62
00:04:43,951 --> 00:04:46,161
Może uda mi się do nich dotrzeć.

63
00:04:58,799 --> 00:05:03,428
Błyszczały, idealne i okrągłe.

64
00:05:03,512 --> 00:05:05,055
Smakowały...

65
00:05:06,223 --> 00:05:08,058
jak sól...

66
00:05:09,226 --> 00:05:10,602
jak łzy.

67
00:05:10,686 --> 00:05:12,563
- Więc ukradłeś
perły dziewczyny?

68
00:05:12,646 --> 00:05:14,523
- Nie oceniaj, kochanie.

69
00:05:14,606 --> 00:05:16,984
Pamiętaj, byłem tylko dzieckiem.

70
00:05:17,067 --> 00:05:18,735
- Co z nimi zrobiłeś?

71
00:05:18,819 --> 00:05:21,738
- Co próbowałem zrobić
z wszystkim, co znalazłem.

72
00:05:24,950 --> 00:05:26,910
Był mężczyzna
w okolicy

73
00:05:26,994 --> 00:05:29,121
kto był znany
dać ci kilka centów

74
00:05:29,204 --> 00:05:31,164
gdybyś go przyprowadził
coś wartościowego.

75
00:05:36,670 --> 00:05:40,007
Kiedy pojawiłem się z perłą,
był sceptyczny.

76
00:05:42,885 --> 00:05:45,429
Nie był największy
widział,

77
00:05:45,512 --> 00:05:48,473
ale kolor, połysk,
luminescencja...

78
00:05:49,975 --> 00:05:52,561
„Gdzie to ukradłeś,
mały szczurze?” – zapytał mnie.

79
00:05:52,644 --> 00:05:54,229
– Nie ukradłem – powiedziałem.

80
00:05:54,313 --> 00:05:55,689
Opowiedziałem mu całą historię.

81
00:05:55,772 --> 00:05:57,232
Nie wierzył w ani jedno słowo.

82
00:05:57,316 --> 00:05:59,693
Wyciągnęłam drugą perłę.

83
00:05:59,776 --> 00:06:01,695
„Nie kłamię” – powiedziałem.

84
00:06:01,778 --> 00:06:04,781
Widziałem, jak koła się obracały.

85
00:06:04,865 --> 00:06:07,409
„Pasująca para. Hmm...

86
00:06:07,492 --> 00:06:09,119
Bardzo, bardzo rzadkie.”

87
00:06:09,203 --> 00:06:11,830
„Zamierzasz
kupić je czy nie?” – zapytałem.

88
00:06:11,914 --> 00:06:15,250
„Teraz łatwo. Cisza!

89
00:06:15,334 --> 00:06:17,794
Muszę to sprawdzić.”

90
00:06:17,878 --> 00:06:19,129
„Co to znaczy?”

91
00:06:19,213 --> 00:06:21,715
„To znaczy wyjdź!

92
00:06:21,798 --> 00:06:23,634
„Wróć jutro.

93
00:06:23,717 --> 00:06:26,929
„A może wolisz
poszliśmy na policję

94
00:06:27,012 --> 00:06:28,931
„z twoją małą bajką.

95
00:06:29,014 --> 00:06:29,890
Wyjdź!”

96
00:06:35,687 --> 00:06:38,857
Był specjalista
w starym porcie,

97
00:06:38,941 --> 00:06:41,693
sławny jubiler
za jego integralność.

98
00:06:41,777 --> 00:06:44,571
Zbadał
perły dokładnie,

99
00:06:44,655 --> 00:06:48,033
zdumiony ich blaskiem
i opalizacja.

100
00:06:48,116 --> 00:06:52,663
„Połysk, kształt,
kolor!

101
00:06:52,746 --> 00:06:54,623
Perfekcja.”

102
00:06:55,874 --> 00:06:58,418
Spekulował
co do ich pochodzenia.

103
00:06:59,878 --> 00:07:01,964
„Z mórz południowych?

104
00:07:03,090 --> 00:07:04,758
„Być może...

105
00:07:04,842 --> 00:07:06,343
„Nie.

106
00:07:06,426 --> 00:07:09,137
„Nigdy nie widziałem
takie perełki.

107
00:07:09,221 --> 00:07:12,057
„Pachną jak morze,

108
00:07:12,140 --> 00:07:14,560
„ale tak nie jest
z dowolnego mięczaka.

109
00:07:14,643 --> 00:07:16,436
Powiedz mi,
gdzie je dostałeś?”

110
00:07:16,520 --> 00:07:18,981
„Och, cóż,
to bardzo dziwna historia”

111
00:07:19,064 --> 00:07:20,315
powiedział lombard.

112
00:07:20,399 --> 00:07:21,692
– Nie uwierzysz mi.

113
00:07:21,775 --> 00:07:23,694
Ale jubiler
nie uśmiechał się ani nie drwił

114
00:07:23,777 --> 00:07:26,488
kiedy usłyszał tę historię
złodziejskiego chłopca

115
00:07:26,572 --> 00:07:28,574
i dziewczyna, która płakała perły.

116
00:07:28,657 --> 00:07:31,660
Zamiast tego jego twarz stała się poważna.

117
00:07:33,036 --> 00:07:34,413
„Trzymaj się.

118
00:07:34,496 --> 00:07:36,790
Poczekaj chwilę”
powiedział jubiler.

119
00:07:36,874 --> 00:07:38,625
– Poczekaj tam.

120
00:07:38,709 --> 00:07:42,504
Jubiler był głęboko zamyślony
człowiek wykształcony i religijny

121
00:07:42,588 --> 00:07:44,715
z kolekcją
starożytnych ksiąg

122
00:07:44,798 --> 00:07:47,467
to byłaby zazdrość
dowolnego muzeum.

123
00:07:49,011 --> 00:07:52,556
„Po tym jak Adam i Ewa istnieli
wypędzony z ogrodu”

124
00:07:52,639 --> 00:07:54,850
powiedział,
„Adam wylał tak wiele łez

125
00:07:54,933 --> 00:07:57,936
„Zarówno ptaki, jak i zwierzęta
przyszedł z nich pić,

126
00:07:58,020 --> 00:08:01,815
i łzy Ewy
zamienił się w perły.”

127
00:08:01,899 --> 00:08:04,276
„Ale to... to jest
opowieść ze szkółki niedzielnej”,

128
00:08:04,359 --> 00:08:05,569
powiedział lombard.

129
00:08:05,652 --> 00:08:07,404
– Wierzysz w te bzdury?

130
00:08:07,487 --> 00:08:10,157
„Z Bogiem, kto to powiedział
co jest możliwe”

131
00:08:10,240 --> 00:08:12,201
powiedział jubiler.

132
00:08:12,284 --> 00:08:13,619
„Pokładam wiarę w pieniądzach.

133
00:08:13,702 --> 00:08:15,287
Pytanie brzmi,
ile są warte?”

134
00:08:15,370 --> 00:08:17,247
„Perły smutku?

135
00:08:17,331 --> 00:08:20,209
Są bezcenne”
powiedział jubiler.

136
00:08:20,292 --> 00:08:22,503
„Ale mogę ci to zaoferować.

137
00:08:22,586 --> 00:08:26,173
Podziel się tym z młodą dziewczyną,
lub niech Bóg ci pomoże.”

138
00:08:26,256 --> 00:08:28,926
„Nie biegam na cele charytatywne”
powiedział lombard.

139
00:08:29,009 --> 00:08:30,344
„Znam twój typ.

140
00:08:30,427 --> 00:08:34,056
„Jeśli mówisz, że warto,
wtedy wiem, że jest warte dwa.

141
00:08:36,475 --> 00:08:38,185
Dzień dobry, proszę pana.

142
00:08:41,647 --> 00:08:43,941
„Mamy umowę”
powiedział lombard.

143
00:08:44,024 --> 00:08:45,984
„Nie są wiele warte.

144
00:08:46,068 --> 00:08:48,612
Dam ci dolara za sztukę”.

145
00:08:50,906 --> 00:08:52,908
Nigdy nie widziałem tylu pieniędzy.

146
00:08:52,991 --> 00:08:55,035
– Czy możesz jutro przynieść więcej?
zapytał.

147
00:08:56,203 --> 00:08:58,664
Obiecałem, że mogę.

148
00:08:58,747 --> 00:09:02,543
Ale zamiast tego kupiłem
ogromne pudełko czekoladek.

149
00:09:38,704 --> 00:09:42,749
to był pierwszy raz
Widziałem jej uśmiech,

150
00:09:42,833 --> 00:09:45,711
może po raz pierwszy
kiedykolwiek miała.

151
00:09:51,216 --> 00:09:54,720
Tej nocy nie płakała

152
00:09:54,803 --> 00:09:58,223
i nie było pereł.

153
00:10:00,392 --> 00:10:03,478
Następnego ranka lombard
był przygotowany na hojność,

154
00:10:03,562 --> 00:10:05,022
ale odmówiłem przyjęcia pieniędzy.

155
00:10:05,105 --> 00:10:06,481
„Ponieważ ją kocham” – powiedziałem.

156
00:10:06,565 --> 00:10:07,858
– Nie chcę, żeby była smutna.

157
00:10:07,941 --> 00:10:10,319
„Co?

158
00:10:10,402 --> 00:10:12,821
„Ty idioto! Ty głupcze!

159
00:10:12,905 --> 00:10:15,365
„Życie daje ci jedną szansę,
tylko jeden!

160
00:10:15,449 --> 00:10:18,660
„Nie wyjdziesz za mąż
pierwszą dziewczyną, którą widzisz.

161
00:10:18,744 --> 00:10:22,748
„Ona wykrwawi cię do sucha
jak wampir do szpiku kości!

162
00:10:22,831 --> 00:10:24,666
Masz wybór” – powiedział.

163
00:10:24,750 --> 00:10:27,503
„Albo płacze,
i staniesz się bogaty,

164
00:10:27,586 --> 00:10:30,714
albo ona się uśmiechnie, a ty zostaniesz
w twojej dziurze na zawsze!”

165
00:10:38,347 --> 00:10:41,016
Dziewczyna czekała
cały dzień przy oknie,

166
00:10:41,099 --> 00:10:42,726
jakby myślała o jakimś księciu

167
00:10:42,809 --> 00:10:44,603
przyjdzie zapukać
w dowolnym momencie.

168
00:10:45,771 --> 00:10:47,147
Byłem przestraszony.

169
00:10:47,231 --> 00:10:50,400
Lombard zasadził
we mnie robak wątpliwości.

170
00:10:50,484 --> 00:10:53,946
Było tak jak powiedział.
Byłem niczym.

171
00:10:54,029 --> 00:10:55,781
(Dzwon bije w oddali)

172
00:10:57,574 --> 00:10:59,201
Tej nocy nie płakała...

173
00:11:00,410 --> 00:11:03,830
albo następny, albo następny.

174
00:11:03,914 --> 00:11:06,083
Ale siódmej nocy...

175
00:11:07,251 --> 00:11:08,710
(Dziewczyna płacze)

176
00:11:14,800 --> 00:11:19,555
To było jak moja dusza
oddzielił się od mojego ciała

177
00:11:19,638 --> 00:11:23,642
i pływał
coraz dalej i dalej.

178
00:11:25,853 --> 00:11:29,648
„Brawo, brawo”
powiedział lombard.

179
00:11:29,731 --> 00:11:32,484
To wzywa
na coś wyjątkowego.”

180
00:11:34,611 --> 00:11:37,197
„Nie. Nie, to nie wystarczy.

181
00:11:37,281 --> 00:11:38,866
Złamałem jej serce” – powiedziałem.

182
00:11:38,949 --> 00:11:40,450
„Tak, OK.

183
00:11:40,534 --> 00:11:42,369
„Ale ona nie umarła.

184
00:11:42,452 --> 00:11:43,871
„Tutaj.

185
00:11:43,954 --> 00:11:46,540
To dziesięć razy więcej
niż ostatnim razem.”

186
00:11:46,623 --> 00:11:48,542
Wystarczająco, żeby zmienić moje życie.

187
00:11:48,625 --> 00:11:50,210
„Dobra robota, mój chłopcze.

188
00:11:50,294 --> 00:11:53,172
„Człowiek musi
dbaj o siebie sam.

189
00:11:53,255 --> 00:11:54,715
„Nie pożałujesz.

190
00:11:54,798 --> 00:11:56,592
„Zrobiłeś to, co należało zrobić.

191
00:11:56,675 --> 00:12:00,095
„Zawrzemy kilka dobrych transakcji,
ty i ja.

192
00:12:00,179 --> 00:12:02,431
Jesteśmy uszyci z tego samego materiału.”

193
00:12:02,514 --> 00:12:04,933
Tego dnia żyłem jak król.

194
00:12:05,017 --> 00:12:07,186
Kupiłam nowe, eleganckie ciuchy

195
00:12:07,269 --> 00:12:11,064
i bilet trzeciej klasy
do Paryża parowcem.

196
00:12:11,148 --> 00:12:14,902
Ale gdy zbliżałem się do jej domu
po raz ostatni...

197
00:12:34,421 --> 00:12:37,257
(Dziewczyna płacze)

198
00:12:50,395 --> 00:12:54,066
Następnego dnia
wszystko ucichło.

199
00:12:54,149 --> 00:12:57,110
Spakowali się
i zniknął.

200
00:13:00,239 --> 00:13:03,325
Nie było jej.
Co mógłbym teraz zrobić?

201
00:13:05,577 --> 00:13:07,621
Miałem jedną myśl.

202
00:13:25,806 --> 00:13:29,309
Słyszałem jego serce
bicie w klatkę piersiową.

203
00:13:30,519 --> 00:13:33,647
„Wow, dzieciaku!
Co zrobiłeś?”

204
00:13:33,730 --> 00:13:35,649
Zabrałem się do pracy.

205
00:13:35,732 --> 00:13:37,234
W zamian za perły,

206
00:13:37,317 --> 00:13:40,654
Zażądałem, żeby napełnił pudełko po butach
z banknotami 100-dolarowymi.

207
00:13:40,737 --> 00:13:43,323
Wtedy zamienilibyśmy pudełko na pudełko.

208
00:13:43,407 --> 00:13:45,534
Gotówka, a nie drobiazgi.

209
00:13:45,617 --> 00:13:48,662
„Tak. Uh, pozwól mi zobaczyć
co mogę zrobić.

210
00:13:48,745 --> 00:13:51,039
„Mogę ci to dać. Tak.”

211
00:13:52,708 --> 00:13:55,210
Ale oczywiście sklep
nie było niczym innym jak śmieciem.

212
00:13:55,294 --> 00:13:57,004
Nawet jego złoto było fałszywe.

213
00:13:57,087 --> 00:13:58,630
Robił się zdesperowany.

214
00:13:58,714 --> 00:14:01,800
„Moglibyśmy zostać partnerami.
Ty i ja, 50-50.”

215
00:14:01,884 --> 00:14:03,093
„Nie możesz zapłacić?

216
00:14:03,177 --> 00:14:04,928
„Po czym
Dałem sobie radę?

217
00:14:05,012 --> 00:14:07,055
„Lepiej, żeby to pudełko było pełne
kiedy wrócę,

218
00:14:07,139 --> 00:14:08,765
albo je sprzedam
gdzie indziej.”

219
00:14:11,977 --> 00:14:13,437
„Czekaj, czekaj” – powiedział.

220
00:14:13,520 --> 00:14:15,439
„Proszę, wróć
zanim zamknę.

221
00:14:15,522 --> 00:14:17,524
dam ci
wszystko, czego chcesz.”

222
00:14:19,860 --> 00:14:21,945
„Potrzebuję pieniędzy szybko,
rozumiesz"

223
00:14:22,029 --> 00:14:23,071
powiedział lombard.

224
00:14:27,159 --> 00:14:28,994
„Budynek
w dobrym stanie.

225
00:14:29,077 --> 00:14:29,912
Nie pożałujesz.”

226
00:14:35,167 --> 00:14:39,838
Jubiler zastanawiał się
nieskończona chciwość ludzi

227
00:14:39,922 --> 00:14:43,425
i tajemnicze działanie
boskości.

228
00:14:48,096 --> 00:14:49,473
(Mężczyzna krzyczy w oddali)

229
00:14:53,769 --> 00:14:55,812
Jubiler był zdumiony.

230
00:14:55,896 --> 00:14:59,775
Był identyczny z perłą
przywiózł go lombard.

231
00:14:59,858 --> 00:15:02,361
I były
tysiące z nich.

232
00:15:04,363 --> 00:15:06,156
„Panie”,
– zawołał do brygadzisty.

233
00:15:06,240 --> 00:15:07,741
„Panie, tutaj!

234
00:15:07,824 --> 00:15:10,160
Czy wiesz, co to jest?”

235
00:15:10,244 --> 00:15:11,954
„Te?

236
00:15:12,037 --> 00:15:13,956
„Och, to najnowsza rzecz.

237
00:15:14,039 --> 00:15:16,291
„To jest z Japonii.

238
00:15:16,375 --> 00:15:19,002
To się nazywa plastik.”

239
00:15:22,172 --> 00:15:24,258
Plastikowy.

240
00:15:28,262 --> 00:15:31,807
Prawdę mówiąc, jako chciwy
jak był lombard,

241
00:15:31,890 --> 00:15:34,726
był tak samo samotny jak ja.

242
00:15:34,810 --> 00:15:36,645
I w ten sposób go oszukałem.

243
00:15:37,813 --> 00:15:41,066
Zachowałem jednego na pamiątkę.

244
00:15:41,149 --> 00:15:44,152
Modliłam się, żeby nigdy
zobaczyć go ponownie.

245
00:15:45,904 --> 00:15:47,364
I nigdy tego nie robiłem.

246
00:15:54,246 --> 00:15:55,789
- Trzymaj się, czekaj, czekaj.

247
00:15:55,873 --> 00:15:57,958
Wszystko wymyśliłeś?

248
00:15:58,041 --> 00:15:59,668
To twój wielki sekret?

249
00:15:59,751 --> 00:16:03,922
- Zawsze taka jest historia
nadaje czemuś wartość.

250
00:16:04,006 --> 00:16:07,092
Tylko historia,
nigdy przedmiot.

251
00:16:08,677 --> 00:16:13,390
I osobiście,
Nadal uważam to za piękne.

252
00:16:14,683 --> 00:16:17,644
- Ale dziewczyna,

253
00:16:17,728 --> 00:16:19,855
czy ona w ogóle istniała?

254
00:16:26,403 --> 00:16:28,280
Napisy kodowane: MELS